Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.575.2020.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-12-28
Teza: w zakresie braku obowiązku oznaczenia dostawy produktów zawierających w swoim składzie alkohol etylowy (całkowicie skażony) o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu powyżej 1,2% kodem „01”
Słowa kluczowe: ewidencja; napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy-alkohol etylowy skażony; obowiązek-obowiązek ewidencyjny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 2-art. 109

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2020 r. (data wpływu 30 października 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku oznaczenia dostawy produktów zawierających w swoim składzie alkohol etylowy (całkowicie skażony) o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu powyżej 1,2% kodem „01”– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku oznaczenia dostawy produktów zawierających w swoim składzie alkohol etylowy (całkowicie skażony) o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu powyżej 1,2% kodem „01”.

We wniosku przedstawiono następujący zdarzenie przyszłe:

A. Sp. j. (dalej: Wnioskodawca) jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu w Polsce, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynnym.

Wnioskodawca jest producentem środków do pielęgnacji oraz pozostałych środków chemicznych do pojazdów samochodowych, m.in. płynów eksploatacyjnych, odmrażaczy oraz płynów do dezynfekcji. Sprzedawane produkty przez producenta to m.in.:

*   niezamarzające płyny do spryskiwaczy, odmrażacze - CN 3820 00 00,
*   wyroby dezynfekcyjne (płyny, chusteczki), preparaty do czyszczenia klimatyzacji – CN 3808 94 90,
*   chusteczki do szyb - CN 3402 20 20,
*   płyny do spryskiwaczy letnie, płyny do mycia szyb, pianki - CN 3402 20 90,
*   środki do czyszczenia zderzaków, elementów zewnętrznych samochodu, preparat do uszczelek samochodowych - CN 3405 30 00,
*   środki do czyszczenia elementów wewnętrznych z tworzyw sztucznych, preparat antyroszeniowy, niewidzialna wycieraczka - CN 3405 90 90.

W skład oferowanych przez Wnioskodawcę produktów wchodzi alkohol etylowy (od 3,1% do około 79% objętości). W procesie produkcji Wnioskodawca wykorzystuje wyłącznie alkohol etylowy całkowicie skażony, który na podstawie art. 30 ust. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 722 z dnia 23 kwietnia 2020 r., dalej: ustawy o podatku akcyzowym) korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego.

Ponadto, Wnioskodawca zgodnie z dyspozycją art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z dnia 31 lipca 2020 r.), jest zobowiązany, bez wezwania organu podatkowego, do przekazywania, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej informacji o prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej.

Zgodnie z tym, Wnioskodawca co miesiąc wysyła plik JPK\_VAT do organu podatkowego.

Od rozliczenia za październik 2020 r., Wnioskodawca jako podatnik VAT czynny będzie zobowiązany złożyć w wersji elektronicznej JPK\_VAT obejmujący część deklaracyjną i ewidencyjną uwzględniając regulacje określone w rozporządzeniu Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 1988 z dnia 18 października 2019 r.). Z powyższych regulacji wynika, że w pliku JPK VAT dostawy towarów i świadczenie usług prezentowane będą i oznaczone za pomocą symboli GTU.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy na podstawie § 10 ust. 3 pkt 1 lit. a) rozporządzenia przedstawione przez Wnioskodawcę towary tj.:

*   niezamarzające płyny do spryskiwaczy, odmrażacze - CN 3820 00 00,
*   wyroby dezynfekcyjne (płyny, chusteczki), preparaty do czyszczenia klimatyzacji – CN 3808 94 90,
*   chusteczki do szyb - CN 3402 20 20,
*   płyny do spryskiwaczy letnie, płyny do mycia szyb, pianki - CN 3402 20 90,
*   środki do czyszczenia zderzaków, elementów zewnętrznych samochodu, preparat do uszczelek samochodowych - CN 3405 30 00,
*   środki do czyszczenia elementów wewnętrznych z tworzyw sztucznych, preparat antyroszeniowy, niewidzialna wycieraczka - CN 3405 90 90.

które w swoim składzie zawierają alkohol etylowy mieszczą się w kwalifikacji kodu GTU\_01?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wskazane produkty nie spełniają definicji dostawy napojów alkoholowych - alkoholu etylowego, piwa, wina, napojów fermentowanych i wyrobów pośrednich, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym wskazanych w § 10 ust. 3 pkt 1 lit. a) rozporządzenia.

Wynika to bowiem z tego, że sam fakt wykorzystania alkoholu etylowego do produkcji wyrobów nie wywołuje konieczności objęcia takiej sprzedaży kodem GTU\_01. Ponadto, sprzedawanych przez Wnioskodawcę produktów nie można uznać za napoje alkoholowe bowiem nie są to produkty przeznaczone do spożycia.

