Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-232/14-2/ALN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-05-12
Teza: Czy przystępując do projektu pn. „…” Gmina Miasto ma prawną możliwość odzyskania podatku od towarów i usług (VAT) od zakupów związanych z realizacją projektu?
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2014 r. (data wpływu 28 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe

Gmina Miasto jako organ władzy publicznej jest zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym w X jako podatnik VAT czynny. Gmina w 2014 roku przystępuje do realizacji projektu pod nazwą: „…”, realizowanego ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w X, w ramach Programu Priorytetowego „…”.

W ramach projektu zostanie zrewaloryzowany zabytkowy Miejski Park w X, w następujących obszarach:

1.  Tereny zielone. Zakres prac będzie obejmował - cięcie pielęgnacyjne drzew, zabiegi pielęgnacyjne w drzewostanie i na krzewach, zakup materiałów do nasadzeń roślin wieloletnich związanych z przywracaniem walorów przyrodniczych, przygotowanie gruntu, przesadzenie roślin, usuwanie drzew i krzewów, wykonanie trawników dywanowych.
2.  Umocnienie skarp i odmulenie cieku wodnego fosy oraz jego napowietrzenie.
3.  Mała architektura.

Zakres prac przewiduje: budowę i modernizację ścieżek/alejek, przeniesienia ławek i koszy do zatoczek, prac remontowych przy ogrodzeniu, wymiany wiaty, remontu altany, konserwacji i remontu mostków, podświetlenia dębu, budowy boiska do gry w boules oraz zakupu urządzeń fitness.

Zaplanowane do realizacji zadania wykonane będą na terenie będącym własnością Gminy Miasto. Beneficjentem projektu będzie Gmina, natomiast realizatorem Jednostka Budżetowa „..” . JB nie jest podatnikiem podatku VAT. Wszystkie faktury, rachunki i umowy dotyczące realizacji opisywanego projektu będą wystawione - na JB.

Projekt ma charakter inwestycyjny. Z efektów projektu będą mogli korzystać wszyscy nieodpłatnie. Gmina Miasto nie będzie czerpała w przyszłości korzyści finansowych z jego realizacji i nie będzie on generował dochodów. Całość działań związanych z projektem nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych.

Realizacja projektu mieści się w katalogu zadań własnych Gminy. W świetle art. 2 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013.594 tekst jednolity) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 10 i 12 do zadań własnych gminy należą m.in. zadania z zakresu ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, sprawy zieleni gminnej i zadrzewień, a także zadania z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

W celu uzyskania dofinansowania do projektu Gmina zobowiązana jest przedłożyć indywidualną interpretację w sprawie możliwości prawnej odliczenia podatku VAT związanego z wydatkami projektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przystępując do projektu pn. „…” Gmina Miasto ma prawną możliwość odzyskania podatku od towarów i usług (VAT) od zakupów związanych z realizacją projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Gmina jako organ władzy publicznej jest zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym w X jako podatnik VAT czynny. Zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług możliwość odliczenia podatku VAT przysługuje podatnikom w zakresie w jakim te towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jeżeli Gmina Miasto z tytułu realizacji ww. projektu nie będzie osiągać żadnych dochodów, nie zostanie spełniony warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy i nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

Ponadto zgodnie z § 13 ust 1 pkt 12 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 roku w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność JST.

Skoro przedsięwzięcie będzie w całości służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców i nie będzie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych Gmina Miasto nie ma możliwości prawnej odzyskania podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej i związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, jako podatnik VAT czynny przystępuje do realizacji projektu pod nazwą: „…” realizowanego ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w X, w ramach Programu Priorytetowego „…”.

Zaplanowane do realizacji zadania wykonane będą na terenie będącym własnością Gminy Miasto. Beneficjentem projektu będzie Gmina, natomiast realizatorem Jednostka Budżetowa „…”. JB nie jest podatnikiem podatku VAT. Wszystkie faktury, rachunki i umowy dotyczące realizacji opisywanego projektu będą wystawione - na JB. Całość działań związanych z projektem nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych.

Realizacja projektu mieści się w katalogu zadań własnych Gminy zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 10 i 12 ustawy o samorządzie gminnym.

Zgodnie z treścią art. 106e. ust. 1 pkt 3, pkt 4, pkt 5 ustawy faktura powinna zawierać:

*   imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

*   numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;

*   numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b.

Zatem, zgodnie z brzmieniem powołanych przepisów, konieczne jest, aby faktury VAT, jako dokumenty potwierdzające rzeczywiste transakcje gospodarcze, zawierały nazwy określające strony transakcji, imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy oraz numer identyfikacji podatkowej.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym wykonanie pewnej usługi lub dostawy towaru, uprawniającym (po spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów prawa) podmiot, dla którego jest wystawiona (nabywcę) do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przedmiotowej sprawie faktycznym nabywcą towarów i usług w związku z realizacją projektu będzie Jednostka Budżetowa „…”, na którą będą wystawiane faktury.

Jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Skoro ustawodawca przyznał podatnikowi prawo odliczenia podatku naliczonego od nabytych (zakupionych) towarów i usług, to podatnik nie może odliczać podatku naliczonego innych nabywców, nawet jednostek organizacyjnych powołanych do wykonywania zadań własnych gminy.

W sytuacji zatem, gdy Wnioskodawca nie dokonał nabycia towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT, nie może być mowy o możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur.

Podsumowując powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”, albowiem to nie Wnioskodawca będzie nabywcą towarów i usług związanych z projektem. Faktury dokumentujące ww. nabycia będą wystawione na inny podmiot, tj. Jednostkę Budżetową „…”.

Reasumując, Gmina Miasto nie będzie miała możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”, ponieważ nie będzie nabywcą towarów i usług związanych z projektem i nie będzie dysponować fakturami zakupu wystawionymi na Wnioskodawcę.

W związku z faktem, że Wnioskodawca wywodzi prawidłowy skutek prawny w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT, to pomimo odmiennej argumentacji, uznano stanowisko za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo należy wskazać, iż od 1 stycznia 2014 r. nie obowiązuje przepis § 13 ust 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietna 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247).

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.