Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.260.2025.1.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Ustalenia prawa zaliczenia do KUP; art. 15cb ust. 1; 10 ustawy
o CIT kwot zysków przeznaczonych na kapitał zapasowy.
Słowa kluczowe: kapitał-kapitał zapasowy
korekta-korekta zeznania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Korekta
kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 czerwca 2025 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 3 czerwca
    2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od
    osób prawnych w zakresie ustalenia:
    - czy w zeznaniu CIT-8 za 2023 r. oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie
      następujących latach podatkowych Spółce przysługiwało prawo zaliczenia do kosztów
      uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 do 10 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych kwoty odpowiadającej iloczynowi stopy referencyjnej
      NBP obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy

      powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku za rok 2022 r. przekazanego na
      kapitał zapasowy Spółki;
    - czy w związku z tym, że Spółka nie ujęła w pierwotnym zeznaniu CIT-8 za 2023 r.
      kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 do 10, to w korekcie
      zeznania CIT-8, którą planuje złożyć w bieżącym roku, Spółka powinna do obliczenia
      kosztów uzyskania przychodów uwzględnić ostateczną wartość jaka faktycznie jest
      obecnie na kapitale zapasowym w wysokości (...) zł (tj. (...) zł przekazany zysk na kapitał
      zapasowy w 2023 r. minus (...) zł pomniejszony w 2024 r. kapitał zapasowy o stratę);
    - czy w zeznaniu CIT-8 za 2024 r. Spółce przysługiwało na podstawie art. 15cb ust. 1 do 10
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, prawo zaliczenia do kosztów
      uzyskania przychodu kwoty odpowiadającej iloczynowi stopy referencyjnej NBP
      obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy
      powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku za rok 2023 r. (...) zł
      przekazanego w 2024 r. na kapitał zapasowy Spółki.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiada siedzibę w Polsce. Spółka z o.o. jest
    szpitalem, którego jedynym wspólnikiem jest (...). Spółka jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych CIT-8 oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce. Rokiem podatkowym Spółki jest rok kalendarzowy.
    W sprawozdaniu finansowym za lata 2022, 2023, 2024 Spółka osiągnęła zysk bilansowy
    netto, który na mocy Uchwał Wspólników został przekazany na kapitał zapasowy
    odpowiednio w następującej wysokości:
    - Uchwałą Wspólników nr (...) z dnia (...) 2023 r. postanowiono przekazać na kapitał
      zapasowy zysk za rok 2022 w kwocie (...) zł, co zostało wykonane a następnie w 2024
      roku kapitał zapasowy został zmniejszony na podstawie Uchwały Wspólników nr (...) z
      dnia (...) 2024 r. o kwotę (...) zł o stratę z lat ubiegłych, która została wykazana w
      bilansie za 2023 r. Strata z lat ubiegłych dotyczy 2022 r. i spowodowana była
      rozliczeniem projektu, w którym wycofano pewną część kosztów z dotacji, w związku z
      czym Spółka musiała uznać tę część jako koszty własne i zaewidencjonować jako
      „błędy lat ubiegłych”, co w bilansie za 2023 r. zostało ujęte w pozycji „Strata z lat
      ubiegłych”. Obecnie na kapitale zapasowym jest zaewidencjonowana kwota (...) zł ((...)
      zł minus (...) zł) jako przekazanie wyniku finansowego dotyczącego 2022 r.
    - Uchwałą Wspólników nr (...) z dnia (...) 2024 r. postanowiono przekazać zysk za rok
      obrotowy 2023 r. w kwocie (...) zł, co zostało wykonane.
    - Uchwałą Wspólników nr (...) z dnia (...) 2025 r. postanowiono przekazać zysk za rok
      obrotowy 2024 w kwocie (...) zł, co zostało wykonane.
