Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1133a/10/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-02-16
Teza: Zakres opodatkowania i momentu powstania obowiązku podatkowego od niezapłaconej części ustalonej ceny kontraktowej.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; obowiązek-obowiązek podatkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2010 r. (data wpływu 18 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i momentu powstania obowiązku podatkowego od niezapłaconej części ustalonej ceny kontraktowej - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie opodatkowania i momentu powstania obowiązku podatkowego od niezapłaconej części ustalonej ceny kontraktowej.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dostaw, instalowania i uruchamiania turbin wiatrowych oraz w zakresie serwisu elektrowni wiatrowych. W dniu 12 czerwca 2008 r. Spółka zawarła umowę (kontrakt) ze spółką z o.o. na dostawę wraz z montażem na terytorium kraju 4 turbin wiatrowych. Cena została ustalona przez strony za całość świadczenia (dostawy), a nie jako iloczyn ceny za pojedynczą turbinę i ich ilości. Zgodnie z zawartym w umowie harmonogramem płatności, Spółka ma prawo żądać zapłaty:

*   zaliczki w wysokości 35% ceny kontraktowej, po dostarczeniu nabywcy dokumentu zabezpieczania wykonania kontraktu,
*   zaliczki w wysokości 30% ceny kontraktowej, po dostarczeniu nabywcy dokumentów potwierdzających wykonanie testów końcowych gondoli turbin wiatrowych (przeprowadzonych u producenta w Danii),
*   zaliczki w wysokości 25% ceny kontraktowej, po wysłaniu kompletnych turbin wiatrowych (w stanie rozmontowanym) na miejsce posadowienia/montażu,
*   płatności końcowej, w wysokości 10% ceny kontraktowej, po przejęciu przez nabywcę zamontowanych i uruchomionych turbin wiatrowych, na postawie Protokołu Przejęcia (lub po wystawieniu protokołu domniemanego przejęcia, jeżeli turbiny nie zostały faktycznie uruchomione z przyczyn leżących po stronie nabywcy, jednak do celów określenia wzajemnych zobowiązań i odpowiedzialności stron umowy, uważa się je za przejęte przez nabywcę).

Zgodnie z postanowieniami kontraktu, Spółka ma również prawo do żądania zapłaty poszczególnych ww. kwot na poczet ceny kontraktowej, mimo niewykonania wskazanych w harmonogramie zobowiązań, jeżeli niewykonanie to wynikło z przyczyn leżących po stronie nabywcy. W dniu 8 marca 2010 r. zostało wydane postanowienie sądu o ogłoszeniu upadłości kontrahenta, obejmującej likwidację majątku upadłego. Do dnia ogłoszenia upadłości, z przyczyn leżących po stronie nabywcy, umowa na dostawę turbin została wykonana tylko częściowo, jednak zgodnie z uzgodnionymi warunkami, Spółka otrzymała 90% ceny kontraktowej tytułem zaliczek (pierwsze trzy transze płatności, zgodnie z uzgodnionym harmonogramem). Otrzymane płatności zostały udokumentowane fakturami VAT. Do dnia sporządzenia niniejszego wniosku, żadna z zasadniczych części którejkolwiek z czterech turbin wiatrowych objętych umową (każda turbina składa się z sekcji fundamentowej, segmentowej wieży wsporczej, gondoli z generatorem, podstawy mocowania skrzydeł wiatraka i kompletu 3 skrzydeł oraz wyposażenia dodatkowego), z wyjątkiem sekcji fundamentowych i niektórych elementów wyposażenia dodatkowego, nie została dostarczona na miejsce montażu. Przyczyną jest niespełnienie przez nabywcę warunków umożliwiających dostawę turbin, a w szczególności, brak przygotowania odpowiednich dróg dojazdowych, prowadzących do miejsc posadowienia/montażu turbin. Skutkiem niewywiązania się przez nabywcę z przyjętych zobowiązań, nastąpiło zawieszenie prac objętych umową. Zgodnie z postanowieniami umowy, w przypadku, jeżeli okres zawieszenia przekroczy 28 dni, a Spółka oznaczy poszczególne części turbin wiatrowych, mające być dostarczone na miejsce montażu, jako własność nabywcy, Spółka jest upoważniona do żądania zapłaty poszczególnych kwot na poczet ceny kontraktowej. Po spełnieniu wymaganych warunków, Spółka wystąpiła z takim żądaniem i kwoty te, z wyjątkiem ostatniej transzy, otrzymała. W tej sytuacji, zgodnie z postanowieniami umowy, prawo własności tych urządzeń (elementów składowych turbin i wyposażenia dodatkowego) przeszło na nabywcę (mimo, że elementy te nie zostały nabywcy, w większości, wydane). Co więcej, zaistniały również, określone w umowie, okoliczności upoważniające Spółkę do wystawienia protokółu domniemanego przejęcia wszystkich 4 turbin wiatrowych, co nastąpiło w dniu 25 września 2009 r., t.j. jeszcze przed ogłoszeniem upadłości nabywcy. Wystawienie tego protokołu skutkowało, po stronie Spółki, prawem do żądania zapłaty pozostałej części ceny kontraktowej, tak jakby umowa została przez Spółkę wykonana w całości (mimo, iż faktyczne wykonana nie jest). W konsekwencji, Spółka wystąpiła z żądaniem zapłaty pozostałych 10% ceny. Z uwagi na fakt, iż do dnia ogłoszenia upadłości przedmiotowa kwota nie została przez kontrahenta zapłacona, Spółka zgłosiła wierzytelność z tego tytułu do masy upadłości. W dniu 26 kwietnia 2010 r. Spółka wystawiła fakturę VAT dotyczącą przedmiotowej kwoty (jako ostateczne rozliczenie ceny kontraktowej), wskazując datę sprzedaży 25 września 2009 r., t.j. datę wystawienia protokołu domniemanego przejęcia. Wystawienie faktury związane było ze zgłoszeniem wierzytelności do masy upadłości. Realizacja umowy na dostawę turbin, z formalnego punktu widzenia, znajduje się obecnie nadal w stanie zawieszenia przewidzianego w jej treści. Nabywcy nie przysługuje prawo żądania obniżenia ceny w przypadku, gdyby umowa nie została wykonana w całości z przyczyn leżących po jego stronie. W konsekwencji, cała kwota ceny kontraktowej, określona w umowie, jest kwotą należną Spółce. Do dnia podpisania niniejszego wniosku, syndyk masy upadłości nie określił, na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, czy będzie żądał od Spółki wykonania kontraktu do końca, t.j. dostarczenia, montażu i uruchomienia turbin, pokrywając dodatkowe koszty poniesione przez Spółkę, czy też realizacja umowy zostanie zakończona na jej obecnym etapie.

