Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.484.2025.1.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z montażem
instalacji fotowoltaicznej na budynku OSP oraz bieżącym
utrzymaniem instalacji. Uznanie nieodpłatnego użyczenia
budynku OSP wraz z budynkiem garażowym na rzecz OSP za
czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Uznanie czynności dostarczania mediów (energia eklektyczna,
woda, ścieki) na rzecz OSP za czynność niepodlegającą
opodatkowaniu podatkiem VAT. Sposób udokumentowania
ww. czynności.
Słowa kluczowe: faktura
media
odliczenia-prawo do odliczenia
użyczenie
współczynnik-prewspółczynnik
zadania-zadania własne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:

      prawa do odliczenia VAT naliczonego w związku z montażem instalacji
      fotowoltaicznej na budynku OSP w ... oraz bieżącym utrzymaniem instalacji,
      uznania nieodpłatnego użyczenia budynku OSP wraz z budynkiem garażowym na
      rzecz OSP za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
      uznania czynności dostarczania mediów (energia eklektyczna, woda, ścieki) na rzecz
      OSP za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
        sposobu udokumentowania ww. czynności.
    Uzupełnili go Państwo 11 czerwca 2025 r. (data wpływu) oraz 13 czerwca 2025 r. (data
    wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina realizuje swoje
    ustawowe zadania wynikające z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1465, 1572, 1907, 1940), który stanowi, że gminy
    wykonują zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, natomiast
    zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gmin należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do
    zadań własnych Gminy, wskazanych w art. 7 ust. 1 tej ustawy należą m.in. sprawy
    porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej, czy też
    zaopatrzenia w energię elektryczną.
    Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego zamierza zrealizować zadanie pt. „...”
    zgodnie z wnioskiem złożonym do WFOŚiGW polegające m.in. na montażu instalacji na
    budynku użyteczności publicznej wraz z magazynem energii w miejscowości ..., w którym
    to budynku mieści się Ochotnicza Straż Pożarna oraz budynek garażowy. Zadanie będzie
    realizowane w celu zwiększenia wykorzystania energii pochodzącej ze źródeł
    odnawialnych. W roku 2023 r. został zakończony gruntowny remont budynku. W ramach
    modernizacji została przeprowadzona termomodernizacja wraz z montażem
    dwufunkcyjnej pompy ciepła i rekuperacji. Montaż instalacji fotowoltaicznej wraz z
    magazynem jest niezbędny, aby zrównoważyć zużycie energii generowane przez pompę
    ciepła, rekuperację i zwyczajowe użytkowanie budynku. Budynek ten znajduje się w
    zarządzie Urzędu Gminy ... . Budynek będzie użytkowany jako miejsce spotkań
    społeczności ..., członków Ochotniczej Straży Pożarnej oraz miejsce spotkań mieszkańców
    ościennych miejscowości. Będzie służył jako miejsce, w którym będą zebrania sołeckie, jak
    również będzie wykorzystywany przez Urząd Gminy ... celem przeprowadzania zebrań,
    spotkań i konsultacji z mieszkańcami. Budynek, na którym zostanie zamontowana
    instalacja fotowoltaiczna, nie będzie wykorzystywany do celów komercyjnych, tj. w
    szczególności Gmina nie dokonuje i nie będzie dokonywać odpłatnego wynajmu
    /dzierżawy pomieszczeń/powierzchni znajdujących się w budynku. Również panele
    fotowoltaiczne umieszczone na budynku nie będą wykorzystywane w taki sposób (nie
    będą one przedmiotem, np. dzierżawy, czy też najmu).
    Planowane jest nieodpłatne użyczeniu budynku na rzecz OSP w ... (m.in. szkolenia,
    spotkania integracyjne) w czasie kiedy sala nie jest wykorzystywana na potrzeby Gminy.
    Gmina zawiera umowy z dostawcami mediów energia eklektyczna, woda, ścieki. Gmina
    planuje obciążać OSP ... kosztami z tytułu zużycia mediów (energia eklektyczna, woda,
    ścieki) opłatą zryczałtowaną w wysokości 30% poniesionych kosztów. OSP nie będzie miało
    możliwości zwierania umów z dostawcami mediów, ponieważ budynek jest własnością
    Gminy, która nieodpłatnie będzie użyczać pomieszczenia OSP. Kwestia obciążenia
    opłatami za media zostanie uregulowana w umowie o bezpłatne użyczenie. Planowany

