Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.742.2025.4.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-02
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność
nabycie
nieruchomości
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami: z 8 października 2025 r. (wpływ 13 października
    2025 r.) oraz z 24 listopada 2025 r. (wpływ 24 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2018 roku nabył Pan nieruchomość o powierzchni 2.015 m2, na której znajduje się
    budynek mieszkalny o powierzchni 230,19 m2. Nieruchomość powyższą miał Pan w planie
    wykorzystać do własnych celów mieszkaniowych. Jednak w międzyczasie Pana sytuacja
    życiowa zmieniła się i postanowił Pan część nieruchomości odsprzedać . W tym celu
    budynek mieszkalny wyremontował Pan i podzielił na dwie części w taki sposób, żeby
    można było odsprzedać dwóm różnym nabywcom ze względu na niższą cenę
    jednostkową, którą może zaproponować. Niezabudowaną część działki o powierzchni
    1.495 m2 postanowił Pan w dalszym ciągu zatrzymać dla siebie. Jednocześnie prowadzi
    Pan działalność gospodarczą w zakresie wznoszenia budynków oraz wynajmu. W związku
    z prowadzoną działalnością nabył Pan dwie inne działki niezabudowane: w roku 2015 oraz
    2017, na których aktualnie prowadzi Pan dwie budowy z myślą o ich sprzedaży:
    jednopiętrowy budynek z przeznaczeniem na działalność usługową oraz budynek o
    charakterze mieszkalnym. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą opłaca Pan
    podatek dochodowy liniowy oraz podatek VAT.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Nieruchomość, której dotyczy zapytanie nie została jeszcze sprzedana, ale planuje Pan jej
    sprzedaż. Nie podpisał Pan żadnej umowy przedwstępnej dotyczącej jej sprzedaży. Nie
    była przedmiotem żadnych umów najmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze.
    W celu znalezienia nabywcy zamierza Pan skorzystać z usług biura nieruchomości i nie
    udzielał Pan oraz nie planuje udzielenia żadnego pełnomocnictwa osobom trzecim w
    związku z planowaną sprzedażą. Od czasu nabycia w 2018 roku aż do tej pory
    nieruchomość pozostawała nieużytkowana. Nabył ją Pan z zamiarem zamieszkania w ten
    sposób, że jedna część miała być przeznaczona dla córki. Jednak w międzyczasie córka
    zmieniła plany, więc postanowił Pan ją częściowo sprzedać. Przez cały okres posiadania
    nieruchomości lokale mieszkalne pozostawały nieużytkowane. Nieruchomość ta została
    nabyta jako jedna działka i w celu umożliwienia jej sprzedaży w ograniczonym zakresie,
    dokonał Pan jej podziału w ten sposób, żeby wydzielić odpowiednią część, którą
    pozostawia Pan dla siebie. Podziału działki dokonał Pan 13.04.2023 r.
    W wyniku podziału, oraz dokonaniu w istniejącym budynku drobnych adaptacji i
    remontów, dwa lokale zostały wyodrębnione poprzez zaaranżowanie osobnego wejścia
    (odrębnie parter i odrębnie pierwsze piętro). Po geodezyjnym podziale gruntów mógł Pan
    założyć dwie odrębne księgi wieczyste. Nakłady inwestycyjne zaczął Pan ponosić w 2023
    roku ale ich wysokość była zdecydowanie niższa niż 30% wartości obiektu. Dokonane
    adaptacje nie wymagały odrębnego dokumentu oddania do użytkowania. Na żadnym
    etapie dokonywanych ulepszeń nie korzystał Pan z odliczenia podatku VAT naliczonego ,
    związanego z tymi wydatkami. Prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na
    wynajmie posiadanych nieruchomości - 2 hale produkcyjno-magazynowe oraz 2 lokale
    użytkowe, oraz na wznoszeniu i sprzedaży budynków. Aktualnie w związku z prowadzoną
    działalnością posiada Pan do sprzedaży wybudowany przez Pana firmę budynek z
    lokalami usługowymi oraz wybudowane 2 budynki mieszkalne.
    Nieruchomość, na której postawił Pan budynek z lokalami usługowymi, nabył Pan w 2017
    roku z konkretnym zamiarem wybudowania właśnie takiego budynku i sprzedaży w
    ramach działalności gospodarczej. Ta sama sytuacja dotyczy nabytej w 2015 r.
    nieruchomości, na której postawił Pan 2 budynki mieszkalne, z zamiarem sprzedaży ich w
    ramach działalności gospodarczej. W ciągu ostatnich lat nie dokonywał Pan sprzedaży

