Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.68.2025.1.MH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Ustalenie, czy czynności, w ramach których będzie
wykorzystywany majątek powstały w ramach Inwestycji,
stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w
rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT,; brak prawa do
obniżenia kwoty kwoty podatku należnego od kwoty podatku
naliczonego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
drogi
drogi-drogi gminne
drogi-drogi publiczne
gmina
inwestycje
odliczenia-brak prawa do odliczenia
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo, stanowisko Państwa Gminy w sprawie oceny skutków podatkowych
    opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
       ustalenia, czy czynności, w ramach których będą Państwo wykorzystywać majątek
      powstały w ramach Inwestycji, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT
      w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT,
       braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego od kwoty podatku
      naliczonego....”.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.
    U. z 2024 r., poz. 1465, dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) do zadań własnych Gminy

    należą m.in. sprawy dotyczące gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji
    ruchu drogowego.
    W ramach realizacji ww. zadań, Gmina realizuje inwestycję pn. „...” (dalej: „Inwestycja”).
    Celem realizacji przedmiotowej Inwestycji jest poprawa warunków przejazdu i zwiększenie
    atrakcyjności przyległych gruntów dla inwestorów poprzez przebudowę drogi gminnej nr
    ..... łączącej drogę wojewódzką z drogą powiatową (dalej: „Infrastruktura drogowa”).
    Inwestycja zostanie sfinansowana ze środków unijnych, tj. w celu realizacji Inwestycji
    Gmina uzyskała dofinansowanie w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata
    2014-2020.
    W związku z realizacją Inwestycji, Gmina poniesie wydatki, w szczególności na:
      · wykonanie nawierzchni jezdni z masy asfaltowej;
      · wykonanie podbudowy z kruszywa łamanego stabilizowanego mechanicznie;
      · wykonanie poboczy z kruszywa łamanego stabilizowanego mechanicznie;
      · wykonanie obrzeży między jezdnią i poboczem;
      · wykonanie oznakowania poziomego i pionowego.
    Ponoszone w ramach Inwestycji wydatki będą dokumentowane wystawianymi na Gminę
    przez dostawców/usługodawców fakturami VAT, na których Gmina zostanie oznaczona
    jako nabywca przedmiotowych towarów i usług, w tym z podaniem NIP Gminy.
    Zrealizowana w ramach Inwestycji Infrastruktura drogowa będzie ogólnodostępna i
    przeznaczona do użytku niekomercyjnego (tj. działalności innej niż gospodarcza).
    Infrastruktura będzie służyła nieodpłatnie mieszkańcom Gminy, jak i osobom
    odwiedzającym Gminę, zgodnie z celami, w których jest ona realizowana - tj. w celu
    rozwoju poziomu społeczno-gospodarczego w miejscowości ...... W związku z powyższym,
    Gmina nie będzie osiągać jakichkolwiek dochodów z tytułu wykorzystania efektów
    realizowanej Inwestycji przez wskazane powyżej osoby. Gmina nie planuje przy tym w
    przyszłości zmiany charakteru korzystania z ww. infrastruktury, w tym jej udostępniania za
    odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o
    podobnym charakterze.
    Pytania
      1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina będzie
        wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji, stanowią czynności
        podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
      2. Czy Gminie przysługuje/będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku
        należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. W opisanym zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina będzie
        wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji, nie będą stanowić czynności
        podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
      2. Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku
        należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Ad. 1 i 2
    Zważywszy na fakt, że majątek będący przedmiotem Inwestycji będzie wykorzystywany
    przez Gminę wyłącznie do użytku niekomercyjnego, w ocenie Gminy, nie będzie on
    wykorzystywany w ramach jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT. Gmina będzie
    wykorzystywać przedmiotowe mienie w ramach zadań własnych związanych m.in. z
    drogami gminnymi (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym). Inwestycja nie

    będzie jednocześnie wykorzystywana do żadnych odpłatnych czynności. Tym samym nie
    dochodzi tu do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług, a
    Infrastruktura drogowa wykorzystywana będzie wyłącznie w ramach zadań własnych
    Gminy (czynności o charakterze publicznym, niepodlegających VAT).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT,
    kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy, brak jest bezsprzecznego i
    bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które Gmina poniesie na realizację
    Inwestycji, a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT
    opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy
    mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń
    zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w
    przedmiotowej sprawie).
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy, realizacja Inwestycji nie jest związana z
    wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W
    konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi
    nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie jest/nie będzie uprawniona do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację przedmiotowej inwestycji.
    Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z
    dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.595.2022.1.MWJ, w której organ
    stwierdził, iż: „(...) w przypadku udostępniania dróg publicznych ogółowi użytkowników,
    Gmina nie użytkuje ich do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i
    tym samym w powyższym zakresie Gmina nie działa jako podatnik, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, powyższa czynność jest wyłączona z systemu podatku
    VAT i z tego względu stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. W

