Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB2.4511.61.2017.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-04
Teza: Nabycie wywłaszczonej nieruchomości przez Wnioskodawczynię i pozostałych współwłaścicieli nastąpiło w drodze spadku, czyli miało charakter nieodpłatny. Cena nie stanowiła więc elementu nabycia. Tym samym wypłacone Wnioskodawczyni i pozostałym osobom odszkodowanie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 us.t 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: gospodarka-gospodarka nieruchomościami; nabycie; nieruchomości; odszkodowania; spadek; wywłaszczenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 27 stycznia 2017 r. (data wpływu 30 stycznia 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 6 marca 2017 r. (data wpływu 10 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanego odszkodowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny, uzupełniony pismem w dniu 10 marca 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanego odszkodowania.

We wniosku złożonym przez:

*   Zainteresowanego będącym stroną postępowania:

XXXXX

*   Zainteresowanych niebędących stroną postępowania:

XXXXX

XXXXX

XXXXX

przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Decyzją Wojewody (..) nr XXXX z dnia 20 listopada 2013 r., znak: XXXX o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "……” nieruchomość położona w T., obręb XX, oznaczona według projektu podziału jako działki nr XXX o pow. XX ha i nr XXX o powierzchni XX ha, zapisana w księdze wieczystej nr XXXX, prowadzonej przez S. R. w T., z dniem ostateczności ww. decyzji stała się własnością Województwa.

W dniu 27 lutego 2014 r. zmarł małżonek Wnioskodawczyni – W. N., właściciel ww. nieruchomości. Na mocy postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o stwierdzenie nabycia spadku po W. N. (sygn. akt XXXX), nieruchomość stała się własnością Wnioskodawczyni oraz Zainteresowanych niebędących stroną postępowania, w udziale po 1/4 każdy.

Decyzją z dnia 28 maja 2015 r. (znak: XXXX) Wojewoda ustalił odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość objętą ww. decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, przyznając odszkodowanie za prawo własności ww. nieruchomości, spadkobiercom W. N. – Wnioskodawczyni oraz Zainteresowanym niebędących stroną postępowania, w kwocie 859 017,00 zł, w tym na rzecz:

1.  Wnioskodawczyni, za prawo własności nieruchomości, w udziale do 1/4 części, w kwocie 214 754,25 zł;
2.  D. M. N., za prawo własności nieruchomości, w udziale do 1/4 części, w kwocie 214 754,25 zł;
3.  R. W. N., za prawo własności nieruchomości, w udziale do 1/4 części, w kwocie 214 754,25 zł;
4.  W. J. N., za prawo własności nieruchomości, w udziale do 1/4 części, w kwocie 214 754,25 zł.

Jak wskazano w treści ww. decyzji ustalającej odszkodowanie została ona wydana m.in. na podstawie art. 12 ust. 4a, 4f, 4g i 5, art. 18 ust. 1, 11,1c i 1e, art. 22 ust. 1 i art. 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, zgodnie z art. 130 ust. 2, art. 132 ust. 1,1a i 2 oraz art. 134 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Jak wskazano, przy tym w ww. decyzji ustalającej odszkodowanie, zgodnie z artykułem 132 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wypłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu podlega wykonaniu, z zastrzeżeniem m.in. ust. 1a, który stanowi, że w sprawach w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna.

Na podstawie art. 12 ust. 5a ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz.U.2015.2031), w związku ze złożeniem wniosku, o którym mowa w przytoczonym ust. 5a, Wnioskodawczyni i Zainteresowanym wypłacono zaliczkę w wysokości 70% odszkodowania ustalonego przez organ pierwszej instancji, a więc w decyzji Wojewody z dnia 28 maja 2015 r„ znak: XXXXX, ustalającej wysokość odszkodowania, tj. kwotę w wysokości 601 311,90 zł, w tym na rzecz:

1.  Wnioskodawczyni kwotę w wysokości 150 327,97 zł;
2.  D. M. N. kwotę w wysokości 150 327,97 zł;
3.  R. W. N. kwotę w wysokości 150 327,97 zł;
4.  W. J. N. kwotę w wysokości 150 327,97 zł.