    żadnej nieruchomości. Jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Pana
    wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia powyższej nieruchomości w zakresie
    podatku dochodowego oraz podatku od towarów i usług.
    W uzupełnieniu treści wniosku o wydanie interpretacji podatkowej powtarza Pan
    szczegóły zaistniałej sytuacji. Nieruchomość, której dotyczy zapytanie nie została jeszcze
    sprzedana, ale planuje Pan jej sprzedaż. Podpisał Pan umowę przyrzeczenia sprzedaży,
    bez określania szczegółowych warunków dotyczącej tej sprzedaży. Nieruchomość nie była
    przedmiotem żadnych umów najmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze.
    Nieruchomość ta nie była również nigdy środkiem trwałym w prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży powyższej nieruchomości
    zamierza Pan przeznaczyć na cele osobiste, nie będzie ich reinwestował na zakup
    następnych nieruchomości. Od czasu nabycia w 2018 roku aż do tej pory nieruchomość
    pozostawała nieużytkowana. Nabył ją Pan z zamiarem zamieszkania w niej razem z córką,
    w ten sposób, że jedna część miała być przeznaczona dla Pana i odrębnie dla córki. Jednak
    w międzyczasie córka zmieniła plany, więc postanowił Pan ją częściowo sprzedać. Przez
    cały okres posiadania nieruchomości budynek mieszkalny pozostawał nieużytkowany.
    Nieruchomość ta została nabyta jako jedna działka (nr ewidencyjny 1) i w celu
    umożliwienia jej sprzedaży w ograniczonym zakresie, dokonał Pan jej podziału w ten
    sposób, żeby wydzielić odpowiednią część , którą pozostawia Pan dla siebie. Podziału
    działki dokonał Pan 13.04.2023 r. W wyniku podziału, powstały 3 odrębne działki: część
    niezabudowana o pow. 1495 m2 (nr ewidencyjny 2), część zabudowana o pow. 370 m2 (nr
    ewidencyjny 3), oraz droga dojazdowa 180, m2 (nr ewidencyjny 4). Dobudował Pan klatkę
    schodową w istniejącym budynku tak aby parter oraz 1 piętro mogły być użytkowane
    niezależnie od siebie. 20 grudnia 2024 roku otrzymał Pan zaświadczenie, że w budynku są
    dwie odrębne przestrzenie mieszkalne. Nakłady inwestycyjne zaczął Pan ponosić w 2023
    roku ale ich wysokość była zdecydowanie niższa niż 30% wartości obiektu.
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na wynajmie posiadanych
    nieruchomości - 2 hale produkcyjno-magazynowe oraz 1 lokal użytkowy, oraz na
    wznoszeniu i sprzedaży budynków. Aktualnie w związku z prowadzoną działalnością
    posiada Pan do sprzedaży wybudowany przez Pana firmę budynek z lokalami usługowymi
    oraz wybudowane 2 budynki mieszkalne.
    Nieruchomość, na której postawił Pan budynek z lokalami usługowymi, nabył Pan w 2017
    roku z konkretnym zamiarem wybudowania właśnie takiego budynku i sprzedaży w
    ramach działalności gospodarczej. Ta sama sytuacja dotyczy nabytej w 2015
    nieruchomości, na której postawił Pan 2 budynki mieszkalne, z zamiarem sprzedaży ich w
    ramach działalności gospodarczej. Nigdy wcześniej nie sprzedawał Pan nieruchomości
    jako osoba fizyczna. Wcześniej dokonywał Pan sprzedaży budynków mieszkalnych w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Pana wątpliwości dotyczą zastosowania
    zwolnienia powyższej nieruchomości w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych, ponieważ jednocześnie prowadzi Pan działalność gospodarczą, w ramach
    której również zamierza Pan sprzedać nieruchomość.

## Pytanie

Czy w zaistniałej sytuacji sprzedaż części nieruchomości będącej majątkiem własnym
    może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz ze
    zwolnienia z podatku VAT?
    Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie
    podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w sprawie
    Część nieruchomości nabytej wcześniej na własne cele mieszkaniowe zamierza Pan
    aktualnie sprzedać. Ponieważ jest Pan właścicielem powyższej nieruchomości przez okres
    dłuższy niż 5 lat, licząc od końca roku kiedy nieruchomość ta została nabyta, uważa Pan,
    że sprzedaż ta może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art.

