Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP4.4513.13.2017.1.BP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-05
Teza: Czy obrót gospodarczy rozcieńczalnikami pochodzącymi z recyclingu, zawierającymi w swym składzie alkohol etylowy, musi odbywać się w składzie podatkowym?
Słowa kluczowe: akcyza; napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy-alkohol etylowy skażony; skład-skład podatkowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 stycznia 2017 r. (data wpływu 16 stycznia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obrotu gospodarczego rozcieńczalników pochodzącym z odzysku (recyklingu) –**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obrotu gospodarczego rozcieńczalników pochodzącym z odzysku (recyklingu).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Firma zamierza dokonywać wewnątrzwspólnotowego lub krajowego nabycia rozcieńczalników, zawierających w swym składzie alkohol etylowy.

Rozcieńczalniki otrzymywane są w procesie odzysku (recyklingu), a ich skład jest zbliżony do poniższych przykładowych mieszanin: np.

etanol >88% oraz

octan etylu 88%

octan etylu 88% oraz

octan etylu 88%

octan etylu <11%

izopropanol <2%

Etoksypropanol <4%

woda <1%

substancje nieznane <2%

Usunięcie tych substancji w dalszym procesie oczyszczenia jest technologicznie i ekonomicznie nieuzasadnione. Etanol zawarty w powyższych rozcieńczalnikach był pierwotnie skażony metodami dopuszczonymi w krajach EU tj. wg procedur WE 3199/93. Produkt został wprowadzany przez producenta do obrotu gospodarczego poza składem podatkowym. Kupowane rozcieńczalniki będą skażone którąkolwiek z metod opisanych w rozporządzeniu WE 3199/93. Będzie on konfekcjonowany do paleto pojemników 1000 l lub do beczek 200 1 i oferowany do sprzedaży w kraju pod własną nazwą handlową lub będzie dodawany jako półprodukt do innych wyrobów własnych. Kod CN nabywanego wewnątrzwspólnotowo lub w kraju produktu to 2207 20 00. Nabycie nie będzie dokonywane z zastosowaniem uproszczonego dokumentu towarzyszącego. Różnorodność substancji chemicznych zawartych w produkcie nie pozwala na zastosowanie go do celów innych niż przemysłowe.

W pierwszej kolejności zatem należy zauważyć, że rozcieńczalniki nabywane wewnątrzwspólnotowo lub w kraju o kodzie CN 2207 20 00, nabywane poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy są alkoholem etylowym w rozumieniu art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym.

Ponadto należy stwierdzić, że zwolnieniu z podatku akcyzowego podlega alkohol etylowy skażony w Polsce według procedury przewidzianej do stosowania we wszystkich państwach członkowskich Unii, określonej w pkt I załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 162/2013 lub według procedury przewidzianej dla Polski, określonej w pkt II ww. załącznika. Zwolnieniu od akcyzy podlega również alkohol etylowy, który jest przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego całkowicie skażony zgodnie z dodatkową procedurą skażania stosowaną wyłącznie w kraju jego wyprodukowania lub procedurą skażania stosowaną we wszystkich państwach członkowskich. Korzystanie przez podmioty ze zwolnienia skażonego alkoholu etylowego od akcyzy jest możliwie pod warunkiem prawidłowego skażenia tego alkoholu. Obowiązujące przepisy nie dopuszczają możliwości zwolnienia od akcyzy nieprawidłowo skażonego alkoholu etylowego. Z kolei metody skażania alkoholu etylowego są tak ustalane, aby po dokonaniu skażenia alkohol nie był wykorzystywany do innych celów niż przemysłowe, w tym przede wszystkim do celów spożywczych.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że nabycie alkoholu etylowego:

*   wcześniej skażonego w Polsce według procedury przewidzianej do stosowania we wszystkich państwach członkowskich Unii, określonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 162/2013 lub według procedury przewidzianej dla Polski;
*   od podmiotu zagranicznego, który to alkohol wcześniej został skażony na terytorium państwa członkowskiego zgodnie z procedurą dopuszczoną we wszystkich państwach członkowskich Unii lub dodatkowymi procedurami skażania dopuszczonymi przez państwo UE, w którym nastąpiło skażanie

\-będzie korzystało ze zwolnienia przewidzianego w przepisach art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym.