    jest zapis, iż Gmina będzie obciążać OSP opłatą zryczałtowaną w ww. wysokości 30%
    poniesionych kosztów zużycia mediów za użyczenie pomieszczeń w budynku OSP.
    Budynek garażowy wykorzystywany jest wyłącznie do zapewnienia gotowości bojowej i nie
    jest przedmiotem najmu/dzierżawy. Faktury dokumentujące zadanie pn. „...” będą
    wystawione na Gminę ... . Wykonawca wyłoniony w drodze postępowania zgodnie z
    ustawą PZP wystawi fakturę po wykonaniu zadania. Planowany całkowity koszt zadania
    „...” - 150.000,00 zł.
    Ustalona dla Urzędu Gminy ostateczna wartość prewspółczynnika (tj. proporcji, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT) na rok 2024 wyniosła 5%. Urząd Gminy dokonał
    kalkulacji prewspółczynnika zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. Z kolei, współczynnik (proporcja, o której mowa w art. 90 ust. 2-3 ustawy o
    VAT) wyniósł dla Urzędu Gminy za rok 2024 - 100%.
    Gmina wskazuje, że celem instalacji paneli fotowoltaicznych jest obniżenie kosztów
    utrzymania budynku użyteczności publicznej, poprzez zmniejszenie kosztów energii
    elektrycznej. System fotowoltaiczny na budynku zostanie podłączony do sieci lokalnego
    Operatora Systemu Dystrybucyjnego (dalej: „OSD”). W celu prowadzenia rozliczeń z
    prosumentem, zgodnie z art. 4c ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
    źródłach energii (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1361z późn. zm.), dalej – „ustawa o OZE”,
    sprzedawca prowadzi dla niego konto (konto prosumenta), na którym ewidencjonuje ilość
    energii elektrycznej pobranej i wprowadzonej przez prosumenta oraz wartość energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wobec wartości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci przez prosumenta w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Nadwyżka energii elektrycznej zostanie wprowadzona do sieci lokalnej OSD. Gmina będzie
    zarówno jako odbiorca energii elektrycznej, jak i prosument energii elektrycznej. Gmina -
    jako prosument - w związku z rozliczeniem w modelu net-billing, wprowadzenie do sieci
    energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej będzie traktować jako
    czynności opodatkowane VAT (odpłatna dostawa towarów w postaci energii elektrycznej).
    W związku z tym Gmina będzie wystawiać faktury na sprzedawcę tytułem wprowadzenia
    do sieci energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej.
    Podkreślenia wymaga to, iż przedmiotowa instalacji fotowoltaiczna zainstalowana na
    budynku będzie instalacją typu „on grid”, która nie jest w stanie funkcjonować bez
    zewnętrznego źródła energii elektrycznej.
    Instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług - system fotowoltaiczny na budynku zostanie podłączony
    do sieci lokalnego Operatora Systemu Dystrybucyjnego (dalej: „OSD”). W celu prowadzenia
    rozliczeń z prosumentem, zgodnie z art. 4c ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 z późn. zm.), dalej –
    „ustawa o OZE”, sprzedawca prowadzi dla niego konto (konto prosumenta), na którym
    ewidencjonuje ilość energii elektrycznej pobranej i wprowadzonej przez prosumenta oraz
    wartość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wobec wartości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci przez prosumenta w celu jej zużycia na potrzeby
    własne. Nadwyżka energii elektrycznej zostanie wprowadzona do sieci lokalnej OSD.
    Gmina będzie zarówno jako odbiorca energii elektrycznej, jak i prosument energii
    elektrycznej. Gmina - jako prosument - w związku z rozliczeniem w modelu net-billing,
    wprowadzenie do sieci energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej
    będzie traktować jako czynności opodatkowane VAT (odpłatna dostawa towarów w
    postaci energii elektrycznej). W związku z tym Gmina będzie wystawiać faktury na
    sprzedawcę tytułem wprowadzenia do sieci energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
    fotowoltaicznej.
    Instalacja fotowoltaiczna wykorzystywana będzie:

      a) zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust.
        2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność
        gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Są to cele wymienione zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 14, 15, 17 i 20 ustawy o samorządzie
    gminnym oraz sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej przez panele fotowoltaiczne,
    której odbiorcą będzie Operator System Dystrybucji zgodnie z art. 4c ust. 1 ustawy z dnia
    20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 z
    późn. zm.).
    W sytuacji, gdy instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana zarówno do działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o podatku od towarów i usług nie będzie całkowitej możliwości bezpośredniego
    przypisania wszystkich ponoszonych wydatków do celów działalności gospodarczej, jak i
    do celów nie związanych z działalnością gospodarczą. Jedyną możliwością jest
    zastosowanie prewspółczynnika, o którym mowa w art 86 ust. 2a ustawy o VAT, który dla
    Gminy ... za 2024 r. wynosi 5%. Instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana do
    czynności zwolnionych z VAT i podlegających opodatkowaniu.
    Będzie możliwość wyodrębnienia wydatków poniesionych na instalację fotowoltaiczną z
    całego projektu pn. „...”. Mogą Państwo w umowie zawrzeć zapis, iż faktura za montaż
    instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii musi być odrębnie zafakturowana.
    Panele fotowoltaiczne na budynku OSP ... będą stanowiły mikroinstalację w rozumieniu
    przepisów o odnawialnych źródłach energii. Będzie również zawarta umowa z
    dystrybutorem energii elektrycznej.
    Pytania
      1. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku
        nabyciem (montażem) paneli fotowoltaicznych na budynku OSP w ... oraz bieżące
        utrzymanie instalacji?
      2. Czy nieodpłatne użyczenie budynku na rzecz OSP stanowi czynność opodatkowaną
        VAT na gruncie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT?
      3. Czy opłata ryczałtowa za zużyte media (woda, energia elektryczna, ścieki) należna
        Gminie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie przepisów
        ustawy o VAT?
      4. W jaki sposób ww. czynność powinna być udokumentowana fakturą VAT czy notą
        księgową?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w
    przedmiotowej sprawie. Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w
    każdym przypadku istotne jest więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których
    naliczono VAT:
      zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz

      pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
      opodatkowanymi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z
    wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji,
    nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Zatem, w przypadku, gdy Gmina realizuje
    należące do niej zadania na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w
    okolicznościach właściwych również dla podmiotów prowadzących działalność
    gospodarczą - powinna być co do zasady traktowana jako podatnik VAT, gdyż w
    przedmiotowym zakresie działa ona w sposób analogiczny do tych podmiotów.
    Zdaniem Gminy, nie powinna być ona traktowana inaczej/mniej korzystnie niż inne
    podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające w
    związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów/usług
    niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Skoro Gmina jako
    czynny podatnik VAT, zobowiązana jest uiszczać VAT należny z tytułu świadczonych usług z
    dostawy towarów, powinna ona mieć prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    warunkujących możliwość ich świadczenia.
    Mając na względzie powyższe, w ocenie Gminy:
      w przedmiotowej sprawie będzie ona występowała w roli podatnika VAT oraz
      wydatki związane z realizacją zadania „...”oraz wydatki związane z bieżącym
      utrzymaniem Instalacji, pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez
      Gminę czynnościami opodatkowanymi, tj. wprowadzaniu do sieci energetycznej
      prądu, który zostanie wyprodukowany w Instalacji zamontowanej na budynku OSP w
      ... .
    Budynek OSP w ... wykorzystywany jest/będzie częściowo do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu (realizacja zadań własnych Gminy z zakresu utrzymania porządku
    publicznego, ochrony przeciwpożarowej, zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty), a
    częściowo do czynności opodatkowanych (wprowadzenie do sieci energetycznej prądu). Z
    tego względu, w ocenie Gminy, przysługuje jej prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków poniesionych na realizację zadania oraz na bieżące utrzymanie Instalacji przy
    zastosowaniu prewspółczynnika VAT, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

