Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.445.2025.2.NM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-30
Teza: Opodatkowanie dochodów ze współpracy z firmą prop; tradingową.
Słowa kluczowe: działalność-działalność wykonywana osobiście
umowa-umowa zlecenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Działalność wykonywana osobiście.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 8-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania dochodów ze współpracy z firmą prop-tradingową. Uzupełnił go
    Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 4 czerwca 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym podlegającym w
    Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Wnioskodawca nie prowadzi i nie zamierza prowadzić zarejestrowanej pozarolniczej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”).
    Wnioskodawca zamierza zawrzeć (jak wcześniej Wnioskodawca wspomniał, jeśli Umowa
    lub Proces Weryfikacji już się rozpoczął/zakończył, warto dostosować czas do stanu
    faktycznego, np. „zawarł” lub „jest w trakcie zawierania”) umowę o nazwie „...” (dalej:
    „Umowa”) z firmą ..., z siedzibą pod adresem ..., ..., Republika Czeska (dalej: „Firma”).
    Uzyskanie dostępu do zawarcia i świadczeń wynikających z tej Umowy jest uwarunkowane
    uprzednim pomyślnym przejściem przez Wnioskodawcę procesu weryfikacyjnego
    składającego się z etapów „...” oraz „Verification” (dalej: „Proces Weryfikacji”), oferowanych
    w ramach odrębnych usług ewaluacyjnych. Za udział w Procesie Weryfikacji
    Wnioskodawca uiszcza opłatę (dalej: „Opłata Weryfikacyjna”). Opłata ta, zgodnie z
    warunkami usług ewaluacyjnych, podlega zwrotowi Wnioskodawcy wraz z pierwszą
    wypłatą „Wynagrodzenia” (Reward) uzyskanego na podstawie Umowy „...”, po pomyślnym
    ukończeniu Procesu Weryfikacji i uzyskaniu Konta .... W przypadku niepomyślnego
    ukończenia Procesu Weryfikacji, Opłata Weryfikacyjna nie podlega zwrotowi, co stanowi
    koszt poniesiony przez Wnioskodawcę.
    Niniejszy wniosek dotyczy opodatkowania dochodów uzyskiwanych na podstawie Umowy
    „...”, czyli po skutecznym przejściu Procesu Weryfikacji.
    Na mocy Umowy „...”:
    1. Przedmiot Umowy
    Firma udostępnia Wnioskodawcy instrumenty do handlu demonstracyjnego (demo
    trading), w tym dostęp do konta handlowego do handlu demonstracyjnego (...).
    Wnioskodawca może wykonywać takie transakcje demonstracyjne przy użyciu
    instrumentów Firmy. Celem Umowy jest również określenie warunków, na jakich
    Wnioskodawcy mogą być wypłacane nagrody finansowe („Reward”). Umowa stanowi, że
    wszelkie transakcje, które Wnioskodawca wykonuje w ramach Usług, są jedynie
    symulowane, a środki przekazane Wnioskodawcy na handel demonstracyjny nie są
    prawdziwe i Wnioskodawca nie ma prawa nimi dysponować poza zakresem ich
    wykorzystania w ramach Usług (w szczególności nie mogą być wykorzystane do
    rzeczywistego handlu). Zadaniem Wnioskodawcy jest wykonywanie transakcji
    demonstracyjnych na platformie transakcyjnej udostępnionej przez Firmę lub podmioty
    trzecie, zgodnie z warunkami Umowy.
    2. Samodzielność Wnioskodawcy
    Wnioskodawca wykonuje transakcje demonstracyjne samodzielnie, decydując o nich w
    ramach udostępnionej platformy i zgodnie z warunkami Umowy. Firma określa jednak
    parametry, których Wnioskodawca musi przestrzegać (np. maksymalna dopuszczalna
    strata dzienna/całkowita na kapitale demonstracyjnym) oraz zakazane praktyki handlowe.
    Współpraca odbywa się zdalnie, z wykorzystaniem własnego sprzętu komputerowego
    Wnioskodawcy.
