Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.166.2025.2.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-26
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży prawa własności zabudowanej
nieruchomości pozostającej we współwłasnośi małżeńskiej.
Słowa kluczowe: dzierżawa
grunty
grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt zabudowany
nieruchomości
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
osoba-osoby fizyczne
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. W odpowiedzi na wezwanie uzupełniła go Pani pismami:
        z 27 marca 2025 r. (wpływ 8 maja 2025 r.),
        z 26 marca 2025 r. (wpływ 12 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest właścicielem na zasadach wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej nieruchomości o numerze 1 o obszarze 0,9368 ha położonej w miejscowości
    A. gmina B., powiat C., województwo D., dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg
    Wieczystych prowadzi księgę KW nr (...).
    Przedmiotową nieruchomość AA. – mąż Wnioskodawczyni – nabył na podstawie umowy
    przekazania gospodarstwa rolnego sporządzonej dnia (...) 1990 roku za numerem
    Repertorium A: (...) w (...) w (...), w trybie przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 1982 roku o
    ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin, w chwili
    nabycia AA. pozostawał w związku małżeńskim z Wnioskodawczynią, w którym
    obowiązywał ustrój wspólności ustawowej, w związku z czym ww. nieruchomość stanowi
    ich majątek wspólny.
    Działka oznaczona numerem 1 posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, posiada
    przyłącza: kanalizacyjne i energetyczne, oraz zabudowana jest budynkiem mieszkalnym,
                                    2dwukondygnacyjnym, o powierzchni zabudowy 106,00 m, budynkiem gospodarczym,
                                    2jednokondygnacyjnym, o powierzchni zabudowy 107,00 m.
    Na skutek podziału wyżej opisanej nieruchomości oznaczonej numerem działki 1 powstać
    ma zabudowana działka o powierzchni około 0,4535 ha, stanowiąca przedmiot sprzedaży.
    Działka nr 1: nie stanowi lasu w rozumieniu ustawy o lasach z dnia 28 września 1991 roku,
    w szczególności nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu ani decyzjami, o
    których mowa w art. 19 ust. 3 ustawy o lasach. Działka 1 nie jest położona na obszarze

    rewitalizacji, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 9 października 2015 roku o
    rewitalizacji ani na obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, o której mowa w rozdziale 5
    ustawy z dnia 9 października 2015 roku o rewitalizacji.
    Wypis z rejestru gruntów dotyczący danych przedmiotowych wydany z upoważnienia
    Starosty C., dnia (...) 2024 roku, dla zabudowanej działki numer 1 (identyfikator: (...)) o
    powierzchni 0,9368 ha, oznaczonej w rodzaju użytku symbolami: „B” trwałe „RIVb” - grunty
    orne, „W”.
    Zaświadczenie znak: (...) wydane z upoważnienia Burmistrza Miasta (...) dnia (...) 2024 roku,
    z treści którego wynika, że działka nr 1 o powierzchni 0,9368 ha położona w A. przy ulicy
    (...), obręb geodezyjny (...), w materiałach miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego miasta A. przedłożona jest w § 168; § 190 oraz § 192 i usytuowana w
    granicach jednostek urbanistycznych oznaczonych symbolami: C-1 M/U; C-2 M/U; KDZ-5
    oraz KDD-53.
    Obowiązujące ustalenia dla terenów funkcjonalnych oznaczonych na rysunku planu
    symbolem terenu C-1 M/U o powierzchni 7,90 ha, C-2 M/U o powierzchni 1,88 C-3 M/U o
    powierzchni 1 ha, C-4 M/U o powierzchni 0,37 ha, C-5 M/U o powierzchni 0,73 ha to:
    1) funkcja podstawowa:
      a) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
      b) zabudowa pensjonatowa,
      ORUC Zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna niskiej intensywności,
      d) usługi nieuciążliwe;
    § 190. Obowiązujące ustalenia dla terenów funkcjonalnych oznaczonych na rysunku planu
    symbolem terenu KDZ-1 o powierzchni 2,92 ha, KDZ-2 o powierzchni 8,60 ha, KDZ-3 o
    powierzchni 0,73 ha, KDZ#4 o powierzchni 1,39 ha, KDZ-5 o powierzchni 1,56 ha, KDZ-6 o
    powierzchni 0,69 ha, KDZ-7 o powierzchni 1,18 ha, KDZ-8 o powierzchni 4,59 ha, KDZ-9 o
    powierzchni 1,28 ha, KDZ-10 o powierzchni 0,37 ha, KDZ-11 o powierzchni 0,53 ha to:
    1) funkcja podstawowa droga publiczna klasy drogi zbiorczej;
    § 192. Obowiązujące ustalenia dla terenów funkcjonalnych oznaczonych na rysunku planu
    symbolem terenu KDD-53 o powierzchni 0,23 ha to:
    1) funkcja podstawowa - droga publiczna klasy drogi dojazdowej.
    Wnioskodawczyni zamierza sprzedać spółce prawo własności zabudowanej
    nieruchomości o pow. 0,4535 ha wydzielonej z działki nr 1, dla której Sąd Rejonowy (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę KW nr (...).
    Co ważne, Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem oddali w dzierżawę działkę gruntu
    wydzieloną z nieruchomości numer 1 (Umowa dzierżawy nr (...) z dnia 26 marca 2024
    zawarta na czas nieokreślony) spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność
    gospodarczą. Dzierżawca w zamian zobowiązał się płacić Wydzierżawiającym określony
    umową czynsz dzierżawny, który nie jest dokumentowany fakturami. Ponadto Kupujący
    podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie opisane poniżej.
    Kupująca spółka planuje na powstałej działce wybudować obiekt usługowo-handlowy o
                          2powierzchni zabudowy minimum (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum (...) miejsc postojowych.
    W akcie notarialnym nr (...) z dnia (...) 2024 r. - umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce, tj. spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami

      zgodnie z planami spółki, czyli zabudowy jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                                        2usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m wraz z miejscami
      parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc parkingowych,
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę
      budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości,
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzaniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości,
    4. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    5. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
      kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę
      drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę odpowiednich
      nasadzeń zamiennych,
    6. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    7. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    8. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o podziale działki numer 1
      zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki,
    9. Potwierdzenia charakteru nierolnego przedmiotowej działki,
    10. Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej,
      kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
    11. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawczyni zobowiązuje się sprzedać spółce nieruchomość działkę o pow. 0,4535
    ha wydzieloną z działki nr 1.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nigdy samodzielnie nie
      podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach
      masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w internecie, prasie,
      radiu.
    2. Powyższe nieruchomości nigdy nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    3. Działka wydzielona z działki nr 1 jest zabudowana.
    4. Wnioskodawczyni wraz z współwłaścicielem obecnie dzierżawi działkę wydzieloną z
      nieruchomości numer 1 spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
    5. Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    6. W stosunku do działki 1 w całym okresie jej posiadania Wnioskodawczyni nie
      dokonywała jakichkolwiek czynności, które miały na celu podniesienie jej wartości.
    7. W stosunku do budynku i budowli doszło do ich oddania do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi bądź rozpoczęcia użytkowania na własne potrzeby i minął
      okres co najmniej 2 lat.

