Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.140.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Skutki w podatku VAT przekształcenia Zakładu w Spółkę
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy
korekta-korekta podatku naliczonego
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
spółki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
1

naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w przypadku zbycia
przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii:
    - ustalenia, czy przeniesienie składników mienia samorządowego należącego do
    Zakładu, w wyniku przekształcenia takiego Zakładu w Spółkę w trybie określonym w
    przepisach ustawy o gospodarce komunalnej jest zbyciem przedsiębiorstwa bądź
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku
    od towarów i usług i czy w związku z tym jest wyłączone z opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług;
    - ustalenia czy w przypadku ponoszenia wydatków na realizację inwestycji dotyczących
    zarówno lokali mieszkalnych jak i pomieszczeń garażowych, Miastu lub Spółce będzie
    przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony z
    zastosowaniem wskaźnika proporcji ustalonego zgodnie z art. 90 ust. 3-10 i art. 91
    ustawy o podatku od towarów i usług, tj. na podstawie faktycznie obliczonego
    wskaźnika proporcji obliczonego za rok poprzedni;
    - braku obowiązku dokonania przez Zakład (Miasto) jednorazowej korekty pozostałego
    podatku naliczonego, odliczonego przez Zakład (Miasto).

    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 kwietnia 2025 r.
    (wpływ 7 kwietnia 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na terenie Miasta A. (dalej: „Miasto” lub „Wnioskodawca”) funkcjonuje Zakład X. (dalej:
    „Zakład”), działający w formie samorządowego zakładu budżetowego Miasta. Do zakresu
    działania Zakładu należą m.in. czynności w zakresie administracji domów mieszkalnych,
    usług komunalnych, usług pogrzebowych oraz usług wodociągowych.
    Miasto na mocy uchwały Rady Miejskiej planuje przekształcenie Zakładu stanowiącego
    samorządowy zakład budżetowy w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
    finansach publicznych w spółkę prawa handlowego (spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością, dalej: „Spółka”). Powyższe wiąże się z likwidacją dotychczas
    działającego Zakładu. Miasto będzie jedynym udziałowcem nowo utworzonej Spółki.
    Planowane przekształcenie Zakładu w Spółkę przeprowadzone będzie w trybie
    określonym w art. 22-23 ustawy o gospodarce komunalnej.
    W ramach ww. trybu Miasto wniesie na pokrycie kapitału zakładowego Spółki wkład w
    postaci mienia Miasta będącego dotychczas w posiadaniu Zakładu oraz mienia, które
    Zakład miał prawo użytkować w celu realizacji zadań własnych Miasta.
    Spółka ma kontynuować działalność prowadzoną aktualnie przez Zakład (tj. wykonywać
    czynności w zakresie gospodarki komunalnej, zapewniania potrzeb mieszkaniowych,
    rozliczania czynszów w lokalach mieszkalnych i użytkowych stanowiących własność
    Miasta, rozliczania zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz wodę w lokalach
    mieszkalnych i użytkowych stanowiących własność Miasta, rozliczania wywozu
    nieczystości stałych z lokali mieszkalnych i użytkowych stanowiących własność Miasta A.
    oraz inne zadania wykonywane wcześniej przez Zakład). Jednocześnie Spółka powstała w
    wyniku przekształcenia wstąpi we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością
    Zakładu, dzięki czemu przejmie wykonywanie jego dotychczasowych zadań. Ponadto
    dojdzie do przeniesienia zakładu pracy, gdyż pracownicy przekształcanego Zakładu staną
    się pracownikami Spółki.
    Głównym celem działania nowo tworzonej spółki nie będzie osiąganie zysku, a
    zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej Miasta, tj. budowa nowych
    mieszkań na wynajem i ich eksploatacja na zasadach najmu.
    Niemniej Spółka może również: (1) nabywać budynki mieszkalne, (2) przeprowadzać
    remonty i modernizacje obiektów przeznaczonych na zaspokajanie potrzeb
    mieszkaniowych na zasadach najmu, (3) wynajmować lokale użytkowe znajdujące się w
    budynkach Wnioskodawcy.
    W odpowiedzi na wezwanie Organu, odpowiedzieli Państwo na zadane przez Organ
    pytania w następujący sposób:
    Na pytanie: „Czy na dzień przeniesienia do Spółki zespół składników mienia
    samorządowego Zakładu będzie wyodrębniony w Mieście organizacyjnie, finansowo oraz
    funkcjonalnie? Prosimy wskazać przesłanki świadczące o każdym z tych wyodrębnień.”
    Odpowiedzieli Państwo: „Na dzień przeniesienia do nowo tworzonej Spółki zespół
    składników majątkowych po zlikwidowanym Zakładzie X. (dalej: Zakład) będzie
    wyodrębniony w Mieście A. organizacyjnie, finansowo oraz funkcjonalnie. W ramach
    przedstawionego zdarzenia przyszłego w wyniku przejęcia majątku Zakładu przez Miasto
    A. w związku z likwidacją celem przekształcenia go w Spółkę w trybie określonym w
    przepisach ustawy o gospodarce komunalnej (art. 22 i 23 ustawy o gospodarce
    komunalnej, dalej: GospKomUst). Zespół składników majątkowych będących przedmiotem
    przeniesienia po zlikwidowanym Zakładzie będzie składać się z zespołu składników
    materialnych i niematerialnych. W trybie przekształcenia przewidzianym ww. przepisami

