Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.616.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-25
Teza: Brak opodatkowania transakcji sprzedaży niezabudowanej
działki.
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
rolnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. za pośrednictwem operatora pocztowego wpłynął Pana wniosek z
    dnia 16 września 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od
    towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży ½ udziału w
    niezabudowanej działce gruntu nr 1. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie -
    pismem z dnia 30 października 2025 r. (wpływ 31 października 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest rolnikiem indywidualnym, jest również wspólnikiem spółki
    komandytowej (komplementariusz).
    Wnioskodawca planuje sprzedaż nieruchomości rolnej, wchodzącej w skład gospodarstwa
    rolnego, którą nabył w dniu (...) 2023 r. w udziale ½ do majątku wspólnego (wspólność
    ustawowa majątkowa małżeńska).
    Zgodnie z treścią aktu notarialnego z dnia (...), Wnioskodawca dokonał zakupu udziału
    wynoszącego ½ części we własności nieruchomości gruntowej rolnej niezabudowanej,
    obejmującą działkę gruntu numer 1 o powierzchni 12,6700 ha.
    Stosownie do treści § (...) aktu notarialnego, wskazano że kupujący:
    1) spełniają warunki określone w art. 5 i 6 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o
      kształtowaniu ustroju rolnego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 461),
    2) nabycia dokonują w celu powiększenia prowadzonego gospodarstwa rolnego,
      położonego w gminie (...), to jest w gminie, w której położona jest nieruchomość objęta
      tym aktem oraz, że w wyniku nabycia przedmiotowej nieruchomości, łączna
      powierzchnia użytków rolnych będących własnością kupujących nie przekroczy
      powierzchni określonej w art. 5 ust. 1 pkt 2 wyżej powołanej ustawy z dnia 11 kwietnia
      2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego, jak również oświadczyli do tego aktu, że od
      dnia nabycia będą prowadzić gospodarstwo rolne przez co najmniej 5 lat (pięć lat), a
      ponadto, że spełnione zostały warunki określone w art. 3 ust. 7 wyżej wymienionej
      ustawy,
    3) zamieszkują w gminie, na obszarze której są położone nabywane nieruchomości i
      prowadzą gospodarstwo rolne na obszarze gminy, w której położona jest nabywana
      nieruchomość,
    4) są małżeństwem i obowiązuje ich wspólność ustawowa małżeńska.
    Tym samym Wnioskodawca stał się współwłaścicielem ½ części we własności
    nieruchomości gruntowej rolnej niezabudowanej, obejmującą działkę gruntu numer 1 o
    powierzchni 12,6700 ha. Zgodnie z zaświadczeniem z dnia (...) 2023 r. wydanym przez
    Wójta Gminy (...), znak (...), działając na podstawie art. 217 § 1 i 2 Kodeksu postępowania
    administracyjnego, Urząd Gminy (...) poinformował, że w z związku z wejściem w życie
    nowej ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.
    j. Dz.U. z 2022 r., poz. 503) i utratą mocy obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o
    zagospodarowaniu przestrzennym, Gmina (...) nie posiada planu zagospodarowania
    przestrzennego na obszar zawarty w granicy działki ewidencyjnej o numerze 1 położonej
    w obrębie geodezyjnym (...), gm. (...).
    Jednakże na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym, w studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego gminy (...) obszar ten określony jest jako: R - tereny
    rolnicze.

    Określa się następujące obszary funkcyjne w studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego, w ramach których dopuszcza się realizację
    następujących funkcji:
    [R] - rolnicze (grunty rolne w rozumieniu przepisów odrębnych), przy czym dopuszcza się
    możliwość:
    a) rozwoju urbanistycznego wsi (przeznaczenie terenów pod funkcje inne niż rolnicze) w
      strefie do 50 m od istniejącej i projektowanej w studium zabudowy na zasadzie
      ciągłości danego obszaru funkcyjnego,
    b) alternatywnego przeznaczania gruntów rolnych pod zalesienie, z wyłączeniem
      możliwości zalesienia łąk znajdujących się w granicach Obszaru Chronionego
      Krajobrazu „(...)”,
    c) lokalizacji napowietrznych i podziemnych sieci oraz urządzeń i obiektów infrastruktury
      technicznej, a także dróg i bocznic kolejowych, zgodnie z przepisami szczególnymi,
    d) prowadzenie eksploatacji złóż kopalin pospolitych (poza obszarami oznaczonymi
      symbolem PG).
