Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-74/12-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-04-17
Teza: brak zwolnienia od akcyzy oleju napędowego dostarczanego na platformy wiertnicze
Słowa kluczowe: paliwo; podatek-podatek akcyzowy; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; żegluga
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 32

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 17.01.2012 r. (data wpływu 19.01.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie braku zwolnienia od akcyzy oleju napędowego dostarczanego na platformy wiertnicze – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19.01.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie braku zwolnienia od akcyzy oleju napędowego dostarczanego na platformy wiertnicze.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi bunkrowania jednostek morskich i śródlądowych w paliwo żeglugowe. Działalność jest wykonywana co do zasady w polskich portach morskich i na ich redach. Spółka posiada status podmiotu pośredniczącego, zarejestrowanego odbiorcy, jak i podmiotu zużywającego – w tym w zakresie dopełnione są wszelkie obowiązki rejestracyjne i ewidencyjne. Dla tych celów Spółka korzysta z jednostek pływających – małych tankowców (tzw. bunkierek), stanowiących jej własność, które dostarczają paliwo żeglugowe do jednostek pływających.

Spółka zamierza sprzedać olej napędowy (kod CN 2710 19 47) na rzecz podmiotu krajowego zarejestrowanego jako podmiot zużywający (dysponującego odpowiednim dokumentem AKC PR), przy czym dostawa paliwa ma nastąpić w celu zużycia przez platformy wiertnicze będące własnością tego podmiotu, zlokalizowane na Morzu Bałtyckim poza wodami terytorialnymi, ale wewnątrz polskiej wyłącznej strefy ekonomicznej. Paliwo ma zostać zużyte do napędu różnych urządzeń znajdujących się na tych platformach, w tym do urządzeń wiertniczych i wydobywczych. Platformy te są związane na stałe z dnem morskim (umieszczone są na nogach wbitych w dno morskie). Platformy wiertnicze są eksploatowane przez podmiot mający siedzibę w Polsce.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż/dostawa oleju napędowego (CN 2710 19 47) na platformy wiertnicze należące do krajowego podmiotu zużywającego położone na terytorium Polskiej Wyłącznej Strefy Ekonomicznej i Związane na stałe z dnem morskim, uprzednio nabytego przez podmiot pośredniczący lub zarejestrowanego odbiorcę w zwolnieniu akcyzowym ze względu na przeznaczenie zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym \[ustawy\], będzie także objęta zwolnieniem ze względu na jego przeznaczenie na cele żeglugowe?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Nie. Dostawy oleju napędowego na cele zużycia przez platformy wiertnicze związane na stałe z dnem morskim nie mogą być objęte zwolnieniem akcyzowym ze względu na przeznaczenie jako cel żeglugowy i stanowią przedmiot opodatkowania.

Odnosząc się do przedmiotów opodatkowania opisanych w ust. 2 artykułu 8 ustawy, wskazać należy, że ustawodawca wiąże powstanie obowiązku podatkowego w tym zakresie z uprzednim podleganiem wyrobów opodatkowaniu na podstawie ust. 1 i objęciem takich wyrobów zwolnieniem (lub obniżoną stawką akcyzy) ze względu na przeznaczenie tych wyrobów.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2) ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

(…)

2) dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;

Z kolei wg art. 32 ust. 1 pkt 2) ustawy

Zwalnia się od akcyzy ze względu na przeznaczenie następujące wyroby akcyzowe:

(\`(...)\`)

2) używane do celów żeglugi włączając rejsy rybackie wyroby energetyczne — w przypadkach, o których mowa w ust. 3 jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w ust. 5-13;

Podatnik jako dostawca oleju napędowego działający jako podmiot pośredniczący lub zarejestrowany odbiorca oraz odbiorca oleju napędowego zarejestrowany jako podmiot zużywający powinni spełniać wszystkie warunki określone w art. 32 ust. 5-13 ustawy. Przy założeniu, że tak będzie czynnikiem determinującym zastosowanie zwolnienia jest określenie czy pojęcie cele żeglugi obejmuje użycie danego wyrobu energetycznego do celów eksploatacji morskiej platformy wiertniczej.

