Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-1041/13/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-12-17
Teza: Czy wydatki na zakup nagród dla uczestników programu, którzy spełnili kryteria indywidualnych targetów zakupowych, mogą być dla Wnioskodawcy kosztami uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nagrody; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2013 r. (data wpływu 9 października 2013 r.), uzupełnionym w dniu 19 listopada 2013 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodu.

W ww. wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadząc hurtownię Wnioskodawca wprowadził w życie mechanizm premiowania swoich kontrahentów (odbiorców towarów) nagrodami, za zrealizowanie przez nich określonego poziomu zakupów. Jest to program lojalnościowy, którego mechanizm wygląda następująco:

1.  Każdemu uczestnikowi programu zostaną przyznane indywidualne „targety” zakupowe. Indywidualne „targety” zakupowe wynikają z porozumienia zakupowego zawartego z uczestnikiem programu (zawiera ono minimalny poziom zakupu w okresie trwania programu lojalnościowego, tj. od 1 września 2013 do 31 grudnia 2013 r.). Uczestnikiem programu może być tylko podmiot prowadzący działalność gospodarczą (bez względu na formę jej prowadzenia). W Programie nie mogą brać udziału pracownicy organizatora.
2.  Warunkiem przystąpienia do programu lojalnościowego jest pisemne zaakceptowanie przez uczestnika programu regulaminu tegoż programu oraz „targetów” indywidualnych przyznanych przez organizatora.
3.  Program polega na dokonaniu przez uczestnika zakupu towarów producentów ujętych w katalogu i w ofercie hurtowni w okresie trwania programu lojalnościowego.
4.  Warunkiem uwzględnienia dokonanych zakupów jest terminowe regulowanie należności za faktury.
5.  Zakupione towary w programie nie podlegają zwrotowi.
6.  Uczestnik programu, który zrealizuje „targety” zakupowe w porozumieniu nabywa prawo do wyjazdu na konferencję (jej lokalizację wybiera strona, jako organizator programu lojalnościowego) - zgodnie z zawartym porozumieniem i staje się laureatem programu.
7.  Organizator gwarantuje laureatom programu realizację uzyskanej nagrody w terminie do 180 dni od daty zakończenia programu lojalnościowego.
8.  Organizator zastrzega możliwość zmian co do terminu i miejsca konferencji będącej nagrodą w programie lojalnościowym.
9.  Nagroda (wyjazd na konferencję) nie podlega wymianie na inne.
10.  Otrzymana nagroda - wyjazd nie może być odsprzedana osobom trzecim.

Program jest kierowany do około 70 klientów, którzy przekroczą określony kwotowo poziom zakupu towarów w stosunku do innych klientów i współpracują z Wnioskodawcą jakiś czas. Jest dokonana analiza obrotów z tymi klientami za ostatnie 2 wybrane okresy. Do najwyższej wartości wykonanych obrotów doliczany jest określony procent wzrostu sprzedaży jaki klient musi wykonać w założonym w katalogu okresie, aby otrzymać nagrodę w postaci wyjazdu na konferencję. Wyjazdy na konferencję odbywają się w Polsce oraz za zagranicą. Wspominany procent wzrostu sprzedaży jest ustalany różnie dla poszczególnych klientów, ponieważ nie można ich mierzyć jedną miarą. Jest to logiczną konsekwencją tego, że odbiorcy:

1.  mają sklepy w różnych punktach, mniej lub bardziej dochodowych,
2.  mają różny poziom zatrudnienia pracowników,
3.  pracują w różnych godzinach,
4.  mają różne terminy płatności ustalane przez stronę.

Na realizację nagród dla uczestników programu (wyjazdów na konferencje) Wnioskodawca będzie ponosić wydatki związane z zakupem usług turystycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatki na zakup nagród dla uczestników programu, którzy spełnili kryteria indywidualnych „targetów” zakupowych, mogą być dla Wnioskodawcy kosztami uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup nagród dla uczestników programu będą dla Niego kosztami uzyskania przychodu, ponieważ spełniają przesłankę zaliczalności do kosztów uzyskania przychodu, wskazaną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak najbardziej bowiem w omawianej sytuacji można mówić o zakładanym (a także zrealizowanym) przełożeniu kosztów nagród na przychody, tj. koszt poniesiony na nagrody zmobilizuje kontrahentów do dokonywania większych zakupów towarów, co zaskutkuje zwiększeniem przychodów z tej sprzedaży. W konsekwencji ma miejsce przełożenie kosztów zakupu nagród na przychody ze sprzedaży towarów – a co jest konieczne aby wydatek był kosztem uzyskania przychodu w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania ustawodawca wyróżnia koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami i inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Tak więc, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, musi on spełniać łącznie następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika,
*   jest definitywny, a więc bezzwrotny,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

*   nie jest kosztem wymienionym w art. 23 ust. 1 ustawy,
*   został właściwie udokumentowany.

Jednocześnie należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że celem zwiększania sprzedaży Wnioskodawca wprowadził w życie program lojalnościowy, którego mechanizm polega na premiowaniu kontrahentów (odbiorców Jego towarów) nagrodami za zrealizowanie przez nich określonego poziomu zakupów. Program adresowany jest do podmiotów gospodarczych, którzy dokonają zakupu produktów w hurtowni należącej do Wnioskodawcy. W sytuacji, w której przekroczą oni określony kwotowo poziom zakupu towarów, otrzymają nagrody w postaci prawa do wyjazdu na konferencję. Czas trwania akcji, zasady uczestnictwa, zasady przyznawania nagród, itp. są opisane w regulaminie programu. Koszt nagród (zakup usług turystycznych) będzie finansowany przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Skoro - jak wskazano we wniosku wydatki - na zakup nagród są bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę przychodami poprzez fakt, że wprowadzony program lojalnościowy mobilizuje kontrahentów do dokonywania większych zakupów w hurtowni, to należy uznać, że opisany wydatek na nabycie nagród może stanowić koszt uzyskania przychodu. Wnioskodawca wskazał bowiem, że celem poniesienia wydatku będzie zwiększenie sprzedaży produktów oferowanych przez Jego przedsiębiorstwo, a co za tym idzie uzyska większy przychód z działalności gospodarczej. Wydatki te będą więc poniesione w związku przyczynowo - skutkowym z uzyskiwanymi przychodami, a co za tym spełnione zostaną przesłanki celowościowe, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto wydatek ten nie został wymieniony w art. 23 ww. ustawy. Przy czym podkreślić należy, że wykazanie związku wydatku na zakup nagród z działalnością gospodarczą oraz jego wpływu na wysokość osiągniętych przychodów spoczywa na podatniku, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii. Interpretację indywidualną wydaje się bowiem wyłącznie w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę, natomiast w toku prowadzonego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwy organ prowadzi postępowanie dowodowe w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego, który rzeczywiście zaistniał.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.