Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.874.2024.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Zaniechanie poboru podatku do kwot wypłaconych na
podstawie ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
ugody-ugoda sądowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 4 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami, które wpłynęły 15 stycznia 2025 r. i 20 stycznia
    2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni od kilkunastu lat przebywa na stałe na terenie Wielkiej Brytanii.
    Wnioskodawczyni zawarła umowę kredytu we frankach w celu sfinansowania zakupu
    mieszkania na cele prywatne. W ramach umowy kredytowej Wnioskodawczyni spłaciła na
    rzecz Banku kwotę ... zł ... gr. W związku z nieważnością umowy kredytowej świadczenia
    wpłacone przez strony powinny być zwrócone. W następstwie zawarcia umowy kredytu
    Wnioskodawczyni otrzymała od Banku kwotę ... zł ... gr. Wobec nieważności umowy,
    Wnioskodawczyni ma roszczenie do Banku o zwrot nadpłaconej kwoty ponad
    udostępniony kapitał, wynoszącej ... zł ... gr. Wnioskodawczyni wniosła powództwo o
    ustalenie nieważności umowy kredytu i zasądzenie zwrotu nadpłaconej kwoty, tzn. różnicy
    między kwotą otrzymaną od Banku, a kwotą wpłaconą przez Nią w czasie trwania umowy.
    Odsetki ustawowe za opóźnienie należne od tej kwoty na dzień sporządzenia wniosku
    wynoszą ok. ... zł ... gr. Sprawa jest rozpoznawana przez Sąd Okręgowy w ..., sygn. akt ....
    Postępowanie to nie jest jeszcze zakończone.
    Strony podjęły negocjacje ugodowe w toku procesu. Pozwany Bank zaproponował
    zawarcie ugody, na mocy której, zobowiąże się do zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni
    kwoty ... zł tytułem zwrotu części nadpłaconego kapitału, połowy uiszczonej opłaty
    sądowej od pozwu w wysokości ... zł i poniesionych kosztów wynagrodzenia pełnomocnika
    Wnioskodawczyni – w całości. Powódka zrzekłaby się w ramach ugody dochodzenia
    zwrotu pozostałej części kapitału, odsetek ustawowych za opóźnienie w całości i połowy
    opłaty sądowej od pozwu. Ugoda nie została zawarta, obecnie strony ustaliły tylko treść
    przyszłej ugody. Na tle powyższego stanu faktycznego pojawiło się pytanie, czy w razie
    zawarcia ugody tej treści, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku
    dochodowego.
    W analogicznej sprawie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację
    korzystną dla kredytobiorcy z 1 sierpnia 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ. W
    treści tej interpretacji napisano m.in., że: „Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli
    przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f
    nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust.
    1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez
    osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze
    źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11
    ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można
    również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik - czy to na skutek otrzymania

    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów - uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z
    poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem
    przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 - inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”,
    wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma
    przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w
    przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy
    mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.”
    Jak uzasadniono dalej: „Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji
    kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z
    przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na
    warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z
    odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).”
    Organ konkluduje swoje wywody stwierdzeniem, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o
    charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego. W związku z tym, że
    zasądzone na podstawie wyroku świadczenia mają charakter zwrotny, nie mogą być
    uznane za przychody.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że na chwilę zawarcia ugody (lub
    rozstrzygnięcia sądowego):
      - będzie mieć miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii dla celów podatkowych (tzw.
        rezydencję podatkową),
      - będzie miała powiązania osobiste oraz majątkowe tylko z Wielką Brytanią, ponieważ
        mieszka w niej na stałe,
      - ośrodkiem interesów życiowych Wnioskodawczyni będzie w całości Wielka Brytania.
    Wnioskodawczyni ma certyfikat rezydencji podatkowej w Wielkiej Brytanii i będzie go
    posiadać w chwili zawarcia ugody.
    Umowa kredytu została zawarta w dniu 1 maja 2008 r. Wnioskodawczyni była jedynym
    kredytobiorcą, który zawarł umowę z bankiem. Umowa kredytu frankowego jest nieważna
    z uwagi na zastosowanie przez bank klauzul niedozwolonych, które rażąco naruszyły
    interesy Wnioskodawczyni. Postanowienia te opierały się na stosowaniu niekorzystnego
    dla kredytobiorców mechanizmu przeliczenia świadczeń w ramach tej umowy z PLN na
    CHF i na odwrót.

