Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.262.2025.1.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-04
Teza: Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu
sprzedaży pakietu Software Assurance.
Słowa kluczowe: licencja
obowiązek-obowiązek podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - usługi ciągłe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie wskazania momentu powstania obowiązku podatkowego z
    tytułu sprzedaży pakietu Software Assurance. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Polski. Wnioskodawca
    podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
    ich osiągania (jest rezydentem podatkowym w Polsce). Spółka nie jest częścią Grupy
    Kapitałowej.
    Spółka jest producentem platformy do budowania aplikacji biznesowych dla średnich i
    dużych firm – (...) (...). Swoją działalność biznesową opiera na tworzeniu, rozwoju,
    wdrażaniu i utrzymywaniu autorskiej platformy „...”, a następnie sprzedaży dostępu do
    platformy. (...) jako platforma low-code do automatyzacji procesów biznesowych
    umożliwia działom IT oraz projektantom aplikacji tworzenie rozwiązań dla biznesu w
    sposób zwinny i iteracyjny. (...) umożliwia klientowi końcowemu szybką i efektywną
    automatyzację procesów biznesowych bez potrzeby niskopoziomowego kodowania.
    Rewolucyjna technologia (...) radykalnie zmienia proces dostarczania aplikacji biznesowych
    oraz ich modyfikację, poprzez skrócenie czasu i zmniejszenie ryzyka projektowego do
    minimum. Platforma (...) jest w pełni autorskim projektem, który umożliwia pełną
    integrację z platformami pracy grupowej (...). W ofercie Wnioskodawcy znajdują się
    specjalistyczne wdrożenia, inne usługi oraz szkolenia.
    Spółka jako jeden ze sposobów dystrybucji platformy zajmuje się również dystrybucją
    licencji bezterminowych, sprzedawanych jednorazowo, do platformy (...) (dalej „Licencja”).
    Licencja ta udzielana jest na podstawie złożonego zamówienia przez klienta, klient
    akceptuje warunki umowy licencji. Spółka przyznaje klientowi prawo do dostępu i
    korzystania z usług oraz dostarcza klientowi niezbędny klucz licencyjny, który umożliwia
    dostęp do usług bezterminowo. W zamówieniu określona jest liczba użytkowników, którą
    można podwyższyć (dokupić więcej licencji) za pomocą nowego formularza zamówienia. W
    przypadku zwiększenia liczby uprawnionych użytkowników, dodatkowa opłata jest
    naliczana tylko za zwiększaną liczbę użytkowników. Nie można zmniejszyć liczby
    użytkowników, raz wykupiona liczba użytkowników nie podlega zmniejszeniu.
    Wykupując Licencję, klient jest zobowiązany do wykupienia cyklicznej usługi Software
    Assurance, usługa ta zapewnia wsparcie techniczne oraz prawo do otrzymywania w
    ramach tej licencji aktualizacji oprogramowania do najnowszej wersji. Software Assurance
    stanowi dodatek do sprzedawanej licencji, dzięki niemu klient ma możliwość
    zainstalowania najnowszej wersji oprogramowania (jeśli posiada aktywną usługę Software
    Assurance w momencie instalacji). To od klienta zależy czy z tej usługi skorzysta, ale jest
    ona obowiązkowa przy zakupie licencji (Klient wraz z licencją zakupuje pakiet Software
    Assurance). Można zauważyć, że Spółka sprzedając Software Assurance sprzedaje
    klientowi gotowość do realizacji określonych świadczeń (umożliwienie pobrania
    najnowszej wersji oprogramowania) w okresie obowiązywania pakietu w zamian za
    wynagrodzenie.
    Usługa Software Assurance rozpoczyna się z datą zakupu licencji i udzielana jest na
    miesięczne, kwartalne lub roczne okresy. W momencie dokupienia większej liczby
    użytkowników w dowolnym momencie trwania licencji, usługa Software Assurance
    obowiązuje do daty końca usługi według pierwotnie uruchomionej usługi, a w kolejnym
    okresie cała usługa obowiązuje w jednym zakresie czasowym dla wszystkich
    użytkowników.