Tym samym obrót gospodarczy alkoholem etylowym skażonym zgodnie z ww. zasadami, nabywanym w Polsce będzie objęty zwolnieniem z akcyzy. Natomiast w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego skażonego zgodnie z ww. zasadami Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia z akcyzy względem tego skażonego alkoholu.

Zwolnieniu nie będzie jednak podlegał alkohol etylowy nabywany na terytorium kraju jak i nabywany wewnątrzwspólnotowo, gdy jego skażenia dokonano wg procedury zgłoszonej przez inny kraj, niż ten w którym dokonano skażenia. Jak bowiem wykazano wcześniej zastosowanie zwolnienia od akcyzy alkoholu etylowego całkowicie skażonego możliwe jest gdy jego skażenia dokonano zgodnie z dodatkową procedurą stosowaną wyłącznie w kraju jego wyprodukowania.

Tym samym gdy skażenia alkoholu etylowego pochodzącego z recyklingu (oczyszczania nie mającego wpływu na dokonane wcześniej skażenie – co wynika z opisu sprawy) nabywanego przez Wnioskodawcę na terytorium kraju, dokonano na terytorium Polski wg procedury stosowanej przez inne państwo członkowskie, taki alkohol nie będzie uznawany za alkohol całkowicie skażony dla celów zastosowania zwolnienia od akcyzy. Odpowiednio w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego alkoholu etylowego pochodzącego z recyklingu nabywanego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, skażonego na terytorium państwa członkowskiego wg receptury zgłoszonej przez inny kraj, niż ten w którym dokonano skażenia – Wnioskodawca nie będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia względem tego alkoholu.

Wynika to z faktu, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego za alkohol całkowicie skażony uznaje się alkohol skażony euroskażalnikiem lub metodą skażania zgłoszona przez państwo członkowskie, w którym nastąpiło skażenie takiego alkoholu oraz za alkohol całkowicie skażony produkowany w kraju uznaje się alkohol skażony euroskażalnikiem lub metodą skażania zgłoszoną przez Polskę.

Stosownie do powyższego Organ nie podziela przedstawionego we wniosku stanowiska Wnioskodawcy, że zwolnieniem z akcyzy może być objęty alkohol etylowy skażony którąkolwiek z metod, wskazaną w rozporządzeniu 3199/93. Nie zmienia to jednak faktu, że Wnioskodawca dokonując dalszego obrotu takim alkoholem, który nabywa poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, może dokonywać go dalej poza składem podatkowym.

Reasumując Organ nie może podzielić przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska w pełnym zakresie, gdyż pomimo, że obrót gospodarczy skażonym alkoholem etylowym, wprowadzonym wcześniej do obrotu poza składem podatkowym, nabywanym przez Wnioskodawcę może odbywać się poza składem podatkowym, to niewłaściwe jest stanowisko Wnioskodawcy, że zwolnieniu podlega alkohol skażony którąkolwiek procedurą wskazaną w rozporządzeniu komisji 3199/93.

W tym miejscu wskazać również należy, że zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 3649/92 z dnia 17 grudnia 1992 r. w sprawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego w wewnątrzwspólnotowym przepływie produktów objętych podatkiem akcyzowym, przeznaczonych do konsumpcji w Państwie Członkowskim wysyłki (Dz. U. UE. L. Nr 369 str. 17) uproszczony dokument towarzyszący jest także stosowany w przepływie wewnątrzwspólnotowym w przypadku przewozu alkoholu całkowicie denaturowanego przewidzianego w art. 27 ust. 1 lit. a dyrektywy Rady 92/83/EWG.

Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy uproszczony dokument towarzyszący to dokument, na podstawie którego przemieszcza się, w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej lub nabycia wewnątrzwspólnotowego, wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, oraz alkohol etylowy całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażania alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. Urz. WE L 288 z 23.11.1993, str. 12, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 249, z późn. zm.).

Tym samym nabycie wewnątrzwspólnotowe przedmiotowego alkoholu etylowego powinno odbywać się na podstawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego. Powyższe nie ma jednak wpływu na zastosowanie zwolnienia lub brak możliwości jego zastosowania.

Mając powyższe na uwadze, oceniając całościowo przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko, należało uznać je za nieprawidłowe

Odnośnie natomiast powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji IBPP4/443-505/12/BP należy wskazać, że została ona wydana w innym stanie prawnym tj. przed wejściem w życia rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 162/2013 zmieniającego załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażania alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.