    3. Wynagrodzenie Wnioskodawcy
    Z tytułu prawidłowej realizacji Umowy i spełnienia określonych warunków, Wnioskodawcy
    może przysługiwać wynagrodzenie (w Umowie nazywane „Reward”). Jest ono kalkulowane
    jako procent (standardowo 80%) od „Zysku” (Profit) wygenerowanego na koncie
    demonstracyjnym Wnioskodawcy w danym Okresie Referencyjnym. „Zysk” jest
    definiowany jako dodatnia różnica między wartością pozostałego salda kapitału
    demonstracyjnego na Koncie ... Wnioskodawcy (na którym nie ma otwartych pozycji) a
    wartością początkowego kapitału demonstracyjnego („Capital”). Wypłata Wynagrodzenia
    jest uzależniona od osiągnięcia dodatniego wyniku („Zysku”) na koncie demonstracyjnym i

    spełnienia innych warunków Umowy. W przypadku nieosiągnięcia „Zysku” w danym
    Okresie Referencyjnym, Wnioskodawcy nie przysługuje Wynagrodzenie za ten okres.
    4. Ryzyko Inwestycyjne
    Wnioskodawca ponosi ryzyko ekonomiczne związane z możliwością utraty Opłaty
    Weryfikacyjnej w przypadku niepomyślnego ukończenia Procesu Weryfikacji. Natomiast w
    ramach wykonywania Umowy „...” (tj. po pomyślnym przejściu Procesu Weryfikacji),
    wszelkie transakcje są symulowane i przeprowadzane na kapitale demonstracyjnym
    dostarczonym przez Firmę. Wnioskodawca nie inwestuje własnych środków finansowych
    poprzez platformę ... w ramach tej Umowy. Ryzyko Wnioskodawcy w trakcie trwania
    Umowy „...” ogranicza się głównie do nieotrzymania Wynagrodzenia w przypadku
    nieosiągnięcia „Zysku” na koncie demonstracyjnym lub naruszenia warunków Umowy, co
    może skutkować brakiem Wynagrodzenia lub nawet zamknięciem Konta ....
    5. Koszty
    Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca ponosi koszt Opłaty Weryfikacyjnej, która jest
    zwracana w przypadku sukcesu. Umowa „...” nie przewiduje innych bezpośrednich
    kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę na rzecz Firmy w związku z samym
    korzystaniem z ... i otrzymywaniem Wynagrodzenia. Jak wcześniej Wnioskodawca
    sugerował, można tu dla pełności dodać: „Wnioskodawca ponosi natomiast własne koszty
    związane z uzyskaniem odpowiedniego sprzętu technicznego i oprogramowania, w tym
    oprogramowania stron trzecich (np. do korzystania z Platformy Transakcyjnej), oraz
    dostępu do Internetu, co jest warunkiem korzystania z Usług”, usunięty odnośnik do
    Klauzuli ....
    6. Charakter Umowy
    Umowa „...” precyzuje charakter świadczonych Usług. Zgodnie z jej postanowieniami,
    żadne świadczenie Firmy na rzecz Wnioskodawcy w ramach Umowy, w tym wszystkie
    Usługi, nie mogą być uważane za usługi inwestycyjne lub działalność w rozumieniu
    przepisów prawnych regulujących w szczególności usługi inwestycyjne i rynki kapitałowe.
    Umowa stanowi, że w ramach Usług świadczonych Wnioskodawcy, Firma m.in.: nie
    odbiera ani nie wykonuje od Wnioskodawcy żadnych zleceń handlowych kierowanych na
    realny rynek (gdyż transakcje Wnioskodawcy są symulowane ); nie handluje na własny
    rachunek w imieniu Wnioskodawcy; nie świadczy Wnioskodawcy doradztwa
    inwestycyjnego, rekomendacji ani analiz; nie zarządza aktywami Wnioskodawcy ani nie
    przyjmuje od Niego żadnych aktywów (poza ewentualną opłatą za usługi ewaluacyjne na
    wcześniejszym etapie). Jednocześnie, Umowa przyznaje Firmie prawo do wykorzystywania
    informacji o transakcjach demonstracyjnych wykonywanych przez Wnioskodawcę dla
    własnych celów Firmy, w tym potencjalnie do zawierania transakcji na realnych rynkach
    finansowych. Umowa zaznacza jednak, że takie działania Firmy są odrębne, mogą być
    wykonywane automatycznie, bez konieczności dalszej zgody Wnioskodawcy i nie mają
    wpływu na wysokość Wynagrodzenia („Reward”) Wnioskodawcy, które zależy wyłącznie od
    wyników handlu demonstracyjnego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, tak określona Umowa nie jest umową o pracę ani typową
    umową zlecenia. Nie przewiduje podporządkowania charakterystycznego dla stosunku
    pracy.
