Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1453/12/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-02-07
Teza: Czy zakupywane usługi gastronomiczne stanowią koszty uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: catering; posiłki; reklama; reprezentacja; targi; wyżywienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z dnia 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19 listopada 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 21 listopada 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na usługi gastronomiczne w związku z organizacją targów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na usługi gastronomiczne w związku z organizacją targów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest organizatorem Międzynarodowych Targów. Każdego roku organizuje bankiet dla wystawców i zaproszonych gości. Wystawcy uczestniczący w targach oprócz powierzchni wystawienniczej opłacają media oraz bankiet. W celu zorganizowania bankietu zakupywane są usługi gastronomiczne. Art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób pranych stanowi, iż nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w tym usługi gastronomiczne, między innymi zakup żywności i alkoholu. Natomiast art. 15 ust. 1 wyżej cyt. ustawy, stanowi, że kosztem są wszelkie koszty które są poniesione w celu osiągnięcia przychodu. Istotne elementy opisu stanu faktycznego zostały zawarte we własnym stanowisku Wnioskodawcy, gdzie wskazano, iż usługi gastronomiczne wyszczególniono na fakturach wystawianych wystawcom.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zakupywane usługi gastronomiczne stanowią koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakupywane usługi gastronomiczne stanowią koszty uzyskania przychodu (art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) ponieważ są wyszczególnione na fakturach uczestnikom bankietu (prowadzona jest analityka przychodów).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. określanej w dalszej części skrótem „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W świetle tego przepisu, ocena prawna konkretnego wydatku poniesionego przez podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się do przesłanki celowości wydatku należy podkreślić, że kosztem uzyskania przychodów są zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia. W każdym przypadku konieczne jest jednak zaistnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem, a uzyskiwaniem, bądź też szansą uzyskiwania przychodów przez podmiot ponoszący ten koszt.

W tym miejscu należy podkreślić, iż to obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy.

W myśl art. 9 ust. 1 updop, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Z tak udokumentowanych wydatków winno ponadto wynikać, że mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i bezpośrednio lub pośrednio wpływają na wielkość osiąganych przez podatnika przychodów.

Jak wskazano powyżej, ocena prawna danego wydatku wymaga również uwzględnienia unormowań art. 16 ust. 1 updop. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem działalności Spółki jest organizowanie targów. Spółka każdego roku organizuje bankiet dla wystawców i zaproszonych gości. W celu zorganizowania bankietu Spółka zakupuje usługi gastronomiczne. Wątpliwości Spółki dotyczą kwalifikacji prawnej przedmiotowych wydatków związanych z zakupem usług gastronomicznych, tj. czy mogą one stanowić koszty uzyskania przychodów. Jednocześnie Spółka wskazała, iż wystawcy oprócz odpłatności za powierzchnie wystawowe obciążani są również m.in. kosztami zorganizowania ww. bankietu.

Dokonując oceny charakteru wydatków związanych z organizacją targów należy rozstrzygnąć, czy spełniają one kryteria określone w art. 15 ust. 1 updop oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 tej ustawy. Ocena prawna danego wydatku wymaga bowiem uwzględnienia unormowań art. 16 ust. 1 ww. ustawy, w którym ustawodawca dokonał enumeratywnego wyliczenia wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, nawet jeśli ponoszone są w celu uzyskania przychodów (zabezpieczenia źródła uzyskania przychodów).

Odnosząc powyższe do przedstawionych we wniosku okoliczności, zauważyć należy, iż ponoszone przez Spółkę wydatki związane są ze świadczoną przez Nią usługą organizacji targów, w tym zakupem usług gastronomicznych, mają wpływ na uzyskane przychody, a także na ich wysokość. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż ponoszone przez Spółkę wydatki na zakup usług gastronomicznych, mają bezpośredni związek z przychodem uzyskanym z tytułu świadczonej usługi organizacji targów, bowiem stanowią jeden z elementów mających bezpośredni wpływ na wysokość ceny usługi.

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego, należy stwierdzić, że wydatki dotyczące zakupu usług gastronomicznych w związku z organizacją targów spełniają przesłanki wskazane w art. 15 ust. 1 updop, zatem stanowią koszty uzyskania przychodów.

Stanowisko Spółki należało zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.