Uprawnieni do otrzymania odszkodowania, otrzymali kwoty wskazane powyżej przelewami na rachunki bankowe. Pozostałą część odszkodowania Uprawnieni, otrzymać mają w terminie określonym zgodnie z przytoczonym wcześniej art. 132 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jednocześnie wskazano, iż do chwili przekazania gruntów nowemu właścicielowi na nieruchomości prowadzona była działalność gospodarcza, najpierw przez W. N., a następnie przez Wnioskodawczynię, która na mocy porozumienia spadkobierców z dnia 28 lutego 2014 r. prowadziła przedsiębiorstwo prowadzone dotychczas przez spadkodawcę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawczyni oraz pozostali Zainteresowani, jako uprawnieni do otrzymania odszkodowania przyznanego na mocy decyzji Wojewody z dnia 28 maja 2015 r., znak XXXXXX, obowiązani są odprowadzić podatek dochodowy od osób fizycznych, od kwoty zaliczki uzyskanej tytułem odszkodowania, przyznanego w związku z wywłaszczeniem nieruchomości, tj. działek nr XXX oraz XXX?
2.  Czy Wnioskodawczyni oraz pozostali Zainteresowani, jako uprawnieni do otrzymania odszkodowania przyznanego na mocy decyzji Wojewody z dnia 28 maja 2015 r., znak XXXXXX, obowiązani będą do odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych, od pozostałej, niewypłaconej na chwilę składania niniejszego wniosku, kwoty odszkodowania, przyznanego w związku z wywłaszczeniem nieruchomości, tj. działek nr XXX oraz XXX?
3.  Czy odszkodowanie przyznane Wnioskodawczyni i pozostałym uprawnionym w związku z przejęciem nieruchomości przez jednostkę samorządu terytorialnego na własność (w sytuacji gdy nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawczynię oraz Zainteresowanych jako część spadku) będzie stanowiło przychód Wnioskodawcy zwolniony od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Zainteresowanych, podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady - wyrażonej w treści art. 9 ust. 1 ww. ustawy - opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Odszkodowanie, co do zasady, stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Faktem jest jednak, iż Ustawodawca dopuszcza pewne rodzaje odszkodowań, które - jako objęte zwolnieniem przedmiotowym - nie podlegają opodatkowaniu. Odszkodowania takie wymienione zostały w katalogu zwolnień przedmiotowych od podatku dochodowego zawartym w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co istotne, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ze zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami. Przy czym, na co wskazał ustawodawca w dalszej treści przywołanego pkt 29, nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy podatkowej wynika, że zwolnienie nie przysługuje jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki:

1.  nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem,
2.  cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny.

Zatem zwolnienie nie będzie przysługiwać, gdy powyższe warunki dotyczące okresu sprzedaży oraz ceny nabycia będą spełnione łącznie. W przypadku, gdy spełniony będzie tylko jeden z nich (albo nie będzie spełniony żaden z nich), wówczas zwolnienie będzie podatnikowi przysługiwać.

W przedmiotowej sytuacji, wskazać zaś należy, iż udziały w prawie własności wywłaszczonej nieruchomości Wnioskodawczyni oraz Zainteresowani nabyli w drodze spadkobrania - z chwilą śmierci spadkodawcy, a więc jej nabycie miało charakter nieodpłatny. Zdaniem Wnioskodawczyni i Zainteresowanych nie wystąpiła więc sytuacja, w której cena nabycia udziału w nieruchomości była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania, bowiem w ogóle nie zaistniała cena nabycia. Tym samym, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania druga z przesłanek wskazanych w ww. pkt 29, której zaistnienie mogłoby wyłączyć stosowanie zwolnienia podatkowego do odszkodowania uzyskanego z tytułu wywłaszczenia.

