Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.673.2024.2.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-24
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej ulgi na ekspansję.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; produkty; targi; ulga-ulga na ekspansję
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Pozostałe odliczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18eb-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18eb-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 grudnia 2024 r. (data
    wpływu do Organu 30 grudnia 2024 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Sp. z o.o. jest polskim rezydentem podatkowym będącym podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych. Spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. W celu rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu
    prowadzenia działalności gospodarczej, Spółka opodatkowuje swoje przychody z tej
    działalności podatkiem w wysokości 9%.
    Głównym przedmiotem działalności jest produkcja pozostałych gotowych wyrobów
    metalowych, gdzie indziej niesklasyfikowanych PKD 25.99.Z. Spółka jest producentem
    urządzeń służących do (...).
    Oferta komercyjna Spółki w zakresie urządzeń, tj. (...) obejmuje:
    - (...).
    Spółka produkuje a następnie sprzedaje (...) do klientów w Polsce i na terenie Unii
    Europejskiej (transakcje biznesowe i indywidualne - B2B i B2C), w tym również do
    podmiotu powiązanego (...), który z kolei dystrybuuje je na cały świat. Sprzedaż urządzeń
    rozpoczęła się w październiku 2019 r. i w całości jest to sprzedaż wysyłkowa poprzez
    stronę internetową. Na tym etapie rozwoju działalności Spółka nie dokonuje sprzedaży
    bezpośredniej swoich produktów klientom indywidualnym (osobom fizycznym) w sklepach
    stacjonarnych.
    Nowym produktem wprowadzonym na rynek będzie system (...) to modułowy system,
    który umożliwia samodzielne dobieranie elementów zgodnie z indywidualnymi
    potrzebami w zakresie (...). System (...) jest dostosowany do zmieniających się trendów w
    zabezpieczeniach a dzięki swojej elastyczności zapewnia bardzo szerokie uniwersalne
    zastosowanie. Dzięki temu klient może zamówić jedynie te komponenty, które są mu
    potrzebne, bez konieczności zakupu zbędnych części.
    Spółka do objęcia „ulgą na ekspansję” będzie produkować następujące produkty systemu
    (...):
    - (...)
    Spółka zaznacza, że nie objęte „ulgą na ekspansję” są produkowane przez firmę
    zewnętrzną, a będące elementem systemu, są (...).
    (...).
    Spółka nie prowadzi działalności handlowej, która polega jedynie na zakupie towarów
    handlowych, a następnie ich odsprzedaży z zyskiem (marżą) w stanie nieprzetworzonym
    (w niezmienionej formie).
    W 2024 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka ponosi wydatki mające
    na celu dalszy rozwój przedsiębiorstwa, które finalnie mają przyczynić się do wzrostu
    przychodów ze sprzedaży produktów. Są to głównie koszty związane z prowadzeniem
    działań reklamowych zmierzających do wypromowania produktów Spółki oraz zwiększenia
    zainteresowania produktami znajdującymi się w ofercie Spółki i Jej nowymi produktami.
    Działania te mają również na celu zachęcenie potencjalnych klientów do składania
    indywidualnych zamówień na produkty produkowane przez Spółkę.
    W szczególności Spółka ponosi wydatki na:
    - koszty związane z uczestnictwem w targach - wykupienie miejsca oraz organizację
      miejsca wystawowego, na którym będą prezentowane produkty Spółki, koszty
      dojazdów (bilety za przejazd pociągiem lub przelot samolotem), z wyłączeniem

      dojazdów samochodem służbowym, koszty noclegów dla pracowników, w tym również
      koszty wyżywienia, w szczególności diety,
    - koszty o charakterze promocyjno-informacyjnym - sponsorowanych artykułów na
      stronach branżowych, wypłacone wynagrodzenie dla afiliatów, płatne reklamy na (...) -
      obecnie wszystkie te koszty ponosi (...) i są one refakturowane na Spółkę
      proporcjonalnie do przychodu ze sprzedaży, przygotowaniem strony internetowej i
      materiałów promocyjnych zajmują się osoby na kontrakcie B2B, natomiast zdjęcia i
      filmy są robione przez pracowników Spółki zatrudnionych na umowę o pracę, gdzie
      spółka ma możliwość ewidencji na liście obecności czasu pracy pracowników ile czasu
      zostało poświęcone na wykonanie i obróbkę zdjęć i filmów nowego produktu.
    Wymienione wyżej koszty Spółka będzie również ponosiła w przyszłości.
    Mając powyższe na uwadze, Spółka chciałaby skorzystać z tzw. „ulgi na ekspansję”
    uregulowanej w art. 18eb ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”). Spółka chce
    uwzględniać w swoich rozliczeniach podatkowych w zakresie CIT za 2024 r. i w następnych
    latach podatkowych opisane wyżej wydatki, jako koszty uzyskania przychodów poniesione
    w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. Tym samym, Spółka planuje
    odliczyć od podstawy obliczenia CIT za 2024 r. i następne lata ww. koszty do wysokości
    dochodu uzyskanego w roku podatkowym z działalności gospodarczej, nie więcej jednak
    niż 1 000 000 zł w danym roku podatkowym.
    Spółka przewiduje, że dzięki podjętym działaniom promocyjno-informacyjnym w 2024 r.
    zwiększy przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów uzyskanych w
    ubiegłym roku, a także zwiększy swój przychód z tego tytułu w latach następnych w
    stosunku do 2024 r. Spółka przewiduje również, że podejmowane przez Nią działania
    promocyjno-informacyjne przyczynią się także do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży
    produktów dotychczas nieoferowanych.
    Tym samym, Spółka przewiduje, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat
    podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł i ponosić będzie koszty
    zwiększenia przychodów, zwiększy przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do
    przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego
    rok poniesienia tych kosztów lub osiągnie przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
    nieoferowanych.