    Zdaniem Gminy, w tym celu powinna ona stosować prewspółczynnik, o którym mowa w
    Rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999 z późn. zm.). Powyższe
    znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z 28 lutego 2025 r. o sygn.
    0112-KDIL1-1.4012.36.2025.1.DS.
    Reasumując, Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia
    VAT naliczonego od wydatków na realizację Projektu oraz bieżące utrzymanie Instalacji,
    przy zastosowaniu prewspółczynnika.
    Ad. 2
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się - w świetle art. 8
    ust. 1 ustawy - każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Ponadto, w myśl art. 8 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
    w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni
    i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika.
    Ponadto należy wskazać, że w świetle art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uznaje się za
    podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych. Z cyt. wyżej przepisu wynika, że wyłączenie z grona podatników
    VAT dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz odnosi się tylko do tych czynności,
    które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa, do
    realizacji których zostały one powołane. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że
    jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w
    zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie
    realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane
    przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.
    czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp.,
    umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności
    mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na gruncie podatku od towarów i usług jednostki samorządu terytorialnego mogą
    występować w dwóch różnych rolach:
      podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz

      podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
      umów cywilnoprawnych.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym,
    Gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w
    zakresie ochrony przeciwpożarowej. W celu realizacji ww. zadania, Gmina ma zamiar
    użyczyć budynek wraz z budynkiem garażowym OSP w ... . Zdaniem Wnioskodawcy,
    istnienie OSP na obszarze Gminy leży w interesie lokalnej społeczności i w pełni
    koresponduje z zadaniem zawartym w cytowanym art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o
    samorządzie gminnym.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane zdarzenie nie będzie podlegało
    podatkowi od towarów i usług („VAT”) z uwagi na fakt, iż Gmina nie występuje w tym
    zakresie w roli podatnika, tj. nieodpłatne użyczenie budynku OSP wraz budynkiem
    garażowym na rzecz OSP w ... nie będzie rodziło obowiązku podatkowego na gruncie VAT.
    Ad. 3 (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Ze świadczeniem usługi mamy do czynienia również w sytuacji, gdy podatnik dokonuje
    czynności działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej. Wówczas przyjmuje
    się, że dla celów podatku od towarów i usług podatnik sam nabył usługę od faktycznego
    wykonawcy, a następnie wyświadczył tę usługę (art. 8 ust. 2 ustawy o VAT). Zużycie wody,
    energii elektrycznej, odprowadzanie ścieków (określane jako media) co do zasady powinny
    być uważane za odrębne świadczenia od usługi najmu, jeżeli najemca ma możliwość
    wyboru sposobu korzystania z nich poprzez decydowanie o wielkości ich zużycia. Sytuacja
    taka występuje w szczególności w przypadku odrębnego rozliczania tych mediów w
    oparciu o wskazania liczników. W takim przypadku muszą Państwo dokonywać
    refakturowania usług mediów.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w przypadku kiedy najemca jest obciążony
    za media opłatą ryczałtową i media nie są rozliczane na podstawie wskazań liczników
    wówczas czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ad. 4
    Jeśli Gmina nie rozlicza mediów na podstawie liczników z OSP ... (podmiotem użyczającym)
    może wystawiać notę księgową dokumentującą, a czynność ta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest:
      prawidłowe w zakresie:
        prawa do odliczenia VAT naliczonego w związku z montażem instalacji
        fotowoltaicznej na budynku OSP w ... oraz bieżącym utrzymaniem instalacji,
        uznania nieodpłatnego użyczenia budynku OSP wraz z budynkiem garażowym
        na rzecz OSP za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
      nieprawidłowe w zakresie:
        uznania czynności dostarczania mediów (energia eklektyczna, woda, ścieki) na
        rzecz OSP za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
        sposobu udokumentowania ww. czynności.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    W świetle art. 8 ust. 2 ustawy w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również
    nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego
    świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    W myśl bowiem art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zatem opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie
    towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność
    gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego
    pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w
    całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych
    nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, podatnik nie powinien
    opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.
    Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy cytowanego wyżej przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli
    nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu, nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie
    uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Jednocześnie w świetle art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym
    imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną
    osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie
    usługi, w tym samym zakresie.
    Zatem, konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za
    świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej
    usługi.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
      podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
      podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
      umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest
    możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im

    specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych
    czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów
    cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 14, 15, 17 i 20 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania te obejmują sprawy dotyczące porządku publicznego i
      bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w
      tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego,
      utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym
      tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania
      programów pobudzania aktywności obywatelskiej oraz współpracy ze
      społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;

