Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.872.2024.2.MS2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Opodatkowanie przychodu ze zbycia kryptoaktywów
ryczałtem od przychodów osób zagranicznych przenoszących
miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Słowa kluczowe: giełda
kryptowaluty
miejsce-miejsce zamieszkania
obrót
przychód
waluta
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce
zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 1b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 6a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6b-art. 30j-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6b-art. 30k-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6b-art. 30l-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6b-art. 30m-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 17 grudnia 2024 r. (wpływ 17 grudnia 2024 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która w marcu 2005 roku na stałe przeniosła swoje
    miejsce zamieszkania z Polski do Irlandii z powodu planów życiowych i zawodowych.
    Tam Wnioskodawca na chwilę obecną posiada stałe miejsce zamieszkania oraz centrum
    interesów życiowych (zarówno osobistych, jak i gospodarczych).
    Irlandia traktuje Wnioskodawcę jako irlandzkiego rezydenta podatkowego, który podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Irlandii i odprowadza podatki z
    jedynego źródła dochodu, tj. w związku z zatrudnieniem na podstawie umowy o pracę.
    Wnioskodawca dysponuje certyfikatem rezydencji i dowodami dokumentującymi miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych w okresie co najmniej pięć z sześciu lat
    podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok podatkowy, w którym Wnioskodawca
    przeniesie miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
    Do 2004 roku włącznie Wnioskodawca posiadał miejsce zamieszkania w Polsce oraz był
    rezydentem podatkowym posiadając nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    W styczniu roku 2025 r. Wnioskodawca zamierza powrócić do Polski na stałe.
    Wnioskodawca będzie posiadał w Polsce miejsce zamieszkania zgodnie z art. 3 ust. 1a
    ustawy o PIT oraz będzie posiadał w Polsce centrum interesów osobistych. Wnioskodawca
    planuje również podjąć w Polsce zatrudnienie. W związku z tym Polska będzie traktowała
    Wnioskodawcę jako swojego rezydenta podatkowego.
    W okresie, kiedy Wnioskodawca był i jest rezydentem podatkowym w Irlandii, swoje
    nadwyżki finansowe inwestował w kryptoaktywa, m.in. waluty wirtualne. Wnioskodawca
    inwestuje na rynku kryptowalut, co polega na kupowaniu cyfrowych aktywów w celu
    zabezpieczenia kapitału oraz osiągnięcia zysku w przyszłości.
    Transakcji wyjścia do FIAT, Wnioskodawca dotychczas nie dokonywał, niemniej planuje
    takowe przeprowadzić w przyszłości.
    Jednocześnie należy zaznaczyć, iż kryptowaluta, o której mowa we wniosku spełnia
    definicję waluty wirtualnej zawartej w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z 1 marca 2018 r. o
    przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.U.2023.1124 t.j. z
    późn. zm.).

