Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP3.4512.883.2016.1.JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-02-01
Teza: uznanie Zakładu za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i wyłączenie jego zbycia z opodatkowania podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 8 grudnia 2016 r. (data wpływu 14 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Zakładu za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i wyłączenia jego zbycia z opodatkowania podatkiem VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Zakładu za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i wyłączenia jego zbycia z opodatkowania podatkiem VAT.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

S.sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) prowadzi działalność w zakresie produkcji komponentów lotniczych. Głównym obszarem działalności Spółki jest produkcja zaawansowanych technologicznie części oraz modułów do silników lotniczych. Spółka w roku 2014 rozpoczęła prace mające na celu wybudowanie nowego wydziału zakładu produkcyjnego (dalej jako: „Zakład”). Celem budowy nowego Zakładu przez Spółkę była produkcja i sprzedaż nowej rodziny komponentów lotniczych na rzecz zagranicznego podmiotu powiązanego – tj. łopatek do silników lotniczych (dalej: „łopatki”). Decyzją zarządu Spółki rozpoczęto tworzenie drugiego zakładu w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Projekt utworzenia nowego Zakładu funkcjonuje pod nazwą H. Pierwsze nakłady na budowę nowego Zakładu zostały poniesione w 2014 r.

W 2016 r. z uwagi na nowe cele strategiczne grupy, do której należy Wnioskodawca, wskazujące na konieczność zwiększenia wolumenu produkcji, podjęto decyzję o koncentracji działalności Spółki w obszarach produkcji innych komponentów lotniczych. Wnioskodawca zadecydował o wydzieleniu Zakładu ze struktur Spółki i zbyciu inwestycji. Zbycie zostanie dokonane 1 stycznia 2017 r. na rzecz podmiotu powiązanego, którym będzie polska spółka kapitałowa utworzona przez podmiot powiązany o kapitale zagranicznym (dalej: „Nabywca”).

Przedmiotem zbycia będzie istniejący zespół aktywów, wchodzących w skład realizowanej przez Spółkę inwestycji w zakresie utworzenia Zakładu, przyporządkowanych jedynie do tego Zakładu.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółowy opis składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Zakładu, będącego przedmiotem zbycia.

Nieruchomości

Wnioskodawca dokona zbycia prawa własności nieruchomości gruntowej wraz z budynkiem, w którym będzie znajdować się m.in. hala produkcyjna, pomieszczenia biurowe oraz portiernia. Na chwilę zbycia Zakładu, budynek będzie znajdował się w stanie surowym zamkniętym (ostateczny odbiór budynku planowany jest na kwiecień 2017 r.). Po ostatecznym ukończeniu budynku, zostaną przeniesione do niego maszyny służące do produkcji gotowych łopatek.

Ruchomości

Wnioskodawca dokona zbycia maszyn służących do produkcji łopatek. Przed dokonaniem zbycia Zakładu, maszyny, w których posiadaniu jest obecnie Wnioskodawca, przejdą proces wdrożenia do produkcji i ukończone zostaną na nich nowe uruchomienia pierwszych numerów/typów łopatek (maszyny przejdą proces tzw. industrializacji). Proces industrializacji to działania mające na celu wdrożenie do produkcji nowych wyrobów, które obejmują w szczególności:

*   czynności inżynieryjne m.in. wykonanie odpowiednich pomiarów, ustawienia maszyn, dobór niezbędnego oprzyrządowania maszyn;
*   zaprojektowanie, zlecenie wykonania, odbiór i testowanie kompletów oprzyrządowania dedykowanych do poszczególnych numerów/typów łopatek, jako wyposażenia dodatkowego maszyn niezbędnego do procesu produkcji;
*   produkcję wstępnej partii produktów m.in. pracę działów technicznych oraz prace dotyczące walidacji produktów;
*   testy/próby pierwszych partii wyrobów;
*   certyfikację jakościową – wydanie przez uprawnione osoby świadectwa dopuszczenia wyrobów do produkcji.

Wnioskodawca wskazuje, iż na dzień zbycia Zakładu, w odniesieniu do co najmniej dwóch numerów części/łopatek, proces industrializacji zostanie ukończony – odpowiednie maszyny zostaną dostosowane do produkcji konkretnych serii łopatek. W odniesieniu do pozostałych maszyn, proces industrializacji zostanie przeprowadzony już przez Nabywcę.

