Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.90.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 kwietnia 2025
    r. (data wpływu 14 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca od dnia 16 stycznia 2017 r. prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej, której przedmiotem jest m.in. działalność związana z oprogramowaniem.
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy (w świetle art. 3 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1a ustawy o PIT). Wnioskodawca rozlicza
    się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, jego dochód jest
    opodatkowany podatkiem liniowym, według stawki w wysokości 19%.
    Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, systematycznie działa
    jako podwykonawca spółek technologicznych. W okresie od (...) 2024 r. Wnioskodawca
    realizuje projekt polegający na wykonywaniu zadań związanych z tzw. (...). Wnioskodawca
    współpracuje w wyżej wymienionym zakresie z kontrahentem X, z siedzibą (...) (dalej:
    Kontrahent), na podstawie zawartej ramowej umowy o współpracy, świadcząc usługi
    polegające na programowaniu. Wskazana powyżej umowa ramowa została zawarta
    pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem w dniu (...) 2024 r. i realizowana jest przez
    Wnioskodawcę do chwili obecnej (jak również będzie realizowana w przyszłości).
    Kontrahent Wnioskodawcy, w ramach prowadzonej działalności zajmuje się wyłącznie
    rozwijaniem „ekosystemu” (...).
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca tworzy oprogramowanie, definiuje API
    (interfejs programowania aplikacji), tworzy specyfikacje i dokumentacje oprogramowania.
    Głównie tworzy, rozwija, modyfikuje, czasem również poprawia błędy, ale
    oprogramowanie, nad którym najwięcej pracuje jest ciągle testowane przez klientów – to
    nawet nie jest jeszcze system na produkcji, więc nie może być mowy o utrzymaniu i
    odtwórczej pracy. Wszystkie wyżej wymienione czynności realizowane są przez
    Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta, na podstawie zawartej z nim umowy ramowej. Poza
    narzędziami (...) Wnioskodawca nie korzysta z narzędzi udostępnionych mu przez
    Kontrahenta. Oprogramowanie, którego używa na potrzeby ww. projektu (...) zakupił
    samodzielnie.
    W wyniku usług świadczonych na rzecz Kontrahenta przez Wnioskodawcę powstają
    utwory –programy komputerowe lub ich części, a więc utwory chronione w rozumieniu
    ustawy Prawo autorskie i prawa pokrewne. Jak wynika bezpośrednio z umowy zawartej
    pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem, na jej podstawie Wnioskodawca przenosi na
    Kontrahenta całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego utworu – programu
    komputerowego lub jego części, co następuje z chwilą powstania utworu lub jego
    wyodrębnionej części i utrwalenia takiego utworu lub jego części w jakiejkolwiek formie.
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych
    do wytworzonego utworu lub jego części, które to wynagrodzenie objęte jest
    wynagrodzeniem za świadczenie usług określonych w umowie.
    W ramach świadczonych usług Wnioskodawca zarówno rozwija i ulepsza już istniejący kod
    (rozwija kody już istniejące poprzez dodawania nowych funkcjonalności), jak również

    tworzy kod samodzielnie, na nowo, od podstaw (Wnioskodawca jest ich autorem). Mając
    na uwadze powyższe wskazać trzeba, iż Wnioskodawca w ramach swojej działalności
    wytwarza i ulepsza oprogramowanie dla zleceniodawcy (Kontrahenta), bezpośrednio
    przez działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj.
    metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy, bądź też bazując
    na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań. Efekty samodzielnej
    działalności Wnioskodawcy, bądź sporadycznie działalności w ramach zespołu
    programistów (przy dużych projektach) są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w
    praktyce gospodarczej lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już funkcjonujących. Efektem pracy Wnioskodawcy są konkretne modele
    (algorytmy) oraz tworzone do nich oprogramowanie. Działalność Wnioskodawcy polega
    zarówno na wytwarzaniu oprogramowania, jak również na jego modyfikacji i ulepszaniu.
    Wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są związane z nabywaniem, łączeniem,
    kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do tworzenia nowych,
    zmienionych lub ulepszonych produktów lub procesów i nie stanowią rutynowych i
    okresowych zmian wprowadzonych do produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych oraz innych operacji w toku. Wnioskodawca rozwija oprogramowanie, na
    które składa się praca wielu programistów. Wnioskodawca nie jest jego właścicielem,
    współwłaścicielem ani użytkownikiem. Wnioskodawca jest natomiast właścicielem
    oprogramowania, które sam tworzy (do momentu przeniesienia na nabywcę –
    Kontrahenta – autorskich praw majątkowych), a które jest następnie integrowane w
    ramach oprogramowania, o którym mowa w zdaniu pierwszym.
    W wyniku usług świadczonych na rzecz Kontrahenta przez Wnioskodawcę powstawały
    /będą powstawać w przyszłości – utwory – programy komputerowe lub ich części, a więc
    utwory chronione w rozumieniu ustawy Prawo autorskie i prawa pokrewne. Z umowy
    zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem wynika, że Wnioskodawca przenosi na
    Kontrahenta całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego utworu – programu
    komputerowego lub jego części, co następowało z chwilą powstania utworu, lub jego
    wyodrębnionej części i utrwalenia takiego utworu lub jego części w jakiejkolwiek formie.
    Wnioskodawca otrzymywał wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych
    do wytworzonego utworu lub jego części, które to wynagrodzenie objęte było
    wynagrodzeniem za świadczenie usług określonych w umowie. W ramach świadczonych
    usług Wnioskodawca zarówno rozwija i ulepsza już istniejący kod (rozwija kody już
    istniejące poprzez dodawania nowych funkcjonalności), jak również tworzy kod
    samodzielnie, na nowo, od podstaw (Wnioskodawca jest jego autorem). Wykonywane
    przez Wnioskodawcę czynności są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i
    wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania do tworzenia nowych, zmienionych lub
    ulepszonych produktów lub procesów i nie stanowią rutynowych i okresowych zmian
    wprowadzonych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych oraz innych
    operacji w toku. Wnioskodawca otrzymuje od Kontrahenta wynagrodzenie wyłącznie z
    tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do oprogramowania.
    Precyzując – są to autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, w
    szczególności w następującym zakresie:
    – prawo do trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w
      całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie, w zakresie, w
      którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania
      programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te
      wymagają zgody uprawnionego;
    – tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
      programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;

    – rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu programu komputerowego lub jego
      kopii.
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie jednorodne i niepodzielne, wyłącznie z tytułu
    świadczonej usługi na rzecz Kontrahenta, w którym zawarta jest również cena
    (niewyodrębniona) za przeniesienie prawa autorskiego do oprogramowania. Sposób
    przeniesienia każdego z majątkowych praw autorskich do programów komputerowych,
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca dodatkowo wskazał, że umowa zawarta z Kontrahentem nie określa
    żadnego dodatkowego, specjalnego trybu/zasad przenoszenia praw autorskich przez
    Wnioskodawcę na Kontrahenta. Jednocześnie czyni zadość wszelkim wymogom
    formalnym (prawnym) pozwalającym na uznanie, że przeniesienie tych praw jest
    skuteczne, tj. umowa pomiędzy stronami ma formę pisemną, określa przedmiot umowy i
    pola eksploatacji, określa wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich oraz termin ich
    przeniesienia (z ostatnim dniem każdego miesiąca w odniesieniu do przeniesionych na
    Kontrahenta praw autorskich do wytworzonych w danym miesiącu elementów
    /fragmentów/części większego systemu). Prawa autorskie wyodrębniane są w odniesieniu
    do poszczególnych elementów/fragmentów/części systemu jako całości. Przeniesienie
    tych praw znajduje swoje potwierdzenie w zawartej pomiędzy stronami umowie oraz
    wystawianych przez Wnioskodawcę na Kontrahenta fakturach. Wnioskodawca dodatkowo
    wskazał, że umowa z Kontrahentem przewiduje jako „okresy rozliczeniowe” stałe okresy
    czasowe (okresy miesięczne).
    Wnioskodawca wskazał ponadto, że w ramach współpracy z Kontrahentem na podstawie
    zawartej z nim umowy ramowej nie był (i nie jest) użytkownikiem posiadającym prawo do
    korzystania z oprogramowania/części oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej.
    W ramach współpracy z Kontrahentem, na podstawie zawartej z nim umowy ramowej, nie
    nabył na własność kwalifikowanego IP, ani licencji wyłącznej do tego IP od właściciela
    zlecającego jego rozwinięcie, a w konsekwencji:
    a) W przypadku gdy Wnioskodawca ulepsza lub rozwija oprogramowanie lub jego część,
      właścicielem oprogramowania jest podmiot, na którego zlecenie oprogramowanie jest
      ulepszane. Wnioskodawca nie jest więc jego właścicielem czy współwłaścicielem, nie
      jest też użytkownikiem oprogramowania na podstawie udzielonej mu umowy
      licencyjnej. W ramach współpracy z Kontrahentem, w okresie objętym wnioskiem,
      ulepszenie/rozwinięcie oprogramowania następuje na podstawie zlecenia na
      wykonanie usług. Wnioskodawca oraz poszczególni właściciele oprogramowania
      zawarli umowy, na podstawie których Wnioskodawca świadczy na rzecz danego
      kontrahenta/zleceniodawcy (właściciela oprogramowania) usługi programistyczne.
    b) W wyniku rozwinięcia oprogramowania tworzone są nowe kody, algorytmy w językach
      programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.
    c) Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do rozwinięcia oprogramowania, które
      podlegają ochronie prawnej, zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych.
    d) Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw do tego oprogramowania, otrzymując
      w zamian wynagrodzenie.
    Wnioskodawca wskazał, że zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do rozwiniętego
    /ulepszonego programu komputerowego nie mają charakteru rutynowych, okresowych
    zmian. Działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania
    zmierzają zarówno do poprawy użyteczności, jak i do poprawy funkcjonalności tego
    oprogramowania. Wnioskodawca jednocześnie wskazał, że w przypadku gdy w ramach
    współpracy z Kontrahentem na podstawie zawartej z nim umowy ramowej Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie „od zera” – jest jego wyłącznym twórcą i właścicielem. Z kolei, w

