Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.938.2024.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Obowiązki płatnika w związku z finansowaniem udziału w
Szkoleniach dla członków Rady Nadzorczej.
Słowa kluczowe: banki
członkowie-członkowie rady nadzorczej
obowiązek-obowiązek płatnika
przychód-powstanie przychodu
przychód-przychód z działalności wykonywanej osobiście
szkolenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Pozostali płatnicy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Przychody osób należących do organów
stanowiących osób prawnych.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Działalność wykonywana osobiście.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika w związku z finansowaniem udziału w
    Szkoleniach dla członków Rady Nadzorczej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Szkolenia dla członków RN finansowane przez Państwa, których dotyczy niniejszy wniosek,
    mogą odbywać się w następujący sposób:
    1. Szkolenie dla członków RN odbywa się w siedzibie Banku. W trakcie szkolenia
      uczestnicy maję możliwość skorzystania z poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch).
    2. Szkolenie wyjazdowe dla członków RN odbywa się poza siedzibę Banku (szkolenie
      krajowe lub zagraniczne). W trakcie szkolenia uczestnicy maję możliwość skorzystania
      z poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch), a w niektórych przypadkach także z
      wyżywienia poza czasem szkolenia. Uczestnicy mają zapewniony dojazd oraz nocleg.
      W trakcie wyjazdu uczestnikom nie jest oferowana możliwość korzystania z atrakcji o
      charakterze integracyjnym.
    3. Szkolenie wyjazdowe dla członków RN odbywa się poza siedzibę Banku (szkolenie
      krajowe lub zagraniczne). W trakcie szkolenia uczestnicy maję możliwość skorzystania
      z poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch), a także z wyżywienia poza czasem
      szkolenia. Uczestnicy mają zapewniony dojazd oraz nocleg. Program wyjazdu
      obejmuje, poza szkoleniem, atrakcje o charakterze integracyjnym (np. impreza
      integracyjna, wizyta na koncercie lub w teatrze, zwiedzanie zabytków lub muzeów).
    4. Członek RN uczestniczy indywidualnie w szkoleniu zorganizowanym przez podmiot
      zewnętrzny (np. firmę szkoleniową, związek rewizyjny). W szkoleniu uczestniczą inne
      osoby z różnych banków lub innych podmiotów. Szkolenie prowadzone jest zdalnie
      (online) lub stacjonarnie. W trakcie szkoleń stacjonarnych uczestnicy mają możliwość
      skorzystania z poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch).
    Państwa opinia dot. obowiązku szkoleniowego
    1. Finansowanie przez Państwa Szkoleń oraz udział członków RN w Szkoleniach stanowi
      dla Państwa i członków RN realizację obowiązków wynikających z następujących
      przepisów Prawa bankowego:
    Zgodnie z art. 22aa ust. 1 Prawa bankowego: „1. Członkowie [...] rady nadzorczej banku
    [...] powinni mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez
    nich funkcji i powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego
    wykonywania tych obowiązków [...]”.

    Zgodnie z art. 22aa ust. 8 Prawa bankowego: „8. Bank [...] zapewniają środki niezbędne do
    przygotowania członków [...] rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki
    niezbędne do ich szkolenia”.
    Zgodnie z art. 22ca Prawa bankowego: „Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny,
    czy członkowie [...] rady nadzorczej spełniają wymogi określone w art. 22aa”.
    Zgodnie z art. 22d ust. 1 Prawa bankowego: „W przypadku, gdy członek rady nadzorczej
    [...] banku [...] nie spełnia wymogów określonych w art. 22aa, Komisja Nadzoru
    Finansowego może wystąpić do właściwego organu banku [...] z wnioskiem o jego
    odwołanie lub w drodze decyzji, odwołać członka rady nadzorczej [...]”.
    Finansowanie przez Państwo Szkoleń oraz udział członków RN w Szkoleniach stanowi dla
    Państwa i członków RN realizację obowiązków wynikających również z następujących
    regulacji:
    1) Rekomendacji Z wydanej przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF) dotyczącej zasad
      ładu wewnętrznego w bankach (dalej „Rekomendacja Z”), zgodnie z którą osoby
      pełniące funkcję członka rady nadzorczej w bankach powinny spełniać warunek
      odpowiedniości, tj. posiadać, pozyskiwać i pogłębiać wiedzę, umiejętności i
      doświadczenie, niezbędne do wykonywania pełnionej funkcji, przy czym banki
      powinny zapewniać tym osobom możliwość podnoszenia kwalifikacji, w tym w formie
      szkoleń.
    2) Wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i Europejskiego Urzędu Giełd i
      Papierów Wartościowych z 21 marca 2018 r. (EBA/GL/2017/12) w sprawie oceny
      odpowiedniości członków organu zarządzającego i osób pełniących najważniejsze
      funkcje (dalej „Wytyczne”).
    Ponadto obowiązek pozyskiwania i pogłębiania wiedzy i umiejętności przez członków rad
    nadzorczych banków poprzez m.in. uczestnictwo w szkoleniach określony został w
    wydanych przez KNF „Zasadach ładu korporacyjnego dla instytucji nadzorowanych
    wydane przez Komisję Nadzoru Finansowego” oraz „Metodyce oceny odpowiedniości
    członków organów podmiotów nadzorowanych przez KNF”. Obowiązek aktualizowania
    wiedzy nakłada na członków RN także Regulamin działania RN.
    Specyfiką branży bankowej są ciągłe zmiany i wysoki poziom skomplikowania regulacji
    określających zasady jej funkcjonowania. Powoduje to konieczność ciągłej aktualizacji
    wiedzy i umiejętności członków RN, przede wszystkim poprzez udział w Szkoleniach.
    Bez udziału w Szkoleniach członkowie RN nie byliby w stanie spełnić wymogów
    nakładanych na nich przez wyżej opisane przepisy. Wiedza i umiejętności zdobyte w
    trakcie Szkoleń są przydatne, ze względu na ich branżową specyfikę a także częste zmiany,
    w praktyce jedynie do pełnienia funkcji członka RN.
    2. Brak przychodu w PDOF
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PDOF, do przychodów zalicza się m. in. przychody z
    otrzymanych nieodpłatnych świadczeń.
    W Państwa opinii, stosując ten przepis należy uwzględniać jego wykładnię dokonaną przez
    Trybunał Konstytucyjny (TK) w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13. Wyrok ten dotyczy
    wprawdzie świadczeń uzyskiwanych przez pracowników, jednak zawiera uniwersalne
    wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć pojęcie „nieodpłatnych świadczeń”.
    Wskazówki te znajdują zastosowanie także w odniesieniu do członków RN.
    TK definiując pojęcie „nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 11 ust.
    1 ustawy o PDOF, wskazał, że za przychód mogą być uznane wyłącznie świadczenia
    spełniające łącznie następujące trzy warunki:
    1) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

