Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.34.2025.1.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Pokrycie przez Wnioskodawcę na rzecz członków RN kosztów
ich udziału w szkoleniach związanych z pełnieniem funkcji
członka RN nie będzie stanowić dla nich przychodu
w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Tym samym –
z tytułu ww. świadczeń – nie będzie ciążył na Wnioskodawcy
obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na
podatek dochodowy.
Słowa kluczowe: banki
obowiązek-obowiązek płatnika
rada-rada nadzorcza
szkolenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.-Ustalanie wartości
pieniężnej nieodpłatnych i częściowo odpłatnych
świadczeń.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jesteście Państwo Bankiem (...) (zwanym dalej „Bankiem”). Zasady działania Banku
    określają w szczególności przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 1646, 1685), ustawy (...). Zgodnie z przepisami ww. ustaw, jednym z
    organów Banku jest Rada Nadzorcza (dalej ”RN"). RN Banku jest statutowym,
    obligatoryjnym organem Banku i sprawuje kontrolę nad jego działalnością z zachowaniem
    dbałości o prawidłowe i bezpieczne działanie Banku. Obowiązki Rady Nadzorczej wynikają
    z powszechnie obowiązujących przepisów prawa oraz wewnętrznych regulacji Banku, a
    także z Rekomendacji, stanowisk oraz upublicznionych metodyk Komisji Nadzoru
    Finansowego. Bank pokrywa koszty szkoleń członków RN. Pokrywanie tych kosztów oraz
    udział w szkoleniach przez członków RN stanowi realizację obowiązków wynikających z
    przepisów omówionych szczegółowo poniżej w uzasadnieniu niniejszego wniosku.
    Szkolenia dla członków RN finansowane przez Bank, których dotyczy niniejszy wniosek,
    mogą odbywać się w następujący sposób:
    1) Szkolenie dla członków RN odbywa się w siedzibie Banku. W trakcie szkolenia uczestnicy
    mają możliwość skorzystania z poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch).
    2) Szkolenie wyjazdowe dla członków RN odbywa się poza siedzibą Banku (szkolenie
    krajowe lub zagraniczne). W trakcie szkolenia uczestnicy mają możliwość skorzystania z
    poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch), a w niektórych przypadkach także z
    wyżywienia poza czasem szkolenia. Uczestnicy mają zapewniony dojazd oraz nocleg. W
    trakcie wyjazdu uczestnikom nie jest oferowana możliwość korzystania z atrakcji o
    charakterze integracyjnym.
    3) Szkolenie wyjazdowe dla członków RN odbywa się poza siedzibą Banku (szkolenie
    krajowe lub zagraniczne). W trakcie szkolenia uczestnicy mają możliwość skorzystania z
    poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch), a także z wyżywienia poza czasem szkolenia.
    Uczestnicy mają zapewniony dojazd oraz nocleg. Program wyjazdu obejmuje, poza
    szkoleniem, atrakcje o charakterze integracyjnym (np. impreza integracyjna, wizyta na
    koncercie lub w teatrze, zwiedzanie zabytków lub muzeów).
    4) Członek RN uczestniczy indywidualnie w szkoleniu zorganizowanym przez podmiot
    zewnętrzny (np. firmę szkoleniową, związek rewizyjny). W szkoleniu uczestniczą osoby z
    różnych banków (...) lub innych podmiotów. Szkolenie prowadzone jest zdalnie (online) lub
    stacjonarnie. W trakcie szkoleń stacjonarnych uczestnicy mają możliwość skorzystania z
    poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch).
    Wyżej opisane szkolenia określane są dalej łącznie jako "Szkolenia".
    W poszczególnych Szkoleniach, w zależności od potrzeb, uczestniczą wszyscy członkowie
    RN lub tylko niektórzy z nich. W niektórych przypadkach w Szkoleniach mogą uczestniczyć,
    oprócz członków RN, także inne osoby, w szczególności pracownicy Banku, których zakres
    obowiązków pracowniczych obejmuje zagadnienia objęte programem szkolenia.
    Obowiązek posiadania przez członków RN odpowiedniej wiedzy, której wobec
    zmieniających się bardzo dynamicznie regulacji prawnych dotyczących działalności
    bankowej nie da się uzyskać bez regularnego udziału w szkoleniach, co wynika z
    przepisów Prawa bankowego oraz innych regulacji przytoczonych przez nas w
    uzasadnieniu wniosku. Dodatkowo wskazujemy, że zgodnie z:
    1) Rekomendacją Z Komisji Nadzoru Finansowego dotyczącego zasad ładu wewnętrznego
    w bankach - Rekomendacją 7: „Członkowie rady nadzorczej i zarządu oraz osoby pełniące
    kluczowe funkcje w banku powinni zawsze spełniać warunek odpowiedniości, tj. posiadać