    dojdzie także do przejścia zobowiązań Zakładu na Spółkę (art. 23 ust 3 GospKomUst).
    Majątek będący przedmiotem aportu jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w
    Zakładzie i zachowa formę wyodrębnienia na dzień przekształcenia. Zakład wykorzystuje
    składniki majątku do realizacji zadań wynikających z jego Statutu, po przekształceniu
    Spółka będzie kontynuować realizację tych samych zadań przy wykorzystaniu wniesionego
    do niej w drodze przekształcenia majątku.”
    Na pytanie: „Czy mający być przedmiotem przeniesienia zespół składników mienia
    samorządowego należącego do Zakładu - na dzień przeniesienia do Spółki mógłby
    stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania
    gospodarcze?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Zespół składników majątkowych po zlikwidowanym Zakładzie na
    dzień przeniesienia, w ocenie Wnioskodawcy mógłby stanowić potencjalnie niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze. Zespół składników
    majątku pozwala na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej w zakresie
    działalności obecnie realizowanej przez Zakład.”
    Na pytanie: „Czy na bazie przekazanego przez Miasto majątku Spółka będzie miała
    możliwość kontynuacji zadań dotychczas realizowanych przez Zakład?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Na bazie przekazanego przez Miasto majątku Spółka będzie
    mogła kontynuować zadania dotychczasowo realizowane przez Zakład. Przedmiot
    działalności Spółki powstałej w wyniku przekształcenia będzie zgodny z dotychczasową
    działalnością Zakładu. Działalność Spółki obejmować będzie w szczególności realizację
    zadań w zakresie m.in.: (a) gospodarki mieszkaniowej i gospodarowania lokalami
    użytkowymi, (b) eksploatacji oczyszczalni ścieków wraz z kanalizacją sanitarną, (c)
    oczyszczania miasta, (d) utrzymania targowiska miejskiego, (e) utrzymanie zieleni
    miejskiej, (f) utrzymania cmentarza komunalnego.”
    Na pytanie: „Kto, tj. Miasto czy Spółka, będzie ponosić wydatki, o których mowa w
    zadanym przez Państwa pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2? Czy na otrzymanych
    fakturach, dokumentujących ponoszenie tych wydatków, jako nabywca towarów i usług
    będzie widniało Miasto czy Spółka?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Wydatki w zakresie zadanego pytania numer 2 będzie ponosić
    Spółka, jednakże działalność nowo tworzonej Spółki ze względu na specyfikę realizacji
    zadań będzie wymagała w zakresie niektórych z nich dodatkowego finansowania ze strony
    Miasta A. Finansowanie, o którym mowa w zdaniu poprzednim, będzie rozliczane w
    ramach instytucji rekompensat.
    Na otrzymywanych fakturach dokumentujących ponoszenie wydatków jako nabywca
    towarów będzie widniała co do zasady Spółka.”
    Na pytanie: „Kto, tj. Miasto czy Spółka, będzie wykorzystywać lokale mieszkalne i
    pomieszczenia garażowe, o których mowa w zadanym przez Państwa pytaniu oznaczonym
    we wniosku nr 2?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Z uwagi na konstrukcję przepisu art. 22 ust. 2 GospKomUst
    dotychczas znajdujące się w trwałym zarządzie Zakładu grunty, w tym lokale mieszkalne i
    pomieszczenia garażowe staną się prawem użytkowania wieczystego Spółki. W
    konsekwencji ww. składniki majątkowe będą wykorzystywane przez Spółkę, jednakże
    prawo własności będzie przysługiwać Miastu A..”
    Na pytanie: „Do jakich kategorii czynności Miasto będzie wykorzystywało lokale
    mieszkalne i pomieszczenia garażowe, o których mowa w zadanym przez Państwa pytaniu
    oznaczonym we wniosku nr 2, tj. do czynności:
    - opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać jakie to czynności);
    - zwolnionych od podatku od towarów i usług (prosimy wskazać jakie to czynności);
    - niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać
    jakie to czynności)?”

    Odpowiedzieli Państwo: „W ramach lokali mieszkalnych i przynależących do nich
    pomieszczeń garażowych użytkowników tych lokali i pomieszczeń można podzielić na
    cztery grupy, (a) użytkowników będących najemcami lokali i przynależących do nich
    pomieszczeń garażowych w budynkach w 100% będących własnością Miasta oraz
    zarządzanych przejściowo przez Zakład X., (b) użytkowników będących prywatnymi
    właścicielami lokali i pomieszczeń w budynkach zarządzanych przejściowo przez Zakład
    X., (c) użytkowników będących najemcami lokali i pomieszczeń w budynkach w 100%
    będących własnością gminny, ale zarządzanych przez „obcych” zarządców, (d)
    użytkowników będących najemcami odrębnych pomieszczeń garażowych zarządzanych
    przez Zakład X..
    Pierwsza i druga część lokali mieszkalnych i pomieszczeń garażowych będzie
    wykorzystywana wyłącznie na cele mieszkaniowe i tym samym będzie ona należeć do
    kategorii czynności zwolnionych od podatku VAT. Trzecia część lokali mieszkalnych i
    pomieszczeń garażowych będzie wymagała dokonywania płatności na koszty zarządu
    nieruchomością wspólną, co będzie stanowiło czynność niepodlegająca opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Dodatkowo w ramach każdej z tych kategorii czynności, część
    nieruchomości mieszkalnych jest wykorzystywana na cele komercyjne, a więc na cele inne
    niż mieszkaniowe i tym samym będzie ona należeć do kategorii czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. Natomiast czwarta część dotycząca wyłącznie
    pomieszczeń garażowych nieprzynależnych do lokali mieszkalnych i będzie ona należeć do
    kategorii czynności opodatkowanych podatkiem VAT.”
    Na pytanie: „Czy lokale mieszkalne i pomieszczenia garażowe, o których mowa w
    zadanym przez Państwa pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2, wykorzystywane będą
    przez Miasto zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Lokale mieszkalne i pomieszczenia garażowe, które zostaną
    przeniesione na Spółkę wskutek przekształcenia Zakładu będą w ocenie Wnioskodawcy
    wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej
    (opodatkowanej i zwolnionej z VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza
    (niepodlegająca opodatkowaniu). Powyższe będzie dotyczyć również innych składników
    majątkowych przeniesionych w drodze przekształcenia na nowo tworzoną Spółkę.
    Niemniej jak zostało to wskazane we wniosku z uwagi na to, że Spółka będzie również
    mogła nabywać inne lokale i budynki nie będzie przy tym możliwe przypisanie tych
    składników w całości do działalności gospodarczej (objętej zakresem VAT) lub też
    niepodlegającej opodatkowaniu VAT.”
    Na pytanie: „W sytuacji, gdy lokale mieszkalne i pomieszczenia garażowe, o których
    mowa w zadanym przez Państwa pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2,
    wykorzystywane będą przez Miasto zarówno do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do
    celów innych niż działalność gospodarcza, to czy będzie istniała możliwość
    przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności
    gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?”
    Odpowiedzieli Państwo: „W świetle odpowiedzi udzielonej w punkcie 7, w opinii
    Wnioskodawcy nie będzie istniała możliwość przyporządkowania ponoszonych
    wydatków w całości do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    VATUst.”
    Na pytanie: „W sytuacji, gdy lokale mieszkalne i pomieszczenia garażowe, o których
    mowa w zadanym przez Państwa pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2,
    wykorzystywane będą przez Miasto w ramach działalności gospodarczej zarówno do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku

