Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.737.2025.2.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej obowiązków
płatnika w przypadku korzystania przez pracownika z
samochodu służbowego w celu dojazdów z miejsca
garażowania do miejsca wykonywania obowiązków służbowych
Słowa kluczowe: koszt-koszty przejazdu
pracownik
samochód-samochód służbowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty ponoszone przez pracodawców.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, działający w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej:
    „Spółka” lub „Wnioskodawca"), jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych
    dochodów. Spółka jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    zarejestrowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie branży kolejowej i
    elektroenergetycznej na terenie Polski oraz poza jej granicami.
    Usługi te polegają w szczególności na
        realizacji projektów budowlanych związanych z budową dróg szynowych i kolei
        podziemnej;
        robotach budowlanych związanych z budową dróg i autostrad;
        robotach związanych z budową rurociągów przesyłowych i sieci rozdzielczych.
    W związku z prowadzoną działalnością Spółka użytkuje służbowe pojazdy samochodowe
    (dalej: „pojazdy służbowe lub samochody służbowe”), które są udostępniane pracownikom
    (dalej: „Pracownicy”), wyłącznie w celu realizacji obowiązków służbowych.
    Z uwagi na fakt, iż realizowane inwestycje budowlane rozmieszczone są w różnych
    miejscach w kraju oraz poza jej granicami, niezbędne jest wykorzystanie do prowadzenia
    działalności gospodarczej opisanych powyżej samochodów. Decyzja o wydaniu danemu
    pracownikowi samochodu służbowego uzależniona jest przede wszystkim od konieczności
    wykonania wyznaczonego zadania służbowego, a ponadto od charakteru pracy
    Pracownika, zajmowanego stanowiska, wymogów co do jego mobilności (konieczności
    wykonywania czynności służbowych poza siedzibą Spółki), dostępności pojazdów.
    W Spółce rozróżniane są następujące sytuacje:
        dojazd Pracowników na budowę na terenie kraju lub poza jej granicami;
        dojazdy pomiędzy miejscem budowy a miejscem zakwaterowania (hotelem), w
        którym zamieszkują Pracownicy realizujący dany kontrakt budowlany;
        wykorzystywanie samochodu do wykonywania zadań związanych z obsługą
        budowy (dojazd do sklepów i hurtowni, dojazdy do urzędów itp.).
    Pracownik używający samochód służbowy obsługujący wskazaną budowę na terytorium
    kraju lub poza jej granicami rozpoczyna pracę w dniu wyjazdu w godzinach porannych w
    miejscu swojego zamieszkania, odbiera pozostałych pracowników z ich miejsc
    zamieszkania a następnie odbywa przejazd na teren wskazanej budowy.
    Pracownicy mają zapewnione zakwaterowanie - zazwyczaj nocleg w hotelu. Każdego dnia
    podczas wykonywania pracy, samochód służbowy wykorzystywany jest do przywożenia
    pracowników budowy z hotelu, w którym są zakwaterowani, na teren budowy i z

    powrotem. W ciągu dnia samochód służbowy wykorzystywany jest do zakupu i
    dostarczenia materiałów budowlanych potrzebnych do realizacji budowy, załatwiania
    spraw urzędowych oraz innych czynności służbowych. Pracownicy wracają do miejsc
    zamieszkania w czasie dni harmonogramowo wolnych, a samochód służbowy garażowany
    jest wtedy w miejscu zamieszkania/zakwaterowania Pracownika odpowiedzialnego za
    samochód.
    Pracownicy przebywający kilkadziesiąt lub kilkaset kilometrów od miejsca zamieszkania
    nie mają tam żadnych spraw prywatnych do załatwienia i wykorzystują udostępnione
    samochody tylko i wyłącznie do realizacji zadań; przemieszczają się zazwyczaj między
    budową, a miejscem zakwaterowania.