    Nie polega również, w ocenie Wnioskodawcy, na wykonaniu określonej czynności prawnej
    lub faktycznej na rzecz Firmy za wynagrodzeniem typowym dla umowy zlecenia, lecz na
    specyficznej formie współpracy, gdzie ewentualne Wynagrodzenie jest uzależnione od
    wyników osiągniętych w symulowanym handlu, a nie od samego faktu świadczenia usługi
    czy dyspozycyjności.
    Wnioskodawca uważa, że opisana forma współpracy (w ramach Umowy „...”) nie spełnia
    definicji pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 5a pkt 6 ustawy o PIT). Mimo
    poniesienia wstępnego ryzyka związanego z Opłatą Weryfikacyjną, zasadnicza działalność

    w ramach Umowy „...” opiera się na kapitale demonstracyjnym Firmy, a ryzyko związane z
    obrotem tym kapitałem demonstracyjnym nie obciąża majątku Wnioskodawcy. Ponadto,
    działania Wnioskodawcy opierają się na infrastrukturze i zasadach udostępnionych przez
    Firmę.
    Nie jest to również, zdaniem Wnioskodawcy, działalność wykonywana osobiście (art. 10
    ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 ustawy o PIT), gdyż charakter świadczeń (opartych na symulacji)
    i forma wynagrodzenia odbiegają od typowych umów zlecenia czy o dzieło.
    Uzupełnienie wniosku
    Umowę „...” Wnioskodawca zamierza zawrzeć z osobą prawną, tj. z firmą ..., z siedzibą pod
    adresem ..., Republika Czeska – zarejestrowaną spółką prawa czeskiego.
    Usługi w ramach Umowy „...” Wnioskodawca będzie wykonywał osobiście, tj. bez udziału
    jakichkolwiek osób zatrudnionych przez Wnioskodawcę.
    Czynności w ramach Umowy „...” Wnioskodawca będzie wykonywał wyłącznie na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. zdalnie, z miejsca zamieszkania Wnioskodawcy w
    Polsce, za pośrednictwem udostępnionej przez Firmę platformy transakcyjnej.
    Pytania
    1. Zakładając, że opisana Umowa „...”, zdaniem Wnioskodawcy, nie stanowi umowy o
      pracę, umowy zlecenia ani umowy o dzieło, do jakiego źródła przychodów (zgodnie z
      art. 10 ust. 1 ustawy o PIT) należy zakwalifikować otrzymywane na jej podstawie
      Wynagrodzenie („Reward”), a w szczególności, czy właściwa jest jego kwalifikacja do
      „innych źródeł” (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT)?
    2. Czy dochód uzyskany ze źródła przychodów wskazanego w Pytaniu 1, w przypadku
      jego zakwalifikowania jako „inne źródła”, podlega opodatkowaniu na zasadach
      ogólnych według skali podatkowej (art. 27 ust. 1 ustawy o PIT) i powinien być
      wykazany w zeznaniu rocznym PIT-36?
    3. Czy w przypadku zakwalifikowania przychodu do źródła wskazanego przez
      Wnioskodawcę w stanowisku do Pytania 1 (tj. „innych źródeł”), dochód do
      opodatkowania stanowi pełna kwota uzyskanego przychodu („Reward”), bez
      możliwości jego pomniejszenia o zryczałtowane koszty uzyskania przychodu, o których
      mowa np. w art. 22 ust. 9 ustawy o PIT, w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie poniósł i nie
      zamierza wykazywać do odliczenia żadnych kosztów uzyskania przychodu?
    4. Czy na Wnioskodawcy ciąży obowiązek samodzielnego obliczania i wpłacania zaliczek
      na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego od dochodów uzyskiwanych z
      tytułu opisanej Umowy, zgodnie z art. 44 ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane wynagrodzenie („Reward”) należy zakwalifikować do
    źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, tj. jako „inne
    źródła”.
