Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.593.2019.2.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-10
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych usług budowlanych świadczonych przez Podwykonawców zastępczych oraz materiałów budowlanych powierzonych Podwykonawcom zastępczym
Słowa kluczowe: materiały; obciążenia-odwrotne obciążenie; odliczenia-prawo do odliczenia; odszkodowania; opodatkowanie; podwykonawstwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 października 2019 r. (data wpływu 4 października 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 grudnia 2019 r. (data wpływu 17 grudnia 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych usług budowlanych świadczonych przez Podwykonawców zastępczych oraz materiałów budowlanych powierzonych Podwykonawcom zastępczym **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 października 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych usług budowlanych świadczonych przez Podwykonawców zastępczych oraz materiałów budowlanych powierzonych Podwykonawcom zastępczym.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 grudnia 2019 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w … (dalej: Wnioskodawca, … lub Spółka) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka działa w branży budowlanej, realizując samodzielnie lub we współpracy z innymi podmiotami projekty budowlane.

Działając na zlecenie A S.A. (dalej: Zamawiający) Spółka w dniu 24.11.2014 r. zawarła umowę na roboty budowlane nr …/2014 (dalej: Umowa) z B S.A. z siedzibą w ….. (dalej: Podwykonawca). W ramach umowy Wnioskodawca zlecił Podwykonawcy do wykonania roboty, polegające na wykonaniu izolacji termicznej Kanałów spalin dla kotłów K3 i K4 wewnątrz Elektrociepłowni …, zgodnie z dokumentacją techniczną oraz wymogami Zamawiającego. W ramach realizowanej Umowy Podwykonawca zobowiązał się w szczególności do wykonania przedmiotu umowy zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, zasadami wiedzy technicznej i przepisami prawa.

Podwykonawca jest odpowiedzialny względem Spółki, jeżeli wykonany przedmiot umowy ma wady zmniejszające jego wartość lub użyteczność, powstałe z przyczyn, za które odpowiada. Jednocześnie Podwykonawca odpowiada z tytułu rękojmi za wady fizyczne przedmiotu umowy istniejące w czasie dokonywania odbioru oraz za wady powstałe po odbiorze, lecz z przyczyn tkwiących w przedmiocie odbioru. Na roboty objęte niniejszą umową Podwykonawca udzielił Spółce gwarancji. Gwarancja jakości i rękojmia za wady wynosi w zakresie robót technologicznych 61 miesięcy licząc od daty protokołu przekazania do eksploatacji danego etapu robót – przez Inwestora. W okresie gwarancyjnym Podwykonawca zobowiązał się do bezpłatnego usunięcia usterek powstałych z przyczyn zawinionych przez Podwykonawcę, w terminie ustalonym ze Spółką. Wnioskodawca wykonując uprawnienia z tytułu gwarancji i rękojmi może zażądać od Podwykonawcy bezpłatnego usunięcia wad w wyznaczonym terminie, bez względu na wysokość związanych z tym kosztów. W tym celu wezwie Podwykonawcę pisemnie, wskazując zakres i rozmiar koniecznych do usunięcia wad. Umowa stanowi, że jeżeli Podwykonawca nie usunie wad w wyznaczonym terminie, Spółka może usunąć te wady we własnym zakresie lub przy pomocy osoby trzeciej. Kosztami tej pracy będzie obciążony Podwykonawca w wysokości: koszt pracy plus narzut w wysokości 5% wartości prac naprawczych. W przypadku niedokonania przez Podwykonawcę w wyznaczonym terminie zwrotu kosztów usunięcia wad, zostaną one pokryte z zabezpieczenia ustalonego na okres rękojmi i gwarancji. Jeżeli koszt usunięcia wad przekroczy kwotę zabezpieczenia, Spółka zastrzegła sobie prawo dochodzenia powstałej różnicy, na zasadach ogólnych, to jest w myśl przepisów K.C. Odpowiedzialność za wady obejmuje również odpowiedzialność odszkodowawczą z art. 566 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z Umową Podwykonawca przystąpi do usunięcia niezwłocznie, lecz nie później niż w ciągu 48 godzin od otrzymania pisemnego zgłoszenia od Spółki wszelkich wad, usterek i awarii, ujawnionych w okresie gwarancyjnym. Podwykonawca zobowiązał się, że w terminie 14 dni od daty podpisania umowy wniesie zabezpieczenie należytego wykonania umowy w wysokości 10% całkowitego szacunkowego wynagrodzenia brutto ustalonego w formie gwarancji ubezpieczeniowej. 30% kwoty wniesionego zabezpieczenia służy zabezpieczeniu roszczeń z tytułu gwarancji i rękojmi, i podlega zwrotowi po upływie okresu gwarancji za wady liczonego od zakończenia realizacji Inwestycji.

