Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-401/10-2/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-06-28
Teza: 1) Czy w opisanej w stanach faktycznych sytuacji gdy spółka osobowa uzyskuje przychody z tytułu zarządzania spółkami kapitałowymi, bądź 1 spółką kapitałową. przychody wnioskodawcy z udziału w takiej spółce osobowej będą stanowiły przychód z prowadzenia pozarolniczej działa1noci gospodarczej (art. 5b ust. 2 w związku z art. 10 ust. 1 oraz art. 10 ust 1 pkt 3 PDOF)? 2) Czy przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z udziału w spółce osobowej świadczącej usługi w zakresie zarządzania mogą być opodatkowane na zasadach przewidzianych w art. 30c PDOF?
Słowa kluczowe: podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; przedsiębiorstwa-zarządzanie przedsiębiorstwem; przychód-przychód z działalności gospodarczej; spółki-spółka kapitałowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani , przedstawione we wniosku z dnia 30 marca 2010 r. (data wpływu 2 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania usług zarządzania – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania usług zarządzania.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni zamierza wraz z mężem, bądź innymi osobami fizycznymi założyć spółkę osobową (jawną bądź komandytową), której przedmiotem działalności będzie doradztwo i zarządzanie. Spółka zamierza zawrzeć umowę o zarządzanie ze spółką kapitałową (z o.o. lub akcyjną), której Wnioskodawczyni nie będzie udziałowcem (akcjonariuszem). Udziałowcem (akcjonariuszem) spółki kapitałowej może być inny wspólnik spółki osobowej.

Wykonywane czynności z zakresu zarządzania i administrowania polegać będą m.in. na:

*   kierowaniu bieżącą działalnością Spółki w zakresie polityki kadrowej, organizacji i administracji,

*   koordynowaniu pracy wszystkich pionów organizacyjnych Spółki, zapewnieniu prawidłowego ich funkcjonowania,

*   sprawowaniu nadzoru nad prowadzeniem spraw spółki we wszystkich obszarach jej działalności,

*   wydawaniu zarządzeń wewnętrznych w sprawach organizacyjnych Spółki,

*   prowadzeniu polityki kadrowej i płacowej,

*   nadzorowaniu opracowania współtworzenia i wdrażania strategii rozwoju Spółki, strategii sprzedaży produktu, polityki marketingowej i promocji oraz identyfikacji wizualnej Spółki, strategii rozwoju personalnego Spółki jej kadr, w tym nadzór nad polityką płacową.

Świadczenie usług będących przedmiotem umowy o zarządzanie zostanie powierzone bezpośrednio do osobistego wykonywania jednemu ze wspólników spółki, który pełnił będzie także funkcję członka zarządu zarządzanej spółki kapitałowej, przy czym zarząd spółki akcyjnej może być jedno lub wieloosobowy. Dodatkowo osobiste wykonywanie usług może zostać powierzone także innym wspólnikom spółki osobowej, którzy również mogą zostać członkami zarządu spółki zarządzanej. W skład zarządu spółki zarządzanej mogą wchodzić także osoby spoza grona wspólników spółki osobowej. Świadczenie usług nie zostanie powierzone do osobistego wykonywania Wnioskodawczyni i nie wejdzie ona w skład zarządu spółki zarządzanej. Wnioskodawczyni ani pozostali wspólnicy spółki osobowej nie będą otrzymywać od spółki zarządzanej wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu spółki na podstawie umowy o pracę, spółdzielczej umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej. W okresie roku poprzedzającego rozpoczęcie prowadzenia działalności w formie spółki osobowej i w okresie późniejszym Wnioskodawczyni ani żaden ze wspólników spółki osobowej nie będzie uzyskiwał przychodów ze świadczenia na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, na podstawie umowy o pracę lub spółdzielczej umowy o pracę, usług odpowiadających czynnościom, które wykonywać będzie Spółka.

