Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-985/14-4/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-01-22
Teza: Zasady ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie zachowania numeru NIP Spółki komandytowej w sytuacji śmierci jednego ze wspólników Spółki i wejścia ściśle oznaczonego spadkobiercy na jego miejsce.
Słowa kluczowe: numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); spółki-spółka komandytowa; wspólnik; śmierć
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 3-art. 12; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki komandytowej przedstawione we wniosku z dnia 21 października 2014 r. (data wpływu 22 października 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia – brak daty (data wpływu 16 stycznia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie zachowania numeru NIP Spółki komandytowej w sytuacji śmierci jednego ze wspólników Spółki i wejścia ściśle oznaczonego spadkobiercy na jego miejsce – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie zachowania numeru NIP Spółki komandytowej w sytuacji śmierci jednego ze wspólników Spółki i wejścia ściśle oznaczonego spadkobiercy na jego miejsce. Wniosek uzupełniono w dniu 16 stycznia 2015 r. o informację dotyczącą zmiany adresu i nazwy Spółki oraz dokonanie opłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką komandytową trzech wspólników – dwóch komplementariuszy (A. i B. – syn A. i C.) oraz jednego komandytariusza (C., żony A., matki B.). Spółka jest czynnym podatnikiem VAT, posiadającym swój NIP.

W umowie spółki znajduje się zapis, w myśl którego śmierć wspólnika nie powoduje rozwiązania Spółki. Ponadto w umowie znajduje się zapis, stosownie do którego w przypadku śmierci poszczególnego wspólnika, na jego miejsce wstąpi wyłącznie jego ściśle oznaczony z imienia i nazwiska spadkobierca, tj. w przypadku śmierci:

1.  A. – w Jego miejsce wstępuje spadkobierca –B.;
2.  B. – w Jego miejsce wstępuje spadkobierca –A.;
3.  C. – w Jej miejsce do Spółki wstępuje spadkobierca – córka, D., posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych.

Jak wskazał Wnioskodawca, tego typu postanowienia mają na celu zabezpieczenie funkcjonowania Spółki w odpowiednim gronie, a także zapobieżenie sytuacji, w której spadkobiercą komplementariusza zostałby komandytariusz lub odwrotnie – to doprowadziłoby do niedopuszczalnego na gruncie kodeksu spółek handlowych połączenia statusu komplementariusza z komandytariuszem i skutkowało rozwiązaniem Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w razie śmierci jednego ze wspólników, na miejsce którego wstąpi jego ściśle oznaczony spadkobierca, spółka komandytowa będzie kontynuowała działalność w niezmienionej formie prawnej i nie zajdzie przesłanka do wygaśnięcia numeru identyfikacji podatkowej NIP, zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatkowej podatników i płatników?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka komandytowa będzie kontynuowała działalność w niezmienionej formie prawnej i nie zajdzie przesłanka do wygaśnięcia numeru identyfikacji podatkowej NIP.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 102 Kodeksu spółek handlowych, spółka komandytowa jest spółka osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Spółka komandytowa jest więc spółką, która dla swojego bytu prawnego musi składać się z minimum dwóch wspólników i to o różnym statusie, tj. jednego komplementariusza i jednego komandytariusza. W sprawach nieuregulowanych, do spółki komandytowej stosuje się odpowiednie przepisy o spółce jawnej, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 103 ksh).

Zgodnie z art. 64 § 1 ksh, pomimo śmierci lub ogłoszenia upadłości wspólnika oraz pomimo wypowiedzenia umowy spółki przez wspólnika lub jego wierzyciela, spółka trwa nadal pomiędzy pozostałymi wspólnikami, jeżeli umowa spółki tak stanowi lub pozostali wspólnicy tak postanowią.

Stosownie do art. 60 § 1 ksh, jeżeli umowa spółki stanowi, że prawa jakie miał zmarły wspólnik służą wszystkim spadkobiercom wspólnie, a nie zawrze w tym względzie szczególnych postanowień, wówczas do wykonywania tych praw spadkobiercy powinni wskazać jedną osobę.

Zasadniczo śmierć wspólnika nie jest przyczyną rozwiązania spółki, może to jednak spowodować szereg niekorzystnych konsekwencji, w tym zaprzepaszczenie pewnych wartości ekonomicznych. Dlatego też ustawodawca, w razie śmierci wspólnika, pozwala na kontunuowanie działalności spółki przy zachowaniu pewnych wymagań. Art. 60 ksh zezwala wspólnikom aby w umowie spółki zawarli zapis, zgodnie z którym w przypadku śmierci któregokolwiek z nich spółka nadal będzie istnieć, z tym że w miejsce zmarłego wspólnika wstąpi do spółki jego spadkobierca lub spadkobiercy. Przy czym zdaniem Wnioskodawcy powszechnie akceptowane jest, że w umowie spółki można wskazać na dowolnych spadkobierców ustawowych lub testamentowych, niektórych z nich lub pojedynczego spadkobiercę, który/którzy wstąpi do spółki w przypadku śmierci wspólnika. W takim przypadku spółka nadal będzie istnieć.

Odnosząc powyższe do opisu sprawy Wnioskodawca wskazał, że w umowie Spółki zawarty jest zapis, stosownie do którego śmierć wspólnika nie powoduje rozwiązania Spółki. Ponadto w umowie zawarte są postanowienia, stosownie do których, w przypadku śmierci któregokolwiek ze wspólników, na jego miejsce do Spółki wstępuje jego ściśle określony spadkobierca. Zdaniem Wnioskodawcy, ma to przede wszystkim na celu zapobieżenie sytuacji, w której doszłoby do tego, że spadkobiercą komplementariusza stałby się komandytariusz w tej samej spółce lub odwrotnie, co musiałoby doprowadzić do rozwiązania spółki, z uwagi na niedopuszczalne połączenie statusu komplementariusza i komandytariusza. W spółce komandytowej muszą bowiem uczestniczyć wspólnicy dwóch kategorii.

Dzięki powyższym postanowieniom zawartym w umowie Spółki, mimo śmierci któregokolwiek ze wspólników Spółkę nadal tworzyć będą: co najmniej jeden komplementariusz i jeden komandytariusz, tym samym, jak wskazał Wnioskodawca – śmierć któregokolwiek ze wspólników nie doprowadzi do jej rozwiązania i utraty przez nią bytu prawnego.

Spółka komandytowa, jeśli wykonuje samodzielną działalność gospodarczą jest podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, zobowiązanym do posiadania Numeru Identyfikacji Podatkowej. Spółka komandytowa działa pod własnym numerem NIP do czasu ustania jej bytu prawnego.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, nadany podatnikowi (tu: Spółce) NIP wygasa z chwilą ustania bytu prawnego spółki.

Jak już wskazano w niniejszym wniosku, w umowie Spółki komandytowej znajduje się zapis zgodnie z którym, w przypadku śmierci wspólnika Spółka nie ulega rozwiązaniu, a na miejsce zmarłego wspólnika wstępuje jego ściśle oznaczony spadkobierca.

W konsekwencji powyższego, Spółka ta nie ulegnie rozwiązaniu, nie nastąpi likwidacja działalności i nie ustanie byt prawny Spółki, a Spółka będzie kontynuować swoją działalność i nadal będzie posługiwać się nadanym jej Numerem Identyfikacji Podatkowej.

Podsumowując należy uznać, że pomimo śmierci wspólnika, Spółka będzie istnieć dalej i zachowa swój NIP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Jak stanowi art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm., dalej: „KSH”), spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Zgodnie z art. 124 § 1 KSH, śmierć komandytariusza nie stanowi przyczyny rozwiązania spółki. Spadkobiercy komandytariusza powinni wskazać spółce jedną osobę do wykonywania ich praw. Czynności dokonane przez pozostałych wspólników przed takim wskazaniem wiążą spadkobierców komandytariusza. Podział udziału komandytariusza w majątku spółki między spadkobierców jest skuteczny wobec spółki jedynie za zgodą pozostałych wspólników (art. 124 § 2 KSH).

W sytuacji, gdy spółka komandytowa jest dwuosobowa, to wraz ze śmiercią jednego ze wspólników przestaje istnieć. Jeżeli natomiast wspólników jest więcej niż dwóch, spółka może istnieć nadal.

Należy zauważyć, że decydujące w tej kwestii są zapisy umowy spółki, przewidujące lub nieprzewidujące wejścia spadkobierców na miejsce zmarłego wspólnika.

Śmierć wspólnika w dwuosobowej spółce komandytowej nie powoduje rozwiązania spółki, o ile spadkobierca (osoba uprawniona) wejdzie w miejsce zmarłego wspólnika.

