Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.22.2025.2.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Brak uznania, że sprzedaż Nieruchomości nie podlega
opodatkowaniu podatkiem VAT oraz prawo Kupującego do
odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez
Sprzedającego.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu
odliczenia-prawo do odliczenia
opodatkowanie
pełnomocnictwo
podatnik
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie uznania sprzedaży Nieruchomości przez Sprzedającego za czynność
    niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz prawa Kupującego do odliczenia
    podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego, w przypadku uznania
    ww. sprzedaży za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 17 lutego 2025 r.– w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
    Spółka A. sp. z o.o.
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
    B.B.

## Opis zdarzenia przyszłego

B.B. (dalej: „Sprzedający”) jest właścicielem działek oznaczonych numerami 1 i 2 objętych
    księgą wieczystą nr (...). Księga wieczysta nie obejmuje innych działek. Nieruchomość jest
    niezabudowana.
    Sprzedający Nieruchomość dostał w darowiźnie w 1993 roku.
    Dla Nieruchomości w chwili obecnej nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego, ale dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, iż w momencie
    dokonania sprzedaży nieruchomości plan będzie uchwalony i będzie ona przeznaczona
    pod zabudowę zgodnie art. 2 pkt 33 Ustawy VAT.
    Działka jest wykorzystywana do celów rolniczych, a płody rolne wykorzystywane są na
    własne potrzeby.
    Obecnie Sprzedający planuje sprzedać wszystkie wskazane wyżej działki (dalej:
    „Nieruchomość”). W tym celu Sprzedający w 25 lutego 2022 r. zawarł umowę
    przedwstępną kupna sprzedaży z Spółką A (dalej: „Kupujący”). Przedwstępna umowa
    kupna sprzedaży przewiduje, iż umowa przyrzeczona zostanie zawarta o ile: (a)
    Nieruchomość będzie wolna od wszelkich praw i roszczeń osób trzecich, zakazów,
    obciążeń (w tym hipotek), a także w działach III i IV Księgi Wieczystej Nieruchomości nie
    będzie żadnych wzmianek, zakazów i ostrzeżeń (innych niż wynikające z Umowy
    Przedwstępnej); (b) przez Gminę (...) zostanie uchwalony Miejscowy Plan
    Zagospodarowania Przestrzennego zgodnie z założeniami określonymi przez Kupującego;
    (c) Kupujący uzyska ostateczną i prawomocną decyzję środowiskową dla inwestycji
    polegającej na wybudowaniu obiektu magazynowego, magazynowo-logislycznego lub
    obiektów usługowych, w zakresie dopuszczalnym aktualnie obowiązującym miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego, wraz z niezbędną infrastrukturą i obiektami
    drogowymi (dalej: „Inwestycja”) w terminie do 25 sierpnia 2024 r.; (d) Kupujący uzyska,
    ostateczną i prawomocną decyzję, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą,
    pozwolenia na budowę na Nieruchomości (także w połączeniu z innymi nieruchomościami
    sąsiednimi) Inwestycji polecającej na wybudowaniu obiektu magazynowego, magazynowo-
    logistycznego lub obiektów usługowych, w zakresie dopuszczalnym aktualnie
    obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wraz z
    niezbędną infrastrukturą i obiektami drogowymi, opisanego w lit. (b) powyżej wraz ze
    wszystkimi, niezbędnymi w świetle obowiązujących przepisów zgodami, decyzjami i
    zezwoleniami koniecznymi do rozpoczęcia budowy zgodnie z taką decyzją; (e) Sprzedający,
    uzyska ostateczną i prawomocną decyzję zezwalającą, na wyłączenie części Przedmiotu
    Umowy stanowiącej użytki rolne z produkcji rolnej lub zaświadczenie wydane przez
    właściwy organ administracyjny, potwierdzające wcześniejsze wyłączenie tej części
    Nieruchomości z produkcji rolnej lub brak konieczności uzyskania takiego zezwolenia w
    odniesieniu do Nieruchomości; (f) oświadczenia Sprzedającego zawarte w § 1 ust. 3
    niniejszej Umowy będą aktualne i zgodne ze stanem faktycznym i prawnym na dzień
    zawarcia Umowy Przyrzeczonej, a Sprzedający powtórzy je w Umowie Przyrzeczonej.
    Powyższe warunki zostały przedstawione przez Kupującego. Ponadto strony postanowiły,
    iż powyższe warunki zastrzeżone zostały wyłącznie na korzyść Kupującego, który może
    żądać zawarcia Umowy Przyrzeczonej pomimo niespełnienia któregokolwiek z tych
    warunków.
    Ponadto, w celu umożliwienia Kupującemu przygotowania się do przeprowadzenia
    inwestycji Sprzedający udzielił na jego żądanie pełnomocnictwa przedstawicielowi
    Kupującego do samodzielnego reprezentowania: (a) przed wszystkimi organami

