Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.709.2024.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w związku z realizacją inwestycji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; instalacja-instalacja wodno-kanalizacyjna; odliczenia-prawo do odliczenia; sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków ponoszonych w związku z realizacją inwestycji.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 22 stycznia 2025 r. r. (wpływ 22 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej: VAT). Gmina wykonuje zadania nałożone na nią odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których została powołana. Część z tych zadań jest
    realizowana przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego, część zaś czynności
    Gmina wykonuje na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych, w związku z czym
    zaliczane są do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina prowadzi
    skonsolidowane rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług, obejmujące czynności
    prowadzone przez jednostki organizacyjne Gminy.
    Gmina planuje inwestycje w postaci:
      · rozbudowy istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości (...) na terenie Gminy
        (...) oraz
      · budowy sieci wodociągowej z miejscowości (...) do miejscowości (...) (również na
        terenie Gminy).
    Po zakończeniu zarówno sieć wodociągowa jak i kanalizacyjna zostanie przekazana do
    Zakładu (jednostki organizacyjnej Gminy).
    Zadania Gminy z zakresu wodociągów i kanalizacji wykonuje bowiem Zakład (część
    podatnika VAT Gminy). Z tytułu świadczonych w zakresie zbiorowego odbioru ścieków i
    dostarczania wody usług Gmina wystawia na kontrahentów (mieszkańców i firmy z
    regionu) faktury VAT oraz odprowadza podatek należny. Gmina jest właścicielem sieci
    wodociągowej i kanalizacyjnej. Miejscowość i zagospodarowanie terenów przyległych ma
    charakter wiejski. Ścieki z nieruchomości na terenach objętych inwestycją obecnie
    odprowadzane są do zbiorników bezodpływowych. Po zakończeniu inwestycji,
    miejscowości te będą przyłączone do sieci kanalizacyjnej Gminy.
    Wydatki na przedmiotowe inwestycje będą usługami budowlanymi i budowlano-
    instalacyjnymi. Wykonawca m.in.:
      · wykona roboty pomiarowe,
      · wykona wykopy,
      · wykona roboty ziemne koparką,

      · wybuduje kanalizację sanitarną z rur tworzywowych PVC,
      · wybuduje sieć tłoczną ciśnieniową w tym zbiornikową pompownię sieciową.
    W ramach prac wykonane będą m.in.:
      · studzienki rewizyjne betonowe,
      · studnie odwadniające, odpowietrzające oraz inspekcyjne,
      · hydranty,
      · zasuwy żeliwne,
      · odtworzenie uszkodzonej nawierzchni.
    Zakres prac obejmuje m.in.:
      · roboty pomiarowe,
      · obsługę geodezyjną zadania, w tym inwentaryzację powykonawczą,
      · opracowanie, uzgodnienie i realizację projektu tymczasowej organizacji ruchu
        drogowego,
      · roboty ziemne wraz z umocnieniem i odwodnieniem wykopów,
      · roboty budowlano-montażowe, instalacyjne, rozbiórkowe i odtworzeniowe, zgodne z
        dokumentacją,
      · roboty budowlane metodą przewiertów i przecisków – lokalizacja zgodnie z dok.
        projektową,
      · uzyskanie niezbędnych uzgodnień oraz wykonanie zasilania energetycznego
        przepompowni ścieków oraz tłoczni;
      · montaż hydrantów naziemnych,
      · uzyskanie niezbędnych uzgodnień,
      · wykonanie pomiarów końcowych,
      · uzgodnienia,
      · próby ciśnieniowe, szczelności i płukanie kolektorów, przykanalików oraz rurociągów
        tłocznych wraz z przedstawieniem protokołów potwierdzonych przez inspektorów
        nadzoru inwestorskiego,
      · pozostałe prace zgodnie z dokumentacją projektową i dokumentacją przetargową,
      · demontaż i odtworzenie ciągów komunikacji,
      · uporządkowanie terenu oraz prywatnych nieruchomości objętych inwestycją,
      · uzyskanie od wszystkich właścicieli nieruchomości objętych inwestycją oświadczenia o
        doprowadzeniu terenu/działki/do należytego stanu,
      · zapewnienie nadzoru nad inwestycją odpowiednich służb i organów i poniesienie z
        tego tytułu opłat (...).