    Zgodnie z informacją zawartą w treści niniejszego zaświadczenia, działka numer 1
    położona w obrębie geodezyjnym (...), gm. (...) nie jest objęta decyzją o warunkach
    zabudowy. Rada Gminy (...) nie podjęła uchwały o przystąpieniu do Gminnego Programu
    Rewitalizacji, zgodnie z ustawą z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (t.j. Dz.U. z 2021
    r., poz. 485). W związku z powyższym ww. nieruchomość nie jest położona na obszarze
    rewitalizacji oraz na obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji.
    W dniu (...) 2023 r. decyzją Nr (...) Marszałek Województwa (...), po rozpatrzeniu wniosku
    spółki komandytowej, w której Wnioskodawca jest komplementariuszem i po uzgodnieniu
    z organem samorządu terytorialnego - Wójtem Gminy (...), orzekł o zmianie koncesji
    Marszałka Województwa (...) w ten sposób, że wyznaczył obszar i teren górniczy o
              2powierzchni (...) m w obrębie niniejszej działki.
    Pismem z dnia (...) 2023 r. (...) poinformował Spółkę komandytową o dokonaniu wpisu do
    rejestru obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla,
    obszaru górniczego ustanowionego decyzją Marszałka Województwa (...).
    Po otrzymaniu koncesji przez Spółkę komandytową, jak wskazano w treści niniejszego
    wniosku, której komplementariuszem jest Wnioskodawca, planowana do sprzedaży
    nieruchomość niezabudowana, objęta niniejszym wnioskiem, mieści się w granicach
    obszaru i terenu górniczego. Wnioskodawca planuje dokonanie sprzedaży przedmiotowej
    nieruchomości w ½ części własności, jednakże biorąc po uwagę uwarunkowania
    wynikające z przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 423 ze zm.) jak również stan faktyczny i prawny związany z
    zasobami naturalnymi znajdującymi się na przedmiotowej nieruchomości, Wnioskodawca
    nie jest w stanie jednoznacznie określić czy zakupu nieruchomości dokona rolnik
    indywidualny na powiększenie gospodarstwa rolnego zgodnie z unormowaniami
    prawnymi wynikającymi z ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego bądź też, czy w związku
    z dokonanym wpisem do rejestru obszarów górniczych zakupu dokona przedsiębiorca w
    celu prowadzenia działalności koncesjonowanej i skorzysta z wyłączenia, o którym mowa
    w art. 2a ust. 3 pkt 12 tej ustawy.
    Wskazać przy tym należy, że nieruchomość gruntowa nie została wniesiona do Spółki
    komandytowej jak również nie została ona udostępniona Spółce w jakiejkolwiek innej
    formie. Przez cały okres wykorzystywana była wyłącznie rolniczo.
    Przedmiotem sprzedaży będzie udział wynoszący ½ części we współwłasności
    nieruchomości gruntowej rolnej niezabudowanej obejmującej działkę gruntu 1 o
    powierzchni 12,6700 ha.

    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    1) Czy jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług? Jeśli
      tak, to od kiedy i z tytułu prowadzenia jakiej dokładnie działalności gospodarczej;
      Odp. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów
      i usług.
    2) Czy nabycie przez Pana udziałów w działce nr 1 było opodatkowane podatkiem od
      towarów i usług oraz udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku od
      towarów i usług?
      Odp. Nabycie przez Wnioskodawcę udziałów w działce 1 nie było opodatkowane
      podatkiem od towarów i usług oraz nie było udokumentowane fakturą z wykazaną
      kwotą podatku od towarów i usług.
    3) Czy z tytułu ww. nabycia przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego
      (jeżeli nie, to prosiłem wskazać z jakiego powodu)?
      Odp. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z
      uwagi na fakt, że transakcja nabycia nie była czynnością opodatkowaną podatkiem
      VAT, albowiem obie strony transakcji nie występowały w charakterze czynnego
      podatnika podatku VAT, jak również nie wystąpiła faktura z wykazaną stawką podatku.