      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:

          udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
          odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o
          której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
          ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
          niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
          instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku, gdy instalacja
          odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot
          odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
          ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
          instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku, gdy instalacja
          odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot
          odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę
          na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
          odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci

        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
        odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
        ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Według art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej "kontem prosumenta", na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej "depozytem prosumenckim".
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,

        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
          1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
          2) ust. 1a pkt 1.
          Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
          1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
            obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje
            koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
          2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii
            elektrycznej dla czerwca 2022 r.
          – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;

      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
        który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014
        r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit.
        c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Zauważenia wymaga, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Zamierzają Państwo zrealizować zadanie pt. „...”, polegające m.in. na montażu
    instalacji na budynku użyteczności publicznej wraz z magazynem energii. Budynek, na
    którym zostanie zamontowana instalacja fotowoltaiczna, nie będzie wykorzystywany do
    celów komercyjnych, tj. w szczególności Gmina nie dokonuje i nie będzie dokonywała
    odpłatnego wynajmu/dzierżawy pomieszczeń/powierzchni znajdujących się w budynku.
    Planowane jest nieodpłatne użyczeniu budynku na rzecz OSP (m.in. szkolenia, spotkania
    integracyjne) w czasie kiedy sala nie jest wykorzystywana na potrzeby Gminy. Budynek
    garażowy wykorzystywany jest wyłącznie do zapewnienia gotowości bojowej i nie jest
    przedmiotem najmu/dzierżawy. Celem instalacji paneli fotowoltaicznych jest obniżenie
    kosztów utrzymania budynku użyteczności publicznej, poprzez zmniejszenie kosztów
    energii elektrycznej. System fotowoltaiczny na budynku zostanie podłączony do sieci
    lokalnego Operatora Systemu Dystrybucyjnego. W celu prowadzenia rozliczeń z
    prosumentem, zgodnie z art. 4c ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii,
    sprzedawca prowadzi dla niego konto (konto prosumenta), na którym ewidencjonuje ilość
    energii elektrycznej pobranej i wprowadzonej przez prosumenta oraz wartość energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wobec wartości energii
    elektrycznej pobranej z tej sieci przez prosumenta w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Nadwyżka energii elektrycznej zostanie wprowadzona do sieci lokalnej OSD. Gmina będzie
    zarówno jako odbiorca energii elektrycznej, jak i prosument energii elektrycznej. Gmina -
    jako prosument - w związku z rozliczeniem w modelu net-billing, wprowadzenie do sieci

    energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej będzie traktować jako
    czynności opodatkowane VAT (odpłatna dostawa towarów w postaci energii elektrycznej).
    W związku z tym Gmina będzie wystawiać faktury na sprzedawcę tytułem wprowadzenia
    do sieci energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej. Panele
    fotowoltaiczne na budynku OSP ... będą stanowiły mikroinstalację w rozumieniu
    przepisów o odnawialnych źródłach energii. Będzie również zawarta umowa z
    dystrybutorem energii elektrycznej.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z
    odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję
    działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
    dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4
    ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym
    zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności
    gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym
    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona
    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – bowiem będą Państwo dokonywać

    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w ww. mikroinstalacjj nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej – umowy zawartej z
    przedsiębiorstwem energetycznym.
    Jak Państwo wskazali, wytworzona w instalacji fotowoltaicznej i wprowadzona do sieci
    energia elektryczna, będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”. Model ten przewiduje,
    że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie zapisywana
    wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie JST.
    Z przepisów ustawy OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
    ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
    wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
    wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
    prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym
    energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę
    równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacjach.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnym
    źródle energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, będą
    Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało
    wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości
    energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość
    środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną
    wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę
    zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej
    energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań
    prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej
    energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta
    na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany czynny podatnik VAT, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będą dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, z którym zostanie zawarta umowa, dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.

