Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.432.2025.1.DG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Brak uznania wnioskodawcy za podatnika podatku VAT w
związku ze zbyciem działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
grunty-sprzedaż gruntów
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 15 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku uznania Pana za podatnika podatku od towarów i
    usług w związku z planowaną sprzedażą gruntów. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym. Jest żonaty, ale
    posiada majątek odrębny nabyty przed małżeństwem. Wnioskodawca samodzielnie nie
    prowadzi działalności gospodarczej. Jest natomiast wspólnikiem spółki Jawnej A. z siedzibą
    w (...) zajmującej się wynajmem i zarządzaniem jej własnych nieruchomości.
    Wnioskodawca jest także komandytariuszem spółki B. sp. komandytowa z siedzibą w (...),
    zajmującej się (...). Dodatkowo jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności
    gospodarczej, Wnioskodawca jest właścicielem kilku nieruchomości komercyjnych, które
    sam wynajmuje i z tego tytułu płaci podatek dochodowy w formie ryczałtowej. Ze względu
    na obrót związany z najmem nieruchomości Wnioskodawca jest także podatnikiem
    podatku VAT i posiada nr NIP.
    Oprócz nieruchomości komercyjnych Wnioskodawca jest także właścicielem kilku
    nieruchomości, które są jego własnością osobistą, które w żaden sposób nie są związane z
    jakąkolwiek formą działalności gospodarczej w tym, które nigdy nie były wynajmowane
    przez Wnioskodawcę. Należy do nich działka budowlana, na której postawiony jest dom
    jednorodzinny zamieszkały przez Wnioskodawcę i jego rodzinę oraz druga działka
    budowlana z rozpoczętą budową domu jednorodzinnego. Wnioskodawca jest także
    współwłaścicielem, wraz z córką lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym, w
    którym mieszka jego córka.
    Dodatkowo Wnioskodawca jest właścicielem trzech działek leśnych położonych w obrębie
    ewidencyjnym (...) o nr ewidencyjnych 1, 2 i 3. Wszystkie te trzy działki nabył w 2018 r. od
    Gminy w wyniku przystąpienia do przetargu zorganizowanego przez Urząd Gminy, przy
    czym transakcja ich nabycia nie była objęta podatkiem VAT. Wnioskodawca zapłacił od niej
    podatek od czynności cywilnoprawnych.
    Działki te były atrakcyjne cenowo a nadto położone są na terenie, w którym w czasie II
    wojny światowej (...) prowadzili fabrykę amunicji. Na przyległych do nich terenach
    pozostały elementy infrastruktury i ruiny zabudowań związanych z tą fabryką. Część z nich
    jest zagospodarowana rekreacyjnie. Wnioskodawcy wydawało się, że w przyszłości może
    także i te trzy działki uda się jakoś zagospodarować rekreacyjnie.
    Pierwsza z tych działek ma powierzchnię 0,7171 ha i wpisana jest w rejestrze gruntów jako
    działka leśna. Druga z działek ma powierzchnię 2,8012 ha, z czego 0,4035 ha wpisane jest
    w rejestrze gruntów jako teren rekreacyjno-wypoczynkowy, a pozostałe 2,3995 ha jako las.
    Trzecia działka ma powierzchnię 4,7230 ha, z czego 0,1650 ha wpisane jest w rejestrze
    gruntów jako teren rekreacyjno-wypoczynkowy, a pozostałe 4,6585 ha jako las.
    Wcześniej, w tym samym trybie Wnioskodawca nabył od Gminy przyległą do ww. działek
    działkę 4 o powierzchni 7,3056 ha, którą w 2019 r. wniósł jako aport do spółki C. sp. z o.o.
    z siedzibą w (...). Wnioskodawca nadal jest udziałowcem tej spółki i jej członkiem zarządu.
    Spółka ta wynajmuje przedmiotową działkę firmie D. sp. z o.o. z siedzibą w (...), która na
    terenach przyległych prowadzi działalność rekreacyjną.
    Na działkach 1, 2 i 3 Wnioskodawca nie prowadził nigdy działalności gospodarczej. Nie
    udostępniał ich odpłatnie jakiejkolwiek osobie trzeciej. Nie są to działki ogrodzone, zatem
    istnieje na nie możliwość wstępu. Nie prowadził na nich także gospodarki leśnej w
    rozumieniu ustawy o lasach i nie uzyskiwał z niej jakichkolwiek przychodów. Nie
    dokonywał na nie także jakichkolwiek nakładów trwałych, w tym nie wznosił na nich
    jakichkolwiek obiektów lub instalacji, nie doprowadzał do nich drogi. Nie dokonywał ich
    podziału na mniejsze działki ewidencyjne. Nie występował o wydanie jakichkolwiek decyzji
    dotyczących ich jakiegokolwiek zagospodarowania, w tym decyzji budowlanych lub zmian

