Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.519.2024.9.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Nieuznanie odszkodowania wypłacanego na Państwa rzecz za
wynagrodzenie z tytułu czynności podlegającej
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: koszt
odszkodowania
pożar
roboty
roboty-roboty budowlane
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 sierpnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania odszkodowania wypłacanego
    na Państwa rzecz za wynagrodzenie z tytułu czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 października 2024 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis zaistniałego stanu faktycznego
    7 sierpnia 2020 r. A. wraz z B., zwane dalej łącznie Wykonawcą, zawarły umowę ze spółką
    C. (...), dotyczącą budowy (...) („...”). Podmiotem wiodącym w konsorcjum jest A. Oddział w
    Polsce. Spółka C. (dalej: „Inwestor”) została powołana (...), to spółka celowa, utworzona
    specjalnie do wybudowania oraz zarządzania (...).
    Instalacja ta dostarczać będzie mieszkańcom energię elektryczną oraz ciepło pozyskane z
    przetworzonych odpadów komunalnych, których nie da się poddać recyklingowi (frakcja
    odpadów resztkowych). Generalnym wykonawcą inwestycji jest konsorcjum (...), które jest
    dostawcą i wykonawcą technologii. Firma X. w ramach realizacji inwestycji buduje obiekty
    kubaturowe niezbędne do montażu instalacji oraz infrastrukturę towarzyszącą. Zgodnie z
    pozyskanymi informacjami proces inwestycyjny (w systemie zaprojektuj, wybuduj,
    uruchom) rozpoczął się w dniu 2020 r., a planowany termin zakończenia inwestycji to
    2024 r. W nocy (...) 2024 roku doszło do pożaru na terenie inwestycji. W momencie
    zdarzenia Inwestycja była w końcowej fazie realizacji - zakończono odbiory etapu I całej
    inwestycji tj. (...). (...) to drugi z elementów tej inwestycji. Część II (końcowa) była w fazie
    rozruchu i odbiorów. Rozruch był prowadzony od (...). Zdarzenie miało miejsce dnia (...) ok.
    23.30 (...). W budynku (...) doszło do powstania pożaru wewnątrz zbiornika (...). Na miejsce
    przybyła Państwowa Straż Pożarna (5 wozów), patrol Policji oraz kierownik budowy.
    Podczas gaszenia pożaru Straż Pożarna zdecydowała się na wtłaczanie od dołu wody do
    zbiornika (...). Około godz. 2:00 w nocy wytworzona w ten sposób para wodna
    spowodowała wzrost ciśnienia w silosie, co doprowadziło do eksplozji – gwałtownego
    rozszczelnienia z uwolnieniem znacznej ilości energii i pyłów. W wyniku wybuchu został
    zniszczony silos oraz uszkodzone sąsiadujące obiekty. W zbiorniku powstała wyrwa, przez
    którą wydostał się popiół (również w postaci brył o średnicy do kilkudziesięciu
    centymetrów).
    W konsekwencji pożaru zniszczeniu uległy nie tylko wybudowane już elementy budowli,
    której dotyczyła umowa, ale również materiały do budowy, składowane na placu przez
    Wykonawcę.
    C. miała zawarte polisy ubezpieczeniowe, dlatego zgłosiła pożar do ubezpieczycieli. W
    związku ze zgłoszeniem otrzymała (...) płatności na poczet odszkodowania w kwotach: (I)
    (...) PLN, (II) (...) PLN oraz (III) (...) PLN, wynikające z umowy ubezpieczenia wszystkich ryzyk
    budowy/montażu potwierdzonej polisą nr (...) Nie jest wykluczone, że (...) wypłaci dalsze
    płatności na rzecz C. - w dalszym ciągu trwa proces likwidacji szkód powstałych w wyniku
    pożaru oraz ustalanie końcowej wysokości ubezpieczenia z (...).
    Wykonawca jest zobowiązany do dokończenia prac wynikających z Umowy zawartej z C., w
    ramach wynagrodzenia wynikającego z umowy oraz na określonych tam zasadach.
    Wypłacone odszkodowanie z tytułu pożaru C. na mocy porozumienia zawartego z
    Wykonawcą w dniu 5 sierpnia 2024 r. zobowiązała się przekazać na rzecz Wykonawcy, z
    zastrzeżeniem zwrotu w razie wystąpienia przez (...) z żądaniem zwrotu płatności.
    Zarówno Wykonawca, jak i C., są czynnymi podatnikami podatku VAT w Polsce. A. Oddział
    w Polsce jest podatnikiem zarejestrowanym dla celów VAT pod numerem NIP (...).
    W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:
    I. Czy są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?