    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy ww. kredyt został udzielony przez podmiot, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów?”, Wnioskodawczyni odpowiedziała: tak, kredytu
    udzielił ... S.A.
    Umowa kredytu została zawarta w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych (jednego
    gospodarstwa domowego) Wnioskodawczyni. Prawo odrębnej własności nieruchomości –
    lokalu nr ... w budynku w ... przy ul. ... – zostało nabyte na mocy aktu notarialnego w dniu
    ... lutego 2008 r., Rep. A nr ... .
    Wierzytelność banku z tytułu zawartej umowy kredytu została zabezpieczona przez
    ustanowienie na zakupionej nieruchomości dwóch hipotek na rzecz kredytobiorcy:
    hipoteki umownej zwykłej na zabezpieczenie roszczenia głównego, oraz hipoteki umownej
    kaucyjnej na zabezpieczenie roszczeń o odsetki i koszty kredytu.
    Lokal nabyty przez Wnioskodawczynię był przez Nią zamieszkiwany od chwili nabycia do
    czasu jego sprzedaży w dniu ... 2020 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr ... .
    Umowa kredytu została zawarta w celu sfinansowania zakupu lokalu, który był
    przeznaczony na cele mieszkaniowe.
    Trudno określić, kiedy dojdzie do zawarcia ugody. Rozmowy ugodowe trwają około roku.
    W ramach ugody strony wstępnie ustaliły, że na rzecz Wnioskodawczyni zostanie
    wypłacona kwota ... zł tytułem zwrotu środków wpłaconych przez Nią w trakcie
    wykonywania nieważnej umowy kredytu, ponadto połowa uiszczonej przez
    Wnioskodawczynię opłaty sądowej od pozwu w wysokości ... zł i kwota odpowiadająca
    kosztom zastępstwa procesowego poniesionym przez Wnioskodawczynię.
    Kwoty, jakie Wnioskodawczyni ma otrzymać w ramach ugody z tytułu zwrotu kosztów
    zastępstwa procesowego i opłaty sądowej, zostały faktycznie przez Nią poniesione i nie
    będą przewyższać rzeczywiście poniesionych przez Nią wydatków z tego tytułu.
    Wnioskodawczyni nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r., poz. 592).
    Kredyt został całkowicie spłacony w dniu ... 2020 r.
    Pytania
      1) Czy w stosunku do Wnioskodawczyni znajdują zastosowanie polskie przepisy prawa
        podatkowego w odniesieniu do świadczeń, jakie mogą być uzyskane w wyniku
        zawarcia powyższej ugody?
      2) Czy świadczenie, które Wnioskodawczyni uzyska w wyniku zawarcia ugody z
        bankiem, mającej na celu uzyskanie zwrotu części kwot nienależnie wpłaconych z
        tytułu nieważnej umowy o kredyt frankowy, podlega opodatkowaniu podatkiem
        dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Wnioskodawczyni uważa, że w Jej sprawie znajduje zastosowanie prawo polskie.
    Ewentualne daniny publiczne powinny być odprowadzone do polskich organów
    podatkowych, mimo przebywania na stałe poza granicami kraju. Podkreślenia wymaga, że
    zdarzenie, które mogłoby w razie odmiennej odpowiedzi na pytanie drugie rodzić
    obowiązek podatkowy, powstałoby w związku z czynnością prawną dokonaną przez
    podmioty mające siedzibę w Polsce, podlegającą prawu polskiemu oraz związaną z inną,

