Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.475.2019.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-03
Teza: Możliwość odzyskania zapłaconego podatku związanego z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odzyskanie; podatek-podatek od towarów i usług; projekt; zwrot
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2019 r. (data wpływu 4 września 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn. „(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn. „(…)”

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina w latach 2009-2014 zrealizowała projekt pn. „(…)” dofinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, Oś Priorytetowa IV Rozwój, Restrukturyzacja i Rewitalizacja Miast, Działanie 4.2. Rewitalizacja Miast. Projekt został zrealizowany zgodnie z umową zawartą z dniu (…) r. pomiędzy Województwem z Gminą. Całkowita wartość projektu wyniosła … zł, w tym kwota dofinansowania: … zł.

Głównym celem projektu była rewitalizacja budynku po byłym (…) oraz sąsiadujących budynków wraz z otoczeniem zlokalizowanych przy ul. (…). W ramach projektu zrealizowano m.in. modernizację budynku dawnego szpitala (budynek A) w zakresie układu oraz funkcji pomieszczeń, wykończenia i instalacji na potrzeby Miejskiego Domu Kultury; przebudowę i adaptację budynku sali gimnastycznej (budynek B) wraz z garażem (budynek D) oraz budynku socjalno-biurowego (budynek C) na potrzeby Miejskiej Biblioteki Publicznej; wyposażenie obiektów w urządzenia i sprzęty niezbędne do funkcjonowania placówek; uporządkowanie terenu, modernizację nawierzchni utwardzonych; modernizację sąsiadującego parku w zakresie nawierzchni alejek, małej architektury.

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Faktury dokumentujące wydatki ponoszone w związku z realizacją projektu wystawiane były na Wnioskodawcę.

Na etapie realizacji projekt był zarządzany przez Urząd Miasta, jako jednostkę organizacyjną Wnioskodawcy, pełniący rolę aparatu pomocniczego służącego do wykonywania kompetencji i zadań organów Gminy (art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Po zakończeniu realizacji obiekty oraz obszar parku pozostały w zarządzie Wnioskodawcy, co oznacza, że nie nastąpiła zmiana właściciela elementów powstałych w wyniku realizacji projektu. Obiekty wyremontowane w ramach projektu są eksploatowane przez samorządowe instytucje kultury – Miejski Dom Kultury (dale: MDK) oraz Miejską Bibliotekę Publiczną (dalej: MBP). Mienie powstałe w ramach projektu zostało im przekazane do użytkowania nieodpłatnie na podstawie umów użyczenia.

Zgodnie z art. 7 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, z późn. zm.) zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych Gminy. Zadania własne obejmują sprawy m.in. kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami (art. 7 ust. 1 pkt 9). W celu wykonywania zadań Gmina może tworzyć jednostki organizacyjne (art. 9 ust. 1).

Miejski Dom Kultury (MDK) jest jednostką organizacyjną – samorządową instytucją kultury. MDK działa w szczególności na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1983, z późn. zm.), ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz statutu (aktualny: uchwała Rady Miasta z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie nadania statutu Miejskiemu Domowi Kultury).

MDK posiada osobowość prawą i jest wpisany do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Wnioskodawcę, która w rozumieniu ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, jest organizatorem MDK. Nadzór na działalnością MDK sprawuje Burmistrz Miasta.

Zgodnie ze statutem MDK realizuje cele i zadania w dziedzinie edukacji kulturalnej, wychowania przez sztukę oraz upowszechniania kultury i sztuki. Do zadań MDK należą m.in. rozpoznawanie, rozbudzania i zaspokajanie potrzeb oraz zainteresowań kulturalnych społeczeństwa, stwarzanie warunków dla amatorskiego ruchu artystycznego, sekcji i zespołów, kół oraz klubów zainteresowań, organizacji spektakli, koncertów, festiwali, przeglądów, wystaw, odczytów, kiermaszy, zajęć warsztatowych, imprez artystycznych, rozrywkowych i rekreacyjnych, współpraca z innymi podmiotami w dziedzinie kultury i sztuki, rozwijanie kultury artystycznej i filmowej poprzez upowszechnianie sztuki profesjonalnej, a także dzieł krajowej i światowej kinematografii.

MDK może realizować dodatkowe zadania polegające na wynajmie sal, pomieszczeń i powierzchni reklamowych, wynajmie sprzętu akustycznego, audio-wizualnego, oświetleniowego, elementów techniki scenicznej i zabezpieczenia imprez, elementów wyposażenia pomieszczeń, reklamie firmy na organizowanych imprezach, prowadzeniu działalności impresaryjnej, promocyjnej i marketingowej, kolportażu biletów na wydarzenia artystyczne, organizowane przez inne podmioty, organizacji kursów i szkoleń, świadczeniu usług związanych z wyświetlaniem filmów, prowadzeniu działalności gastronomicznej, sprzedaży wydawnictw, sprzedaży innych towarów.

