Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-206/07-2/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-03-06
Teza: Sprzedaż działek budowlanych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 28 listopada 2007 r. (data wpływu 6 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

W dniu 30 września 1999 r. Wnioskodawca wraz z małżonką, z którą pozostaje w małżeńskiej wspólności majątkowej, kupił nieruchomość rolną niezabudowaną o łącznej powierzchni 5 ha 91 arów 77 m2 za cenę 10.000 PLN. Zainteresowany dokonał zapłaty przed podpisaniem, w obecności notariusza, aktu notarialnego Nr Rep. A/(…). Zakupiona nieruchomość docelowo miała być przedmiotem darowizny na rzecz dzieci, ale Wnioskodawca wraz z małżonką zmienił plany dotyczące przeznaczenia nieruchomości.

Dnia 4 maja 2005 r. Zainteresowany uzyskał od Burmistrza Gminy decyzję o warunkach zabudowy, 40 budynków mieszkalnych-jednorodzinnych.

W dniu 19 grudnia 2006 r. Wnioskodawca jako osoba fizyczna sprzedał pierwszą działkę gruntu ze wspólnego majątku prywatnego. W przyszłości Zainteresowany zamierza sprzedać wszystkie pozostałe działki gruntu.

Z tytułu dokonanej sprzedaży Wnioskodawca składał deklaracje podatkowe VAT-7 i uiszczał podatek od towarów i usług w terminach zgodnych z zasadami określonymi w ustawie o VAT. Nigdy z tego tytułu nie były wystawiane faktury VAT.

Dnia 17 października 2006 r. Zainteresowany skierował zapytanie do Urzędu Skarbowego Wrocław-Psie Pole, które dotyczyło potwierdzenia, czy przychód z tytułu sprzedaży działek gruntu objęty jest kwotą wolną od podatku w wysokości 39.200. Odpowiedź była negatywna.

Zakupiona nieruchomość nigdy nie była wykorzystana na działalność gospodarczą, na najem, ani na działalność rolną.

Wnioskodawca prowadzi wraz z siostrą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (Nr NIP ….), będącej podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka ta świadczy różnego rodzaju usługi poligraficzne dla podmiotów gospodarczych i osób fizycznych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Czy Wnioskodawca jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem z tytułu sprzedaży działek gruntu stanowiących współwłasność jego i małżonki?
2.  Czy w przypadku odpowiedzi negatywnej na powyższe pytanie będzie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do złożenia korekt dotychczasowych deklaracji VAT-7 i złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami nie jest on podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży działek gruntu stanowiących majątek osobisty. Mimo to kierując się ostrożnością podatkową potwierdzoną negatywną odpowiedzią Urzędu Skarbowego z dnia 13 listopada 2006 r., Zainteresowany płacił regularnie podatek VAT.

Zmiana planów co do przeznaczenia zakupionych gruntów rolnych i podzielenie ich na 40 działek, na których zgodnie z decyzją Burmistrza Gminy można wybudować budynki mieszkalne - jednorodzinne nie wyczerpuje znamion działalności gospodarczej.

Przedmiotem sprzedaży jest majątek osobisty, który nie był nabyty do celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie jest sprzedawany w ramach działalności gospodarczej.

Wnioskodawca jako osoba fizyczna nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, jest wspólnikiem spółki cywilnej świadczącej wyłącznie usługi poligraficzne, ale podatnikiem z tej działalności jest spółka cywilna, a nie on sam osobiście.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawca powołuje wyroki sądów administracyjnych m.in.: I SA/Wr 1254/05 z dnia 6 września 2006 r., I SA Wr 830/06 z dnia 20 października 2006 r., III SA/Wa 3885/06 z dnia 15 stycznia 2007 r., III SA/Wa 4176 z dnia 21 lutego 2007 r., I FSK 603/06 z dnia 24 kwietnia 2007 r. i najnowszy wyrok NSA w składzie 7 sędziów I FPS 3/07 z dnia 12 listopada 2007 r.

Zainteresowany w zupełności zgadza się ze stwierdzeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 2007 r., który uznaje, że polska definicja działalności gospodarczej w zakresie w jakim odnosi się do częstotliwości, stanowi wadliwą implementację przepisów Unii Europejskiej (art. 4.3 VI Dyrektywy, a obecnie art. 12. 1 Dyrektywy 112) dopuszczającej rozszerzenie definicji działalności gospodarczej. Sama częstotliwość lub jej brak nie może jednak decydować o tym, czy ktoś jest podatnikiem VAT, czy nie. Dla opodatkowania działań okazjonalnych i sporadycznych ważne będzie to, czy podmiot działa w charakterze podatnika VAT w ramach działalności gospodarczej. Potwierdzeniem innego rodzaju rozgraniczenia przez ustawodawcę przychodów z majątku prywatnego od przychodów z działalności gospodarczej jest tzw. najem prywatny, który zgodnie z art. 10.1.6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 00.14.176 ze zm.) wyraźnie odróżniony jest od najmu prowadzonego w ramach działalności gospodarczej i rozliczany wg innych zasad. Nie ma tu znaczenia oczywista częstotliwość tej czynności.

