Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.75.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Ulga na powrót; Niemcy.
Słowa kluczowe: Niemcy
rezydencja-rezydencja podatkowa
ulga-ulga na powrót
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2025 r wpłynął Pana wniosek z 20 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 8 lipca 2025 r.– w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Od 6 października 2006 r. podejmował Pan zatrudnienie w Niemczech. W tym czasie
    zamieszkiwał Pan w Niemczech, każdorazowo w wynajmowanych mieszkaniach, które nie
    stanowiły tzw. hoteli robotniczych. Od czasu wyjazdu Pana centrum życiowym były
    Niemcy. Posiadał Pan, jednak adres zameldowania zarówno w Polsce, jak i w Niemczech.
    Do Polski wracał Pan okresowo, w celu odwiedzenia rodziny. Każdorazowo zatrudniony
    był Pan przez pracodawcę niemieckiego, zaś wszelkie należności podatkowe
    odprowadzane były do niemieckiego Urzędu Skarbowego. Nie dokonywał Pan rozliczeń w
    polskim Urzędzie Skarbowym. W trakcie kariery zawodowej, kilkukrotnie zmieniał Pan
    miejsce pracy i pracodawcę, jednak od 31 sierpnia 2012 r. do 28 lutego 2025 r.
    podejmował Pan stale zatrudnienie w jednym miejscu pracy, gdzie uznawany był za
    pracownika niemieckiego.
    W 2014 r. zawarł Pan związek małżeński, zaś Pana żona zamieszkiwała na stałe w Polsce,
    gdzie podejmowała zatrudnienie. Przez cały dotychczasowy czas trwania małżeństwa nie
    rozliczał się Pan wspólnie z żoną. W 2016 r. urodził się Panu syn, a w 2019 r. córka. Dzieci
    wraz z żoną zamieszkiwały w Polsce, Pan zaś wynajmowałem mieszkanie w Niemczech,
    gdzie był zameldowany, a rodzina okresowo Pana odwiedzała. W okresach wolnych od
    pracy naprzemiennie żona z dziećmi przyjeżdżała do Pana lub Pan wracał do Polski, gdzie
    również posiadał Pan zameldowanie.
    W czasie zatrudnienia i zamieszkiwania w Niemczech, pobierał Pan wszelkie świadczenia
    należne obywatelom Niemiec, takie jak świadczenie chorobowe, korzystał Pan wyłącznie z
    niemieckiej służby zdrowia, pobierał świadczenie rodzinne oraz pozostałe świadczenia
    należne na dzieci obowiązujące w landzie X gdzie Pan zamieszkiwał. W Niemczech także
    posiadał Pan pojazd, zarejestrowany na niemiecki adres zameldowania, z którego
    korzystał.
    Z 1 marca 2025 r. powrócił Pan na stałe do Polski i podjął w Polsce zatrudnienie. Z tą
    również datą zakończył Pan wszelkie sprawy łączące Pana z Państwem niemieckim, to jest
    wymeldował się Pan wskazując w dokumencie wymeldowania, że wyjeżdża za granicę (do
    Polski), zrezygnował Pan z pracy, zrezygnował ze świadczeń socjalnych, itp.
    Od 1 marca 2025 r. podjął Pan zatrudnienie w Polsce i zamieszkał na stałe z rodziną w
    Polsce. Ponadto posiada Pan również obywatelstwo niemieckie, którym legitymował się
    podczas zamieszkiwania i podejmowania pracy w Niemczech, stąd był Pan traktowany
    jako obywatel Niemiec i korzystał z wszelkich uprawnień z tego wynikających.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Pismem z 1 lipca 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    a) Od którego roku chce Pan skorzystać z ulgi na powrót?
    Odpowiedź: Do Polski wrócił Pan z końcem lutego 2025 r., a od marca 2025 r. podjął Pan
    w Polsce zatrudnienie, zatem zgodnie z brzemieniem zasad dot. tzw. ulgi na powrót z ulgi
    chce Pan skorzystać począwszy od 2025 r., tj. od marca 2025 r. kiedy to podjął Pan w
    Polsce zatrudnienie. Jak wynika z przepisów ulga przysługuje przez kolejne cztery
    następujące po sobie lata, zatem w Pana przypadku są to lata 2025 - 2029.
    b) Czy posiada Pan certyfikat rezydencji lub inny dowód/inne dowody dokumentujące
      miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w latach 2022-2024 oraz w
      2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski (np.
      umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna
      umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też
      zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – prosimy wyjaśnić jakie)?