    Przychody te, w ocenie Wnioskodawcy, nie stanowią przychodów z pozarolniczej
    działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT). Wnioskodawca co prawda
    ponosi wstępne ryzyko ekonomiczne związane z Opłatą Weryfikacyjną, która jest jednak
    zwracana w przypadku powodzenia, ale sama współpraca w ramach „...” opiera się na
    kapitale demonstracyjnym Firmy, a ryzyko strat na tym kapitale demonstracyjnym nie
    obciąża bezpośrednio majątku Wnioskodawcy. Działania Wnioskodawcy są ponadto
    realizowane w ramach infrastruktury i zasad określonych przez Firmę.

    Te cechy, zdaniem Wnioskodawcy, odróżniają tę formę współpracy od prowadzenia
    pozarolniczej działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własne ryzyko w pełnym
    tego słowa znaczeniu.
    Nie są to również, zdaniem Wnioskodawcy, przychody ze stosunku pracy (art. 10 ust. 1 pkt
    1 ustawy o PIT) ani z działalności wykonywanej osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13
    ustawy o PIT).
    Umowa „...” nie nosi bowiem cech charakterystycznych dla stosunku pracy, takich jak
    podporządkowanie Wnioskodawcy kierownictwu Firmy, obowiązek osobistego
    świadczenia pracy w miejscu i czasie wyznaczonym przez Firmę, czy też wypłata stałego
    wynagrodzenia niezależnego od wyników. Od umów zlecenia czy umów o dzieło odróżnia
    ją natomiast charakter świadczeń (opartych na symulowanym handlu na platformie Firmy
    ), sposób kalkulacji Wynagrodzenia (ściśle uzależniony od wyniku osiągniętego w
    środowisku demonstracyjnym , a nie od samego faktu wykonania określonych, odrębnie
    wycenianych czynności czy dzieła) oraz brak typowego dla tych umów zobowiązania do
    starannego działania przy wykonywaniu konkretnej usługi lub dostarczenia określonego
    rezultatu (dzieła) na rzecz Firmy za ustalonym z góry wynagrodzeniem.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł uważa się m.in.
    przychody nieznajdujące pokrycia w innych źródłach, co, zdaniem Wnioskodawcy,
    odpowiada charakterowi opisanej współpracy i uzyskiwanego w jej ramach
    Wynagrodzenia.
    Ad 2
    Konsekwencją zakwalifikowania przychodów do „innych źródeł” jest, zdaniem
    Wnioskodawcy, ich opodatkowanie na zasadach ogólnych, według skali podatkowej
    określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT.
    Dochody te podlegają sumowaniu z innymi dochodami Wnioskodawcy opodatkowanymi
    według skali i powinny być wykazane w rocznym zeznaniu podatkowym składanym na
    formularzu PIT-36 w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zakwalifikowania przychodu do „innych źródeł” (art.
    10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT), dochodem do opodatkowania jest uzyskany przychód
    („Reward”).
    Do tego rodzaju przychodów nie mają zastosowania zryczałtowane koszty uzyskania
    przychodów, o których mowa np. w art. 22 ust. 9 ustawy o PIT (w szczególności koszty 20%
    lub 50%), gdyż przepisy te odnoszą się do innych, enumeratywnie wymienionych źródeł
    przychodów. Jeżeli Wnioskodawca nie poniósłby żadnych kosztów spełniających definicję
    kosztów uzyskania przychodów z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, lub poniósł je, ale nie
    zamierza ich wykazywać do odliczenia, wówczas dochodem do opodatkowania będzie
    pełna kwota uzyskanego przychodu. Straty poniesione na kapitale demonstracyjnym
    Firmy nie stanowią kosztu uzyskania przychodu Wnioskodawcy, gdyż dotyczą one kapitału
    demonstracyjnego Firmy, a nie majątku Wnioskodawcy.
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, od dochodów uzyskiwanych z „innych źródeł”, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, otrzymywanych od podmiotu zagranicznego (Firma z
    siedzibą w Czechach), który nie pełni funkcji płatnika w Polsce, nie ma obowiązku
    samodzielnego obliczania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku
    podatkowego.
