Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.286.2024.2.JŚ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-06-14
Teza: Możliwość zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania 5% (IP BOX).
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa; IP Box; komputery-program komputerowy; oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1

**Interpretacja indywidualna – stanowisko** **prawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

9 kwietnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 czerwca 2024 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
---------------------------------------------

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium kraju. Od dnia 27 grudnia 2023 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Od początku istnienia firmy przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest tworzenie, rozwijanie oraz ulepszanie oprogramowania/części oprogramowania.

Od początku 2024 r. Wnioskodawca opłaca podatek dochodowy na zasadzie przewidzianej w art. 30c ustawy o PIT (tzw. podatek liniowy). W 2023 r. Wnioskodawca opłacał podatek dochodowy ustalany na zasadach ogólnych. Wnioskodawca, dla wykonywanej działalności gospodarczej, prowadził i nadal prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Od stycznia 2024 r. na podstawie umów o świadczenie usług z Kontrahentami, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem innowacyjnego funkcjonalnie oprogramowania, które będzie służyć (\`(...)\`). Jednym z pierwszych klientów Wnioskodawcy jest\`(...)\`. spółka pod firmą \`(...)\`.

Ponadto, Wnioskodawca będzie tworzyć na rzecz spółki nowy kod konfigurujący aplikacje na infrastrukturze klienta. Wnioskodawca przystąpił do stworzenia nowych aplikacji, które w założeniu będą zastępować dotychczas stosowane aplikacje i kody, a tym samym będą wykorzystywane w codziennym procesie zarządzania spółką. Działania i czynności Wnioskodawcy polegają m.in. (\`(...)\`)

Wykonanie wyżej wymienionych aplikacji wymaga od Wnioskodawcy przygotowania kodu instalacyjnego aplikacji w języku \`(...)\` i utworzenia skryptów konfigurujących aplikację w języku \`(...)\`. Poza tworzeniem aplikacji i kodu, o których mowa powyżej, Wnioskodawca bierze udział w spotkaniach, których celem jest omówienie założeń i koniecznych właściwości tworzonych aplikacji i kody, a nadto odpowiada za prawidłowe działanie obecnie stosowanych aplikacji, analizę błędów i poprawę wydajności ich pracy, do czasu rozpoczęcia stosowania nowych aplikacji i kodu, które obecnie są projektowane przez Wnioskodawcę. Wskazane w zdaniu poprzednim aktywności i czynności mają charakter stricte techniczny.

Do prowadzonych działań gospodarczych, Wnioskodawca wykorzystuje następujące narzędzia informatycznych: \`(...)\`.. Sporą część czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności obejmują prace badawczo-rozwojowe przeróżnych rozwiązań z dziedziny informatyki, programowania i matematyki.

Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w związku z tworzeniem, rozwojem bądź ulepszaniem oprogramowania/części oprogramowania obejmuje nabywanie, łączenie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca bowiem nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w szczególności z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań w postaci niepowtarzalnych funkcjonalności aplikacji i kodów, których rola polega na usprawnieniu \`(...)\`..

Jak już wspomniano, oprócz tworzenia aplikacji i kodu konfigurującego, w ramach świadczenia usług programistycznych, Wnioskodawca wykonuje także czynności o charakterze „nietwórczym”, bardziej technicznym, do których należą: testowanie, optymalizacja, dbałość o przenośność i skalowalność oprogramowania, wyszukiwanie i poprawianie błędów, dokumentowanie procesu tworzenia oprogramowania, przekazywanie kontrahentom informacji o postępach dotyczących wykonywanych zadań oraz sprawdzanie kodu wytworzonego bądź modyfikowanego przez innych współpracowników. Należy podkreślić, że Wnioskodawca nie zamierza zastosować preferencyjnej 5% stawki opodatkowania do dochodów osiągniętych z owej działalności “nietwórczej”. Zamiarem Wnioskodawcy jest zastosowanie preferencyjnego opodatkowania do dochodów uzyskanych ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej wytwarzanych w ramach działalności twórczej polegającej na projektowaniu i wytwarzaniu innowacyjnych programów komputerowych. Z tego powodu sformułowanie „działalność Wnioskodawcy” występujące w dalszej części wniosku będzie odnosić się do „twórczej” części działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy jest działalnością podejmowaną przez Niego w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), zmierzający do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Wytwarzając oprogramowanie oraz kod konfigurujący do aplikacji, Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej jest rezultatem Jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 2509) - dalej jako Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Działalność Wnioskodawcy polega na tworzeniu innowacyjnego oprogramowania na potrzeby kontrahenta i nie ma charakteru odtwórczego. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego podejścia, nie są wykonywane schematycznie lub w sposób automatyczny, lecz każdorazowo wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych.

Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej opracowuje nowe, ulepszone produkty, usługi, procesy niewystępujące dotychczas w jego praktyce gospodarczej. Rozwiązania te są przy tym na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Algorytmy rozwiązań proponowane przez Wnioskodawcę jego Zleceniodawcom nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku koncepcji. Zleceniodawcy nabywają od Wnioskodawcy zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne oprogramowanie w postaci napisanego kodu danego w przeznaczonej dla \`(...)\`.. Oprogramowanie to przy każdorazowej realizacji zleceń jest niejako skrojone na miarę potrzeb i indywidualnych uwarunkowań kontrahenta (na miarę wymagań dotyczących konkretnej aplikacji służącej zarządzaniu\`(...)\`\`(...)\`) - znacząco więc różni się od rozwiązań wcześniej występujących w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy.

Każdy wytworzony przez Wnioskodawcę kod konfigurujący, oprogramowanie, bądź też aplikacja stanowi odrębny program komputerowy podlegający ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca tworzy kody konfigurujące, oprogramowania i aplikacje interakcyjne, a nie statyczne, to znaczy że jest twórcą programów, które na bieżąco aktualizują kod w zależności od działań użytkownika, dzięki temu użytkownik może od razu ocenić skutki swoich działań i dostrzec efekty swoich działań. W przypadku dokonywania przez Wnioskodawcę rozwinięcia/ulepszenia oprogramowania wszystkie efekty realizowanych przez niego zleceń programistycznych na rzecz kontrahenta są odrębnymi programami, które podlegają ochronie na podstawie ww. przepisu. Po zakończeniu konkretnego etapu prac, Wnioskodawca każdorazowo przenosi na kontrahenta autorskie prawa majątkowe do wytworzonej części oprogramowania.

W przypadku dokonywania przez Wnioskodawcę rozwinięcia/ulepszenia oprogramowania wszystkie efekty realizowanych przez niego zleceń programistycznych na rzecz Kontrahentów są odrębnymi programami, które podlegają ochronie na podstawie ww. przepisu. Po zakończeniu konkretnego etapu prac, Wnioskodawca każdorazowo przenosi na Kontrahentów autorskie prawa majątkowe do wytworzonej części oprogramowania.