    Szczegółowy zakres prac opisano w projekcie budowlanym, w przypadku gdyby było to
    konieczne, Gmina może go udostępnić. Gmina planuje rozpocząć prace w 2024 r.
    Zakończenie inwestycji planowane jest na 2025 r. Ponoszone wydatki będą
    dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę, z wykazanymi na nich kwotami
    VAT naliczonego.
    Gmina podkreśla, iż zapytanie dotyczy wydatków, które Gmina jest w stanie
    przyporządkować w całości do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o podatku od towarów i usług, tj. usług w zakresie zbiorowego odbioru ścieków i
    dostarczania wody. Do budowanego odcinka kanalizacji ani wodociągu nie będą

    przyłączane żadne jednostki budżetowe, ani zakład Gminy. Do sieci nie są podłączone
    żadne budynki użyteczności publicznej będące własnością Gminy, w których Gmina
    realizuje zadania statutowe, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713, z późn. zm.). Przyłączane będą jedynie
    budynki odbiorców komercyjnych, którzy otrzymywać będą faktury VAT za usługi Gminy.
    Gmina uważa, iż jest w stanie przyporządkować kwoty podatku naliczonego związanego z
    zakupami towarów i usług służących wykonaniu czynności polegających na
    odprowadzaniu ścieków i dostarczaniu wody, wyłącznie do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT. Faktury dokumentujące poniesienie wydatków inwestycyjnych będących
    przedmiotem wniosku, będą dotyczyły wyłącznie inwestycji:
      · rozbudowy istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości (...) na terenie Gminy
        (...) oraz
      · budowy sieci wodociągowej z miejscowości (...) do miejscowości (...) (również na
        terenie Gminy (...)).
    Wnioskodawca przyporządkowując koszty będzie kierował się brzmieniem umowy,
    opisem faktury, protokołem odbioru prac i ewentualnymi załącznikami.
    Przykładowo: faktura z opisem: „(...)”, zostanie sprawdzona pod kątem zgodności z
    umową, która ma być zawarta z wykonawcą oraz protokołem (i ewentualnymi
    załącznikami). Następnie, zostanie w całości przyporządkowana do zadania
    inwestycyjnego w postaci budowy kanalizacji w miejscowości (...). Z uwagi na związek w
    pełni z działalnością opodatkowaną VAT (świadczeniem opodatkowanych VAT usług
    odprowadzania ścieków), Gmina ma zamiar w pełni odliczyć z faktury VAT. Gmina dodaje,
    iż posiada już interpretację prawa podatkowego, gdzie Dyrektor KIS zgodził się ze
    stanowiskiem Gminy, iż ma ona pełne prawo do odliczenia VAT od kosztów budowy
    odcinka kanalizacji w miejscowości (...) – interpretacja z (...) 2021 r. o sygn. (...). Jednak,
    Gmina prosi o potwierdzenie, iż również w odniesieniu do inwestycji w kolejny odcinek
    kanalizacji oraz inwestycji w budowę wodociągu może również odliczać pełen VAT z faktur
    dokumentujących koszty usług budowlanych, okołobudowlanych i montażowych.
    Pytania
    Czy Gmina ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od ponoszonych
    wydatków inwestycyjnych opisanych w stanie faktycznym?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina ma prawo do pełnego (100%) odliczenia podatku
    naliczonego od ponoszonych wydatków inwestycyjnych opisanych w stanie faktycznym.
    Uzasadnienie
    1. Działanie jednostki samorządu terytorialnego jako podatnik VAT – art. 86 w związku z
      art. 15 ustawy o VAT.
