Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.820.2025.1.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-28
Teza: Obowiązki płatnika w związku z dofinansowaniem
pracownikom i emerytom wycieczki ze świadczeń z ZFŚS.
Słowa kluczowe: emeryt
fundusz-Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych
obowiązek-obowiązek płatnika
pracownik
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
płatnik
wycieczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Rzeczowe świadczenia pracownicze i ich
ekwiwalenty.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Wartość świadczeń w naturze i innych
nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust.
2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy
podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od
spadków i darowizn.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Świadczenia dla emerytów i rencistów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 67
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X organizuje wyjazd - wycieczkę zakładową turystyczno-krajoznawczą poza miejsce pracy.
    Imprezy mają charakter integracyjno-wypoczynkowo-turystyczny, którego głównym celem
    jest integracja pracowników, poprawa atmosfery i zwiększenie motywacji w pracy.
    Wyjazdy organizowane są zarówno w kraju jak i zagranicę. Informacja o organizowanej
    wycieczce podawana jest drogą mailową do wszystkich osób uprawnionych. Wyjazd jest

    ogólnie dostępny dla wszystkich pracowników, emerytów i rencistów, udział w wycieczce
    jest dobrowolny, jednak ilość osób mogących wziąć udział w wycieczce jest ograniczona. O
    możliwości wyjazdu decyduje kolejność zgłoszeń.
    Organizacja techniczna wycieczki jest powierzona podmiotowi świadczącemu usługi w tym
    zakresie, tj. biuro podróży. Koszt wycieczki określa się w przeliczeniu na jedną osobę. Na
    koszt wycieczki składa się: koszt pobytu, tj. zakwaterowanie, wyżywienie w tym kolacja
    integracyjna przy muzyce, ubezpieczenie oraz koszt transportu.
    Władze X informują, że w X obowiązuje regulamin gospodarowania środkami
    Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Fundusz posiada odrębny rachunek
    bankowy, na który pracodawca przekazuje równowartość pieniężną dokonanych odpisów
    na dany rok kalendarzowy w wysokości, terminach i na warunkach określonych w art. 6
    ust. 2 ustawy o ZFŚS. Środki z funduszu są przeznaczone m.in. na wycieczkę turystyczno-
    krajoznawczą dla pracowników oraz emerytów i rencistów będących byłymi pracownikami
    X. Pracownicy i emeryci bardzo chętnie uczestniczą w takiej formie integracji i wypoczynku.
    1. Umowa zawarta jest pomiędzy pracodawcą-X i biurem turystycznym.
    2. Faktura zaliczkowa oraz końcowa wystawiana jest na pracodawcę-X.
    3. Udział w wycieczce jest dobrowolny, chętni pracownicy i emeryci potwierdzają chęć
      uczestnictwa drogą mailową.
    4. Kolejność zapisów na wycieczkę zgodnie z regulaminem gospodarowania ZFŚS.
    5. Pracownicy składają wniosek o dofinansowanie wycieczki zakładowej z ZFŚS.
    6. Przy ustalaniu wysokości dopłaty pracownika stosuje się kryterium socjalne zgodnie z
      przepisami ZFŚS - oświadczenie o przychodach złożone przez pracownika.
    7. Pracownik ma możliwość zgłoszenia udziału w wycieczce jednej osoby towarzyszącej,
      która prowadzi z nim wspólne gospodarstwo domowe.
    8. Dopłatę za wyjazd pracownicy dokonują przelewem na indywidualny rachunek
      bankowy ZFŚS.
    Pytania
    1. Jakie będą skutki podatkowe dla pracowników zorganizowania wycieczki (...) z ZFŚS?
      Czy od przychodu (dofinansowanie do wycieczki z ZFŚS) X zobowiązany jest obliczyć
      zaliczkę na podatek dochodowy i zgodnie z art. 31a ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych ma obowiązek doliczyć ten przychód pracownikowi?
    2. Czy koszt udziału pracownika w wycieczce dofinansowany z ZFŚS jest przychodem dla
      pracownika z tytułu innych nieodpłatnych świadczeń i zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, i czy w związku z tym jest zwolniony z
      opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 do kwoty 1 000 zł?
    3. Czy koszt udziału emeryta w wycieczce dofinansowanej z ZFŚS jest przychodem dla
      emeryta z tytułu nieodpłatnych świadczeń i czy w tym przypadku znajdzie
      zastosowanie przepis art. 21 ust. 1 pkt 38 o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Mając powyższe na uwadze oraz kierując się wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia
    8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 należy wskazać, że sfinansowanie w części ze środków ZFŚS
    wyjazdu ma charakter integracyjny, którego celem jest zintegrowanie pracowników
    (budowanie przyszłych relacji między nimi), polepszenie atmosfery w pracy (dobrej
    komunikacji w zakładzie pracy jakim jest ...), a w konsekwencji zwiększenie wydajności
    pracy, nie stanowi dla pracownika przysporzenia majątkowego, a tym samym
    nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    W konsekwencji po stronie pracownika nie powstanie przychód ze stosunku pracy na
    podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy, który przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy
    zgodnie z art. 31 tej ustawy ... miałby obowiązek doliczać do przychodu pracownika.
    Koszt udziału emeryta w wyjeździe dofinansowanym ze środków ZFŚS jest przychodem dla
    emeryta z tytułu nieodpłatnych świadczeń i w tym przypadku znajdzie zastosowanie
    przepis art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi
    on, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na mocy art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
        odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i
        miejsca udostępnienia.