Podejmowane przez Wnioskodawcę działania polegające na modyfikacji ewentualnie ulepszeniu/rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności lub funkcjonalności tego oprogramowania. Poprzez wprowadzanie zupełnie nowych funkcjonalności oprogramowania Wnioskodawca czyni program lepiej dopasowanym do rzeczywistości i potrzeb występujących w podmiocie zlecającym.

Zgodnie z umowami zawartymi ze Zleceniodawcami, prawa własności intelektualnej do wytworzonych przez Wnioskodawcę w wyniku lub w związku z wykonywaniem umów utworów, są z chwilą powstania tychże utworów w całości przenoszone przez Wnioskodawcę na Zleceniodawców.

Rok 2024 r. będzie pierwszym rokiem, gdy Wnioskodawca będzie osiągać dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej stanowiący część dochodów uzyskanych ze sprzedaży usług programistycznych.

Wynagrodzenie wypłacane Wnioskodawcy za wykonanie usług programistycznych nie stanowi w całości zapłaty za przeniesienie autorskich praw do programu komputerowego. Wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do programu komputerowego i aplikacji stanowi część rzeczonej zapłaty. Część ta nie jest wyodrębniona kwotowo, lecz za pomocą proporcji określonej na podstawie odsetkowego udziału czynności zmierzających do wytworzenia kwalifikowanego IP (czynności noszących znamiona działalności badawczo-rozwojowej) w ogóle czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Jak wynika z kart projektów oraz ewidencji czasu pracy, odsetek ten stanowi część całkowitego wynagrodzenia za wykonanie usług. Wnioskodawca zamierza opodatkować stawką preferencyjną tylko część wynagrodzenia za świadczone usługi programistyczne.

Z reguły część przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę z pozarolniczej działalności gospodarczej stanowi przychody z tytułu przeniesienia autorskiego prawa do programu komputerowego na Zleceniodawców zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Odsetek ten wynika z tego, że część czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej opiera się na wytwarzaniu oprogramowania \`(...)\`.., kody konfigurującego oraz na pozostałych czynnościach noszących znamiona działalności badawczo-rozwojowej. Pozostała część czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej stanowią inne działania o charakterze bardziej technicznym, rutynowym, takie jak np. prezentowanie i dokumentowanie wypracowanych rozwiązań, tworzenie i aktualizacji dokumentacji projektu, utrzymanie aktualnie stosowanego kodu systemowego, analiza błędów czy też informowanie podmiotu zlecającego o postępach w pracach.

Co istotne, świadcząc usługi na rzecz Zleceniodawców, to Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze za należyte wykonanie umów (ryzyko związane z prowadzoną działalnością gospodarczą). Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem i nadzorem ze strony zlecających. Wnioskodawca ma dowolność w wyborze miejsca i czasu wykonywania czynności zleconych mu w ramach umowy z kontrahentem.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie przez Wnioskodawcę czynności ponosi Wnioskodawca, ponieważ Wnioskodawca jest twórcą danego programu komputerowego, w tym kodu źródłowego tego programu.

W 2024 roku Wnioskodawca poniósł następujące koszty związane z wytworzeniem i rozwojem kodu konfigurującego i aplikacji, bez których prowadzenie działalności związanej z wytwarzaniem oprogramowania, kodów konfigurujących i aplikacji stanowiących utwory objęte autorskimi prawami majątkowymi nie byłoby możliwe. Były to m.in.:

A. koszty związane z zakupem sprzętu elektronicznego i jego podzespołów potrzebnych do prowadzenia działalności,

B. koszty związane z zakupem specjalistycznego oprogramowania,

C. koszty usług księgowych,

D. koszty usług serwisowych,

E. koszty usług nauki języka obcego.

Ad A

Pod pojęciem poniesienia wydatków/kosztów „związanych z zakupem sprzętu elektronicznego i jego podzespołów” należy rozumieć wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na zakup routera, drukarki, gniazd elektrycznych, kabli komputerowych, przejściówek/hubów usb, pamięci magazynującej dane, zasilaczy itp. Wyżej wymienione urządzenia wspomagają sprzęt komputerowy i tym samym wytwarzanie oprogramowania, kodów konfiguracyjnych i aplikacji, a także dokumentacji z nimi związanej. Jest zatem niezbędne do wytwarzania utworów w postaci oprogramowania komputerowego, oprogramowania, kodu konfiguracyjnego i aplikacji do zarządzania \`(...)\`\`(...)\`

Wydatki te nie są związane wyłącznie z działalnością noszącą znamiona działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Wnioskodawcę - dotyczą również pozostałych usług IT, stricte technicznych. Dlatego Wnioskodawca alokuje do kosztów związanych z działalnością badawczo-rozwojową część tychże wydatków ustaloną na zasadach proporcji przychodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego do przychodów z tyt. świadczenia usług ogółem.

Ad B

Pod pojęciem poniesienia wydatków/kosztów „związanych z zakupem specjalistycznego oprogramowania” należy rozumieć wydatki ponoszony przez Wnioskodawcę na zakup systemu operacyjnego, na których funkcjonuje komputer, który wykorzystywany jest do prowadzonej działalności gospodarczej i tym samym służy do wykonania kodu konfigurującego i aplikacji. System operacyjny jest niezbędny do tego, aby Wnioskodawca mógł wytworzyć kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania, kodu konfigurującego i aplikacji, o których mowa na wstępie uzasadnienia niniejszego wniosku. W konsekwencji system operacyjny służy działalności noszącej znamiona działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Wnioskodawcę. System operacyjny nie służy wyłącznie działalności badawczo-rozwojowej, a to ze względu na to, że Wnioskodawca wykorzystuje go również do pozostałych usług programistycznych, stricte technicznych. Dlatego Wnioskodawca alokuje do kosztów związanych z działalnością badawczo-rozwojową część tychże wydatków ustaloną na zasadach proporcji przychodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego do przychodów z tytułu świadczenia usług programistycznych ogółem.

Ad C

Pod pojęciem kosztów usług księgowych należy rozumieć koszty prowadzenia rozliczeń rocznych i miesięcznych, w tym koszty prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, jak i również koszty prowadzenia odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Bez poniesienia wydatków na usługi Wnioskodawca miałby trudności w ustaleniu wysokości zobowiązań podatkowych.

Całkowite wydatki na usługi księgowe są związane zarówno z działalnością noszącą znamiona działalności badawczo-rozwojowej, jak i z działalnością dot. pozostałych usług IT. Są niezbędnymi, ogólnymi kosztami prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, w tym również działalności badawczo-rozwojowej. Dlatego Wnioskodawca alokuje do kosztów związanych z działalnością badawczo-rozwojową część tychże wydatków ustaloną na zasadach proporcji przychodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego do przychodów z tyt. świadczenia usług ogółem.