    Przekazanie części zysku na kapitał zapasowy zostało dokonane z uzasadnionych przyczyn
    ekonomicznych związanych ze zwiększeniem wartości Spółki, gdyż w latach 2016 do 2021
    Spółka ponosiła straty bilansowe, które były pokrywane kapitałem zapasowym, co w
    znacznym stopniu zmniejszyło jego wartość i osłabiło wartość Spółki. Obecnie Spółka
    odbudowuje kapitał zapasowy poprzez przekazywanie wypracowanego zysku netto na
    zwiększenie tego kapitału. Wspólnicy nigdy nie podejmowali uchwał o wypłacaniu
    dywidendy.
    Spółka w latach 2023 i 2024 w zeznaniu dot. podatku dochodowego od osób prawnych
    CIT-8 nie rozliczała kosztów uzyskania przychodów wg art. 15cb ust. 1-10 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych i planuje dokonać korekty zeznania
    podatkowego CIT-8 za lata 2023 i 2024.

    W 2025 r. Spółka wpłaca zaliczki uproszczone na podatek dochodowy od osób prawnych
    na podstawie pierwotnie złożonego w 2024 r. zeznania podatkowego CIT-8 za 2023 r.
    Pytania
    1. Czy w zeznaniu CIT-8 za 2023 r. oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie
      następujących latach podatkowych Spółce przysługiwało prawo zaliczenia do kosztów
      uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 do 10 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych kwoty odpowiadającej iloczynowi stopy referencyjnej
      NBP obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy
      powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku za rok 2022 r. przekazanego na
      kapitał zapasowy Spółki?
    2. Czy w związku z tym, że Spółka nie ujęła w pierwotnym zeznaniu CIT-8 za 2023 r.
      kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 do 10, to w korekcie
      zeznania CIT-8, którą planuje złożyć w bieżącym roku, Spółka powinna do obliczenia
      kosztów uzyskania przychodów uwzględnić ostateczną wartość jaka faktycznie jest
      obecnie na kapitale zapasowym w wysokości (...) zł (tj. (...) zł przekazany zysk na kapitał
      zapasowy w 2023 r. minus (...) zł pomniejszony w 2024 r. kapitał zapasowy o stratę)?
    3. Czy w zeznaniu CIT-8 za 2024 r. Spółce przysługiwało na podstawie art. 15cb ust. 1 do
      10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, prawo zaliczenia do kosztów
      uzyskania przychodu kwoty odpowiadającej iloczynowi stopy referencyjnej NBP
      obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy
      powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku za rok 2023 r. ((...) zł)
      przekazanego w 2024 r. na kapitał zapasowy Spółki?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Odpowiedź do pytania Nr 1)
    Zdaniem Spółki, przepisy art. 15cb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    pozwalają na uznanie, że po stronie Spółki powstaje uprawnienie do uwzględnienia kosztu
    uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 do 10 w/w ustawy, w roku
    podwyższenia kapitału zapasowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie
    następujących latach podatkowych. Spółce w trakcie trwania ww. okresu 3 lat
    podatkowych przysługuje możliwość uwzględnienia kosztu uzyskania przychodów
    kalkulowanego na podstawie art. 15cb ust. 1 do 10 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, od wartości podwyższenia kapitału zapasowego.
    Odpowiedź do pytania Nr 2)
    Z uwagi na to, że Spółka nie uwzględniła w pierwotnym zeznaniu podatkowym CIT-8 za
    2023 r. kosztów uzyskania przychodów wg art. 15cb ust. 1 do 10, Spółka uznaje, że może
    sporządzić korektę zeznania podatkowego CIT-8 za 2023 r. uwzględniając koszty uzyskania
    przychodów obliczone od kwoty (...) zł pozostającej aktualnie na kapitale zapasowym (tj.
    (...) zł zysk za 2022 r. przekazany w 2023 r. na kapitał zapasowy minus (...) zł pomniejszony
    w 2024 r. kapitał zapasowy o stratę). Koszty uzyskania przychodów obliczone od kwoty (...)
    zł mogą zostać również ujęte w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących
    latach podatkowych. Spółce w trakcie trwania ww. okresu 3 lat podatkowych przysługuje
    możliwość uwzględnienia kosztu uzyskania przychodów kalkulowanego na podstawie art.
