Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-811/08/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-14
Teza: określenie podstawy opodatkowania w przypadku braku dowodów w określonym ustawą terminie, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostały dostarczone na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; termin; towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko S.A. przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2008r. (data wpływu 4 września 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania w przypadku braku dowodów w określonym ustawą terminie, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostały dostarczone na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie określenia podstawy opodatkowania w przypadku braku dowodów w określonym ustawą terminie, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostały dostarczone na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. W przypadku braku dowodów w określonym ustawą o podatku od towarów i usług terminie, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostały dostarczone na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, Spółka stosuje stawkę właściwą dla dostawy tego towaru w kraju, przyjmując za podstawę opodatkowania wartość transakcji wykazaną na fakturze, jako wartość netto, tj. nalicza podatek VAT „od stu”, uznając że taki sposób określenia podstawy opodatkowania rachunkiem „od stu”, nie narusza obowiązujących przepisów podatkowych w tym zakresie. Stosowanie tej metody, w ocenie Wnioskodawcy, jest wygodniejsze w oparciu o posiadany system informatyczny przy późniejszym korygowaniu dostawy wewnątrzwspólnotowej, gdyż nie wymaga dokonywania przeliczeń, to jest obrót według stawki 0% jest zgodny z kwotą obrotu opodatkowanego wcześniej według stawki krajowej. Na prawidłowość takiego sposobu postępowania Wnioskodawca wskazuje dostępną na stronach Ministerstwa Finansów interpretację. W związku z podjętym wdrożeniem nowego systemu informatycznego możliwe będzie zastosowanie drugiej metody, gdzie podatek VAT liczony jest metodą „w stu”, co oznacza, że wartość dostawy wykazaną na fakturze Wnioskodawca będzie traktować jako brutto. Kwota obrotu z kontrahentem wewnątrzunijnym ustalona na poziomie ceny wliczonej jak wyżej ulega zmniejszeniu.

Zdaniem Wnioskodawcy w związku z tym, że przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, nakazujące opodatkowanie ww. dostaw stawką krajową, w przypadku braku w określonym terminie wymienionych w ustawie dokumentów potwierdzających wywóz towarów, nie precyzują zasad ustalania podstawy opodatkowania w tym zakresie potraktowanie wartości dostawy jako kwoty brutto w sytuacji kiedy brak dowodów umożliwiających uznanie jej za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów jest również prawidłowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

W jaki sposób prawidłowo określić podstawę opodatkowania w przypadku braku dowodów w określonym ustawą o podatku od towarów i usług terminie, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostały dostarczone na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska? Czy wartość transakcji należy przyjąć jako wartość netto, naliczając VAT rachunkiem „od stu”, czy też rachunkiem „w stu”?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, nakazujące opodatkowanie ww. dostaw stawką krajową, w przypadku braku w określonym terminie wymienionych w ustawie dokumentów potwierdzających wywóz towarów na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, nie precyzują zasad ustalania podstawy opodatkowania – stosowana dotychczas przez Wnioskodawcę metoda, gdzie przyjmuje się za podstawę opodatkowania wartość transakcji wykazaną na fakturze, jako wartość netto i nalicza podatek VAT rachunkiem „od stu” nie narusza obowiązujących przepisów podatkowych. Również, zdaniem Wnioskodawcy, możliwe jest zastosowanie drugiej metody opisanej w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, gdzie podatek VAT liczony jest metodą „w stu”, co oznacza, że wartość dostawy wykazaną na fakturze będzie on traktować jako brutto. Kwota obrotu z kontrahentem unijnym ustalona na poziomie ceny wyliczonej jak wyżej ulega zmniejszeniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2.  podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Stosownie do art. 42 ust. 12 ustawy o VAT, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres, podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, jako dostawę na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Jak wynika z zacytowanych przepisów, jeżeli przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, Wnioskodawca nie posiada w swojej dokumentacji dowodów, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, winien wykazać tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, jako dostawę na terytorium kraju.

Przytoczony wyżej art. 29 ust. 1 ustawy o VAT zawiera definicję podstawy opodatkowania podatkiem VAT, którą jest obrót, a obrotem – kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Z powyższego wynika, że w omawianym przypadku, kwota obrotu z kontrahentem (wartość brutto) zawiera podatek VAT.

Zatem, wobec braku szczegółowych uregulowań w tym zakresie, jedynym prawidłowym sposobem wyliczenia podstawy opodatkowania, w sytuacji braku wymaganych dowodów, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jest metoda „w stu”.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, iż w przypadku braku w określonym terminie wymienionych w ustawie dokumentów potwierdzających wywóz towarów na terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, nie precyzują zasad ustalania podstawy opodatkowania – stosowana dotychczas przez Wnioskodawcę metoda, gdzie przyjmuje się za podstawę opodatkowania wartość transakcji wykazaną na fakturze, jako wartość netto i nalicza podatek VAT rachunkiem „od stu” nie narusza obowiązujących przepisów podatkowych, należało uznać za **nieprawidłowe**. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.