Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-665/13-2/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-10-16
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży pączków, muffinów, ciast i innych wyrobów ciastkarskich sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 10.71.12.0.
Słowa kluczowe: ciastka; dostawa-dostawa towarów; podatek-podatek od towarów i usług; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z 15 lipca 2013 r. (data wpływu 17 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży pączków, muffinów, ciast i innych wyrobów ciastkarskich sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 10.71.12.0 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży pączków, muffinów, ciast i innych wyrobów ciastkarskich sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 10.71.12.0.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej także: „Spółka”) prowadzi działalność w zakresie produkcji mieszanek, koncentratów i mrożonek cukierniczych i piekarniczych. Ze względu na ograniczone możliwości procesów technologicznych oraz rosnące wymagania rynkowe dotyczące procesu dystrybucji, część produktów Spółki sprzedawanych jest do kontrahentów w formie zamrożonego wyrobu gotowego nadającego się bezpośrednio do spożycia dopiero po rozmrożeniu, które odbywa się w temperaturze pokojowej (ok. 20°C).

Dystrybuowane w ten sposób wyroby poddawane są procesowi głębokiego zamrażania i przechowywane są w temperaturze ok. -18°C. Do produktów sprzedawanych przez Wnioskodawcę w tej formie należą pączki, muffiny, ciasta i inne wyroby ciastkarskie sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 10.71.12.0 - świeże wyroby ciastkarskie i ciastka. W postaci zamrożonej mogą być one przechowywane przez okres od 9 do 12 miesięcy w zależności od rodzaju produktu, natomiast po rozmrożeniu termin ich przydatności do spożycia wynosi 2 lub 3 dni.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawką podatku od towarów i usług należy opodatkować sprzedaż pączków, muffinów, ciast i innych wyrobów ciastkarskich sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 10.71.12.0, sprzedawanych kontrahentom w postaci zamrożonej, które następnie odsprzedawane są przez tych kontrahentów ostatecznym konsumentom po rozmrożeniu w sposób naturalny w temperaturze pokojowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, produkowane przez niego wyroby, scharakteryzowane w części zawierającej opis stanu faktycznego i w sformułowanych w niniejszym wniosku pytaniach, powinny być zgodnie z obowiązującymi przepisami Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: ustawa o VAT) opodatkowane stawką 8%.

Zgodnie z art. 5a ustawy o VAT towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a ustawy o VAT wynosi obecnie 23%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ww. ustawy. Ustawodawca dla wybranych grup towarów i usług o określonych symbolach PKWiU przewidział jednak możliwość opodatkowania według stawki preferencyjnej w wysokości 8%. Stosownie do art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 8%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Pod pozycją 32 w załączniku nr 3 do ustawy jako opodatkowane stawką w wysokości 8% wymienione zostały towary sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 2008 ex 10.71.12.0 nazwane: „Wyroby ciastkarskie ciastka, świeże, których data minimalnej trwałości oznaczona zgodnie z odrębnymi przepisami nie przekracza 45 dni, a w przypadku oznaczania tych towarów zgodnie z odrębnymi przepisami wyłącznie terminem przydatności do spożycia, termin ten również nie przekracza 45 dni”.

Zgodnie ze stanowiskiem Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego, które prezentowane jest przez wnioskodawców w licznych wnioskach o wydanie indywidualnych interpretacji prawa podatkowego prawidłowa jest klasyfikacja mrożonych wyrobów ciastkarskich i ciastek nie zawierających środków konserwujących do symbolu 10.71.12.0 „Wyroby ciastkarskie i ciastka, świeże” wg PKWiU 2008.

W stanie faktycznym zaprezentowanym w indywidualnej interpretacji prawa podatkowego wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy dnia 30 czerwca 2011 r. o sygn. ITPP1/443-485/11/TS wnioskująca spółka wskazała, że w uzyskanej opinii klasyfikacyjnej z dnia 17 marca 2011 r. Urząd Statystyczny stwierdził, że „zgodnie z zasadami metodycznymi PKWiU wyroby Spółki, nawet gdy poddane są zabiegowi mrożenia, w takiej postaci przechowywane i dostarczane do odbiorców, którzy następnie produkt odmrażają i sprzedają, mieszczą się w PKWiU w grupowaniu 10.11.12.0 – „Wyroby ciastkarskie i ciastka, świeże”.