    Odpowiedź: Tak, posiada Pan dokumenty świadczące o Pana ścisłym powiązaniu z
    Niemcami, tj. zaświadczenie ostatniego pracodawcy, dotyczące okresu zatrudnienia,
    świadczące o tym, że pracował Pan przez ostatnich blisko 13 lat w Niemczech u jednego
    pracodawcy, którego kopię przesłał Pan w załączeniu, potwierdzenie wymeldowania z
    miasta X, świadczące o tym, że zamieszkiwał Pan na stałe w Niemczech i wrócił do Polski z

    końcem lutego 2025 r., którego kopię przesłał Pan w załączeniu oraz roczne paski
    wynagrodzeń za lata 2022, 2024 i 2025, świadczące o tym, że w Niemczech otrzymywał
    Pan wynagrodzenie i tam również odprowadzał podatek, jak i inne konieczne składki,
    które również przesłał Pan w załączeniu. W tym miejscu wskazuje Pan, że z uwagi na
    przeprowadzkę i konieczność przeniesienia wszelkich dokumentów do Polski, nie jest Pan
    w stanie znaleźć rocznego pasku wynagrodzenia za rok 2023, jednak z potwierdzenia
    zatrudnienia wynika, że w 2023 r. również pracował Pan na stałe za granicą i pobierał tam
    uposażenie.
    c) Czy w którymkolwiek roku podatkowym: 2024, 2023 lub 2022 przebywał Pan na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni? Jeśli tak, prosimy podać w
      którym konkretnie roku?
    Odpowiedź: W latach podatkowych 2022, 2023 i 2024 nie przebywał Pan w Polsce dłużej
    niż 183 dni.
    d) W którym kraju (krajach) – w latach 2022-2024 oraz w okresie od początku roku 2025
      do dnia poprzedzającego dzień w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na
      Rzeczpospolitą Polską (powrócił Pan do Polski) – miał Pan stałe miejsce zamieszkania?
    Odpowiedź: W latach 2022, 2023, 2024 i do dnia 28.02.2025 r. miał Pan stałe miejsce
    zamieszkania w Niemczech. Jak wskazywał Pan w treści wniosku, w Niemczech Pan
    pracował, wynajmował mieszkanie, miał zarejestrowany motor i korzystał ze świadczeń
    niemieckiej służby zdrowia, jak również w Niemczech odprowadzał Pan podatki i wszelkie
    niezbędne składki. Ponadto, pobierał Pan w Niemczech również świadczenia należne na
    dzieci, a także w latach wcześniejszych korzystał z urlopu rodzicielskiego, itp.
    e) W którym z krajów – w latach 2022-2024 oraz w okresie od początku roku 2025 do dnia
      poprzedzającego dzień w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą
      Polską (powrócił Pan do Polski) – w Polsce czy w Niemczech miał Pan ściślejsze
      powiązania osobiste (w szczególności rodzina, żona, dzieci i czy dzieci pozostawały na
      Pana utrzymaniu, znajomi)?