    15cb ust. 1 do 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, od wartości
    podwyższenia kapitału zapasowego.
    Odpowiedź do pytania Nr 3)
    Zdaniem Spółki, przepisy art. 15cb ust. 1 do 10 ustawy o CIT pozwalają na uznanie, że po
    stronie Spółki powstaje uprawnienie do uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów w
    roku podwyższenia kapitału zapasowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie
    następujących latach podatkowych. Spółce w trakcie trwania ww. okresu 3 lat
    podatkowych przysługuje możliwość uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów

    kalkulowanych na podstawie art. 15cb ust. 1 do 10 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, od wartości podwyższenia w 2024 r. kapitału zapasowego o (...) zł w
    wyniku przekazania zysku za 2023 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Natomiast treść art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim
    został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli
    pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o CIT:
      Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba
      że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym
      dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników;
      wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy
      kalendarzowych.
    Na mocy przepisów ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2159, dalej jako: „ustawa nowelizująca”),
    nastąpiła nowelizacja przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy nowelizującej od 1 stycznia 2019 r. po art. 15ca dodano art.
    15cb ustawy o CIT.

    I tak, myśl art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT:
      W spółce za koszt uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą
      iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w
      ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1
      punkt procentowy oraz kwoty:
      1) dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych
      przepisach lub
      2) zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.
    Zgodnie z art. 15cb ust. 2 ustawy o CIT:
      Koszt, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w roku wniesienia dopłaty lub
      podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch
      bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.
    W świetle art. 15cb ust. 3 ustawy o CIT:
      Łączna kwota kosztów uzyskania przychodów odliczona w roku podatkowym z
      tytułów wymienionych w ust. 1 nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.
    W myśl art. 15cb ust. 4 ustawy o CIT:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się do dopłat i zysków przeznaczonych na pokrycie straty
      bilansowej.
    Zgodnie z art. 15cb ust. 5 ustawy o CIT:
      Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zwrot dopłaty lub podział i wypłata zysku nastąpi nie
      wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym ta
      dopłata została wniesiona do spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu
      zysku w spółce.
    W myśl art. 15cb ust. 6 ustawy o CIT:
      Za rok podatkowy, w którym dopłata została wniesiona do spółki, uznaje się rok, w
      którym dopłata wpłynęła na rachunek płatniczy spółki.
    W świetle art. 15cb ust. 7 ustawy o CIT:
      Jeżeli dopłata, o której mowa w ust. 1, zostanie zwrócona przed upływem terminu
      wskazanego w ust. 5, w roku podatkowym, w którym dokonano zwrotu, przychodem
      jest wartość odpowiadająca odliczonym, zgodnie z ust. 1, kosztom uzyskania
      przychodów.
    W myśl art. 15cb ust. 8 ustawy o CIT:
      Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do przychodów spółki proporcjonalnie
      odpowiadających tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada
      zwróconej kwocie dopłaty – w przypadku zwrotu części dopłaty, o której mowa w ust.
      1.
    Przepis art. 15cb ust. 9 ustawy o CIT wskazuje, że:
      W przypadku gdy spółka, o której mowa w ust. 1, zostanie przejęta w wyniku łączenia
      albo podziału albo przekształcona w spółkę niebędącą osobą prawną przed
      upływem terminu, o którym mowa w ust. 5, na dzień poprzedzający dzień przejęcia
      albo przekształcenia ustala się przychód w wysokości odpowiadającej odliczonym,
      zgodnie z ust. 1, kosztom uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15cb ust. 10 ustawy o CIT:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik lub podmiot z nim powiązany w
      rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 dokonał czynności prawnej albo powiązanych
      czynności prawnych bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, głównie w celu

      uznania kwoty określonej w ust. 1 za koszt uzyskania przychodów. Do
      uzasadnionych przyczyn ekonomicznych nie zalicza się przypadku, gdy korzyść
      uzyskana w roku podatkowym lub w latach następnych wynika z zaliczenia do
      kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy nowelizującej:
      Art. 15cb stosuje się po raz pierwszy do roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31
      grudnia 2019 r.