Odnosząc zaprezentowane powyżej przepisy ustawy o VAT oraz stanowiska w zakresie prawidłowej klasyfikacji wyrobów do właściwej pozycji PKWiU do przedstawionego w niniejszym wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że w przypadku Spółki spełnione są wszystkie przesłanki do zastosowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 8% na świeże wyroby ciastkarskie i ciastka (PKWiU 10.71.12.0) sprzedawane w postaci zamrożonej. Nieuzasadnione jest bowiem pozbawienie prawa do stosowania preferencyjnej stawki tylko z tego względu, iż wyroby sprzedawane przez Spółkę na pewnym etapie dystrybucji są zamrażane. Zgodnie ze stosowanymi przez Spółkę procesami technologicznymi wyroby niezamrożone i wyroby podlegające mrożeniu są identycznymi produktami o takich samych właściwościach. Termin przydatności do spożycia przedmiotowych wyrobów zgodnie z właściwościami procesu technologicznego po rozmrożeniu wynosi zazwyczaj 2 lub 3 dni, zawsze jednak nie więcej niż 45 dni. Proces mrożenia i przechowywania w formie zamrożonej stanowi zatem jedynie formę „opakowania” i w żaden sposób nie wpływa na walory i właściwości sprzedawanych wyrobów.

Dodatkowo Wnioskodawca zwraca uwagę, że zastosowanie wyższej stawki dla wyrobów zamrożonych powoduje naruszenie zasad neutralności podatku VAT i równego traktowania w sprawach podatkowych, ponieważ prowadzi do opodatkowania tego samego wyrobu różnymi stawkami na dwóch różnych etapach procesu dystrybucji i ogranicza konkurencyjność wyrobów mrożonych poprzez negatywny wpływ podatku od towarów i usług na ich cenę. Stawka podatku od towarów i usług jest bowiem elementem cenotwórczym, który ma istotny wpływ na decyzję kontrahentów dotyczącą wyboru dostawcy. Stosowanie stawki podstawowej do wyrobów mrożonych i jednoczesne stosowanie stawki obniżonej na kolejnym etapie dystrybucji tego samego produktu, poza negatywnymi konsekwencjami dla Spółki i innych podmiotów uczestniczących w tego rodzaju transakcjach, w sposób negatywny wpływa również na samą procedurę poboru podatku od towarów i usług. Powoduje bowiem niepotrzebne narastanie formalności oraz nadmierne obciążenie organów podatkowych. Kontrahenci Spółki nabywając towary opodatkowane stawką 23% i sprzedając te same produkty konsumentom przy zastosowaniu stawki 8% kumulują nieustannie nadpłatę w podatku od towarów i usług i ubiegają się o zwrot nadpłaconego podatku.

Stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę potwierdzone zostało w analogicznym stanie faktycznym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 maja 2013 roku o sygn. I FSK 827/12, a także przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który w wyroku z dnia 25 stycznia 2012 roku o sygn. I SA/Gd 1141/11 stwierdził, że „stanowisko organu, że winna tu być stosowana podstawowa stawka VAT nie jest prawidłowe. W rzeczywistości spółka sprzedaje ten sam wyrób, „muffinkę” produkowaną w taki sam sposób (wg. tej samej technologii), której termin przydatności do spożycia, minimalnej trwałości wynosi do maksymalnie 7 dni. Mrożenie i przechowywanie w temperaturze -20 do -180°C, jest zdaniem sądu, swego rodzaju „opakowaniem”, proces mrożenia nie zmienia bowiem, jak wynika ze wskazanego stanu faktycznego, właściwości wyrobu. Różne opodatkowanie tego samego wyrobu, stawką podstawową i obniżoną, narusza zasadę neutralności podatku VAT. Wysokość podatku VAT nie powinna bowiem być czynnikiem, który wpływa na decyzję konsumenta, nie może być różna w stosunku do tego samego wyrobu”.

W związku z powyższym Spółka uważa, że nie ulega wątpliwości, iż wytwarzane przez nią wyroby opisane w części niniejszego wniosku zawierającej opis stanu faktycznego, winny być sprzedawane przez Spółkę z zastosowaniem stawki podatku od towarów i usług wynoszącej 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – według art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od 1 stycznia 2011 r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast jak stanowi art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku nr 3 do ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. – pod pozycją 32 wymienione zostały towary sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 10.71.12.0, tj. „Wyroby ciastkarskie i ciastka, świeże, których data minimalnej trwałości oznaczona zgodnie z odrębnymi przepisami nie przekracza 14 dni, a w przypadku oznaczania tych towarów zgodnie z odrębnymi przepisami wyłącznie terminem przydatności do spożycia, termin ten również nie przekracza 14 dni”.

Z kolei, na mocy art. 1 pkt 33 lit. b ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332), obowiązującego od dnia 1 kwietnia 2011 r., poz. 32 załącznika Nr 3 do ustawy otrzymała brzmienie: „Wyroby ciastkarskie i ciastka, świeże, których data minimalnej trwałości oznaczona zgodnie z odrębnymi przepisami nie przekracza 45 dni, a w przypadku oznaczania tych towarów zgodnie z odrębnymi przepisami wyłącznie terminem przydatności do spożycia, termin ten również nie przekracza 45 dni” – PKWiU ex 10.71.12.0.