    Odpowiedź: W latach 2022, 2023, 2024 i do 28 lutego 2025 r. Pana żona i dzieci, byli
    zameldowani w Polsce, jednak z racji wykonywanego przez żonę zawodu, z uwagi na
    pandemię koronawirusa, a nadto z racji faktu, że dzieci nie były objęte obowiązkiem
    szkolnym, przebywali w zależności od obowiązków żony zarówno w Polsce, jak i w
    Niemczech. W związku z tym trudno uznać, z którym krajem był Pan ściślej związany pod
    względem powiązań osobistych. W czasie bowiem kiedy żona i dzieci przebywali w Polsce,
    był Pan w części związany z Polską, bowiem co pewien czas ich Pan odwiedzał. W okresie z
    kolei, kiedy byli w Niemczech, był Pan w całości związany z Niemcami i nie miał Pan
    powodu przyjeżdżać do Polski. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że w Niemczech, w
    bliskiej odległości od Pana miejsca zamieszkania w Niemczech, zamieszkiwały Pana dwie
    siostry wraz z rodzinami, z którymi jest Pan silnie związany. Również wszyscy Pana
    znajomi zamieszkują na stałe w Niemczech, w okolicy miasta Y i tak również spędzał Pan
    czas wolny, realizował hobby, spędzał wakacje, itp. W dalszym ciągu, odnosząc się treści
    zapytania, wskazuje Pan, że w latach 2022, 2023, 2024 i do 28 lutego 2025 r. opiekę nad
    Pana dziećmi pochodzącymi z małżeństwa, wykonywała Pana żona, która ponadto przez
    wszystkie wyżej wskazane lata w całości ponosiła koszt utrzymania dzieci i domu w Polsce.
    Pana żona odbywała z dziećmi konieczne wizyty lekarskie, terapie, kupowała dla nich
    ubrania, obuwie, leki, itp., czego koszt w pełni ponosiła. Owe obowiązki w ogóle Pana nie
    obciążały, a środki, które zarabiał Pan przekazywał na swoje utrzymanie w Niemczech,
    zakup motoru, czy oszczędności. Wbrew treści przepisów polskiego Kodeksu Rodzinnego i
    Opiekuńczego, w Pana związku obowiązywał taki podział ról rodzicielskich.
    f) W którym z krajów – w latach 2022-2024 oraz w okresie od początku roku 2025 do dnia
      poprzedzającego dzień w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą
      Polską (powrócił Pan do Polski) – w Polsce czy w Niemczech miał Pan ściślejsze
      powiązania gospodarcze (źródła dochodów, posiadane nieruchomości, inwestycje,

      oszczędności, kredyty, konta bankowe, ubezpieczenia na życie lub majątkowe,
      ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usług (np. telefonia komórkowa,
      internet), itp.)?
    Odpowiedź: W latach 2022, 2023, 2024 i do 28 lutego 2025 r. w kwestiach gospodarczych
    był Pan ściśle związany z Niemcami. W Niemczech Pan pracował, otrzymywał
    wynagrodzenie, regulował należności publicznoprawne, ponadto w Niemczech
    wynajmował Pan mieszkanie, miał telefon komórkowy, Internet, opłacał Pan TV, miał
    zarejestrowany motor, opłacał miejsce parkingowe, itd. W okresie wyżej wskazanym nie
    miał Pan takowych powiązań z Polską.
    g) W którym z krajów – w latach 2022-2024 oraz w okresie od początku roku 2025 do dnia
      poprzedzającego dzień w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą
      Polską (powrócił Pan do Polski) – w Polsce czy w Niemczech prowadził Pan aktywność
      społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależał Pan do organizacji/klubów,
      itp.?
    Odpowiedź: W latach 2022, 2023, 2024 i do 28 lutego 2025 r. w żadnym kraju nie
    przynależał Pan do jakiejkolwiek organizacji czy klubu. Ponadto, nie jest Pan osobą, która
    udziela się społecznie, kulturalnie, politycznie czy obywatelsko. Jedynie może Pan wskazać,
    że we wskazanym okresie miał Pan prawo głosowania w wyborach w Niemczech, uiszczał
    Pan tzw. podatek kościelny - Kirchensteuer, a także otrzymywał informacje z niemieckiego
    organu rentowego informujące o wysokości zgromadzonych przez Pana środków i
    prognozowanej wysokości emerytury.
    h) W którym z krajów – w latach 2022-2024 oraz w okresie od początku roku 2025 do dnia
      poprzedzającego dzień w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą
      Polską (powrócił Pan do Polski) – zazwyczaj Pan przebywał?
    Odpowiedź: W latach 2022, 2023, 2024 i do 28 lutego 2025 r. zazwyczaj przebywał Pan w
    Niemczech, gdzie podejmował Pan stałą pracę i gdzie znajdowało się Pana centrum
    życiowe. Ponadto wskazuje Pan, że sytuacja taka istniała od ukończenia przez Pana 19
    roku życia, bowiem wówczas wyjechał Pan do Niemiec, gdzie podejmował stałe
    zatrudnienie i przebywał.
    i) Czy miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres pobytu
      zagranicą?