Przedmiotem zbycia będą również inne ruchomości niezbędne dla prowadzenia działalności gospodarczej przez Zakład, takie jak m.in.: urządzenia, przyrządy, narzędzia, komputery, materiały, komponenty.

Pracownicy

W ramach zbycia Zakładu, Nabywca dokona przejęcia części pracowników Wnioskodawcy w trybie art. 231 Kodeksu Pracy (Dz.U. z 2016 r. poz. 1666 ze zm.). Wnioskodawca wskazuje, iż przygotowana została lista pracowników, którzy zostaną objęci przejęciem w trybie art. 231 Kodeksu Pracy. Wśród tych pracowników znajduje się m.in. dotychczasowy Project Manager, odpowiedzialny za funkcjonowanie Zakładu, inżynierowie, technologowie, spawacze, projektant, programista CNC, operatorzy maszyn CNC, osoba odpowiedzialna za utrzymanie ruchu, inspektorzy jakości, osoby odpowiedzialne za prowadzenie magazynu, brygadzista.

Zobowiązania

Wnioskodawca pragnie wskazać, że na potrzeby funkcjonowania Zakładu, Spółka zawarła umowy długoterminowe (przykładowo umowy na dostawy energii elektrycznej, gazu). Wnioskodawca wskazuje, iż w ramach zbycia Zakładu prawa i zobowiązania z tytułu przedmiotowych umów zostaną przeniesione na rzecz Nabywcy tj. stroną zawartych dotychczas umów długoterminowych stanie się Nabywca.

Pozostałe okoliczności związane z funkcjonowaniem Zakładu

Wnioskodawca wskazuje, iż w odniesieniu do Zakładu został wdrożony system pozwalający na określenie miejsca powstawania kosztów („MPK”). Ponadto prowadzona przez Spółkę ewidencja rachunkowa umożliwia przypisanie Zakładowi przypadających na niego przychodów oraz kosztów (również innych niż koszty budowy Zakładu) oraz możliwe jest sporządzanie wewnętrznych bilansów oraz rachunków zysków i strat, wyłącznie dla Zakładu.

Wnioskodawca wskazuje, iż w dniu zbycia Zakład będzie zdolny do samodzielnego funkcjonowania. Z uwagi na fakt, iż Nabywca planuje rozpoczęcie produkcji z użyciem maszyn (w odniesieniu do których proces industrializacji zostanie ukończony) jeszcze przed odbiorem budynku Zakładu oraz rozpoczęciem procesu industrializacji w odniesieniu do pozostałych maszyn, Wnioskodawca wynajmie na rzecz Nabywcy powierzchnię wydzieloną z części swojego zakładu (będzie to powierzchnia służąca do produkcji oraz powierzchnie biurowe). Powierzchnia ta ma służyć wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej przy użyciu aktywów wchodzących w skład Zakładu. Po zbyciu Zakładu, Nabywca będzie na wynajmowanej części produkował łopatki z użyciem maszyn (a zatem z wykorzystaniem infrastruktury przypisanej do Zakładu), w stosunku do których ukończony zostanie proces industrializacji (zbytych w ramach transakcji zbycia Zakładu). Po ukończeniu budowy budynku, produkcja oraz proces industrializacji w odniesieniu do pozostałych maszyn będzie odbywał się w ukończonym budynku Zakładu.

Wnioskodawca wskazuje, iż w cenie zbywanego Zakładu uwzględnione zostaną poniesione przez Wnioskodawcę przed dniem zbycia Zakładu koszty związane z realizacją inwestycji polegającej na wybudowaniu Zakładu, koszty zakupu maszyn i urządzeń oraz koszty związane z procesem industrializacji przeprowadzonej w odniesieniu do zbywanych maszyn. Jednocześnie, po zbyciu Zakładu, koszty związane z ukończeniem inwestycji będzie ponosili Nabywca.

Należy zauważyć, iż może zdarzyć się sytuacja, w której Wnioskodawca będzie zobowiązany uregulować należności związane z realizacją inwestycji już po zbyciu Zakładu (przykładowo, faktura dokumentująca zakup towarów bądź usług związanych z budową Zakładu wpłynie do Wnioskodawcy po 1 stycznia 2017 r. lub termin płatności faktury z końca 2016 r będzie przypadał na styczeń 2017 r.). Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, iż co do zasady, wszelkie należności zostaną uwzględnione w cenie zbycia Zakładu.

