Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.87.2025.2.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-08
Teza: Dokumentowanie notą księgową usług poradnictwa
obywatelskiego świadczonych na umowę zlecenie.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
fakturowanie
noty-nota księgowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Nota korygująca
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania
przepisów rozdziału
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3-pkt 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania
    notą księgową usług poradnictwa obywatelskiego świadczonych na umowę zlecenie.
    Uzupełniła go Pani pismem z 3 kwietnia 2025 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zamierz Pani od 1 maja 2025 roku prowadzić działalność gospodarczą obejmującą
    następujące klasy PKD 88.99.Z - Pozostała pomoc społeczna bez zakwaterowania, gdzie
    indziej niesklasyfikowana a dokładnie świadczyć nieodpłatne poradnictwo obywatelskie, o
    którym mowa w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1534.). Przedmiotem działalności gospodarczej będzie realizacja świadczeń z zakresu
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na zasadach określonych w ustawie z dnia 5
    sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej oraz aktach wykonawczych do ustawy. Zgodnie z
    otrzymaną indywidualną interpretacją podatkową niniejsze czynności nie są
    opodatkowane podatkiem VAT.
    Na pytania postawione w wezwaniu o treści:
    a) Proszę wskazać i opisać usługi, które są przedmiotem wniosku.
    b) Od kiedy prowadzi Pani działalność gospodarczą? W jakim zakresie prowadzi Pani
      działalność gospodarczą?
    c) Jakie usługi zamierza Pani świadczyć w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?
    d) Czy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w 2025 roku, zamierza Pani
      wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004
      r. o podatku od towarów i usług - w zakresie świadczenia usług prawniczych lub
      doradztwa na rzecz klientów?
    e) Czy czynności wykonywane przez Panią w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej będą polegać na udzielaniu porad, opinii i wyjaśnień
      charakterystycznych dla usług doradztwa?
    f) Czy przewidywana przez Panią wartość sprzedaży usług w 2025 roku, w ramach
      prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, przekroczy kwotę 200.000 złotych
      w proporcji do okresu prowadzenia działalności?
    g) Czy jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług lub
      zarejestruje się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to z
      jakiego tytułu.
    h) Czy korzysta/ będzie Pani korzystała ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1
      lub ust. 9 ustawy?

    i) Czy będzie Pani świadczyła usługi na podstawie umowy? Jeśli tak, to jakie i na
      podstawie jakiej umowy? Proszę opisać jakie warunki wykonywania czynności zawiera
      / będzie zawierała umowa.
    · Czy otrzyma Pani wynagrodzenie za świadczone usługi?
    · Czy będzie Pani miała wpływ na wysokość Pani wynagrodzenia? Jeśli tak, to w jaki
      sposób?
    · Czy wynagrodzenie przewidziane w umowie jest stałym wynagrodzeniem? Czy umowa
      przewiduje wynagrodzenie zmienne? Jeśli tak, to od czego zależy jego wypłata na Pani
      rzecz?
    · Jakie wydatki/koszty będzie Pani ponosić w związku z świadczeniem usług?
    · Czy będzie Pani ponosiła ryzyko gospodarcze, ekonomiczne za czynności wykonywane
      na podstawie zawartej umowy? Jeśli nie, to kto będzie ponosił to ryzyko?
    · Czy będzie Pani ponosiła odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności
      wykonywane przez Panią w ramach zawartej umowy? Jeśli nie, proszę wskazać kto
      taką odpowiedzialność będzie ponosił.
    j) Czy wynagrodzenie, które będzie Pani otrzymywała za świadczenie usług, będzie
      stanowiło przychody, o których mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226
      ze zm.), zwanej dalej ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych? Jeśli tak,
      proszę wskazać konkretny ustęp art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.
    k) Czy wynagrodzenie, które będzie Pani otrzymywała, za świadczenie usług, będzie
      stanowiło przychody, o których mowa w przepisach art. 13 pkt 2-9 ww. ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych? Jeśli tak, proszę wskazać konkretny punkt
      art. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Udzieliła Pani odpowiedzi:
    Ad. 1, Ad. a
    Przedmiotem działalności gospodarczej będzie realizacja świadczeń z zakresu
    nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na zasadach określonych w ustawie z dnia 5
    sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej oraz aktach wykonawczych do ustawy. Nieodpłatne
    poradnictwo obywatelskie mieści się w klasie PKD 88.99.Z - Pozostała pomoc społeczna
    bez zakwaterowania, gdzie indziej niesklasyfikowana.
    Ad. b
    Prowadzi Pani działalność od 1 stycznia 2025 r. polegającą na zarządzaniu projektami o
    tematyce społecznej. Usługi tego typu według klasyfikacji PKD zostały ujęte w podklasie
    70.22.Z.: Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i
    zarządzania.
    Ad. c
    Usługi nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego zgodnie z ustawą z dnia 5 sierpnia
    2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz
    edukacji prawnej
    Ad. d
    Nie.
    Ad. e

