Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.204.2021.3.EB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-07-07
Teza: Brak uznania zbywanych składników majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, rezygnacja ze zwolnienia.
Słowa kluczowe: nieruchomości; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; zwolnienie; zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 29 marca 2021 r. (data wpływu 6 kwietnia 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 czerwca 2021 r. (data wpływu 23 czerwca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku uznania transakcji sprzedaży Nieruchomości przez Zbywcę za zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
*   zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy Nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy (pytania oznaczonego we wniosku nr 2),
*   prawa do odliczenia podatku naliczonego przez Nabywcę z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania transakcji sprzedaży Nieruchomości przez Zbywcę za zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (pytanie oznaczone we wniosku nr 1), zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy Nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy (pytania oznaczonego we wniosku nr 2), prawa do odliczenia podatku naliczonego przez Nabywcę z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 3). Wniosek uzupełniono w dniu 23 czerwca 2021 r. o doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 i stanowiska oraz opłatę.

We wniosku złożonym przez:

*   **Zainteresowanego będącego stroną postępowania: (…) Sp. z o.o.;**
*   **Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: (…);**

**

przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka (\`(...)\`) Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka” albo jako: „Nabywca”) jest podmiotem działającym w branży paliwowej, specjalizującym się w handlu olejami i smarami stosowanymi w motoryzacji oraz w przemyśle, a także w hurtowej sprzedaży paliw płynnych. Spółka posiada również własne stacje paliw, na których prowadzi sprzedaż detaliczną. Działalność ta odbywa się w oparciu o stosowne zezwolenia oraz koncesje, a także z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

W związku z rozwojem działalności gospodarczej, tj. rozszerzeniem obrotu paliwami płynnymi poprzez handel na stacjach paliw, Nabywca dokonał zakupu poniżej wskazanych nieruchomości oraz udziałów w nieruchomości od (…), czynnego podatnika VAT, prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (…) (dalej jako: „Zbywca”).

1.  Prawa użytkowania wieczystego do dnia 20 grudnia 2092 r. zabudowanego gruntu stanowiącego własność Gminy (\`(...)\`), stanowiącego działki nr: (\`(...)\`), o łącznym obszarze (…) ha oraz związanej z nim własnością budynku, stanowiącego odrębną nieruchomość, tj. budynku stacji paliw płynnych o powierzchni 20,00 m2. Dla ww. gruntu i budynku Sąd Rejonowy w (\`(...)\`), Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (\`(...)\`) (dalej jako: „Nieruchomość 1”);
2.  Nieruchomości położonej (\`(...)\`), stanowiącej działki nr: (\`(...)\`) oraz (\`(...)\`), o łącznym obszarze 0.0559 ha, dla której Sąd Rejonowy w (\`(...)\`) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą (…) (dalej jako: „Nieruchomość 2”);
3.  Współwłasności w udziale wynoszącym 1/3 części nieruchomości położonej (\`(...)\`), stanowiącej działkę nr (…) o obszarze (…) ha, dla której Sąd Rejonowy w (\`(...)\`),Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (…) (dalej jako: „Nieruchomość 3”).

Nieruchomość 1, Nieruchomość 2 i udział Nieruchomości 3 będą dalej łącznie określane jako „Nieruchomość”.

Na Nieruchomości znajdują się następujące obiekty:


| Nieruchomość | Działka | Obiekty 
| Nieruchomość 1 | (…) | Droga z kostki brukowej 
| (…) | Budynek stacji paliw 20 m2; wiata, 4 dystrybutory paliwa, plac utwardzony 
| Nieruchomość 2 | (…) | Droga asfaltowa 
| (…) | Zbiorniki na paliwo naziemne i podziemne, plac utwardzony 
| Nieruchomość 3 (udział 1/3) | (…) | Droga z kostki brukowej 

Nieruchomości są obciążone nieodpłatnymi służebnościami przejazdu i przechodu, służebnością drogi, prawem użytkowania studni i prawem dojścia do niej, ograniczeniem w użytkowaniu nieruchomości wzdłuż toru kolejowego.

Budynek znajdujący się na działce (\`(...)\`)stanowi budynek w rozumieniu przepisów ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333; dalej: „Prawo budowlane”), a pozostałe obiekty stanowią budowle lub ich części albo urządzenia budowlane w rozumieniu Prawa budowlanego. Droga z kostki brukowej, wiata, zbiorniki na paliwo naziemne i podziemne, dystrybutory paliwa są trwale związane z gruntem, stanowią infrastrukturę techniczną i komunikacyjną służącą funkcjonowaniu stacji paliw.

Własność powyższych nieruchomości, praw oraz udziałów Zbywca nabył na podstawie aktu notarialnego – umowy sprzedaży dnia 10 września 2002 r.

Zbywca wykorzystywał Nieruchomości i znajdujące się na nich obiekty do prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej m.in. na dokonywaniu sprzedaży na stacji paliw, co stanowiło u niego czynności podlegające opodatkowaniu VAT. Spółka, jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie hurtowego obrotu paliwami płynnymi, spełniała również rolę dostawcy tego paliwa na stację paliw Zbywcy znajdującą się na Nieruchomości.