    A. Oddział w Polsce jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. Podatnik na potrzeby podatku VAT zarejestrowany jest pod numerem NIP (...).
    II. Jaką szkodę ponieśli Państwo (nie inwestor) w wyniku pożaru?
    Umowa zawarta pomiędzy inwestorem (Spółką C.) a wykonawcą (A.) została zawarta jako
    projekt „pod klucz”, co oznacza, że wykonawca wykona wszystkie działania oraz usługi we
    własnym zakresie aż do ukończenia w pełni budowy i uruchomienia wykonywanego
    obiektu. Oznacza to, że to wykonawca we własnym zakresie zapewnia wszelkie materiały
    oraz urządzenia niezbędne do zrealizowania całej inwestycji. W wyniku pożaru oraz
    wybuchu, zniszczeniu uległy nie tylko wybudowane już elementy budowli, której dotyczyła
    umowa, ale również materiały do budowy składowane na placu przez Wykonawcę. Do
    momentu ukończenia i przekazania w pełni sprawnej inwestycji, właścicielem wszystkich
    materiałów oraz urządzeń zamontowanych oraz czekających na zamontowanie jest
    Wykonawca. Zniszczone części obiektu Wykonawca jest zobowiązany naprawić i
    odbudować we własnym zakresie. Podobnie rzecz się ma ze zniszczonymi materiałami
    budowlanymi, te Wykonawca musi nabyć ponownie, by móc kontynuować realizację
    inwestycji.
    III. Czy z tytułu otrzymanego od inwestora odszkodowania są Państwo zobowiązania do
    świadczenia na jego rzecz jakiegokolwiek świadczenia?
    Otrzymane od inwestora odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony
    podatnika.

## Pytanie

Czy Wykonawca powinien potraktować otrzymane odszkodowanie z tytułu pożaru jako
    wynagrodzenie za świadczoną usługę i w związku z tym wystawić na C. fakturę VAT?
    Państwa stanowisko
    Zdaniem Wnioskodawcy wypłacana kwota odszkodowania nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, w związku z czym nie ma on obowiązku wystawienia
    faktury VAT na C. W takiej sytuacji wystarczające będzie wystawienie noty księgowej.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. 2024 poz. 361), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę
    towarów, w myśl art. 7 ust. 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. Art. 8 ust. 1 określa natomiast, że przez świadczenie usług
    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, bowiem obejmuje nie tylko działania
    podatnika, ale również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub
    do tolerowania czynności lub sytuacji. Jednakże za świadczenie usług w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług może być uznane tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje jego bezpośredni odbiorca, beneficjent, który odnosi korzyści o
    charakterze majątkowym. W związku z tym czynność może być uznana za opodatkowane
    VAT świadczenie usług jedynie w przypadku, gdy wykonywana jest w ramach umowy
    zobowiązaniowej, gdzie jedna ze stron tej umowy może zostać uznana za beneficjenta tej
    czynności, przy czym istotne jest, by związek między dokonaną płatnością za to
    świadczenie a samym świadczeniem miał charakter bezpośredni i jednoznacznie
    świadczący o tym, że dokonana płatność dotyczy tego konkretnego świadczenia
    (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 stycznia 2023 r.,
    sygn. 0111-KDIB3-1.4012.836.2022.1.KO).
    Odszkodowaniem, zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego, jest wynagrodzenie za
    poniesione przez kogoś straty lub wyrządzoną szkodę służące zadośćuczynieniu

