Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-597b/09/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-12-10
Teza: Czy w przypadku powstania nadwyżki wartości wnoszonego wkładu niepieniężnego ponad wartość wydanych udziałów, przekazanej na kapitał zapasowy Spółki podwyższającej kapitał, nadwyżka (czyli tzw. agio) powoduje powstanie przychodu podatkowego dla Spółki?
Słowa kluczowe: aport; kapitał-kapitał zapasowy; kapitał-podwyższenie kapitału; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2009 r. (data wpływu 7 października 2009 r.) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego – uzupełnionym pismami w dniu 4 grudnia 2009 r. oraz 7 grudnia 2009 r. – dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wystąpienia przychodu w związku z podwyższeniem kapitału zapasowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego – uzupełniony pismami w dniu 4 grudnia 2009 r. oraz 7 grudnia 2009 r. – dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wystąpienia przychodu w związku z podwyższeniem kapitału zapasowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej w dniu 12 września 2000 r. i korzysta z ulgi podatkowej określonej w § 5 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 września 1997 r. w sprawie ustanowienia specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 135, poz. 905). Podatnik nie skorzystał z prawa do wystąpienia z wnioskiem do ministra właściwego do spraw gospodarki o zmianę podstaw prawnych ulgi, o jakich mowa w art. 6 ustawy z dnia 2 października 2003 r., o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz. U. Nr 188, poz. 1840). Tym samym mają do niego zastosowanie zwolnienia podatkowe określone w art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600 ze zm., w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2000 r.).

W otrzymanym w dniu 12 września 2000 r. zezwoleniu na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej przedmiot działalności stanowi między innymi:

*   Klasa 20.30 – wyroby stolarskie i ciesielskie dla budownictwa (obecnie produkowana stolarka drewniana),
*   Klasa 25.23 – wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa (planowana produkcja stolarki PCV);
*   Klasa 26.12 – szkło płaskie profilowane i poddane dalszej obróbce (planowana produkcja szyb zespolonych);
*   Klasa 26.15 – wyroby ze szkła pozostałe, w tym wyroby szklane ze szkła dla celów technicznych.

We wskazanym zezwoleniu określono osiągnięcie następującego stanu zatrudnienia:

*   na dzień 31 grudnia 2001 r. – 50 pracowników,
*   na dzień 31 grudnia 2002 r. – 70 pracowników.

Spółka spełniła określone poziomy zatrudnienia pracowników, w zakreślonych w zezwoleniu terminach. Ponadto zezwolenie określa wymóg poniesienia w terminie do dnia 31 grudnia 2001 r. wydatków inwestycyjnych w kwocie co najmniej 5 mln zł. Również ten wymóg został przez Spółkę spełniony w zakreślonym terminie.

Ponadto w trakcie rokowań zmierzających do uzyskania ww. zezwolenia podmiot przedstawiał projekt inwestycyjny budowy hali produkcyjnej, składającej się z dwóch ciągów produkcyjnych, z czego do chwili obecnej zrealizowano jedynie pierwszy etap budowy, jednej części hali do produkcji okien drewnianych. Budowa drugiej części hali zgodnie z pierwotnym projektem oraz nabycie maszyn i urządzeń do produkcji szyb zespolonych nastąpi jako kolejny etap inwestycji.

W związku z powyższym podmiot ten planuje podwyższyć kapitał zakładowy Spółki poprzez wniesienie w formie aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci wydziału do produkcji szyb zespolonych. Zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa będzie organizacyjnie i funkcjonalnie wyodrębniony zespół składników majątkowych (maszyny, urządzenia, narzędzia, materiału do produkcji, produkcja w toku, wyroby) oraz niemajątkowych (oprogramowanie, know-how, patenty, atesty itp.), które nadają się do realizacji określonego celu gospodarczego, w przypadku Spółki produkcji szyb zespolonych. Elementem składowym zorganizowanej części przedsiębiorstw, będzie tytułu prawny do zajmowanego lokalu, na podstawie umowy najmu. Tak wyodrębniony zespół składników uzupełniony zostanie o związane z tym rodzajem działalności zobowiązania (należności dla dostawców materiałów do produkcji).

W związku z powyższym, zadano następujące pytania.

1.  Czy czynność podwyższenia kapitału zakładowego Spółki w formie wniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci wydziału do produkcji szyb zespolonych jako wkładu do Spółki powoduje powstanie przychodu podatkowego dla Spółki?
2.  Czy w przypadku powstania nadwyżki wartości wnoszonego wkładu niepieniężnego ponad wartość wydanych udziałów, przekazanej na kapitał zapasowy Spółki podwyższającej kapitał, nadwyżka (czyli tzw. agio) powoduje powstanie przychodu podatkowego dla Spółki?

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie drugie, w zakresie pytania pierwszego sprawa zostanie rozstrzygnięte odrębnym pismem.

W odniesieniu do pytania drugiego Wnioskodawca wskazał, iż w przypadku powstania nadwyżki wartości wnoszonego wkładu niepieniężnego ponad wartość wydanych udziałów, przekazanej na kapitał zapasowy spółki podwyższającej kapitał, nadwyżka (czyli tzw. agio) nie powoduje powstania przychodu podatkowego dla Spółki. Zgodnie z art. 154 § 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94 poz. 1037 ze zm.), udziały nie mogą być obejmowane poniżej ich wartości nominalnej. Jeżeli udział jest obejmowany po cenie wyższej od wartości nominalnej, nadwyżkę przelewa się do kapitału zapasowego. Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego. Należy wyciągnąć stąd wniosek, że zarówno wkłady pieniężne, jak i niepieniężne, wnoszone na pokrycie kapitału zakładowego nie są zaliczane do przychodów w rozumieniu prawa podatkowego. W myśl przepisu art. 12 ust. 4 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się dopłat wnoszonych do spółki, jeżeli ich wniesienie następuje w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, kwot i wartości stanowiących nadwyżkę ponad wartość nominalną udziałów (akcji), otrzymanych przy ich wydaniu i przekazanych na kapitał zapasowy, oraz w spółdzielniach i ich związkach – wartości wpisowego, przeznaczonych na fundusz zasobowy.

Ponieważ przytoczony przepis posługuje się zwrotem „kwot i wartości” wskazuje to, że opodatkowaniu nie podlega zarówno agio pieniężne jak i agio aportowe. Zatem w przypadku, gdy powstała nadwyżka ponad wartość nominalną udziałów otrzymanych przy ich wydaniu, zostanie w całości przekazana na fundusz zapasowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zgodnie z art. 154 § 3 ustawy – Kodeks spółek handlowych, nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.