    Na podstawie art. 11 ust. 2b tej ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za
    przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę
    pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika –
    to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się
    te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj.
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika
    mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj
    świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:
      pkt 1 – stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
      członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
      produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      pkt 9 – inne źródła.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców - jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w
      zakres działalności pracodawcy.
    Natomiast na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Z art. 12 ust. 4 tej ustawy wynika, że:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju

    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym.
    Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, świadczenie mające realną
    korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Z art. 32 ust. 1 przywołanej ustawy wynika, że:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Stosownie natomiast do art. 38 ust. 1 omawianej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
      Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje
      różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy:
      Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu
      świadczeń otrzymanych przez emerytów, rencistów lub osoby pobierające
      nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, w związku z łączącym ich uprzednio z
      zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej lub
      spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, z zastrzeżeniem
      art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 - w wysokości 10% należności.
    Na gruncie art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30

      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi zaś, że:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    W art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca sformułował
    katalog zwolnień podatkowych.
    I tak, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są: wartość otrzymanych przez pracownika w
      związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o
      zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz
      otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w
      całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy
      związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 1000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki,
      uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.
    Zgodnie zaś z art. 21 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są: świadczenia otrzymywane przez emerytów,
      rencistów lub osoby pobierające nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, w
      związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym,
      stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków
      zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł.
    Przystępując do oceny ciążących na Państwu obowiązków płatnika podatku dochodowego
    od osób fizycznych w związku z dofinansowaniem z Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych uczestnikom wycieczki będącym przedmiotem Państwa zapytania (tj.
    pracownikom, emerytom) – w pierwszej kolejności zauważyć należy, że przepisy ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń,
    o których mowa w art. 11 ust. 1 analizowanej ustawy podatkowej.
    Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy
    świadczenie „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik
    Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.).
    Rozumienie tego pojęcia zostało również wypracowane w orzecznictwie.
    W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn.
    akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd
    Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma
    „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze
    i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób
    prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. W

    uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził
    powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku
    dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w
    związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy.
    Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w kontekście świadczeń
    pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w
    wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu
    „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być uznane takie świadczenia, które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec powyższego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony
    pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach
    wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które
    Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i
    przedstawił ich interpretację.
    Podkreślenia także wymaga, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być
    zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z
    pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń
    prawnych. Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze
    stosunku pracy – gdy świadczenie to, powoduje wystąpienie po stronie pracownika
    przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem
    pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z
    niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz
    pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów.
    Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń
    oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy
    (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają
    zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody z innego tytułu.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że udział
    będących przedmiotem zapytania osób, uczestniczących w wycieczce, dofinansowanej ze
    środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, w której każda z uprawnionych
    osób może wziąć dobrowolnie udział, i której głównym celem jest integracja pracowników,
    poprawa atmosfery i zwiększenie ich motywacji w pracy – nie będzie stanowić dla tych

    osób przysporzenia majątkowego. Tym samym nie będzie też ono stanowić nieodpłatnego
    świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jak wynika z wniosku, planowana wycieczka będzie stanowić dla biorących w niej udział
    osób imprezę o charakterze integracyjno-wypoczynkowo-turystycznym. Zorganizowanie
    wycieczki leży w Państwa interesie jako pracodawcy, bowiem jak wyjaśnili Państwo
    głównym celem wycieczki jest integracja pracowników, poprawa atmosfery i zwiększenie
    motywacji w pracy.
    W konsekwencji, dofinansowanie przez Państwa z zakładowego funduszu świadczeń
    socjalnych kosztów ww. wycieczki nie spowoduje powstania po stronie pracowników
    przychodu ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a po stronie emerytów – przychodu z innych źródeł na podstawie art. 20
    ust. 1 cytowanej ustawy. W konsekwencji Państwo, jako płatnik nie są i nie będą
    zobowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od
    osób fizycznych z powyższego tytułu.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych jako nr 1 i nr
    2 dotyczące obowiązków płatnika w związku z dofinansowaniem z zakładowego funduszu
    świadczeń socjalnych ww. wycieczki dla pracowników uznałem za prawidłowe.
    Natomiast stanowisko w zakresie pytania nr 3 dotyczące obowiązków płatnika w związku z
    dofinansowaniem z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych rzeczonej wycieczki dla
    emerytów uznałem za nieprawidłowe, ponieważ wskazali Państwo w nim, że ww.
    dofinansowanie jest przychodem z tytułu nieodpłatnych świadczeń, korzystającym ze
    zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Natomiast jak wyjaśniłem powyżej ww. dofinansowanie
    nie stanowi dla emerytów przychodu z nieodpłatnych świadczeń i w konsekwencji nie
    będzie miało do niego zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Informacyjnie wskazuję, że we własnym stanowisku przywołali Państwo art. 31 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże przepis ten został uchylony na
    podstawie art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2022 r. poz. 1265).
    Zatem powyższe uznałem za omyłkę pisarską i przyjąłem, że prawidłowy przepis powinien
    dotyczyć art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mającym
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2023 r. –
    powyższe nie miało jednakże wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.