Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1359/11-4/NS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-01-20
Teza: Odliczenie podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; odliczenia; odliczenia-odliczenie częściowe; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-obniżenie podatku naliczonego; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminnego Ośrodka Kultury i Rekreacji, przedstawione we wniosku z dnia 20 października 2011 r. (data wpływu 21 października 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 stycznia 2012 r. (data wpływu 5 stycznia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 4 stycznia 2012 r. (data wpływu 5 stycznia 2012 r.) o podpis osoby upoważnionej do reprezentowania Wnioskodawcy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest samorządową gminną instytucją kultury mającą osobowość prawną, której podstawowym celem statutowym jest organizowanie działalności kulturalnej i rekreacyjnej na terenie Gminy. Ośrodek otrzymuje z budżetu Gminy corocznie dotacje, z których finansuje zarówno działalność statutową (nieodpłatną) – niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jak również czynności mieszczące się w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (opodatkowane i zwolnione), koszty wynagrodzeń pracowników oraz koszty utrzymania i eksploatacji majątku.

Zainteresowany może uzyskiwać środki finansowe z: wpływów z własnej działalności, dotacji z budżetu państwa, wpływów z najmu i dzierżawy składników majątku, spadków, darowizn od osób fizycznych i prawnych oraz innych źródeł. Wpływy ze świadczonych usług w całości przeznacza się na cele statutowe.

W strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy znajdują się:

*   budynek GOKiR (oprócz zadań statutowych nieodpłatnych, otrzymuje wpływy z wynajmu pomieszczeń, sprzętu, samochodu, odpłatności za zajęcia itp.),
*   Izba Pamięci – działalność całkowicie nieodpłatna,
*   budynek – wynajem mieszkania (zwolniony), miejsce do kąpieli (działalność nieodpłatna), wypożyczenie sprzętu wodnego i rekreacyjnego (działalność odpłatna),
*   amfiteatr – raz w roku cykliczna impreza biletowana (odpłatna), wynajem gruntu na cele handlowo-gastronomiczne (odpłatny), imprezy artystyczne, festyny, dożynki (nieodpłatne),
*   stadion sportowy (1 raz w roku wynajem boiska – odpłatnie), pozostała działalność nieodpłatna,
*   szlak pieszy i ścieżka rowerowa (działalność nieodpłatna),
*   kompleks boisk sportowych (nieodpłatna).

Ośrodek jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 1 lipca 2011 r. Rejestry sprzedaży i zakupu prowadzi wspólnie dla wszystkich obiektów. Przy zakupach z faktur VAT do działalności opodatkowanej, instytucja odlicza cały VAT naliczony metodą wprost. Przy zakupach do działalności zwolnionej oraz poza VAT-em (czyli nieodpłatnej) – Zainteresowany VAT-u nie może odliczyć.

Proporcja wyliczona zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tyt. czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi nie przysługuje takie prawo (za rok 2010 wyniosła 96%). Taki wskaźnik został zaakceptowany przez Urząd Skarbowy. Po zakończeniu roku 2011 Wnioskodawca zobowiązany jest do korekty kwoty podatku naliczonego wg zasad określonych w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ośrodek może stosować odliczenie wg proporcji tylko do działalności opodatkowanej i zwolnionej odpłatnej od zakupów wspólnych np. utrzymania obiektów i ogólnych. Do proporcji nie wchodzi zatem działalność kulturalna nieodpłatna, która jest poza VAT-em, a stanowi duży udział w całej działalności Zainteresowanego.

W rejestrze zakupów do działalności mieszanej obliczanej proporcją wchodzą zakupy związane ze sprzedażą opodatkowaną, zwolnioną i nieodpłatną (niemożliwe jest wyodrębnienie kwot podatku związanego z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu), zatem odliczanie VAT wg proporcji wyliczonej zgodnie z ustawą byłoby niereprezentatywne.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy należy nie działać zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług, lecz samemu ustalić najbardziej logiczny sposób rozliczenia podatku VAT naliczonego proporcją?
2.  Czy przedstawiony poniżej ustalony klucz jest prawidłowy?
3.  Czy rejestry zakupu prowadzić dla każdego obiektu oddzielnie, co spowodowało by zmniejszenie udziału zakupów dotyczących działalności nieodpłatnej w wyliczeniu wskaźnika proporcji wg przykładowego klucza?

