Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-659/13/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-08-27
Teza: Nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; podatek-zwrot podatku; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 lipca 2013 r. (data wpływu 8 lipca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku realizacją projektu pn. „Z…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku realizacją projektu pn. „Z…”.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dnia 8 czerwca 2011 r. Parafia złożyła w Urzędzie Marszałkowskim wniosek o przyznanie pomocy ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na realizację operacji pn.: „Z…”, w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi”, objętego PROW na lata 2007-2013. Roboty polegają na wymianie pokrycia dachowego budynku kościoła wraz z towarzyszącymi robotami remontowo-naprawczymi. Dnia 6 lipca 2012 r. została zawarta umowa przyznania pomocy na dofinansowanie 75% poniesionych kosztów kwalifikowanych ww. operacji. Pozostałą część wydatków stanowią środki własne. Parafia jako koszt kwalifikowany wskazuje podatek naliczony od zrealizowanej inwestycji. Zgodnie z rozporządzeniem MRiRW w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi” objętego PROW 2007-2013, pomoc nie obejmuje podatku od towarów i usług, jeżeli możliwe jest jego odzyskanie. W przypadku braku takiej możliwości podatek jest kosztem kwalifikowanym, czyli możliwym do współfinansowania z EFRROW. Zakończenie robót budowlanych planowane jest na dzień 15 września 2013 r. Kościół parafialny wpisany jest do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków w miejscowości O., jest ogólnodostępny dla mieszkańców i zwiedzających nieodpłatnie. Parafia nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym oraz nie składa deklaracji VAT-7. Inwestycja oraz jej wynik nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przedłożenie interpretacji w przedmiotowej sprawie wymagane jest przez Urząd Marszałkowski, jako załącznik do wniosku o płatność, w celu uznania podatku naliczonego od wykonanych robót za koszt kwalifikowany.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Parafia ma możliwość odzyskania podatku naliczonego poniesionego w związku z realizacją ww. operacji?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego od wydatków poniesionych na ww. zadanie. Parafia stwierdziła, ze nie prowadzi działalności gospodarczej i jednocześnie nie jest „płatnikiem” podatku od towarów i usług, dlatego też nie może w żaden sposób odzyskać podatku naliczonego. Wskazała, że w związku z powyższym podatek powinien być kosztem kwalifikowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Według regulacji ust. 2 pkt 1 lit. a) powyższego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki: odliczenia dokonuje podatnik zarejestrowany jako VAT czynny, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jednocześnie przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 247 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Natomiast przepisy rozdziału 5 powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że Parafii nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu, gdyż – jak wskazała w treści wniosku – nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie będzie związku dokonanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi. Jednocześnie Parafia nie ma możliwości otrzymania zwrotu tego podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 powołanego rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r., gdyż wskazane we wniosku środki nie są tymi, o których mowa w rozdziale 5 tego aktu prawnego.

Końcowo wskazać należy, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.