Zbywca nie dokonywał na Nieruchomości nakładów przekraczających 30% ich wartości w ciągu ostatnich 2 lat. Zbywca wykorzystywał nieruchomość do prowadzenia w niej swojej działalności gospodarczej w okresie ostatnich 2 lat przed zawarciem umowy sprzedaży Nieruchomości z Nabywcą, jak również wcześniej.

Nabywca i Zbywca zawarli umowę sprzedaży Nieruchomości w formie aktu notarialnego dnia 4 grudnia 2020 r. Przed zawarciem umowy Spółka i Zbywca złożyli do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT dostawy towarów na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Nabywca będzie prowadził na Nieruchomości działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu sprzedaży na stacji paliw. Działalność będzie prowadzona pod firmą Nabywcy (Nabywca nie będzie korzystał z nazwy, firmy czy innych nazw i znaków identyfikujących Zbywcę). W ramach transakcji sprzedaży Nieruchomości nie doszło do przejścia zakładu pracy w rozumieniu art. 231 z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1320). Po nabyciu Nieruchomości Nabywca zawarł nowe umowy dotyczące zatrudnienia osób do obsługi stacji paliw. Aby prowadzić działalność w zakresie sprzedaży na stacji paliw, Nabywca zainstalował także własny system sprzedażowy oraz dokonał fiskalizacji własnych kas rejestrujących.

Sprzedawca nie prowadził dla Nieruchomości odrębnych ksiąg rachunkowych, rachunków bankowych i nie przekazywał ich Nabywcy. Nieruchomość, jak i znajdująca się na niej stacja paliw, nie stanowiły odrębnej, samodzielnej jednostki organizacyjnej w przedsiębiorstwie Zbywcy.

Wnioskodawcy wskazują, iż w ramach opisanej transakcji na Spółkę nie zostały przeniesione w szczególności środki pieniężne związane z działalnością Zbywcy prowadzoną na Nieruchomości, należności oraz zobowiązania Zbywcy, prawa i obowiązki z umów dotyczących finansowania, prawa i obowiązki wynikające z innych umów, dokumentacja związana z prowadzoną działalnością, know-how Zbywcy dotyczący prowadzenia sprzedaży na stacji paliw, ani inne składniki majątkowe Zbywcy.

Aby prowadzić działalność w zakresie sprzedaży na stacji paliw znajdującej się na Nieruchomości, Spółka angażuje m.in. posiadany know-how w zakresie obrotu paliwami (w szczególności w zakresie sprzedaży na stacjach paliw, które Nabywca dotychczas prowadził), uzyskuje lub wykorzystuje posiadane już koncesje i pozwolenia. Spółka będzie nabywać kluczowe dla prowadzonej działalności towary – paliwa silnikowe – na podstawie kontraktów zawieranych ze swoimi stałymi partnerami biznesowymi. Spółka będzie inwestowała w działalność własne lub samodzielnie pozyskane środki finansowe.

W odpowiedzi na zadane pytania Zainteresowany będący stroną postępowania w dniu 23 czerwca 2021 r. uzupełnił wniosek o następujące informacje:

1.  Jakie dokładnie naniesienia znajdują się na poszczególnych działkach (nr (\`(...)\`), które były przedmiotem sprzedaży? Należy dokładnie wskazać:
    