    Podstawowym przepisem regulującym prawo do odliczenia jest art. 86 ustawy o podatku
    od towarów i usług, zgodnie z którym w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego (z licznymi zastrzeżeniami). Przepis ten odwołuje się do art. 15
    ustawy o VAT, co oznacza, iż prawo do odliczenia przysługuje jedynie podatnikowi i jedynie
    w odniesieniu do czynności, w stosunku do których działa on jako podatnik.
    Podmioty z sektora finansów publicznych mogą działać:

    1) w charakterze podatników VAT – w zakresie, w jakim realizują nałożone odrębnymi
      przepisami zadania, dla realizacji których jednostki te zostały powołane;
    2) w charakterze podatników VAT – w zakresie, w jakim na podstawie zawartych umów
      cywilnoprawnych dokonują czynności (transakcji) mających charakter działalności
      gospodarczej.
    W konsekwencji, jeżeli jednostka dojdzie do wniosku, że w ramach danej transakcji,
    aktywności czy czynności działa jako podatnik, to przysługuje jej – w odniesieniu do
    poniesionych w związku z tym kosztów – prawo do odliczenia. Jakiekolwiek ograniczanie
    tego prawa stałoby bowiem w sprzeczności z samymi podstawami podatku VAT.
    Podstawową zasadą podatku VAT jest neutralność opodatkowania, która oznacza, że
    podatnik musi być od podatku VAT uwolniony.
    Na mocy art. 90 ustawy o VAT, postanowiono, że w stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Oznacza to, że
    tylko wówczas, gdy zakupy związane są jedynie z czynnościami opodatkowanymi, prawo
    do odliczenia przysługuje w pełni. Dopiero jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości
    lub części kwot, o których mowa powyżej związanych z danym rodzajem aktywności
    jednostki, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty
    podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku
    do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Dopiero gdy takie przypisanie nie jest możliwe, jednostka powinna zastosować
    odpowiedni współczynnik – wskaźnik lub/i prewskaźnik.
    W konsekwencji, przy odliczaniu VAT w jednostkach samorządowych konieczne jest
    dokładne analizowanie wszystkich zakupów i ich podział w jednostce na:
      1) zakupy związane tylko ze sprzedażą opodatkowaną (w odniesieniu do tej kategorii
        zakupów jednostka ma prawo do pełnego odliczenia);
      2) zakupy związane tylko z czynnościami „poza VAT” (jednostce nie przysługuje prawo
        do odliczenia);
      3) zakupy związane z czynnościami zwolnionymi (jednostce nie przysługuje prawo do
        odliczenia);
      4) zakupy, które mogą służyć czynnościom opodatkowanym i czynnościom „poza VAT”
        obejmującym zadania statutowe jednostki lub zadania z zakresu władztwa
        publicznoprawnego (jednostce przysługuje częściowe prawo do odliczenia według
        prewspółczynnika zdefiniowanego w art. 86 ustawy o VAT);
      5) zakupy związane z czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi (jednostce
        przysługuje częściowe prawo do odliczenia VAT według proporcji zwykłej określonej
        w art. 90 i 91 ustawy o VAT).
    2. Prawo do odliczenia podatku naliczonego w jednostkach samorządu terytorialnego art.
      86 ust. 2a i ust. 22 ustawy.
    Zdaniem Gminy, w przypadku zakupów związanych z budową infrastruktury kanalizacyjnej
    i wodociągowej mamy do czynienia z pierwszą kategorią zakupów. Wiążą się one bowiem
    jedynie i wprost z działalnością opodatkowaną w postaci sprzedaży usług odprowadzania
    ścieków i dostarczania wody. Nie wiążą się z działalnością Gminy w zakresie władztwa
    publicznego. Nie mają nic wspólnego np. z wydawaniem decyzji, postanowień, budową
    dróg publicznych, wydawaniem zaświadczeń, czy zadaniami z zakresu oświaty czy
    pobierania podatków lokalnych.

