Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.752.2024.3.MPA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej
działki.
Słowa kluczowe: dzierżawa
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 28 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży
    niezabudowanej działki,
    wydzielonej z działki nr 1.
    Uzupełnił go Pan pismami z 11 grudnia 2024 r. (wpływ 11 i 12 grudnia 2024 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo współwłasności nieruchomości, położonej w
    województwie (...), w powiecie (...), w gminie (...), w miejscowości (...), obręb (...), składającej
    się z działki 1 o powierzchni 3,1764 ha (trzy hektary i jeden tysiąc siedemset sześćdziesiąt
    cztery metry kwadratowe, dla której Sąd Rejonowy w (...), prowadzi księgę nr (...).

    Prawo własności nieruchomości zostało nabyte na podstawie aktu poświadczenia
    dziedziczenia z 2 lipca 2015 r. sporządzonego przez (...), notariusza w (...), Rep. A nr (...) i
    aktu poświadczenia dziedziczenia z 5 maja 2016 r., sporządzonego przez (...), notariusza w
    (...), Rep. A nr (...).
    Swoje udziały w przedmiotowej nieruchomości nabył wyłącznie w drodze dziedziczenia po
    zmarłym ojcu B.B., aktem poświadczenia dziedziczenia z 5 maja 2016 roku. Na skutek
    planowanego podziału działki numer 1 zostanie wydzielona między innymi
    niezabudowana działka o powierzchni około 0,3000 ha (trzy tysiące metrów
    kwadratowych), będąca przedmiotem niniejszej umowy.
    Nowo wydzielona działka będzie posiadała bezpośredni dostęp do drogi publicznej. W
    dacie nabycia udziałów w przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca pozostawał i
    nadal pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój wspólności
    ustawowej, umów majątkowych małżeńskich rozszerzających wspólność ustawową ani
    żadnych innych umów powodujących zmianę współwłaściciela żaden z nich nie zawierał i
    w związku z tym, udział w przedmiotowej nieruchomości, ze względu na charakter
    nabycia, stanowi przedmiot majątku osobistego.
    Przedmiotowa nieruchomość wolna jest od roszczeń ewentualnych dawnych właścicieli, w
    szczególności roszczeń reprywatyzacyjnych oraz nie są znane żadne toczące się
    postępowania reprywatyzacyjne. Nadto, przedmiotowa nieruchomość nie jest
    przedmiotem umów najmu i dzierżawy. Przedmiotowa nieruchomość nie stanowi gruntów
    pod śródlądowymi wodami w rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, nie
    jest przeznaczona na cele publiczne oraz nie jest położona na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej, udziały w przedmiotowej nieruchomości nie zostały przez nich nabyte od
    Skarbu Państwa ani jednostki samorządu terytorialnego, żaden ze współwłaścicieli nie
    prowadzi aktualnie i nie prowadził w okresie ostatnich pięciu lat działalności gospodarczej,
    a przedmiot umowy nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części.
    Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów i wyrysem z mapy ewidencyjnej z 8 sierpnia 2024 r.
    oraz kopię mapy zasadniczej z 5 sierpnia 2024 roku, wydane z upoważnienia Starosty (...),
    dla nieruchomości położonej w województwie (...), w powiecie (...), jednostka ewidencyjna
    (...), obręb ewidencyjny (...), stanowiącej działkę numer 1, o powierzchni 0,9474 ha; rodzaj
    użytków: RV - grunty orne, z zaświadczenia z 7 sierpnia 2024 r. wydane z upoważnienia
    Burmistrza Gminy (...), z którego wynika, że:
    a) zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy (...),
    zatwierdzonym uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) z 24 lipca 2018 roku, działka numer 1 w
    obrębie (...) przeznaczona jest pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - dla
    lokalizacji nowej zabudowy - symbol planu D22MN2,
    b) dla działki numer 1 nie wyznaczono obszaru zdegradowanego, obszaru rewitalizacji
    oraz nie jest objęta Specjalną Strefą Rewitalizacji na podstawie art. 8, art. 25 ustawy o
    rewitalizacji z dnia 9 października 2015 roku,
    c) obręb ewidencyjny (...) w gminie (...), nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia
    lasu lub decyzją starosty wydaną na podstawie inwentaryzacji stanu lasu, dla lasów
    rozdrobnionych o powierzchni do 10 ha niestanowiących własności Skarbu Państwa, o
    której mowa w art. 19 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
    Sprzedający oświadczają, że w okresie ostatnich 5 lat nie dokonali wycinki drzew na
    podstawie zgłoszenia na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą, na nieruchomości
    będącej przedmiotem niniejszej umowy.
    Sprzedający oświadczają, że w przypadku, gdy z otrzymanej indywidualnej interpretacji
    podatkowej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS), wynikać będzie
    konieczność naliczenia podatku VAT, na dzień zawarcia umowy sprzedaży i wystawienia
    faktury VAT będą zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług oraz
    zobowiązują się, że po zawarciu transakcji nie wyrejestrują się oni z datą wsteczną. W