    Opłaty za zakup licencji i pierwszą opłatę za Software Assurance fakturowane są zgodnie z
    formularzem zamówienia i płatne z określonym w zamówieniu terminem płatności
    (zazwyczaj 14 dni licząc od dnia wystawienia faktury).
    Należność z tytułu usługi Software Assurance regulowana jest jednorazowo z góry na
    podstawie faktury, Klient dokonuje opłaty dla Software Assurance przedłużanej na
    podstawie wystawionej faktury, gdzie kwota obliczona jest na podstawie cennika i liczby
    uprawnionych użytkowników określonych we wszystkich formularzach zamówienia (jeśli
    formularz pierwotny nie jest jedynym formularzem i doszło do dokupienia licencji,
    przedłuża się cała pula). Liczba licencji dla uprawnionych osób określona wdanym

    formularzu zamówienia nie może ulec zmniejszeniu, a płatności za FV są bezzwrotne.
    Software Assurance jest przedłużane za każdym razem na okres zgodny z okresem
    pierwotnym.
    Opłaty wynikające z odnowień Software Assurance są fakturowane przez Spółkę w
    pierwszym dniu odnowienia, najwcześniej 30 dni przed końcem każdego okresu usługi i
    płatne z terminem zazwyczaj 14 dni licząc od dnia wystawienia faktury, chyba że strony
    ustaliły inaczej. Po wystawieniu faktury usługa Software Assurance jest przedłużana
    klientowi na kolejny okres, aby nie utracił on prawa do pobrania i instalacji nowych wersji
    oprogramowania.
    Zgodnie z umową pakiet Software Assurance udzielany jest klientowi cyklicznie na okres
    roczny, kwartalny lub miesięczny. Umowa obowiązuje na czas nieokreślony z możliwością
    jej wypowiedzenia z zachowaniem okresu wypowiedzenia. Klient otrzymuje fakturę za
    pakiet, na której widnieje informacja z okresem obowiązywania pakietu Software
    Assurance (np. 01.01.20XX-31.12.20XX). Na tej podstawie klient płaci za usługę. Usługa ta
    jest przedłużana na kolejne okresy rozliczeniowe na podstawie wystawionej faktury ze
    wskazaniem okresu obowiązywania pakietu Software Assurance zgodnie z pierwotnymi
    ustaleniami, czyli na okres roczny, kwartalny lub miesięczny.

## Pytanie

Czy dla usług Software Assurance opisanych w stanie faktycznym, prawidłowe jest
    stanowisko, że pakiet Software Assurance można zakwalifikować jako usługi, gdzie
    obowiązek podatkowy powinien być ustalany na podstawie art. 19a. ust. 3, czyli na koniec
    okresu pakietu, chyba że wcześniej nastąpiła zapłata za usługę to obowiązek podatkowy
    powstaje zgodnie z art. 19a ust. 8 czyli w momencie zapłaty?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z wyjątkami które nie będą miały
    zastosowania w przedmiotowej sprawie.
    Jak stanowi zaś art. 19a ust. 3 ustawy o VAT usługę, dla której w związku z jej
    świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się
    za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub
    rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób
    ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku
    nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego
    roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem
    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.
    Z treści art. 19a ust. 3 ustawy wynika więc, że ustawodawca uregulował kwestię momentu
    powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do takiej usługi, która jest zwykle
    wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas, natomiast rozliczenie należności za nią
    następuje w ramach przyjętego okresu rozliczeniowego.
    Zatem art. 19a ust. 3 ustawy o VAT, ma zastosowanie do czynności, które cechują się
    niemożliwością wyodrębnienia powtarzających się czynności (mają charakter świadczeń
    ciągłych).