      Niezależnie od powyższego wskazać należy, że Wnioskodawca nie jest czynnym
      podatnikiem podatku VAT, stąd też nie jest uprawniony do odliczenia podatku
      naliczonego VAT w myśl uregulowań prawnych wynikających m.in. z przepisu art. 86
      ust. 1 ustawy o VAT.
    4) W jaki sposób wykorzystywał Pan przysługujący Panu udział w działce nr 1 od
      momentu jej nabycia do momentu sprzedaży;
      Odp. Działka 1 od momentu nabycia i nadal jest wykorzystywana rolniczo, wchodzi w
      skład gospodarstwa rolnego.
    5) Czy działka była wykorzystywana przez Pana na cele działalności rolniczej, o której
      mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      775 ze zm.), jeżeli tak, to prosiłem wskazać:
        a) czy prowadził/prowadzi Pan gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy w
        rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, zwolniony od podatku od towarów i usług na
        podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy?
        Odp. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy w
        rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, zwolniony od podatku od towarów i usług na
        podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.
    6) Czy z ww. działki sprzedawał Pan płody rolne opodatkowane podatkiem od towarów i
      usług? Czy też produkty rolne z tej działki były wykorzystywane wyłącznie na własne
      potrzeby? Prosiłem opisać okoliczności zdarzenia odnośnie działek wykorzystywanych
      wyłącznie rolniczo;
      Odp. Płody rolne Wnioskodawca sprzedawał, ale również wykorzystywał na własne
      potrzeby. Sprzedaży nie dokonywał jako czynny podatnik podatku VAT.
    7) Czy oddawał Pan działkę nr 1 albo jej część w najem, dzierżawę lub udostępniał ją Pan
      na podstawie innych umów o podobnym charakterze? Jeśli tak, to prosiłem wskazać:
        a) W jakim okresie ww. działka była udostępniana osobom trzecim?
        b) Czy była udostępniana odpłatnie czy bezpłatnie?
      Odp. Działka nr 1 (w całości lub w części) nie była przedmiotem umów najmu,
      dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze.

    8) Czy udzielił/udzieli Pan podmiotom trzecim pełnomocnictwa do występowania w Pana
      imieniu w sprawach, które dotyczą przedmiotowej nieruchomości? Jeśli tak to jakie
      działania podjął/podejmie pełnomocnik, prosiłem opisać okoliczności zdarzenia;
      Odp. Wnioskodawca nie udzielał Pełnomocnictwa podmiotom trzecim do
      występowania w imieniu Wnioskodawcy w zakresie planowanej sprzedaży lub
      pozyskania nabywcy na działkę będącą przedmiotem niniejszego wniosku.
    9) Z czego wynika fakt, że Spółka Komandytowa, w której jest Pan komplementariuszem
      złożyła wniosek, na podstawie którego wyznaczono obszar i teren górniczy o
                2 powierzchni (...) mw obrębie działki i to Spółka Komandytowa uzyskała stosowną
      koncesję na wydobycie kruszyw kopalnych?
      Odp. Przedmiotem działalności Spółki komandytowej, której komplementariuszem jest
      Wnioskodawca, jest m.in. wydobywanie żwiru i piasku, wydobywanie gliny i kaolinu,
      pozostałe górnictwo i wydobywanie, stąd też poszukuje złóż i występuje do właściwych
      organów zgodnie z przepisami ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Podobnie było w
      przypadku działki 1, niemniej jednak współwłaściciele działki nie zdecydowali o
      sprzedaży nieruchomości Spółce jawnej, działka ta nie była również przedmiotem
      dzierżawy na rzecz Spółki jawnej. Żadna działalność wydobywcza na działce 1 nie jest
      prowadzona i nie była prowadzona.
    10) Jakie było zamierzenie i cel tego przedsięwzięcia (uzyskania koncesji) i w jaki sposób
      było lub będzie spożytkowane i przez kogo?
      Odp. Z wnioskiem o uzyskanie koncesji wystąpiła Spółka jawna, która zgodnie z
      przepisami ustawy Kodeks handlowy posiada zdolność do czynności prawnych i
      działania związane z pozyskaniem koncesji mieściły się w przedmiocie działalności
      Spółki. Jak wskazano powyżej działka 1 nigdy nie została udostępniona Spółce jawnej w
      jakiejkolwiek formie, a przez cały okres od nabycia ½ udziału była wykorzystywana
      wyłącznie rolniczo.