    przypadku doliczenia do ceny sprzedaży podatku VAT Sprzedający do dnia zawarcia
    umowy przyrzeczonej są zobowiązani przedłożyć zaświadczenie potwierdzające status
    Sprzedających jako czynnych podatników podatku VAT, interpretację podatkową wydaną
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o konieczności naliczenia podatku VAT
    oraz wystawią fakturę VAT.
    Wnioskodawca dzierżawi przedmiotową działkę Kupującej Spółce (Umowa dzierżawy nr
    (...) wraz z Aneksem z 29 sierpnia 2024 r. na okres 3 miesięcy).
    Sprzedający oświadcza, iż udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych pełnomocnictw:
        do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
        podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
        uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
        wymaganych decyzji i postanowień,
        dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem, na terenie
        przedmiotowych nieruchomości będącej przedmiotem umowy, warunków
        technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
        kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
        wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru,
        uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia
        wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.
    Sprzedający oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    przedmiotowymi nieruchomościami na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2)
    w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie
    wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz
    udostępnia Kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem umowy sprzedaży, celem
    przeprowadzenia badań gruntu.
    Sprzedający oświadcza, iż wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym
    kosztem i staraniem na nieruchomościach będącej przedmiotem umowy sprzedaży,
    tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Wnioskodawcy zobowiązują się sprzedać nieruchomość, w stanie wolnym od
    jakichkolwiek ciężarów, obciążeń, roszczeń i hipotek, działkę o powierzchni około 0,3000
    ha (trzy tysiące metrów kwadratowych), która powstanie w wyniku podziału działki numer
    1, przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie zawarta pod następującymi warunkami:
    1. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej
    nieruchomości wydzielonej z działki 1 obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki,
    w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej
    (...) m², w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m² (czterysta metrów kwadratowych) wraz
    z miejscami parkingowymi w liczbie minimum (...) miejsc postojowych,
    2. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
    przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
    przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według
    koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25
    ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi dokumentami

    umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o
    niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną
    nieruchomości,
    3. uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
    Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    4. niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
    koniecznością rekultywacji,
    5. potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
    budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    6. uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej,
    wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją
    Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 (sześciu)
    miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,
    7. uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
    planowanym obiektem handlowo-usługowym,
    8. uzyskania i okazania się przez Sprzedającego najpóźniej do dnia zawarcia przyrzeczonej
    umowy sprzedaży indywidualną interpretacją podatkową wydaną przez właściwego
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności naliczenia bądź zwolnieniu z
    naliczenia podatku VAT,
    9. zniesienia istniejącego ograniczenia tonażowego lub uzyskania zgody zarządcy drogi na
    przejazd pojazdów powyżej 25 ton do jednokondygnacyjnego budynku handlowo-
    usługowego w celu realizacji dostaw oraz budowy zgodnie z planami inwestycyjnymi
    spółki,
    10. wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o
    podziale działki numer 1 zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki,
    11. zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki numer 1,
    zgodnie z którym Kupujący będzie mógł posadowić na przedmiotowej nieruchomości
    jednokondygnacyjny obiekt handlowo-usługowy o powierzchni użytkowej (...) m² (pięćset
    dwadzieścia siedem i czterdzieści setnych metra kwadratowego), w tym salą sprzedaży o
    powierzchni (...) m² (czterysta metrów kwadratowych) wraz z miejscami parkingowymi w
    liczbie minimum (...) miejsc postojowych.
    Sprzedający oświadczają, że w zakresie zbycia nieruchomości objętej niniejszą umową
    współpracują z (...). Dla pozostałych współwłaścicieli zostanie sporządzany osobny
    wniosek, który zostanie przesłany tego samego dnia.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości składającej się z działki wydzielonej z działki
    ewidencyjnej nr 1, o powierzchni 0,3000 ha jest opodatkowana podatkiem VAT bez
    uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1, o
    powierzchni 0,3000 ha jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej, ustawą, lub ustawą o
    VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności.
    Problematyka ta, została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.).
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności
    nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać
    swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny).
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.
    j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między
    małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca
    przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez
    jednego z nich (majątek wspólny).
    Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
    każdego z małżonków. Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno
    ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem
    poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach
    współwłasności łącznej (bez udziałowej). Tym samym oboje małżonkowie muszą dokonać
    sprzedaży nieruchomości. Tym samym Wnioskodawca dokonuje sprzedaży działki.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT, mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jest przez podmiot, który
    w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem, podatnik, tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim

    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy, należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli podatnikiem
    podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje
    czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Przypomnijmy, iż na działce nr 1 od momentu nabycia do momentu zbycia nie
    prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego

    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    nr (...) warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy jak to już wyżej podkreślono, sam nie podejmował on działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie.
    W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy.
    Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie
    strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi, czyli
    jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy,
    czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie dz. nr 1 warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.