MDK gospodaruje samodzielnie przydzieloną i nabytą częścią mienia oraz prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków. MDK pokrywa koszty bieżącej działalności i zobowiązania z uzyskiwanych przychodów. Przychodami MDK są dotacje z Gminy Miasto, wpływy z prowadzonej działalności, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych, środki otrzymane od osób prawych i fizycznych, środki z innych źródeł. MDK może prowadzić działalność gospodarczą według zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód uzyskany z działalności gospodarczej przeznacza na realizację celów statutowych. Działalność ta nie może ograniczać ani utrudniać wykonywanych zadań statutowych.

MDK jest odrębnym od Gminy czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług podlegającym pod regulację ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W swojej działalności MDK wykonuje nieodpłatne zadania statutowe (m.in. zajęcia sekcji i grup artystycznych, niebiletowane koncerty, festyny, imprezy kulturalne, akademie okolicznościowe i historyczne), czynności wypełniające definicję działalności gospodarczej z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT podlegające opodatkowaniu (m.in. usługi pośrednictwa sprzedaży biletów obcych, usługi promocyjne i reklamowe, usługi najmu lokali i wynajmu sal oraz wynajmu sprzętu scenicznego, nagłośnieniowego, oświetleniowego, projekcyjnego), czynności podlegające opodatkowaniu korzystające ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT (m.in. organizacja warsztatów plastycznych, wokalnych, teatralnych, recytatorskich).

Miejska Biblioteka Publiczna (MBP), podobnie jak MDK, jest jednostką organizacyjną – samorządową instytucją kultury. MBP działa w szczególności na podstawie ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. z 2019 r., poz. 1479), ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1983, z późn. zm.), ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz statutu (aktualny: Uchwała Rady Miasta z dnia 30 grudnia 2013 r. w sprawie nadania statutu samorządowej instytucji kultury – Miejskiej Bibliotece Publicznej.

MBP posiada osobowość prawną i jest wpisana do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Gminę, która jest organizatorem MBP. Bezpośredni nadzór nad działalnością MBP sprawuje Burmistrz Miasta.

Zgodnie ze statutem do szczegółowego zakresu działań biblioteki należy gromadzenie, opracowanie i udostępnianie materiałów bibliotecznych służących obsłudze potrzeb informacyjnych, edukacyjnych i samokształceniowych dla wszystkich grup czytelniczych, zwłaszcza dotyczących wiedzy o własnym regionie oraz dokumentujących jego dorobek kulturalny, naukowy i gospodarczy; pełnienie funkcji ośrodka informacji biblioteczno-bibliograficznej, organizowanie obiegu wypożyczeń międzybibliotecznych, opracowywanie i publikowanie bibliografii regionalnych, a także innych materiałów informacyjnych o charakterze regionalnym, tworzenie i udostępnianie komputerowej bazy danych z tego zakresu, koordynacja działalności usługowej bibliotek na terenie powiatu w zakresie udostępniania literatury naukowej, popularnonaukowej i zbiorów specjalnych; współdziałanie z bibliotekami, instytucjami i organizacjami w zakresie rozwijania i zaspokajania potrzeb oświatowych i kulturalnych; organizowanie spotkań odczytów, prowadzenie działalności poradniczej, informacyjnej, wydawniczej i popularyzatorskiej związanej z realizacją celów statutowych; współdziałanie z bibliotekami innych sieci, instytucjami kultury w dziedzinie współtworzenia i promowania inicjatyw służących rozwijaniu i zaspokajaniu potrzeb z zakresu czytelnictwa, upowszechnianiu wiedzy i kultury, tworzeniu warunków sprzyjających rozwijaniu twórczości literackiej, współpraca, także międzynarodowa z bibliotekami innych typów, instytucjami naukowymi, organizacjami i stowarzyszeniami oraz osobami fizycznymi w rozwijaniu i zaspokajaniu potrzeb oświatowych i kulturalnych społeczeństwa. MBP na mocy porozumienia realizuje również zadania Powiatowej Biblioteki Publicznej dla powiatu.

Biblioteka może prowadzić działalność gospodarczą według ogólnych zasad określonych odrębnymi przepisami w zakresie zgodnym z jej działalnością statutową, a środki uzyskane z działalności gospodarczej mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu finansowania działalności statutowej biblioteki i do pokrywania kosztów działalności bieżącej.

Biblioteka prowadzi gospodarkę finansową za zasadach określonych w ustawie o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Środki na działalność i funkcjonowanie biblioteki pochodzą z dotacji Gminy, darowizn, spadków, zapisów od osób fizycznych i prawnych, dotacji, kredytów, wpływów z prowadzonej działalności, innych źródeł.

