Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.531.2025.2.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Uznanie realizowanego świadczenia za dostawę towarów oraz
ustalenie miejsca opodatkowania tego świadczenia.
Słowa kluczowe: Chiny
dostawa-dostawa towarów
dropshipping
miejsce-miejsce opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania realizowanego świadczenia za dostawę towarów oraz ustalenia miejsca
    opodatkowania tego świadczenia. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 11 września 2025 r. (data wpływu 14 września 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pan A.A. (dalej jako Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.
    Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest zgodnie z PKD 47.12.
    Z Pozostała sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana. Wnioskodawca jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT od (...) 2025 r. do chwili obecnej.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się handlem
    towarami w modelu biznesowym typu dropshipping. Aktualna oferta obejmuje szeroki
    asortyment produktów, w tym m.in. szczoteczki do zębów, gadżety, urządzenia oraz
    zabawki. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości asortyment zostanie poszerzony o
    kolejne kategorie towarów.
    W ramach przyjętego modelu sprzedaży, Wnioskodawca za pośrednictwem własnej strony
    internetowej sprzedaje produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin.
    Klientami Wnioskodawcy są głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności
    gospodarczej (dalej jako Klienci). Klientami mogą być również podmioty prowadzące
    działalność gospodarczą zarówno w formie spółek jak również jednoosobowych
    działalności gospodarczych. Niemniej jednak przedmiotem wniosku jest sprzedaż
    wyłącznie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej
    (konsumenci) zamieszkałych w Polsce.
    Działalność Wnioskodawcy polega na zbieraniu zamówień od Klientów poprzez utworzoną
    stronę internetową i zawieraniu w ich imieniu umów kupna-sprzedaży ze sprzedawcą,
    obsłudze płatności i przekazywaniu zamówień do podmiotu zagranicznego, będącego
    sprzedawcą danego towaru wraz z opłatą za zamówienie po wcześniejszym potrąceniu
    prowizji oraz w razie potrzeby pomoc klientom w przypadku zapytań dotyczących
    produktu/produktów lub w postępowaniu reklamacyjnym z zagranicznym sprzedawcą. Po
    otrzymaniu płatności za towar podmiot zagraniczny realizuje jego wysyłkę bezpośrednio
    do klienta i dopełnia wszystkich formalności związanych z procesem wysyłki. Zakupiony w
    ten sposób towar nie trafia do Wnioskodawcy jako pośrednika w łańcuchu dostawy, lecz
    zawsze wysyłany jest bezpośrednio do klienta. W żadnym momencie Wnioskodawca nie
    otrzymuje fizycznie towaru, a jedynie pośredniczy w sprzedaży towarów będących
    własnością podmiotów zagranicznych, którzy są sprzedawcami. Działalność ta polega na
    przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i jest prowadzona w formie
    pośrednictwa handlowego na stronie internetowej stworzonej przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca wystawia produkty od chińskiego sprzedawcy na własnej stronie
    internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana przez Wnioskodawcę, tworzone są
    opisy towarów w języku polskim, dodawane dodatkowe opisy oraz edycje graficzne zdjęć
    towarów - celem dostosowania prezentowanych towarów do potrzeb odbiorcy. Jeżeli
    kupujący złoży zamówienie na stronie internetowej Wnioskodawcy i wpłaci mu z góry
    pieniądze za dany produkt, Wnioskodawca zamawia go i opłaca u sprzedawcy z Chin,
    podaje szczegółowe dane kupującego do wysyłki i sprzedawca z Chin wysyła produkt
    bezpośrednio do klienta. Klient po zakupie wpłaca pieniądze bezpośrednio na konto
    Wnioskodawcy, a Wnioskodawca zamawia dla Klienta produkt i opłaca go u chińskiego
    sprzedawcy. Tym samym Wnioskodawca pośredniczy w płatnościach oraz zamówieniach.
    Zatem, realnym wynagrodzeniem Wnioskodawcy jest w tym przypadku kwota prowizji,

    rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą przez Klienta, a kwotą przekazaną do
    sprzedawcy z Chin tytułem ceny za zamówiony w imieniu Klienta towar.
    Wnioskodawca nie ma podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Od
    chińskiego sprzedawcy otrzymuje faktury za zakup wraz z zestawieniem poszczególnych
    transakcji.
    Klienci zawsze składają zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej
    Wnioskodawcy. Przed złożeniem zamówienia Klient jest zobligowany do zaakceptowania
    regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane
    sprzedawcy oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości zamówienia.
    Wnioskodawca korzysta z usług pośredników płatności takich jak m.in. (...). Klienci
    wpłacają pieniądze za zamówienie na konto pośrednika płatności, skąd później po
    potrąceniu prowizji pośrednika są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy.
    Sprzedawcami są kontrahenci z Chin. Dostawy do klientów są realizowane z terytorium
    państw trzecich (terytorium poza UE), głównie Chiny. Klientami są wyłączenie osoby
    fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej posiadające miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski. Aktualnie Klientami nie będą podmioty z innych państw członkowskich
    Unii Europejskiej. Być może w przyszłości się to zmieni, natomiast wniosek dotyczy
    wyłączenie sprzedaży na rzecz konsumentów w Polsce. Wnioskodawca nie ma/nie będzie
    miał fizycznego kontaktu z produktem, który będzie wysłany prosto do klienta w Polsce.
    Po złożeniu zamówienia i opłaceniu przez klienta Wnioskodawca zamawia towar u
    sprzedawcy. Po otrzymaniu płatności za towar Sprzedawca zrealizuje jego wysyłkę
    bezpośrednio do Klienta. Zakupiony w ten sposób towar nigdy nie trafi do Wnioskodawcy
    jako pośrednika, lecz zawsze bezpośrednio do klienta. Zapłata obejmuje cenę samego
    towaru oraz koszty transportu, a także ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca
    dokonuje płatności za towar zamówiony przez Klienta środkami pieniężnymi wpłaconymi
    przez Klienta za pośrednictwem swojego rachunku bankowego. Zamawiając towar u
    sprzedawcy Wnioskodawca wpisuje dane bezpośrednio klienta, a nie swoje, które są
    danymi dla sprzedawcy do wysyłki nabytych towarów. Wnioskodawca nie zawiera
    pisemnych umów ze sprzedawcami. Sposób ustalania wynagrodzenia Wnioskodawcy i
    zakres świadczeń jest wynikiem zawiązania stosunku prawnego z klientem (elementy
    stosunku prawnego określone są przez regulamin strony internetowej).
    Klient nabywa prawo do rozporządzenia towarem w momencie złożenia przez
    Wnioskodawcę zamówienia u sprzedawcy. Wartość towarów nabywanych przez klientów
    nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro, jeżeli
    chodzi o pojedynczą wartość towaru. Mogą zdarzyć się sytuacje w których klient zamówi
    kilka towarów w jednej paczce i wartość takiej paczki przekroczy 150 euro. Natomiast
    wartość pojedynczych towarów w paczce tego limitu nie będzie przekraczać.
    Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:
    1.  Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go
      towar. Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje
      płatności za zakupiony towar.
    2.  Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca
      zamawia towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne
      dane do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie po
      potrąceniu prowizji. Zatem, u Wnioskodawcy pozostaje kwota (prowizja) wynikająca z
      różnicy między kwotą otrzymaną od Klienta a przekazaną sprzedawcy z Chin.
    3.  Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę w
      imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce.
      Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Wnioskodawcy tylko od razu do
      ostatecznego Klienta.