    1.  który obiekt jest budynkiem, a który budowlą lub ich częścią, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, z późn. zm.)? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdego obiektu ze wskazaniem, na której dokładnie działce, ww. obiekt się znajduje. Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, budynek to taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Natomiast, jak stanowi art. 3 pkt 3 cyt. ustawy, budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    2.  jeśli na działkach nr (\`(...)\`) znajdują się urządzenia budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, to należy wskazać, jakie są to urządzenia oraz z którym budynkiem/budowlą są one powiązane i na której/których dokładnie działce/działkach się znajdują? W myśl art. 3 pkt 9 ww. ustawy, przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    
    Na działkach na moment sprzedaży znajdowały się następujące naniesienia:
    1.  droga z kostki brukowej stanowiąca budowlę znajduje się na działce (…),
    2.  stacja paliw stanowiąca budynek znajduje się na działce (…),
    3.  wiata stanowiąca budowlę znajduje się na działce (…),
    4.  magazyn olejów stanowiący budowlę znajdujący się na działce (…),
    5.  dystrybutory paliwa stanowiące budowle znajdują się na działce (…),
    6.  plac utwardzony stanowiący budowlę znajduje się na działce (….),
    7.  droga asfaltowa stanowiąca budowlę znajduje się na działce (…),
    8.  zbiorniki na paliwo naziemne i podziemne stanowiące budowlę znajdują się na działce (…),
    9.  plac utwardzany stanowiący budowlę znajduje się na działce (…),
    10.  droga z kostki brukowej stanowiąca budowlę znajdująca się na działce (….).
2.  Czy znajdujące się na poszczególnych działkach budynki, budowle lub ich części nabyte zostały wraz z działką/działkami, czy Zbywca je wybudował? Jeżeli wybudował, to czy i kiedy budowa budynku, budowli lub ich części została zakończona? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdego budynku/budowli lub ich części. Zbywca wybudował (budowa została zakończona) następujące budowle na działkach:
    1.  Magazyn olejów (działka (…) oddany do używania 31 października 2003 r.
    2.  Dwa zbiorniki na paliwo (działka (…) oddane do używania 19 listopada 2004 r.
    3.  Dystrybutor (działka (…), oddany do używania 19 listopada 2004 r.
    4.  Plac utwardzany (działki (…), oddany do używania 1 grudnia 2004 r.Pozostałe obiekty zostały nabyte przez Zbywcę wraz z działkami.
3.  Czy w odniesieniu do ww. budynków/budowli lub ich części, doszło – do momentu ich sprzedaży – do pierwszego zasiedlenia, tj. do pierwszego zajęcia budynku/budowli lub ich części (oddania do używania)? Jeżeli tak, to kiedy? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdego budynku/budowli lub ich części. Zbywca rozpoczął wykorzystywanie budynków lub budowli do prowadzenia działalności gospodarczej:
    1.  dla budowli wzniesionych przez Zbywcę: w momencie oddania do używania, co miało miejsce w datach w wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 2;
    2.  dla budynku i pozostałych budowli: niezwłocznie po ich nabyciu wraz z działkami, które miało miejsce 10 sierpnia 2002 r.W związku z powyższym, w ocenie Zainteresowanych, w tych datach doszło do pierwszego zasiedlenia budynków lub budowli.
4.  Czy między pierwszym zasiedleniem a dniem sprzedaży ww. budynków/budowli lub ich części upłynął okres dłuższy, czy krótszy niż 2 lata? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdego budynku/budowli lub ich części. Dla wszystkich wymienionych w odpowiedzi na pytanie nr 1 budynków i budowli między dniem wskazanym w odpowiedzi na pytanie 3, a dniem sprzedaży do Spółki upłynął okres dłuższy niż dwa lata.
5.  Czy Zbywca wykorzystywał ww. budynki/budowle lub ich części wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to należy wskazać, jakie były to czynności i na podstawie jakiego przepisu ustawy o podatku od towarów i usług czynności te korzystały ze zwolnienia. Informacji należy udzielić odrębnie dla każdego budynku/budowli lub ich części. Żaden z wymienionych wcześniej budynków lub budowli nie był wykorzystywany przez Zbywcę wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.
6.  Czy przy nabyciu działek, nabyciu/budowie budynków/budowli lub ich części Sprzedającemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego? Jeżeli tak, należy wskazać, czy Spółka z tego prawa skorzystała. Informacji należy udzielić odrębnie dla każdego budynku/budowli lub ich części oraz odrębnie dla każdej działki. Zbywcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości, ponieważ transakcja ta podlegała zwolnieniu na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z dnia 8 stycznia 1993 r.
7.  Czy w odniesieniu do poszczególnych ww. budynków/budowli lub ich części ponoszono wydatki na ulepszenie lub przebudowę danego budynku/budowli lub ich części w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej ww. obiektów, tj. dokonano istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany ich wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków ich zasiedlenia? Przy czym należy mieć na uwadze, że dla potrzeb podatku od towarów i usług w celu ustalenia, czy nakłady na ulepszenie lub przebudowę budynku/budowli lub ich części w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym przekroczyły 30% wartości początkowej danego obiektu, należy poszczególne wydatki sumować i gdy sumowane wydatki przekroczą 30% wartości początkowej, podwyższyć o nie wartość początkową i kolejne ulepszenia odnosić już do tej nowej wartości początkowej. Nie ponoszono wydatków na ulepszenie danego budynku/budowli przekraczających 30% wartości początkowej w odniesieniu do żadnego z budynków lub budowli znajdujących się na Nieruchomości.
8.  W przypadku, gdy przedmiotowe działki nr (\`(...)\`) na moment sprzedaży były terenem niezabudowanymi, należy wskazać:
    1.  które działki były niezabudowane (należy podać nr ewidencyjne tych działek)?
    2.  czy dla działek niezabudowanych na moment ich sprzedaży obowiązywał uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego? Jeśli tak, należy wskazać, jakie przeznaczenie ww. działek wynikało z ww. planu? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki.
    3.  czy na moment sprzedaży dla ww. działek niezabudowanych wydana została decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki.
    4.  czy działki niezabudowane były wykorzystywane przez Sprzedającego wyłącznie do działalności gospodarczej zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to należy wskazać na podstawie jakiego przepisu ustawy o podatku od towarów i usług działalność ta korzystała ze zwolnienia. Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki.Na wszystkich działkach będących przedmiotem sprzedaży do Spółki na moment sprzedaży do Spółki znajdowały się budynki lub budowle.
9.  Czy na moment dokonania sprzedaży Nieruchomości Zbywca, jak i Nabywca byli czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług? Tak.
10.  Czy Nabywca nabył opisaną Nieruchomość w celu wykorzystywania jej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług? Tak.
11.  W jaki sposób została wystawiona Faktura przez Zbywcę dokumenująca sprzedaż Nieruchomości? Faktura została wystawiona zgodnie z obowiązującymi przepisami Działu XI Rozdziału 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedający wykazał na fakturze VAT stosując stawkę 23%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy opisana sprzedaż Nieruchomości stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
2.  Czy Zbywca i Nabywca prawidłowo przyjęli, że opisana sprzedaż podlega opodatkowaniu VAT z uwagi na rezygnację, tj. zastosowanie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z dnia 23 czerwca 2021 r.)
3.  Czy Nabywca Nieruchomości ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze wystawionej przez Zbywcę, dokumentującej sprzedaż Nieruchomości?

