Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-65/07-3/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-01-10
Teza: Miejsce dokonania dostawy towarów przez podatnika VAT, nabytych na terytorium Niemiec i przesłanych bezpośrednio odbiorcy z Norwegii.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; faktura; faktura-wystawienie faktury; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; podatek-podatek od towarów i usług; transakcja-transakcja wewnątrzwspólnotowa; świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2007 r. (data wpływu 10 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca dostawy towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca dostawy towarów.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Spółka, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zakupiła towary od kontrahenta z Niemiec, podatnika VAT UE. Towary nie zostały wprowadzone na terytorium Polski, lecz były odprawiane w Niemczech i transportowane przez przewoźnika Zainteresowanego do Jego odbiorcy w Norwegii. Odprawy poza terytorium Wspólnoty dokonał kontrahent z Niemiec. Przeprowadzone zdarzenia gospodarcze zostały potwierdzone następującymi dokumentami:

*   niemiecka firma wystawiła Wnioskodawcy fakturę bez naliczenia podatku VAT,
*   Zainteresowany wystawił fakturę na kontrahenta z Norwegii bez naliczania podatku VAT (nie posiada dokumentu SAD – dokument SAD posiada firma niemiecka); nie ujął tej sprzedaży w deklaracji VAT.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy Wnioskodawca postąpił słusznie, nie traktując zakupu towarów od niemieckiego kontrahenta jako WNT i w związku z powyższym nie wystawiając faktury wewnętrznej? Czy był zobowiązany do wystawienia faktury potwierdzającej sprzedaż dla kontrahenta norweskiego z podatkiem należnym wg stawek krajowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakup towarów od kontrahenta niemieckiego nie stanowi WNT na podstawie art. 9 ustawy o podatku od towarów i usług – towary nie są transportowane na terytorium innego państwa członkowskiego. Ponadto, na podstawie art. 22 ust. 2 i 3 Zainteresowany uznał, że dostawa została dokonana w miejscu zakończenia wysyłki, tj. w Norwegii.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca nabył towary od kontrahenta z Niemiec, a następnie dokonał ich dostawy na rzecz kontrahenta z Norwegii – przy czym towary te zostały wysłane bezpośrednio od kontrahenta z Niemiec do odbiorcy w Norwegii.

A zatem, przedmiotowe towary w wyniku dokonanej dostawy nie zostały przemieszczone na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu – z terytorium Niemiec dokonano ich wywozu bezpośrednio na terytorium państwa trzeciego.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przepis art. 9 ust. 1 ustawy, stwierdza się, że w analizowanej sprawie transakcja polegająca na nabyciu przez Wnioskodawcę towarów od kontrahenta niemieckiego, które nie zostały przemieszczone na terytorium innego państwa członkowskiego, lecz bezpośrednio z Niemiec były wywiezione na terytorium państwa trzeciego, nie stanowi dla Niego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Należy zwrócić uwagę, iż w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca określił zasady rozliczania ww. podatku z tytułu transakcji pomiędzy podmiotami z różnych krajów, które mają miejsce bądź traktowane są jako mające miejsce na ściśle określonym terytorium. Zgodnie z przepisami ustawy, w przypadku dostawy towarów, która ma miejsce pomiędzy różnymi krajami, ustawodawca wskazując na miejsce świadczenia dostawy określił miejsce jej opodatkowania.

Zgodnie z art. 7 ust. 8 ustawy, w przypadku, gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

Miejsce świadczenia (opodatkowania) przy dostawie towarów uzależnione zostało przez ustawodawcę od sposobu, w jaki realizowana jest dostawa. Co do zasady - art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - miejscem dostawy towarów w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, nabywcę lub przez osobę trzecią jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy, w przypadku, gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.

Zgodnie z ust. 3 powołanego artykułu, w przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Biorą pod uwagę powyższe przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że jeżeli towar był wysyłany lub transportowany przez Wnioskodawcę, który dokonał również jego dostawy, miejscem dokonania przedmiotowej dostawy było terytorium Norwegii.

O sposobie rozliczania podatku od wartości dodanej i jego wysokości, oraz o podmiocie zobowiązanym do jego rozliczenia przesądzają w takim przypadku norweskie przepisy prawa podatkowego.

Art. 106 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Przepis ten stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego – podatku o podobnym charakterze – art. 106 ust. 2.

Zgodnie z § 27 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r. Nr 95, poz. 798 ze zm.) przepisy § 9, 11-23 i 26 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub – w przypadku terytorium państwa trzeciego – podatku o podobnym charakterze. Faktury te, zgodnie z ust. 2 powołanego paragrafu, powinny zawierać dane określone w § 9, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem oraz, w myśl ust. 3, mogą nie zawierać danych określonych w § 9 ust. 1 pkt 2, dotyczących nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 4.

Wnioskodawca przedmiotową czynność udokumentował fakturą wystawioną na kontrahenta z Norwegii, bez naliczonego podatku VAT.

Na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Zgodnie z delegacją ustawową zawartą między innymi w art. 99 ust. 14 ustawy, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 19 września 2005 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r. Nr 185, poz. 1545) określające wzory deklaracji oraz objaśnienia co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejscu ich składania.

Z objaśnień do deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7 i VAT-7K) stanowiących załącznik nr 3 do ww. rozporządzenia wynika, iż w pozycji 21 wykazuje się dostawę towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy.

Art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy stanowi, iż podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostaw towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

W związku z powyższym, Wnioskodawca w poz. 21 złożonej deklaracji podatkowej od towarów i usług miał obowiązek wykazania przedmiotowej dostawy towarów, która zgodnie z przepisami niepodlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeżeli przysługiwało Mu prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej miejsca dostawy towarów. Kwestie dotyczące dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca oraz miejsca świadczenia usługi transportu towarów zostały rozstrzygnięte w odrębnej interpretacji Nr ILPP2/443-65/07-4/IM z dnia 10 stycznia 2007 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.