Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.625.2025.2.KD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Skutki podatkowe zdarzeń gospodarczych, które będą mieć
miejsce w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-zawieszenie
działalności gospodarczej
kaucja-kaucja gwarancyjna
koszt-koszty uzyskania przychodów
odsetki
przychód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 44

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    skutków podatkowych zdarzeń gospodarczych, które będą mieć miejsce w trakcie
    zawieszenia działalności gospodarczej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 11 sierpnia 2025 r. (wpływ 14 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedsiębiorca (...) prowadzący samodzielną działalność gospodarczą pod nazwą:
    Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowo Usługowe (...) z siedzibą w (...), zwany dalej:
    podatnikiem, przedsiębiorcą, stroną, lub wnioskodawcą, prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie wykonywania robót budowlanych na zlecenie. Przedmiotem
    samodzielnej działalności gospodarczej podatnika do dnia złożenia wniosku nie jest
    nabywanie i sprzedaż wierzytelności. Strona jest podatnikiem czynnym VAT, w zakresie
    podatku od towarów i usług zobowiązanym do składania deklaracji miesięcznych. W
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, strona jest zobowiązana do opłacania
    od uzyskanego w roku podatkowym 2025 dochodu z tytułu prowadzenia działalności
    gospodarczej podatku dochodowego od osób fizycznych wg stawki liniowej w wysokości
    19%. Zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych strona opłaca kwartalnie.
    Podatnik przewiduje, że także w przyszłych latach podatkowych będzie zobowiązany do
    opłacania od uzyskanego dochodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej
    podatek dochodowy od osób fizycznych wg stawki liniowej w wysokości 19% i nadal
    zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych strona będzie opłacała kwartalnie.
    Wnioskodawca w roku podatkowym 2025 jest zobowiązany do prowadzenia podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów, zwanej dalej w skrócie p.k.p.r. Podatnik przewiduje, że
    także, że w przyszłych latach będzie zobowiązany do prowadzenia podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów. Przewiduje również, że w październiku 2025 r. dokona
    zawieszenia prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej na okres jednego roku.
    Na zlecenie strony, komornicy sądowi prowadzą szereg postępowań egzekucyjnych, w
    ramach których to postępowań strona uzyskuje od dłużników wyłącznie odsetki
    ustawowe, zwane dalej: pozostałymi przychodami, które to przychody są w chwili obecnej
    przez stronę ewidencjonowane w kolumnie 8 podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
    Strona przewiduje, że w trakcie zawieszenia prowadzenia samodzielnej działalności
    gospodarczej przedsiębiorca wystąpi do sądów powszechnych o uzyskanie nakazów

