Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-294/10-4/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-07-07
Teza: Czy uczelnia postąpiła prawidłowo wykazując w części K w poz. 97 wartość poniesionych w 2008 r. kosztów niezasadnych i naliczyła z tego tytułu podatek?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek; uczelnie-uczelnie niepubliczne; zeznania-zeznania roczne; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 25

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 marca 2010 r. (data wpływu 31.03.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania kosztów niezasadnych – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 02 czerwca 2010 r. (data wpływu 07.06.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania kosztów niezasadnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest uczelnią niepaństwową, wpisaną do rejestru uczelni niepaństwowych. Uczelnia uzyskuje przychody głównie z tytułu usług edukacyjnych (np. opłaty czesnego). Pozostałe przychody pochodzą z najmu, dzierżawy itp. usług. Uczelnia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, jako jednostka przeznaczająca dochody na cele statutowe związane z kształceniem studentów w celu ich przygotowania do pracy zawodowej.

W roku 2008 Uczelnia poniosła koszty niezasadne, tj. z tytułu reprezentacji, amortyzacji i ubezpieczenia samochodów ponad limit 20.000 EURO itp. Na działalności statutowej w roku 2008 koszty uzyskania przychodów (po wyłączeniu kosztów zgodnie z art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), przekroczyły sumę przychodów. Na całości działalności powstał dochód podatkowy. w trakcie roku 2008 r. Uczelnia przekazywała miesięczne zaliczki do Urzędu Skarbowego z tytułu przychodów z działalności pozastatutowej oraz ponoszenia przez Uczelnię kosztów niezasadnych. w rocznym rozliczeniu w części j w deklaracji CIT-8 za rok 2008 w pozycji 96 powstała nadpłata jako różnica między sumą wpłaconych zaliczek za rok podatkowy, a podatkiem należnym. w deklaracji CIT-8 za rok 2008 w części k w pozycji 97 Uczelnia wykazała poniesione wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów (koszty niezasadne), od których naliczyła należny podatek wykazany w pozycji 98. Na konto Urzędu Skarbowego Uczelnia przekazała różnicę między pozycją 98 a pozycją 96 deklaracji CIT-8. Urząd Skarbowy zwróci uczelni na konto nadpłatę z pozycji 96. Pracownik Urzędu w rozmowie telefonicznej poinformował, że Uczelnia nie powinna wykazywać w deklaracji CIT-8 w części k w pozycji 97 poniesionych wydatków z tytułu kosztów niezasadnych, ponieważ zostały już odliczone w pozycji 31 Deklaracji CIT-8.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Uczelnia postąpiła prawidłowo, wykazując w części k w pozycji 97 wartość poniesionych w 2008 r. kosztów niezasadnych i naliczyła z tego tytułu podatek?

Zdaniem Wnioskodawcy, postąpił On prawidłowo wykazując w deklaracji CIT-8 za rok 2008 w części k w pozycji 97 poniesione w 2008 r. koszty niezasadne, jako wydatki na inne cele zgodnie z art. 25 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Stosownie natomiast do art. 15 ust. 1 tej ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zatem, wydatki ponoszone przez podatników podlegają zaliczeniu do kosztów podatkowych, jeżeli zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów, czyli ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na osiągane przez podatnika przychody oraz mają one związek z prowadzoną działalnością (tj. służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów).

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty. Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 - 3 wskazanej wyżej ustawy, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

1.  przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,
2.  przychodów wymienionych w art. 21 i 22, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli związane są z działalnością zakładu,
3.  kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele (art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Zwolnienie zawarte w tym przepisie jest zwolnieniem warunkowym. Dla skorzystania z tego zwolnienia podatnik musi spełnić dwa warunki:

*   jego celem musi być działalność wymieniona w tym przepisie, przy czym statut może przewidywać również inne cele działalności,

*   uzyskane dochody muszą być przeznaczone wyłącznie na cele preferowanej przez ustawodawcę działalności statutowej, a następnie wydatkowane na te cele.

Natomiast w myśl art. 25 ust. 4 tej ustawy, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1, uprzednio zadeklarowali, że przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali na inne cele - podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku; przepis ten stosuje się również do dochodów za lata poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych i nie wydatkowanych w tych latach na cele określone w art. 17 ust. 1b.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, będący uczelnią niepaństwową, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, jako jednostka przeznaczająca dochody na cele statutowe związane z kształceniem studentów w celu ich przygotowania do pracy zawodowej. w roku 2008 poniósł On koszty niezasadne z tytułu reprezentacji, amortyzacji i ubezpieczenia samochodów ponad limit 20.000 EURO. w trakcie roku 2008 r. Uczelnia przekazywała miesięczne zaliczki do Urzędu Skarbowego z tytułu przychodów z działalności pozastatutowej oraz ponoszenia przez Uczelnię kosztów niezasadnych. w rocznym rozliczeniu CIT-8 Uczelnia wykazała powyższe koszty w części k w pozycji 97.

Reasumując, stwierdzić należy, iż Uczelnia wykazała w poz. 97 części k wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów niezasadnie.

W części D w poz. 31 rocznego rozliczenia CIT-8 wykazuje się bowiem koszty uzyskania przychodów, tj. poniesione wydatki pomniejszone o koszty nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów. Nie ujęcie tych wydatków w poz. 31 w części D.2 spowoduje, iż zwiększy się dochód i podstawa opodatkowania o równowartość tych wydatków.

Końcowo wyjaśnia się, iż tut. Organ nie odniósł się do kwestii dotyczącej zwolnienia poniesionych wydatków z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, gdyż nie było to przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.