Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.992.2020.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-01
Teza: prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur wystawionych dla zadania
Słowa kluczowe: dzierżawa; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 grudnia 2020 r. (data wpływu 30 grudnia 2020 r.), uzupełnionym pismem z 11 marca 2021 r. (data wpływu 16 marca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur wystawionych dla zadania „…” – kotłownia i instalacje centralnego ogrzewania,
*   prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur wystawionych dla planowanego kolejnego etapu zadania „…” – kompleksowa modernizacja budynku i montaż instalacji fotowoltaicznej

\-**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur wystawionych dla zadania „…” – kotłownia i instalacje centralnego ogrzewania,
*   prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur wystawionych dla planowanego kolejnego etapu zadania „…” – kompleksowa modernizacja budynku i montaż instalacji fotowoltaicznej.

Wniosek został uzupełnionym pismem z 11 marca 2021 r. (data wpływu 16 marca 2021 r.), będący odpowiedzią na wezwanie z 10 marca 2021 r. znak 0111-KDIB3-2.4012.992.2020.1.ASZ.

We wniosku, uzupełnionym pismem z 11 marca 2021 r., przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Aktem notarialnym z 22 lipca 2010 roku Powiat przekazał w formie darowizny na rzecz Gminy K. nieruchomość o powierzchni 0,8895 ha, położoną w K. przy ul. R.

Nieruchomość ta zabudowana jest murowanymi budynkami: szkoły, budynkiem gospodarczym i salą sportową z łącznikiem. Darowizna dokonana została dla Gminy na cele publiczne, w szczególności na prowadzenie działalności edukacyjno-opiekuńczo-wychowawczej.

18 czerwca 2010 r. Firma E. z B. złożyła do Gminy wniosek o wydzierżawienie nieruchomości na cele oświatowe i wychowawcze. 26 lipca 2010 r. Rada Miejska w K. podjęła uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na wydzierżawienie części ww. nieruchomości na okres 9 lat i 11 miesięcy. 26 lipca 2010 r. zawarta została umowa dzierżawy z E. na wydzierżawienie części nieruchomości z przeznaczeniem na utworzenie Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego. Umowę zawarto na okres 9 lat i 11 miesięcy czyli do 30 czerwca 2020 r.

W części nieruchomości nieobjętej dzierżawą – w pracowniach lekcyjnych znajdujących się na piętrze budynku sali gimnastycznej – prowadzona była do 2013 r. przez Gminę przejęta od Powiatu szkoła średnia.

Czynsz dzierżawny w wymienionej umowie wynosił x zł brutto miesięcznie i był waloryzowany co roku o wskaźnik wzrostu cen i towarów ogłaszany przez GUS.

9 kwietnia 2013 r. Rada Miejska podjęła uchwałę zmieniającą pierwszą uchwałę z dnia 26 lipca 2010 r. i wyraziła zgodę na wydzierżawienie całej nieruchomości. 25 kwietnia 2013 r. zawarty został aneks do pierwotnej umowy dzierżawy. Zmiana w aneksie polegała na tym, że firma E. dzierżawi całą nieruchomość i czynsz dzierżawny ulega podwyższeniu do kwoty xx zł brutto miesięcznie z waloryzacją w kolejnych latach trwania dzierżawy.

W związku z upływem w czerwcu 2020 r. okresu, na jaki została zawarta przedmiotowa umowa dzierżawy, jej strony, wyrażając wolę zawarcia kolejnej umowy dzierżawy przeprowadziły negocjacje odnośnie jej warunków, w tym wysokości czynszu dzierżawnego. Ustalając wysokość czynszu strony umowy odniosły się do uwarunkowań rynkowych dotyczących podobnych umów, w których dzierżawcą jest prowadzący młodzieżowy ośrodek wychowawczy. W związku z tym odniesiono się do wysokości czynszu, jaki ponosi prowadzący inny młodzieżowy ośrodek wychowawczy z tytułu dzierżawy na ten cel zabudowanej nieruchomości gminnej. Zawarta za zgodą Rady Miejskiej na czas nieoznaczony umowa dzierżawy określiła wysokość miesięcznego czynszu w wysokości xxx zł brutto.

W związku z przedmiotową umową wynajmujący: Gmina czynność powyższą na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106) opodatkowuje podatkiem od towarów i usług w stawce podstawowej 23%. Co znajduje odzwierciedlenie w treści wystawianych faktur VAT.

