Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.679.2020.2.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-18
Teza: w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży lokali mieszkalnych wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz udziałem w gruncie
Słowa kluczowe: gmina; lokal; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 listopada 2020 r. (data wpływu 23 listopada 2020 r.), uzupełnionym pismami z dnia 14 stycznia 2021 r. (data wpływu 14 stycznia 2021 r.) oraz z dnia 20 stycznia 2021 r. (data wpływu 21 stycznia 2021 r.) będącymi odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 8 stycznia 2021 r. (doręczone 13 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży lokali mieszkalnych wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz udziałem w gruncie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży lokali mieszkalnych wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz udziałem w gruncie. Złożony wniosek uzupełniony został pismami z dnia 14 stycznia 2021 r. (data wpływu 14 stycznia 2021 r.) oraz z dnia 20 stycznia 2021 r. (data wpływu 21 stycznia 2021 r.) będącymi odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 8 stycznia 2021 (doręczone dnia 13 stycznia 2021 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina (\`(...)\`) jest czynnym podatnikiem podatku VAT od 1 lipca 2013 r., a od 1 stycznia 2017 r. rozlicza podatek VAT w ramach centralizacji wspólnie z podległymi jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej.

Gmina (\`(...)\`) jako jednostka samorządu terytorialnego zamierza sprzedać nieruchomość, tj. lokal mieszkalny nr 1 o pow. użytkowej 87,70 m2 wraz z pomieszczeniami przynależnymi o pow. użytkowej 26,48 m2 oraz udziałem w gruncie wynoszącym 114,18/218,25 oraz lokal mieszkalny nr 2 o pow. użytkowej 63,60 m2 wraz z pomieszczeniami przynależnymi o pow. użytkowej 40,47 m2 oraz udziałem w gruncie wynoszącym 104,07/218,25, położonymi w miejscowości (\`(...)\`) , w obrębie geodezyjnym (\`(...)\`), na działce oznaczonej w ewidencji gruntów numerem 10 o powierzchni 0,1641 ha.

Dla tego terenu brak jest miejscowego planu zagospodarowania, a zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przedmiotowa działka 10 położona jest w granicach obszaru, które mogą być przeznaczone pod zabudowę usługową i towarzyszącą, są to również tereny istniejącej zabudowy mieszkaniowej rozproszonej adoptowane.

Przedmiotowa nieruchomość zabudowana została uznana za mienie gminne na podstawie decyzji Urzędu Rejonowego w (….) z dnia 12 stycznia 1995 r., znak: (…)(działka (…) o pow. 1,18 ha). Następnie została nabyta na własność przez Gminę (\`(...)\`) z mocy prawa nieodpłatnie na podstawie decyzji Wojewody (…) z dnia 20 stycznia 2012 r. znak: (…)(działki (….) o pow. 0,97 ha i 606/2 o pow. 0,21 ha). Działki (…) i (…) zostały podzielone na podstawie decyzji Wójta Gminy (\`(...)\`) z dnia 6 października 2014 r. znak: (…). W wyniku podziału działki (….) powstały działki (…) o pow. 0,0082 ha i 6/4 o pow. 0,9618 ha, natomiast w wyniku podziału działki (…) powstały działki (…) o pow. 0,0391 ha i nr 10 o pow. 1641 ha. Działka nr 10 jest zabudowana budynkiem, w którym wyodrębniono lokale nr 1 i nr 2.

Lokale mieszkalne nr 1 i nr 2 zostaną przeznaczone do sprzedaży na rzecz najemców ww. lokali w drodze bezprzetargowego zbycia na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Lokatorzy mają umowy najmu zawarte na czas nieokreślony. Umowa najmu lokalu nr 1 z obecnym lokatorem, na rzecz którego będzie następowała sprzedaż, została zawarta 7 września 1996 r. W przypadku lokalu nr 2 z obecnym lokatorem, na rzecz którego będzie następowała sprzedaż, umowa została zawarta 1 października 2011 r. Natomiast poprzedni lokator lokalu nr 2 miał umowę od 23 stycznia 1995 r. do 30 września 2011 r. Gmina (\`(...)\`) nie posiada informacji kiedy budynek był po raz pierwszy zasiedlony.

W budynku, w którym znajdują się ww. lokale gmina wykonała w 2010 roku remont dachu na kwotę 11998,04 brutto. Wartość remontu nie stanowi 30% wartości początkowej nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż opisanych nieruchomości, tj. lokalu mieszkalnego nr 1 o pow. użytkowej 87,70 m2 wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz udziałem w gruncie wynoszącym 114,18/218,25 oraz lokalu mieszkalnego nr 2 o pow. użytkowej 63,60 m2 wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz udziałem w gruncie wynoszącym 104,07/218,25 będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynku, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

1.  dostawa jest wykonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem na podstawie powyższych przepisów, jeżeli dostawa nieruchomości spełnia określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie, stosownie do art. 2 pkt 14 w/w ustawy rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynku, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zdaniem Wnioskodawcy dostawa wyżej wymienionych nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

Gmina (\`(...)\`) otrzymała nieodpłatnie przedmiotową nieruchomość na podstawie decyzji Wojewody (…) z dnia 20 lipca 2012 r. znak: (…) (działki 6/1 o pow. 0,97 ha i 6/2 o pow. 0,21 ha). Działki 6/1 i 6/2 zostały podzielone na podstawie decyzji Wójta Gminy (\`(...)\`) z dnia 6 października 2014 r. znak(…). W wyniku podziału działki 6/1 powstały działki 6/3 o pow. 0,0082 ha i 6/4 o pow. 0,9618 ha, natomiast w wyniku podziału działki 6/2 powstały działki 6/5 o pow. 0,0391 ha i 6/6 o pow. 1641 ha. Działka nr 6/6 jest zabudowana budynkiem, w którym wyodrębniono lokale nr 1 i nr 2 przeznaczone do sprzedaży na rzecz najemców. Przy nabyciu powyższych nieruchomości od Wojewody (…) Gminie nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT dopiero od 1 lipca 2014 r. Również nie przysługiwało Gminie prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od poniesionych nakładów na remont dachu sprzedawanego budynku, który miał miejsce w 2010 r., czyli przed datą zarejestrowania Gminy (\`(...)\`) jako podatnika VAT.