    administracji rządowej i samorządowej w postępowaniach administracyjnych (zarówno w
    pierwszej jak i w drugiej instancji) dotyczących postępowania w sprawie uchwalenia, bądź
    zmiany obowiązującego mpzp), uzyskania pozwolenia na budowę dla inwestycji
    budowlanej zlokalizowanej na Nieruchomości na wszystkich lub niektórych
    nieruchomościach, o zakresie i przedmiocie wg uznania pełnomocnika, uzyskania decyzji o
    środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanej przez Kupującego
    inwestycji, uzyskania pozwoleń wodno-prawnych oraz innych aktów administracyjnych
    (decyzji, postanowień, pozwoleń, zezwoleń, zaświadczeń, uzgodnień itp.) związanych z
    planowaną inwestycją, jak również reprezentowania właścicieli ww. nieruchomości wobec
    osób fizycznych, prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości
    prawnej w sprawie uzyskania warunków technicznych dla przyłączy oraz lokalizacji
    infrastruktury technicznej i drogowej, w trakcie realizacji planowanej inwestycji; (b)
    składania środków odwoławczych, w tym odwołań od decyzji i zażaleń na postanowienia w
    postępowaniach opisanych w pkt (a); (c) wobec organów administracyjnych oraz geodetów
    w postępowaniach dotyczących podziału nieruchomości i geodezyjnego wydzielenia
    działek gruntu; (d) odbioru w imieniu właścicieli ww. nieruchomości wszelkiej
    korespondencji objętej zakresem niniejszego pełnomocnictwa; (e) dokonania wszelkich
    czynności, składania i podpisywania wszelkich oświadczeń i pism, które mogą okazać się
    niezbędne do realizacji celu, dla którego udzielono niniejszego Pełnomocnictwa.
    Sprzedający udzielił także Kupującemu zgody na dysponowanie nieruchomością we
    własnym imieniu i na własną rzecz w szczególności zakresie:
    1. występowania do właściwego dostawcy lub dystrybutora mediów (w tym energii
      elektrycznej i gazowej), celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci
      (w tym elektroenergetycznej i gazowej) oraz zawarcia umowy przyłączeniowej na
      działach na potrzeby obiektu w postaci hal magazynowo - produkcyjnych;
    2. składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz w zakresie przewidzianym przez prawo budowlane dotyczących realizacji
      inwestycji planowanej przez Kupującego na działkach, w tym pozwolenia (pozwoleń)
      na rozbiórkę oraz na budowę jak również innych decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz niezbędnych do uzyskania tego pozwolenia (tych pozwoleń) na budowę;
    3. składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane.
    Przed sprzedażą Nieruchomości zostaną wyłączone z produkcji rolnej (prawdopodobnie
    wniosek o wyłączenie Nieruchomości z produkcji rolnej lub wniosek o wydanie
    zaświadczenia potwierdzającego wcześniejsze wyłączenie Nieruchomości z produkcji
    rolnej lub brak konieczności uzyskania takiego zezwolenia w odniesieniu Nieruchomości
    złoży Kupujący na podstawie udzielonego pełnomocnictwa), oraz planuje złożyć wniosek o
    wydanie decyzji środowiskowej oraz ewentualnie złożyć wniosek o wydanie pozwolenia na
    budowę (o ile przed sprzedażą zostanie wydana decyzja środowiskowa; jest to mało
    prawdopodobne).
    Dodatkowo Sprzedający oświadcza, że:
    1. Nabywca zgłosił się sam;
    2. w stosunku do Nieruchomości, Sprzedający nie prowadził jakichkolwiek działań
      mających na celu zachęcenie potencjalnego nabywcy do nabycia Nieruchomości, ani
      nie podejmował jakichkolwiek aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży
      Nieruchomości;
    3. Sprzedający nie zajmował się obrotem nieruchomościami;
    4. działki nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy, ani innych umów o podobnym
      charakterze;
    5. Sprzedający sprzedał wcześniej 2 działki nabyte w ten sam sposób;