Reasumując Wnioskodawca uważa, że z tytułu sprzedaży działek gruntu:

1.  nie jest objęty obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku od towarów i usług,
2.  ma prawo do złożenia stosownych korekt do deklaracji VAT-7 na podstawie art. 75 § 3 i jednocześnie do wystąpienia do organu skarbowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty z tytułu zapłaconego do tej pory podatku VAT w trybie art. 75 § 2 pkt 1b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity – Dz. U. 05.8.60 ze zm.).

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ustępie 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pojęcie częstotliwości należy rozumieć jako zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju. Przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru.

Z przedstawionego opisu wynika, iż Wnioskodawca wraz z małżonką w 1999 r. zakupił nieruchomość rolną niezabudowaną. Przedmiotowe grunty miały być przedmiotem darowizny na rzecz dzieci. Jednak Zainteresowany zmienił plany co do zakupionych gruntów rolnych i podzielił je na 40 działek, na których zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy można wybudować budynki mieszkalne - jednorodzinne.

Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej - art. 15 ust. 2 - należy uznać, iż dokonana i zamierzone transakcje mają związek z działalnością gospodarczą. Bowiem zakres i skala planowanego przedsięwzięcia oraz podjęte przez sprzedawcę działania (przekształcenie i wydzielenie przed sprzedażą działek z gruntu rolnego) wskazują na zamiar dokonywania sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w okolicznościach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Zaznaczyć przy tym należy, że o kwestii częstotliwości wykonywanej czynności nie decyduje czasookres jej wykonywania (tydzień, miesiąc, rok), ani też ilość dokonanych transakcji, tylko fakt powtarzalności określonej czynności.

W tej sprawie istotnym jest również fakt, iż już sama okoliczność podziału nabytej nieruchomości gruntowej na mniejsze działki wskazuje na podjęty zamiar sprzedaży działek w sposób częstotliwy, w przeciwnym bowiem razie dzielenie gruntów byłoby niecelowe i ekonomicznie nieuzasadnione.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że sprzedaż przedmiotowych działek nosi znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a dokonujący dostawy tych działek Wnioskodawca, wykonywać będzie czynności o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Ze stanu faktycznego sprawy wynika, iż Wnioskodawca dokonał rejestracji w zakresie podatku od towarów i usług, tym samym potwierdzając, że będzie prowadził działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Bowiem w złożonym wniosku Zainteresowany wskazał, że w 2006 r. sprzedał pierwszą działkę i z tytułu przedmiotowej sprzedaży złożył deklarację VAT-7 oraz uiścił podatek od towarów i usług.

Zatem przedstawione okoliczności faktyczne sprawy wskazują, iż Zainteresowany posiada już status podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, wskazaną w art. 15 ust. 2 ustawy.

Dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu stawką podatku 22%. Podatnik dokonujący dostawy przedmiotowych gruntów nie może skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Jeśli więc przedmiotowe grunty są terenami budowlanymi lub przeznaczonymi pod zabudowę, ich dostawa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wg stawki podatku 22%.

Odnosząc się do przywołanych przez Zainteresowanego wyroków sądów administracyjnych tut. Organ wyjaśnia, że wyroki te stanowią rozstrzygnięcie w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych.

Rozstrzygnięcia dokonane przez sądy są wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane, a organy podatkowe nie są związane rozstrzygnięciami sądów administracyjnych w indywidualnych sprawach.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że sprzedaż przedmiotowych działek nosi znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a dokonujący dostawy tych działek Wnioskodawca, wykonywać będzie czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako podatnik podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy.

Ponadto biorąc pod uwagę opisany przez Wnioskodawcę stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdza się, iż Zainteresowanemu nie przysługuje prawo do dokonania korekty deklaracji VAT-7 jak również brak jest podstaw prawnych zezwalających na wystąpienie do naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług, gdyż Zainteresowany jako podatnik VAT zachował się w sposób prawidłowy naliczając i odprowadzając podatek od towarów i usług z tytułu dokonanej dostawy gruntu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.