    Klient informowany jest przez Wnioskodawcę o czasie dostawy towarów przed zakupem.
    Informacja ta jest zawarta w regulaminie sprzedaży na stronie. Klient dostaje również taką
    informację w e-mailu potwierdzającym złożone zamówienie. Klient otrzymuje również kod
    i link śledzący do swojej paczki, gdzie może w każdym momencie zweryfikować, gdzie
    znajduje się jego przesyłka. W razie pytań i wątpliwości może skontaktować się również z
    Wnioskodawcą, który udziela odpowiedzi na pytania związane z dostawą. Wnioskodawca
    na bieżąco ma stały kontakt ze sprzedawcą z Chin i dostęp do informacji co dzieje się z
    zamówioną paczką. Wnioskodawca na bieżąco kontaktuje się z klientami i odpisuje na e-
    maile w tym zakresie, gdy zachodzi taka konieczność.
    Wnioskodawca przyjmuje również zwroty towarów bezpośrednio do siebie, jeżeli klient po
    zakupie decyduje się zwrócić towar z różnej przyczyny. Wówczas Wnioskodawca zwraca
    całą kwotę jaką Klient zapłacił za zamówienie. Gwarancja na towar wynosi 2 lata. Jeżeli coś
    stanie się z produktem i minie czas na zwrot, jest on wymieniany na nowy bez żadnego
    problemu.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że towary są wysłane bezpośrednio od kontrahenta z
    Chin do Klienta w Polsce. Sprzedawca z Chin jest odpowiedzialny za przygotowanie
    zamówienia, wysyłkę i transport. Pakowaniem towarów i ich dostarczeniem do
    przewoźnika zajmuje się sprzedawca, to sprzedawca z Chin jest organizatorem transportu.
    Transport towaru rozpoczyna się w Chinach, natomiast zgodnie z informacjami
    otrzymanymi od sprzedawcy, towary są importowane w innym niż Polska państwie
    członkowskim UE. Zatem, państwem importu jest inne państwo członkowskie UE.
    Następnie towar przemieszczany jest do Polski do finalnego nabywcy. Wnioskodawca
    jeszcze raz pragnie zaznaczyć, że towar nigdy do niego nie trafia fizycznie, tylko od razu do
    Klienta. W związku z tym Wnioskodawca nie jest importerem tego towaru na terytorium
    innego państwa członkowskiego UE. Z informacji pozyskanych od sprzedawcy z Chin
    wynika, że importerem towaru jest ostateczny Klient. Zatem, to ostateczny klient jest
    importerem tego towaru na terytorium innego państwa członkowskiego UE.
    Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel
    klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z
    importem towaru nie będzie spoczywać na Wnioskodawcy. Zakupiony towar nie trafia do
    Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do klienta zgodnie z przekazanymi od sprzedawcy
    informacjami. To czy podatek VAT jest rzeczywiście naliczany i odprowadzany przez
    Klienta, czy też inny podmiot i od jakich wartości jest poza jego gestią. Zakupiony towar
    nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do klienta zgodnie z przekazanymi do
    sprzedawcy informacjami.
    Wnioskodawca aktualnie w stosunku do sprzedawanych towarów stosuje stawkę 23%.
    Jednakże Wnioskodawca powziął w wątpliwość czy w przedstawionym modelu jego
    sprzedaż faktycznie polega opodatkowaniu w Polsce czy powinna stanowić dostawę
    towarów opodatkowanych poza terytorium RP. Z tego też powodu składa niniejszy
    wniosek.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    1. czy Wnioskodawca jest zarejestrowany do procedury szczególnej dotyczącej sprzedaży
      na odległość towarów importowanych IOSS;
      Nie, Wnioskodawca nie jest i nie zamierza rejestrować się do procedury IOSS.
    2. jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to: chińscy
      sprzedawcy, Wnioskodawca oraz ostateczni klienci, jeśli nie to należało wymienić
      podmioty biorące udział w transakcji i wskazać jaką rolę pełnią;
    W transakcji biorą udział 3 podmioty:
    I. Sprzedawca z Chin;
    II. Wnioskodawca;

