Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1867/08/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-03-23
Teza: Czy na kwotę oddalonego przez Sąd roszczenia należy wystawić faktury korygujące?
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; odbiór-potwierdzenie odbioru; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 grudnia 2008r. (data wpływu 23 grudnia 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 marca 2009r. (data wpływu 9 marca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności wystawienia faktur korygujących – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności wystawienia faktur korygujących.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 marca 2009r. (data wpływu 9 marca 2009r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 lutego 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Osoba fizyczna (podatnik VAT, pełna księgowość) wystawiła w 2004 roku kontrahentowi faktury VAT za wykonane roboty budowlane. Ponieważ dłużnik zwlekał z zapłatą sprawę skierowano do sądu. W tym roku sąd wydał prawomocny wyrok. Sąd uznał około 40% roszczenia wierzyciela, pozostałe 60% oddalił uznając racje dłużnika.

Roboty budowlane dotyczyły budowy obiektu (blok mieszkalny) w K. Prace prowadzone były w 2002 roku. Z uwagi na brak zapłat za zrealizowane i zafakturowane roboty Wnioskodawca odstąpił od umowy. Następnie została dokonana inwentaryzacja wykonanych robót na dzień odstąpienia od umowy. Inwentaryzacja ta została przesłana kontrahentowi do sprawdzenia. Na jej podstawie Wnioskodawca sporządził kosztorysy i ostateczne rozliczenie inwestycji. Kontrahent odmówił weryfikacji rozliczenia końcowego, nie zgłaszając jednakże żadnych zastrzeżeń. Za wykonane roboty budowlano-montażowe w dniu 19 kwietnia 2004 roku Wnioskodawca wystawił faktury VAT. Faktury te potwierdzały faktycznie wykonane roboty budowlane.

Opisane wyżej prace objęte były umową o roboty budowlane. W umowie tej zostało określone wynagrodzenie ryczałtowe, wynagrodzenie za roboty dodatkowe oraz została przewidziana waloryzacja ceny. Sąd Okręgowy – Sądu Gospodarczego w K. zasądził 95% kwoty należnej. Natomiast Sąd Apelacyjny w K. Wydział I Cywilny odmiennie ocenił stan faktyczny i oddalił 60% roszczenia. Sąd Apelacyjny ograniczył z 95% do 88% zakres rzeczowo-finansowy wykonanych robót budowlanych. Ponadto Sąd Apelacyjny nie uznał wynagrodzenia określonego w kosztorysach robót dodatkowych, uzasadniając zapisem § 4 umowy „roboty dodatkowe i zamienne zlecone przez zamawiającego będą rozliczane na podstawie obustronnie uzgodnionej kalkulacji przed przystąpieniem do ich wykonania”. Zostało również – w ocenie Sądu Apelacyjnego oddalone żądanie waloryzacji wynagrodzenia ryczałtowego.

Faktury korygujące zmniejszające obrót zostały wystawione z datą 30 czerwca 2008 roku. Oddalenie części powództwa nie było powodem korekty obrotu, lecz okolicznością uzasadniającą skorygowanie obrotu z tego tytułu. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. w związku z zaistnieniem okoliczności wyżej opisanych zostały wystawione faktury korygujące – zmniejszające obrót.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na kwotę oddalonego roszczenia należy wystawić faktury korygujące?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z oddaleniem przez sąd części powództwa została podjęta decyzja o korekcie zmniejszającej obrót z tego tytułu. Zaistniały bowiem przesłanki uzasadniające pomniejszenie zaewidencjonowanego przychodu podatkowego. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.) obrót zmniejsza się m.in. o kwoty wynikające z dokonanych korekt faktur. Faktury korygujące zostały wystawione z datą bieżącego roku (2008) i zmniejszyły przychody podatkowe roku 2008.

Wnioskodawca uważa, że w opisanej sytuacji uzasadnionym jest dokonanie korekty kwoty wykazanego wcześniej przychodu.

Jeżeli bowiem część dochodzonej przed Sądem wierzytelności w ogóle nie była należna i faktycznie wcześniej doszło do zawyżenia przychodu, podatnik może skorygować kwotę wykazanego wcześniej przychodu. Ponadto Wnioskodawca wyjaśnia, że nie nastąpiło przedawnienie, gdyż postępowanie przed Sądem przerwało bieg przedawnienia.

Samodzielną przesłanką korekty nie było orzeczenie Sądu, w którym oddalone zostało część powództwa, lecz fakt, że wystąpiły okoliczności uzasadniające pomniejszenie przychodu. Okoliczności te wystąpiły w roku 2008, pomimo tego, że dotyczą przychodu uzyskanego w 2004r., powinny być ujęte w księgach w dacie wystawionych faktur korygujących, tj. w 2008r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, iż niniejszej interpretacji udzielono w oparciu o przepisy prawa podatkowego w zakresie podatku VAT obowiązujące do dnia 30 listopada 2008r. tj. według stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 29 ust. 1 podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 29 ust. 4 ustawy o VAT obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ww. ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Faktura jest więc dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji sprzedaży.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania zostały określone w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), obowiązującego do dnia 30 listopada 2008r.