    Należy również podkreślić, że nie będzie to generować dodatkowych kosztów związanych
    z eksploatacją samochodu, ponieważ trasa dojazdu do punktu docelowego przez miejsce
    zamieszkania/pobytu oraz powrót do siedziby firmy przez miejsce zamieszkania będzie
    trasą krótszą lub taką samą jak wyjazd z siedziby firmy.
    Wnioskodawca zaznacza w tym miejscu, że podróże Pracowników nie będą traktowane
    jako podróże służbowe w rozumieniu przepisów Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks
    pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm.).
    Zasady korzystania z pojazdów służbowych będą określone w umowie powierzenia
    samochodu służbowego (dalej: „Umowa"), która będzie wprowadzała bezwzględny zakaz
    ich używania do celów prywatnych. Naruszenie tego zakazu będzie mogło skutkować
    odpowiedzialnością dyscyplinarną Pracownika. Użycie samochodu służbowego do celów
    prywatnych może również stanowić przyczynę uzasadniającą rozwiązanie umowy o pracę
    za wypowiedzeniem albo zostać uznane za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków
    pracowniczych uzasadniające, w zależności od okoliczności konkretnej sprawy,
    rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
    Każdy Pracownik przed rozpoczęciem korzystania z pojazdu służbowego będzie
    zobowiązany do zapoznania się z Umową oraz do jej podpisania. Po zakończeniu podróży
    każdy Pracownik będzie zobowiązany do podpisania stosownego oświadczenia, że
    samochód był używany wyłącznie do celów służbowych.
    W zakresie obowiązków pracownika używającego samochodu służbowego mieści się:
        obowiązek po zakończonej jeździe parkowania pojazdu wykorzystywanego
        wyłącznie do celów służbowych na terenie wskazanym oraz zatwierdzonym przez
        Wnioskodawcę w Umowie (nie ma możliwości korzystania z pojazdu poza
        godzinami pracy, w tym w weekendy, na cele inne niż wyłącznie służbowe lub inne
        niż związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy);
        obowiązek dbałości o sprawność techniczną pojazdu poprzez zgłoszenia awarii,
        szkód komunikacyjnych, zachowanie trzeźwości, prawidłowe eksploatowanie
        pojazdu i właściwe zabezpieczenie po zakończeniu jazdy.
    Pojazdy służbowe będą wyposażone w urządzenia GPS, umożliwiające stałą kontrolę ich
    lokalizacji i przebiegu. Spółka wyznaczy osoby odpowiedzialne za nadzór nad
    przestrzeganiem zasad użytkowania pojazdów oraz za weryfikację danych z systemów
    lokalizacji GPS.
    Raporty generowane w ww. systemie będą pozwalały m.in. na dokonanie rozliczenia tras
    przejazdów. Spółka ponosi wszelkie koszty związane z pojazdami będącymi przedmiotem
    wniosku - nie występują sytuacje, w których Pracownik miałby ponosić część wydatków.
    Spółka będzie ponosić m.in. następujące rodzaje wydatków związanych z eksploatacją
    samochodów będących przedmiotem wniosku:

        koszt zakupu paliwa;
        koszt przeglądów okresowych, w tym wymiany oleju, opon i innych materiałów
        eksploatacyjnych;
        koszt napraw mechanicznych związanych z normalną eksploatacją pojazdu;
        koszt napraw, drobnych uszkodzeń nie powstałych z winy użytkownika;
        koszt pełnego ubezpieczenia komunikacyjnego (OC, AC);
        koszt opłat za parkowanie służbowych pojazdów w związku z wykonywaniem
        czynności służbowych;
        koszt opłat za przejazd płatną autostradą w związku z wykonywaniem czynności
        służbowych;
        koszt opłat za mycie pojazdów.
    W odniesieniu do wydatków związanych z zakupem paliwa, faktycznym nabywcą paliwa w
    przypadku udostępnienia samochodu służbowego na rzecz użytkownika samochodu
    będzie Spółka, zatem faktury dotyczące zakupu paliwa będą wystawiane na Spółkę.