    III. Klient (konsument);
    Sprzedawca z Chin pełni rolę dostawcy bazowego, sprzedaje towar, który Wnioskodawca
    zamawia u niego w imieniu ostatecznego klienta. Sprzedawca z Chin przygotowuje całe
    zamówienie i wysyła na wskazany przez Wnioskodawcę adres już do ostatecznego
    klienta. Chiński sprzedawca jest dostawcą towaru.
    Z kolei rolą Wnioskodawcy jest zbieranie zamówień składanych przez Klientów, pobranie
    płatności, następnie zamówienie wskazanego towaru u dostawcy z Chin z podaniem
    adresu do wysyłki bezpośrednio do klienta ostatecznego, przekazanie środków do
    sprzedawcy (po potrącaniu swojej prowizji). Jak wcześniej wskazano prowizją
    Wnioskodawcy jest różnica między kwotą otrzymaną od klienta a kwotą płaconą do
    chińskiego sprzedawcy.
    Klient pełni rolę ostatecznego konsumenta, który kupuje interesujący go towar i jest
    ostatnim odbiorcą w łańcuchu.
    3. w jaki sposób Wnioskodawca składa zamówienie na towary u chińskiego sprzedawcy?
      Czy towar zamawiany jest bezpośrednio u chińskiego sprzedawcy, poprzez platformę
      sprzedażową np. (...) czy w inny - jaki sposób? Należało opisać okoliczności zdarzenia;
      Wnioskodawca zamawia towar bezpośrednio u sprzedawcy z Chin, bez pośrednictwa
      platform sprzedażowych typu (...). W praktyce sprzedawca z Chin jest zintegrowany ze
      sklepem Wnioskodawcy i widzi bezpośrednio wszystkie składane przez Klientów
      zamówienia do realizacji.
    4. czy Wnioskodawca posiada konto na portalu aukcyjnym np. (...) lub innej platformie
      sprzedażowej za pomocą której dokonuje zamówienia u chińskich sprzedawców,
      należało wyjaśnić;
      Tak, Wnioskodawca posiada konto na (...), ale go nie używa. Sprzedaż przedstawiona
      we wniosku nie jest realizowana przez ten portal sprzedażowy ani żaden inny portal
      tego typu, tylko poprzez bezpośredni kontakt z dostawcą.
    5. czy składając zamówienie u sprzedawcy chińskiego Wnioskodawca posługuje się swoimi
      danymi, a oprócz tego wskazuje dane adresowe klienta do wysyłki towaru;
    Składając zamówienie Wnioskodawca posługuje się danymi ostatecznego Klienta,
    wskazując jego dane do samego zamówienia (imię i nazwisko) jak również jego adres
    bezpośrednio już do wysyłki.
    6. czy chińscy sprzedawcy mają świadomość, że Wnioskodawca nie jest ostatecznym
      nabywcą towarów, należało wyjaśnić;
    Tak, mają taką świadomość. Wnioskodawca składając zamówienie u sprzedawcy z Chin
    podaje dane ostatecznego klienta z jego adresem do wysyłki. Trudno byłoby w tym
    przypadku stwierdzić, że chińscy sprzedawcy nie mają takiej wiedzy skoro
    Wnioskodawca wskazuje każdorazowo inne dane do zamówienia niż swoje (dane
    ostatecznych klientów).
    7. czy w którymkolwiek momencie opisywanej we wniosku transakcji Wnioskodawca ma
      prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (nie chodzi tutaj o fizyczne
      posiadanie towaru lub aspekt prawny lecz o rozporządzanie nim, np. prawo do jego
      sprzedaży);
    Zdaniem Wnioskodawcy nie ma praw związanych z jego rozporządzaniem, gdyż towar
    nigdy nie jest w jego posiadaniu i nie trafia do niego. Towar jest wysyłany przez
    chińskiego sprzedawcę bezpośrednio do klienta.
    8. czy klienci zlecają Wnioskodawcy jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy też klienci
      mogą zakupić towar który został już zamieszczony na stronie internetowej;
    Klienci mogą zakupić jedynie towar, który został zamieszczony na stronie Wnioskodawcy.
    Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się na stronie.

    9. czy chińscy sprzedawcy mają prawo dokonywania zmian w opisie towarów
      zamieszczonych na stronie internetowej Wnioskodawcy lub do jakiejkolwiek ingerencji
      po umieszczeniu towaru na stronie internetowej;
      Nie, sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na stronie Wnioskodawcy, ani
      nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na stronie odpowiada
      wyłącznie Wnioskodawca.
    10. kto decyduje jakie towary i za jaką cenę są oferowane przez Wnioskodawcę na stronie
      internetowej;
      Wyłącznie Wnioskodawca decyduje o tym jakie towary umieszczane są na stronie.
    11. czy wysokość wynagrodzenia dla Wnioskodawcy wynika z uzgodnień zawartych z
      chińskimi sprzedawcami, czy chińscy sprzedawcy mają jakiś wpływ na wysokość
      wynagrodzenia Wnioskodawcy, należało opisać okoliczności zdarzenia w tym zakresie;
      Nie, wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy nie wynika z uzgodnień zawartych z
      chińskimi sprzedawcami. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jak wcześniej wskazano
      stanowi prowizja między kwota, która wpłaca klient tytułem zamówienia a kwotą
      przekazywaną do chińskiego sprzedawcy.
    12. co oznacza/jak należy rozumieć, że „Zapłata obejmuje cenę samego towaru oraz
      koszty transportu, a także ewentualne należności podatkowe”, z czym należy
      identyfikować należności podatkowe i który podmiot jest zobowiązany do rozliczenia
      tych należności podatkowych;
      Jako należności podatkowe należy identyfikować ewentualne należności celne, chociaż
      te ze względu na wartość towaru (poniżej 150 euro) nie powinny być naliczane. Jako
      należności podatkowe Wnioskodawca wskazuje również podatek VAT z tytułu
      importu. Jak wskazano w treści wniosku, Wnioskodawca nie jest importerem towaru,
      gdyż towar nigdy do niego nie trafia. Zgodnie z informacjami otrzymanymi od
      sprzedawcy z Chin, importerem towaru jest każdorazowo ostateczny klient,
      Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel
      klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z
      importem towaru nie spoczywa na Wnioskodawcy. To czy podatek VAT jest faktycznie
      odprowadzone leży poza gestią Wnioskodawcy.
    13. w jaki sposób klienci Wnioskodawcy reklamują uszkodzony towar? W jaki sposób
      odbywa się rozpatrzenie reklamacji. Czy klient składa reklamację na uszkodzony towar
      do Wnioskodawcy? - należało krótko opisać ten proces.
      Stroną umowy w przypadku odstąpienia klienta jest Wnioskodawca. Jeżeli klient chce
      dokonać zwrotu lub reklamację to Wnioskodawca zwraca pieniądze lub wymienia
      towar na nowy oraz kontaktuje się ze sprzedawcą z Chin o zwrot środków lub wysyłkę
      nowego towaru.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę
      na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne
      świadczenie usług?
    2. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną
      dostawę towarów, czy miejscem opodatkowania takiej dostawy na rzecz Klienta będzie
      terytorium poza UE, tj. Chiny?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, czynności wykonywane na rzecz klientów noszą znamiona
    handlu towarem. Efektem tych działań, a zarazem istotą zamówienia, jest konkretny

