Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-214a/09/EŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-06-19
Teza: Stawka podatku przy sprzedaży budynku mieszkalnego jednorodzinnego i bliźniaczego z wbudowanym garażem.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; garaż; klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB); opodatkowanie; roboty-roboty budowlane; sprzedaż; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione przez Spółkę we wniosku z dnia 11 marca 2009 r. (data wpływu 16 marca 2009 r.), uzupełnionym pismami z dnia 10 i 18 czerwca 2009 r. (data wpływu 18 czerwca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku w wysokości 7% w odniesieniu do sprzedaży domów jednorodzinnych i bliźniaczych z garażami - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2009 r. wpłynął wniosek, uzupełniony pismem z dnia 10 i 18 czerwca 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania stawki podatku w wysokości 7% w odniesieniu do sprzedaży domów jednorodzinnych i bliźniaczych z garażami.

W przedmiotowym wniosku, oraz piśmie stanowiącym jego uzupełnienie, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka realizuje budynki mieszkalne, w których znajdują się między innymi garaże i hale garażowe. W nowo rozpoczętych inwestycjach, przedsiębiorstwo zamierza sprzedawać garaże jako pomieszczenia przynależne do lokali mieszkalnych oraz hale garażowe jako nieruchomość wspólną należącą do wszystkich właścicieli lokali, na takich samych zasadach jak grunt pod budynkiem, bez wyodrębniania prawa własności hali, z ustaleniem sposobu korzystania z hali przez poszczególnych członków wspólnoty, wskazanych w umowach sprzedaży lokali.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku sprecyzowano, iż Wnioskodawca dokonywać będzie dostawy domów mieszkalnych jednorodzinnych i bliźniaczych, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w grupowaniu 11.21. Pod każdym lokalem mieszkalnym (w piwnicy) zostanie wybudowany garaż, który stanowić będzie jedną bryłę z budynkiem. Wskazano także, że każdy nabywca będzie miał obowiązek zakupu garażu, jako części przynależnej. W umowach przedwstępnych i w akcie notarialnym podana będzie jedynie wartość mieszkania, obejmująca wszystkie elementy transakcji, tj. lokalu mieszkalnego i garażu.

W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do kwestii:

Czy w przypadku sprzedaży garażu jako pomieszczenia przynależnego do budynku mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali, obowiązuje stawka podatku od towarów i usług w takiej samej wysokości, jak dla budynku mieszkalnego, do którego przynależny jest garaż?

Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszej sprawie ma zastosowanie stawka podatku taka sama, jak do dostawy domu mieszkalnego, ponieważ garaż nie jest samodzielnym przedmiotem umowy sprzedaży. Nie zakłada się dla niego księgi wieczystej i stanowi z budynkiem jedna bryłę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Definicja towarów zawarta została w art. 2 pkt 6 ustawy, zgodnie z którym, towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone do wysokości 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku.

Zgodnie z ust. 12 powołanego artykułu, 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W myśl art. 41 ust. 12a cyt. ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12b powołanego wyżej artykułu, nie zalicza się budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Ponadto zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

1.  w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

W tym miejscu należy wskazać na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zatem, dla właściwego zdefiniowania pojęcia obiektu budownictwa mieszkaniowego, a co za tym idzie, stosowania odpowiedniej stawki podatkowej, należy uwzględniać regulacje wynikające z wyżej powołanego artykułu.

Ponadto, zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Natomiast z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Należy zauważyć, iż dom jednorodzinny (budynek mieszkalny jednorodzinny) zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane (art. 3 pkt 2a), to budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Zgodnie z PKOB w dziale 11 „Budynki mieszkalne” mieści się: grupa 111 tj. „Budynki mieszkalne jednorodzinne”, natomiast grupa 112 obejmuje „Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe”.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca dokonywać będzie dostawy domów mieszkalnych jednorodzinnych i bliźniaczych wraz z garażami, które będą znajdować się pod każdym budynkiem (w piwnicy). Garaże stanowić będą jedną bryłę z budynkiem. Budynki te sklasyfikowane są, zdaniem Spółki, w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w grupowaniu 11.21. Każdy nabywca będzie miał obowiązek zakupu garażu, jako części przynależnej. W umowach przedwstępnych i w akcie notarialnym podana będzie jedna wartość, obejmująca budynek i garaż. Jak Spółka wskazała w treści wniosku, garaże nie będą samodzielnym przedmiotem umowy sprzedaży, jak również nie będą zakładane dla nich odrębne księgi wieczyste.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz treść powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, że dostawa domów jednorodzinnych i bliźniaczych, w których bryle znajdują się garaże, podlegać będzie opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług.

Podkreślić należy, iż kwestie dotyczące zaklasyfikowania budynków wskazanych we wniosku do właściwego grupowania statystycznego, nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska dotyczącego klasyfikacji przedmiotowych budynków.

Jednocześnie informuje się, że kwestia dotycząca stawki podatku w odniesieniu do sprzedaży lokalu mieszkalnego z miejscem postojowym w hali garażowej została rozstrzygnięta w interpretacji nr ITPP2/443-214b/09/EŁ.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.