Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.421.2025.3.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-08
Teza: Częściowe odliczenie podatku naliczonego od wydatków
związanych z projektem.
Słowa kluczowe: budynek
modernizacja
odliczenia-odliczenie częściowe
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami z 11 września 2025 r. oraz 19 września
    2025 r. – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest powiat (...) (dalej: „Wnioskodawca” bądź „Powiat”), który przy realizacji
    zadań publicznych, jako organ władzy publicznej, nie działa w charakterze podatnika VAT
    (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT), natomiast w zakresie w jakim wykonuje działalność
    gospodarczą, jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT (art. 15 ust. 1-2
    ustawy o VAT). Wnioskodawca działa na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o
    samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. 2024 poz. 107 ze zm., zwana dalej: „ustawą o
    samorządzie powiatowym”). Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym,
    powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
    odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 19 ustawy o samorządzie
    powiatowym, Powiat wykonuje również określone ustawami zadania o charakterze
    ponadgminnym, m.in. w zakresie utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń
    użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Powiat, wykonując zadania własne nałożone przepisami o samorządzie powiatowym,
    realizuje obecnie projekt pt. „(...)”. Projekt jest współfinansowany przez Unię Europejską
    na podstawie umowy nr (...) (dalej: „Umowa na dofinansowanie”) zawartej w dniu 15 lipca
    2024 r. z Województwem (...).
    Celem projektu jest (...) budynku siedziby Starostwa Powiatowego w (...) oraz Urzędu
    Miasta (...) poprzez wykonanie prac z zakresu modernizacji (...) obiektu. Zaplanowana
    inwestycja będzie (...). Dodatkowo poprawi (...). Zaplanowane prace obejmują (...).
    Przeznaczeniem budynku, w którym realizowany jest projekt, jest wykonywanie zadań
    publicznych. Budynek stanowi siedzibę Starostwa Powiatowego w (...), Powiatowego
    Centrum (...), (...) Inspektora Nadzoru Budowlanego, Powiatowego Urzędu Pracy, Urzędu
    Miasta (...) oraz Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Do końca (...) 2024 mieścił się tu
    również Urząd Gminy (...). Obiekt służy więc głównie organom administracji samorządowej
    i wykorzystywany jest niemal w całości do realizacji tych zadań. Jedynie jego marginalna
    część, stanowiąca 1,98% powierzchni użytkowej, została odpłatnie udostępniona
    podmiotom zewnętrznym na podstawie umów cywilnoprawnych (wynajem) - Bankowi
    Spółdzielczemu, biuru ubezpieczeń, gabinetowi pomocy psychologicznej. Biuro
    ubezpieczeń oraz gabinet pomocy psychologicznej zajmują obecnie dwa pokoje, z których
    na obecną chwilę nie korzysta Wnioskodawca, a które do (...) 2024 r. były zajmowane
    przez Urząd Gminy (...). W związku z powyższym wynajmem, Wnioskodawca wystawia
    faktury VAT. W każdej chwili Wnioskodawca może rozwiązać umowy najmu i przeznaczyć
    wynajmowane lokale na realizację zadań publicznych. Na podstawie nieodpłatnej umowy
    użyczenia, Powiat udostępnia pomieszczenia piwniczne Stowarzyszeniu (...)
    (Stowarzyszenie ponosi jedynie koszty eksploatacji). Wskazana powyżej część budynku
    przeznaczona na wynajem nie była wyodrębniona technicznie ani funkcjonalnie w
    realizowanej inwestycji. Projekt modernizacji obejmuje budynek jako całość - roboty nie
    były przyporządkowane do konkretnych pomieszczeń ani nie miały na celu ulepszenia
    warunków wynajmu. Inwestycja została zaplanowana i zrealizowana wyłącznie w celu (...)
    budynku administracyjnego jako infrastruktury służącej realizacji zadań publicznych
    Powiatu. Najem tych pomieszczeń ma charakter incydentalny, nieistotny w skali całego
    budynku i nie wpływa na podstawowe przeznaczenie oraz funkcję obiektu.
    W ramach realizacji projektu Wnioskodawca ponosi wydatki dokumentowane fakturami
    VAT, w tym w szczególności: (...).
    Wszystkie te wydatki obejmują podatek VAT naliczany przez wykonawców, który jest
    wykazywany na fakturach VAT jakie otrzymuje Wnioskodawca.

