Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.504.2025.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT otrzymanego od
pracownika zwrotu kosztów paliwa lub ładowania energią
elektryczną, z tytułu zwrotu niezatankowanego lub
nienaładowanego samochodu używanego na cele prywatne.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca
odszkodowania-odszkodowanie umowne
opłata-opłata dodatkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT otrzymanego od pracownika zwrotu
    kosztów paliwa lub ładowania energią elektryczną, z tytułu zwrotu niezatankowanego lub
    nienaładowanego samochodu używanego na cele prywatne.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    VAT oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na gruncie
    podatku dochodowego od osób prawnych.
    Głównym przedmiotem działalności Spółki jest działalność deweloperska związana ze
    wznoszeniem budynków mieszkalnych. Spółka posiada flotę samochodów służbowych,
    wykorzystywanych do działalności gospodarczej Spółki. Spółka nie prowadzi ewidencji, o
    której mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
    i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), z uwagi na fakt, że
    samochody są wykorzystywane do tzw. działalności mieszanej, tj. zarówno na cele
    działalności gospodarczej Spółki (tj. do wykonywania czynności opodatkowanych VAT), jak
    i na cele prywatne pracowników Spółki.
    W praktyce, ponad połowa jazd odbywa się dla celów działalności gospodarczej Spółki.
    W konsekwencji, Spółce przysługuje prawo do częściowego (50%) odliczenia podatku VAT
    od wydatków, związanych z eksploatacją samochodów, jak również do zaliczenia 75%
    kosztów związanych z eksploatacją samochodów do kosztów uzyskania przychodów na
    potrzeby podatku dochodowego od osób prawnych (CIT).
    Samochody wchodzące w skład floty Spółki są napędzane benzyną bezołowiową, olejem
    napędowym (brak samochodów napędzanych LPG) lub energią elektryczną.
    W Spółce występują również przypadki nieodpłatnego udostępniania samochodu
    pracownikowi Spółki (zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę) wyłącznie do jazd
    prywatnych (przykładowo na okres urlopu lub weekendowo).
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że przypadki te nie stanowią sytuacji, w których dany
    samochód jest wykorzystywany przez Spółkę wyłącznie na cele prywatne pracowników
    (każdy samochód jest wykorzystywany do celów mieszanych).
    Zgodnie z przyjętymi założeniami, udostępniany samochód (w momencie udostępnienia)
    powinien być sprawny i przygotowany do jazdy, tj. w szczególności powinien mieć
    zatankowane paliwo oraz naładowany akumulator. Udostępnienie samochodu powinno
    odbywać się na zasadach przewidzianych w wewnętrznym regulaminie Spółki,
    określającym zasady eksploatacji i korzystania z samochodów, w tym na cele prywatne
    pracowników (dalej: Polityka Samochodowa).
    W związku z udostępnieniem samochodów do celów prywatnych pracowników Spółka
    rozpoznaje u pracownika przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, zgodnie z art. 12
    ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

    Jeśli samochód zostanie zwrócony przez pracownika bez uzupełnionego baku lub
    naładowanego akumulatora wówczas Spółka dokona tankowania lub ładowania we
    własnym zakresie tak, aby samochód mógł być dalej wykorzystywany do działalności
    gospodarczej Spółki.
    W praktyce, tankowanie lub ładowanie zostanie dokonane przez jednego z pracowników
    Spółki w czasie przeznaczonym na wykonywanie obowiązków służbowych.
    Po upływie okresu korzystania z samochodu – na podstawie Polityki Samochodowej –
    pracownik będzie obciążany kosztami związanymi z zatankowaniem lub naładowaniem
    przez Spółkę pojazdu energią elektryczną zużytą przez pracownika do jazd prywatnych
    (dalej: Opłata). Opłata zostanie pobrana poprzez potrącenie z najbliższego wynagrodzenia
    pracownika.