    Mając na uwadze przedstawioną wykładnię przepisu art. 19a ust. 3 ustawy o VAT, w
    ocenie Wnioskodawcy w odniesieniu do usług opisanych w stanie faktycznym,
    realizowanych w ramach usługi Software Assurance, które usługi te świadczone są

    nieprzerwanie przez cały okres trwania licencji z możliwością automatycznego
    przedłużenia, zasadnym jest przyjęcie, iż stanowią one usługi w charakterze ciągłym, a w
    konsekwencji obowiązek podatkowy dla tych usług powstanie w sposób przewidziany w
    art. 19a ust. 3 czyli na koniec okresu danego pakietu Software Assurance. Zgodnie z
    warunkami umowy oraz zamówień faktury za Początkowy Okres Pakietu Software
    Assurance wystawiane są na ogół z 14-dnowym terminem płatności, a faktury za
    Odnowiony Okres wystawiane są przed zakończeniem okresu pakietu Software Assurance
    z dostosowanym terminem płatności w zależności w którym momencie wystawiana jest
    faktura, więc Spółka otrzymuje należności z tytułu usług Software Assurance zazwyczaj
    przed zakończeniem okresu pakietu, zatem zasadne jest przyjęcie stanowiska, że
    obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 8 czyli w terminie otrzymania
    należności.
    Prawidłowość przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska potwierdzona została w
    interpretacjach indywidualnych. Tytułem przykładu wskazać można:
        Interpretację indywidualną, gdzie wniosek był składany był przez Wnioskodawcę,
        Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 marca 2025 r. sygn.
        0111-KDIB3-3.4012.606.2024.2.AW, w której organ przyjął za prawidłowe
        stanowisko podatnika, że „(...) moment obowiązku podatkowego powstaje zgodnie
        z art. 19a ust. 3 chyba, że wcześniej była zapłata to zgodnie z art. 19a ust. 8”
        Interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 września 2024 r., sygn.
        0114-KDIP1-1.4012.495.2024.2.EW, w której organ odstępując od uzasadnienia
        przyjął za prawidłowe stanowisko podatnika, że: „(...) moment powstania
        obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia usług udzielenia licencji jest zgodny z
        art. 19a ust. 3 lub w dniu otrzymania płatności na podstawie art. 19a ust. 8, jeżeli
        nastąpi przed ostatnim dniem poprzedzającym termin wystawienia następnej
        faktury"
        Interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 października 2018 r.,
        sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.591.2018.1.OS, w której organ uznaje stanowisko
        podatnika za prawidłowe, że: „(...) dla usług udzielenia licencji, zgodnie z zasadą
        ogólną, obowiązek podatkowy będzie powstawał z chwilą wykonania usługi.
        Ponieważ dla ww. usług mogą być ustalane następujące po sobie terminy płatności
        lub rozliczeń, lub też usługi te mogą być świadczone w sposób ciągły przez okres
        dłuższy niż rok i związku z ich dokonaniem w danym roku mogą nie upływać
        terminy płatności, dla celów ustalenia ich wykonania, stosowane będą "umowne"
        zasady uznania danej usługi za wykonaną. Należy zauważyć, że w przypadku, gdy
        przed wykonaniem usługi uiszczane będą raty, zaliczki, przedpłaty to, zgodnie z art.
        19a ust. 8 ustawy, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej otrzymania w
        odniesieniu do otrzymanej kwoty.”
        Interpretację Izby Skarbowej w Warszawie z 17 lutego 2017 r., sygn. 1462-IPPP1.
        4512.1093.2016.1.EK, w której organ wskazuje, że nie można zgodzić się z
        Wnioskodawcą, że w przedstawionych okolicznościach moment powstania
        obowiązku podatkowego z tytułu usług udzielania licencji to moment wydania
        oprogramowania kontrahentowi, gdyż w tym momencie prawo do rozporządzania
        licencją przechodzi na kontrahenta. O momencie obowiązku podatkowego

        decyduje każdorazowo moment wykonania usługi. Należy zauważyć, że usługę
        uważa się za wykonaną w sytuacji, gdy usługodawca wykonał wszystkie
        zobowiązania składające się na określony rodzaj usług wynikający z zawartej
        umowy. W przypadku udzielenia licencji na określony czas wszystkie świadczenia i
        zobowiązania licencjodawcy wygasają z upływem okresu objętego licencją, zatem
        dopiero w tym momencie można uznać usługę za wykonaną. W przypadku usług
        ciągłych moment wykonania usług wyznacza art. 19a ust. 3 ustawy. W sytuacji
        natomiast gdy umowy licencji zawierane są na okres rok, dwa lata i Wnioskodawca
        otrzymuje 100% płatności z góry wówczas, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy w
        sytuacji, gdy przed wykonaniem usługi otrzymano całość zapłaty obowiązek
        podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.