    10 ust.1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zakup wyżej
    wymienionej nieruchomości oraz koszty związane z jej utrzymaniem oraz remontem, nie
    były w żadnym momencie ujmowane w kosztach działalności gospodarczej, ponieważ z
    założenia miały charakter inwestycji osobistej. Zatem sprzedaż ta będzie miała znamiona
    zbycia majątku własnego niezwiązanego z działalnością gospodarczą.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 odpłatne zbycie nieruchomości mieszkalnej po upływie 5
    lat licząc od końca roku nabycia jest zwolnione z podatku dochodowego, jeśli nie była
    wykorzystywana w działalności gospodarczej oraz nie była składnikiem majątku firmy. W
    Pana przypadku nieruchomość została nabyta w 2018 roku, więc pięcioletni okres upłynął
    z końcem 2023 roku, poza tym nieruchomość ta nie była środkiem trwałym w
    prowadzonej działalności gospodarczej ani nie była wynajmowana, może zatem korzystać
    ze zwolnienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.

    W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest
    źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest
    ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w
    powołanym wyżej przepisie.
    Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania
    określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie
    trzech warunków:
    · po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
    · po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
    · po trzecie, w sposób ciągły.
    Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
    1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
    2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;

    3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.
    Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia
    ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej
    ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów
    biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie
    przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy
    rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności
    gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r.,
    sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z
    działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego
    określone prawa i obowiązki.
    W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć
    charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego
    generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.

    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 roku sygn. I SA/Po 919/14:
      „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej
    wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej,
    związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć
    nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań
    podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki
    majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy
    zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub
    sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne
    znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu,
    możliwość odliczenia kosztów jego uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień
    przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do
    jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym,
    jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto
    nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany
    częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w
    tym zakresie przekracza zwykły zarząd majątkiem prywatnym czego przejawem jest np.
    nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, uzbrojenie terenu, itp.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości o których mowa we wniosku.
    O prowadzeniu działalności gospodarczej przesądzają obiektywne i zewnętrzne jej
    przejawy, a nie przekonanie podatnika. W tym sensie nie ma i nie może mieć znaczenia, że
    określony podmiot prowadzący konkretną działalność nie ocenia jej (subiektywnie) jako
    działalności gospodarczej. Podatnik nie może zatem w sposób dowolny w zależności od
    stanu swojej świadomości czy przewidywanych korzyści podatkowych dokonywać
    swobodnej kwalifikacji poszczególnych kategorii przychodów do określonych źródeł
    przychodów.
    Powyższe potwierdza m.in. wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 933/17.
    Dla uzyskiwania przychodów z działalności gospodarczej nie jest również konieczne, aby
    podatnik miał formalnie status przedsiębiorcy, nie jest wymagana rejestracja tej
    działalności w sposób przewidziany w odrębnych przepisach, dotyczących wymogów
    formalnych, jakie powinna spełnić osoba prowadząca działalność gospodarczą. Z punktu
    widzenia art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Pana
    działalność ma i będzie miała charakter zarobkowy, zorganizowany i ciągły, a także
    podjęta została przez Pana we własnym imieniu.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2018 roku nabył Pan nieruchomość o powierzchni 2.015 m2,
    na której znajduje się budynek mieszkalny. Nieruchomość miał Pan w planie wykorzystać
    do własnych celów mieszkaniowych. Jednak w międzyczasie Pana sytuacja życiowa
    zmieniła się i postanowił Pan część nieruchomości odsprzedać. W tym celu budynek
    mieszkalny wyremontował Pan i podzielił na dwie części w taki sposób, żeby można było
    odsprzedać dwóm różnym nabywcom ze względu na niższą cenę jednostkową, którą
    może zaproponować. Niezabudowaną część działki o powierzchni 1.495 m2 postanowił
    Pan w dalszym ciągu zatrzymać dla siebie. W 2023 r. dokonał Pan podziału działki. W
    wyniku podziału, powstały 3 odrębne działki. Dobudował Pan klatkę schodową w
    istniejącym budynku tak aby parter oraz 1 piętro mogły być użytkowane niezależnie od
    siebie. 20 grudnia 2024 roku otrzymał Pan zaświadczenie, że w budynku są dwie odrębne
    przestrzenie mieszkalne. Nakłady inwestycyjne zaczął Pan ponosić w 2023 roku ale ich
    wysokość była zdecydowanie niższa niż 30% wartości obiektu. Prowadzi Pan działalność
    gospodarczą polegającą na wynajmie posiadanych nieruchomości - 2 hale produkcyjno-
    magazynowe oraz 1 lokal użytkowy, oraz na wznoszeniu i sprzedaży budynków. Aktualnie
    w związku z prowadzoną działalnością posiada Pan do sprzedaży wybudowany przez Pana
    firmę budynek z lokalami usługowymi oraz wybudowane 2 budynki mieszkalne.
    Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że sprzedaż w przyszłości przez Pana
    nieruchomości zostanie dokonana w ramach działalności gospodarczej. Przesądza o tym
    fakt, że podjął Pan szereg czynności, które uatrakcyjniły nieruchomość jako potencjalnie
    inwestycyjne, tj. podział nieruchomości na 3 odrębne działki, dobudowanie klatki
    schodowej w budynku, tak aby parter oraz 1 piętro mogły być użytkowane niezależnie od
    siebie, geodezyjny podział gruntów w celu założenia dwóch odrębnych ksiąg wieczystych.
    W konsekwencji czynności te zostały dokonane w celu osiągnięcia korzyści finansowej.
    Wynika z tego, że ww. czynności związane były z uatrakcyjnieniem i przygotowaniem
    przedmiotowych nieruchomości do sprzedaży. Zatem, dokonanie ww. posunięć wskazuje
    na podjęcie przez Pana świadomych, aktywnych działań zmierzających do podniesienia
    atrakcyjności nieruchomości, a tym samym ich wartości i w konsekwencji sprzedaży ich w
    celu uzyskania korzyści finansowej. Deklarował Pan, że nabył nieruchomość z zamiarem
    zamieszkania, jednakże nie była i nie jest ona do tej pory przez Pana użytkowana, tj. nie
    zamieszkał Pan w powyższej nieruchomości. Wobec tego trudno jest uznać, że sprzedaż

