Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.574.2019.2.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-22
Teza: skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytej w spadku
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości; spadek; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku złożonym w dniu 10 października 2019 r., uzupełnionym pismem z dnia 14 grudnia 2019 r. (data wpływu 18 grudnia 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W 10 października 2019 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 29 listopada 2019 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.574.2019.1.SR, wezwano Wnioskodawczynię na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 29 listopada 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 7 grudnia 2019 r.), zaś w dniu 18 grudnia 2019 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 14 grudnia 2019 r.).

We wniosku oraz uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 27 stycznia 2019 r. zmarła babcia Wnioskodawczyni S.T. (wdowa), która mieszkała wspólnie z tatą Wnioskodawczyni w … przy ul. …. Lokal mieszkalny był własnością S.T., która nabyła je w dniu 24 listopada 2008 r. aktem notarialnym Rep. A nr …. W dniu 9 lutego 2019 r. zmarł nagle tata Wnioskodawczyni M.T. Tata Wnioskodawczyni nie zdążył zrobić poświadczenia dziedziczenia po swojej matce. W dniu 15 lutego 2019 r. Wnioskodawczyni wspólnie z bratem dokonali poświadczeniem dziedziczenia po tacie. Natomiast poświadczenie dziedziczenia po babci odbyło się w dniu 23 kwietnia 2019 r. Na jego mocy Wnioskodawczyni wraz z bratem nabyli udziały po 1/4 w ww. lokalu mieszkalnym, pozostałą część nabyła siostra taty Wnioskodawczyni G.K. (córka S.T.). Stosowne dokumenty zostały złożone w Urzędzie Skarbowym w …. Wartość mieszkania to 160 000 zł. Tego samego dnia Wnioskodawczyni razem z bratem A.T. dała pełnomocnictwo notarialne do sprzedaży, ustalenia kwoty sprzedaży oraz sposobu zapłaty dla A.K. – męża G.K. Mieszkanie zostało sprzedane w dniu 27 maja 2019 r. aktem notarialnym Rep. A nr … przez G.K. i A.K., który pokwitował pobranie od kupujących … 40 000 zł dla Wnioskodawczyni i 40 000 zł dla brata Wnioskodawczyni. A.K. nie poinformował o tym fakcie ani Wnioskodawczyni ani Jej brata, utrzymując, że sprzedaż nastąpiła w ostatnich dniach lipca.

Dopiero w dniu 4 sierpnia 2019 r. mama Wnioskodawczyni R.T. zadzwoniła do A.K. i ten powiedział, że dopiero dostał pieniądze, ale ze względu na swoje długi przeleje Wnioskodawczyni i Jej bratu po 15 000 zł i niech nie liczą na więcej, bo nic więcej nie otrzymają. Nie chciał podać adresu notariusza oraz kwoty jaką otrzymał od kupujących. Mama Wnioskodawczyni zadzwoniła do spółdzielni i dopiero wtedy od spółdzielni mieszkaniowej otrzymała adres notariusza, u którego dokonano transakcji. Wnioskodawczyni zapłaciła za wypis aktu i mama Wnioskodawczyni odebrała go w dniu 27 sierpnia 2019 r. Faktycznie dopiero tego dnia Wnioskodawczyni wiedziała jaka była kwota sprzedaży i że należy im się po 40 000 zł. Obecnie pełnomocnik Wnioskodawczyni i Jej brata adwokat … złożył w ich imieniu zawiadomienie do prokuratury na okoliczność przestępstwa popełnionego przez A.K., tj. zagrabienie pieniędzy Wnioskodawczyni i Jej brata. Wnioskodawczyni otrzymała z bratem tylko po 15 000 zł od A.K. na rachunek bankowy ich mamy i pieniądze te mama przelała na ich konta. Wnioskodawczyni i Jej brat czekają na wezwanie prokuratora do złożenia zeznań i na sprawę karną. Wnioskodawczyni wskazała także, że ww. sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni prosi o interpretacje czy wraz z bratem mają płacić podatek każdy od 40 000 zł, ponieważ ich tata niestety nie dożył, aby sprzedać mieszkanie po swojej mamie po 5 latach od uzyskania tytułu własności, w przypadku gdy faktycznie dostali tylko po 15 000 zł.

Wnioskodawczyni nadmienia, że uzyskane 15 000 zł oraz jeśli otrzyma resztę od A.K. (jest ściągany za przestępstwo podatkowe), chce przeznaczyć na zakup mieszkania w …, gdzie obecnie studiuje zaocznie i pracuje.

Wnioskodawczyni będzie bardzo wdzięczna za oddalenie zapłacenia podatku, bo wuj ich oszukał i nawet ich mama złożyła zawiadomienie do prokuratora za nękanie jej telefonami przez niego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Jeśli babcia Wnioskodawczyni nabyła mieszkanie w 2008 r. i zmarła w dniu 27 stycznia 2019 r. oraz jeśli tata Wnioskodawczyni nie zdążył zrobić poświadczenia dziedziczenia z tytułu spadku po zmarłej, bo sam zmarł nagle w dniu 9 lutego 2019 r., to czy Wnioskodawczyni wraz z bratem mogą ubiegać się o zastosowanie w ich przypadku zmian w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązujących od dnia 1 stycznia 2019 r. ‒ art. 10 ust. 5 ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), w związku z nagłą śmiercią taty Wnioskodawczyni, który od czasu rozwodu z R.T., tj. od kwietnia 2011 r., mieszkał w …, nie zdążył przeprowadzić postępowania spadkowego po zmarłej babci Wnioskodawczyni, to tym samym obejmą Wnioskodawczynię i Jej brata przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązujące od dnia 1 stycznia 2019 r. – art. 10 ust. 5 ww. ustawy, gdyż mieszkanie było własnością babci Wnioskodawczyni od 2008 r., tj. ponad 5 lat do czasu śmierci, ponieważ Wnioskodawczyni wraz z bratem została bezpośrednimi spadkobiercami po zmarłej babci, będąc jednocześnie spadkobiercami po zmarłym tacie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 27 stycznia 2019 r. zmarła babcia Wnioskodawczyni (wdowa), która mieszkała wspólnie z tatą Wnioskodawczyni w lokalu mieszkalnym, który nabyła aktem notarialnym w dniu 24 listopada 2008 r. W dniu 9 lutego 2019 r. zmarł nagle tata Wnioskodawczyni. Tata Wnioskodawczyni nie zdążył zrobić poświadczenia dziedziczenia po swojej matce. W dniu 15 lutego 2019 r. Wnioskodawczyni wspólnie z bratem dokonali poświadczeniem dziedziczenia po tacie. Natomiast poświadczenie dziedziczenia po babci odbyło się w dniu 23 kwietnia 2019 r. Na jego mocy Wnioskodawczyni wraz z bratem nabyli udziały po 1/4 w ww. lokalu mieszkalnym, pozostałą część nabyła siostra taty Wnioskodawczyni. Stosowne dokumenty zostały złożone w Urzędzie Skarbowym. Wartość mieszkania to 160 000 zł. Tego samego dnia Wnioskodawczyni razem z bratem dała pełnomocnictwo notarialne do sprzedaży, ustalenia kwoty sprzedaży oraz sposobu zapłaty dla wuja Wnioskodawczyni. Mieszkanie zostało sprzedane w dniu 27 maja 2019 r. aktem przez ciocię Wnioskodawczyni i wuja, który pokwitował pobranie od kupujących 40 000 zł dla Wnioskodawczyni i 40 000 zł dla brata Wnioskodawczyni. Wuj Wnioskodawczyni nie poinformował o tym fakcie ani Wnioskodawczyni ani Jej brata, utrzymując, że sprzedaż nastąpiła w ostatnich dniach lipca. Dopiero w dniu 4 sierpnia 2019 r. mama Wnioskodawczyni zadzwoniła do niego i ten powiedział, że dopiero dostał pieniądze, ale ze względu na swoje długi przeleje Wnioskodawczyni i Jej bratu po 15 000 zł i niech nie liczą na więcej, bo nic więcej nie otrzymają. Nie chciał podać adresu notariusza oraz kwoty jaką otrzymał od kupujących. Mama Wnioskodawczyni zadzwoniła do spółdzielni i dopiero wtedy od spółdzielni mieszkaniowej otrzymała adres notariusza, u którego dokonano transakcji. Wnioskodawczyni zapłaciła za wypis aktu i mama Wnioskodawczyni odebrała go w dniu 27 sierpnia 2019 r. Faktycznie dopiero tego dnia Wnioskodawczyni wiedziała jaka kwota była za sprzedaż i że należy im się po 40 000 zł. Obecnie pełnomocnik Wnioskodawczyni i Jej brata adwokat złożył w ich imieniu zawiadomienie do prokuratury na okoliczność przestępstwa popełnionego, tj. zagrabienie pieniędzy Wnioskodawczyni i Jej brata. Wnioskodawczyni otrzymała z bratem tylko po 15 000 zł od wuja na rachunek bankowy ich mamy i pieniądze te mama przelała na ich konta. Wnioskodawczyni wskazała także, że ww. sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni uzyskane 15 000 zł oraz jeśli otrzyma resztę, chce przeznaczyć na zakup mieszkania.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów tej ustawy.

