Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.641.2025.1.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-26
Teza: Spłata hipoteki ciążącej na darczyńcach nie jest kosztem
uzyskania przychodu przy sprzedaży mieszkania.
Słowa kluczowe: darowizna
hipoteka
lokal-lokal mieszkalny
mieszkanie
mieszkanie-sprzedaż mieszkania
spłata
zadłużenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 28 października 2025 r. (wpływ 28
    października 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    1. W maju 2023 r. Pana żona otrzymała w drodze darowizny od swoich rodziców
      mieszkanie. Hipoteka tego mieszkania pozostała na rodzicach Pana żony, jednak
      własność przeszła do jej majątku osobistego.
    2. W październiku 2023 r. żona przekazała Panu mieszkanie w drodze darowizny do Pana
      majątku osobistego.
    3. W lutym 2024 r. sprzedał Pan mieszkanie bratu Pana żony. Cena sprzedaży w umowie
      notarialnej została określona na (...) zł.
    4. Zgodnie z ustaleniami, zapłata za mieszkanie nastąpiła w dwóch transzach:
      · I transza – kwota (...) zł została bezpośrednio przekazana na rachunek bankowy, z
        którego spłacono hipotekę ciążącą na rodzicach Pana żony.
      · II transza – kwota (...) zł została przelana na Pana rachunek bankowy.
      · W efekcie łącznie z tytułu sprzedaży mieszkania w akcie notarialnym wskazano cenę
        (...) zł, jednak faktycznie do Pana majątku osobistego wpłynęła kwota (...) zł, zaś (...)
        zł zostało przekazane bezpośrednio na spłatę hipoteki rodziców Pana żony.

## Pytanie

Czy kwotę (...) zł, która zgodnie z ustaleniami stron została przekazana przez nabywcę
    bezpośrednio na spłatę hipoteki ciążącej na rodzicach Pana żony, można uznać za koszt
    uzyskania przychodu przy sprzedaży mieszkania, skoro faktycznie nie otrzymał Pan tej
    części wynagrodzenia, mimo że cała cena sprzedaży określona w akcie notarialnym
    wynosiła (...) zł?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie:
    1. Cena sprzedaży nieruchomości określona w akcie notarialnym wyniosła (...) zł, jednak
      rzeczywisty wpływ środków do Pana majątku wyniósł jedynie (...) zł.
    2. Kwota (...) zł nie stanowiła Pana przysporzenia majątkowego, ponieważ została
      przeznaczona przez nabywcę na spłatę zobowiązania (hipoteki) obciążającego
      nieruchomość i pozostającego formalnie po stronie darczyńców (rodziców Pana żony).
    3. W świetle art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zasad
      ogólnych dotyczących kosztów uzyskania przychodów, uważa Pan, że kwota
      przekazana przez nabywcę na spłatę hipoteki powinna być traktowana jako koszt
      związany z transakcją sprzedaży, ponieważ ekonomicznie i faktycznie pomniejszyła
      przychód uzyskany ze sprzedaży.
    4. W konsekwencji przychód podlegający opodatkowaniu z tytułu sprzedaży mieszkania
      powinien zostać ustalony jako kwota (...) zł, zaś kwota (...) zł powinna zostać uznana za
      koszt uzyskania przychodu lub inne pomniejszenie przychodu wynikające ze specyfiki
      rozliczenia transakcji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
        dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
        określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne.
    Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem
    pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej
      postanowiły.
    Art. 888 § 1 Kodeks cywilnego stanowi, że:

      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Darowizna zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, jest zatem umową. Istotą jej jest
    bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swego majątku na rzecz innej osoby.
    Umowa darowizny prowadzi do przesunięcia określonego dobra majątkowego z majątku
    darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Samo zaś przesunięcie następuje zawsze pod
    tytułem darmym i podyktowane jest chęcią wzbogacenia obdarowanego.
    Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności
    na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Zatem za datę
    nabycia nieruchomości należy przyjąć dzień, w którym nastąpiła darowizna.
    Aby ustalić, czy sprzedaż nieruchomość podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie nastąpiło po upływie
    pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
    Jak wskazał Pan we wniosku, w październiku 2023 otrzymał Pan mieszkanie od żony w
    drodze darowizny do Pana majątku osobistego. Natomiast w lutym 2024 r. sprzedał Pan
    to mieszkanie.
    Zatem, skoro do nabycia przez Pana nieruchomości doszło w 2023 r. w drodze darowizny
    od Pana żony, to z tą datą należy wiązać skutki podatkowe wynikające ze sprzedaży
    nieruchomości. Zatem, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do ww. nieruchomości nabytej
    przez Pana umową darowizny nie upłynął do dnia jej sprzedaży.
    W świetle powyższego, sprzedaż opisanej nieruchomości stanowi dla Pana źródło
    przychodu, o którym mowa w ww. przepisie i podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Natomiast z art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że:
      W terminie określonym w ust. 1 (od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku
      następującego po roku podatkowym) podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30e.
    Według art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Z opisu sprawy wynika, że w maju 2023 r. Pana żona otrzymała w drodze darowizny od
    swoich rodziców mieszkanie obciążone hipoteką ciążącą na rodzicach Pana żony. Po
    nabyciu w drodze darowizny od żony tego mieszkania, w lutym 2024 r. sprzedał Pan to
    mieszkanie. Cena sprzedaży w umowie notarialnej została określona na (...) zł. Zgodnie z
    ustaleniami, zapłata za mieszkanie nastąpiła w dwóch transzach:
    · I transza – kwota (...) zł została bezpośrednio przekazana na rachunek bankowy, z
      którego spłacono hipotekę ciążącą na rodzicach Pana żony.
    · II transza – kwota (...) zł została przelana na Pana rachunek bankowy.
    Wydatek na spłatę hipoteki ciążącej na rodzicach Pana żony nie stanowi obiektywnie w
    rozumieniu ustawy kosztu niezbędnego w celu sprzedaży nieruchomości (lokalu
    mieszkalnego). Jest to bowiem koszt, który musiałby zostać spłacony nawet gdyby nie
    doszło do sprzedaży tego lokalu mieszkalnego.
    Powyższe potwierdza m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 kwietnia 2015
    r., sygn. akt II FSK 1082/13, w którym stwierdzono, że:
      Artykuł 19 ust. 1 u.p.d.o.f. wprowadza jednoznaczną zasadę, że przychodem ze
      sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie sprzedaży, pomniejszona wyłącznie o koszty sprzedaży. Brak
      jest prawnych podstaw do zrównania, czy identyfikacji z tymi wydatkami kwot

