Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.361.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Opodatkowanie opłat za udostępnienie pasa drogowego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
faktura-faktura VAT
gmina
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-podatnik - jednostki samorządu
terytorialnego i organy władzy publicznej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku opodatkowania odpłatnego udostępniania pasa drogowego dróg
    wewnętrznych oraz braku obowiązku udokumentowania tej czynności fakturą. Uzupełnili
    go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 18 czerwca 2025 r. (wpływ 23 czerwca
    2025 r.) Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

    Gmina (...) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od
    towarów i usług (dalej również: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465, dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie w myśl art. 6
    ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o
    znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań
    własnych Gminy należą m.in. sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji
    ruchu drogowego, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym.
    Stosownie do przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z
    2024 r. poz. 320, ze zm.; dalej: ustawa o drogach publicznych) na terenie Gminy znajdują
    się drogi wewnętrzne, których właścicielem jest Gmina.
    Drogi wewnętrzne są co do zasady ogólnodostępne dla lokalnej społeczności.
    Wójt Gminy wydał 30 grudnia 2017 r. zarządzenie nr (...) (dalej: Zarządzenie) w sprawie
    określenia zasad i ustalenia stawek za zajęcie pasów drogowych dróg wewnętrznych
    będących w zarządzie Gminy (...). Wskazane Zarządzenie Wójta Gminy może być w
    przyszłości zmieniane kolejnymi zarządzeniami, w szczególności w zakresie stawek za
    zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej.
    Z treści Zarządzenia wynikają zasady zajmowania pasa drogowego dróg wewnętrznych.
    Zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych wchodzących w skład gminnego zasobu
    nieruchomości odbywa się za odpłatnością, na podstawie umowy cywilnoprawnej
    zawartej przez Gminę z zajmującym pas drogowy w celu:
    1) prowadzenia w pasie drogowym drogi wewnętrznej robót niezwiązanych z budową,
      przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg;
    2) umieszczania w pasie drogowym drogi wewnętrznej urządzeń infrastruktury
      technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
      drogowego;
    3) umieszczania w pasie drogowym drogi wewnętrznej obiektów budowlanych
      niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego
      oraz reklam;
    4) zajęcie pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione
      powyżej.
    Przed planowanym zajęciem pasa drogowego drogi wewnętrznej, w celu podpisania z
    Gminą umowy, należy złożyć wniosek o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego
    drogi wewnętrznej. Ww. wniosek zawiera m.in. imię i nazwisko oraz adres lub nazwę i
    siedzibę podmiotu występującego o zajęcia pasa drogowego, cel zajęcia pasa drogowego,
    lokalizację i powierzchnię zajętego pasa drogowego, a w przypadku reklam, powierzchnię
    reklamy oraz planowany termin zajęcia pasa drogowego. Wniosek o zajęcie pasa
    drogowego należy złożyć co najmniej na 14 dni przed planowanym rozpoczęciem robót.
    Za wejście w pas drogowy bez zgody zarządcy - Gminy bądź za przekroczenie ustalonego
    terminu lub powierzchni zajęcia pasa drogowego, Gmina naliczy opłatę dodatkową równą
    10-krotności opłat ustalonych w Zarządzeniu.
    Zarządzenie określa wysokość opłaty z tytułu udostępniania pasa drogowego dróg
    wewnętrznych dla poszczególnych rodzajów zajęć, tj. prowadzenia robót w pasie
    drogowym dróg wewnętrznych niezwiązanych z budową, przebudową, remontem,
    utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych, umieszczania w pasie drogowym dróg
    wewnętrznych urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami
    zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, umieszczania w pasie drogowym

    dróg wewnętrznych obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania
    drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, zajęcie pasa drogowego na
    prawach wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej.
            2Za zajęcie 1 m powierzchni pasa drogowego dróg wewnętrznych niezwiązanych z
    budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych ustala się
    stawki opłat za każdy dzień zajęcia. Jednocześnie zajęcie pasa drogowego przez okres
    krótszy niż 24 godziny jest traktowane jak zajęcie pasa drogowego przez 1 dzień.
    Za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej w celu umieszczania w pasie drogowym
    dróg wewnętrznych urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami
                                                    2zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego ustala się opłatę roczną za 1 m
    powierzchni zajętej przez rzut poziomy urządzenia.
    Za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej w celu umieszczania w pasie drogowym
    obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami
                                              2ruchu drogowego oraz reklam ustala się stawki za każdy dzień zajęcia za 1 m zajętej
    powierzchni pasa drogowego.
    Ponadto Gmina pobiera również opłatę za zajęcie pasa drogowego na prawach
    wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej kalkulowaną jako stawkę dzienną za
      21 m zajętej powierzchni pasa drogowego drogi wewnętrznej.
                                        2Jednocześnie w przypadku zajęcia powierzchni mniejszej niż 1 m stosuje się stawkę
                  2odpowiednią jak dla 1 m powierzchni.
    Umowa na zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej jest zawierana na czas określony.
    Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie zajmowania pasa drogowego dróg wewnętrznych
    zlokalizowanych na terenie Gminy.
    Pytania
    1) Czy pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w
      celu prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową, przebudową,
      remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych stanowią/będą stanowiły
      wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu VAT?
    2) Czy pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w
      celu umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej
      niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego
      stanowią/będą stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu
      VAT?
    3) Czy pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w
      celu umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z
      potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam
      stanowią/będą stanowiły wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu
      VAT?
    4) Czy pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych na
      prawach wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej stanowią/będą
      stanowiły wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu VAT?
    5) Czy Gmina powinna dokumentować fakturą opisane we wniosku odpłatne
      udostępnianie pasa drogowego dróg wewnętrznych podmiotom trzecim?
    Państwa stanowisko w sprawie

    1) Pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w celu
      prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową, przebudową,
      remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych nie stanowią/nie będą
      stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu VAT.
    2) Pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w celu
      umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z
      potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego nie stanowią/nie
      będą stanowiły wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu VAT.
    3) Pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych w celu
      umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami
      zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam nie stanowią/nie
      będą stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu VAT.
    4) Pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych na
      prawach wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej nie stanowią/nie będą
      stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu VAT.
    5) Gmina nie powinna dokumentować fakturą opisanego we wniosku odpłatnego
      udostępniania pasa drogowego dróg wewnętrznych, lecz wystawiać inny niż faktura
      dokument, np. notę obciążeniową.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    1, 2, 3 i 4.
    Zgodnie z art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów
    w zamian za odszkodowanie.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.
    Należy jednak podkreślić, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne
    świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podmiot
    działający w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei, zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1
    ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników VAT - w zakresie czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji
    których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe i ma
    zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
    1) jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
    2) odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano
      te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów
      cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami VAT w
    związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli
    pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są natomiast podatnikami
    VAT w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:
    czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników VAT, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe wyłączone z opodatkowania VAT są czynności wykonywane
    przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy obsługujące te
    organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    Zdaniem Gminy, udostępnianie ogólnodostępnych dróg wewnętrznych za odpłatnością
    należy postrzegać jako czynność ze sfery publicznoprawnej. Gmina działa/będzie działała
    w tym zakresie jako organ władzy publicznej, a nie jako podatnik VAT. Co więcej, w
    przedmiotowym przypadku Gmina wykonuje/będzie wykonywała czynności nałożone na
    nią na podstawie przepisów prawa - ustawy o samorządzie gminnym i ustawy o drogach
    publicznych. Pobierając opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej w celu
    prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową, przebudową, remontem,
    utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych, opłaty za umieszczanie w pasie drogowym
    urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub
    potrzebami ruchu drogowego oraz opłaty za umieszczanie w pasie drogowym obiektów
    budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
    drogowego oraz reklam Gmina wykonuje/będzie wykonywała działania mieszczące się w
    zakresie swoich zadań własnych.
    Zatem w przedmiotowej sprawie pobierane przez Gminę opłaty nie stanowią/nie będą
    stanowiły zapłaty za świadczenie przez Gminę usług w rozumieniu przepisów ustawy o
    VAT. Zdaniem Gminy, w zakresie realizacji przedmiotowych zadań, nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, Gmina korzysta z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji, pobierane przez Gminę opłaty za zajęcie pasa drogowego drogi
    wewnętrznej w celu prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową,
    przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych, opłaty za
    umieszczanie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z
    potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, opłaty za
    umieszczanie w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami
    zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, a także opłaty za

    zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych na prawach wyłączności w celach innych niż
    wymienione powyżej nie stanowią/nie będą stanowiły wynagrodzenia za czynności
    podlegające VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z 26 kwietnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.153.2023.2.MD, w której
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) wskazał, że. „(...) w
    przedmiotowej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze publicznym nie
    będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie realizacji ww.
    zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem normy prawnej, o
    której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT”.
    Tak samo Dyrektor KIS wypowiedział się w interpretacji indywidualnej z 10 października
    2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.608.2023.1.KW, w której uznał, że: „dokonując wykładni
    art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, ze celem tej regulacji jest wyłączenie wszelkich
    organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających prawu publicznemu z
    kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności wykonywanych przez te podmioty w
    charakterze władz publicznych. (...) Tym samym ww. opłata za zajęcie pasa drogowego
    pobierana przez Państwa nie podlega/nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku
    od towarów i usług”.
    Tożsame stanowisko Dyrektor KIS zajął w interpretacji indywidualnej z 25 lipca 2024 r.,
    sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.319.2024.1.MJ oraz w interpretacji z 8 kwietnia 2025 r. sygn.
    0112-KDIL1-3.4012.87.2025.1.AKR.
    Ad 5.
    W myśl art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie danej transakcji, która podlega
    przepisom ustawy o VAT.
    W przepisach ustawy o VAT ustawodawca określił w jakich przypadkach podatnik ma
    obowiązek wystawienia faktury. Regulacja ta odnosi się zatem wyłącznie do czynności
    objętych zakresem ustawy o VAT. W konsekwencji, Gmina nie powinna wystawiać faktury
    dokumentującej czynności niepodlegające przepisom ustawy o VAT - w analizowanym
    przypadku udostępnianie pasa drogowego drogi wewnętrznej podmiotom trzecim.
    Powyższe potwierdza przykładowo interpretacja indywidualna z 17 lutego 2023 r., sygn.
    0111-KDIB3-1.4012.900.2022.3.IK, w której Dyrektor KIS stwierdził, że: „(...) faktura
    dokumentuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. W przedmiotowej

    sprawie czynnością opodatkowaną jest informowanie kierowców - członków
    Stowarzyszenia o zleceniach. Natomiast pobierana składka członkowska, jak Państwo
    wskazują, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle
    powyższego zobowiązani Państwo będą do wystawienia faktury wyłącznie dokumentującej
    odpłatne świadczenie usług, czyli informowanie kierowców o zleceniach”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej
    dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu
    podatników podatku od towarów i usług - w zakresie czynności nałożonych przepisami
    prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-
    przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:
        jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
        odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których
        powołano te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie
        zawartych umów cywilnoprawnych.