    11) W jaki sposób zamierza Pan pozyskać przyszłego nabywcę i czy uzyskana już koncesja
      wpłynie na sprzedaż działki, której jest Pan współwłaścicielem?
      Odp. Potencjalni nabywcy zgłaszają się do Wnioskodawcy z uwagi na atrakcyjne
      położenie działki i jej walory w zakresie zasobów naturalnych. Wnioskodawca nie jest
      właścicielem koncesji, tak więc sprzedaż nieruchomości nie nastąpi wraz ze sprzedażą
      koncesji. Jak wskazano w stanie faktycznym złożonego wniosku o wydanie interpretacji
      indywidualnej. Wnioskodawca planuje dokonanie sprzedaży przedmiotowej
      nieruchomości w ½ części własności, jednakże biorąc po uwagę uwarunkowania
      wynikające z przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju
      rolnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 423 ze zm.) jak również stan faktyczny i prawny
      związany z zasobami naturalnymi znajdującymi się na przedmiotowej nieruchomości,
      Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie określić czy zakupu nieruchomości
      dokona rolnik indywidualny na powiększenie gospodarstwa rolnego zgodnie z
      unormowaniami prawnymi wynikającymi z ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego
      bądź też, czy w związku z dokonanym wpisem do rejestru obszarów górniczych zakupu
      dokona przedsiębiorca w celu prowadzenia działalności koncesjonowanej i skorzysta z
      wyłączenia, o którym mowa w art. 2a ust. 3 pkt 12 tej ustawy.
    12) Czy z przyszłym nabywcą ww. działki będzie zawierana przedwstępna umowa kupna
      /sprzedaży działki? Jeśli tak, to jakie postanowienia będą wynikały z tej umowy, do
      czego będą zobowiązane Strony - należało opisać zdarzenie;
      Odp. Wnioskodawca nie zawierał umowy przedwstępnej
    13) Czy sprzedawał Pan wcześniej inne nieruchomości? Jeżeli tak, to prosiłem wskazać w
      jakim czasie powyższa sprzedaż miała miejsce oraz czy z tytułu tej sprzedaży
      występował Pan jako podatnik VAT czynny?

      Odp. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości gruntowych i
      nie występował w charakterze czynnego podatnika podatku VAT.
      Jak wskazał w wyroku z dnia 30 maja 2018 r. sygn. akt II FSK 1386/16 Naczelny Sąd
      Administracyjny, w postępowaniu zmierzającym do wydania takiego aktu jak
      interpretacja indywidualna, organ interpretacyjny nie prowadzi ustaleń w zakresie
      stanu faktycznego, lecz przyjmuje za podstawę rozstrzygnięcia stan przedstawiony we
      wniosku o wydanie interpretacji. Wynika to bezpośrednio z art. 14c § 1 Ordynacji
      podatkowej, który stanowi, że interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis
      przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę
      stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.
      Jak wskazał w wyroku z dnia 28 października 2020 r. sygn. akt I FSK 245/18 Naczelny
      Sąd Administracyjny, cyt. (...) Zwrócić w tym miejscu należy uwagę na obowiązki
      podmiotu występującego o wydanie interpretacji, które wynikają z art. 14h § 3 O.p.
      Składający wniosek o wydanie interpretacji oprócz przedstawienia sianu faktycznego
      lub zdarzenia przyszłego, ma również obowiązek przedstawić własne stanowisko w
      sprawie oceny prawnej takiego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Składając
      wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, wnioskodawca zmierza bowiem do
      uzyskania odpowiedzi, czy do opisanego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia
      przyszłego, mają zastosowanie wskazane przez niego przepisy prawa podatkowego i
      czy przyjęte przez niego znaczenie powołanych przepisów jest prawidłowe (por. wyrok
      NSA z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 859/15 - CBOSA). Podkreślenia przy tym
      wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega
      między innymi na tym, że organ interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w
      ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu podatnika oraz wyrażonej przez
      podatnika oceny prawnej. Bowiem to przez pryzmat budzących u wnioskodawcy
      wątpliwości interpretacyjnych wyrażonych na tle materialnoprawnych przepisów
      prawa podatkowego trzeba postrzegać zakres niezbędnych informacji, jakie muszą
      znaleźć się we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (por. wyrok NSA z dnia 30
      stycznia 2018 r., sygn. akt 1 FSK 498/16 CBOSA). Interpretacja podatkowa ma służyć
      wyjaśnieniu problemu prawnego o charakterze podatkowym, który to problem
      przedstawia wnioskodawca wskazując przepisy, które budzą jego wątpliwości. Samo
      zaś udzielenie interpretacji polega na wyrażeniu, poglądu dotyczącego rozumienia
      treści poddanych przez wnioskodawcę interpretacji przepisów prawa podatkowego i
      sposobu ich zastosowania w odniesieniu do wskazanego we wniosku stanu
      faktycznego lub zdarzenia przyszłego (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn.