    wiedzę, umiejętności i doświadczenie, niezbędne do pełnienia powierzonych im funkcji lub
    stanowisk i obowiązków oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych obowiązków”.
    Dodatkowo Rekomendacja 7.1 uszczegóławia: "Członkowie rady nadzorczej i zarządu
    banku oraz osoby pełniące kluczowe funkcje w banku powinni posiadać, pozyskiwać i
    pogłębiać wiedzę oraz umiejętności do wykonywania swoich obowiązków. Banki powinny
    zapewniać tym osobom możliwość podnoszenia kwalifikacji, np. w formie -
    dostosowanych do indywidualnych potrzeb - szkoleń. Szkolenia nie powinny ograniczać
    się do obszarów działalności, za które poszczególne osoby są bezpośrednio
    odpowiedzialne. Szkolenia, zwłaszcza w przypadku nowo powoływanych lub
    zatrudnianych osób, powinny również służyć zrozumieniu ładu wewnętrznego banku, w
    tym jego organizacji, modelu biznesowego i profilu ryzyka oraz roli danej osoby w tych
    obszarach. Bank powinien przeznaczać na szkolenia wystarczający czas, budżet i inne
    zasoby”.
    2) Zasadami ładu korporacyjnego dla instytucji nadzorowanych wydanych przez Komisję
    Nadzoru Finansowego - Rozdział 4 Organ Nadzorujący § 19 pkt 1 określa: "Członek organu
    nadzorującego powinien posiadać kompetencje do należytego wykonywania obowiązków
    nadzorowania instytucji nadzorowanej wynikające z: 1) wiedzy (posiadanej z racji
    zdobytego wykształcenia, odbytych szkoleń, uzyskanych tytułów zawodowych lub stopni
    naukowych oraz nabytej w inny sposób w toku kariery zawodowej)".
    3) Metodyką oceny odpowiedniości członków organów banków, jednostek zarządzających
    systemami ochrony, zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji, towarzystw
    emerytalnych - zapisy punktu 3.2.1.1. „Wiedza, umiejętności i doświadczenie zawodowe”.
    Opis do punktu 3.2.1.1.1.wskazuje, że kompetencje powinny wynikać z: a) wiedzy
    (wynikającej z wykształcenia, szkoleń, tytułów i uprawnień zawodowych lub stopni
    zawodowych oraz nabytej w inny sposób w trakcie kariery zawodowej). Opis zaś do
    punktu 3.2.1.1.4.1. wskazuje, że w ramach oceny bieżącej należy uwzględniać także ciągłą
    dbałość o rozwój zawodowy i podnoszenie kwalifikacji oraz aktualizowanie i pogłębianie
    wiedzy i umiejętności koniecznych do wypełniania obowiązków.
    Wiedza i umiejętności nabywane w ramach szkoleń mają przede wszystkim na celu
    utrzymanie na wysokim poziomie kwalifikacji Członków RN związanych z realizacją
    obowiązków powierzonych przez Bank, w ścisłym powiązaniu z pełnioną przez nich
    funkcją nadzorczą.
    Wniosek dotyczy wyłącznie szkoleń, których tematyka jest związana przedmiotowo z
    obowiązkami realizowanymi w ramach sprawowanej funkcji członka Rady Nadzorczej. Jako
    płatnik PDOF dotychczas rozpoznawali Państwo przychód u członków RN z tytułu
    finansowania Szkoleń i pobieraliście oraz odprowadzaliście z tego tytułu zaliczki na PDOF.