    6. Sprzedający nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest czynnym i
      zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT;
    7. Sprzedający nie posiada obecnie innych nieruchomości, które zamierza sprzedać.
    Kupujący natomiast, po zakupie Nieruchomości oraz innych okolicznych działek planuje ją
    wykorzystać w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Nie została jeszcze
    podjęta decyzja, czy Nieruchomość zostanie sprzedana (jeżeli będzie sprzedana, to nie
    zmieni się nic w budowlach/zabudowaniach), czy będzie wykorzystywana w inny sposób
    (dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, iż ta ewentualna działalność będzie
    opodatkowana podatkiem VAT). Kupujący jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT.
    Uzupełnienie wniosku
    Przed zawarciem umowy przedwstępnej Sprzedający (B.B.) nie podejmował jakichkolwiek
    działań mających na celu podniesienie atrakcyjności i wartości sprzedawanych działek nr 1
    i 2.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego podlega opodatkowaniu podatkiem
      od towarów i usług?
    2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy Kupujący ma prawo do
      odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Sprzedającego, sprzedaż przez niego Nieruchomości nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT.
    2. W przypadku uznania, iż sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego podlega
      opodatkowaniu podatkiem VAT, Kupujący ma prawo do odliczenia podatku
      naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikiem podatku od towarów i usług są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W świetle powyższych regulacji podatnikiem jest więc każdy podmiot, który wykonuje
    działalność gospodarczą, przy czym nie jest ważny cel lub skutek takiej działalności, ale
    musi ona być prowadzona samodzielnie. W praktyce stosowania wyżej wymienionych
    przepisów ujawnił się problem dotyczący kryteriów ustalenia podmiotowości
    prawnopodatkowej w przypadkach odnoszących się do zarządu majątkiem prywatnym i
    granic tego zarządu, poza którymi znajduje się już obrót profesjonalny. Problem ten
    znalazł swoje rozstrzygnięcie w orzecznictwie TSUE.
    W kluczowym dla polskiego systemu prawnego wyroku z dnia 15 września 2011 r. Słaby i
    in.: C-180/10, C-181/10, TSUE zauważył, że dostawę gruntu przeznaczonego pod
    zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od towarów i usług na podstawie prawa
    krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości

    przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE niezależnie od częstotliwości takich
    transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca
    lub usługodawcy, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności
    związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jednocześnie TSUE wskazał, że
    osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem
    z VAT i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
    niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za
    podatnika VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, kiedy
    dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania
    wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit 2 dyrektyw 2006/112/WE
    należy uznać ją za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    TSUE stanowisko to konsekwentnie prezentował także w innych orzeczeniach (sprawy: C-
    263/11, C-331/14, C- 72/137). Poglądy TSUE zyskały pełną aprobatę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który wielokrotnie wyrażał pogląd, że stwierdzenie czy dany podmiot
    w odniesieniu do danej czynności, działa jako podatnik podatku od towarów i usług
    wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy,
    albowiem odmienność stanów faktycznych zezwala jedynie na sformułowanie pewnych
    wskazań, bez możliwości tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli.
    W każdej sprawie konieczne jest ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot
    występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do
    wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku
    do tego gruntu. Istotna jest więc ocena, czy z dokonanych w danej sprawie ustaleń wynika,
    że strona dokonując sprzedaży gruntów zachowywała się jak handlowiec (wyroki NSA: w
    składzie 7 sędziów z dnia 29 października 2007 r., I FPS 3/07; z dnia 22 października 2013
    r., I FSK 1323/12; z dnia 14 marca 2014 r. I FSK 319/13; z dnia 16 kwietnia 2014 r. I FSK 781
    /13; z dnia 29 kwietnia 2014 r. I FSK 621/13; z dnia 11 września 2014 r. I FSK 1352/13; z
    dnia 3 marca 2015 r. I FSK 1859/13; z dnia 8 lipca 2015 r. I FSK 729/14; z dnia 5 czerwca
    2019 r. I FSK 983/17; podobnie wyroki WSA: z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I SA
    /Po 379/13; z dnia 11 czerwca 2019 r. sygn. akt I SA/OI 249/19; z dnia 25 września 2019 r.,
    sygn. akt I SA/Łd 352/2019). Jednocześnie sądy administracyjne wypowiadają zgodny
    pogląd co do tego, że ustawodawca polski nie skorzystał z możliwości określonej w art. 12
    ust. 1 i ust. 3 dyrektywy 2006/112/WE umożliwiającej uznanie za podatnika każdego, kto
    okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością gospodarczą w zakresie
    pojedynczej dostawy budynku lub terenu budowlanego (wyroki NSA z: dnia 30 listopada
    2011 r. sygn. akt I FSK 1684/11; z dnia 9 listopada 2011 r. sygn. akt I FSK 1655/11; z dnia 14
    maja 2015 r. sygn. akt I FSK 382/14).
    Powyższe prowadzi do wniosku, że dokonując oceny zamierzonej sprzedaży gruntu w
    okolicznościach takich jak w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, niezbędne jest
    każdorazowo ustalenie, czy zbywca działał lub będzie działał będzie w ramach zarządu
    swoim majątkiem prywatnym, czy też w celu dokonania tej sprzedaży podjął aktywne
    działania, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. Ustawy o VAT, co w tym przypadku
    skutkowałoby koniecznością uznania, że zbycie nastąpiło w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu tego przepisu, a zbywca działał jako podatnik podatku od
    towarów i usług.
    Podejmowane przez Sprzedającego działania, nie wskazują, że skala jego aktywności w
    celu zbycia Nieruchomości jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami (nie angażuje środków podobnych do tych,
    jakie angażują producenci, handlowcy czy usługodawcy). Wskazać należy, iż Sprzedający

    stał się właścicielem na podstawie umowy darowizny i jest jej właścicielem od wielu lat. Od
    początku posiadania Nieruchomości Sprzedający nie wykonywał żadnych działań, które
    mogłyby być rozpatrywane jako działania jak profesjonalista. W szczególności nie były
    podejmowane żadne działania, które służyłyby zwiększeniu wartości Nieruchomości.
    Wnioskodawca nie miał w planach również sprzedawać Nieruchomości. To Kupujący sam
    do niego dotarł.
    O zawodowym charakterze sprzedaży nie może również świadczyć okoliczność udzielenia
    pełnomocnictwa czy zgody na dysponowanie nieruchomością, uzyskanie decyzji
    dotyczącej wyłączenia z produkcji rolnej (lub uzyskania zaświadczenia o braku
    konieczności uzyskania takiej decyzji), czy też dokonanie . W związku z tym, że planowana
    jest duża inwestycja, Kupujący chce mieć pewność, iż będzie ona możliwa do
    przeprowadzenia. Dlatego też nie może zostać uznane za działanie jak profesjonalista
    udzielenie pełnomocnictwa/zgody na dysponowanie nieruchomością podmiotowi, który
    zamierza przeprowadzić inwestycję w celu umożliwienia uzyskania odpowiednich zgód i
    pozwoleń. Wszystkie te działania mają służyć w ogóle możliwości sprzedaży
    Nieruchomości, a nie zwiększeniu ich wartości, czy też w jakikolwiek sposób byłyby
    związane z zawodowym czy profesjonalnym charakterem podejmowanych działań. Innymi
    słowy, są to działania warunkujące sprzedaż, bez których nie doszłaby ona do skutku.
    Naturalnym jest bowiem, że w przypadku braku posiadania odpowiednich zgód, decyzji,
    pozwoleń, itp. Kupujący może zrezygnować z zakupu działek. Działania te nie mogą zostać
    uznane za działania jak podejmowane przez profesjonalistę, czy też za wskazujące na ich
    zawodowy charakter. Trudno za profesjonalne działanie uznać bierne oczekiwanie na
    zgłoszenie się chętnego do nabycia działki, czy udzielenia mu pełnomocnictwa do
    załatwienia przez niego (nawet w imieniu Sprzedającego) podjęcia działań niezbędnych
    mu do celów dla których zamierza nabyć te działki.
    Podsumowując, zdaniem Sprzedającego, w związku ze sprzedażą Nieruchomości,
    dokonuje on zarządu majątkiem osobistym i nie angażuje środków podobnych do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Jeżeli zatem
    dokonuje on zarządu majątkiem osobistym, to w związku z tym nie działa on w
    charakterze podatnika podatku VAT. W związku z tym sprzedaż Nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzasadnienie
    Ad 2
    Z daleko idącej ostrożności, w całości podtrzymując argumentację wskazaną w pkt 1, w
    przypadku uznania, iż transakcja jednak podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    Kupujący wnosi o potwierdzenie, iż będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT W zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124. W związku z tym, że Kupujący zamierza Nieruchomości wykorzystywać do działalności
    opodatkowanej (sprzedaż lub inna, opodatkowana działalność), zakup tych działek przez
    Kupującego, będzie związany z jego sprzedażą opodatkowaną. Mając na uwadze
    powyższe, w przypadku uznania, iż sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT, Kupujący będzie uprawniony do odliczenia podatku
    naliczonego z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie prawa do
    odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej przez Sprzedającego oraz
    nieprawidłowe w zakresie uznania, że sprzedaż Nieruchomości nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie

    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które cechuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy

    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży Nieruchomości (działek nr
    1 i 2) na rzecz Kupującego, Sprzedający podjął aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Sprzedającego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu
    tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania

    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający jest właścicielem działek oznaczonych numerami 1
    i 2 Nieruchomość jest niezabudowana. Sprzedający Nieruchomość dostał w darowiźnie w
    1993 roku.
    Sprzedający planuje sprzedać wszystkie wskazane wyżej działki. W tym celu Sprzedający
    25 lutego 2022 r. zawarła umowę przedwstępną kupna sprzedaży z Kupującym.
    Przedwstępna umowa kupna sprzedaży przewiduje, iż umowa przyrzeczona zostanie
    zawarta, o ile:
    (a) Nieruchomość będzie wolna od wszelkich praw i roszczeń osób trzecich, zakazów,
      obciążeń (w tym hipotek), a także w działach III i IV Księgi Wieczystej Nieruchomości
      nie będzie żadnych wzmianek, zakazów i ostrzeżeń (innych niż wynikające z Umowy
      Przedwstępnej);
    (b) przez Gminę (...) zostanie uchwalony Miejscowy Plan Zagospodarowania
      Przestrzennego zgodnie z założeniami określonymi przez Kupującego;
    (c) Kupujący uzyska ostateczną i prawomocną decyzje środowiskowy dla inwestycji
      polegającej na wybudowaniu obiektu magazynowego, magazynowo-logislycznego lub
      obiektów usługowych, w zakresie dopuszczalnym aktualnie obowiązującym
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wraz z niezbędną
      infrastrukturą i obiektami drogowymi (dalej: „Inwestycja”) w terminie do 25 sierpnia
      2024 r.;
    (d) Kupujący uzyska, ostateczną i prawomocną decyzję, zatwierdzającą projekt
      budowlany i udzielając, pozwolenia na budowę na Nieruchomości (także w połączeniu
      z innymi nieruchomościami sąsiednimi) Inwestycji polecającej na wybudowaniu
      obiektu magazynowego, magazynowo-logistycznego lub obiektów usługowych, w
      zakresie dopuszczalnym aktualnie obowiązującym miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, wraz z niezbędną infrastrukturą i obiektami
      drogowymi, opisanego w lit. (b) powyżej wraz ze wszystkimi, niezbędnymi w świetle
      obowiązujących przepisów zgodami, decyzjami i zezwoleniami koniecznymi do
      rozpoczęcia budowy zgodnie z taką decyzją;
    (e) Sprzedający, uzyska ostateczną i prawomocną decyzję zezwalającą, na wyłączenie
      części Przedmiotu Umowy stanowiącej użytki rolne z produkcji, rolnej lub
      zaświadczenie wydane przez właściwy organ administracyjny, potwierdzające
      wcześniejsze wyłączenie tej części Nieruchomości z produkcji rolnej lub brak
      konieczności uzyskania takiego zezwoleń, a w odniesieniu do Nieruchomości;