    nieruchomości jest tylko realizacją prawa do swobodnego rozporządzania własnym
    majątkiem.
    Nie bez znaczenia dla okoliczności niniejszej sprawy jest również fakt, że przedmiotem
    Pana zarejestrowanej działalności gospodarczej jest wynajem posiadanych nieruchomości
    oraz wznoszenie i sprzedaż budynków. W świetle opisanego we wniosku zdarzenia
    przyszłego można wywieść, że – w odniesieniu do będącej przedmiotem planowanej
    sprzedaży nieruchomości – Pana działania świadczą o celowym działaniu wypełniającym
    cechy działalności gospodarczej i wskazują na handlowy i zarobkowy charakter
    dokonywanych przez Pana czynności.
    Tym samym stwierdzam, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży nieruchomości podjął
    Pan czynności noszące znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 maja 2025 r. sygn.
    akt II FSK 1121/22, w którym wskazano, że:
      Trudno też nie zgodzić się ze stwierdzeniem, że prowadzenie działalności
      gospodarczej (i osiąganie przychodów z tej działalności) to pewien stan obiektywny.
      Toteż nie ma znaczenia subiektywne przekonanie podatnika, iż przychody z jego
      aktywności są przypisane do innego źródła przychodu. Treść definicji zawartej w art.
      5a pkt 6 u.p.d.o.f. daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej aktywności za
      działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. spełnienie trzech warunków
      działalności. Musi być ona: - działalnością zarobkową: - wykonywaną w sposób
      zorganizowany; - wykonywaną w sposób ciągły.
    Zakup oraz sprzedaż przez Pana nieruchomości, której wartość podniósł Pan poprzez
    poniesione nakłady - świadczą o zarobkowym charakterze dokonania przedmiotowych
    transakcji.
    Zatem wszelkie Pana działania nie mogą mieć ze swej istoty charakteru przypadkowego,
    incydentalnego. Pana czynności mają charakter profesjonalny i zorganizowany - wymagają
    one bowiem podejmowania szeregu zaplanowanych i przemyślanych czynności. Ponadto
    czynności te nakierowane są na osiągnięcie określonego dochodu.
    Powyższe czynności nie mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, związanym
    ze zwykłym gospodarowaniem Pana majątkiem osobistym, natomiast noszą znamiona
    działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    To, że zakupu nieruchomości, którą zamierza Pan sprzedać nie dokonał Pan bezpośrednio
    w ramach swojej działalności gospodarczej, było Pana decyzją, która w okolicznościach
    przedstawionej sprawy nie może powodować, że przedmiotowa nieruchomość, nie była
    przedmiotem prowadzenia działalności gospodarczej.
    W powyższym przypadku nie znajdzie zatem zastosowania przepis art. 10 ust. 1 pkt 8
    stawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dochód uzyskany ze sprzedaży części
    nieruchomości nabytej w 2018 r., w okolicznościach sprawy wskazuje na to, że sprzedaż ta
    zostanie dokonana w ramach prowadzonej działalności i winna być opodatkowana
    zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego właśnie źródła – pozarolniczej działalności
    gospodarczej, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Tym samym Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.