    Art. 44 ustawy o PIT, który reguluje obowiązek wpłacania zaliczek przez podatnika, nie
    wymienia tego źródła przychodów (w opisanej konfiguracji, gdy przychód nie jest

    kwalifikowany np. jako działalność wykonywana osobiście, dla której art. 44 ust. 1a pkt 3
    przewiduje obowiązek wpłaty zaliczek) jako objętego takim obowiązkiem w sposób, który
    nakładałby na Wnioskodawcę obowiązek comiesięcznego obliczania i wpłacania zaliczek.
    Podatek należny od tych dochodów, zdaniem Wnioskodawcy, jest płatny w całości dopiero
    w terminie złożenia rocznego zeznania podatkowego PIT-36 .

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z ww. przepisem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego
    rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały
    enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej
    ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Źródła przychodów
    W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca dokonał
    podziału przysporzeń majątkowych uzyskiwanych przez podatników na różne źródła
    przychodów. Zgodnie z pkt 2 i 3 tego przepisu:
      Odrębnymi źródłami przychodów są:
      – działalność wykonywana osobiście (pkt 2),
      – pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3).
    Na podstawie art. 5a pkt 6 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Ponadto w świetle art. 5b ust. 1 ww. ustawy,
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:

        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Jak wynika z treści art. 5b ust. 1 powoływanej ustawy, niespełnienie któregokolwiek z
    warunków wymienionych w tym przepisie oznacza, że wykonywane czynności mogą być
    klasyfikowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    Rodzaje przychodów z działalności wykonywanej osobiście wskazane zostały w art. 13
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje
      te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    Zatem, zaliczenie przychodów do źródła „działalność wykonywana osobiście”, o której
    mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ww. ustawy, zależy od łącznego spełnienia następujących
    warunków:
    · zleconą usługę podatnik wykona osobiście, tj. bez udziału osób zatrudnionych na
      podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które wykonywałyby
      czynności związane z istotą tej usługi,
    · umowa zlecenia lub umowa o dzieło została zawarta z osobą fizyczną prowadzącą
      działalność gospodarczą lub osobą prawną i jej jednostką organizacyjną niemającą
      osobowości prawnej,
    · zlecona usługa nie wchodzi w zakres prowadzonej przez podatnika działalności
      gospodarczej.
    Określenie źródła przychodu
    Prop-trading jest formą zarobkowania opartą na współpracy pomiędzy firmą tradingową a
    osobą fizyczną (traderem). Trader dokonując transakcji giełdowych kupna/sprzedaży
    korzysta z kapitału oraz infrastruktury firmy tradingowej. Trader dokonuje zatem obrotu
    kapitałem firmy, z którą zawarł umowę prop-tradingu, generując dla niej określony zysk,
    natomiast sam otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie.

    Konstrukcja prop-tradingu zbliżona jest do regulowanej przez art. 734 ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) umowy zlecenia.
    Trader przyjmuje bowiem rolę zleceniobiorcy, który za wynagrodzeniem zobowiązuje się
    do dokonywania transakcji giełdowych.
    Zgodnie z treścią art. 734 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania
      określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
      § 2. W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania
      czynności w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie
      pełnomocnictwa.
    Ponadto, w myśl art. 735 ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie
      zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się
      wynagrodzenie.
      § 2. Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość
      wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy.
    Mając na względzie ww. cechy umowy prop-tradingu, uznać należy, że w przypadku, gdy
    umowa taka zawierana jest poza działalnością gospodarczą, to przychód powstały z tego
    tytułu zakwalifikować należy do źródła zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. działalności wykonywanej osobiście.
    Natomiast w sytuacji, gdyby usługi wynikające z zawartych umów prop-tradingu
    świadczone były w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to w takim przypadku
    przychody z prop#tradingu należałoby zakwalifikować jako uzyskiwane w ramach źródła,
    jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak kwalifikacja do źródła pozarolnicza
    działalność gospodarcza możliwa jest pod warunkiem, że nie będą spełnione negatywne
    przesłanki działalności gospodarczej, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzić
    należy, że przychody uzyskane przez Pana z tytułu Umowy „...” (odpowiednika prop-
    tradingu) należy zakwalifikować – w myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – jako działalność wykonywaną osobiście.
