Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.9.2020.10.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-05
Teza: Sposób kalkulacji wysokości zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej oraz określenie odpowiedniej pozycji w formularzu deklaracji podatkowej, w której podatnik winien wykazać wysokość zwolnienia.
Słowa kluczowe: akcyza; deklaracje-deklaracja podatkowa; deklaracje-składanie deklaracji; energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; zwolnienie
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć ustawowych; Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres przedmiotowy; Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych.-Deklaracja podatkowa. Terminy płatności akcyzy.-Energia elektryczna - deklaracje i termin płatności.; Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie obowiązku podatkowego-Powstanie obowiązku podatkowego w przypadku energii elektrycznej; Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania w przypadku energii elektrycznej; Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych.-Zwolnienia-Katalog przedmiotowy zwolnień; Podatek akcyzowy-Wyroby akcyzowe - przepisy szczegółowe. Podstawa opodatkowania i stawki akcyzy.-Wyroby energetyczne i energia elektryczna.-Wyroby energetyczne i energia elektryczna - stawki, oświadczenia o przeznaczeniu wyrobów energetycznych na cele opałowe.
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-ust. 1-pkt 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-ust. 1-pkt 19; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-ust. 1-pkt 21; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 11-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 11-ust. 2; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9-ust. 2; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9-ust. 3; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 4-art. 24-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 30-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 30-ust. 2; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 89-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 stycznia 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 stycznia 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) prowadzi działalność w zakresie sprzedaży energii
    elektrycznej m.in. dla podmiotów będących nabywcami końcowymi na terytorium Polski. Z
    tytułu sprzedaży energii elektrycznej Spółka uiszcza podatek akcyzowy od całkowitej ilości
    sprzedanej energii elektrycznej na rzecz nabywców końcowych na terytorium Polski.
    Sprzedaż energii elektrycznej następuje w okresach rozliczeniowych nie dłuższych niż 12
    miesięcy.
    W celu obliczenia kwoty akcyzy należnej z tytułu sprzedaży energii elektrycznej Spółka
    stosuje stawkę podatku akcyzowego obowiązującą w momencie powstania obowiązku
    podatkowego, który w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcom końcowym na
    terenie kraju powstaje z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu
    (art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, t.j. Dz.U. z 2019
    r. poz. 864; dalej: ustawa akcyzowa).
    Prawidłowość powyższego sposobu obliczania kwoty akcyzy należnej z tytułu sprzedaży
    energii elektrycznej została potwierdzona w wydanej Spółce interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (...).
    Spółka jako przedsiębiorstwo energetyczne, zgodnie z art. 52 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z
    dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2389; dalej:
    OZE), nabywa od wytwórców odnawialnych źródeł energii określoną ilość świadectw
    pochodzenia energii elektrycznej (tzw. zielone certyfikaty) i przedstawia je do umorzenia
    Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: Prezes URE).
    Następnie, po otrzymaniu decyzji umarzającej świadectwa pochodzenia w oparciu o
    rozstrzygnięcie w niej zawarte, zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy akcyzowej, Spółka dokonuje
    obniżenia akcyzy należnej z tytułu sprzedaży energii elektrycznej nabywcom końcowym o
    wysokość akcyzy zapłaconej od energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł
    energii. Obniżenie dokonywane jest za okres rozliczeniowy, w którym Spółka otrzymała
    decyzję umarzającą, lub za okresy późniejsze.
    Pytania
    1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym, dla określenia wysokości zwolnienia z
      podatku akcyzowego dla energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł
      energii z art. 30 ust. 1 ustawy akcyzowej, Spółka powinna uwzględnić stawkę podatku
      akcyzowego obowiązującą w momencie powstania obowiązku podatkowego od tej
      energii, tj. obowiązującą w okresie kiedy energia elektryczna wytworzona z
      odnawialnych źródeł energii została wyprodukowana i wydana nabywcy końcowemu?