    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku
    od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa
    publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału
    stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym
    wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze
    cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów
    i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Generalnie zatem wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności
    wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy
    obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.
    W opisie sprawy podali Państwo informacje, z których wynika, że:
        są Państwo zarejestrowani na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik
        VAT czynny;
        Wójt wydał zarządzenie w sprawie określenia zasad i ustalenia stawek za zajęcie
        pasów drogowych dróg wewnętrznych będących w zarządzie gminy;
        z treści Zarządzenia wynikają zasady zajmowania pasa drogowego dróg
        wewnętrznych;
        zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych wchodzących w skład gminnego
        zasobu nieruchomości odbywa się za odpłatnością, na podstawie umowy
        cywilnoprawnej zawartej przez Gminę z zajmującym pas drogowy w celu:
          prowadzenia w pasie drogowym drogi wewnętrznej robót niezwiązanych z
          budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg;
          umieszczania w pasie drogowym drogi wewnętrznej urządzeń infrastruktury
          technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub
          potrzebami ruchu drogowego;
          umieszczania w pasie drogowym drogi wewnętrznej obiektów budowlanych
          niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
          drogowego oraz reklam;
          zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż
          wymienione powyżej;
        za wejście w pas drogowy bez zgody zarządcy, bądź za przekroczenie ustalonego
        terminu lub powierzchni zajęcia pasa drogowego, Gmina naliczy opłatę dodatkową
        równą 10-krotności opłat ustalonych w Zarządzeniu;
        Zarządzenie określa wysokość opłaty z tytułu udostępniania pasa drogowego dróg
        wewnętrznych dla poszczególnych rodzajów zajęć, tj. prowadzenia robót w pasie
        drogowym dróg wewnętrznych niezwiązanych z budową, przebudową, remontem,
        utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych, umieszczania w pasie drogowym dróg
        wewnętrznych urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami
        zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, umieszczania w pasie

        drogowym dróg wewnętrznych obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami
        zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, zajęcie pasa
        drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej;
        umowa na zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej jest zawierana na czas
        określony.
    W rozpatrywanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy pobierane przez
    Państwa opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych stanowią/będą stanowiły
    wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu VAT.
    Istota problemu sprowadza się zatem do ustalenia, czy wykonując czynności z obszaru
    publicznoprawnego, spełniają Państwo obie wskazane w art. 15 ust. 6 ustawy przesłanki,
    tj. czy są Państwo organem władzy publicznej oraz czy pobieranie określonych opłat jest
    czynnością ze sfery cywilnoprawnej, czy publicznoprawnej.
    Należy zaznaczyć, że takie pojęcia jak „organ władzy publicznej”, czy „urzędy obsługujące
    te organy” nie zostały zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług. Choć w wielu
    aktach normatywnych ustawodawca posługuje się pojęciem „władza publiczna” czy
    „organy władzy publicznej”, to jednocześnie nigdzie nie definiuje tych pojęć.
    Dokonując wykładni art. 15 ust. 6 ustawy należy więc zauważyć, że celem tej regulacji jest
    wyłączenie wszelkich organów władzy publicznej oraz innych organów podlegających
    prawu publicznemu z kategorii podatników VAT w odniesieniu do czynności
    wykonywanych przez te podmioty w charakterze władz publicznych. Podatnikiem podatku
    od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej oraz urząd obsługujący ten
    organ, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot
    gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że
    organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów,
      placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą
      wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w
      przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o
      charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.

    W myśl art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zadań wójta należy w szczególności gospodarowanie mieniem komunalnym.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 320 ze zm.; t. j. Dz.U z 2025 r. poz. 889):
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    W myśl art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje
      obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej
      odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli
      jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca.
    Stosownie do art. 39 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować
      niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz
      zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego (...).
    Jednak art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
                                        1W szczególnie uzasadnionych przypadkach, z wyjątkiem ust. 3, lokalizowanie w pasie
      drogowym urządzeń obcych oraz reklam może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem
      właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej -
      zezwolenie nie jest wymagane w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 7,
      lub w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 7a lub w art. 22 ust. 2, 2a lub
      2c (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem,
      utrzymaniem i ochroną dróg, wymaga zezwolenia zarządcy drogi, wydanego w drodze
      decyzji administracyjnej - zezwolenie nie jest wymagane w przypadku zawarcia
      umowy, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c.
    Według art. 40 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
      1) prowadzenia robót w pasie drogowym;
      2) umieszczania w pasie drogowym liniowych urządzeń obcych;
      3) umieszczania w pasie drogowym urządzeń obcych innych niż wymienione w pkt 2
        oraz reklam;
      4) zajęcia pasa drogowego na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione w
        pkt 1-3.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ustawy o drogach publicznych:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:

      1) pas drogowy - wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad i
        pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga;
      2) droga - budowlę składającą się z części i urządzeń drogi, budowli ziemnych, lub
        drogowych obiektów inżynierskich, określonych w przepisach wydanych na
        podstawie art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stanowiącą całość
        techniczno-użytkową, usytuowaną w pasie drogowym i przeznaczoną do ruchu lub
        postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu
        urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;
    W myśl przepisu art. 40 ust. 3 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego pobiera się opłatę.
    Zgodnie z art. 40 ust. 11 ustawy o drogach publicznych:
      Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy
      zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego (...).
    Stosownie do przepisu art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych:
      Za zajęcie pasa drogowego:
      1) bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 22 ust.
                                        1  42, 2a lub 2c, lub bez decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3 lub 3,
      2) z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi lub w
        umowie, o której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w
              1   4art. 39 ust. 3lub 3,
      3) o powierzchni większej niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi lub w umowie, o
                                                      1której mowa w art. 22 ust. 2, 2a lub 2c, lub w decyzji, o której mowa w art. 39 ust. 3
          4lub 3
      - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w
      wysokości 10-krotności opłaty ustalanej zgodnie z ust. 4-6.
    W rozpatrywanej sprawie zaznaczenia wymaga również, że art. 8 ust. 1 ww. ustawy
    stanowi, że:
      Drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z
      kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej drogi, są
      drogami wewnętrznymi.
    Działania zarządców dróg mieszczą się zatem w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez jednostki państwowe władztwa
    publicznoprawnego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.):
      Dochodami publicznymi są daniny publiczne, do których zalicza się: podatki, składki,
      opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu
      Państwa oraz banków państwowych, a także inne świadczenia pieniężne, których
      obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego,
      państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych
      wynika z odrębnych ustaw.
    W myśl art. 60 pkt 7 ww. ustawy:
      Środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o
      charakterze publicznoprawnym są w szczególności następujące dochody budżetu
      państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody
      państwowych funduszy celowych:

      - dochody pobierane przez państwowe i samorządowe jednostki budżetowe na
        podstawie odrębnych ustaw.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że pobierając
    opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych wykonują/będą Państwo
    wykonywać działania mieszczące się w zakresie Państwa zadań własnych.
    Zatem w opisanej sprawie pobierana przez Państwa danina o charakterze publicznym nie
    stanowi/nie będzie stanowiła zapłaty za świadczenie usług. Należy uznać, że w zakresie
    realizacji ww. zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa są Państwo adresatem
    normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Tak więc pobierane przez Państwa opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych:
        w celu prowadzenia robót w pasie drogowym niezwiązanych z budową,
        przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wewnętrznych;
        w celu umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej
        niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
        drogowego;
        w celu umieszczania w pasie drogowym drogi wewnętrznej obiektów budowlanych
        niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu
        drogowego oraz reklam;
        na prawach wyłączności w celach innych niż wymienione powyżej
    nie stanowią/nie będą stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy powinni Państwo udokumentować
    ww. czynności fakturą.
    W odniesieniu do powyższej kwestii, należy wskazać, że w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1
    ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
      towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez
      niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
      podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
      lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w
    przypadku sprzedaży towaru lub usługi.
    Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może
    wystawić faktury z tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.

    Jak rozstrzygnięto powyżej, odpłatne udostępnianie pasa drogowego jest/będzie
    czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem skoro czynność ta pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług, to nie powinna być dokumentowana fakturą, zgodnie z art. 106b ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Zatem nie powinni Państwo dokumentować fakturą opisanego we wniosku odpłatnego
    udostępniania pasa drogowego dróg wewnętrznych podmiotom trzecim.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.