Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-808/14-2/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-30
Teza: opodatkowanie opłat za udział w warsztatach kulturalnych;
Słowa kluczowe: usługi-usługi związane z kulturą; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2014 r. (data wpływu 14 lipca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłat za udział w warsztatach organizowanych poza siedzibą C - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłat za udział w warsztatach organizowanych poza siedzibą.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe :

Centrum , zwane dalej C., jest samorządową instytucją kultury, posiadającą osobowość prawną, działającą na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej ( Dz. U. z 2012 r. poz. 406). Podstawowym celem działania C. jest prowadzenie działalności artystycznej, impresaryjnej kulturalnej, polegającej na tworzeniu, upowszechnianiu, promocji i ochronie dóbr kultury. Do głównych zadań C. należy w szczególności: tworzenie warunków do rozwoju profesjonalnego i amatorskiego ruchu artystycznego oraz zainteresowanie kulturą i sztuką, szczególnie w zakresie dziedzin teatralnych, muzycznych i kultury słowa; edukacja kulturalna i wychowanie przez sztukę, szczególnie dzieci i młodzieży; upowszechnianie wartościowych zjawisk kulturalnych wśród mieszkańców miasta; tworzenie, dokumentowanie, ochrona i udostępnianie dóbr kultury; upowszechnianie wartościowych zjawisk kulturalnych wśród mieszkańców miasta; tworzenie warunków dla rozwoju, ochrony i popularyzacji dziedzictwa kulturowego, w tym szczególnie folkloru i kultury ludowej; kształtowanie wzorców aktywnego odbioru i uczestnictwa w kulturze; rozpoznawanie, rozbudzanie i zaspokajanie potrzeb oraz zainteresowań kulturalnych; promocja działań i zjawisk kulturalnych. Organizatorem C. jest Rada Miasta. C. jest czynnym płatnikiem podatku VAT rozliczającym się proporcją. C. w ramach prowadzonej działalności kulturalnej organizuje w okresie zimowym i letnim wyjazdowe warsztaty artystyczne. Uczestnikami będą wyłącznie dzieci oraz młodzież, które są członkami: teatru tańca , formacji tanecznej , zespołu pieśni i tańca ziemi siedleckiej studia teatralnego , teatru dziecięcego , chóru Miasta , teatru . Celem wyjazdu na warsztaty jest realizacja działań artystycznych. W trakcie warsztatów uczestnicy poświęcają czas na doskonalenie swoich umiejętności artystycznych: wokalnych, muzycznych, tanecznych, aktorskich oraz przygotowują nowe programy pod okiem wykwalifikowanej kadry zarówno własnej jak i zatrudnionej do wykonania konkretnych zadań. Realizacja programu warsztatów zajmuje cały dzień z przerwami na posiłki. W związku z organizacją warsztatów poza siedzibą C. nabywa usługi: przejazd autokarem, wyżywienie, noclegi, wynajem sali do ćwiczeń. Uczestnicy ponoszą częściową odpłatność (płatna w C.) za organizację warsztatów. Organizacja warsztatów artystycznych nie stanowi działalności nastawionej na zysk, gdyż C. nie osiągnie z tego tytułu dochodu, ponieważ koszty przekraczają uzyskane przychody z wniesionych przez uczestników opłat. Przedmiotowy wyjazd na warsztaty artystyczne nie jest organizowany w oparciu o rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 grudnia 2009 r. (Dz. U. nr 218 poz. 1696) a ich realizacja nie jest zgłaszana do kuratorium, gdyż nie stanowi organizacji wypoczynku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy odpłatność za udział w warsztatach organizowanych poza siedzibą C. podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ?

Zdaniem Wnioskodawcy: C. jest podmiotem o jakim mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT, jest bowiem wpisane do rejestru prowadzonego przez organizatora, którym jest Rada Miasta . Organizacja warsztatów artystycznych będąca statutową formą działalności C. jest usługą kulturalną, bowiem służy ona upowszechnianiu kultury, są to zatem usługi kulturalne. W świetle powyższego, organizacja warsztatów podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a. ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów - zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast - stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. serii L Nr 347 str. 1 ze zm.), dalej Dyrektywa 2006/112/WE. Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl ust. 2 powołanego artykułu, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednakże na podstawie art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone w art. 43 ust. 1 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy – ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla usług kulturalnych świadczonych przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18,18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Na podstawie art. 43 ust. 18 ustawy – zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Jak wynika z treści art. 43 ust. 19 ustawy o VAT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2.  wstępu:
    1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5.  działalnosci agencji informacyjnych;
6.  usług wydawniczych;
7.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8.  usług ochrony praw.