    VAT, to czy Miasto będzie miało obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT
    i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Miasto nie będzie miało możliwości odrębnego przypisania
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT
    i z czynnościami zwolnionymi od podatku. Część z tych czynności będzie bowiem
    realizowana w ogólnym interesie gospodarczym.”
    Na pytanie: „Czy Miasto jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Miasto jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.”
    Na pytanie: „Do jakich kategorii czynności Spółka będzie wykorzystywała lokale
    mieszkalne i pomieszczenia garażowe, o których mowa w zadanym przez Państwa
    pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2, tj. do czynności:
    - opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać jakie to czynności);
    - zwolnionych od podatku od towarów i usług (prosimy wskazać jakie to czynności);
    - niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać
    jakie to czynności)?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Spółka będzie wykorzystywała lokale mieszkalne w części do
    celów mieszkaniowych i tym samym najem tych lokali będzie zwolniony od
    opodatkowania podatkiem VAT, natomiast część tych lokali mieszkalnych Spółka będzie
    wykorzystywać na cele komercyjne, a więc na cele inne niż mieszkaniowe i tym samym
    będzie ona należeć do kategorii czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Dodatkowo, do części lokali mieszkalnych będą przynależeć pomieszczenia garażowe,
    które będą zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT. Spółka będzie też wynajmować
    samoistne pomieszczenia garażowe i te będą opodatkowane podatkiem VAT oraz
    będzie mogła przekazywać w odrębny zarząd część lokali mieszkalnych i pomieszczeń
    garażowych i w takim przypadku taka czynność nie będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT.”
    Na pytanie: „Czy lokale mieszkalne i pomieszczenia garażowe, o których mowa w
    zadanym przez Państwa pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2, wykorzystywane będą
    przez Spółkę zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Lokale mieszkalne i pomieszczenia garażowe, które zostaną
    przeniesione na Spółkę wskutek przekształcenia Zakładu będą wykorzystywane przez
    Spółkę zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej (opodatkowanej i
    zwolnionej z VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (niepodlegająca
    opodatkowaniu).”
    Na pytanie: „W sytuacji, gdy lokale mieszkalne i pomieszczenia garażowe, o których mowa
    w zadanym przez Państwa pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2, wykorzystywane będą
    przez Spółkę zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, to czy będzie istniała możliwość przyporządkowania ponoszonych wydatków
    w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług?”
    Odpowiedzieli Państwo: „W świetle odpowiedzi udzielonej w punkcie 12, w opinii
    Wnioskodawcy nowo tworzona Spółka nie będzie miała możliwości przyporządkowania
    ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 VATUst.”
    Na pytanie: „W sytuacji, gdy lokale mieszkalne i pomieszczenia garażowe, o których mowa
    w zadanym przez Państwa pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2, wykorzystywane będą
    przez Spółkę w ramach działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych

    podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to czy Spółka będzie miała
    obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego
    związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami
    zwolnionymi od podatku VAT?”
    Odpowiedzieli Państwo: „W świetle odpowiedzi udzielonych w punkcie 12 i 13, Spółka
    będzie miała możliwość jedynie w części przyporządkowania kwot podatku naliczonego
    związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT z tytułu działalności
    gospodarczej w związku z wykorzystywaniem jej składników majątkowym, w tym lokali
    mieszkalnych i garaży. Natomiast w pozostałej części składniki majątkowe i niemajątkowe
    przeniesione w drodze przekształcenia na Spółkę i w dalszej kolejności również te
    nabywane przez Spółkę będą częściowo wykorzystywane w czynnościach zwolnionych od
    podatku VAT. Obecnie nie jest możliwe wskazanie wszystkich składników.”
    Na pytanie: „Czy Spółka będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Spółka będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.”
    Pytania
    1. Czy przeniesienie składników mienia samorządowego należącego do Zakładu, w wyniku
    przekształcenia takiego Zakładu w Spółkę w trybie określonym w przepisach ustawy o
    gospodarce komunalnej jest zbyciem przedsiębiorstwa bądź zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług i czy w
    związku z tym jest wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy w przypadku ponoszenia wydatków na realizację inwestycji dotyczących zarówno
    lokali mieszkalnych jak i pomieszczeń garażowych, Wnioskodawcy lub Spółce będzie
    przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony z
    zastosowaniem wskaźnika proporcji ustalonego zgodnie z art. 90 ust. 3-10 i art. 91
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, tj. na podstawie
    faktycznie obliczonego wskaźnika proporcji obliczonego za rok poprzedni?
    3. Czy w związku z przekształceniem, po stronie Zakładu X. (Miasta A.) powstanie
    obowiązek jednorazowej korekty pozostałego podatku VAT naliczonego, odliczonego
    przez Zakład X. (Miasto A.)? (pytanie sformułowane w piśmie z 3 kwietnia 2025 r.)
    Państwa stanowisko w sprawie
    W odniesieniu do pytania nr 1 w opinii Wnioskodawcy przeniesienie wszystkich
    składników mienia samorządowego należącego do Zakładu dokonane wskutek
    przekształcenia takiego Zakładu w Spółkę stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast przeniesienie wskutek
    przekształcenia Zakładu jedynie części mienia stanowi zbycie zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa (art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług) i tym samym jest
    wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, (zob. podobne stanowiska
    wydane w następujących sprawach: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej
    w Warszawie z dnia 2 marca 2012 r., sygn. IPPP2/443-1420/11-4/MM, Pismo z dnia 31
    sierpnia 2012 r. Izba Skarbowa w Warszawie IPPP2/443-697/12-2/DG oraz pismo
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 października 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-
    1.4012.524.2017.1.KBR)
    W odniesieniu do pytania nr 2 zdaniem Wnioskodawcy w przypadku ponoszenia
    wydatków na realizację inwestycji dotyczących zarówno lokali mieszkalnych, jak i
    pomieszczeń garażowych na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług - w zależności, kto będzie ponosił wydatki na realizację
    inwestycji Wnioskodawca bądź Spółka - będzie przysługiwało ponoszącemu wydatki na
    realizację inwestycji prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony z
    zastosowaniem wskaźnika proporcji obliczonym zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, tj.
    na podstawie faktycznie obliczonego wskaźnika proporcji obliczonego za rok poprzedni