    przypadku gdy Wnioskodawca ulepsza lub rozwija oprogramowanie, właścicielem
    oprogramowania jest podmiot, na którego zlecenie oprogramowanie jest ulepszane.
    Wnioskodawca nie jest więc jego właścicielem czy współwłaścicielem, nie jest też
    użytkownikiem oprogramowania na podstawie udzielonej mu umowy licencyjnej.
    W tym drugim przypadku, w wyniku współpracy w ramach zespołu programistów dla
    Kontrahenta, Wnioskodawca tworzy część programu, która jest samodzielnym utworem
    (odrębnym programem komputerowym) w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych. Prowadząc prace twórcze jako podwykonawca Kontrahenta,
    Wnioskodawca tworzy niesamodzielne części programów komputerowych, które
    następnie łączone są w jedną całość. Wnioskodawca nie jest tym samym jedynym twórcą
    tego oprogramowania. W odniesieniu do wytworzonych przez siebie niesamodzielnych
    części programów komputerowych (łączonych następnie w jedną całość), Wnioskodawcy
    przysługują prawa autorskie. W konsekwencji, każda poszczególna część oprogramowania
    (która po połączeniu stanowi całość oprogramowania) stanowi odrębny utwór,
    podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. W związku z powyższym Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do
    wytworzonej części oprogramowania za wynagrodzeniem na Kontrahenta, na podstawie
    zawartej z nim umowy i uzyskuje w takim przypadku dochody z tytułu sprzedaży
    autorskiego prawa majątkowego do elementu składowego oprogramowania, który
    powstał w wyniku jego samodzielnej pracy twórczej.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną
    z wymogami art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT ewidencję, pozwalającą na ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, na każde
    wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie
    efektów prac badawczo-rozwojowych, obejmującą wydatki od początku realizacji
    działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub
    ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca
    kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych
    zadań. Ewidencja jest prowadzona przez Wnioskodawcę od dnia 1 stycznia 2019 r.,
    bowiem wówczas weszły w życie przepisy nakładające taki obowiązek na Wnioskodawcę, a
    warunkujące uzyskanie ulgi IP BOX.
    Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie przez
    Wnioskodawcę opisanych we wniosku czynności ponosi Wnioskodawca. Czynności
    zlecone Wnioskodawcy przez Kontrahenta nie są (nie były) wykonywane pod
    kierownictwem Kontrahenta. Nie są (nie były) również wykonywane w miejscu i czasie
    wyznaczonym przez zlecającego te czynności. Wnioskodawca jako wykonujący te
    czynności ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wskazał, że pojęcia, które określają efekty jego pracy są co do zasady
    używane zamiennie, żeby określić te same efekty. Jednocześnie Wnioskodawca
    uszczegółowił znaczenie poszczególnych pojęć poprzez przytoczenie ich odpowiednich
    definicji:
    • Projekt – „projekt” to zorganizowane przedsięwzięcie informatyczne mające na celu
      stworzenie określonego rozwiązania programistycznego, często jest używane
      zamiennie do określenia „repozytorium kodu”.
    • (...).
    • System – zintegrowany zbiór współpracujących ze sobą elementów informatycznych
      (sprzętu, oprogramowania, procesów).

    • Ekosystem – kompleksowe środowisko technologiczne obejmujące wzajemnie
      powiązane systemy, aplikacje, usługi i użytkowników.
    • Model – abstrakcyjna reprezentacja danych, procesów lub zjawisk w formie
      algorytmicznej.
    • (...).
    • Produkt – finalny efekt procesu wytwarzania oprogramowania, przeznaczony do
      komercjalizacji lub wdrożenia.
    • Aplikacja – program komputerowy zaprojektowany do realizacji określonych zadań dla
      użytkownika końcowego.
    • Interfejs – element programu umożliwiający interakcję między użytkownikiem a
      systemem lub między różnymi systemami.
    • Funkcjonalności – cechy i możliwości oferowane przez program komputerowy.
    • Oprogramowanie – jak wyżej, ogół programów i systemów komputerowych służących
      do wykonywania określonych zadań.
    • Program komputerowy i jego części – zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim,
      program komputerowy to zbiór instrukcji wyrażonych w dowolnym języku
      programowania, przeznaczonych do wykonania przez komputer. W kontekście
      podatkowym klasyfikowany jako wartość niematerialna i prawna. Z perspektywy
      prawa autorskiego podlega szczególnej ochronie, obejmującej kod źródłowy, kod
      wynikowy i dokumentację projektową.
    • Utwór – zgodnie z art. 1 ustawy o prawie autorskim, utwór to każdy przejaw działalności
      twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci. W kontekście
      wytwarzania oprogramowania utworami są programy komputerowe, grafika,
      dokumentacja, interfejsy użytkownika itp. Z perspektywy podatkowej może być
      traktowany jako wartość niematerialna i prawna.
    Wnioskodawca wyjaśniając, jakie konkretnie programy komputerowe wytworzył wskazał:
    (...)
    Projekt jest wciąż w fazie rozwoju i stanowi istotny element w (...), szczególnie w
    połączeniu z projektem (...).
    (...)
    (...) jest kluczowym elementem architektury (...).
    Wymienione efekty pracy Wnioskodawcy to odrębne programy komputerowe,
    podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, które są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca samodzielnie tworzył/tworzy algorytmy. Wnioskodawca użył języków
    programowania (...).
    Rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowią programy komputerowe,
    których był on twórcą.
    Tworzona przez Wnioskodawcę dokumentacja opisuje architekturę systemów
    informatycznych, sposób wdrożenia, zawiera przykłady zastosowania programów i ich
    części, specyfikacje struktur danych, algorytmów oraz interfejsów programistycznych,
    uzasadnienie ważniejszych decyzji projektowych. Dokumentacja stworzona jest z myślą o
    użytkownikach programów, systemów, oraz z myślą o programistach chcących
    wykorzystać fragmenty programu. Nie była tworzona z myślą o przetwarzaniu
    komputerowym, jednakże tzw. Sztuczna inteligencja (Al – Artificial Intelligence), a w
    szczególności duże modele językowe (LLM – Large Language Models) posiadają zdolność