W analizowanej sprawie zwrócić uwagę należy na cel zwolnień przewidzianych w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy. Treść tego przepisu wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą usługi kulturalne oraz dostawa towarów ściśle z tymi usługami związana. Jednakże, usługi te –aby mogły korzystać ze zwolnienia – świadczone muszą być przez szczególne podmioty.

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie zwalniają świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Jak wynika z powyższego unormowania, ustawodawca europejski dał państwom członkowskim możliwość określenia, które podmioty niebędące podmiotami prawa publicznego, świadczące usługi kulturalne, będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jako podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Analiza powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku na jego podstawie jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem prawa publicznego lub innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, albo indywidualnym twórcą lub artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanym za wykonaną usługę w formie honorarium. Ponadto podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 33 lit. a tego artykułu, nie mogą osiągać w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia, zyski te przeznaczane są w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Ustosunkowując się do powyższych przepisów wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji ww. przepisu, posłużyć się można wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tego wyrazu. Zgodnie z internetowym Słownikiem Jezyka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN S.A. (…), kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r. poz. 406 z późn. zm.) – działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury (art. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 8 ustawy o działalności kulturalnej, ministrowie oraz kierownicy urzędów centralnych organizują działalność kulturalną, tworząc państwowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Natomiast jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym (art. 9 ust. 1). Podmioty tworzące instytucje kultury, o których mowa w art. 8 i 9, zwane są dalej organizatorami, a ilekroć w ustawie jest mowa o instytucji kultury bez bliższego określenia – należy przez to rozumieć zarówno państwową, jak i samorządową instytucję kultury (art. 10 ust. 1 i 2).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy, instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury, jest wpisany do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez organizatora, którym jest Rada Miasta .

Podstawowym celem działania Wnioskodawcy jest prowadzenie działalności artystycznej, impresaryjnej, kulturalnej, polegającej na tworzeniu, upowszechnianiu, promocji i ochronie dóbr kultury. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi stanowią działalność kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

W ramach prowadzonej działalności kulturalnej Wnioskodawca organizuje w okresie zimowym i letnim wyjazdowe warsztaty artystyczne. Uczestnikami warsztatów są wyłącznie dzieci i młodzież które są członkami teatru tańca , formacji tanecznej , zespołu pieśni i tańca ziemi ,studia teatralnego , teatru dziecięcego , chóru Miasta , teatru . Celem wyjazdu na warsztaty jest realizacja działań artystycznych. W trakcie warsztatów uczestnicy poświęcają czas na doskonalenie swoich umiejętności artystycznych: wokalnych, muzycznych, tanecznych, aktorskich oraz przygotowują nowe programy pod okiem wykwalifikowanej kadry zarówno własnej jak i zatrudnionej do wykonania konkretnych zadań. Realizacja programu warsztatów zajmuje cały dzień z przerwami na posiłki. W związku z organizacją warsztatów poza siedzibą C. nabywa usługi: przejazd autokarem, wyżywienie, noclegi, wynajem sali do ćwiczeń. Uczestnicy ponoszą częściową odpłatność (płatną w C.) za organizację warsztatów. Organizacja warsztatów artystycznych nie stanowi działalności nastawionej na zysk, gdyż C. nie osiągnie z tego tytułu dochodu, ponieważ koszty przekraczają uzyskane przychody z wniesionych przez uczestników opłat. Przedmiotowy wyjazd na warsztaty artystyczne nie jest organizowany w oparciu o rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 grudnia 2009 r. (Dz. U. nr 218 poz. 1696) a ich realizacja nie jest zgłaszana do kuratorium, gdyż nie stanowi organizacji wypoczynku.

Jak wyżej wskazano, przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…), natomiast świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…), stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy.

Zapewnienie transportu, noclegów i wyżywienia oraz wynajem sali do ćwiczeń nie stanowi dostawy towarów lecz jest świadczeniem usług.

Z uwagi na opis sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do „świadczonej usługi warsztatów kulturalnych wraz transportem, noclegiem i wyżywieniem nie zostanie wypełniona przesłanka wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT. Z cyt. przepisu wynika wprost, że zwalnia się od podatku świadczenie usług kulturalnych przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną.

Z powyższego przepisu wynika, że cyt. art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT zwalnia od podatku jedynie dostawę towarów ściśle związaną ze świadczeniem usług kulturalnych. Tymczasem jak wynika z treści wniosku wraz ze świadczeniem usług warsztatów kulturalnych, zaliczonych przez Wnioskodawcę do usług kulturalnych, świadczy on na rzecz uczestników usługi polegające na zapewnieniu transportu, sali do ćwiczeń, wyżywienia i noclegu.

Wobec tego należy stwierdzić, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na organizowaniu warsztatów kulturalnych poza siedzibą C. nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.

W konsekwencji odpłatność za udział w ww. warsztatach podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 23% zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.