Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.235.2018.1.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-02
Teza: Czy nadwyżka opłaty stanowi przychód zwolniony w oparciu o art. 17 ust. 1 pkt 52 updop?
Słowa kluczowe: fundusz; opłata; pośrednictwo; programy; przychód; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 maja 2018 r. (data wpływu 11 czerwca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy nadwyżka opłaty stanowi przychód zwolniony w oparciu o art. 17 ust. 1 pkt 52 updop – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy nadwyżka opłaty stanowi przychód zwolniony w oparciu o art. 17 ust. 1 pkt 52 updop.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej także: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie udzielania pożyczek w programach J i otrzymuje za tę działalność płatności z Banku \`(...)\` tytułem opłaty za realizację umowy operacyjnej D. Opłatę stanowią środki Funduszu Powierniczego - instrumentu inżynierii finansowej w rozumieniu Rozporządzenia 1083/2006 (Fundusz Powierniczy stanowi środki unijne). W ramach otrzymanej opłaty Spółka rozlicza poniesione koszty w związku z realizacją programu. Spółka raz w kwartale roku wnioskuje o taką opłatę. Aktualnie Spółka otrzymuje opłaty w ramach których rozlicza koszty. Koszty te na podstawie art. art. 16 ust. 1 pkt 58 updop Spółka wyłącza z kosztów podatkowych. W wyniku rozliczenia kosztów, co miesiąc powstaje nadwyżka opłaty nad poniesionymi kosztami.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy nadwyżka opłaty stanowi przychód zwolniony w oparciu o art. 17 ust. 1 pkt 52 updop?

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o źródło pochodzenia środków na opłatę (środki z funduszy UE) całość otrzymanej opłaty winna zostać uznana jako zwolniona z opodatkowania (według art. 17 ust. 1 pkt 52) bez względu na kwotę poniesionych kosztów w związku z programem. Ponadto program będzie realizowany przez 17 lat (204 miesiące). Kwota opłaty z biegiem lat będzie malała gdyż algorytm jej wyliczenia zależny jest od spłat udzielonych w ramach programu pożyczek. Natomiast koszty obsługi tych pożyczek będą pozostawały na podobnym poziomie, bądź rosły ze względu na pojawiające się z biegiem lat koszty windykacyjne. Aktualnie Spółka opodatkowuje nadwyżkę opłaty nad rozliczonymi kosztami. Nie mniej jednak zadaje pytanie czy takie postępowanie jest właściwe i w oparciu o jakie przepisy winno funkcjonować.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej: „updop”) nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie jedynie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii, a także enumeratywnie wyliczył, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.

Zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Na podstawie art. 12 ust. 1 updop, można więc stwierdzić, że – co do zasady – przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększającą jego aktywa, mającą definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych mocą art. 12 ust. 4 updop. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika – względnie na jego rachunek – wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, którymi Spółka może rozporządzać.

Natomiast w myśl art. 17 ust. 1 pkt 52 ww. ustawy, wolne od podatku są płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku \`(...)\`, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie udzielania pożyczek w programach J i otrzymuje za tę działalność płatności z Banku \`(...)\`tytułem opłaty za realizację umowy operacyjnej.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny, stwierdzić należy, że otrzymane przez Spółkę opłaty za realizację umowy operacyjnej stanowią w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychód podatkowy Wnioskodawcy. Przychodem są bowiem przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Jak wynika z opisu sprawy środki pieniężne, które otrzymał Wnioskodawca pochodzą z Banku \`(...)\`, za działalność gospodarczą w zakresie udzielania pożyczek.

Wskazać należy, że Bank \`(...)\`odpowiada za realizację projektów dofinansowywanych z Funduszy Europejskich, wobec czego jest zobowiązany zrealizować dany projekt na podstawie środków finansowych, jakimi dysponuje, niezależnie od tego, z jakiego źródła finansowania one pochodzą. To Bank \`(...)\`powierza podmiotom (takim jak Wnioskodawca), jako pośrednikom wdrożenie i zarządzanie pewnymi instrumentami finansowymi. Zatem, otrzymane przez Wnioskodawcę środki pieniężne za pełnienie roli pośrednika stanowią dla niego wynagrodzenie za wykonanie pracy (usługi) świadczonej na podstawie zawartej umowy operacyjnej między Wnioskodawcą a Bankiem \`(...)\`i wynikają z uzgodnień przyjętych przez obie strony umowy.

Wskazać należy, że wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy, w powyższej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 52 updop, gdyż zwolnieniem tym objęci są ostateczni odbiorcy świadczenia, dla których faktycznie przeznaczona jest pomoc udzielona w ramach projektu, zatem zwolnienie to nie dotyczy Wnioskodawcy, który nie jest uczestnikiem projektu, lecz pełni rolę wykonawcy/pośrednika obsługującego projekty na podstawie umowy operacyjnej.

Reasumując, opłaty za realizację umowy operacyjnej, otrzymywane przez Wnioskodawcę stanowią na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przychód, który nie będzie podlegał zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 52 updop. Wobec tego także nadwyżka powstała w wyniku poniesienia mniejszych wydatków na koszty niż kwota otrzymanych środków nie będzie stanowić dla Spółki przychodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem nieprawidłowe.

Końcowo należy jednak zaznaczyć, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. W ramach postępowania w przedmiocie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Organ nie jest uprawniony do dokonania ustaleń w obrębie zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji oraz w pismach doprecyzowujących tenże opis przed wydaniem interpretacji; nie prowadzi postępowania dowodowego, w tym nie analizuje dokumentów załączonych do wniosku. Organ opiera swoje rozstrzygnięcie wyłącznie o przedstawiony we wniosku stan faktyczny bez dokonywania jego weryfikacji.

Przedstawiony we wniosku stan faktyczny stanowi podstawę faktyczną wydanej interpretacji i wyznacza granice, w jakich interpretacja może wywołać określone w ustawie skutki prawne.

Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 1825/11 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2356/10.

Wobec powyższego wyraźnie należy zaznaczyć, że w niniejszej interpretacji oparto się wyłącznie na opisie stanu faktycznego, przedstawionym przez Wnioskodawcę we wniosku bez dokonywania jego weryfikacji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawianego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny\`(...)\` w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.