Jak już zostało wskazane powyżej, zgodnie z treścią § 10 ust. 3 pkt 1 lit. a) rozporządzenia ewidencja dotycząca dostawy napojów alkoholowych - alkoholu etylowego, piwa, wina, napojów fermentowanych i wyrobów pośrednich, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym - zawiera oznaczenie „01”.

Powyższą treść przepisu należy odnieść się do art. 92 oraz 93 ustawy o podatku akcyzowym, które wyjaśniają definicję napoju alkoholowego oraz alkoholu etylowego.

I tak zgodnie z art. 92 ustawy o podatku akcyzowym do napojów alkoholowych w rozumieniu tej ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.

Natomiast w myśl art. 93 ww. ustawy do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się:

1.  wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej,
2.  wyroby objęte pozycjami CN 2204, 2205 i 2206 00, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości,
3.  napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony alkohol etylowy.

Nadto, należy przy tym wskazać, że na mocy art. 30 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy:

1.  całkowicie skażony:
    1.  produkowany na terytorium kraju, nabywany wewnątrzwspólnotowo oraz importowany, jeżeli został całkowicie skażony środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej,
    2.  nabywany wewnątrzwspólnotowo, jeżeli został całkowicie skażony dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje,
    3.  produkowany na terytorium kraju oraz importowany, jeżeli został całkowicie skażony dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez Rzeczpospolitą Polską

\- na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Wykładnia literalna ww. przepisów pozwala stwierdzić, że alkohol etylowy mieści się w definicji napojów alkoholowych. Nadto, alkohol etylowy skażony korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego.

Niemniej jednak, treść przytoczonych punktów nie daje podstaw do twierdzenia, że alkoholem etylowym w rozumieniu przepisów akcyzowych jest wyrób zawierający alkohol etylowy (wyrobem akcyzowym jest jedynie alkohol etylowy zawarty w tych wyrobach; potwierdza to poz. 43 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, z której wynika, że do wyrobów akcyzowych należy, między innymi, alkohol etylowy zawarty w wyrobach niebędących wyrobami akcyzowymi o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% obj.).

Zatem dostawy wyrobów należących do innych niż wymienione działów Nomenklatury Scalonej nie są alkoholem etylowym w rozumieniu przepisów akcyzowych, nawet jeżeli w ich skład wchodzi alkohol etylowy.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy sprzedawane przez niego produkty, w skład których wchodzi alkohol etylowy nie powinny zostać uwzględnione do klasyfikacji w pliku JPK\_VAT GTU\_01 - jako napoje alkoholowe.

Alkohol etylowy jest wyłącznie jednym ze składników sprzedawanych produktów. Wnioskodawca nie sprzedaje tym samym alkoholu etylowego, lecz produkty, które w swoim składzie go zawierają. Na dodatek w żaden sposób produktów tych nie można zakwalifikować do napojów alkoholowych, gdyż produkty Wnioskodawcy nie stanowią produktów zdatnych do spożycia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności – art. 15 ust. 1 ustawy.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika – art. 99 ust. 7c dodany do ustawy od 1 października 2020 r.

Z dniem 1 października 2020 r. wszedł w życie art. 99 ust. 11c ustawy o VAT, z którego wynika, że deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730 i 848), który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy – art. 99 ust. 13b ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r., podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1.  rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2.  kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3.  kontrahentów;
4.  dowodów sprzedaży i zakupów.

Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji – art. 109 ust. 3b ustawy, w brzmieniu dodanym z dniem 1 października 2020 r.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji – art. 109 ust. 14 ustawy.

Na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 ustawy, 15 października 2019 r. Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju wydał rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019, poz. 1988 z późn. zm., dalej: „Rozporządzenie”), którego przepisy weszły w życie z dniem 1 października 2020 r.

Zgodnie z § 10 ust. 3 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia, poza danymi, o których mowa w ust. 1 i 2, ewidencja zawiera oznaczenia dotyczące dostawy napojów alkoholowych - alkoholu etylowego, piwa, wina, napojów fermentowanych i wyrobów pośrednich, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym - oznaczeniem „01”.

Do napojów alkoholowych w rozumieniu art. 92 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. 2020, poz. 722, z późn. zm.) zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.

W myśl art. 93 ust. 1 ww. ustawy, do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się:

1.  wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej;
2.  wyroby objęte pozycjami CN 2204, 2205 i 2206 00, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości;
3.  napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony alkohol etylowy.