    planów zagospodarowania przestrzennego. Działki te w okresie od ich kupna do dnia
    dzisiejszego nie były przez Wnioskodawcę w jakikolwiek sposób zagospodarowane lub
    użytkowane.
    Zgodnie z zaświadczeniem wydanym przez Urząd Miejski z 20 lutego 2025 r., wszystkie
    trzy działki położone są w terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego miejscowości (...) z 19 czerwca 1998 r., i mają
    następujące przeznaczenie: ZM-11: P, S, KS, PB, U teren istniejących obiektów
    kubaturowych, dróg, urządzeń sieciowych przemysłu zbrojeniowego, położonych w
    obszarze lasu komunalnego gminy. Teren przeznacza się dla prowadzenia różnorodnej
    działalności gospodarczej. Możliwe jest przystosowanie obiektów dla celów
    produkcyjnych, magazynowych, hurtowni, handlu hurtowego, różnego rodzaju baz, itp.,
    zakłada się możliwość stworzenia uprzywilejowanych stref ekonomicznych. Przy
    zagospodarowaniu obiektów należy doprowadzić do pełnej sprawności urządzenia i sieci
    uzbrojenia terenu oraz układ komunikacyjny. Dopuszczalna jest rozbudowa, dobudowa i
    modernizacja obiektów istniejących oraz budowa nowych jako uzupełnienia.
    Od wszystkich trzech działek Wnioskodawca płaci podatek leśny. Jako właściciel lasu, z
    mocy przepisów ustawy o lasach, jest zobowiązany do wykonywania szeregu czynności
    faktycznych i formalnych związanych z utrzymaniem ich, w tym zabezpieczeniem ich przed
    szkodnikami. Niestety nie ma na to czasu, nie zna się na tym i nie daje sobie z tym rady.
    Mimo pierwotnych zamiarów zagospodarowania ich rekreacyjnie, nic z tego nie
    zrealizował. Dlatego też obecnie planuje sprzedać wszystkie trzy działki leśne jednocześnie
    innej osobie fizycznej, która nie prowadzi działalności gospodarczej, i która nie jest
    podatnikiem podatku VAT.
    Osoba nabywcy jest znajomym Wnioskodawcy. Jej zamiarem w przyszłości jest rzeczywiste
    zagospodarowanie tych działek na cele rekreacyjne, czyli to czego Wnioskodawca
    zaniechał.
    Przy uzgodnieniu tej transakcji Wnioskodawca nie korzysta z pomocy jakichkolwiek
    pośredników. Nie dawał nawet ogłoszeń o ich sprzedaży. Kupujący jest osobą znaną mu
    od lat i warunki transakcji uzgodnili sami bezpośrednio.
    Zwracając się do notariusza o podanie jakie muszą zgromadzić dokumenty do takiej
    transakcji, zostali poinformowani, że z art. 37a ustawy o lasach wynika, iż Skarbowi
    Państwa - (...), przysługuje prawo pierwokupu nieruchomości oznaczonych w ewidencji
    gruntów i budynków jako lasy. Dlatego też planowana transakcja zbycia tych działek musi
    być poprzedzona najpierw zawarciem notarialnej umowy warunkowej. Zawarcie umowy
    ostatecznej uzależnione będzie od tego, czy Lasy Państwowe nie skorzystają z prawa
    pierwokupu. Jeśli natomiast Lasy Państwowe skorzystają z tego prawa, to wówczas
    nastąpi sprzedaż tych działek na rzecz Skarbu Państwa, na warunkach uzgodnionych z
    dotychczasowym kupującym Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca osobiście nigdy nie dokonywał sprzedaży jakichkolwiek nieruchomości. Jak
    wskazał wyżej, jedynie w 2019 r. wniósł działkę o nr ew. 4 jako aport do spółki C. Nie ma
    także w planach dokonywać sprzedaży nieruchomości w najbliższej przyszłości. Opisaną
    wyżej transakcję traktuje jako incydentalną. Transakcje sprzedaży wykonywała natomiast
    spółka A., której Wnioskodawca jest wspólnikiem. Dotyczyły one nieruchomości
    komercyjnych.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym planowanej przez Wnioskodawcę w sferze całkowicie
    prywatnej sprzedaży gruntów wpisanych do ewidencji gruntów jako lasy i częściowo jako
    tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, przeznaczone w obowiązującym planie
    zagospodarowania terenu jako tereny pod budowę, Wnioskodawca występuje jako
    podatnik VAT, a sprzedaż tych gruntów obciążona jest takim podatkiem?
    Pana stanowisko w sprawie