    Ustawa o VAT nakazuje przede wszystkim prawidłowe przypisanie podatku naliczonego do
    należnego. W ocenie Gminy, inwestycja kanalizacyjna i wodociągowa jest wprost związana
    ze świadczeniem usług opodatkowanych przez gminę. Infrastruktura ta nie jest związana z
    innymi zadaniami gminy np. w zakresie dróg, gospodarki śmieciowej, czy edukacji.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
    zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w
    przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w
    całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    W art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, zamieszczono delegację dla ministra właściwego do spraw
    finansów publicznych do wydania rozporządzenia określającego w przypadku niektórych
    podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Korzystając z upoważnienia ustawowego, Minister w rozporządzeniu z 17 grudnia 2015 r.
    w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników określił stosowne
    wzory pozwalające przyjąć proporcje odliczenia dla wybranych podatników. Ustawodawca
    zastrzegł jednak wyraźnie, że w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia
    proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z
    przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych
    przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
    proporcji. Tak też opisano tę tematykę w wydanej przez Ministerstwo Finansów broszurze
    z 17 lutego 2016 r. „Zasady odliczania podatku od towarów i usług przez podatników
    prowadzących działalność o charakterze mieszanym, z uwzględnieniem zmian
    wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r.” (Broszurę wraz z załącznikiem można pobrać na
    stronie: tinyurl.com/MF-broszura-17-02).
    3. Orzecznictwo dotyczące statusu jst jako podatnika.
    W ocenie Gminy, w przypadku usług kanalizacyjnych i wodociągowych gmina działa jako
    podatnik, nie wykonuje władztwa publicznego, lecz spełnia kryteria prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    W konsekwencji od tego rodzaju usług należy odprowadzić VAT, a gmina ma prawo do
    odliczenia podatku z tytułu budowy inwestycji związanej z taką sprzedażą. W tej kwestii
    wypowiadały się wielokrotnie zarówno sądy polskie, jak i Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „TSUE”), na czele z uchwałą NSA z 26 października 2015 r. (I FPS 4/15),
    w której sąd postanowił: „gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do
    gminnego zakładu budżetowego, który realizuje powierzone mu zadania własne tej gminy,
    jeżeli te inwestycje są wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od
    towarów i usług”.
    W postanowieniu z 20 marca 2014 r. (w sprawie C-72/17 gmina Wrocław), TSUE zakreślił
    ramy analizy dotyczącej tego, kiedy jednostka działa jako podatnik. TSUE wskazał, że
    transakcje (tu zbycie lub wniesienie do spółki prawa handlowego aportu w postaci
    ruchomości i nieruchomości, których właścicielem jest gmina Wrocław) podlegają
    opodatkowaniu VAT, o ile stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1
    dyrektywy 2006/112/WE i nie są wykonywane przez gminę działającą w charakterze

    organu władzy publicznej w rozumieniu art. 13 ust. 1 akapit pierwszy owej dyrektywy.
    TSUE wskazał jednak, że jeśli nawet należałoby uznać te transakcje za wykonywane przez
    wspomnianą gminę działającą w charakterze organu władzy publicznej, to przepisy
    dyrektywy 2006/112/WE nie sprzeciwiałyby się ich opodatkowaniu, gdyby ich zwolnienie
    mogło prowadzić do znaczących zakłóceń konkurencji w rozumieniu art. 13 ust. 1 akapit
    drugi tej dyrektywy.
    TSUE wielokrotnie wskazywał w podobnych sprawach (np. wyroki w sprawach C-4/89 i C-
    288/07), że aby czynności organu władzy publicznej zostały wyłączone z zakresu VAT,
    konieczne jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
      1) działalność musi być wykonywana przez podmiot prawa publicznego oraz
      2) musi być ona wykonywana w celu sprawowania władzy publicznej.