Zdaniem Zainteresowanych:

1.  Sprzedaż Nieruchomości nie stanowi transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
2.  Zbywca i Nabywca prawidłowo przyjęli, że opisana sprzedaż podlega opodatkowaniu VAT i nie podlega zwolnieniu od podatku VAT z uwagi na rezygnację ze zwolnienia, tj. zastosowanie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT (ostatecznie wyrażone w uzupełnieniu do wniosku z dnia 23 czerwca 2021 r.).
3.  Nabywca Nieruchomości ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze wystawionej przez Zbywcę, dokumentującej sprzedaż Nieruchomości.

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanego.

W przedmiocie pytania pierwszego:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: „VAT”) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, dostawę rozumiemy w szczególności jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jako właściciel.

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Jak wskazuje art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa uznajemy organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W myśl art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740), pojęcie przedsiębiorstwa rozumiemy jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, który zawiera takie elementy jak m.in. nazwę przedsiębiorstwa, koncesje, licencje, zezwolenia, wierzytelności czy księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ponadto, zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r., przy ocenie, czy zbywane składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo albo zorganizowaną część przedsiębiorstwa należy uwzględnić następujące okoliczności:

1.  zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji;
2.  faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Jak wskazano w opisie sprawy, Zbywca nie prowadził dla Nieruchomości odrębnych ksiąg rachunkowych, rachunków bankowych, a sama Nieruchomość, jak i znajdująca się na niej stacja paliw, nie stanowiły odrębnej, samodzielnej jednostki organizacyjnej w przedsiębiorstwie Zbywcy. W związku z powyższym należy stwierdzić, że jeszcze przed jej sprzedażą do Spółki Nieruchomość nie stanowiła jednostki na tyle organizacyjnie i finansowo wyodrębnionej w przedsiębiorstwie Zbywcy, by samodzielnie realizowała zadania gospodarcze jak niezależne przedsiębiorstwo.

Dodatkowo, w ramach opisanej transakcji na Spółkę nie zostały przeniesione w szczególności środki pieniężne związane z działalnością Zbywcy, należności oraz zobowiązania Zbywcy, prawa i obowiązki z umów dotyczących finansowania, prawa i obowiązki wynikające z innych umów, dokumentacja związana z prowadzoną działalnością, czy też know-how Zbywcy dotyczący prowadzenia sprzedaży na stacji paliw.

Należy także wskazać, że Spółka zarówno nie miała intencji kontynuowania działalności dotychczas prowadzonej przez Zbywcę wyłącznie przy pomocy Nieruchomości, jak i faktycznie nie ma takiej możliwości bez angażowania dodatkowych środków i zasobów.

Aby prowadzić działalność w zakresie sprzedaży na stacji paliw, znajdującej się na Nieruchomości, Spółka angażuje m.in. posiadany know-how w zakresie obrotu paliwami (w szczególności w zakresie sprzedaży na stacjach paliw, które Nabywca dotychczas prowadził), uzyskuje lub wykorzystuje posiadane już koncesje i pozwolenia. Ponadto, Spółka nabywa dla prowadzonej działalności towary – paliwa silnikowe – na podstawie kontraktów zawieranych ze swoimi stałymi partnerami biznesowymi. Spółka będzie inwestowała w działalność własne lub samodzielnie pozyskane środki finansowe.

Zatem, w świetle wyżej przedstawionych przepisów oraz objaśnień podatkowych, należy stwierdzić, iż opisana sprzedaż Nieruchomości nie stanowi transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Mając na uwadze powyższe, opisana przez Zainteresowanego transakcja będzie stanowiła dostawę towarów podlegającą, co do zasady, opodatkowaniu VAT.

W przedmiocie pytania drugiego (stanowisko ostatecznie wyrażone w uzupełnieniu do wniosku z dnia 23 czerwca 2021 r.).