        Tym samym w tym przypadku obowiązek podatkowy powstanie w dniu wpłaty
        100% płatności.
        Interpretację Izby Skarbowej w Katowicach z 17 maja 2016 r., sygn. IBPP1/4512-104
        /16/AW, w której organ uznaje stanowisko podatnika za prawidłowe, wyjaśniając,
        że: „(...) Skoro, w przedstawionej sytuacji Wnioskodawca będzie otrzymywał
        poszczególne płatności, przed wykonaniem usługi (z góry), w rozumieniu art. 19a
        ust. 3 ustawy o VAT, zastosowanie znajdzie art. 19a ust. 8 tej ustawy.
        Wnioskodawca winien rozpoznać moment powstania obowiązku podatkowego z
        chwilą otrzymania płatności w odniesieniu do jej wysokości.”
    Wobec powyższego Wnioskodawca uprzejmie wnosi o potwierdzenie przedstawionego
    powyżej stanowiska w sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania,
    pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na
    rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
      usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art.
      138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    Jednocześnie, w myśl art. 19a ust. 3 ustawy:
      usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Obowiązek podatkowy rodzi również otrzymanie całości lub części zapłaty przed
    wykonaniem usługi.
    Na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy:
      jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
      sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
      podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT wynika, że jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w
    odniesieniu do otrzymanej faktycznie kwoty.

    Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo producentem platformy do budowania
    aplikacji biznesowych dla średnich i dużych firm – (...) ((...)). Jako jeden ze sposobów
    dystrybucji platformy zajmują się Państwo również dystrybucją licencji bezterminowych,
    sprzedawanych jednorazowo, do platformy (...). Licencja ta udzielana jest na podstawie
    złożonego zamówienia przez klienta, klient akceptuje warunki umowy licencji. Wykupując
    Licencję, klient jest zobowiązany do wykupienia cyklicznej usługi Software Assurance,
    usługa ta zapewnia wsparcie techniczne oraz prawo do otrzymywania w ramach tej licencji
    aktualizacji oprogramowania do najnowszej wersji. Software Assurance stanowi dodatek
    do sprzedawanej licencji, dzięki niemu klient ma możliwość zainstalowania najnowszej
    wersji oprogramowania (jeśli posiada aktywną usługę Software Assurance w momencie
    instalacji). To od klienta zależy czy z tej usługi skorzysta, ale jest ona obowiązkowa przy
    zakupie licencji (Klient wraz z licencją zakupuje pakiet Software Assurance). Można
    zauważyć, że Spółka sprzedając Software Assurance sprzedaje klientowi gotowość do
    realizacji określonych świadczeń (umożliwienie pobrania najnowszej wersji
    oprogramowania) w okresie obowiązywania pakietu w zamian za wynagrodzenie. Usługa
    Software Assurance rozpoczyna się z datą zakupu licencji i udzielana jest na miesięczne,
    kwartalne lub roczne okresy. Opłaty za zakup licencji i pierwszą opłatę za Software
    Assurance fakturowane są zgodnie z formularzem zamówienia i płatne z określonym w
    zamówieniu terminem płatności (zazwyczaj 14 dni licząc od dnia wystawienia faktury).
    Należność z tytułu usługi Software Assurance regulowana jest jednorazowo z góry na
    podstawie faktury, Klient dokonuje opłaty dla Software Assurance przedłużanej na
    podstawie wystawionej faktury, gdzie kwota obliczona jest na podstawie cennika i liczby
    uprawnionych użytkowników określonych we wszystkich formularzach zamówienia (jeśli
    formularz pierwotny nie jest jedynym formularzem i doszło do dokupienia licencji,
    przedłuża się cała pula). Liczba licencji dla uprawnionych osób określona w danym
    formularzu zamówienia nie może ulec zmniejszeniu, a płatności za FV są bezzwrotne.