    Wnioskodawca uważa, że w zakresie planowanej transakcji nie będzie występował jako
    podatnik podatku VAT i sama transakcja nie będzie obciążona takim podatkiem.
    Niewątpliwie przedmiotowe działki gruntu spełniają kryteria „terenów budowlanych” gdyż
    są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przewidującego
    możliwość ich zabudowy. Sprawa jeszcze bardziej się komplikuje przez to, że jest
    podatnikiem VAT, choć nie prowadzi działalności gospodarczej. Niemniej jednak działek
    tych nigdy nie wykorzystywał w jakikolwiek gospodarczy sposób, gdyż nie czerpał z nich
    jakichkolwiek korzyści. Nadto ich sprzedaż realizuje całkowicie w swojej prywatnej sferze,
    podobnie jakby chciał np. sprzedać nieruchomość, na której znajduje się dom obecnie
    zamieszkały przez Wnioskodawcę i jego rodzinę. Wnioskodawca uważa, że przy realizacji
    takiej transakcji nie działa w charakterze podatnika podatku VAT. Nie dokonuje takiej
    transakcji zawodowo. Jest to też jednorazowa transakcja. Mające być przedmiotem tej
    transakcji trzy działki gruntu nie były w żaden sposób przez Wnioskodawcę
    przygotowywane do sprzedaży, w tym nie dzielił ich na mniejsze działki, nie występował o
    uzyskanie na nich jakichkolwiek uprawnień na ich zagospodarowanie, i sprzedaje je w
    takim samym stanie faktycznym i prawnych jak je kupił wcześniej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych
    (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art.
    7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego,
    który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Natomiast czerpanie dochodów z ciągłego wykorzystywania składnika majątku,
    charakteryzujące się powtarzalnością lub długim okresem trwania wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006r. s. 1 ze zm.):
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren
      budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.

    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie dokonanie przed sprzedażą podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich
    przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do

    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy z tytułu transakcji sprzedaży działek nr 1, 2 i 3
    będzie Pan działał jako podatnik podatku od towarów i usług.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży opisanych
    działek w sensie prawnym brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana za podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z przedstawionego opisu
    sprawy nie wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Z opisu sprawy wynika bowiem, że jest Pan właścicielem trzech działek leśnych o nr 1, 2 i
    3. Wszystkie te trzy działki nabył Pan w 2018 r. od Gminy w wyniku przystąpienia do
    przetargu zorganizowanego przez Urząd Gminy, przy czym transakcja ich nabycia nie była
    objęta podatkiem VAT. Zapłacił Pan od niej podatek od czynności cywilnoprawnych. Działki
    te były atrakcyjne cenowo. Część z nich jest zagospodarowana rekreacyjnie.
    Na działkach 1, 2 i 3 nie prowadził Pan nigdy działalności gospodarczej. Nie udostępniał
    ich odpłatnie jakiejkolwiek osobie trzeciej. Nie są to działki ogrodzone, zatem istnieje na
    nie możliwość wstępu. Nie prowadził Pan na nich także gospodarki leśnej w rozumieniu
    ustawy o lasach i nie uzyskiwał z niej jakichkolwiek przychodów. Nie dokonywał Pan na nie
    także jakichkolwiek nakładów trwałych, w tym nie wznosił na nich jakichkolwiek obiektów
    lub instalacji, nie doprowadzał do nich drogi. Nie dokonywał ich podziału na mniejsze
    działki ewidencyjne. Nie występował o wydanie jakichkolwiek decyzji dotyczących ich
    jakiegokolwiek zagospodarowania, w tym decyzji budowlanych lub zmian planów
    zagospodarowania przestrzennego. Działki te w okresie od ich kupna do dnia dzisiejszego
    nie były przez Pana w jakikolwiek sposób zagospodarowane lub użytkowane. Nabywca
    jest Pana znajomym. Przy uzgodnieniu tej transakcji nie korzysta Pan z pomocy
    jakichkolwiek pośredników. Nie dawał Pan ogłoszeń o ich sprzedaży.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    opisanych działek nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż
    tych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Dokonując sprzedaży działek, będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak tego

    statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 cyt.
    ustawy, w zakresie sprzedaży działek, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży opisanych we wniosku działek będzie Pan
    korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż opisanych działek nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Pana stanowisko jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia
    przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność. W przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Należy zaznaczyć, że zakres przedmiotowy wniosku wyznacza pytanie przedstawione
    przez Wnioskodawcę. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy
    będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania). Inne kwestie nieobjęte pytaniem, nie
    zostały rozpatrzone w interpretacji.
    W związku z tym, że należna wpłata od niniejszego wniosku wynosi 40,00 zł, kwota 80,00 zł
    jest wpłatą nienależną, zatem stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji
    podatkowej i zostanie zwrócona, zgodnie z Pana dyspozycją, przekazem pocztowym na
    wskazany adres.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.