Wnioskodawczyni stoi przy tym na stanowisku, iż nie sposób utożsamiać nabycia własności nieruchomości w wyniku spadkobrania, z nabyciem takowej w drodze umowy sprzedaży. Co za tym idzie, skoro w przedmiotowej sprawie nabycie udziału w wywłaszczonej działce przez Wnioskodawczynię i innych uprawnionych nastąpiło w drodze spadku, czyli miało charakter nieodpłatny - a tym samym cena nie stanowiła elementu nabycia - nie został spełniony jeden z warunków wyłączających przedmiotowe zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaznaczyć należy także, iż do objęcia własności przedmiotowej nieruchomości przez Wnioskodawczynię i Zainteresowanych doszło już w toku prowadzonego postępowania odszkodowawczego, a więc po wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego, o którym mowa w pierwszej z przesłanek wskazanych w ww. pkt 29. Na marginesie podkreślić trzeba, iż należy wziąć pod uwagę specyfikę postępowania wywłaszczeniowego, a także przepisów podatkowych, w tym także tych dotyczących m.in. spadkobrania. W opinii Wnioskodawczyni i Zainteresowanych przyjąć należy, iż wolą Ustawodawcy nie było różnicowanie, a w istocie pogarszanie sytuacji spadkobierców względem spadkodawcy na gruncie możliwości skorzystania z ulgi przedmiotowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zauważyć należy przy tym, że warunkiem niezbędnym do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest otrzymanie odszkodowania, które przyznane zostało stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami. Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedmiotowej sprawie, odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia nieruchomości, zostało uzyskane stosownie do przepisów wskazanej ustawy.

W przypadku procedury nabywania nieruchomości pod drogi, na zasadach określonych w ustawie z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tzw. specustawie drogowej), prawodawca zdecydował się na całkowite oddzielenie od siebie postępowań o wywłaszczenie i o odszkodowanie za to wywłaszczenie. Z uwagi na specjalny charakter ww. regulacji, z chwilą wejścia w życie ww. ustawy, do katalogu zawartego w art. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami dodany został zapis, że ustawa o gospodarce nieruchomościami nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami, w tym omawianej ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r.

Niemniej jednak, wskazać należy, iż zgodnie z art. 12 ust. 4f specustawy drogowej za nieruchomości, które stają się własnością jednostek samorządu terytorialnego, jej dotychczasowym właścicielom przysługuje odszkodowanie, przy czym w kwestiach ustalenia jego wysokości i wypłat ­ zgodnie z brzmieniem przepisu art. 12 ust. 5 specustawy - stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podstawę do zastosowania przepisów o gospodarce nieruchomościami stanowi, także wskazany w Decyzji Wojewody nr XXXXXX z dnia 20 listopada 2013 r., znak: XXXXXX, art. 23 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, który to w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 3 zatytułowanym „Nabywanie nieruchomości pod drogi”, odsyła do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje oraz fakt, iż ustawodawca nie zdecydował się na zawarcie w specustawie drogowej regulacji tożsamych do tych, które znajdują się w ustawie o gospodarce nieruchomościami, a dotykających kwestii wywłaszczenia, zdaniem Wnioskodawczyni i Zainteresowanych poprawny jest pogląd, iż przedmiotowe odszkodowanie stanowi odszkodowanie wypłacone stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami. W przedmiotowej sprawie wywłaszczenie nieruchomości nastąpiło bowiem na cele realizacji inwestycji drogowej, a wysokość przysługującego uprawnionym odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości ustalona została przez Wojewodę w decyzji z dnia 28 maja 2015 r., znak: XXXXX, zgodnie z art. 130 oraz art. 132 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z procedurą przewidzianą w specustawie drogowej, która odsyła do ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Zdaniem Wnioskodawczyni, odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia nieruchomości, które zostało uzyskane stosownie do przepisów tzw. specustawy drogowej oraz ustalone i wypłacone stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami podlega zwolnieniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f.

Takie stanowisko znajduje odzwierciedlenie zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w interpretacjach indywidualnych sporządzanych w zbliżonych stanach faktycznych. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 grudnia 2013 r. (sygn. I SA/GI673/13) wskazano, iż zawarty w art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. zwrot "przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami" odnosi się do wszystkich przypadków, w których wypłata tego odszkodowania następuje stosownie do przepisów u.g.n., a więc nie tylko w zakresie z wywłaszczenia nieruchomości, lecz również w innych przewidzianych prawem sytuacjach (zdarzeniach), w których stosownie do tych przepisów odszkodowanie to jest wypłacane. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał natomiast w wyroku z dnia 24 stycznia 2013 r., II FSK 1117/11, iż każde odszkodowanie za odjęcie prawa własności na cel publiczny, którego zasady ustalania oraz wypłaty określają przepisy o gospodarce nieruchomościami korzysta ze zwolnienia podatkowego po spełnieniu warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. Jak wskazał NSA w ww. wyroku nie ma znaczenia, czy podstawa wypłacenia odszkodowania wynika z przejęcia nieruchomości z mocy prawa w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, czy ustawy o gospodarce nieruchomościami i czy jest konsekwencją postępowania wywłaszczeniowego. Pogląd ten zdaniem Zainteresowanych i Wnioskodawczyni jest właściwy i zasługuje na aprobatę.

