Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.955.2025.2.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Zwolnienie od podatku VAT świadczonych usług w zakresie
przeprowadzania spotkań autorskich na podstawie art. 43 ust.
1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: usługi-usługi kulturalne
usługi-usługi świadczone przez autorów, kompozytorów,
rzeźbiarzy, artystów estradowych i innych
indywidualnych artystów
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kulturalne świadczone
przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 33-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 19

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT
    świadczonych usług w zakresie przeprowadzania spotkań autorskich na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z
    3 listopada 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest pisarzem, autorem książek literatury (...) i prowadzi zarejestrowaną
    działalność gospodarczą pod firmą (...) (NIP...), Wnioskodawca jest zarejestrowanym
    podatnikiem VAT.
    Kilkunastokrotnie w roku Wnioskodawca bierze udział w spotkaniach autorskich
    organizowanych między innymi przez biblioteki i ośrodki kultury w całej Polsce, a także
    firmy i instytucje niepubliczne. Na spotkaniach autorskich Wnioskodawca występuje
    samodzielnie jako indywidualny twórca literatury, osoba posiadająca prawa autorskie do
    omawianych książek będących autorstwa Wnioskodawcy. Na spotkaniach Wnioskodawca
    odpowiada na pytania osoby prowadzącej lub czytelników. Przeprowadzane przez
    Wnioskodawcę spotkania autorskie mają charakter wyłącznie działalności kulturalnej
    (Wnioskodawca nie prowadzi podczas nich działalności ...), są otwarte dla publiczności,
    każdorazowo z wolnym wstępem bez płatnych biletów. Z kolei, to biblioteki lub ośrodki
    kultury lub inne instytucje i firmy niepubliczne płacą Wnioskodawcy z własnych środków
    honorarium za spotkanie autorskie.
    Wysokość honorariów łącznie w całym roku nie przekracza kwoty (...). Jednocześnie celem
    organizowanych spotkań kulturalnych jest propagowanie czytelnictwa. Wnioskodawca
    prosi o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej potwierdzającej, czy
    wnioskowanie Wnioskodawcy jest poprawne.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca w odpowiedzi na zadane pytania wskazał:
    1) W związku z informacją wskazaną w opisie sprawy:
      Na spotkaniach autorskich występuję samodzielnie jako indywidualny twórca
      literatury, osoba posiadająca prawa autorskie do omawianych książek będących
      mojego autorstwa.
      Proszę wskazać czy przeprowadzane przez Pana spotkania autorskie, objęte zakresem
      pytania, świadczy Pan, jako indywidualny twórca, bądź artysta wykonawca w
      rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), jeżeli tak, to w jaki sposób?
      Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
      uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej
      wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
    Odpowiedź: Tak, przeprowadzane przez Wnioskodawcę spotkania autorskie objęte
    zakresem pytania, Wnioskodawca będzie świadczyć jako indywidualny twórca, w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), tj. Wnioskodawca jest autorem
    omawianych przez Wnioskodawcę podczas ww. spotkań książek, a imię i nazwisko
    Wnioskodawcy uwidoczniono na egzemplarzach tych utworów.
    2) Czy spotkania autorskie, objęte zakresem postawionego we wniosku pytania
      przyczyniają się / będą przyczyniać się do upowszechnienia dorobku kulturalnego?
      Jeżeli tak, to proszę wskazać w czym to upowszechnienie się przejawia?

    Odpowiedź: Tak, przeprowadzane przez Wnioskodawcę spotkania autorskie będą
    przyczyniać się do upowszechnianie dorobku kultury przede wszystkim poprzez promocję
    czytelnictwa głównie polskiej literatury.
    3) Czy w wyniku przeprowadzania spotkań autorskich, objętych zakresem pytania,
      wykonuje / będzie wykonywał Pan usługi, wymienione w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia
      11 marca 2004 r. o podatku od Pan wykonywał usługi, o których mowa w art. 43 ust.
      19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r.
      poz. 775 ze zm.)? Jeżeli tak, to proszę wskazać jakie konkretnie usługi wskazane w art.
      43 ust. 19 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, Pan świadczy?
      Zgodnie z ww. art. 43 ust. 19 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
        1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
        2) wstępu:
          a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
            wykonawstwa artystycznego i literackiego,
          b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
          c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze
            kulturalnym;
        3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez
        biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
        4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
        5) działalności agencji informacyjnych;
        6) usług wydawniczych;
        7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
        8) usług ochrony praw.
    Odpowiedź: Nie, w wyniku przeprowadzania spotkań autorskich objętych zakresem
    pytania Wnioskodawca nie będzie wykonywał usług wymienionych w art. 43 ust. 19
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775
    ze zm.).

