Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-777/12-4/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-13
Teza: opodatkowanie wewnątrzwspólnotowej dostawy nowego środka transportu – warunki uprawniające do opodatkowania transakcji 0% stawką podatku, wystawienie dokumentu VAT-22
Słowa kluczowe: deklaracje; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; faktura-korekta faktury; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; transport-środek transportu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 16; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 27.07.2012 r. (data wpływu 02.08.2012 r.), uzupełnionym w dniu 05.11.2012 r. (data wpływu 07.11.2012 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 24.10.2012 r. (skutecznie doręczone w dniu 30.10.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy nowego środka transportu

*   w części dotyczącej korekty faktury i opodatkowania transakcji 0% stawką podatku - **jest nieprawidłowe,**
*   w części dotyczącej wystawienia dokumentu VAT-22 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.08.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy nowego środka transportu. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 31.10.2012 r., złożonym w dniu 05.11.2012r. (data wpływu 07.11.2012 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-777/12-2/KT z dnia 24.10.2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 03.08.2011 r. Spółka C. dokonała sprzedaży nowego środka transportu dla osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, zamieszkałej w Belgii, ze stawką krajową 23%.

Na fakturze zaznaczono, że samochód przeznaczony jest do wywozu. Nabywca nie złożył Spółce oświadczenia o wywozie samochodu w ciągu 14 dni od dnia nabycia, nie został również wystawiony dokument wywozu VAT-22. Spółka nie wiedziała, w jakim terminie samochód wyjedzie z kraju.

W dniu 26 lipca 2012 r. do Spółki zgłosił się nabywca samochodu z prośbą o zwrot VAT - złożył stosowne oświadczenie, że dokonał wywozu samochodu niezwłocznie po otrzymaniu próbnych numerów rejestracyjnych w dniu 19.08.2011 r. Nabywca przedstawił ponadto Spółce decyzję Federalnego Urzędu ds. Finansów określającą kwotę VAT należnego od nabycia tego samochodu oraz potwierdzenie zapłaty tego podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w zaistniałej sytuacji Spółka może skorygować fakturę wystawioną z 23% VAT i uznać, że jest to wewnątrzwspólnotowa dostawa towaru (nowego środka transportu) opodatkowana stawką 0%? Czy w dacie korekty Spółka powinna wystawić dokument wywozu VAT-22?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Spółka uważa, że faktycznie doszło do dostawy nowego środka transportu - dysponuje oświadczeniem nabywcy, że samochód z Polski wyjechał w dniu 19.08.2011 r., oraz dowodami zapłaty VAT od jego nabycia w Belgii drugi raz.

Ponadto, w uzupełnieniu do wniosku z dnia 31.10.2012 r. (data wpływu 07.11.2012 r.), Wnioskodawca stwierdził, iż, Jego zdaniem, powinien wystawić korektę faktury sprzedaży z dniem wystawienia faktury pierwotnej i zamiast podatku 23% wykazać w niej podatek 0%, uznając, że doszło do wewnątrzwspólnotowej dostawy nowego środka transportu.

Spółka jest też zdania, że nie powinna wystawiać deklaracji VAT-22, gdyż samochód wyjechał już z Polski bez tego dokumentu i został zarejestrowany i opodatkowany podatkiem od wartości dodanej w Belgii.

W załączeniu Spółka przekazuje ksera: faktury sprzedaży, oświadczenia nabywcy o wywozie, decyzji o wymiarze belgijskiego podatku od wartości dodanej, pokwitowania o uiszczeniu podatku od wartości dodanej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe – w części dotyczącej korekty faktury i opodatkowania transakcji 0% stawką podatku – oraz za prawidłowe – w zakresie obowiązku wystawienia dokumentu VAT-22.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Ponadto, z art. 16 ustawy wynika, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, niebędące podatnikami, o których mowa w art. 15, jeżeli dokonują wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu, w przypadku gdy okoliczności nie wskazują na zamiar wykonywania tej czynności w sposób częstotliwy.

Natomiast, zgodnie z art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o nowych środkach transportu – rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6.000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.

Z wniosku wynika, że w dniu 03.08.2011 r. Spółka dokonała sprzedaży nowego środka transportu (samochodu) przeznaczonego do wywozu osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, zamieszkałej w Belgii. Należy zatem uznać, w świetle powołanych przepisów, że doszło do opodatkowanej podatkiem od towarów i usług transakcji dostawy nowego środka transportu w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy (z Polski do Belgii).

Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie, jak wynika z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.

Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Przepis art. 42 ust. 3 ustawy stanowi, iż dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1.  dokumenty przewozowe otrzymane przez przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towaru z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2.  kopia faktury,
3.  specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,

\- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

W myśl art. 42 ust. 5 ustawy, w przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez użycia innego środka transportu (przewozowego), podatnik, oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową identyfikację podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz nowego środka transportu, w szczególności:

1.  dane dotyczące podatnika i nabywcy,
2.  dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy środek transportu,
3.  datę dostawy,
4.  podpisy podatnika i nabywcy,
5.  oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju w terminie 14 dni od dnia dostawy,
6.  pouczenie nabywcy o skutkach niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w pkt 5

\- zwany dalej „dokumentem wywozu”.