      akt 11 FSK 40/16 - CBOSA). Organ interpretacyjny jest wobec powyższego związany nie
      tylko przedstawionym stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym, lecz również
      wskazanymi przez wnioskodawcę przepisami prawnymi, których interpretacji
      wnioskodawca się domaga. Wykroczenie poza opisany zakres, skutkowałoby tym, że
      organ interpretacyjny musiałby dokonać interpretacji przepisów innych niż te, które
      zostały podane przez wnioskodawcę, czy też uzupełniać bądź modyfikować powołaną
      przez podatnika podstawę prawną, co byłoby działaniem niedopuszczalnym. W takim
      bowiem przypadku organ interpretacyjny naruszyłby art. 14c § 1 O.p., z którego
      wynika, że w interpretacji wskazuje się jedynie, czy stanowisko wnioskodawcy jest
      prawidłowe, bądź nieprawidłowe. Podsumowując, zakres sprawy w postępowaniu
      interpretacyjnym wyznaczany jest przez stan faktyczny/zdarzenie przyszłe podane
      przez wnioskodawcę, wskazane przez niego przepisy prawa podatkowego oraz treść
      zadanego pytania. (...)”.
      Jak Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym wniosku o udzielenie interpretacji
      indywidualnej, jest Pan właścicielem ½ udziału w działce, którą to działkę nabył na
      powiększenie gospodarstwa rolnego. Koncesję zgodnie z unormowaniami prawnymi
      wynikającymi z Prawa górniczego i geologicznego otrzymała spółka jawna, której

      komplementariuszem jest Wnioskodawca, przy czym działka 1 nie została
      udostępniona Spółce jawnej w jakiejkolwiek formie i przez cały czas od jej nabycia była
      wykorzystywana rolniczo w ramach prywatnego majątku Wnioskodawcy.
      Obrót gruntami rolnymi może odbywać się wyłącznie zgodnie z przepisami ustawy z
      dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego, tak więc dokonywanie
      sprzedaży nie ma charakteru dowolnego, a Wnioskodawca planuje dokonanie
      sprzedaży wyłącznie w granicach obowiązującego prawa.
      W świetle zaprezentowanego stanu faktycznego i prawnego planowanego zdarzenia
      przyszłego, może wystąpić zdarzenie, niezależne od Wnioskodawcy, że nabywcą będzie
      osoba, która dokona nabycia udziału w działce 1 na powiększenie gospodarstwa
      rolnego przy spełnieniu przesłanek wynikających w powołanej wyżej ustawy, bądź też
      w sytuacji gdy przedsiębiorca dokona zakupu koncesji od Spółki jawnej, wówczas
      dokona zakupu od Wnioskodawcy ½ udziału w gruncie na podstawie przepisu art. 2a
      ust. 3 pkt 12 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego, przy
      czym transakcja sprzedaży ½ udziału w nieruchomości gruntowej będzie niezależną
      czynnością od ewentualnej sprzedaży przez Spółkę jawną koncesji, przypomnieć
      należy, że sprzedaży udziału w gruncie Wnioskodawca dokona z majątku prywatnego
      jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej, natomiast spółka jawna
      jest podmiotem posiadającym zdolność do czynności prawnych i dokona ewentualnej
      sprzedaży praw do koncesji w imieniu i na rzecz Spółki.

## Pytanie

Czy na tle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca dokonując sprzedaży działki
    rolnej stanowiącej majątek wspólny (wspólność ustawowa majątkowa małżeńska) będzie
    uznawany za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a tym samym czy planowana
    transakcja sprzedaży działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy planowana sprzedaż działki będzie następowała w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym, a tym samym Wnioskodawca nie będzie traktowany jako
    podatnik zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, więc transakcja sprzedaży działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Wnioskodawca nie zarejestrował się również jako czynny podatnik VAT w zakresie
    działalności rolniczej.