Wnioskodawca podkreśla, iż zbywany Zakład od początku jego powstania był wyodrębniony w strukturach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy jako odrębny wydział. Decyzja o wyodrębnieniu Zakładu na potrzeby produkcji łopatek była motywowana celami biznesowymi/strategicznymi grupy, do której należy Wnioskodawca. Wyodrębnienie Zakładu było motywowane tym, iż miał on być dedykowany przede wszystkim do produkcji określonych serii produktów tj. łopatek. Nowy projekt w zakresie powstania drugiego zakładu w ramach przedsiębiorstwa nazwano H i pod taką nazwą funkcjonował on w dokumentach korporacyjnych Wnioskodawcy (np. w protokołach z posiedzeń zarządu). Ponadto z uwagi na późniejsze podjęcie decyzji o zbyciu Zakładu, wyodrębnienie to stało się tym bardziej konieczne, ponieważ Spółka chciała ustalić cenę zbycia Zakładu przede wszystkim w oparciu o koszty poniesione na jego budowę do momentu zbycia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy zbywany Zakład będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a zatem jego zbycie nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie’ art. 6 pkt l ustawy VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zbywany Zakład będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a zatem jego zbycie nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się m. in. do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Z kolei w myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: ZCP) rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W świetle powyższej definicji uznać należy, że aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) mógł zostać uznany za ZCP muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

*   istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych,
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
*   zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

W świetle powyższego, aby uznać dany zespół składników majątkowych za ZCP, składniki te winny być wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej. Stanowisko to znajduje swe potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydawanych w imieniu Ministra Finansów, np. w:

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 sierpnia 2016 r. (nr IBPP3/4512-338/16- 1/JP);
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 26 stycznia 2016 r. (nr IPTPP3/4512-553/15-2/MWj);
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 31 grudnia 2015 r. (nr IBPP3/4512-716/15/ASz);
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 czerwca 2012 r. (nr IBPP2/443-287/12/AB);
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 13 lutego 2012 r. (nr ITPP1/443-1661/11/PS).

W ocenie Wnioskodawcy, w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym wskazane powyżej wymogi uznania za ZCP zostały spełnione, a w konsekwencji zbycie Zakładu będzie wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Zespół składników materialnych i niematerialnych

Podstawowym warunkiem uznania, że mamy do czynienia z ZCP, jest istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych.

W praktyce organów podatkowych podkreśla się, że ZCP nie jest sumą poszczególnych/przypadkowych składników, przy pomocy których w przyszłości będzie można prowadzić odrębną działalność. ZCP winien natomiast stanowić zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa (tak m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 18 marca 2014 r., nr ITPP2/443-1417/13/AK). Podkreślić należy, iż zespół składników majątkowych musi odznaczać się pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym (tak m. in. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 29 stycznia 2016 r., nr IPTPP1/4512-604/15-2/AK).

Jednocześnie, jak podkreślił Organ w wyżej powołanej interpretacji indywidualnej, powołując się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (C-497/01 w sprawie Zita Modes przeciwko Administration de ¡enregistrement et des domaines; publ.: „Prżegląd Podatkowy” 2004/4/50, ECR 2003/11B/I-14393), „Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku.”

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż w jego ocenie w chwili zbycia Zakładu, składniki materialne (nieruchomości, ruchomości), składniki niematerialne (w szczególności prawa i zobowiązania wynikające z umów długoterminowych, jak również z umów o pracę z przejmowanymi pracownikami), wraz z pracownikami przejętymi w trybie art. 231 Kodeksu Pracy nie mogą zostać uznane za przypadkowy zbiór składników. Należy bowiem zauważyć, że zespół tych składników jest wprost dedykowany do produkcji wyspecjalizowanych części z branży lotniczej tj. łopatek i został tak zorganizowany, aby móc samodzielnie prowadzić taką działalność gospodarczą. W ocenie Wnioskodawcy Zakład został wyposażony we wszelkie niezbędne aktywa umożliwiające mu prowadzenie takiej działalności. W konsekwencji należy uznać, iż zbywane aktywa stanowią zorganizowany zespół składników tworzący funkcjonalną całość służącą do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji łopatek.