Ad D

Pod pojęciem usług serwisowych Wnioskodawca rozumie wydatki na utrzymanie w należytym stanie urządzeń, które wykorzystywane do wytwarzania kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wydatki na usługi serwisowe odnoszą się do urządzeń wielofunkcyjnych, które umożliwiają Wnioskodawcy wydruk dokumentów, skanowanie dokumentów przybierających formę papierową, przesłanie skanów dokumentów przybierających formę dokumentu papierowego do kontrahenta, a także kserowanie dokumentów. Realizacja zleceń, tym również utworzenie kwalifikowanych praw własności intelektualnych wymaga od wnioskodawcy wydrukowania dokumentów, w których przedstawione są wymogi i właściwości, które powinien posiadać realizowany przez wnioskodawcę przedmiot zlecenia (oprogramowanie, kod konfigurujący, aplikacja), w tym również kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wydruk dokumentów ułatwia i przyspiesza wnioskodawcy pracę, bowiem pozwala na bieżące zapoznawanie się z ustalonymi właściwościami tworzonego programu komputerowego, bez konieczności wyłączania programu, w którym wytwarzane jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Możliwość skanowania dokumentów umożliwia Wnioskodawcy prowadzenie szybkiej i bezproblemowej komunikacji z kontrahentami, zwłaszcza w sytuacji, gdy Wnioskodawca i jego kontrahent mają swoje siedziby zawodowe w znacznej od siebie odległości, która uniemożliwia szybką i sprawną komunikację i wymianę dokumentów.

Urządzenie wielofunkcyjne wykorzystywane przez Wnioskodawcę jest na bieżąco eksploatowane, w konsekwencji czego musi być na bieżąco serwisowane i konserwowane, aby mogło jak najdłużej pracować na rzecz Wnioskodawcy. Serwis urządzeń wielofunkcyjnych wymaga posiadania wiadomości specjalnych, w związku z czym musi być wykonywany przez przedsiębiorcę, który posiada wiedzę i umiejętności w tym zakresie. To zaś prowadzi do tego, że Wnioskodawca musi ponieść wydatki na koszty serwisowania.

Urządzenie wielofunkcyjne wykorzystywane jest przez Wnioskodawcę w całej Jego działalności gospodarczej - podczas czynności noszących znamiona działalności badawczo-rozwojowej oraz podczas czynności związanych ze świadczeniem pozostałych usług IT. Wydatki na usługi serwisowe Wnioskodawca alokuje więc do kosztów związanych z wytworzeniem utworów w postaci kodu konfiguracyjnego, oprogramowania i aplikacji w określonej w umowie proporcji przychodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego do przychodów ogółem w danym okresie rozliczeniowym. Dlatego też część ogółu wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę na usługi serwisowe to koszty ponoszone w działalności związanej z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ad E

Pod pojęciem kosztów nauki języka obcego Wnioskodawca rozumie wydatki na naukę języka niemieckiego. Jak wskazano na wstępie uzasadnienia niniejszego wniosku, Wnioskodawca tworzy oprogramowanie, kody konfiguracyjne i aplikacje, które będą wykorzystywane przez spółkę w trakcie prowadzonej działalności gospodarczej z zakresu \`(...)\`.. na rynku niemieckim. Ponadto Wnioskodawca będzie prowadzić bieżące pracę nad utrzymaniem dotychczas stosowanych aplikacjami i eliminowaniem błędów. Fakty te powodują, że Wnioskodawca musi poznać język niemiecki w zakresie, w jakim dotyczy rynku usług \`(...)\`. Bez znajomości języka niemieckiego wykonanie oprogramowania, kodów konfigurujących i aplikacji będzie niemożliwe. Bez znajomości języka niemieckiego Wnioskodawca nie będzie również w stanie świadczyć usług z zakresu utrzymania dotychczas stosowanych aplikacji i usuwania błędów, bowiem nie będzie w stanie stwierdzić, że błąd istnieje.

Wydatki na naukę języka obcego Wnioskodawca, podobnie jak wcześniej wspomniane koszty, alokuje do kosztów związanych z wytworzeniem utworów w postaci programu komputerowego w określonej w umowie proporcji przychodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego do przychodów ogółem w danym okresie rozliczeniowym. Dlatego też część ogółu wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę na naukę języka obcego to koszty ponoszone w działalności związanej z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wyżej wymienione wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w 2024 r. stanowią koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem/rozwinięciem programów komputerowych (kwalifikowanego IP). Jak wynika z interpretacji indywidualnej przepisów podatkowych Dyrektora KIS z dnia 21 lutego 2020 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.654.2019.2.MM koszty takie, w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychodów przypadających ze zbycia Oprogramowania, gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, można uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wszystkie wymienione wydatki stanowią u Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Wszystkie poniesione przez Wnioskodawcę wydatki/koszty wskazane we wniosku Wnioskodawca przyporządkowuje do kosztów działalności noszącej znamiona działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w odpowiedniej proporcji. Proporcja ta wynika z proporcji przychodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego do przychodów uzyskiwanych z tytułu świadczenia usług IT (usług programistycznych) ogółem.

Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów, o których mowa we wniosku do wytworzenia, rozwinięcia czy modyfikacji konkretnego prawa własności intelektualnej - Oprogramowania. Dowodem na to jest prowadzona przez Niego ewidencja, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Wnioskodawca prowadził i nadal prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie ewidencji w dniu 15 stycznia 2024 r. Ewidencja ta jest prowadzona „na bieżąco” i „od początku” realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub modyfikacji kwalifikowanego IP (jest prowadzona od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ma ona postać arkusza kalkulacyjnego. Wskaźnik Nexus w 2024 r. wynosi 1,3.

Wszystkie wymienione we wniosku czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach prac noszących znamiona B+R, związane były z wytworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem kwalifikowalnego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części oraz były działalnością twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i nie stanowiły rutynowych i okresowych zmian oraz czynności wdrożeniowych w zakresie opracowanych już produktów lub usług, rozumianych jako dokonywane już po zakończeniu prac B+R danego Projektu, bądź przed ich rozpoczęciem.

Oprogramowanie, kod konfiguracyjny i aplikacja, o których mowa we wniosku, są tworzone/rozwijane/ulepszane (modyfikowane) przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności noszącej znamiona działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, tzn. działalności twórczej podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia zastosowań.

Cały opisany we wniosku stan faktyczny obejmuje rok 2024.

**Zdarzenie przyszłe**

W latach następujących po 2024 r. wystąpi stan analogiczny do tego przedstawionego w opisie stanu faktycznego. Wnioskodawca będzie bowiem kontynuować działalność prowadzoną obecnie w następnych latach.

Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnej 5% stawki podatku za rok podatkowy 2024, (1 stycznia 2024 r. – 31 grudnia 2024 r.). Zakres wniosku mający być przedmiotem rozstrzygnięcia w zakresie przedstawionego stanu faktycznego dotyczy okresu od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r.

Zamiarem Wnioskodawcy jest zastosowanie 5% stawki podatku zarówno do dochodów uzyskiwanych z tworzenia programu od początku i od podstaw, jak i w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego z rozwijania/ulepszania oprogramowania, ponieważ ulepszanie/rozwijanie oprogramowania polega na "nadpisaniu" kodu programu, w wyniku którego powstaje nowy utwór - efekty graficzne objęte autorskimi prawami majątkowymi do programu komputerowego.

Wnioskodawca zastosuje opodatkowanie preferencyjną stawką wyłącznie do dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Pierwszy dochód, co do którego Wnioskodawca zamierza zastosować preferencyjną 5% stawkę podatku Wnioskodawca osiągnął w styczniu 2024 r.

Uzupełnienia wniosku
--------------------

W kontekście przedstawionego opisu sytuacji faktycznej, pod pojęciem „oprogramowanie” i „program komputerowy” należy rozumieć zdefiniowany w pkt 80 objaśnień podatkowych Ministra Finansów do IP BOX „zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu”. Wnioskodawca mianem „oprogramowania/programu komputerowego” określa efekt „twórczych” prac wykonywanych w ramach działalności programistycznej, tj. działań zmierzających do wytworzenia programu i jego kodu. Pod tym pojęciem nie kryje się efekt prac “technicznych”, takich jak np. pomoc we wdrażaniu programu w środowisku podmiotu zlecającego i rutynowe, okresowe monitorowanie działania tegoż programu.

Użyte w opisie stanu faktycznego wniosku określenia, takie jak: „oprogramowanie”, „program komputerowy”, „utwory”, „funkcjonalności”, „algorytmy”, “aplikacje” Wnioskodawca stosuje zamiennie. Wszystko sprowadza się do kodu programu komputerowego o innowacyjnych funkcjonalnościach, które mają realizować nowe cele podmiotu, na rzecz których Wnioskodawca taki program komputerowy tworzy.

Wnioskodawca tworzy oprogramowanie o nazwie „\`(...)\`”, do którego następnie wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe na swojego kontrahenta. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest zaawansowanym systemem do zarządzania \`(...)\`., stworzonym dla \`(...)\`.

Jeżeli chodzi o przejawy innowacyjności oprogramowania, to wskazać należy, że przejawia się ona w następujących aspektach: (\`(...)\`).

\`(...)\` jest oprogramowaniem, które dotychczas było używane przez Spółkę. Niniejsze oprogramowanie jest ulepszane i modyfikowane przez Wnioskodawcę. To oprogramowanie zawierało szereg aplikacji stworzonych głównie przy użyciu technologii \`(...)\`, które były zainstalowane i skonfigurowane manualnie na systemach (\`(...)\`). Oto główne komponenty i ich funkcje: (\`(...)\`).

Wyżej wymienione komponenty były zarządzane ręcznie, co było czasochłonne i podatne na błędy. \`(...)\`, w przeciwieństwie do \`(...)\`, wykorzystuje nowoczesne technologie i automatyzację, co stanowi znaczącą innowację w zarządzaniu \`(...)\`..

Wskazanie, że „Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium kraju (\`(...)\`)” oznacza, że Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.).

Zarówno tworzone od podstaw, jak i modyfikowane/rozwijane/ulepszane przez Wnioskodawcę programy komputerowe są własnością Wnioskodawcy i to jemu przysługują autorskie prawa majątkowe oraz osobiste do tych programów. Całość autorskich praw majątkowych do wszystkich tych programów z chwilą wytworzenia Wnioskodawca, zgodnie z zawartą umową, przenosi na kontrahenta.

Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej.

W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzył i ulepszał oprogramowanie, Wnioskodawca podejmował szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu badawczego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę systemu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Proces działań podjętych przez Wnioskodawcę, zmierzających do zrealizowania zleconego zadania, można opisać w następujący sposób: (\`(...)\`).

Podjęte przez Wnioskodawcę ww. działania zapewniły, że \`(...)\` jest nie tylko nowoczesnym i innowacyjnym systemem, ale także efektywniejszym i bezpieczniejszym narzędziem do zarządzania \`(...)\`. w porównaniu do poprzedniego systemu.

„Oprogramowanie” wytworzone przez Wnioskodawcę od podstaw lub poprzez ulepszenie już istniejącego "oprogramowania" powstawało w oparciu o następujące narzędzia, umiejętności, nowoczesnych technologii, których wspólne zastosowanie pozwoliło opracować innowacyjne i efektywne rozwiązania: (\`(...)\`).

Oryginalność „oprogramowania” stworzonego przez Wnioskodawcę polega na tym, że każde zlecenie wymaga indywidualnej analizy, wymyślenia koncepcji wytworzenia poszczególnych funkcjonalności oprogramowania, przeprowadzenia badań nad zastosowaniem optymalnych narzędzi i technologii. Żaden program komputerowy tworzony przez Wnioskodawcę się nie powielał - Wnioskodawca personalizował wytwarzane „oprogramowanie”, od początku dostosowując je do warunków panujących w podmiocie zlecającym stworzenie oprogramowania. Były to rozwiązania pionierskie.

Oprogramowanie \`(...)\` różni się do dotychczas stosowanego oprogramowania i stosowanych rozwiązaniach w następujących aspektach: (\`(...)\`).

Na to, że „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub modyfikacji różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy ma wpływ fakt, że każdorazowo Wnioskodawca sam wymyśla odpowiednią kombinację stosowanych narzędzi i dostępnych technologii, cały czas kształci się w zakresie nowoczesnych rozwiązań programistycznych, zdobywa dodatkową wiedzę i umiejętności, pozyskując je z fachowej literatury, kursów internetowych etc. Odpowiadając na niniejsze pytanie, wskazać należy, że również rozwiązania, narzędzia i technologie, które zostały opisane w pkt 5 lit. b. niniejszego pisma, powodują, że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu/ulepszeniu/zmodyfikowaniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy.

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy jest działalnością podejmowaną przez Niego w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), zmierzający do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

\`(...)\`:

Cel wstępny: stworzenie innowacyjnego oprogramowania do zarządzania \`(...)\`..

Z racji tego, że Wnioskodawca co miesiąc otrzymuje wynagrodzenie za świadczone przez siebie usługi programistyczne, w tym wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta, uzyskiwane na bieżąco przychody ze sprzedaży są źródłem finansowania prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych.