W dniu 27.03.2017 r. doszło do pożaru w miejscu prac wykonywanych przez Podwykonawcę. Po otrzymaniu wezwania do usunięcia usterek od Zamawiającego – A S.A., Spółka wielokrotnie wzywała Podwykonawcę do usunięcia skutków pożaru powstałego w rezultacie, jak się okazało, wadliwie wykonanej przez Podwykonawcę izolacji kanałów. W następstwie prowadzonej korespondencji w dniu 06.09.2017 r. przedstawiciele Spółki oraz Podwykonawcy na podstawie dokonanej wizji lokalnej sporządzili notatkę służbową określającą rozmiar powstałych uszkodzeń wynikających z nieprawidłowości w wykonaniu izolacji kanałów przez Podwykonawcę. W dniu 12.09.2017 r. zostało zawarte porozumienie do Umowy pomiędzy Spółką a Podwykonawcą mające na celu ugodowe rozstrzygnięcie spornych kwestii, związanych z realizacją Umowy i wadami powstałymi w wykonanym przedmiocie Umowy. Podwykonawca uznał, iż przegrzew powstał z uwagi na wadliwe wykonanie prac budowlanych (tj. brak właściwego szycia izolacji) i zobowiązał się do usunięcia wady w zakresie wymiany izolacji wraz z płaszczem w rejonie usterki. Jednocześnie Wnioskodawca zobowiązał się wykonać prace związane z naprawą elewacji (wymiana uszkodzonych płyt warstwowych na nowe) oraz pozostałych uszkodzeń powstałych po zdarzeniu pożarowym z dnia 27.03.2017 r.

Strony uzgodniły, że mając na uwadze rozbieżne stanowisko stron co do przyczyn powstania pożaru z dnia 27.03.2017 r. Spółka w pierwszej kolejności wystąpi z roszczeniem wobec Podwykonawcy z polisy OC w zakresie zwrotu kosztów naprawy elewacji. W przypadku odmowy likwidacji szkody przez ubezpieczyciela, Wnioskodawca uprawniony będzie do dochodzenia od Podwykonawcy kosztów wykonanych napraw na zasadach ogólnych.

Pomimo podpisanego porozumienia Podwykonawca nie przystąpił do usunięcia skutków pożaru i naprawy zgłoszonych usterek. Wobec stanowczego żądania Zamawiającego, w zakresie natychmiastowego przystąpienia do usunięcia skutków pożaru Spółka musiała usunąć je we własnym zakresie – własnymi siłami (wykonując usługi własnymi ludźmi, sprzętem i zakupionymi materiałami) oraz zlecając wykonanie usług podmiotom zewnętrznym (Podwykonawcom zastępczym). Roboty wykonane przez Podwykonawców zastępczych zostały opodatkowane podstawową stawką podatku VAT w wysokości 23%. Koszty poniesione z tego tytułu Spółka przeniosła na Podwykonawcę wystawiając w dniu 23.01.2018 r. notę obciążeniową. Jednocześnie Spółka wystąpiła do ubezpieczyciela z roszczeniem o naprawienie szkody z tego tytułu. Ubezpieczyciel wydając w dniu 01.06.2018 r. decyzję w zakresie zgłoszonego roszczenia przyznał Spółce wyłącznie 25% poniesionych kosztów w kwocie netto. Niewykluczone, że zwrotu pozostałej kwoty Spółka będzie dochodzić bezpośrednio od Podwykonawcy.

W sprawie nie zachodzą żadne z przesłanek negatywnych odliczenia podatku wymienione w art. 88 ustawy VAT.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1.  A S.A. wskazany w opisie sprawy jako Zamawiający był Generalnym Wykonawcą robót. Inwestorem był C S.A. Oddział nr 1 w ….
2.  Podwykonawca (B S.A. NIP …), z którym Wnioskodawca zawarł umowę jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), u którego sprzedaż nie była zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy VAT. W okresie realizacji robót B S.A. był zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z informacjami zaczerpniętymi w dniu 10 grudnia 2019 roku z tzw. Białej Listy na stronie: https: //www.podatki.gov.pl/wykaz-podatnikow-vat-wyszukiwarka, B S.A. od dnia 31 grudnia 2013 roku do dnia dzisiejszego był i jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.
3.  Wszyscy podwykonawcy zastępczy w okresie od IX-XII 2017 roku, tj. w okresie od podpisania zamówień do zafakturowania usług, byli zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług, u których sprzedaż nie była objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy VAT.
4.  Prace wykonywane przez podwykonawców zastępczych w związku z usunięciem skutków pożaru i naprawą zgłoszonych usterek polegały na:

Podwykonawca I – demontażu i montażu izolacji na kanale spalin kotła nr 4 kwalifikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 2008 roku wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2008 r. nr 207, poz. 1293 z późn. zm.) do PKWiU 43.29.11.0,

Podwykonawca II – montażu, najmie, demontażu i serwisie rusztowań kwalifikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 2008 roku do PKWiU 43.99.30.0,

