Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.902.2021.1.MP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-12-15
Teza: brak możliwości odzyskania poniesionego podatku VAT, którego wysokość została określona w kategorii wydatki kwalifikowane we wniosku o dofinansowanie
Słowa kluczowe: gmina; podatek-odzyskanie podatku; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; projekt-projekt pomocowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku -Prawo do zwrotu różnicy podatku 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87-ust. 1

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 października 2021 r. (data wpływu 14 października 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w fakturach wystawionych podatnikowi przez wykonawcę robót budowlanych opisanych w pytaniu oraz braku możliwości odzyskania poniesionego podatku VAT, którego wysokość została określona w kategorii wydatki kwalifikowane we wniosku o dofinansowanie – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 14 października 2021 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w fakturach wystawionych podatnikowi przez wykonawcę robót budowlanych opisanych w pytaniu oraz braku możliwości odzyskania poniesionego podatku VAT, którego wysokość została określona w kategorii wydatki kwalifikowane we wniosku o dofinansowanie.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

Gmina (…) jest jednostką samorządu terytorialnego i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina (…) złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…) na lata 2014-2020 pn. (…) - poddziałanie 4.3.2. Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w infrastrukturze publicznej i mieszkaniowej - RIT Subregionu (…). W dniu 25.08.2021 r. Zarząd Województwa (…) zatwierdził listę ocenionych projektów wybierając przedmiotowy wniosek do dofinansowania w wysokości (…) PLN. Wartość całkowita projektu wynosi (…) PLN.

W ramach projektu przeprowadzone zostaną następujące roboty budowlane:

\- docieplenie ścian zewnętrznych,

\- wymiana stolarki okiennej i drzwiowej na nową PCV,

\- poprawa szczelności wejść do budynku,

\- docieplenie stropodachu,

\- remont kominów i opaski wokół budynku,

\- modernizacja instalacji c.o. wraz z wymianą grzejników na nowe oraz kotłowni,

\- modernizacja instalacji elektrycznej,

\- instalacja odgromowa i uziemiająca,

\- instalacja systemu fotowoltaicznego.

Ponadto projekt obejmuje opracowanie dokumentacji projektowej wraz z audytem energetycznym oraz opracowanie analiz do wniosku, koszt nadzoru budowlanego oraz promocję projektu.

Z uwagi na fakt, że część pomieszczeń w budynku wielofunkcyjnym jest udostępniana różnym podmiotom (\`(...)\`) w projekcie wydzielono koszty związane z powierzchnią komercyjną i przeniesiono je do kosztów niekwalifikowanych oraz koszty związane z powierzchnią niekomercyjną, które pozostaną kosztem kwalifikowalnym projektu.

Udział powierzchni niekwalifikowanej do całkowitej powierzchni użytkowej budynku wynosi 9%.

Po zakończeniu rzeczowej realizacji projektu budynek wielofunkcyjny przy ul. (…) w (…) pozostanie własnością Gminy (…) i w części stanowiącej wydatek kwalifikowany (powierzchnia niekomercyjna) będzie wykorzystywany do celów niepodlegających opodatkowaniu VAT, związanych z wykonywaniem zadań własnych gminy - tj. zadania w zakresie ochrony zdrowia, pomocy społecznej. Pomieszczenia w budynku w części kwalifikowanej projektu będą udostępniane nieodpłatnie i nie będą wykorzystywane do żadnych innych czynności podlegających opodatkowaniu.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:**

Czy w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych (związanych z powierzchnią niekomercyjną) podatnikowi przysługuje prawo obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w fakturach wystawionych podatnikowi przez wykonawcę robót budowlanych opisanych w pytaniu?

Czy podatnik ma możliwość odzyskania poniesionego podatku VAT, którego wysokość została określona w kategorii wydatki kwalifikowane we wniosku o dofinansowanie?

**Stanowisko Wnioskodawcy:**

Podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w fakturach wystawionych podatnikowi przez wykonawcę robót budowlanych opisanych w pytaniu.