Spółka może zatem ulec rozwiązaniu w przypadku śmierci wspólnika, jeżeli wspólników było dwóch oraz gdy w umowie spółki nie zostało zastrzeżone, że spadkobiercy wspólnika mogą wejść na jego miejsce. Do rozwiązania spółki komandytowej dochodzi również, gdy spadkobiercy nie chcą lub nie mogą wejść w miejsce zmarłego wspólnika.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2012 r., poz. 1314, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą o NIP, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy o NIP, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.

W świetle art. 5 ust. 3 ustawy o NIP, zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, a ponadto:

1.  w przypadku zakładów (oddziałów) osób prawnych oraz innych wyodrębnionych jednostek wewnętrznych będących podatnikami – NIP oraz inne dane dotyczące jednostki macierzystej;
2.  w przypadku spółek cywilnych, osobowych spółek handlowych i podmiotów podlegających wpisowi do rejestru przedsiębiorców na zasadach określonych dla spółek osobowych – dane dotyczące wspólników, w tym również identyfikator podatkowy poszczególnych wspólników;
3.  w przypadku podatkowych grup kapitałowych – dane dotyczące spółek wchodzących w skład grupy, w tym również NIP nadane tym spółkom.

Na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy o NIP, w przypadku zgonu lub ustania bytu prawnego podatnika, nadany NIP wygasa, z wyjątkiem przypadków wymienionych w ust. 1 i 1a.

Sądy rejestrowe są obowiązane, w terminie 14 dni od dnia wykreślenia podmiotu z rejestru przedsiębiorców lub rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, do przekazania informacji o wykreśleniu naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na ostatni adres siedziby podmiotu (art. 12 ust. 3a ww. ustawy).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że spółka komandytowa posiada własny numer NIP. Spółka komandytowa, jeśli wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, jest bowiem podatnikiem podatku od towarów i usług, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zobowiązanym do posiadania Numeru Identyfikacji Podatkowej. Spółka taka działa pod własnym numerem NIP do czasu ustania jej bytu prawnego.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką komandytową trzech wspólników – dwóch komplementariuszy oraz jednego komandytariusza. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT, posiadającym swój NIP.

W umowie Spółki znajduje się zapis, w myśl którego śmierć wspólnika nie powoduje rozwiązania Spółki. Ponadto w umowie znajduje się zapis, stosownie do którego w przypadku śmierci poszczególnego wspólnika, na jego miejsce wstąpi wyłącznie jego ściśle oznaczony z imienia i nazwiska spadkobierca.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zachowania numeru NIP Spółki komandytowej w sytuacji śmierci jednego ze wspólników Spółki i wejścia ściśle oznaczonego spadkobiercy na jego miejsce.

Jak wskazano w interpretacji z dnia 22 stycznia 2015 r. nr ILPP1/443-985/14-5/TK w przypadku śmierci jednego ze wspólników i – zgodnie z postanowieniami umowy Spółki – wejścia spadkobierców na jego miejsce, Spółka nadal będzie istnieć, zatem nie dojdzie do Jej rozwiązania i nie powstanie konieczność opodatkowania podatkiem VAT w myśl art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy towarów własnej produkcji i towarów, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy.

W konsekwencji należy stwierdzić, że nie ustanie byt prawny Spółki i nadal będzie mogła posługiwać się nadanym jej Numerem Identyfikacji Podatkowej (należy złożyć jedynie aktualizację NIP-D „Informacja o wspólnikach spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej lub o spółkach tworzących podatkową grupę kapitałową” oraz aktualizację NIP-2 „Zgłoszenie aktualizacyjne osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, będącej podatnikiem lub płatnikiem”).

Tym samym należy uznać, że po wejściu do Spółki komandytowej spadkobierców zmarłego wspólnika, Spółka będzie nadal istnieć i zachowa swój NIP.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy nastąpi śmierć jednego ze wspólników Spółki komandytowej, a oznaczeni spadkobiercy wejdą na jego miejsce – nie ulegnie Ona rozwiązaniu, lecz będzie kontynuować swoją działalność. Zatem z uwagi na fakt, że nie ustanie byt prawny Spółki i będzie Ona nadal istnieć, to zachowa nadany jej Numer Identyfikacji Podatkowej.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w zakresie zachowania numeru NIP Spółki komandytowej w sytuacji śmierci jednego ze wspólników Spółki i wejścia ściśle oznaczonego spadkobiercy na jego miejsce. Natomiast w kwestii dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie konsekwencji związanych ze śmiercią jednego ze wspólników Spółki i wejścia ściśle oznaczonego spadkobiercy na jego miejsce została wydana odrębna interpretacja z dnia 22 stycznia 2015 r., nr ILPP1/443-985/14-5/TK.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.