W myśl art. 924 i 925 ustawy Kodeks cywilny, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny).

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Należy w tym miejscu wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego. Zatem, za moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się nabycie nieruchomości lub praw przez spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia przez Wnioskodawczynię udziału 1/4 w przedmiotowym lokalu mieszkalnym należy przyjąć dzień nabycia udziału 1/2 w ww. lokalu mieszkalnym przez ojca Wnioskodawczyni, tj. dzień 27 stycznia 2019 r. ‒ datę śmierci babci Wnioskodawczyni.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że dokonane w dniu 27 maja 2019 r. odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię udziału 1/4 w przedmiotowym lokalu mieszkalnym będzie stanowiło źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).

Wysokość ww. nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy podkreślić zatem należy, że zdarzeniem, którego zaistnienie konstytuuje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych jest odpłatne zbycie nieruchomości.

Dla powstania skutków podatkowych z tytułu sprzedaży nieruchomości (udziału w lokalu mieszkalnym) istotny jest moment zawarcia umowy sprzedaży przenoszącej własność i to niezależnie od tego, czy w wyniku tej sprzedaży Wnioskodawczyni otrzymała wskazaną w umowie należność, czy też nie. O skutkach podatkowych zawartej umowy sprzedaży nie może decydować fakt, że Wnioskodawczyni nie otrzymała całej kwoty określonej w umowie sprzedaży. Sam fakt zawarcia umowy sprzedaży pociąga za sobą określone skutki podatkowe. Z brzmienia art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika bowiem, że skoro przychodem jest wartość nieruchomości wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, to bez znaczenia dla celów podatkowych jest ta okoliczność, czy cena ta została zapłacona, gdyż obowiązek podatkowy powstaje w dacie zawarcia umowy. Powołane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznaczają, że przy braku kosztów sprzedaży przychód równy będzie dochodowi. Moment powstania obowiązku podatkowego jest związany z momentem zawarcia umowy sprzedaży, a nie faktycznym otrzymaniem pieniędzy przez sprzedającego. Innymi słowy, o powstaniu przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości (prawa majątkowego) decyduje zawarcie umowy przenoszącej własność. Art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest przepisem szczególnym, określającym wysokość przychodu ze źródeł, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Wprowadza on w stosunku do tych przychodów zasadę memoriałową, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje niezależnie od tego, czy podatnik faktycznie otrzymał do dyspozycji pieniądze lub inne wartości, a więc czy cena ta została faktycznie zapłacona.

Reasumując, dokonane w dniu 27 maja 2019 r. odpłatne zbycie nabytego w 2019 r. udziału 1/4 w lokalu mieszkalnym, nienastępujące w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie dziedziczyła spadku po babci, a jedynie po ojcu, który był spadkobiercą po zmarłej babci Wnioskodawczyni wraz ze swoją siostrą. Zatem, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie udziału 1/2 w lokalu mieszkalnym przez spadkodawcę (ojca).

W związku z tym, dochód Wnioskodawczyni uzyskany z tego tytułu podlegać będzie opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym. Dochód ten należy ustalić jako różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma przy tym znaczenia, że Wnioskodawczyni nie otrzymała całej kwoty ze sprzedaży.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przestawionym stanie faktycznym.

Tutejszy Organ podkreśla, że jednym z celów interpretacji indywidualnych jest zinterpretowanie przepisów budzących wątpliwość wśród podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych. Przepis art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) nakłada na Organ podatkowy obowiązek udzielania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ww. ustawy jest sam przepis prawa. Wnioskodawczyni ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku.

Ponadto wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla brata Wnioskodawczyni.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.