    Nie.
    Ad. f
    Nie.
    Ad. g
    Nie
    Ad. h
    Tak. Obecnie korzysta Pani z tego zwolnienia.
    Ad. i)
    Tak, będzie Pani świadczyć usługi nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na
    podstawie umowy zlecenia.
    · Tak, otrzyma Pani wynagrodzenie.
    · Nie będzie mieć Pani wpływu na wysokość wynagrodzenia.
    · Wynagrodzenie jest stałe.
    · Jedynie dojazd do punktów nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, w których
      będzie Pani świadczyć nieodpłatne poradnictwo obywatelskie.
    · Nie ponosi Pani ryzyka gospodarczego, ryzyko ponosi jednostka samorządu
      terytorialnego na terenie, której świadczona jest nieodpłatne poradnictwo
      obywatelskie, która powierza realizację zadania publicznego z zakresu nieodpłatnego
      poradnictwa obywatelskiego.
    · Nie ponosi Pani odpowiedzialności wobec osób trzecich, odpowiedzialność ponosi
      jednostka samorządu terytorialnego, opisana już powyżej.
    Ad. j)
    Nie.
    Ad. k)
    Tak. Art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Pytanie

Czy w przypadku świadczenia usług wskazanych w niniejszym wniosku powinna Pani
    wystawiać noty księgowe celem ich dokumentowania?
    Pani stanowisko
    Należy wskazać, że zasady wystawiania faktur zostały uregulowane w Dziale XI ustawy, w
    Rozdziale 1 - Faktury. W świetle art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2024 r. o podatku
    od towarów i usług podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż,
    a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
    dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
    dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej
    podatnikiem.
    Elementy jakie powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy:
    Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
    zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
    wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Według art. 106b ust. 3 ustawy:

    Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą: 1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia
    faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
    a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
    b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1 a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
    a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1 b i ust. 5
      pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
    b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118 -
    jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca
    miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub
    część zapłaty. Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura VAT dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w
    przypadku sprzedaży towaru lub usługi.
    Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może z
    tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wystawić faktury.
    W myśl art. 87 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.:
    Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.):
    Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy
    prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub
    usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie
    usługi.
    Zatem obowiązek wystawienia rachunku ma zastosowanie do podatników, jednakże w
    ograniczonym zakresie, tj. w przypadkach, gdy z ustawy nie wynika obowiązek
    wystawienia faktury.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:
    Podsumowując z przywołanych powyżej przepisów wynika, że jeżeli usługi z zakresu
    nieodpłatnej pomocy prawnej lub nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego nie będą
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług brak jest podstaw do
    wystawiania przez Panią faktur. Zatem wynagrodzenie z tytułu świadczeń z zakresu
    nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na
    podstawie umowy zawartej z innymi podmiotami powinno być dokumentowane na
    podstawie innych dokumentów księgowych w szczególności w postaci not księgowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy przy tym podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podatnika. Warunkiem bowiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku
    z jej wykonaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie art. 15 ust. 3 ustawy:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
        1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia
          26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
        2) (uchylony);
        3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia
          26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu
          wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych
          czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy
          zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do
          warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
          zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    W myśl art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się:
      1) (uchylony)
      2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
      trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
      dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w
      badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system
      szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia
      sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów
      z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
      3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
      4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
      arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
      5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
      obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania
      tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem
      przychodów, o których mowa w pkt 7;
      6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
      samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;
      7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy
      o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje
      te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa
      w pkt 7.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347 str. 1 ze
    zm.) zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, zgodnie z którym:
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W akapicie pierwszym artykułu 9 (1) Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
    W myśl art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza
      jest prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych
      osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi
      więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a
      pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności
      pracodawcy.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniach sprecyzował, że za
    samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana
    jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz
    którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie
    usługodawcy a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich
    za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością (orzeczenia w sprawie C-202
    /90 Ayuntamiento de Sevilla a Recandadores de Tributos de las Zonas primera y Segunda,
    C-235/85 pomiędzy Komisją Europejską a Królestwem Holandii).
    Pani wątpliwości, przedstawione w pytaniu, dotyczą dokumentowania notą księgową
    usług poradnictwa obywatelskiego świadczonych na umowę zlecenie. Aby odpowiedzieć
    na to pytanie istotne jest ustalenie, czy będzie Pani zobowiązana odprowadzić podatek od
    towarów i usług z tytułu uzyskiwanego wynagrodzenia z umowy zlecenie zawartej na
    świadczenie poradnictwa obywatelskiego.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej

    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od
    towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym
    przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
    więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym zlecane
    czynności, co do warunków:
    · wykonywania tych czynności,
    · wynagrodzenia oraz
    · odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)
    między pracodawcą a pracownikiem, co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz
    także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in., czy
    działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto
    ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i
    usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i
    wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie
    warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego
    wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie
    danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie
    określony, co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba,
    która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze
    stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z
    wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność
    działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do
    warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
    zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala jednocześnie
    wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec
    osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawno-podatkowego
    danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy VAT prowadzenie
    działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika podatku VAT) od
    innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania podmiotowości prawno-
    podatkowej na gruncie ww. ustawy.
    Wskazała Pani, że zamierza Pani zawrzeć umowę zlecenie na usługi nieodpłatnego
    poradnictwa obywatelskiego na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r.
    o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji
    prawnej oraz aktach wykonawczych do ustawy. Ww. usługa jest klasyfikowana według
    kodu PKD, jako 88.99.Z. Za świadczenie usług nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego
    będzie otrzymywała Pani stałe wynagrodzenie. Nie będzie miała Pani wpływu na wysokość
    wynagrodzenia. Będzie Pani ponosiła jedynie koszty dojazdu do punktów nieodpłatnego

    poradnictwa obywatelskiego. Nie będzie ponosiła Pani ryzyka gospodarczego, ryzyko
    będzie ponosiła jednostka samorządu terytorialnego na terenie której jest świadczone
    nieodpłatne poradnictwo obywatelskie, która powierza realizację zadania publicznego z
    zakresu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego. Nie będzie ponosiła Pani
    odpowiedzialności wobec osób trzecich, odpowiedzialność będzie ponosiła jednostka
    samorządu terytorialnego.
    Stosownie do art. 6 Ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz.
    1534):
      1. Adwokat lub radca prawny udziela nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie
      umowy zawartej z powiatem.
      2. Umowa zawiera w szczególności:
      1) wskazanie miejsca i czasu udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej;
      1a) informację o możliwości wydłużenia, na żądanie starosty, czasu trwania dyżuru
      do co najmniej 5 godzin dziennie, w przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 6, w
      ramach wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 2;
      2) określenie wynagrodzenia za udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej;
      3) określenie sposobu korzystania z lokalu, w którym będzie usytuowany punkt;
      4) wskazanie niezbędnych urządzeń technicznych, w tym zapewniających dostęp do
      bazy aktów prawnych umożliwiający udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej;
      5) zasady zapewniania dostępu do bazy aktów prawnych umożliwiającego udzielanie
      nieodpłatnej pomocy prawnej;
      6) zasady zapewniania przez adwokata lub radcę prawnego zastępstwa w przypadku,
      gdy nie będzie on w stanie osobiście udzielać nieodpłatnej pomocy prawnej;
      6a) sposób organizowania w punkcie spotkania z mediatorem, o którym mowa w art.
      8 ust. 12 pkt 1;
      6b) w przypadku określenia specjalizacji, o której mowa w art. 8 ust. 9, wskazanie
      specjalizacji nieodpłatnej pomocy prawnej udzielanej podczas poszczególnych
      dyżurów;
      7) zasady jej rozwiązania.
    Art. 7a ust. 1 Ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej określa, że:
      Minister Sprawiedliwości prowadzi centralny system teleinformatyczny do obsługi
      nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz
      edukacji prawnej.
    Art. 8 ust. 1 Ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej stanowi, że:
      Zadania polegające na udzielaniu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczeniu
      nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej, o których mowa
      w art. 11 ust. 7 zdanie drugie, są zadaniami zleconymi z zakresu administracji
      rządowej realizowanymi przez powiat w porozumieniu z gminami albo samodzielnie.
    W myśl art. 8 ust. 3 Ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej:
      Udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej lub świadczenie nieodpłatnego
      poradnictwa obywatelskiego odbywa się w punkcie w przeciętnym wymiarze 5 dni w

