Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1090/11/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-01-05
Teza: Sprzedaż nieruchomości lokalowej nabytej w części w 2000 r. i w części w 2010 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego małżonków.
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; rozwód; spłata; ulga-ulga meldunkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 12 października 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia na postawie tzw. ulgi meldunkowej przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2011 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia na postawie tzw. ulgi meldunkowej przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 12 listopada 2008 r. aktem notarialnym wnioskodawczyni nabyła we wspólności małżeńskiej, na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, odrębną własność lokalu mieszkalnego. Przydział na to mieszkanie na warunkach spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego we wspólności małżeńskiej małżonkowie otrzymali 31 lipca 2000 r. W mieszkaniu tym małżonkowie zameldowani byli od 30 lipca 1990 r.; mąż wnioskodawczyni do 28 lipca 2010 r., wnioskodawczyni natomiast do 15 września 2011 r.

W 2010 r. doszło do rozkładu małżeństwa. Dnia 24 czerwca 2010 r. uprawomocnił się wyrok sądu orzekający rozwód. Aktem notarialnym z dnia 21 lipca 2010 r. udokumentowano podział majątku wspólnego. W myśl umowy cała nieruchomość lokalowa przypadła wnioskodawczyni, natomiast mąż wnioskodawczyni otrzymał spłatę w kwocie 100.000 zł.

Dnia 21 września 2011 r. aktem notarialnym wnioskodawczyni sprzedała posiadaną nieruchomość (odrębną własność lokalu mieszkalnego) za kwotę 178.000 zł ponosząc przy tym dodatkowe koszty sprzedaży.

Część otrzymanej kwoty w wysokości 90.000 zł wnioskodawczyni przeznaczyła na zakup nowego mieszkania i remont. Mieszkanie nabyła aktem notarialnym w dniu 21 września 2011 r., ponosząc dodatkowe koszty zakupu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Z jakiego okresu należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do opodatkowania dochodu ze sprzedaży lokalu?

Czy stosując przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z lat 2007-2008 wnioskodawczyni ma prawo do zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. l pkt 126?

Zdaniem wnioskodawczyni, odrębną własność lokalu mieszkalnego nabyła wraz z mężem w 2008 r. W mieszkaniu małżonkowie byli zameldowani ponad 12 miesięcy. W związku z tym, wnioskodawczyni ma prawo do zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. l pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2000 r. wnioskodawczyni wraz z mężem otrzymali spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. W 2008 r. małżonkowie nabyli odrębną własność tego lokalu mieszkalnego. Następnie został orzeczony rozwód pomiędzy wnioskodawczynią i jej mężem. W 2010 r. w wyniku podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni nabyła całą przedmiotową nieruchomość a były mąż otrzymał spłatę. Dnia 21 września 2011 r. wnioskodawczyni sprzedała przedmiotową nieruchomość.

Zatem w przedmiotowej sprawie istotne jest ustalenie daty nabycia lokalu mieszkalnego, który stanowił majątek wspólny małżonków a w wyniku podziału stał się wyłączną własnością wnioskodawczyni.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem, z pewnymi ograniczeniami, na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w Księdze Drugiej ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) – „Własność i inne prawa rzeczowe”. Natomiast ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego powoduje, że osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do lokalu mieszkalnego oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości gruntowej.

W sytuacji, w której wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, a następnie miało miejsce ustanowienie na rzecz małżonków prawa odrębnej własności tego lokalu w trybie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.), za datę nabycia lokalu, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż nabycie przedmiotowego lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego miało miejsce w 2000 r. Natomiast ustanowienie w 2008 r. odrębnej własności przedmiotowego lokalu mieszkalnego i przeniesienie na wnioskodawczynię i jej męża prawa własności lokalu wraz z udziałem w gruncie jest tylko zmianą formy własności, a nie nowym nabyciem w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami z mocy prawa powstaje wspólność majątkowa obejmująca przedmioty nabyte w czasie jego trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich.

Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 ustawy z dnia 25 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy). Dopiero z chwilą ustania małżeństwa wspólność ta ulega przekształceniu. Z chwilą ustania wspólności ustawowej małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek (art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Następnie małżonkowie mogą zdecydować o sposobie podziału majątku wspólnego.