Podwykonawca III – nadzorze technicznym nad pracami rusztowaniowymi kwalifikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 2008 roku do PKWiU 71.20.19.0,

Prace wykonywane przez Wnioskodawcę w związku z usunięciem skutków pożaru i naprawą zgłoszonych usterek należy zakwalifikować tak jak przedmiot umowy głównej z „A” S.A. z dnia 07.08.2014 r. według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 2008 roku do PKWiU 43.29.11.0. Wnioskodawca jednak dodał, że prace wykonywane bezpośrednio przez Wnioskodawcę w ramach usunięcia skutków pożaru i naprawą zgłoszonych usterek wykonywane w okresie sierpień – grudzień 2017 roku nie były udokumentowane fakturami wystawianymi na rzecz A, czy też innych podmiotów, ponieważ były roboty gwarancyjne. Wnioskodawca, zgodnie z ustaleniami opisanymi szerzej w odpowiedzi na pytanie nr 6, przeniósł koszt zakupu części materiałów na Zamawiającego, co zostało udokumentowane fakturą w związku z koniecznością zmiany rodzaju zamontowanych płyt.

1.  Ww. czynności wykonywane w związku z usunięciem i naprawą zgłoszonych usterek:
    1.  nabywane przez Wnioskodawcę od Podwykonawców zastępczych w zakresie:
        1.  demontażu i montażu izolacji na kanale spalin kotła nr 4 były usługami wymienionymi w załączniku nr 14 do ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązującym do 31 października 2019 roku,
        2.  montażu, najmu, demontażu i serwisie rusztowań były usługami wymienionymi w załączniku nr 14 do ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązującym do 31 października 2019 roku,
        3.  nadzoru technicznego nad pracami rusztowaniowymi nie były usługami wymienionymi w załączniku nr 14 do ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązującym do 31 października 2019 roku.
    2.  nie były „świadczone” przez Wnioskodawcę na rzecz Zamawiającego, tj. A S.A., ponieważ nie można samodzielnie wykonywanych prac przez Wnioskodawcę uznać za „świadczenie” na czyjąkolwiek rzecz. W zakresie prac wykonywanych przez Spółkę prace te miały związek z usunięciem i naprawą usterek w ramach udzielonej gwarancji za wykonane roboty. Gdyby prace te nie były wykonywane w ramach udzielonej gwarancji, ale były wykonywane na rzecz podmiotu trzeciego za wynagrodzeniem należałoby je zakwalifikować do robót budowlanych zgodnie z PKWiU 2008 do grupy 43.29.11.0 i uznać, że zawierają się w załączniku nr 14 do ustawy VAT.

1.  Ustalenia szczegółowe, po wystąpieniu zdarzenia pożaru, w zakresie wykonania robót związanych z usunięciem skutków pożaru oraz naprawy zgłoszonych usterek powstałych w okresie gwarancyjnym, poza opisanymi niżej nie zostały podjęte. Obowiązek usunięcia wad wynikał bezpośrednio z zapisów kontraktowych, zgodnie z którymi:
    1.  W zakresie udzielonej przez Wnioskodawcę gwarancji – wyciąg z Gwarancji, stanowiącej załącznik do Umowy: Odpowiedzialność Gwaranta (Wnioskodawcy) wynikająca z Gwarancji obejmuje obowiązek usunięcia wad Przedmiotu umowy, które zostaną Gwarantowi notyfikowane do upływu okresu Gwarancji, zgodnie z postanowieniami Umowy. W przypadku nieusunięcia wad w terminie wskazanym przez Uprawnionego (Inwestora) z Gwarancji w zgłoszeniu o ujawnieniu wady lub odmowy usunięcia wad, za które Gwarant ponosi odpowiedzialność, Uprawniony z Gwarancji będzie upoważniony do zlecenia ich usunięcia osobom trzecim, na koszt i ryzyko Gwaranta lub realizacji uprawnień na podstawie rękojmi. Zmiana reżimu odpowiedzialności na wynikający z rękojmi nastąpić może również, gdy naprawa będzie nieskuteczna, nierokująca pozytywnego skutku lub wady usunąć się nie dadzą. Zawiadomienie o wadzie może nastąpić na piśmie listem poleconym lub powinno zawierać: wykaz dostrzeżonych wad i wskazany przez Uprawnionego z Gwarancji, termin na ich usunięcie.
    2.  W zakresie zapisów Warunków Kontraktu, stanowiącego załącznik do Umowy – wyciąg: Usuwanie Wad. W celu zapewnienia zgodności Prac z warunkami Kontraktu (z wyłączeniem normalnego zużycia) przed datą wygaśnięcia stosownych Okresów Gwarancji, Wykonawca (Wnioskodawca) zobowiązuje się w trakcie okresu gwarancji do:
        1.  wykonania wszystkich prac niewykonanych do dnia określonego w Protokole Przekazania do Eksploatacji, tak szybko, jak to praktycznie możliwe; oraz
        2.  wykonania wszystkich prac polegających na modyfikacji, naprawie i usuwaniu wad lub uszkodzeń w uzgodnieniu z Zamawiającym, w związku z wadami w instalacji odkrytymi w okresie Gwarancji; oraz
        3.  zapewnienia, że dyspozycyjność instalacji zostanie osiągnięta podczas okresu gwarancji na prace, przy jednoczesnym usunięciu wad ograniczających lub przeprowadzeniu dalszych testów zgodnie z ppkt 11.7 (Dalsze Próby), oraz uregulowaniu kar umownych za brak osiągów określonych w załączniku 11, jeżeli dyspozycyjność instalacji nie zostanie osiągnięta.

