Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.468.2025.2.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Otrzymanie nieodpłatnej licencji niewyłącznej będzie
powodowało powstanie przychodu z tytułu otrzymania
nieodpłatnego świadczenia po stronie Spółki będącej
podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych
Słowa kluczowe: licencja
platforma
przychód
użytkownicy
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 1 września
    2025 r. oraz pismem z 26 września 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka X Sp. z. o.o. (dalej: „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym posiada
    nieograniczony obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 CITU. Działalność
    Spółki dotyczy (...).
    Spółka obecnie świadczy usługi (...), poprzez (...). Obecnie Platforma działa (...).
    W ramach tej Platformy, (...).
    Stosowne zapisy (w tym definicja (...)) znajdują się w Regulaminie, który stanowi załącznik
    do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Na potrzeby działalności Portalu będą
    prowadzone (...): pierwsza to (...), a druga to (...).
    W Regulaminie znajduję się punkty o następującej treści:
    (...)
    Czynności te dokonywane przez Spółkę wynikają z konieczności dostosowania
    funkcjonowania Platformy do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Oznacza to, że z treści Regulaminu wynika obowiązek
    przekazania licencji niewyłącznej polegającej na tym, że Użytkownik zgadza się na
    przekazanie tej licencji. Jest to konieczne ze względu na potrzebę prowadzenia Platformy.
    Opisana czynność nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w
    rozumieniu art. 17 CITU.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis zdarzenia przyszłego w następujący sposób:
    1) Jakie są zasady działania Platformy, w tym jakie wynagrodzenia uzyskują Użytkownicy tj.
    (...)?
    Celem Platformy jest (...). (...).
    2) Jakie prawa i obowiązki ma Państwa Spółka w związku z udostępnianiem Platformy?
    Spółka ma obowiązki wynikające z przepisów prawa polskiego i przepisów prawa
    unijnego. Obowiązki wynikają z przestrzegania przepisów ustawy o ochronie danych
    osobowych, ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych, RODO, z dyrektywy
    DAC7 oraz dyrektywy 2006/112.
    3) Jakie prawa i obowiązki mają Użytkownicy w związku z korzystaniem z Platformy?
    Użytkownicy (...) – wykupując dostęp do Treści mogą uzyskać dostęp do Treści o ile nie
    naruszają zasad regulaminu. Obowiązkiem Użytkownika (...) jest przestrzeganie
    regulaminu. (...)
    4) Czy Państwa Spółka pobiera wynagrodzenie od Użytkowników w zamian za korzystanie
    z Platformy?

    Spółka uzyskuje prowizję za (...). W momencie aktywacji konta Spółka ma prawo do
    poboru opłaty aktywacyjnej niepodlegającej zwrotowi. Opłata aktywacyjna jest opłatą
    wnoszoną wyłącznie jeden raz.
    5) Czy w zamian za udzielone Państwa Spółce jako Operatorowi Platformy licencje od
    Użytkowników otrzymują Państwo wynagrodzenie lub też są Państwo zobowiązani do
    wykonania jakiegokolwiek świadczenia na rzecz Użytkownika? Jeśli tak, proszę opisać
    jakie to świadczenie i czy jest ono wykonywane odpłatnie.
    Nie. Udzielenie licencji wynika z przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach
    autorskich i prawach pokrewnych. Spółka w żaden sposób nie uzyskuje świadczenia
    wzajemnego. Jest to świadczenie jednostronne. (...).
    6) Czy Użytkownicy nieodpłatnie udzielają Państwa Spółce licencji na korzystanie z treści
    publikowanych na Platformie?
    Tak. Robią to nieodpłatnie, nie uzyskują nic w zamian.
    7) W jaki sposób Państwa Spółka jako Operator Platformy wykorzystuje licencje otrzymane
    od użytkowników?
    Udzielenie licencji (...). Jest to niezbędne zdaniem Spółki, aby nie naruszyć przepisów
    dotyczących praw autorskich.
    8) Jakie konkretnie korzyści odnoszą Państwo w związku z udzieleniem licencji przez
    Użytkowników na treści publikowane na Platformie? Proszę je opisać i wskazać, czy
    mają konkretny wymiar finansowy.
    Spółka otrzymuje zatem konkretne korzyści w postaci możliwości korzystania z Treści, ich
    rozpowszechniania, modyfikowania, itp., bez ponoszenia odpłatności na rzecz
    Użytkownika. Jest to zatem świadczenie na rzecz Operatora, które ma dla niego wartość
    ekonomiczną. W ten sposób nie dochodzi do świadczenia wzajemnego.