    Spółka zaznacza przy tym, że opisane wyżej koszty, poniesione na działania promocyjno-
    informacyjne, nie zostały Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały
    odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Podobnie w przyszłości
    tego typu koszty nie zostaną Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie oraz nie zostaną
    odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym, w sposób inny niż
    zgodnie z art. 18eb ustawy o CIT.
    Spółka chciałby zaznaczyć, że wytwarzane przez Spółkę produkty częściowo są i będą
    zbywane do podmiotów będących podmiotami powiązanymi. Jednakże Spółka będzie
    prowadzić ewidencję przychodów i kosztów odpowiadających produktom, do których ma
    zastosowanie „ulga na ekspansję”. Spółka będzie prowadzić tą ewidencję przychodów i
    kosztów w excelu, który pozwali na identyfikację poszczególnych dokumentów, do których
    ma zastosowanie „ulga na ekspansję”.
    Spółka nie wyklucza, że oprócz wydatków wymienionych powyżej, będzie ponosić także
    inne wydatki wskazane w przykładowym katalogu wymienionym w art. 18eb ust. 7 ustawy
    o CIT.
    Wnioskodawca nie korzystał i nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT.
    W piśmie z 20 grudnia 2024 r., będącym uzupełnieniem wniosku, wskazaliście Państwo, że:

    1. Produkty dotychczas nieoferowane:
      - (...)
      Wydatki:
      - koszty związane z wyjazdem na targi (wykupienie miejsca wystawowego, loty, hotel,
        diety pracowników),
      - koszty reklamy na platformach (...)
      - koszty artykułów sponsorowanych,
      - koszty wynagrodzenia afiliatów,
      - koszty dostosowania sklepu internetowego do nowej oferty (wydatki na usługi
        programistyczne i projektowania graficznego).
    2. Wydatki poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów:
      - koszty związane z wyjazdem na targi (wykupienie miejsca wystawowego, loty, hotel,
        diety pracowników),
      - koszty reklamy na platformach (...),
      - koszty artykułów sponsorowanych,
      - koszty wynagrodzenia afiliatów,
      - koszty dostosowania sklepu internetowego do nowej oferty (wydatki na usługi
        programistyczne i projektowania graficznego).
    3. Spółka nie uzyskuje przychodów z zysków kapitałowych. Z „ulgi na ekspansję” Spółka
      zamierza skorzystać tylko w stosunku do przychodów z działalności operacyjnej.
    4. Opisane we wniosku wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art.
      15 ust. 1 ustawy o pdop.
    5. Przez koszty o charakterze promocyjno-informacyjnym sponsorowanych artykułów na
      stronach branżowych należy rozumieć:
      - wykupienie sponsorowanych artykułów na stronach internetowych zajmujących się
        tematami związanymi z oferowanymi przez spółkę produktami,
      - koszty reklamy na platformach (...) - koszty wynagrodzenia afiliatów.
    6. Wydatki ponoszone na wypłacone wynagrodzenie dla afiliatów dotyczy zapłaty im
      określonej wcześniej prowizji za polecanie produktów przez umieszczanie unikalnych
      linków, prowadzących do naszego sklepu internetowego, pod swoimi postami na social
      mediach, (...), czy również w artykułach na stronach internetowych należących do
      poszczególnych afiliatów.
    7. W związku z przygotowaniem strony internetowej zostały poniesione następujące
      wydatki:
      - usługi programistyczne,
      - usługi projektowania graficznego, druk ulotek reklamowych,
      - usługi fotograficznie: wykonanie zdjęć produktowych wraz z profesjonalną obróbką
        graficzną, wynagrodzenie fotografa lub usługi zlecone firmom zewnętrznym w
        zakresie wykonania zdjęć i filmów nowych produktów, używanych na stronie
        produktu oraz w reklamach, postach na social mediach i (...).
    8. Koszty związane z przygotowaniem materiałów promocyjnych, to:

      - usługi projektowania graficznego,
      - usługi fotograficznie: wykonanie zdjęć produktowych wraz z profesjonalną obróbką
        graficzną, wynagrodzenie fotografa lub usługi zlecone firmom zewnętrznym w
        zakresie wykonania zdjęć i filmów nowych produktów, używanych na stronie
        produktu oraz w reklamach, postach na social mediach i (...),
      - koszty związane z tłumaczeniem tekstu.
    9. Wydatki na zdjęcia i filmy to:
      - wykonanie zdjęć: wynagrodzenie fotografa lub usługi zlecone firmom zewnętrznym,
      - nagranie filmów,
      - obróbka graficzna wyżej wymienionych.
      Wydatki te są wykorzystywane w materiałach reklamowych, na stronach
      produktowych, w social mediach ale również jako instrukcje obsługi nowych
      produktów w formie filmów pokazujących krok po kroku sposób użycia.
    10. Wydatki na reklamy w (...). są to płatne reklamy na wskazanych platformach dotyczące
      promocji wytwarzanych produktów Spółki.
    11. Wydatki opisane we wniosku mają na celu przede wszystkim promocję produktów, ale
      w sposób pośredni wpływają, oprócz promowania produktów, na rozpoznawalność
      marki.
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Spółka będzie mogła
      zakwalifikować opisane we wniosku wydatki jako koszty poniesione w celu zwiększenia
      przychodów ze sprzedaży produktów w rozumieniu art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT i w
      konsekwencji będzie je mogła odliczyć od podstawy opodatkowania CIT, zgodnie z art.
      18eb ust. 1 ustawy o CIT?