Zbywca i Nabywca prawidłowo przyjęli, że opisana sprzedaż podlega opodatkowaniu VAT i nie podlega zwolnieniu od podatku VAT z uwagi na rezygnację ze zwolnienia, tj. zastosowania art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

W przedmiocie pytania trzeciego:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak wskazano w opisie sprawy, Spółka nabyła Nieruchomość od Zbywcy w związku z rozwojem działalności gospodarczej, tj. rozszerzeniem obrotu paliwami płynnymi poprzez handel na stacjach paliw. Nabywca nabył Nieruchomość z zamiarem prowadzenia na niej działalności gospodarczej polegającej na wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT, tj. prowadzeniem sprzedaży na stacji paliw.

W związku z powyższym nabywana Nieruchomość zostanie wykorzystana przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jednocześnie nie wystąpią okoliczności, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT, w szczególności art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym podstawy prawa do odliczenia VAT nie stanowią faktury dotyczące transakcji niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku. Jak bowiem Spółka wykazała w stanowisku w przedmiocie pytania pierwszego drugiego, transakcja sprzedaży Nieruchomości podlegała opodatkowaniu VAT, a właściwą stawką było 23%.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, była ona uprawniona do odliczenia VAT z faktury wystawionej przez Zbywcę, dokumentującej sprzedaż Nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie:

*   braku uznania transakcji sprzedaży Nieruchomości przez Zbywcę za zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
*   zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy Nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy oraz rezygnacji ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy (pytania oznaczonego we wniosku nr 2),
*   prawa do odliczenia podatku naliczonego przez Nabywcę z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

– **jest prawidłowe.**

**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl powołanych wyżej przepisów grunt, budynek i budowla spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcje zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006, Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

W świetle art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), zwanej dalej k.c.

Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przy czym, zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Przepis ten odgrywa szczególnie istotną rolę, gdyż konstytuuje on zasadę, że przedsiębiorstwo może stanowić przedmiot obrotu prawnego jako jednolita całość.

Należy zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w art. 551 k.c. określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Zatem, składniki materialne i niematerialne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa, powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Nie wszystkie jednak elementy tworzące przedsiębiorstwo są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Natomiast przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnymi i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie, które winno zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki, a więc pracowniczy. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Oznacza to, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem daną transakcję można uznać za zbycie przedsiębiorstwa lub ZCP, jeżeli na moment jej przeprowadzenia spełnione są łącznie następujące kryteria:

*   przenoszony na nabywcę zespół składników zawiera zespół składników majątku (zaplecze) umożliwiający kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę wystarczający do prowadzenia tej działalności,
*   nabywca – w ramach swojej działalności – ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez zbywcę przy pomocy szeregu składników majątkowych będących przedmiotem transakcji.

Dla przesądzenia analizowanego kryterium należy ocenić czy zespół składników majątkowych stanowiący przedsiębiorstwo lub ZCP zawiera składniki pozwalające na kontynuowanie działalności gospodarczej realizowanej uprzednio przez zbywcę bez konieczności:

*   angażowania przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
*   podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy).

Podsumowując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Tę ostatnią przesłankę rozumie się zazwyczaj jako potencjalną zdolność (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego i to jeszcze w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Zorganizowana część przedsiębiorstwa winna mieć również zdolność zaistnienia jako niezależne przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy k.c.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z okoliczności sprawy wynika, Spółka jest podmiotem działającym w branży paliwowej, specjalizującym się w handlu olejami i smarami stosowanymi w motoryzacji oraz w przemyśle, a także w hurtowej sprzedaży paliw płynnych. Spółka posiada również własne stacje paliw, na których prowadzi sprzedaż detaliczną. Działalność ta odbywa się w oparciu o stosowne zezwolenia oraz koncesje, a także z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług .

W związku z rozwojem działalności gospodarczej, tj. rozszerzeniem obrotu paliwami płynnymi poprzez handel na stacjach paliw, Nabywca dokonał zakupu wskazanych nieruchomości oraz udziałów w nieruchomości od Zbywcy.

Nieruchomości są obciążone nieodpłatnymi służebnościami przejazdu i przechodu, służebnością drogi, prawem użytkowania studni i prawem dojścia do niej, ograniczeniem w użytkowaniu nieruchomości wzdłuż toru kolejowego.

Budynek znajdujący się na działce stanowi budynek w rozumieniu przepisów ustawy, a pozostałe obiekty stanowią budowle lub ich części albo urządzenia budowlane w rozumieniu Prawa budowlanego. Droga z kostki brukowej, wiata, zbiorniki na paliwo naziemne i podziemne, dystrybutory paliwa są trwale związane z gruntem, stanowią infrastrukturę techniczną i komunikacyjną służącą funkcjonowaniu stacji paliw.

Własność powyższych nieruchomości, praw oraz udziałów Zbywca nabył na podstawie aktu notarialnego – umowy sprzedaży dnia 10 września 2002 r.