    Software Assurance jest przedłużane za każdym razem na okres zgodny z okresem
    pierwotnym. Opłaty wynikające z odnowień Software Assurance są fakturowane przez
    Państwa w pierwszym dniu odnowienia, najwcześniej 30 dni przed końcem każdego
    okresu usługi i płatne z terminem zazwyczaj 14 dni licząc od dnia wystawienia faktury,
    chyba że strony ustaliły inaczej. Po wystawieniu faktury usługa Software Assurance jest
    przedłużana klientowi na kolejny okres, aby nie utracił on prawa do pobrania i instalacji
    nowych wersji oprogramowania. Zgodnie z umową, pakiet Software Assurance udzielany
    jest klientowi cyklicznie na okres roczny, kwartalny lub miesięczny. Umowa obowiązuje na
    czas nieokreślony z możliwością jej wypowiedzenia z zachowaniem okresu
    wypowiedzenia. Klient otrzymuje fakturę za pakiet, na której widnieje informacja z
    okresem obowiązywania pakietu Software Assurance (np. 01.01.20XX-31.12.20XX). Na tej
    podstawie klient płaci za usługę. Usługa ta jest przedłużana na kolejne okresy
    rozliczeniowe na podstawie wystawionej faktury ze wskazaniem okresu obowiązywania
    pakietu Software Assurance zgodnie z pierwotnymi ustaleniami, czyli na okres roczny,
    kwartalny lub miesięczny.
    Państwa wątpliwości dotyczą tego czy dla usług Software Assurance obowiązek
    podatkowy powinien być ustalany na podstawie art. 19a. ust. 3 ustawy, czyli na koniec
    okresu pakietu, chyba że wcześniej nastąpiła zapłata za usługę to obowiązek podatkowy
    powstaje zgodnie z art. 19a ust. 8 czyli w momencie zapłaty.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości wskazać należy, że ustalenie momentu powstania
    obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia
    momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie
    precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Jednakże przyjąć
    należy, że momentem wykonania usługi jest moment faktycznego wykonania wszystkich
    działań i czynności składających się na daną usługę. Zatem, usługa jest wykonana, gdy
    usługodawca zrealizował wszystkie czynności składające się na określony rodzaj usług.

    Należy zaznaczyć, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Jednocześnie
    podkreślić należy, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej
    wykonania powinno następować w sposób obiektywny.
    Z kolei o charakterze i o dacie wykonania usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej,
    chyba że moment ten jest określony przez obowiązujący przepis prawa regulujący zasady
    wykonywania danego rodzaju usług.
                    1Ponadto, stosownie do art. 353 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Zatem strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez
    obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że co do zasady obowiązek podatkowy powstaje
    z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Natomiast w sytuacji, gdy
    przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub
    część zapłaty, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do
    otrzymanej kwoty.
    Jednocześnie, ustawodawca w art. 19a ust. 3 ustawy wprowadził unormowanie w zakresie
    ustalenia momentu wykonania usługi w odniesieniu do „usługi, dla której w związku z jej
    świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń”, czyli
    takiej usługi, która jest wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas, natomiast
    rozliczenie należności za nią następuje w ramach okresu.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej art. 19a ust. 3 ustawy jest konsekwencją skorzystania
    przez ustawodawcę krajowego z możliwości jaką daje art. 64 ust. 2 akapit trzeci Dyrektywy
    2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
      państwa członkowskie mogą postanowić, że w niektórych przypadkach, innych niż
      określone w akapicie pierwszym i drugim, dostawy towarów lub świadczenie usług
      dokonywane w sposób ciągły przez pewien okres, uważa się za dokonane z upływem
      okresów nie dłuższych niż jeden rok.
    Przepisy regulujące podatek od towarów i usług nie definiują pojęcia „sprzedaży o
    charakterze ciągłym”. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 kwietnia 2012 r., sygn.
    akt I FSK 935/11 odniósł się do tego pojęcia następująco:
      „(...) sprzedaż o charakterze ciągłym (...) polega na świadczeniach ciągłych podatnika,
      obejmujących pewne stałe zachowania w czasie trwania stosunku obligacyjnego,
      zaspokajające interes odbiorcy tych świadczeń, poprzez ich trwały – pod względem
      czasowym i funkcjonalnym – charakter oraz cechujące się niemożliwością
      wyodrębnienia powtarzających się czynności podatnika, co jest charakterystyczne dla
      świadczeń ciągłych (okresowych)”.