Podobne stanowisko przedstawiała, także Izba Skarbowa w Łodzi, w dwóch interpretacjach o sygnaturze IPTB2/415-587/14-2/AK oraz sygnaturze IPTB2/415-383/14-2/MP, wydanych na skutek wniosków o interpretację indywidualną w sprawach o podobnym stanie faktycznym. Podobne stanowiska w zbliżonych stanach faktycznych przedstawiała także Izba Skarbowa w Katowicach w interpretacji z dnia 19 grudnia 2016 r. o sygnaturze 2461-IBPB-2-2.4511.954.2016.1.IN oraz Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z dnia 13 września 2016 r. IPPB4/415-764/16-2/IM.

Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Wnioskodawczyni, skoro zarówno ona jak i Zainteresowani stali się właścicielami nieruchomości, będącej przedmiotem decyzji Wojewody nr XXXXXX z dnia 20 listopada 2013 r., znak: XXXXXXX, w wyniku nabycia spadku po zmarłym W. J. N., a wysokość i zasady wypłaty ustalonego odszkodowania z tytułu wywłaszczenia określone została stosowanie do przepisów art. 130 i 132 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Wnioskodawczyni i Zainteresowani, jako uprawnieni do otrzymania odszkodowania za wywłaszczenie podlegają, w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnieniu i nie są obowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tytułu kwot uzyskanych w ramach ww. odszkodowania.

W opinii Wnioskodawczyni, ww. zwolnienie znajdzie zastosowanie odpowiednio dla 70% zaliczki ww. odszkodowania, wypłaconej na podstawie art. 12 ust. 5a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, bowiem artykuł ten nie wyłącza stosowania przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, a stanowi jednie przepis szczególny dotyczący terminu wypłaty odszkodowania, którego wysokość ustalana jest stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, jak i dla pozostałej części odszkodowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Warunkiem niezbędnym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest zatem otrzymanie m.in. odszkodowania, które przyznane zostało stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami.

Zwolnienie nie przysługuje jednak jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki:

1.  nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem,
2.  cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny.

Zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2031 z późń. zm.) decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.

Stosownie zaś do art. 12 ust. 4 wskazanej wyżej ustawy nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa:

1.  własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
2.  własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych

*   z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.

Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe (art. 12 ust. 4f ww. ustawy).

W myśl art. 12 ust. 5a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych na wniosek osoby uprawnionej do otrzymania odszkodowania, za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, wypłaca się zaliczkę w wysokości 70% odszkodowania ustalonego przez organ pierwszej instancji w decyzji ustalającej wysokość odszkodowania, o której mowa w ust. 4g. Wypłata zaliczki następuje jednorazowo w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 5 ww. ustawy do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania (art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych).

Zgodnie z art. 23 ww. ustawy w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wymieniona jest w art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147) jako ustawa w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami.

W myśl art. 130 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości.

Zapłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu podlega wykonaniu, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b (art. 132 ust. 1 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 132 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami w sprawach, w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że decyzją Wojewody (..) nr XXXX z dnia 20 listopada 2013 r., znak: XXXX o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "……” nieruchomość położona w T., obręb XX, oznaczona według projektu podziału jako działki nr XXX o pow. XX ha i nr XXX o powierzchni XX ha, zapisana w księdze wieczystej nr XXXX, prowadzonej przez S. R. w T., z dniem ostateczności ww. decyzji stała się własnością Województwa.