    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej zamontowanej na budynku OSP w ramach
    zadania pn. „...”, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania nr 1, tj. prawa do odliczenia VAT
    naliczonego w związku z montażem instalacji fotowoltaicznej na budynku OSP w ... oraz
    bieżącym utrzymaniem instalacji, wskazuję, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1
    ustawy, generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają
    regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
      celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
      o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;

      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Według art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związana z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej licznie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością,
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością i poza tą działalnością,
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności
        innej niż gospodarcza, średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do
        działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej
        do działalności gospodarczej poza
        tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji” oraz
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania

    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego, czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją ww.
    zadania do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem
    podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem będą mieli Państwo obowiązek
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków będzie
    możliwe będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak będzie
    natomiast takiego prawa w stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi
    wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast, jeżeli nie będą mieli Państwo możliwości przypisania w całości poniesionych
    wydatków na realizację projektu do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą
    przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz ww. rozporządzenia.
    Z przedstawionych okoliczności wynika, że będą mieli Państwo możliwość wyodrębnienia
    wydatków poniesionych na instalację fotowoltaiczną z całego ww. projektu.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych w ramach realizowanego zadania na wykonanie
    instalacji fotowoltaicznej, zauważam, że instalacja ta będzie służyła do produkcji prądu,
    którego dostawa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie wskazuję, że
    ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla dostawy prądu.
    Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – zadanie będzie realizowane w celu zwiększenia
    wykorzystania energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych. Celem instalacji paneli
    fotowoltaicznych jest obniżenie kosztów utrzymania budynku użyteczności publicznej,
    poprzez zmniejszenie kosztów energii elektrycznej. Budynek, na którym zostanie
    zamontowana instalacja fotowoltaiczna, nie będzie wykorzystywany do celów
    komercyjnych, tj. w szczególności Gmina nie dokonuje i nie będzie dokonywać odpłatnego
    wynajmu/dzierżawy pomieszczeń/powierzchni znajdujących się w budynku. Również
    panele fotowoltaiczne umieszczone na budynku nie będą wykorzystywane w taki sposób
    (nie będą one przedmiotem, np. dzierżawy, czy też najmu). Budynek będzie użytkowany
    jako miejsce spotkań społeczności, członków Ochotniczej Straży Pożarnej oraz miejsce
    spotkań mieszkańców ościennych miejscowości. Będzie służył jako miejsce, w którym
    będą zebrania sołeckie, jak również będzie wykorzystywany przez Urząd Gminy celem
    przeprowadzania zebrań, spotkań i konsultacji z mieszkańcami. Planowane jest
    nieodpłatne użyczeniu budynku na rzecz OSP (m.in. szkolenia, spotkania integracyjne) w
    czasie kiedy sala nie jest wykorzystywana na potrzeby Gminy. Budynek garażowy
    wykorzystywany jest wyłącznie do zapewnienia gotowości bojowej i nie jest przedmiotem
    najmu/dzierżawy.
    Powyższe okoliczności wskazują, że część zadania dotycząca wykonania instalacji
    fotowoltaicznej będzie miała związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze jej
    imperium, czyli zadań własnych, a zatem będą miały związek z czynnościami
    niepodlegającymi opodatkowaniu VAT (wykonywanymi poza działalnością gospodarczą).
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją wytworzenia instalacji fotowoltaicznej Państwa działania w
    charakterze prosumenta, będą stanowiły działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem, niekorzystającą
    ze zwolnienia należy uznać, że wydatki poniesione na montaż instalacji fotowoltaicznej w
    ramach ww. zadania będą miały związek zarówno z działalnością gospodarczą
    (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT), jak i z działalnością inną niż działalność
    gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).

