Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-2-1.4515.447.2016.2.JKu
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-12-07
Teza: czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym, w ramach opisanego zdarzenia przyszłego, otrzymanie przez Wnioskodawcę jako wspólnika Spółki Cywilnej darowizny w postaci udziału wynoszącego ½ części w prawie własności Przedsiębiorstwa, od ojca będzie korzystało ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: darowizna; obowiązek-obowiązek podatkowy; przedsiębiorstwa; spółki-spółka cywilna; udział; znak-znak towarowy
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 3; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 października 2016 r. (data wpływu do Biura – 17 października 2016 r.), uzupełnionym 23 listopada 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn:

*   w zakresie skutków podatkowych darowizny prawa do ochrony znaków towarowych oraz majątkowych praw autorskich i praw pokrewnych – **jest nieprawidłowe,**
*   w pozostałej części – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2016 r. do Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny udziału w przedsiębiorstwie.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych w piśmie z 15 listopada 2016 r., znak: 2461.IBPB-2-1.4515.447.2016.1.JKu wezwano do jego uzupełnienia.

Wniosek został uzupełniony 23 listopada 2016 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca zamierza wraz z bratem założyć spółkę cywilną z siedzibą na terytorium Polski (dalej jako: „Spółka Cywilna”). Ojciec Wnioskodawcy od 1996 roku prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest obecnie przede wszystkim produkcja stolarki okiennej i drzwiowej z PVC i aluminium. Działalność ojca Wnioskodawcy prowadzona jest na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Ojciec Wnioskodawcy zamierza rozpocząć proces sukcesji prowadzonej działalności gospodarczej poprzez przekazanie własności prowadzonego dotychczas samodzielnie przedsiębiorstwa na rzecz swoich synów (w udziałach wynoszących po ½ części), w tym Wnioskodawcy, który będzie jednym ze wspólników Spółki Cywilnej. W związku z powyższym, ojciec Wnioskodawcy zamierza darować na rzecz wspólników Spółki Cywilnej udziały wynoszące po połowie prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa. Przedmiotem darowizny będą udziały wynoszące po ½ części prawa własności przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, tzn. udziały po ½ części w zorganizowanym zespole składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia przez ojca Wnioskodawcy działalności gospodarczej (dalej jako: „Przedsiębiorstwo”). Własność Przedsiębiorstwa zostanie przekazana wspólnikom Spółki Cywilnej na podstawie umowy darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przy czym umowa zostanie zawarta w formie aktu notarialnego. Obdarowanymi będą wspólnicy Spółki Cywilnej – Wnioskodawca oraz jego brat. W wyniku darowizny, własność Przedsiębiorstwa przysługiwać będzie wspólnikom Spółki Cywilnej (w udziałach wynoszących po połowie).

W skład Przedsiębiorstwa będą wchodziły między innymi:

*   własność ruchomości, w tym środków trwałych,
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
*   prawa wynikające z zawartych umów handlowych,
*   wierzytelności i środki pieniężne,
*   prawa własności przemysłowej, w szczególności prawa ochronne do znaków towarowych,
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
*   tajemnice przedsiębiorstwa,
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych Przedsiębiorstwa zostaną przelane na rachunek bankowy wspólników Spółki Cywilnej. Ewentualnie, zamiast przelewu środków pieniężnych z rachunków Przedsiębiorstwa na rachunek bankowy wspólników Spółki Cywilnej, może dojść do cesji oraz do przejęcia długu z niektórych umów rachunków bankowych, w wyniku czego rachunki bankowe Przedsiębiorstwa staną się rachunkami wspólników Spółki Cywilnej. Możliwa jest sytuacja, w której to w związku z darowizną udziałów w prawie własności Przedsiębiorstwa, na podstawie odrębnej czynności prawnej, na wspólników Spółki Cywilnej przejdzie ciężar wykonania (w tym przede wszystkim spłaty) zobowiązań funkcjonalnie związanych z Przedsiębiorstwem.