W roku 2020 w budynku gminnym wydzierżawionym Młodzieżowemu Ośrodkowi Wychowawczemu zrealizowany został I etap inwestycji pn. „…” – kotłownia i instalacje centralnego ogrzewania. Prace polegały na wymianie całej instalacji centralnego ogrzewania, instalacji ciepłej wody użytkowej. Wykonano też roboty budowlane i instalacyjne dla nowej kotłowni gazowej wraz ze sterowaniem kotłami gazowymi i instalacją odprowadzania spalin. Doszło zatem do istotnego ulepszenia stanu technicznego przedmiotu dzierżawy pozwalającego dzierżawcy na uzyskanie różnorodnych korzyści. W tym oszczędności w zakresie kosztów ogrzewania budynku.

Powyższy I etap realizowany został ze środków własnych Gminy. Wykonawca zadania wyłoniony został na podstawie przepisów prawa zamówień publicznych. Faktury za towary i roboty wystawione są na Miasto z naliczonym podatkiem VAT.

Towary i usługi nabywane w związku z realizacją ww. projektu są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Gmina ubiega się również o dotację ze środków unii europejskiej z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 na realizację dalszych etapów inwestycji pod nazwą „…” – kompleksowa modernizacja budynku i montaż instalacji fotowoltaicznej.

Wykonawca zadania wyłoniony zostanie na podstawie przepisów prawa zamówień publicznych. Faktury za towary i roboty wystawione będą na Miasto z naliczonym podatkiem VAT. Towary i usługi nabywane w związku z realizacją planowanego dalszego etapu projektu będą wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu Wnioskodawca, na zadane w wezwaniu pytanie o treści: „Czy przeprowadzenie termomodernizacji budynku Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego ma wpływ na wysokość ustalonego ostatecznie czynszu dzierżawnego?”, Wnioskodawca odpowiedział, że:

„Odpowiadając na wezwanie z dnia 10 marca 2021 r., informuję iż jeśli chodzi o pierwszy skończony już etap pod nazwą „…” – kotłownia i instalacje centralnego ogrzewania – powyższe prace zbiegły się z upływem okresu umowy dzierżawy i miały one wpływ na znaczną podwyżkę czynszu dzierżawnego, również planowany etap prac pod nazwą „…” – został wkalkulowany w wysokość czynszu, ponieważ podczas rozmów w sprawie ustalenia nowych stawek było już wiadomo o ww. inwestycji”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur wystawionych dla wymienionego zadania „…” – kotłownia i instalacje centralnego ogrzewania?
2.  Czy gminie będzie przysługiwać prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur wystawionych dla planowanego kolejnego etapu zadania „…” – kompleksowa modernizacja budynku i montaż instalacji fotowoltaicznej?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości, z uwagi na fakt, iż nabyte towary i usługi związane są z wykonywaniem czynności opodatkowanej. Gmina opodatkowuje podatkiem VAT czynsz dzierżawny z tytułu umowy dzierżawy zawartej z firmą E. jako dzierżawcą nieruchomości. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie do tej regulacji prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia dokonuje zarejestrowany czynny podatnik VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, co ma miejsce w opisanym stanie rzeczy.

Ad. 2.

Gminie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości, z uwagi na fakt, iż nabyte towary i usługi związane będą z wykonywaniem czynności opodatkowanej. Gmina opodatkowuje podatkiem VAT czynsz dzierżawny z tytułu umowy dzierżawy zawartej z firmą E. jako dzierżawcą nieruchomości.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie do tej regulacji prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia dokonuje zarejestrowany czynny podatnik VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, co ma miejsce w opisanym stanie rzeczy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podkreślić również należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, w związku z czym przyznano jej na podstawie ust. 2 powołanego przepisu osobowość prawną. Stosownie do art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty.

W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 6 i pkt 15 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

W opisie sprawy wskazano, że 26 lipca 2010 r. Miasto zawarło umowę dzierżawy z firmą E. na wydzierżawienie części będącej własnością Miasta nieruchomości z przeznaczeniem na utworzenie Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego. Umowę zawarto na okres 9 lat i 11 miesięcy czyli do 30 czerwca 2020 r. Czynsz dzierżawny w wymienionej umowie wynosił x zł brutto miesięcznie i był waloryzowany co roku o wskaźnik wzrostu cen i towarów ogłaszany przez GUS.

