Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2-443-302/10-6/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-09-07
Teza: Moment potwierdzenia odbioru faktury korygującej wystawionej w formie elektronicznej
Słowa kluczowe: faktura-faktura elektroniczna; identyfikatory; odbiór-potwierdzenie odbioru
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 108

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 13.05.2010r. (data wpływu 17.05.2010r.) uzupełnionym pismem z dnia 10.06.2010r. (data wpływu 16.06.2010r., data nadania 10.06.2010r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z dnia 01.06.2010r. nr IPPP2-443-302/10-2/KG (skutecznie doręczonym w dniu 08.06.2010r.) oraz pismem z dnia 03.08.2010r. (data wpływu 06.08.2010r., data nadania 03.08.2010r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z dnia 23.07.2010r. nr IPPP2-443-302/10-4/KG (skutecznie doręczonym w dniu 27.07.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   wystawiania faktur elektronicznych - **jest prawidłowe** (pyt. 1-3)

*   sposobu uzyskiwania potwierdzeń odbioru tych faktur w wariancie nr 2 oraz 3 – **jest prawidłowe** (pyt. 4)

*   sposobu uzyskiwania potwierdzeń odbioru tych faktur w wariancie nr 1 – **jest nieprawidłowe** (pyt. 4).

UZASADNIENIE

W dniu 17.05.2010r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur elektronicznych oraz sposobu uzyskiwania potwierdzeń odbioru tych faktur.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10.06.2010r. (data wpływu 16.06.2010r., data nadania 10.06.2010r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z dnia 01.06.2010r. nr IPPP2-443-302/10-2/KG (skutecznie doręczonym w dniu 08.06.2010r.) oraz pismem z dnia 03.08.2010r. (data wpływu 06.08.2010r., data nadania 03.08.2010r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z dnia 23.07.2010r. nr IPPP2-443-302/10-4/KG (skutecznie doręczonym w dniu 27.07.2010r.). Wniosek został uzupełniony w terminie prawidłowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka (dalej jako: „Wnioskodawca”) dokonuje dostaw towarów i świadczy usługi na rzecz różnych podmiotów w tym m.in. na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz osób prawnych.

W chwili obecnej faktury dokumentujące przedmiotowe świadczenia są wystawiane przez Spółkę w formie papierowej. Z uwagi na rosnącą liczbę dokonywanych transakcji, Spółka zamierza rozpocząć wystawianie faktur dokumentujących dostawy towarów oraz świadczenie usług w formie elektronicznej. Obowiązki związane z fakturowaniem elektronicznym zostaną powierzone firmie zewnętrznej (dalej jako „Usługodawca”).

Schemat współpracy między Spółką a Usługodawcą będzie się przedstawiał następująco:

1.  Usługodawca działając w imieniu Spółki uzyska od klientów Spółki potwierdzenie, iż akceptują oni wystawianie faktur w formie elektronicznej. Potwierdzenie zostanie uzyskane bądź w formie elektronicznej przez serwis internetowy bądź w formie pisemnej.
2.  Pomiędzy Spółką a Usługodawcą zawarta zostanie umowa o świadczenie usług w zakresie fakturowania elektronicznego, w ramach umowy Spółka udziela Usługodawcy pełnomocnictwa do wystawiania faktur w formie elektronicznej w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy.
3.  Spółka prześle Usługodawcy dane w postaci elektronicznej za pośrednictwem systemu wymiany danych elektronicznych EDI (oba podmioty dysponują systemem EDI), dane takie odpowiadać będą (pod względem rodzaju informacji) danym wysyłanym standardowo do drukarni wytwarzającej faktury w wersji papierowej.
4.  Po dokonaniu segmentacji danych i zmianie ich formatu, Usługodawca wystawi w imieniu i na rzecz Spółki fakturę w formie elektronicznej, dokona jej prezentacji na stronie internetowej, będzie przechowywał tę fakturę w formie elektronicznej i prześle tę fakturę - opatrzoną kwalifikowanym podpisem elektronicznym Usługodawcy - do klienta.
5.  Usługodawca zapewni możliwość wydrukowania faktury. Faktura będzie przechowywana i udostępniana organom podatkowym i kontroli skarbowej w formie elektronicznej.
6.  Struktura przedstawiona w punktach od 1 do 5 zostanie zastosowana również w odniesieniu do faktur korygujących.
7.  Usługodawca prześle klientowi fakturę korygującą (1) w ten sposób, że będzie ona dostępna na jego urządzeniach informatycznych lub (2) za pomocą poczty elektronicznej lub (3) za pomocą serwisu internetowego i przekaże informację o takim udostępnieniu Spółce. Klient poprzez (1) zalogowanie do serwisu lub (2) poprzez potwierdzenie otrzymania wiadomości elektronicznej (za pomocą automatycznego komunikatu wysłanego przez system informatyczny odbiorcy faktury elektronicznej, w domyśle klienta poczty elektronicznej) lub pobrania pliku (fakt pobrania z serwisu zostanie zapisany w logu systemowym) lub (3) poprzez sam fakt korzystania z serwisu i upoważnienie Usługodawcy do potwierdzania w jego imieniu otrzymania faktury korygującej, potwierdzi jej otrzymanie a Usługodawca przekaże taką informację Spółce w postaci elektronicznego raportu.