Zbywca wykorzystywał Nieruchomości i znajdujące się na nich obiekty do prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej m.in. na dokonywaniu sprzedaży na stacji paliw, co stanowiło u niego czynności podlegające opodatkowaniu VAT. Spółka, jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie hurtowego obrotu paliwami płynnymi, spełniała również rolę dostawcy tego paliwa na stację paliw Zbywcy znajdującą się na Nieruchomości. Zbywca nie dokonywał na Nieruchomości nakładów przekraczających 30% ich wartości w ciągu ostatnich 2 lat. Zbywca wykorzystywał Nieruchomość do prowadzenia w niej swojej działalności gospodarczej w okresie ostatnich 2 lat przed zawarciem umowy sprzedaży Nieruchomości z Nabywcą, jak również wcześniej. Nabywca i Zbywca zawarli umowę sprzedaży Nieruchomości w formie aktu notarialnego dnia 4 grudnia 2020 r. Przed zawarciem umowy Spółka i Zbywca złożyli do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT dostawy towarów na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Nabywca będzie prowadził na Nieruchomości działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu sprzedaży na stacji paliw. Działalność będzie prowadzona pod firmą Nabywcy (Nabywca nie będzie korzystał z nazwy, firmy czy innych nazw i znaków identyfikujących Zbywcę). W ramach transakcji sprzedaży Nieruchomości nie doszło do przejścia zakładu pracy w rozumieniu art. 231 z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy. Po nabyciu Nieruchomości Nabywca zawarł nowe umowy dotyczące zatrudnienia osób do obsługi stacji paliw. Aby prowadzić działalność w zakresie sprzedaży na stacji paliw, Nabywca zainstalował także własny system sprzedażowy oraz dokonał fiskalizacji własnych kas rejestrujących. Sprzedawca nie prowadził dla Nieruchomości odrębnych ksiąg rachunkowych, rachunków bankowych i nie przekazywał ich Nabywcy. Nieruchomość, jak i znajdująca się na niej stacja paliw, nie stanowiły odrębnej, samodzielnej jednostki organizacyjnej w przedsiębiorstwie Zbywcy. Wnioskodawcy wskazali, iż w ramach opisanej transakcji na Spółkę nie zostały przeniesione w szczególności środki pieniężne związane z działalnością Zbywcy prowadzoną na Nieruchomości, należności oraz zobowiązania Zbywcy, prawa i obowiązki z umów dotyczących finansowania, prawa i obowiązki wynikające z innych umów, dokumentacja związana z prowadzoną działalnością, know-how Zbywcy dotyczący prowadzenia sprzedaży na stacji paliw, ani inne składniki majątkowe Zbywcy. Aby prowadzić działalność w zakresie sprzedaży na stacji paliw znajdującej się na Nieruchomości, Spółka angażuje m.in. posiadany know-how w zakresie obrotu paliwami (w szczególności w zakresie sprzedaży na stacjach paliw, które Nabywca dotychczas prowadził), uzyskuje lub wykorzystuje posiadane już koncesje i pozwolenia. Spółka będzie nabywać kluczowe dla prowadzonej działalności towary – paliwa silnikowe – na podstawie kontraktów zawieranych ze swoimi stałymi partnerami biznesowymi. Spółka będzie inwestowała w działalność własne lub samodzielnie pozyskane środki finansowe.

Na działkach na moment sprzedaży znajdowały się następujące naniesienia:

*   droga z kostki brukowej stanowiąca budowlę znajduje się na działce (…),
*   stacja paliw stanowiąca budynek znajduje się na działce (\`(...)\`),
*   wiata stanowiąca budowlę znajduje się na działce (\`(...)\`),
*   magazyn olejów stanowiący budowlę znajdujący się na działce (\`(...)\`),
*   dystrybutory paliwa stanowiące budowle znajdują się na działce (\`(...)\`),
*   plac utwardzony stanowiący budowlę znajduje się na działce (\`(...)\`),
*   droga asfaltowa stanowiąca budowlę znajduje się na działce (\`(...)\`),
*   zbiorniki na paliwo naziemne i podziemne stanowiące budowlę znajdują się na działce (\`(...)\`),
*   plac utwardzany stanowiący budowlę znajduje się na działce (\`(...)\`),
*   droga z kostki brukowej stanowiąca budowlę znajdująca się na działce (\`(...)\`).

Zbywca wybudował (budowa została zakończona) następujące budowle na działkach:

*   Magazyn olejów (działka (\`(...)\`)) oddany do używania 31 października 2003 r.
*   Dwa zbiorniki na paliwo (działka (\`(...)\`)) oddane do używania 19 listopada 2004 r.
*   Dystrybutor (działka (\`(...)\`)), oddany do używania 19 listopada 2004 r.
*   Plac utwardzany (działki (\`(...)\`), (\`(...)\`)), oddany do używania 1 grudnia 2004 r.

Pozostałe obiekty zostały nabyte przez Zbywcę wraz z działkami.

Zbywca rozpoczął wykorzystywanie budynków lub budowli do prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z powyższym, w ocenie Zainteresowanych, w tych datach doszło do pierwszego zasiedlenia budynków lub budowli. Dla wszystkich wymienionych budynków i budowli pomiędzy oddaniem do użytkowania, a dniem sprzedaży do Spółki upłynął okres dłuższy niż dwa lata. Zbywca nie ponosił wydatków na ulepszenie danego budynku/budowli przekraczających 30% wartości początkowej w odniesieniu do żadnego z budynków lub budowli znajdujących się na Nieruchomości. Na wszystkich działkach będących przedmiotem sprzedaży do Spółki na moment sprzedaży znajdowały się budynki lub budowle. Na moment dokonania sprzedaży Nieruchomości Zbywca, jak i Nabywca byli czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Nabywca nabył opisaną Nieruchomość w celu wykorzystywania jej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy opisana sprzedaż Nieruchomości stanowiła transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy.