9 kwietnia 2013 r. Rada Miejska podjęła uchwałę zmieniającą pierwszą uchwałę z dnia 26 lipca 2010 r. i wyraziła zgodę na wydzierżawienie całej nieruchomości. 25 kwietnia 2013 r. zawarty został aneks do pierwotnej umowy dzierżawy. Zmiana w aneksie polegała na tym, że firma E. dzierżawi całą nieruchomość i czynsz dzierżawny ulega podwyższeniu do kwoty xx zł brutto miesięcznie z waloryzacją w kolejnych latach trwania dzierżawy.

W związku z upływem w czerwcu 2020 r. okresu, na jaki została zawarta umowa dzierżawy, jej strony, wyrażając wolę zawarcia kolejnej umowy dzierżawy przeprowadziły negocjacje odnośnie jej warunków, w tym wysokości czynszu dzierżawnego. Ustalając wysokość czynszu strony umowy odniosły się do uwarunkowań rynkowych dotyczących podobnych umów, w których dzierżawcą jest prowadzący młodzieżowy ośrodek wychowawczy. W związku z tym odniesiono się do wysokości czynszu, jaki ponosi prowadzący inny młodzieżowy ośrodek wychowawczy z tytułu dzierżawy na ten cel zabudowanej nieruchomości gminnej. Zawarta za zgodą Rady Miejskiej na czas nieoznaczony umowa dzierżawy określiła wysokość miesięcznego czynszu w wysokości xxx zł brutto.

W związku z przedmiotową umową wynajmujący: Gmina czynność powyższą opodatkowuje podatkiem od towarów i usług w stawce podstawowej 23%.

W roku 2020 w budynku gminnym wydzierżawionym Młodzieżowemu Ośrodkowi Wychowawczemu zrealizowany został I etap inwestycji pn. „…” – kotłownia i instalacje centralnego ogrzewania. Gmina ubiega się również o dotację ze środków unii europejskiej z regionalnego programu operacyjnego Województwa na realizację dalszych etapów inwestycji pod nazwą „…” – kompleksowa modernizacja budynku i montaż instalacji fotowoltaicznej.

W odniesieniu do etapu inwestycji pn. „…” – kotłownia i instalacje centralnego ogrzewania – powyższe prace zbiegły się z upływem okresu umowy dzierżawy i miały one wpływ na znaczną podwyżkę czynszu dzierżawnego, również planowany etap prac pod nazwą „…” – został wkalkulowany w wysokość czynszu, ponieważ podczas rozmów w sprawie ustalenia nowych stawek było już wiadomo o ww. inwestycji.”

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur wystawionych dla zadania „…” – kotłownia i instalacje centralnego ogrzewania oraz dla planowanego kolejnego etapu zadania „…” – kompleksowa modernizacja budynku i montaż instalacji fotowoltaicznej.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Z wniosku wynika, że nabyte towary i usługi związane są z wykonywaniem czynności opodatkowanej. Gmina opodatkowuje podatkiem VAT czynsz dzierżawny z tytułu umowy dzierżawy zawartej z firmą E. jako dzierżawcą nieruchomości. Ustalając wysokość czynszu strony umowy odniosły się do uwarunkowań rynkowych dotyczących podobnych umów, w których dzierżawcą jest prowadzący Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy. Prace dotyczące etapu pod nazwą „…” – kotłownia i instalacje centralnego ogrzewania – zbiegły się z upływem okresu umowy dzierżawy i miały one wpływ na znaczną podwyżkę czynszu dzierżawnego, również planowany etap prac pod nazwą „\`(...)\`” – został wkalkulowany w wysokość czynszu, ponieważ podczas rozmów w sprawie ustalenia nowych stawek było już wiadomo o ww. inwestycji.

Analiza treści wniosku w kontekście przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że w omawianej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są spełnione. Towary i usługi związane z termomodernizacją budynku Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych przez podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy.

Mając zatem na uwadze wskazane wyżej okoliczności sprawy oraz przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia całości podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją:

*   zadania „…” – kotłownia i instalacje centralnego ogrzewania,
*   zadania „…” – kompleksowa modernizacja budynku i montaż instalacji fotowoltaicznej,

ponieważ nabyte towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Prawo to będzie przysługiwało w przypadku niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.