Wzór ww. dokumentu (formularz VAT-22) stanowi załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26.06.2012 r. (Dz.U. z 2012 r. poz. 767) w sprawie określenia wzoru dokumentu potwierdzającego wywóz przez nabywcę nowego środka transportu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego państwa członkowskiego, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w przepisie art. 42 ust. 16 ustawy.

Powyższe rozporządzenie zastąpiło rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21.04.2004 r. sprawie określenia wzoru dokumentu potwierdzającego wywóz przez nabywcę nowego środka transportu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego państwa członkowskiego (Dz.U. Nr 84, poz. 783).

Zgodnie z art. 42 ust. 8 ustawy, w przypadku przekroczenia terminu, o którym mowa w ust. 5 pkt 5, nabywca nowego środka transportu jest obowiązany pierwszego dnia po upływie tego terminu do zapłaty podatku od dokonanej na jego rzecz dostawy tego środka transportu.

Obowiązek, o którym mowa powyżej, wynika z art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy, w myśl którego podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, obowiązane do zapłaty podatku na podstawie art. 42 ust. 8 lub ust. 10.

Stosownie do art. 42 ust. 9 ustawy, kwotę podatku zapłaconego zgodnie z ust. 8 zwraca się na wniosek nabywcy nowego środka transportu, w przypadku gdy nowy środek transportu zostanie wywieziony na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i tam zostanie zarejestrowany, jeżeli podlega obowiązkowi rejestracji, przy czym nabywca ma obowiązek udowodnić na podstawie posiadanych dokumentów wywóz tego środka transportu i jego zarejestrowanie. Podatek zwraca urząd skarbowy, który pobrał ten podatek.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że wywóz z terytorium kraju nowego środka transportu w wyniku dostawy wewnątrzwspólnotowej może podlegać opodatkowaniu stawką 0%, pod warunkiem m.in. udokumentowania tego faktu poprzez wystawiony „dokument wywozu”, zawierający oświadczenie nabywcy, iż dokona on wywozu nowego środka transportu poza terytorium kraju w terminie 14 dni od dnia dokonania dostawy (sprzedaży ww. środka na jego rzecz).

Niewypełnienie tego warunku (przekroczenie 14-dniowego terminu na wywóz od dnia dostawy) powoduje obowiązek zapłaty przez nabywcę nowego środka transportu podatku od towarów i usług od tej transakcji według podstawowej stawki. Zatem tylko w takim przypadku przysługuje nabywcy zwrot zapłaconego przez niego podatku (przez nabywcę, a nie przez dostawcę) na podstawie zasad wynikających z ww. przepisu art. 42 ust. 9 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że taka sytuacja nie wystąpiła.

Spółka wskazała, iż w dniu 03.08.2011 r. dokonała sprzedaży nowego środka transportu osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, zamieszkałej w Belgii, ze stawką krajową 23%. Na fakturze zaznaczono, że samochód przeznaczony jest do wywozu. Nabywca nie złożył Spółce oświadczenia o wywozie samochodu w ciągu 14 dni od dnia nabycia, nie został również wystawiony dokument wywozu VAT-22. Spółka nie wiedziała, w jakim terminie samochód wyjedzie z kraju.

W dniu 26 lipca 2012 r. do Spółki zgłosił się nabywca samochodu z prośbą o zwrot VAT - złożył oświadczenie, że dokonał wywozu samochodu w dniu 19.08.2011 r. i potwierdził, że pojazd został zarejestrowany i opodatkowany podatkiem od wartości dodanej w Belgii.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy w zaistniałej sytuacji może On skorygować wystawioną fakturę VAT i uznać, że wystąpiła wewnątrzwspólnotowa dostawa nowego środka transportu opodatkowana stawką 0%, a także, czy w dacie korekty powinien wystawić dokument wywozu VAT-22.

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien On skorygować wystawioną w momencie sprzedaży fakturę i zamiast podatku 23% wykazać w niej podatek 0%, z uwagi na to, że doszło do wewnątrzwspólnotowej dostawy nowego środka transportu opodatkowanej po raz drugi podatkiem od wartości dodanej w Belgii.

Z tym twierdzeniem nie sposób się zgodzić. Odnosząc bowiem cytowane przepisy do sytuacji przedstawionej we wniosku należy zauważyć, iż dostawa opisanego nowego środka transportu zasadnie została opodatkowana podstawową stawką podatku od towarów i usług. Sprzedawca (Wnioskodawca) nie mógł bowiem zastosować 0% stawki z uwagi na fakt, iż nie posiadał informacji (brak oświadczenia nabywcy), że środek ten będzie (i kiedy) wywieziony poza terytorium kraju, nie było zatem podstaw m.in. do wystawienia przez Niego dokumentu wywozu, o którym mowa w cyt. art. 42 ust. 5 ustawy.

Była to zatem dostawa krajowa, opodatkowana, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, 23% stawką podatku od towarów i usług.