Zasoby ludzkie: wiedza i umiejętności Wnioskodawcy, brak pracowników Zasoby rzeczowe: smartfon, komputer, dostęp do Internetu, głośnik, kamera Zasoby finansowe: przychody z usług programistycznych.

Wnioskodawca od momentu rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej zrealizował i nadal realizuje postawiony przez siebie cel wstępny, tj. stworzenie innowacyjnego oprogramowania do zarządzania \`(...)\`.. Oprócz tego, Wnioskodawca realizował i realizuje cele poboczne, zmierzające do osiągnięcia celu głównego: analiza mechaniki systemu oraz rozłożenie zasad funkcjonowania systemu na czynniki pierwsze w celu wyodrębnienia poszczególnych działań, wymyślenie koncepcji przeniesienia mechaniki systemu na logikę programu, określenie czynności zapewniających poprawne działanie oprogramowania według przedstawionych zasad, dobór optymalnych metod i narzędzi badawczych, wybór optymalnego rozwiązania i wymyślenie sposobu wprowadzenia do oprogramowania adekwatnych funkcjonalności, tworzenie kodów źródłowych i wynikowych oprogramowania, przekazanie gotowych programów komputerowych podmiotowi zlecającemu.

Systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Wnioskodawcę działań w zakresie opisanych we wniosku czynności polega na tym, że przy wytwarzaniu poszczególnych funkcjonalności oprogramowania Wnioskodawca każdorazowo planuje swoje działania, tworzy harmonogram, działa według logicznie ułożonego planu. Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie regularnie, według samodzielnie ułożonego harmonogramu.

Na wstępie prac nad każdą funkcjonalnością systemu stanowiącą odrębny program komputerowy w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych Wnioskodawca wyznaczał i będzie wyznaczał harmonogram określający termin osiągnięcia wspomnianych wyżej celów pobocznych oraz celu głównego. Harmonogramy przygotowane na okres od rozpoczęcia prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej aż do dnia dzisiejszego, tj. na okres od 27 grudnia 2023 r. do 11 czerwca 2024 r., zostały zrealizowane.

Wszystkie harmonogramy mają zbliżone brzmienie do zamieszczonego poniżej harmonogramu:

Etap I

Analiza mechaniki systemu oraz rozłożenie zasad na czynniki pierwsze w celu wyodrębnienia poszczególnych działań. Przeniesienie mechanik systemu na logikę programu, określenie czynności zapewniających poprawne działanie oprogramowania według przedstawionych zasad.

Etap II

Stworzenie prototypu programu.

Etap III

Nadanie elementom systemu odpowiednich wartości, parametryzacja części składowych systemu. Wdrożenie systemu tłumaczeń. Obsługa mechaniki porównywania poszczególnych parametrów oraz określenie warunków wyszukiwań.

Etap IV

Złożenie wszystkich elementów w jedną całość, aktualizacja powstałego wcześniej prototypu o nowe mechaniki, sprawdzanie warunków koniecznych do poprawnego funkcjonowania funkcjonalności systemu.

Etap V

Zaprojektowanie, zaprogramowanie oraz wdrożenie do danej funkcjonalności systemu sztucznej inteligencji. Przeprowadzenie serii testów.

Etap VI

Przekazanie gotowego programu komputerowego będącego nośnikiem określonej funkcjonalności podmiotowi zlecającemu.

Powyższe działania to w 70% działania o charakterze twórczym zmierzającym do powstania nowych zastosowań i w pozostałych 30% działania o charakterze rutynowym. Dlatego 70% przychodów uzyskanych ze sprzedaży usług programistycznych świadczonych w ramach realizacji tego projektu widnieje w ewidencji IP-BOX Wnioskodawcy jako przychody z kwalifikowanych praw IP.

Przed rozpoczęciem realizacji tworzenia „oprogramowania” Wnioskodawca dysponował następującymi zasobami wiedzy: podstawowa wiedza informatyczna, programistyczna, umiejętność projektowania stron internetowych, umiejętność projektowania i administrowania bazami danych, umiejętność projektowania, programowania i testowania aplikacji.

Ponadto Wnioskodawca korzysta z następujących dziedzin nauki i wiedzy:

1\. Zarządzanie projektami, która to wiedza służy Wnioskodawcy w planowaniu i realizacji działań związanych z rozwojem oprogramowania.

2\. Inżyniera systemów, która to wiedza umożliwia wnioskodawcy projektowaniu i zarządzaniu złożonymi systemami informatycznymi, tworzenia skalowanych i niezawodnych aplikacji, a także pomaga w projektowaniu architektury oprogramowania.

3\. Zarządzanie ryzykiem, która to wiedza pozwala wnioskodawcy identyfikować potencjalne problemy, które mogą wystąpić w toku realizacji określonego zlecenia.

4\. Bezpieczeństwo systemów, która to wiedza jest wykorzystywana do skanowania luk bezpieczeństwa oraz zarządzaniem failoverem bazy danych.

5\. Analiza biznesowa, którą to wiedzę Wnioskodawca wykorzystuje w identyfikacji potrzeb klientów i projektowaniu rozwiązań, które spełniają wymogi i oczekiwania klienta.

6\. Logistyka i zarządzanie łańcuchem dostaw, którą to wiedzę Wnioskodawca wykorzystuje w procesie zrozumienia procesów zarządzania operacjami \`(...)\`., w tym transportem i dystrybucją zasobów.

W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza „oprogramowanie” Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z zakresu następujących dziedzin: zarządzanie projektami, inżynieria systemów, zarządzanie ryzykiem, bezpieczeństwo systemów, analiza biznesowa oraz logistyka i zarządzanie łańcuchem dostaw. Korzysta z takich technologii i narzędzi, jak: \`(...)\`.. Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie oprogramowania o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości, niekiedy Wnioskodawca wykorzystuje techniki nieznane przez rozpoczęciem prac badawczo-rozwojowych.

Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne. Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.

Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na Jego wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny sztucznej inteligencji itp. Przy ulepszaniu „oprogramowania” Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.

Przy ulepszaniu „oprogramowania” Wnioskodawca planował swoje prace w sposób analogiczny do sytuacji, gdy tworzył oprogramowanie od zera, tj. planował następujące etapy swojej pracy: rozkładanie na czynniki pierwsze funkcjonalności „oprogramowania”, korzystanie z nabytej i wypracowanej wiedzy do wymyślania nowych, dopasowanych do potrzeb podmiotu zlecającego funkcjonalności oprogramowania, „nadpisanie” nowego fragmentu kodu źródłowego programu i tworzenie przy tym nowego programu komputerowego. Stawiał sobie za cel wytworzenie poszczególnych funkcjonalności systemu do innowacyjnego i bezpiecznego procesu zarządzania \`(...)\`., wspierania kluczowych aspektów operacji \`(...)\`.., który zapewnia bezpieczny proces zarządzania \`(...)\`..