Zdaniem Wnioskodawcy, w celu ustalenia właściwej proporcji do działalności mieszanej należy obliczyć, jaka część obrotu uzyskiwana jest z prowadzonej działalności gospodarczej, a jaka część obrotu pochodzi ze źródeł poza tą działalnością, czyli w tym przypadku nieodpłatnej działalności statutowej.

W celu prawidłowej realizacji prawa do odliczenia podatku należy zastosować dwuetapowy podział podatku naliczonego.

W opinii Zainteresowanego, aby uzyskać prawidłowy obraz podatku naliczonego Ośrodek powinien ewidencję zakupu towarów i usług prowadzić odrębnie do zakupów związanych ze sprzedażą: opodatkowaną (netto + VAT), zwolnioną (brutto), z działalnością całkowicie nieodpłatną (brutto) oraz opodatkowaną i zwolnioną i nieodpłatną tzw. mieszaną (netto + VAT).

Następnie ustalić udział zakupów związanych z działalnością nieopodatkowaną, stosując przykładowy klucz – w liczniku wpisać zakupy związane z działalnością nieodpłatną (brutto), a w mianowniku wszystkie rodzaje zakupów – opodatkowane (netto), zwolnione (brutto), nieopodatkowane (brutto). Tak obliczonym wskaźnikiem rozliczyć VAT od zakupów od działalności mieszanej.

W dalszym etapie różnicę między podatkiem VAT od zakupów z działalności mieszanej a podatkiem wyliczonym wskaźnikiem rozliczyć współczynnikiem proporcji sprzedaży ustalonym za rok ubiegły. W deklaracji VAT – w poz. 52 wpisać kwotę VAT od zakupów związanych ze sprzedażą opodatkowaną i wyliczony kluczem VAT z działalności mieszanej.

Taką zasadę rozliczania podatku naliczonego do działalności mieszanej stosować co miesiąc (w każdym miesiącu wskaźnik inny), a za rok do korekty wyszedłby przeciętny z całego roku wg takiej samej metodologii liczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest samorządową gminną instytucją kultury mającą osobowość prawną, której podstawowym celem statutowym jest organizowanie działalności kulturalnej i rekreacyjnej na terenie Gminy. Ośrodek otrzymuje z budżetu Gminy corocznie dotacje, z których finansuje zarówno działalność statutową (nieodpłatną) – niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jak również czynności mieszczące się w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (opodatkowane i zwolnione), koszty wynagrodzeń pracowników oraz koszty utrzymania i eksploatacji majątku. Zainteresowany może uzyskiwać środki finansowe z: wpływów z własnej działalności, dotacji z budżetu państwa, wpływów z najmu i dzierżawy składników majątku, spadków, darowizn od osób fizycznych i prawnych oraz innych źródeł. Wpływy ze świadczonych usług w całości przeznacza się na cele statutowe.

W strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy znajdują się:

*   budynek GOKiR (oprócz zadań statutowych nieodpłatnych, otrzymuje wpływy z wynajmu pomieszczeń, sprzętu, samochodu, odpłatności za zajęcia itp.),
*   Izba Pamięci – działalność całkowicie nieodpłatna,
*   budynek – wynajem mieszkania (zwolniony), miejsce do kąpieli (działalność nieodpłatna), wypożyczenie sprzętu wodnego i rekreacyjnego (działalność odpłatna),
*   amfiteatr – raz w roku cykliczna impreza biletowana (odpłatna), wynajem gruntu na cele handlowo-gastronomiczne (odpłatny), imprezy artystyczne, festyny, dożynki (nieodpłatne),
*   stadion sportowy (1 raz w roku wynajem boiska – odpłatnie), pozostała działalność nieodpłatna,
*   szlak pieszy i ścieżka rowerowa (działalność nieodpłatna),
*   kompleks boisk sportowych (nieodpłatna).