W ocenie Wnioskodawcy, należy zatem uznać, iż składniki majątkowe będące przedmiotem zbycia stanowią zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Wyodrębnienie organizacyjne

Przepisy ustawy o VAT nie precyzują warunków, które muszą zostać spełnione, aby zespół składników materialnych i niematerialnych można uznać za wyodrębniony organizacyjnie. Ocena odrębności na tej płaszczyźnie powinna polegać na określeniu roli składników materialnych i niematerialnych w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa, tj. na ile stanowią one odrębną organizacyjnie i funkcjonalnie całość.

W tym miejscu Spółka pragnie wskazać, iż aktywa będące przedmiotem zbycia zostały w jej ocenie wyodrębnione organizacyjnie z pozostałego majątku Spółki. Podjęta została decyzja strategiczna o utworzeniu drugiego zakładu w ramach przedsiębiorstwa. Nowy Zakład został określony jako projekt H. Odrębna struktura została stworzona z jednoznacznym przyporządkowaniem aktywów oraz pod odrębną nazwą (H). W ocenie Spółki nie ulega zatem wątpliwości, że Zakład jest faktycznie i organizacyjnie wyodrębniony ze struktur Spółki, stanowiąc odrębny wydział.

Tym samym należy uznać, że w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym Zakład spełnia przesłankę wyodrębnienia organizacyjnego.

Wyodrębnienie finansowe

Ustawa o VAT nie zawiera również wytycznych w odniesieniu do rozumienia pojęcia wyodrębnienia finansowego. Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż wyodrębnienia finansowego nie należy utożsamiać z całkowitą samodzielnością finansową, która jest niemożliwa do osiągnięcia z uwagi na funkcjonowanie w ramach przedsiębiorstwa (takie stanowisko zostało potwierdzone m. in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 marca 2015 r., nr IPPP2/4512-61/15-2/KOM).

Jednocześnie, w praktyce organów podatkowych wskazuje się, że „wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do danej zorganizowanej części ” – takie stanowisko zaprezentował m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 13 maja 2014 r., nr IBPP3/443-92/14/JP.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż w odniesieniu do Zakładu został wdrożony system pozwalający na określenie miejsca powstawania kosztów („MPK”). Ponadto prowadzona przez Spółkę ewidencja rachunkowa umożliwia przypisanie Zakładowi przypadających na niego przychodów oraz kosztów (również innych niż koszty budowy Zakładu) oraz możliwe jest sporządzanie wewnętrznych bilansów oraz rachunków zysków i strat, wyłącznie dla Zakładu. Dodatkowo Spółka pragnie wskazać, że wyodrębnienie finansowe Zakładu było konieczne chociażby z uwagi na konieczność ustalenia ceny zbycia Zakładu kalkulowanej w oparciu o koszty poniesione przez Spółkę na jego budowę.

W konsekwencji, należy uznać, iż przesłanka wyodrębnienia finansowego w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym została spełniona.

Wyodrębnienie funkcjonalne i zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot

Wyodrębnienie funkcjonalne ZCP oznacza, że aktywa wchodzące w jego skład pozostają między sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, że stanowią zorganizowany, autonomiczny zespół funkcjonalnie powiązanych składników służących (bądź mogących potencjalnie służyć) do realizacji określonych zadań gospodarczych (takie stanowisko zostało potwierdzone m. in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 lipca 2015 r., nr IPPP3/4512-548/15-2/KP). Punktem odniesienia winno być zatem ustalenie, czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie samodzielnie funkcjonować na rynku jako odrębny podmiot gospodarczy.

W ocenie Wnioskodawcy również to kryterium jest spełnione w rozpatrywanym zdarzeniu przyszłym. Należy podkreślić, że z funkcjonalnego punktu widzenia składniki będące przedmiotem zbycia stanowią wyodrębnioną część majątku Spółki. Ponadto składniki składające się na Zakład mogą funkcjonować na rynku jako odrębne przedsiębiorstwo, zdolne do podjęcia samodzielnej działalności gospodarczej. Zakład jest bowiem wyposażony we wszelkie niezbędne aktywa służące do produkcji łopatek (tj. maszyny, pracowników obsługujących te maszyny, niezbędne technologie, gdyż co do części maszyn jeszcze przed momentem zbycia zakończony zostanie proces industrializacji, zapewniony zostanie dostęp do mediów, miejsce prowadzenia działalności itd.).