    Odpowiedź: W Polsce posiadał Pan miejsce zamieszkania od dnia urodzenia, tj. 24
    listopada 1987 r. do około września 2006 r., to jest przez blisko 19 lat. Po ukończeniu
    bowiem szkoły zawodowej wyjechał Pan do Niemiec, gdzie pracował i mieszkał, do dnia 28
    lutego 2025 r.
    j) Czy posiada Pan polskie obywatelstwo?
    Odpowiedź: Z uwagi na fakt, że urodził się Pan w Polsce, z rodziców Polaków, posiada Pan
    obywatelstwo polskie.
    k) Czy od momentu przyjazdu do Polski Pana centrum interesów osobistych i
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce?
    Odpowiedź: Od momentu powrotu do Polski w dniu 28 lutego 2025 r. Pana ośrodek
    interesów życiowych znajduje się w Polsce. Od 1 marca 2025 r. podjął Pan w Polsce pracę,
    którą wykonuje do nadal i w tym czasie nie podejmował Pan zatrudnienia w Niemczech i
    nie jest Pan od 1 marca 2025 r. związany z Niemcami.
    l) Czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej podlegał Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
    Odpowiedź: Od dnia podjęcia pracy w Polsce, to jest 1 marca 2025 r. podlega Pan w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

    m) Czy w latach, w których chce Pan skorzystać z ulgi uzyskał Pan/będzie Pan uzyskiwał
      dochody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
      stosunku pracy, lub z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, lub z pozarolniczej działalności
      gospodarczej?
    Odpowiedź: W latach, w których zamierza Pan skorzystać z ulgi zamierza Pan uzyskiwać
    dochód ze stosunku pracy.
    n) Czy korzystał Pan wcześniej w całości lub w części z ulgi na powrót?
    Odpowiedź: Nigdy wcześniej nie korzystał Pan z tzw. ulgi na powrót.

## Pytanie

Czy w związku z opisanym stanem faktycznym może Pan skorzystać z tzw. ulgi podatkowej
    na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    W Pana ocenie, wobec przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, uzupełnionego
    pismem z 1 lipca 2025 r., powinna Panu przysługiwać, a co więcej należna jest Panu ulga
    podatkowa o jakiej mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, to jest tzw. ulga na powrót.
    Przez cały czas Pana kariery zawodowej pracował Pan za granicą, legitymując się
    obywatelstwem niemieckim, które posiada i traktowany był Pan jako pracownik niemiecki
    (pochodzenia niemieckiego, władający biegle językiem niemieckim, mieszkający na stałe w
    Niemczech). Ponadto, do 2014 r., kiedy to wziął Pan ślub nie miał Pan stałego powiązania z
    Polską. Dopiero po ślubie zaczął Pan z większą częstotliwością przyjeżdżać do Polski,
    jednak nadal Pana centrum życiowym były Niemcy. Potwierdzeniem powyższego jest fakt,
    że wynajmował Pan w Niemczech mieszkanie, w którym także przebywała czasowo Pana
    żona, a później również dzieci. Obecnie z kolei wrócił Pan do Polski, gdzie podjął
    zatrudnienie i jednocześnie zakończył Pan wszelkie sprawy w Niemczech. Powyższe
    świadczy zatem jednoznacznie o tym, że wrócił Pan do Polski na stałe i w Polsce będzie
    Pan zamieszkiwał, a także w Polsce podjął Pan zatrudnienie, notabene po raz pierwszy po
    ukończeniu szkoły zawodowej. Całą bowiem dotychczasową karierę zawodową spędził
    Pan w Niemczech.