    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    W związku z montażem odnawialnych źródeł energii powstała instalacja fotowoltaiczna, w
    której wytwarzana jest energia elektryczna, stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2
    pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1361 ze zm., dalej: „ustawa o OZE”).
    Przed udzieleniem odpowiedzi na to pytanie, zasadne jest przytoczenie definicji
    prosumenta energii odnawialnej w rozumieniu ustawy o OZE.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o OZE prosument energii odnawialnej to odbiorca
    końcowy wytwarzający energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na
    własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego
    niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
    przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami
    wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce
    publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    W świetle powyższego, odpowiadając na pytanie organu wskazać należy, iż w związku z
    wykonywaniem – w ramach inwestycji pn. „(...)” – montażem odnawialnych źródeł energii,
    Wnioskodawca jest i będzie prosumentem energii odnawialnej i nie sprzedaje/nie będzie
    sprzedawać wyprodukowanej przez siebie energii elektrycznej. Cała wyprodukowana
    energia jest/będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie na własne potrzeby
    budynku Starostwa Powiatowego i Urzędu Miasta w (...).
    W budynku, w którym realizowany jest projekt w obecnie ponad 97% Wnioskodawca
    realizuje czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jak
    Wnioskodawca wskazał we wniosku jedynie marginalna część obiektu – pozostały udział
    procentowy powierzchni użytkowej - została odpłatnie udostępniona podmiotom
    zewnętrznym na podstawie umów cywilnoprawnych (wynajem) – czynność podlegająca
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W stosunku do powyższego wynajmu Wnioskodawca ma obiektywną możliwość
    odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Podkreślić jednak należy, że tej możliwości Wnioskodawca
    nie ma w stosunku do realizowanego projektu modernizacji budynku. Jak wskazano we
    wniosku projekt modernizacji obejmuje budynek jako całość – roboty nie były
    przyporządkowane do konkretnych pomieszczeń.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca, realizując opisany w stanie faktycznym projekt, działa w charakterze
    podatnika VAT i przysługuje mu wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT prawo do
    odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy realizując opisany w stanie faktycznym projekt, nie działa on w
    charakterze podatnika VAT i nie przysługuje mu wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu.
    Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego, działa na podstawie przepisów ustawy o
    samorządzie powiatowym, wykonując przypisane mu ustawowo zadania publiczne we
    własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Jednym z takich zadań jest utrzymanie
    powiatowych budynków administracyjnych (art. 4 ust. 1 pkt 19 tej ustawy). Realizacja
    projektu pn. „(...)” jest konsekwencją realizacji tych zadań i nie wiąże się z żadną
    działalnością o charakterze gospodarczym.
    Celem projektu nie jest wykonywanie odpłatnych usług na rzecz osób trzecich w
    rozumieniu przepisów o VAT, lecz zapewnienie odpowiednich warunków technicznych i
    eksploatacyjnych do wykonywania zadań administracji publicznej. Inwestycja służy

    budynkowi użyteczności publicznej i nie została zaplanowana jako przedsięwzięcie mające
    na celu uzyskiwanie przychodów opodatkowanych VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, organów władzy publicznej oraz urzędów
    obsługujących te organy nie uznaje się za podatników VAT w zakresie zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, wykonywanych w ramach kompetencji publicznoprawnych,
    z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 z późn. zm.),
    zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa
    publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    W świetle powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawca przy realizacji projektu
    opisanego w stanie faktycznym nie działa jako podatnik VAT, z uwagi na treść art. 15 ust. 6
    ustawy o VAT, te nie mają bowiem charakteru działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, ponieważ efekty projektu będą wykorzystywane wyłącznie do
    zadań publicznych, niegenerujących dochodu podlegającego opodatkowaniu VAT.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego. Jak skonstatował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21
    maja 2025 r., sygn. akt I FSK 260/22 „Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia dokonuje podatnik
    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego”.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tj.:
        odliczenia dokonuje podatnik VAT,
        towary i usług, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych.
    Zatem, aby dany podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i
    usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla
    tej czynności - za podatnika VAT, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Sam fakt rejestracji jako podatnik VAT nie jest wystarczający - konieczny jest
    rzeczywisty związek funkcjonalny pomiędzy danym wydatkiem a działalnością
    opodatkowaną VAT. Jak już wskazano powyżej, Wnioskodawcę, w związku z realizacją
    projektu, nie można traktować jako podatnika VAT. W niniejszej sprawie nie występuje
    związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy nabywanymi towarami i usługami a
    czynnościami opodatkowanymi VAT. Projekt jest w pełni związany z działalnością
    nieopodatkowaną (zadania publiczne, administracja), a zatem Powiat nie posiada prawa
    do odliczenia podatku VAT od ponoszonych wydatków inwestycyjnych, niezależnie od
    tego, że otrzymuje faktury VAT dokumentujące te wydatki. Pomimo, że Wnioskodawca
    udostępnia odpłatnie niewielką część powierzchni budynku, to ta okoliczność nie wpływa
    na ocenę całego projektu. Lokale objęte wynajmem nie były technicznie ani funkcjonalnie
    wyodrębnione w ramach inwestycji, a ich udział w powierzchni użytkowej wynosi zaledwie
    1,98%. Wynajem nie stanowił celu realizacji projektu, a jego charakter jest marginalny,
    incydentalny i akcesoryjny względem publicznego przeznaczenia budynku. Ponadto,