    (f) oświadczenia Sprzedającego zawarte w § 1 ust. 3 niniejszej Umowy będą aktualne i
      zgodne ze stanem faktycznym i prawnym na dzień zawarcia Umowy Przyrzeczonej, a
      Sprzedający powtórzy je w Umowie Przyrzeczonej.
    Ponadto, w celu umożliwienia Kupującemu przygotowania się do przeprowadzenia
    inwestycji Sprzedający udzielił na jego żądanie pełnomocnictwa przedstawicielowi
    Kupującego do samodzielnego reprezentowania:
    (a) przed wszystkimi organami administracji rządowej i samorządowej w postępowaniach
      administracyjnych (zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji) dotyczących
      postępowania w sprawie uchwalenia, bądź zmiany obowiązującego mpzp), uzyskania
      pozwolenia na budowę dla inwestycji budowlanej zlokalizowanej na Nieruchomości na
      wszystkich lub niektórych nieruchomościach, o zakresie i przedmiocie wg uznania
      pełnomocnika, uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na
      realizację planowanej przez Kupującego inwestycji, uzyskania pozwoleń wodno-
      prawnych oraz innych aktów administracyjnych (decyzji, postanowień, pozwoleń,
      zezwoleń, zaświadczeń, uzgodnień itp.) związanych z planowaną inwestycją, jak
      również reprezentowania właścicieli ww. nieruchomości wobec osób fizycznych,
      prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej w
      sprawie uzyskania warunków technicznych dla przyłączy oraz lokalizacji infrastruktury
      technicznej i drogowej, w trakcie realizacji planowanej inwestycji;
    (b) składania środków odwoławczych, w tym odwołań od decyzji i zażaleń na
      postanowienia w postępowaniach opisanych w pkt (a);
    (c) wobec organów administracyjnych oraz geodetów w postępowaniach dotyczących
      podziału nieruchomości i geodezyjnego wydzielenia działek gruntu;
    (d) odbioru w imieniu właścicieli ww. nieruchomości wszelkiej korespondencji objętej
      zakresem niniejszego pełnomocnictwa;
    (e) dokonania wszelkich czynności, składania i podpisywania wszelkich oświadczeń i
      pism, które mogą okazać się niezbędne do realizacji celu, dla którego udzielono
      niniejszego Pełnomocnictwa.
    Sprzedający udzielił także Kupującemu zgody na dysponowanie Nieruchomością we
    własnym imieniu i na własną rzecz w szczególności w zakresie:
    1. występowania do właściwego dostawcy lub dystrybutora mediów (w tym energii
      elektrycznej i gazowej), celem uzyskania technicznych warunków przyłączenia do sieci
      (w tym elektroenergetycznej i gazowej) oraz zawarcia umowy przyłączeniowej na
      działach na potrzeby obiektu w postaci hal magazynowo -produkcyjnych;
    2. składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz w zakresie przewidzianym przez prawo budowlane dotyczących realizacji
      inwestycji planowanej przez Kupującego na działkach, w tym pozwolenia (pozwoleń)
      na rozbiórkę oraz na budowę jak również innych decyzji i pozwoleń, uzgodnień, opinii,
      ekspertyz niezbędnych do uzyskania tego pozwolenia (tych pozwoleń) na budowę;
    3. składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane.
    Przed sprzedażą Nieruchomości zostaną wyłączone z produkcji rolnej (prawdopodobnie
    wniosek złoży Kupujący na podstawie udzielonego pełnomocnictwa) oraz planuje złożyć
    wniosek o wydanie decyzji środowiskowej oraz ewentualnie złożyć wniosek o wydanie
    pozwolenia na budowę (o ile przed sprzedażą zostanie wydana decyzja środowiskowa).
    Dodatkowo, wskazali Państwo, że przed zawarciem umowy przedwstępnej Sprzedający
    nie podejmował jakichkolwiek działań mających na celu podniesienie atrakcyjności i
    wartości sprzedawanych działek nr 1 i 2.