    2. Czy w świetle art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT, w celu skorzystania z odliczenia, o którym
      mowa w art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, wystarczającym jest, aby Spółka zwiększyła
      przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
      kosztów zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów lub osiągnęła przychody ze
      sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, w jednym z dwóch lat podatkowych
      w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku
      podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w
      art. 18 ust. 1 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Spółki, w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz przedstawionego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego:
    Ad. 1
    Spółka będzie mogła zakwalifikować opisane we wniosku wydatki jako koszty poniesione
    w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w rozumieniu art. 18eb ust. 7
    ustawy o CIT i w konsekwencji będzie je mogła odliczyć od podstawy opodatkowania CIT,
    zgodnie z art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT.
    Ad. 2
    W świetle art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT, w celu skorzystania z odliczenia, o którym mowa w
    art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, wystarczającym jest, aby Spółka zwiększyła przychody ze
    sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni
    dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia kosztów zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów

    dotychczas nieoferowanych, w jednym z dwóch lat podatkowych w okresie 2 kolejno
    następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł
    koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.,
    wprowadzono regulację mające na celu zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez
    system ulg podatkowych. Jedną z wprowadzonych wówczas form wsparcia
    przedsiębiorców jest tzw. „ulga na ekspansję”. Jak wynika z projektu ww. ustawy, celem
    wprowadzanej ulgi jest umożliwienie podwójnego uwzględniania w rozliczeniu
    podatkowym kosztów związanych ze zwiększeniem przychodów ze sprzedaży produktów,
    co ma być zachętą do rozszerzania skali prowadzonej działalności (druk sejmowy nr 1532,
    sejm IX kadencji).
    Zgodnie z art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody
    z zysków kapitałowych odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 18
    koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z
    przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000
    zł w roku podatkowym.
    Stosownie do art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT, przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone
    przez podatnika.
    Natomiast, w świetle art. 18eb ust. 3 ustawy o CIT, przez zwiększenie przychodów ze
    sprzedaży produktów, o którym mowa w ust. 1, rozumie się odpłatne zbycie produktów
    do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
    Podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2
    kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym
    poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze
    sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni
    dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął
    przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody
    ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju (art. 18eb ust. 4
    ustawy o CIT).
    Przy ustalaniu spełnienia tego warunku uwzględnia się wyłącznie przychody, z których
    dochód podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 18eb ust. 5
    ustawy o CIT).
    W przypadku gdy podatnik, który skorzystał z odliczenia, nie spełni warunku, o którym
    mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym
    upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów, do odpowiedniego
    doliczenia kwoty uprzednio odliczonej (art. 18eb ust. 6 ustawy o CIT).
    Zgodnie z art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, za koszty poniesione w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty:
    1) uczestnictwa w targach poniesione na:
      a) organizację miejsca wystawowego,
      b) zakup biletów lotniczych dla pracowników i podatnika,
      c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników i podatnika;
    2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
      przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
      informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;

    3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
    4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
      dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
    5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu
      składania ofert innym podmiotom.
    Stosownie zaś do art. 18eb ust. 8 ustawy o CIT, podatnikowi, który w roku podatkowym
    korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo
    do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów
    poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez
    podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
    przepisów.
    Sposób odliczenia omawianej ulgi reguluje art. 18eb ust. 9 ustawy o CIT.
    Zgodnie z tym przepisem, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym
    poniesiono koszty w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku
    gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest
    niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub
    w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat
    podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał
    prawo skorzystać z odliczenia. Istotne jest, że koszty uzyskania przychodów poniesione w
    celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie
    zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od
    podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (art. 18eb ust. 10 ustawy o CIT).
    Ad. 1
    Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpatrywanej sprawy, w pierwszej kolejności
    wskazać należy, że z tzw. „ulgi na ekspansję”, o której mowa w przepisach art. 18eb
    ustawy o CIT, mogą skorzystać podatnicy, którzy wytworzyli produkty w ramach swojej
    działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 18eb ust. 2 Ustawy o CIT, przez produkty
    rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.
    Nie ulega wątpliwości, że w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Spółka
    spełnia powyższy warunek. Spółka prowadzi bowiem działalność produkcyjną. Spółka
    produkuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej urządzenia służące do (...).
    Produkty Spółki są opracowane i wytwarzane z Jej własnej inicjatywy i następnie
    oferowane w sklepie internetowym. Produkty Spółki są wprowadzane na rynek i
    sprzedawane pod marką Spółki. Spółka nie prowadzi działalności handlowej, która polega
    jedynie na zakupie towarów handlowych, a następnie ich odsprzedaży z zyskiem (marżą)
    w stanie nieprzetworzonym (w niezmienionej formie).
    Przy czym podkreślić należy, że wytwarzane przez Spółkę produkty są i będą częściowo
    zbywane do podmiotów będących podmiotami powiązanymi. Jednakże, Spółka jest w
    stanie wydzielić i rozliczyć przychody i koszty na sprzedaż do podmiotów powiązanych
    oraz do podmiotów niebędących podmiotami powiązanymi. Spółka będzie prowadzić tą
    ewidencję przychodów i kosztów w excelu, który pozwoli na identyfikację poszczególnych
    dokumentów, do których ma zastosowanie „ulga na ekspansję”. Ulga prowzrostowa
    dotyczyłaby tylko i wyłącznie sprzedaży do podmiotów niebędących podmiotami
    powiązanymi. Tym samym, Spółka spełnia kolejny warunek do skorzystania z tzw. „ulgi na
    ekspansję”, o którym mowa w art. 18eb ust. 3 ustawy o CIT.