Ponieważ podatek od towarów i usług nie został zapłacony (przez nabywcę) na terytorium kraju na podstawie art. 42 ust. 8 ustawy, a na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy (przez dokonującego dostawy), nie przysługuje nabywcy jego zwrot na podstawie uregulowań art. 42 ust. 9 ustawy ani na podstawie innych przepisów.

Powyższej sytuacji nie można bowiem uznać za podwójne opodatkowanie tego samego nowego środka transportu.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż art. 42 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług jest implementacją zapisów art. 138 ust. 2 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 2006. 347. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, zgodnie z którym, poza dostawami, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: dostawy nowych środków transportu wysyłanych lub transportowanych do nabywcy do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium danego państwa, ale na terytorium Wspólnoty, przez sprzedawcę, przez nabywcę lub na ich rzecz, dla podatników lub osób prawnych niebędących podatnikami, w przypadku których wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów nie podlegają opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 3 ust. 1, lub na rzecz każdej innej osoby niebędącej podatnikiem.

Natomiast zgodnie z art. 2 obowiązującego od dnia 1 lipca 2011 r. Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 77, str. 1), zwanego dalej Rozporządzeniem, następujące transakcje nie są transakcjami wewnątrzwspólnotowego nabycia w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE:

1.  przemieszczenie nowego środka transportu przez osobę niebędącą podatnikiem przy zmianie miejsca zamieszkania, pod warunkiem że w momencie dostawy nie mogło być zastosowane zwolnienie przewidziane w art. 138 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE;
2.  powrotne przemieszczenie przez osobę niebędącą podatnikiem nowego środka transportu do państwa członkowskiego, z którego ten środek transportu został jej pierwotnie dostarczony przy zastosowaniu zwolnienia przewidzianego w art. 138 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE.

Jak wskazano powyżej, niniejszy artykuł Dyrektywy został zaimplementowany do ustawy o podatku od towarów i usług poprzez treść art. 42, w którym, przy spełnieniu określonych warunków, ustawodawca przewidział względem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawkę podatku 0% (będącej odpowiednikiem występującego w Dyrektywie zwolnienia od podatku z prawem do odliczenia).

Mimo zatem faktu, iż Wnioskodawca dokonał dostawy nowego środka transportu z przeznaczeniem do wywozu przez nabywcę na terytorium innego państwa członkowskiego (Belgii), nie wystawienie dokumentu wywozu, o którym mowa w art. 42 ust. 5 ustawy i nie złożenie przez nabywcę oświadczenia, o którym mowa w pkt 5 tego przepisu (tj. o zamiarze wywozu pojazdu w terminie 14 dni od dnia dostawy), skutkowało obowiązkiem naliczenia podatku od towarów i usług od tej transakcji wg podstawowej stawki i jego zapłatą.

Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca, nabywca pojazdu dokonał jego wywozu w dniu 19.08.2011 r., a więc po upływie 14 dni od daty nabycia.

Powyższe wskazuje, że warunki do zastosowania 0% stawki podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy nowego środka transportu nie zostały spełnione.

W opisanej sytuacji zachodzi przesłanka, o której mowa w ww. art. 2 Rozporządzenia, tj. w momencie dostawy nie mogło być zastosowane zwolnienie przewidziane w art. 138 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE (odpowiednio – stawka 0% na podstawie przepisów art. 42 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług).

Stosownie do przepisu art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15 są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust.1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68, poz. 360), zwanego dalej rozporządzeniem. Przepisy rozporządzenia wymieniają również przypadki, w których wystawia się fakturę korygującą.

Stosownie do zapisu § 13 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Z kolei, w myśl § 14 ust. 1 rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Faktura korygująca – stosownie do zapisu § 14 ust. 3 rozporządzenia – wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.

Przepisy § 5 ust. 5-7, § 7 i § 13 ust. 5 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących – § 14 ust. 4 rozporządzenia.

W przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wynikających z ww. przepisów, nie ma zatem podstaw do dokonania korekty faktury wystawionej przez Wnioskodawcę z tytułu opisanej dostawy nowego środka transportu i rozliczenia tej transakcji jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów opodatkowanej 0% stawką podatku VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest nieprawidłowe.

Jednocześnie, z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskodawcy, iż nie ma On obowiązku w zaistniałej sytuacji wystawiać dokumentu VAT-22, należy uznać za prawidłowe.

Zaznaczyć trzeba, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena własnego stanowiska Wnioskodawcy, dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Wyczerpujący opis tego stanu faktycznego powinien wynikać, zgodnie z cyt. art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów. Organ wydający interpretację nie przeprowadza bowiem postępowania dowodowego, nie jest więc uprawniony do badania i oceny załączonych do wniosku dokumentów, w związku z tym nie mogą być one przedmiotem merytorycznej analizy w niniejszej sprawie.

Ponadto, zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Z powyższego wynika, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Stąd też, interpretacja indywidualna wydana dla Wnioskodawcy nie może rozstrzygać kwestii odnoszących się do obowiązków czy też uprawnień w zakresie podatków Jego kontrahentów. Zatem, niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla nabywcy samochodu w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.