    2) Czy w przedstawionym stanie faktycznym, wysokość zwolnienia z podatku akcyzowego
      dla energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii z art. 30 ust. 1
      ustawy akcyzowej, powinna zostać uwzględniona w podpozycji 7a części B załącznika
      AKC-4/H deklaracji akcyzowej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym dla określenia wysokości
    zwolnienia z podatku akcyzowego dla energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych
    źródeł energii z art. 30 ust. 1 ustawy akcyzowej, Spółka powinna uwzględnić stawkę
    podatku akcyzowego obowiązującą w momencie powstania obowiązku podatkowego od
    tej energii, tj. w momencie kiedy energia ze źródeł odnawialnych została wyprodukowana i
    wydana odbiorcy końcowemu. Okres ten jest wskazany w treści decyzji umarzającej
    świadectwo pochodzenia, wydanej przez Prezesa URE.
    Ad. 2.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym wysokość zwolnienia z
    podatku akcyzowego dla energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii
    określona w art. 30 ust. 1 ustawy akcyzowej, powinna zostać uwzględniona w podpozycji
    7a części B załącznika AKC-4/H deklaracji akcyzowej.
    Uzasadnienie
    Ad. 1.
    Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy akcyzowej, zwalnia się od akcyzy energię elektryczną
    wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii, na podstawie dokumentu potwierdzającego
    umorzenie świadectwa pochodzenia energii w rozumieniu przepisów prawa
    energetycznego lub przepisów ustawy OZE.
    Z chwilą otrzymania decyzji Prezesa URE umarzającej świadectwa pochodzenia,
    podatnikowi akcyzy przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia uregulowanego w
    art. 30 ust. 1 ustawy akcyzowej. Zwolnienie stosuje się poprzez obniżenie akcyzy należnej
    z tytułu sprzedaży energii elektrycznej o akcyzę zapłaconą wcześniej od energii
    elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii. Obniżenia dokonuje się za okres
    rozliczeniowy, za który podatnik otrzymał decyzję umarzającą lub za okresy późniejsze.
    W celu otrzymania decyzji umarzającej świadectwa pochodzenia w pierwszej kolejności
    należy nabyć od wytwórców odnawialnych źródeł energii, określoną ilość świadectw
    pochodzenia energii elektrycznej, od której akcyza została już zapłacona, a następnie
    przedstawić je do umorzenia Prezesowi URE do 30 czerwca roku następującego po roku,
    za który obowiązek przedstawienia świadectw pochodzenia do umorzenia jest
    realizowany (art. 30 ust. 1 oraz art. 30 ust. 2 ustawy akcyzowej w zw. z art. 67 ust. 67 ust. 2
    OZE).
    W treści decyzji umarzającej Prezes URE wskazuje numer świadectwa pochodzenia,
    pozwalający na identyfikację okresu, w którym energia będąca przedmiotem świadectwa
    pochodzenia została wyprodukowana. Energia elektryczna nie jest magazynowana, a więc
    moment ten jest tożsamy z momentem wydania energii nabywcy końcowemu.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy akcyzowej, obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży
    energii elektrycznej na terytorium kraju powstaje z momentem wydania energii
    elektrycznej nabywcy końcowemu. Jednocześnie w myśl art. 11 ust. 2 ustawy akcyzowej,
    wydanie energii elektrycznej nabywcy końcowemu jest związane z wystawieniem przez
    podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za
    sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.
    Niemniej jednak, zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem organów podatkowych, dnia
    wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż energii elektrycznej nie powinno

    utożsamiać się z momentem powstania obowiązku podatkowego. Obowiązek podatkowy
    powstaje w momencie wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, natomiast
    wystawienie faktury służy potwierdzeniu ilości energii podlegającej wydaniu, z którego
    wynika zapłata należności za wydaną energię elektryczną - tak w interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 czerwca 2019 r. sygn.