    omawianych okolicznościach sprawy nie będzie występował więc związek przyczynowo-
    skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia podatku związanego z Państwa
    wydatkami. Będziecie Państwo bowiem ponosić wydatki związane z budową i przebudową
    drogi, które służą realizacji zadań publicznych. (...) W omawianej sprawie warunek
    uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie
    zostanie spełniony, ponieważ - jak Państwo wskazali - Inwestycja nie będzie realizowana w
    związku z jakąkolwiek sprzedażą opodatkowaną Gminy. (...) Zatem, nie będziecie mieć
    Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją ww. Inwestycji.”
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy:
      - majątek będący przedmiotem Inwestycji nie będzie wykorzystywany przez Gminę do
        jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT;
      - nie przysługuje/nie będzie przysługiwać mu prawo do odliczenia podatku naliczonego
        od wydatków związanych z realizacją Inwestycji z uwagi na brak związku
        ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek

    pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności
    musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zgodnie
    z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych
    podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie
    odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w

    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów
      oraz organizacji ruchu drogowego.
    Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 320 ze zm.):
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Według art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu
      województwa, powiatu lub gminy.
    Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
      kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
      wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Jak wynika z art. 7 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po
      zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;

      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    W świetle art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi,
      budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów
      drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa
      drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
    Jak stanowi art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych,
      robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    W ramach realizacji zadań własnych, Gmina realizuje inwestycję pn. „...”. Celem realizacji
    przedmiotowej Inwestycji jest poprawa warunków przejazdu i zwiększenie atrakcyjności
    przyległych gruntów dla inwestorów poprzez przebudowę drogi gminnej nr......... łączącej
    drogę wojewódzką z drogą powiatową. Zrealizowana w ramach Inwestycji Infrastruktura
    drogowa będzie ogólnodostępna i przeznaczona do użytku niekomercyjnego (tj.
    działalności innej niż gospodarcza). Infrastruktura będzie służyła nieodpłatnie
    mieszkańcom Gminy, jak i osobom odwiedzającym Gminę, zgodnie z celami, w których
    jest ona realizowana - tj. w celu rozwoju poziomu społeczno-gospodarczego w
    miejscowości. W związku z powyższym, Gmina nie będzie osiągać jakichkolwiek dochodów
    z tytułu wykorzystania efektów realizowanej Inwestycji przez wskazane powyżej osoby.
    Gmina nie planuje przy tym w przyszłości zmiany charakteru korzystania z ww.
    infrastruktury, w tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu,
    dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem zadanego pytania nr 1 we wniosku należy
    wskazać, że przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że
    budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz
    zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga.
    Działania zarządców dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez te jednostki władztwa
    publicznoprawnego.
    Mając na uwadze powyższe uregulowania, należy stwierdzić, że w przypadku
    udostępniania opisanej infrastruktury drogowej ogółowi użytkowników, nie użytkują jej
    Państwo do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i tym samym
    w powyższym zakresie nie działają Państwo jako podatnik, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy. W konsekwencji, powyższa czynność jest wyłączona z systemu podatku
    VAT i z tego względu stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podsumowując, stwierdzam, że czynności, w ramach których będą Państwo
    wykorzystywać majątek powstały w ramach inwestycji, nie są czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko odnośnie ustalenia czy czynności, w ramach których
    będą Państwo wykorzystywać majątek powstały w ramach inwestycji, stanowią

    czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy, jest
    prawidłowe.
    W kwestii pytania nr 2 wniosku należy wskazać, że podstawowe zasady dotyczące
    odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych,
    tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie
    zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w
    pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej
    czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    W omawianych okolicznościach sprawy nie będzie występował związek przyczynowo-
    skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia podatku związanego z Państwa
    wydatkami. Będą bowiem Państwo ponosić wydatki związane z budową infrastruktury
    drogowej, która będzie służyć realizacji zadań publicznych.

    Podkreślić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art.
    86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest/nie będzie spełniony, ponieważ
    majątek będący przedmiotem inwestycji (tj. infrastruktura drogowa) jest/będzie
    wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług. Zatem, nie mają/nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku
    naliczonego związanego z realizacją ww. inwestycji. Z tego tytułu nie przysługuje/nie
    będzie przysługiwało Państwu również prawo do zwrotu różnicy podatku, o której
    mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy,
    stwierdzam, że nie przysługuje/nie będzie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją
    Inwestycji pn. „...”, ponieważ majątek powstały w ramach ww. inwestycji nie jest/nie
    będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał
        w dacie zaistnienia zdarzenia
    oraz
      - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.