Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.372.2017.2.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-11
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; lokal-sprzedaż lokalu; majątek-podział majątku; podział; rozwód; spłata
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA \`(\`(...)\`)\`

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 22 listopada 2017 r. (data wpływu 22 listopada 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 grudnia 2017 r., (data wpływu 29 grudnia 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada 2017 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 29 grudnia 2017 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.372.2017.1.KR, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 29 grudnia 2017 r. (skutecznie doręczone w dniu 29 grudnia 2017 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem nadanym za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 29 grudnia 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W 1996 r. Wnioskodawczyni kupiła mieszkanie. Płatności były dokonywane w formie przedpłat – kwota stanowiąca 66% wartości mieszkania została wpłacona przez Wnioskodawczynię jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego. Z uwagi na to, że pozostałe 34% wartości mieszkania zostało wpłacone tuż po zawarciu związku małżeńskiego – mieszkanie weszło w skład majątku wspólnego przy podziale majątku dorobkowego w wyniku rozwodu. W 2012 r. został orzeczony rozwód. Postępowanie w sprawie o podział majątku dorobkowego zakończyło się w dniu 8 listopada 2017 r. Zgodnie z postanowieniem Sądu, wartość przedmiotu podziału majątku wspólnego została ustalona na kwotę 825 787 zł (mieszkanie o wartości 110 000 zł, dom wraz z działką o wartości 708 887 zł, samochód Citroen C3 o wartości 5 900 zł oraz lokata w kwocie 1 000 zł). Udział Wnioskodawczyni wynosi 412 893 zł 50 gr. Na wyłączną własność Wnioskodawczyni zostało przydzielone: spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego (wartość 110 000 zł), dom wraz z działką, w którym Wnioskodawczyni mieszka z córką (wartość 708 887 zł), samochód Citroen C3 (wartość 5 900 zł), przy jednoczesnej spłacie na rzecz byłego męża kwoty 373 967 zł 82 gr, do dnia 28 lutego 2018 r.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że w dniu 7 grudnia 1996 r. zawarła związek małżeński. W dniu 23 grudnia 1996 r. nastąpił przydział lokalu mieszkalnego na warunkach własnościowego prawa do lokalu. Mieszkanie zostało zakupione na warunkach przedpłaty – 67% wartości została wpłacona przez Wnioskodawczynię przed zawarciem związku małżeńskiego, pozostała część po zawarciu związku małżeńskiego. W związku z tym, mieszkanie było objęte wspólnością majątkową małżeńską i było przedmiotem sądowego podziału majątku dorobkowego. Stan prawny lokalu na dzień nabycia to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Wspólność majątkowa małżeńska istniała od momentu zawarcia małżeństwa do sierpnia 2012 r. Podział majątku nastąpił w listopadzie 2017 r.

Kwota 373 967 zł 82 gr stanowiła spłatę z tytułu podziału majątku wspólnego. Ww. spłata nastąpi w dniu 27 lutego 2018 r. Podział majątku nie był ekwiwalentny. Wartość rynkowa wszystkich składników majątkowych otrzymanych przez Wnioskodawczynię stanowi 824 787 zł i przekracza Jej udział (412 893 zł 5 gr), stąd spłata na rzecz byłego męża, przy czym, wartość przedmiotowego mieszkania to 110 000 zł. Przychody ze sprzedaży mieszkania nie będą wydatkowane na własne cele mieszkaniowe. Przewidywana data sprzedaży mieszkania to maj 2018 r. Sprzedaż nie jest związana z działalnością gospodarczą i nie nastąpi w wyniku działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy w związku ze sprzedażą przedmiotowego mieszkania istnieje po stronie Wnioskodawczyni obowiązek zapłaty podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), w tym konkretnym przypadku przy sprzedaży mieszkania nie ma obowiązku naliczania podatku dochodowego od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni w dniu 7 grudnia 1996 r. zawarła związek małżeński. W dniu 23 grudnia 1996 r. na podstawie przydziału Wnioskodawczyni nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Przedmiotowe spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego zostało zakupione na warunkach przedpłaty – 67% wartości została wpłacona przez Wnioskodawczynię przed zawarciem związku małżeńskiego, pozostała część po zawarciu związku małżeńskiego. Ww. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego było objęte wspólnością majątkową małżeńską. W 2012 r. został orzeczony rozwód. Podział majątku wspólnego nastąpił w 2017 r. Zgodnie z postanowieniem Sądu, wartość przedmiotu podziału majątku wspólnego została ustalona na kwotę 825 787 zł (mieszkanie o wartości 110 000 zł, dom wraz z działką o wartości 708 887 zł, samochód Citroen C3 o wartości 5 900 zł oraz lokata w kwocie 1 000 zł). Na wyłączną własność Wnioskodawczyni przydzielone zostało spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego (wartość 110 000 zł), dom wraz z działką, w którym Wnioskodawczyni mieszka z córką (wartość 708 887 zł), samochód Citroen C3 (wartość 5 900 zł), z obowiązkiem spłaty na rzecz byłego męża kwoty 373 967 zł 82 gr, do dnia 28 lutego 2018 r. Podział majątku nie był ekwiwalentny. Wnioskodawczyni planuje w maju 2018 r. dokonać sprzedaży ww. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Sprzedaż przedmiotowego mieszkania nie nastąpi w wyniku działalności gospodarczej.

W tym miejscu wskazać należy, że kluczowe dla rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie jest ustalenie czy uzyskany przez Wnioskodawczynię przychód z planowanej sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego podlegać będzie opodatkowaniu, a więc w pierwszej kolejności należy ustalić datę nabycia przez Wnioskodawczynię przedmiotowego mieszkania. Zgodnie bowiem z przywołanym powyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie, które ma miejsce po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, nie stanowi źródła przychodu i nie jest opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym należy wskazać, że zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe – zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym udziale.

Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 869/17, w którym wskazano, że „(…) w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. oraz uchwały siedmiu sędziów NSA z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, za datę nabycia własnościowego prawa do lokalu spółdzielczego przy sprzedaży go przez jednego z małżonków po ustaniu związku małżeńskiego poprzez rozwód i przyznaniu mu tego prawa na mocy postanowienia sądu o podziale majątku wspólnego, należy uznać datę nabycia tego prawa do ustawowej wspólności majątkowej.”.

Reasumując, w przypadku planowanej sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, za datę nabycia przez Wnioskodawczynię, zarówno udziału w tym prawie, który przypadł Jej wskutek ustania wspólności majątkowej małżeńskiej przez rozwód, jak i udziału nabytego w wyniku podziału majątku dorobkowego, należy uznać 1996 r., kiedy to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego zostało nabyte do majątku wspólnego małżonków.

Zatem, planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, nie będzie stanowić dla Niej źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż ta nastąpi po upływie pięcioletniego okresu, o którym mowa w tym przepisie, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. W związku z powyższym, na Wnioskodawczyni nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu tej sprzedaży, gdyż wobec braku opodatkowania przychodu, nie wystąpi dochód stanowiący podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym.

Stosownie bowiem do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Podkreślić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.