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie całego kraju oraz poza jego
    granicami, w związku z czym, niezbędne jest wykorzystanie do prowadzenia działalności
    gospodarczej opisanych powyżej samochodów. Decyzja o wydaniu danemu pracownikowi
    samochodu służbowego uzależniona jest przede wszystkim od konieczności wykonania
    wyznaczonego zadania służbowego, a ponadto od charakteru pracy pracownika
    zajmowanego stanowiska, wymogów co do jego mobilności (konieczności wykonywania
    czynności służbowych poza siedzibą Spółki), dostępności pojazdów.
    Ponadto, Spółka będzie kontrolować zakaz wykorzystania pojazdu do celów prywatnych
    przede wszystkim poprzez weryfikację pokonywanych przez pojazd kilometrów i
    porównanie tych danych z informacjami deklarowanymi przez kierujących w ewidencji
    prowadzonej dla pojazdu. Dodatkowo będą porównywane dane z systemu obsługi kart
    flotowych do tankowania paliwa, ponieważ każdorazowo tankujący pojazd będzie miał
    obowiązek podania stanu licznika na moment tankowania pojazdu, co będzie wynikało z
    zasad korzystania z paliwowych kart flotowych, za pomocą których Spółka będzie nabywać
    paliwo do samochodów.
    Dzięki temu Spółka będzie mogła zweryfikować, czy pojazd był tankowany w linii
    wykonywanej przez kierującego trasy opisanej w ewidencji, w jakich godzinach był
    tankowany oraz czy ilość przejechanych kilometrów odpowiadała trasie wskazanej przez
    kierującego w ewidencji. Za weryfikację będzie odpowiedzialna osoba wyznaczona przez
    Spółkę.
    Spółka będzie prowadziła ewidencję przebiegu pojazdów zgodnie z art. 86a ust. 7 ustawy
    o VAT, a także będzie składała informacje na druku VAT-26 właściwemu Naczelnikowi
    Urzędu Skarbowego.
    Przedmiotowe pojazdy:
        będą pojazdami samochodowymi w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT o
        dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony;
        nie będą konstrukcyjnie przeznaczone do celów, które wykluczają ich użycie do
        celów prywatnych ani do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą (art. 86a
        ust. 9 pkt 1-3 ustawy o VAT).
    Samochody służbowe będące przedmiotem wniosku, są pojazdami samochodowymi,
    które nie spełniają warunków do uznania ich za wykorzystywane wyłącznie do działalności

    ze względów konstrukcyjnych. Samochody służbowe, których dotyczy pytanie w ramach
    wniosku, będą kwalifikowane przez Spółkę jako pojazdy, o których mowa w art. 86a ust. 4
    pkt 1 ustawy o VAT, tj. pojazdy wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej ze
    względu na fakt, iż sposób wykorzystania tych pojazdów, potwierdzony prowadzoną
    ewidencją przebiegu pojazdu wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością.
    Chodzi więc o samochody, których konstrukcja nie wyklucza ich użycia do celów
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą - są to samochody osobowe, ale niespełniające
    warunków określonych w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT (posiadają 2 rzędy siedzeń). Wobec
    powyższego w odniesieniu do ww. pojazdów Wnioskodawca nie posiada dokumentów
    wydanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym, o których mowa w art. 86a ust.
    10 ustawy o VAT, potwierdzających spełnienie wymagań dla pojazdów, o których mowa w
    art. 86a ust. 9 ustawy o VAT. Samochody służbowe, o których mowa we wniosku, nie
    stanowią pojazdów konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób
    łącznie z kierowcą.
    Pytania
    1) Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka, po spełnieniu obowiązków formalnych, tj.
      m.in. złożeniu informacji VAT 26 oraz zaprowadzeniu ewidencji, o której mowa w art.