    8. W ostatnich 2 latach przed planowaną sprzedażą Wnioskodawczyni nie ponosiła
      wydatków na ulepszenie budynku i budowli w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej budynku i budowli
      posadowionym na działce nr 1.
    9. Kupująca spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku i usług.
    Wnioskodawczyni wraz z współwłaścicielem oświadczają, iż udzielają Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej
    nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru. Sprzedający oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy
    przedwstępnej niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci
    mocodawcy.
    Jednocześnie Sprzedający oświadczają, iż wyrażają zgodę na dysponowanie przez
    Kupującego nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w
    związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane (t. j. Dz. U. z 2019
    r. poz. 1186 ze zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującemu nieruchomość będącą
    przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Wnioskodawczyni oświadcza, iż wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym
    kosztem i staraniem na nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy tymczasowego
    przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz
    treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupujący oświadcza,
    iż w przypadku niezawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym
    kosztem i staraniem usytuowane na nieruchomości urządzenia.
    Ponadto, jak to już podkreślano, wydzielona działka będąca przedmiotem przyszłej
    sprzedaży jest współwłasnością. Wniosek dla małżonka zostanie złożony w tym samym
    dniu, co przedmiotowy wniosek. Czyli wszyscy właściciele złożą wniosek.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób wykorzystywała Pani działkę nr 1 od momentu
    nabycia i będzie Pani ją wykorzystywała do chwili sprzedaży działki wydzielonej z tej
    działki, wskazała Pani, że głównie na cele mieszkaniowe, a budynek gospodarczy służył do
    przechowywania prywatnych rzeczy.
    W odpowiedzi na pytanie, czy na podstawie uzyskanej przez spółkę kupującą decyzji o
    pozwoleniu na rozbiórkę budynków i budowli zlokalizowanych na działce wydzielonej z
    działki nr 1, prace rozbiórkowe rozpoczną się jeszcze przed ostateczną sprzedażą tej
    działki, czy już po nabyciu działki przez spółkę kupującą doprecyzowała Pani, że prace te
    nastąpią po sprzedaży, a rozbiórki dokona spółka sprzedająca.
    Ponadto zaznaczyła Pani, że na działce wydzielonej z działki nr 1, w momencie jej
                                                    2sprzedaży, będzie się znajdował budynek mieszkalny, dwukondygnacyjny, pow. 106,00 m,
                                                  2oraz budynek gospodarczy, jednokondygnacyjny, o powierzchni zabudowy 107,00 m.
    Czyli będą na niej dwa budynki.

## Pytanie

Czy sprzedaż prawa własności zabudowanej nieruchomości działki o pow. 0,4535 ha
    wydzielonej z działki o numerze 1, jest zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Natomiast
    przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Nieruchomość będąca przedmiotem
    transakcji, składająca się z zabudowanej działki niewątpliwie wypełnia znamiona definicji
    towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy podatku od towarów i usług.
    Tym samym, sprzedaż działki przez Zbywcę będzie kwalifikowana jako odpłatna dostawa
    towarów.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
        dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej
    samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W
    przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze
    współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać
    swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny).
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między
    małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez
    jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością
    ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bez udziałowej). Tym
    samym oboje małżonkowie muszą dokonać sprzedaży nieruchomości. Tym samym
    Wnioskodawczyni dokonuje sprzedaży działki.
    Nieruchomość numer 1 będąca przedmiotem umowy jest zabudowana budynkiem
    mieszkalnym oraz gospodarczym. Posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Od
    czasu zakupu, aż do chwili obecnej Wnioskodawczyni nie ponosiła nakładów
    remontowych ani nie przeprowadzała zmian w celu podniesienia jej standardów
    budowlanych do zasiedlenia.
    W odniesieniu do budynku posadowionego na przedmiotowej działce doszło do
    pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży minął
    już okres co najmniej dwóch lat. Tym samym, została spełniona definicja pierwszego
    zasiedlenia. Ponadto w odniesieniu do przedmiotowych budynków nie były
    przeprowadzane prace, które stanowiłyby ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14
    ustawy.
    Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze

    zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie może być
    krótszy niż 2 lata.
    W związku z tym, w ocenie dostawa wskazanej w zdarzeniu przyszłym działka będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w
    ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w
    tym przepisie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez Wnioskodawczynię
    dotycząca gruntu, na którym znajduje się przedmiotowy budynek, również będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tych samych przepisów, co
    sprzedaż budynku.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawczyni, w tym przypadku może ona korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży wydzielonej działki o pow. 0,4535
    ha z działki nr 1.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwana dalej „ustawą”
    lub „ustawą o VAT”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;

      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej
    sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą VAT”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie udziału w towarze (np.
    współwłasności nieruchomości gruntowej) również stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Zatem na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność była opodatkowana, musi
    być wykonana przez podatnika, działającego w ramach działalności gospodarczej.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny. Pozwala
    uznać za podatnika każdy podmiot, który prowadzi określoną działalność występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Status podatnika VAT wynika również z
    okoliczności dokonania czynności, które podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. Tym
    samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż, majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu
    jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna
    zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi działalność
    gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    Dla opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest również, czy w celu sprzedaży
    zbywca podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług), czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. Przejawem aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, która może
    wskazywać, że czynności danej osoby przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością
    jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy. Zasadne jest odwołanie się w niej do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to taka część