W praktyce zdarzają się przypadki, że po wystawieniu faktury VAT następują zdarzenia mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub zawiera ona błędy. W takim przypadku ustawodawca przewidział w przepisach § 16 i § 17 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. możliwość ich skorygowania.

Zgodnie z § 16 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Faktura korygująca – stosownie do § 16 ust. 2 ww. rozporządzenia - powinna zawierać co najmniej:

1\. numer kolejny oraz datę jej wystawienia; 2. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a. określone w § 9 ust. 1 pkt 1-3, b. nazwę towaru lub usługi objętych rabatem; 3. kwotę i rodzaj udzielonego rabatu; 4. kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Na podstawie § 16 ust. 3 ww. rozporządzenia przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1.  zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;
2.  zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.

W myśl § 16 ust. 4 ww. rozporządzenia sprzedawca jest obowiązany posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę; nie dotyczy to eksportu towarów, przypadków określonych w § 11 ust. 2 pkt 3, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej stanowi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym sprzedawca otrzymał to potwierdzenie, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy - w rozliczeniu za kwartał, w którym to potwierdzenie otrzymali, z uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy.

Natomiast zgodnie z § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny – stosownie do § 17 ust. 2 ww. rozporządzenia powinna zawierać co najmniej:

1\. numer kolejny oraz datę jej wystawienia; 2. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a. określone w § 9 ust. 1 pkt 1-3, b. nazwę towaru lub usługi objętych podwyżką ceny; 3. kwotę podwyższenia ceny bez podatku; 4. kwotę podwyższenia podatku należnego.

W myśl § 17 ust. 3 ww. rozporządzenia faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.

Zgodnie z § 17 ust. 6 ww. rozporządzenia przepisy § 9 ust. 5-7, § 11 i § 16 ust. 4 i 7 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących.

Z cytowanego powyżej przepisu § 17 rozporządzenia wynika, iż dopuszczalne jest korygowanie „pomyłek (…) w jakiejkolwiek pozycji faktury”, przy czym nie uczyniono żadnych zastrzeżeń co do charakteru tych pomyłek, mogą to być więc wszelkie możliwe pomyłki, w tym również dotyczące zmiany przedmiotu transakcji.

Za interpretacją taką przemawia również wykładnia językowa analizowanego przepisu. Według słownika Języka Polskiego pod red. M. Szymczaka, wyraz „pomyłka” oznacza – sąd lub postępek niezgodny z istotnym stanem rzeczy lub z obowiązującymi normami, mylne mniemanie, niewłaściwe, nieudane posunięcie; błąd, omyłka. Natomiast wyraz „jakikolwiek” – to zaimek zastępujący przymiotniki bez bliższego precyzowania ich treści; dowolny, wszelki, jaki bądź, wszystko jedno jaki; którykolwiek, jakikolwiek.

Posłużenie się przez ustawodawcę zaimkiem nieokreślonym wskazuje, że „pomyłki w jakiejkolwiek pozycji faktury” mogą również dotyczyć przedmiotu transakcji, a z uwagi na nieokreślenie istoty pomyłek, należy przyjąć, że mogą polegać na wpisaniu zupełnie innego przedmiotu zdarzenia gospodarczego.

Mając na uwadze treść powołanych powyżej przepisów stwierdzić należy, że faktury korygujące można wystawić w ściśle określonych okolicznościach. Tryb ten uzależniony jest od przyczyn będących podstawą ich wystawienia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wystawił w 2004 roku kontrahentowi faktury VAT za wykonane roboty budowlane, dotyczące budowy obiektu (bloku mieszkalnego). Prace prowadzone były w 2002 roku. Z uwagi na brak zapłat za zrealizowane i zafakturowane roboty Wnioskodawca odstąpił od umowy. Następnie została dokonana inwentaryzacja wykonanych robót na dzień odstąpienia od umowy. Inwentaryzacja ta została przesłana kontrahentowi do sprawdzenia. Na jej podstawie Wnioskodawca sporządził kosztorysy i ostateczne rozliczenie inwestycji. Kontrahent odmówił weryfikacji rozliczenia końcowego, nie zgłaszając jednakże żadnych zastrzeżeń. Za wykonane roboty budowlano-montażowe w dniu 19 kwietnia 2004 roku Wnioskodawca wystawił faktury VAT. Faktury te potwierdzały faktycznie wykonane roboty budowlane.

Opisane wyżej prace objęte były umową o roboty budowlane. W umowie tej zostało określone wynagrodzenie ryczałtowe, wynagrodzenie za roboty dodatkowe oraz została przewidziana waloryzacja ceny.

