Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.473.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-16
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość budowlana
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 lipca 2025 r. (wpływ 16
    lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Powiat (...) jest podatnikiem podatku VAT.
    Planowana sprzedaż nieruchomości będzie dokonywana przez Starostę (...)
    reprezentującego Skarb Państwa. Starosta (...) został wybrany przez Radę Powiatu (...).
    Wybór Starosty uchwalono Uchwałą Rady Powiatu nr (...). Starosta (...) wykonujący zadania
    z zakresu administracji rządowej jest uprawniony do reprezentowania Skarbu Państwa
    zgodnie z art. 11 i art. 23 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
    Starosta (...) reprezentujący Skarb Państwa planuje sprzedaż w trybie art. 37 ust. 1 ustawy
    z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 poz. 1145 ze zm.)
    nieruchomości niezabudowanej położonej w obrębie (...), oznaczonej w ewidencji jako
    działka nr (...) o pow. (...) ha, figurująca w księdze wieczystej (...).
    Działka będzie zbyta w trybie art. 37 ust. 1 ustawy w trybie przetargowym.
    Przeznaczenie przedmiotowej działki w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego miejscowości (...) zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy (...) z dnia (...) r.:
    - częściowo 15MN1 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej (dla
      obszaru (...) m. kw. czyli (...)% całej działki),
    - częściowo R2 - teren rolniczy (dla obszaru (...) m.kw. czyli (...) % całej działki).
    Nieruchomość została nabyta na własność Skarbu Państwa przez zasiedzenie z dniem (...)
    r. na mocy Postanowienia Sądu Rejonowego w (...). Przedmiotowa działka powstała z
    pierwotnej działki nr (...). Zmiana powstała w wyniku scalenia gruntów (...) r. Z tytułu

    nabycia działki Skarbowi Państwa nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niezabudowana działka nr (...) nie była wydzierżawiana ani wynajmowana.
    Skarb Państwa nie pobierał i nie pobiera z przedmiotowej działki żadnych pożytków.
    Działka przedmiotowa nie były wykorzystywana do żadnej działalności, w tym działalności
    zwolnionej.
    Za zgodą Wojewody (...), działka nr (...) została przeznaczona do sprzedaży przez Starostę
    (...).
    W uzupełnieniu wniosku udzielili Państwo następujących wyjaśnień:
    W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla działki nr (...), w części
    oznaczonej symbolem R2 (tereny rolnicze), w której przeznaczeniem podstawowym są
    tereny rolnicze: grunty orne, łąki i pastwiska, uprawy sadownicze i ogrodnicze – jako
    przeznaczenie uzupełniające wskazano:
    a) istniejąca zabudowa zagrodowa,
    b) urządzenia sportu i rekreacji,
    c) obiekty i urządzenia obsługi produkcji rolniczej,
    d) istniejące zadrzewienia, zakrzewienia,
    e) trasy turystyczne, drogi polne,
    f) sieci, nieuciążliwe urządzenia infrastruktury technicznej i komunalnej.
    Wobec powyższego na tej części działki niezabudowanej brak możliwości budowy nowych
    budynków i budowli.
    Ponadto w zasadach gospodarowania uchwalonych i zapisanych w MPZP dla terenów R2
    widnieje zapis „zakaz lokalizacji nowej zabudowy”.
    W MPZP na działce nr (...) wyznaczono linie rozgraniczającą tereny o różnym
    przeznaczeniu. Linia oddziela teren o przeznaczeniu 15MN1 (tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej) od terenu o przeznaczeniu R2 (tereny
    rolnicze).

## Pytanie

Czy planowana sprzedaż działki nr (...):
    - będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT na podstawie art. 5
      ust.1 pkt 1 ustawy, w części działki przeznaczonej w miejscowym planie
      zagospodarowania przestrzennego jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej
    oraz
    - będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy w
      części, która zgodnie z miejscowym planem stanowi teren rolniczy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy planowana sprzedaż nieruchomości niezabudowanej, oznaczonej
    jako działka nr (...) położona w obrębie (...) będzie:
    - podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podst. art. 5 ust. 1 pkt 1, w części o pow. (...)
    m. kw. przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod
    tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej
    - korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podst. art. 43 ust. 1 pkt. 9, w części o pow.
    (...) m. kw. przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod
    tereny rolnicze.

    Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega odpłatna dostawa towarów i usług.
    Nieruchomość spełnia definicję towaru, sprzedaż nieruchomości to odpłatna dostawa
    towarów i usług. Powiat jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a realizowane
    odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 9 zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych,
    innych niż tereny budowlane.
    Tereny budowlane to grunty zabudowane lub przeznaczone pod zabudowę w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Przedmiotowa działka jest niezabudowana, ale większość jej powierzchni ((...)%) jest
    przeznaczona w MPZP pod teren zabudowy mieszkaniowej i zagrodowej o niskiej
    intensywności, w którym przeznaczeniem podstawowym jest zabudowa mieszkaniowa
    jednorodzinna o niskiej intensywności zabudowy i zabudowa zagrodowa, jednak część
    działki o pow. (...) m. kw. ((...)%) stanowi grunt o przeznaczeniu podstawowym tereny
    rolnicze, grunty orne, łąki i pastwiska, uprawy sadownicze i ogrodnicze. Co prawda
    przeznaczenie uzupełniające dla tych terenów rolnych przewiduje istniejącą zabudowę
    zagrodową (w naszym przypadku brak jakiejkolwiek istniejącej zabudowy, w tym
    zagrodowej) oraz obiekty i urządzenia obsługi produkcji rolniczej, jednak w zasadach
    gospodarowania widnieje zakaz lokalizacji nowej zabudowy. Wobec powyższego, działka
    nr (...) spełnia definicję terenów budowlanych w części o pow. (...) m.kw. przeznaczonej
    pod zabudowę mieszkaniową, zatem jej sprzedaż będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Natomiast w części o pow. (...) m. kw. przeznaczonej jako tereny rolnicze
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podst. art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Po analizie zapisów art. 43 ust. 1 pkt. 2, należy stwierdzić, że w przedmiotowym przypadku
    działka nie jest wykorzystywana na cele działalności zwolnionej i Skarbowi Państwa z
    tytułu jej nabycia nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe w kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
      podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy sprzedaży działki nr (...), w części przeznaczonej w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren zabudowy
      mieszkaniowej jednorodzinnej,
    - nieprawidłowe w kwestii możliwości zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
      usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla sprzedaży działki nr (...) w części, która
      zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowi teren
      rolniczy.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
        podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
        kraju.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to
        odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
        eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle powyższego grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a
    ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium
    kraju.
    Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
        Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów
        obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
        przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
        czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo (tj. Starosta (...) reprezentujący Skarb Państwa)
    dokonać sprzedaży niezabudowanej działki nr (...) w trybie art. 37 ustawy z dnia 21
    sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1145 ze zm.).
    Wskazać należy, że dokonując sprzedaży nieruchomości (tj. czynności, która ma charakter
    cywilnoprawny), wystąpią Państwo dla tej transakcji w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym, powyższa czynność
    zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Zauważyć należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
        budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
        Tereny budowlane to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym
        planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu –
        zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
        mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
        Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
        uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
        przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania
        przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i
        wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań
        własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
        Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
        określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje
        w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
        W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
        określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje
        w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
        1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
        ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
        Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego,
        zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z
        przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem, wraz z
        uzasadnieniem.
    Stosowanie do art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
        W planie miejscowym, określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
        rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach
        gospodarowania.

    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony
    pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem
    określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również
    wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu.
    Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że
    decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie
    określone w tym planie.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Zauważyć należy, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje
    jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Przy ocenie, czy przedmiotowe tereny stanowią tereny budowlane, nie wystarczy analiza
    ich podstawowego przeznaczenia określonego w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego. Uwzględnić bowiem należy również zapisy dotyczące przeznaczenia
    dopuszczalnego tego terenu. Ewentualnie wznoszone obiekty, co prawda uzupełniają
    podstawową funkcję gruntu, co jednak nie zmienia faktu, że sama możliwość
    wybudowania obiektów budowlanych oznacza, że działki te stanowią grunt przeznaczony
    pod zabudowę. W tym miejscu należy zaznaczyć, że ustawodawca nie uzależnił charakteru
    terenu od głównego celu, który będący przedmiotem opodatkowania VAT teren ma
    spełniać, lecz zwolnienie od opodatkowania VAT zależy od możliwości dokonania
    zabudowy wskazanego terenu.
    Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są
    nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów
    niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są
    przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r.,
    poz. 418 ze zm.):
        Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć
        budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
        zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
        wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt
        budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
        liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
        wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
        reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
        ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub

        urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
        uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
        pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
        części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych,
        elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych
        urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod
        względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Natomiast stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
        Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
        działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W tym miejscu należy wskazać na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, które to wskazuje na możliwość oddzielnego opodatkowania jednej
    czynności. I tak np. w wyroku z 6 lipca 2006 r. wydanym w sprawie C-251/05 stwierdzono,
    że jedna dostawa towarów, co do zasady, podlega jednej stawce podatku VAT. Jednakże
    możliwe jest również oddzielne opodatkowanie określonych składników tej dostawy, jeżeli
    z przepisów wyraźnie wynika taka ewentualność i taka konieczność. Oznacza to, że
    okoliczność, iż określone towary stanowią przedmiot jednej dostawy, która z jednej strony
    obejmuje towar główny objęty preferencją podatkową w podatku VAT oraz z drugiej
    strony towary wyłączone z tej preferencji, nie stoi na przeszkodzie temu, aby od dostawy
    towarów wyłączonych z preferencji podatek VAT był pobierany według stawki
    podstawowej.
    Tak więc, z powyższego wynika iż dopuszczalne jest opodatkowanie jednej dostawy
    towaru różnymi stawkami podatku VAT. Tym samym, jeśli np. z miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego wynika, iż działka ewidencyjna znajduje się na
    terenach przeznaczonych oraz nieprzeznaczonych pod zabudowę, to dostawa takiej
    działki może być opodatkowana różnymi stawkami VAT.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że niezabudowana działka nr (...) objęta jest
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym stanowi ona:
    - 15MN1 – teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej (dla obszaru (...)
      m. kw.),
    - R2 – teren rolniczy (dla obszaru (...) m. kw.).
    Ponadto wskazali Państwo, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
    dla działki będącej przedmiotem planowanej sprzedaży są wyznaczone linie
    rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu.
    Wskazać należy, że część działki nr (...) oznaczona jest w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego symbolem „15MN1” – teren zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej i zagrodowej, tak więc już z podstawowego przeznaczenia określonego w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wynika, że ta część działki stanowi
    teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.
    Natomiast przy ocenie, czy działka nr (...) w części oznaczonej „R2” stanowi teren
    budowlany, nie wystarczy analiza jego podstawowego przeznaczenia określonego w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, bowiem uwzględnić należy
    również zapisy dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego, w którym wskazano:

    a) istniejąca zabudowa zagrodowa,
    b) urządzenia sportu i rekreacji,
    c) obiekty i urządzenia obsługi produkcji rolniczej,
    d) istniejące zadrzewienia, zakrzewienia,
    e) trasy turystyczne, drogi polne,
    f) sieci, nieuciążliwe urządzenia infrastruktury technicznej i komunalnej.
    Wobec powyższego działka nr (...) w części oznaczonej w MPZP jako „R2” będzie stanowiła
    teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT – ponieważ w ramach
    przeznaczenia uzupełniającego m.in. dopuszczono lokalizację urządzeń sportu i rekreacji
    oraz lokalizację obiektów i urządzeń obsługi produkcji rolniczej, lokalizację sieci i urządzeń
    infrastruktury technicznej i komunalnej.
    Tym samym przy dostawie działki nr (...) zarówno w części, która oznaczona jest w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej, jak i w części oznaczonej jako teren rolniczy
    nie znajdzie zastosowania zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W przypadku braku możliwości zastosowania zwolnienia dla dostawy działek
    niezabudowanych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować
    możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Jak wskazano wcześniej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
    1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    2. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru podatek
    VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do
    odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar, nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.

    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, Nieruchomość została nabyta na własność Skarbu
    Państwa przez zasiedzenie z dniem (...) r. Tym samym nabycie nie było związane z
    pojawienie się jakiegokolwiek podatku naliczonego do odliczenia. W takiej sytuacji nie
    można mówić, że Skarbowi Państwa przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przy nabyciu ww. działki, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa
    nie była objęta tym podatkiem. Ponadto działka nr (...) nie była wykorzystywana do żadnej
    działalności, w tym działalności zwolnionej. Oznacza to, że nie zostały spełnione przesłanki
    do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Podsumowując, planowana sprzedaż działki nr (...) zarówno w części przeznaczonej w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej, jak i w części oznaczonej jako teren rolniczy będzie
    opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku bez możliwości
    skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i 2 ustawy.
    A zatem Państwa stanowisko jest:
    - prawidłowe w kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
      podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy sprzedaży działki nr (...), w części przeznaczonej w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren zabudowy
      mieszkaniowej jednorodzinnej,
    - nieprawidłowe w kwestii możliwości zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
      usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla sprzedaży działki nr (...) w części, która
      zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowi teren
      rolniczy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.