    0111-KDIB3-3.4013.91.2019.2.PJ (...), a także z dnia 23 sierpnia 2019 r. sygn. 0111-KDIB3-
    3.4013.146.2019.2.PJ).
    W celu obliczenia kwoty akcyzy należnej z tytułu sprzedaży energii elektrycznej nabywcy
    końcowemu Spółka stosuje stawkę podatku obowiązującą w momencie powstania
    obowiązku podatkowego, który w opisanym stanie faktycznym ustalany jest na moment
    wydania tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
    Prawidłowość powyższego sposobu ustalania kwoty akcyzy należnej została potwierdzona
    Spółce w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (...). Takie
    samo stanowisko zostało zaprezentowane również w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 sierpnia 2019 r. sygn. 0111-KDIB3-
    3.4013.146.2019.2.PJ.
    W ocenie Wnioskodawcy w celu zastosowania zwolnienia od akcyzy dla energii
    elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, dla określania jego wysokości
    Spółka powinna uwzględnić stawkę akcyzy obowiązującą w momencie powstania
    obowiązku podatkowego tj. w momencie wydania energii elektrycznej nabywcy
    końcowemu.
    W celu obliczenia wysokości zwolnienia określonego w art. 30 ust. 1 ustawy akcyzowej
    należy uwzględnić ilość akcyzy należnej z tytułu sprzedaży energii elektrycznej nabywcy
    końcowemu, a następnie od tej ilości odliczyć kwotę akcyzy od energii elektrycznej
    wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, od której akcyza została już uiszczona, w ilości
    odzwierciedlonej w decyzji Prezesa URE umarzającej świadectwa pochodzenia.
    Czynnikiem wspólnym zarówno dla określenia akcyzy należnej od sprzedanej energii
    elektrycznej jak i dla określenia wysokości zwolnienia dla energii elektrycznej wytworzonej
    z odnawialnych źródeł energii jest stawka akcyzy.
    W ocenie Wnioskodawcy, skoro dla ustalenia akcyzy należnej Spółka powinna przyjąć
    stawkę akcyzy obowiązującą w momencie powstania obowiązku podatkowego tj. wydania
    energii elektrycznej nabywcy końcowemu, to ta sama stawka powinna mieć zastosowanie
    w celu określenia wysokości zwolnienia określonego w art. 30 ust. 1 ustawy akcyzowej.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie również w wykładni celowościowej
    zwolnienia dla energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii. Z punktu
    widzenia podatku akcyzowego, sprzedaż energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych
    źródeł energii jest neutralna podatkowo. Podatnik nabywa określoną ilość świadectw
    pochodzenie energii elektrycznej, następnie przedstawia je do umorzenia Prezesowi URE,
    który wydaje decyzję umarzającą. Na podstawie decyzji umarzającej, podatnik może
    obniżyć kwotę akcyzy należnej z tytułu sprzedaży energii o kwotę akcyzy od energii
    elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, określonej w oparciu o ilość
    wskazaną w decyzji umarzającej świadectwa pochodzenia.
    Co więcej, zwolnienie określone w art. 30 ust. 1 ustawy akcyzowej ma na celu
    umożliwienie obniżenia akcyzy należnej z tytułu sprzedaży energii elektrycznej o akcyzę z
    tytułu energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, uiszczoną w
    momencie wydania tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu. Oznacza to, że
    zwolnienie dotyczy konkretnej energii elektrycznej, od której akcyza została uiszczona
    przez inny podmiot tj. sprzedawcę energii elektrycznej do nabywcy końcowego. Wysokość
    zwolnienia określona w art. 30 ust. 1 powinna zatem uwzględniać wysokość akcyzy, która
    została uiszczona na wcześniejszym etapie obrotu tj. stawkę obowiązującą w momencie
    powstania obowiązku podatkowego.

    Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że w przedstawionym stanie
    faktycznym, dla określenia wysokości zwolnienia z podatku akcyzowego dla energii
    elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii określonego w art. 30 ust. 1
    ustawy akcyzowej, Spółka powinna uwzględnić stawkę podatku akcyzowego obowiązującą
    w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Ad. 2.
    Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy akcyzowej, podatnik akcyzy jest zobowiązany, bez
    wezwania organu podatkowego składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na
    rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym „upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla
    rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w
    umowie - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu
    wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez
    podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony w umowie ani
    w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z faktury nie wynika należność za energię
    elektryczną sprzedaną w tym okresie - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę lub ten
    dokument - w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na
    terytorium kraju”.
    W przypadku energii elektrycznej podatnicy wraz z deklaracją akcyzową AKC-4 składają
    również załącznik AKC-4/H pt. „PODATEK AKCYZOWY OD ENERGII ELEKTRYCZNEJ”. Część B
    załącznika AKC-4/H nazwano „OBLICZENIE WYSOKOŚCI PODATKU AKCYZOWEGO”. W
    pozycji 7 części B przedmiotowego załącznika wskazano „Zwolnienia i obniżenia”,
    natomiast w podpozycji 7a załącznika należy wskazać „kwotę zwolnienia od podatku
    akcyzowego energii elektrycznej na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przedstawionym
    stanie faktycznym wysokość zwolnienia z podatku akcyzowego dla energii elektrycznej
    wytworzonej z odnawialnych źródeł energii z art. 30 ust. 1 ustawy akcyzowej, powinna
    zostać uwzględniona w podpozycji 7a części B załącznika AKC-4/H deklaracji akcyzowej.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 9 marca 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0111-KDIB3-3.4013.9.2020.1.MK, w której uznałem Państwa stanowisko za:
    – nieprawidłowe - w zakresie sposobu kalkulacji wysokości zwolnienia od akcyzy dla
      energii elektrycznej (pytanie nr 1);
    – prawidłowe - w zakresie określenia odpowiedniej pozycji w formularzu deklaracji
      podatkowej, w której podatnik winien wykazać wysokość zwolnienia (pytanie nr 2).
    Interpretację doręczono Państwu 17 marca 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    21 kwietnia 2020 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji
    indywidualnej w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił interpretację w zaskarżonej części,
    wyrokiem z 6 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 408/20.
    16 listopada 2020 r. wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego.

    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 19 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 445/21
    oddalił skargę kasacyjną.
    Prawomocny wyrok WSA w Krakowie uchylający interpretację indywidualną, wpłynął do
    Organu 3 lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie i Naczelny Sąd Administracyjny w ww.
      wyrokach;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan
    prawny obowiązujący w dniu wydania uchylonej interpretacji, tj. w dniu 9 marca 2020 r.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2019 r. poz. 864 ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt. 1 ustawy:
      Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe,
      wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby
      nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.
    W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy:
      W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
        1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
        2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym
        przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję
        lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia
        1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
        3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa
        w pkt 2;
        4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której
        mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
        5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

        6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
    Jak stanowi art. 9 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym:
      Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania
      lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej
      przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.
    Stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy:
      Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z
      wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek
      podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu
      akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości,
      chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:
      W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:
        1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę
        końcowego;
        2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku
        sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
        3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust.
        1 pkt 3, 4 i 6;
        4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej
        przez nabywcę końcowego.
    Jednocześnie według art. 11 ust. 2 ustawy:
      Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu jest
      związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego
      wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający
      koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w
      rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U.
      z 2018 r. poz. 755, z późn. zm.), z wyłączeniem:
        a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października
        2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 312) nabywającej energię
        elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26
        października 2000 r. o giełdach towarowych,
        b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z
        dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię
        elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26
        października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię
        elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu
        ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z
        2018 r. poz. 2286, 2243 i 2244),
        c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.
        A. lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
        zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
        instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia

        funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
        towarowych,
        d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w
        rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
        nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art.
        68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
        lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku
        regulowanym.
    Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy:
      Sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do
      przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.