    Wykładnia językowa pojęcia „sprzedaż o charakterze ciągłym” sprowadza się do ustalenia
    znaczenia przymiotnika „ciągły”. W Słowniku Języka Polskiego pod. red. J. Szymczaka (PWN,
    Warszawa 1989) słowo to zdefiniowane zostało jako „dziejący się, odbywający nieustannie,
    trwający stale, nieustannie; bezustanny, ustawiczny stale się powtarzający, stały” oraz
    „ciągnący się nieprzerwanie w przestrzeni, nie mający luk, odstępów”.
    Z powyższego wynika, że za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać każdą usługę
    odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy. Pojęcie ciągłości rozumiane zgodnie z
    zasadami prawa cywilnego, należy odnieść do pojęcia zobowiązania o charakterze

    ciągłym. Zobowiązanie takie wytwarza stosunek prawny oznaczony terminem lub nim nie
    oznaczony. Charakter tego zobowiązania jest trwały i mogą z niego wypłynąć obowiązki
    ciągłe lub okresowe.
    W zobowiązaniu ciągłym nie da się wyróżnić powtarzających się odrębnych czynności,
    które można byłoby zakwalifikować jako świadczenia samodzielne w określonym
    momencie (czasie). Innymi słowy, w przypadku świadczenia ciągłego nie sposób
    stwierdzić, że zostało ono zrealizowane w konkretnej dacie, ponieważ jest ono
    realizowane stale – stan realizacji świadczenia trwa – przez określony czas. Pod pojęciem
    usługi „ciągłej” należy więc rozumieć wynikające zobowiązania o charakterze ciągłym,
    świadczenie polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu się strony
    zobowiązanej do świadczenia.
    W związku z powyższym sformułować można wniosek, że jako sprzedaż ciągłą można
    uznać każdą usługę, która jest stale w fazie wykonywania, co oznacza, że wykonywana jest
    nieprzerwanie przez czas trwania umowy, i w której jednoznacznie można określić jedynie
    moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej zakończenia rozumianego
    jako definitywne wykonanie, nie jest z góry określony. Jest on wyznaczony przez datę
    obowiązywania umowy między kontrahentami.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy stwierdzić, że w opisanym przypadku mamy
    do czynienia z usługą wykonywaną w sposób ciągły, dla której w związku z jej
    świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy rozliczeń. Wskazali Państwo, że
    zgodnie z umową usługa Software Assurance rozpoczyna się z datą zakupu licencji i
    udzielana jest klientowi cyklicznie na okres roczny, kwartalny lub miesięczny. Umowa
    obowiązuje na czas nieokreślony z możliwością jej wypowiedzenia z zachowaniem okresu
    wypowiedzenia. Klient otrzymuje fakturę za pakiet, na której widnieje informacja z
    okresem obowiązywania pakietu Software Assurance (np. 01.01.20XX-31.12.20XX). Na tej
    podstawie klient płaci za usługę. Usługa ta jest przedłużana na kolejne okresy
    rozliczeniowe na podstawie wystawionej faktury ze wskazaniem okresu obowiązywania
    pakietu Software Assurance zgodnie z pierwotnymi ustaleniami, czyli na okres roczny,
    kwartalny lub miesięczny.
    Zatem mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że w przypadku sprzedaży przez Państwa usług Software Assurance,
    momentem powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług będzie
    zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy, data upływu każdego okresu, do którego odnoszą się
    płatności, czyli w Państwa przypadku koniec okresu danego pakietu.
    Natomiast w sytuacji kiedy otrzymanie należności z tytułu usług Software Assurance
    nastąpi przed zakończeniem okresu pakietu, wówczas obowiązek podatkowy w podatku
    od towarów i usług będzie powstawał na zasadach określonych w art. 19a ust. 8 ustawy, tj.
    z chwilą otrzymania płatności.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym

    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.