    wcześniej dokonaną czynnością prawną również podlegającą prawu polskiemu. Ponadto,
    pozostawałoby ono w związku z postępowaniem toczącym się przed polskim sądem.
    Wnioskodawczyni uważa, że kwoty, które zostaną Jej wypłacone w wykonaniu ugody
    zawartej z Bankiem o zwrot części nadpłaconego kapitału uiszczonego w trakcie trwania
    umowy kredytu frankowego, połowy opłaty sądowej od pozwu oraz całego zapłaconego
    wynagrodzenia adwokackiego jej pełnomocnika procesowego z tytułu prowadzenia
    postępowania sądowego, nie są przychodem i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wypłacona kwota nie spowoduje wzrostu majątku Wnioskodawczyni, lecz jedynie będzie
    stanowić zwrot części uiszczonego nienależnie (bez podstawy prawnej) na rzecz Banku
    świadczenia. Kwota ta będzie stanowić tylko ekwiwalent części poniesionych z majątku
    Wnioskodawczyni wydatków w związku z wykonywaniem nieważnej umowy kredytu
    frankowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.) o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Jak wynika z art. 3 ust. 2b ww. ustawy:
    Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
    1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku
      służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy,
      bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
    2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
      względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
    3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym
      poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

    4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej
      nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek
      praw do takiej nieruchomości;
    5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących
      papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane
      ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
    5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
      uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
      obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
      uczestnictwa;
    6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w
      spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym,
      instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym
      charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów
      (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej
      50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu
      inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
    6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
    7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
    8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy analizowany warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną
    od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Jak stanowi art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych

    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi
    konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10
    ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Z opisu sprawy m.in. wynika, że ... maja 2008 r. zawarła Pani z ... S.A umowę kredytu we
    frankach w celu sfinansowania zakupu mieszkania na cele prywatne. Ma Pani roszczenie
    do Banku o zwrot nadpłaconej kwoty ponad udostępniony kapitał. Wniosła Pani
    powództwo o ustalenie nieważności umowy kredytu i zasądzenie zwrotu nadpłaconej
    kwoty, tzn. różnicy między kwotą otrzymaną od Banku, a kwotą wpłaconą przez Nią w
    czasie trwania umowy. Sprawa jest rozpoznawana przez Sąd Okręgowy. Postępowanie to
    nie jest jeszcze zakończone. Strony podjęły negocjacje ugodowe w toku procesu. Pozwany

    Bank zaproponował zawarcie ugody, na mocy której zobowiąże się do zapłaty na Pani
    rzecz kwoty ... zł tytułem zwrotu części nadpłaconego kapitału, połowy uiszczonej opłaty
    sądowej od pozwu w wysokości ... zł i poniesionych kosztów wynagrodzenia Pani
    pełnomocnika – w całości. Pani zrzekłaby się w ramach ugody dochodzenia zwrotu
    pozostałej części kapitału, odsetek ustawowych za opóźnienie w całości i połowy opłaty
    sądowej od pozwu. Ugoda nie została zawarta, obecnie strony ustaliły tylko treść przyszłej
    ugody.
    Ma Pani certyfikat rezydencji podatkowej w Wielkiej Brytanii i będzie go posiadać w chwili
    zawarcia ugody. Na chwilę zawarcia ugody (lub rozstrzygnięcia sądowego):
      - będzie Pani mieć miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii dla celów podatkowych
        (tzw. rezydencję podatkową),
      - będzie Pani miała powiązania osobiste oraz majątkowe tylko z Wielką Brytanią,
        ponieważ mieszka w niej na stałe,
      - Pani ośrodkiem interesów życiowych będzie w całości Wielka Brytania.
    Umowa kredytu została zawarta w dniu ... maja 2008 r. Była Pani jedynym kredytobiorcą,
    który zawarł umowę z bankiem. Umowa kredytu frankowego jest nieważna z uwagi na
    zastosowanie przez bank klauzul niedozwolonych, które rażąco naruszyły Pani interesy.
    Umowa kredytu została zawarta w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Pani
    jednego gospodarstwa domowego (prawo odrębnej własności nieruchomości – lokalu nr
    ... w budynku przy ul. ... w ...). Prawo odrębnej własności nieruchomości zostało nabyte na
    mocy aktu notarialnego w dniu ... 2008 r. Wierzytelność banku z tytułu zawartej umowy
    kredytu została zabezpieczona przez ustanowienie na zakupionej nieruchomości dwóch
    hipotek na rzecz kredytobiorcy: hipoteki umownej zwykłej na zabezpieczenie roszczenia
    głównego, oraz hipoteki umownej kaucyjnej na zabezpieczenie roszczeń o odsetki i koszty
    kredytu. Lokal nabyty przez Panią był przez Panią zamieszkiwany od chwili nabycia do
    czasu jego sprzedaży w dniu ... 2020 r. na podstawie aktu notarialnego. Umowa kredytu
    została zawarta w celu sfinansowania zakupu lokalu, który był przeznaczony na cele
    mieszkaniowe. Trudno określić, kiedy dojdzie do zawarcia ugody. Rozmowy ugodowe
    trwają około roku. W ramach ugody strony wstępnie ustaliły, że na Pani rzecz zostanie
    wypłacona kwota tytułem zwrotu środków wpłaconych przez Panią w trakcie wykonywania
    nieważnej umowy kredytu, ponadto połowa uiszczonej przez Panią opłaty sądowej od
    pozwu i kwota odpowiadająca kosztom zastępstwa procesowego poniesionym przez
    Panią. Kwoty, jakie Pani ma otrzymać w ramach ugody z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa
    procesowego i opłaty sądowej, zostały faktycznie przez Panią poniesione i nie będą
    przewyższać rzeczywiście poniesionych wydatków z tego tytułu. Nie korzystała Pani z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu
    mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r., poz. 592). Kredyt został całkowicie spłacony w dniu 10 stycznia 2020 r.
    Posiada Pani miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii i na chwilę zawarcia ugody (lub
    rozstrzygnięcia sądowego) będzie Pani:
      - mieć miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii dla celów podatkowych (tzw.
        rezydencję podatkową),
      - miała powiązania osobiste oraz majątkowe tylko z Wielką Brytanią, ponieważ mieszka
        w niej na stałe,
      - ośrodkiem interesów życiowych Wnioskodawczyni będzie w całości Wielka Brytania,
    w Polsce posiada i posiadać Pani będzie ograniczony obowiązek podatkowy.