W przypadku pojawienia się wady lub uszkodzenia, Zamawiający bezzwłocznie powiadomi Wykonawcę o tym fakcie na piśmie, wyznaczając tym samym Wykonawcy odpowiedni termin na usunięcie takiej wady. Wykonawca zobowiązany będzie do natychmiastowego usunięcia wady, tj. nie później niż w terminie określonym przez Zamawiającego lub w innym uzgodnionym terminie, jeśli Wykonawca uzasadnił potrzebę przedłużenia takiego terminu. Wszystkie materiały, które staną się częścią instalacji w wyniku usunięcia wad przez Wykonawcę będą spełniały wymogi kontraktu mające zastosowanie do prac. Wykonawca usunie wady w sposób powodujący możliwie jak najmniej zakłóceń dla działalności biznesowej Klienta/Zamawiającego. Bezpośrednio po zakończeniu prac związanych usunięciem każdej wady, Wykonawca usunie swój własny personel i personel podwykonawców oraz całe wyposażenie Wykonawcy z obszaru, na którym prowadzone były tego typu prace oraz uporządkuje dany obszar. Koszt usuwania wad. Wszelkie prace naprawcze, zostaną wykonane przez Wykonawcę na jego własne ryzyko i koszt chyba, że Wykonawca udowodni, że potrzeba wykonania prac wynika z niedopełnienia przez Klienta/Zamawiającego zobowiązań związanych z gwarancją, z faktu, iż wada powstała w toku normalnego zużycia instalacji, czy niezgodnych z kontraktem działań osoby trzeciej, za którą Wykonawca nie ponosi odpowiedzialności. Nieusunięcie wad. Jeśli Wykonawca nie naprawi wady odkrytej w okresie gwarancji lub nie naprawi innej wady w terminie wyznaczonym, wówczas Zamawiający może (według własnego uznania):

1.  wykonać prace samemu lub zlecić ją innym, w sposób racjonalny i na koszt i ryzyko Wykonawcy oraz Wykonawca będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Zamawiającego kosztów w sposób racjonalny poniesionych przez Zamawiającego w celu usunięcia wady lub szkody, a Zamawiający będzie miał prawo do potrącenia takiej kwoty z należności Wykonawcy lub będzie mógł skorzystać z gwarancji należytego wykonania, lub
2.  uzgodnić obniżenie ceny kontraktowej, a kwota będzie płatna przez Wykonawcę na rzecz Zamawiającego, lub
3.  odstąpić od kontraktu lub od dowolnej jego części, jeżeli wada lub szkoda pozbawiają Klienta/Zamawiającego możliwości korzystania z prac lub dowolnej ich części zgodnie z kontraktem. Bez szkody dla wszelkich innych praw wynikających z kontraktu lub z innego tytułu Zamawiający będzie miał prawo do dochodzenia wszystkich kwot zapłaconych za prace lub odpowiednią ich część wraz z kosztami demontażu instalacji.

W oparciu o powyższe zapisy ustalenia Wnioskodawcy z Zamawiającym dotyczące wykonania robót związanych z usunięciem skutków pożaru oraz naprawy zgłoszonych usterek powstałych w okresie gwarancyjnym były następujące:

1.  Wnioskodawca wykona poprawę/wymianę izolacji kanału w miejscu wystąpienia przegrzewów (usunięcie przegrzewów).
2.  Wnioskodawca wykona prace związane z naprawą elewacji (wymiana uszkodzonych płyt warstwowych na nowe) oraz pozostałych uszkodzeń powstałych po zdarzeniu pożarowym. Koszt zmiany materiału wypełnienia płyt tj. płyty z rdzeniem z pianki na płyty z rdzeniem z wełny ponosi A S.A. (Zamawiający).

Realizując powyższe, Wnioskodawca zakupił materiały i zlecił robociznę podwykonawcom.

Wnioskodawca w związku z koniecznością zmiany rodzaju zamontowanych płyt przeniósł koszt zakupu materiałów na Zamawiającego, co zostało udokumentowane fakturą.