    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem w związku z ponoszeniem nakładów na wykonanie instalacji fotowoltaicznej w
    ramach ww. zadania polegającego na montażu instalacji fotowoltaicznej na budynku OSP,
    w sytuacji, gdy - jak wynika z wniosku - nie będą mieli Państwo możliwości przypisania
    ponoszonych wydatków na montaż instalacji fotowoltaicznej w ramach ww. zadania w
    całości do działalności gospodarczej, to będzie przysługiwało Państwu, na podstawie art.
    86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad
    określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia. Tak obliczony
    podatek naliczony będzie podlegał odliczeniu w całości, ponieważ z opisu sprawy wynika,
    że ponoszone wydatki związane z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej nie będą
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku.
    Zauważenia przy tym wymaga, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego będą
    mogli Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    określonych w art. 88 ustawy.
    Podsumowując, będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia VAT naliczonego w
    związku z montażem instalacji fotowoltaicznej na budynku OSP w ... oraz bieżącym
    utrzymaniem instalacji, w takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz
    rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r.
    Tym samym, Państwa stanowisko, w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów z czynnością opodatkowaną mamy do
    czynienia wtedy, gdy podlega ona opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy oraz jest
    dokonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Umowa użyczenia jest umową uregulowaną w art. 710-719 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 710 k.c.:
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy tj. oddanie rzeczy do używania w
    pewnym czasie i nieodpłatność.
    Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to, że oddanie do bezpłatnego
    używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
    Treść wyżej powołanych przepisów wskazuje, że aby uznać dane świadczenie usług za
    opodatkowane podatkiem VAT musi ono być odpłatne, w myśl art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy, bądź też nieodpłatne, ale spełniające warunki wynikające z art. 8 ust. 2
    ustawy.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, musi istnieć
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie
    usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Natomiast dla ustalenia, czy konkretne
    nieodpłatne świadczenie podlega opodatkowaniu, w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, istotne
    jest ustalenie celu takiego świadczenia.

    W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności
    podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w
    perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych
    potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że każde działanie
    podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i
    finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie
    publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane
    przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.
    Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami,
    realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których gmina nie uzyskuje
    wpływów, pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem
    realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika VAT
    zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie działa jako organ władzy
    w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierzają Państwo zrealizować zadanie pt. „...”, polegające na
    montażu instalacji na budynku użyteczności publicznej wraz z magazynem energii w
    miejscowości ..., w którym to budynku mieści się Ochotnicza Straż Pożarna oraz budynek
    garażowy. Budynek ten znajduje się w zarządzie Urzędu Gminy ... . Budynek będzie
    użytkowany jako miejsce spotkań społeczności, członków Ochotniczej Straży Pożarnej oraz
    miejsce spotkań mieszkańców ościennych miejscowości. Będzie służył jako miejsce, w
    którym będą zebrania sołeckie, jak również będzie wykorzystywany przez Urząd Gminy
    celem przeprowadzania zebrań, spotkań i konsultacji z mieszkańcami. Budynek, na
    którym zostanie zamontowana instalacja fotowoltaiczna, nie będzie wykorzystywany do
    celów komercyjnych, tj. w szczególności Gmina nie dokonuje i nie będzie dokonywać
    odpłatnego wynajmu/dzierżawy pomieszczeń/powierzchni znajdujących się w budynku.
    Planowane jest nieodpłatne użyczeniu budynku na rzecz OSP w ... (m.in. szkolenia,
    spotkania integracyjne) w czasie kiedy sala nie jest wykorzystywana na potrzeby Gminy.
    Natomiast budynek garażowy wykorzystywany jest wyłącznie do zapewnienia gotowości
    bojowej i nie jest przedmiotem najmu/dzierżawy.
    Z przedstawionych powyżej okoliczności wynika zatem, że użyczenie na rzecz OSP
    budynku użyteczności publicznej w miejscowości ..., w którym mieści się Ochotnicza Straż
    Pożarna oraz budynku garażowego będzie odbywało się w związku z wykonywaniem
    zadań własnych Gminy, a zatem w zakresie wykraczającym poza działalność gospodarczą
    w rozumieniu ustawy.
    W świetle ustawy o podatku od towarów i usług wykorzystywanie przez Państwa ww.
    budynków do zdarzeń spoza zakresu VAT, tj. oddanie w nieodpłatne użyczenie
    (wykorzystanie na cele publiczne w ramach zadań własnych), nie będzie stanowić
    nieodpłatnego świadczenia usług zrównanego z odpłatnym świadczeniem usług, zgodnie z
    art. 8 ust. 2 ustawy. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie nie będzie miał
    zastosowania ww. przepis ustawy.
    Mając zatem na uwadze powyższe przepisy prawa, w kontekście niniejszej sprawy
    stwierdzenia wymaga, że nieodpłatne użyczenie ww. budynku użyteczności publicznej w
    miejscowości ..., w którym mieści się Ochotnicza Straż Pożarna wraz z budynkiem
    garażowym na rzecz OSP będzie pozostawało poza zakresem działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwo użyczając budynki nie będą występowali w
    charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W
    konsekwencji, nieodpłatne użyczenie przez Państwa ww. budynków na rzecz OSP, nie
    będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W analizowanej sprawie
    nie znajdzie zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy, bowiem nieodpłatne udostępnienie ww.
    budynków będzie odbywało się w związku z wykonywaniem przez Państwa zadań
    publicznych.