    W myśl art. 24 ust. 1 ustawy:
      W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu
      podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje
      podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek
      właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym:
        1) upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został
        określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia
        wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
        2) upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu
        dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie
        - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu
        wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną
        przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony
        w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z faktury nie wynika
        należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie - po miesiącu, w
        którym wystawiono fakturę lub ten dokument – w przypadku sprzedaży energii
        elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
        3) nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9
        ust. 1 pkt 3, 4 i 6.
    Na podstawie delegacji ustawowej określonej w art. 26 ustawy, 24 stycznia 2018 r.
    Minister Finansów wydał rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla
    podatku akcyzowego oraz deklaracji w sprawie przedpłaty akcyzy (Dz.U. z 2018 r. poz. 273
    ze zm.), w którym określił wzór deklaracji dla podatku akcyzowego – formularz główny
    AKC-4 (załącznik nr 1 do rozporządzenia) wraz z załącznikami do formularza głównego,
    odnoszącymi się do poszczególnych wyrobów akcyzowych. W przypadku energii
    elektrycznej jest to formularz AKC4/H (załącznik nr 8).
    Na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii,
      na podstawie dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia
      energii, w rozumieniu przepisów prawa energetycznego lub przepisów ustawy z dnia
      20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389 i 2245
      oraz z 2019 r. poz. 42 i 60).
    Zgodnie natomiast z art. 30 ust. 2 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się nie wcześniej niż z chwilą otrzymania
      dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii, poprzez
      obniżenie akcyzy należnej od energii elektrycznej za najbliższe okresy rozliczeniowe.

    Zgodnie z art. 89 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym do 31
    grudnia 2018 r.:
      Stawka akcyzy na energię elektryczną wynosi 20,00 zł za megawatogodzinę (MWh).
    Ustawą z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2538, ze zm.), która weszła w życie z dniem ogłoszenia,
    z mocą od dnia 1 stycznia 2019 r., powyższemu przepisowi nadano brzmienie, zgodnie z
    którym:
      Stawka akcyzy na energię elektryczną wynosi 5,00 zł za megawatogodzinę (MWh).
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w orzeczeniu z 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt I
    SA/Kr 408/20 wskazał, że opisana w złożonym wniosku sytuacja dotyczy zmiany stawki
    podatku akcyzowego, następującej przed rozliczeniem całości ulgi i mając na uwadze brak
    vacatio legis ustawy nowelizującej ustawę akcyzową w zakresie rzeczonej zmiany
    wysokości stawki, a także reguły wykładni celowościowej, systemowej i historycznej,
    zasadne stało się - w świetle wymagań stawianych na gruncie zasad wykładni prawa
    wynikających z art. 2 i art. 7 Konstytucji oraz art. 2a Ordynacji podatkowej - opowiedzenie
    się za takim kierunkiem interpretacyjnym, który umożliwi faktyczne rozliczenie przez
    Spółkę zwolnienia podatkowego również w sytuacji, w której decyzja umarzająca
    świadectwa pochodzenia została wydana i doręczona Spółce po zmianie stawek.
    Powyższe uwagi podzielił Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 19 listopada 2024
    r., sygn. akt I FSK 445/21, zaznaczając na wstępie swojej oceny prawnej, że istota niniejszej
    sprawy skupia się na warunkach zwolnienia od akcyzy, normowanego przez art. 30 ust. 1 i
    2 w związku z art. 162 ust. 3 ustawy akcyzowej, w sytuacji ustawowego obniżenia stawki
    tego podatku bez zachowania vacatio legis, przypadającego na okres objęty dokumentem
    potwierdzającym umorzenie świadectwa pochodzenia energii elektrycznej.