Wnioskodawczyni złoży we właściwym terminie oświadczenie o wyborze sposobu opodatkowania, o którym mowa w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) dalej zwanej PDOF.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w opisanej w stanach faktycznych sytuacji gdy spółka osobowa uzyskuje przychody z tytułu zarządzania spółkami kapitałowymi, bądź 1 spółką kapitałową, przychody Wnioskodawczyni z udziału w takiej spółce osobowej będą stanowiły przychód z prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 5b ust. 2 w związku z art. 10 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)?
2.  Czy przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z udziału w spółce osobowej świadczącej usługi w zakresie zarządzania mogą być opodatkowane na zasadach przewidzianych w art. 30c ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychody wspólników z udziału w spółce osobowej świadczącej usługi z zakresu zarządzania będą stanowiły przychód z prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej i w związku z tym mogą być opodatkowane na zasadach opisanych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez znaczenia z punktu widzenia zasad opodatkowania pozostaje to, czy Spółka osobowa zawarła umowę z jedną czy z kilkoma spółkami kapitałowymi, a także to, czy Wnioskodawczyni jest, czy też nie udziałowcem bądź akcjonariuszem zarządzanych spółek. Dla oceny zasad opodatkowania nie ma także znaczenia to, czy wydelegowani do osobistego wykonywania usług zarządczych wspólnicy spółki osobowej są jedynymi członkami zarządów zarządzanych spółek. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzenia, Wnioskodawczyni wskazuje, że jego stanowisko i uzasadnienie stanowiska przedstawione we wniosku o interpretację dotyczy obu stanów taktycznych przedstawionych we niniejszym wniosku.

Spółki osobowe nie są podatnikami podatku dochodowego. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy przychody z udziału w spółce niebędącaj osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziału w zysku. Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym nowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, a więc za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 5b ust. 2 cytowanej ustawy).

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na fakt, iż zgodnie z art. 10 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do źródeł przychodów należą m.in. działalność wykonywana osobiście oraz pozarolnicza działalność gospodarcza. Podział źródeł przychodów wprowadzony przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ww. ustawy jest podziałem rozłącznym. Jeżeli więc jakikolwiek przychód jest zaliczany do jednego źródła przychodów nie może jednocześnie zostać zaliczony do innego źródła przychodów. Przychód uzyskany z pozarolniczej działalności gospodarczej nie może być traktowany jak przychód uzyskany z działalności wykonywanej osobiście.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 cytowanej ustawy działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Zgodne z art. 13 pkt 9 cytowanej ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się w szczególności przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

W ocenie Wnioskodawczyni, nie jest możliwe zaliczenie przychodów wspólników z tytułu udziału w spółce osobowej świadczącej usługi na podstawie umowy o zarządzanie do kategorii przychodów z działalności wykonywanej osobiście, w szczególności do źródła przychodów, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 2 marca 2009 r. (sygn. akt I SA/GL 1000/08) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 kwietnia 2008 r., (sygn. akt III SA/Wa 220/08), przepis art. 13 pkt 9 ww. ustawy obejmuje swym działaniem przychody osób, które osobiście wykonują umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem nie prowadząc pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychody z tego rodzaju umów uzyskiwane w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej. Wskazana interpretacja wymienionego przepisu wynika z jego redakcji oraz sformułowania „działalność wykonywana osobiście”. Ponieważ nie zdefiniowano wskazanego sformułowania w cyt. ustawie nadawać mu należy znaczenie zgodne ze słownikiem języka polskiego. Według Słownika Języka Polskiego pod red. prof. M. Bańki (Warszawa 2000, t. I, str. 1192) wyraz „osobiście” znaczy, że ktoś zrobił coś sam, bez pośrednictwa innych, zaś wyraz „działalność” znaczy ogół zorganizowanych działań podejmowanych w jakimś celu (t. I, str. 348). Biorąc pod uwagę powyższe pierwszy człon art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. „przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze” powinien zastać odniesiony jedynie do osób, które takie umowy wykonują osobiście poza ramami działalności gospodarczej. Drugi człon wskazanego przepisu, tj. „w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej” dotyczy jedynie osób otrzymujących przychody z tych umów w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

Należy podkreślić, że spółka osobowa może występować w obrocie prawnym jako samodzielny podmiot. Wynika to bezpośrednio z art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2007 r., Nr 155, poz. 1095 ze zm.), zgodnie z którym przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osoba prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Zgodnie natomiast z art. 8 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.) - dalej Ksh - spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązana, pozywać i być pozywana.

