Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.75.2025.1.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-25
Teza: Zastosowanie zwolnienia od podatku VAT zbycia
nieruchomości zabudowanej w drodze zamiany.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
zamiana
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku VAT zbycia
    nieruchomości zabudowanej w drodze zamiany. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Sp. z o.o. z siedzibą w A. działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października
    1995 roku o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy z dnia 21 czerwca 2001
    roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu
    cywilnego oraz przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 roku kodeks spółek handlowych
    z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1996 roku o gospodarce
    komunalnej.
    Głównym przedmiotem działalności Spółki jest budowanie domów mieszkalnych i ich
    eksploatacja na zasadach najmu (PKD 68.20.Z). Spółka osiąga również dodatkowe
    przychody z tytułu dzierżawy nieruchomości lub ich części innym podmiotom
    gospodarczym. Założycielem Spółki oraz właścicielem 100% udziałów jest Gmina Miasto.
    Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem czynnym VAT.
    W 2008 roku Sp. z o.o. w A. Aktem Notarialnym otrzymała aport rzeczowy w postaci
    nieruchomości przy ul. (...) w A, obręb (...), w skład której wchodziła działka oznaczona nr 1
    o powierzchni (...) ha, zabudowana budynkiem pokoszarowym nr 1 o powierzchni
            2użytkowej (...) m, dla której Sąd Rejonowy w A, VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi
    księgę wieczystą nr (...).
    Celem wniesienia aportem do Spółki ww. nieruchomości było przeprowadzenie
    działalności inwestycyjnej polegającej na adaptacji i przebudowie nieużytkowanego
    budynku na cele mieszkaniowe. Gmina w zamian za wniesienie aportu objęła nowe udziały
    w Sp. z o.o. w A, które podwyższyły jej kapitał zakładowy.
    W momencie przekazania przedmiotowej nieruchomości Spółce budynek figurował w
    gminnej ewidencji gruntów i budynków oraz księdze wieczystej jako budynek
    magazynowy. W maju 2015 roku dokonano zmiany zapisu dot. przeznaczenia
    nieruchomości zabudowanej w gminnej ewidencji oraz księdze wieczystej na budynek
    mieszkalny i tereny mieszkaniowe. Dla nieruchomości istnieje Miejscowy Plan
    Zagospodarowania Przestrzennego, zgodnie z którym przeznaczenie podstawowe
    nieruchomości to aktualnie tereny zabudowy usług z zakresu pomocy społecznej (symbol
    5UZ).
    W stosunku do nabytej w roku 2008 nieruchomości, Spółce nie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wniesienie aportu do
    Spółki w postaci własności ww. nieruchomości podlegało zwolnieniu z VAT na podstawie §
    8 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Finansów z dn. 27 kwietnia 2004 roku w sprawie
    wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Budynek (nr 1) posadowiony na nieruchomości będącej przedmiotem ww. aportu,
    wybudowano w latach 1900-1902, jako element kompleksu koszarowego. W budynku tym
    pierwotnie kwaterowano żołnierzy. Po drugiej wojnie światowej koszary artyleryjskie
    przejęte zostały w użytkowanie przez B. W latach 90-tych ub. wieku, po wyprowadzeniu się
    wojska z koszar artylerii, rozpoczął się przyspieszony proces degradacji budynku. Koszary
    zostały przekazane wówczas na własność Gminie A. Wpływ czynników atmosferycznych
    miał niekorzystny wpływ na elementy konstrukcyjne i wykończeniowe budynku. Ulegał on
    również licznym dewastacjom. Budynek w chwili przeniesienia własności na Spółkę
    znajdował się w stanie technicznym wyłączającym możliwość użytkowania, w związku z
    czym rozpoczęto działania zmierzające do jego dostosowania na potrzeby statutowej
    działalności Spółki, która polega na modernizacji bądź adaptacji budynku w celu
    utworzenia lokali mieszkalnych na wynajem w systemie TBS.
    Spółka po otrzymaniu aportu podjęła starania w celu pozyskania środków z kredytu, na
    podstawie opracowanego projektu budowlanego i uzgodnień wymaganych przepisami
    prawa, jednak inwestycję wstrzymano z uwagi na rozpoczętą procedurę wpisania
    nieruchomości do rejestru zabytków. (...) Konserwator Zabytków decyzją z dn. 9 grudnia
    2009 roku po raz pierwszy orzekł o wpisie nieruchomości do rejestru zabytków. Na skutek
    wielu odwołań prawomocność uzyskała dopiero decyzja WKZ z dn. 20 lutego 2012 roku.
    Powyższy proces oraz wymogi konserwatorskie uniemożliwiły Spółce adaptację i remont