Ośrodek jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 1 lipca 2011 r. Rejestry sprzedaży i zakupu prowadzi wspólnie dla wszystkich obiektów. Przy zakupach z faktur VAT do działalności opodatkowanej, instytucja odlicza cały VAT naliczony metodą wprost. Przy zakupach do działalności zwolnionej oraz poza VAT-em (czyli nieodpłatnej) – Zainteresowany VAT-u nie może odliczyć.

Proporcja wyliczona zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tyt. czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi nie przysługuje takie prawo (za rok 2010 wyniosła 96%). Taki wskaźnik został zaakceptowany przez Urząd Skarbowy. Po zakończeniu roku 2011 Wnioskodawca zobowiązany jest do korekty kwoty podatku naliczonego wg zasad określonych w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ośrodek może stosować odliczenie wg proporcji tylko do działalności opodatkowanej i zwolnionej odpłatnej od zakupów wspólnych np. utrzymania obiektów i ogólnych. Do proporcji nie wchodzi zatem działalność kulturalna nieodpłatna, która jest poza VAT-em, a stanowi duży udział w całej działalności Zainteresowanego.

W rejestrze zakupów do działalności mieszanej obliczanej proporcją wchodzą zakupy związane ze sprzedażą opodatkowaną, zwolnioną i nieodpłatną (niemożliwe jest wyodrębnienie kwot podatku związanego z czynnościami nie podlegającymi opodatkowaniu), zatem odliczanie VAT wg proporcji wyliczonej zgodnie z ustawą byłoby niereprezentatywne.

Stosownie do treści art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 – art. 90 ust. 2 ustawy.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W oparciu o art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3 określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Jak stanowi art. art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%,
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma praw uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Zatem, dokonując analizy cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, iż na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Ponadto należy podkreślić, iż przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu. Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy.

Tut. Organ zauważa również, iż w świetle przepisów art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i ust. 2 ustawy, czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust 3 ustawy. Bowiem, zawarte w przepisach art. 90 ust. 1-3 ustawy sformułowanie „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia” należy rozumieć jako odnoszące się do czynności zwolnionych od podatku. Skoro bowiem rzecz dotyczy odliczenia podatku VAT, to pod uwagę można wziąć tylko takie transakcje, które w ogóle objęte są zakresem przedmiotowym ustawy. W tej części są to tylko czynności zwolnione od podatku, gdyż czynności niepodlegające w ogóle podatkowi nie są objęte zakresem przedmiotowym VAT. Sformułowanie „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku” należy zatem rozumieć jako „czynności zwolnione od podatku” oraz czynności opodatkowane na specjalnych zasadach, gdzie ustawa wprost stwierdza, że podatnik nie ma prawa do odliczenia.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT (opodatkowane i zwolnione) oraz niepodlegające regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wynika z powyższych przepisów czynności pozostające poza zakresem działania ustawy o podatku od towarów i usług, nie mają wpływu na ustalenie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, bowiem nie stanowią obrotu w rozumieniu ustawy.

Zatem, w celu wyliczenia proporcji, o której mowa w przepisie art. 90 ust. 3 ustawy, Wnioskodawca pominie sprzedaż niepodlegającą opodatkowaniu, uwzględniając jedynie stosunek sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT do sprzedaży ogółem, tj. opodatkowanej i zwolnionej. Tak ustalona proporcja będzie podstawą do odliczenia podatku naliczonego od ponoszonych wydatków mających związek z czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi i niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z powyższym rozstrzygnięciem, pytania nr 2 i 3 dotyczące klucza podziału, stały się bezprzedmiotowe.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż w sytuacji, gdy Podatnik odliczy podatek naliczony związany z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu, może wówczas powstać u niego obowiązek opodatkowania, wynikający z art. 8 ust. 2 ustawy.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji w stanie faktycznym. Natomiast kwestia dotycząca odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji w zdarzeniu przyszłym została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej z dnia 20 stycznia 2012 r. nr ILPP1/443-1359/11-5/NS.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.