    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się
    jak podatnik podatku VAT wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w
    jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą
    przedmiotowych.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działki jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te, utracą taki charakter, a także
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Należy
    zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i
    prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium
    uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych
    planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych,
    morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy
    do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości. Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta
    decyzją o warunkach zabudowy wydaną w oparciu o zapisy w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego. Tym samym, ww. działka będzie stanowiła teren
    budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z
    działki z działki nr 1, o powierzchni 0,3000 ha będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie
    będzie korzystać ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia Wnioskodawca
    będzie musiał jej sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    opodatkowanej dokumentem potwierdzającym jej nabycie w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc
    czynny podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z 106b ustawy o VAT taką
    transakcję będzie musiał udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości,
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    I tak, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące
      stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych
      stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.

    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny.
    Obejmuje pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną
    działalność i występują w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalnością
    gospodarczą jest wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych, które
    powtarza się lub trwa przez długi okres. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku
    wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z grona podatników należy wykluczyć osoby fizyczne, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie przepisów ustawy, lecz wynika z
    wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia
    TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Dotyczyło ono kwestii
    opodatkowania sprzedaży przez osobę - podatnika podatku od wartości dodanej - części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do
    celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław

    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika między innymi, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma
    charakteru decydującego. Nie może to stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że
    dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie, podział gruntu na działki, aby w momencie sprzedaży osiągnąć wyższą cenę
    łączną – nie jest decydująca. Nie ma również znaczenia długość okresu, w jakim te
    transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Wszystkie ww.
    elementy mogą bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (to jest jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego
    rodzaju aktywność „handlową” musi wskazywać ciąg powyżej przytoczonych okoliczności,
    a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży udziału w prawie własności niezabudowanej działki
    wydzielonej z działki nr 1, istotne jest zatem, czy podjął lub podejmie Pan aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że przysługuje Panu prawo współwłasności nieruchomości
    składającej się z działki nr 1. Udział w prawie własności tej nieruchomości nabył Pan w
    drodze dziedziczenia po zmarłym ojcu. W dacie nabycia tej nieruchomości pozostawał Pan
    i nadal pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój wspólności
    ustawowej, nie zawierał Pan umów majątkowych małżeńskich rozszerzających wspólność
    ustawową, ani żadnych innych umów powodujących zmianę współwłaściciela, w związku z
    tym udział w nieruchomości będącej przedmiotem wniosku, ze względu na charakter
    nabycia stanowi przedmiot Pana majątku osobistego.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma znaczenia częstotliwość jej
    wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją

    wykonano. Oznacza to, że w Pana sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie
    Pan podjął w odniesieniu do sprzedaży udziału w prawie własności nieruchomości.
    W tym miejscu, wskazać należy, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między
    podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje
    ustawa Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma
    również kwestia udzielonego przez Pana pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu i na
    Pana rzecz.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).

    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Jak stanowi art. 109 Kodeksu cywilnego:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem, każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa, wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż udziału w prawie własności do
    nieruchomości gruntowej stanowiącej część niezabudowanej działki nr 1 o powierzchni
    0,3000 ha jest opodatkowana podatkiem VAT bez uwzględniania zwolnienia z art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie zawarta pod
    warunkiem, m.in.:
        uzyskania przez Kupującą Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania działki
        zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki;
        uzyskania przez Kupującą Spółkę warunków technicznych przyłączy zgodnie z
        koncepcją Spółki;
        uzyskania przez Kupującą Spółkę prawomocnej i ostatecznej decyzji zezwalającej na
        lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę
        przedmiotowego zjazdu według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i
        lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 ton;
        wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o
        podziale działki nr (...) zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki.
    Powyższe wskazuje, że celem jest takie przekształcenie działki, które pozwoli na szybkie
    zbycie tej nieruchomości na rzecz Spółki Kupującej. W momencie sprzedaży działki ma być
    ona dostosowana do koncepcji Spółki oraz jej planów inwestycyjnych.

