Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-322/16/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-07-13
Teza: stawka podatku VAT na wykonanie usługi polegającej na trwałej zabudowie szafą wnękową
Słowa kluczowe: montaż; stawka-stawki podatku; szafa wnękowa; usługi-usługi montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) i § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 181/14 uchylającym interpretację indywidualną z 22 października 2013 r. znak: IBPP2/443-680/13/AB (data wpływu uprawomocnionego wyroku 26 kwietnia 2016 r.) oraz wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 grudnia 2015 r. sygn. akt I FSK 1627/14 oddalającym skargę kasacyjną Ministra Finansów wniesioną od ww. wyroku WSA w Krakowie, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 lipca 2013 r. (data wpływu 26 lipca 2013 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na wykonanie usługi polegającej na trwałej zabudowie szafą wnękową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na wykonanie usługi polegającej na trwałej zabudowie szafą wnękową.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi trwałej zabudowy pomieszczeń szafami wnękowymi. Zgodnie z normami statystycznymi działalność ta została zakwalifikowana zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług PKWiU 2008 pod symbolem 43.32.10.0 "Roboty instalacyjne stolarki budowlanej", natomiast zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności PKD 2007 pod symbolem 43.32.Z "Zakładanie Stolarki Budowlanej". Usługi trwałej zabudowy pomieszczeń szafami wnękowymi świadczone są głównie w obiektach budownictwa mieszkaniowego i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 tj. PKOB 1110, 1121, 1122, 1130. Obiekty te zaliczane są do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, którego definicja znajduje się w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT. Przedmiotem sprzedaży określanym w umowach cywilnoprawnych zawieranych z klientami są usługi remontowe, budowlane i modernizacyjne. W związku z tym nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, zużyta energia, narzędzia itp.). Dostarczenie materiałów do miejsca świadczenia usługi nie jest odrębną czynnością, gotowe elementy konstrukcyjne szafy, po dopasowaniu i obróbce na podstawie wykonanego indywidualnie projektu zabudowywane są we wskazanym miejscu. Firma wystawia jedną fakturę łącznie opodatkowując usługę wraz z zużytymi materiałami. Usługi trwałej zabudowy wnękowej polegają na dopasowaniu i przytwierdzeniu na stałe elementów wykonanych z płyty laminowanej, metalu lub tworzywa sztucznego. Powyższe elementy mocowane są bezpośrednio do ścian, podłogi i sufitu pomieszczenia w którym ma znaleźć się szafa. Poszczególne formatki, po docięciu i doszlifowaniu do nierówności lub wystających elementów konstrukcyjnych znajdujących się w miejscu montażu szafy mocowane są na stałe do ścian za pomocą kątowników. Kątowniki zaś do murów przytwierdza się za pomocą wkrętów, kołków rozporowych i innych elementów mocujących. Analogicznie montowane są półfabrykaty metalowe i plastykowe np. drążki ubraniowe, pantografy, prowadnice. Ze względu na wymaganą większą dokładność i precyzję niektórych części składowych szaf (szuflady, kosze wysuwane itp.) przytwierdza się je za pomocą elementów korygujących wykonanych z płyty laminowanej, te zaś mocowane są do betonu lub cegły, z których wykonane są ściany i podłogi pomieszczenia. Drzwi przesuwne, składane i rozwierane mocowane są na stałe do podłogi i sufitu. Na zakończenie instalacji szczeliny między formatkami a ścianami wypełniane są masą akrylową co powoduje jeszcze trwalsze, a wręcz stałe i nierozerwalne zespolenie szafy z murami. Technologia zabudowy szafy wnękowej jest analogiczna i bardzo podobna ze względu na metodę do montażu okien lub drzwi pomiędzy pomieszczeniami. Szafy wnękowe zabudowywane są na trwałe - nie da się ich przesunąć, przenieść w inne miejsce ze względu na trwałe związanie z elementami konstrukcyjnymi budynku za pomocą zastosowanych przy instalacji materiałów budowlanych. Przemieszczenie lub usunięcie szafy z pomieszczenia wymaga przeprowadzenia robót budowlanych-demontażowych polegających na rozmontowaniu elementów konstrukcyjnych mocujących szafę trwale do ścian, podłóg, sufitów oraz naprawie naruszonych struktur ścian, podłóg i sufitów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wartość całej usługi budowlano-montażowej polegającej na trwałej zabudowie szafą wnękową wykonywana w obiektach budownictwa mieszkaniowego o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług w ramach umów cywilnoprawnych, których przedmiotem sprzedaży jest usługa remontowa, budowlana, modernizacyjna podlega opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 8%?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Art. 41 ust. 12 z uwzględnieniem art. 146a ust. 2 stanowi, że stawkę podatku 8% stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Usługa trwałej zabudowy szafą wnękową w budynku lub lokalu stanowi roboty budowlane wykonane w ramach budowy, remontu, modernizacji obiektu budowlanego jeżeli roboty te są wykonywane w lokalach lub budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym o którym mowa w art. 41 ust. 12a, to ich wykonanie podlega stawce VAT w wysokości 8%. W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w art. 41 ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej – art. 41 ust. 12c ustawy o VAT. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia budowy, przebudowy, remontu i modernizacji. Dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego. Zgodnie ze słownikiem pojęć zawartym w art. 3 pkt 6, 7, 7a, 8 ww. Prawo budowlane przez:

*   budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego,
*   przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego z wyjątkiem charakterystycznych jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego
*   remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Pojęcie "modernizacji" nie występuje w prawie budowlanym. Do dnia 31 grudnia 1998 r. prawo budowlane definiowało w art. 3 pkt 7 roboty budowlane jako budowę, a także prace polegające na montażu, modernizacji, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Z dniem 1 stycznia 1999 r. w związku z art. 90 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (Dz. U. Nr 106 poz. 668 z późn. zm.), z art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane pojęcie modernizacji zostało w ogóle wykreślone. Jednocześnie zmieniona została definicja remontu. W wyniku tych zmian od 1 stycznia 1999 r. pojęcie modernizacji mieści się wg prawa budowlanego w zakresie pojęciowym remontu, przebudowy albo rozbudowy. Do pojęcia modernizacji odnosił się wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny określając modernizację jako unowocześnienie, które podnosi wartość użytkową i techniczną obiektu jak również przystosowanie modernizowanego obiektu do jego innego wykorzystania niż w celu innym jak pierwotne jego przeznaczenie lub nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych (Wyrok NSA z 14 stycznia 1998r sygn. akt SA/SZ 119/97, wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1999 sygn. akt I SA/Łd/772/97, wyrok NSA z dnia 15 listopada 2000 r. (sygn. akt I SA/Ka 1280/99).

Również Wojewódzkie Sądy Administracyjne odnosiły się do zagadnienia modernizacji określając, że "przez modernizację należy uznać trwałe ulepszenie i unowocześnienie istniejącego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, które podnosi jego wartość techniczną użytkową lub obniża koszty eksploatacji" (np. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 24 października 2007r sygn. akt I SA Bk 163/07, wyrok WSA we Wrocławiu z 3 czerwca 2009 sygn. akt I SA/Wr 17/09).

W okresie obowiązywania w podatku dochodowym od osób fizycznych ulgi na remont i modernizację własnego lokalu lub budynku mieszkalnego „remont, modernizacja lub wykonanie trwale umiejscowionych szat wnękowych” wymienione były w wykazie robót zaliczanych do remontu i modernizacji lokalu mieszkalnego. W przypadku trwałej zabudowy szafą wnękową w budynku lub lokalu mieszkalnym niewątpliwie dochodzi do zmiany cech użytkowych tego lokalu czy też budynku.

W wyniku zabudowy podwyższeniu ulega również wartość rynkowa tego lokalu lub budynku.

Zdaniem Wnioskodawcy usługi trwałej zabudowy szafami wnękowymi zaliczają się do usług budowy, remontu lub modernizacji wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Usługi te wykonywane w obiektach budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 41 ust. 12a, zawierane w ramach umów cywilnoprawnych, których przedmiotem sprzedaży jest usługa remontowa, budowlana, modernizacji podlegają opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 8%. Zastosowanie 8% stawki VAT na w/w usługi znajduje potwierdzenie w uchwale NSA wydanej dnia 24 czerwca 2013 roku (sygn. akt I FPS 2/13).

W dniu 22 października 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, wydał dla F.H.U. D interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego znak: IBPP2/443-680/13/AB dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na wykonanie usługi polegającej na trwałej zabudowie szafą wnękową, uznając stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Pismem z 4 listopada 2013 r. (data wpływu 12 listopada 2013 r.), złożonym na podstawie art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), F.H.U. D wezwała tut. organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z 22 października 2013 r. znak: IBPP2/443-680/13/AB.