    produkt prezentowany na stronie internetowej, który w niezmienionej formie trafia
    bezpośrednio do klienta ostatecznego nabywcy. Czynności podejmowane przez
    Wnioskodawcę w celu realizacji zamówienia nie stanowią dla klienta celu samego w sobie
    klientowi zależy przede wszystkim na nabyciu określonego towaru. Z chwilą złożenia
    zamówienia u sprzedawcy, na klienta przenoszone jest prawo do rozporządzania towarem
    jak właściciel.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca zamawia
    towar w imieniu klienta, dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa towarów dokonywana na rzecz klienta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę
    towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku
    VAT dojdzie do dwóch dostaw:
    1.  Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;
    2.  Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku
    towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę
    lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy miejscem dostawy towarów jest w
    przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
    2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
    lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
    transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który
    dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
    przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy
    wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
    2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
    transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
    państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
    wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
    identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
    członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport
    przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
    pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
    samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

    w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z
    terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa
    członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
    1.  pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
    2.  ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
      dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę
    towarów, która:
    1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
    2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych
    towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw
    towarów.
    Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako
    specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów
    importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy
    kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na
    terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import
    towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca,
    Wnioskodawca oraz ostateczny klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany jest
    bezpośrednio z kraju trzeciego innego państwa członkowskiego UE (państwo importu), a
    następnie przemieszczany jest do Polski. W opisanym przypadku mamy do czynienia z
    transakcją w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego
    sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na
    rzecz ostatecznego klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).
    Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca
    dokonuje sprzedaży towarów na rzecz klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez
    Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek

    z tego tytułu będzie występował ostateczny klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana
    przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza
    terytorium UE.
    Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie
    występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy
    importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny
    Klient, to dostawa między Wnioskodawca a Klientem (B2C) jest dostawą niepodlegającą
    opodatkowaniu w państwie członkowskim UE, ani tym bardziej w Polsce, gdyż jest
    dostawą następującą przed importem.
    W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz polskiego klienta, będącego
    jednocześnie importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy -
    za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa
    trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych
    z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce nie będą podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju, a miejscem
    opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym
    przypadku Chin.
    Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w
    Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2. eksport towarów;
      3. import towarów na terytorium kraju;
      4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl
    definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
      przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

      przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy
    o podatku od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej zajmuje się sprzedażą towarów w modelu biznesowym typu dropshipping.
    W realizowanej przez Wnioskodawcę transakcji biorą udział trzy podmioty: sprzedawca z
    Chin, Wnioskodawca oraz Klient (konsument). W ramach przyjętego modelu sprzedaży,
    Wnioskodawca za pośrednictwem własnej strony internetowej sprzedaje produkty
    należące do zagranicznych sprzedawców z Chin. Klientami są natomiast głównie osoby
    fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej z miejscem zamieszkania w Polsce.
    Dostawy do klientów są realizowane z terytorium państw trzecich (terytorium poza UE),
    głównie Chiny.
    Model sprzedażowy realizowany przez Wnioskodawcę:

        Wnioskodawca wystawia produkty od chińskiego sprzedawcy na własnej stronie
        internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana przez Wnioskodawcę, tworzone
        są opisy towarów w języku polskim, dodawane dodatkowe opisy oraz edycje
        graficzne zdjęć towarów.
        Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go
        towar. Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje
        płatności za towar.
        Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca
        zamawia towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne
        dane do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie.
        Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę w
        imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce.
    Wnioskodawca przyjmuje również zwroty towarów jeżeli klient po zakupie decyduje się
    zwrócić towar z różnej przyczyny. Wówczas Wnioskodawca zwraca całą kwotę jaką Klient
    zapłacił za zamówienie.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Pana wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia czy
    czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną
    dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług (pytanie nr 1).
    Mając na uwadze powyższe wątpliwości wskazać należy, że dostawa towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się
    możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. Przepis
    art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do
    cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można
    utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji
    pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.
    Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście
    własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do
    zbycia prawa własności rzeczy.
    Transakcja opisana we wniosku wpisuje się w dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy. Czynności wykonywane przez Pana w ramach prowadzonej działalności
    wypełniają znamiona handlu towarami. Należy zauważyć, że przedmiotem nabycia przez
    klientów są konkretne towary oferowane przez Pana na własnej stronie internetowej,
    zatem posiada Pan władztwo ekonomiczne nad tymi towarami i praktyczną możliwość
    dysponowania nimi jak właściciel. Bowiem to Pan decyduje o tym jakie towary
    umieszczane są na stronie. Klienci mogą zakupić jedynie towar, który został zamieszczony
    na Pana stronie internetowej. Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się
    na stronie. Dodatkowo sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na stronie
    Wnioskodawcy, ani nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na
    stronie odpowiada wyłącznie Pan. Co także istotne, Klient po zakupie wpłaca pieniądze
    bezpośrednio na konto Wnioskodawcy. Ponadto wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy
    nie wynika z uzgodnień zawartych z chińskimi sprzedawcami. Dodatkowo jeżeli klient chce
    dokonać zwrotu lub reklamacji to Wnioskodawca zwraca pieniądze lub wymienia towar na
    nowy oraz kontaktuje się ze sprzedawcą z Chin o zwrot środków lub wysyłkę nowego
    towaru. Zatem, mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać, że choć nie ma Pan

    fizycznego kontaktu z towarem, który jest dostarczany bezpośrednio od sprzedawcy do
    Klienta, co jednak istotne, posiada Pan prawo do rozporządzania towarem jak właściciel,
    ponieważ posiada Pan praktyczną możliwość dysponowania towarami oferowanymi na
    stronie internetowej i możliwość oferowania towarów do sprzedaży. Tym samym przenosi
    Pan prawo do rozporządzania towarami jak właściciel i w konsekwencji transakcja
    realizowana przez Pana wpisuje się w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust.
    1 ustawy.
    W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Natomiast przedmiotem Pana wątpliwości przedstawionych w pytaniu nr 2 jest ustalenie
    czy miejscem opodatkowania dostawy towarów na rzecz Klienta jest terytorium poza UE,
    tj. Chiny?
    Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanej przez Pana
    transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie
      dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
      2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
      wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego
      w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
      2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
      2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
      2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
      2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego
      niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
      w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1. pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

      2. ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
      1. poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2. następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Przy tym stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT
    powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w
    odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia
    zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru
    (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca
    import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak wynika z opisu sprawy Klienci (osoby fizyczne z Polski) zamawiają towar od
    Wnioskodawcy. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i
    zamawia go u sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego
    sprzedawcy i zleca też temu sprzedawcy wysłanie towaru na adres klienta. Zatem należy
    wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W
    transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński sprzedawca,
    Wnioskodawca oraz Klienci (konsumenci). Transport towaru rozpoczyna się w Chinach, a
    towary są importowane w innym niż Polska państwie członkowskim UE. Zatem, państwem
    importu jest inne państwo członkowskie UE. Następnie towar przemieszczany jest do
    Polski bezpośrednio do finalnego nabywcy. W opisanym przypadku mamy do czynienia z
    transakcją, w której można mówić o relacji chińskiego sprzedawcy dokonującego
    sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na
    rzecz ostatecznego Klienta (relacja B2C).
    Dodatkowo wskazał Pan, że nie jest importerem towaru na terytorium innego państwa
    członkowskiego UE. Nie dokonuje Pan zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako

    przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności celnych
    związanych z importem towaru nie spoczywa na Wnioskodawcy. Importerem towaru jest
    ostateczny Klient. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku
    podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, jest ostateczny odbiorca
    nabywający od Pana towar to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez
    Pana na rzecz tego Klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia
    wysyłki tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez
    Pana na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
    W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.