Ostatecznie, Wnioskodawca poniósł ostatecznie i definitywnie nakłady na:

*   zakup materiałów (w tym na te, które zostały powierzone Podwykonawcy zastępczemu),
*   usługi firm podwykonawczych,
*   koszty usług własnego sprzętu, koszty pośrednie, delegacje pracowników, wynagrodzenia z narzutami pracowników własnych.

1.  Jak to już wskazano w opisie stanu faktycznego „w dniu 12.09.2017 r. zostało zawarte porozumienie do Umowy pomiędzy Spółką a Podwykonawcą mające na celu ugodowe rozstrzygnięcie spornych kwestii, związanych z realizacją Umowy i wadami powstałymi w wykonanym przedmiocie Umowy. Podwykonawca uznał, iż przegrzew powstał z uwagi na wadliwe wykonanie prac budowlanych (tj. brak właściwego szycia izolacji) i zobowiązał się do usunięcia wady w zakresie wymiany izolacji wraz z płaszczem w rejonie usterki. Jednocześnie Wnioskodawca zobowiązał się wykonać prace związane z naprawą elewacji (wymiana uszkodzonych płyt warstwowych na nowe) oraz pozostałych uszkodzeń powstałych po zdarzeniu pożarowym z dnia 27.03.2017 r. Strony uzgodniły, że mając na uwadze rozbieżne stanowisko stron co do przyczyn powstania pożaru z dnia 27.03.2017 r. Spółka w pierwszej kolejności wystąpi z roszczeniem wobec Podwykonawcy z polisy OC w zakresie zwrotu kosztów naprawy elewacji. W przypadku odmowy likwidacji szkody przez ubezpieczyciela, Wnioskodawca uprawniony będzie do dochodzenia od Podwykonawcy kosztów wykonanych napraw na zasadach ogólnych”.

W uzupełnieniu Wnioskodawca dodał, że Podwykonawca miał rozpocząć prace w terminie do 2-ch tygodni od momentu pisemnego poinformowania przez Wnioskodawcę o zakończeniu prac związanych z naprawą elewacji (wymiana uszkodzonych płyt warstwowych na nowe, które wykonywał sam Wnioskodawca) oraz pozostałych uszkodzeń powstałych po zdarzeniu pożarowym z dnia 27.03.2017 r.

Powyższy opis wyczerpuje treść ustaleń pomiędzy Wnioskodawcą a Podwykonawcą dotyczących usunięcia skutków pożaru oraz naprawy zgłoszonych usterek powstałych w okresie gwarancyjnym w związku z zawartym porozumieniem.

W powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie prac związanych z usunięciem wad w robotach budowlanych wykonanych przez Podwykonawcę (naprawieniem szkody powstałej w wyniku nieprawidłowo wykonanych robót) od zakupionych materiałów budowlanych i wyświadczonych na rzecz Spółki przez Podwykonawców zastępczych usług budowlanych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego zarówno z faktur za zakupione materiały budowlane, jak i faktur za usługi budowlane wyświadczone przez Podwykonawców zastępczych w związku z usunięciem wad w robotach budowlanych wykonanych przez Podwykonawcę.

Immanentną cechą podatku od towarów i usług jest jego neutralność przejawiająca się w możliwości skorzystania przez podatnika z prawa od odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakupy opodatkowane. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, przejawiających się w wykorzystaniu zakupionych towarów i usług do wykonania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy VAT.

W ocenie Wnioskodawcy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym nie występuje żadna z negatywnych przesłanek, która wyłączałaby prawo Wnioskodawcy do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w związku z zakupem materiałów budowlanych oraz wykonywanymi przez Podwykonawców zastępczych pracami mającymi na celu usunięcie wad w robotach budowlanych.

Przedmiotem opodatkowania zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatną dostawę towarów stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ustawy VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje natomiast wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z kolei w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Z analizy powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi w sytuacji, gdy zostaną spełnione następujące przestanki:

1.  odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
2.  nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Istotne z punktu widzenia ustalenia prawidłowego stanowiska w sprawie jest rozważenie, czy nabyte przez Wnioskodawcę towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. W tym zakresie Wnioskodawca wskazuje, że wykonał usługi na rzecz Zamawiającego. Usługi te były opodatkowane podatkiem VAT i to z nimi związane są zakupione przez Spółkę towary i usługi, w tym również towary i usługi nabyte na potrzeby wykonawstwa zastępczego. W szczególności należy zauważyć, że beneficjentem wykonywanych przez Spółkę usług jest Zamawiający. W opisywanej transakcji doszło do ciągu następujących po sobie usług. Podwykonawca zastępczy wykonywał usługi na rzecz Spółki, która z kolei odsprzedawała te usługi Zamawiającemu. W tym zakresie nie ma wątpliwości, że Spółka ma prawo odliczyć VAT od zakupionych usług.