      przeznaczonych na spłatę długów bądź innych zobowiązań wynikających z
      obciążenia zbywanej nieruchomości bądź praw majątkowych.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy także utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu,
    których zasady ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustalenie kosztów uzyskania
    przychodów z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    W myśl art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Zatem, nie ma podstaw prawnych, żeby kwotę – która została przeznaczona na spłatę
    zadłużenia hipotecznego ciążącego na darczyńcach Pana żony (rodzicach Pana żony), a
    spłaconego przez Pana – zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży
    nieruchomości (lokalu mieszkalnego). Długi obciążające nieruchomość nie stanowią
    żadnej z kategorii wskazanych w art. 22 ust. 6d, a więc nie mogą zostać uwzględnione przy
    ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w przypadku sprzedaży
    nieruchomości, nabytej w drodze darowizny.
    W konsekwencji kwota, która została przekazana na spłatę zadłużenia hipotecznego
    ciążącego na darczyńcach Pana żony (rodziców Pana żony) nie stanowi kosztu uzyskania
    przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, gdyż nie jest to koszt, o którym mowa w
    art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Potwierdza to orzecznictwo sądów, m.in. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Kielcach, który w wyroku z 4 lutego 2016 roku sygn. akt I SA/Ke 718/15 stwierdził, że:
      Przepis art. 22 ust. 6d w sposób jednoznaczny wskazuje, co może być kosztem
      uzyskania przychodu przy sprzedaży nieruchomości (udziału) nabytej w drodze
      darowizny. Kosztami uzyskania przychodu są tylko udokumentowane nakłady oraz
      kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn. Za nakłady poniesione na
      nieruchomość rozumie się wydatki ulepszające, modernizujące daną nieruchomość,
      czy też nawet wydatki remontowe, które zwiększają wartość rynkową nieruchomości
      poczynione w czasie jej posiadania. Nakładem zwiększającym wartość rzeczy i praw

      majątkowych nie jest natomiast spłata kredytu pobranego przez darczyńcę po zbyciu
      udziału w nieruchomości. Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd Wojewódzkiego
      Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wyrażony w wyroku z 19 lipca 2011 r. sygn.
      akt I SA/Bd 343/11, w którym Sąd ten stwierdził, że spłata zobowiązania
      zaciągniętego przez osobę trzecią, które to zobowiązanie obciążało rzeczowo
      (hipoteka) nieruchomość w chwili jej nabycia w drodze darowizny, nie stanowi kosztu
      uzyskania przychodu, o jakim mowa w art. 22 ust. 6d u.p.d.o.f. (...).
    Podobne stanowisko zaprezentowane zostało także w innych w wyrokach, np. w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 23 października 2013 r., sygn. akt I SA
    /Op 583/13, czy też Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 stycznia 2013 r., sygn. akt II
    FSK 1055/11.
    Wobec tego, mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy,
    stwierdzam, że zadłużenie hipoteczne ciążące na darczyńcach Pana żony (rodzicach Pana
    żony), które zostało spłacone ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego
    obciążonego tą hipoteką, nie stanowi dla Pana kosztu uzyskania przychodu z tytułu
    odpłatnego zbycia tego lokalu mieszkalnego, gdyż nie jest nakładem zwiększającym
    wartość nieruchomości, o którym mowa w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Spłata zadłużenia hipotecznego ciążącego na rodzicach Pana żony, w
    żaden sposób nie mieści się w ustawowych kryteriach kosztów uzyskania przychodów z
    odpłatnego zbycia nieruchomości, nabytej w drodze darowizny, bowiem ustawodawca
    zaliczył do nich – co jednoznacznie wynika z treści ww. przepisu – jedynie
    udokumentowane nakłady na tę nieruchomość zwiększające jej wartość.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.