Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-630a/08/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-01-26
Teza: Czy w roku podatkowym 2008 oraz w następnych latach podatkowych, pomimo nieprowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej, opisane powyżej stałe wydatki miesięczne związane z bieżącym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa, które to wydatki będą w przyszłości częściowo finansowane z darowizn uzyskiwanych od wspólników, Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpowiednio w roku podatkowym 2008 oraz w następnych latach podatkowych?
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; działalność-prowadzenie działalności; działalność-zaprzestanie działalności; koszt-koszt stały; likwidacja; lokal; najem; prokurent; spółki; ubezpieczenia; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2008 r. (data wpływu 31 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów stałych wydatków ponoszonych przez Spółkę - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów stałych wydatków ponoszonych przez Spółkę, uzupełniony pismem Spółki z dnia 26 listopada 2008 r. (data wpływu 27 listopada 2008 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne i zdarzenia przyszłe.

Rokiem podatkowym Wnioskodawcy jest rok kalendarzowy. Do dnia 30 września 2008 r. zajmował się działalnością gospodarczą w zakresie wynajmu samochodów osobowych. Spółka ma zamiar zakończyć przedmiotową działalność w miesiącu październiku 2008 r. Rozpoczęła wyprzedaż posiadanych samochodów osobowych. Pomimo nieprowadzenia działalności gospodarczej oraz nieuzyskiwania przychodów, z wyjątkiem ewentualnych przychodów z tytułu sprzedaży majątku, Spółka nie jest likwidowana, ani też nie jest ogłoszona jej upadłość. Aktualnie zatrudnia na umowę o pracę dwie osoby – prezesa zarządu oraz prokurenta. W wynajmowanym budynku w B., przy ul. K. znajduje się jej siedziba i są przechowywane wszelkie dokumenty związane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą (akta osobowe, dokumenty księgowe, itp.). Pomimo nieprowadzenia od miesiąca października 2008 r. działalności gospodarczej, Wnioskodawca ponosi stałe wydatki miesięczne w kwocie około 2 671 zł 52 gr, tj. :

1.  ubezpieczenie majątku - 541 zł 25 gr
2.  wynagrodzenie pracowników - 700 zł
3.  składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez płatnika - 130 zł 27 gr
4.  usługi księgowe - 1 100 zł
5.  wynajem lokalu - 200 zł.

W 2005 r. Wnioskodawca wynajął spółce z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność pod firmą „A.”, z siedzibą w W. maszyny do produkcji tworzyw sztucznych, stanowiące jego własność. Przedmiotowa umowa została zerwana w roku podatkowym 2006 z powodu niepłacenia czynszu przez najemcę, a Sąd Rejonowy nakazem z dnia 27 maja 2008 r. w postępowaniu upominawczym nakazał najemcy zapłatę Spółce kwoty brutto 47 390 zł (netto w kwocie 38 844 zł 27 gr) z tytułu zaległego czynszu, który to czynsz na podstawie wystawionych faktur VAT został ujęty przez Spółkę w roku podatkowym 2005 oraz 2006 w księgach podatkowych oraz zadeklarowany jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w poszczególnych latach podatkowych. Sąd Rejonowy powyżej opisanemu nakazowi w dniu 16 września 2008 r. nadał tytułu wykonawczy. Przedmiotowy wyrok opatrzony klauzulą wykonalności Wnioskodawca przesłał w dniu 15 października 2008 r. do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym, który to komornik jest właściwy miejscowo dla dłużnika, celem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie, w związku z wszczęciem postępowania egzekucyjnego, w księgach rachunkowych Spółki w miesiącu październiku 2008 r. zaksięgowano odpisy aktualizacyjne od należności za czynsz nieopłacony przez „A.” Sp. z o. o. na łączną kwotę brutto 47 390 zł.

Działalność Jednostki była częściowo finansowana przez jej wspólników. Między innymi, wspólnik Andrzej P. w dniu 7 października 2004 r. pożyczył Spółce kwotę 50 000 zł (termin spłaty pożyczki 6 października 2010 r.) oraz w dniu 28 października 2008 r. - kwotę 40 000 zł (termin spłaty pożyczki 6 października 2010 r.). Od przedmiotowych pożyczek przysługuje mu oprocentowanie. Z uwagi na trudną sytuację finansową Spółki, Andrzej P. zamierza - za zgodą zgromadzenia wspólników - podarować jej ww. pożyczki wraz z należnym na dzień darowizny oprocentowaniem. W związku z nieprowadzeniem działalności przez Jednostkę, wspólnicy mają zamiar wszcząć postępowanie likwidacyjne. Koszty likwidacji, wobec braku własnych środków finansowych Spółki oraz majątku możliwego do sprzedaży, mają być sfinansowane darowiznami wspólników, za zgodą Walnego Zgromadzenia.