    W Pana ocenie bez znaczenia jest fakt, że od 2014 r., kiedy to wziął Pan ślub, miał osobiste
    powiązania z Polską, ponieważ Pana żona to Polka, posiadająca w Polsce dom, a także
    podejmująca w Polsce zatrudnienie. Zaakcentowania bowiem wymaga, że Pana żona
    również posiada obywatelstwo niemieckie, podobnie jak Pana, które poza paszportem
    polskim, posługują się paszportem niemieckim. Po ślubie i narodzinach dzieci, nadal
    bowiem na stałe zamieszkiwał Pan w Niemczech, gdzie znajdowało się Pana centrum
    życiowe. W Polsce zamieszkiwała Pana rodzina, jednak Pan przebywał w Polsce
    okazjonalnie. Taki sposób funkcjonowania razem z żoną przyjął Pan i przez lata
    praktykował. W Niemczech pracował Pan, jako pracownik niemiecki, z wszystkimi z
    powyższego wynikającymi konsekwencjami, w tym w Niemczech odprowadzał Pan składki
    emerytalno - rentowe, zdrowotne, a także podatek. Tym samym, po powrocie na stałe do
    Polski i zamknięciu wszelkich spraw w Niemczech, w tym podczas wymeldowania
    wskazaniu, że wyjeżdża Pan na stałe za granicę - do Polski, powinna Panu przysługiwać
    tzw. ulga na powrót, bowiem jednoznacznie wrócił Pan do Polski, po 19 latach stałej pracy
    i zamieszkiwania w Niemczech.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a. trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b. okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
      3) podatnik:
          a. posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b. miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach

            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 powołanej ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pan być uznaną za
    osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie
    miejsca zamieszkania do Polski.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej
    osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone
    spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich,
    aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania
    określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania
    na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    W Pana sprawie znajdą zatem zastosowanie przepisy umowy z dnia 14 maja 2003 r.
    między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005
    r., Nr 12, poz. 90).
    Kwestia miejsca zamieszkania w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania między Polską a Niemcami została omówiona w art. 4 tej umowy.
    W myśl art. 4 ust. 1 ww. umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego
      Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce
      stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i
      obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.

      Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym
      Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z
      tytułu majątku położonego w tym Państwie.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. umowy:
      Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się
      według następujących zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
        ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
        Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w
        tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek
        interesów życiowych),
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
        życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
        Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym zwykle przebywa,
      c) jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie,
        którego jest obywatelem,
      d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
        nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w
        drodze wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania,
    dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko,
    co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w
    sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć
    charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu
    Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i
    ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz
    nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod
    uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i
    wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim
    mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne
    postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie
    tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym
    osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Z opisu sprawy wynika, że od 6 października 2006 r. podejmował Pan zatrudnienie w
    Niemczech. W tym czasie zamieszkiwał Pan w Niemczech, każdorazowo w
    wynajmowanych mieszkaniach, które nie stanowiły tzw. hoteli robotniczych. Od czasu
    wyjazdu Pana centrum życiowym były Niemcy. W 2014 r. zawarł Pan związek małżeński,
    zaś Pana żona zamieszkiwała na stałe w Polsce, gdzie podejmowała zatrudnienie. Przez
    cały dotychczasowy czas trwania małżeństwa nie rozliczał się Pan wspólnie z żoną. W 2016
    r. urodził się Panu syn, a w 2019 r. córka. Dzieci wraz z żoną zamieszkiwały w Polsce, Pan
    zaś wynajmowałem mieszkanie w Niemczech, gdzie był zameldowany, a rodzina okresowo

    Pana odwiedzała. Posiada Pan również obywatelstwo niemieckie, którym legitymował się
    podczas zamieszkiwania i podejmowania pracy w Niemczech, stąd był Pan traktowany
    jako obywatel Niemiec i korzystał z wszelkich uprawnień z tego wynikających.
    W latach podatkowych 2022, 2023 i 2024 nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni.
    W latach 2022, 2023, 2024 i do dnia 28 lutego 2025 r.:
      miał Pan stałe miejsce zamieszkania w Niemczech. Tam Pan pracował, wynajmował
      mieszkanie, miał zarejestrowany motor i korzystał ze świadczeń niemieckiej służby
      zdrowia, jak również w Niemczech odprowadzał Pan podatki i wszelkie niezbędne
      składki. Ponadto, pobierał Pan w Niemczech również świadczenia należne na dzieci,
      a także w latach wcześniejszych korzystał z urlopu rodzicielskiego, itp.;
      miał Pan prawo głosowania w wyborach w Niemczech;
      w kwestiach powiązań osobistych - Pana żona i dzieci, byli zameldowani w Polsce,
      jednak z racji wykonywanego przez żonę zawodu, z uwagi na pandemię
      koronawirusa, a nadto z racji faktu, że dzieci nie były objęte obowiązkiem szkolnym,
      przebywali w zależności od obowiązków żony zarówno w Polsce, jak i w Niemczech.