Co więcej, nabyte składniki majątkowe umożliwią prowadzenie działalności gospodarczej nawet przy założeniu, że Nabywca dla celów produkcji nie będzie korzystał ze struktur/składników, w posiadaniu których był jeszcze przed nabyciem Zakładu – nabyte składniki same w sobie umożliwiają produkcję łopatek (przykładowo zatem jeżeli Nabywca dotychczas w ogóle nie prowadziłby działalności gospodarczej w zakresie produkcji części lotniczych, mógłby z powodzeniem prowadzić taką działalność w oparciu o aktywa wchodzące w skład Zakładu). Łopatki będą produkowane już od chwili nabycia Zakładu z wykorzystaniem jego aktywów. Jednocześnie po ostatecznym ukończeniu budynku wchodzącego w skład Zakładu działalność podjęta tuż po zbyciu Zakładu, będzie kontynuowana na większą skalę – wchodzące w skład zbywanego Zakładu maszyny, w odniesieniu do których do momentu zbycia nie zostanie ukończony proces industrializacji zostaną dostosowane do wymogów produkcji i będą służyły do produkcji większej ilości łopatek.

Co więcej, wraz ze zbyciem Zakładu dojdzie również do przejęcia pracowników, których posiadanie jest warunkiem koniecznym podjęcia działalności gospodarczej. Jak bowiem wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 27 listopada 2015 r,, nr ILPP4/4512-1-309/15-4/IL: „Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowana część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki, a więc pracowniczy”.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, jest możliwe podjęcie samodzielnej działalności gospodarczej opierając się na składnikach stanowiących przedmiot zbycia (i działalność taka będzie w istocie prowadzona już od chwili nabycia Zakładu przez nabywcę). Jak bowiem wskazano powyżej, przy użyciu nabytych składników materialnych oraz przy udziale przejętych pracowników, Nabywca będzie miał możliwość prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji łopatek. W konsekwencji, ostatnia z przesłanek uznania danego zespołu składników za ZCP została spełniona.

Podsumowanie

Podsumowując dotychczasowe rozważania, Spółka pragnie wskazać, że zespół składników będących przedmiotem zbycia może być uznany za ZCP w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, gdyż wszystkie przesłanki warunkujące istnienie ZCP zostały spełnione. Należy bowiem uznać, żer elementy Zakładu stanowią zespół składników materialnych i niematerialnych organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, który może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

W konsekwencji zbycie Zakładu nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasada powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w myśl art. 7 ust.1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary należy rozumieć – zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy – rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…)

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa – art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 tej ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako: dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

W ocenie Organu wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT powinien być interpretowany z uwzględnieniem wyroku Trybunału Sprawiedliwości WE w sprawie C-497/01 odnoszącego się do treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L Nr 347, poz. 1 ze zm.)

Należy zauważyć, że prawodawca unijny stanowiąc regulację ww. art. 19 Dyrektywy 112 nie zdefiniował jednak użytego w niej pojęcia prawnego „całości lub części majątku”.

W wyroku C-497/01 w sprawie Zita Modes przeciwko Administration de lenregistrement et des domaines Trybunał zwracając uwagę, że niezgodne z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń – innych niż te, o których mowa w Dyrektywie podkreślił, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz – w zależności od konkretnego przypadku – składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że w świetle tej normy dyrektywy – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu.

W ocenie Organu, dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie produkcji komponentów lotniczych. Spółka w roku 2014 rozpoczęła prace mające na celu wybudowanie nowego wydziału zakładu produkcyjnego ( „Zakład”). Celem budowy nowego Zakładu przez Spółkę była produkcja i sprzedaż nowej rodziny komponentów lotniczych na rzecz zagranicznego podmiotu powiązanego – tj. łopatek do silników lotniczych („łopatki”).

Decyzją zarządu Spółki rozpoczęto tworzenie drugiego zakładu w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Wnioskodawca zadecydował o wydzieleniu Zakładu ze struktur Spółki i zbyciu inwestycji. Przedmiotem zbycia będzie istniejący zespół aktywów, wchodzących w skład realizowanej przez Spółkę inwestycji w zakresie utworzenia Zakładu, przyporządkowanych jedynie do tego Zakładu.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy, czy zbywany Zakład będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a zatem jego zbycie nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt l ustawy VAT.