    Planowana sprzedaż działki (½ udziału w ramach współwłasności małżeńskiej) będzie
    dokonywana w ramach zwykłego zarządu majątkiem osobistym. Wydanie koncesji na
    wydobycie kruszyw naturalnych nie nastąpiło na wniosek Wnioskodawcy jako osoby
    fizycznej, a na wniosek Spółki komandytowej, która posiada zdolność do czynności
    prawnych, a w której Wnioskodawca jest wspólnikiem.
    W uzasadnieniu wyroku z dnia 16 stycznia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie sygn. akt I FSK 2198/21 zaprezentował następującą argumentację, cyt.
    „(...) 3.3. Sąd pierwszej instancji dokonując oceny czy określoną osobę fizyczną, która
    dokonuje sprzedaży gruntu, należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług,
    słusznie odwołał się do wskazówek zawartych w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z dnia 15 września 2011 r., w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10)

    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10), lecz - zdaniem Naczelnego Sądu
    Administracyjnego - zarówno Sąd jak i organy podatkowe wywiodły z tego wyroku, na tle
    okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, wadliwe wnioski.
    W wyroku tym TSUE przyjął (co rzetelnie zrelacjonował Sąd pierwszej instancji), że nie
    mogą być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej same z siebie czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie ma też decydującego
    charakteru sama liczba i zakres transakcji sprzedaży. Podobnie okoliczność, iż przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej, sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich
    przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L
    347/1, dalej: Dyrektywa 2006/112/WE). Taka aktywność świadczy o prowadzeniu
    działalności gospodarczej w tym zakresie. Trybunał jako przykład takich działań podał
    uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte
    w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stwierdzając przy
    tym, że stanowią one o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową
    (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. W ocenie Trybunału, fakt prowadzenia
    takiej działalności uzasadnia uznanie podmiotu za podatnika VAT.
    3.4. Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organów podatkowych, że Skarżąca wraz
    z mężem podjęła aktywność, wykorzystującą środki typowe dla podmiotów, zajmujących
    się profesjonalnym obrotem nieruchomościami. W tym zaś zakresie wskazano na dwie
    okoliczności:
          1) wystąpienie z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania
            przestrzennego, w wyniku którego wyodrębniono 18 działek pod zabudowę
            mieszkaniową jednorodzinną oraz grunt pod ogólnodostępną drogę
            dojazdową, dokonanie podziału nieruchomości o nr [...]. o pow. 2,1466 ha
            na 19 działek, przekazanie w formie darowizny na rzecz Gminy działki
            przeznaczonej na drogę dojazdową,
          2) prowadzenie działań marketingowych poprzez tzw. pocztę pantoflową oraz
            zamieszczanie ogłoszeń w miejscowej telewizji kablowej.
    Sąd pierwszej instancji wyraził pogląd, że fakt wyodrębnienia 19 działek (w tym drogi
    dojazdowej) zaledwie kilka miesięcy po zakupie pozostałej części nieruchomości o nr [...],
    świadczy o zamiarze przeznaczenia nieruchomości na cele handlowe. Działania
    podejmowane w stosunku do nieruchomości oznaczonej numerem geodezyjnym [...] oraz
    do działek powstałych w wyniku jej podziału wskazują, iż dokonanie sprzedaży nie mieściło
    się w zakresie zarządzania majątkiem prywatnym oraz nie polegało na zwykłym
    wykonywaniu prawa własności, lecz spełniało warunki do uznania ich za realizowane w
    ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 u.p.t.u.
    WSA w Białymstoku zaznaczył przy tym kwestie konieczności wybudowania domu,
    przeznaczenia uzyskanych środków pieniężnych na spłatę kredytu, czy też przekazanie
    części nieruchomości w darowiźnie synom (które to okoliczności nie są w sprawie
    kwestionowane), są zdarzeniami obojętnym dla oceny, czy skarżący działał w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług.

    3.5. Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się z tym stanowiskiem uznając, że w
    okolicznościach niniejszej sprawy, wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji, sporne
    czynności podejmowane przez Skarżącą nie wykraczają poza granice zarządzania
    majątkiem prywatnym.