Pismem z dnia 03.08.2010r. (data wpływu 06.08.2010r.), Wnioskodawca uzupełnił przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe wskazując, iż istotą opisanej we wniosku usługi w postaci serwisu internetowego jest przekazanie kompetencji związanych z przechowywaniem faktur w formie elektronicznej w imieniu Spółki oraz udostępnianie faktur Klientom profesjonalnemu Usługodawcy (tzw. hosting).

Podczas rejestracji w serwisie internetowym Klient, zawiera umowę o świadczenie usług drogą elektroniczną oraz upoważnia Usługodawcę do potwierdzania w jego imieniu otrzymania faktur korygujących. Odbiorca faktur (Klient) korzystający z serwisu internetowego przez czas wymagany bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa ma dostęp do dokumentów po zalogowaniu się na swoje indywidualne konto, a o fakcie pojawiania się nowych dokumentów w tym faktur korygujących powiadamiany jest komunikatami wysyłanymi pocztą elektroniczną. Do zapoznania się z fakturą lub fakturą korygującą nie jest konieczne zatem pobranie tego dokumentu na lokalny dysk twardy.

Potwierdzenie odbioru elektronicznej faktury korygującej realizowane jest zatem alternatywnie:

(1) poprzez zalogowanie się Klienta do serwisu internetowego Usługodawcy,

(2) potwierdzenie otrzymania komunikatu przesłanego Klientowi za pomocą poczty elektronicznej,

(3) realizację umowy, a w szczególności upoważnienie Klienta do potwierdzania w jego imieniu odbioru elektronicznej faktury lub faktury korygującej przez Usługodawcę.

W razie realizacji wariantu (1) przedstawionego w pytaniu nr 4, Elektroniczne faktury i korekty tych faktur są dostępne na indywidualnym koncie Klienta, po uprzednim zalogowaniu się poprzez podanie właściwego loginu i hasła. W razie realizacji przedmiotowego wariantu, Usługodawca przekazuje Spółce w postaci elektronicznego raportu informację o potwierdzeniu otrzymaniu faktury lub faktury korygującej, poprzez zalogowanie się Klienta do systemu informatycznego.

Klient może w każdym momencie pobrać fakturę lub fakturę korygującą na własny dysk twardy. Fakt ten jest jednoznacznie udokumentowany w postaci logu systemowego. Klient ma również możliwość zyskania dostępu do przedmiotowych dokumentów bez konieczności ich pobierania. W przypadku zalogowania się bez pobierania dokumentu nie powstają komunikaty o pobraniu elektronicznej korekty faktury.

W opisywanym wariancie nie istnieje konieczność potwierdzania Wnioskodawcy poboru tej faktury, ponieważ momentem jej odbioru nie jest moment jej ściągnięcia przez Klienta, lecz chwila zalogowania się Klienta do systemu internetowego Usługodawcy.

W przypadku wariantu (3) przedstawionego w pytaniu nr 4, właściwym adresem doręczenia elektronicznej faktury korygującej jest adres internetowy serwisu Usługodawcy, na którym przechowywane są w imieniu Klienta (odbiorcy faktur i korekt faktur elektronicznych) wszystkie elektroniczne faktury i korekty tych faktur od momentu udzielenia przez Klienta zgody na realizację przedmiotowego wariantu.

Klient akceptuje regulamin serwisu internetowego, który stanowi, iż serwis jest traktowany jako system wymiany danych elektronicznych i wyraża zgodę na zastosowanie tego kanału komunikacji. Klient zgadza się przy tym, aby uznać, że udostępnienie rachunku (w tym także faktur i faktur korygujących) w serwisie internetowym, oznacza dostarczenie i zapoznanie się z umieszczonymi tam fakturami.

Elektroniczne faktury i korekty tych faktur są dostępne na indywidualnym koncie Klienta po uprzednim zalogowaniu się. Fakt ich umieszczenia, a co za tym idzie dostarczenia Klientowi jest jednoznacznie dokumentowany w logach systemowych. Informację o umieszczeniu faktury lub faktury korygującej w serwisie internetowym Usługodawca przekazuje Spółce w formie elektronicznego raportu.

Klient może w każdym momencie pobrać fakturę lub fakturę korygującą na własny dysk twardy. Fakt ten jest jednoznacznie udokumentowany w postaci logu systemowego. Klient ma również możliwość zyskania dostępu do dokumentów bez konieczności ich pobierania. W przypadku zalogowania się lub korzystania z serwisu internetowego bez pobierania dokumentu nie powstają komunikaty o pobraniu elektronicznej korekty faktury. W związku z tym, iż w wariancie (3) momentem odbioru faktury nie jest moment jej ściągnięcia przez Klienta, lecz chwila umieszczenia faktury na serwerze serwisu internetowego, nie istnieje konieczność potwierdzania Wnioskodawcy poboru tej faktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy dopuszczalne jest uzyskanie przez Usługodawcę od klientów Spółki potwierdzenia w formie elektronicznej lub pisemnej, iż akceptują oni wystawianie faktur w formie elektronicznej?
2.  Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca - czy dopuszczalne jest otrzymanie przez Usługodawcę potwierdzenia w formie elektronicznej (potwierdzenie za pomocą systemu EDl poprzez stronę internetową), iż klienci akceptują wystawianie faktur w formie elektronicznej?
3.  Czy dopuszczalne jest zastosowanie schematu fakturowania elektronicznego przedstawionego powyżej?
4.  Czy dopuszczalne jest potwierdzenie odbioru faktur korygujących poprzez (1) zalogowanie się klienta do serwisu lub (2) potwierdzenie otrzymania wiadomości elektronicznej lub (3) sam fakt korzystania z serwisu internetowego Usługodawcy i upoważnienie go do potwierdzenia w jego imieniu otrzymania faktury korygującej?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, dopuszczalne jest uzyskanie przez Usługodawcę w imieniu Spółki potwierdzenia w formie elektronicznej lub pisemnej, iż klienci akceptują wystawianie faktur w formie elektronicznej.

Zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119; dalej jako: „Rozporządzenie w sprawie e-faktur”), faktury mogą być wystawiane i przesyłane w formie elektronicznej, pod warunkiem uprzedniej akceptacji tej formy przez odbiorcę faktury.

Brzmienie powyższego przepisu jest zgodne z odpowiednimi uregulowaniami Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. (dalej jako: „Dyrektywa”). Art. 232 Dyrektywy stanowi, iż faktury wystawione zgodnie z przepisami sekcji 2 mogą zostać przesłane w formie papierowej lub z zastrzeżeniem akceptacji odbiorcy, mogą zostać przesłane lub udostępnione drogą elektroniczną. Ani wspomniane uregulowania krajowe, ani wspólnotowe nie wskazują na konieczność uzyskania akceptacji klienta bezpośrednio przez podmiot mający dostarczać towary lub świadczyć usługi na rzecz nabywcy towarów i usług decydującego się na akceptację fakturowania w formie elektronicznej.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza opinia wyrażona przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lutego 2009 r. (sygn. IBPP2/443-114/09/LŻ). W powołanym piśmie Organ stwierdził, iż: „(\`(...)\`) wystawienie faktur przez Usługodawcę na podstawie pełnomocnictwa będzie równoznaczne z ich wystawieniem przez Dostawcę. Zatem dopuszczalne jest uzyskanie potwierdzenia od klientów przez Usługodawcę, iż akceptują wystawianie faktur w formie elektronicznej.”

Ad. 2.

Zdaniem Spółki dopuszczalne jest otrzymanie przez Usługodawcę potwierdzenia w formie elektronicznej, przesłanego poprzez wymianę danych elektronicznych (EDI) za pomocą strony internetowej.

Zgodnie z § 3 pkt 2 Rozporządzenia w sprawie e-faktur, akceptacja dotycząca fakturowania elektronicznego może być wyrażona w formie pisemnej lub elektronicznej.

W przypadku akceptacji w formie elektronicznej, przepisy § 4 stosuje się odpowiednio, co oznacza, iż w świetle Rozporządzenia w sprawie e-faktur akceptacja powinna być przesłana z zabezpieczeniem przez bezpieczny podpis elektroniczny lub wymianę danych elektronicznych (EDI).

Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, w przytoczonej powyżej interpretacji indywidualnej z dnia 18 lutego 2009 r.: „Akceptacja taka może być wyrażona formie pisemnej lub elektronicznej”.

Ad. 3.

Zdaniem Spółki dopuszczalne jest zastosowanie schematu fakturowania elektronicznego przedstawionego w niniejszym wniosku.

3.1. Udzielenie Usługodawcy przez Spółkę pełnomocnictwa do wystawiania faktur w formie elektronicznej w imieniu i na rzecz Spółki.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r - Kodeks cywilny (Dz. U 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm. dalej jako „Kodeks cywilny”), z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).

Stosownie do art. 98 Kodeksu Cywilnego, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.

Jednocześnie żaden z przepisów Kodeksu Cywilnego ani przepisów ustaw podatkowych, nie przewiduje zakazu udzielania pełnomocnictwa przez jeden podmiot do wystawiania faktur w jego imieniu innemu podmiotowi. Na gruncie obowiązującego stanu prawnego należy zatem przyjąć, że nie istnieją czynności prawne, których można dokonać przez pełnomocnika, będące równocześnie czynnościami „zastrzeżonymi” wyłącznie dla pełnomocnika będącego osobą fizyczną.

W konsekwencji, w ocenie Spółki, dopuszczalne jest udzielenie pełnomocnictwa do wystawiania faktur przez osobę prawną innej osobie prawnej. Pogląd taki znajduje potwierdzenie w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 13 września 2007 r. wydanym przez Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie (sygn. 1472/RPP1/443-265/07/MIRT), który uznał, iż „nie będzie jednak naruszeniem przepisów o wystawianiu faktur zawarcie umowy cywilnoprawnej, na mocy której inny podmiot będzie zobowiązany do sporządzania i ewentualnie doręczania faktur w imieniu i na rzecz zlecającego na podstawie przekazywanych przez niego informacji, przy czym odpowiedzialność wobec osób trzecich spoczywa na zleceniodawcy”.

3.2. Przesłanie Usługodawcy przez Spółkę danych niezbędnych do wystawienia faktur za pośrednictwem systemu EDI.

Usługodawca po uzyskaniu od Spółki upoważnienia do wystawiania faktur elektronicznych w imieniu i na rzecz Spółki będzie otrzymywał od niej dane mające znaleźć się na fakturach za pośrednictwem systemu EDI. Należy zwrócić uwagę, iż elektroniczna wymiana danych EDI nie służy wyłącznie do przesyłania faktur w formie elektronicznej, lecz także do przekazywania różnego rodzaju komunikatów elektronicznych przy zachowaniu autentyczności ich pochodzenia.

W opinii Spółki, w analizowanym schemacie zagadnieniem drugorzędnym jest sposób przekazania danych dotyczących faktur do Usługodawcy. Dane te nie są jeszcze bowiem formalnie fakturami przekazywanymi drogą elektroniczną. W związku z powyższym, mogą one być przekazywane w formie dowolnie wybranej przez Spółkę w porozumieniu z Usługodawcą. W omawianej sytuacji podmioty te planują zastosowanie systemu EDI, ponieważ jego użycie pozwoli na usprawnienie procesu wystawiania faktur przez Usługodawcę w imieniu i na rzecz Spółki.

3.3. Segmentacja danych i zmiana formatu danych w celu wystawienia faktury.

W opinii Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym dopuszczalne i funkcjonalnie niezbędne jest dokonanie przez Usługodawcę segmentacji uzyskanych od Spółki danych oraz zmiana ich formatu w celu wystawienia faktury elektronicznej, przy założeniu, że ich formatowanie nie zmieni zawartości merytorycznej przesyłanych danych.

3.4. Wystawienie faktury w formie elektronicznej w imieniu Spółki.

Zgodnie z art. 220 Dyrektywy, każdy podatnik upewnia się, że faktura została wystawiona przez niego, nabywcę lub usługobiorcę, lub w jego imieniu i na jego rzecz przez osobę trzecią.

Mając na uwadze powyższą regulację, nie ulega wątpliwości, iż dopuszczalne jest wystawianie faktur przez osobę trzecią w imieniu i na rzecz innego podmiotu na podstawie udzielonego pełnomocnictwa.

W myśl art. 135 Ordynacji podatkowej, zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych w sprawach podatkowych ocenia się według przepisów prawa cywilnego, jeżeli przepisy prawa podatkowego nie stanowią inaczej.

Zgodnie z postanowieniami Kodeksu cywilnego (art. 98-109), pełnomocnictwo to typ przedstawicielstwa, które polega na umocowaniu dowolnej osoby do dokonania czynności prawnej. Pełnomocnikiem może być każda osoba prawna oraz osoba fizyczna, która posiada pełną zdolność prawną. Umocowanie do działania w cudzym imieniu na podstawie pełnomocnictwa opiera się na oświadczeniu woli złożonym przez reprezentowanego (w analizowanym przez nas schemacie przez Spółkę), a czynność dokonana przez pełnomocnika w granicach umocowania, pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

Biorąc pod uwagę, iż w treści pełnomocnictwa zostanie określony zakres uprawnień Usługodawcy oraz biorąc pod uwagę dopuszczalność działania przez pełnomocnika (osobę trzecią) w świetle Kodeksu cywilnego należy przyjąć, iż dopuszczalne jest wystawianie faktur przez Usługodawcę w imieniu i na rzecz Spółki. Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lutego 2009 r. (sygn. IBPP2/443- 114/09/LŻ): „(\`(...)\`) ani przepisy ustaw podatkowych ani przepisy Kodeksu cywilnego nie przewidują zakazu udzielania pełnomocnictwa przez jeden podmiot do wystawiania faktur w jego imieniu innemu podmiotowi.”

3.5. Prezentacja faktury na stronie serwisu internetowego.

W analizowanym schemacie, po zmianie formatu faktury (przy zachowaniu oryginalnej treści), Usługodawca dokona jej prezentacji na stronie internetowej. Zdaniem Spółki prezentowanie faktur na stronie internetowej, nie stanowi przeszkody w realizacji procesu wystawiania faktur elektronicznych.

3.6. Przesłanie faktury elektronicznej do klienta przy zastosowaniu podpisu elektronicznego przez Usługodawcę.

W opinii Spółki, dopuszczalne jest przesłanie przez Usługodawcę faktury elektronicznej do klienta przy zastosowaniu podpisu elektronicznego. W tym celu Usługodawca udzieli pełnomocnictwa osobie fizycznej.

Przepis § 4 pkt 1 Rozporządzenia w sprawie e-faktur stanowi, że faktury mogą być wystawiane i przesyłane w formie elektronicznej, pod warunkiem, że autentyczność ich pochodzenia i integralność ich treści będą zagwarantowane bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (dalej jako: „ustawa o podpisie elektronicznym”), weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu.

Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 2 ustawy o podpisie elektronicznym, bezpiecznym podpisem elektronicznym jest podpis elektroniczny, który:

1.  jest przyporządkowany wyłącznie do osoby składającej ten podpis,
2.  jest sporządzany za pomocą podlegających wyłącznej kontroli osoby składającej podpis elektroniczny, bezpiecznych urządzeń służących do składania podpisu elektronicznego i danych służących do składania podpisu elektronicznego,
3.  jest powiązany z danymi, do których został dołączony w taki sposób że jakakolwiek późniejsza zmiana tych danych jest rozpoznawalna.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 3 pkt 3 wspomnianej ustawy, osobą składającą podpis elektroniczny, jest osoba fizyczna posiadająca urządzenie służące do składania podpisu elektronicznego, która działa w imieniu własnym albo w mieniu innej osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż nie ma przeszkód by w analizowanym schemacie Spółka udzieliła Usługodawcy pełnomocnictwa do przesłania faktury przy zastosowaniu podpisu elektronicznego Usługodawcy, a następnie by Usługodawca przesłał do Klienta fakturę elektroniczną zabezpieczoną swoim podpisem elektronicznym.

Powyższe stanowisko potwierdza postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego wydane 6 września 2006 r. przez Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie (sygn. 1472/RPP1/443-452/06/SAPI), w którym uznano, iż faktura elektroniczna, sygnowana bezpiecznym podpisem elektronicznym, należącym do osoby fizycznej działającej w imieniu osoby prawnej (nawet jeżeli ta osoba jest pracownikiem innej firmy) i posiadającej upoważnienie osoby prawnej do zabezpieczania faktur podpisem elektronicznym, spełnia wymogi określone w rozporządzeniu o fakturach elektronicznych.

Ad. 4.

W odniesieniu do sposobu potwierdzenia odbioru korekty faktury (lub samej faktury), zdaniem Spółki, w obowiązujących przepisach prawa podatkowego brak jest szczegółowych regulacji w tym zakresie. W konsekwencji, potwierdzenie takie może być dokonane w każdej formie pozwalającej na jednoznaczne stwierdzenie, iż odbiorca otrzymał fakturę korygującą.

Przepisy prawa podatkowego nie definiują jednakże pojęcia „otrzymania”. Zgodnie z wykładnią językową przez pojęcie „otrzymać” należy rozumieć: „stać się odbiorcą czegoś, dostać coś w darze lub w zamian za coś” (por. Mały słownik języka polskiego, pod red. E. Sobol, PWN, s. 576). W konsekwencji, momentem otrzymania faktury korygującej przez nabywcę będzie moment, w którym faktura elektroniczna będzie dostępna dla odbiorcy faktury na jego urządzeniach informatycznych.

Stosownie do § 5 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie e-faktur, również faktury korygujące winny być wystawione w tej samej formie, w której wystawione i przesłane zostały faktury pierwotne (w obydwu przedstawionych stanach faktycznych jest to forma elektroniczna). Zgodnie bowiem ze wskazanym przepisem, faktury korygujące oraz duplikaty faktur do faktur wystawianych i przesyłanych w formie elektronicznej, przesyła się w tej samej formie. W konsekwencji potwierdzenie odbioru faktury korygującej może stanowić między innymi potwierdzenie z systemu otrzymania korekty faktury przez odbiorcę.

W opinii Spółki, potwierdzenie odbioru faktur korygujących poprzez (1) zalogowanie się klienta do serwisu lub (2) potwierdzenie otrzymania wiadomości elektronicznej lub (3) sam fakt korzystania z serwisu internetowego Usługodawcy i upoważnienie go do potwierdzenia w jego imieniu otrzymania faktury korygującej, stanowi wystarczające potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez klienta. Systemy informatyczne stosowane w przypadku każdego z rozwiązań pozwalają bowiem na ustalenie momentu, w którym klient uzyskał dostęp do faktury korygującej.

Zaprezentowane stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2007 r. (sygn. ILPP2/443-55/07-2/IM), zgodnie z którą: „(\`(...)\`) w przypadkach wystawienia przez sprzedawcę faktury korygującej, sprzedawca jest bezwzględnie zobowiązany do otrzymania potwierdzenia odbioru tej faktury. Potwierdzenia takiego dokonuje nabywca towarów i usług, jako adresat przedmiotowego dokumentu i może mieć dowolną formę. Żaden bowiem przepis nie stanowi, iż musi to nastąpić w specjalnej formie. Potwierdzenie takie może więc być dokonane w każdej formie, która pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż odbiorca otrzymał fakturę. Automatyczny komunikat wysłany przez system informatyczny odbiorcy faktury elektronicznej o jej pobraniu w bazie danych (log systemowy), zawierający numer klienta, dokładny czas zdarzenia, numer lP komputera z którego miało miejsce pobranie faktury, będzie wystarczającym potwierdzeniem odbioru faktury korygującej przez nabywcę”.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lutego 2009 r. (sygn. IBPP2/443-114/09/LŻ) stwierdzając, że: „Potwierdzenie takie może więc być dokonane w każdej formie, która pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż odbiorca otrzymał fakturę. Stąd też potwierdzenie otrzymania wiadomości elektronicznej za pomocą automatycznego komunikatu, wysłanego przez system informatyczny odbiorcy faktury elektronicznej, w domyśle klienta poczty elektronicznej będzie w ocenie tut. Organu, wystarczającym potwierdzeniem odbioru faktury korygującej przez nabywcę (\`(...)\`)”.

W związku z powyższym, zważywszy na brzmienie przepisów Rozporządzenia o fakturach oraz Dyrektywy, biorąc pod uwagę dotychczasowe stanowisko organów podatkowych a w szczególności wykładnię dokonaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, w wydanej na bazie identycznego stanu faktycznego przytoczonej powyżej interpretacji indywidualnej z dnia 18 lutego 2009 r., Spółka uważa za prawidłowe stanowisko przedstawione powyżej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w zakresie wystawiania faktur elektronicznych i sposobu uzyskiwania potwierdzeń odbioru tych faktur w wariancie nr 2 i 3 oraz za nieprawidłowe w zakresie sposobu uzyskiwania potwierdzeń odbioru tych faktur w wariancie nr 1.

Ad. 1 i Ad. 2

Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119) faktury wystawiane w formie elektronicznej przesyła się, w tym udostępnia, w tej formie odbiorcy oraz przechowuje się w tej formie przy zastosowaniu elektronicznych urządzeń do przetwarzania (łącznie z cyfrową kompresją) i przechowywania danych, z wykorzystaniem technik teletransmisji przewodowej, radiowej, technologii optycznych lub innych elektromagnetycznych środków.

Jednocześnie zgodnie z art. § 3 ust. 1-4 ww. rozporządzenia faktury mogą być wystawiane i przesyłane w formie elektronicznej, pod warunkiem uprzedniej akceptacji tej formy przez odbiorcę faktury, zwanej dalej "akceptacją".

Akceptacja może być wyrażona w formie pisemnej lub w formie elektronicznej. W przypadku akceptacji w formie elektronicznej przepisy § 4 stosuje się odpowiednio. Faktury mogą być wystawiane i przesyłane w formie elektronicznej nie wcześniej niż od dnia następującego po dniu, w którym odbiorca faktury dokonał akceptacji.

W przypadku cofnięcia akceptacji przez odbiorcę faktury, wystawca faktury traci prawo do wystawiania i przesyłania temu odbiorcy faktur w formie elektronicznej od następnego dnia po dniu, w którym otrzymał powiadomienie od odbiorcy o wycofaniu akceptacji.

W myśl § 4 ww. rozporządzenia faktury mogą być wystawiane, przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej, pod warunkiem że autentyczność ich pochodzenia i integralność ich treści będą zagwarantowane:

1.  bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 z późn. zm.), weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, lub
2.  poprzez wymianę danych elektronicznych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa, dotycząca tej wymiany, przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność danych.

Ustawa z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), nie definiuje pojęcia wystawcy faktury. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy realizujący opodatkowane dostawy powinni wystawiać faktury w celu dokumentowania tych czynności. Ustawa o VAT nie nakłada na podmioty wystawiające faktury żadnych innych wymogów. Pozostałe wymogi określone są w przepisach wykonawczych do ustawy o VAT.

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.) określa zasady wystawiania faktur. Zasady dotyczące wystawiania faktur elektronicznych określone są natomiast w cyt. wyżej rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur.

Polskie przepisy o VAT (w tym przepisy wykonawcze do ustawy o VAT), nie precyzują kwestii wystawiania faktur w imieniu dostawcy przez podmiot trzeci (fakturowanie przez podmiot trzeci). Przepisy te nie wykluczają jednak takiej możliwości. A zatem nie można stwierdzić, że wystawianie faktur w imieniu dostawcy przez podmiot trzeci jest niedozwolone. Należy również podkreślić, że polskie przepisy o VAT należy interpretować zgodnie ze stosownymi przepisami wspólnotowymi.

Krajowe przepisy o VAT nie odnoszą się do zagadnienia fakturowania przez podmiot trzeci, odpowiednie uregulowania w tym zakresie wprowadza jednak Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. UE L 347, ze zm.). Zgodnie z art. 220 Dyrektywy, każdy podatnik powinien upewnić się, że faktura została wystawioną przez niego, nabywcę towarów lub usług, bądź w jego imieniu i na jego rzecz przez podmiot trzeci. Należy podkreślić, że przepis ten odnosi się zarówno do faktur wystawionych w formie papierowej, jak i do faktur elektronicznych.

Powyższy przepis Dyrektywy nakłada obowiązek wprowadzenia przepisów dotyczących fakturowania przez podmiot trzeci w prawie krajowym wszystkich państw członkowskich (przepisy te są bezwarunkowe i nie są przewidziane żadne zwolnienia ani preferencyjne zasady ograniczające zakres stosowania fakturowania przez podmioty trzecie).

W myśl powyższego fizyczne wystawienie faktur przez Usługodawcę na podstawie pełnomocnictwa będzie równoznaczne z ich wystawieniem przez Dostawcę. Zatem dopuszczalne jest uzyskanie potwierdzenia od klientów przez Usługodawcę, iż akceptują wystawianie faktur w formie elektronicznej. Akceptacja taka może być wyrażona w formie pisemnej lub elektronicznej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Ad. 3

Na podstawie § 5 ust. 1 cyt. rozporządzenia w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur, faktury korygujące oraz duplikaty faktur do faktur wystawianych i przesłanych w formie elektronicznej przesyła się w tej samej formie.

W przypadkach gdy przeszkody formalne lub techniczne, zgodnie z § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia, uniemożliwiają wystawianie i przesłanie dokumentu, o którym mowa w ust. 1, w formie elektronicznej, w szczególności w przypadku cofnięcia przez odbiorcę faktur zgody na ich wystawianie i przesyłanie w formie elektronicznej, podatnik wystawia ten dokument w formie papierowej, zamieszczając na nim adnotację, że odpowiednio faktura korygująca lub duplikat faktury dotyczy faktury wystawionej w formie elektronicznej.