## Pytanie

Czy w związku z udzieleniem przez Użytkownika na rzecz Spółki licencji niewyłącznej w
    ramach działalności Portalu powstaje przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia po
    stronie Spółki w rozumieniu CITU?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Otrzymanie nieodpłatnej licencji niewyłącznej będzie powodowało powstanie przychodu z
    tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia po stronie Spółki będącej podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych. Wyjątkiem może być sytuacja, w której z
    innych zapisów umowy wynikałoby, że świadczenie licencji na rzecz Spółki jest
    świadczeniem wzajemnym.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 CITU, przychodami są w szczególności m.in. wartości
    otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości
    innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.
    Pojęcie „nieodpłatne świadczenie” nie zostało co prawda sprecyzowane w ustawach
    podatkowych (brak definicji na gruncie CITU), jednakże przyjmuje się, że za nieodpłatne
    świadczenie należy uznawać wszystkie zdarzenia prawne oraz gospodarcze, których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu
    przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.
    Jak podkreślono w uchwale 7 sędziów NSA z 16 października 2006 r. II FPS 1/06:
    Nieodpłatne świadczenie obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne,
    których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

    W doktrynie podkreśla się, że do nieodpłatnego otrzymania rzeczy, praw lub innych
    świadczeń dochodzi wyłącznie w przypadku, gdy otrzymujący jakąś rzecz (np. środek
    trwały, materiały itp.), prawo (np. udziały w innej spółce) czy też świadczenie (np. w postaci
    użyczenia jakiejś rzeczy) nie wykonuje w zamian żadnego świadczenia ze swojej strony (nie
    wykonuje żadnej usługi, nie wydaje rzeczy lub praw, nie dokonuje jakiejkolwiek płatności)
    (W. Dmoch. Podatek dochodowy od osób prawnych wyd. 11, Art. 12, Legalis 2025).
    Zatem, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń
    nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, w świetle art.
    12 ust. 1 pkt 2 CITU, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot
    dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje
    nieodpłatnie. Warunkiem do stwierdzenia nieodpłatności danego świadczenia jest brak
    świadczenia wzajemnego.
    Użytkownik udziela Spółce licencji na korzystanie z treści, nie pobierając za to
    wynagrodzenia. Spółka otrzymuje zatem konkretne korzyści w postaci możliwości
    korzystania z Treści, ich rozpowszechniania, modyfikowania, itp. bez ponoszenia
    odpłatności na rzecz Użytkownika.
    W związku z przekazaniem licencji niewyłącznej Użytkownik nie otrzymuje żadnych
    profitów czy to wyrażonych w pieniądzu czy to wyrażonych w usłudze (udostępnienie
    funkcjonalności Platformy, promocja treści Użytkownika, udział w przychodach
    uzyskanych przez Spółki z dystrybucji treści Użytkownik), a zatem nie mamy do czynienia
    ze świadczeniem wzajemnych (w rozumienia świadczenia odpłatnego czy częściowo
    odpłatnego) na gruncie CITU.
    Jest to zatem świadczenie na rzecz Spółki, które ma dla tej Spółki wartość ekonomiczną i
    może przekładać się na potencjalne przychody, a jednocześnie wykonywane jest bez
    odpłatności. W opisanym przypadku dochodzi zatem do powstania przychodu z tytułu
    otrzymania nieodpłatnego świadczenia po stronie Spółki. Wnosimy o uznanie, że
    przekazanie licencji niewyłącznej przez Twórców na rzecz Spółki będzie zakwalifikowane
    jako nieodpłatne świadczenie na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 2 CITU.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”, „updop”),
    Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
    źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b,
    przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie z art. 7 ust. 2 updop,
    Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
    art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
    przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
    uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób, nie zawiera definicji przychodu, natomiast w
    art. 12 wymieniono przykładowe przysporzenia, których wystąpienie wiąże się z
    powstaniem przychodu. Przykładowe przysporzenia wymienione w art. 12 updop, nie
    stanowią katalogu zamkniętego, o czym świadczy użyte w treści tego przepisu
    sformułowanie „w szczególności”.
    I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 updop,

    Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności, wartość
    otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
    wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
    wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
    świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
    samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
    ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
    publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
    od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w
    nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Pojęcie „nieodpłatnych świadczeń” nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT, jednakże z
    art. 12 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy wynika, że nieodpłatne świadczenia są źródłem
    przychodów.
    Jeżeli zatem podmiot prowadzący działalność gospodarczą otrzyma nieodpłatne
    świadczenie (lub świadczenie częściowo odpłatne) obowiązany jest wykazać z tego tytułu
    przychód podatkowy. Istotne jest przy tym to, iż przysporzenie majątkowe musi być
    powiązane z uzyskaniem przez podatnika korzyści niezwiązanej z jakimkolwiek
    świadczeniem ekwiwalentnym.
    W celu zdefiniowania tego pojęcia pomocne jest odwołanie do wykładni gramatycznej, a
    także poglądów orzecznictwa i doktryny. Zgodnie z pojęciem słownikowym, odpłacać to
    „oddawać komuś coś w zamian”, odpłatny natomiast to „taki, za który się płaci,
    wymagający zapłacenia, zwrot kosztów” (Nowy Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa
    2002). W orzecznictwie natomiast ugruntował się pogląd, że przez nieodpłatne
    świadczenie rozumieć należy takie zdarzenia prawne i gospodarcze, dotyczące działalności
    gospodarczej, których skutkiem jest świadczenie nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku osoby prawnej, mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Tym samym, podstawową cechą świadczenia nieodpłatnego jest brak zobowiązania
    otrzymującego takie świadczenie do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.
    Innymi słowy świadczenie uzyskiwane przez podatnika w sytuacji, gdy spełniający
    świadczenie uzyskuje albo ma uzyskać od podatnika w przyszłości wzajemnie jakieś inne
    przysporzenie majątkowe, nie ma charakteru nieodpłatnego. Przychód ze świadczeń
    nieodpłatnych powstanie natomiast zawsze wtedy, gdy podatnik otrzyma rzeczy lub
    prawa, bądź inne świadczenia lub też możliwość korzystania z rzeczy lub praw, bez
    obowiązku świadczenia wzajemnego.
    Zatem, w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, aby można było określone świadczenie
    zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych, stanowiących źródło przychodu
    podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego
    jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie
    otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe.
    Ustalenie, czy określone świadczenie uzyskane przez podatnika nieodpłatnie stanowi dla
    niego przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, wymaga oceny
    charakteru dokonanego rodzaju czynności przysparzających, w przypadku których strona
    dokonująca przysporzenia otrzymuje korzyść majątkową.
    O nieodpłatnym świadczeniu, mającym cechy przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym można więc mówić tylko w sytuacji, gdy:
    - podmiot na rzecz którego dokonywane jest tego rodzaju świadczenie odnosi korzyść
    (trwałe przysporzenie majątkowe),
    - korzyść została uzyskana kosztem innego podmiotu,
    - korzyść ma konkretny wymiar finansowy,

    - świadczenie nie wiąże się z jakimkolwiek ekwiwalentem ze strony podatnika.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku z udzieleniem przez Użytkownika na
    rzecz Spółki licencji niewyłącznej w ramach działalności Portalu powstaje przychód z tytułu
    nieodpłatnego świadczenia po stronie Spółki w rozumieniu CITU.
    W świetle powyższego, otrzymanie przez Państwa Spółkę nieodpłatnej licencji
    niewyłącznej będzie powodowało powstanie przychodu z nieodpłatnego świadczenia po
    stronie Państwa Spółki. W związku z przekazaniem licencji niewyłącznej Użytkownik nie
    otrzymuje zapłaty w żadnej formie, a zatem brak jest świadczenia wzajemnego. Mamy
    tutaj więc do czynienia z konkretną, wymierną i jednostronną korzyścią majątkową, którą
    uzyskuje Państwa Spółka kosztem innego podmiotu tj. Użytkowników (...), którzy udzielają
    Państwa Spółce jako Operatorowi Platformy, licencji na korzystanie z treści publikowanych
    przez nich na platformie.
    Należy więc zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym otrzymanie
    nieodpłatnej licencji niewyłącznej będzie powodowało powstanie przychodu z tytułu
    otrzymania nieodpłatnego świadczenia po stronie Państwa Spółki.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w związku z udzieleniem przez
    Użytkownika na rzecz Spółki licencji niewyłącznej w ramach działalności Portalu powstaje
    przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia po stronie Spółki w rozumieniu CITU, jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W związku z załączeniem przez Państwa do wniosku dokumentów należy zaznaczyć, że
    Organ wydając interpretację w trybie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) nie przeprowadza
    postępowania dowodowego, w związku z czym, nie dokonuje analizy i oceny załączonych
    do wniosku dokumentów, a jedynie opiera się na przedstawionym we wniosku opisie
    sprawy.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku
    ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z
    których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.