Elementy powstałe w wyniku realizacji projektu służą Wnioskodawcy do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast elementy projektu zostały przekazane samorządowym instytucjom kultury - Miejskiemu Domowi Kultury oraz Miejskiej Bibliotece Publicznej nieodpłatnie w formie użyczenia w sposób przewidziany przepisami prawa.

Przed zakończeniem realizacji projektu, Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją przedmiotowego projektu, zarówno w trakcie realizacji jak i po jego zakończeniu. Gmina wskazała, że nie ma możliwości odzyskania w żaden sposób poniesionego kosztu podatku VAT, którego wysokość została określona we wniosku o dofinansowanie. W interpretacji indywidualnej z dnia 2 czerwca 2014 r. stanowisko Wnioskodawcy zostało uznane za prawidłowe.

W okresie trwałości projektu nie nastąpiły żadne zasadnicze modyfikacje, mające wpływ na charakter projektu lub warunki jego eksploatowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z realizacją projektu pn. „(…)” dofinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 jak również na zakończenie okresu trwałości projektu, którego termin upływa z dniem 10 listopada 2019 r., Wnioskodawca ma możliwość odzyskania poniesionego kosztu VAT na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

**Zdaniem Wnioskodawcy**, zarówno w trakcie realizacji projektu, jak i na zakończenie okresu trwałości projektu, Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania w żaden sposób podatku VAT, którego wysokość została określona we wniosku o dofinansowanie projektu.

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 przedmiotowej ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast, art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny należy wskazać, iż Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT tylko w zakresie umów cywilnoprawnych – art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku, z tym nie jest uznawana za podatnika w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa. Realizacja projektu stanowi instrument pomocniczy dla podstawowych zadań Gminy wynikających z przepisów ustawy o samorządzie gminnym – art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, w szczególności pkt 9.

Projekt zrealizowany przez Gminę nie jest związany ze sprzedażą opodatkowaną, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Elementy projektu niezbędne do jego funkcjonowania zostały przekazane samorządowym instytucjom kultury nieodpłatnie w formie użyczenia w sposób przewidziany przepisami prawa. Zgodnie z art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145) przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu w użyczenie przez czas oznaczony lub nieoznaczony na bezpłatne użyczenie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Sposób wykorzystywania przekazanej na mocy umowy użyczenia infrastruktury, nie ma w opisanej sytuacji żadnego wpływu na możliwość odzyskania przez Wnioskodawcę podatku VAT, gdyż nabywane towary i usługi w ramach realizacji przedsięwzięcia polegającego na rewitalizacji budynków (…), przez Wnioskodawcę nie są wykorzystywane do wykonywania żadnych czynności opodatkowanych.

Ponadto, środki, o których mowa nie są środkami wymienionymi w § 8 (Rozdział 4) Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r, poz. 1656) w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług, wydanego na podstawie art. 92 ustawy o podatku VAT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca w żaden sposób nie może oraz nie będzie mógł odzyskać poniesionego kosztu podatku VAT związanego z realizacja projektu pn. „(…)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

I tak, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to więc wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, z późn. zm.) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca (Gmina) jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Gmina w latach 2009-2014 zrealizowała projekt pn. „(…)” dofinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, Oś Priorytetowa IV Rozwój, Restrukturyzacja i Rewitalizacja Miast, Działalnie 4.2. Rewitalizacja Miast. Faktury dokumentujące wydatki ponoszone w związku z realizacją projektu wystawiane były na Wnioskodawcę. Głównym celem projektu była rewitalizacja budynku po byłym (…) oraz sąsiadujących budynków wraz z otoczeniem zlokalizowanych przy ul. (…). Elementy powstałe w wyniku realizacji projektu służą Wnioskodawcy do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast elementy projektu zostały przekazane samorządowym instytucjom kultury - Miejskiemu Domowi Kultury oraz Miejskiej Bibliotece Publicznej nieodpłatnie w formie użyczenia w sposób przewidziany przepisami prawa.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące odzyskania podatku VAT poniesionego w związku z realizacją zadania pn.: „(…)”.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – towary i usługi nabywane w ramach ww. zadania nie będą służyły czynnościom opodatkowanym, tj. mienie powstałe w ramach projektu zostanie przekazane w nieodpłatne użyczenie. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. zadania. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie będzie przysługiwało prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 714). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca w stosunku do przedmiotowego zadania nie będzie działał jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, nie znajdzie zastosowania regulacja powołanego wyżej rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „(…)” dofinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, jak również na zakończenie okresu trwałości projektu, którego termin upływa z dniem 10 listopada 2019 r.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.