      86a ust. 7 ustawy o VAT, będzie miała prawo do odliczenia 100% podatku VAT
      naliczonego od wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 2 ustawy o VAT, związanych
      z opisanymi we wniosku pojazdami służbowymi?
    2) Czy wykorzystanie samochodu w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowi nieodpłatny
      przychód pracownika ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ustawy PIT i w związku tym
      na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy PIT Spółka jest obowiązana jako płatnik obliczać i
      pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy w tym zakresie?
    Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie nr 2 w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych. W części dotyczącej podatku od towarów i
    usług (pytania nr 1) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy wykorzystanie samochodu w opisanym zdarzeniu przyszłym nie
    stanowi nieodpłatnego przychodu pracownika ze stosunku pracy i w związku tym Spółka
    nie jest obowiązana jako płatnik obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek
    dochodowy w tym zakresie.
    Uzasadnienie
    W ocenie Spółki przydzielenie samochodu służbowego Pracownikom w celu wykonywania
    obowiązków służbowych nie będzie stanowić przychodu ze stosunku pracy tego
    pracownika, w związku z czym Spółka nie będzie zobowiązana do poboru zaliczek na
    podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT:
    Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
    spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
    wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
    finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
    wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty
    za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość
    została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak
    również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    Użyty w ww. przepisie zwrot "w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie
    przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków

    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, wynikające z zawartej umowy, bądź mające
    związek z wykonywaniem przez niego pracy.
    Na podstawie art. 32 powołanej ustawy:
    Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
    organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
    obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują
    od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej
    lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego
    wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w
    spółdzielniach pracy.
    Biorąc pod uwagę powyższe, skoro Spółka zamierza przekazać Pracownikom do
    dyspozycji samochody wyłącznie dla celów służbowych, co jak zostało wykazane w stanie
    faktycznym, Spółka planuje zabezpieczyć poprzez wdrożenie szeregu procedur oraz
    środków organizacyjnych i technicznych, to po stronie Pracowników nie powstanie
    przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, bowiem nie powstanie u nich
    przysporzenie majątkowe.
    W związku z powyższym, Spółka nie będzie obowiązana zgodnie z art. 32 ustawy o PIT jako
    płatnik obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy w tym zakresie.
    Na tożsame skutki, w podobnym stanie faktycznym wskazuje także praktyka organów
    podatkowych por. m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 19 maja 2025 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.309.2025.1.JK2.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 w. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i
    zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności
    podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Z art. 11 ust. 2 ww. ustawy wynika, że:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

    Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
      gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i
      miejsca udostępnienia.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w
    art. 10 ust. 1 pkt 1:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
      członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
      produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W świetle art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty w ww. przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie
    przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, wynikające z zawartej umowy, bądź mające
    związek z wykonywaniem przez niego pracy.
    Na podstawie art. 32 powołanej ustawy:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Przepisy dotyczące określania przychodu ze stosunku pracy, w szczególności dotyczące
    innych nieodpłatnych świadczeń, należy rozpatrywać w kontekście przepisów
    obowiązujących pracowników, określających m.in. zasady użytkowania i dbania o
    powierzone pracownikom mienie.
    Jak bowiem wynika z dyspozycji art. 124 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.):

      Pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu innym niż
      wymienione w § 1, powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się.