Podatnik nie ma możliwości odzyskania poniesionego podatku VAT, którego wysokość została określona w kategorii wydatki kwalifikowane we wniosku o dofinansowanie.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe**.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy – w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że na mocy art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z przedstawionego powyżej stanu prawnego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

\- podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

\- podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1372), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca realizuje projekt pn. (…) - poddziałanie 4.3.2. Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w infrastrukturze publicznej i mieszkaniowej - RIT Subregionu (…).

Z uwagi na fakt, że część pomieszczeń w budynku wielofunkcyjnym jest udostępniana różnym podmiotom (\`(...)\`) w projekcie wydzielono koszty związane z powierzchnią komercyjną i przeniesiono je do kosztów niekwalifikowanych oraz koszty związane z powierzchnią niekomercyjną, które pozostaną kosztem kwalifikowalnym projektu.

Udział powierzchni niekwalifikowanej do całkowitej powierzchni użytkowej budynku wynosi 9%. Po zakończeniu rzeczowej realizacji projektu budynek wielofunkcyjny przy ul. (…) w (…) pozostanie własnością Gminy (…) i w części stanowiącej wydatek kwalifikowany (powierzchnia niekomercyjna) będzie wykorzystywany do celów niepodlegających opodatkowaniu VAT, związanych z wykonywaniem zadań własnych gminy - tj. zadania w zakresie ochrony zdrowia, pomocy społecznej. Pomieszczenia w budynku w części kwalifikowanej projektu będą udostępniane nieodpłatnie i nie będą wykorzystywane do żadnych innych czynności podlegających opodatkowaniu.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do części budynku, określonej przez Wnioskodawcę jako powierzchnia niekomercyjna, związek taki nie występuje, bowiem towary i usługi zakupione w ramach wymienionego projektu, a dotyczące powierzchni niekomercyjnej, nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, gdyż jak wskazał Wnioskodawca, budynek wielofunkcyjny przy ul. (…) w (…), w części stanowiącej wydatek kwalifikowany (powierzchnia niekomercyjna), będzie wykorzystywany do celów niepodlegających opodatkowaniu VAT, związanych z wykonywaniem zadań własnych gminy - tj. zadania w zakresie ochrony zdrowia, pomocy społecznej.

Wobec powyższego Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w fakturach wystawionych podatnikowi przez wykonawcę robót budowlanych dotyczących powierzchni niekomercyjnej.

Tym samym nie ma prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W związku z poniesionymi wydatkami, w zakresie objętym pytaniem, Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 80). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Odnosząc powołane powyżej przepisy prawa do przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanowiska Wnioskodawcy w kontekście zadanych we wniosku pytań należy, co do zasady, zgodzić się z Wnioskodawcą, że nie ma prawa do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w fakturach wystawionych przez wykonawcę robót budowlanych dotyczących powierzchni niekomercyjnej i nie ma możliwości odzyskania poniesionego podatku VAT, którego wysokość została określona w kategorii wydatki kwalifikowane we wniosku o dofinansowanie.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Podkreślić należy, że granice interpretacji nakreśla wnioskodawca występujący z konkretnym pytaniem prawnym a organ związany przedstawionym opisem tylko w tych granicach może się poruszać. Zatem niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie objętym pytaniami Wnioskodawcy. Nie jest więc przedmiotem interpretacji kwestia prawa/braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę dla realizacji projektu w części dotyczącej powierzchni komercyjnej budynku a także podatkowa prawidłowość przyjętego przez Wnioskodawcę sposobu rozliczenia zakresu wydatków kwalifikowanych, gdyż nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, jak również Wnioskodawca w tym zakresie nie przedstawił własnego stanowiska.

Ponadto należy wyjaśnić, że interpretacja nie rozstrzyga czy podatek naliczony, o którym mowa we wniosku będzie kosztem kwalifikowalnym. Trzeba zauważyć, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przypisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinie zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się do błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawą.