Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-273/14-2/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-29
Teza: Opisany przez Wnioskodawcę zespół składników materialnych i niematerialnych posiada cechy wymienione w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, tym samym spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; składnik-składnik majątkowy; wyłączenie; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 marca 2014 r. (data wpływu 10 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobowo działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej. Przedmiotem tej działalności jest handel paliwami (stacja paliw) oraz usługi budowlane. Wnioskujący zamierza sprzedać stację paliw jako „zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa” ( dalej ZCP). W jej skład wchodzą;

1.  Zadaszona wiata nad dystrybutorami paliw i LPG wraz ze stanowiskami tankowania pojazdów
2.  Pawilon handlowy z barem małej gastronomii oraz pomieszczeniami biurowymi i socjalnymi
3.  Budynek myjni wraz z magazynami podręcznymi do obsługi ruchu samochodowego,
4.  Zbiorniki LPG wraz z uzbrojeniem do tankowania i sprzedaży autogazu
5.  Podziemne zbiorniki paliw ON oraz paliw 95 i 98
6.  Rurociągi technologiczne paliwowe, gazowe, kanalizacyjne, wodociągowe, klimatyzacyjne i wentylacyjne.

Podkreślenia wymaga fakt, że stacja paliw jest wyodrębnioną w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa jednostką gospodarczą posiadającą konkretnie przypisane źródła przychodów i kosztów oraz wyodrębniony inwentarz składników majątkowych (w tym należności i zobowiązania). Transakcji podlegać będzie również sprzedaż zezwolenia na działalność oraz wszelkie umowy i zobowiązania. Ostateczne rozliczenie księgowo-podatkowe uzyskanego przez stację paliw wyniku finansowego za dany okres rozliczeniowy następuje w siedzibie firmy. Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży posiada wyodrębnioną księgę wieczystą. Sprzedaży nie będzie podlegać nazwa firmy. Nabywcy będą przekazane również wszelkie kontakty handlowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż „stacji paliw” będzie transakcją zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa i przeprowadzona transakcja będzie mieściła się w zakresie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji skorzysta z wyłączenia spod działania ustawy o podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest transakcją niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Aby uniknąć opodatkowania tej transakcji, należy dokonać jej analizy pod kątem spełnienia wymagań, jakie stawia art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W skład stacji paliw wchodzą:

1.  Zadaszona wiata nad dystrybutorami paliw i LPG wraz ze stanowiskami tankowania pojazdów,
2.  Pawilon handlowy z barem małej gastronomii oraz pomieszczeniami biurowymi i socjalnymi,
3.  Budynek myjni wraz z magazynami podręcznymi do obsługi ruchu samochodowego,
4.  Zbiorniki LPG wraz z uzbrojeniem do tankowania i sprzedaży autogazu,
5.  Podziemne zbiorniki paliw ON oraz paliw 95 i 98,
6.  Rurociągi technologiczne paliwowe, gazowe, kanalizacyjne, wodociągowe, klimatyzacyjne i wentylacyjne.

Wnioskodawca nadmienia, że stacja paliw jest wyodrębnioną w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa jednostką gospodarczą posiadającą konkretnie przypisane źródła przychodów i kosztów oraz wyodrębniony inwentarz składników majątkowych (w tym należności i zobowiązania). Transakcji podlegać będzie również sprzedaż zezwolenia na działalność oraz cesja wszelkich umów. Ostateczne rozliczenie księgowo-podatkowe uzyskanego przez stację paliw wyniku finansowego za dany okres rozliczeniowy następuje w siedzibie firmy. Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży posiada wyodrębnioną księgę wieczystą. Nabywcy będą przekazane również wszelkie kontakty handlowe. Sprzedaży nie będzie podlegać jedynie nazwa firmy. W powyższym stanie faktycznym Wnioskodawca uważa, że „stacja paliw" jest „elementem” na tyle spójnym i wydzielonym finansowo i organizacyjnie, aby mogła samodzielnie wykonywać zadania gospodarcze, a zarazem stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie wykonujące te zadania. Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż stacji paliw, z uwzględnieniem jej samodzielności organizacyjnej i finansowej, spełnia przesłanki art. 2 pkt 27e i może być potraktowana jako sprzedaż ZCP zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji skorzystać z wyłączenia spod działania ustawy o podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

A zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamiana, darowizna, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aport.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca prowadzi jednoosobowo działalność gospodarczą. Przedmiotem tej działalności jest handel paliwami (stacja paliw) oraz usługi budowlane. Wnioskujący zamierza sprzedać stację paliw jako „zorganizowaną część przedsiębiorstwa”. W jej skład wchodzi zadaszona wiata nad dystrybutorami paliw i LPG wraz ze stanowiskami tankowania pojazdów, pawilon handlowy z barem małej gastronomii oraz pomieszczeniami biurowymi i socjalnymi, budynek myjni wraz z magazynami podręcznymi do obsługi ruchu samochodowego, zbiorniki LPG wraz z uzbrojeniem do tankowania i sprzedaży autogazu, podziemne zbiorniki paliw ON oraz paliw 95 i 98, rurociągi technologiczne paliwowe, gazowe, kanalizacyjne, wodociągowe, klimatyzacyjne i wentylacyjne.

W niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest m.in. ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zatem, podstawowym wymogiem jest to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Jak wskazał Wnioskodawca, stacja paliw jest wyodrębnioną w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa jednostką gospodarczą posiadającą konkretnie przypisane źródła przychodów i kosztów oraz wyodrębniony inwentarz składników majątkowych (w tym należności i zobowiązania). Transakcji podlegać będzie również sprzedaż zezwolenia na działalność oraz wszelkie umowy i zobowiązania. Ostateczne rozliczenie księgowo-podatkowe uzyskanego przez stację paliw wyniku finansowego za dany okres rozliczeniowy następuje w siedzibie firmy. Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży posiada wyodrębnioną księgę wieczystą. Sprzedaży nie będzie podlegać nazwa firmy. Nabywcy będą przekazane również wszelkie kontakty handlowe i cesje z umów. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że stacja paliw jest elementem na tyle spójnym i wydzielonym finansowo i organizacyjnie, aby mogła samodzielnie wykonywać zadania gospodarcze, a zarazem stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie wykonujące te zadania.

Ze względu na opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że sprzedaż składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością handlową polegającą na prowadzeniu stacji paliw, należy uznać za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Będzie to majątek składający się zarówno ze składników materialnych, jak i niematerialnych, w tym zobowiązania, umożliwiający samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w ww. zakresie. Składniki te, jak wynika z wniosku, w sensie funkcjonalnym, finansowym oraz organizacyjnym stanowią zespół służący realizacji określonych zadań gospodarczych, który może stanowić niezależne przedsiębiorstwo.

W konsekwencji, opisany przez Wnioskodawcę zespół składników materialnych i niematerialnych posiada cechy wymienione w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, tym samym spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem zbycie opisanej stacji paliw w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy uznać za czynność niepodlegającą przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.