W myśl mocy art. 30 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy:

1.  całkowicie skażony:
    1.  produkowany na terytorium kraju, nabywany wewnątrzwspólnotowo oraz importowany, jeżeli został całkowicie skażony środkiem skażającym dopuszczonym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej,
    2.  nabywany wewnątrzwspólnotowo, jeżeli został całkowicie skażony dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym skażenie następuje,
    3.  produkowany na terytorium kraju oraz importowany, jeżeli został całkowicie skażony dodatkowymi środkami skażającymi dopuszczonymi przez Rzeczpospolitą Polską

\- na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Definicja alkoholu etylowego dla potrzeb podatku akcyzowego jest bardzo szeroka i obejmuje między innymi wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% obj., objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej. W efekcie, dla potrzeb podatku akcyzowego np. skażony alkohol etylowy zawarty w wyrobach takich jak: płyny do dezynfekcji, płyny do mycia szyb, płyny do spryskiwaczy, który korzysta ze zwolnień określonych w art. 30 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym, nadal wypełnia ustawową definicję alkoholu etylowego, chociaż nie jest przeznaczony do spożycia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynnym.

Wnioskodawca jest producentem środków do pielęgnacji oraz pozostałych środków chemicznych do pojazdów samochodowych, m.in. płynów eksploatacyjnych, odmrażaczy oraz płynów do dezynfekcji. Sprzedawane produkty przez producenta to m.in.:

*   niezamarzające płyny do spryskiwaczy, odmrażacze - CN 3820 00 00,
*   wyroby dezynfekcyjne (płyny, chusteczki), preparaty do czyszczenia klimatyzacji – CN 3808 94 90,
*   chusteczki do szyb - CN 3402 20 20,
*   płyny do spryskiwaczy letnie, płyny do mycia szyb, pianki - CN 3402 20 90,
*   środki do czyszczenia zderzaków, elementów zewnętrznych samochodu, preparat do uszczelek samochodowych - CN 3405 30 00,
*   środki do czyszczenia elementów wewnętrznych z tworzyw sztucznych, preparat antyroszeniowy, niewidzialna wycieraczka - CN 3405 90 90.

W skład oferowanych przez Wnioskodawcę produktów wchodzi alkohol etylowy (od 3,1% do około 79% objętości). W procesie produkcji Wnioskodawca wykorzystuje wyłącznie alkohol etylowy całkowicie skażony, który na podstawie art. 30 ust. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego.

Wnioskodawca co miesiąc wysyła plik JPK\_VAT do organu podatkowego. Od rozliczenia za październik 2020 r., Wnioskodawca jako podatnik VAT czynny będzie zobowiązany złożyć w wersji elektronicznej JPK\_VAT obejmujący część deklaracyjną i ewidencyjną uwzględniając regulacje określone w rozporządzeniu Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług. Z powyższych regulacji wynika, że w pliku JPK VAT dostawy towarów i świadczenie usług prezentowane będą i oznaczone za pomocą symboli GTU.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy na podstawie § 10 ust. 3 pkt 1 lit. a) rozporządzenia przedstawione przez Wnioskodawcę towary, które w swoim składzie zawierają alkohol etylowy mieszczą się w kwalifikacji kodu GTU\_01.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy należy wskazać, że obowiązek oznaczenia w ewidencji dostaw towarów należących do grupy GTU „01” dotyczy wyłącznie dostaw napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia. Zatem towary takie jak np. płyny do spryskiwaczy, płyny dezynfekujące, płyny do mycia szyb itp., które zawierają w swoim składzie alkohol etylowy skażony tj. alkohol, który nie jest przeznaczony do spożycia, nawet jeśli towary te zawierają powyżej 1,2% alkoholu etylowego nie powinny być oznaczane symbolem GTU „01”.

Zatem, skoro w skład oferowanych przez Wnioskodawcę produktów objętych pytaniem wniosku wchodzi alkohol etylowy (od 3,1% do około 79% objętości) oraz w procesie produkcji Wnioskodawca wykorzystuje wyłącznie alkohol etylowy całkowicie skażony tj. nieprzeznaczony do spożycia, to produkty te nie podlegają w ewidencji dostaw towarów oznaczeniu kodem GTU „01”.

W konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany w prowadzonej ewidencji dla celów podatku od towarów i usług do stosowania oznaczenia dostawy produktów będących przedmiotem wniosku, tj.: niezamarzających płynów do spryskiwaczy, odmrażaczy (CN 3820 00 00); wyrobów dezynfekcyjnych (płynów, chusteczek), preparatów do czyszczenia klimatyzacji (CN 3808 94 90); chusteczek do szyb (CN 3402 20 20); płynów do spryskiwaczy letnich, płynów do mycia szyb, pianki (CN 3402 20 90); środków do czyszczenia zderzaków, elementów zewnętrznych samochodu, preparatu do uszczelek samochodowych (CN 3405 30 00); środków do czyszczenia elementów wewnętrznych z tworzyw sztucznych, preparatu antyroszeniowego, niewidzialnej wycieraczki (CN 3405 90 90), które w swoim składzie zawierają alkohol etylowy, kodem GTU „01”.

Tym samym, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.