Ponadto zgodnie z treścią zawartą w § 6 ust. 1 cytowanego rozporządzenia, faktury wystawione lub otrzymane w formie elektronicznej przechowuje się na terytorium kraju w sposób umożliwiający, na żądanie zgodnie z odrębnymi przepisami, organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, natychmiastowy, pełny i ciągły dostęp drogą elektroniczną tym organom do tych faktur, w szczególności zapewnienie możliwości udokumentowanego poboru i wykorzystania tych faktur przez te organy, w tym ich wydruku, jak również zapewnienie czytelności tych faktur. W myśl ust. 2 cytowanego artykułu wystawione lub otrzymane w formie elektronicznej faktury mogą być przechowywane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, pod warunkiem uprzedniego poinformowania w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego oraz naczelnika urzędu celnego właściwego w zakresie podatku akcyzowego, w odniesieniu do podatnika tego podatku, o miejscu ich przechowywania (adresie, a w przypadku gdy adres odnosi się do innego podmiotu niż podmiot, który wystawił lub otrzymał fakturę - również o nazwie tego podmiotu). Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Powyżej przytoczone regulacje wskazują fakt, iż w celu przesyłu faktur elektronicznych, faktury te winny być przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej z dostępem on-line do archiwum faktur elektronicznych, gdyż wyłącznie w taki sposób można uzyskać natychmiastowy, pełny i ciągły dostęp z wykorzystaniem technik teletransmisji przewodowej, radiowej, technologii optycznych lub innych elektromagnetycznych środków.

Zatem opisany we wniosku sposób wystawiania i przesyłu faktur odbiorcy wskazuje, iż odbywać się on będzie na zasadzie on-line czyli zgodnie z § 2 wymienionego rozporządzenia.

Zagwarantowanie autentyczności pochodzenia oznacza możliwość jednoznacznej identyfikacji nadawcy wiadomości, czyli wystawcy faktury. Z kolei procedury zapewniające integralność danych zapewniają, że faktura przesłana drogą elektroniczną dotarła do adresata kompletna i w niezmienionej formie. Spełnienie tych kryteriów wiąże się z zastosowaniem się do treści zawartej w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur, co oznacza, iż faktury elektronicznie muszą być podpisane elektronicznie lub przesyłane poprzez Elektroniczną Wymianę Danych (z ang. EDI - Electronic Data Interchange).

Faktura jest opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130 poz. 1450 ze zm.), gdy dane służące do identyfikacji osoby składającej podpis elektroniczny weryfikowane są za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu wydanego przez podmiot świadczący usługi certyfikacyjne, który jest wpisany do rejestru kwalifikowanych podmiotów świadczących usługi certyfikacyjne.

Natomiast przesyłanie poprzez system EDI, oznacza stan gdy przesyłanie to zostało poprzedzone zawarciem umowy pomiędzy wystawcą i odbiorcą faktur, dotyczącej wymiany faktur elektronicznych przewidującej stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność danych, uwzględniającej postanowienia umowy w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych. Umowa w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych została opisana w art. 1 zaleceń Komisji Europejskiej z dnia 19 października 1994 roku nr 1994/820/WE odnoszących się do aspektów prawnych elektronicznej wymiany danych (Dz. Urz. UE L 338).

Zgodnie z art. 135 Ordynacji podatkowej zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych w sprawach podatkowych ocenia się według przepisów prawa cywilnego, jeżeli przepisy prawa podatkowego nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 95 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.

Jednocześnie zgodnie z § 2 ww. artykułu czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Zatem ani przepisy ustaw podatkowych ani przepisy Kodeksu cywilnego nie przewidują zakazu udzielania pełnomocnictwa przez jeden podmiot do wystawiania faktur w jego imieniu innemu podmiotowi. O ile zatem udzielone przez Wnioskodawcę pełnomocnictwo do wystawiania faktur, odpowiada wymogom wynikającym z przepisów Kodeksu cywilnego, stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Schemat przekazywania danych do faktury oraz wystawiania faktur w formie elektronicznej przedstawiony przez Wnioskodawcę jest prawidłowy o ile spełnia wymogi określone w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119 ze zm.).

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Ad. 4

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Szczegółowe zasady wystawiania i przechowywania faktur określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), zwane dalej rozporządzeniem o fakturach. Zasady te dotyczą zarówno faktur wystawianych w formie papierowej jak i elektronicznej, przy czym ta druga forma wymaga wypełnienia dodatkowych warunków, wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119), zwanego dalej rozporządzeniem.

W myśl § 4 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur, faktury mogą być wystawiane, przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej, pod warunkiem że autentyczność ich pochodzenia i integralność ich treści będą zagwarantowane: bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy o podpisie elektronicznym, weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub poprzez wymianę danych elektronicznych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa, dotycząca tej wymiany, przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność danych.

Zgodnie z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, faktury korygujące oraz duplikaty faktur do faktur wystawianych i przesyłanych w formie elektronicznej przesyła się w tej samej formie.