    (zob. podobne stanowisko wydane w następującej sprawie: pismo Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 23 czerwca 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.190.2023.1.NF).
    W odniesieniu do pytania nr 3 stanowisko zostało sformułowane w piśmie z 3 kwietnia
    2025 r.
    W opinii Wnioskodawcy w związku z przekształceniem, po stronie Zakładu nie powstanie
    wskazany w art. 91 ustawy o VAT obowiązek jednorazowej korekty podatku VAT
    naliczonego, odliczonego przez Zakład z dwóch powodów.
    Po pierwsze, przekształcenie Zakładu należy traktować jako zbycie przedsiębiorstwa, które
    prowadzi do wyłączenia zastosowania ustawy o podatku od towarów i usług (art. 6 pkt 1
    ustawy o VAT).
    Po drugie, w utworzonej w miejsce Zakładu Spółce jako następcy prawno-podatkowym
    wystąpi obowiązek kontynuacji korekt podatku naliczonego, określonych przepisami art.
    91 ustawy o VAT (stosownie do art. 91 ust. 9 ustawy o VAT), natomiast ani Zakład ani
    Miasto A. nie będą zobowiązani do dopłacenia podatku VAT należnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - nieprawidłowe w zakresie ustalenia, czy przeniesienie składników mienia
    samorządowego należącego do Zakładu, w wyniku przekształcenia takiego Zakładu w
    Spółkę w trybie określonym w przepisach ustawy o gospodarce komunalnej jest
    zbyciem przedsiębiorstwa bądź zorganizowanej części przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług i czy w związku z tym
    jest wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług;
    - nieprawidłowe w zakresie ustalenia czy w przypadku ponoszenia wydatków na
    realizację inwestycji dotyczących zarówno lokali mieszkalnych jak i pomieszczeń
    garażowych, Miastu lub Spółce będzie przysługiwało prawo do pomniejszenia
    podatku należnego o podatek naliczony z zastosowaniem wskaźnika proporcji
    ustalonego zgodnie z art. 90 ust. 3-10 i art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług,
    tj. na podstawie faktycznie obliczonego wskaźnika proporcji obliczonego za rok
    poprzedni;
    - prawidłowe w zakresie braku obowiązku dokonania przez Zakład (Miasto)
    jednorazowej korekty pozostałego podatku naliczonego, odliczonego przez Zakład
    (Miasto).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Rozpatrując kwestię poruszoną we wniosku w pierwszej kolejności należy wskazać, że w
    dniu 29 września 2015 r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE)
    w sprawie C-276/14 Gmina Wrocław przeciwko Ministrowi Finansów, zgodnie z którym:
      Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
      wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten
      sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe
      będące przedmiotem postępowania głównego, nie mogą być uznane za podatników
      podatku od wartości dodanej, ponieważ nie spełniają kryterium samodzielności
      przewidzianego w tym przepisie.
    Zdaniem TSUE, jednostki te nie ponoszą ryzyka gospodarczego związanego z działalnością
    gospodarczą powierzoną im w imieniu i na rachunek gminy oraz nie odpowiadają za
    szkody spowodowane tą działalnością (odpowiedzialność tą ponosi wyłącznie gmina),
    ponieważ nie dysponują własnym majątkiem, nie osiągają własnych dochodów i nie
    ponoszą kosztów dotyczących takiej działalności. Uzyskane dochody są bowiem wpłacane
    do budżetu Gminy, a wydatki są pokrywane bezpośrednio z tego budżetu.

    W konsekwencji tego wyroku należy uznać, że jednostki budżetowe nie posiadają
    odrębności podatkowej na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, a
    więc wszelkie czynności przez nie dokonywane na rzecz osób trzecich powinny być
    rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła, a czynności
    dokonywane w ramach jednostki samorządu terytorialnego (pomiędzy jej jednostkami
    budżetowymi) mają charakter wewnętrzny. Wyrok TSUE nie dotyczył samorządowych
    zakładów budżetowych, niemniej tezy w nim zawarte znajdują odpowiednie zastosowanie
    do samorządowych zakładów budżetowych.
    Kwestia ta została rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7
    sędziów, który, po rozpatrzeniu zagadnienia prawnego przekazanego przez Naczelny Sąd
    Administracyjny postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. (sygn. akt I FSK 1725), podjął
    uchwałę I FPS 4/15, w której udzielając odpowiedzi na zadane pytanie stwierdził, że w
    świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do
    gminnego zakładu budżetowego, o ile są przez niego wykorzystywane do sprzedaży
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    Uzasadniając podjętą uchwałę NSA wskazał powyższy wyrok TSUE z dnia 29 września 2015
    r. i podkreślił, że w wyroku tym TSUE udzielił bardzo szczegółowych wskazówek
    dotyczących warunków, jakie muszą spełniać publiczne jednostki organizacyjne aby mogły
    one być uznane za podatników VAT czynnych, tj. działanie we własnym imieniu i na własny
    rachunek, ponoszenie ryzyka gospodarczego, brak hierarchicznego podporządkowania,
    itp.
    W tym kontekście NSA stwierdził, że pomimo większego niż jednostki budżetowe stopnia
    samodzielności zakładu budżetowego, nie może on być uznany za odrębnego od Gminy
    podatnika VAT, nie spełnia bowiem ww. warunków – nie jest wystarczająco samodzielny.
    NSA wskazał również, że dotychczasowe orzecznictwo NSA w tej materii należy uznać za
    nieaktualne. Podatnikiem i stroną w kontaktach na zewnątrz jest wyłącznie gmina.
    W konsekwencji podjętej przez NSA uchwały należy uznać, że zakłady budżetowe – tak jak
    jednostki budżetowe – nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów w
    zakresie podatku od towarów i usług. Zatem wszelkie czynności przez nie wykonywane na
    rzecz osób trzecich powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego,
    która je utworzyła, a czynności dokonywane w ramach tej jednostki (zarówno pomiędzy
    jednostkami budżetowymi, jak i zakładami budżetowymi) mają charakter wewnętrzny.
    Wskazać także należy na art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach
    rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (t. j. Dz. U. z
    2018 r. poz. 280), zwanej dalej ustawą z dnia 5 września 2016 r., zgodnie z którym:
      Jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania
      podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1
      stycznia 2017 r.
    Stosownie natomiast do art. 4 ustawy z dnia 5 września 2016 r.:
      Jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się
      jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze
      wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach
      dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Jak stanowi art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 września 2016 r.:
      Przez jednostkę organizacyjną rozumie się:

      a) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      b) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Natomiast stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na
    podstawie każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”.
    Zatem dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” należy odwołać się do
                  1regulacji zawartej w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.), który stanowi, że:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że
    można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w
    zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu
    określonej działalności gospodarczej.
                    2Należy wskazać również art. 55 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa –
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie, które winno zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy
    czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być

    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest
    wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać
    pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące w takich
    wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest bycie we władaniu jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w art. 2
    pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście
    uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza od opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych
    organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji
    określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników
    majątkowych przedsiębiorstwa.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
      1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
        zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
        oraz

      2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
        przedmiotem transakcji.
    Zgodnie z art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.),
    wcześniej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w
    sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa
    wymiaru podatku (Dz. Urz. UE L Nr 145 str. 1 ze zm.):
      W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki
      całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów
      nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie
      traktowana jako następca prawny przekazującego.
      W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa
      członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń
      konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu
      się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie
      przepisów niniejszego artykułu.
    Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o
    podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania
    całości lub części majątku przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497/01 Zita Modes Sarl
    Trybunał stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z
    przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.
    W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu
    VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w
    przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu
    regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej
    stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do
    każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając
    składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca
    musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego
    części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc
    pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób
    jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku
    tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że
    celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego. Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że
    jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być
    wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na
    podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.
    W myśl art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t. j. Dz. U. z 2021
    r. poz. 679), zwanej dalej ustawą o gospodarce komunalnej:
      Gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu
      terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego
      lub spółek prawa handlowego.

    Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej:
      Organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą tworzyć, łączyć,
      przekształcać w inną formę organizacyjno-prawną i likwidować samorządowe
      zakłady budżetowe zgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami ustawy z dnia 27
      sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
    Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej:
      Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może, w drodze uchwały,
      zdecydować o likwidacji samorządowego zakładu budżetowego w celu zawiązania
      spółki akcyjnej albo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez wniesienie na
      pokrycie kapitału spółki wkładu w postaci mienia samorządowego zakładu
      budżetowego pozostałego po jego likwidacji.
    Jak stanowi art. 23 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej:
      Składniki mienia samorządowego zakładu budżetowego przekształconego w spółkę
      stają się majątkiem spółki.
    Na podstawie 23 ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej:
      Prawo zarządu gruntem samorządowego zakładu budżetowego przekształconego w
      spółkę staje się prawem użytkowania wieczystego spółki.
    Zgodnie z art. 23 ust. 3 ustawy o gospodarce komunalnej:
      Spółka powstała w wyniku przekształcenia wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki
      związane z działalnością samorządowego zakładu budżetowego.
    W myśl art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1530 ze zm.), zwanej dalej ustawą o finansach publicznych:
      Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego tworzy, łączy, przekształca w
      inną formę organizacyjno-prawną i likwiduje samorządowy zakład budżetowy.
    Artykuł 16 ust. 3 ustawy o finansach publicznych stanowi, że:
      Likwidując samorządowy zakład budżetowy, organ stanowiący jednostki samorządu
      terytorialnego określa przeznaczenie mienia znajdującego się w użytkowaniu tego
      zakładu.
    Na podstawie art. 16 ust. 5 ustawy o finansach publicznych:
      Przekształcenie samorządowego zakładu budżetowego w inną formę organizacyjno-
      prawną wymaga uprzednio jego likwidacji.
    Stosownie do art. 16 ust. 6 ustawy o finansach publicznych:
      Należności i zobowiązania likwidowanego samorządowego zakładu budżetowego
      przejmuje organ, który podjął decyzję o likwidacji, z zastrzeżeniem ust. 7.
    W myśl art. 16 ust. 7 ustawy o finansach publicznych:
      Należności i zobowiązania samorządowego zakładu budżetowego likwidowanego w
      celu przekształcenia w inną formę organizacyjno-prawną przejmuje utworzona
      jednostka.
    Z opisu sprawy wynika, że na terenie Miasta funkcjonuje Zakład X., działający w formie
    samorządowego zakładu budżetowego Miasta. Do zakresu działania Zakładu należą m.in.
    czynności w zakresie administracji domów mieszkalnych, usług komunalnych, usług
    pogrzebowych oraz usług wodociągowych. Miasto na mocy uchwały Rady Miejskiej planuje
    przekształcenie Zakładu stanowiącego samorządowy zakład budżetowy w rozumieniu
    ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w spółkę prawa handlowego
    (spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością). Powyższe wiąże się z likwidacją dotychczas
    działającego Zakładu. Miasto będzie jedynym udziałowcem nowo utworzonej Spółki.