    przedmiotowego budynku na cele mieszkaniowe zgodnie z wymogami budownictwa
    społecznego na wynajem. Ostatecznie inwestycja nie doszła do skutku.
    Wyżej opisane okoliczności spowodowały, iż za zgodą Zgromadzenia Wspólników, Spółka
    wydzierżawiła przedmiotową nieruchomość dla Stowarzyszenia realizującego zadania z
    zakresu pomocy społecznej. Umowa dzierżawy trwała od 13 września 2013 roku do 31
    grudnia 2017 roku. W latach 2013-2016 na wyłączny koszt dzierżawcy prowadzone były
    prace remontowe i adaptacyjne budynku na potrzeby utworzenia w nim przez dzierżawcę
    specjalistycznego domu pomocy społecznej dla osób z zaburzeniami psychicznymi.
    Dzierżawca w związku z prowadzeniem własnej działalności gospodarczej w latach 2013-
    2016 wykonał szereg ulepszeń budynku, we własnym zakresie i na własny koszt bez prawa
    żądania od Spółki zwrotu wartości poniesionych nakładów na ich realizację. Spółka nie ma
    jakiejkolwiek wiedzy na temat wysokości nakładów poniesionych przez dzierżawcę, gdyż
    cała inwestycja odbywała się poza nią, na koszt i ryzyko dzierżawcy, a Stowarzyszenie,
    które dzierżawiło przedmiotową nieruchomość nie poinformowało Spółki o wartości
    poniesionych nakładów na adaptację nieruchomości. Kolejną umowę dzierżawy
    nieruchomości zawarto z jednostką organizacją Gminy A - Miejskim Ośrodkiem Pomocy
    Społecznej, również w celu prowadzenia Domu Pomocy Społecznej. Umowę zawarto na
    czas nieokreślony, począwszy od 1 września 2018 roku. Na mocy porozumienia do ww.
    umowy dzierżawy, zawartego w dniu 13 stycznia 2020 roku pomiędzy Gminą A a Sp. z o.o.
    w A w miejsce Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wstąpił wyodrębniony ze Struktur
    Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, Środowiskowy Dom Samopomocy, który jest
    dzierżawcą do dnia dzisiejszego.
    Od 1 września 2018 roku do chwili obecnej zarówno dzierżawca jak i Spółka nie ponieśli
    nakładów na ulepszenie budynku przekraczających 30% jego wartości początkowej. Co
    więcej Spółka nie ponosiła takich nakładów od chwili nabycia prawa własności
    nieruchomości.
    Aktualnie Zgromadzenie Wspólników Spółki ma zamiar podjąć uchwałę dotyczącą zamiany
    w 2025 roku przedmiotowej nieruchomości zabudowanej na inne nieruchomości
    niezabudowane będące własnością Gminy A. Nieruchomości, które miałyby być
    przekazane Spółce to tereny budowlane przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe.
    Zamiana ma mieć charakter ekwiwalentny. Do chwili przeprowadzenia przedmiotowej
    transakcji Sp. z o.o. i dzierżawca nie będą ponosili żadnych wydatków na ulepszenie
    budynku przekraczających 30% jego wartości początkowej.

## Pytanie

Czy planowana transakcja przeniesienia własności nieruchomości zabudowanej przy ul. A,
    w zamian za nabycie przez Spółkę prawa własności innych nieruchomości
    niezabudowanych w drodze zamiany, powinna być zakwalifikowana na potrzeby VAT jako
    dostawa budynku podlegająca zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Planowana transakcja przeniesienia własności nieruchomości zabudowanej przy ul. A w
    zamian za nabycie prawa własności nieruchomości Gminy, powinna być zakwalifikowana
    na potrzeby VAT jako dostawa budynku podlegająca zwolnieniu z opodatkowania na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT (pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku upłynie okres dłuższy niż dwa lata).
    Zgodnie z art. 603 Kodeksu cywilnego umowa zamiany polega na tym, że każda ze stron
    zobowiązana jest do przeniesienia na drugą stronę własności rzeczy w zamian za
    zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Ma tu więc miejsce wzajemne
    przeniesienie własności rzeczy, zatem każda ze stron transakcji występuje jednocześnie w
    charakterze dostawcy i nabywcy.