W uzupełnieniu z dnia 26 listopada 2008 r. Wnioskodawca wskazał, że w dniu 25 listopada 2009 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników podjęło uchwałę o rozwiązaniu Spółki. Rozpoczęta została jej likwidacja.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w roku podatkowym 2008 oraz w następnych latach podatkowych, pomimo nieprowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej, opisane powyżej stałe wydatki miesięczne związane z bieżącym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa, które to wydatki będą w przyszłości częściowo finansowane z darowizn uzyskiwanych od wspólników, Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpowiednio w roku podatkowym 2008 oraz w następnych latach podatkowych?
2.  Czy odpis aktualizacyjny w kwocie netto 38 844 zł 27 gr utworzony w miesiącu październiku 2008 r. za zaległy czynsz z tytułu najmu maszyn dla firmy „A.”, zasądzony na rzecz spółki nakazem z dnia 27 maja 2008 r., który to nakaz po opatrzeniu go tytułem wykonawczym został w dniu 15 października 2008 r. skierowany do egzekucji, Spółka ma prawo uznać, że jest to wierzytelność, której nieściągalność uprawdopodobniono, skutkiem czego spółka może zaliczyć niniejszy odpis aktualizacyjny w miesiącu październiku 2008 r. do kosztów uzyskania przychodów roku podatkowego 2008, czy też będzie miała prawo zaliczyć ten odpis aktualizacyjny do kosztów uzyskania przychodów dopiero po zakończeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika sądowego?
3.  Czy uzyskane przez Spółkę od wspólników darowizny w postaci środków pieniężnych przeznaczonych na jej bieżące funkcjonowanie po zaprzestaniu przez nią prowadzenia działalności gospodarczej oraz darowizna Pana Andrzeja P. w postaci środków pieniężnych należnych od Spółki z tytułu udzielonych w 2004 r. pożyczek oraz należnego od tych pożyczek oprocentowania stanowić będą w roku podatkowym 2008 i w następnych latach podatkowych przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego. Wniosek Spółki w zakresie pytania drugiego i trzeciego zostanie rozpatrzony odrębnymi interpretacjami indywidualnymi.

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy nie została ogłoszona jego upadłość ani likwidacja, wszelkie wydatki związane z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa z uwagi na fakt, iż służą one bezspornie zabezpieczeniu źródła przychodów (między innymi wydatki odnoszą się do funkcjonowania firmy), ma on prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym 2008 oraz w następnych latach podatkowych. Bez znaczenia w przedmiotowej sprawie jest natomiast fakt, że strona nie uzyskuje od miesiąca października 2008 r. jakichkolwiek przychodów z działalności gospodarczej w zakresie wynajmu samochodów osobowych. Spółka nie wskazała, że fakt rozpoczęcia likwidacji ma wpływ na możliwość zaliczania stałych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Z uwagi na charakter tego związku, ustawodawca wyróżnia przy tym koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie). Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do pierwszej z wymienionych kategorii należą takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów. Są to głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do określonych wyrobów bądź usług. Koszty pośrednie natomiast nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.

Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników, koszty promocji i reklamy. Każdy z ww. wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

W przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca wskazał, że ponosi stałe miesięczne koszty w postaci:

*   ubezpieczenia majątku;

*   wynagrodzenia pracowników i składek na ubezpieczenia społeczne finansowane przez płatnika;

*   wydatków na usługi księgowe;

*   wydatków na najem lokalu.

Analizując pierwsze z wymienionych kosztów, należy stwierdzić, że wydatki na ubezpieczenie, mają na celu zabezpieczenie (zachowanie) składników majątku. W opisanym przypadku, część tych składników, tj. samochody osobowe wykorzystywane uprzednio w prowadzonej działalności, została przeznaczona do sprzedaży. Spółka ma zatem szansę osiągnąć przychody z ich zbycia. Z powyższych względów, ponoszone przez nią koszty ubezpieczenia stanowią koszty uzyskania przychodów. Są to koszty o charakterze pośrednim.

Wydatki pracownicze, czyli wynagrodzenie prezesa zarządu i prokurenta oraz składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez płatnika, także spełniają przesłanki uznania je za koszty podatkowe. Co do zasady są one celowe i uzasadnione z punktu widzenia funkcjonowania Spółki jako osoby prawnej.

Należy jednak zastrzec, że zgodnie z art. 284 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), otwarcie likwidacji powoduje wygaśnięcie prokury. Stanowi to podstawę dla zakwestionowania celowości ponoszenia kosztów związanych z zatrudnieniem prokurenta w kontekście art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Co więcej, obowiązujący od dnia 1 stycznia 2009 r. przepis art. 16 ust. 1 pkt 66 tej ustawy wyłącza z kategorii kosztów uzyskania przychodów, poniesionych wydatków oraz wartości przekazanych rzeczy, praw lub wykonanych usług, wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Ponadto, w myśl art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

*   niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4 - 9 oraz art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy (art. 16 ust. 1 pkt 57),

*   nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek (art. 16 ust. 1 pkt 57a).

Począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r. – w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) – przepis art. 16 ust. 1 pkt 57 stosuje się z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, natomiast przepis art. 16 ust. 1 pkt 57a – z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4h tej ustawy.

Dokonując oceny prawnej wydatków na usługi księgowe, należy podkreślić, że korzystanie z fachowej obsługi księgowej wiąże się z realizacją ciążącego na podatniku, wynikającego z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązku prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a -16m. Wydatki na te usługi stanowią zatem koszty ogólne działalności Jednostki, ponoszone w związku z funkcjonowaniem tego podmiotu gospodarczego. Można je zatem zaliczyć do pośrednich kosztów uzyskania przychodów.

Ostatni z wymienionych wydatków – koszty najmu lokalu – także spełniają przesłankę celowości, wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Lokal ten jest bowiem wykorzystywany na potrzeby związane z funkcjonowaniem Spółki, jako jej siedziba. Z uwagi na charakter tych kosztów, stanowią one pośrednie koszty uzyskania przychodów.

Dla kwalifikacji przedmiotowych wydatków nie ma znaczenia okoliczność, że Wnioskodawca faktycznie zaniechał prowadzenia działalności w zakresie najmu samochodów osobowych, a jego wspólnicy w dniu 25 listopada 2009 r. podjęli uchwałę o rozwiązaniu Spółki, otwierając tym samym jej likwidację. Zgodnie bowiem z art. 272 Kodeksu spółek handlowych, rozwiązanie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą jej wykreślenia z rejestru. Na mocy art. 276 § 1 powołanej ustawy, likwidatorami są członkowie zarządu, chyba że umowa spółki lub uchwała wspólników stanowi inaczej. Do ich obowiązków należy zakończenie interesów bieżących spółki, ściągnięcie wierzytelności, wypełnienie zobowiązań i upłynnienie majątku spółki (czynności likwidacyjne). Mogą oni przy tym, w szczególnych przypadkach - gdy jest potrzebne do ukończenia spraw w toku - wszczynać nowe interesy (art. 282 § 1 Kodeksu spółek handlowych). W myśl art. 283 § 1 tej ustawy, w granicach swoich kompetencji, określonych w art. 282 § 1, likwidatorzy mają również prawo prowadzenia spraw oraz reprezentowania spółki.

Z powołanych przepisów wynika, że do momentu wykreślenia likwidowanej Spółki z rejestru zachowuje ona osobowość prawną i pozostaje podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Otwarcie likwidacji nie oznacza zatem, że Spółka nie będzie osiągać przychodów podatkowych i co da zasady nie stanowi przesłanki kwestionowania celowości ponoszonych przez nią wydatków.

Z uwagi na pośredni charakter analizowanych kosztów, należy ponadto wskazać, że zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r., tego rodzaju koszty są potrącalne w dacie ich poniesienia. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się przy tym dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r.). Jeżeli natomiast koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą (art. 15 ust. 4d zdanie drugie).

Należy przy tym podkreślić, że począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r., w związku z wejściem w życie powoływanej powyżej ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, przepis art. 15 ust. 4e stosuje się z zastrzeżeniem ust. 4f - 4h.

Zgodnie z art. 15 ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.

Przepis art. 15 ust. 4h stanowi natomiast, że składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74, ze zm.), w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone:

1.  z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne - w terminie wynikającym z odrębnych przepisów,
2.  z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.

W przypadku uchybienia wskazanym terminom do składek tych stosuje się przepisy art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d.

Podsumowując, koszty w postaci: ubezpieczenia majątku Spółki, wynagrodzenia prezesa zarządu, wynagrodzenia prokurenta za okres obowiązywania prokury, składek na ubezpieczenia społeczne finansowane przez płatnika, wydatków na usługi księgowe oraz najem lokalu, w którym mieści się siedziba Spółki poniesione w roku podatkowym 2008 stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne w tym roku podatkowym. Spółka będzie mogła zaliczać takie wydatki ponoszone w kolejnym roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów tego roku podatkowym, o ile przestawiony stan faktyczny nie ulegnie zmianie istotnej z punktu widzenia celowości tych wydatków.

Dla kwalifikacji prawnej przedmiotowych kosztów nie będzie miał przy tym znaczenia fakt, że będą one w całości lub w części sfinansowane ze środków pieniężnych przekazanych Spółce przez jej wspólników. W momencie wydatkowania, środki te będą bowiem należeć do Wnioskodawcy.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15 – 950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.