Rozpatrując powyższą kwestię należy przeanalizować, czy zespół składników majątkowych który był przedmiotem zbycia na moment planowanej dostawy stanowił przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, skutkiem czego transakcja ta była na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, czynnością wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że jak wynika z opisu sprawy transakcja nie obejmowała istotnych składników majątkowych służących do prowadzenia działalności gospodarczej, o których mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego. W analizowanej sytuacji nie można więc uznać, że przedmiot transakcji stanowił przedsiębiorstwo. Transakcji nie towarzyszył transfer składników, wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Zatem zbywane składniki majątkowe nie stanowią przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 k.c.

Należy więc rozstrzygnąć, czy zbywane składniki majątkowe stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem sprzedaży był gruntu wraz z budynkiem oraz budowlami. Sprzedawca nie prowadził dla Nieruchomości odrębnych ksiąg rachunkowych, rachunków bankowych i nie przekazywał ich Nabywcy. Nieruchomość, jak i znajdująca się na niej stacja paliw, nie stanowiły odrębnej, samodzielnej jednostki organizacyjnej w przedsiębiorstwie Zbywcy. Ponadto w ramach transakcji na Spółkę nie zostały przeniesione w szczególności środki pieniężne związane z działalnością Zbywcy prowadzoną na Nieruchomości, należności oraz zobowiązania Zbywcy, prawa i obowiązki z umów dotyczących finansowania, prawa i obowiązki wynikające z innych umów, dokumentacja związana z prowadzoną działalnością, know-how Zbywcy dotyczący prowadzenia sprzedaży na stacji paliw, ani inne składniki majątkowe Zbywcy. Nabywca będzie prowadził na Nieruchomości działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu sprzedaży na stacji paliw. Działalność będzie prowadzona pod firmą Nabywcy (Nabywca nie będzie korzystał z nazwy, firmy czy innych nazw i znaków identyfikujących Zbywcę). W ramach transakcji sprzedaży Nieruchomości nie doszło do przejścia zakładu pracy w rozumieniu art. 231 z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy. Po nabyciu Nieruchomości Nabywca zawarł nowe umowy dotyczące zatrudnienia osób do obsługi stacji paliw. Aby prowadzić działalność w zakresie sprzedaży na stacji paliw, Nabywca zainstalował także własny system sprzedażowy oraz dokonał fiskalizacji własnych kas rejestrujących.

Opisany we wniosku zespół składników majątkowych, które były przedmiotem transakcji nie stanowił więc na moment sprzedaży w istniejącym przedsiębiorstwie Zbywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w ww. przepisie. Przedmiot transakcji nie stanowił bowiem masy majątkowej wydzielonej finansowo, organizacyjnie i funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie, która miałaby możliwość funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo.

Podsumowując, sprzedaż Nieruchomości nie stanowiła transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Zatem zastosowania nie znalazło wyłączenie przewidziane w art. 6 pkt 1 ustawy. W konsekwencji, dostawa Nieruchomości podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Kolejna wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy ustalenia, czy Zbywca i Nabywca prawidłowo przyjęli, że opisana sprzedaż podlega opodatkowaniu VAT z uwagi na rezygnację, tj. zastosowanie art. 43 ust. 10 ustawy.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności stawkami preferencyjnymi oraz zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w przepisach warunki.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli i ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Stosownie do treści art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Ponadto w przypadku towarów (do których zaliczają się również nieruchomości) może znaleźć zastosowanie inne zwolnienie przewidziane w art. 43 ustawy, o ile zostaną spełnione warunki wskazane w tym przepisie.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny ww. obiektów w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków, albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

W analizowanej sprawie, kluczowym elementem jest ustalenie, czy w odniesieniu do budynku i budowli, nastąpiło pierwsze zasiedlenie, a jeżeli tak, to w którym momencie.

Należy w tym miejscu wskazać, że w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.

Natomiast zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Należy wskazać, że sprzedaż przez Zbywcę Nieruchomości, tj. budynku i budowli, o których mowa we wniosku, nie została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – własność nieruchomości, praw oraz udziałów Zbywca nabył na podstawie aktu notarialnego – umowy sprzedaży dnia 10 września 2002 r. Ponadto Zbywca wybudował (budowa została zakończona) następujące budowle na działkach:

*   Magazyn olejów (działka (\`(...)\`)) oddany do używania 31 października 2003 r.
*   Dwa zbiorniki na paliwo (działka (\`(...)\`)) oddane do używania 19 listopada 2004 r.
*   Dystrybutor (działka (\`(...)\`)), oddany do używania 19 listopada 2004 r.
*   Plac utwardzany (działki (\`(...)\`)), oddany do używania 1 grudnia 2004 r.