Efektem działań Wnioskodawcy w ramach poszczególnych projektów było stworzenie oprogramowania P, czyli nowoczesnego oprogramowania do zarządzania \`(...)\`\`(...)\` Warto zaznaczyć, że dzięki oprogramowaniu (\`(...)\`).

Wnioskodawca realizował wcześniej przyjęty plan, tj. rozkładał na czynniki pierwsze funkcjonalności, korzystając z nowo nabytej wiedzy wymyślał nowe, dopasowane do potrzeb podmiotu zlecającego funkcjonalności oprogramowania, tworzył od podstaw lub „nadpisywał” nowy fragment kodu źródłowego programu, tworząc przy tym nowy program komputerowy.

Efekty pracy Wnioskodawcy, które ten nazywa „oprogramowaniem”, zarówno w przypadku tworzenia oprogramowania od podstaw, jak i modyfikowania/rozwijania/ulepszania, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

*   zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
*   nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności;
*   programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Rezultatów pracy Wnioskodawcy nie da się z góry określić i przewidzieć;
*   gdyż nie mają charakteru powtarzalnego. Tworząc każdy program Wnioskodawca działa nieszablonowo, indywidualnie i w sposób kreatywny podejmuje próby wprowadzenia najbardziej adekwatnych nowych funkcjonalności do P;
*   nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów.

Umowa zawarta z kontrahentem reguluje kwestię wynagrodzenia Wnioskodawcy w taki sposób, że zawiera ona postanowienia mówiące o tym, że wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do programów komputerowych stanowi część całkowitego wynagrodzenia za świadczone przez Wnioskodawcę usługi programistyczne. Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie z tytułu ogółu świadczonych przez siebie usług programistycznych, a więc zarówno z tytułu czynności twórczych skutkujących przeniesieniem na nabywcę całości praw do programów komputerowych, jak i z tytułu czynności nietwórczych, o charakterze rutynowym, takich jak pomoc we wdrażaniu programu w środowisku podmiotu zlecającego czy bieżąca poprawa błędów.

W związku z wykonywanymi umowami zawartymi z kontrahentami Wnioskodawca wystawia faktury. Nie wyodrębniają one jednak wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac Wnioskodawcy na kontrahentów. Wynagrodzenie to da się wyodrębnić na podstawie odrębnych ewidencji - ewidencji czasu pracy, na podstawie której dotychczas ustalono proporcję, w której 70% czasu pracy Wnioskodawca poświęcał na zadania programistyczne „twórcze”, czyli wytworzenie kwalifikowanego IP a pozostałe 70% czasu pracy na zadania programistyczne nietwórcze, rutynowe, przewidywalne, a także na podstawie harmonogramu prac.

Jak postanowiono w umowie, przeniesienie przez Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych na Kontrahenta następuje z chwilą utrwalenia utworów i przyjęcia przez podmiot zlecający wytworzonego przez Wnioskodawcę programu komputerowego, a konkretniej kodu źródłowego i wynikowego tego programu. Przeniesienie autorskich praw majątkowych na kontrahenta obejmuje wszelkie pola eksploatacji znane w chwili utrwalenia utworu. Wnioskodawca przekazuje Kontrahentom wytworzony kod programu komputerowego na utrwalonym nośniku danych i prezentuje im funkcjonalności konkretnego programu.

Sposób przenoszenia na kontrahenta praw do programów komputerowych każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 2059). W szczególności, spełnione są przesłanki określone w przepisach art. 41 i 53 cytowanej ustawy.

„Oprogramowanie”, które Wnioskodawca modyfikuje/rozwija/ulepsza udostępniane jest Wnioskodawcy na podstawie umowy zawartej z Kontrahentem. Wnioskodawca każdorazowo tworzy nowy kod oprogramowania będący nowym, odrębnym i samodzielnym programem komputerowym i utworem podlegającym ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W przypadku, gdy Wnioskodawca modyfikuje/rozwija/ulepsza „oprogramowanie”, w wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstaje odrębny od tego „oprogramowania” utwór (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do „programu komputerowego"), podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych, otrzymując w zamian wynagrodzenie za sprzedaż tego prawa.

Dotychczas w przypadku, gdy Wnioskodawca modyfikował/rozwijał/ulepszał „oprogramowanie”, w wyniku jego modyfikacji/rozwoju/ulepszenia każdorazowo powstawało nowe prawo własności intelektualnej, do którego Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa majątkowe. Sytuacja, w której Wnioskodawca modyfikuje/rozwija/ulepsza „oprogramowanie", a w wyniku jego modyfikacji/rozwoju/ulepszenia nie powstaje nowe prawo własności intelektualnej dotychczas nie miała miejsca i nie przewiduje się, że wystąpi ona w przyszłości.

Wnioskodawca wykonuje swoje usługi wyłącznie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Wszelkie usługi świadczone są w sposób zdalny.

Pytania
-------

1\. Czy przedstawiona w stanie faktycznym działalność wykonywana przez Wnioskodawcę stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?

2\. Czy utwory wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach umowy z kontrahentem, a opisane w stanie faktycznym, stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca. ust. 2 ustawy o PIT?

3\. Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki do dochodów osiąganych w 2024 r. z kwalifikowanych IP wytworzonych, rozwiniętych lub ulepszonych na podstawie umowy o świadczenie usług z kontrahentem Wnioskodawcy?

4\. Czy koszty wskazane przez Wnioskodawcę stanowią koszty kwalifikowane do obliczenia wskaźnika Nexus?

5\. Czy w przypadku, gdy w późniejszych miesiącach i latach wystąpi analogiczny stan faktyczny do tego przedstawionego we wniosku, a stan prawny nadal będzie to umożliwiać, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki do dochodów osiąganych z kwalifikowanych IP wytworzonych, rozwiniętych lub ulepszonych na podstawie umowy zawartej z kontrahentem wnioskodawcy?

Pana stanowisko w sprawie
-------------------------

1) Czy przedstawiona w stanie faktycznym działalność wykonywana przez Wnioskodawcę stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym, działalnością badawczo-rozwojową nazywa się działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Przywołane w powyższym przepisie badania naukowe są definiowane w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 742) - dalej jako Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jako działalność obejmującą badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne oraz badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Z kolei art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce określa prace rozwojowe jako działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym niniejszego wniosku, przedmiotem umów Wnioskodawcy ze Zleceniodawcami jest tworzenie oprogramowania komputerowego (oprogramowanie do zarządzania \`(...)\`..) i przenoszenie na Zleceniodawców autorskich praw majątkowych do stworzonego oprogramowania.