    Natomiast, art. 10 ust. 2 tej ustawy wskazuje, że:
      Przepis art. 15cb stosuje się również do wniesionych dopłat oraz zysku
      przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy po dniu 31 grudnia 2018 r. W
      takim przypadku za rok wniesienia dopłaty lub przekazania zysku, o którym mowa w
      art. 15cb ust. 2 i 5 ustawy, przyjmuje się rok podatkowy rozpoczęty po dniu 31
      grudnia 2019 r.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Państwa rokiem podatkowym jest rok
    kalendarzowy. W sprawozdaniu finansowym za lata 2022, 2023, 2024 osiągnęli Państwo
    zysk bilansowy netto, który na mocy Uchwał Wspólników został przekazany na kapitał
    zapasowy odpowiednio w następującej wysokości:
    - Uchwałą Wspólników nr (...) z dnia (...) 2023 r. postanowiono przekazać na kapitał
      zapasowy zysk za rok 2022 w kwocie (...) zł, co zostało wykonane a następnie w 2024 r.
      kapitał zapasowy został zmniejszony na podstawie Uchwały Wspólników nr (...) z dnia
      (...) 2024 r. o kwotę (...) zł o stratę z lat ubiegłych, która została wykazana w bilansie za
      2023 r. Strata z lat ubiegłych dotyczy 2022 r. i spowodowana była rozliczeniem
      projektu, w którym wycofano pewną część kosztów z dotacji, w związku z czym Spółka
      musiała uznać tę część jako koszty własne i zaewidencjonować jako „błędy lat
      ubiegłych”, co w bilansie za 2023 r. zostało ujęte w pozycji „Strata z lat ubiegłych”.
      Obecnie na kapitale zapasowym jest zaewidencjonowana kwota (...) zł ((...) zł minus (...)
      zł) jako przekazanie wyniku finansowego dotyczącego 2022 r.
    - Uchwałą Wspólników nr (...) z dnia (...) 2024 r. postanowiono przekazać zysk za rok
      obrotowy 2023 r. w kwocie (...) zł, co zostało wykonane.
    - Uchwałą Wspólników nr (...) z dnia (...) 2025 r. postanowiono przekazać zysk za rok
      obrotowy 2024 w kwocie (...) zł, co zostało wykonane.
    Ponadto, jak wskazali Państwo we wniosku przekazanie części zysku na kapitał zapasowy
    zostało dokonane z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych związanych ze zwiększeniem
    wartości Spółki, gdyż w latach 2016 do 2021 Spółka ponosiła straty bilansowe, które były
    pokrywane kapitałem zapasowym, co w znacznym stopniu zmniejszyło jego wartość i
    osłabiło wartość Spółki. Obecnie odbudowują Państwo kapitał zapasowy poprzez
    przekazywanie wypracowanego zysku netto na zwiększenie tego kapitału. Wspólnicy nigdy
    nie podejmowali uchwał o wypłacaniu dywidendy.
    W latach 2023 i 2024 w zeznaniu dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych
    (CIT-8) nie rozliczali Państwo kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15cb
    ustawy o CIT. Planują Państwo dokonać korekty zeznania podatkowego CIT-8 za lata 2023
    i 2024.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności kwestii ustalenia, czy w zeznaniu CIT-8
    za 2023 r. oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach
    podatkowych Spółce przysługiwało prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 15cb ustawy o CIT, kwoty odpowiadającej iloczynowi stopy referencyjnej
    NBP obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy
    powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku za rok 2022 r. przekazanego na
    kapitał zapasowy Spółki.