## Pytanie

Czy wyżej wymienione spotkania autorskie można uznać za usługi kulturalne świadczone
    przez indywidualnego twórcę posiadającego prawa autorskie do omawianych książek,
    wynagradzane w formie honorarium, dzięki czemu mogę skorzystać ze zwolnienia od VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, niezależnie od tego czy są
    organizowane przez instytucje publiczne czy niepubliczne – np. firmy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Tak, zdaniem Wnioskodawcy wyżej wymienione spotkania autorskie można uznać za
    usługi kulturalne świadczone przez indywidualnego twórcę, posiadającego prawa
    autorskie do omawianych książek, wynagradzane w formie honorarium, dzięki czemu
    Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33
    lit. b ustawy o VAT, niezależnie od tego czy są organizowane przez instytucje publiczne czy
    niepubliczne – np. firmy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...).
    Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku. Jako
    odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej
    stawki podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jedynie w przypadku
    wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach
    wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
    Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
    a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych
      przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji
      kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym
      instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności
      kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
    b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za
      przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego
      wykonania utworów.
    Zgodnie z art. 43 ust. 18 ustawy:
    Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że
    podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w
    sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one
    przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
    Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:
    Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
    1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
    2) wstępu:
        a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i
        wykonawstwa artystycznego i literackiego,
        b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
        c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
    3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez
      biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
    4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
    5) działalności agencji informacyjnych;

    6) usług wydawniczych;
    7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
    8) usług ochrony praw.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest
    zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do
    usługodawcy.
    Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy stanowi implementację do polskiego
    porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L Nr 347
    z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z
    którym:
    Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: świadczenie niektórych usług
    kulturalnych, a także dostawa towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa
    publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.
    W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i
    artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw
    autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
    Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć
    „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust.
    1 pkt 33 lit. b ustawy, posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego
    znaczenia tych pojęć.
    Zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku
    potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do
    kultury, w zakresie kultury, itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i
    duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych
    przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest
    wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa
    się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki,
    moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także
    uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp. (Roman
    Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja
    Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle
    „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości
    gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na
    pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje
    społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory,
    kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające
    obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe
    Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
    Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów
    materialnych i umysłowych społeczności.
    W sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest
    sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. W tym celu należy sięgnąć do
    ustaw wprost lub pośrednio odnoszących się do działalności prowadzonej w sferze
    kulturalnej, np. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
    prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87):

    Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu,
    upowszechnianiu i ochronie kultury.
    Analizując możliwość zwolnienia świadczonych usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1
    pkt 33 lit. b ustawy, należy wskazać, że art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje
    się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy stanowi, że:
    Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór).
    W myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
    W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
      publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
    2) plastyczne;
    3) fotograficzne;
    4) lutnicze;
    5) wzornictwa przemysłowego;
    6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
    7) muzyczne i słowno-muzyczne;
    8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
    9) audiowizualne (w tym filmowe).
    Według art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
    Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
    Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
    Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono
    na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w
    jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
    Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny
    cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.
    Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać
    następujące cechy:
    - mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
    - stanowić przejaw działalności twórczej,
    - posiadać indywidualny charakter.
    W myśl art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
    Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną
    niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
    Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
    Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów,
    recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych
    osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

    Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy, wyłączne
    prawo do:
    1) ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:
        a) wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie jest
        zwyczajowo przyjęte,
        b) decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania
        anonimowości albo posłużenia się pseudonimem,
        c) sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom
        wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;
    Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda
    osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest
    powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy
    rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.
    W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
    Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego
    wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie
    albo przyznane w przepisach ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan pisarzem, autorem książek (...) i prowadzi
    zarejestrowaną działalność gospodarczą, jest Pan zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Kilkunastokrotnie w roku bierze Pan udział w spotkaniach autorskich organizowanych
    między innymi przez biblioteki i ośrodki kultury w całej Polsce, a także firmy i instytucje
    niepubliczne. Na spotkaniach autorskich występuje Pan samodzielnie jako indywidualny
    twórca literatury, osoba posiadająca prawa autorskie do omawianych książek, będących
    Pana autorstwa. Na spotkaniach odpowiada Pan na pytania osoby prowadzącej lub
    czytelników. Przeprowadzane przez Pana spotkania autorskie mają charakter wyłącznie
    działalności kulturalnej (nie prowadzi Pan podczas nich działalności ...), są otwarte dla
    publiczności, każdorazowo z wolnym wstępem, bez płatnych biletów. Z kolei, to biblioteki
    lub ośrodki kultury lub inne instytucje i firmy niepubliczne płacą Panu z własnych środków
    honorarium za spotkanie autorskie. Wskazał Pan, że wysokość honorariów łącznie w
    całym roku nie przekracza kwoty (...). Celem organizowanych spotkań kulturalnych jest
    propagowanie czytelnictwa.
    Podał Pan, że spotkania autorskie będzie Pan świadczyć jako indywidualny twórca, w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, tj. jest Pan autorem omawianych podczas ww. spotkań książek, a Pana imię i
    nazwisko uwidoczniono na egzemplarzach tych utworów. Przeprowadzane przez Pana
    spotkania autorskie będą przyczyniać się do upowszechnianie dorobku kultury przede
    wszystkim poprzez promocję czytelnictwa głównie polskiej literatury. W wyniku
    przeprowadzania spotkań autorskich objętych zakresem pytania nie będzie Pan
    wykonywał usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy, w ramach
    świadczonych usług opisanych we wniosku podejmuje Pan szereg czynności, które
    prowadzą do realizacji jednego celu, tj. przeprowadzania spotkań autorskich, które
    stanowią usługi kulturalne.
    Jednocześnie, jak wynika z okoliczności sprawy, świadcząc ww. usługi w ramach
    prowadzonej działalności, działa Pan samodzielnie, jako indywidualny twórca literatury,
    występując jako osoba posiadająca prawa autorskie do omawianych przez Pana książek,
    które sam Pan napisał, a na egzemplarzach książek widnieje Pana nazwisko według
    przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ponadto, biblioteki, ośrodki
    kultury lub inne instytucje i firmy niepubliczne płacą Panu honorarium za spotkania z

    własnych środków. Spotkania autorskie, w których bierze Pan udział, mają charakter
    wyłącznie działalności kulturalnej, są otwarte dla publiczności, każdorazowo z wolnym
    wstępem, bez płatnych biletów. Nie będzie Pan wykonywał usług wymienionych w art. 43
    ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że świadczone przez Pana usługi,
    polegające na przeprowadzaniu spotkań autorskich na rzecz bibliotek, ośrodków kultury
    lub innych instytucji i firm niepublicznych, które nabywają usługi we własnym imieniu i na
    własną rzecz, stanowią sprzedaż usług kulturalnych, w ramach prowadzonej przez Pana
    działalności kulturalnej.
    W konsekwencji, stwierdzam, że skoro świadczone przez Pana usługi polegające na
    przeprowadzaniu spotkań autorskich – jak wynika z opisu sprawy – stanowią usługi
    kulturalne, które świadczy Pan, jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, występując jako osoba posiadająca prawa
    autorskie do omawianych przez Pana książek, które sam Pan napisał, a na egzemplarzach
    książek widnieje Pana nazwisko według przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, i usługi te są wynagradzane w formie honorarium, to ww. usługi będą
    korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
    Na powyższe rozstrzygnięcie nie ma wpływu status nabywcy świadczonych przez Pana
    usług kulturalnych, tj. czy nabywcą usług są instytucje publiczne czy niepubliczne (np.
    firmy).
    A zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważyć należy, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W
    przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek
    prawny wyłącznie dla Pana.
    Ponadto wskazuję, że interpretacja indywidualna wydana na Pana wniosek nie ma mocy
    wiążącej dla pozostałych uczestników transakcji. Stosownie do art. 14b ustawy Ordynacja
    podatkowa, interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach wnioskodawcy, w
    związku z tym skutki prawne, czy też ewentualna ochrona, określone w art. 14k-14n mogą
    dotyczyć wyłącznie podmiotu, który uzyskał interpretację indywidualną.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.