    poniesionym stratom lub utraconym korzyściom. Natomiast w świetle przepisów
    zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. 2024 poz. 1061)
    jest to zapłata za wyrządzone szkody, poniesione przez kogoś straty. Mając na uwadze
    zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz przepisy Kodeksu cywilnego
    regulujące kwestię odszkodowań prawidłowe jest twierdzenie, że odszkodowania nie są
    objęte zakresem art. 5 ustawy o VAT i nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem,
    ponieważ ciężko je powiązać z konkretnym świadczeniem.
    W omawianym stanie faktycznym należy zwrócić uwagę, że strony (Wykonawcę oraz C.)
    wiąże umowa, zgodnie z którą Wykonawca jest zobowiązany do zrealizowania inwestycji
    polegającej na budowie m.in. spalarni odpadów. Za wykonane usługi oraz realizację
    umowy będzie mu przysługiwać prawo do wynagrodzenia, które podlega opodatkowaniu
    VAT. Trzeba również wskazać, że istotą odszkodowań nie jest płatność za świadczenie, lecz
    rekompensata za szkodę. W takim przypadku nie można mówić o występowaniu
    transakcji ekwiwalentnej - świadczenie w zamian za wynagrodzenie - co oznacza, że
    otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony podatnika. W
    związku z tym nie można potraktować przekazanego przez C. Wykonawcy odszkodowania
    jako wynagrodzenia opodatkowanego podatkiem od towarów i usług. W ten sposób
    wypowiedział się Dyrektor KIS w interpretacji z 21 lutego 2024 r. (sygn. 0111-KDIB3-
    1.4012.911.2023.2.KO):
    „Odwołując się zatem do art. 361 i art. 471 Kodeksu cywilnego należy stwierdzić, że istotą
    odszkodowań nie jest płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę. W takim
    przypadku nie występuje świadczenie w zamian za wynagrodzenie, a zatem otrzymane
    odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony podatnika. Zapłata ta nie
    jest też związana z zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania
    czynności, powstrzymywania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub
    sytuacji.”
    Warto również zauważyć, że w kwestii odszkodowania (i w podobnym stanie faktycznym)
    wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z 19 kwietnia 2023 r., sygn.
    akt I FSK 463/20), jak i w tej samej sprawie WSA w Gorzowie Wielkopolskim (wyrok z 12
    grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Go 733/19) uznając przekazywane kwoty za odszkodowanie,
    tym samym świadczenie które nie stanowi wynagrodzenia za czynności podlegające
    opodatkowaniu VAT i nie powinno być dokumentowane fakturą VAT. Wnioskodawca w
    związku z pożarem poniósł szkodę w postaci utraty zakupionych już materiałów oraz był
    zmuszony do usunięcia lub naprawy zniszczeń spowodowanych żywiołem. Z tego też
    tytułu nastąpił przelew odszkodowania otrzymanego przez C. od ubezpieczyciela. Jako że
    przekazana kwota stanowi odszkodowanie, zdaniem Wnioskodawcy nie jest on
    zobowiązany do wystawienia faktury VAT ani zapłaty podatku VAT od otrzymanej zapłaty.
    Wystarczające będzie udokumentowanie takiej transakcji notą księgową.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 4 grudnia 2024 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0111-KDIB3-1.4012.519.2024.2.IK, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 4 grudnia 2024 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    3 stycznia 2025 r. (data złożenia w Urzędzie Pocztowym) wnieśli Państwo skargę na tę
    interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Skarga wpłynęła do
    mnie 8 stycznia 2025 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz zasądzenie
    kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, od organu na rzecz
    strony skarżącej według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym

    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    19 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 83/25.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 6 maja 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w ww. wyroku;
      • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
        podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o
    VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach, rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży, rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 8 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego

    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów
    polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do
    zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być
    przy tym spełnione następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona
    (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
    (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie
    wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu
    VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
    - istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    - wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w
      zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

    - istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
      lub usługi,
    - odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    - istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji pojęcia „odszkodowanie”. Zatem w
    niezbędnym zakresie należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1610 ze zm.).
    Zgodnie z art. 361 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
      następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
      § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub
      postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany
      poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Na podstawie art. 363 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź
      przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy
      pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo
      gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty,
      roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
      § 2. Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania
      powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że
      szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej
      chwili.
    W myśl art. 471 Kodeksu cywilnego:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na gruncie prawa cywilnego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub
    niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą
    obowiązek naprawienia szkody. Ponadto między zdarzeniem a zaistniałą w jego wyniku
    szkodą musi istnieć związek przyczynowy.
    Biorąc pod uwagę wyżej przytoczone przepisy, szkoda polega na nienależytym wykonaniu
    bądź niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika, istnieniu adekwatnego związku
    przyczynowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem, a szkodą. Istotą odszkodowań nie
    jest płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę. W takim przypadku nie mamy
    do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczeniem w zamian za wynagrodzenie – co
    oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony
    podatnika. Zapłata ta nie jest też związana ze zobowiązaniem się otrzymującego daną
    kwotę do wykonania czynności, powstrzymania się od dokonania czynności lub
    tolerowania czynności lub sytuacji.
    Ustalanie statusu wypłacanej kwoty, jako podlegającej bądź niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy oceniać w kontekście związku z
    konkretnym świadczeniem. Zatem jeżeli płatność o charakterze odszkodowawczym nie
    ma bezpośredniego związku z żadną czynnością mającą charakter świadczenia, wówczas
    kwota otrzymanych odszkodowań nie będzie mieściła się w katalogu czynności
    wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i jako taka nie będzie podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem.