## Pytanie

Czy przepisy ustawy o PDOF należy interpretować w ten sposób, że członkowie RN w
    związku ze sfinansowaniem przez Bank ich udziału w Szkoleniach nie będą uzyskiwać
    przychodu podatkowego, w związku z czym na Banku nie będą ciążyć obowiązki płatnika
    (wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o PDOF, tj. obliczenie, pobranie i
    odprowadzenie zaliczek) z tytułu sfinansowania Szkoleń?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, przepisy ustawy o PDOF należy interpretować w ten sposób, że
    członkowie RN w związku ze sfinansowaniem przez Bank ich udziału w Szkoleniach nie
    będą uzyskiwać przychodu podatkowego, w związku z czym na Banku nie będą ciążyć
    obowiązki płatnika (wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o PDOF, tj. obliczenie,
    pobranie i odprowadzenie zaliczek) z tytułu sfinansowania Szkoleń.
    Uzasadnienie stanowiska
    Obowiązkowy charakter Szkoleń

    Finansowanie przez Bank Szkoleń oraz udział członków RN w Szkoleniach stanowi dla
    Banku i członków RN realizację obowiązków wynikających z następujących przepisów
    Prawa bankowego:
    Zgodnie z art. 22aa ust. 1 Prawa bankowego: "1. Członkowie [...] rady nadzorczej banku
    [...] powinni mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez
    nich funkcji i powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego
    wykonywania tych obowiązków [...]".
    Zgodnie z art. 22aa ust. 8 Prawa bankowego: "8. Bank [...] zapewniają środki niezbędne do
    przygotowania członków [...] rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki
    niezbędne do ich szkolenia".
    Zgodnie z art. 22ca Prawa bankowego: "Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny,
    czy członkowie [...] rady nadzorczej spełniają wymogi określone w art. 22aa".
    Zgodnie z art. 22d ust. 1 Prawa bankowego: "W przypadku, gdy członek rady nadzorczej
    [...] banku [...] nie spełnia wymogów określonych w art. 22aa, Komisja Nadzoru
    Finansowego może wystąpić do właściwego organu banku [...] z wnioskiem o jego
    odwołanie lub w drodze decyzji, odwołać członka rady nadzorczej [...]"
    Finansowanie przez Bank Szkoleń oraz udział członków RN w Szkoleniach stanowi dla
    Banku i członków RN realizację obowiązków wynikających również z następujących
    regulacji:
    1) Rekomendacji Z wydanej przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF) dotyczącej zasad
    ładu wewnętrznego w bankach (dalej "Rekomendacja Z"), zgodnie z którą osoby pełniące
    funkcję członka rady nadzorczej w bankach powinny spełniać warunek odpowiedniości, tj.
    posiadać, pozyskiwać i pogłębiać wiedzę, umiejętności i doświadczenie, niezbędne do
    wykonywania pełnionej funkcji, przy czym banki powinny zapewniać tym osobom
    możliwość podnoszenia kwalifikacji, w tym w formie szkoleń.
    2) Wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i Europejskiego Urzędu Giełd i
    Papierów Wartościowych z 21 marca 2018 r. (EBA/GL/2017/12) w sprawie oceny
    odpowiedniości członków organu zarządzającego i osób pełniących najważniejsze funkcje
    (dalej "Wytyczne").
    Ponadto obowiązek pozyskiwania i pogłębiania wiedzy i umiejętności przez członków RN
    poprzez m.in. uczestnictwo w szkoleniach określony został w wydanych przez KNF
    "Zasadach ładu korporacyjnego dla instytucji nadzorowanych wydane przez Komisję
    Nadzoru Finansowego" oraz "Metodyce oceny odpowiedniości członków organów
    podmiotów nadzorowanych przez KNF".
    Specyfiką działalności bankowej są ciągłe zmiany i wysoki poziom skomplikowania
    regulacji określających zasady jej funkcjonowania. Powoduje to konieczność ciągłej
    aktualizacji wiedzy i umiejętności członków RN, przede wszystkim poprzez udział w
    Szkoleniach.
    Członkowie RN nie korzystają ze Szkoleń dobrowolnie, udział w Szkoleniach ma charakter
    obowiązkowy, ponieważ jest niezbędny dla spełnienia przez członków RN wymogów
    wynikających z wyżej opisanych regulacji. Zapewnienie członkom RN udziału w
    Szkoleniach leży przede wszystkim w interesie Banku, a nie członków RN. Gdyby Bank nie
    zapewnił członkom RN udziału w Szkoleniach, członkowie RN nie spełnialiby wymogów
    odpowiedniości w zakresie posiadanej wiedzy i umiejętności i w konsekwencji kluczowy
    dla Banku organ jakim jest RN nie funkcjonowałby w sposób prawidłowy. Mogłoby to
    doprowadzić nawet do odwołania członków RN przez KNF, co w oczywisty sposób
    uderzałoby w interesy Banku.
    Państwa stanowisko w powyższej kwestii jest zgodne z aktualnym stanowiskiem
    tutejszego organu (Dyrektora KIS) wyrażonym w:

    1) indywidualnej interpretacji z 30 kwietnia 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.254.2024.1.MKA
      oraz
    2) indywidualnej interpretacji z 4 października 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.640.2024.3.
      KF.
    Jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego, w ramach niektórych Szkoleń
    członkowie RN mają zapewnione, poza częścią szkoleniową, atrakcje o charakterze
    integracyjnym (np. impreza integracyjna, wizyta na koncercie lub w teatrze, zwiedzanie
    zabytków lub muzeów). Udział w części integracyjnej tych Szkoleń, w świetle wyżej
    opisanego wyroku TK, również nie powoduje powstania przychodu dla członków RN.
    Stanowisko to jest zgodne z aktualnym stanowiskiem tutejszego organu (Dyrektora KIS)
    wyrażonym w:
    1) indywidualnej interpretacji z 23 grudnia 2022 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.807.2022.1.GG
      oraz
    2) indywidualnej interpretacji z 13 czerwca 2023 r. nr 0115-KDIT3.4011.324.2023.2.JS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i
      stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu
      lub budynku;

      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z
    kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające
    konkretny wymiar finansowy.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy:
      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ww. ustawy
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na mocy art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną,
      według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada
      siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a,
      płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na
      rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego
      właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” - w aspekcie świadczeń
    pracowniczych - była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8
    lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako
    przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:

        po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
        dobrowolnie),
        po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i
        przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,
        który musiałby ponieść,
        po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi
        (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy - gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w
    postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje
    przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z
    tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    W konsekwencji należy przyjąć, że mimo bardzo szerokiego ujęcia pojęcia przychodu, nie
    każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przykładem tego rodzaju
    świadczeń są świadczenia spełnione wyłącznie w interesie pracodawcy, tj. mające
    charakter służbowy, a nie prywatny.
    Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych
    przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć
    nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób
    będących członkami rady nadzorczej, o których mowa w analizowanym wniosku.
    Z opisu zdarzeń wynika, że pokrywają Państwo koszty Szkoleń dla członków Rady
    Nadzorczej. Finansowanie przez Państwo Szkoleń oraz udział członków RN w Szkoleniach
    stanowi realizację obowiązków wynikających z ustawy Prawo bankowe oraz innych
    regulacji przytoczonych przez Państwa we wniosku. Ponadto, Państwa obowiązki
    polegające na umożliwieniu wszystkim członkom RN uzupełnianie kwalifikacji przydanych
    do pracy w radzie w ramach organizowanych szkoleń wewnętrznych, jak i polegające na

    umożliwieniu członkom RN uzupełnianie kwalifikacji przydatnych do wypełniania
    obowiązków kontroli i nadzoru działalności Banku w ramach organizowanych szkoleń
    wynikają z wewnętrznych regulacji bankowych - Regulamin działania Rady Nadzorczej
    Banku; Polityka w zakresie powoływania i odwoływania oraz oceny odpowiedniości
    kandydatów/członków Rady Nadzorczej Banku (...).
    Zgodnie z art. 22aa ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i
      finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinni mieć wiedzę,
      umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
      powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych
      obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym, odnosi się w
      szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz zdolności do
      prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
      holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny i stabilny.
    W myśl art. 22aa ust. 8 tej ustawy:
      Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
      mieszanej zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu i rady
      nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia.
    Powyższe przepisy wskazują zatem, że członkowie rady nadzorczej banku winni posiadać
    wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
    powierzonych im obowiązków. Natomiast bank jest zobowiązany do zapewnienia środków
    niezbędnych do przygotowania członków rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i
    środków niezbędnych do ich szkolenia.
    Po uwzględnieniu powyższych wyjaśnień oraz okoliczności faktycznych przedstawionych w
    opisie zdarzeń, stwierdzam, że pokrycie przez Państwa na rzecz członków RN kosztów ich
    udziału w szkoleniach związanych z pełnieniem funkcji członka RN nie będzie stanowić dla
    nich przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tym samym - z tytułu ww. świadczeń - nie będzie ciążył na Państwu obowiązek
    obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy.
    Stanowisko Państwa jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwo interpretacji indywidualnych informuję, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.