Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.633.2024.1.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-03
Teza: W przypadku umowy darowizny budynku obciążonego hipoteką, gdzie obdarowany nie przejmie zobowiązań osobistych, długów czy ciężarów darczyńcy, obowiązek podatkowy w podatku PCC nie powstanie.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy; umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne-Umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1-lit. d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    skutków podatkowych w podatku od czynności cywilnoprawnych otrzymania w darowiźnie
    domu jednorodzinnego bez przejęcia kredytu. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pana żona A. B., z którą ma podpisaną notarialnie rozdzielność majątkową, jest
    właścicielem domu jednorodzinnego w X., który planuje Panu podarować. Ta
    nieruchomość jest obciążona hipoteką na rzecz banku, przy czym Pana żona A. B. jest
    jedynym kredytobiorcą. Zobowiązanie wobec banku wynosi (...) zł, i będzie dalej spłacane
    wyłącznie przez Darczyńcę – A. B., a Obdarowany – Pan nie będzie spłacał kredytu, a
    jedynie pozostanie dłużnikiem rzeczowym z nieruchomości.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie prawnym obowiązek podatkowy nie powstaje, gdyż umowa
    darowizny nie będzie wiązała się z przejęciem przez obdarowanego długów i ciężarów
    albo zobowiązań osoby darującej, w tym Obdarowany nie będzie przejmował
    zobowiązania wobec banku w zakresie spłaty kredytu, a zatem taka umowa darowizny nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych wobec treści
    art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z którym
    podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają również umowy darowizny – w części
    dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
    natomiast w myśl art. 6 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, podstawę opodatkowania stanowi
    wartość długów i ciężarów albo zobowiązań przejętych przez obdarowanego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, obowiązek podatkowy nie powstaje, gdyż umowa darowizny nie będzie
    wiązała się z przejęciem przez Pana jako obdarowanego długów i ciężarów albo
    zobowiązań osoby darującej, w tym jako Obdarowany nie będzie Pan przejmował
    zobowiązania wobec banku w zakresie spłaty kredytu, a zatem taka umowa darowizny nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, wobec treści
    art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295):
    Podatkowi podlegają umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez
    obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
    Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności
    cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 3 ww. ustawy:
    Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie darowizny – na
    obdarowanym.
    W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
    Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie darowizny – wartość długów i ciężarów
    albo zobowiązań przejętych przez obdarowanego.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:
    Stawki podatku wynoszą od umów zamiany, dożywocia, o dział spadku, o zniesienie
    współwłasności oraz darowizny:

    a) przy przeniesieniu własności nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania
      wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,
      spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa
      spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu
      mieszkalnym − 2%,
    b) przy przeniesieniu własności innych praw majątkowych − 1%.
    Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, o kwalifikacji
    określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym
    podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Zatem, jeżeli
    strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla
    oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w
    związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste
    prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikację pod względem
    prawnym.
    Szczegółowe ustalenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje.
    Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu,
    wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w
    przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają
    opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź
    podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.
    Zgodnie z przywołanymi przepisami opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych podlegają darowizny, ale te o określonym w ustawie charakterze.
    Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego
    w tym zakresie należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem
    jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego – świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego.
    Jak już wskazano powyżej, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych podatkowi podlegają: umowy darowizny – w części dotyczącej
    przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy.
    W świetle powołanych przepisów umowa darowizny stanowi czynność opodatkowaną
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych w części dotyczącej przejęcia przez
    obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy. Opodatkowanie to wystąpi
    wtedy, gdy nabywca wstąpi w miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony (nastąpi
    przejęcie długu). Podstawą opodatkowania jest wartość długów i ciężarów albo
    zobowiązań przejętych przez obdarowanego. Podatnikiem podatku od czynności
    cywilnoprawnych w przypadku umowy darowizny jest obdarowany.
    Jednakże w przypadku, gdy umowa darowizny, nie wiąże się z przejęciem przez
    obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań osoby darującej, to taka umowa
    darowizny nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 244 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Ograniczonymi prawami rzeczowymi są: użytkowanie, służebność, zastaw, spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu oraz hipoteka.

    Hipotekę regulują odrębne przepisy, a mianowicie ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach
    wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.).
    W myśl art. 65 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece:
    W celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego stosunku
    prawnego można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego wierzyciel może
    dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością, i z
    pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości (hipoteka).
    Z treści tego przepisu wynika, że hipoteka obciąża daną nieruchomość.
    Z opisu sprawy wynika, że Pana żona umową darowizny przekaże Panu nieruchomość
    (dom jednorodzinny), nie przenosząc na Pana (obdarowanego) swojego zobowiązania jako
    kredytobiorcy. Kredyt będzie nadal spłacany przez Pana żonę. W wyniku planowanej
    umowy darowizny nie dojdzie do przejęcia przez Pana ciężarów czy długów żony.
    Nieruchomość jest obciążona hipotecznie a Pan zostanie jedynie dłużnikiem rzeczowym.
    Jak wynika z powyższego, w wyniku zawarcia umowy darowizny stanie się Pan
    właścicielem budynku jednorodzinnego, nie przejmując przy tym żadnych zobowiązań
    darującego czy też innych długów lub ciężarów, a więc w związku z darowizną nie zostanie
    Pan dłużnikiem osobistym. Stanie się Pan jedynie dłużnikiem rzeczowym, gdyż nabyta
    nieruchomość obciążona jest ograniczonym prawem rzeczowym w postaci hipoteki (w
    związku z kredytem).
    W przypadku zawarcia umowy darowizny budynku jednorodzinnego obciążonego
    hipoteką, gdzie jako obdarowany nie przejmie Pan zobowiązań osobistych, długów czy
    ciężarów darczyńcy, obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych nie
    powstanie. Taka umowa darowizny nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    We wniosku ORD-IN w poz. 32 – „Adres elektroniczny do doręczeń” wskazał Pan adres e-
    mail. Adres ten nie jest przeznaczony do korespondowania z organami podatkowymi w
    sprawach dotyczących m.in. wydawania interpretacji. Korespondencja w tych sprawach
    może odbywać się przez e-Urząd Skarbowy, przez system e-doręczeń, poprzez ePUAP lub
    ostatecznie tradycyjną drogą pocztową. Nie posiada Pan e-US ani adresu elektronicznego
    w systemie e-doręczeń. Posiada Pan jednak adres ePUAP i tym też kanałem będziemy do
    Pana kierować korespondencję.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: jeśli Pana sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan
    do interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art.
    54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy –
    Ordynacja podatkowa.