    Zatem, kwestie opodatkowania dochodów uzyskanych w związku z planowanym
    zawarciem ugody, o którym mowa we wniosku należy rozpatrywać z uwzględnieniem
    Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej
    Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i
    zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od
    zysków majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr
    250, poz. 1840), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki
    traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
    opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r.,
    podpisaną w Paryżu dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. Konwencji:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według
      prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo
      inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz
      jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie
      obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że
      osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej:
      Części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w
      wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane
      przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,
      które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej
      Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
    W myśl art. 21 ust. 2 Konwencji:
      Postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do dochodu, nie
      będącego dochodem z majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 ustęp 2
      niniejszej Konwencji, jeżeli osoba osiągająca taki dochód, posiadająca miejsce
      zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim
      Umawiającym się Państwie działalność poprzez zakład w nim położony i gdy prawo
      lub majątek, z tytułu których dochód jest wypłacany, są faktycznie związane z
      działalnością takiego zakładu. W takim przypadku, stosuje się postanowienia
      artykułu 7 niniejszej Konwencji.
    Przytoczone przepisy wskazują, że podatnik, który uzyskuje przychód z innych źródeł i
    posiada miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, podlega z tego tytułu opodatkowaniu
    tylko w kraju miejsca zamieszkania, a więc w Wielkiej Brytanii.
    Przenosząc powyższe na grunt opisanej sprawy stwierdzić należy, że w związku z tym, że
    posiada Pani i będzie posiadać miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, to wskazane
    świadczenia jakie uzyska Pani w wyniku zawarcia ugody z bankiem (z tytułu zwrotu części
    nadpłaconego kapitału, połowy uiszczonej opłaty sądowej od pozwu, całych poniesionych
    kosztów wynagrodzenia pełnomocnika), podlegać będą opodatkowaniu tylko w tym
    państwie, tj. Wielkiej Brytanii. Tym samym, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym w Polsce.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazać należy, że
    zapadła ona w indywidualnej sprawie, i nie jest wiążąca dla organu wydającego niniejszą
    interpretację, ponadto zapadła w odmiennym stanie faktycznym. Interpretacje organów
    podatkowych wydawane są w indywidualnych sprawach podatników na podstawie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez podatnika. Powołana
    interpretacja nie stanowi źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc zawartego w
    niej stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy.
    Każdą sprawę tutejszy Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie w odniesieniu
    do przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.