    Wnioskodawca nie jest i nie będzie podmiotem prowadzącym działalność, o której mowa
    w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu
    terroryzmu.
    Ponadto, w ramach powyższych czynności, Wnioskodawca jest uczestnikiem giełdy
    kryptowalut, której serwery, na jakich dokonywane są transakcje, znajdują się poza
    terytorium Polski.
    Przepis art. 30k ust. 1 ustawy o PIT przewiduje jedną kategorię przychodów podlegających
    wyłączeniu z „przychodów zagranicznych”, a mianowicie przychodów opodatkowanych na
    zasadach określonych w art. 30f, tj. przychodów zagranicznej jednostki kontrolowanej
    uzyskanych przez podatnika, co nie ma zastosowania w przypadku Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca planuje do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w
    którym przeniesie miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegać
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz złożyć urzędowi skarbowemu
    oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem według ustalonego wzoru.
    Wnioskodawca będzie ponosił wydatki na wzrost gospodarczy, rozwój nauki i szkolnictwa,
    ochronę dziedzictwa kulturowego lub krzewienie kultury fizycznej, w sposób określony w
    odrębnym rozporządzeniu, w łącznej kwocie co najmniej 100 000 zł rocznie.
    Pytania
      1. Czy Wnioskodawca, będąc polskim rezydentem podatkowym, będzie mógł uznać
        przychody ze zbycia kryptoaktywów (wymiana w relacji krypto-FIAT), dokonywanych
        za pośrednictwem giełdy, której serwery znajdują się poza terytorium Polski, za
        „przychody zagraniczne” określone w art. 30k ust. 1 ustawy o PIT oraz opodatkować
        je ryczałtem w wysokości 200 000 zł?
      2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że będzie mógł on skorzystać w
        2025 r. z ryczałtu od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce
        zamieszkania na terytorium RP, jeżeli wróci do Polski w styczniu 2025 r.?
      3. Czy dokonywane przez Wnioskodawcę transakcje krypto-krypto i krypto-FIAT należy
        uznać za czynności dokonywane w ramach działalności gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, będąc polskim rezydentem podatkowym, będzie mógł uznać
    przychody ze zbycia kryptoaktywów (wymiana w relacji krypto-FIAT), dokonywanych za
    pośrednictwem giełdy, której serwery znajdują się poza terytorium Polski za „przychody
    zagraniczne” określone w art. 30k ust. 1 ustawy o PIT oraz opodatkować je ryczałtem w
    wysokości 200 000 zł.
    Zgodnie z przepisem art. 30k ust. 1 ustawy o PIT:
      Opodatkowaniu ryczałtem podlegają przychody uzyskane poza terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, zwane dalej w niniejszym rozdziale
      "przychodami zagranicznymi", z wyłączeniem przychodów opodatkowanych na
      zasadach określonych w art. 30f.
    Jak zostało przedstawione w opisanym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca będąc
    rezydentem podatkowym Irlandii nabywał kryptoaktywa, m.in. waluty wirtualne.
    Wnioskodawca będzie nabywał kryptoaktywa jako polski rezydent podatkowy, a następnie
    zbywał je również jako polski rezydent podatkowy, jednakże zbycie tych kryptoaktywów
    będzie odbywało się za pośrednictwem giełdy kryptowalut, której serwery, na jakich
    dokonywane są transakcje, znajdują się poza terytorium Polski.

    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę, że będzie on otrzymywał przychody ze zbycia
    kryptoaktywów za pośrednictwem giełdy, której serwery znajdują się poza terytorium
    Polski, co powoduje, że przychody te będą stanowiły „przychody zagraniczne”.
    Wnioskodawca spełni warunki możliwości skorzystania z przedmiotowego ryczałtu, które
    zostały określone w ustawie o PIT, tj.:
        przeniesie miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski i
        będzie podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu;
        do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym przeniesie
        rezydencję podatkową do Polski złoży do urzędu skarbowego oświadczenie o
        wyborze opodatkowania ryczałtem według ustalonego wzoru;
        w okresie poprzedzającym rok podatkowy, w którym Wnioskodawca przeniesie
        rezydencję podatkową do Polski, nie będzie pozostawał polskim rezydentem
        podatkowym przez co najmniej pięć z sześciu lat podatkowych;
        będzie ponosił wydatki na wzrost gospodarczy, rozwój nauki i szkolnictwa, ochronę
        dziedzictwa kulturowego lub krzewienie kultury fizycznej, w sposób określony w
        odrębnym rozporządzeniu, w łącznej kwocie co najmniej 100 000 zł rocznie.
    Zatem w ocenie Wnioskodawcy pojęciem „przychodów zagranicznych” mogą być objęte
    przychody ze zbycia aktywów opisanych w stanie faktycznym wniosku.
    W związku z powyższym, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że będzie mógł on
    skorzystać z ryczałtu od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce
    zamieszkania na terytorium RP, jeżeli wróci do Polski w styczniu 2025 roku i w roku 2025
    pozyska polską rezydencję podatkową, a przez to również nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce.
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest jego stanowisko, że będzie mógł on skorzystać z
    ryczałtu od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na
    terytorium RP, jeżeli wróci do Polski w styczniu 2025 r.
    Zgodnie z przepisem art. 30j ust. 1 ustawy o PIT:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów zagranicznych osób przenoszących
      miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanym dalej w
      niniejszym rozdziale "ryczałtem", może podlegać podatnik, który spełnia łącznie
      następujące warunki:
      1) do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym przeniósł
      miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegał
      nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, złoży urzędowi skarbowemu
      oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem według ustalonego wzoru, przy
      czym przepis art. 45 ust. 1b stosuje się odpowiednio;
      2) nie posiadał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      co najmniej pięć z sześciu lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok
      podatkowy, w którym przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej i podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę okoliczność, że od 2005 roku nie był on
    rezydentem podatkowym w Polsce, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest jego
    stanowisko, że będzie mógł On skorzystać z ryczałtu od przychodów zagranicznych osób
    przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium RP, jeżeli wróci do Polski w styczniu
    2005 roku, w związku z czym w 2025 roku będzie polskim rezydentem podatkowym.