Mając na uwadze zaprezentowany opis sprawy należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji zostały spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania Zakładu za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

O wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić z uwagi na to, że:

*   Zakład od początku jego powstania był wyodrębniony w strukturach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy jako odrębny wydział – wyodrębnienie Zakładu było motywowane tym, iż miał on być dedykowany przede wszystkim do produkcji określonych serii produktów tj. łopatek,
*   nowy projekt w zakresie powstania drugiego zakładu w ramach przedsiębiorstwa nazwano H i pod taką nazwą funkcjonował on w dokumentach korporacyjnych Wnioskodawcy (np. w protokołach z posiedzeń zarządu),
*   przedmiotem zbycia będzie istniejący zespół aktywów, wchodzących w skład realizowanej przez Spółkę inwestycji w zakresie utworzenia Zakładu, przyporządkowanych jedynie do tego Zakładu,
*   na potrzeby funkcjonowania Zakładu, Spółka zawarła umowy długoterminowe (przykładowo umowy na dostawy energii elektrycznej, gazu) – w ramach zbycia Zakładu prawa i zobowiązania z tytułu przedmiotowych umów zostaną przeniesione na rzecz Nabywcy tj. stroną zawartych dotychczas umów długoterminowych stanie się Nabywca,
*   w cenie zbywanego Zakładu uwzględnione zostaną poniesione przez Wnioskodawcę przed dniem zbycia Zakładu koszty związane z realizacją inwestycji polegającej na wybudowaniu Zakładu, koszty zakupu maszyn i urządzeń oraz koszty związane z procesem industrializacji przeprowadzonej w odniesieniu do zbywanych maszyn. Jednocześnie, po zbyciu Zakładu, koszty związane z ukończeniem inwestycji będzie ponosili Nabywca,
*   w ramach zbycia Zakładu, Nabywca dokona przejęcia części pracowników Wnioskodawcy w trybie art. 231 Kodeksu Pracy – przygotowana została lista pracowników, którzy zostaną objęci przejęciem.

Zakład jest wyodrębniony również finansowo, ponieważ:

*   w odniesieniu do Zakładu został wdrożony system pozwalający na określenie miejsca powstawania kosztów („MPK”),
*   prowadzona przez Spółkę ewidencja rachunkowa umożliwia przypisanie Zakładowi przypadających na niego przychodów oraz kosztów (również innych niż koszty budowy Zakładu) oraz możliwe jest sporządzanie wewnętrznych bilansów oraz rachunków zysków i strat, wyłącznie dla Zakładu,
*   co do zasady, wszelkie należności zostaną uwzględnione w cenie zbycia Zakładu.

Zakład jest także wyodrębniony funkcjonalnie. Zakład jest przeznaczony do produkcji nowej rodziny komponentów lotniczych tj. łopatek do silników lotniczych. Jak wskazał Wnioskodawca, w dniu zbycia Zakład będzie zdolny do samodzielnego funkcjonowania.

Mając na uwadze zaprezentowany opis sprawy należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji zostaną spełnione wszystkie wskazane wyżej przesłanki do uznania przedmiotowego zespołu składników Spółki (Zakładu) za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółki w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Opisany we wniosku Zakład jest bowiem zespołem składników materialnych i niematerialnych, jest organizacyjnie, funkcjonalnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Spółki, przeznaczony jest do realizacji określonych zadań gospodarczych i potencjalnie mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze. Ponadto Nabywca Zakładu prowadzić będzie działalność gospodarczą w zakresie, w którym jest ona prowadzona i będzie prowadzona do momentu sprzedaży.

Zatem, mając na uwadze powyższe, w przypadku gdy przedmiotem sprzedaży będzie opisany we wniosku wyodrębniony organizacyjnie, funkcjonalnie i finansowo Zakład, uznać należy, że przedmiotem transakcji będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. W związku z tym przedmiotowa transakcja, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Końcowo zaznacza się, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego zdarzenia przyszłego, co oznacza, że jeżeli w toku przeprowadzonego postępowania podatkowego lub kontrolnego zostanie ustalony inny stan interpretacja nie wywoła skutku prawnego. W związku z powyższym, interpretacja traci aktualność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.