Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1102/09-2/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-12-30
Teza: Czy w opisanej sytuacji prawidłowe jest ujmowanie prowizji będącej równowartością nieodpłatnych świadczeń na rzecz działalności handlowej jako przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych w ramach działalności handlowej?
Słowa kluczowe: działalność-działalność handlowa; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2009 r. (data wpływu 9 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodu z tytułu prowadzonych działalności **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodu z tytułu prowadzonych działalności.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem /AT. Prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu hurtowego i detalicznego roślinami, kwiatami, nasionami, nawozami, wyrobami garncarskimi oraz działalność usługową związaną z zagospodarowaniem terenów zieleni, a także działalność gastronomiczną. Działalności te prowadzi w wynajętych lokalach handlowych oraz na terenie, którego jest właścicielem. Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe. Ponadto zajmuje się działalnością rolniczą w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, której przedmiotem jest prowadzenie szkółki drzew i krzewów ozdobnych. Działalność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. z tytułu tej działalności opłaca podatek rolny. w ramach działalności gospodarczej i rolniczej prowadzone są ewidencje VAT i rozliczany jest podatek od towarów i usług dla tego samego numeru NIP.

Część towarów wytworzonych w ramach działalności rolniczej jest przechowywana i sprzedawana przez pracowników w punktach sprzedaży wykorzystywanych przez działalność handlową. Stroną umów najmu pomieszczeń w punktach sprzedaży jest Wnioskodawca jako osoba prowadząca działalność handlową. w pomieszczeniach tych znajdują się towary należące zarówno do działalności gospodarczej - handlowej jak i do działalności rolniczej. Wydatki ponoszone w działalności gospodarczej (handlowej) na wynajęcie i funkcjonowanie punktów sprzedaży są zaliczane do kosztów uzyskania przychodu. w związku z tym, tytułem refundacji kosztów działalności - m.in. usług handlowych, kosztów najmu, usług komunalnych, energii, naliczana jest prowizja w wysokości 15% liczona "w stu" od wartości sprzedaży towarów szkółki drzew i krzewów (działalności rolniczej), która doliczana jest do dochodów z działalności handlowej i opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód w równowartości nieodpłatnych świadczeń na rzecz działalności rolniczej polegających na korzystaniu z pomieszczeń działalności handlowej oraz usług handlowych świadczonych przez pracowników działalności handlowej. Przy takiej organizacji sprzedaży, zarówno towarów handlowych (działalność handlowa), jak i drzew i krzewów (działalność rolnicza) nie jest możliwe przyporządkowanie kosztów związanych z utrzymaniem obiektów handlowych bezpośrednio do działalności rolniczej, stąd wysokość prowizji odzwierciedla poziom wydatków dotyczących świadczeń na rzecz działalności rolniczej. Prowizja ta dokumentowana jest fakturami wewnętrznymi wystawionymi przez działalność handlową (gospodarczą) a do wartości netto prowizji doliczany jest podatek należny VAT i odprowadzany przez działalność gospodarczą (handlową). Od wartości nabywanych w ramach działalności handlowej usług najmu, energii i innych związanych z utrzymaniem punktów sprzedaży odliczany jest podatek naliczony VAT w całości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy w opisanej sytuacji prawidłowe jest ujmowanie prowizji będącej równowartością nieodpłatnych świadczeń na rzecz działalności rolniczej z tytułu korzystania z usług handlowych w pomieszczeniach wynajmowanych na potrzeby działalności handlowej, jako przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych w ramach działalności handlowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, opodatkowanie przychodu w równowartości nieodpłatnych świadczeń odzwierciedlających poziom wydatków na rzecz działalności rolniczej podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe, gdyż zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Definicję działalności rolniczej określa art. 2 ust. 2 ww. ustawy, który stanowi, iż działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

\- licząc od dnia nabycia.

W konsekwencji przychody z tytułu działalności rolniczej są wyłączone spod zakresu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 31 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów znajdujących się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł w ogóle nie podlegają opodatkowaniu albo są zwolnione od podatku dochodowego.

Zatem warunkiem koniecznym do uznania wydatków za koszt uzyskania przychodów jest m.in. brak ustawowego wyłączenia poniesionych wydatków z kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach jednego przedsiębiorstwa prowadzi działalność rolniczą, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz pozarolniczą działalność gospodarczą. Część towarów wytworzonych w ramach działalności rolniczej Zainteresowany przechowuje i sprzedaje w punktach sprzedaży działalności usługowej i w związku z tym, tytułem refundacji kosztów działalności (m.in. usług handlowych, kosztów najmu, usług komunalnych, energii) Wnioskodawca nalicza prowizję w wysokości 15% od wartości sprzedaży towarów w ramach działalności rolniczej, i dolicza ją do dochodów z działalności handlowej, którą opodatkowuje podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Mając zatem na uwadze przedstawione informacje tut. Organ wskazuje, iż nieprawidłowym jest ujmowanie do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej kwoty „prowizji”, stanowiącej swoistą refundację kosztów poniesionych w związku z jej prowadzeniem, a odnoszących się do czynności handlowych prowadzonych w ramach działalności rolniczej.

Prawidłowym w takim przypadku będzie zaś skorygowanie zapisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej, poniesionych w związku z prowadzeniem czynności związanych z działalnością rolniczą.

Należy bowiem zauważyć, że niektóre wydatki poniesione w związku z prowadzeniem pozarolniczej działalności gospodarczej odnoszą się również do przychodów uzyskanych z działalności rolniczej.

Biorąc pod uwagę treść ww. art. 23 ust. 1 pkt 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej nie mogą stanowić wydatki poniesione na usługi handlowe, koszty najmu, usług komunalnych i energii, dotyczące tej części przychodów, które – jako działalność rolnicza – nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać należy również na treść art. 22 ust. 3 ww. ustawy, zgodnie z którym jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 3a powołanej ustawy zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2.

Prawidłowym natomiast jest rozliczanie poniesionych kosztów proporcjonalnie do wysokości przychodu uzyskanego z poszczególnych źródeł przychodów, bądź też proporcjonalnie w takim stosunku, w jakim pozostaje wysokość przychodu podlegającego opodatkowaniu w ogólnej kwocie przychodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w dniu 30 grudnia 2009 r. wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie świadczenia usług na rzecz działalności rolniczej został rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną nr ILPP1/443-1244/09-2/AW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.