    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy wskazać, że skoro osiągnęli Państwo zysk
    bilansowy netto za 2022 r., który na mocy Uchwały Wspólników z (...) 2023 r. został
    przekazany na kapitał zapasowy, należy stwierdzić, że co do zasady byli Państwo
    uprawnieni do skorzystania z preferencji określonej w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, w roku
    podwyższenia kapitału zapasowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie
    następujących latach podatkowych. Gdyby zatem w zeznaniu podatkowym złożonym za
    2023 r. skorzystali Państwo z ww. preferencji, podstawą jej obliczenia byłby iloczyn zysku
    przekazanego w 2023 r. na kapitał zapasowy oraz stopy NBP obowiązującej w ostatnim
    dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy o 1 punkt procentowy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy kwestii ustalenia, czy w związku z tym, że nie ujęli
    Państwo w pierwotnym zeznaniu CIT-8 za 2023 r. kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 15cb ust. 1-10 ustawy o CIT, to w korekcie zeznania CIT-8, którą planują
    Państwo złożyć w bieżącym roku, powinni Państwo do obliczenia kosztów uzyskania
    przychodów uwzględnić ostateczną wartość jaka faktycznie znajduje się obecnie na
    kapitale zapasowym, tj. w wysokości (...) zł ((...) zł przekazany zysk na kapitał zapasowy w
    2023 r. minus (...) zł pomniejszony w 2024 r. kapitał zapasowy o stratę).
    Mając powyższe na względzie, wskazać należy, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy
      wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać
      urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu
      osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca
      roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych
      zaliczek za okres od początku roku.
    Kwestię złożenia korekty zeznania rocznego regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    W myśl art. 81 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej:
      § 1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci
      mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
      § 2. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Zgodnie z art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania
      obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i
      inkasenci.
    Stosownie do art. 81b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Uprawnienie do skorygowania deklaracji:
      1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli
      podatkowej – w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
      2) przysługuje nadal po zakończeniu:
      a) kontroli podatkowej,
      b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą
      wysokość zobowiązania podatkowego.
    Jak wynika z art. 81b § 1a Ordynacji podatkowej:

      Prawo do skorygowania deklaracji oraz cofnięcia skutków unikania opodatkowania
      przysługuje podatnikowi lub płatnikowi jednokrotnie, z zastrzeżeniem art. 200 § 4, w
      toku postępowania podatkowego, o którym mowa w art. 119g, przed wydaniem
      decyzji w pierwszej instancji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o
      wyznaczeniu terminu, o którym mowa w art. 200 § 3, na zasadach określonych w
      tym zawiadomieniu. Ponowne skorygowanie deklaracji po zakończeniu
      postępowania podatkowego nie wywołuje skutków prawnych w zakresie, w jakim
      wcześniej dokonana korekta przewidywała cofnięcie skutków unikania
      opodatkowania.
    W myśl art. 81b § 2 Ordynacji podatkowej:
      Korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków
      prawnych. Organ podatkowy zawiadamia na piśmie składającego korektę o jej
      bezskuteczności.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy
    poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie
    stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym (poprawnym już)
    wypełnieniu formularza podatkowego z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do
    czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Korekta może dotyczyć określenia
    wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz
    innych danych zawartych w treści deklaracji. Zauważyć należy, że przy korekcie deklaracji
    należy uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego
    wynikające z Ordynacji podatkowej.
    Na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Wobec powyższego zasadą jest, że podatnik ma prawo skorygować zeznanie, o ile nie
    zabrania tego przepis szczególny. Skorygowanie zeznania następuje przez złożenie
    zeznania korygującego. Możliwość składania korekt deklaracji dotyczy jedynie zobowiązań
    podatkowych powstających z mocy samego prawa, czyli m.in. zeznań podatkowych, dot.
    rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Z ww. regulacji wynika
    również, że możliwość złożenia korekty zeznania istnieje, o ile odrębne przepisy nie
    stanowią inaczej. W tym miejscu należy stwierdzić, że przepisy ustawy o CIT takich
    zastrzeżeń nie wprowadzają.