    W ocenie Spółki, wymienione wydatki ponoszone na uczestnictwo w targach - wykupienie
    miejsca oraz organizację miejsca wystawowego, na którym będą prezentowane produkty
    Spółki, koszty dojazdów pracowników (bilety za przejazd pociągiem lub przelot
    samolotem), z wyłączeniem dojazdów samochodem służbowym, koszty noclegów dla
    pracowników, w tym również koszty wyżywienia, w szczególności diety, można uznać za
    koszty uczestnictwa w targach, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT, a
    tym samym koszty te można zakwalifikować jako koszty poniesione w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów w rozumieniu art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT.

    W ocenie Spółki, również wymienione przez Nią wydatki na:
    1) przygotowanie strony internetowej i materiałów promocyjnych, którym zajmują się
      osoby na kontrakcie B2B,
    2) sponsorowanie artykułów na stronach branżowych, płatne reklamy (...). - obecnie
      wszystkie te koszty ponosi (...) podmiot powiązany, jednakże koszty te są
      refakturowane na Spółka z o.o. proporcjonalnie do przychodu ze sprzedaż,
    3) przygotowanie zdjęcia i filmy promocyjno-informacyjnych,
    4) udostępnianie materiałów reklamowych na różnych portalach internetowych dla
      podmiotów zewnętrznych,
    5) współpracę z tzw. Afiliatami,
    6) wyświetlanie linków sponsorowanych w wynikach wyszukiwania stron internetowych,
    można uznać za koszty działań promocyjno-informacyjnych, o których mowa w art. 18eb
    ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, a tym samym koszty te można zakwalifikować jako koszty
    poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w rozumieniu art.
    18eb ust. 1 ustawy o CIT. Zdaniem Spółki, ulga przysługuje również, gdy koszty są
    nabywane od podmiotu powiązanego, na podstawie współpracy z osobami będącymi na
    kontraktach B2B, oraz w ramach umowy o dzieło.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione
    w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty działań
    promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania
    strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek,
    dotyczących produktów. Zauważyć należy, że użycie w powyższym przepisie zwrotu „w
    tym” oznacza, że wymieniony katalog nie jest zamknięty. Innymi słowy, w przywołanym
    przepisie Ustawodawca wymienił jedynie przykładowe rodzaje kosztów działań
    promocyjno-informacyjnych. Pozwala to na zaliczenie do tego typu kosztów również
    innych podobnych wydatków, które nie są wprost określone w omawianym przepisie,
    jednakże ich charakter pozwala na zakwalifikowanie tych wydatków do kosztów działań
    promocyjno-informacyjnych. Taki też charakter mają wymienione przez Spółkę wydatki.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), „promocja” to działania
    zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia.
    Natomiast, „reklama” to działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do
    zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług, jak też - w aspekcie
    zmaterializowanym - plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp., służące temu celowi.
    Z kolei, pod pojęciem usług reklamowych rozumie się wszelką działalność promocyjną, w
    wyniku której lub w trakcie której następuje przekazywanie treści mających za zadanie
    informować o istnieniu lub cechach oferowanych towarów lub usług w celu zwiększenia
    sprzedaży tych produktów. Usługi reklamowe mogą być wykonywane zarówno przez
    podmioty, które profesjonalnie zajmują się świadczeniem usług reklamowych, jak i
    podmioty, dla których wykonanie usługi reklamowej nie jest realizowane w ramach ich
    podstawowej działalności gospodarczej (zob. interpretacja Indywidualna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z 30 czerwca 2022 r., nr 0111-KDIB1-
    1.4010.188.2022.2.BS).
    Mając powyższe na uwadze, nie powinno budzić wątpliwości, że podejmowane przez
    Spółkę działania, opisane w niniejszym wniosku, zmierzają do zwiększenia popularności Jej
    produktów i mają na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu tych produktów.
    Tym samym, wymienione przez Spółkę i ponoszone przez Nią w omawianym celu wydatki
    stanowią koszt działań promocyjno-informacyjnych w rozumieniu art. 18eb ust. 7 ustawy
    o CIT.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w wydanych przez DKIS interpretacjach
    indywidualnych przepisów prawa podatkowego, np.:

    - z 4 stycznia 2023 r., nr 0114-KD1P2-1.4010.190.2022.2.KW;
    - z 23 grudnia 2022 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.412.2022.1.AR,
    - z 6 października 2022 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.466.2022.2.SG.
    Jednocześnie, opisane przez Spółkę koszty nie zostały Spółce zwrócone w jakiejkolwiek
    formie oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Podobnie w przyszłości tego typu koszty nie zostaną Spółce zwrócone w jakiejkolwiek
    formie oraz nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym,
    w sposób inny niż zgodnie z art. 18eb ustawy o CIT.
    Ponadto, Spółka nie korzystała i nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że w
    opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Spółka będzie uprawniona do
    skorzystania z tzw. „ulgi na ekspansję”. Spółka będzie mogła zakwalifikować opisane we
    wniosku wydatki jako koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów w rozumieniu art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT i w konsekwencji będzie mogła je
    odliczyć od podstawy opodatkowania CIT, zgodnie z art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT, podatnik jest uprawniony do skorzystania z
    odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat
    podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia
    przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w
    stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego
    poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży
    produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów
    dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
    Należy w tym miejscu zaznaczyć, że wykładnia przepisów prawa podatkowego nie może
    mieć charakteru prawotwórczego. Jeżeli wbrew jasnemu pod względem językowym
    sformułowaniu przepisu nadawałoby mu się jakieś inne znaczenie aniżeli to oczywiste
    znaczenie językowe, to wówczas rola ustawodawcy byłaby tylko pozorna (uchwała 7
    sędziów NSA z 30 marca 2009 r., sygn. akt II FPS 7/08, LEX nr 485845).