    W przypadku samochodów służbowych udostępnionych konkretnym pracownikom do
    indywidualnego wykorzystania w celu realizacji przez nich obowiązków i zadań
    służbowych (samochody funkcyjne), rozliczenie paliwa lub energii elektrycznej nastąpi po
    zakończeniu miesiąca.
    W przypadku samochodów funkcyjnych, również może się zdarzyć że pracownik nie
    uzupełni paliwa lub energii elektrycznej w dostatecznej ilości zużytej na cele jazdy
    prywatnej.
    Ponadto należy wskazać, że generalnie samochody, którymi dysponuje Spółka w
    większości są wykorzystywane do jazd służbowych (co do zasady powyżej 50% przejazdów
    tych samochodów), natomiast udostępnianie ich pracownikom wyłącznie do jazd
    prywatnych stanowi zdecydowaną mniejszość jazd ww. samochodów.
    Pytania
    1. Czy otrzymanie Opłaty przez Spółkę będzie pozostawało poza zakresem
      opodatkowania VAT?
    2. W przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że Opłata
      będzie podlegała opodatkowaniu VAT, czy na Spółce będzie ciążył obowiązek
      zaewidencjonowania otrzymania Opłaty przy zastosowaniu kasy rejestrującej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy otrzymanie Opłaty przez Spółkę będzie pozostawało poza
    zakresem opodatkowania VAT.
    Ad 2
    W przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że Opłata będzie
    podlegała opodatkowaniu VAT, zdaniem Wnioskodawcy Spółka będzie zwolniona z
    obowiązku ewidencjonowania otrzymania Opłaty na kasie rejestrującej.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Podobnie zgodnie z art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r.
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa VAT”)
    "Świadczenie usług" oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów”.
    Zgodnie z poglądami prezentowanymi przez przedstawicieli doktryny prawa
    podatkowego: „Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług mogą więc
    zostać opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę a
    ich beneficjentem istnieje jawny lub choćby dorozumiany stosunek prawny, w ramach
    którego spełniane są świadczenia wzajemne.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów,
    polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania, stanowi co do
    zasady usługę w rozumieniu ustawy o VAT. Muszą być przy tym spełnione następujące
    warunki:
      1) w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
      2) świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie)”.
    [Matarewicz Jacek, Ustawa o podatku od towarów i usług. Komentarz aktualizowany;
    Opublikowano: LEX/el. 2025].
    Organy podatkowe wskazują, że pojęcie świadczenia, co stanowi istotę usługi, należy
    interpretować zgodnie z jego cywilistycznym rozumieniem. W tym zakresie przywoływana
    jest treść art. 353 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, zgodnie z którym
    „Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu”. Świadczenie obejmuje
    zarówno aktywność podmiotu (działanie), jak i brak tej aktywności (zaniechanie). Z jednej
    strony świadczenie polega zatem na czynieniu, a z drugiej na nie czynieniu oraz znoszeniu,
    tolerowaniu określonych stanów rzeczy.
    Powyższe stanowisko zostało oparte na regulacji art. 25 Dyrektywy VAT, zgodnie z którym
    „Świadczenie usług może obejmować między innymi jedną z następujących czynności:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych, bez względu na to, czy są one
        przedmiotem dokumentu ustanawiającego tytuł prawny, czy nie;
      b) zobowiązanie do zaniechania działania lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług na podstawie nakazu wydanego przez organ władzy publicznej lub
        w jego imieniu lub z mocy prawa”.
    Z powyższych przepisów wynika, że definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający
    definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania
    podatkiem VAT transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności
    gospodarczej.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Zauważyć przy
    tym należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może

    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki w opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka nie
    będzie świadczyła na rzecz pracowników usług ani nie będzie dokonywała na ich rzecz
    dostawy towarów.