    Planowane przekształcenie Zakładu w Spółkę przeprowadzone będzie w trybie
    określonym w art. 22-23 ustawy o gospodarce komunalnej.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii ustalenia czy przeniesienie
    składników mienia samorządowego należącego do Zakładu, w wyniku przekształcenia
    takiego Zakładu w Spółkę w trybie określonym w przepisach ustawy o gospodarce
    komunalnej jest zbyciem przedsiębiorstwa bądź zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług i czy w związku z tym jest
    wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    W świetle wskazanych regulacji prawnych należy uznać, że art. 22 ust. 1 ustawy o
    gospodarce komunalnej – wbrew jego dosłownemu brzmieniu – nie oznacza definitywnej
    likwidacji samorządowego zakładu budżetowego, lecz jedynie likwidację w znaczeniu
    zaprzestania wykonywania działalności statutowej, połączoną z wniesieniem mienia tego
    zakładu na pokrycie wkładu w spółce prawa handlowego jednostki samorządu
    terytorialnego.
    W konsekwencji należy przyjąć, że przy przekształceniu samorządowego zakładu
    budżetowego w spółkę prawa handlowego na podstawie art. 22 i art. 23 ustawy o
    gospodarce komunalnej nie mamy do czynienia ani z likwidacją zakładu w znaczeniu
    przedmiotowym, gdyż wkładem do nowej spółki jest mienie będące w dyspozycji
    samorządowego zakładu budżetowego, ani z likwidacją w znaczeniu podmiotowym,
    ponieważ samorządowy zakład budżetowy nie ma podmiotowości prawnej. Likwidacja ta
    jest więc de facto jedynie zmianą formy prowadzenia gospodarki komunalnej.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach ww. trybu Miasto wniesie na
    pokrycie kapitału zakładowego Spółki wkład w postaci mienia Miasta będącego dotychczas
    w posiadaniu Zakładu oraz mienia, które Zakład miał prawo użytkować w celu realizacji
    zadań własnych Miasta. Spółka ma kontynuować działalność prowadzoną aktualnie przez
    Zakład (tj. wykonywać czynności w zakresie gospodarki komunalnej, zapewniania potrzeb
    mieszkaniowych, rozliczania czynszów w lokalach mieszkalnych i użytkowych
    stanowiących własność Miasta, rozliczania zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną
    oraz wodę w lokalach mieszkalnych i użytkowych stanowiących własność Miasta,
    rozliczania wywozu nieczystości stałych z lokali mieszkalnych i użytkowych stanowiących
    własność Miasta oraz inne zadania wykonywane wcześniej przez Zakład). Jednocześnie
    Spółka powstała w wyniku przekształcenia wstąpi we wszystkie prawa i obowiązki
    związane z działalnością Zakładu, dzięki czemu przejmie wykonywanie jego
    dotychczasowych zadań. Ponadto dojdzie do przeniesienia zakładu pracy, gdyż
    pracownicy przekształcanego Zakładu staną się pracownikami Spółki.
    Jak Państwo wskazali, na dzień przeniesienia do nowo tworzonej Spółki zespół
    składników majątkowych po zlikwidowanym Zakładzie X. będzie wyodrębniony w
    Mieście organizacyjnie, finansowo oraz funkcjonalnie. Zespół składników majątkowych
    będących przedmiotem przeniesienia po zlikwidowanym Zakładzie będzie składać się z
    zespołu składników materialnych i niematerialnych. W trybie przekształcenia
    przewidzianym ww. przepisami dojdzie także do przejścia zobowiązań Zakładu na
    Spółkę (art. 23 ust 3 ustawy o gospodarce komunalnej). Majątek będący przedmiotem
    aportu jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w Zakładzie i zachowa formę
    wyodrębnienia na dzień przekształcenia. Zakład wykorzystuje składniki majątku do
    realizacji zadań wynikających z jego Statutu, po przekształceniu Spółka będzie
    kontynuować realizację tych samych zadań przy wykorzystaniu wniesionego do niej w
    drodze przekształcenia majątku.
    Zespół składników majątkowych po zlikwidowanym Zakładzie na dzień przeniesienia,
    mógłby stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące
    zadania gospodarcze. Zespół składników majątku pozwala na prowadzenie samodzielnej
    działalności gospodarczej w zakresie działalności obecnie realizowanej przez Zakład.