    W polskim prawie podatkowym obowiązuje prymat wykładni językowej. Zgodnie z przyjętą
    w orzecznictwie i doktrynie zasadą pierwszeństwa wykładni językowej w procesie wykładni
    prawa, należy w pierwszej kolejności zastosować dyrektywy wykładni językowej, a dopiero
    w przypadku dalszych wątpliwości lub w celu wzmocnienia wyniku wykładni językowej,
    sięgać kolejno po wykładnię systemową lub funkcjonalną (wyrok NSA z 26 października
    2021 r., sygn. akt II FSK 979/21, LEX nr 3256462).
    Przy czym podkreślić należy, że odstępstwo od rezultatów wykładni językowej jest
    wykluczone - między innymi - gdyby wykładnia inna niż językowa była niekorzystna dla
    podatnika (B. Brzeziński, Wstęp do nauki prawa podatkowego, Toruń 2003, s. 197).
    W świetle powyższego wskazać należy, że nie powinno ulegać wątpliwości, że literalne
    brzmienie art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT, nie wymaga aby wzrost przychodów ze sprzedaży
    produktów następował w każdym roku w okresie dwóch kolejno następujących po sobie
    latach podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia
    przychodów, o których mowa w art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT. Innymi słowy,
    wystarczającym jest, aby podatnik zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w
    stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego
    poprzedzającego rok poniesienia kosztów zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych,
    w jednym z dwóch lat podatkowych w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat
    podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia
    przychodów, o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT.
    Stanowisko to zostało potwierdzone również przez Ministerstwo Finansów. W odpowiedzi
    z 2 stycznia 2023 r. na interpelację poselską nr 37741 z 13 grudnia 2022 r., Minister
    Finansów wyjaśnił, że: „W kontekście przedstawionego w interpelacji pytania o sposób

    rozumienia wymogu dwuletniego wzrostu przychodów należy uznać, że będzie on
    spełniony, jeśli przyrost przychodów względem dnia odniesienia (tj. ostatniego dnia roku
    podatkowego poprzedzającego rok poniesienia wydatków uprawniających do
    pomniejszenia podstawy opodatkowania w związku z zastosowaniem ulgi) nastąpi choćby
    w jednym z wyznaczonych treścią interpretowanego przepisu dwóch lat podatkowych”.
    Przykładowo, gdy Spółka poniesie koszty zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów w 2024 r. i zechce skorzystać z tego tytułu z ulgi na ekspansję, rozliczając ją w
    zeznaniu CIT za tenże rok podatkowy, to wymagany ww. przepisami wzrost przychodów
    powinien być osiągnięty w 2024 r. lub 2025 r. Przy czym, wzrost przychodów za 2024 r. lub
    2025 r. powinien być porównany z przychodami z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień
    roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów, tj. na dzień 31 grudnia
    2023 r. Jednocześnie, warto podkreślić, że przepisy regulujące ulgę na ekspansję nie
    określają wartości o jaką mają być zwiększone przychody bądź jakiej wartości przychody
    mają być osiągnięte, aby skorzystanie z ulgi było skuteczne (tak też w: Adam Mariański
    (red.), Komentarz do zmian w ustawach podatkowych. Polski Ład 2022, Warszawa 2022,
    Legalis).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18eb ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości
      dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż
      przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku
      podatkowym.
    Według art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT:
      przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.
    W świetle art. 18eb ust. 3 ww. ustawy:
      przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w ust. 1,
      rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem
      powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT:
      podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie
      2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w
      którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył
      przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
      tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych w danym kraju.
    W świetle art. 18eb ust. 5 ustawy o CIT:
      przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się
      wyłącznie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 6 ustawy o CIT:
      w przypadku gdy podatnik, który skorzystał z odliczenia, nie spełni warunku, o
      którym mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w
      którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów, do
      odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.

    Według art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT:
      za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów uznaje się koszty:
      1) uczestnictwa w targach poniesione na:
      a) organizację miejsca wystawowego,
      b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,
      c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;
      2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
        przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
        informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
      3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
      4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
        dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
      5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w
        celu składania ofert innym podmiotom.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 8 ustawy o CIT:
      podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu
      zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.
    W myśl art. 18eb ust. 9 ustawy o CIT:
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w
      celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik
      poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od
      kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w
      pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć
      lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał
      lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 10 ustawy o CIT:
      koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone
      w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Ulga na ekspansję polega na odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów
    poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów bezpośrednio
    wytworzonych przez podatnika i zbywanych na rzecz podmiotów niepowiązanych. Ulga
    umożliwia odliczenie wydatków dwa razy – zarówno jako koszty uzyskania przychodów,
    jak i w ramach samej ulgi (do kwoty 1 mln zł).
    Podatnik będzie mógł zatem odliczyć wskazane w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT koszty od
    podstawy opodatkowania, jeżeli po skorzystaniu z ulgi, w okresie 2 następujących po
    sobie lat podatkowych, począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty
    zwiększenia przychodów (dokonano odliczenia):
      - zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego
        tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok
        poniesienia tych kosztów lub
      - osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub
      - osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym
        kraju.

    Z uwagi na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę powszechności
    opodatkowania, przepisy dotyczące ulg i preferencje w opodatkowaniu należy
    interpretować ściśle, zgodnie z zasadami wykładni językowej i w granicach tej wykładni.
    Ulga skierowana jest do podatników, u których w następstwie poniesienia określonych
    wydatków (m.in. związanych z uczestnictwem w targach, na których prezentowane są
    produkty, działaniami promocyjnymi, a także przygotowaniem koniecznej dokumentacji),
    doszło do osiągnięcia (zwiększenia) przychodów ze sprzedaży produktów.
    Mogą oni odliczyć takie koszty od podstawy opodatkowania, jeżeli po skorzystaniu z ulgi
    wykażą stosowny wzrost przychodów ze sprzedaży produktów w okresie 2 następujących
    po sobie lat podatkowych, począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty
    zwiększenia tych przychodów (dokonano odliczenia).