    2) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu
      korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    3) korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna
      w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    W Państwa opinii, powyższe warunki nie są spełnione w przypadku świadczeń
    polegających na sfinansowaniu przez Państwa Szkoleń dla członków RN. Członkowie RN
    nie korzystają bowiem ze Szkoleń dobrowolnie – udział w Szkoleniach ma charakter
    obowiązkowy, ponieważ jest niezbędny dla spełnienia przez członków RN wymogów
    wynikających z wyżej opisanych regulacji.

## Pytanie

Czy przepisy ustawy o PDOF należy interpretować w ten sposób, że członkowie RN w
    związku ze sfinansowaniem przez Państwa ich udziału w Szkoleniach nie będą uzyskiwać
    przychodu podatkowego, w związku z czym na Państwu nie będą ciążyć obowiązki płatnika
    (wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o PDOF, tj. obliczenie, pobranie i
    odprowadzenie zaliczek) z tytułu sfinansowania Szkoleń (w tym w szczególności: usługi
    szkoleniowej, wynajmu sali, noclegów, wyżywienia, transportu, nagłośnienia, biletów do
    teatru/muzeum, usługi przewodnika)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, przepisy ustawy o PDOF należy interpretować w ten sposób, że
    członkowie RN w związku ze sfinansowaniem przez Państwa ich udziału w szkoleniach nie
    będą uzyskiwać przychodu podatkowego, w związku z czym na Państwu nie będą ciążyć
    obowiązki płatnika (wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o PDOF, tj. obliczenie,
    pobranie i odprowadzenie zaliczek) z tytułu sfinansowania szkolenia, w tym za nocleg,
    transport, wyżywienie i spotkanie integracyjne (np.: wizyta w muzeum/teatrze, wynajęcie
    przewodnika, koszty nagłośnienia).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z treścią tego przepisu:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
        czasu i miejsca udostępnienia.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z
    kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające
    konkretny wymiar finansowy.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, źródłem przychodów jest działalność wykonywana
    osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ww. ustawy
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na mocy art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu
      skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
      miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą

      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń
    pracowniczych – była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8
    lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako
    przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w
    postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje
    przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z
    tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    W konsekwencji należy przyjąć, że mimo bardzo szerokiego ujęcia pojęcia przychodu,
    nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika podlega

    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przykładem tego rodzaju
    świadczeń są świadczenia spełnione wyłącznie w interesie pracodawcy, tj. mające
    charakter służbowy, a nie prywatny.
    Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych
    przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć
    nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób
    będących członkami rady nadzorczej, o których mowa w analizowanym wniosku.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że pokrywają Państwo koszty Szkoleń dla członków
    Rady Nadzorczej. Finansowanie przez Państwo Szkoleń oraz udział członków RN w
    Szkoleniach stanowi realizację obowiązków wynikających z ustawy Prawo bankowe oraz
    innych regulacji przytoczonych przez Państwa we wniosku. Specyfiką branży bankowej są
    ciągłe zmiany i wysoki poziom skomplikowania regulacji określających zasady jej
    funkcjonowania. Powoduje to konieczność ciągłej aktualizacji wiedzy i umiejętności
    członków RN, przede wszystkim poprzez udział w Szkoleniach. Bez udziału w Szkoleniach
    członkowie RN nie byliby w stanie spełnić wymogów nakładanych na nich przez przepisy
    prawa. Wiedza i umiejętności zdobyte w trakcie Szkoleń są przydatne, ze względu na ich
    branżową specyfikę a także częste zmiany, w praktyce jedynie do pełnienia funkcji członka
    RN.
    Zgodnie z art. 22aa ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i
      finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinni mieć wiedzę,
      umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
      powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych
      obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym, odnosi się w
      szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz zdolności do
      prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
      holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny i stabilny.
    W myśl art. 22aa ust. 8 tej ustawy:
      Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
      mieszanej zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu i rady
      nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia.
    Powyższe przepisy wskazują zatem, że członkowie rady nadzorczej banku winni posiadać
    wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
    powierzonych im obowiązków. Natomiast bank jest zobowiązany do zapewnienia środków
    niezbędnych do przygotowania członków rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i
    środków niezbędnych do ich szkolenia.
    Uwzględniając powyższe wyjaśnienia oraz okoliczności faktyczne przedstawione w opisie
    sprawy, należy zatem stwierdzić, że pokrycie przez Państwa na rzecz członków RN kosztów
    ich udziału w Szkoleniach związanych z pełnieniem funkcji członka RN nie będzie stanowić
    dla nich przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tym samym – z tytułu ww. świadczeń – nie będzie ciążył na Państwu obowiązek
    obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.