Tym samym wskutek wprowadzonej zmiany, obniżoną stawką podatku od towarów i usług ustawodawca objął dodatkowo wyroby ciastkarskie i ciastka, których data minimalnej trwałości oznaczona zgodnie z odrębnymi przepisami wynosi od 15 dni do 45 dni, a w przypadku oznaczania tych towarów zgodnie z odrębnymi przepisami wyłącznie terminem przydatności do spożycia, termin ten również wynosi od 15 dni do 45 dni.

Nadmienić należy, że zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia, obniżonej stawki podatku albo wyłączenia tylko do towarów lub usług, należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce – nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług). Wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT, zwolnienie bądź wyłączenie dotyczy wyłącznie danego towaru lub danej usługi z danego grupowania – konkretnego towaru lub konkretnej usługi wymienionej obok symbolu PKWiU.

Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane do oznaczenia towaru lub usługi (grupy towarów lub usług) opodatkowanych stawką obniżoną, a określonych w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, należy interpretować ściśle, zważywszy, że możliwość zastosowania stawki preferencyjnej stanowi odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową. Wszelkie wyjątki od tej reguły nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający.

Zgodnie z powyższym, preferencyjnej (8%) stawce podatku od towarów i usług, podlegają od 1 stycznia 2011 r. wyroby ciastkarskie i ciastka sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 10.71.12.0, ale tylko takie, których data minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia, oznaczone zgodnie z właściwymi przepisami, nie przekraczają określonej liczby dni.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie produkcji mieszanek, koncentratów i mrożonek cukierniczych i piekarniczych. Ze względu na ograniczone możliwości procesów technologicznych oraz rosnące wymagania rynkowe dotyczące procesu dystrybucji, część produktów Spółki sprzedawanych jest do kontrahentów w formie zamrożonego wyrobu gotowego nadającego się bezpośrednio do spożycia dopiero po rozmrożeniu, które odbywa się w temperaturze pokojowej (ok. 20°C).

Dystrybuowane w ten sposób wyroby poddawane są procesowi głębokiego zamrażania i przechowywane są w temperaturze ok. -18°C. Do produktów sprzedawanych przez Wnioskodawcę w tej formie należą pączki, muffiny, ciasta i inne wyroby ciastkarskie sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 10.71.12.0 - świeże wyroby ciastkarskie i ciastka. W postaci zamrożonej mogą być one przechowywane przez okres od 9 do 12 miesięcy w zależności od rodzaju produktu, natomiast po rozmrożeniu termin ich przydatności do spożycia wynosi 2 lub 3 dni.

Biorąc pod uwagę treść ww. przepisów wskazać należy, że na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy i w związku z poz. 32 załącznika nr 3 do ustawy, preferencyjnej, tj. 8% stawce podatku od towarów i usług, podlegają wyroby ciastkarskie i ciastka sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 10.71.12.0, jednakże tylko te, których data minimalnej trwałości oznaczona zgodnie z odrębnymi przepisami nie przekracza 45 dni, a w przypadku oznaczenia tych towarów zgodnie z odrębnymi przepisami wyłącznie terminem przydatności do spożycia, termin ten również nie przekracza 45 dni.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest producentem wyrobów ciastkarskich, które w postaci zamrożonej mogą być przechowywane przez okres od 9 do 12 miesięcy w zależności od rodzaju produktu, natomiast po rozmrożeniu termin ich przydatności do spożycia wynosi 2 lub 3 dni. Zatem z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że data ich minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia wynosi więcej niż 45 dni, w konsekwencji dostawa pączków, muffinów, ciast i innych wyrobów ciastkarskich nie korzysta na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy i w związku z poz. 32 załącznika nr 3 do ustawy z preferencyjnej 8% stawki podatku.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż przez Wnioskodawcę wyrobów ciastkarskich, tj. pączków, muffinów, ciast i innych wyrobów ciastkarskich sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 10.71.12.0, sprzedawanych kontrahentom w postaci zamrożonej, podlega opodatkowaniu 23% stawką podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Powołane przez Stronę wyroki sądów administracyjnych, sygn. I FSK 827/12 i I SA/Gd 1141/11, stanowią rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Powyższe wynika z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym ustawodawca postanowił, iż ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego rozstrzygnięcie jest przedmiotem zaskarżenia. Jest to również zgodne z art. 87 Konstytucji RP, w którym postanowiono, iż źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Wskazać także należy, że w dniu 24 lipca 2013 r. zapadł wyrok NSA sygn. akt I FSK 226/13, w którym Sąd nie podzielił odmiennego poglądu zawartego w wyrokach tego Sądu w orzeczeniach z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 697/12 i z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt I FSK 827/12. W powyższym orzeczeniu NSA uznał m.in. że „(…) Samo zawężenie w przepisach krajowych kategorii środków spożywczych, do których zastosowanie ma stawka obniżona wbrew temu co zarzuca się w skardze kasacyjnej nie daje podstaw do przyjęcia, że przepis krajowy jest sprzeczny z prawem wspólnotowym”.

Podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji towarów do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z czym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowania wskazane w złożonym wniosku. Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.