Spółka, jako Wykonawca robót była odpowiedzialna za terminowe i prawidłowe wykonanie usług na rzecz Zamawiającego. Jeżeli dla spełnienia tych zobowiązań zmuszona była samodzielnie wykonać część usług lub zlecić ich wykonanie innym podmiotom niż Podwykonawca, to zobowiązania swoje Spółka realizuje nadal w ramach umowy z Zamawiającym. W dalszym ciągu pozostaje on beneficjentem tych usług. W szczególności Wnioskodawca wskazuje, że usługi te nie były wykonywane na rzecz Podwykonawcy, który zostanie obciążony kosztami tych usług i zakupionych towarów. W momencie składania wniosku Spółka nie jest w stanie twierdzić czy uda się jej egzekwować od Podwykonawcy całość kwoty pokrywające wydatki poniesione na zakup towarów i usług służących wykonawstwu zastępczemu. W tym zakresie na uwagę zasługuje fakt, że przyznane przez ubezpieczyciela Podwykonawcy odszkodowanie zostało przyznane w kwocie netto, a więc nie pokrywa podatku należnego, wynikającego z faktur zakupu związanych z wykonawstwem zastępczym. Spółka obawia się, że dalszy spór z Podwykonawcą o zwrot kosztów wykonawstwa zastępczego nie przyniesie pokrycia w całości poniesionych wydatków.

W związku z powyższym Wnioskodawca wskazuje, że samo obciążenie Podwykonawcy kosztami wykonawstwa zastępczego należy traktować wyłącznie jako źródło finansowania prac uzupełniających i naprawczych. W ocenie Spółki źródło finansowania robót nie wpływa na prawo do odliczenia podatku naliczonego. W tym kontekście nieuzasadnione byłoby uznanie, że zakup towarów i usług na potrzeby wykonania zastępczego nie jest związany ze sprzedażą opodatkowaną VAT, skoro służy on realizacji zobowiązań Spółki wynikających z umowy zawartej z Zamawiającym, na rzecz którego Spółka świadczyła usługi opodatkowane VAT.

Przyjęcie, że Spółka nie będzie miała prawa do odliczenia VAT z powodu obciążenia Podwykonawcy kosztami wykonania zastępczego, prowadzi do niedających się pogodzić z przepisami ustawy o VAT wnioskami. W przypadku przegranej w sporze z Podwykonawcą powodującej konieczność skorygowana lub anulowania noty, Spółka bezsprzecznie nabyłaby prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Prawo to byłoby odsunięte w czasie i warunkowe, uzależnione od nieskutecznego dochodzenia należności od Podwykonawcy w drodze powództwa cywilnego. Warunek taki jest jednak nieznany ustawie o VAT, która wskazuje jednocześnie, że podatnik ma prawo do natychmiastowego obniżenia podatku należnego o naliczony. Spółka stoi więc na stanowisku, że prawo do odliczenia VAT nie może być uzależnione od źródła finansowania zakupów opodatkowanych. Ustawa o podatku od towarów i usług nie różnicuje sytuacji prawnopodatkowej od tego czy Podatnik samodzielnie poniesie koszt zakupu towarów i usług służących działalności opodatkowanej czy też nie. Jak wskazano wyżej, dla oceny powyższego nie ma znaczenia fakt, że Spółka zamierza Podwykonawcę obciążyć kosztami wykonania zastępczego, gdyż obciążenie to znajduje się poza zainteresowaniem ustawy o podatku VAT. Obciążenie Podwykonawcy tymi kosztami wynika z innego stosunku zobowiązaniowego, jaki istnieje pomiędzy Wnioskodawcą a Podwykonawcą. Podwykonawca nie jest i nie był beneficjentem zastępczego wykonania usług. To wskutek nieprawidłowego zrealizowania zlecenia oraz odmowy przystąpienia przez Podwykonawcę do usunięcia usterek konieczne było zlecenie tych prac innemu podmiotowi. Rozliczenie kosztów wykonania zastępczego z Podwykonawcą znajduje się w sferze rozliczeń finansowych i nie jest związane z żadną dodatkową sprzedażą w rozumieniu ustawy o VAT. Związek taki występuje natomiast pomiędzy wykonaniem zastępczym a Zlecającym, który jest jego faktycznym beneficjentem. Spółka została zmuszona do nabycia usług wykonawstwa zastępczego we własnym imieniu i na własny rachunek, a nie na rachunek Podwykonawcy. W takiej sytuacji brak jest podstaw do tego, aby odgraniczyć Spółce prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Prawo to miałby przecież Podwykonawca, gdyby to on zatrudnił wykonawcę zastępczego. Z ekonomicznego punktu widzenia, nie dochodzi w takim przypadku do takiej różnicy, która uzasadniałaby odmowę Spółce prawa do odliczenia VAT. Na marginesie Wnioskodawca wskazuje, że rozliczenie z Podwykonawcą, ma znaczenie tylko w zakresie realizacji obowiązków cywilnoprawnych o charakterze odszkodowawczym. Ewentualne pokrycie wydatków ze środków pieniężnych uzyskanych z zabezpieczenia należytego wykonania kontraktu złożonego przez Podwykonawcę, jest czynnością pozostającą bez wpływu dla prawa do odliczania podatku naliczonego.