W związku z powyższym w złożonym wniosku zadano następujące pytania.

1.  Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym, kwota pozostałych 10% ceny kontraktowej, wskazana umowie na dostawę turbin wiatrowych, która nie została dotychczas zapłacona i z której wynikająca wierzytelność została zgłoszona jako roszczenie do masy upadłości, powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako kwota należna z tytułu dostawy towarów?
2.  W przypadku, kiedy odpowiedź na ww. pytanie będzie pozytywna, w jakim momencie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług od rozpatrywanej kwoty (pozostałych 10% ceny kontraktowej)?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego brzmienie art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, umowa na dostawę turbin wiatrowych określa cenę należną Spółce za wykonanie całości świadczenia, polegającego na dostawie wraz z montażem i uruchomieniem 4 turbin wiatrowych (umowa nie określa ceny za dostawę pojedynczej turbiny, ale za całość dostawy, mającej po uruchomieniu - utworzyć kompletną elektrownię wiatrową). Warunki umowy nie przewidują, aby na obecnym etapie jej realizacji, nabywca miał możliwości rezygnacji z wykonania przez dostawcę części świadczenia i obniżenia uzgodnionej ceny. W szczególności, umowa nie przewiduje np. możliwości dostawy mniejszej niż 4 ilości turbin, czy też nabycia samych elementów składowych turbin, bez ich montażu w planowanym miejscu lub bez ich uruchomienia, z jednoczesnym obniżeniem ceny za dostawę. W przypadku, gdyby jakakolwiek część świadczenia, wynikającego z umowy, nie została faktycznie wykonana z przyczyn leżących po stronie nabywcy, kwota należna Spółce nie ulegnie zmniejszeniu, gdyż Spółka spełniła wszelkie warunki uprawniające ją do żądania zapłaty całości ceny, mimo niewykonania całości swojego świadczenia. W praktyce, niewykonanie części świadczenia objętego umową może dotyczyć, na obecnym etapie, braku dostarczenia elementów turbin na miejsce montażu, wzniesienia, przetestowania lub uruchomienia turbin. Same elementy turbin stanowią już bowiem, w sensie prawnym, własność nabywcy i należą do masy upadłości (mimo, że nie zostały dotychczas wydane). W ocenie Spółki, należy przyjąć, iż w przyszłości syndyk dokona ich odbioru - jako poszczególnych elementów, jeżeli wykonanie umowy nie będzie kontynuowane, lub jako zmontowanych, funkcjonujących turbin, jeżeli umowa zostanie doprowadzona do końca. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego sprawy, Spółka wykonała wszystkie swoje zobowiązania wynikające z umowy, w stopniu, w którym było to możliwe w warunkach wynikających z niewykonania zobowiązań leżących po stronie nabywcy turbin. W szczególności, wszystkie wykonane i przygotowane do transportu elementy turbin wiatrowych, jak wyżej wspomniano, oznaczono jako własność nabywcy. W konsekwencji, Spółka będzie zobowiązana, w przypadku wystąpienia z takim żądaniem przez syndyka masy upadłości kontrahenta, do spełnienia świadczeń wynikających z umowy (po spełnieniu przez syndyka warunków umożliwiających wykonanie tych świadczeń), a co najmniej, do wydania syndykowi elementów turbin wiatrowych, których prawo własności przeszło na kontrahenta jeszcze przed ogłoszeniem upadłości. Należy więc uznać, że cała kwota należna od nabywcy, jest kwotą należną za dostawę towarów, których faktyczne wydanie zostanie zrealizowane w przyszłości. Stąd również nieuiszczona dotychczas część ceny kontraktowej (10%) jest kwotą należną, związaną z dostawą ściśle zidentyfikowanych towarów, których wydania Spółka dokona w przyszłości. W rezultacie, kwota ta podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podobnie jak wcześniej otrzymane części należności wynikające z umowy. Ponadto, zdaniem Spółki, mając na uwadze art. 19 ust. 4 i ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli - jak wskazano w opisie stanu faktycznego - towary będące przedmiotem dostawy nie zostały zasadniczo wydane nabywcy, a jednocześnie sprzedający otrzymał przed wydaniem towaru 90% ceny za te towary, to obowiązek podatkowy powstał jedynie w odniesieniu do kwot otrzymanych na poczet ceny, a nie od wartości całej dostawy, która nie została jeszcze zrealizowana. Stąd też, obowiązek podatkowy od pozostałych, niezapłaconych dotychczas 10% ceny, powstanie w momencie wydania całości towarów nabywcy (syndykowi masy upadłości), chyba, że wcześniej nastąpi zapłata całości lub części należnej Spółce pozostałej części ceny. Co do zasady więc, obowiązek podatkowy od wartości przyszłej dostawy, w części odpowiadającej niezapłaconym 10% ceny kontraktowej, nie powstał do dnia złożenia niniejszego wniosku. Z uwagi jednak na fakt, iż Spółka wystawiła (jak się wydaje nieprawidłowo) fakturę VAT dotyczącą rozpatrywanej części ceny, była jednak zobowiązana do rozliczenia podatku VAT należnego od tej kwoty, z uwagi na sam fakt wystawienia faktury, na podstawie art. 108 ust. 1 cyt. ustawy. W tej sytuacji jednak Spółce przysługuje prawo dokonania korekty nieprawidłowo wystawionej faktury i skorygowania przedwcześnie zadeklarowanego podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jak stanowi art. 19 ust. 4 cyt. ustawy jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części (art. 19 ust. 11 ww. ustawy).

Z kolei jak wynika z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.

Zgodnie natomiast z art. 29 ust. 1 powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z kolei z dniem 1 stycznia 2011 r. ww. przepis otrzymał brzmienie - podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w dniu 12 czerwca 2008 r. Spółka zawarła umowę na dostawę czterech turbin wiatrowych wraz z ich montażem, w treści której została określona cena za całość świadczenia i postanowiono, że będzie ona płacona na rzecz sprzedającego w formie trzech zaliczek w terminach związanych z wykonaniem określonych etapów prac w ramach dostawy turbin oraz jednej płatności końcowej po zmontowaniu i uruchomieniu turbin wiatrowych. Spółka otrzymała 90% należności tytułem zaliczki, co zostało udokumentowane fakturami VAT. Mimo, iż nie doszło do przejęcia przez nabywcę zmontowanych i uruchomionych turbin wiatrowych, na podstawie postanowień umownych, zgodnie z wystawionym w dniu 25 września 2009 r. protokołem domniemanego przejęcia, prawo własności tych urządzeń przeszło na nabywcę. Na podstawie tego protokołu turbiny wiatrowe do „celów określenia wzajemnych zobowiązań i odpowiedzialności stron umowy, uważa się za przejęte przez nabywcę”. W dniu 8 marca 2010 r. zostało wydane postanowienie sądu o ogłoszeniu upadłości kontrahenta. Ze względu na brak zapłaty - mimo zawartych postanowień umownych - przez nabywcę pozostałej części należności (płatności końcowej stanowiącej 10% ceny kontraktowej), Spółka zgłosiła wierzytelność do masy upadłości i w dniu 26 kwietnia 2010 r. wystawiła fakturę VAT dokumentującą tą kwotę, wskazując datę sprzedaży 25 września 2009 r.