    Opłata będzie stanowiła w istocie zwrot kosztów za paliwo lub energię zużytą do jazd
    prywatnych danego pracownika. Innymi słowy, Spółka w opisanym zdarzeniu przyszłym
    nie będzie otrzymywała od pracowników świadczeń wzajemnych, tj. z tytułu udostępnienia
    samochodu do jazd prywatnych Spółka nie osiągnie żadnej wymiernej korzyści. Tym
    samym zdaniem Wnioskodawcy otrzymanie Opłaty (będącej zwrotem kosztów a nie
    wynagrodzeniem) przez Spółkę będzie pozostawało poza zakresem opodatkowania VAT.
    Stanowisko zaprezentowane przez Spółkę znajduje potwierdzenie w interpretacji
    indywidualnej z 20 lutego 2024 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.652.2023.2.JG): „Wskazaliście
    Państwo, że w przypadku, gdy samochód zostanie zwrócony przez pracownika bez
    uzupełnionego baku, wówczas Spółka dokona tankowania we własnym zakresie, a Opłata
    zostanie pobrana poprzez potrącenie z najbliższego wynagrodzenia pracownika. Tak więc
    w przedstawionej sytuacji, brak jest jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego z tytułu
    którego Spółka miałaby odnieść określone i wymierne korzyści. Pobrana przez
    pracodawcę Opłata nie stanowi zatem wynagrodzenia za jakiekolwiek czynności, lecz jest
    zgodnie z umową zwrotem kosztów paliwa, które zobowiązany był zapłacić pracownik.
    Wobec tego, w przedstawionych we wniosku okolicznościach, Opłata z tytułu zużytego
    paliwa nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie wskazać należy, że z tytułu tych rozliczeń nie dochodzi również do dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, gdyż Pracownik dokonuje zatem Opłaty za
    zużyte paliwo na własne cele. W konsekwencji powyższego, po stronie Spółki nie dochodzi
    do odpłatnej dostawy towarów (paliwa) na rzecz Pracownika, ani też do odpłatnego
    świadczenia usług, gdyż paliwo to wykorzystane zostało do celów prywatnych Pracownika,
    a jego równowartość w formie Opłaty zostanie Pracownikowi pobrana z wynagrodzenia.
    W związku z tym otrzymanie Opłaty przez Spółkę będzie pozostawało poza zakresem
    opodatkowania VAT. W rezultacie odpowiadając na Państwa pytanie nr 1 stwierdzić
    należy, że otrzymanie Opłaty przez Spółkę nie będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy”.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są
    obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Jednocześnie w myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r.
    w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
    rejestrujących (Dz. U. poz. 1902 ze zm.; dalej: Rozporządzenie) zwalnia się z obowiązku
    prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31
    grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.
    Nadto w pozycji nr 39 załącznika do Rozporządzenia wskazano dostawa towarów i
    świadczenie usług przez podatnika na rzecz jego pracowników oraz przez spółdzielnie
    mieszkaniowe na rzecz członków lub innych osób, którym przysługuje spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu lub które są właścicielami lokali położonych w budynkach
    administrowanych przez spółdzielnie mieszkaniowe, jak również przez wspólnoty
    mieszkaniowe na rzecz właścicieli lokali.
    W § 4 Rozporządzenia zawarte są wyłączenia ze zwolnień wymienionych w § 2, które nie
    znajdują uzasadnienia w tym stanie faktycznym.

    Mając na uwadze powyższe regulacje, w przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, że Opłata będzie podlegała opodatkowaniu VAT, na Spółce nie
    będzie ciążył obowiązek zaewidencjonowania Opłaty na kasie rejestrującej.
    Jeśli organ podatkowy uzna, że Opłata podlega opodatkowaniu VAT, wówczas w ocenie
    Spółki należy uznać, że jest to wynagrodzenie za świadczenie usług, a nie dostawa
    towarów.