    Ad. 1
    Punktem wyjścia do oceny Państwa stanowiska jest art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT, zgodnie
    z którym:
      podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie
      2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w
      którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył
      przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
      tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych w danym kraju.
    Ustawodawca nie dokonał na potrzeby ulgi na ekspansję, zdefiniowania - występującego
    w art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT - pojęcia „produktów dotychczas nieoferowanych”.
    Posługując się językowym rozumieniem tego zwrotu, należy uznać, że do oferty
    przedsiębiorstwa produkcyjnego powinno zostać wprowadzone dobro materialne
    (zgodnie z definicją z art. 18eb ust. 2 ustawy - rzecz wytworzona przez podatnika), które
    różniłoby się od dotychczas oferowanego asortymentu w stopniu pozwalającym uznać, że
    przedsiębiorca rozszerza działalność na nowy segment rynku. Z produktem dotychczas
    nieoferowanym będziemy mieli więc do czynienia, w przypadku gdy skala zmian bądź
    usprawnień względem dotychczas oferowanych przez podatnika produktów uzasadnia
    przekonanie, że mamy do czynienia z nowym produktem w ujęciu rodzajowym. W
    konsekwencji wszelkie zmiany bądź usprawnienia, w tym opracowanie nowych technologii
    zaangażowanych w proces produkcji, które nie skutkują powstaniem nowego rodzaju
    produktu (nawet znacząco różniącego się pod kątem specyfikacji technicznej na tle
    dotychczasowej oferty przedsiębiorcy) należy zakwalifikować jedynie jako innowacje w
    obrębie dotychczas wytwarzanego produktu. Podatnik wprowadzający do dotychczas
    wytwarzanych produktów jedynie nieznaczne modyfikacje nie może więc skorzystać z ulgi
    na ekspansję z powołaniem na realizację przesłanki osiągnięcia przychodów ze sprzedaży
    produktów dotychczas nieoferowanych.
    Produktem dotychczas nieoferowanym nie będą np. kolejne modele laptopów lub sprzętu
    komputerowego różniące się zastosowanymi zespołami. Tytułem do zastosowania ulgi
    będzie jednak rozpoczęcie przez przedsiębiorcę produkcji konsol do gier, w sytuacji gdy
    do tej pory zajmował się on produkcją laptopów lub jednostek stacjonarnych komputerów.
    Podobnie z ulgi na ekspansję z powołaniem na warunek wytworzenia produktów
    dotychczas nieoferowanych nie jest uprawniony skorzystać przedsiębiorca prowadzący
    działalność w branży spożywczej, jeśli kolejne produkty będą różniły się od siebie jedynie
    gramaturą, składem, opakowaniem, nawet jeśli będą sygnowane oddzielną marką.
    We wniosku wskazali Państwo, że jesteście producentem urządzeń służących (...).
    Oferowane urządzenia to (...). Są one odporne na (...). (...).
    Z uzupełnienia wniosku wynika, że jako produkty dotychczas nieoferowane zamierzają
    Państwo objąć ulgą:
    - (...).

    Zdaniem Organu mamy więc do czynienia z sytuacją, w której Spółka dotychczas
    produkowała produkty jakimi są urządzenia służące do (...) w postaci fizycznej i nadal
    będzie produkowała te same produkty, tylko o innych cechach użytkowych. Taka zmiana
    nie może być uznana za wytworzenie/wyprodukowanie produktu dotychczas
    nieoferowanego. Powyższe nie oznacza, że mamy do czynienia z produktem dotychczas
    nieoferowanym.
    Mając powyższe na uwadze, wprowadzenie do oferty produktów systemu (...)
    wymienionych powyżej, nie uprawnia do stwierdzenia, że powstaje produkt dotychczas
    nieoferowany w rozumieniu art. 18eb ust. 4 ustawy CIT. Zakres przedstawionych przez
    Państwa modyfikacji, pozwala stwierdzić, że są to jedynie innowacje w obrębie dotychczas
    wytwarzanego produktu.
    W rezultacie, nie są Państwo uprawnieni do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 18eb
    ustawy o CIT, w stosunku do przychodów z ww. produktów, jako produktów dotychczas
    nieoferowanych.
    Odnosząc się do możliwości skorzystania z ulgi w stosunku do produktów już
    oferowanych w przypadku zwiększenia przychodów w okresie 2 kolejno następujących po
    sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia
    przychodów, ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok
    poniesienia tych kosztów, wskazać należy, że zgodnie z art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT:
      za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów uznaje się koszty:
      1) uczestnictwa w targach poniesione na:
      a) organizację miejsca wystawowego,
      b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,
      c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;
      2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
        przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
        informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
      3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
      4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
        dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
      5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w
        celu składania ofert innym podmiotom.
    Katalog kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów,
    uprawniających do ulgi, ma charakter zamknięty. Zatem, tylko te wydatki mogą być
    odliczone jako koszty uzyskania przychodów. Jednocześnie ocena, czy dany wydatek
    mieszczący się w powyższym katalogu może być uznany za podlegający odliczeniu,
    powinna być dokonywana w każdym przypadku indywidualnie.
    Z uwagi na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę powszechności
    opodatkowania, przepisy dotyczące ulg i preferencje w opodatkowaniu należy
    interpretować ściśle, zgodnie z zasadami wykładni językowej i w granicach tej wykładni.