W odpowiedzi na wezwanie, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach pismem z 9 grudnia 2013 r., znak: IBPP2/4432-73/13/AB podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w interpretacji indywidualnej z 22 października 2013 r. znak: IBPP2/443-680/13/AB.

F.H.U. D reprezentowana przez radcę prawnego na interpretację indywidualną z 22 października 2013 r. znak: IBPP2/443-680/13/AB złożyła skargę z 16 grudnia 2013 r. (data wpływu 30 grudnia 2013 r.), w której wniosła o jej uchylenie oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 181/14 uchylił zaskarżoną interpretację.

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odwołał się do rozważań zawartych w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. I FPS 2/13. Sąd zauważył, że czynności składające się na świadczenie kompleksowe polegające na trwałej zabudowie wnękowej, które jak wynika ze stanu faktycznego zawartego we wniosku o udzielenie interpretacji, polega na montażu elementów konstrukcyjnych szafy, przygotowanych na konkretny wymiar i wbudowanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego i lokalach mieszkalnych w sposób trwały, Sąd podzielając stanowisko wyrażone we wskazanej na wstępie uchwale, stwierdza, że jeśli czynności te polegają na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów meblowych w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową to mają one charakter usługi. Elementem dominującym jest bowiem w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego), zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części. Wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu do celów podatkowych nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią. Obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu).

Zdaniem Sądu w przedmiotowym przypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu. Dlatego też należy uznać, że czynności, polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu takich komponentów w obiekcie budowlanym lub jego części, mieszczą się w pojęciu modernizacji obiektów budowlanych lub ich części. W przypadku zaś gdy modernizacja dotyczy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym to wymienione wyżej czynności są objęte hipotezą normy wyprowadzonej z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Oznacza to, że do takich czynności ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku, o której mowa w ust. 2 tego artykułu.

Reasumując Sąd stwierdził, że czynności polegające na zaprojektowaniu, wykonaniu elementów zabudowy meblowej i następnie ich montaż w sposób trwały do elementów konstrukcyjnych w obiektach budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym, o których mowa w art. 41 ust. 12a ustawy stanowią usługę modernizacji opodatkowaną według stawki podatku określonej w art. 41 ust. 12 w zw. z ust. 2 ustawy o VAT.

Od powyższego wyroku Minister Finansów, reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10 grudnia 2014 r. sygn. akt I FSK 1627/14, oddalił skargę kasacyjną organu.

W wyroku tym Sąd stwierdził, że w analizowanym przez NSA stanie faktycznym decydującymi elementami przemawiającymi za odpowiednim zakwalifikowaniem transakcji było to, że zabudowa meblowa została przygotowana na konkretny wymiar i wbudowana w budynek mieszkalny (lokal mieszkalny) w sposób trwały. Podjęte przez wykonawcę czynności polegały na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego. Ustalenie, że czynności objęte wnioskiem w niniejszej sprawie odpowiadały ww. działaniom będzie oznaczało, że wnioskodawca świadczył usługi, ponieważ elementem dominującym będzie w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego), zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, będzie miało charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, a więc usługi te są objęte hipotezą normy wyprowadzonej z art. 41 ust. c12 ustawy o podatku od towarów i usług.

Oznacza to w konsekwencji, że do takich czynności ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku, o której mowa w ust. 2 tego artykułu.

W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), ocena prawna i wskazanie co dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Mając na uwadze ww. rozstrzygnięcia WSA w Krakowie z 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 181/14 i NSA z 10 grudnia 2015 r. sygn. akt I FSK 1627/14 oraz stan prawny mający w sprawie zastosowanie, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego, w zakresie stawki podatku VAT na wykonanie usługi polegającej na trwałej zabudowie szafą wnękową, jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ww. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 cyt. ustawy).

