Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.122.2021.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-31
Teza: Spółka może skorzystać w roku rozpoczętym 5 stycznia 2021, który zakończy się 31 grudnia 2021 r. z 9% stawki podatku dochodowego, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: limit; podatnik-mały podatnik; przychód; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; stawka-stawki podatku; sukcesja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 marca 2021 r., który w tym samym dniu wpłynął do Organu za pośrednictwem e-puap, uzupełnionym 22 czerwca 2021 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka może zastosować w roku rozpoczętym 5 stycznia 2021, który zakończy się 31 grudnia 2021 r. 9% stawkę podatku dochodowego od osób prawnych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2021 r., wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka może zastosować w roku rozpoczętym 5 stycznia 2021, który zakończy się 31 grudnia 2021 r. 9% stawkę podatku dochodowego od osób prawnych.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 24 maja 2021 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.122.2021.1.AP wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 22 czerwca 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

X Spółka z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) z siedzibą w A. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Spółka powstała w wyniku przekształcenia X. Sp. z o.o. sp.k. w trybie art. 551 § 1, 562, 563 oraz 571 Kodeksu spółek handlowych (uchwała z dnia 3 grudnia 2020 r., podjęta przed notariuszem). Spółka 5 stycznia 2021 r. została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w A., jako sukcesor X. Sp. z o.o. sp.k wstąpiła w prawa i obowiązki spółki przekształcanej, a tym samym Spółka pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej, jak i zachowuje numer NIP i REGON nadane spółce przekształcanej. Spółka osiąga przychody z prowadzonej działalności innej niż z zysków kapitałowych, rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym z tym, że aktualny rok podatkowy rozpoczął się z chwilą uzyskania wpisu w KRS, tj. dnia 5 stycznia 2021 r. Poprzedni rok podatkowy spółki przekształcanej trwał od 1 stycznia 2021 r. i zakończył w dniu poprzedzającym dzień przekształcenia - tj. 4 stycznia 2021 r. (zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości). Natomiast rok podatkowy poprzedzający ten rok (przedostatni rok podatkowy spółki przekształcanej) rozpoczął się 2 września 2019 r. i trwał do 31 grudnia 2020 r. Wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) spółki przekształcanej nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym, jak i w roku poprzedzającym ten rok, wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro (według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego w zaokrągleniu do 1000 zł).

Jednocześnie, w związku ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (dalej jako „ustawa zmieniająca”), spółka przekształcana prowadząca działalność w formie spółki komandytowej z dniem 1 stycznia 2021 r. uzyskała status podatnika podatku od osób prawnych oraz „spółki” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W szczególności, spółka przekształcana nie podjęła decyzji o przesunięciu do dnia 1 maja 2021 r. stosowania w stosunku do spółki oraz do przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w spółce przepisów ustaw zmienianych ustawą zmieniającą w brzmieniu dotychczasowym na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy zmieniającej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w zaistniałym stanie faktycznym Spółka może skorzystać w roku rozpoczętym 5 stycznia 2021, który zakończy się 31 grudnia 2021 r. z 9% stawki podatku dochodowego, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do stosowania 9% stawki podatkowej, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT w rozliczeniu za rok podatkowy rozpoczęty 5 stycznia 2021 r., a który zakończy się 31 grudnia 2021 r., przy założeniu, że przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy po podatku dochodowym od osób prawnych (dalej także jako „ustawa CIT”), podatek co do zasady wynosi:

1.  19% podstawy opodatkowania;
2.  9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych

\-w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Wyżej wskazanej stawki 9%, zgodnie z art. 19 ust. 1a ustawy CIT, nie stosuje się do podatników, utworzonych w jeden z poniższych sposobów, w roku podatkowym, w którym podatnik rozpoczął działalność oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym:

1.  w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
2.  w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
3.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo
4.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników, albo
5.  przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, jeżeli w roku podatkowym, w którym podatnik został utworzony, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, zostało do niego wniesione na poczet kapitału uprzednio prowadzone przedsiębiorstwo, zorganizowana część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14.