      tygodniu podczas dyżuru trwającego co najmniej 4 godziny dziennie, z wyłączeniem
      dni, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach
      wolnych od pracy (Dz.U. z 2020 r. poz. 1920).
    Wskazała Pani, że wynagrodzenie, które będzie Pani otrzymywała za wykonywanie
    czynności na podstawie zawartej umowy, nie będzie stanowiło przychodów, o których
    mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Jednocześnie wskazała Pani, że wynagrodzenie, które będzie Pani
    otrzymywać za wykonane czynności stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    A zatem należy przeanalizować pozostałe warunki, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3
    ustawy.
    Zauważyć też należy, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć, jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą
    ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak
    bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi
    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który
    nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można, zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać winno zobowiązanie,
    które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę,
    podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą (Panią) a zleceniodawcą wykaże, że spełnione są wszystkie trzy
    warunki, to nie można uznać Pani za podatnika VAT. Jednocześnie brak spełnienia
    któregokolwiek warunku oznacza, że występuje Pani w charakterze podatnika VAT.
    Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności. Należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest poradnictwo obywatelskie –
    świadczone przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i
    organizacji wewnętrznej zlecającego. Warunki wykonywania nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego określa art. 6 Ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy
    prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej, który wskazuje
    m.in. miejsce i czas udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, sposób korzystania z lokalu,
    w którym będzie usytuowany punkt oraz niezbędne urządzenia techniczne. W myśl art. 7a
    ww. ustawy, Minister Sprawiedliwości prowadzi centralny system teleinformatyczny do
    obsługi nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz
    edukacji prawnej. Wskazała Pani, że będzie Pani ponosiła jedynie koszty dojazdu do
    punktów nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
    Warunek drugi – wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe wynagrodzenie nie można
    mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez zleceniobiorcę. Wskazała Pani, że
    wynagrodzenie będzie stałe.
    Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich. Warunek będzie
    spełniony, jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie po
    stronie faktycznego wykonawcy – zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter jego
    działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie

    wprowadza) takiej odpowiedzialności. Wskazała Pani, że nie będzie ponosiła Pani ryzyka
    gospodarczego, ryzyko będzie ponosiła jednostka samorządu terytorialnego na terenie
    której świadczone jest nieodpłatne poradnictwo obywatelskie, która powierza realizację
    zadania publicznego z zakresu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego. Nie będzie
    ponosiła Pani odpowiedzialności wobec osób trzecich, odpowiedzialność będzie ponosiła
    jednostka samorządu terytorialnego.
    Mając powyższe na uwadze, na gruncie powołanych przepisów należy stwierdzić, że w
    analizowanym przypadku, świadczone przez Panią usługi poradnictwa obywatelskiego na
    podstawie umowy zlecenia, nie będą się mieściły w definicji działalności gospodarczej
    określonej w ustawie o podatku od towarów i usług, a tym samym nie będzie Pani z tego
    tytułu podatnikiem zobowiązanym do rozliczania tego podatku.
    Powyższe wskazuje, że zawarcie opisanej we wniosku umowy zlecenia spowoduje
    powstanie stosunku prawnego posiadającego cechy zbliżone do stosunku pracy, w
    ramach, którego będzie Pani związana ze zleceniodawcą więzami prawnymi, co do
    warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia, a także braku odpowiedzialności
    zleceniodawcy wobec osób trzecich.
    Zatem, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy,
    wykonywane przez Panią czynności na podstawie umowy zlecenie, tj. nieodpłatne
    poradnictwo obywatelskie na podstawie umowy zlecenia, nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, w analizowanej sprawie nie
    powstanie obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług od świadczonej na podstawie
    umowy zlecenia usług nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy, należy stwierdzić, że z tytułu
    świadczenia usług nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego na podstawie umowy
    zlecenie, za które będzie Pani otrzymywała wynagrodzenie, nie będzie Pani zobowiązana
    do odprowadzenia podatku od towarów i usług.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości dotyczących dokumentowania notą księgową usług
    poradnictwa obywatelskiego świadczonych na umowę zlecenie wskazać należy, że w myśl
    art. 106a ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:
      1) sprzedaży, z wyjątkiem:
      a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
      usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i
      faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub
      nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy
      towarów,
      b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII
      w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w
      rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż
      Rzeczpospolita Polska;
      2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
      posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe
      miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te
      czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności
      gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej -
      posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce
      pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem
      świadczenia jest terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
      zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura

      dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
      usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b) państwa trzeciego;
      3) dostawy towarów i świadczenia usług rozliczanych w procedurach szczególnych, o
      których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a i 7, przez podatników zidentyfikowanych
      na potrzeby tych procedur, dla których państwem członkowskim identyfikacji w
      rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest Rzeczpospolita Polska;
      4) sprzedaży na odległość towarów importowanych, rozliczanej w procedurze
      szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 9, przez podatników
      zidentyfikowanych na potrzeby tej procedury, dla których państwem członkowskim
      identyfikacji w rozumieniu przepisów tego rozdziału jest Rzeczpospolita Polska.
    W świetle art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
        1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
          106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
          podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na
          rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Elementy jakie powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Według art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
      5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    W oparciu o przepisy ustawy, należy wskazać, że faktury są dokumentami
    potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika.
    Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa:
      Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy
      prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub

      usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub
      wykonanie usługi.
    Jak wskazano wyżej, w analizowanej sprawie nie powstaje obowiązek zapłaty podatku od
    towarów i usług od świadczonych na podstawie umowy zlecenia usług poradnictwa
    obywatelskiego. W konsekwencji nie będzie Pani zobowiązana do dokumentowania tych
    czynności fakturami (faktura nie jest dowodem właściwym dla udokumentowania
    otrzymanego z tego tytułu wynagrodzenia). Brak jest również obowiązku wystawienia
    przez Panią rachunku.
    Zatem nie jest Pani zobowiązana do wystawienia faktury do umowy zlecenia w
    przedmiocie realizacji świadczeń z zakresu usług poradnictwa obywatelskiego.
    Jednocześnie należy wskazać, że na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i
    usług brak jest przeciwwskazań dla udokumentowania wykonywanych przez Panią
    czynności poprzez wystawienie innego dokumentu księgowego, np. noty księgowej –
    niemniej jednak należy zauważyć, że nie jest to dokument przewidziany przez przepisy o
    podatku od towarów i usług, i jako taki nie jest objęty regulacją tych przepisów.
    Tym samym, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytania),
    który doprecyzowała Pani w uzupełnieniu wniosku. Inne kwestie przedstawione we
    wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    We własnym stanowisku powołała się Pani na przepisy Ordynacji podatkowej (tekst jedn.:
    Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.). Informuję, że obecnie tekst jednolity Ordynacji
    Podatkowej jest opublikowany w Dz. U. z 2025 r. poz. 111.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.