Dokonując analizy przedstawionego stanu faktycznego wskazać należy, że w sytuacji, gdy transakcja składać się ma z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich dokonywana jest rozpatrywana transakcja celem określenia, czy są to świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie. W przypadku, gdy transakcja składa się z kilku elementów, stanowią one jedną dostawę, w szczególności w przypadku, gdy jeden element należy postrzegać jako stanowiący usługę podstawową, podczas gdy pozostałe należy traktować jako usługi pomocnicze, traktowane pod względem podatkowym tak jak usługa podstawowa. Usługę należy traktować jako pomocniczą do usługi głównej, gdy usługa ta nie stanowi dla klientów celu sama w sobie, a jedynie umożliwia lepsze wykonanie podstawowej świadczonej usługi. Zawierając w dniu 12 czerwca 2008 r. umowę na dostawę wraz z montażem 4 turbin wiatrowych, Spółka zobowiązała się do dostarczenia, montażu jak również uruchomienia turbin wiatrowych, mających „po uruchomieniu - utworzyć kompletną elektrownię wiatrową”, a zatem podstawowym świadczeniem w początkowej fazie realizacji była dostawa towarów, natomiast pozostałe czynności wykonywane przez Spółkę traktować należało pod względem podatkowym tak, jak świadczenie główne, czyli dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem regulacji zawartych w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednakże wskutek postanowień umownych stron, nastąpiła zmiana kwalifikacji przedmiotu świadczenia. Strony bowiem ustaliły, że jeżeli turbiny nie zostaną uruchomione z przyczyn leżących po stronie nabywcy uważa się je za „przejęte przez nabywcę”. Z tych też względów w dniu 25 września 2009 r. został wystawiony protokół domniemanego przejęcia i zgodnie z postanowieniami umownymi stron prawo własności przeszło na nabywcę.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że w tak przedstawionym stanie faktycznym - nie oceniając skuteczności zawartych postanowień cywilnoprawnych – uznać należy, że w dacie wystawienia protokołu domniemanego przejęcia, miała miejsce dostawa towarów. Pozostała, nieuiszczona przez kontrahenta, kwota w wysokości 10% uzgodnionej ceny kontraktowej, winna zatem podlegać opodatkowaniu, na zasadach ogólnych określonych w ustawie o podatku od towarów i usług. Jak wynika bowiem z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Uwzględniając uregulowania zawarte w art. 19 ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, zauważyć należy, że ustawodawca wiąże moment powstania obowiązku podatkowego z wydaniem towaru lub wykonaniem usługi. Wystawienie faktury jest zdarzeniem mającym znaczenie dla ustalenia obowiązku podatkowego, o ile nastąpi w terminie 7. dni od daty wydania towaru lub wykonania usługi. Jeżeli jednak przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi, podatnik otrzyma jakąkolwiek część należności obowiązek podatkowy powstaje w tej części z chwilą otrzymania zapłaty (art. 19 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług).

Z okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku wynika, że w momencie dokonania dostawy Spółka nie wystawiła faktury VAT dokumentującej pozostałą 10% część uzgodnionej z kontrahentem należności. Faktura została wystawiona dopiero w dniu 26 kwietnia 2010 r. (z datą sprzedaży 25 września 2009 r.). Zatem w przypadku, gdy pomimo obowiązku wystawienia faktury Spółka nie dopełniła tej czynności w określonym przez ustawodawcę terminie (§ 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług), obowiązek podatkowy powstał w 7. dniu od dnia wydania towaru, t.j. w dniu 2 października 2009 r.

Jednocześnie informuje się że przepisy podatkowe nie regulują zasad zawierania umów cywilnoprawnych, ani nie mają wpływu na ich treść. Kwestie zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.). Stosownie do art. 3531 ustawy Kodeks cywilny strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Organy podatkowe nie mają prawa ingerować w treść zawieranych umów i przyjęty w nich sposób rozliczeń pomiędzy stronami, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe, a to może być stwierdzone jedynie w trakcie przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania podatkowego. W związku z tym niniejsza interpretacja została udzielona bez oceny skuteczności przedmiotowej umowy i przy przyjęciu stanu faktycznego, z którego wynika, że prawo własności przedmiotowych urządzeń (a więc możliwość dysponowania towarami jak właściciel) – mimo ich niezainstalowania – przeszło na kontrahenta Spółki.

Końcowo zauważyć należy także, że kwestie dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania kwoty należnej określonej w umowie serwisowej oraz możliwości dokonania korekty w trybie art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług, a także podatku dochodowego od osób prawnych, zostaną zawarte w odrębnych rozstrzygnięciach.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.