    Odwołując się zatem do art. 361 i art. 471 Kodeksu cywilnego należy stwierdzić, że istotą
    odszkodowań nie jest płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę. W takim
    przypadku nie występuje świadczenie w zamian za wynagrodzenie, a zatem otrzymane
    odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony podatnika. Zapłata ta nie
    jest też związana z zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania
    czynności, powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub
    sytuacji.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku 19 marca 2025 r. sygn.
    akt I SA/Ol 83/25: „(...) zgodnie z ustawą o VAT oraz dyrektywą Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej,
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlega, między innymi, odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, realizowane przez podatnika działającego
    w takim charakterze. Dostawa towarów oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy VAT oraz art. 2 ust. 1 lit. a) i art. 14 ust. 1
    dyrektywy 2006/112/WE). Pod podjęciem towarów rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy VAT). Natomiast świadczenie usług
    oznacza każdą transakcję niestanowiącą dostawy towarów (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz
    art. 2 ust. 1 lit. c) i art. 24 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE).
    Uwzględnienie przepisów dyrektywy 2006/112/WE oraz orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest niezbędne do prawidłowego stosowania przepisów
    krajowych z dziedziny podatku od wartości dodanej (podatku VAT). Mając to na uwadze
    wskazać należy, że odpłatność występuje wtedy, gdy istnieje bezpośrednia i jasno
    zindywidualizowana korzyść majątkowa po stronie dostawy towaru lub usługi, a ponadto
    gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z
    czynnością, która miała być opodatkowana VAT. Pod pojęciem odpłatności należy
    rozumieć prawo dostawcy lub usługodawcy do żądania i otrzymania od odbiory towaru
    lub usługi zapłaty ceny lub ekwiwalentu świadczenia wzajemnego.
    Odpłatność zachodzi, gdy pomiędzy dostawcą/usługodawcą a odbiorcą/usługobiorcą
    istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, a
    wynagrodzenie otrzymywane przez dostawcę/usługodawcę stanowi rzeczywiste
    odzwierciedlenie wartości zrealizowanej dostawy/usługi. Bezpośredni związek istnieje
    wówczas, gdy dwa świadczenia są od siebie wzajemnie zależne, a mianowicie jedno jest
    dokonywane tylko pod warunkiem dokonania drugiego – i odwrotnie (por. wyrok TSUE w
    sprawie C-90/20, pkt 27; wyrok C-21/20, pkt 31; wyrok C-295/17, pkt 39; wyrok C-270/09,
    pkt 16; wyrok C-277/05, pkt 19; wyrok C-653/11, pkt 40; wyrok C-250/14, pkt 22 i 23; wyrok
    C-40/09, pkt 27; wyrok C-90/20, pkt 41; wyrok C-94/19, pkt 26). Podstawą opodatkowania
    dostawy towarów lub świadczenia usług jest świadczenie wzajemne rzeczywiście
    otrzymane z tego tytułu (por. wyrok TSUE w sprawie C-40/09, pkt 28). Tożsame uwagi do
    powyższych czynione są w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok
    z 11 maja 2023 r. sygn. I FSK 1318/20).
    Godzi się jeszcze dodać odnośnie do powyższego, że na gruncie systemu VAT istotne
    znaczenie ma nie nazwa świadczenia, na jakie się umówiono, ale relacja gospodarcza, jaka
    łączy strony umowy, która jest źródłem określonego świadczenia (por. wyrok TSUE w
    sprawie C-653/11, pkt 42 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października
    2020 r. sygn. I FSK 22/18). Innymi słowy, nazwa świadczenia w prawie krajowym nie ma
    decydującego znaczenia dla jego kwalifikacji na gruncie systemu VAT (por. wyrok TSUE w
    sprawie C-295/17, pkt 67-68). Wynika to z założenia, że ocena tego, czy płatność
    dokonywana jest w zamian za świadczenie, jest kwestią z zakresu prawa Unii, którą należy
    rozstrzygać odrębnie od oceny dokonywanej na mocy prawa krajowego (wyrok TSUE w
    sprawie C-90/20, pkt 46).
    Zauważyć należy, że istotą odszkodowań nie jest płatność za świadczenie, lecz
    rekompensata za szkodę. W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją
    ekwiwalentną - świadczeniem w zamian za wynagrodzenie, co oznacza, że otrzymane

    odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony podmiotu, który je
    otrzymał. Zapłata określonej kwoty pieniężnej wynika natomiast z konieczności
    wynagrodzenia straty. W konsekwencji stwierdzić należy, iż podatnik nie odnosi żadnej
    korzyści, nie uzyskuje żadnego przysporzenia. Brak korzyści powoduje, że obowiązek
    rozliczenia VAT z tytułu otrzymania odszkodowania nie powstanie u podatnika. W
    odszkodowaniach brak jest bowiem zachowania symetrii między świadczeniem a
    wynagrodzeniem. Mając na uwadze zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    oraz przepisy Kodeksu cywilnego regulujące kwestię odszkodowań prawidłowe jest
    twierdzenie, że odszkodowania - co do zasady - nie są objęte zakresem art. 5 ustawy o VAT
    i nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem, ponieważ ciężko je powiązać z konkretnym
    świadczeniem.
    W związku z tym w ocenie Sądu, w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy
    rozpoznawanej przez Sąd nie można zakwalifikować przekazanego przez Dobrą Energię
    skarżącej Spółce odszkodowania, którą sam organ nazywa w zaskarżonej do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie interpretacji indywidualnej -
    „rekompensatą” - jako wynagrodzenia opodatkowanego podatkiem od towarów i usług.
    Wnioskodawca w związku z pożarem poniósł szkodę w postaci utraty zakupionych już
    materiałów oraz był zmuszony do usunięcia lub naprawy zniszczeń spowodowanych
    żywiołem. W przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanie
    faktycznym w momencie wypłaty odszkodowania przez inwestora dla skarżącej Spółki nie
    wystąpi żadne świadczenie wzajemne - te bowiem wynika z umowy pierwotnej,
    zobowiązaniowej.
    Podkreślić należy, że z treści wniosku o wydanie interpretacji nie wynika aby pomiędzy
    inwestorem a skarżącą Spółką istniała jakakolwiek umowa z której wynikałoby, że
    przekazane odszkodowanie za szkody powstałe w wyniku pożaru w jakikolwiek sposób
    wpływało na wysokość zobowiązań pieniężnych z umowy pierwotnej, zobowiązaniowej. (...)
    W uzupełnieniu wniosku Spółka jednoznacznie wskazała, że otrzymane od inwestora
    odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony Spółki. Podkreśliła, że to
    wykonawca we własnym zakresie zapewnia wszelkie materiały oraz urządzenia niezbędne
    do zrealizowania całej inwestycji. Do momentu ukończenia i przekazania w pełni sprawnej
    inwestycji, właścicielem wszystkich materiałów oraz urządzeń zamontowanych oraz
    czekających na zamontowanie jest wykonawca. Zniszczone części obiektu wykonawca jest
    zobowiązany naprawić i odbudować we własnym zakresie. Podobnie rzecz się ma ze
    zniszczonymi materiałami budowlanymi, te wykonawca musi nabyć ponownie, by móc
    kontynuować realizację inwestycji.
    W świetle powyższego, otrzymane od inwestora odszkodowanie nie wiąże się z żadnym
    świadczeniem ze strony Spółki. Wypłacone kwoty opisane we wniosku o wydanie
    interpretacji stanowią wyłącznie "rekompensatę" za utracone materiały i wyrządzone
    szkody.”
    Należy więc przyjąć, że środki pieniężne należne Państwu tytułem pokrycia kosztów
    poniesionych przez Państwa w celu dokończenia prac wynikających z umowy zawartej z
    Inwestorem nie stanowią wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art.
    8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
      towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez
      niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
      podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
    W konsekwencji, skoro jak wyżej wskazano, nie wyświadczyli Państwo na rzecz Inwestora
    usługi, to nie są Państwo zobowiązani do wystawienia faktury, dokumentującej tą usługę.

    Otrzymanie kwoty odszkodowania mogą Państwo udokumentować dokumentem innym
    niż faktura, np. notą księgową. Jednocześnie należy wskazać, że noty księgowe stanowią
    dokument księgowy na podstawie ustawy o rachunkowości, a nie przepisów dotyczących
    podatku VAT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      z zastosowaniem art. 119a;
      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.