Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-208/09/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-06-03
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży samochodu ciężarowego wykupionego po zakończeniu leasingu.
Słowa kluczowe: leasing-leasing operacyjny; leasing-umowa cesji leasingu-wykup przedmiotu umowy leasingu; przychód-przychód z działalności gospodarczej; samochód-samochód ciężarowy; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2009 r. (data wpływu 16 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży samochodu ciężarowego wykupionego po zakończeniu leasingu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży samochodu ciężarowego wykupionego po zakończeniu leasingu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, w zakresie m.in. produkcji i sprzedaży pieczywa. Z tytułu uzyskiwanych dochodów rozlicza się Pan na zasadach ogólnych, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów, opłacając podatek dochodowy zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. według stawki podatkowej w wysokości 19%. W działalności wykorzystywane są samochody w celu rozwożenia produktów, czyli w celu uzyskania przychodu. W dniu 24 lipca 2008 r. wykupił Pan od leasingodawcy samochód ciężarowy (który wcześniej użytkowany był w „leasingu operacyjnym”) za kwotę 548 zł. Samochód przyjęty został do użytkowania w działalności gospodarczej. W związku z tym, iż wartość samochodu nie przekraczała kwoty 3 500 zł nie został on zaliczony do środków trwałych, a wydatek na jego zakup zaliczył Pan w koszty uzyskania przychodu ewidencjonując go bezpośrednio w kol. 13 podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wszelkie koszty eksploatacyjne rozliczane są kosztach uzyskania przychodu i ewidencjonowane bezpośrednio w kol. 13 podatkowej księgi przychodu i rozchodu. Przedmiotowy samochód zamierza Pan sprzedać.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku ze sprzedażą ww. nieujętego w ewidencji środków trwałych samochodu, którego wartość początkowa wynosi 548 zł powstanie przychód z działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, uwzględniając treść art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu ww. sprzedaży nie powstanie przychód z prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, przychodami z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

*   ujętymi w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

W związku z tym, iż wartość początkowa ww. samochodu jest niższa niż 1.500 zł, uwzględniając art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz to iż, składnik majątku nie był ujęty w ewidencji środków trwałych, jego sprzedaż nie będzie stanowiła przychodu z działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3, i 8 powołanej ustawy, źródłami przychodów są:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy nie ma zastosowania do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy - nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat (art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy).

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej jest również odpłatne zbycie składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

*   ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do treści art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 3.500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania. Z kolei art. 22f ust. 3 ww. ustawy stanowi, że odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3.500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3.500 zł podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo – w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż zamierza Pan dokonać sprzedaży wykupionego samochodu ciężarowego, będącego wcześniej przedmiotem leasingu. Samochód ten nie był ujęty w ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej, zaś wydatek związany z wykupem przedmiotu leasingu został zaliczony bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.

Należy zauważyć, iż cytowany uprzednio przepis art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie wymienia wszystkich przychodów z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy. Natomiast przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje na niektóre rodzaje przychodów zaliczanych również do przychodów z działalności gospodarczej.

Uwzględnienie całej wartości zakupu w kosztach uzyskania przychodów, nawet pomimo niezaliczenia składników majątku do środków trwałych, jednoznacznie wskazuje i przesądza o tym, że nie można w takim przypadku mówić o prywatnym majątku, wykorzystywanym na potrzeby działalności gospodarczej. Możliwość preferencyjnego wykupu samochodu po upływie okresu leasingu też była związana z działalnością gospodarczą. Również opłaty leasingowe, zgodnie z art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W opisanym przez Pana zdarzeniu przyszłym, w przypadku zbycia przedmiotowego samochodu ciężarowego, wystąpi więc przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Bez wątpienia przedmiotowy samochód, stanowi składnik majątku prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej już przez sam fakt obciążenia kosztów uzyskania przychodów kosztami jego zakupu i nie ma tu znaczenia nie ujęcie go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W związku z powyższym brak jest podstaw, by uznać, że sprzedaż przedmiotowego samochodu ciężarowego nie będzie stanowić przychodu ze źródła o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem przychód ze sprzedaży używanego przy prowadzeniu działalności gospodarczej nie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu będącego wcześniej przedmiotem leasingu operacyjnego, stanowi przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.