    Ad. 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dokonywane przez niego transakcje krypto-krypto i krypto-FIAT
    nie należy uznać za wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Zgodnie z przepisem art. 5a pkt 6 ustawy PIT:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. l0 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9 ustawy PIT.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy PIT:
      Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
      zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Z kolei z przepisu art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT wprost wynika, że za przychody z
    kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.
    Natomiast przepis art. 17 ust. 1f ustawy o PIT stanowi, iż:
      Przez odpłatne zbycie waluty wirtualnej rozumie się wymianę waluty wirtualnej na
      prawny środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta
      wirtualna lub regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną.
    Zgodnie z powyższym należy stwierdzić, że przychody z obrotu walutami wirtualnymi
    stanowią przychód z kapitałów pieniężnych w myśl art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT.
    Oznacza to, że w przypadku Wnioskodawcy ma do niego zastosowanie przepis art. 30b
    ust. 1a ustawy o PIT, zgodnie z którym od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia
    walut wirtualnych podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu, gdyż
    Wnioskodawca wykonując czynności opisane w stanie faktycznym, osiąga przychody,
    których źródłem są kapitały pieniężne określone w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o
    PIT.
    Jest to źródło przychodu, które nie jest zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9 ustawy o PIT.
    Ponadto, w myśl art. 5b ust. 1 ww. ustawy o PIT, za pozarolniczą działalność gospodarczą
    nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie,
    z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi
    zlecający wykonanie tych czynności;
    2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
    zlecającego te czynności;
    3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
    działalnością.
    Aby można było mówić o prowadzonej działalności, to muszą więc wystąpić łącznie
    przesłanki ciągłości, zorganizowania i zarobkowego charakteru, co nie ma zastosowania w
    przypadku Wnioskodawcy.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać,
    zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły,

    wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 7
    maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie
    przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej
    przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu
    działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Jak zostało wskazane w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca inwestuje
    swoje oszczędności na rynku kryptowalut, co polega na kupowaniu oraz w przyszłości
    sprzedawaniu cyfrowych aktywów w celu osiągnięcia zysku. Aby zabezpieczyć swoje
    pozycje inwestycyjne dochodzi do korekty portfela przez wymianę w relacji krypto-krypto.
    Transakcje wyjścia do FIAT, Wnioskodawca dokonuje okazjonalnie. Wnioskodawca nie
    prowadzi natomiast profesjonalnej działalności inwestycyjnej, nie posiada zaplecza, biura,
    ani personelu. Wnioskodawca nie zarządza również środkami osób trzecich w celu ich
    pomnażania. Jego aktywność na rynku kryptowalut jest formą zabezpieczenia i
    pomnażania prywatnych oszczędności Wnioskodawcy. Zatem inwestycje dokonywane
    przez Wnioskodawcę na rynku kryptowalut nie można uznać za prowadzenie działalności
    w sposób zorganizowany i ciągły.
    Powyższe oznacza, że działalność inwestycji oszczędności Wnioskodawcy na rynku
    kryptowalut nie spełnia przesłanek z przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, a co za tym idzie -
    wykonywana przez niego działalność przedstawiona w stanie faktycznym nie może zostać
    uznana za działalność gospodarczą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ogólne – obowiązek podatkowy
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
      lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest

    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy, analizowany warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną
    od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum
    interesów życiowych.
    Według art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z wniosku wynika, że będąc polskim rezydentem podatkowym będzie Pan zbywał
    kryptoaktywa za pośrednictwem giełdy, której serwery znajdują się poza terytorium Polski.
    W związku z powyższym, będzie Pan posiadał nieograniczony obowiązek podatkowy, tj.
    będzie Pan opodatkowany od wszystkich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania
    z uwzględnieniem umowy/Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na mocy art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), jak również na skutek określonego zdarzenia powodującego
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Waluty wirtualne – odpłatne zbycie, źródło przychodu

    W świetle art. 5a ust. 6 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
        zarobkowym celu działalności,
        wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
        prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Jak wynika z art. 5b ust. 1 ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:

      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
      przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
      prowadzoną działalnością.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 i 7 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
      3. pozarolnicza działalność gospodarcza,
      7. kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia
      waluty wirtualnej.
    Na podstawie art. 17 ust. 1f ww. ustawy:
      Przez odpłatne zbycie waluty wirtualnej rozumie się wymianę waluty wirtualnej na
      prawny środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta
      wirtualna lub regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną.
    Przepis art. 17 ust. 1g ww. ustawy stanowi, że:
      Przepis ust. 1 pkt 11 stosuje się również do przychodów uzyskanych w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej, z wyjątkiem działalności, o której mowa w
      art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu
      terroryzmu, zaliczanej do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Według art. 5a pkt 33a ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa walucie wirtualnej oznacza to walutę wirtualną w
      rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz
      finansowaniu terroryzmu.
    Pojęcie „waluta wirtualna” zostało zdefiniowane w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z 1 marca
    2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 1124 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej rozumie się przez to cyfrowe
      odwzorowanie wartości, które nie jest:
        a) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki
        centralne lub inne organy administracji publicznej,
        b) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację
        międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej
        organizacji lub z nią współpracujące,
        c) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o
        usługach płatniczych,
        d) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
        obrocie instrumentami finansowymi,
        e) wekslem lub czekiem

      - oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i
      akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane
      lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychody z obrotu walutami wirtualnymi
    (kryptoaktywami) stanowią przychód z kapitałów pieniężnych w myśl art. 17 ust. 1 pkt 11
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do przychodów zalicza się przychody
    ze sprzedaży walut wirtualnych na giełdzie, w kantorze oraz na wolnym rynku, czyli z
    wymiany waluty wirtualnej na prawny środek płatniczy. Tę zasadę stosuje się również do
    przychodów uzyskanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z wyjątkiem
    działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu
    pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zaliczanej do przychodów z pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Ww. art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu
    terroryzmu określa, że:
      Instytucjami obowiązanymi są podmioty prowadzące działalność gospodarczą
      polegającą na świadczeniu usług w zakresie:
      a) wymiany pomiędzy walutami wirtualnymi i środkami płatniczymi,
      b) wymiany pomiędzy walutami wirtualnymi,
      c) pośrednictwa w wymianie, o której mowa w lit. a lub b,
      d) prowadzenia rachunków, o których mowa w ust. 2 pkt 17 lit. e.
    Przychód z dokonywanych przez Pana zbycia kryptoaktywów będzie stanowił przychód z
    kapitałów pieniężnych, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W myśl art. 30b ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek
      dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    Zgodnie z art. 30b ust. 1b ww. ustawy:
      Dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku
      podatkowym różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego
      zbycia walut wirtualnych a kosztami uzyskania przychodów określonymi na
      podstawie art. 22 ust. 14-16.
    Artykuł 30b ust. 5d ww. ustawy stanowi, że:
      Dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nie łączy się z dochodami
      opodatkowanymi na zasadach określonych w ust. 1 oraz w art. 27 lub art. 30c.
    Stosownie do art. 30b ust. 6 pkt 2 powołanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym
      mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z
      odpłatnego zbycia walut wirtualnych i obliczyć należny podatek dochodowy.
    W myśl art. 30b ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, podatnik wykazuje koszty
      uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 14-16, także wtedy, gdy w roku
      podatkowym nie uzyskał przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych.
    Ryczałt od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