    Takie stanowisko Spółki wynika z tego, że w związku z wniesieniem Opłaty Spółka dokona
    określonych czynności, tj. jeden z jej pracowników, w czasie przeznaczonym na
    wykonywanie obowiązków służbowych, zatankuje lub naładuje zwrócony samochód, aby
    samochód ten mógł być dalej wykorzystywany do działalności gospodarczej Spółki.
    Innymi słowy, trudno uznać, że w opisanym zdarzeniu przyszłym wystąpi dostawa
    towarów, tj. sprzedaż paliwa lub energii elektrycznej przez Spółkę na rzecz pracownika. W
    związku z wniesieniem Opłaty pracownik nie nabędzie prawa do rozporządzania jak
    właściciel jakimkolwiek paliwem lub energią elektryczną – z jego perspektywy
    najistotniejsze jest to, że dzięki Opłacie sam nie będzie musiał dokonywać czynności
    zatankowania lub naładowania samochodu.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że usługa wykonywana przez Spółkę na
    rzecz pracownika w związku z Opłatą (przy założeniu, że Dyrektor Krajowej Informacji nie
    podzieli stanowiska Spółki, że Opłata w istocie stanowi zwrot kosztów nie podlegający VAT):
        spełnia warunki zwolnienia wymienione w pozycji nr 39 załącznika do
        Rozporządzenia,
        nie jest objęta wyłączeniem ze zwolnienia z obowiązku dokonywania rejestracji na
        kasie rejestrującej, o którym mowa w § 4 Rozporządzenia.
    Podsumowując, jeśli organ podatkowy uzna, że Opłata będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT, na Spółce nie będzie ciążył obowiązek zaewidencjonowania Opłaty na kasie
    rejestrującej.
    Dodatkowo należy również zauważyć, że Opłata w zakresie ładowania samochodów
    elektrycznych będzie korzystała ze zwolnienia z obowiązku zaewidencjonowania na kasie
    rejestrującej również w oparciu o pozycję nr 2 załącznika do Rozporządzenia, która
    obejmuje dostawę towarów lub świadczenie usług, których przedmiotem są towary lub
    usługi o symbolu CN 2716 00 00 Energia elektryczna.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem
    zawartym w tym przepisie:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Natomiast, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że ustawodawca przyjął
    generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą
    towarów. Stwierdzić zatem należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter
    dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, transakcji wykonywanych przez
    podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Powołany przepis wskazuje, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Przez
    świadczenie usług należy zatem, rozumieć każde zachowanie się podatnika – nie będące
    dostawą towarów – na rzecz innego podmiotu.
    Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że czynności, które podlegają opodatkowaniu
    (dostawa towarów oraz świadczenie usług) muszą mieć charakter odpłatny. Odpłatność
    oznacza w tym przypadku wykonanie ich za wynagrodzeniem. Istotną cechą
    wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą i otrzymaną
    zapłatą. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę,
    wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia
    wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności
    wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8
    ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Kolejnym czynnikiem decydującym o tym czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem jest
    określenie czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność
    opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego
    określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny
    związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego
    wynagrodzenia oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie
    wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy
    prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy
    towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci
    świadczenia wzajemnego).
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
    Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym
    wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i
    jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę
    oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem
    dokonanej czynności.

    Ponadto, stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie
    podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka posiada flotę samochodów służbowych,
    wykorzystywanych do działalności gospodarczej Spółki. Spółce przysługuje prawo do
    częściowego odliczenia podatku VAT od wydatków, związanych z eksploatacją
    samochodów. W Spółce występują również przypadki nieodpłatnego udostępniania
    samochodu pracownikowi Spółki wyłącznie do jazd prywatnych. Zgodnie z przyjętymi
    założeniami, udostępniany samochód powinien mieć zatankowane paliwo oraz
    naładowany akumulator. Jeśli samochód zostanie zwrócony przez pracownika bez
    uzupełnionego baku lub naładowanego akumulatora, wówczas Spółka dokona
    tankowania lub ładowania we własnym zakresie tak, aby samochód mógł być dalej
    wykorzystywany do działalności gospodarczej Spółki. Po upływie okresu korzystania z
    samochodu pracownik będzie obciążany kosztami związanymi z zatankowaniem lub
    naładowaniem przez Spółkę pojazdu energią elektryczną zużytą przez pracownika do jazd
    prywatnych. Opłata zostanie pobrana poprzez potrącenie z najbliższego wynagrodzenia
    pracownika.
