Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-800/12/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-10-15
Teza: Czy właściwy był wybór stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanym w wysokości 17%?
Słowa kluczowe: pojazdy; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany; stawka-stawki ryczałtu; usługi-usługi transportowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione przez Pana we wniosku z dnia 16 lipca 2012 r. (data wpływu 19 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stawką 5,5% - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stawką 5,5%.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od dnia 1 września 2010 roku i wybrał formę opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Podatek w stawce 17% opłacał do 31 grudnia 2011 roku. Przedmiotem działalności jest transport drogowy nr PKD 49.41.Z, PKWiU 49.41.19.0 i 49.41.15. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie umowy o świadczenie usług na rzecz jednego podmiotu świadczy usługi polegające na kierowaniu samochodami ciężarowymi powyżej 2 ton. Świadcząc usługi nie ponosił kosztów związanych z eksploatacją samochodu, np. zakup paliwa, ubezpieczenie pojazdu. Jako wykonawca usługi ponosił odpowiedzialność za wadliwe lub nieterminowe wykonanie usługi oraz za wszelkie szkody powstałe w mieniu w czasie wykonywania usługi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy właściwy był wybór stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanym w wysokości 17%?

Zdaniem Wnioskodawcy, nieprawidłowo zastosowano stawkę ryczałtu w wysokości 17% do przychodów z działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług kierowania pojazdem o ładowności powyżej 2 ton. Według Wnioskodawcy art. 12 ust. 1 pkt 2 wraz z załącznikiem nr 2 nie miał zastosowania do świadczonych usług. O tym, że niesłusznie opłacano podatek w stawce 17%, a nie 5,5% świadczyć może fakt, że dla zastosowania niższej stawki w prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na przewozie ładunków, nie ma znaczenia kto jest właścicielem taboru, którym jest realizowane zlecenie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) - ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 tej ustawy, przez pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) - ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”.

Podkreślić jednakże należy, iż u osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest od niewystąpienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 8 ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Jak wynika z art. 8 ust.1 pkt 3 lit. e) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy. Załącznik ten zawiera wykaz usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

W tym miejscu należy wskazać, iż do dnia 31 grudnia 2010 r. obowiązywała Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Od dnia 1 stycznia 2011 r. dla celów opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie wyboru formy opodatkowania i stawki podatku stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 i Nr 220, poz. 1435 oraz z 2009 r. Nr 33, poz. 256 i Nr 222, poz. 1753).

Zatem, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., „działalność usługowa” to pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczane do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88 poz. 439 ze zm.), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Natomiast, w myśl art. 4 ust. 1 tejże ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., pod pojęciem „działalności usługowej”, należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439 ze zm.), z zastrzeżeniem pkt 2 (definiującym działalność gastronomiczną) i pkt 3 (definiującym działalność usługową w zakresie handlu).

Odpowiedzialność za prawidłowe sklasyfikowanie wykonywanych czynności ponosi podatnik świadczący tę usługę, bowiem Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikacji usług. W tym zakresie właściwymi są Urzędy Statystyczne. Urząd Statystyczny nadaje nr identyfikacyjny na podstawie wniosku podatnika, w którym to wniosku zawarte są informacje dotyczące zakresu i charakteru planowanej działalności gospodarczej. Informacje te wskazuje sam podatnik.

Wysokość stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych została określona w art. 12 ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i zależy od rodzaju faktycznie prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Przepis art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zawiera wykaz stawek ryczałtu dla określonych rodzajów przychodów.

Z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. i) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. wynika, że ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 17% przychodów z tytułu świadczenia usług pozyskiwania personelu (PKWiU 74.50.2), z zastrzeżeniem załącznika nr 2 do niniejszej ustawy. W punkcie 18 tego załącznika wymieniona została grupa 74.5 - usługi rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu oraz usługi świadczone przez jednoosobowe podmioty gospodarcze prowadzące działalność gospodarczą wyłącznie na rzecz jednego podmiotu, z wyjątkiem usług pozyskiwania personelu 74.50.2.