W uzupełnieniu wniosku z 23 listopada 2016 r. (data wpływu do Biura), Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem darowizny będą udziały wynoszące po ½ części prawa własności Przedsiębiorstwa. Natomiast w skład tego Przedsiębiorstwa będą wchodziły m.in. prawa własności przemysłowej, przy czym w tej kategorii będą wyłącznie prawa do ochrony znaków towarowych. Wnioskodawca wskazał także, że zamiast przelewu środków pieniężnych z rachunku Przedsiębiorstwa na rachunek bankowy wspólników Spółki Cywilnej może dojść do cesji umów rachunków bankowych Przedsiębiorstwa na wspólników Spółki Cywilnej. Cesja umowy rachunku bankowego będzie w tym przypadku techniczną formą przeniesienia (przepisania) rachunków bankowych na wspólników Spółki Cywilnej. Wnioskodawca nie nabędzie zatem prawa majątkowego w postaci wierzytelności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym, w ramach opisanego zdarzenia przyszłego, otrzymanie przez Wnioskodawcę jako wspólnika Spółki Cywilnej darowizny w postaci udziału wynoszącego ½ części w prawie własności Przedsiębiorstwa, od ojca będzie korzystało ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach opisanego zdarzenia przyszłego, otrzymanie przez Wnioskodawcę jako wspólnika Spółki Cywilnej darowizny w postaci udziału wynoszącego ½ części w prawie własności Przedsiębiorstwa od ojca Wnioskodawcy będzie korzystało ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn.

Wnioskodawca wskazał, że własność Przedsiębiorstwa zostanie przekazana wspólnikom Spółki Cywilnej w udziałach wynoszących po ½ części na podstawie umowy darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Umowa darowizny ma charakter umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest złożenie przez darczyńcę oświadczenia woli poprzez zobowiązanie się do świadczenia pod tytułem darmym.

Zdaniem Wnioskodawcy, do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Zgodnie z art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron (art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego), np. akt notarialny przy darowiźnie nieruchomości lub darowiźnie przedsiębiorstwa, w którego skład wchodzą nieruchomości.

Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy, prawa i inne świadczenia. Jednakże Wnioskodawca zaznaczył, iż podatkowi od spadków i darowizn podlega wyłącznie nabycie w drodze darowizny własności rzeczy lub praw majątkowych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczy pospolitej Polskiej, tytułem między innymi darowizny i polecenia darczyńcy.

Przywołując treść art. 5, art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz art. 14 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn Wnioskodawca stwierdził, iż biorąc pod uwagę te regulacje, nabycie przez niego, jako wspólnika Spółki Cywilnej, udziału wynoszącego 1/2 części prawa własności Przedsiębiorstwa, którego czysta wartość będzie przekraczała 9.637 zł na podstawie umowy darowizny od ojca Wnioskodawcy, tzn. osoby zaliczanej do I grupy podatkowej, będzie podlegała podatkowi od spadków i darowizn.

Dalej Wnioskodawca przywołał art. 4a ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn i stwierdził, że ponieważ w przedmiotowej sytuacji, umowa darowizny zawarta zostanie w formie aktu notarialnego, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zgłoszenia nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Zdaniem Wnioskodawcy, spełniony zostanie również warunek zwolnienia określony w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych Przedsiębiorstwa zostaną przelane na rachunek bankowy wspólników Spółki Cywilnej. Ewentualnie zamiast przelewu środków pieniężnych z rachunków Przedsiębiorstwa na rachunki bankowe wspólników Spółki Cywilnej może dojść do cesji i przejęcia długu z niektórych umów rachunków bankowych, w wyniku czego rachunki bankowe Przedsiębiorstwa staną się rachunkami wspólników Spółki Cywilnej.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje, zdaniem Wnioskodawcy otrzymanie przez Wnioskodawcę jako wspólnika Spółki Cywilnej darowizny w postaci udziału wynoszącego ½ części w prawie własności Przedsiębiorstwa od ojca Wnioskodawcy będzie korzystało ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn określonego w art. 4a ustawy.

W ocenie Wnioskodawcy okoliczność, że udział w prawie własności Przedsiębiorstwa zostanie nabyty przez Wnioskodawcę działającego jako wspólnika Spółki Cywilnej pozostaje bez znaczenia z punktu widzenia możliwości zastosowania przedmiotowego zwolnienia z podatku od spadków i darowizn. Pod względem cywilnoprawnym spółka cywilna nie posiada podmiotowości prawnej. W przeciwieństwie do spółek osobowych prawa handlowego, spółka cywilna nie jest odrębnym podmiotem prawa i stanowi wyłącznie stosunek zobowiązaniowy pomiędzy stronami umowy spółki cywilnej (zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu Cywilnego przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów).

Stroną umowy darowizny będzie darczyńca (ojciec Wnioskodawcy) oraz wspólnicy Spółki Cywilnej (w tym Wnioskodawca) jako obdarowani. A zatem, Przedsiębiorstwo zostanie nabyte przez Wnioskodawcę oraz jego brata (jako wspólników Spółki Cywilnej) a nie przez Spółkę Cywilną. W wyniku darowizny, własność Przedsiębiorstwa przysługiwać będzie wspólnikom Spółki Cywilnej, w tym Wnioskodawcy.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stwierdził, iż w przypadku darowizny dokonanej na rzecz Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki Cywilnej, powyższa czynność będzie podlegała podatkowi od spadków i darowizn i równocześnie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn przewidzianego w art. 4a przedmiotowej ustawy.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał się na interpretacje indywidualne.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2016 r., poz. 205, ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m.in. tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.