Pozostałe obiekty zostały nabyte przez Zbywcę wraz z działkami.

Jak wynika z opisu sprawy – Zbywca rozpoczął wykorzystywanie budynków lub budowli do prowadzenia działalności gospodarczej:

*   dla budowli wzniesionych przez Zbywcę: w momencie oddania do używania, co miało miejsce w datach w wskazanych powyżej;
*   dla budynku i pozostałych budowli: niezwłocznie po ich nabyciu wraz z działkami, które miało miejsce 10 sierpnia 2002 r.

Dla wszystkich wymienionych powyżej budynków i budowli między dniem rozpoczęcia wykorzystywania budynków lub budowli do prowadzenia działalności gospodarczej, a dniem sprzedaży do Spółki upłynął okres dłuższy niż dwa lata.

Zbywca nie ponosił wydatków na ulepszenie danego budynku/budowli przekraczających 30% wartości początkowej w odniesieniu do żadnego z budynków lub budowli znajdujących się na Nieruchomości.

Zatem w analizowanej sprawie zostały spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla sprzedaży Nieruchomości, tj. budynku i budowli, o których mowa we wniosku, znajdujących się na ww. działkach. Ze zwolnienia co wynika z treści art. 29a ust. 8 ustawy, korzystała również dostawa gruntu, na którym budynek i budowle były usytuowane w dniu sprzedaży.

W rozpatrywanej sprawie Nabywca i Zbywca zawarli umowę sprzedaży Nieruchomości w formie aktu notarialnego dnia 4 grudnia 2020 r. Na moment dokonania sprzedaży Nieruchomości Zbywca, jak i Nabywca byli czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. W konsekwencji z uwagi na zastosowanie do przedmiotowej transakcji dostawy Nieruchomości zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, strony transakcji były uprawnione do rezygnacji ze zwolnienia od podatku w trybie określonym w art. 43 ust. 10 ustawy. Zatem, jeżeli strony transakcji wypełniły przesłanki określone w art. 43 ust. 10 ustawy (tj. działając jako czynni podatnicy VAT złożyli przed dniem dokonania dostawy właściwemu dla Nabywcy Nieruchomości naczelnikowi urzędu skarbowego zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku i budowli, a oświadczenie takie spełniało przesłanki określone w art. 43 ust. 11 ustawy), to dostawa Nieruchomości była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, przy zastosowaniu stawki podatku właściwej dla dostawy ww. Nieruchomości.

Podsumowując, w przypadku, gdy Zbywca i Nabywca wypełnili przesłanki określone w art. 43 ust. 10 ustawy (tj. działając jako czynni podatnicy VAT złożyli przed dniem dokonania dostawy budynku i budowli właściwemu dla Nabywcy Nieruchomości naczelnikowi urzędu skarbowego zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku i budowli, a oświadczenie takie spełniało przesłanki określone w art. 43 ust. 11 ustawy), opisana sprzedaż Nieruchomości była opodatkowana VAT według stawki podatku VAT właściwej dla dostawy ww. Nieruchomości.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Kolejna wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy ustalenia, czy Nabywca Nieruchomości ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze wystawionej przez Zbywcę, dokumentującej sprzedaż Nieruchomości.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługuje zatem w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany w fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu lub jest zwolniona od podatku.

Z kolei art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wskazano powyżej – w przypadku, gdy Zbywca i Nabywca wypełnili przesłanki określone w art. 43 ust. 10 ustawy (tj. działając jako czynni podatnicy VAT złożyli przed dniem dokonania dostawy budynku i budowli właściwemu dla Nabywcy Nieruchomości naczelnikowi urzędu skarbowego zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku i budowli, a oświadczenie takie spełniało przesłanki określone w art. 43 ust. 11 ustawy), opisana sprzedaż Nieruchomości była opodatkowana VAT według stawki podatku VAT właściwej dla dostawy ww. Nieruchomości.

Ponadto Nabywca nabył opisaną Nieruchomość w celu wykorzystywania jej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Spółka jest podmiotem działającym w branży paliwowej, specjalizującym się w handlu olejami i smarami stosowanymi w motoryzacji oraz w przemyśle, a także w hurtowej sprzedaży paliw płynnych. Spółka posiada również własne stacje paliw, na których prowadzi sprzedaż detaliczną. Działalność ta odbywa się w oparciu o stosowne zezwolenia oraz koncesje, a także z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku z rozwojem działalności gospodarczej, tj. rozszerzeniem obrotu paliwami płynnymi poprzez handel na stacjach paliw, Nabywca dokonał zakupu Nieruchomości od Zbywcy.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, Nabywca Nieruchomości ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej nabycie przedmiotowej Nieruchomości.

Podsumowując, Nabywca Nieruchomości ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze wystawionej przez Zbywcę, dokumentującej sprzedaż Nieruchomości.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Informuje się, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Ponadto tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

****