    W myśl art. 604 Kodeksu cywilnego do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o
    sprzedaży, do której umowa zamiany jest bardzo podobna. Najistotniejszą różnicą
    pomiędzy nimi jest to, że przy umowie zamiany w miejsce zapłaty ceny wstępuje
    obowiązek przeniesienia własności rzeczy. Umowa zamiany nieruchomości jest więc
    wzajemna i odpłatna, choć odpłatność nie przybiera formy pieniężnej.
    W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa towarów. Ponieważ ww. ustawa nie
    zawęża odpłatności jedynie do zapłaty w formie pieniężnej, za odpłatność uznaje wszelkie
    świadczenia ekwiwalentne, które mogą przybrać formę rzeczową. Zamiana gruntów jest
    więc przedmiotem opodatkowania VAT. Stanowi ona odpłatną dostawę towaru pomimo
    braku przekazania pomiędzy stronami świadczenia pieniężnego.
    Takie zdanie wyraził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z
    1 października 2012 roku, sygn. IPTPP4/443-451/12-2/JM.
    Podstawa opodatkowania przy umowie zamiany ustalana jest na zasadzie określonej w
    art. 29a ust. 1 powołanej ustawy. Stanowi ją wszystko, co jest zapłatą otrzymaną lub którą
    podatnik ma otrzymać z tytułu dostawy od nabywcy lub osoby trzeciej. W przypadku
    zamiany gruntów podstawę opodatkowania stanowić więc będzie wartość rynkowa
    przekazywanych nieruchomości. W jej zakres wchodzi też ewentualna dopłata. Potwierdza
    to orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE np. w wyroku C-380/99 z 3 lipca 2001 r.
    Bertelsmann AG v. Finanzamt Wiedenbrock. Obie strony zamiany występują jednocześnie
    w charakterze dostawcy i nabywcy. Są tu więc dwie dostawy a każda z nich podlega
    opodatkowaniu stosownie do towarzyszących jej okoliczności.
    Oznacza to, że każda ze stron transakcji może opodatkować swoją dostawę inną stawką
    VAT, bo ta jest różna w zależności od tego jakiego gruntu przeniesienie prawa do
    dysponowania dotyczy. W przypadku, gdy przedmiotem dostawy są tereny budowlane,
    dostawa podlega opodatkowaniu stawką 23%.
    Natomiast, jeśli przedmiotem dostawy są grunty niezabudowane inne niż tereny
    budowlane zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy transakcja podlega zwolnieniu z VAT.
    Jaki grunt zaliczyć do tej kategorii pozwala ustalić zwarta w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT
    definicja terenu budowlanego. Jest nim grunt przeznaczony pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W razie jego braku — zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Chodzi tu o ustawę z 27 marca 2003 r.
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym dostawa terenu
    niezabudowanego, nieobjętego planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o
    warunkach zabudowy korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Potwierdził to Minister Finansów w interpretacji ogólnej z 14 czerwca 2013 roku, sygn.
    PT10/033/12/207/WLI/13/RD58639.
    W przypadku terenów zabudowanych ustawodawca również przewidział zwolnienie w
    stosunku do dostawy budynków oraz gruntów, na którym budynki są posadowione.
    Stosownie do art. 43 ust 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest
    generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a

    dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem, dla
    ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest
    ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Ustawa o VAT w art. 2 pkt 14 definiuje pojęcie pierwszego zasiedlenia, przez które należy
    rozumieć oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
    rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
        wybudowaniu;
        ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Na gruncie dyrektywy 2006/112/WE pojęcie ulepszenia należy utożsamiać z pojęciem
    „przebudowa” i rozumieć je jako sytuację, w której budynek lub budowla jest
    przedmiotem istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w
    celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia.
    Z kolei zgodnie z art. 16g ust. 13 u.p.d.o.p. (i odpowiednio art. 22g ust. 17 u.p.d.o.f.) przez
    ulepszenie rozumie się przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub
    modernizację, które poprawiają parametry użytkowe i funkcjonalne danej nieruchomości,
    np. dłuższy okres używania lub niższe koszty eksploatacji.
    Dla uznania, że podatnik ma do czynienia z ulepszeniem, istotna jest także jego wartość.
    Obecnie środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich
    przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku
    podatkowym przekracza 10 000 zł. Nie stanowi natomiast ulepszenia remont, który ma na
    celu przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego budynku, budowli lub
    ich części.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w stosunku do budynku
    pokoszarowego nr 1 miało miejsce pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14
    ustawy. Przedmiotowy budynek był zajęty (użytkowany) pierwotnie jako budynek
    koszarowy, następnie przez wiele lat nie był użytkowany, ostatecznie na skutek aportu
    przeniesione zostało prawo do rozporządzania nieruchomością na obecnego właściciela
    — Sp. z o.o. w A, która od roku 2013 wydzierżawia go innym użytkownikom. Zgodnie z
    powyższym budynek spełnia także drugi warunek zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy, ponieważ od pierwszego zasiedlenia ww. budynku pokoszarowego a jego
    planowanej dostawy upłynie okres dłuższy niż dwa lata (po jego wybudowaniu lub
    ulepszeniu). Zatem zostaną spełnione obie przesłanki warunkujące zastosowanie
    zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z
    którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
    części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
    wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę
    podatku, jak przy dostawie budynków trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa
    budynków korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również
    dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. W świetle powyższego dostawa
    gruntu, tj. działki nr 1, na którym znajduje się budynek pokoszarowy, w myśl art. 29a ust. 8
    ustawy, również będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
    Podsumowując, w przypadku planowanej transakcji zamiany nieruchomości zabudowanej
    przy ul. A, w zamian za nabycie przez Spółkę prawa własności innych nieruchomości
    niezabudowanych należących do Gminy A, należy zastosować zwolnienie na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ nie wystąpią przesłanki wyłączające
    zwolnienie. Dostawa budynku nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynie okres

    dłuższy niż 2 lata. W omawianym przypadku obie strony transakcji w odmienny sposób
    opodatkują swoją dostawę. Spółka zastosuje zwolnienie z podatku od towarów i usług, z
    kolei Gmina w stosunku do dostawy terenów budowlanych zastosuje stawkę podstawową,
    w wysokości 23%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza zatem
    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą
    inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 ust. 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle powyższego grunty, ale i budynki czy budowle, spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich zbycie jest traktowane jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju.
    Z przywołanej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy regulacji nie wynika, że odpłatność za czynność
    dostawy towarów lub świadczenia usług powinna mieć postać pieniężną. Odpłatność jako
    świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (towar lub usługa
    otrzymana jako zapłata), albo mieszaną – zapłata w części pieniężna a w części rzeczowa.
    Zatem dla uznania czynności za odpłatną, musi zaistnieć możliwość określenia ceny
    wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego
    wynagrodzenie za tę czynność.
    W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę
      własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej
      rzeczy.
    W myśl zaś art. 604 Kodeksu cywilnego:
      Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
    Na gruncie regulacji ustawy Kodeks cywilny, w wyniku umowy zamiany następuje zatem
    przeniesienie własności rzeczy o charakterze odpłatnym, bowiem w wyniku
    rozporządzenia prawem własności na rzecz drugiej strony następuje wzajemne

    rozporządzenie prawem własności innej rzeczy stanowiące o odpłatnym charakterze
    zawartej umowy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie
    własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze
    nabywcy. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży.
    Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny
    pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na
    wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna.
    Zamiana nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi
    nieruchomościami jak właściciel.
    Natomiast na mocy art. 158 Kodeksu cywilnego:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej
      własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio
      zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być
      w akcie wymienione.
    Zatem umowa przeniesienia własności nieruchomości (również w drodze zamiany) jest
    czynnością cywilnoprawną. Z uwagi na powyższe przepisy należy stwierdzić, że umowa
    zamiany towarów na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema
    odpłatnymi dostawami towarów. W konsekwencji, przeniesienie własności nieruchomości
    na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej
    czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl powyższych regulacji prawnych należy uznać, że zamiana towarów, co do zasady,
    jest czynnością objętą zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ
    w jej wyniku dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym podatnikiem czynnym VAT. W
    2008 roku otrzymali Państwo aport rzeczowy w postaci nieruchomości, w skład której
    wchodziła działka oznaczona nr 1, zabudowana budynkiem pokoszarowym nr 1.
    W stosunku do nabytej w roku 2008 nieruchomości, nie przysługiwało Państwu prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wniesienie aportu do
    Państwa w postaci własności ww. nieruchomości podlegało zwolnieniu z VAT na podstawie
    § 8 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Finansów z dn. 27 kwietnia 2004 roku w sprawie
    wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Budynek (nr 1) posadowiony na nieruchomości będącej przedmiotem ww. aportu,
    wybudowano w latach 1900-1902, jako element kompleksu koszarowego. W budynku tym
    pierwotnie kwaterowano żołnierzy. Po drugiej wojnie światowej koszary artyleryjskie

