Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-400/13-4/JC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-08-14
Teza: Czy w przypadku otrzymywania przez Spółkę faktur w formie i w sposób opisany powyżej (w formacie PDF, za pośrednictwem poczty elektronicznej), faktury takie uprawniają Spółkę do rozliczenia wynikającego z nich podatku naliczonego VAT i/lub do zaliczenia wynikających z nich kwot do kosztów uzyskania przychodów, na zasadach ogólnych, wynikających z art. 86-91 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 15 i 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: dokumentacja; dokumentacja-dokumentacja księgowa; dokumentowanie; dowód-dowód księgowy; faktura; faktura-faktura elektroniczna; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.05.2013 r. (data wpływu 27.05.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami otrzymanymi w formie elektronicznej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.05.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami otrzymanymi w formie elektronicznej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest wyłącznym importerem i dystrybutorem na obszarze Polski markowej bielizny opatrzonej znakiem towarowym. Spółka, będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, wystawia podmiotom gospodarczym prowadzącym sklepy detaliczne z bielizną, faktury na nabywane przez nie towary.

Spółka oprócz faktur VAT wystawianych w formie papierowej, zamierza wystawiać Klientom faktury VAT w formie elektronicznej. Spółka chce przy tym stosować format plików PDF.

Format PDF (ang. Portable Document Format, przenośny format dokumentu) to format plików służący do prezentacji, przenoszenia i drukowania treści tekstowo-graficznych. Język opisu pliku PDF jest uproszczoną wersją języka programowania PostScript wzbogaconą o elementy hipertekstowe.

Format PDF gwarantuje niezmienność treści faktury i potwierdza autentyczność pochodzenia. Po zapisaniu pliku w formacie PDF na nośniku danych (np. dysku twardym) istnieje możliwość sprawdzenia daty jego utworzenia oraz daty ostatniej modyfikacji pliku, a ewentualne próby dokonania ingerencji w jego treść zostawiają ślady umożliwiające stwierdzenie dokonania zmian.

Faktury elektroniczne spełniać będą wymóg czytelności oraz zawierać będą w swojej treści wszystkie informacje wymagane przez przepisy, w szczególności dane wskazane w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Co do zasady faktury w formacie PDF generowane będą bezpośrednio w systemie SAP, który zostanie przygotowany do ich wysyłki na wskazane adresy poczty elektronicznej klientów, zdefiniowane w systemie i podane w tym celu przez klientów. System będzie generował dokument faktury w formacie PDF w postaci dokumentu wyjściowego (tzw. „output”). Dokumenty te nie będą wysyłane natychmiast, lecz będą otrzymywać status „nie zakończony” - „not processed”, oznaczony w systemie kolorem żółtym.

Wiadomość z załączoną do niej fakturą w formacie PDF zostanie automatycznie wysłana przez uruchamianą codziennie o określonej porze, działającą w tle aplikację. Status dokumentu zostanie wtedy zmieniony na „zakończony pomyślnie” - „successfully processed”, oznaczony kolorem zielonym. Ponadto wiadomości wysyłane oznaczane będą różnymi kodami, w zależności czy zawierają fakturę czy fakturę korygującą.

Lista wysłanych wiadomości będzie mogła być sortowana wg takich kryteriów, jak numer faktury, typ dokumentu, nabywca, płatnik, data i czas wysyłki (wystawienia). Listę można będzie filtrować wg okresów rozliczeniowych, zapisywać w formacie MS Word lub MS Excel, będzie również istniała możliwość natychmiastowego wyświetlania wysłanego pliku PDF. Uprawnienia do wykonywania powyższych operacji będą zabezpieczone kodem dostępowym.

Spółka zamierza również ww. faktury przechowywać w formie elektronicznej w formacie PDF, zapisane w systemie SAP.

W przypadku przechowywania danych na serwerach znajdujących się za granicą, faktury byłyby dostępne za pomocą łączy telekomunikacyjnych, za pośrednictwem systemu zapewniającego limitowany dostęp do tych dokumentów.

Spółka zapewni organom podatkowym elektroniczny dostęp do tych faktur bez zbędnej zwłoki.

Faktury będą wystawiane, udostępniane i przechowywane w powyższy sposób pod warunkiem dokonania akceptacji tego sposobu wystawiania i przesyłania/udostępniania faktur przez Klienta (odbiorcę faktury).