    Wskazał Pan, że udzieli Pan Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych
    do uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności do czynności związanych z uzyskaniem
    na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej.
    Jednocześnie wyraził Pan zgodę na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane
    przez Kupującą Spółkę, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii oraz udostępni Pan Kupującej Spółce nieruchomość celem
    przeprowadzenia badań gruntu. Pełnomocnictwo to obowiązuje przez cały okres umowy
    przedwstępnej.
    Oprócz tego wyraził Pan zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i
    staraniem na terenie nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z
    warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej
    zawartej z operatorem.
    Nie ulega więc wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania nieruchomości
    (działki wydzielonej z działki nr 1) do sprzedaży nie jest typowy dla działań
    podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania majątkiem osobistym -
    prywatnym. Pełnomocnik dokonując wskazanych we wniosku działań, dokona
    uatrakcyjnienia działki stanowiącej do dnia sprzedaży nadal Pana własność, co będzie
    skutkowało wzrostem jej wartości.
    W konsekwencji, mimo że w analizowanej sprawie działania dotyczące sprzedaży
    nieruchomości podejmuje pełnomocnik, to jednak efekty tych działań wywierają
    bezpośredni skutek dla Pana, tj. zmierzają do sprzedaży nieruchomości i osiągnięcia
    pożytku z tego tytułu. Fakt, że pełnomocnik, działając na podstawie udzielonego
    pełnomocnictwa jest upoważniony w Pana imieniu do wszelkich czynności, które
    okazałyby się niezbędne do przygotowania przedmiotowego gruntu pod sprzedaż –
    świadczy o przygotowaniu nieruchomości do inwestycji, czyli o wykorzystaniu
    nieruchomości do celów zarobkowych.
    Ponadto, na mocy umowy dzierżawy nr (...) wraz z Aneksem z 29 sierpnia 2024 r.
    dzierżawił Pan działkę Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą.
    Jak stanowi art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za
    możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne, należne za
    używanie rzeczy przez jego dzierżawcę. Charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje
    umowa dzierżawy wskazuje, że ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z
    tego tytułu są w zasadzie stałe.
    Wobec tego odpłatne udostępnianie nieruchomości innemu podmiotowi skutkuje
    uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie wydzierżawiającego, a tym samym stanowi
    odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy. W konsekwencji wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności
    gospodarczej.
    Tym samym Pana aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do sprzedaży udziału w prawie własności
    do niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1. Zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że
    w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, będzie Pan działać jak
    podatnik podatku VAT. Sprzedając udział w części działki, nie będzie Pan korzystać z prawa

    do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym. Podejmowane przez Pana działania
    wykluczają sprzedaż tej nieruchomości w ramach zarządu majątkiem osobistym.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że sprzedaż udziału w prawie własności do nieruchomości wydzielonej z działki
    nr 1 będzie:
      1. zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w
        ramach prowadzonej działalności gospodarczej;
      2. podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na
        podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku, albo może być opodatkowana tym
    podatkiem. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów
    lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane. W przypadku tych ostatnich opodatkowane są
    wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W
    przypadku braku takiego planu wiążąca jest decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o której mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym.
    Jak wskazał Pan we wniosku działka nr 1 objęta jest miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, jej przeznaczenie podstawowe to zabudowa
    mieszkaniowo-usługowa. Tym samym, ww. działka będąca przedmiotem zapytania, będzie
    stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie sprzedaż
    udziału w działce nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

      1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;
      2. brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w
      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie
      C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    podatku VAT.
    Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może mieć
    zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku
    której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy, udział we współwłasności nieruchomości nabył Pan w drodze
    dziedziczenia. Nie wystąpił wtedy podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać
    odliczeniu. Nie można tym samym uznać, że nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia
    podatku VAT, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.
    Zatem, do sprzedaży udziału w prawie własności wskazanej działki, nie będzie miał
    zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ nie są spełnione warunki zwolnienia
    zawarte w tym przepisie.
    W efekcie należy stwierdzić, że sprzedaż przez Pana udziału w działce wydzielonej z działki
    nr 1, będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym, sprzedaż udziału w prawie własności do działki wydzielonej z
    działki nr 1 o powierzchni 0,3000 ha, dokonana przez Pana na rzecz Spółki będzie
    opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    Tym samym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
    Jednocześnie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie zastosowanie może znaleźć art. 17
    ust. 1 pkt 5 ustawy, jeżeli zostaną spełnione warunki wynikające z tego przepisu, tj.
    Sprzedający mieszka za granicą, a w Polsce nie prowadzi działalności gospodarczej (nie
    posiada siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium kraju) oraz nie będzie (na dzień transakcji) zarejestrowany
    jako czynny podatnik podatku VAT.

## Dodatkowe informacje

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku dotyczące udokumentowania
    transakcji fakturą, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W
    przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna dotyczy tylko Pana i nie
    wywołuje skutków podatkowych dla pozostałych współwłaściciela działki.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan
        do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.