    Podkreślenia wymaga, że na gruncie prawa podatkowego obowiązuje prymat wykładni
    gramatycznej (językowej). W granicach wykładni obowiązujących przepisów prawa nie
    mieści się taka ich interpretacja, która prowadzi do wykreowania nowych norm prawnych,
    niezawartych w przepisach. Każda bowiem wykładnia powinna się sytuować w ramach
    możliwego sensu językowego danego pojęcia czy wyrażenia (por. np. wyrok NSA z 16
    czerwca 2021 r., III FSK 32/21 i z 19 września 2018 r., I GSK 2788/18, CBOSA). Odstąpienie
    przez interpretatora od sensu literalnego przepisu jest uzasadnione wyłącznie szczególnie
    ważnymi powodami. Takimi powodami mogą być np. wartości konstytucyjne. Na gruncie
    prawa podatkowego kierowanie się wykładnią celowościową, to jest z pominięciem woli
    „historycznego” prawodawcy, w oderwaniu od innych rodzajów wykładni, może prowadzić
    do wypaczenia rzeczywistych intencji prawodawcy, dowolności w stosowaniu prawa i do
    związanej z nią utraty poczucia pewności prawnej (R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa
    podatkowego, Warszawa 1995, s. 112 i n.; por. uchwałę NSA z 29 maja 2000 r., FPS 2/00,

    ONSA 2001/1/2, M. Podat. 2000/7/3, Pr. Gosp. 2000/10/25, Glosa 2000/10/37, POP 2001/5
    /131, M. Prawn. 2000/10/643).
    Ulga zawarta w art. 18eb ustawy o CIT, stanowi odstępstwo od zasady powszechności
    opodatkowania. W tym przedmiocie znane jest stanowisko sądownictwa, zgodnie z
    którym wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady
    powszechności opodatkowania, a więc przy wykładni przepisów dotyczących ulg i
    zwolnień podatkowych nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą.
    Tego rodzaju interpretacja kłóciłaby się bowiem z wyrażoną w art. 84 Konstytucji zasadą
    powszechności opodatkowania (przykładowo: wyrok NSA z 14 maja 2015 r., sygn. akt II
    FSK 94/14).
    Koszty uczestnictwa w targach
    Mając na uwadze przedstawiony powyżej katalog wydatków/kosztów uprawniających do
    odliczenia (art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT) stwierdzić należy, że wymienione przez
    Państwa koszty wykupienia miejsca oraz organizację miejsca wystawowego, na którym
    będą prezentowane produkty Spółki, koszty dojazdów (bilety za przelot samolotem),
    koszty noclegów dla pracowników, w tym również koszty wyżywienia, w szczególności
    diety, mogą zostać zaliczone do kosztów wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy o
    CIT.
    W odniesieniu natomiast do braku możliwości odliczenia w ramach ulgi wydatków
    związanych z dojazdem na targi przy pomocy komunikacji kolejowej, zauważyć należy, że
    ustawodawca w zakresie kosztów podróży, do odliczenia przewidział jedynie koszty
    zakupu biletów lotniczych dla pracowników, nie wymieniając kosztów podróży pociągiem.
    W związku z tym, koszty dojazdów (bilety za przejazd pociągiem) nie podlegają/nie będą
    podlegały odliczeniu w ramach ulgi na ekspansję.
    Należy zauważyć, że art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT, uznaje za koszty uzyskania
    przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów tylko
    koszty uczestnictwa w targach polegające na organizacji miejsca wystawowego, zakupie
    biletów lotniczych oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia pracowników. Zakres tego
    przepisu nie obejmuje innych kosztów oprócz tych, które zostały w nim wyraźnie
    wskazane. Zatem, koszty nie wymienione wprost w przywołanej regulacji i przeznaczone
    na realizację działań mających pośredni związek z wydatkami w nim wymienionymi, nie
    podlegają/nie będą podlegać odliczeniu w ramach ulgi na ekspansję.
    Koszty działań promocyjno-informacyjnych
    Wskazać należy, że w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT ustawodawca, w ramach kosztów
    poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów wymienia także
    koszty poniesione na działania promocyjno-informacyjne.
    Ustawodawca nie zdefiniował tego typu działań, lecz wskazał jedynie przykładowe rodzaje
    kosztów, które wchodzą w zakres wskazanego przepisu.
    W związku z brakiem definicji ustawowej „działań promocyjno-informacyjnych”, posłużyć
    się należy definicją zawartą w słowniku języka polskiego. Zgodnie ze słownikiem języka
    polskiego PWN, poprzez pojęcie „promocja” należy rozumieć m.in. „działania zmierzające
    do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia”. Natomiast, poprzez
    pojęcie „informacja” rozumieć należy czynności związane z „udzielaniem informacji,
    wskazówek, podawaniem do wiadomości”. Tym samym, zgodnie z powyższymi
    definicjami, „działaniami promocyjno-informacyjnymi” będą działania, których zamiarem
    będzie zwiększenie popularności danego produktu oraz udzielanie w jego zakresie
    potrzebnych informacji.
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że ponoszone przez Państwa koszty
    sponsorowanych artykułów na stronach branżowych, płatne reklamy na (...),
    przygotowania strony internetowej i materiałów promocyjnych, dotyczące oferowanych
    Produktów, uprawniają go do odliczenia jako koszty wymienione w art. 18eb ust. 7 pkt 2
    ustawy o CIT, tj. koszty działań promocyjno-informacyjnych.
    Natomiast, koszty działań promocyjno-informacyjnych, które nie uprawniają Państwa do
    odliczenia, to wydatki ponoszone na wypłacone wynagrodzenie dla afiliatów. Wydatki na

    wynagrodzenia dla afiliatów, wykraczają poza literalne brzmienie art. 18eb ust. 7 pkt 2
    ustawy o CIT.
    Ponadto, wynagrodzenie fotografa zatrudnionego w Spółce na podstawie umowy o pracę,
    również nie może zostać odliczone w ramach ulgi.