    Wskazać bowiem przede wszystkim należy, że z przywołanego wyroku TSUE w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)
    wprost wynika, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży, fakt, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny,
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, jak i wysokość osiągniętych z nich
    przychodów, nie ma znaczenia dla przesądzenia, w jakim charakterze działa podatnik
    dokonujący sprzedaży gruntów, bowiem całość powyższych elementów może odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego (pkt 37-38 wyroku).
    Wbrew argumentacji organów i Sądu pierwszej instancji wskazywane przez Skarżącą
    okoliczności dotyczące budowy budynku jednorodzinnego na jednej z wydzielonych
    działek, podarowania działek synom oraz związane z kwestią dotyczącą spłaty
    zaciągniętego kredytu związanego z budową domu wzmacniają powyższą argumentację.
    Rację ma bowiem pełnomocnik Skarżącej, że profesjonalny przedsiębiorąca (deweloper)
    nie zachowałby się w taki sposób jak Skarżąca i jej małżonek, mianowicie: nie
    zamieszkałby z rodziną na części nieruchomości, nie darowałby części ziemi swoim
    dzieciom, a sprzedałby działki, aby uzyskać środki na zakup kolejnych nieruchomości,
    zaangażowałby własne środki na podniesienie wartości i atrakcyjności, uzbroiłby działki w
    celu zwiększenia ich wartości.
    3.6. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela
    pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 4 lipca 2023 r., sygn. akt 427/23, że przyjęcie, że
    dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że
    jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego
    przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy),
    czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze), przy czym na
    tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu pojedynczych z tych
    okoliczności. (...)”.
    W świetle staniu faktycznego i prawnego, w kontekście orzeczeń judykatury i orzecznictwa
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Wnioskodawca stoi na stanowisku, że
    planowana transakcja nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Pomimo, iż jak wskazał w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca, jest wspólnikiem spółki
    komandytowej (komplementariusz), to nieruchomość niezabudowana jako grunt rolny od
    dnia zakupu i nadal jest elementem składowym indywidualnego gospodarstwa rolnego i
    tylko takim celom służyła i nadal służy.
    Wnioskodawca nie zarejestrował się również jako czynny podatnik VAT w zakresie
    działalności rolniczej, a planowana sprzedaż działki rolnej (½ udziału) będzie dokonywana
    w ramach zwykłego zarządu majątkiem osobistym w ramach wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
      lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W tym miejscu należy także zauważyć, że kwestie dotyczące stosunków majątkowych
    pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i
    Opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem rodzinnym i
    opiekuńczym.
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.

    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w ww. art. 15 ust. 1
    ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan rolnikiem indywidualnym oraz wspólnikiem spółki
    komandytowej (komplementariusz). Nie jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług. Prowadzi Pan gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy w
    rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, zwolniony od podatku od towarów i usług na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Planuje Pan dokonać sprzedaży nieruchomości rolnej,

    wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, którą nabył Pan w 2023 r. w udziale ½ do
    majątku wspólnego (wspólność ustawowa majątkowa małżeńska), obejmującą działkę
    gruntu numer 1 o powierzchni 12,6700 ha. Nabycie przez Pana udziałów w ww. działce nie
    było opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz nie było udokumentowane
    fakturą z wykazaną kwotą podatku od towarów i usług. Nie przysługiwało Panu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Nabycia nieruchomości dokonał Pan w celu powiększenia
    prowadzonego gospodarstwa rolnego, zamieszkuje Pan w gminie, na obszarze której
    położona jest nieruchomość. Gmina (...) nie posiada planu zagospodarowania
    przestrzennego na obszar zawarty w granicy działki ewidencyjnej o numerze 1. Działka nie
    jest objęta decyzją o warunkach zabudowy. W 2023 r. decyzją Nr (...) Marszałek
    Województwa (...), po rozpatrzeniu wniosku spółki komandytowej, w której jest Pan
    komplementariuszem i po uzgodnieniu z organem samorządu terytorialnego - Wójtem
    Gminy (...), orzekł o zmianie koncesji Marszałka Województwa (...) w ten sposób, że
                                  2wyznaczył obszar i teren górniczy o powierzchni (...) m w obrębie działki nr 1. Pismem z
    dnia (...) 2023 r. (...) poinformował Spółkę komandytową o dokonaniu wpisu do rejestru
    obszarów górniczych i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla, obszaru
    górniczego ustanowionego decyzją Marszałka Województwa (...). Po otrzymaniu koncesji
    przez Spółkę komandytową, planowana do sprzedaży nieruchomość niezabudowana,
    mieści się w granicach obszaru i terenu górniczego. Planuje Pan dokonanie sprzedaży
    przedmiotowej nieruchomości w ½ części własności, jednakże nie jest Pan w stanie
    jednoznacznie określić czy zakupu nieruchomości dokona rolnik indywidualny na
    powiększenie gospodarstwa rolnego zgodnie z unormowaniami prawnymi wynikającymi z
    ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego bądź też, czy w związku z dokonanym wpisem do
    rejestru obszarów górniczych zakupu dokona przedsiębiorca w celu prowadzenia
    działalności koncesjonowanej i skorzysta z wyłączenia, o którym mowa w art. 2a ust. 3 pkt
    12 tej ustawy.