Należy zauważyć, że ustawa o podatku akcyzowym nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem użycia do celów żeglugi”. W tym celu odwołać się należy do orzecznictwa w tym zakresie. Zacytować tutaj należy przede wszystkim wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości sygn. akt C 391/05 z dnia 1 marca 2007 r., zgodnie z którym „(…) manewry przeprowadzane przez pogłębiarkę portową w trakcie czynności zasysania i zrzutu materiału, co oznacza przemieszczanie się, nierozerwalnie związane z wykonywaniem czynności pogłębiania, mieszczą się w zakresie zastosowania pojęcia żegluga w rozumieniu art. 8 ust. 1 lit c) akapit pierwszy dyrektywy 92/81 (…)” oraz stanowisko Rzecznika Generalnego wyrażone w tej sprawie, że do celów stosowania przepisu art. 14 ust. 1 lit. c) Dyrektywy Rady 203/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, który to przepis zakreśla zakres zwolnienia produktów energetycznych przez Państwa Członkowskie czynności wykonywane przez pogłębiarkę podczas działań polegających na pogłębianiu niezależnie od tego czy chodzi o przemieszczanie się czy o wykonywane prace stanowią niepodzielną całość Analogicznie (w kwestii stosowania podobnego do ww. zwolnienia, wynikającego z § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 72, poz. 500 ze zm./) wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku sygn. akt I FSK 1420/08 z dnia 16.12.2008 r. i wyroku z dnia 17.06.2010 r. sygn. akt I GSK 969/09. Zgodnie z nimi, „(…) zużycie oleju napędowego na działalność polegającą na wydobyciu kruszywa z dna rzecznego (pogłębianie szlaku wodnego) mieści się w użytym w tym przepisie pojęciu zużycia „na cele żeglugi” (…)”.

Z kolei w wyroku z dnia 2 grudnia 2008 r. (sygn. akt I SA/Gd) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że pogłębiarka nie posiadająca własnego napędu mechanicznego jest statkiem, zaś olej napędowy (tzw. żeglugowy) – który został przeznaczony do napędu silnika spalinowego pompy gruntowej, pompy hydraulicznej oraz agregatu prądotwórczego znajdującego się na pogłębiarce (…) korzysta ze zwolnienia od akcyzy(…)”. Tak więc orzecznictwo zakreśla szersze rozumienie celów żeglugi niż tylko napędzanie jednostek pływających wskazując, że np. dźwigi pływające pogłębiarki itp. korzystają ze zwolnienia nawet jeśli paliwo nie służy do ich napędu, a nawet gdy urządzenia te takiego napędu nie mają zaś samo paliwo jest wykorzystywane do napędzania ich urządzeń nienapędowych. Jednakże orzecznictwo wyraźnie wskazuje na związek między wykonywaną działalnością przez statki, które zużywają paliwo żeglugowe i żeglugą zdefiniowaną jako transport towarów i/lub osób drogą wodną”. Ten związek w przypadku platform wiertniczych przymocowanych do dna morskiego bez możliwości przemieszczania się po wodzie własnym napędem, które wykorzystują nabyty olej napędowy wyłącznie do własnych urządzeń wiertniczych i wydobywczych – także niezwiązanych w żaden sposób z uprawianiem żeglugi – zdaniem Spółki nie istnieje. Opisane platformy trudno, zdaniem Wnioskodawcy, uznać w ogóle za statki gdyż nie są to konstrukcje pływające. Dlatego zużycie wyrobów energetycznych przez takie platformy nie podlega pod cel żeglugi i nie może być objęte zwolnieniem z podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. nr 108, poz. 626 ze zm.), zwana dalej „ustawą”, określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy (art. 1 ust. 1).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 22) ustawy podmiot zużywający to podmiot:

1.  mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia,
2.  niemający miejsca zamieszkania, siedziby lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który odbiera nabyte wyroby energetyczne zwolnione od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określone w art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2, bezpośrednio do zbiornika na stałe zamontowanego na statku powietrznym lub jednostce pływającej, jeżeli w dokumencie dostawy jest zidentyfikowany statek powietrzny lub jednostka pływająca, na które są dostarczane nabyte wyroby

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 23) ustawy podmiot pośredniczący to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie działalności polegającej na dostarczaniu wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego, a w przypadku wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 32 ust. 1, pochodzących również bezpośrednio z importu.

W myśl art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od akcyzy ze względu na przeznaczenie używane do celów żeglugi, włączając rejsy rybackie, wyroby energetyczne - w przypadkach, o których mowa w ust. 3, jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w ust. 5-13.

Stosownie do art. 32 ust. 3 ustawy zwolnienie od akcyzy wyrobów, o których mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie w przypadku ich:

1.  dostarczenia ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego lub
2.  dostarczenia ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu pośredniczącego, lub
3.  dostarczenia od podmiotu pośredniczącego do podmiotu zużywającego, lub
4.  nabycia wewnątrzwspólnotowego przez zarejestrowanego odbiorcę, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, w celu zużycia przez niego jako podmiot zużywający, lub
5.  nabycia wewnątrzwspólnotowego przez zarejestrowanego odbiorcę, z wyłączeniem zarejestrowanego odbiorcy posiadającego zezwolenie na jednorazowe nabycie wyrobów akcyzowych jako zarejestrowany odbiorca, w celu dostarczenia do podmiotu zużywającego, lub
6.  importu przez podmiot pośredniczący, lub
7.  importu przez podmiot zużywający, lub
8.  zużycia przez podmiot prowadzący skład podatkowy występujący jako podmiot zużywający, lub
9.  zużycia przez podmiot pośredniczący występujący jako podmiot zużywający.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi bunkrowania jednostek morskich i śródlądowych w paliwo żeglugowe. Działalność jest wykonywana co do zasady w polskich portach morskich i na ich redach. Spółka posiada status podmiotu pośredniczącego, zarejestrowanego odbiorcy, jak i podmiotu zużywającego – w tym w zakresie dopełnione są wszelkie obowiązki rejestracyjne i ewidencyjne. Dla tych celów Spółka korzysta z jednostek pływających – małych tankowców (tzw. bunkierek), stanowiących jej własność, które dostarczają paliwo żeglugowe do jednostek pływających.

Spółka zamierza sprzedać olej napędowy (kod CN 2710 19 47) na rzecz podmiotu krajowego zarejestrowanego jako podmiot zużywający (dysponującego odpowiednim dokumentem AKC PR), przy czym dostawa paliwa ma nastąpić w celu zużycia przez platformy wiertnicze będące własnością tego podmiotu, zlokalizowane na Morzu Bałtyckim poza wodami terytorialnymi, ale wewnątrz polskiej wyłącznej strefy ekonomicznej. Paliwo ma zostać zużyte do napędu różnych urządzeń znajdujących się na tych platformach, w tym do urządzeń wiertniczych i wydobywczych. Platformy te są związane na stałe z dnem morskim (umieszczone są na nogach wbitych w dno morskie).

Biorąc pod uwagę powyższe, należy zauważyć, że zarówno platformy wiertnicze przymocowane do dna morskiego, które nie mają możliwości przemieszczania się po wodzie własnym napędem jak i znajdujące się na nich urządzenia wiertnicze i wydobywcze nie są wyposażone w żaden system umożliwiający im samodzielne przemieszczanie się, przez co nie mogą być wykorzystywane do celów żeglugi. A zatem oleje napędowe dostarczane na ww. platformy wiertnicze i zużywane do napędu znajdujących się na nich urządzeń nie będą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.