Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-767/10-3/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-08-03
Teza: Określenie stawki podatku VAT dla sprzedaży suplementu diety - PKWiU 15.89.14-90.99.
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; dieta-suplement diety; przetwórstwo; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19 lipca 2010 r. (data wpływu 22 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku VAT dla sprzedaży suplementu diety - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku VAT dla sprzedaży suplementu diety.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów usług (Dz. U. 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 ustawy przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów usług, stawka podatku VAT wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. W myśl postanowień art. 41 ust. 12 cytowanej ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r., 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7 % z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W wyżej wymienionym załączniku, pod pozycją nr 34 wymienione zostały towary o symbolu PKWiU 15.89.14 - produkty spożywcze pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane - z wyłączeniem ekstraktów słodowych (PKWiU 15.89.14-30.1).

Zmiany w klasyfikacjach statystycznych wydawanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej oraz w kluczach powiązań między tymi klasyfikacjami wprowadzone po dniu wejścia w życie tej ustawy nie powodują zmian w opodatkowaniu podatkiem jeżeli nie zostały określone w ustawie (art. 41 ust. 14 ustawy o podatku od towarów i usług).

Zgodnie z zasadami metodologicznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (pkt 7 - sposób zaliczania produktów do poszczególnych grupowań) zawartymi w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264) zaliczenie określonego produktu do właściwego grupowania PKWiU 2008 należy do obowiązków producenta (usługodawcy) tego produktu.

Wnioskodawca prowadzi sprzedaż suplementów diety na terenie RP stosując stawkę podatku VAT - 22%. Suplement diety, Wnioskodawca klasyfikuje pod symbolem PKWiU 15.89.14-90.- Przetwory spożywcze, pozostałe gdzie indziej niewymienione.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowo zostanie zastosowana stawka podatku VAT w wysokości 7% dla sprzedaży suplementu diety sklasyfikowanego pod symbolem PKWiU 15.89.14-90.99 - Przetwory spożywcze pozostałe, gdzie indziej niewymienione.

Zdaniem Wnioskodawcy, suplementy diety powinny zostać objęte 7% stawką podatku VAT. Na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 roku (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) o podatku od towarów i usług, stawka podatku dla w/w produktów wynosi 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie, zaznaczyć należy, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

W myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.) – dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42 poz. 264 ze. zm.).

Obowiązek prawidłowego zakwalifikowania danej czynności do właściwego grupowania PKWiU ciąży na podmiocie wykonującym te czynności. Tutejszy Organ nie jest właściwym do dokonania klasyfikacji omawianych towarów bądź do oceny prawidłowości przedstawionej klasyfikacji. Zgodnie bowiem z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wskazanymi w pkt 7.3 załącznika do ww. rozporządzenia Rady Ministrów, zaliczenie określonego produktu do właściwego grupowania PKWiU należy do obowiązków producenta tego produktu. Tut. Organ może jedynie, na podstawie klasyfikacji statystycznej danego wyrobu przedstawionej przez wnioskodawcę, określić prawidłową stawkę podatku przy jego sprzedaży. Niniejsza interpretacja została zatem wydana w oparciu o klasyfikację statystyczną omawianych towarów podaną przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Za dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy – uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Według art. 2 pkt 6 ww. ustawy towarami są rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 41 ust. 13 ww. ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż dostawa wymienionych we wniosku produktów jest czynnością podlegającą opodatkowaniu, a wybierając właściwą dla określonego wyrobu lub usługi stawkę podatku VAT kierować należy się ustalonym na podstawie rozporządzenia symbolem PKWiU. W sytuacji jednak gdy określona usługa lub towar nie zostały wymienione w klasyfikacjach PKWiU, podlegają one opodatkowaniu stawką 22%.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0%.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W pozycji 34 tego załącznika wymieniony został symbol PKWiU 15.89.14 „Produkty spożywcze pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane – z wyłączeniem ekstraktów słodowych (PKWiU 15.89.14-30.1)”.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi sprzedaż na terenie kraju suplementu diety, zaklasyfikowanego pod symbolem PKWiU 15.89.14-90.99, produkt nie jest ekstraktem słodowym.

Odnosząc wskazane regulacje prawne do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, przedstawionego przez Wnioskodawcę, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie prawidłowej stawki podatku do sprzedaży suplementu diety jest uzależnione od prawidłowego zaklasyfikowania tego produktu w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Istotnym pozostaje w tej sprawie fakt, iż produkt ten Wnioskodawca zaklasyfikował pod symbolem PKWiU 15.89.14-90.99, mieszczącym się w grupowaniu PKWiU 15.89.14 – produkty spożywcze pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane – z wyłączeniem ekstraktów słodowych (PKWiU 15.89.14-30.1) załącznika Nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem, Wnioskodawca dokonując sprzedaży przedmiotowego towaru sklasyfikowanego jako PKWiU 15.89.14-90.99, jest uprawniony do zastosowania dla tej sprzedaży preferencyjnej 7% stawki podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 2.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.