    Wnioskodawca w każdej chwili może zawarte umowy najmu rozwiązać i przedmiotowe
    lokale przeznaczyć na realizację zadań publicznych. Brak jest tym samym bezpośredniego
    i ścisłego związku pomiędzy inwestycją a czynnościami opodatkowanymi. Nie ma również
    podstaw do przypisania konkretnej części kosztów do działalności opodatkowanej, co
    wyklucza możliwość zastosowania odliczenia częściowego. Prace modernizacyjne są
    wykonane kompleksowo, bez rozróżnienia na lokale wynajmowane i pozostałe, a ich
    efekty służą ogólnej funkcjonalności budynku jako obiektu administracji publicznej.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie przysługuje mu prawo
    do odliczenia podatku VAT - ani w całości, ani w części - od wydatków związanych z
    realizacją projektu modernizacji (...) budynku użyteczności publicznej.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 22 lipca 2024 r., nr 0114-
    KDIP4-1.4012.282.2024.2.DP potwierdził, że „Powiat nie będzie miał prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją
    przedmiotowego zadania, ponieważ nabyte towary i usługi będą służyły wyłącznie do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Przedmiotowa inwestycja jest
    budynkiem użyteczności publicznej, w której siedzibę ma Powiatowy Zarząd Dróg. Tym
    samym podstawowe warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wynikające z art. 86 ust. 1 u.p.t.u. nie będą spełnione”.
    Tożsame stanowisko organ podatkowy zajął w interpretacji z dnia 8 lipca 2025 r., nr 0113-
    KDIPT1-1.4012.476.2025.1.WL. Również w interpretacji podatkowej z dnia 26 maja 2025 r.,
    nr 0114-KDIP4-3.4012.201.2025.1.MKA Dyrektor KIS potwierdził, że gminie (jednostce
    samorządu terytorialnego) nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego
    z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację inwestycji polegającej na
    modernizacji Sali konferencyjnej w budynku Urzędu Gminy, ze względu na fakt, że „efekty
    projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”. Analogiczne wnioski płynął z interpretacji
    Dyrektora KIS z dnia 25 marca 2024 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.52.2024.2.OS.
    Mając powyższe na względzie, Wnioskodawca realizując opisany w stanie faktycznym
    projekt, nie działa w charakterze podatnika VAT i nie przysługuje mu wynikające z art. 86
    ust. 1 ustawy o VAT prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:

        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności
    zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami

      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić, czy
    towary i usługi nabyte przez Państwa w związku z realizacją zadania będą wykorzystywane
    przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;

      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Rolę powiatu szczegółowo określa ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
    powiatowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym:
      Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na
      własną odpowiedzialność.
    Art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym:
      Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze
      ponadgminnym (...).
    Art. 2 pkt 19 i 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:

      19) mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
      27a) prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz. U. z 2023 r. poz. 773).
    Art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    Art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;

      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się jako iloczyn ilości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej z tej instalacji odnawialnego źródła energii
        oraz udziału, wyrażonego w procentach z dokładnością do czterech miejsc po
        przecinku, prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1.
      Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują
        przepisy art. 4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy:

      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa
        w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. (zdanie drugie uchylone)
    Art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
      r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

        1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
        2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
        3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
        4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
        prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
        5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
        6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
        7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
        8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
        9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
        1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
        2) ust. 1a pkt 1.
        Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
        10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:

        1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
        obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec
        sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
        2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        dla czerwca 2022 r.
        - ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez tego
        prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem
        ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w terminie
        do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca
        2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z
        jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje
        projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach
        realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie
        finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach
        regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej
        ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    W świetle ww. przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż
    energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych
    źródeł energii, za wynagrodzeniem, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na zasadach dla
    niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa
    definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np.
    zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
      obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po

      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
    Z opisu sprawy wynika, że realizują Państwo obecnie projekt pt. „(...)”. Celem projektu jest
    (...) budynku siedziby Starostwa Powiatowego w (...) oraz Urzędu Miasta (...) poprzez
    wykonanie prac z zakresu modernizacji (...) obiektu. Zaplanowane prace obejmują (...).
    W związku z montażem odnawialnych źródeł energii powstała instalacja fotowoltaiczna, w
    której wytwarzana jest energia elektryczna, stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2
    pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii. W związku z wykonywaniem – w ramach
    inwestycji pn. „(...)” – montażem odnawialnych źródeł energii, są i będą Państwo
    prosumentem energii odnawialnej. Wskazali Państwo, że nie sprzedają/nie będą Państwo
    sprzedawać wyprodukowanej przez siebie energii elektrycznej. Cała wyprodukowana
    energia jest/będzie wykorzystywana przez Państwa wyłącznie na własne potrzeby
    budynku Starostwa Powiatowego i Urzędu Miasta.
    Z uwagi zatem na przedstawione przez Państwa okoliczności należy wskazać, że w związku
    z produkcją w instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej, zużywanej wyłącznie na
    własne potrzeby i która nie jest/nie będzie sprzedawana, nie będą Państwo wykonywali
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Należy jednak zaznaczyć, że w sytuacji gdyby po zawarciu umowy z przedsiębiorstwem
    energetycznym, wprowadzali Państwo do sieci wyprodukowaną w instalacji
    fotowoltaicznej energię elektryczną, będą Państwo w tym zakresie wykonywać działalność
    gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i będą Państwo z tego tytułu
    podatnikiem podatku VAT, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy. Wówczas będą Państwo
    dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ponadto, jak wynika z okoliczności sprawy w budynku, w którym realizowany jest projekt
    wynajmują Państwo powierzchnię użytkową.
    Najem został zdefiniowany w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1071).
    Art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Umowa najmu jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa najmu jest
    umową cywilnoprawną, która nakłada na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę -
    określone przepisami obowiązki. Umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem
    za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za
    używanie przedmiotu najmu przez najemcę.
    W odniesieniu do tej czynności nie działają Państwo jako organ władzy publicznej i nie
    mogą skorzystać z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Wykonując cywilnoprawną umowę najmu, występują Państwo w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Czynność odpłatnego najmu powierzchni użytkowych w
    budynku stanowi usługę, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.

    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, odliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności
    gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić „sposób określenia proporcji”
    (prewspółczynnik), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Jednocześnie Minister
    Finansów w ww. rozporządzeniu określił dla jednostek samorządu terytorialnego sposób
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych przez te
    jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.
    W budynku, w którym realizowany jest projekt w obecnie ponad 97% realizują Państwo
    czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto, w
    budynku realizowane są również czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług - pozostały udział procentowy powierzchni użytkowej został odpłatnie
    udostępniony podmiotom zewnętrznym na podstawie umów cywilnoprawnych (wynajem).
    Nie mają Państwo możliwości odrębnego przypisania kwot podatku naliczonego
    związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami
    niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT w stosunku do realizowanego projektu
    modernizacji budynku. Jak wskazano we wniosku projekt modernizacji obejmuje budynek
    jako całość – roboty nie były przyporządkowane do konkretnych pomieszczeń.
    W konsekwencji skoro wydatki poniesione na realizację inwestycji, wykorzystywane są do
    celów działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT), jak i do celów innych
    niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT), i nie mają
    Państwo możliwości przyporządkowania ww. wydatków w całości do działalności
    gospodarczej, to przysługuje Państwu prawo do obniżenia podatku VAT należnego o
    podatek VAT naliczony z faktur dokumentujących ponoszone wydatki związane z
    realizowaną inwestycją, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie
    sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej w przypadku niektórych podmiotów. Prawo do odliczenia
    podatku naliczonego mogą Państwo zrealizować pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego

    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.