Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.227.2025.2.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-08
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
ugody
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 4 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 kwietnia 2025 r. (wpływ 8 kwietnia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(wynikający z wniosku, jak i jego uzupełnienia)
    Posiada Pani mieszkanie, którego jest Pani jedynym właścicielem. Mieszkanie zostało
    zakupione przez Panią (...) 2007 r. (Akt Notarialny zawarty (...)) i sfinansowane kredytem
    frankowym zawartym z bankiem (...) (obecnie (...)). Umowa Kredytu nr (...) z dnia (...) 2006
    r., nr KW (...).
    W momencie podpisania umowy kredytowej o kupno przedmiotowego mieszkania, była
    Pani już współwłaścicielem nieruchomości:
    - udziałów w wysokości (...) w nieruchomości zlokalizowanej w (...) zakupionej od
      dewelopera w 2004 r. Pozostałe (...) części należą do (...). Akt Notarialny (...) z dnia (...)
      2004 r.;
    - udziałów w wysokości (...) w nieruchomości zlokalizowanej w (...) zakupionej od
      dewelopera w 2004 r. Pozostałe (...) części należą do (...), (...) do (...) Akt Notarialny (...) z
      dnia (...) 2004 r.
    Zakup mieszkania był sfinansowany w całości/części wskazanym powyżej kredytem w (...)
    Bank. Jest Pani jedynym kredytobiorcą. Przedmiotowe mieszkanie było pierwszą
    nieruchomością, której jest Pani jedynym właścicielem. Nabyła Pani przedmiotowe
    mieszkanie w celu zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych, miała Pani zamiar w nim
    zamieszkać. Ostatecznie, ze względu na sytuację zawodową i rodzinną nigdy w tym
    mieszkaniu Pani nie mieszkała. Urodziła się Pani w (...) i mieszkała tam do momentu
    podjęcia studiów w (...). Rodzice nadal mieszkają w (...). Po studiach (ukończone w (...) r.)
    została Pani w (...) i obecnie mieszka w jego bliskich okolicach, w tamtym czasie jednak
    (lata (...)) brała Pani pod uwagę powrót do (...). Kredytowane mieszkanie było sporadycznie
    wynajmowane krótkoterminowo w okresie sezonu letniego, natomiast obecnie jest
    wynajmowane na długi termin (umowa najmu z dnia (...) 2023 r.) i opodatkowane w
    ramach najmu prywatnego. Mieszkanie zawsze służyło celom mieszkalnym - jest
    opodatkowane podatkiem od nieruchomości mieszkalnych.
    W (...) 2024 r. wystąpiła Pani do Banku (...) (wcześniej (...)), podmiotu, u którego posiada
    Pani kredyt frankowy, o ugodę. Po pierwszej propozycji banku, która nie była dla Pani
    korzystna, wynegocjowała Pani zgodę na całkowite umorzenie pozostałej kwoty kredytu.
    W propozycji ugody, którą Pani otrzymała bank przyznał, że umowa zawarta między Panią
    a bankiem zawiera postanowienia uznawane przez sądy powszechne za abuzywne.
    Wysokość aktualnego salda zadłużenia z tytułu kredytu CHF na dzień (...) 2025 r. bank
    obliczył na kwotę (...) PLN wg kursu z dnia (...) 2025 r. Jednocześnie bank poinformował, że
    jeśli zdecyduje się Pani zawrzeć ugodę i kwota ta zostanie przez bank umorzona, wystąpi
    wówczas po Pani stronie przychód do opodatkowania w kwocie równej umorzonej kwoty
    kredytu czyli (...) PLN.
    Kwota, którą otrzymała Pani od banku w ramach umowy kredytu wynosiła (...) PLN i przez
    ostatnie (...) lat była systematycznie spłacana, bez żadnych zadłużeń z Pani strony wobec
    banku. Bank poinformował Panią również o możliwości skorzystania z zaniechania poboru
    podatku od tego przychodu na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592 ze zm.).
    W piśmie, stanowiącym uzupełnienie wniosku podała Pani, że zamierza Pani zawrzeć
    ugodę z bankiem tak szybko, jak to będzie możliwe, tj. w 2025 roku.