    NSA wyjaśnił, że na tle powyższych przepisów regulujących mechanizm zwolnienia,
    nowelizacji ustawy która obniżyła stawkę podatku akcyzowego z 20 zł/MWh na 5 zł/MWh,
    w tym uzasadnienia do ww. nowelizacji, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym
    ukształtowały się przeciwstawne ze sobą linie orzecznicze związane z tym, że
    ustawodawca nie wskazał ani w przepisach nowelizowanej ustawy, ani w przepisach o
    charakterze intertemporalnym stawki w oparciu, o którą zwolnienie powyższe miałoby
    zostać rozliczone.
    Pierwsza linia wskazuje, iż przedmiotowe zwolnienie rozliczane winno być przy
    zastosowaniu stawki podatkowej właściwej dla aktualnego zobowiązania podatkowego, a
    więc akcyzy należnej od energii elektrycznej za najbliższe okresy rozliczeniowe, tj.
    następujące po otrzymaniu decyzji umorzeniowej.
    Druga natomiast, mająca na uwadze zasadę skuteczności i bezpieczeństwa prawnego
    adresatów norm prawnych przyjmuje, że w stanie prawnym obowiązującym w 2019 r., na
    podstawie art. 30 ust. 1 i 2 ustawy akcyzowej, zwolniona od akcyzy była energia
    elektryczna wytwarzana z odnawialnych źródeł energii, na podstawie dokumentu
    potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii, w rozumieniu przepisów
    prawa energetycznego lub przepisów ustawy o odnawialnych źródłach energii - według
    stawki akcyzy obowiązującej w momencie powstania obowiązku podatkowego. W
    podanym kontekście składając wniosek o umorzenie świadectwa pochodzenia podatnik
    nie ma wpływu na to, kiedy decyzja tego rodzaju zostanie wydana i kiedy będzie mógł
    zastosować zwolnienie od akcyzy. Przyjęcie, że zastosowanie powinna mieć stawka
    podatku akcyzowego z momentu rozliczenia zwolnienia (zależnego od uzyskania
    dokumentu umorzenia świadectwa pochodzenia), zdaniem NSA oznaczałoby w myśl
    powyższego poglądu prawnego, uzależnienie zakresu zwolnienia (jego wysokości) od
    sprawnego działania lub opieszałości organu, co z kolei prowadziłoby do nierównego
    traktowania podatników oraz pozbawienia zwolnienia od podatku obiektywnego
    charakteru, uzależniając je od działań organów administracji publicznej.

    Dokonując analizy tej drugiej linii orzeczniczej, która brała pod uwagę także cele
    omawianego zwolnienia (promocję odnawialnych źródeł energii), NSA doszedł do wniosku,
    że w niniejszej sprawie uzasadnione jest przyjęcie, iż stawką właściwą dla rozliczenia
    zwolnienia normowanego przez art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym jest stawka
    obowiązują w chwili wytworzenia energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł.
    Mając na uwadze związanie Organu z oceną prawną przedstawioną przez Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Krakowie w orzeczeniu z 6 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 408/20 i
    przez Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 19 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 445
    /21 zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem (w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1), że w przedstawionych we wniosku okolicznościach dla określenia wysokości
    zwolnienia z podatku akcyzowego dla energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych
    źródeł energii z art. 30 ust. 1 ustawy, Spółka powinna uwzględnić stawkę podatku
    akcyzowego obowiązującą w momencie powstania obowiązku podatkowego od tej
    energii, tj. w momencie kiedy energia ze źródeł odnawialnych została wyprodukowana i
    wydana odbiorcy końcowemu.
    Zgodzić się także należy z Państwa stanowiskiem w kwestii dotyczącej pytania nr 2, że
    wysokość zwolnienia stosowanego przez Spółkę powinna być wykazana w podpozycji 7a
    części B załącznika AKC-4/H, składanego wraz z deklaracją AKC-4.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i 2 uznać należy za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    – stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał
      w dacie zaistnienia zdarzenia;
    – zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
      obowiązywał w dniu wydania uchylonej interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 111), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany
    jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
    przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem
    faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem
    podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
      Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
      przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
        czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
          1) z zastosowaniem art. 119a;
          2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
            ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
          3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.