Oprogramowanie komputerowe tworzone przez Wnioskodawcę powstaje w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, czyli działalności nastawionej na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, które nie mają charakteru odtwórczego. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego podejścia, nie są wykonywane schematycznie lub w sposób automatyczny, lecz każdorazowo wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych. Algorytmy rozwiązań proponowane Zleceniodawcom nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku koncepcji. Zleceniodawcy nabywają od Wnioskodawcy zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne oprogramowanie komputerowe.

Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy potwierdza również fakt, że rezultatem jej działań są subiektywnie nowe wytwory intelektu w postaci analiz, kodów źródłowych, dokumentacji czy algorytmów. Dodatkowo, działalność Wnioskodawcy podejmowana jest w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany). Prace realizowane przez Wnioskodawcę w ramach umów nie mają incydentalnego charakteru. Ponadto, w ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca w celu tworzenia nowych zastosowań w postaci innowacyjnych efektów graficznych nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania.

Wobec powyższego, działalność wykonywana przez Wnioskodawcę stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

2) Czy utwory wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach umowy z kontrahentem, a opisane w stanie faktycznym, stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca. ust. 2 ustawy o PIT?

Utwory powstające w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej spełniają wszystkie przesłanki, aby uznać je za kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT uznaje bowiem m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę dotyczą programów komputerowych, które to właśnie podlegają rzeczonej ochronie prawnej na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów do IP Box (pkt 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko.

Wnioskodawca w takim wypadku z całą pewnością wytwarza program komputerowy/część programu komputerowego odpowiedzialny za prawidłowe zarządzanie \`(...)\`\`(...)\` Nadto, jak zostało wyżej podkreślone, program ten podlega ochronie prawnej.

3) Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania _5%_ stawki do dochodów osiąganych w 2024 r. z kwalifikowanych IP wytworzonych, rozwiniętych lub ulepszonych na podstawie umowy o świadczenie usług z kontrahentem Wnioskodawcy?

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, a których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

W przypadku wytwarzania autorskiego prawa do programu komputerowego, przesłankami determinującymi możliwość skorzystania z omawianej w niniejszym wniosku preferencyjnej stawki opodatkowania, są w szczególności:

A. wymóg prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej,

B. wymóg objęcia ochroną prawną autorskich praw do wytworzonego programu komputerowego,

C. wymóg prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem autorskiego prawa do programu komputerowego,

D. wymóg przeniesienia praw autorskich do wytworzonego oprogramowania na podmiot trzeci,

E. wymóg prowadzenia odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od 27 grudnia 2023 r. Wytwarzane przez niego oprogramowania komputerowe (oprogramowanie do zarządzania \`(...)\`.., kod konfigurujący i aplikacja) podlega ochronie prawnej autorskich praw do wytworzonego programu komputerowego. Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową i zgodnie z zawartą umową, przenosi całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania na Zleceniodawców. Ponadto, prowadzi odrębną od KPIR ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT.

W świetle powyższych przesłanek, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca w tak przedstawionym stanie faktycznym będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki do dochodów osiąganych w 2024 r. z kwalifikowanych IP wytworzonych, rozwiniętych lub ulepszonych na podstawie umowy o świadczenie usług zawartej z kontrahentem.

4) Czy koszty wskazane przez Wnioskodawcę stanowią koszty kwalifikowane do obliczenia wskaźnika Nexus?

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b) x 1,3 / (a+b+c+d),

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie, w wykonaniu umowy zawartej ze Zleceniodawcą, są przenoszone na Zleceniodawcę. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone wynagrodzenie, które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.

Wnioskodawca poniósł koszty, bez których poniesienia efektywne prowadzenie działalności gospodarczej, w wyniku której Wnioskodawca wytwarza utwory objęte autorskimi prawami majątkowymi nie byłoby możliwe. Do rzeczonych kosztów należały:

A. koszty związane z zakupem sprzętu elektronicznego i jego podzespołów potrzebnych do prowadzenia działalności,

B. koszty związane z zakupem specjalistycznego oprogramowania,

C. koszty usług księgowych,

D. koszty usług serwisowych,

E. koszty usług nauki języka obcego.

Koszty, o których mowa wyżej, są proporcjonalnie przypisane do przychodów uzyskiwanych z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie na rzecz Zleceniodawcy autorskich praw majątkowych dotyczących wytwarzanego oprogramowania. Tak, jak wynagrodzenie za autorskie prawa majątkowe ustalane jest jako część podstawowego wynagrodzenia za świadczone usługi programistyczne wynikającego z umowy, tak koszty związane z przychodami osiągniętymi z kwalifikowanego IP ustala się jako część ogółu poniesionych kosztów.

Jak wynika z interpretacji indywidualnej przepisów podatkowych Dyrektora KIS z dnia 21 lutego 2020 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.654.2019.2.MM koszty leasingu i utrzymania samochodu, koszty za telefon, leasing komputera, koszty zakupu podzespołów komputerowych oraz monitorów, zakupu specjalistycznego oprogramowania, utrzymania domeny internetowej, chmury internetowej oraz poczty internetowej, koszty delegacji zagranicznych, koszty porad i konsultacji specjalistycznych oraz koszty związane ze szkoleniami i poszerzaniem wiedzy, w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychodów przypadających ze zbycia oprogramowania, gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem podatnika z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, można uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w zakresie, w jakim przeznaczane są na stworzenie oprogramowania, kodu konfiguracyjnego oraz aplikacji, o których mowa na wstępie uzasadnienia niniejszego wniosku, w tym obliczone według proporcji części przychodów ze zbycia autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania do przychodów ogółem - należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym, wskazane przez Wnioskodawcę koszty stanowią koszty kwalifikowane do obliczenia wskaźnika Nexus.

Stanowisko Wnioskodawcy przyporządkowane do zdarzenia przyszłego

5) Czy w przypadku, gdy w późniejszych miesiącach i latach wystąpi analogiczny stan faktyczny do tego przedstawionego we wniosku, a stan prawny nadal będzie to umożliwiać, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania 5% stawki do dochodów osiąganych z kwalifikowanych IP wytworzonych, rozwiniętych lub ulepszonych na podstawie umowy zawartej z kontrahentem Wnioskodawcy?