    Jak zostało już wskazane, zgodnie z art. 15cb ust. 4 ustawy o CIT, przepisu ust. 1 nie
    stosuje się do dopłat i zysków przeznaczonych na pokrycie straty bilansowej. Innymi
    słowy, podstawy kalkulacji kosztu uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust.
    1 ustawy o CIT nie mogą stanowić dopłaty wniesione do Spółki w celu pokrycia straty
    bilansowej, a także zyski przeznaczone na pokrycie takiej straty.
    Przepis art. 15cb ust. 4 ustawy o CIT nie wskazuje na termin w jakim zysk nie może zostać
    przeznaczony na pokrycie straty bilansowej. Potencjalnie wskazać można dwa
    scenariusze, w których zysk przeznaczony może być przez Spółkę na pokrycie straty
    bilansowej:
    1. w ramach podjęcia uchwały Zgromadzenia Wspólników o pokryciu straty bilansowej z
      zysku, który nie został wcześniej w żaden sposób rozdysponowany;
    2. w ramach podjęcia uchwały Zgromadzenia Wspólników o pokryciu straty bilansowej z
      kapitału zapasowego bądź rezerwowego, na który przeznaczone zostały wcześniej
      zyski osiągnięte przez Spółkę.
    W pierwszym przypadku, Spółka nie ma w ogóle możliwości uwzględnienia kosztu
    uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15cb ustawy o CIT, którego podstawę
    kalkulacji stanowią zyski przekazane na pokrycie straty bilansowej.

    Z kolei w drugim przypadku, Spółka będzie uprawniona do uwzględnienia kosztu
    uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 w roku wniesienia dopłaty lub
    podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch
    bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, którego podstawę kalkulacji
    stanowią zyski przekazane na kapitał zapasowy bądź rezerwowy, pod warunkiem, iż przed
    upływem terminu, o którym mowa w art. 15cb ust. 2 ustawy o CIT, tj. w roku wniesienia
    dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch
    bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, zyski te (wchodzące w skład
    kapitału zapasowego albo rezerwowego) nie zostaną przekazane na pokrycie straty
    bilansowej.
    Przepisy ustawy o CIT nie zawierają szczegółowych regulacji odnoszących się do sposobu
    postępowania w sytuacji zaliczenia hipotetycznych odsetek do kosztów na podstawie art.
    15cb ust. 1 ustawy o CIT, a następnie przeznaczenia zysku na pokrycie straty bilansowej
    przed upływem 3 lat licząc od końca roku podatkowego, w którym została podjęta
    uchwała o zatrzymaniu zysku. Brak jest w takiej sytuacji podstaw aby korygować te koszty
    wstecz. Korekty należy dokonać na bieżąco, to jest w dacie przeznaczenia zatrzymanego
    zysku na pokrycie straty bilansowej przed upływem 3 letniego terminu, poprzez
    zwiększenie przychodów stosownie do treści art. 15cb ust. 7 ustawy o CIT.
    Spółka może zatem rozliczać straty bilansowe zyskami przekazanymi na kapitał zapasowy.
    Warunkiem uprawniającym Spółkę do pokrycia straty bilansowej kapitałem zapasowym
    powstałym z zysków lat ubiegłych jest jednak precyzyjne określenie w uchwale o pokryciu
    straty bilansowej - jakim dokładnie kapitałem zapasowym, tj. kapitałem zapasowym kiedy
    powstałym (z zysków za który rok podatkowy/które lata podatkowe) strata ta miałaby
    zostać pokryta.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że w 2024 r. kapitał zapasowy został zmniejszony na
    podstawie Uchwały Wspólników z (...) 2024 r. o kwotę (...) zł o stratę z lat ubiegłych, która
    została wykazana w bilansie za 2023 r. Strata z lat ubiegłych dotyczy 2022 r. i
    spowodowana była rozliczeniem projektu, w którym wycofano pewną część kosztów z
    dotacji, w związku z czym Spółka musiała uznać tę część jako koszty własne i
    zaewidencjonować jako „błędy lat ubiegłych”, co w bilansie za 2023 r. zostało ujęte w
    pozycji „Strata z lat ubiegłych”, zatem uchwała ta precyzuje, z zysków z jakich lat ta strata
    miała zostać pokryta. Przy czym, w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją w
    której, w odniesieniu do zysku Spółki za rok 2022, przekazanego na kapitał zapasowy na
    podstawie uchwały z (...) 2023 r. Spółka nie skorzystała z preferencji o której mowa w art.