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 wskazanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 i 2 ww. ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2016r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się – w myśl art. 41 ust. 12 ww. ustawy o VAT – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się, w myśl art. 41 ust. 12a ww. ustawy, obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Natomiast w myśl ust. 12b ww. art. 41, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Mając na uwadze ww. przepisy należy stwierdzić, iż zastosowanie stawki preferencyjnej (8%) możliwe jest jedynie dla dostawy, jak również usług budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Zatem, opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

W tym miejscu należy podkreślić, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie i w przepisach wykonawczych do ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęć budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Ponadto należy wskazać, że również w uchwale z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził że „czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”. Ponadto NSA stwierdził, że świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Zauważyć należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi trwałej zabudowy pomieszczeń szafami wnękowymi. Zgodnie z normami statystycznymi działalność ta została zakwalifikowana zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług PKWiU 2008 pod symbolem 43.32.10.0 "Roboty instalacyjne stolarki budowlanej", natomiast zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności PKD 2007 pod symbolem 43.32.Z "Zakładanie Stolarki Budowlanej". Usługi trwałej zabudowy pomieszczeń szafami wnękowymi świadczone są głównie w obiektach budownictwa mieszkaniowego i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 tj. PKOB 1110, 1121, 1122, 1130. Obiekty te zaliczane są do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, którego definicja znajduje się w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT. Przedmiotem sprzedaży określanym w umowach cywilnoprawnych zawieranych z klientami są usługi remontowe, budowlane i modernizacyjne. W związku z tym nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, zużyta energia, narzędzia itp.). Dostarczenie materiałów do miejsca świadczenia usługi nie jest odrębną czynnością, gotowe elementy konstrukcyjne szafy, po dopasowaniu i obróbce na podstawie wykonanego indywidualnie projektu zabudowywane są we wskazanym miejscu. Firma wystawia jedną fakturę łącznie opodatkowując usługę wraz z zużytymi materiałami. Usługi trwałej zabudowy wnękowej polegają na dopasowaniu i przytwierdzeniu na stałe elementów wykonanych z płyty laminowanej, metalu lub tworzywa sztucznego. Powyższe elementy mocowane są bezpośrednio do ścian, podłogi i sufitu pomieszczenia w którym ma znaleźć się szafa. Poszczególne formatki, po docięciu i doszlifowaniu do nierówności lub wystających elementów konstrukcyjnych znajdujących się w miejscu montażu szafy mocowane są na stałe do ścian za pomocą kątowników. Kątowniki zaś do murów przytwierdza się za pomocą wkrętów, kołków rozporowych i innych elementów mocujących. Analogicznie montowane są półfabrykaty metalowe i plastykowe np. drążki ubraniowe, pantografy, prowadnice. Ze względu na wymaganą większą dokładność i precyzję niektórych części składowych szaf (szuflady, kosze wysuwane itp.) przytwierdza się je za pomocą elementów korygujących wykonanych z płyty laminowanej, te zaś mocowane są do betonu lub cegły, z których wykonane są ściany i podłogi pomieszczenia. Drzwi przesuwne, składane i rozwierane mocowane są na stałe do podłogi i sufitu. Na zakończenie instalacji szczeliny między formatkami a ścianami wypełniane są masą akrylową co powoduje jeszcze trwalsze, a wręcz stałe i nierozerwalne zespolenie szafy z murami. Technologia zabudowy szafy wnękowej jest analogiczna i bardzo podobna ze względu na metodę do montażu okien lub drzwi pomiędzy pomieszczeniami. Szafy wnękowe zabudowywane są na trwałe - nie da się ich przesunąć, przenieść w inne miejsce ze względu na trwałe związanie z elementami konstrukcyjnymi budynku za pomocą zastosowanych przy instalacji materiałów budowlanych. Przemieszczenie lub usunięcie szafy z pomieszczenia wymaga przeprowadzenia robót budowlanych-demontażowych polegających na rozmontowaniu elementów konstrukcyjnych mocujących szafę trwale do ścian, podłóg, sufitów oraz naprawie naruszonych struktur ścian, podłóg i sufitów.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zastosowania 8% stawki podatku VAT dla opodatkowania opisanej we wniosku usługi budowlano-montażowej trwałej zabudowy szafami wnękowymi, wykonywanymi w obiektach budownictwa mieszkaniowego, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności faktyczne sprawy, mające zastosowanie przepisy prawa oraz stanowisko WSA w Krakowie oraz NSA wyrażone przez te Sądy w przywołanych wyżej wyrokach, należy stwierdzić, że skoro będące przedmiotem zapytania usługi budowlano-montażowej Wnioskodawcy polegające na trwałej zabudowie szafą wnękową wykonywane są, jak wskazał Wnioskodawca, w obiektach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w ramach ich budowy, remontu lub modernizacji i są na trwale związane z elementami konstrukcyjnymi budynku za pomocą zastosowanych przy instalacji materiałów budowlanych, to podlegają one opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 i w powiązaniu z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.