Na uwagę zasługuje fakt, że gdyby odmówić Spółce prawa do odliczenia VAT z tytułu nabywanych towarów i usług związanych z wykonaniem zastępczym doszłoby do nieuprawnionego zachwiania zasady neutralności podatku VAT.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy spełnione są pozytywne przesłanki skorzystania z prawa do odliczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Wnioskodawca wskazuje, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części przysługuje podatnikowi, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie do tego przepisu:

1.  Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób;
2.  Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do wydatków, o których mowa w art. 29a ust. 7 pkt 3;
3.  Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku gdy:
    1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
        1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący;
    2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
    3.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
        1.  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
        2.  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
        3.  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;

1.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
2.  wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.

W opisanym stanie faktycznym, żadna z powyższych okoliczności nie zachodzi. W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług mających na celu zastępcze usunięcie usterek (wad) w robotach budowlanych wykonanych przez Podwykonawcę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Według art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku należnego z tytułu świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest ich usługobiorca.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 88 tej ustawy. W treści tej regulacji ustawodawca wskazał przypadki, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego oraz przypadki, w których faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

I tak, w myśl art. 88 ust. 3a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy m.in.:

*   transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

*   wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.

W analizowanej sprawie w pierwszej kolejności należy ustalić charakter czynności, z którymi związany jest podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie przez Spółkę usług wykonywanych przez Podwykonawców zastępczych i materiałów budowlanych powierzonych Podwykonawcom zastępczym.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Należy zauważyć, że pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko w przepisie art. 8 ust. 1 ustawy. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej. Powyższa definicja jest niewątpliwie szersza niż zakres tego pojęcia w potocznym jego rozumieniu. Definicja ta obejmuje bowiem nie tylko transakcje polegające na wykonaniu czynności przez usługodawcę, ale również szereg transakcji niewymagających aktywnego działania usługodawcy.

Wskazać należy, że świadczenie usług podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu VAT koniecznym warunkiem jest by świadczona była odpłatnie, przy czym pomiędzy czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą), a wynagrodzeniem otrzymanym z tytułu jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek. W wyroku z dnia 29 października 2009 r. C-246/08 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przypomniał, że jeżeli działalność usługodawcy polega wyłącznie na świadczeniu usług bez bezpośredniego świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy opodatkowania i usługi te nie podlegają tym samym podatkowi VAT (teza 43).

Zatem usługę uznaje się za odpłatną, gdy są spełnione następujące warunki:

*   istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,

*   wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

*   istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy usługi,

*   odpłatność za otrzymane świadczenie (usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

*   istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, w ramach zawartej umowy o roboty budowlane zlecił Podwykonawcy do wykonania roboty polegające na wykonaniu izolacji termicznej kanałów spalin dla kotłów K3 i K4 wewnątrz Elektrociepłowni …, zgodnie z dokumentacją techniczną oraz wymogami Zamawiającego. W dniu 27.03.2017 r. doszło do pożaru w miejscu prac wykonywanych przez Podwykonawcę. Po otrzymaniu wezwania do usunięcia usterek od Zamawiającego Spółka wielokrotnie wzywała Podwykonawcę do usunięcia skutków pożaru powstałego w rezultacie wadliwie wykonanej przez Podwykonawcę izolacji kanałów. W dniu 12.09.2017 r. zostało zawarte porozumienie do umowy pomiędzy Spółką a Podwykonawcą mające na celu ugodowe rozstrzygnięcie spornych kwestii, związanych z realizacją umowy i wadami powstałymi w wykonanym przedmiocie umowy. Podwykonawca uznał, iż przegrzew powstał z uwagi na wadliwe wykonanie prac budowlanych (tj. brak właściwego szycia izolacji) i zobowiązał się do usunięcia wady w zakresie wymiany izolacji wraz z płaszczem w rejonie usterki. Jednocześnie Wnioskodawca zobowiązał się wykonać prace związane z naprawą elewacji (wymiana uszkodzonych płyt warstwowych na nowe) oraz pozostałych uszkodzeń powstałych po zdarzeniu pożarowym. Pomimo podpisanego porozumienia Podwykonawca nie przystąpił do usunięcia skutków pożaru i naprawy zgłoszonych usterek. Wobec stanowczego żądania Zamawiającego, w zakresie natychmiastowego przystąpienia do usunięcia skutków pożaru Spółka musiała usunąć je we własnym zakresie – własnymi siłami (wykonując usługi własnymi ludźmi, sprzętem i zakupionymi materiałami) oraz zlecając wykonanie usług podmiotom zewnętrznym –Podwykonawcom zastępczym. Roboty wykonane przez Podwykonawców zastępczych zostały opodatkowane podstawową stawką podatku VAT w wysokości 23%. Wnioskodawca poniósł ostatecznie nakłady na zakup materiałów (w tym na te, które zostały powierzone Podwykonawcy zastępczemu), usługi firm podwykonawczych, koszty usług własnego sprzętu, koszty pośrednie, delegacje pracowników, wynagrodzenia z narzutami pracowników własnych.