Sąd Okręgowy – Sądu Gospodarczego w K. zasądził 95% kwoty należnej. Natomiast Sąd Apelacyjny w K. Wydział I Cywilny odmiennie ocenił stan faktyczny i oddalił 60% roszczenia. Sąd Apelacyjny ograniczył z 95% do 88% zakres rzeczowo-finansowy wykonanych robót budowlanych. Ponadto Sąd Apelacyjny nie uznał wynagrodzenia określonego w kosztorysach robót dodatkowych, uzasadniając zapisem § 4 umowy „roboty dodatkowe i zamienne zlecone przez zamawiającego będą rozliczane na podstawie obustronnie uzgodnionej kalkulacji przed przystąpieniem do ich wykonania”. Zostało również – w ocenie Sądu Apelacyjnego oddalone żądanie waloryzacji wynagrodzenia ryczałtowego.

Faktury korygujące zmniejszające obrót zostały wystawione z datą 30 czerwca 2008 roku.

W myśl art. 64 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.) prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające obowiązek danej osoby do złożenia oznaczonego oświadczenia woli, zastępuje to oświadczenie.

Oświadczenie woli, którego złożenie jest przedmiotem obowiązku prawnego może wchodzić w skład umowy, prowadzić do powstania stosunku prawnego jak również do jego zmiany. W związku z powyższym orzeczenie Sądu zastępuje oświadczenie woli w tym sensie, że wywołuje te same skutki, które wywołałoby oświadczenie woli zobowiązanego.

W powyższej sytuacji prawomocnym wyrokiem Sąd oddalił 60% roszczenia Wnioskodawcy, wskazując jednocześnie przesłanki uzasadniające dokonaną ocenę Sądu.

Należy w tym miejscu podkreślić, iż celem faktury VAT jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, co oznacza, iż nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy nie wskazuje ona zaistniałego zdarzenia gospodarczego.

Jeżeli po wystawieniu faktury VAT wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Podkreślić należy, iż faktury korygujące wystawiane są w sytuacji, kiedy pierwotna faktura została wprowadzona do obrotu prawnego tj. została odebrana przez nabywcę danego towaru lub usługi.

A zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury VAT powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej.

Należy wskazać, iż w przypadkach określonych w § 16 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 1 cyt. rozporządzenia, tj. w sytuacji gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, w przypadku zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy, zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu, lub też gdy dokonano podwyższenia ceny, stwierdzono pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, podatnik wystawia fakturę korygującą.

Termin rozliczenia faktury korygującej obniżającej kwotę podatku należnego został przez ustawodawcę wprost uregulowany w przepisach ww. rozporządzenia.

Wystawiając fakturę korygującą – zgodnie z treścią § 16 ust. 4 oraz § 17 ust. 6 ww. rozporządzenia – sprzedawca jest obowiązany posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę (poza wyjątkami wskazanymi w przepisie). Potwierdzenie odbioru faktury korygującej stanowi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym sprzedawca otrzymał to potwierdzenie, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy - w rozliczeniu za kwartał, w którym to potwierdzenie otrzymali, z uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy.

Tak więc w przypadku faktur korygujących skutkujących obniżeniem kwoty podatku należnego możliwość jego obniżenia uzależniona została od momentu otrzymania potwierdzenia odbioru faktury korygującej.

Odnosząc przedstawiony stan faktyczny do ww. przepisów prawa stwierdzić należy, iż w przypadku, gdy wystawione przez Wnioskodawcę faktury nie odzwierciedlały w sposób prawidłowy zaistniałego stanu faktycznego – zobowiązany był on do wystawienia faktur korygujących na zasadach przewidzianych w przepisach § 16 oraz § 17 rozporządzenia. W konsekwencji Wnioskodawca powinien dokonać zmniejszenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym otrzymał potwierdzenie odbioru faktury korygującej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług, iż faktury korygujące winny być „ujęte w księgach” w dacie wystawionych faktur korygujących tj. w 2008r., mimo że dotyczą przychodu uzyskanego w 2004r., należało uznać za prawidłowe, z tym jednak zastrzeżeniem, iż terminem uprawniającym Wnioskodawcę do zmniejszenia kwoty podatku należnego nie jest data (miesiąc) wystawienia ww. faktur korygujących, lecz miesiąc, w którym Wnioskodawca otrzymał potwierdzenie odbioru faktur korygujących.

Należy zaznaczyć, iż w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, tj. przed dniem 1 grudnia 2008r.

Nadmienia się, że interpretacja niniejsza traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Na marginesie należy dodać, że ewentualne przedawnienie spraw toczących się przed sądami gospodarczymi czy cywilnymi, nie jest tożsame z przedawnieniem zobowiązań podatkowych, o którym mowa w przepisach ustawy Ordynacja podatkowa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.