    Zauważyć należy, że ustawodawca wyróżnił spośród innych rodzajów kosztów, które mogą
    potencjalnie odpowiadać kategorii wydatków określanych jako koszty uczestnictwa w
    targach, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT, koszty związane z udziałem
    pracownika w tych działaniach. Kosztami tymi zgodnie z regulacją ustawową są koszty
    zakupu biletów lotniczych oraz koszty zakwaterowania i wyżywienia pracownika (art. 18eb
    ust. 7 pkt 1 lit. b i c ustawy o CIT).
    Tym samym, w mojej ocenie, nie stanowią wydatków możliwych do odliczenia w ramach
    ulgi na ekspansję koszty zaangażowania pracowników w działania scharakteryzowane w
    treści art. 18eb ust. 7 pkt 1 lit. a oraz pkt 2-5 ustawy CIT, w zakresie, w jakim zostały
    przeznaczone na sfinansowanie wynagrodzeń pracowników.
    Założenie o racjonalności ustawodawcy, które powinno stanowić konieczny element
    procesu wykładni prawa, nakazuje przyjąć, że wskazane w przywołanym przepisie koszty
    są jedynymi rodzajami wydatków związanych z uczestnictwem pracownika w działaniach
    rodzących koszty objęte dyspozycją ulgi na ekspansję. Skoro ustawodawca w ramach
    jednej jednostki redakcyjnej zamkniętego katalogu dopuścił możliwość odliczenia
    wydatków wynikających z zaangażowania pracownika, to należy przyjąć, że dałby temu
    wyraz w ten sam sposób, gdyby jego intencją było umożliwienie odliczania kosztów
    wynagrodzeń pracowniczych w ramach pozostałych działań określonych w treści art. 18eb
    ust. 7 pkt 1 lit. a lub pkt 2-5 ustawy o CIT.
    Zatem, należy przyjąć, że poza zakresem ulgi na ekspansję są wydatki przeznaczone na
    wynagrodzenia pracownicze, nawet jeśli pracownik danego podatnika dokonywał
    czynności odpowiadających wprost działaniom wskazanym w treści wyżej przywołanej
    regulacji.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w opisanym stanie faktycznym
    i zdarzeniu przyszłym Spółka będzie mogła zakwalifikować opisane we wniosku wydatki
    jako koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w
    rozumieniu art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT i w konsekwencji będzie je mogła odliczyć od
    podstawy opodatkowania CIT, zgodnie z art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, w zakresie
    zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego
    tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
    tych kosztów zgodnie z art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT, w części wydatków dotyczących:
    - wynagrodzenia dla afiliatów, dojazdów (bilety za przejazd pociągiem) oraz zdjęć i filmów,
      które są robione przez pracowników Spółki zatrudnionych na umowę o pracę, uznałem
      za nieprawidłowe,
    - w pozostałym zakresie uznałem za prawidłowe.
    Ad. 2
    Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości odnośnie ustalenia czy w świetle art. 18eb
    ust. 4 updop, w celu skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 updop,
    wystarczającym jest, aby Spółka zwiększyła przychody ze sprzedaży produktów w
    stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego
    poprzedzającego rok poniesienia kosztów zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów lub osiągnęła przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych,
    w jednym z dwóch lat podatkowych w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat
    podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia
    przychodów, o których mowa w art. 18 ust. 1 updop, należy wskazać, że zgodnie z treścią
    art. 18eb ust. 4 updop:
      podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie
      2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w
      którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył

      przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
      tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych w danym kraju.
    Wprowadzone regulacje art. 18eb updop, wskazują sposób określenia wzrostu
    przychodów ze sprzedaży produktów (warunki skorzystania z ulgi), a także sposób
    postępowania po stwierdzeniu przez podatnika nieuprawnionego odliczenia (w związku z
    niedopełnieniem wymaganych warunków).
    Mając na uwadze art. 18eb ust. 4 updop, odliczenie przysługuje zatem w przypadku, gdy
    podatnik wykaże wzrost przychodów ze sprzedaży produktów w okresie 2 lat od
    poniesienia wydatków z nimi związanych (tj. począwszy od roku, w którym skorzystał z
    przedmiotowej ulgi).
    Jak już wcześniej wskazałem, w myśl art. 18eb ust. 9 updop:
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w
      celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik
      poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od
      kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w
      pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć
      lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał
      lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
    Tak więc, co do zasady odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym
    poniesiono koszty w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów.
    Wymóg dwuletniego wzrostu przychodów należy uznać za spełniony w sytuacji, gdy
    przyrost przychodów względem dnia odniesienia (ostatniego dnia roku podatkowego
    poprzedzającego rok poniesienia wydatków uprawniających do pomniejszenia podstawy
    opodatkowania w związku z zastosowaniem ulgi) nastąpi choćby w jednym z
    wyznaczonych treścią przepisu art. 18eb ust. 4 updop, dwóch lat podatkowych.
    Zatem u podatnika korzystającego z ulgi na ekspansję przykładowo dla kosztów
    poniesionych w 2024 r. wzrost przychodów ze sprzedaży produktów w dwuletnim okresie,
    określonym w art. 18eb ust. 4 updop, powinien nastąpić w 2024 i/lub 2025 roku.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w świetle art. 18eb ust. 4
    updop, w celu skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 updop,
    wystarczającym jest, aby Spółka zwiększyła przychody ze sprzedaży produktów w
    stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego
    poprzedzającego rok poniesienia kosztów zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów lub osiągnęła przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych,
    w jednym z dwóch lat podatkowych w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat
    podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia
    przychodów, o których mowa w art. 18 ust. 1 updop, uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Końcowo odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że
    dotyczą one konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie
    faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są
    wiążące.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.