Oznacza to, że spółka osobowa uprawniona jest do realizowania takich samych form aktywności gospodarczej, jak inne podmioty prowadzące działalność gospodarczą (np. osoby prawne, osoby fizyczne czy inne jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej), w tym np. zarobkowego świadczenia usług w zakresie zarządzania. Ne można uznać, że art. 13 pkt 9 ww. ustawy wprowadza jakiekolwiek ograniczenie co do dopuszczalnych dla spółek osobowych prawa handlowego form aktywności gospodarczej.

Jeżeli stroną umowy o zarządzanie jest spółka osobowa, nie jest możliwe przyjęcie, choćby na potrzeby ustalenia zasad opodatkowania, że stroną takiej umowy jest wspólnik spółki osobowej, wykonujący czynności zlecone jego spółce i to on, a nie spółka powinien otrzymywać z tego tytułu wynagrodzenie, nawet jeśli wspólnik ten sprawuje funkcję członka zarządu zarządzanej spółki.

Oczywistym jest, że faktycznym wykonaniem poszczególnych zadań wynikających z umowy musi zająć się osoba fizyczna, jak w przypadku realizacji jakichkolwiek innych usług, nie ma to jednak wpływu na podmiotowość stron umowy. Z powołanego przepisu art. 8 § 1 Ksh wynika jednoznacznie, że umowy z kontrahentami zawiera spółka osobowa, a nie jej wspólnik lub wspólnicy. Tym samym wynagrodzenie z tytułu wykonywanych usług stanowi przychód spółki, a nie przychód konkretnego wspólnika.

Przychody otrzymywane przez spółkę osobową stanowią jej majątek, a wysokość otrzymywanego przez wspólnika zysku co do zasady nie zależy od jego wkładu w wypracowanie zysku. W konsekwencji realizacji umowy o zarządzanie spółka osobowa uzyska przychód, który dzielony będzie między jej wspólników, w tym również tych, którzy nie uczestniczyli w faktycznym wykonywaniu zadań związanych z wykonaniem kontraktu menedżerskiego. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należy stwierdzić, że art. 13 pkt 9 cytowanej ustawy nie stanowi przepisu szczególnego wyłączającego stosowanie art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy 5b ww. ustawy. Przychody uzyskiwane przez wspólników spółki osobowej z udziału ww. zyskach tej spółki, uchylają się spod działania art. 13 pkt 9 cytowanej ustawy. Zastosowanie do nich znajdzie art. 5b ust. 2 ww. ustawy, przychody te będę więc przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej o jakiej mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ze wszystkimi tego konsekwencjami podatkowymi dla wspólników, którym przypadnie udział w przychodach spółki osobowej.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 lipca 2009 r. (sygn. akt. I SA/Wr 294/09).

W sytuacji, gdy przychody wspólnika spółki osobowej uzyskującej przychody z tytułu zarządzania spółką kapitałową będą stanowiły przychód z prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 5b ust. 2, w związku z art. 8 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy), może on w trybie art. 9a cytowanej ustawy złożyć oświadczenie o wyborze metody opodatkowania przewidzianej w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile spełni przewidziane w wymienionym przepisie warunki.

Zgodnie z art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ww. ustawy. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania, a jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego - do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Skorzystanie z opisanej metody opodatkowania jest wyłączone w sytuacji, gdy podatnik uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1.  wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy, lub
2.  wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

\- w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy.

Ponieważ warunki opisane w powyższym akapicie będą spełnione przez Wnioskodawczynię i pozostałych wspólników spółki osobowej, Wnioskodawczyni będzie uprawniony do skorzystania z zasad opodatkowania przewidzianych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z tytułu udziału w spółce osobowej świadczącej usługi w zakresie zarządzania.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawczyni, w obu przedstawionych we wniosku stanach faktycznych przychody Wnioskodawczyni z udziału w spółce osobowej świadczącej usługi z zakresu zarządzania będą stanowiły przychód z prowadzania pozarolniczej działalności gospodarczej art. 5b ust. 2, w związku z art. 8 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody te mogą być opodatkowane na zasadach opisanych w art. 30c ww. ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy źródłami przychodów są:

*   działalność wykonywana osobiście,

*   pozarolnicza działalność gospodarcza.