    W stosunku do Nieruchomości, Sprzedający nie prowadził jakichkolwiek działań mających
    na celu zachęcenie potencjalnego nabywcy do nabycia Nieruchomości, ani nie
    podejmował jakichkolwiek aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży
    Nieruchomości. Sprzedający nie zajmował się obrotem nieruchomościami, a działki nie
    były przedmiotem umów najmu, dzierżawy, ani innych umów o podobnym charakterze.
    Sprzedający sprzedał wcześniej 2 działki nabyte w ten sam sposób. Sprzedający nie
    prowadzi działalności gospodarczej i nie jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem
    podatku VAT. Sprzedający nie posiada obecnie innych nieruchomości, które zamierza
    sprzedać.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą tego, czy sprzedaż działek nr 1 i 2
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować całokształt
    działań jakie Sprzedający podjął w odniesieniu do sprzedaży ww. działek.
    W tym miejscu, wskazać należy, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między
    podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje
    ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.),
    zwana dalej Kodeksem cywilnym.
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.

    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma
    również kwestia udzielonych przez Sprzedającego przedstawicielowi Kupującego
    pełnomocnictwa oraz Kupującemu zgody na dysponowanie Nieruchomością we własnym
    imieniu i na własną rzecz.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Jak stanowi art. 109 Kodeksu cywilnego:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem, każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa, wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy mieć na uwadze, że Kupujący dokonując
    wskazanych we wniosku działań, dokonał/dokona uatrakcyjnienia działek nr 1 i 2 -

    stanowiących do dnia sprzedaży nadal własność Sprzedającego – skutkujące wzrostem ich
    wartości. Czynności te miały być dokonywane i były dokonywane za pełną zgodą
    Sprzedającego, czego przejawem są udzielone Kupującemu i jego przedstawicielowi
    pełnomocnictwo i zgoda. Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres
    przygotowania działek do sprzedaży nie jest typowy do działań podejmowanych przez
    osoby fizyczne w zakresie zarządzania majątkiem prywatnym.
    Fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Sprzedającego, ale
    przez przedstawiciela Kupującego lub samego Kupującego, nie oznacza, że pozostają bez
    wpływu na sytuację prawną Sprzedającego. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności
    wykonane przez Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    W efekcie wykonywanych czynności dostawie będzie podlegała Nieruchomość o zupełnie
    innym charakterze, niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej.
    Przedstawiona we wniosku aktywność Sprzedającego wykracza poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do działek, a
    zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług, Sprzedający będzie działać jak podatnik podatku VAT. Sprzedający dokonując
    sprzedaży Nieruchomości (działek nr 1 i 2), nie będzie korzystał z prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe)
    rozporządzanie prawem własności. Podejmowane przez Sprzedającego działania i
    dokonywane czynności, wykluczają sprzedaż Nieruchomości w ramach zarządu majątkiem
    osobistym.
    Na podstawie udzielonego prawa do dysponowania Nieruchomością dla celów
    budowlanych Kupujący podejmie szereg opisanych we wniosku działań, w efekcie których
    przygotuje działki do planowanej przez Spółkę inwestycji, co de facto skutkować będzie
    wzrostem ich wartości z perspektywy nabywcy. Sprzedający i działający w jego imieniu
    pełnomocnik Spółki Kupującej będą wspólnie wykonywali szereg czynności, które
    pozostają ze sobą w ścisłym związku, stanowiąc w pewnym sensie wspólne
    przedsięwzięcie polegające na przygotowaniu działek do inwestycji dokonanej przez
    Kupującego i w efekcie skutkujące ich sprzedażą. To wskazuje na szeroki zakres
    zaangażowania Sprzedającego w proces przygotowania działek według oczekiwań
    Kupującej Spółki.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że sprzedaż opisanych działek nr 1 i 2 będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2
    ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Sprzedający, dokonując opisanych we wniosku czynności, będzie
    podejmował działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami.
    W konsekwencji, sprzedaż ww. Nieruchomości (działek nr 1 i 2), wbrew Państwa
    twierdzeniu, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Państwa stanowisko w tej części uznaję za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących prawa Kupującego do odliczenia
    podatku VAT z faktury wystawionej przez Sprzedającego, należy wskazać, że podstawowe
    zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1
    ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z treści cytowanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Zatem, aby udzielić odpowiedzi na Państwa pytanie należy przeanalizować, czy dostawa
    opisanej Nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.
    Istotnym jest, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W konsekwencji, zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem
    jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Oznacza
    to, że ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym,
    leśnym, itp.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o
      warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o
      planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

    Generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są
    nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych
    ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli
    tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe dostawy gruntów niezabudowanych, dla
    których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o
    warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że dla Nieruchomości (działki
    nr 1 i 2) w chwili obecnej nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego. Jednak zgodnie z Państwa wskazaniem, w momencie dokonania
    sprzedaży Nieruchomości plan będzie uchwalony i Nieruchomość będzie przeznaczona w
    nim pod zabudowę.
    W analizowanym przypadku dostawa opisanej Nieruchomości nie może zostać objęta
    zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ na dzień
    sprzedaży działki nr 1 i 2 stanowić będą tereny budowlane zdefiniowane w art. 2 pkt 33
    ustawy.
    Skoro do sprzedaży ww. działek nie można zastosować zwolnienia, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
      C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.