    Z powyższego wynika, że realizacja obowiązków służbowych przez pracownika nie może
    generować dla tego pracownika dodatkowego przychodu ze stosunku pracy.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka użytkuje służbowe pojazdy
    samochodowe , które są udostępniane pracownikom wyłącznie w celu realizacji
    obowiązków służbowych. Z uwagi na fakt, iż realizowane inwestycje budowlane
    rozmieszczone są w różnych miejscach w kraju oraz poza jej granicami, niezbędne jest
    wykorzystanie do prowadzenia działalności gospodarczej opisanych powyżej
    samochodów. Decyzja o wydaniu danemu pracownikowi samochodu służbowego
    uzależniona jest przede wszystkim od konieczności wykonania wyznaczonego zadania
    służbowego, a ponadto od charakteru pracy Pracownika, zajmowanego stanowiska,
    wymogów co do jego mobilności (konieczności wykonywania czynności służbowych poza
    siedzibą Spółki), dostępności pojazdów. Pracownicy mają zapewnione zakwaterowanie -
    zazwyczaj nocleg w hotelu. Każdego dnia podczas wykonywania pracy, samochód
    służbowy wykorzystywany jest do przywożenia pracowników budowy z hotelu, w którym
    są zakwaterowani, na teren budowy i z powrotem. W ciągu dnia samochód służbowy
    wykorzystywany jest do zakupu i dostarczenia materiałów budowlanych potrzebnych do
    realizacji budowy, załatwiania spraw urzędowych oraz innych czynności służbowych.
    Pracownicy wracają do miejsc zamieszkania w czasie dni harmonogramowo wolne a
    samochód służbowy garażowany jest wtedy w miejscu zamieszkania/zakwaterowania
    Pracownika odpowiedzialnego za samochód. Pracownicy przebywający kilkadziesiąt lub
    kilkaset kilometrów od miejsca zamieszkania nie mają tam żadnych spraw prywatnych do
    załatwienia i wykorzystują udostępnione samochody tylko i wyłącznie do realizacji zadań;
    przemieszczają się zazwyczaj między budową, a miejscem zakwaterowania. Należy
    również podkreślić, że nie będzie to generować dodatkowych kosztów związanych z
    eksploatacją samochodu, ponieważ trasa dojazdu do punktu docelowego przez miejsce
    zamieszkania/pobytu oraz powrót do siedziby firmy przez miejsce zamieszkania będzie
    trasą krótszą lub taką samą jak wyjazd z siedziby firmy. Wnioskodawca zaznacza w tym
    miejscu, że podróże Pracowników nie będą traktowane jako podróże służbowe w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 277 z późn. zm.). Zasady korzystania z pojazdów służbowych będą określone w
    umowie powierzenia samochodu służbowego (dalej: „Umowa"), która będzie wprowadzała
    bezwzględny zakaz ich używania do celów prywatnych. Naruszenie tego zakazu będzie
    mogło skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną Pracownika. Użycie samochodu
    służbowego do celów prywatnych może również stanowić przyczynę uzasadniającą
    rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem albo zostać uznane za ciężkie naruszenie
    podstawowych obowiązków pracowniczych uzasadniające, w zależności od okoliczności
    konkretnej sprawy, rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
    Każdy Pracownik przed rozpoczęciem korzystania z pojazdu służbowego będzie
    zobowiązany do zapoznania się z Umową oraz do jej podpisania. Po zakończeniu podróży
    każdy Pracownik będzie zobowiązany do podpisania stosownego oświadczenia, że
    samochód był używany wyłącznie do celów służbowych.
    W zakresie obowiązków pracownika używającego samochodu służbowego mieści się:
        obowiązek po zakończonej jeździe parkowania pojazdu wykorzystywanego
        wyłącznie do celów służbowych na terenie wskazanym oraz zatwierdzonym przez
        Wnioskodawcę w Umowie (nie ma możliwości korzystania z pojazdu poza
        godzinami pracy, w tym w weekendy, na cele inne niż wyłącznie służbowe lub inne
        niż związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy);

        obowiązek dbałości o sprawność techniczną pojazdu poprzez zgłoszenia awarii,
        szkód komunikacyjnych, zachowanie trzeźwości, prawidłowe eksploatowanie
        pojazdu i właściwe zabezpieczenie po zakończeniu jazdy.
    Pojazdy służbowe będą wyposażone w urządzenia GPS, umożliwiające stałą kontrolę ich
    lokalizacji i przebiegu. Spółka wyznaczy osoby odpowiedzialne za nadzór nad
    przestrzeganiem zasad użytkowania pojazdów oraz za weryfikację danych z systemów
    lokalizacji GPS. Raporty generowane w ww. systemie będą pozwalały m.in. na dokonanie
    rozliczenia tras przejazdów. Spółka ponosi wszelkie koszty związane z pojazdami
    będącymi przedmiotem wniosku - nie występują sytuacje, w których Pracownik miałby
    ponosić część wydatków.
    Spółka będzie ponosić m.in. następujące rodzaje wydatków związanych z eksploatacją
    samochodów będących przedmiotem wniosku:
        koszt zakupu paliwa;
        koszt przeglądów okresowych, w tym wymiany oleju, opon i innych materiałów
        eksploatacyjnych;
        koszt napraw mechanicznych związanych z normalną eksploatacją pojazdu;
        koszt napraw, drobnych uszkodzeń nie powstałych z winy użytkownika;
        koszt pełnego ubezpieczenia komunikacyjnego (OC, AC);
        koszt opłat za parkowanie służbowych pojazdów w związku z wykonywaniem
        czynności służbowych;
        koszt opłat za przejazd płatną autostradą w związku z wykonywaniem czynności
        służbowych;
        koszt opłat za mycie pojazdów.
    W odniesieniu do wydatków związanych z zakupem paliwa, faktycznym nabywcą paliwa w
    przypadku udostępnienia samochodu służbowego na rzecz użytkownika samochodu
    będzie Spółka, zatem faktury dotyczące zakupu paliwa będą wystawiane na Spółkę. Spółka
    prowadzi działalność gospodarczą na terenie całego kraju oraz poza jego granicami, w
    związku z czym, niezbędne jest wykorzystanie do prowadzenia działalności gospodarczej
    opisanych powyżej samochodów. Decyzja o wydaniu danemu pracownikowi samochodu
    służbowego uzależniona jest przede wszystkim od konieczności wykonania wyznaczonego
    zadania służbowego, a ponadto od charakteru pracy pracownika zajmowanego
    stanowiska, wymogów co do jego mobilności (konieczności wykonywania czynności
    służbowych poza siedzibą Spółki), dostępności pojazdów. Ponadto, Spółka będzie
    kontrolować zakaz wykorzystania pojazdu do celów prywatnych przede wszystkim
    poprzez weryfikację pokonywanych przez pojazd kilometrów i porównanie tych danych z
    informacjami deklarowanymi przez kierujących w ewidencji prowadzonej dla pojazdu.
    Dodatkowo będą porównywane dane z systemu obsługi kart flotowych do tankowania
    paliwa, ponieważ każdorazowo tankujący pojazd będzie miał obowiązek podania stanu
    licznika na moment tankowania pojazdu, co będzie wynikało z zasad korzystania z
    paliwowych kart flotowych, za pomocą których Spółka będzie nabywać paliwo do
    samochodów. Dzięki temu Spółka będzie mogła zweryfikować, czy pojazd był tankowany w
    linii wykonywanej przez kierującego trasy opisanej w ewidencji, w jakich godzinach był
    tankowany oraz czy ilość przejechanych kilometrów odpowiadała trasie wskazanej przez
    kierującego w ewidencji. Za weryfikację będzie odpowiedzialna osoba wyznaczona przez
    Spółkę.
    Biorąc pod uwagę powyższe wykorzystanie samochodu w opisanym zdarzeniu przyszłym,
    nie skutkuje powstaniem przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych o ile przejazdy te odbywają się wyłącznie w celach
    służbowych. Po stronie pracownika w związku wykorzystywaniem samochodu służbowego
    – nie powstanie przychód.
    Nie będziecie Państwo zobowiązani jako płatnik do ustalenia wartości świadczenia
    pracownika na zasadach określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym do obliczenia oraz pobrania od tego świadczenia zaliczki na
    podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Stanowisko Państwa jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...) . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.