W przedmiotowej sprawie istotne jest ustalenie z jakiego źródła wspólnik spółki osobowej uzyskuje przychód. Definicja pozarolniczej działalności gospodarczej, została zwarta w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z jego treścią, działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza to działalność zarobkowa:

1.  wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
2.  polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Natomiast w myśl art. 30c ww. ustawy podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (…) wynosi 19%. A zatem wyboru sposobu opodatkowania na zasadach ogólnych określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą dokonać tylko podatnicy, którzy uzyskują przychody ze źródła – pozarolnicza działalność gospodarcza.

Definicja pozarolniczej działalności gospodarczej zawiera m.in. wyłączenie przychodów uzyskanych z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy. Poszczególne kategorie tych przychodów wymieniono w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 13 pkt 9 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów o których mowa w pkt 7.

Wyodrębnienie w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w katalogu przychodów działalności wykonywanej osobiście, przychodów z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menadżerskich lub umów o podobnym charakterze – przy jednoczesnym zdefiniowaniu na użytek tej ustawy, pojęcia pozarolniczej działalności gospodarczej – nie pozostawia wątpliwości, że źródłem tych przychodów nie jest pozarolnicza działalność gospodarcza, lecz zawsze działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Tym samym przychody uzyskane z tego rodzaju umów stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście, nawet jeżeli umowy te są zawierane w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej. Bez znaczenia pozostaje forma prawna w jakiej podatnik prowadzi działalność gospodarczą. W konsekwencji, również wówczas, gdy przychody z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze osiągane są w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną w formie spółki cywilnej, jawnej czy komandytowej, ich źródłem dla wspólnika jest działalność wykonywana osobiście.

Jednocześnie, z uwagi na fakt, iż w przypadku zawarcia umowy powierzającej zarząd przedsiębiorstwem występuje duża dowolność nazewnictwa, przepis art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy nie tylko przychodów uzyskanych na podstawie kontraktu menedżerskiego, lecz wszelkich umów o podobnym charakterze, z których wynika, że podatnikowi, w drodze umowy cywilnoprawnej, zostało zlecone sprawowanie zarządu przedsiębiorstwem, spółką czy instytucją.

Zgodnie z literalnym brzmieniem cytowanego przepisu, przychody z tego rodzaju umów, nawet gdy usługi świadczone są przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie, zawsze stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście. Taka kwalifikacja przychodów z tytułu umów, o których mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika przede wszystkim z osobistego charakteru usług zarządzania przedsiębiorstwem.

Przepis art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wyłączenia w tym zakresie, zatem również w takim przypadku, przedmiotowe przychody zalicza do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż treść art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest regulacją szczególną. Wyłącza zatem, w zakresie swej dyspozycji możliwość zastosowania przepisu ogólnego, jakim jest art. 8 ust. 1 ww. ustawy, dotyczący m.in. przychodów z tytułu udziału w spółce nie będącej osobą prawną. Przychody uzyskane z tytułu wykonywania usług zarządzania przez osobę będącą wspólnikiem spółki osobowej są więc przychodami tej osoby ze źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ww. ustawy, nie zaś z tytułu udziału w spółce nie będącej osobą prawną.

Konsekwencją powyższych ustaleń jest brak możliwości zaliczenia przychodów z usług zarządzania wykonywanych przez podatnika w ramach spółki osobowej do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, a co za tym idzie, brak jest możliwości opodatkowania dochodu ze świadczenia tego rodzaju usług stawką 19%, w sposób przewidziany w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując przychody uzyskiwane w spółce osobowej w ramach usług zarządzania nie mogą być traktowane jako przychody z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej i nie mogą być opodatkowane stawką 19% zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez wpływu na opodatkowanie przychodów będzie miał fakt, iż Wnioskodawczyni nie będzie udziałowcem (akcjonariuszem) spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tutejszy organ, informuje że wniosek w zakresie drugiego zdarzenia przyszłego został rozstrzygnięty w dniu 28 czerwca 2010 r. nr ILPB1/415-401/10-3/IM.

Ustosunkowując się do powołanych przez Wnioskodawczynię orzeczeń sądów administracyjnych, stwierdzić należy, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację, podobnie jak orzeczenia przeciwne do stanowiska Wnioskodawczyni, np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2009 r. sygn. akt II FSK 1145/08.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.