Za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale tylko pod warunkiem, że podział taki jest ekwiwalentny w naturze bez spłat i dopłat lub wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki tej osobie przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast podział nie jest ekwiwalentny w naturze bez spłat i dopłat lub wartość otrzymanej przez małżonka nieruchomości przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego małżeńskiego.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że dokonany w 2010 r. podział majątku dorobkowego małżonków nie był ekwiwalentny w naturze, albowiem w jego wyniku wnioskodawczyni otrzymała na wyłączną własność nieruchomość stanowiącą lokal mieszkalny w zamian za spłatę na rzecz byłego męża. Zasądzenie od wnioskodawczyni spłaty świadczy również o tym, że wartość przyznanej jej nieruchomości przekraczała udział wnioskodawczyni w majątku wspólnym. W chwili ustania wspólności ustawowej zarówno wnioskodawczyni jak i jej mąż mieli prawo do wynoszącego 1/2 udziału w nieruchomości. Otrzymując całą nieruchomość wnioskodawczyni otrzymała więcej niż wynosił jej udział w majątku wspólnym. Zatem, za datę nabycia przez wnioskodawczynię prawa własności do tego mieszkania w części przekraczającej udział w majątku wspólnym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku wspólnego.

To oznacza, że wnioskodawczyni prawo własności przedmiotowej nieruchomości nabyła w następujący sposób:

*   w 2000 r., kiedy to przedmiotowy lokal został nabyty do majątku wspólnego małżonków, czyli w części odpowiadającej udziałowi wnioskodawczyni w majątku wspólnym,
*   w 2010 r., tj. w dniu podziału majątku wspólnego w części przekraczającej udział wnioskodawczyni w majątku wspólnym.

Z uwagi na to, że nabycie prawa do przedmiotowego lokalu nastąpiło odpowiednio w części w 2000 r. oraz w 2010 r., pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 należy liczyć oddzielnie w stosunku do każdego udziału jaki wnioskodawczyni nabyła.

Ponieważ od końca roku, w którym nastąpiło nabycie udziału w lokalu mieszkalnym w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, a więc od końca 2000 r. do dnia sprzedaży minęło pięć lat, to ta część przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym).

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega natomiast przychód z tytułu odpłatnego zbycia przypadający na udział w lokalu mieszkalnym, nabyty w 2010 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego, bowiem zbycie to nastąpiło przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Dokonując oceny skutków podatkowych zbycia lokalu mieszkalnego w odniesieniu do udziału nabytego w 2010 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009r.

Ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy.

Należy jednak zwrócić uwagę, że koszty odpłatnego zbycia poniesione przez wnioskodawczynię dotyczą całej sprzedanej nieruchomości. To oznacza, że odliczyć od podlegającego opodatkowaniu przychodu będzie mogła jedynie koszty proporcjonalnie przypadające na udział nabyty w 2010 r., gdyż pozostała część kosztów przypada na udział nabyty w 2000 r., którego zbycie nie stanowi w ogóle źródła przychodu.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6c ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Wyjaśnić należy również, iż do kosztów uzyskania przychodu odliczanych od przychodu przypadającego na udział nabyty w 2010 r. w wyniku podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni będzie mogła zaliczyć wartość spłaty faktycznie wypłaconej byłemu małżonkowi a przypadającej na jego udział w nieruchomości, ponieważ mieści się ona w kategorii kosztów nabycia, o których mowa w ww. art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli natomiast wnioskodawczyni poniosła nakłady na nieruchomość, to odliczeniu będzie podlegała jedynie część proporcjonalnie przypadająca na udział nabyty w 2010 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Należy wyjaśnić, iż powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

W przedmiotowej sprawie dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży udziału nabytego w 2010 r.,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód ze sprzedaży udziału nabytego w 2010 r.

W sytuacji gdy przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego odpowiadający udziałowi nabytemu w 2010 r. zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Reasumując, sprzedaż ww. lokalu mieszkalnego w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2000 r. do majątku wspólnego w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ (z dniem 31 grudnia 2005 r.) pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości przypadający na udział nabyty w 2010 r. podlega opodatkowaniu według zasad określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. W deklaracji PIT-39 należy wykazać przychód przypadający na udział nabyty w wyniku podziału majątku wspólnego, koszty jego uzyskania, dochód (stratę) oraz deklarowaną wysokość dochodu zwolnionego z opodatkowania.

Wykaz wydatków uznawanych za poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, ustawodawca zawarł w art. 21 ust. 25. Z wniosku wynika, że 90.000 zł wnioskodawczyni przeznaczyła na zakup nowego mieszkania i remont. Wśród celów, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 znajduje się m.in. nabycie lokalu mieszkalnego oraz jego remont.

Stanowisko wnioskodawczyni, zgodnie z którym cały przychód uzyskany z tytułu sprzedaży odrębnej własności lokalu mieszkalnego podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie tzw. ulgi meldunkowej należało uznać za nieprawidłowe. Jak wyjaśniono powyżej udziały w przedmiotowym lokalu wnioskodawczyni nabyła w 2000 r. i w 2010 r. Tymczasem zwolnienie na postawie art. 21 ust. 1 pkt 126 obowiązywało od 01 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r. i zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, ma ono zastosowanie do przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw nabytych lub wybudowanych w tym okresie. W związku z powyższym wnioskodawczyni nie ma prawa aby powoływać się na powyższe zwolnienie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.