    Zatem uzyskiwane przez Pana wynagrodzenie z handlu w ramach Umowy „...” jest
    traktowane jako przychód z umowy zlecenie w rozumieniu art. 13 pkt 8 ww. ustawy.
    Koszty uzyskania przychodów
    Ogólna definicja „kosztów uzyskania przychodów” zawarta została w art. 22 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Zatem „koszty uzyskania przychodów” to koszty, które spełniają łącznie następujące
    warunki:
    · zostały poniesione przez podatnika;
    · ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo
      zabezpieczenie źródła przychodów – czyli istnieje związek przyczynowy pomiędzy

      poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów
      podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania
      (tzw. przesłanka celowości kosztu);
    · nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 23 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie ustawodawca, m.in. do przychodów z tytułu wykonywania usług na
    podstawie umowy zlecenia (przychodów z działalności wykonywanej osobiście), przyjął
    szczególny – zryczałtowany sposób określenia wartości kosztów uzyskania przychodów,
    czemu dał wyraz w art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z którym:
      Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się – z tytułów określonych w art.
      13 pkt 2, 4-6 i 8 – w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza
      się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu
      składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o
      których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten
      przychód.
    Podstawą zastosowania ww. zryczałtowanych kosztów jest sam fakt uzyskania przychodu
    m.in. ze źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Nie ma przy tym znaczenia, czy podatnik rzeczywiście poniósł jakiekolwiek
    wydatki w celu uzyskania tego przychodu.
    Ustawodawca przewidział jednak możliwość odejścia przez podatnika od zasady
    określonej w art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    uwzględnienia przez niego „rzeczywistych” kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art.
    22 ust. 10 ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż
      wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6,
      koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.
      Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    Zastosowanie ww. kosztów uzyskania przychodu jest możliwe w sytuacji, gdy:
    · „rzeczywiste” koszty poniesione w celu uzyskania tego przychodu przewyższają wartość
      kosztów ustaloną na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy;
    · fakt poniesienia „rzeczywistych” kosztów uzyskania przychodów w takiej „wyższej”
      wartości jest udowodniony.
    Do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 22 ust. 10 ww. ustawy, mogą być
    zaliczane wyłącznie koszty bezpośrednie czyli takie wydatki, które są bezpośrednio
    związane/powiązane z konkretnym przychodem/konkretnymi przychodami.
    Podsumowując, co do zasady, ma Pan prawo do zastosowania zryczałtowanych kosztów
    uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu. Jeśli jednak poniesione
    przez Pana wydatki były wyższe, może Pan zastosować koszty faktycznie poniesione.
    Pamiętać jednak należy, że w przypadku uzyskania przychodu (wypłaty) z danego konta
    można przypisać mu wyłącznie koszty związane z tym kontem.
    Zaliczka na podatek
    Zgodnie z art. 44 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników z tytułów określonych w
      art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1 są obowiązani bez wezwania
      wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad
      określonych w ust. 3a.
    W myśl art. 44 ust. 3a ww. ustawy:

      Podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie
      do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za
      grudzień – przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania, wpłacać
      zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową
      określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w
      zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu
      miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz
      zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a.
      Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową
      określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W związku z uzyskiwaniem dochodów w ramach prop-tradingu (zaliczanych do
    przychodów z art. 13 pkt 8) będzie Pan zatem zobowiązany do samodzielnego obliczania i
    wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Zaliczki te należy wpłacać do 20 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dochód zostanie uzyskany, a zaliczkę za grudzień –
    przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania podatkowego. Obliczając
    zaliczkę może Pan zastosować wyższą stawkę podatkową, tj. 32%.
    Zeznanie podatkowe
    Po zakończeniu roku podatkowego należy rozliczyć się z uzyskanych dochodów oraz
    złożyć zeznanie podatkowe.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    W przypadku uzyskiwania przychodów z działalności wykonywanej osobiście, od których
    podatnik samodzielnie opłacał zaliczki na podatek, właściwy jest formularz PIT-36. W
    zeznaniu PIT-36 powinien Pan wykazać uzyskane w danym roku przychody oraz koszty
    uzyskania przychodu, a także opłacone zaliczki na podatek dochodowy.
    Mając na uwadze powyższe, Pana stanowisko w całości uznano za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.