Wobec powyższego opodatkowanie ryczałtem według stawki 17% dotyczyło grupowania 74.50.2. W tym zakresie mieściły się zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) obowiązującą do dnia 31 grudnia 2010 r. usługi świadczone przez jednoosobowy podmiot gospodarczy, wynajmujący się do pracy na rzecz jednego podmiotu, gdy efektem usług jest wyłącznie praca bez ponoszenia ryzyka i kosztów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca od 2010 roku świadczy usługi kierowania samochodami ciężarowymi powyżej 2 ton na rzecz jednego podmiotu. Jako wykonawca usługi ponosił odpowiedzialność za wadliwe lub nieterminowe wykonanie usługi oraz za wszelkie szkody powstałe w mieniu w czasie wykonywania usługi.

Analizując stan faktyczny stwierdzić należy, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. działalność wykonywana przez Wnioskodawcę nie mieściła się w zakresie usług wyłączonych z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym, wskazanych w poz. 18 załącznika do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów ewidencjonowanych. Nie stanowiła również wykonywania pracy bez ponoszenia kosztów i ryzyka, co oznacza, iż nie należy uzyskanych przychodów w 2010 roku kwalifikować do kategorii objętej dyspozycją art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (stawka ryczałtu -17% przychodów).

Po nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 24 września 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 219, poz. 1442), obowiązującą od dnia 1 stycznia 2011 r., w załączniku Nr 2 do powołanej ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, będącym „Wykazem usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług”, nie zostały wymienione usługi świadczone przez jednoosobowe podmioty gospodarcze prowadzące działalność gospodarczą wyłącznie na rzecz jednego podmiotu.

Przenosząc opisane wcześniej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy oraz mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że w stanie prawnym od 1 stycznia 2011 świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na kierowaniu samochodami ciężarowymi powyżej 2 ton nie podlegają wyłączeniu na podstawie załącznika Nr 2 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Nie zostały również wymienione w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tj. nie podlegają opodatkowaniu stawką 17% przychodu.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

*   17% przychodów ze świadczeń enumeratywnie wymienionych w nim (z podaniem grupowania PKWiU) usług,
*   8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1, 2, 4 i 5 oraz załącznika nr 2 do ustawy (art. 12 ust.1 pkt 3 lit. b) tej ustawy),
*   5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton (art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) tej ustawy).

Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie definiują pojęcia „tabor samochodowy o ładowności powyżej 2 ton”. Zauważyć należy jednak, że w języku potocznym pojęcie „tabor samochodowy” – w kontekście omawianego przypadku - oznacza zespół wszelkich środków samochodowych, które mogą służyć różnym celom np. tabor autobusowy, tabor maszyn drogowych (vide: Wikipedia Wolna Encyklopedia, http://wikipedia.org). Nie ulega tym samym wątpliwości, że w pojęciu „tabor samochodowy” mieszczą się pojazdy połączone ze sobą w celu poruszania się po drodze jako całość.

Reasumując, w opisanym stanie faktycznym oraz w świetle obowiązujących przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych, uznać należy, iż prawidłowa stawka ryczałtu z tytułu świadczonych usług transportowych taborem samochodowym o ładowności przekraczającej 2 tony przez Wnioskodawcę w latach 2010 - 2011 winna wynosić 5,5%.

Interpretację wydano opierając się na oświadczeniu w treści wniosku, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Nie jest przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia kwestia, czy nie zachodzą okoliczności wyrażone w art. 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skutkujące tym że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie stanowią pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jednocześnie zaznacza się, że dokonując weryfikacji stanowiska Wnioskodawcy, tut. organ nie odniósł się do kwestii prawidłowości określenia symbolu PKWiU świadczonych usług, ponieważ zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), przedmiotem interpretacji indywidualnej mogą być jedynie przepisy prawa podatkowego.

Należy zauważyć, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego, w którym zastosowanie znajdą, np. przepisy art. 180 i 191 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od zaistniałego w rzeczywistości, wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.