Zgoda klienta na wystawianie faktur w formie elektronicznej zostanie wyrażona przeważnie poprzez wysyłkę przez Klienta na wskazany przez Spółkę adres poczty elektronicznej (e-mail) podpisanego przez Klienta oświadczenia, przesłanego w formacie PDF, jednakże Spółka dopuszcza też możliwość wyrażenia zgody w inny sposób, np. w treści wiadomości wysłanej pocztą elektroniczną lub w sposób dorozumiany, np. poprzez zapłacenie przez klienta faktury wysłanej Klientowi w formie elektronicznej.

Przy generowaniu faktur oraz przy przesyłaniu przez Klienta akceptacji na ich wystawianie w formie elektronicznej nie zostaną wykorzystane:

1.  bezpieczny podpis elektroniczny w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym, weryfikowany za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu
2.  elektroniczna wymiana danych (EDI).

Ponadto Spółka zamierza przyjmować od kontrahentów faktury wystawione przez nich w formie elektronicznej, w formacie PDF. Faktury te przesyłane będą ze wskazanego adresu poczty elektronicznej kontrahenta na wskazany przez Spółkę jej własny adres elektroniczny.

Ilekroć mowa jest powyżej o fakturze, rozumieć należy przez to fakturę, fakturę korygującą i duplikat faktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wystawianie, przesyłanie i przechowywanie przez Spółkę faktur w formacie elektronicznych plików PDF w opisany sposób są dopuszczalne w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz. U. z dnia 29 grudnia 2012 r., dalej jako „Rozporządzenie”)?
2.  Czy w opisanym stanie faktycznym akceptacja udzielana przez Klienta, dotycząca wystawiania oraz przesyłania/udostępniania na jego rzecz faktur w formacie PDF, spełnia wymogi Rozporządzenia?
3.  Czy zgoda kontrahenta na otrzymywanie od Spółki faktur w formie elektronicznej wyklucza wystawianie na jego rzecz faktur w formie tradycyjnej (papierowej)?
4.  Czy w przypadku otrzymywania przez Spółkę faktur w formie i w sposób opisany powyżej (w formacie PDF, za pośrednictwem poczty elektronicznej), faktury takie uprawniają Spółkę do rozliczenia wynikającego z nich podatku naliczonego VAT i/lub do zaliczenia wynikających z nich kwot do kosztów uzyskania przychodów, na zasadach ogólnych, wynikających z art. 86-91 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 15 i 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku numerem 4 - w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytań dotyczących podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro wystawiane przez nią i udostępniane/przesyłane faktury spełniają wymogi prawa, to gdy jest ona nabywcą towarów lub usług, faktury wystawione i przesyłane/udostępniane jej w opisany powyżej sposób przez kontrahentów również spełniają te wymogi, uprawniając tym samym Spółkę do rozliczenia wynikającego z nich podatku VAT i/lub zaliczenia wynikających z nich kwot do kosztów uzyskania przychodów, na zasadach ogólnych, wynikających z art. 15 i 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Powyższe oznacza, że zasadniczo wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Uznanie wydatku za koszt podatkowy wymaga od podatnika wykazania, że wydatek jest racjonalnie i gospodarczo uzasadniony. Tak więc, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika winien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej, z wyjątkiem gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu a przychodem, bądź zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu. Ponadto, zaliczenie danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależnione jest od tego, czy nie znajduje się on w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w grupie wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że kosztem uzyskania przychodów będzie wydatek, spełniający łącznie następujące warunki:

1.  został poniesiony przez podatnika,
2.  jest definitywny (rzeczywisty),
3.  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
4.  poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła lub może mieć inny wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
5.  został właściwie udokumentowany,
6.  nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Podkreślić należy, że w celu wykazania związku pomiędzy kosztem a przychodem podatnik musi dysponować wymaganymi przez prawo dowodami. Powołany na wstępie art. 15 należy interpretować łącznie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na mocy którego podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Odrębne przepisy, o których mowa w tym artykule zawarte są w ustawie z dnia 29 września o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 330). Przepisy tej ustawy ustalają zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o rachunkowości, do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić, w postaci zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym.