    Na mocy art. 1 pkt 61 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw z 29 października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105), od 1 stycznia 2022 r.
    wprowadzone zostały przepisy umożliwiające skorzystanie z preferencyjnego
    opodatkowania ryczałtem przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce
    zamieszkania na terytorium Polski.
    W uzasadnieniu do projektu tej ustawy (druk 1532) wskazano m.in.:
      Projekt przewiduje możliwość wyboru przez podatnika szczególnych zasad
      opodatkowania dedykowanych przychodom zagranicznym. Z opcji tej mogą
      skorzystać wyłącznie podatnicy będący osobami fizycznymi, którzy przeniosą miejsce
      zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) do Polski.
    Nowe zasady opodatkowania stanowią preferencyjne rozwiązanie w stosunku do
    opodatkowania na zasadach przewidzianych w pozostałych przepisach ustawy z uwagi na
    to, że podatnik wybierający ten sposób opodatkowania zobowiązany będzie do zapłaty
    zryczałtowanej kwoty podatku od przychodów uzyskanych ze źródeł położnych za granicą,
    bez konieczności wykazywania w zeznaniu źródeł tych przychodów, wysokości przychodu
    oraz państwa jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30j ustawy:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów zagranicznych osób przenoszących
      miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanym dalej w
      niniejszym rozdziale „ryczałtem”, może podlegać podatnik, który spełnia łącznie
      następujące warunki:
      1) do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym przeniósł
      miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegał
      nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, złoży urzędowi skarbowemu
      oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem według ustalonego wzoru, przy
      czym przepis art. 45 ust. 1b stosuje się odpowiednio;
      2) nie posiadał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      co najmniej pięć z sześciu lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok
      podatkowy, w którym przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej i podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, podatnik dołącza certyfikat rezydencji lub
    inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie, o
    którym mowa w ust. 1 pkt 2.
    Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, podatnik składa jednorazowo za cały okres
    opodatkowania ryczałtem.
    Jak stanowi art. 30k ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      1. Opodatkowaniu ryczałtem podlegają przychody uzyskane poza terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, zwane dalej w niniejszym rozdziale ,,
      przychodami zagranicznymi”, z wyłączeniem przychodów opodatkowanych na
      zasadach określonych w art. 30f.
      2. Przychodów zagranicznych nie łączy się z innymi dochodami (przychodami)
      podlegającymi opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie i nie wykazuje
      się w zeznaniach podatkowych oraz księgach podatkowych, przy czym podatnik jest
      obowiązany posiadać dowody niezbędne do ustalenia pochodzenia, wysokości oraz
      okresu uzyskania przychodów zagranicznych.
      3. Przychody zagraniczne oraz wydatki, o których mowa w art. 30m ust. 1, nie
      stanowią podstawy do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów oraz odliczenia
      w jakiejkolwiek formie od przychodu, dochodu, podstawy obliczenia podatku i

      podatku, w tym odliczenia składek na ubezpieczenia społeczne opłaconych przez
      podatnika od przychodów objętych ryczałtem oraz korzystania z ulg podatkowych w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej.
    Na podstawie art. 30l ustawy:
      1. Ryczałt wynosi 200.000 zł za rok podatkowy niezależnie od wysokości uzyskanych
      w tym roku przychodów zagranicznych.
      2. Podatnik jest obowiązany wpłacić ryczałt w terminie do dnia 30 kwietnia roku
      następującego po roku podatkowym.
      3. Jeżeli podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej w trakcie roku podatkowego, wysokość ryczałtu ustala się proporcjonalnie
      do liczby miesięcy, w których podatnik podlegał nieograniczonemu obowiązkowi
      podatkowemu w tym roku podatkowym.
    Według art. 30m ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany do poniesienia wydatków na wzrost gospodarczy, rozwój
      nauki i szkolnictwa, ochronę dziedzictwa kulturowego lub krzewienie kultury
      fizycznej, których rodzaje są określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5,
      w wysokości co najmniej 100.000 zł w roku podatkowym począwszy od roku
      podatkowego następującego bezpośrednio po roku podatkowym, w którym
      podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Artykuł 30f ustawy, dotyczy opodatkowania dochodów zagranicznej jednostki
    kontrolowanej.
    Według ww. przepisów możliwość wyboru ryczałtowej formy opodatkowania przychodów
    zagranicznych dotyczy osób fizycznych (nierezydentów), które:
        przeniosą rezydencję podatkową do Polski,
        nie były polskim rezydentami podatkowymi przez co najmniej pięć z sześciu
        poprzedzających lat podatkowych,
        do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym przeniosą
        rezydencję podatkową do Polski złożą do urzędu skarbowego oświadczenie o
        wyborze opodatkowania ryczałtem według ustalonego wzoru,
        będą realizować wydatki na cele określone w odrębnym rozporządzeniu w
        wysokości min. 100 tys. zł rocznie, w każdym roku podlegania opodatkowaniu
        ryczałtem (cel wydatków: wzrost gospodarczy, rozwój nauki i szkolnictwa, ochrona
        dziedzictwa kulturowego lub krzewienie kultury fizycznej).
    Ponadto, z cytowanego już uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej (druk 1532) wynika,
    że preferencyjny sposób opodatkowania ograniczono tylko do przychodów osiąganych
    poza granicami Polski, czyli przychodów, których Polska nie miałaby prawa opodatkować,
    gdyby podatnik nie przeniósł miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
    Opodatkowanie dotyczy więc wszystkich przychodów osiąganych za granicą, z wyjątkiem
    dochodów, o których mowa w art. 30f ustawy.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazano w jaki sposób należy
    liczyć okres, w którym podatnik nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce co najmniej
    przez pięć z sześciu lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok podatkowy, w
    którym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i podlegał ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.