    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć
    zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku
    której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług.
    Sprzedaż Nieruchomości (działek nr 1 i 2) nie będzie mogła także korzystać ze zwolnienia
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż jak wynika z okoliczności sprawy,
    Sprzedający w 1993 r. dostał ww. działki w darowiźnie. Nabycie nie nastąpiło więc w
    ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, a dostawa nie była
    objęta tym podatkiem. W takiej sytuacji nie można mówić, że Sprzedającemu
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działek lub że takie
    prawo nie przysługiwało, bowiem nie było podatku, który Sprzedający mógłby odliczyć.
    Nieruchomość jest co prawda wykorzystywana do celów rolniczych, jednakże uzyskane
    płody rolne są wykorzystywane przez Sprzedającego wyłącznie na własne potrzeby.
    Sprzedający nie wykorzystywał Nieruchomości do działalności gospodarczej, bo jej nie
    prowadził i nie prowadzi. Oznacza to, że nie są spełnione łącznie warunki określone w ww.
    przepisie warunkujące zastosowanie ww. zwolnienia.
    Zatem, sprzedaż Nieruchomości przez Sprzedającego będzie stanowić czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy. W konsekwencji, dostawa Nieruchomości (działek nr 1
    i 2) na rzecz Kupującego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT według
    właściwej stawki.
    Z opisu sprawy wynika, że Kupujący jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT. Po zakupie Nieruchomości oraz innych okolicznych działek Kupujący planuje ją
    wykorzystać w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (dla celów niniejszego
    wniosku należy przyjąć, iż ta ewentualna działalność będzie opodatkowana podatkiem
    VAT, gdyż nie została podjęta decyzja, czy Nieruchomość zostanie sprzedana, czy będzie
    wykorzystywana w inny sposób).
    Skoro, jak wyjaśniono wyżej, Sprzedający będzie podatnikiem podatku VAT z tytułu
    dostawy na rzecz Kupującego Nieruchomości (działek nr 1 i 2), a sama transakcja będzie
    opodatkowana podatkiem VAT w stawce właściwej dla przedmiotu sprzedaży i nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku, to Kupujący będzie miał prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem tej Nieruchomości
    z faktury wystawionej przez Sprzedającego. Wynika to z faktu, że w analizowanym
    przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące
    prawo do odliczenia podatku naliczonego. Kupujący jest czynnym podatnikiem podatku
    VAT, a nabyta przez Niego Nieruchomość będzie Mu służyła – zgodnie ze wskazaniem - do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Kupujący zamierza bowiem Nieruchomość
    sprzedać lub wykorzystywać w inny sposób, do działalności opodatkowanej podatkiem
    VAT.
    Podsumowując, Kupujący będzie miał prawo od odliczenia podatku naliczonego z faktury
    wystawionej przez Sprzedającego, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    określonych w art. 88 ustawy.
    Zatem, stanowisko Zainteresowanych w tej części uznaję za prawidłowe.

    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa w uzasadnieniu własnego stanowiska
    wyroków sądów administracyjnych należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na
    gruncie unikalnego stanu faktycznego, i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza.
    Ocena omawianej kwestii, tj. skutków sprzedaży nieruchomości nie jest kwestią
    uniwersalną, dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz
    opiera się na wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna
    być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego. Specyfika
    działalności podmiotów jest na tyle różnorodna, że niekiedy nawet podobne okoliczności
    faktyczne nie spowodują analogicznych konsekwencji prawnopodatkowych, a tym samym
    nie mogą być tożsamo traktowane. Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność
    okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez
    Zainteresowanych orzeczenia sądowe, choć stanowią element argumentacji
    Zainteresowanych, to nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania

    Spółka A. sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.