    Cel wskazany w umowie kredytowej: pokrycie części ceny budowy samodzielnego lokalu
    mieszkalnego. Środki z kredytu zostały w całości przeznaczone na zakup opisanej w
    umowie nieruchomości. Celem był zakup mieszkania na wypadek konieczności powrotu
    do (...) z (...) oraz posiadania odrębnej nieruchomości, aby prowadzić gospodarstwo
    domowe poza gospodarstwem rodziców.
    Jeśli Pani losy potoczą się tak, że wróci Pani do (...), to zamieszka Pani w tym mieszkaniu.
    Na chwilę obecną prowadzi Pani gospodarstwo domowe z mężem w innym miejscu.
    Odpowiadając na pytanie organu, jak należy rozumieć Pani wskazanie, że: „Zakup
    mieszkania był sfinansowany w całości/części wskazanym powyżej kredytem (...)” wyjaśniła
    Pani, że: Łączna kwota kredytu wynosiła (...) PLN. Kwota w wysokości (...) PLN została
    przeznaczona na pokrycie części ceny nieruchomości, a kwota (...) PLN została
    przeznaczona na refinansowanie kosztów poniesionych przez Panią na nabycie
    nieruchomości. Ten podział alokacji kwoty został zapisany w umowie kredytowej.
    Umorzenie będzie dotyczyć aktualnego salda zadłużenia w całości, tj. kwoty (...) PLN.
    Zapytanie dotyczy kwoty kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację wyłącznie
    jednej inwestycji mieszkaniowej. Zgodnie z Pani wiedzą Bank (...) podlega nadzorowi
    państwowym organom nadzoru nad rynkiem finansowym. Kredyt, który w całości będzie
    umorzony został zabezpieczony w postaci hipoteki kaucyjnej na nieruchomości, na której
    zakup został przeznaczony i jest wpisany w Księdze Wieczystej prowadzonej dla
    nieruchomości. Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu
    Ministra Finansów.
    Pytanie (przeformułowane w uzupełnieniu podania)
    Biorąc pod uwagę opisaną powyżej Pani indywidualną sytuację, jeśli podpisze Pani ugodę
    z bankiem (...) na umorzenie zaległej kwoty kredytu frankowego czy organ podatkowy
    zaniecha poboru podatku dochodowego od powstałego przychodu na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., szczególnie w świetle par. 1
    pkt 5 i 6 tego rozporządzenia?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, podpisując ugodę z bankiem (...), na mocy której dojdzie do umorzenia
    aktualnego salda zadłużenia kredytu w całości, organ podatkowy zaniecha poboru
    podatku dochodowego od powstałego przychodu na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów ze względu na to, że Pani przypadek spełnia przepisy tego rozporządzenia, w
    szczególności par. 1 pkt 5 i 6.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.

    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w

      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia Pani przez bank części
    wierzytelności od kredytu hipotecznego (tj. pozostałej do spłaty kwoty kredytu), o której
    mowa we wniosku, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
          kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz

        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
          zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
          inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:

      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
    - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych
      na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
    - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione
      do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,

    - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
      a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
      mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej oraz
    - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
      inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że umowa kredytu została zawarta z przeznaczeniem na
    pokrycie części budowy samodzielnego lokalu mieszkalnego. Odpowiadając na

## Pytanie

organu, jak należy rozumieć Pani wskazanie, że: „Zakup mieszkania był sfinansowany w
    całości/części wskazanym powyżej kredytem (...)” wyjaśniła Pani, że: „Łączna kwota kredytu
    wynosiła (...) PLN. Kwota w wysokości (...) PLN została przeznaczona na pokrycie części
    ceny nieruchomości, a kwota (...) PLN została przeznaczona na refinansowanie kosztów
    poniesionych przez Panią na nabycie nieruchomości. Ten podział alokacji kwoty został
    zapisany w umowie kredytowej.”
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzić należy, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego
    przez Panią na pokrycie części ceny nieruchomości oraz na refinansowanie kosztów
    poniesionych przez Panią na nabycie nieruchomości, stanowić będzie dla Pani przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Rozpatrując z kolei możliwość skorzystania przez Panią z zaniechania poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe należy wskazać co następuje.
    Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą.
    W świetle literalnego brzmienia przepisów ww. rozporządzenia istotne jest m.in., żeby
    kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (np. zakup mieszkania). Zaniechanie
    nie powinno jednakże przysługiwać osobom, które zaciągnęły kredyt na zakup wielu
    odrębnych lokali, przeznaczonych wyłącznie na wynajem czy też zaspokajających potrzeby
    różnych gospodarstw domowych. Natomiast czasowy najem prywatny mieszkania nie
    stanowi przesłanki wykluczającej możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku.
    Zatem, w Pani przypadku, kredyt zaciągnięty i przeznaczony „na pokrycie części ceny
    nieruchomości” (mieszkania, o którym mowa we wniosku) spełnia warunki uznania go za
    wydatek wymieniony w ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy. Jednakże takim wydatkiem nie
    jest refinansowanie środków własnych poniesionych na nabycie nieruchomości. Kredyt
    zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie własnych środków pierwotnie wydatkowanych
    na nabycie/zakup nieruchomości) nie jest zatem kredytem zaciągniętym na nabycie
    budynku czy lokalu mieszkalnego. Tego rodzaju wydatek bowiem nie został wymieniony w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    A więc w niniejszej sprawie kredyt zaciągnięty na refinansowanie kosztów poniesionych
    przez Panią na nabycie ww. nieruchomości nie spełnia warunków zawartych w przepisach
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru

    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, gdyż w tej części nie został zaciągnięty na
    cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Reasumując, do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku w
    odniesieniu do kwoty umorzonej wierzytelności, która będzie odpowiadała części kredytu
    mieszkaniowego, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie kosztów poniesionych
    przez Panią na nabycie nieruchomości zastosowania nie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe. Zatem od tej części umorzonej kwoty winna Pani zapłacić podatek
    dochodowy.
    Zaznaczyć jednocześnie należy, że ww. zaniechanie będzie przysługiwało Pani w
    odniesieniu do kwoty umorzonej wierzytelności, która będzie odpowiadała części kredytu
    mieszkaniowego, w jakiej został on zaciągnięty na pokrycie części ceny nieruchomości, o
    której mowa we wniosku. Dlatego nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych od tej części uzyskanego przychodu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.