    Przepis art. 30j ust. 1 pkt 2 ustawy odwołuje się do „lat podatkowych poprzedzających
    bezpośrednio rok podatkowy”. Zatem przepis ten dotyczy pełnych lat podatkowych, w
    których podatnik nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce. Nie ma tutaj mowy o
    okresach zamieszkiwania za granicą, lecz latach podatkowych.
    Z wniosku wynika, że do 2004 r. włącznie posiadał Pan miejsce zamieszkania w Polsce oraz
    był Pan rezydentem podatkowym posiadając nieograniczony obowiązek podatkowy. W
    marcu 2005 r. przeniósł Pan na stałe swoje miejsce zamieszkania z Polski do Irlandii.
    Obecnie posiada Pan w Irlandii stałe miejsce zamieszkania oraz centrum interesów
    życiowych. Irlandia traktuje Pana jako swojego rezydenta podatkowego. W styczniu 2025 r.
    zamierza Pan powrócić do Polski na stałe.
    Skoro wróci Pan do Polski w pierwszej połowie 2025 r. to sześć lat podatkowych, o których
    mowa w art. 30j ust. 1 pkt 2 ww. ustawy to lata: 2019, 2020, 2021, 2022, 2023 i 2024.
    Aby spełnić warunek z ww. przepisu, to nie powinien Pan mieć miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski przez co najmniej 5 lat w ww. okresie.
    Nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski od 2005 r., a Irlandia traktuje
    Pana jako irlandzkiego rezydenta podatkowego, który podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Irlandii i odprowadza podatki z jedynego źródła dochodu,
    tj. w związku z zatrudnieniem na podstawie umowy o pracę. Dysponuje Pan tamtejszym
    certyfikatem rezydencji. Wobec tego niewątpliwie spełni Pan kryterium nieposiadania
    miejsca zamieszkania na terytorium Polski przez okres co najmniej pięciu lat podatkowych
    poprzedzających rok podatkowy, w którym przeniesie Pan miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zatem jeżeli w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym po
    którym przeniesie Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski (do końca stycznia 2026
    r.) złoży Pan urzędowi skarbowemu oświadczenie o wyborze opodatkowania Ryczałtem
    według ustalonego wzoru, będzie uprawniony Pan do skorzystania z opodatkowania
    Ryczałtem począwszy od dnia, w którym będzie podlegał Pan nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Wobec tego przychody uzyskane przez Pana ze zbycia kryptoaktywów (transakcji krypto-
    krypto oraz transakcji krypto-FIAT) należy uznać za przychody zagraniczne w rozumieniu
    art. 30k ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do których ma Pan
    możliwość wyboru ryczałtowej formy opodatkowania przychodów zagranicznych, zgodnie
    z art. 30k ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy spełnieniu wyżej
    określonych warunków.
    W związku z powyższym Pana stanowisko należy uznać w całości za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.