    Na bazie przekazanego przez Miasto majątku Spółka będzie mogła kontynuować zadania
    dotychczasowo realizowane przez Zakład. Przedmiot działalności Spółki powstałej w
    wyniku przekształcenia będzie zgodny z dotychczasową działalnością Zakładu. Działalność
    Spółki obejmować będzie w szczególności realizację zadań w zakresie m.in.: (a) gospodarki
    mieszkaniowej i gospodarowania lokalami użytkowymi, (b) eksploatacji oczyszczalni
    ścieków wraz z kanalizacją sanitarną, (c) oczyszczania miasta, (d) utrzymania targowiska
    miejskiego, (e) utrzymanie zieleni miejskiej, (f) utrzymania cmentarza komunalnego.
    W odniesieniu do Państwa powyższych wątpliwości wskazać należy, że Miasto realizując
    zadania wynikające z zapisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm.) może prowadzić działalność gospodarczą w różnym
    zakresie, a nie jedynie w zakresie usług realizowanych dotychczas przez Zakład.
    Uwzględnienie powyższego prowadzi do wniosku, że przedsiębiorstwo w rozumieniu art.
    155 Kodeksu cywilnego w przypadku Miasta stanowią wszystkie składniki majątkowe i
    niemajątkowe związane z całokształtem prowadzonej przez Miasto działalności
    gospodarczej. W związku z tym, że przedmiotem przeniesienia majątku – jak wynika z
    treści wniosku – będą składniki związane z dotychczasową działalnością Zakładu,
    przedmiotem aportu nie będzie przedsiębiorstwo, lecz jego zorganizowana część.
    Wnoszony przez Państwa do Spółki wkład w postaci zespołu materialnych i
    niematerialnych składników majątkowych posiada cechy wymienione w art. 2 pkt 27e
    ustawy, tj. stanowi funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, które zarazem stanowią niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    W analizowanym przypadku przedmiotem wkładu będą wszystkie składniki majątkowe
    (materialne oraz niematerialne), przypisane do Zakładu – mienie Miasta będące
    dotychczas w posiadaniu Zakładu oraz mienie, które Zakład miał prawo użytkować w celu
    realizacji zadań własnych Miasta. Ponadto dojdzie do przeniesienia zakładu pracy, gdyż
    pracownicy przekształcanego Zakładu staną się pracownikami Spółki. Spółka będzie
    kontynuowała działalność prowadzoną przez Zakład.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane powyżej przepisy,
    stwierdzić należy, że zespół składników majątkowych będących w posiadaniu Zakładu oraz
    wykorzystywanych przez niego do realizacji zadań własnych Miasta, który po likwidacji
    Zakładu będzie wykorzystywany przez Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością do
    kontynuowania tej działalności, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji,
    przeniesienie składników mienia Zakładu w wyniku przekształcenia tego Zakładu w Spółkę
    w trybie określonym w przepisach ustawy o gospodarce komunalnej, stanowiących
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy będzie
    wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy art. 6 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało
    uznać je za nieprawidłowe.
    Wprawdzie wywiedziony przez Państwa skutek prawny w postaci wyłączenia z
    opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy przekazania przez Miasto składników
    majątku Zakładu do Spółki jest zasadny, jednakże Organ nie mógł uznać stanowiska za
    prawidłowe z uwagi na fakt, że w rozpatrywanej sprawie nie mamy do czynienia ze
    zbyciem przedsiębiorstwa (na co wskazują Państwo w swoim stanowisku do pytania nr 1
    oraz jednoznacznie potwierdzają to w stanowisku do pytania nr 3), lecz zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa.
    Państwa wątpliwości budzi również kwestia, czy w przypadku ponoszenia wydatków na
    realizację inwestycji dotyczących zarówno lokali mieszkalnych jak i pomieszczeń
    garażowych, Miastu lub Spółce będzie przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku
    należnego o podatek naliczony z zastosowaniem wskaźnika proporcji ustalonego zgodnie

    z art. 90 ust. 3-10 i art. 91 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, tj.
    na podstawie faktycznie obliczonego wskaźnika proporcji obliczonego za rok poprzedni.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być
    częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest
    podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w świetle
    którego:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego

    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i art. 90 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
        następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:

      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Cele
    prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności
    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    od podatku, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy:

      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Przepis art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    W myśl art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Jak stanowi art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu
      transakcji dotyczących:
      1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych;
      2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Na mocy art. 90 ust. 8 ustawy:
        Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym
        mowa
        w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż
        30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od
        kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według
        prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.
    Stosownie do art. 90 ust. 9 ustawy:
        Przepis ust. 8, stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego
        kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.
    Zgodnie z art. 90 ust. 9a ustawy:
        Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku.
    Na podstawie art. 90 ust. 10 ustawy:
        W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
        1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca

        z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma
        prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
        2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje. Z tym, że przez „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego” należy rozumieć czynności zwolnione od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
    związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku
    z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego
    rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.
    Z kolei przepisy zawarte w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług wprowadzają
    regułę ostatecznego rozliczenia podatku naliczonego za dany rok podatkowy w sytuacji,
    gdy odliczenia dokonano na podstawie proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy
    oraz proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy, a ponadto regulują kwestię odliczenia
    podatku w przypadku, gdy uprzednio odliczona kwota podatku naliczonego z różnych
    przyczyn musi zostać skorygowana lub w przypadku, gdy podatek naliczony nie został
    odliczony, bo na moment realizacji prawa do odliczenia nabyty towar lub usługa nie miały
    służyć działalności opodatkowanej, ale sytuacja ta uległa zmianie.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

    W świetle art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W myśl art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
        niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Na podstawie art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Stosownie do art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    W świetle art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Jak wynika z art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od

      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia
      tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Zgodnie natomiast z art. 91 ust. 9 ustawy:
      W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę
      przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Z opisu sprawy wynika, że będą ponoszone wydatki na realizację inwestycji dotyczących
    zarówno lokali mieszkalnych jak i pomieszczeń garażowych. Jak wyjaśnili Państwo w
    uzupełnieniu wniosku, ww. składniki majątkowe będą wykorzystywane przez Spółkę.
    Wydatki te będzie ponosić Spółka, która będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług, jednakże działalność nowo tworzonej Spółki ze względu na
    specyfikę realizacji zadań będzie wymagała w zakresie niektórych z nich dodatkowego
    finansowania ze strony Miasta. Na otrzymywanych fakturach dokumentujących
    ponoszenie wydatków jako nabywca towarów będzie widniała co do zasady Spółka.
    Wskazali Państwo, że lokale mieszkalne i pomieszczenia garażowe, które zostaną
    przeniesione na Spółkę wskutek przekształcenia Zakładu będą wykorzystywane przez
    Spółkę zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej (opodatkowanej i
    zwolnionej z VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (niepodlegająca
    opodatkowaniu).
    Jak Państwo wskazali, nowo tworzona Spółka nie będzie miała możliwości
    przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jednocześnie, odnośnie lokali mieszkalnych i pomieszczeń garażowych, wykorzystywanych
    przez Spółkę w ramach działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, wskazali Państwo, że Spółka
    będzie miała możliwość jedynie w części przyporządkowania kwot podatku naliczonego
    związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT z tytułu działalności
    gospodarczej w związku z wykorzystywaniem jej składników majątkowym, w tym lokali
    mieszkalnych i garaży. Natomiast w pozostałej części składniki majątkowe i niemajątkowe
    przeniesione w drodze przekształcenia na Spółkę i w dalszej kolejności również te
    nabywane przez Spółkę będą częściowo wykorzystywane w czynnościach zwolnionych od
    podatku VAT.
    Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, najistotniejszym warunkiem
    umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek
    dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny,
    czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie

    realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego.
    Zasada ta wyraża się tym, że podatnik – aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia
    podatku naliczonego – nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane
    lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Odnosząc się do wskazanej kwestii należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w
    pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie
    wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak
    jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do
    wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy, a w przypadku wystąpienia czynności zwolnionych z opodatkowania
    tym podatkiem – także proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Jak Państwo wyjaśnili, wydatki w zakresie zadanego pytania numer 2 będzie ponosić
    Spółka i na otrzymywanych fakturach dokumentujących ponoszenie wydatków jako
    nabywca towarów będzie widniała Spółka.
    Jak już wskazano, obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić
    jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a kwotę podatku naliczonego
    stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu
    nabycia towarów i usług.
    W konsekwencji, Miasto nie będzie miało możliwości odliczania podatku naliczonego z
    faktur dokumentujących wydatki na realizację inwestycji dotyczących zarówno lokali
    mieszkalnych jak i pomieszczeń garażowych, ponieważ faktury dotyczące zakupu będą
    wystawiane na Spółkę.
    Skoro ustawodawca przyznał podatnikowi prawo odliczenia podatku naliczonego od
    nabytych (zakupionych) towarów i usług, to podatnik nie może odliczać podatku
    naliczonego innych nabywców.
    W analizowanej sprawie, jak wynika z podanych przez Państwa informacji, to Spółka
    będzie nabywcą towarów i usług.
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w odniesieniu do
    wydatków na realizację inwestycji dotyczących lokali mieszkalnych i pomieszczeń
    garażowych, które będą wykorzystywane przez Spółkę zarówno do celów działalności
    gospodarczej (czynności opodatkowane VAT oraz zwolnione z VAT), jak i do celów innych
    niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT), w sytuacji
    gdy Spółka nie będzie miała możliwości przyporządkowania ich w całości do działalności
    gospodarczej, powinna dokonać wyliczenia kwoty podatku naliczonego przypisanego do
    działalności gospodarczej z zastosowaniem tzw. preproporcji określonej w art. 86 ust. 2a
    ustawy.
    Ponadto z uwagi na fakt, że – jak wynika z okoliczności sprawy – wydatki związane z
    realizacją inwestycji dotyczących lokali mieszkalnych i pomieszczeń garażowych będą
    służyły w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zarówno do czynności
    opodatkowanych, jak i do czynności zwolnionych od podatku, w sytuacji gdy Spółka nie
    będzie miała możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z
    czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, będzie zobowiązana również do proporcjonalnego odliczenia podatku, zgodnie
    z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

    Przy czym ww. przepisy art. 90 ust. 2 i 3 ustawy będą miały zastosowanie wyłącznie w
    przypadku braku możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych
    z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego.
    Podsumowując, w przypadku ponoszenia wydatków na realizację inwestycji dotyczących
    zarówno lokali mieszkalnych, jak i pomieszczeń garażowych, których Spółka nie będzie
    miała możliwości przypisania w całości do działalności gospodarczej, Spółka winna ustalić
    proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, na podstawie danych za poprzedni rok
    podatkowy, a w przypadku wystąpienia czynności zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem – także proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy, na podstawie
    faktycznie obliczonego wskaźnika proporcji za rok poprzedni.
    Prawo do odliczenia części podatku naliczonego będzie przysługiwało w przypadku
    niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
    Ponadto po zakończeniu roku podatkowego w pierwszym okresie rozliczeniowym roku
    następnego (tj. styczniu lub I kwartale) Spółka będzie zobowiązana do dokonania
    stosownej korekty dokonanego odliczenia z wykorzystaniem już realnych danych za rok
    korygowany, zgodnie z art. 91 ustawy.
    Tym samym, oceniane całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało
    uznać za nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości budzi ponadto kwestia obowiązku dokonania przez Miasto
    jednorazowej korekty pozostałego podatku naliczonego, odliczonego przez Zakład X.
    Zgodnie z powołanym powyżej art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym
    podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany dokonać
    korekty kwoty podatku odliczonego.
    Przepisy art. 91 ust. 2-8 ustawy regulują zasady dokonywania korekty, o której mowa w
    ust. 1.
    Zgodnie natomiast z powołanym już wyżej art. 91 ust. 9 ustawy:
      W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę
      przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że zbycie przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części, o których mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, pozostaje dla zbywcy bez
    wpływu na wcześniejsze odliczenia podatku naliczonego dokonane na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy w związku z zakupami, które służyły podatnikowi do wykonywania
    czynności opodatkowanych w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego zorganizowanej
    części. Równocześnie przepis art. 91 ust. 9 ustawy nakłada na nabywcę, jako
    beneficjenta praw i obowiązków zbywcy, obowiązek dokonania stosownych korekt w
    zakresie podatku naliczonego, określonych w art. 91 ust. 1-8, do których byłby
    zobligowany podmiot, który dokonał odliczenia, w przypadku gdyby nie doszło do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
    Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że w związku z przeniesieniem składników
    majątkowych Zakładu dokonanym przez Miasto do Spółki w ramach przekształcenia
    Zakładu w Spółkę w trybie określonym w przepisach ustawy o gospodarce komunalnej,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e
    ustawy, Miasto nie będzie zobowiązane do korekty podatku naliczonego od wydatków

    dotyczących składników majątkowych wchodzących w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa będącej przedmiotem przeniesienia do Spółki. Obowiązek dokonania
    ewentualnej korekty podatku naliczonego, zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy, zostanie
    przeniesiony na Spółkę.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3, zgodnie z którym w związku z
    przekształceniem, po stronie Zakładu (Miasta) nie powstanie wskazany w art. 91 ustawy
    obowiązek jednorazowej korekty podatku VAT naliczonego, odliczonego przez Zakład,
    jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie
    mogą być – zgodnie
    z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W szczególności ocenie nie podlegała
    kwestia obowiązku korekt podatku naliczonego w utworzonej w miejsce Zakładu Spółce,
    ponieważ Państwo nie zadali pytania w tej kwestii.
    Zaznaczenia wymaga, że tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa
    podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi
    postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o
    wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego. W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.