Wnioskodawca zakłada, że w przyszłości będzie świadczyć usługi programistyczne o charakterze badawczo-rozwojowym na podstawie umów zawartych z kontrahentami. Przewiduje się, że treść tych umów będzie analogiczna do treści umowy, o której mowa w opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w miesiącach i latach późniejszych w stosunku do okresu, o którym mowa w opisie stanu faktycznego, wystąpi analogiczny stan faktyczny do tego przedstawionego we wniosku i nie będzie to sprzeczne z obowiązującym aktualnie stanem prawnym, Wnioskodawca będzie zatem uprawniony do zastosowania 5% stawki do dochodów osiąganych z kwalifikowanych IP wytworzonych, rozwiniętych lub ulepszonych na podstawie umów o świadczenie usług z kontrahentami Wnioskodawcy.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.),

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r., poz. 742 ze zm.):

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Wskazuje Pan, że od stycznia 2024 r. na podstawie umów o świadczenie usług z Kontrahentami, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się Pan tworzeniem innowacyjnego funkcjonalnie oprogramowania, które będzie służyć usprawnieniu procesu zarządzania \`(...)\`\`(...)\` Jednym z pierwszych Pana klientów jest \`(...)\`. spółka pod firmą \`(...)\`. Tworzy oprogramowanie o nazwie „\`(...)\`”, do którego następnie przenosi Pan autorskie prawa majątkowe na swojego kontrahenta. Tworzone przez Pana oprogramowanie jest zaawansowanym systemem do zarządzania operacjami \`(...)\`., stworzonym dla (\`(...)\`).

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

We wniosku wskazał Pan, że działalność prowadzona przez Pana w związku z tworzeniem, rozwojem bądź ulepszaniem oprogramowania/części oprogramowania obejmuje nabywanie, łączenie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, ulepszone produkty, usługi, procesy niewystępujące dotychczas w jego praktyce gospodarczej. Rozwiązania te są przy tym na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Algorytmy rozwiązań proponowane przez Pana Zleceniodawcom nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku koncepcji. Zleceniodawcy nabywają od Pana zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne oprogramowanie w postaci napisanego kodu danego w przeznaczonej dla \`(...)\`\`(...)\` Oprogramowanie to przy każdorazowej realizacji zleceń jest niejako skrojone na miarę potrzeb i indywidualnych uwarunkowań kontrahenta (na miarę wymagań dotyczących konkretnej aplikacji służącej zarządzaniu \`(...)\`.) - znacząco więc różni się od rozwiązań wcześniej występujących w Pana praktyce gospodarczej.

Efekty Pana pracy, które ten nazywa „oprogramowaniem”, zarówno w przypadku tworzenia oprogramowania od podstaw, jak i modyfikowania/rozwijania/ulepszania, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

*   zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
*   nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności;
*   programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Rezultatów Pana pracy nie da się z góry określić i przewidzieć;
*   gdyż nie mają charakteru powtarzalnego. Tworząc każdy program działa Pan nieszablonowo, indywidualnie i w sposób kreatywny podejmuje próby wprowadzenia najbardziej adekwatnych nowych funkcjonalności do P;
*   nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Klientów.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wskazał Pan, że Pana działalność gospodarcza jest działalnością podejmowaną przez Pana w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), zmierzający do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana działań w zakresie opisanych we wniosku czynności polega na tym, że przy wytwarzaniu poszczególnych funkcjonalności oprogramowania każdorazowo planuje Pan swoje działania, tworzy harmonogram, działa według logicznie ułożonego planu. Wytwarza Pan oprogramowanie regularnie, według samodzielnie ułożonego harmonogramu.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, przed rozpoczęciem realizacji tworzenia „oprogramowania” dysponował Pan następującymi zasobami wiedzy: podstawowa wiedza informatyczna, programistyczna, umiejętność projektowania stron internetowych, umiejętność projektowania i administrowania bazami danych, umiejętność projektowania, programowania i testowania aplikacji. Ponadto korzysta Pan z następujących dziedzin nauki i wiedzy:

1\. Zarządzanie projektami, która to wiedza służy Panu w planowaniu i realizacji działań związanych z rozwojem oprogramowania.

2\. Inżyniera systemów, która to wiedza umożliwia Panu projektowaniu i zarządzaniu złożonymi systemami informatycznymi, tworzenia skalowanych i niezawodnych aplikacji, a także pomaga w projektowaniu architektury oprogramowania.

3\. Zarządzanie ryzykiem, która to wiedza pozwala Panu identyfikować potencjalne problemy, które mogą wystąpić w toku realizacji określonego zlecenia.

4\. Bezpieczeństwo systemów, która to wiedza jest wykorzystywana do skanowania luk bezpieczeństwa oraz zarządzaniem failoverem bazy danych.

5\. Analiza biznesowa, którą to wiedzę wykorzystuje Pan w identyfikacji potrzeb klientów i projektowaniu rozwiązań, które spełniają wymogi i oczekiwania klienta.

6\. Logistyka i zarządzanie łańcuchem dostaw, którą to wiedzę wykorzystuje Pan w procesie zrozumienia procesów zarządzania operacjami kolejowymi, w tym transportem i dystrybucją zasobów.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒ badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒ prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

· nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

· łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

· kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

· wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

*   nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
*   łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;
*   kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
*   wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

· planowaniu produkcji oraz

· projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, działalność prowadzona przez Pana w związku z tworzeniem, rozwojem bądź ulepszaniem oprogramowania/części oprogramowania obejmuje nabywanie, łączenie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Bowiem nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w szczególności z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań w postaci niepowtarzalnych funkcjonalności aplikacji i kodów, których rola polega na usprawnieniu \`(...)\`\`(...)\`

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1) patent,

2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8) autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do kwalifikowanego dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tworzy Pan programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan całość praw autorskich do oprogramowania na rzecz kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie. Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 15 stycznia 2024 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w 2024 r. i w latach kolejnych, o ile nie ulegną zmianie obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒ dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒ wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wątpliwość Pana budzi również kwestia uznania kosztów:

a) koszty związane z zakupem sprzętu elektronicznego i jego podzespołów potrzebnych do prowadzenia działalności,

b) koszty związane z zakupem specjalistycznego oprogramowania,

c) koszty usług księgowych,

d) koszty usług serwisowych,

e) koszty usług nauki języka obcego.

za koszty do obliczenia wskaźnika nexus.

Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, wyjaśniam, co następuje.

Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

\- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

\- wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

\- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

\- wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus_,_ należy pamiętać, aby istniał związek między:

· wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

· kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

· dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym, powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.

Reasumując – poniesione przez Pana wydatki na: koszty związane z zakupem sprzętu elektronicznego i jego podzespołów potrzebnych do prowadzenia działalności, koszty związane z zakupem specjalistycznego oprogramowania, koszty usług księgowych, koszty usług serwisowych, koszty usług nauki języka obcego, mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że w przypadku składników majątku, które stanowią podlegające amortyzacji środki trwałe (lub wartości niematerialne i prawne), koszt zakupu takich środków trwałych (wartości niematerialnych i prawnych), które podlegają amortyzacji podatkowej oraz mają związek z wytworzeniem kwalifikowanego IP może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus, jednakże uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy:

\- stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

\- zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.); (dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).