Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB1.4511.1.2017.1.JŁ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-27
Teza: Możliwość zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; budynek-budynek mieszkalny-usługowy budynek mieszkalny; cel-cele mieszkaniowe; darowizna; grunty; kredyt-kredyt mieszkaniowy; kredyt-spłata kredytu; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przebudowa; remonty; rozbudowa; spadek; wspólność-wspólność majątkowa; zbycie-odpłatne zbycie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w zw. z 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 stycznia 2017 r. (data wpływu 5 stycznia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie m. in. sprzedaży detalicznej kwiatów, roślin, nasion, nawozów, żywych zwierząt domowych, karmy dla zwierząt domowych prowadzonej w wyspecjalizowanych sklepach. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Wnioskodawca w 2009 roku zawarł umowę kredytu bankowego (kredyt budowlany) z przeznaczeniem na budowę systemem gospodarczym budynku magazynowo-usługowego (zwany w dalszej części „budynek X”). Wnioskodawca w 2010 roku zmienił plan projektowy budynku X dodając część mieszkalną na poddaszu. Poniesione wydatki w części mieszkalnej nie były ujmowane w rozliczeniu działalności gospodarczej. W 2011 roku budynek X został wybudowany i oddany do użytku. W 2014 roku Wnioskodawca otrzymał w drodze spadku po zmarłym ojcu działkę zabudowaną domem jednorodzinnym (zwanym w dalszej części „budynek Y”).

Zaistniałe zdarzenia Wnioskodawca przedstawia w następującej chronologii:

1.  W 2008 r. Wnioskodawca otrzymał pozwolenie na budowę budynku biurowo-magazynowego (budynek X), na działce otrzymanej w drodze darowizny przez małżonkę Wnioskodawcy w tym samym roku.
2.  W 2009 r. Wnioskodawca zawarł umowę kredytu z bankiem na prowadzoną działalność gospodarczą w celu budowy systemem gospodarczym budynku X. Ustanowiono hipotekę na rzecz banku. Do 2010 r. ponoszone wydatki były ujmowane w rozliczeniach prowadzonej działalności gospodarczej w ramach inwestycji z działalności gospodarczej.
3.  W 2010 r. Wnioskodawca uzyskał decyzję o zatwierdzeniu zamiennego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku X. Projekt zamienny dotyczył zmiany powierzchni budynku X: zaadaptowanie poddasza na część mieszkalną. Na działce tej wybudowano budynek mieszkalno-biurowo-magazynowy. Proporcja powierzchni wykorzystywanej na cele mieszkaniowe do powierzchni całkowitej wyniosła około 49,49%.
4.  Zawiadomienie o zakończeniu budowy z 2011 r.
5.  W 2011 r. nastąpiło przyjęcie środka trwałego – budynku użytkowo-mieszkalnego do ewidencji środków trwałych w działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę. Wartość kosztów wytworzenia środka trwałego wyniosła 50,51% z całości poniesionych kosztów.
6.  W 2014 r. Wnioskodawca otrzymał w drodze spadku po zmarłym ojcu działkę zabudowaną domem jednorodzinnym (budynek Y).
7.  W 2016 r. nastąpiło przekazanie (około 88% wartości sprzedaży) środków pieniężnych na rachunek bankowy Wnioskodawcy na zbycie budynku (Y) otrzymanego w drodze spadku.
8.  W 2016 r. dokonano spłaty całego kredytu budowlanego (kapitał i odsetki), (83% wartości otrzymanych pieniędzy w 2016 r.), w postaci przeniesienia uzyskanej kwoty ze zbycia budynku (Y) na spłatę kredytu budowlanego (kapitał i odsetki), w tym w wysokości 49,49% kredytu budowlanego dotyczącego części mieszkalnej budynku X.
9.  W 2016 r. podpisano akt notarialny sprzedaży budynku Y (odziedziczonej nieruchomości) i przekazano budynek Y nowemu właścicielowi.

Wnioskodawca planuje rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku X dotyczącego części mieszkalnej (49,49%) w przeciągu dwóch lat od dnia sprzedaży nieruchomości Y.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy przeznaczenie środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości (budynku Y) w przeciągu dwóch lat na spłatę kredytu budowlanego dotyczącą części mieszkalnej budynku X, (49,49% wartości kredytu) pozwoli skorzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym z tytułu zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat od nabycia?
2.  Czy poniesione wydatki ze środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży budynku Y przeznaczone na remont, modernizację budynku X mogą zostać zaliczone jako wydatek na cele mieszkaniowe w zakresie zwolnienia z podatku dochodowego?

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatkiem poniesionym na cel mieszkaniowy może być spłata kredytu oraz odsetki od kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia na cel określony w art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Środki przeznaczone na cele mieszkaniowe czyli np. na spłatę kredytu muszą pochodzić ze sprzedaży nieruchomości. Spłata części kredytu dotyczy poniesienia wydatków na wybudowanie części mieszkalnej w budynku X. Zgodnie z wyżej wymienionym przepisem istotne jest aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby ten kredyt był zaciągnięty przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży. Wydatkowanie środków winno służyć własnym celom mieszkaniowym podatnika. Posiadany kredyt służył wybudowaniu budynku mieszkalno-usługowego X, a poniesione przychody ze zbycia nieruchomości Y są przeznaczone na spłatę kredytu (kapitał i odsetki) w wysokości 49,49 % w części pokryty wybudowaniem części mieszkalnej budynku X, gdzie realizowane są Wnioskodawcy własne cele mieszkaniowe.

Wnioskodawca może przeznaczyć przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości Y na spłatę kredytu zaciągniętego na indywidualną działalność gospodarczą Wnioskodawcy, ponieważ ważne jest na jaki cel zostały przeznaczone środki pieniężne, a nie rodzaj kredytu zgodnie z art. 21 ust. 29.

Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawca uważa, że może skorzystać ze zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku wydatkowania środków pieniężnych ze sprzedaży nieruchomości (budynku Y) na spłatę kredytu (w tym kapitał i odsetki) budowlanego w wysokości 49,49%, zaciągniętego na wybudowanie budynku mieszkalno-usługowego.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego. Poniesione wydatki ze środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży budynku Y przeznaczone na remont, modernizację budynku X mogą zostać zaliczone w wartości 100 % poniesionego wydatku (poniesiony wydatek nie zostanie ujęty w rozliczeniu działalności gospodarczej Wnioskodawcy) jako wydatek na cele mieszkaniowe w zakresie zwolnienia z podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W myśl art. 30e ust. 1 powołanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

Natomiast zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

*   dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
*   dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Należny podatek wynikający z tego zeznania jest płatny w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 w związku z art. 45 ust. 1a ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Stanowi on, że wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131 uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c, na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, jest podatnikiem VAT. Wnioskodawca zawarł umowę kredytu bankowego (kredyt budowlany) z przeznaczeniem na budowę systemem gospodarczym budynku magazynowo – usługowego (budynek X). Wnioskodawca zmienił w 2010 r. plan projektowy tego budynku dodając część mieszkalną na poddaszu. Poniesione wydatki w części mieszkalnej nie były ujmowane w rozliczeniu prowadzonej działalności gospodarczej. Budynek został wybudowany i oddany do użytku w 2011 r. Proporcja powierzchni wykorzystanej na cele mieszkalne stanowi 49,49% powierzchni całkowitej. W tym samym roku wprowadzono do ewidencji środków trwałych w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej budynek użytkowo-mieszkalny. Wartość kosztów wytworzenia środka trwałego wyniosła 50,51% całości poniesionych kosztów. W 2014 r. Wnioskodawca otrzymał w drodze spadku działkę zabudowaną domem (budynek Y). Natomiast w 2016 r. Wnioskodawca otrzymał część pieniędzy pochodzących ze zbycia nieruchomości Y (tj. ok. 88% wartości sprzedaży) i spłacił cały kredyt budowlany (kapitał + odsetki), w tym 44,49% kredytu dotyczącego części mieszkalnej budynku X. Następnie podpisano akt notarialny sprzedaży budynku Y (odziedziczonej nieruchomości). Wnioskodawca planuje rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont budynku X dotyczącego części mieszkalnej (49,49%) w przeciągu dwóch lat od dnia sprzedaży nieruchomości Y.

Przenosząc powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego wcześniej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele mieszkaniowe” podatnika. Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe, w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych. Do takich celów wynikających z art. 21 ust. 25 zaliczamy m. in. wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego na budowę budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku oraz wydatki na budowę, rozbudowę, nadbudowę i remont budynku mieszkalnego, jego części.

Podkreślić należy, iż omawiany w niniejszej interpretacji art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczący spłaty kredytu przeznaczonego na zakup nieruchomości, odnosi się do art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy, w którym mowa jest o budowie budynku mieszkalnego. Nie odnosi się natomiast do spłaty kredytu przeznaczonego na budowę budynku niemieszkalnego, czy też jego części (niestanowiącej wyodrębnionej nieruchomości).

Podobnie jest w przypadku remontu budynku lub jego części. Ustawodawca w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ogranicza możliwość obniżenia podatku z tytułu sprzedaży nieruchomości o wydatki na cele mieszkaniowe. Celem mieszkaniowym w myśl tego przepisu nie jest remont budynku niemieszkalnego, czy też części mieszkalnej takiego budynku.

Ustawodawca – w odniesieniu do budynku niemieszkalnego – daje możliwość skorzystania z tego zwolnienia jedynie przy rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub adaptacji budynku niemieszkalnego na cele mieszkalne oraz spłacie kredytu na powyższe cele (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. e oraz art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z uwagi na to, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia budynku mieszkalnego, należy odwołać się w tym przypadku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.), zgodnie z którą budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, że część mieszkalna budynku wynosi 49,49% całkowitej powierzchni użytkowej, a z wniosku wynika, że część ta nie jest wyodrębnioną nieruchomością. W związku z powyższym, opisany we wniosku budynek – zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – kwalifikowany jest jako budynek niemieszkalny, gdyż jego część mieszkalna stanowi mniej niż połowę całkowitej powierzchni użytkowej. W konsekwencji wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży budynku mieszkalnego Y otrzymanego w drodze spadku na spłatę kredytu bankowego przeznaczonego na budowę budynku usługowo-mieszkalnego X oraz w przyszłości na jego remont i modernizację nie będzie uprawniało do zastosowania zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. ust. 25 pkt 2 oraz ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy rozdziału 1a ustawy Ordynacja podatkowa stanowią, że interpretacja indywidualna wydana w tym trybie, może dotyczyć tylko przepisów prawa podatkowego, przy czym Wnioskodawca jest zobowiązany wskazać je w złożonym wniosku.

Zakres żądania Wnioskodawcy wyznacza natomiast w szczególności:

*   stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,
*   stan prawny (przepisy prawa) wskazany przez wnioskodawcę oraz
*   zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) Wnioskodawcy.

W interpretacji nie oceniono skutków podatkowych potencjalnej rozbudowy, nadbudowy, przebudowy własnego budynku niemieszkalnego (możliwości zakwalifikowania wydatków z tego tytułu na cele mieszkaniowe), bowiem zadane we wniosku pytanie oznaczone nr 2, przedstawione uzasadnienie oraz wskazane przepisy prawa podatkowego ograniczyły zakres interpretacji – w zakresie pytania 2. – tylko do kwestii remontu i modernizacji przedmiotowego budynku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.