Koszty poniesione w związku z usunięciem wad w robotach budowlanych Spółka przeniosła na Podwykonawcę wystawiając w dniu 23.01.2018 r. notę obciążeniową. Jednocześnie Spółka wystąpiła do ubezpieczyciela z roszczeniem o naprawienie szkody z tego tytułu.

Według art. 361 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.) – zwanej dalej „Kodeksem cywilnym” – zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

W myśl art. 363 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego – naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu. Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili.

Stosownie do art. 471 Kodeksu cywilnego – dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Mając na uwadze zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz przepisy Kodeksu cywilnego regulujące kwestię odszkodowań należy stwierdzić, że odszkodowania nie zostały objęte zakresem art. 5 ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawca obciążając Podwykonawcę kosztami wykonania zastępczego w związku z niewywiązaniem się przez niego ze swoich obowiązków, tj. nieusunięciem skutków pożaru powstałego w związku z wadliwym wykonaniem usług budowlanych i niedokonaniem napraw zgłoszonych usterek, nie wykonuje – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług – żadnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca m.in. angażując podmiot trzeci – Podwykonawcę zastępczego nie czyni tego w celach zarobkowych, lecz w celu usunięcia skutków niesolidnego wykonania umów przez Podwykonawcę pierwotnego. Przedmiotowe świadczenia z tytułu zwrotu kosztów naprawy wad stanowią element umowy sprzedaży, w ramach której doszło do wykonania usług, przy czym jakość tych usług była niezgodna z treścią umowy. Wykonanie napraw ma na celu prawidłową realizację przedmiotu umowy zarówno w trakcie jej obowiązywania, w trakcie jej odbioru, jak i w okresie gwarancji lub rękojmi. Prawo do otrzymania ww. świadczeń Wnioskodawca nabył w momencie zawarcia umowy z Podwykonawcą na wykonanie usług budowlanych. Wnioskodawca, wystawiając notę, obciąża kosztem usunięcia wad pierwotnego Podwykonawcę. Uzyskanie zapłaty od pierwotnego Podwykonawcy odbywać się będzie poprzez wystąpienie z roszczeniem z polisy OC w zakresie zwrotu kosztów naprawy elewacji. W przypadku odmowy likwidacji szkody przez ubezpieczyciela, Spółka uprawniona będzie do dochodzenia od Podwykonawcy kosztów wykonanych napraw na zasadach ogólnych.

Zwrot kosztów z tytułu wykonania zastępczego ma na celu naprawienie szkody wynikłej z nienależytego wykonania usług, zatem ma charakter odszkodowawczy. Ponadto – jak wynika z wniosku – Wnioskodawca obciąża Podwykonawcę poniesionymi kosztami na podstawie noty obciążeniowej.

Mając zatem powyższe na uwadze w świetle okoliczności niniejszej sprawy, Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabytych usług budowlanych wyświadczonych przez Podwykonawców zastępczych w zakresie prac związanych z usunięciem skutków pożaru powstałego w związku z wadliwym wykonaniem usług budowlanych i niedokonaniem napraw zgłoszonych usterek przez Podwykonawcę. Również z tytułu zakupu powierzonych Podwykonawcom zastępczym materiałów budowlanych, pozostających w ścisłym związku z ww. pracami wykonywanymi w postępowaniu odszkodowawczym, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Podatek naliczony od nabytych usług budowlanych wyświadczonych przez Podwykonawców zastępczych oraz materiałów budowlanych powierzonych Podwykonawcom zastępczym nie jest – wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – związany z żadnymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Przy czym w świetle powyższego, bez wpływu na prawo do odliczenia podatku naliczonego pozostaje argumentacja Wnioskodawcy, z której wynika, że nabywane towary i usługi służą realizacji zobowiązań Spółki, wynikających z umowy zawartej z Zamawiającym, na rzecz którego Spółka świadczyła usługi opodatkowane podatkiem VAT.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, w szczególności dotyczące zastosowania przepisów w zakresie mechanizmu odwrotnego obciążenia obowiązujących w okresie od 1 stycznia 2017 r. do 31 października 2019 r. (art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8 ustawy), które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie praw i obowiązków Wnioskodawcy i nie wywołuje żadnych skutków prawnopodatkowych dla Podwykonawcy oraz Podwykonawców zastępczych.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.