W dniu 27 lutego 2014 r. zmarł małżonek Wnioskodawczyni – W. N., właściciel ww. nieruchomości. Na mocy postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o stwierdzenie nabycia spadku po W. N. (sygn. akt XXXX), nieruchomość stała się własnością Wnioskodawczyni oraz Zainteresowanych niebędących stroną postępowania, w udziale po 1/4 każdy.

Decyzją z dnia 28 maja 2015 r. (znak: XXXX) Wojewoda ustalił odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość objętą ww. decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, przyznając odszkodowanie za prawo własności ww. nieruchomości, spadkobiercom W. N. – Wnioskodawczyni oraz Zainteresowanym niebędących stroną postępowania, w kwocie 859 017,00 zł, w tym na rzecz:

1.  Wnioskodawczyni, za prawo własności nieruchomości, w udziale do 1/4 części, w kwocie 214 754,25 zł;
2.  D. M. N., za prawo własności nieruchomości, w udziale do 1/4 części, w kwocie 214 754,25 zł;
3.  R. W. N., za prawo własności nieruchomości, w udziale do 1/4 części, w kwocie 214 754,25 zł;
4.  W. J. N., za prawo własności nieruchomości, w udziale do 1/4 części, w kwocie 214 754,25 zł.

Jak wskazano w treści ww. decyzji ustalającej odszkodowanie została ona wydana m.in. na podstawie art. 12 ust. 4a, 4f, 4g i 5, art. 18 ust. 1, 11,1c i 1e, art. 22 ust. 1 i art. 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, zgodnie z art. 130 ust. 2, art. 132 ust. 1,1a i 2 oraz art. 134 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Jak wskazano, przy tym w ww. decyzji ustalającej odszkodowanie, zgodnie z artykułem 132 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wypłata odszkodowania następuje jednorazowo, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu podlega wykonaniu, z zastrzeżeniem m.in. ust. 1a, który stanowi, że w sprawach w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, zapłata odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna.

Na podstawie art. 12 ust. 5a ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz.U.2015.2031), w związku ze złożeniem wniosku, o którym mowa w przytoczonym ust. 5a, Wnioskodawczyni i Zainteresowanym wypłacono zaliczkę w wysokości 70% odszkodowania ustalonego przez organ pierwszej instancji, a więc w decyzji Wojewody z dnia 28 maja 2015 r„ znak: XXXXX, ustalającej wysokość odszkodowania, tj. kwotę w wysokości 601 311,90 zł, w tym na rzecz:

1.  Wnioskodawczyni kwotę w wysokości 150 327,97 zł;
2.  D. M. N. kwotę w wysokości 150 327,97 zł;
3.  R. W. N. kwotę w wysokości 150 327,97 zł;
4.  W. J. N. kwotę w wysokości 150 327,97 zł.

Uprawnieni do otrzymania odszkodowania, otrzymali kwoty wskazane powyżej przelewami na rachunki bankowe. Pozostałą część odszkodowania Uprawnieni, otrzymać mają w terminie określonym zgodnie z przytoczonym wcześniej art. 132 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jednocześnie wskazano, iż do chwili przekazania gruntów nowemu właścicielowi na nieruchomości prowadzona była działalność gospodarcza, najpierw przez W. N., a następnie przez Wnioskodawczynię, która na mocy porozumienia spadkobierców z dnia 28 lutego 2014 r. prowadziła przedsiębiorstwo prowadzone dotychczas przez spadkodawcę.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny i zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że podstawę przyznania odszkodowania w związku z przejęciem nieruchomości na cele realizacji inwestycji drogowej stanowiły przepisy o gospodarce nieruchomościami. Ponadto nabycie wywłaszczonej nieruchomości przez Wnioskodawczynię i pozostałych współwłaścicieli nastąpiło w drodze spadku, czyli miało charakter nieodpłatny. Cena nie stanowiła więc elementu nabycia, a zatem nie został spełniony jeden warunek wyłączający przedmiotowe zwolnienie. Tym samym wypłacone Wnioskodawczyni i pozostałym osobom odszkodowanie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 us.t 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Wnioskodawczyni i Zainteresowani nie są obowiązani do odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych zarówno od uzyskanej zaliczki jak i pozostałej niewypłaconej kwoty odszkodowania przyznanego w związku z wywłaszczeniem nieruchomości.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.