    generowania kodu programistycznego na podstawie dokumentacji technicznej oraz
    opisów funkcjonalnych, jednakże z istotnymi ograniczeniami. Modele sztucznej inteligencji
    mogą stanowić narzędzie wspomagające proces transformacji dokumentacji w kod
    programu, jednakże nie zastępują w pełni pracy wykwalifikowanych programistów.
    Wygenerowany kod wymaga weryfikacji, testowania i często znaczących modyfikacji przez
    specjalistów posiadających wiedzę domenową.
    Dokumentacja tworzona przez Wnioskodawcę podlega ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W kontekście dynamicznie rozwijającej się branży technologicznej, w szczególności (...),
    innowacyjność tworzonych rozwiązań wykracza poza ramy przewidywalnych ścieżek
    rozwoju. Realizowane przez Wnioskodawcę projekty informatyczne stanowią otwarty
    katalog, który nieustannie ewoluuje wraz z postępem technologicznym i zmieniającymi się
    potrzebami rynku. Nieprzewidywalność jest immanentną cechą pracy w obszarze
    zaawansowanych technologii, gdzie każdy etap rozwoju oprogramowania może odkryć
    nierozpoznane wcześniej potrzeby i wyzwania. Implementacja nowatorskich rozwiązań
    często prowadzi do identyfikacji obszarów wymagających dodatkowej eksploracji lub
    optymalizacji, co naturalnie poszerza zakres projektowy o elementy niemożliwe do
    przewidzenia na początkowym etapie. Ta organiczna ewolucja procesu twórczego sprawia,
    że precyzyjne określenie przyszłych kierunków rozwoju czy konkretnych projektów, nad
    którymi Wnioskodawca będzie pracował, jest obiektywnie niemożliwe, gdyż stanowią one
    raczej kontinuum odkryć niż zamknięty zbiór zadań. Dla danego klienta Wnioskodawca
    porusza się jednakże w obrębie ekosystemu (...).
    Przedmiotem wniosku są prawa autorskie do części programów (...).
    (...)
    Wyjaśniając, na czym polega oryginalność tego programu komputerowego,
    Wnioskodawca wskazał, że projekt (...) opiera się na kilku fundamentalnych celach i
    ideach, które rewolucjonizują tradycyjne podejście do (...):
    (...)
    Te cele i idee odzwierciedlają wizję ekosystemu (...), w którym specjalizacja i modułowość
    prowadzą do większej wydajności, skalowalności i dostępności dla deweloperów i
    użytkowników.
    W odpowiedzi na pytanie na czym polega systematyczność w odniesieniu do działań
    Wnioskodawcy w zakresie wykonywanych czynności, Wnioskodawca wskazał, że efekty
    jego pracy weryfikowane są w cyklach tygodniowych. Ze względu na duży zakres prac,
    Wnioskodawca pracuje nad programami i/lub ich fragmentami codziennie.
    Wniosek Wnioskodawcy dotyczy roku 2024 oraz lat kolejnych. Projekty w których bierze
    udział, wykonane są w metodyce (...), w których nie planuje się na okresy tak długie jak
    całe lata. Planowanie na lata (metodyka (...)) jest archaicznym podejściem, nienadającym
    się do tworzenia innowacyjnych, rozwojowych programów.
    (...)
    Ta fundamentalna różnica w podejściu do planowania wynika z akceptacji niepewności w
    projektach informatycznych. (...) jest często nieefektywna w środowisku
    charakteryzującym się szybkimi zmianami technologicznymi i biznesowymi.
    W ciągu roku 2024, osiągnięte zostało znaczne zwiększenie wydajności rozwiązań, poprzez
    zastosowanie innowacyjnych algorytmów, zwiększenie modularności rozwiązań poprzez
    wdrożenie nowych, niewystępujących do tej pory interfejsów programistycznych.
    Nie były tworzone harmonogramy na poszczególne lata, ponieważ przy tak dużej
    zmienności wymagań oraz w kontekście ciągłej identyfikacji nowych obszarów rozwoju,
    jest to po prostu niemożliwe.

    Innowacyjność programów wynika z zastosowania mechanizmów takich jak (...) jest sama
    w sobie innowacyjna i niespotykana w rozwiązaniach konkurencji.
    Tworzone, rozwijane/modyfikowane produkty, usługi, procesy oparte są/będą na
    eksperckiej wiedzy domenowej Wnioskodawcy oraz doradców współpracujących z
    klientem przy planowaniu i realizacji projektu, oraz na licznych publikacjach branżowych:
    (...)
    Wyjaśniając, jakimi zasobami wiedzy dysponował przed rozpoczęciem realizacji
    poszczególnego programu komputerowego, Wnioskodawca wskazał, że poza wyższym
    wykształceniem kierunkowym (tytuł magistra inżyniera na kierunku Informatyka,
    specjalizacja Systemy Rozproszone i Bazy Danych), ma ponad dziesięcioletnie
    doświadczenie komercyjne w zakresie rozwoju różnorodnych systemów rozproszonych, w
    tym ponad pięcioletnie doświadczenie w implementacji systemów (...).
    Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę i doświadczenie dotyczące praktycznych aspektów
    implementacji rozproszonych systemów typu P2P (peer-to-peer), optymalizacji ścieżek
    krytycznych w oprogramowaniu, w szczególności związanych z dostępem do nośników
    danych, kryptografii stosowanej. Cały czas rozwija też umiejętności w dziecinie
    architektury systemów komputerowych, kryptografii, w szczególności systemów ZK (zero-
    knowledge).
    Wnioskodawca wskazał, że efekty jego pracy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania),
    które nazywa we wniosku programem komputerowym, zawsze są/będą utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    b) nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    c) nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Klientów.
    Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy, które nazywane są we wniosku odpowiednio
    „programem komputerowym”/„oprogramowaniem”/”częściami programów
    komputerowych”/”częściami oprogramowania” w każdym przypadku – tj. zarówno w
    przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów – są/będą odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Oprogramowania/programy komputerowe powstające w ramach zespołu programistów,
    o których mowa we wniosku, powstają w ramach prowadzonej bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalności.
    Wnioskodawca doprecyzował, że preferencyjną stawką zamierza opodatkować dochód,
    który osiągnął z tytułu wymienionego w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, tj. dochód ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej Wnioskodawca będzie obliczał wskaźnik Nexus, o którym mowa w art. 30ca
    ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Usługi dla podmiotu, z którym Wnioskodawca współpracuje, wymienionego w stanie
    faktycznym wniosku o wydanie interpretacji świadczone były i będą wyłącznie w Polsce. W
    konsekwencji działalność gospodarcza Wnioskodawcy nie jest prowadzona w żadnym z
    innych państw niż Polska za pośrednictwem zakładu w rozumieniu umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania zawartych między Polską a poszczególnymi państwami.

    Pytania
    1. Czy do dochodów uzyskiwanych w wyżej opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu
      przyszłym Wnioskodawca może stosować preferencyjną stawkę podatku w wysokości
      5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT?
    2. Jeżeli do dochodów uzyskiwanych w wyżej opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu
      przyszłym Wnioskodawca może stosować preferencyjną stawkę podatku w wysokości
      5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, to czy:
        a) w opisanym powyżej stanie faktycznym, Wnioskodawca jest uprawniony w
        zeznaniu rocznym za rok 2024, składanym w roku 2025, rozliczyć dochód
        uzyskany ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do
        programu komputerowego wytwarzanego w ramach opisanej współpracy z
        Kontrahentem z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%?
        b) w opisanym powyżej stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj. od daty
        rozpoczęcia współpracy z Kontrahentem, Wnioskodawca mógł dotychczas (oraz
        będzie mógł w przyszłości) odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od osób
        fizycznych od dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej do programu komputerowego wytwarzanego,
        rozwijanego i ulepszanego w ramach opisanej współpracy z Kontrahentem z
        uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%?
    Pana stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 1:
    Zdaniem Wnioskodawcy, do dochodów uzyskiwanych w wyżej opisanym stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca może stosować preferencyjną stawkę
    podatku w wysokości 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 2:
    Jeżeli do dochodów uzyskiwanych w wyżej opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu
    przyszłym Wnioskodawca może stosować preferencyjną stawkę podatku w wysokości 5%,
    o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, to:
    a) w opisanym powyżej stanie faktycznym, Wnioskodawca jest uprawniony w zeznaniu
      rocznym za rok 2024, składanym w roku 2025, rozliczyć dochód uzyskany ze sprzedaży
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do programu komputerowego
      wytwarzanego w ramach opisanej współpracy z Kontrahentem z uwzględnieniem
      stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%,
    b) w opisanym powyżej stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj. od daty rozpoczęcia
      współpracy z Kontrahentem, Wnioskodawca nie mógł dotychczas (i nie będzie mógł w
      przyszłości) odprowadzać zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od
      dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej do programu komputerowego wytwarzanego, rozwijanego i
      ulepszanego w ramach opisanej współpracy z Kontrahentem z uwzględnieniem stawki
      podatku dochodowego wynoszącej 5%.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 1:
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Z kolei stosownie do treści art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, do kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej zalicza się m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, o
    ile prawo to podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz

    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o
    PIT).
    Jak wynika z kolei z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 11 ustawy o PIT, podatnicy korzystający z
    opodatkowania zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, są obowiązani do wykazania
    dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok
    podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Należy również mieć na uwadze, że stosownie do art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy
    podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      a) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      b) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      c) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadające na
        każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
        określenie kwalifikowanego dochodu;
      d) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      e) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
        odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług –
        w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
        intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
        produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1 w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT).
    Działalność badawczo-rozwojowa, o której mowa w wyżej wymienionych regulacjach,
    oznacza, zgodnie z definicją uregulowaną w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT – działalność
    twórczą, obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania
    aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być, na podstawie art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o
    PIT rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl tych przepisów, badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe, rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i

        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne, rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Prace rozwojowe są z kolei działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak zatem wynika z wyżej wymienionych regulacji, punktem wyjścia do oceny, czy w danym
    przypadku mamy do czynienia z przychodem z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej będzie łączne spełnienie trzech następujących warunków:
    1. Prawa te muszą być wytworzone, ulepszone lub rozwinięte w ramach prowadzonej
      działalności badawczo-rozwojowej.
    2. Prawa te muszą znajdować się w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.
    3. Prawa te muszą podlegać ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw
      i umów międzynarodowych, których stroną jest Polska.
    W niniejszej sprawie potwierdzenia wymagają tym samym następujące dwie kwestie, tj.
    czy Wnioskodawca wytwarza, rozwija lub ulepsza program komputerowy oraz czy
    Wnioskodawca czyni to w ramach działalności badawczo-rozwojowej.
    Dnia 15 lipca 2019 r. Minister Finansów wydał objaśnienia podatkowe w rozumieniu art.
    14a § 1 pkt 2 i nast. Ordynacji Podatkowej, dotyczące preferencyjnego opodatkowania
    dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX, który to
    dokument został opublikowany m.in. na stronie internetowej Ministerstwa Finansów pod
    adresem: https://www.gov.pl/web/finanse/objasnienia-podatkowe-dotpreferencyjnego-
    opodatkowania dochodow-wytwarzanych-przez-prawa-wlasnosci-intelektualnej-ip-box –
    dalej „Objaśnienia”. Punkty od 73 do 89 Objaśnień poświęcone zostały omówieniu
    autorskich praw do programu komputerowego. Na wstępie stwierdzono, że jej źródłem
    jest art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.; dalej „uPAPP”), ale samo pojęcie „autorskiego prawa do
    programu komputerowego” nie zostało w żadnym akcie prawnym zdefiniowane. Dlatego
    też Objaśnienia wprost stwierdzają, że „podatnik chcący skorzystać z preferencji IP Box
    wobec dochodów z autorskiego prawa do programu komputerowego i otrzymać w tym
    zakresie stosowną ochronę prawnopodatkową powinien złożyć wniosek o interpretację
    indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej”. Niemniej jednak, w
    Objaśnieniach zaznaczono, że:
    i. Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że
      stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej
      twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci.
    ii. Decydujące jest to, czy działania podejmowane przez podatnika w ramach prowadzonej
      bezpośrednio przez niego działalności badawczo-rozwojowej skutkują wytworzeniem,
      ulepszeniem lub rozwinięciem programu komputerowego.
    iii. Programem komputerowym jest w szczególności kombinacja komend adresowanych
      do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego, tj. zapisanego przy
      pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego

      zadania. Program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych
      do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu
      osiągnięcia określonego rezultatu.
    iv. Interfejs może stanowić częścią nierozerwalnie związaną z programem komputerowym
      (zwany także „oprogramowaniem”), funkcjonalnie łączącym go z pozostałym
      oprogramowaniem i sprzętem komputerowym. Tym samym, interfejs podlega
      tożsamej ochronie jak program komputerowy i może stanowić kwalifikowaną
      własność intelektualną.
    v. Oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów,
      ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z
      prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie
      powinny stymulować przepisy o IP Box.
    vi. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje jego funkcjonalne części
      składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w
      informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w ramach
    świadczonych usług Wnioskodawca zarówno rozwija i ulepsza już istniejący kod (rozwija
    kody już istniejące poprzez dodawania nowych funkcjonalności), jak również tworzy kod
    samodzielnie, na nowo, od podstaw (Wnioskodawca jest ich autorem). Wnioskodawca w
    ramach swojej działalności wytwarza i ulepsza oprogramowanie dla zleceniodawcy
    (Kontrahenta 1 i Kontrahenta 2) bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym,
    prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając
    zasoby swojej wiedzy, bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych
    zastosowań. Efekty samodzielnej działalności Wnioskodawcy, bądź sporadycznie
    działalności w ramach zespołu programistów (przy dużych projektach) są rozwiązaniami
    niewystępującymi dotychczas w praktyce gospodarczej, lub są na tyle innowacyjne, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Efektem pracy
    Wnioskodawcy są konkretne modele (algorytmy) oraz tworzone do nich oprogramowanie.
    Działalność Wnioskodawcy polega zarówno na wytwarzaniu oprogramowania, jak również
    na jego modyfikacji i ulepszaniu. Wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są
    związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie
    dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania do tworzenia nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów lub
    procesów i nie stanowią rutynowych i okresowych zmian wprowadzonych do produktów,
    linii produkcyjnych, procesów wytwórczych oraz innych operacji w toku. Wnioskodawca
    rozwija oprogramowanie, na które składa się praca wielu programistów. Wnioskodawca
    nie jest jego właścicielem, współwłaścicielem ani użytkownikiem. Wnioskodawca jest
    natomiast właścicielem oprogramowania, które sam tworzy (do momentu przeniesienia
    na nabywcę – Kontrahenta autorskich praw majątkowych), a które jest następnie
    integrowane w ramach oprogramowania, o którym mowa w zdaniu pierwszym.
    Mając powyższe na względzie, Wnioskodawca jest zdania, że wykonywane przez niego w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej prace, opisane szczegółowo w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym niniejszego wniosku, to tworzenie programu
    komputerowego w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, do którego przysługują
    mu prawa autorskie.
    Ponadto, jak była o tym mowa powyżej, zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność
    badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Praca
    Wnioskodawcy ma niewątpliwie twórczy charakter. Samodzielnie opracowuje bowiem
    rozwiązania postawionych przed nim zagadnień i samodzielnie tworzy oprogramowanie
    mające je w praktyce realizować. Nie ulega też wątpliwości, że Wnioskodawca działa

    systematycznie, co zresztą stanowi element stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedmiotowej sprawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność badawczo-rozwojową, tj. prace
    rozwojowe o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Po pierwsze, prace
    prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu
    oprogramowania mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i
    oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży między innymi
    po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi
    oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Po
    drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie wiedzy i
    umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
    Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia, rozwoju i ulepszania
    innowacyjnego oprogramowania wykorzystywanego w bankowości przez zagranicznych
    klientów. Po trzecie, prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie
    oprogramowania w przyszłości. Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta całość
    majątkowych praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej
    przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej i otrzymuje wynagrodzenie z tego
    tytułu, a zatem – w ocenie Wnioskodawcy – osiąga kwalifikowane dochody z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywane prace są pracami rozwojowymi. Zgodnie z art. 5a
    pkt 40 ustawy o PIT chodzi o prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce, tj. o działalność obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług – z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca
    wykorzystuje dostępną wiedzę i umiejętności, w szczególności w zakresie narzędzi
    informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia nowych rozwiązań
    procesowych i usługowych. Tym samym, Wnioskodawca wykonuje prace rozwojowe.
    Jeśli natomiast chodzi o ostatni warunek, tj. prowadzenia prac w celu zwiększenie
    zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, to
    należy przytoczyć pkt 43-45 Objaśnień, zgodnie z którymi „zwiększenie zasobów wiedzy”
    odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych, natomiast
    „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”
    dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych. Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    wymaga, aby działania jakie podejmuje podatnik poprzez badania naukowe zwiększały
    zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i
    wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów
    lub usług. Zresztą, w zakresie „zwiększenie zasobów wiedzy” wystarczy, aby czyjkolwiek
    zasób wiedzy został zwiększony, nawet jeśli chodzi tylko o zasób wiedzy przedsiębiorstwa
    prowadzącego prace rozwojowe. Uznać więc należy, że i ten ostatni warunek został przez
    Wnioskodawcę spełniony. Wnioskodawca niewątpliwie działa w celu wykorzystania wiedzy
    (głównie informatycznej) do tworzenia nowych, nieistniejących jeszcze rozwiązań.
    Przedstawione powyżej stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w
    interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe, tak np. w interpretacji Dyrektora