    W sprawie gminy Międzyzdroje (C-500/13) TSUE przesądził, że korekta podatku
    naliczonego winna odbywać się w 10-letnim okresie, natomiast Trybunał nie zajmował się
    statusem gminy w momencie ponoszenia wydatków na wykonanie inwestycji. Trybunał
    też w żaden sposób nie ograniczył wysokości odliczonego VAT. Zaakceptował 100%
    odliczenie, rozłożył je jedynie na raty.
    NSA wydał 21 października 2014 r. wyrok (I FSK 1546/13), w którym argumentował Gmina
    ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z inwestycją polegającą na
    budowie sieci kanalizacyjnej, oddanej następnie w nieodpłatne użytkowanie gminnej
    jednostce budżetowej, skoro sieć tę do wykonywania czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT wykorzystuje de facto gmina, czyniąc to za pośrednictwem
    swojej jednostki organizacyjnej. Sąd kładzie zatem nacisk na podstawową w podatku VAT
    zasadę prawa do odliczenia VAT związanego z czynnościami, które rodzą obowiązek
    zapłaty podatku. Podobnie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w
    wyroku z 30 marca 2015 r. (III SA/Wa 2064/14): W świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w
    związku z art. 168 dyrektywy 2006/112/WE, a także zasady neutralności podatku VAT,
    należy przyjąć, że gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    wydatkami na inwestycję polegającą na budowie infrastruktury sanitarnej (...).
    Takie samo stanowisko zajmują również organy podatkowe, na co wskazują m.in.
    interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 marca 2017 r. (1061-IPTPP2.
    4512.96.2017.2.WL), czy z 17 marca 2017 r. (3063-ILPP2-2.4512.38.2017.1.AKR). Należy też
    zaznaczyć, że ani w piśmie z 21 marca 2017 r. ani w piśmie z 17 marca 2017 r. Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej nie nakazuje gminie odliczania VAT od budowy inwestycji
    kanalizacyjnych jedynie za pomocą prewspółczynnika.
    4. Wpływ czynności organu władzy publicznej na prawo do odliczenia.
    Gmina (...) wskazuje, iż jej działalność w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej jest
    działalnością autonomiczną, oderwaną od sfery imperium. Gmina nie działa w tym
    zakresie jako organ władzy publicznej. O mocy tego rozróżnienia świadczy też fakt, iż
    działalność tą wykonuje jej jednostka organizacyjna. Gmina nie buduje kanalizacji aby
    wydawać decyzje, postanowienia czy pobierać podatki ale aby świadczyć usługi
    opodatkowane VAT i dokonywać dostaw w zakresie odprowadzania ścieków i dostarczania
    wody. Owszem, Gmina, jak każda jednostka samorządu terytorialnego, otrzymuje
    przychody z tytułu opłat administracyjnych (np. z tytułu wykonywania zadań z zakresu
    oświaty – szkoły; działalności z zakresu opieki społecznej – usługi opiekuńcze), pobiera
    podatki lokalne, np. od nieruchomości. Jednakże te sfery aktywności powinny być uznane
    za działania towarzyszące opodatkowanej działalności gospodarczej polegającej na
    świadczeniu usług w zakresie wodociągów i kanalizacji. Gdyby przyjąć odmienny tok
    myślenia w zasadzie w żadnym przypadku Gmina nie miałaby pełnego prawa do
    odliczenia podatku naliczonego, gdyż np. pobiera zawsze podatek od nieruchomości z
    całego jej terenu.

    Gmina raz jeszcze podkreśla, że do odcinka budowanej kanalizacji i wodociągu nie będzie
    przyłączona żadna jej jednostka organizacyjna (zakład budżetowy ani jednostka
    budżetowa). Związek z działalnością gospodarczą i czynnościami opodatkowanymi VAT
    jest zatem bezpośredni i oczywisty. W konsekwencji, zdaniem Gminy, ma ona pełne prawo
    do odliczenia VAT od opisanych w stanie faktycznym zakupów związanych z gospodarką
    wodno-kanalizacyjną. Gmina posiada już interpretację w bardzo podobnym stanie
    faktycznym, gdzie Dyrektor KIS zgodził się ze stanowiskiem Gminy, iż ma ona pełne prawo
    do odliczenia VAT od kosztów budowy odcinka kanalizacji – interpretacja z (...) 2021 r. o
    sygn. (...), a zatem stanowisko w odniesieniu do niemal identycznej sprawy powinno być –
    zdaniem Gminy – takie samo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 – ust. 6 ustawy.
    Podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z kolei w świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Według art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.

      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Z kolei na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Gmina planuje inwestycje w postaci:
    · rozbudowy istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości (...) na terenie Gminy (...)
      oraz
    · budowy sieci wodociągowej z miejscowości (...) do miejscowości (...) (również na terenie
      Gminy (...)).
    Po zakończeniu inwestycji zarówno sieć wodociągowa jak i kanalizacyjna zostanie
    przekazana do Zakładu (jednostki organizacyjnej Gminy (...)), który wykonuje zadania
    Gminy z zakresu wodociągów i kanalizacji. Z tytułu świadczonych w zakresie zbiorowego
    odbioru ścieków i dostarczania wody usług Gmina wystawia na kontrahentów
    (mieszkańców i firmy z regionu) faktury VAT oraz odprowadza podatek należny. Gmina
    jest właścicielem sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Wydatki na przedmiotowe inwestycje
    będą usługami budowlanymi i budowlano-instalacyjnymi. Zakończenie inwestycji
    planowane jest na 2025 r. Ponoszone wydatki będą dokumentowane fakturami VAT
    wystawionymi na Gminę, z wykazanymi na nich kwotami VAT naliczonego. Gmina jest w
    stanie przyporządkować wydatki w całości do celów działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. usług w zakresie
    zbiorowego odbioru ścieków i dostarczania wody. Do budowanego odcinka kanalizacji ani
    wodociągu nie będą przyłączane żadne jednostki budżetowe, ani zakład Gminy. Do sieci
    nie są podłączone żadne budynki użyteczności publicznej będące własnością Gminy, w
    których Gmina realizuje zadania statutowe. Przyłączane będą jedynie budynki odbiorców
    komercyjnych, którzy otrzymywać będą faktury VAT za usługi Gminy. Gmina jest w stanie
    przyporządkować kwoty podatku naliczonego związanego z zakupami towarów i usług
    służących wykonaniu czynności polegających na odprowadzaniu ścieków i dostarczaniu
    wody, wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Wątpliwości Gminy dotyczą ustalenia, czy Gmina ma prawo do pełnego odliczenia podatku
    naliczonego od ponoszonych wydatków inwestycyjnych opisanych we wniosku.
    W rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, zostaną
    spełnione, ponieważ Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT a
    zrealizowane inwestycje będą służyć wyłącznie czynnościom opodatkowanym podatkiem
    VAT. Do budowanego odcinka kanalizacji ani do wodociągu nie będą przyłączane żadne
    jednostki budżetowe, ani zakład Gminy. Do sieci nie zostaną podłączone żadne budynki
    użyteczności publicznej będące własnością Gminy, w których Gmina realizuje zadania
    statutowe. Przyłączane będą jedynie budynki odbiorców komercyjnych, którzy

    otrzymywać będą faktury VAT za świadczone przez Gminę usługi w zakresie zbiorowego
    odbioru ścieków i dostarczania wody. Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że jest w stanie
    przyporządkować kwoty podatku naliczonego związanego z zakupami towarów i usług
    służących do czynności polegających na odprowadzaniu ścieków i dostarczaniu wody, tj.
    wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku z powyższym Gminie
    będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji przedmiotowej inwestycji.
    Zaznaczenia wymaga jednak, że Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku
    naliczonego pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art.
    88 ustawy.
    Wobec powyższego, Gmina będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych w związku z realizacją opisanej we wniosku
    inwestycji. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, o których mowa w art. 88 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.