    zapłaty od dłużników nieterminowo zwracających stronie pobrane w poprzednich latach
    podatkowych kaucje gwarancyjne.
    W związku ww. postępowaniem strona przewiduje, że w trakcie zawieszenia działalności
    będzie ponosić koszty zastępstwa procesowego oraz koszty doradztwa podatkowego.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że we wniosku jest mowa o odsetkach, o
    których mowa w art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny ( Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071), dalej w skrócie odsetki ustawowe, które zostały zgłoszone przez Niego
    do sądu powszechnego w trakcie postępowania upadłościowego lub postępowania
    upadłościowego klientów.
    Kaucje gwarancyjne, o których mowa we wniosku zostały zapłacone przez Wnioskodawcę
    w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia złożenia wniosku i miały związek z
    prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą w zakresie wykonywania
    tynków na zlecenie w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych.
    Wydatki poniesione w przyszłości w trakcie zawieszenia przez Wnioskodawcę
    samodzielnej działalności gospodarczej na koszty zastępstwa procesowego i koszty
    doradztwa podatkowego, nie będą wydatkami z tytułu umów zawartych przed
    zawieszeniem działalności gospodarczej. Powyższe wydatki nie będą miały związku z
    zawieszoną działalnością gospodarczą, tylko będą związane z ewentualnym odzyskaniem
    powyżej opisanych kaucji gwarancyjnych i ww. wydatki nie zostaną poniesione przez Pana
    w celu zachowania lub zabezpieczenia przychodów. Wnioskodawca ma zamiar zawiesić
    prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej, co stanowi, że powyżej opisane
    wydatki nie będą niezbędne do zabezpieczenia źródła przychodów.
    Usługi zastępstwa procesowego oraz doradztwa podatkowego w przyszłości w razie
    konieczności, będą świadczone na podstawie umów ustnych. Będą one dotyczyć
    wierzytelności (kaucje gwarancyjne i odsetki ustawowe) zgłoszonych przez Wnioskodawcę
    do sądu powszechnego w trakcie postępowania upadłościowego klientów prowadzonego
    na podstawie ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2025 r. poz.
    614) lub też postępowania restrukturyzacyjnego klientów prowadzonego na podstawie
    ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1428). Ww.
    usługi nie będą świadczone przed zawieszeniem przez podatnika działalności
    gospodarczej.
    Faktury za zastępstwo procesowe oraz za doradztwo podatkowe będą w przyszłości
    wystawiane na Wnioskodawcę jako osobę fizyczną.
    Po zawieszeniu działalności gospodarczej Wnioskodawca będzie uzyskiwał w przyszłości
    wyłącznie dochód z tytułu świadczenia emerytalnego wypłacanego od 1 lipca 2025 r. przez
    Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
    Pytania (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
      1. Czy uzyskane w trakcie zawieszenia przez Wnioskodawcę samodzielnej działalności
        gospodarczej przychody z tytułu zwróconych kaucji gwarancyjnych przez
        kontrahentów i zapłaconych przez kontrahentów odsetek ustawowych będą
        stanowić przychód z samodzielnej działalności gospodarczej, który będzie podlegać
        ujęciu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów?
      2. Czy ponoszone przez Wnioskodawcę w trakcie zawieszenia samodzielnej działalności
        gospodarczej wydatki z tytułu zastępstwa procesowego i wydatki z tytułu doradztwa
        podatkowego będą mogły zostać uznane przez Wnioskodawcę za koszt uzyskania
        przychodu, które to wydatki będą podlegać ujęciu w podatkowej księdze
        przychodów i rozchodów?
    Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

    Ad 1.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowią, że podatnik w
    trakcie zawieszenia prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej ma obowiązek
    prowadzenia ksiąg i ewidencji podatkowych.
    Dlatego też reasumując powyższe oraz mając za podstawę art. 14 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy uznać, że uzyskane w trakcie zawieszenia przez
    Pana samodzielnej działalności gospodarczej przychody z tytułu zwróconych przez
    kontrahentów kaucji gwarancyjnych i zapłaconych przez kontrahenta odsetek
    ustawowych, nie będą stanowić przychodów tytułu prowadzenia samodzielnej działalności
    gospodarczej, które podlegają ujęciu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.
    Ad 2.
    Wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    stanowią, że podatnik w trakcie zawieszenia prowadzenia samodzielnej działalności
    gospodarczej ma obowiązek prowadzenia ksiąg i ewidencji podatkowych.
    Wskazać jednoczenie należy, że wydatki w trakcie zawieszenia samodzielnej działalności z
    tytułu zastępstwa procesowego i doradztwa podatkowego nie będą ponoszone w celu
    zachowania lub zabezpieczenia działalności gospodarczej, o których to kosztach mowa w
    art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dlatego też reasumując powyższe, należy uznać, że ponoszone przez Pana w trakcie
    zawieszenia samodzielnej działalności gospodarczej wydatki z tytułu zastępstwa
    procesowego i wydatki z tytułu doradztwa podatkowego nie będę mogły zostać uznane
    przez Pana za koszt uzyskania przychodu, podlegający ujęciu w podatkowej księdze
    przychodów i rozchodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:
      · braku obowiązku prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w okresie
        zawieszenia działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe;
      · zaliczenia zwróconych przez kontrahentów kaucji gwarancyjnych do przychodów z
        działalności gospodarczej uzyskanych w trakcie jej zawieszenia – jest prawidłowe;
      · zaliczenia zapłaconych przez kontrahentów odsetek ustawowych do przychodów z
        działalności gospodarczej uzyskanych w trakcie jej zawieszenia – jest nieprawidłowe;
      · zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ponoszonych w trakcie zawieszenia
        działalności gospodarczej wydatków z tytułu zastępstwa procesowego i wydatków z
        tytułu doradztwa podatkowego – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową
      wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu,

      rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu
      rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu
      bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane
      przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10
      ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Literalna wykładnia art. 14 ust. 1 prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych
    zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i
    bezwarunkowe. Do przychodów podatkowych podatnik winien zaliczyć tylko takie
    przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Przychodem jest
    zatem takie przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie
    powiększa aktywa osoby fizycznej.
    Stosownie do art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    Stosownie do treści art. 44 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 -
      są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek
      dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.
    W myśl art. 44 ust. 10 powołanej ustawy:
      Podatnik, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, który na podstawie przepisów dotyczących
      zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej zawiesił wykonywanie
      działalności gospodarczej, jest zwolniony, w zakresie tej działalności, z obowiązków
      wynikających z ust. 1 pkt 1, ust. 3, 3f, 3g, 6 i 6b za okres objęty zawieszeniem.
    Zgodnie z art. 44 ust. 13 tej ustawy:

      Po okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie
      przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej
      podatnicy, o których mowa w ust. 10 i 11, wpłacają zaliczki według zasad, o których
      mowa w ust. 3, 3f, 3g, 6 i 6b.
    Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U.
    z 2025 r., poz. 222 ze zm.):
      Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie
      działalności gospodarczej na zasadach określonych w niniejszej ustawie, z
      uwzględnieniem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych.
    W myśl art. 25 ust. 1 ww. ustawy:
      W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie
      może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej.
    W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, zgodnie z art. 25 ust. 2 cyt.
    ustawy, przedsiębiorca:
      1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub
        zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej
        umów;
      2) może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe
        przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
      3) może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
      4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych,
        postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością
        gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności
        gospodarczej;
      5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
      6) może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą
        zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
      7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców
        wykonujących działalność gospodarczą;
      8) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z 5
        lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych
        ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170).
    Z powyższych przepisów wynika, że przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może
    zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej i w tym czasie nie może wykonywać
    działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z tej działalności. Może jednak
    wykonywać czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
    przyjmować należności lub regulować zobowiązania powstałe przed datą zawieszenia
    wykonywania działalności lub wynikające z umów zobowiązujących podatnika do ich
    poniesienia podpisanych przed zawieszeniem działalności gospodarczej.
    Ponadto należy podkreślić, że powołane powyżej przepisy nie zwalniają podatnika z
    obowiązku prowadzenia w sposób prawidłowy stosownej ewidencji księgowej i ujmowania
    w niej tych zdarzeń gospodarczych, które podatnik ma prawo dokonywać w okresie
    zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.
    Skoro w Pana sytuacji wystąpią zdarzenia gospodarcze mające związek z działalnością
    gospodarczą powinny one zostać ujęte w prowadzonej ewidencji dla celów podatkowych.
    Zatem, stanowisko Pana, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nie stanowią, że podatnik w trakcie zawieszenia prowadzenia samodzielnej działalności