    przejęte zostały w użytkowanie przez B. W latach 90-tych ub. wieku, po wyprowadzeniu się
    wojska z koszar artylerii, rozpoczął się przyspieszony proces degradacji budynku. Koszary
    zostały przekazane wówczas na własność Gminie A. Wpływ czynników atmosferycznych
    miał niekorzystny wpływ na elementy konstrukcyjne i wykończeniowe budynku. Ulegał on
    również licznym dewastacjom. Budynek w chwili przeniesienia własności na Państwa
    znajdował się w stanie technicznym wyłączającym możliwość użytkowania, w związku z
    czym rozpoczęto działania zmierzające do jego dostosowania na potrzeby Państwa
    statutowej działalności, która polega na modernizacji bądź adaptacji budynku w celu
    utworzenia lokali mieszkalnych na wynajem w systemie TBS.
    Wydzierżawili Państwo przedmiotową nieruchomość dla Stowarzyszenia realizującego
    zadania z zakresu pomocy społecznej. Umowa dzierżawy trwała od 13 września 2013 roku
    do 31 grudnia 2017 roku. W latach 2013-2016 na wyłączny koszt dzierżawcy prowadzone
    były prace remontowe i adaptacyjne budynku na potrzeby utworzenia w nim przez
    dzierżawcę specjalistycznego domu pomocy społecznej dla osób z zaburzeniami
    psychicznymi. Dzierżawca w związku z prowadzeniem własnej działalności gospodarczej w
    latach 2013-2016 wykonał szereg ulepszeń budynku, we własnym zakresie i na własny
    koszt bez prawa żądania od Państwa zwrotu wartości poniesionych nakładów na ich
    realizację. Nie mają Państwo jakiejkolwiek wiedzy na temat wysokości nakładów
    poniesionych przez dzierżawcę, gdyż cała inwestycja odbywała się poza nią, na koszt i
    ryzyko dzierżawcy, a Stowarzyszenie, które dzierżawiło przedmiotową nieruchomość nie
    poinformowało Państwa o wartości poniesionych nakładów na adaptację nieruchomości.
    Kolejną umowę dzierżawy nieruchomości zawarto z jednostką organizacją Gminy A -
    Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej, również w celu prowadzenia Domu Pomocy
    Społecznej. Umowę zawarto na czas nieokreślony, począwszy od 1 września 2018 roku. Na
    mocy porozumienia do ww. umowy dzierżawy, zawartego w dniu 13 stycznia 2020 roku
    pomiędzy Gminą A a Państwem w miejsce Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wstąpił
    wyodrębniony ze Struktur Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, Środowiskowy Dom
    Samopomocy, który jest dzierżawcą do dnia dzisiejszego.
    Od 1 września 2018 roku do chwili obecnej zarówno dzierżawca jak i Państwo nie ponieśli
    nakładów na ulepszenie budynku przekraczających 30% jego wartości początkowej. Co
    więcej nie ponosili Państwo takich nakładów od chwili nabycia prawa własności
    nieruchomości.
    Aktualnie planują Państwo zamianę w 2025 roku przedmiotowej nieruchomości
    zabudowanej na inne nieruchomości niezabudowane będące własnością Gminy A.
    Nieruchomości, które miałyby być przekazane Państwu to tereny budowlane
    przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe. Zamiana ma mieć charakter
    ekwiwalentny. Do chwili przeprowadzenia przedmiotowej transakcji Państwo i dzierżawca
    nie będą ponosili żadnych wydatków na ulepszenie budynku przekraczających 30% jego
    wartości początkowej.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy planowana transakcja przeniesienia własności
    nieruchomości zabudowanej, w zamian za nabycie przez Państwa prawa własności innych
    nieruchomości niezabudowanych w drodze zamiany, powinna być zakwalifikowana na
    potrzeby VAT jako dostawa budynku podlegająca zwolnieniu z opodatkowania na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Analiza opisu sprawy w kontekście powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że
    w niniejszej sprawie zamiana nieruchomości dokonana pomiędzy Państwem a Gminą A
    stanowić będzie dwie odrębne dostawy towarów. Tym samym, w odniesieniu do
    planowanej dostawy opisanej we wniosku nieruchomości zabudowanej wystąpią Państwo
    w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a powyższa czynność będzie
    stanowiła odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i będzie

    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Co istotne, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Pierwszym zasiedleniem jest zatem pierwsze zajęcie nieruchomości do używania.
    „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w
    sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano go w najem,
    jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej
    działalności gospodarczej podatnika, bowiem w obydwu przypadkach doszło do
    korzystania z danego obiektu.
    Zwolnienie od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się zatem w
    odniesieniu do dostawy całości lub części budynków bądź budowli, jeżeli w stosunku do
    nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po
    spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a
    tego przepisu.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.

    Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy,
    przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na
    ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe
    niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się
    bezzasadne.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz
    z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków,
    budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza
    to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie
    budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków
    albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego
    korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów, tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT
    oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw nieruchomości, prowadzi do wniosku, że w
    odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania
    zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie
    okoliczności towarzyszących danej dostawie. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie
    zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej,
    ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest
    niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji,
    gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący
    wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do
    zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Dla rozstrzygnięcia, czy w przedmiotowej sprawie dla opisanej dostawy zastosowanie
    znajdzie zwolnienie od podatku, jest rozstrzygnięcie kwestii, czy i kiedy względem budynku
    pokoszarowego nr 1 znajdującego się na działce nr 1 nastąpiło pierwsze zasiedlenie.
    Z opisu sprawy wynika, w stosunku do nabytej w roku 2008 nieruchomości, w skład której
    wchodziła działka oznaczona nr 1 zabudowana budynkiem pokoszarowym nr 1, nie
    przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Wniesienie aportu do Państwa w postaci własności ww. nieruchomości
    podlegało zwolnieniu z VAT na podstawie § 8 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Ministra
    Finansów z dn. 27 kwietnia 2004 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy
    o podatku od towarów i usług.
    Wydzierżawili Państwo przedmiotową nieruchomość dla Stowarzyszenia realizującego
    zadania z zakresu pomocy społecznej. Umowa dzierżawy trwała od 13 września 2013 roku
    do 31 grudnia 2017 roku. W latach 2013-2016 na wyłączny koszt dzierżawcy prowadzone
    były prace remontowe i adaptacyjne budynku na potrzeby utworzenia w nim przez
    dzierżawcę specjalistycznego domu pomocy społecznej dla osób z zaburzeniami
    psychicznymi. Dzierżawca w związku z prowadzeniem własnej działalności gospodarczej w
    latach 2013-2016 wykonał szereg ulepszeń budynku, we własnym zakresie i na własny
    koszt bez prawa żądania od Państwa zwrotu wartości poniesionych nakładów na ich
    realizację. Kolejną umowę dzierżawy nieruchomości zawarto z jednostką organizacją
    Gminy A - Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej, również w celu prowadzenia Domu
    Pomocy Społecznej. Umowę zawarto na czas nieokreślony, począwszy od 1 września 2018
    roku.
    Od 1 września 2018 roku do chwili obecnej zarówno dzierżawca jak i Państwo nie ponieśli
    nakładów na ulepszenie budynku przekraczających 30% jego wartości początkowej. Co
    więcej nie ponosili Państwo takich nakładów od chwili nabycia prawa własności
    nieruchomości. Do chwili przeprowadzenia transakcji zamiany nieruchomości
    zabudowanej Państwo i dzierżawca nie będą ponosili żadnych wydatków na ulepszenie
    budynku przekraczających 30% jego wartości początkowej.
    Zatem miało już miejsce pierwsze zasiedlenie budynku pokoszarowego nr 1 znajdującego
    się na działce nr 1. Tym samym dostawa ww. nieruchomości (w drodze zamiany) nie
    zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim. Ponadto, pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem ww. nieruchomości a momentem dokonania ww. dostawy
    (zamiany) upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

    Wobec tego, dostawa (zamiana) budynku pokoszarowego nr 1 znajdującego się na działce
    nr 1 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży (zamiany) podlega
    opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki na nim posadowione. W
    związku z powyższym – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa (zamiana) działki nr
    1, na której posadowiony jest budynek koszarowy nr 1, również jest zwolniona od podatku.
    Tym samym, zamiana budynku koszarowego nr 1 wraz z działką nr 1, będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku VAT stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8
    ustawy.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto, zakres przedmiotowy wniosku wyznacza przedstawione przez Państwa pytanie.
    Tym samym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa
    wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie
    zostały objęte pytaniem, tj. kwestia ustalenia podstawy opodatkowania przy umowie
    zamiany, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Jednocześnie niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków dla Gminy biorącej udział w
    transakcji zamiany nieruchomości.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.