    15cb ust. 1 ustawy o CIT. Spółka zamierza zrobić to poprzez złożenie stosownej korekty.
    Mając na uwadze powyższe, zgodzić należy się z Państwa stanowiskiem, w myśl którego, z
    uwagi na to, że w pierwotnym zeznaniu podatkowym CIT-8 za 2023 r. nie uwzględnili
    Państwo kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT,
    sporządzając korektę zeznania podatkowego CIT-8 za 2023 r. mogą Państwo uwzględnić
    koszty uzyskania przychodów obliczone od kwoty (...) zł pozostającej aktualnie na kapitale
    zapasowym (tj. (...) zł zysk za 2022 r. przekazany w 2023 r. na kapitał zapasowy minus (...) zł
    pomniejszony w 2024 r. kapitał zapasowy o stratę). Koszty uzyskania przychodów
    obliczone od kwoty (...) zł mogą zostać również ujęte w kolejnych dwóch bezpośrednio po
    sobie następujących latach podatkowych.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2 należało uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu Nr 3, dotyczy kwestii ustalenia, czy w zeznaniu
    CIT-8 za 2024 r. przysługiwało Państwu na podstawie art. 15cb ust. 1 do 10 ustawy o CIT,
    prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu kwoty odpowiadającej iloczynowi stopy
    referencyjnej NBP obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok
    podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku za rok 2023 r. ((...) zł)
    przekazanego w 2024 r. na kapitał zapasowy Spółki.

    Z opisu sprawy wynika, że za 2023 r. osiągnęli Państwo zysk bilansowy netto, który na
    mocy Uchwały Wspólników z (...) 2024 r. został przekazany na kapitał zapasowy w kwocie
    (...) zł jako zysk za rok 2023. Przy czym, także w związku z przekazaniem ww. zysku na
    kapitał zapasowy Spółka nie skorzystała z preferencji o której mowa w art. 15cb ust. 1
    ustawy o CIT i zamierza zrobić to poprzez złożenie stosownej korekty.
    Ponownie należy wskazać, iż uprawnienie do uwzględnienia kosztu uzyskania
    przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT przysługuje w roku
    podniesienia kapitału zapasowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie
    następujących latach podatkowych, którego podstawę kalkulacji stanowi zysk przekazany
    na kapitał zapasowy, pod warunkiem, iż przed upływem terminu, o którym mowa w art.
    15cb ust. 2 ustawy o CIT, tj. w roku podwyższenia kapitału zapasowego oraz w kolejnych
    dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, zysk ten (wchodzący w
    skład kapitału zapasowego) nie zostanie przekazany na pokrycie straty bilansowej.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skoro spełnione zostały warunki
    uprawniające Państwa do uwzględnienia ww. kosztu uzyskania przychodów na podstawie
    art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT, od wartości podwyższenia kapitału zapasowego, koszty
    uzyskania przychodów obliczone od kwoty (...) zł mogły zostać uwzględnione w zeznaniu
    podatkowym CIT-8 za 2024 r. Skoro jak wynika z wniosku nie uwzględnili Państwo ww.
    kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT w pierwotnym
    zeznaniu CIT-8 za 2024 r., sporządzając stosowną korektę mogą Państwo uwzględnić
    koszty uzyskania przychodów obliczone od kwoty (...) zł przekazane na kapitał zapasowy
    na podstawie uchwały z (...) 2024 r. Koszty te zgodnie z art. 15cb ust. 2 ustawy o CIT mogą
    zostać również ujęte w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach
    podatkowych.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytanie Nr 3 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawili Państwo we wniosku i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    – (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.