Zapis księgowy, zgodnie z art. 23 ust. 2 tej ustawy powinien zawierać co najmniej:

1.  datę dokonania operacji gospodarczej,
2.  określenie rodzaju i numer identyfikacyjny dowodu księgowego stanowiącego podstawę zapisu oraz jego datę, jeżeli różni się ona od daty dokonania operacji,
3.  zrozumiały tekst, skrót lub kod opisu operacji, z tym że należy posiadać pisemne objaśnienia treści skrótów lub kodów,
4.  kwotę i datę zapisu,
5.  oznaczenie kont, których dotyczy.

Art. 21 ust. 1 ww. ustawy określa, iż dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:

1.  określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego,
2.  określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej,
3.  opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach naturalnych,
4.  datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu,
5.  podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów,
6.  stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.

Przepisy art. 20 i art. 21 ustawy o rachunkowości ustalają zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych. W świetle tych przepisów, dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, wolne od błędów rachunkowych, zawierające wymienione wyżej elementy.

Dowód księgowy, który będzie właściwy do wprowadzenia kosztu do ksiąg rachunkowych, będzie również stosownym dokumentem do celów podatkowych. Podatnik, uznając określone wydatki za koszty uzyskania przychodu, odnosi ewidentne korzyści, bowiem o te koszty pomniejszona zostaje podstawa opodatkowania. Podejmując decyzję o poniesieniu określonych kosztów, podatnik winien w oparciu o racjonalne i obiektywne przesłanki uzasadnić związek kosztu z przychodem. Na podatniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem. Dopiero na podstawie dokumentów potwierdzających faktyczne poniesienie kosztu, podatnik ma prawo zaliczenia poniesionego wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto podatnik powinien rozważyć, czy dany dokument będzie spełniał warunki dowodu księgowego, o których mowa w art. 21 ustawy o rachunkowości, a zatem czy może być przedmiotem zapisów księgowych oraz czy stanowi dowód będący podstawą do prawidłowego ustalenia dochodu (a zatem przychodów i kosztów) – w trybie art. 9 ust. 1 i art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zwrócić przy tym należy także uwagę na istotę dowodów w postępowaniu kontrolnym i podatkowym. Stosownie do art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Dowodami w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 181 Ordynacji podatkowej, mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że katalog dowodów jest otwarty. Wskazane jest zatem posiadanie (pod kątem ewentualnego postępowania kontrolnego lub podatkowego) wszelkich dowodów, potwierdzających zaistnienie danego zdarzenia gospodarczego.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka oprócz faktur VAT wystawianych w formie papierowej, zamierza wystawiać Klientom faktury VAT w formie elektronicznej. Spółka chce przy tym stosować format plików PDF. Format PDF (ang. Portable Document Format, przenośny format dokumentu) to format plików służący do prezentacji, przenoszenia i drukowania treści tekstowo-graficznych. Język opisu pliku PDF jest uproszczoną wersją języka programowania PostScript wzbogaconą o elementy hipertekstowe. Format PDF gwarantuje niezmienność treści faktury i potwierdza autentyczność pochodzenia. Po zapisaniu pliku w formacie PDF na nośniku danych (np. dysku twardym) istnieje możliwość sprawdzenia daty jego utworzenia oraz daty ostatniej modyfikacji pliku, a ewentualne próby dokonania ingerencji w jego treść zostawiają ślady umożliwiające stwierdzenie dokonania zmian. Faktury elektroniczne spełniać będą wymóg czytelności oraz zawierać będą w swojej treści wszystkie informacje wymagane przez przepisy, w szczególności dane wskazane w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług. Co do zasady faktury w formacie PDF generowane będą bezpośrednio w systemie SAP, który zostanie przygotowany do ich wysyłki na wskazane adresy poczty elektronicznej klientów, zdefiniowane w systemie i podane w tym celu przez klientów. System będzie generował dokument faktury w formacie PDF w postaci dokumentu wyjściowego (tzw. „output”). Dokumenty te nie będą wysyłane natychmiast, lecz będą otrzymywać status „nie zakończony” - „not processed”, oznaczony w systemie kolorem żółtym. Wiadomość z załączoną do niej fakturą w formacie PDF zostanie automatycznie wysłana przez uruchamianą codziennie o określonej porze, działającą w tle aplikację. Status dokumentu zostanie wtedy zmieniony na „zakończony pomyślnie” - „successfully processed”, oznaczony kolorem zielonym. Ponadto wiadomości wysyłane oznaczane będą różnymi kodami, w zależności czy zawierają fakturę czy fakturę korygującą. Lista wysłanych wiadomości będzie mogła być sortowana wg takich kryteriów, jak numer faktury, typ dokumentu, nabywca, płatnik, data i czas wysyłki (wystawienia). Listę można będzie filtrować wg okresów rozliczeniowych, zapisywać w formacie MS Word lub MS Excel, będzie również istniała możliwość natychmiastowego wyświetlania wysłanego pliku PDF. Uprawnienia do wykonywania powyższych operacji będą zabezpieczone kodem dostępowym. Spółka zamierza również ww. faktury przechowywać w formie elektronicznej w formacie PDF, zapisane w systemie SAP. W przypadku przechowywania danych na serwerach znajdujących się za granicą, faktury byłyby dostępne za pomocą łączy telekomunikacyjnych, za pośrednictwem systemu zapewniającego limitowany dostęp do tych dokumentów. Spółka zapewni organom podatkowym elektroniczny dostęp do tych faktur bez zbędnej zwłoki. Faktury będą wystawiane, udostępniane i przechowywane w powyższy sposób pod warunkiem dokonania akceptacji tego sposobu wystawiania i przesyłania/udostępniania faktur przez Klienta (odbiorcę faktury). Zgoda klienta na wystawianie faktur w formie elektronicznej zostanie wyrażona przeważnie poprzez wysyłkę przez Klienta na wskazany przez Spółkę adres poczty elektronicznej (e-mail) podpisanego przez Klienta oświadczenia, przesłanego w formacie PDF, jednakże Spółka dopuszcza też możliwość wyrażenia zgody w inny sposób, np. w treści wiadomości wysłanej pocztą elektroniczną lub w sposób dorozumiany, np. poprzez zapłacenie przez klienta faktury wysłanej Klientowi w formie elektronicznej. Przy generowaniu faktur oraz przy przesyłaniu przez Klienta akceptacji na ich wystawianie w formie elektronicznej nie zostaną wykorzystane:

1.  bezpieczny podpis elektroniczny w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym, weryfikowany za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu
2.  elektroniczna wymiana danych (EDI).

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika także, że Spółka zamierza przyjmować od kontrahentów faktury wystawione przez nich w formie elektronicznej, w formacie PDF. Faktury te przesyłane będą ze wskazanego adresu poczty elektronicznej kontrahenta na wskazany przez Spółkę jej własny adres elektroniczny. Ilekroć mowa jest powyżej o fakturze, rozumieć należy przez to fakturę, fakturę korygującą i duplikat faktury.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kwot wynikających z faktur wystawionych w formacie PDF i przekazywanych za pośrednictwem poczty elektronicznej.

Należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji „faktury” oraz regulacji dotyczących wystawiania oraz formy faktur VAT, a zatem kierując się dyrektywami stosowania wykładni systemowej zewnętrznej należy sięgnąć do uregulowań dotyczących zasad opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Kwestię przesyłania oraz przechowywania faktur w formie elektronicznej od 1 stycznia 2013 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz. U. z 2012 r., poz. 1528) wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 10 i 11 ustawy o VAT.

Jak wyjaśniono powyżej, kwestię przesyłania oraz przechowywania faktur w formie elektronicznej normują odrębne przepisy, a zatem, jeżeli faktury wystawione i przesyłane/udostępniane przez kontrahentów będą spełniały wymogi formalne, o których mowa w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeniach, stanowisko Spółki w zakresie uprawnienia do zaliczenia wynikających z nich kwot do kosztów uzyskania przychodów w myśl regulacji zawartych w art. 15 i 16 ustaw ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy uznać za prawidłowe.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w przypadku otrzymania przez Spółkę faktur VAT w formacie PDF za pośrednictwem poczty elektronicznej (przy założeniu, że faktury te spełniają wymogi formalne, o których mowa powyżej) Spółka będzie uprawniona do zaliczenia wynikających z nich kwot do kosztów uzyskania przychodów, w myśl regulacji zawartych w art. 15 i 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie na uwagę zasługuje okoliczność, że pełna weryfikacja prawidłowości udokumentowania poszczególnych wydatków Wnioskodawcy do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.).

Dokonując interpretacji indywidualnej organ podatkowy działający z upoważnienia Ministra Finansów przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji). Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.