    W związku z powyższym powziął Pan wątpliwości czy dokonując sprzedaży
    przysługującego Panu udziału w działce nr 1 będzie Pan uznawany za podatnika podatku
    od towarów i usług, a tym samym czy planowana transakcja sprzedaży działki będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W pierwszej kolejności, aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż przysługującego Panu udziału w
    działce nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy
    ustalić czy w odniesieniu do tej czynności, będzie spełniał Pan przesłanki do uznania za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników podatku VAT osób fizycznych
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla

    opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za
    wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został
    nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z
    wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło
    opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości
    dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a
    służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej
    osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części)
    wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości
    mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu

    wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w
    związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga
    każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą
    przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Jak już wyżej wskazałem, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej
    dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków
    zastosowanie przepisy ustawy. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej
    czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny
    każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Wskazał Pan, że w 2023 r. w udziale ½ do majątku wspólnego (wspólność ustawowa
    majątkowa małżeńska) nabył Pan działkę gruntu o nr 1 i powierzchni 12,6700 ha. Nie jest
    Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Prowadzi Pan
    gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy. Nabycie przez Pana udziałów w działce 1 nie
    było opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz nie było udokumentowane
    fakturą z wykazaną kwotą podatku od towarów i usług. Nie przysługiwało Panu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Nabycia dokonał Pan w celu powiększenia prowadzonego
    gospodarstwa rolnego. Działka numer 1 nie jest objęta decyzją o warunkach zabudowy.
    Nieruchomość nie została wniesiona do Spółki komandytowej jak również nie została ona
    udostępniona Spółce w jakiejkolwiek innej formie. Przez cały okres wykorzystywana była
    wyłącznie rolniczo. Działka nr 1 (w całości lub w części) nie była przedmiotem umów
    najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Nie udzielał Pan
    pełnomocnictwa podmiotom trzecim do występowania w Pana imieniu w zakresie
    planowanej sprzedaży lub pozyskania nabywcy na działkę. Wskazał Pan, że nie jest Pan
    właścicielem koncesji (z wnioskiem o uzyskanie koncesji wystąpiła Spółka) i sprzedaż
    nieruchomości nie nastąpi wraz ze sprzedażą koncesji. Żadna działalność wydobywcza na
    działce 1 nie jest prowadzona i nie była prowadzona. Nie zawierał Pan umowy
    przedwstępnej. Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości gruntowych i nie
    występował w charakterze czynnego podatnika podatku VAT.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Pana zaangażowania w
    odniesieniu do sprzedaży przysługującego udziału w działce o nr 1 nie wykracza poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej
    sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności, która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami. Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie
    przesądziłby, że sprzedaż przez Pana udziałów w opisanej we wniosku działce wypełni
    przesłanki działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie podjął i
    nie zamierza Pan podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Działania przez Pana podjęte należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż
    przysługującego Panu udziału w działce o nr ew. 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją
    uznać Pana za podatnika tego podatku.
    W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, dokonując omawianej transakcji, będzie
    Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która
    to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia
    Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie

    sprzedaży przysługującego Panu udziału w ww. działce, a opisaną dostawę cech czynności
    podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym przy sprzedaży przysługującego Panu udziału w działce o nr ew. 1, nie będzie
    występował Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego
    dla Pana małżonki.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k - 14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.