      W czasie bowiem kiedy żona i dzieci przebywali w Polsce, był Pan w części związany z
      Polską, bowiem co pewien czas ich Pan odwiedzał. W okresie z kolei, kiedy byli w
      Niemczech, był Pan w całości związany z Niemcami i nie miał Pan powodu
      przyjeżdżać do Polski. W Niemczech, w bliskiej odległości od Pana miejsca
      zamieszkania w Niemczech, zamieszkiwały Pana dwie siostry wraz z rodzinami, z
      którymi jest Pan silnie związany. Również wszyscy Pana znajomi zamieszkują na stałe
      w Niemczech;
      w kwestiach gospodarczych był Pan ściśle związany z Niemcami. W Niemczech Pan
      pracował, otrzymywał wynagrodzenie, regulował należności publicznoprawne,
      ponadto w Niemczech wynajmował Pan mieszkanie, miał telefon komórkowy,
      Internet, opłacał Pan TV, miał zarejestrowany motor, opłacał miejsce parkingowe, itd.
      W okresie wyżej wskazanym nie miał Pan takowych powiązań z Polską;
      zazwyczaj przebywał Pan w Niemczech, gdzie podejmował Pan stałą pracę i gdzie
      znajdowało się Pana centrum życiowe. Ponadto wskazuje Pan, że sytuacja taka
      istniała od ukończenia przez Pana 19 roku życia, bowiem wówczas wyjechał Pan do
      Niemiec, gdzie podejmował stałe zatrudnienie i przebywał.
    Mając na uwadze opisany stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy
    stwierdzić, że spełnia Pan przesłanki pozwalające uznać Pana za osobę mającą miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych zarówno w Polsce, jak i w Niemczech, z uwagi na
    fakt, że pracował i przebywał Pan w Niemczech, natomiast w Polsce mieszkała Pana żona
    oraz dzieci.
    W konsekwencji, Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy ustalić
    zgodnie z regułami kolizyjnymi zawartymi w art. 4 ust. 2 Konwencji.
    Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i
    majątku, pkt a w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Konwencji (gdy istnieje kolizja
    ustawodawstw obu państw) uważa się, że miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje
    się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co
    oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w
    przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których
    wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.

    Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach,
    to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i
    gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek
    interesów życiowych.
    Po dokonaniu analizy Pana stopnia powiązań osobistych i gospodarczych, należy
    stwierdzić, że posiada Pan ośrodek interesów osobistych w Polsce (żona, dzieci),
    natomiast ośrodek interesów gospodarczych w Niemczech (źródło dochodów, polisy
    ubezpieczeniowe, hobby). Zatem, nie można określić państwa, w którym w latach 2022,
    2023, 2024 i do dnia 28 lutego 2025 r. znajdował się Pana ośrodek interesów życiowych. W
    związku z czym, zastosowanie znajdzie przepis art. 4 ust. 2 lit. b Konwencji, który
    pierwszeństwo opodatkowania przyznaje państwu, w którym osoba fizyczna zazwyczaj
    przebywa.
    Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego w latach podatkowych 2022, 2023 i 2024
    nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni, zatem większą część roku przebywał Pan
    poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Zatem, w okresie od roku 2022 do 28 lutego 2025 r. Pana miejscem zamieszkania były
    Niemcy. W konsekwencji, w latach 2022, 2023, 2024 i do dnia 28 lutego 2025 r. podlegał
    Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z treści wniosku wynika również, że z 1 marca 2025 r. powrócił Pan na stałe do Polski i
    podjął w Polsce zatrudnienie. Z tą również datą zakończył Pan wszelkie sprawy łączące
    Pana z Państwem niemieckim, to jest wymeldował się Pan wskazując w dokumencie
    wymeldowania, że wyjeżdża za granicę (do Polski), zrezygnował Pan z pracy, zrezygnował
    ze świadczeń socjalnych, itp. Od 1 marca 2025 r. podjął Pan zatrudnienie w Polsce i
    zamieszkał na stałe z rodziną w Polsce.
    Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że od momentu powrotu do Polski Pana
    ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce. Od dnia podjęcia pracy w Polsce, to
    jest 1 marca 2025 r. podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W związku z powyższym, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że posiada Pan również
    obywatelstwo niemieckie, którym legitymował się podczas zamieszkiwania i
    podejmowania pracy w Niemczech, stąd był Pan traktowany jako obywatel Niemiec i
    korzystał z wszelkich uprawnień z tego wynikających. W latach 2022, 2023, 2024 i do dnia
    28.02.2025 r. miał Pan stałe miejsce zamieszkania w Niemczech. Jak wskazywał Pan w
    treści wniosku, w Niemczech Pan pracował, wynajmował mieszkanie, miał zarejestrowany
    motor i korzystał ze świadczeń niemieckiej służby zdrowia, jak również w Niemczech
    odprowadzał Pan podatki i wszelkie niezbędne składki. Ponadto, pobierał Pan w
    Niemczech również świadczenia należne na dzieci, a także w latach wcześniejszych
    korzystał z urlopu rodzicielskiego, itp. W latach podatkowych 2022, 2023 i 2024 nie
    przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni.
    Zatem, spełniła Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww.
    ustawy.
    Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww.
    ustawy jest posiadanie obywatelstwa polskiego, który to warunek również Pan spełnił,
    bowiem jak Pan wskazał w opisie sprawy posiada Pan obywatelstwo polskie.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami
    mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo
    zaświadczenie od byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że posiada Pan dokumenty świadczące o Pana
    ścisłym powiązaniu z Niemcami, tj. zaświadczenie ostatniego pracodawcy, dotyczące
    okresu zatrudnienia, świadczące o tym, że pracował Pan przez ostatnich blisko 13 lat w
    Niemczech u jednego pracodawcy, potwierdzenie wymeldowania z miasta X, świadczące o
    tym, że zamieszkiwał Pan na stałe w Niemczech i wrócił do Polski z końcem lutego 2025 r.
    oraz roczne paski wynagrodzeń za lata 2022, 2024 i 2025, świadczące o tym, że w
    Niemczech otrzymywał Pan wynagrodzenie i tam również odprowadzał podatek, jak i inne
    konieczne składki.
    Wymienione przez Pana dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu rezydencji,
    jednakże mogą one stanowić „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia”, o
    których mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, można wywieść, że posiada Pan inne dokumenty potwierdzające, że Pana miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
    zwolnienia (przed przyjazdem do Polski) znajdowało się w Niemczech. Spełnił zatem Pan
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Pana „inne dowody
    dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do
    zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych
    czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
    sam przepis prawa.
    Jednocześnie, w sposób oczywisty spełnił Pan również zastrzeżenie wynikające z art. 21
    ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, jako że skorzystanie z przedmiotowej ulgi jest możliwe
    poczynając od rozliczenia za rok 2025 (jak to ma miejsce w Pana przypadku) lub od roku
    2026.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa uznać należy, że ma Pan prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, w czterech kolejno
    po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło
    przeniesienie miejsca zamieszkania, tj. od 2025 r., albo od początku roku następnego, tj.

    od 2026 r. Przedmiotowym zwolnieniem od opodatkowania, może Pan zatem objąć
    przychody uzyskiwane z tytułu umowy o pracę opodatkowane na zasadach ogólnych za
    lata: 2025-2028 lub 2026-2029, a nie jak Pan wskazał za lata 2025-2029.
    Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Dodatkowo wyjaśniam, że w ramach postępowania w sprawie o wydanie interpretacji
    indywidualnej przepisów prawa podatkowego, nie analizuję załączonych do wniosku
    dokumentów. Analiza załączników nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
    na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację
    przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym
    załączone do wniosku dokumenty nie mogą być przedmiotem merytorycznej analizy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosuje się Pan do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.