    Podsumowując, nieodpłatne użyczenie ww. budynków na rzecz OSP nie będzie stanowiło
    czynności opodatkowanej podatkiem VAT na gruncie art. 8 ust. 2 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.
    Jak wyżej wskazałem, czynność podlega opodatkowaniu, gdy wykonywana jest w ramach
    umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Zatem w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, pod warunkiem, że za daną czynność,
    przewidziano odpłatność.
    W tym miejscu zaznaczenia wymaga, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega konkretna czynność(dostawa towaru lub usługa), a nie zapłata.
    W przedmiotowej sprawie za korzystanie przez OSP z ww. mediów (energia eklektyczna,
    woda, ścieki) pobierają Państwo zryczałtowaną opłatę w wysokości 30% poniesionych
    kosztów. Państwo zawierają umowy z dostawcami mediów energia eklektyczna, woda,
    ścieki. OSP nie będzie miało możliwości zwierania umów z dostawcami mediów. Kwestia
    obciążenia opłatami za media zostanie uregulowana w umowie o bezpłatne użyczenie.
    Planowany jest zapis, iż Gmina będzie obciążać OSP opłatą zryczałtowaną w wysokości
    30% poniesionych kosztów zużycia mediów za użyczenie pomieszczeń w budynku OSP.
    Zatem pobierana przez Państwa odpłatność dotyczy niewątpliwie zapłaty za ww. media na
    podstawie zawartej umowy między Państwem a OSP. Przy czym to Państwo będą stroną
    umów cywilnoprawnych zawieranych z dostawcami mediów, a zatem zgodnie z art. 8 ust.
    2a ustawy, to Państwo będą podmiotem świadczącym usługi dostarczania ww. mediów na
    rzecz OSP.
    Wobec powyższego, dokonywana przez Państwa usługa dostarczania ww. mediów
    (energia eklektyczna, woda, ścieki) na rzecz OSP stanowić będzie czynność, która będzie
    podlegała opodatkowaniu, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznałem za nieprawidłowe.
    Zasady wystawiania faktur zostały uregulowane w Dziale XI ustawy, w Rozdziale 1 –
    Faktury.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,

      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Jak stanowi art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      – jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającymi zaistnienie określonego
    zdarzenia gospodarczego), która powinna spełniać szereg wymogów przewidzianych
    przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli
    odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt
    dostawy określonych towarów lub świadczenia usług. Wystawienie faktury należy
    rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi.
    Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności
    powodujących powstanie obowiązku podatkowego.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na
    rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Jak wyżej wskazałem, zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, to Państwo będą podmiotem
    świadczącym usługi dostarczania ww. mediów na rzecz OSP. Wobec powyższego,
    dokonywana przez Państwa usługa dostarczania ww. mediów (energia eklektyczna,
    woda, ścieki) na rzecz OSP stanowić będzie czynność, która będzie podlegała
    opodatkowaniu, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zauważenia jeszcze raz wymaga, że konsekwencją uznania podatnika biorącego udział
    w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury
    dokumentującej wyświadczenie tej usługi.
    W związku z powyższymi okolicznościami będą Państwo zobowiązani do wystawienia
    faktury na rzecz OSP z tytułu dostawy mediów do ww. budynku. W analizowanym
    przypadku nie ma podstaw dla dokumentowania opisanego świadczenia notą

    księgową. Nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów.
    Podsumowując, będą Państwo zobowiązani do wystawienia faktury VAT
    dokumentującej czynność dostawy mediów (energia eklektyczna, woda, ścieki) do
    budynku OSP.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być
    – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W szczególności Organ nie
    dokonywał oceny poprawności wyliczenia prewspółczynnika, proporcji.
    Zaznaczam ponadto, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.