    gospodarczej ma obowiązek prowadzenia ksiąg i ewidencji podatkowych, należało uznać
    za nieprawidłowe.
    Należy wyjaśnić, że zawieszenie działalności gospodarczej nie wyklucza automatycznie
    możliwości osiągania przychodów (dochodów) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie
    zawieszenia tej działalności. Z tej też przyczyny, podmiot, który formalnie zawiesił
    prowadzenie działalności gospodarczej, do momentu zlikwidowania tej działalności, dla
    celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest nadal podatnikiem
    prowadzącym tą działalność. W przypadku braku osiągania jakichkolwiek dochodów z tej
    działalności, jest jedynie zwolniony w okresie zawieszenia z niektórych obowiązków, np. z
    obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Jeżeli jednak w okresie zawieszenia
    osiągnie jakikolwiek dochód z tej działalności, jest zobowiązany opodatkować go zgodnie z
    obowiązującymi go zasadami opodatkowania dochodów z prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że przewiduje Pan, że w październiku
    2025 r. dokona zawieszenia prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej na okres
    jednego roku. Na Pana zlecenie komornicy sądowi prowadzą szereg postępowań
    egzekucyjnych, w ramach których to postępowań uzyskuje Pan od dłużników wyłącznie
    odsetki ustawowe, zwane dalej pozostałymi przychodami, które to przychody są w chwili
    obecnej przez Pana ewidencjonowane w kolumnie 8 podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów. Odsetki są to odsetki, o których mowa wart. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny, które zostały zgłoszone przez Pana do sądu powszechnego w
    trakcie postępowania upadłościowego lub postępowania upadłościowego, klientów.
    Przewiduje Pan, że w trakcie zawieszenia prowadzenia samodzielnej działalności
    gospodarczej wystąpi Pan do sądów powszechnych o uzyskanie nakazów zapłaty od
    dłużników nieterminowo zwracających Panu pobrane w poprzednich latach podatkowych
    kaucje gwarancyjne. Kaucje gwarancyjne, o których mowa we wniosku zostały zapłacone
    przez Pana w okresie od 1 stycznia 2016 r. do dnia złożenia wniosku i miały związek z
    prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą w zakresie wykonywania przez Pana
    tynków na zlecenie w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych.
    W przedmiotowej sprawie wątpliwość Pana budzi kwestia, czy uzyskane w trakcie
    zawieszenia samodzielnej działalności gospodarczej przychody z tytułu zwróconych kaucji
    gwarancyjnych przez kontrahentów i zapłaconych przez kontrahentów odsetek
    ustawowych będą stanowić przychód z samodzielnej działalności gospodarczej, który
    będzie podlegać ujęciu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.
    W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie definiują pojęcia kaucji. Zgodnie ze słownikową definicją (według
    Internetowego Słownika Języka Polskiego - http://www.sjp.pl) - „kaucja” jest to: „suma
    pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania umowy; zastaw; zabezpieczenie;
    gwarancja”.
    Kaucja gwarancyjna to określana – z reguły procentowo – kwota należności wynikających z
    tytułu wykonanych usług, zatrzymana przez inwestora na określony okres do momentu
    ich zakończenia tytułem gwarancji. Stanowi ona formę zabezpieczenia należytego
    wykonania usług przez wykonawcę bądź też służy do pokrycia roszczeń wynikających z ich
    niewykonania, czy też nienależytego wykonania. Co do zasady ma charakter zwrotny i
    pozostaje neutralna podatkowo. Nie stanowi ona definitywnego przysporzenia. Zakres
    gwarancji, jej okres oraz zasady rozliczania się z pobranych kaucji są ustalane pomiędzy
    kontrahentami w zawartej umowie. Zwykle kaucja jest zastrzegana na dwa różne sposoby.
    W zależności od treści postanowień umowy może polegać na wpłacie określonej sumy
    przez wykonawcę na konto inwestora lub na zatrzymaniu przez tego ostatniego części
    należnego wykonawcy wynagrodzenia. Natomiast po pomyślnym upływie ustalonego w
    umowie okresu, kaucja jest wykonawcy zwracana, chyba że co innego wynika z treści
    zawartej umowy.

    Przenosząc powyższe przepisy na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że
    zwrócone Panu kaucje gwarancyjne, nie będą stanowić przychodu podatkowego,
    podlegającego ujęciu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Nie ma podstaw,
    aby zwrócone kaucje gwarancyjne uznać za Pana przychód podlegający opodatkowaniu.
    Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo.
    Zatem stanowisko Pana w tym zakresie jest prawidłowe.
    Natomiast, odnosząc się do uzyskanych w trakcie zawieszenia przez Pana samodzielnej
    działalności gospodarczej przychodów z tytułu zapłaconych przez kontrahenta odsetek
    ustawowych, wskazać należy, że stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się kwot naliczonych, lecz
      nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek.
    Za przychód podatkowy są uznawane faktycznie otrzymane odsetki od należności. Przy
    czym dla celów podatku dochodowego nie ma znaczenia sam fakt naliczenia odsetek.
    Naliczone odsetki będą zatem przychodem podatkowym dopiero w momencie otrzymania
    kaucji wraz z odsetkami.
    Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że przychodami z pozarolniczej działalności
    gospodarczej są naliczone i otrzymane odsetki od należności. Podkreślam przy tym, że
    przychód z tego tytułu powstaje z chwilą, gdy odsetki te zostały faktycznie otrzymane.
    Zatem, w momencie otrzymania odsetek ustawowych od dłużników, powstanie u Pana
    przychód, który powinien być opodatkowany tak, jak przychody z prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Stanowisko Pana, że zapłacone przez kontrahenta odsetki ustawowe, nie będą stanowić
    przychodów tytułu prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, które podlegają
    ujęciu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, należało uznać za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości w zakresie możliwości zaliczenia wydatków
    poniesionych przez Pana w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej do kosztów
    uzyskania przychodów wskazać należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a
    więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem
    kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały,
    aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie
    źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła
    przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów,
    w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju
    kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła
    przychodu w przyszłości.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach

    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      został właściwie udokumentowany,
      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww.
      ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty
    ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do
    uzyskania przychodów.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1
    ww. ustawy oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z
    prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby
    określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym
    wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że
    poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu,
    zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, że przez
    sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy
    (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Zatem, możliwość
    kwalifikowania konkretnego wydatku, jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest
    od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie
    okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania
    wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania,
    zachowania lub zabezpieczenia przychodu.
    Dokonując oceny charakteru ponoszonych przez Pana wydatków należy rozstrzygnąć, czy
    spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Ocena prawna danego wydatku wymaga bowiem
    uwzględnienia unormowań art. 23 ust. 1 ww. ustawy, w którym ustawodawca dokonał
    enumeratywnego wyliczenia wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, nawet

    jeśli ponoszone są w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów.
    Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz
    potencjalną możliwość przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu, a
    także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i
    zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia
    przychodu. Wobec powyższego, możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów
    wydatku, który – racjonalnie oceniając – mógłby przyczynić się do powstania przychodu,
    czy jego zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.
    Z przywołanego przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że jakkolwiek podmioty gospodarcze mogą dowolnie i swobodnie podejmować
    decyzje finansowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to jednak
    kwalifikacja wydatków do kosztów podatkowych winna opierać się na przepisach prawa
    podatkowego. Nie każdy wydatek z racji tylko samego jego poniesienia jest kosztem
    podatkowym. Aby tak było, wydatek musi spełniać wskazane kryteria ustawowe. Nie ma w
    tym względzie dowolności i uznaniowości podyktowanej pozaustawowymi kryteriami.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że przewiduje Pan, że
    w trakcie zawieszenia prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej wystąpi Pan
    do sądów powszechnych o uzyskanie nakazów zapłaty od dłużników nieterminowo
    zwracających Panu pobrane w latach poprzednich latach podatkowych kaucje
    gwarancyjne. W związku z tym przewiduje Pan, że w trakcie zawieszenia działalności
    będzie ponosić Pan koszty zastępstwa procesowego oraz koszty doradztwa podatkowego.
    Będą one dotyczyć wierzytelności (kaucje gwarancyjne i odsetki ustawowe) zgłoszonych
    przez Pana do sądu powszechnego w trakcie postępowania upadłościowego klientów
    prowadzonego na podstawie ustawy Prawo upadłościowe lub też postępowania
    restrukturyzacyjnego klientów prowadzonego na podstawie ustawy Prawo
    restrukturyzacyjne. Ww. usługi nie będą świadczone przed zawieszeniem przez podatnika
    działalności gospodarczej. W opisie sprawy wskazał Pan, że wydatki poniesione przez Pana
    w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej na koszty zastępstwa procesowego i
    koszty doradztwa podatkowego, nie będą wydatkami z tytułu umów zawartych przed
    zawieszeniem działalności gospodarczej. Powyższe wydatki nie będą miały związku z
    zawieszoną działalnością gospodarczą, tylko będą związane z ewentualnym odzyskaniem
    powyżej opisanych kaucji gwarancyjnych i ww. wydatki nie zostaną poniesione przez Pana
    w celu zachowania lub zabezpieczenia przychodów. Ma Pan zamiar zawiesić prowadzenie
    samodzielnej działalności gospodarczej, co stanowi, że powyżej opisane wydatki nie będą
    niezbędne do zabezpieczenia Pana źródła przychodów.
    Uznać zatem należy, że skoro jak Pan wskazał w opisie sprawy wydatki na koszty
    zastępstwa procesowego i koszty doradztwa podatkowego nie będą miały związku z
    zawieszoną działalnością gospodarczą i nie zostaną poniesione przez Pana w celu
    zachowania lub zabezpieczenia przychodów, to wydatki te, nie będą stanowić dla Pana
    kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zatem, stanowisko Pana w tym zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku

    zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.