W oparciu o art. 29 ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku oraz zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

W myśl art. 29 ust. 4a w przypadku, gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Powołany wyżej przepis art. 29 ust. 4a ustawy, jednoznacznie wskazuje, iż kwoty, o które zmniejsza się podstawę opodatkowania muszą zostać udokumentowane. Faktura korygująca, bez potwierdzenia jej odbioru, nie spełnia powyższej przesłanki i nie stanowi wystarczającej podstawy do obniżenia podatku należnego – dopiero potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę spowoduje akceptację zmiany wartości zawartych na fakturze i daje prawo do takiego obniżenia.

Warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się, zgodnie z ust. 4b ww. artykułu:

1.  w przypadku eksportu towarów, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
2.  wobec nabywców, na których rzecz jest dokonywana sprzedaż: energii elektrycznej i cieplnej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy.

Jednocześnie zgodnie z ust. 4c przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Z przedstawionego w złożonym wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza rozpocząć wystawianie faktur dokumentujących dostawy towarów oraz świadczenie usług w formie elektronicznej. Obowiązki związane z fakturowaniem elektronicznym zostaną powierzone firmie zewnętrznej (dalej jako „Usługodawca”). Strona przewiduje następujące sposoby uzyskania potwierdzenia odbioru faktur korygujących:

1.  zalogowanie się klienta do serwisu,
2.  potwierdzenie otrzymania komunikatu przesłanego Klientowi za pomocą poczty elektronicznej,
3.  realizację umowy, a w szczególności upoważnienie Klienta do potwierdzania w jego imieniu odbioru elektronicznej faktury lub faktury korygującej przez Usługodawcę.

Z okoliczności sprawy wynika, iż Klient poprzez (1) zalogowanie do serwisu lub (2) poprzez potwierdzenie otrzymania wiadomości elektronicznej (za pomocą automatycznego komunikatu wysłanego przez system informatyczny odbiorcy faktury elektronicznej, w domyśle klienta poczty elektronicznej) lub pobrania pliku (fakt pobrania z serwisu zostanie zapisany w logu systemowym) lub (3) poprzez sam fakt korzystania z serwisu i upoważnienie Usługodawcy do potwierdzania w jego imieniu otrzymania faktury korygującej, potwierdzi jej otrzymanie a Usługodawca przekaże taką informację Spółce w postaci elektronicznego raportu.

Z powyższego wynika, iż potwierdzenia odbioru faktury korygującej dokonuje nabywca towarów i usług, jako adresat przedmiotowego dokumentu i może mieć dowolną formę, która pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż odbiorca otrzymał fakturę.

Korzystając z wariantu nr 2, potwierdzenie otrzymania wiadomości elektronicznej następuje za pomocą automatycznego komunikatu wysłanego przez system informatyczny odbiorcy faktury elektronicznej. Natomiast w wariancie nr 3 Klient akceptuje regulamin systemu internetowego oraz wyraża zgodę, aby uznać, że udostępnienie rachunku (w tym także faktur i faktur korygujących) w serwisie internetowym oznacza dostarczenie i zapoznanie się z umieszczonymi tam fakturami.

Stąd też (opcja nr 2) potwierdzenie otrzymania wiadomości elektronicznej za pomocą automatycznego komunikatu wysłanego przez system informatyczny odbiorcy faktury elektronicznej, w domyśle klienta poczty elektronicznej oraz (opcja nr 3) realizacja umowy, a w szczególności upoważnienie Klienta do potwierdzania w jego imieniu odbioru elektronicznej faktury lub faktury korygującej przez Usługodawcę będzie, w ocenie tut. Organu, wystarczającym potwierdzeniem odbioru faktury korygującej przez nabywcę, przy czym potwierdzenia te winny być przechowywane w formie elektronicznej na serwerze Spółki.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Natomiast w odniesieniu do zaproponowanego przez Wnioskodawcę sposobu potwierdzenia odbioru faktur korygujących poprzez zalogowanie się klienta do serwisu (opcja nr 1), tut. Organ stwierdza, iż w tym przypadku raport potwierdzający zalogowanie się do systemu nie jest wystarczający do uznania, iż w tym momencie zostało dokonane potwierdzenie odbioru faktury korygującej. Wnioskodawca wskazuje ponadto, iż w przypadku zalogowania się nie powstają komunikaty o pobraniu elektronicznej faktury. Raporty, które mogą być generowane odzwierciedlają jedynie zalogowanie się do systemu, a nie czynności jakie następują po zalogowaniu.

Reasumując, tut. Organ stwierdza, iż sposób potwierdzenia odbioru faktury korygującej poprzez zalogowanie się klienta do serwisu (opcja nr 1) nie wyczerpuje przesłanek dla uznania za należyte potwierdzenie odbioru faktury lub faktury korygującej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie uznaje się za nieprawidłowe.

Końcowo tut. Organ zauważa, iż przytoczone przez Stronę interpretacje indywidualne: sygn. IBPP2/443-114/09/LŻ z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. ILPP2/443-55/07-2/IM z dnia 31 grudnia 2007 r., oraz postanowienia w sprawie interpretacji prawa podatkowego: z dnia 13 września 2007 r. wydane przez Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie (sygn. 1472/RPP1/443-265/07/MIRT) oraz z dnia 6 września 2006 r. wydane przez Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie (sygn. 1472/RPP1/443-452/06/SAPI), w pełni potwierdzają stanowisko zawarte w niniejszej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.