    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 marca 2020 r., sygn. 0114-KDIP3-
    1.4011.62.2020.2.EC, czy interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10
    kwietnia 2020 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.26.2020.2.JK2.
    Mając powyższe na uwadze uznać należy, że Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki
    konieczne do korzystania z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów
    (uzyskiwanych w sposób opisany w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym), tj.
    stosowania do nich stawki podatku w wysokości 5% zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o
    PIT. Reasumując powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, do dochodów uzyskiwanych w wyżej
    opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca może stosować
    preferencyjną stawkę podatku w wysokości 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o
    PIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 2:
    Jak wynika z art. 30ca ust. 11 ustawy o PIT, dochód z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej wykazuje się w zeznaniu podatkowym za rok, w którym został on osiągnięty.
    Zdaniem Wnioskodawcy, oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której
    można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Podatnicy nie
    mają zatem możliwości skorzystania z tej preferencji w trakcie roku podatkowego,
    poprzez pomniejszanie zaliczek na podatek dochodowy. Podatnik osiągając dochody z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w ciągu roku podatkowego jest
    zobowiązany do zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od takich dochodów na zasadach
    stosowanych dla prowadzonej przez siebie pozarolniczej działalności gospodarczej. W
    ocenie Wnioskodawcy zatem, nie będzie mógł on uiszczać pomniejszonych zaliczek, a
    będzie on miał możliwość skorzystania z preferencji ulgi IP BOX składając zeznanie roczne
    (po zakończeniu roku podatkowego), co znajduje potwierdzenie w ostatnio wydawanych
    indywidualnych interpretacjach podatkowych w tym przedmiocie (por. Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 30 marca 2020 r., sygn. 0114-KDIP3-
    1.4011.62.2020.2.EC).
    Reasumując powyższe, jeżeli do dochodów uzyskiwanych w wyżej opisanym stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca może stosować preferencyjną stawkę
    podatku w wysokości 5%, to:
      a) w opisanym powyżej stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony w zeznaniu
        rocznym za rok 2024, składanym w roku 2025, rozliczyć dochód uzyskany ze
        sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do programu
        komputerowego wytwarzanego w ramach opisanej współpracy z Kontrahentem z
        uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5% ,
      b) w opisanym powyżej stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj. od daty rozpoczęcia
        współpracy z Kontrahentem, Wnioskodawca nie mógł dotychczas (i nie będzie mógł
        w przyszłości) odprowadzać zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od
        dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
        intelektualnej do programu komputerowego wytwarzanego, rozwijanego i
        ulepszanego w ramach opisanej współpracy z Kontrahentem z uwzględnieniem
        stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
          zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
          przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871
          i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:

        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu okoliczności sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    systematycznie działa Pan jako podwykonawca spółek technologicznych. W okresie od (...)
    2024 r. realizuje projekt polegający na wykonywaniu zadań związanych z tzw. (...).
    Współpracuje Pan w wyżej wymienionym zakresie z kontrahentem X, na podstawie
    zawartej ramowej umowy o współpracy, świadcząc usługi polegające na programowaniu.
    Wyjaśniając, jakie konkretnie programy komputerowe Pan wytworzył, wskazał Pan:
    (...)
    Wyjaśnił Pan, że wymienione efekty Pana pracy to odrębne programy komputerowe,
    podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, które są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Pana. Samodzielnie
    tworzył/tworzy Pan algorytmy. Użył Pan języków programowania (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku wskazał Pan, że w ramach świadczonych usług zarówno rozwija i ulepsza już
    istniejący kod (rozwija kody już istniejące poprzez dodawania nowych funkcjonalności), jak
    również tworzy kod samodzielnie, na nowo, od podstaw (jest ich autorem). W ramach
    swojej działalności wytwarza i ulepsza Pan oprogramowanie dla zleceniodawcy
    (Kontrahenta), bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w

    sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej
    wiedzy, bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań.
    Efekty samodzielnej działalności, bądź sporadycznie działalności w ramach zespołu
    programistów (przy dużych projektach) są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w
    praktyce gospodarczej lub są na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już funkcjonujących. Wyjaśniając, na czym polega oryginalność tego
    programu komputerowego, wskazał Pan, że (...).
    Efekty Pana pracy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania), które nazywa we wniosku
    programem komputerowym, zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”,
    realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów. Wykonywane przez Pana
    czynności nie stanowią rutynowych i okresowych zmian wprowadzonych do produktów,
    linii produkcyjnych, procesów wytwórczych oraz innych operacji w toku.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że w ramach swojej działalności wytwarza i ulepsza oprogramowanie dla
    zleceniodawcy, bezpośrednio przez działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w
    sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej
    wiedzy, bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań.
    Efekty Pana pracy weryfikowane są w cyklach tygodniowych. Ze względu na duży zakres
    prac, pracuje Pan nad programami i/lub ich fragmentami codziennie. Projekty, w których
    bierze Pan udział, wykonane są w metodyce (...). Nie tworzył Pan harmonogramów na
    poszczególne lata, ponieważ przy tak dużej zmienności wymagań oraz w kontekście ciągłej
    identyfikacji nowych obszarów rozwoju, jest to po prostu niemożliwe. W ciągu roku 2024,

    osiągnięte zostało znaczne zwiększenie wydajności rozwiązań, poprzez zastosowanie
    innowacyjnych algorytmów, zwiększenie modularności rozwiązań poprzez wdrożenie
    nowych, niewystępujących do tej pory interfejsów programistycznych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach swojej działalności wytwarza i ulepsza
    oprogramowanie dla zleceniodawcy, bezpośrednio przez działalność o charakterze
    twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny i uporządkowany, stale
    poszerzając zasoby swojej wiedzy, bądź też bazując na wiedzy dotychczasowej do
    tworzenia nowych zastosowań. Wskazał Pan, że projekt (...).
    Wykorzystuje Pan wiedzę i doświadczenie dotyczące praktycznych aspektów
    implementacji rozproszonych systemów typu P2P (peer-to-peer), optymalizacji ścieżek
    krytycznych w oprogramowaniu, w szczególności związanych z dostępem do nośników
    danych, kryptografii stosowanej. Cały czas rozwija też umiejętności w dziecinie
    architektury systemów komputerowych, kryptografii, w szczególności systemów ZK (zero-
    knowledge).
    Wyjaśniając, jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
    poszczególnego programu komputerowego, wskazał Pan, że poza wyższym
    wykształceniem kierunkowym (tytuł magistra inżyniera na kierunku Informatyka,
    specjalizacja Systemy Rozproszone i Bazy Danych), ma ponad dziesięcioletnie
    doświadczenie komercyjne w zakresie rozwoju różnorodnych systemów rozproszonych, w
    tym ponad pięcioletnie doświadczenie w implementacji systemów (...). Używa Pan języków
    programowania (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    • nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

    • wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    • nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    • łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    • kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    • wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    • planowaniu produkcji oraz
    • projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Wykonywane przez Pana czynności są związane z nabywaniem, łączeniem,
    kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do tworzenia nowych,
    zmienionych lub ulepszonych produktów lub procesów i nie stanowią rutynowych i
    okresowych zmian wprowadzonych do produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych oraz innych operacji w toku. W ramach świadczonych usług zarówno rozwija
    i ulepsza Pan już istniejący kod (rozwija kody już istniejące poprzez dodawania nowych
    funkcjonalności), jak również tworzy kod samodzielnie, na nowo, od podstaw (jest ich
    autorem). Wykorzystuje Pan wiedzę i doświadczenie dotyczące praktycznych aspektów
    implementacji rozproszonych systemów typu P2P (peer-to-peer), optymalizacji ścieżek
    krytycznych w oprogramowaniu, w szczególności związanych z dostępem do nośników
    danych, kryptografii stosowanej. Cały czas rozwija też umiejętności w dziecinie
    architektury systemów komputerowych, kryptografii, w szczególności systemów ZK (zero-
    knowledge). Wskazał Pan, że zmiany wprowadzane do rozwiniętego/ulepszonego
    programu komputerowego nie mają charakteru rutynowych, okresowych zmian.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.

    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu oraz w warunkach działalności opisanych we
    wniosku i jego uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o
          ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
          ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
          Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
          Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
          ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
          badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP BOX jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:

      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu okoliczności sprawy wynika, że w okresie od (...) 2024 r. realizuje Pan projekt
    polegający na wykonywaniu zadań związanych z tzw. (...). W ramach swojej działalności
    wytwarza i ulepsza Pan oprogramowanie dla zleceniodawcy, bezpośrednio przez
    działalność o charakterze twórczym, prowadzoną w sposób systematyczny, tj. metodyczny
    i uporządkowany, stale poszerzając zasoby swojej wiedzy, bądź też bazując na wiedzy
    dotychczasowej do tworzenia nowych zastosowań. W wyniku usług świadczonych na rzecz
    Kontrahenta powstawały/będą powstawać w przyszłości – utwory – programy
    komputerowe lub ich części, a więc utwory chronione w rozumieniu ustawy prawo
    autorskie i prawa pokrewne. Efekty Pana samodzielnej pracy, które nazywane są
    odpowiednio „programem komputerowym”/ „oprogramowaniem”/”częściami programów
    komputerowych”/”częściami oprogramowania” w każdym przypadku – tj. zarówno w
    przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów – są/będą odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o

    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Otrzymuje Pan od Kontrahenta wynagrodzenie
    wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do oprogramowania. Sposób
    przeniesienia każdego z majątkowych praw autorskich do programów komputerowych,
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Preferencyjną stawką zamierza Pan opodatkować dochód, który osiągnął z tytułu
    wymienionego w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, tj. dochód ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie Pan obliczał wskaźnik
    Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z
    wymogami art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, na każde wyżej
    wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac
    badawczo-rozwojowych, obejmującą wydatki od początku realizacji działalności badawczo-
    rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca kalendarzowego, poprzez
    narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Ewidencja jest
    prowadzona przez Pana od dnia 1 stycznia 2019 r.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2024 (od (...) 2024 r.) i lata kolejne.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zastrzec należy, że kwalifikowanymi
    prawami własności intelektualnej są zarówno tworzone, ulepszane i rozwijane przez Pana
    programy komputerowe – o ile faktycznie – stanowią one odrębne programy
    komputerowe, podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, do których wyłącznie Panu przysługują autorskie majątkowe prawa.
    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu
    z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za rok 2024 (od (...)) oraz za lata

    kolejne, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie. W
    konsekwencji, w opisanych okolicznościach może/będzie Pan mógł w zeznaniach rocznych
    za ww. lata rozliczyć dochód uzyskany ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej (autorskiego prawa majątkowego do programu komputerowego), z
    uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    – dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    – wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 44 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        1. Podatnicy osiągający dochody:
          1) z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14,
          2) (uchylony)
          – są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na
            podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem
            ust. 3f-3h.
    Jak wynika z art. 44 ust. 3 ww. ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne.
      Wysokość zaliczek, z zastrzeżeniem ust. 3f, ustala się w następujący sposób:
        1) obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym
          dochody te przekroczyły kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek
          oraz najniższej stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali
          podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1;
        2) zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według
          zasad określonych w art. 26 i art. 27;
        3) zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem
          należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za
          miesiące poprzedzające.
    W myśl art. 44 ust. 3f tej ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, opodatkowani na zasadach określonych w
      art. 30c, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne
      w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od
      początku roku, obliczonym zgodnie z art. 30c, a sumą należnych zaliczek za
      poprzednie miesiące.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że jak wynika z cyt. wcześniej art. 30ca ust. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej wykazuje się w zeznaniu podatkowym za rok, w którym został on osiągnięty.
    Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Podatnicy nie mają zatem
    możliwości skorzystania z tej preferencji w trakcie roku podatkowego. Podatnik osiągając
    dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w ciągu roku podatkowego jest
    zobowiązany do zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od takich dochodów na zasadach
    stosowanych dla prowadzonej przez siebie pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Tym samym, w ciągu roku podatkowego 2024 oraz lat kolejnych nie miał i nie będzie miał
    Pan możliwości odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od

    dochodu uzyskiwanego z ww. tytułu z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego
    wynoszącej 5%. Osiągając dochody z kwalifikowanego IP w ciągu roku podatkowego jest
    Pan zobowiązany do zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od takich dochodów według
    stawki odpowiadającej wybranej formie opodatkowania działalności gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    • stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
    • zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie wyłącznie w zakresie objętym
    pytaniem interpretacyjnym i odnosi się do przedstawionego opisu sprawy. Tym samym
    nie dotyczy innych kwestii zawartych w opisie sprawy, które nie były przedmiotem
    zapytania.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych należy stwierdzić,
    że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego
    niniejszą interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.