    Na tle powyższego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy otrzymana
    przez Spółkę Opłata powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT.
    Dokonując rozstrzygnięcia ww. kwestii będącej przedmiotem Państwa wątpliwości,
    stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie otrzymana Opłata przez Spółkę będąca
    kosztem paliwa lub energii elektrycznej jakie Pracownik zużył wykorzystujac samochód
    służbowy dla celów prywatnych, który otrzymał zatankowany, nie stanowi
    wynagrodzenia za jakiekolwiek czynności występujące pomiędzy Spółką a
    Pracownikiem. Należy mieć bowiem na względzie, że podmioty te zgodnie z przyjętymi
    założeniami ustaliły, że udostępniany samochód w chwili zwrotu powinien mieć
    zatankowane paliwo oraz naładowany akumulator, tj. pracownik powinien ponosić
    koszt paliwa oraz enegrii elektrycznej wykorzystanych przez niego do celów
    prywatnych. Samochód w chwili udostępnienia na rzecz pracownika, zgodnie z
    przyjętymi założeniami Spółki powinien mieć zatankowane paliwo oraz naładowany
    akmulator.
    Jak już powyżej wskazano, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy należy rozumieć każde zachowanie się podatnika – nie będące dostawą
    towarów – na rzecz innego podmiotu, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieuczynienie, bądź też tolerowanie,
    znoszenie określonych stanów rzeczy). Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wskazaliście Państwo, że w przypadku, gdy samochód zostanie zwrócony przez
    pracownika bez uzupełnionego baku lub naładowanego akumulatora, wówczas Spółka
    dokona tankowania lub ładowania we własnym zakresie, a Opłata zostanie pobrana
    poprzez potrącenie z najbliższego wynagrodzenia pracownika. Tak więc w

    przedstawionej sytuacji, brak jest jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego z tytułu
    którego Spółka miałaby odnieść określone i wymierne korzyści. Pobrana przez
    pracodawcę Opłata nie stanowi zatem wynagrodzenia za jakiekolwiek czynności, lecz
    jest zgodnie z umową zwrotem kosztów paliwa, które zobowiązany był zapłacić
    pracownik.
    Wobec tego, w przedstawionych we wniosku okolicznościach, Opłata z tytułu zużytego
    paliwa oraz energii elektrycznej nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie wskazać należy, że z tytułu tych rozliczeń nie dochodzi również do
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, gdyż Pracownik dokonuje Opłaty
    za zużyte paliwo oraz energię na własne cele.
    W konsekwencji powyższego, po stronie Spółki nie dochodzi do odpłatnej dostawy
    towarów (paliwa, energii elektrycznej) na rzecz Pracownika, ani też do odpłatnego
    świadczenia usług, gdyż paliwo oraz energia elektryczna wykorzystane zostały do celów
    prywatnych Pracownika, a jego równowartość w formie Opłaty zostanie Pracownikowi
    pobrana z wynagrodzenia. W związku z tym otrzymanie Opłaty przez Spółkę będzie
    pozostawało poza zakresem opodatkowania VAT.
    W rezeltacie odpowiadając na Państwa pytanie nr 1 stwierdzić należy, że otrzymanie
    Opłaty przez Spółkę nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W związku z tym, Państwa stanowisko, zgodnie z którym otrzymanie Opłaty przez
    Spółkę będzie pozostawało poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT uznaję za
    prawidłowe, a tym samym odpowiedź na pytanie nr 2 wniosku jest bezzasadna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.