Przy czym stosownie do treści art. 3 pkt 2 tejże ustawy, podatkowi nie podlega nabycie m.in. w drodze darowizny praw autorskich, praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych oraz wierzytelności wynikających z nabycia tych praw.

Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów prawa cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, ze zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Art. 5 ww. ustawy stanowi, iż obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 przedmiotowej ustawy, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę wolną w wysokości 9.637 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

W myśl art. 14 ust. 2 ww. ustawy, zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Natomiast stosownie do treści art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1.  zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2.  w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

Zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych dokonać należy na formularzu SD-Z2 zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz.U., poz. 2060).

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn).

Stosownie do treści art. 4a ust. 4 ww. ustawy, obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1.  wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2.  nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

Wyżej wymienione zwolnienie stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa (art. 4 ust. 4 cyt. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Ojciec Wnioskodawcy zamierza przekazać własność prowadzonego dotychczas samodzielnie przedsiębiorstwa na rzecz swoich synów (w udziałach wynoszących po ½ części), w tym Wnioskodawcy, który będzie jednym ze wspólników Spółki Cywilnej. W związku z powyższym, ojciec Wnioskodawcy zamierza darować na rzecz wspólników Spółki Cywilnej udziały wynoszące po połowie prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa. Przedmiotem darowizny będą udziały wynoszące po ½ części prawa własności Przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, tzn. udziały po ½ części w zorganizowanym zespole składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia przez ojca Wnioskodawcy działalności gospodarczej.

Własność Przedsiębiorstwa zostanie przekazana wspólnikom Spółki Cywilnej na podstawie umowy darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przy czym umowa zostanie zawarta w formie aktu notarialnego. Obdarowanymi będą wspólnicy Spółki Cywilnej – Wnioskodawca oraz jego brat. W wyniku darowizny, własność Przedsiębiorstwa przysługiwać będzie wspólnikom Spółki Cywilnej (w udziałach wynoszących po połowie). W skład przedsiębiorstwa wchodzą m.in. prawa do ochrony znaków towarowych.

Analizując powyższe należy stwierdzić, iż jak wynika z treści art. 1 ust. 1 pkt 2 przedmiotowej ustawy, ustawodawca opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn ograniczył do nabycia własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m.in. tytułem darowizny, wyłącznie przez osoby fizyczne.

Zatem należy stwierdzić, że jeżeli planowane przez ojca Wnioskodawcy przekazanie na jego rzecz udziału w przedsiębiorstwie nastąpi w formie darowizny, to czynność ta będzie podlegała regulacjom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przy czym, w związku z tym, że darowizna zostanie dokonana na rzecz osoby wymienionej w zamkniętym katalogu określonym w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w tym przepisie, jednakże po spełnieniu warunków określonych w pkt 1 ww. przepisu. Ponieważ jednak – jak zaznaczył Wnioskodawca – w przedmiotowej sytuacji umowa darowizny zawarta zostanie w formie aktu notarialnego, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zgłoszenia nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Ma rację Wnioskodawca, że bez znaczenia dla zastosowania zwolnienia ma fakt, iż Wnioskodawca otrzyma omawianą darowiznę jako wspólnik Spółki Cywilnej. Jak bowiem wynika z treści wniosku, obdarowanym będzie Wnioskodawca.

Organ nie może jednakże podzielić w całości stanowiska Wnioskodawcy. Zaznaczyć bowiem trzeba, że aby nabycie rzeczy (prawa) korzystało ze zwolnienia, to w ogóle musi być przede wszystkim objęte przepisami ustawy.

Z wniosku wynika, że w skład Przedsiębiorstwa będą wchodziły m.in. majątkowe prawa autorskie i prawa pokrewne. Nadto Wnioskodawca wskazał w uzupełnieniu, że w skład Przedsiębiorstwa będą wchodziły m.in. prawa własności przemysłowej, przy czym w tej kategorii znajdą się wyłącznie prawa do ochrony znaków towarowych. Zgodnie z powołanym art. 3 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nabycie tych praw nie podlega opodatkowaniu. Skoro tak, to nabycie to nie może także korzystać ze zwolnienia.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe, w części dotyczącej skutków podatkowych nabycia w drodze darowizny prawa do ochrony znaków towarowych oraz majątkowych praw autorskich i praw pokrewnych, w pozostałej części stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.