Jak stanowi art. 19 ust. 1d ustawy CIT, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie (9%), jeżeli posiadają status małego podatnika. Powyższy warunek, zgodnie z art. 19 ust. 1e ustawy CIT, nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności, w roku rozpoczęcia tej działalności. W przedstawionym stanie faktyczny, w ocenie Spółki, będzie ona uprawniona do stosowania 9% stawki podatkowej, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT w rozliczeniu za rok podatkowy rozpoczęty 5 stycznia 2021 r., a który zakończy się 31 grudnia 2021 r., przy założeniu, że przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczą wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Odnosząc się do negatywnych przesłanek stosowania 9% stawki podatkowej wymienionych w art. 19 ust. 1a ustawy CIT, Wnioskodawca wskazuje, że nie został on utworzony w sposób, który skutkowałby brakiem możliwości stosowania 9% stawki podatkowej. W szczególności, Wnioskodawca wskazuje na pkt 1 rzeczonego przepisu, który wyklucza stosowanie stawki 9% do podatników utworzonych w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę. W przedstawionym stanie faktycznym, co prawda mamy do czynienia z przekształceniem spółki osobowej (spółki komandytowej) w spółkę kapitałową (spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością), niemniej jednak w stanie prawnym obowiązującym w dniu utworzenia Wnioskodawcy (tj. na dzień 5 stycznia 2021 r.), obie te spółki spełniały definicję „spółki” w rozumieniu ustawy CIT.

W stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2021 r., jak stanowi art. 4a pkt 21 ustawy CIT, ilekroć mowa o spółce - oznacza to:

1.  spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
2.  spółkę kapitałową w organizacji,
3.  spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - tj. spółki komandytowe i spółki komandytowo-akcyjne mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

W konsekwencji, spółka przekształcana w związku ze zmianą przepisów ustawy CIT na podstawie ustawy zmieniającej, od 1 stycznia 2021 r. posiada status „spółki”, o której mowa w art. 4a pkt 21 lit. c) ustawy CIT. Również Spółka jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiadająca osobowość prawną zgodnie z art. 12 Kodeksu spółek handlowych (dalej także jako: „ksh”), spełnia definicję „spółki” na podstawie art. 4a pkt 21 lit. a) ustawy CIT. Wobec czego wyjątek opisany w art. 19 ust. 1a pkt 1 ustawy CIT, który dotyczy przekształcenia spółki w inną spółkę znajdzie zastosowanie w opisanym stanie faktycznym, a w rezultacie żadna z przesłanek negatywnych uregulowana w art. 19 ust. 1a ustawy CIT nie wystąpi. W dalszej kolejności, ustawa CIT uzależnia uprawnienie podatnika do stosowania 9% stawki podatkowej od posiadania statusu małego podatnika, przy czym wymóg ten nie dotyczy podatników rozpoczynających działalność (art. 19 ust. 1d i 1e ustawy CIT). Wnioskodawca powstał na skutek przekształcenia spółki przekształcanej. Zgodnie z art. 552 ksh, spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru (dzień przekształcenia). Jednocześnie sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną. Na mocy art. 553 ksh spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej (§ 1). Ponadto, spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej (§ 2). W świetle ww. przepisów ksh, w analizowany stanie faktycznym, Wnioskodawca jest nowoutworzonym podmiotem, który formalnoprawnie powstał z dniem wpisania spółki przekształconej do rejestru, tj. z dniem 5 stycznia 2021 r. Niemniej jednak, w przypadku przekształcenia mamy do czynienia z tzw. sukcesją uniwersalną, w konsekwencji Wnioskodawca jest następcą prawnym praw i obowiązków spółki przekształcanej i kontynuuje działalność prowadzoną przez poprzednika prawnego (spółki przekształcanej). W rezultacie, nie dochodzi do rozpoczęcia prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 19 ust. 1e ustawy CIT, lecz Wnioskodawca kontynuuje działalność prowadzoną przez jego poprzednika prawnego (spółkę przekształcaną) i dla celu ustalenia statusu Wnioskodawcy jako małego podatnika, zgodnie z art. 19 ust. 1d ustawy CIT, należy zweryfikować spełnienie odpowiednich wymogów przez spółkę przekształcaną. Powyższe znajduje odzwierciedlenie także w przepisach Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1.  przekształcenia innej osoby prawnej,
2.  przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej

\-wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki. Jak jednocześnie stanowi art. 93d Ordynacji podatkowej, przepisy art. 93-93c mają zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy CIT pojęcia „małego podatnika” oznacza podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Wnioskodawca zauważa, że rok podatkowy definiowany jest jako rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych (art. 8 ust. 1 ustawy CIT). Z tym, że, jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego (art. 8 ust. 6 ustawy CIT). Z kolei na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości księgi rachunkowe zamyka się na dzień poprzedzający zmianę formy prawnej. W konsekwencji, na podstawie art. 8 ust. 6 ustawy CIT w zw. z art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości, rok podatkowy spółki przekształcanej, który rozpoczął się 1 stycznia 2021 r., zakończył się z dniem zamknięcia ksiąg rachunkowych, który przypadał na dzień poprzedzający zmianę formy prawnej, czyli w przedmiotowym stanie faktycznym na dzień 4 stycznia 2021 r.

Przepisy ustawy CIT, w szczególności art. 4a pkt 10 ustawy CIT, nie precyzują jak należy kalkulować określony limit przychodów w sytuacjach, gdy rok podatkowy nie pokrywa się z rokiem podatkowym. W związku z czym literalne brzmienie przepisu sugeruje, aby limit odpowiadający równowartości 2 000 000 euro stosować niezależnie od długości trwania roku podatkowego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w poprzednim roku podatkowym Wnioskodawcy (czyli w ostatnim roku podatkowym spółki przekształcanej), osiągnięte przez niego przychody ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług), nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł. Wnioskodawca jednocześnie, z ostrożności, pragnie wskazać, że również w przedostatnim roku prowadzenia działalności przez spółkę przekształcaną powyższy limit nie został przekroczony, jak również nawet jeśli przyjąć, że limit należy kalkulować proporcjonalnie do długości trwania roku podatkowego, który jest krótszy niż 12 miesięcy, to także przy tym założeniu spółka przekształcana nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym limitu przychodów wskazanych w art. 4a pkt 10 ustawy CIT.

Mając na uwadze powyższe, Spółka będzie uprawniona do stosowania 9% stawki podatkowej do przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych, jeśli nie przekroczą one wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł w roku podatkowym rozpoczętym 5 stycznia 2021 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na mocy art. 2 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: „ustawa zmieniająca”) przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm., dalej: „ustawy CIT”) mają, co do zasady, zastosowanie również do spółek komandytowych.

Zgodnie bowiem ze znowelizowanym brzmieniem art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, przepisy ustawy mają zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym uległa również zmianie definicja spółki, przez którą, od dnia 1 stycznia 2021 r. zgodnie z art. 4a pkt 21 lit. c) ustawy CIT, należy również rozumieć, spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto, w myśl art. 12 ust. 1 ustawy zmieniającej, w przypadku spółek komandytowych oraz spółek jawnych, które z dniem 1 stycznia 2021 r. uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, w tym z tytułu objęcia (nabycia) i zbycia udziałów tej spółki, wystąpienia z tej spółki lub jej likwidacji, przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r., z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z ust. 2 ww. art. 12 ustawy zmieniającej – spółka komandytowa może postanowić, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do tej spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce począwszy od dnia 1 maja 2021 r. W takim przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r.

W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), regulują m.in. zagadnienie sukcesji podatkowej, tj. sytuację, w której dany podmiot (podatnik) wstępuje w prawa i obowiązki innego podatnika m.in. korzystając z praw nabytych przez inny podmiot (innego podatnika).

Sukcesja podatkowa polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa jak i w obowiązki swego poprzednika prawnego.

Inaczej rzecz ujmując, należy sprawdzić, czy każde prawo, które przysługiwałoby danemu podmiotowi (podatnikowi) przysługuje – na podstawie przepisów o sukcesji prawnej – innemu podmiotowi (podatnikowi), będącemu tzw. „następcą prawnym” tego pierwszego podmiotu (podatnika).

Powyższe kwestie regulują przepisy działu III rozdziału 14 Ordynacji podatkowej. W regulacjach tych zawarta jest pozycja podatkowo-prawna dwóch kategorii podmiotów: następców prawnych oraz podmiotów przekształconych.

Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1.  osób prawnych,
2.  osobowych spółek handlowych,
3.  osobowych i kapitałowych spółek handlowych

\-wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

W myśl art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1.  innej osoby prawnej (osób prawnych);
2.  osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Stosownie do art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1.  przekształcenia innej osoby prawnej,
2.  przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej

\-wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

Według art. 93a § 2 Ordynacji podatkowej przepis § 1 stosuje się odpowiednio do:

1.  osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:
    1.  innej spółki niemającej osobowości prawnej,
    2.  spółki kapitałowej.

Zatem, w przedmiotowej sprawie znajdują zastosowania przepisy Ordynacji podatkowej regulujące uprawnienia podmiotów wynikające z tzw. sukcesji podatkowej, w szczególności zawarte w art. 93-93c tej Ordynacji, tj. sytuacja, w której dany podmiot (podatnik) korzysta z praw nabytych przez inny podmiot (innego podatnika).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka powstała w wyniku przekształcenia X. Sp. z o.o. sp.k. w trybie art. 551 § 1, 562, 563 oraz 571 Kodeksu spółek handlowych Spółka 5 stycznia 2021 r. została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w A., jako sukcesor X. Sp. z o.o. sp.k i wstąpiła w prawa i obowiązki spółki przekształcanej, a tym samym Spółka pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej, jak i zachowuje numer NIP i REGON nadane spółce przekształcanej. Spółka osiąga przychody z prowadzonej działalności innej niż z zysków kapitałowych, rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym z tym, że aktualny rok podatkowy rozpoczął się z chwilą uzyskania wpisu w KRS, tj. dnia 5 stycznia 2021 r. Poprzedni rok podatkowy spółki przekształcanej trwał od 1 stycznia 2021 r. i zakończył w dniu poprzedzającym dzień przekształcenia - tj. 4 stycznia 2021 r. (zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy o rachunkowości). Natomiast rok podatkowy poprzedzający ten rok (przedostatni rok podatkowy spółki przekształcanej) rozpoczął się 2 września 2019 r. i trwał do 31 grudnia 2020 r. Wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) spółki przekształcanej nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym, jak i w roku poprzedzającym ten rok, wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro (według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego w zaokrągleniu do 1000 zł).

Spółka uzyskała status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 stycznia 2021 r., w związku z czym osiągane przez nią dochody podlegają opodatkowaniu zgodnie z zasadami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca poddał w wątpliwość czy Spółka może zastosować w roku rozpoczętym 5 stycznia 2021, który zakończy się 31 grudnia 2021 r. 9% stawkę podatku dochodowego od osób prawnych.

W myśl art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, podatek, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, wynosi: 9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych - w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

W myśl art. 19 ust. 1d ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, stosują stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, jeżeli posiadają status małego podatnika.

Wnioskodawca jako Sp. z o.o. powstał z przekształcenia spółki w inną spółkę, gdyż przekształcenie spółki komandytowej w Spółkę z o.o. miało miejsce 5 stycznia 2021 r., kiedy to spółka komandytowa jako przekształcana podlegała już opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, (spółka komandytowa nie postanowiła o odsunięciu opodatkowania CIT na 1 maja 2021 r. zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej (Dz.U.2020 poz. 2123)).

Zatem w powyższych okolicznościach zastosowania nie może mieć przepis art. 19 ust. 1a pkt 1 ustawy o CIT, który ustala 2-letni okres „karencji” w stosowaniu obniżonej 9% stawki CIT dla podmiotów przekształcanych. Zgodnie z jego treścią, nie dotyczy on przypadków przekształcenia spółki w inną spółkę, co ma miejsce w opisanym we wniosku stanie faktycznym.

Zgodnie ze znowelizowanym art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy CIT spółka komandytowa od 1 stycznia 2021 r. bądź w przypadku przesunięcia statusu nabycia statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych od 1 maja 2021 r. stała się podatnikiem CIT. Zatem zasadnym jest aby spółka komandytowa, która z dniem 1 stycznia 2021 r. stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, przy ustalaniu statusu „małego podatnika” za 2021 r. uwzględniła wartość sprzedaży brutto za poprzedni rok obrotowy.

Wobec powyższego, Spółka która, jak wynika z wniosku, posiada status małego podatnika może w 2021 r. skorzystać z preferencyjnej stawki opodatkowania, przy założeniu nieprzekroczenia w okresie 5.01-31.12.2021 r. przychodów określonych w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Stanowisko Wnioskodawcy należało zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.