    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego
    wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z
    dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który
    stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Kwestia opodatkowania sprzedaży działek była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych
    Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina
    Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z treści orzeczenia TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że czynności związane
    ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za
    prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie
    mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
    które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    W powyższym wyroku TSUE stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Okoliczność, że
    osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2006
    /112, zmienionej dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez znaczenia.
    W rozumieniu statusu podatnika może pomóc orzeczenie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07. NSA stwierdził, że
    formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność,
    że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem

    częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego
    ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w
    charakterze podatnika podatku VAT.
    Jak wyjaśniono wyżej, w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z dokonanej wyżej analizy przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze – czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Dostawa towarów (np. gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Dla
    określenia, że konkretnej dostawy dokonuje podatnik podatku VAT, istotne jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają
    zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług dla określenia jego praw i
    obowiązków. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako
    podatnik podatku VAT, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z opisu spraw wynika, że jest Pani właścicielem na zasadach wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości o numerze 1. Pani mąż nabył ją na podstawie
    umowy przekazania gospodarstwa rolnego sporządzonej w 1990 roku, będąc w związku
    małżeńskim z Panią, w związku z tym ta nieruchomość stanowi Państwa majątek wspólny
    (wspólność ustawowa). Na skutek podziału działki nr 1 powstać ma zabudowana działka o
    powierzchni około 0,4535 ha, stanowiąca przedmiot sprzedaży – będzie się na niej
    znajdował budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczy.
    Zamierza Pani sprzedać spółce prawo własności zabudowanej nieruchomości o pow.
    0,4535 ha wydzielonej z działki nr 1.
    Wraz z małżonkiem oddała Pani tę działkę w odpłatną dzierżawę Spółce, która ma
    dokonać zakupu.
    Ponadto Kupujący podejmie działania związane z nieruchomością na mocy udzielonego
    mu przez Panią pełnomocnictwa.
    Zawarła Pani z Kupującym umowę przedwstępną, w której Spółka zobowiązała się do
    załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na tej działce, tj.:
    1. uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji:
        o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowy
        nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego,

        o pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na
        przedmiotowej nieruchomości,
        zezwalającej na lokalizację zjazdu na nieruchomość lub pozwolenia na budowę
        zjazdu według koncepcji Kupującego,
        na wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego,
        o podziale działki numer 1 zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki,
    2. niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    3. potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    4. potwierdzenia nierolnego charakteru działki,
    5. uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
      utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości,
    6. uzyskania warunków technicznych przyłączy oraz usunięcia kolizji infrastruktury
      technicznej z planowanym obiektem handlowym,
    7. uzyskania promesy na sprzedaż alkoholu w planowanym obiekcie.
    Udzieliła Pani Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji, pozwoleń i warunków technicznych. Przez cały okres obowiązywania umowy
    przedwstępnej pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci
    mocodawcy.
    Ponadto wyraziła Pani zgodę na dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością na cele
    budowlane w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód,
    opinii itp. Udostępni Pani również Kupującemu nabywaną Nieruchomość, celem
    przeprowadzenia badań gruntu. Po przeprowadzeniu badań i niezbędnych czynności
    teren zostanie przywrócony do stanu pierwotnego przez Kupującego. Wyraziła Pani też
    zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i staraniem na nabywanej
    Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego. W przypadku niezawarcia przez
    strony przyrzeczonej umowy sprzedaży Kupujący usunie własnym kosztem i staraniem
    usytuowane na nieruchomości urządzenia.
    Pani wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku do sprzedaży prawa
    własności zabudowanej nieruchomości działki o pow. 0,4535 ha wydzielonej z działki o
    numerze 1.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809).
    Art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe

      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Art. 36 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1 Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2 Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że
    każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W konsekwencji w akcie notarialnym dokumentującym np. nabycie nieruchomości
    wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność
    majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną
    uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w
    czasie jej trwania żadne z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą stwarza to
    szczególną sytuację prawną. Przepisy ustawy nie zabraniają małżonkom prowadzenia
    działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby
    pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność
    majątkowa. W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z
    małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    W związku z tym analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z
    15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 powinna obejmować tylko działania,
    jakie podjęła Pani w okresie posiadania działki nr 1 i działki z niej wydzielonej, a nie
    czynności wykonane przez Pani małżonka.
    Rozstrzygając kwestię będącą przedmiotem Pani zapytania, należy wskazać, że udzieliła
    Pani Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu w zakresie
    niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
    uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowo-usługowego z parkingiem
    zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń jest
    warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te czynności nastąpiły, w sensie

    chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże,
    udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu kupującemu umożliwiające podjęcie czynności
    mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.)
    nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać
    określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla
    potencjalnych nabywców.
    W rozpatrywanej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (Kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciel gruntu (Pani) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji,
    pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić
    atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku,
    wynika że wykorzystywała Pani działkę głównie na cele mieszkaniowe, a budynek
    gospodarczy służył do przechowywania prywatnych rzeczy. Działka została udostępniona
    na rzecz Kupującej Spółki na mocy umowy dzierżawy, w związku z przedwstępną umową
    sprzedaży, wyłącznie w celu uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj.
    umożliwienia Kupującej zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie
    definitywnej umowy sprzedaży. Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy
    tego samego przedsięwzięcia.
    Należy podkreślić, że Kupujący wykonuje te czynności we własnym interesie, dla
    zrealizowania własnych celów gospodarczych, tak aby przystosować działkę do swoich
    potrzeb. Z wniosku nie wynika, aby podjęte przez Kupującą Spółkę działania prowadziły do
    podwyższenia ceny sprzedaży nieruchomości w ostatecznej umowie sprzedaży.
    Istotne w analizowanej sprawie jest to, że w stosunku do działki nie ponosiła Pani
    jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia ani nigdy samodzielnie nie podejmowała
    żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego
    przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Ponadto
    nieruchomość opisana we wniosku nigdy nie była wykorzystywana przez Panią w
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W związku z powyższymi okolicznościami należy stwierdzić, że w odniesieniu do sprzedaży
    działki nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działki
    wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań
    w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w
    sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności
    przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach
    zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym
    wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Wszelkie czynności wykonane przez kupującą Spółkę na mocy udzielonego jej przez Panią
    pełnomocnictwa, zostaną zrealizowane w interesie przyszłego, skonkretyzowanego
    nabywcy, a ich ewentualne nieziszczenie się doprowadzić może w swoich skutkach do
    odstąpienia od zawarcia z Panią umowy przyrzeczonej. Podjęte przez Kupującą działania
    oraz ich efekty, w przypadku niezawarcia umowy przyrzeczonej, nie wpłyną na poziom
    atrakcyjności nieruchomości dla innego nabywcy, gdyż – jak wskazano w opisie sprawy –
    Kupujący oświadczył, że w przypadku niezawarcia przez strony umowy przyrzeczonej
    sprzedaży, usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce gruntu urządzenia
    i przywróci teren do stanu pierwotnego.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania

    gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz Kupującego (nabywcy) przed
    sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pani z tego
    powodu uznana za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.
    Zatem dokonując sprzedaży działki wydzielonej z działki o numerze 1 będzie Pani
    korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż działki wydzielonej z działki o numerze 1 nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym,
    odstępuję od rozstrzygnięcia kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Zatem Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 1014/21, z 24
    października 2024 r., sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r., sygn. akt I FSK 364
    /21, z 21 października 2024 r., sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r., sygn. akt I FSK 1677
    /20, z 10 września 2024 r., sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy tylko Pani jako wnioskodawczyni, która wystąpiła z wnioskiem o
    wydanie interpretacji indywidualnej w swojej sprawie, i nie wywołuje skutków prawnych
    dla innych osób uczestniczących w dostawie działki o pow. 0,4535 ha wydzielonej z działki
    o numerze 1, wchodzącej w skład wspólnoty majątkowej małżeńskiej.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie
    przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem
    przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.