Gmina nie jest w posiadaniu informacji kiedy dokonano pierwszego zasiedlenia powyższej nieruchomości. Przez okres, gdy nieruchomość jest własnością Gminy, lokale znajdujące się w budynku są wynajmowane na cele mieszkaniowe, a więc cały czas budynek jest zasiedlony.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych przepisami prawa, dla których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności mających charakter cywilnoprawny.

A zatem sprzedając nieruchomość zabudowaną Wnioskodawca będzie działał w sferze stosunków cywilnoprawnych, wykonując władztwo na posiadanym składnikiem majątkowym. W tym przypadku czynność polegająca na sprzedaży nieruchomości wyczerpie znamiona podlegającej opodatkowaniu działalności gospodarczej na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Gmina (\`(...)\`) działając jako podatnik VAT, dokona czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem. Jednak w przedstawionym przypadku czynność sprzedaży nieruchomości zabudowanej na rzecz najemców będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż miało miejsce pierwsze zasiedlenie nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy i okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą lokali nr 1 i 2 wraz z udziałem w gruncie jest dłuższy niż dwa lata, a koszt przeprowadzonego w 2010 r. remontu budynku w postaci naprawy dachu jest niższy niż 30% wartości początkowej nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle lub ich części oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze: podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz rozlicza podatek VAT w ramach centralizacji wspólnie z podległymi jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej.

Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego zamierza sprzedać nieruchomość, tj. lokal mieszkalny nr 1 wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz udziałem w gruncie, a także lokal mieszkalny nr 2 wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz udziałem w gruncie, położonymi na działce oznaczonej w ewidencji gruntów numerem 10.

Dla tego terenu brak jest miejscowego planu zagospodarowania, a zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przedmiotowa działka (10) położona jest w granicach obszaru, które mogą być przeznaczone pod zabudowę usługową i towarzyszącą, są to również tereny istniejącej zabudowy mieszkaniowej rozproszonej adoptowane.

Przedmiotowa nieruchomość zabudowana została uznana za mienie gminne na podstawie decyzji Urzędu Rejonowego z 1995 r. Następnie została nabyta na własność przez Gminę z mocy prawa nieodpłatnie na podstawie decyzji Wojewody z 2012 r. Działka 10 powstała w wyniku podziału działki nr (…) na podstawie decyzji Wójta Gminy z 2014 r. Działka jest zabudowana budynkiem, w którym wyodrębniono lokale.

Lokale mieszkalne zostaną przeznaczone do sprzedaży na rzecz najemców ww. lokali w drodze bezprzetargowego zbycia na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Lokatorzy mają umowy najmu zawarte na czas nieokreślony. Umowa najmu lokalu nr 1 z obecnym lokatorem, na rzecz którego będzie następowała sprzedaż, została zawarta 7 września 1996 r. W przypadku lokalu nr 2 z obecnym lokatorem, na rzecz którego będzie następowała sprzedaż, umowa została zawarta 1 października 2011 r. Natomiast poprzedni lokator lokalu nr 2 miał umowę od 23 stycznia 1995 r. do 30 września 2011 r. Gmina nie posiada informacji kiedy budynek był po raz pierwszy zasiedlony.

W budynku, w którym znajdują się ww. lokale gmina wykonała w 2010 roku remont dachu. Wartość remontu nie stanowi 30% wartości początkowej nieruchomości.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii zwolnienia od podatku sprzedaży opisanych nieruchomości, tj. lokali mieszkalnych wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz udziałem w gruncie.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy zaznaczyć należy, że ani organ władzy publicznej ani urząd obsługujący ten organ dokonując sprzedaży nieruchomości nie może skorzystać z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. W przypadku sprzedaży nieruchomości – tu lokali - nie są realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane. Jednocześnie Gmina w przedmiotowym zakresie nie występuje jako podmiot prawa publicznego, lecz jako właściciel. Jej sytuacja w odniesieniu do kwestii własności nieruchomości jest taka sama jak innych podmiotów, które dokonują sprzedaży nieruchomości.

Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności oraz zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Pierwszym zasiedleniem jest więc pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadku doszło do korzystania z budynku.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Odnosząc się do planowanej sprzedaży lokali mieszkalnych wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz udziałem w gruncie, należy zauważyć, że decydujące dla rozstrzygnięcia, czy w przedmiotowej sprawie dla opisanej dostawy zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania jest w pierwszej kolejności rozstrzygnięcie kwestii, czy i kiedy względem ww. budynku i lokalu nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że planowana sprzedaż lokali mieszkalnych nr 1 oraz 2 nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, gdyż – jak wynika z okoliczności sprawy – lokal 1 został wynajęty przez obecnego lokatora w 1996 r., natomiast lokal 2 został wynajęty w 2011 r. (przy czym poprzedni najemca korzystał z lokalu od 1995 r. do 2011 r.). Gmina nie posiada informacji kiedy doszło do pierwszego zasiedlenia, jednak z informacji zawartych we wniosku wynika, że od oddania do użytku lokali obecnym najemcom z pewnością upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, w budynku, w którym znajdują się ww. lokale Gmina wykonała w 2010 roku remont dachu, przy czym wartość remontu nie stanowi 30% wartości początkowej nieruchomości.

Zatem, z uwagi na fakt, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokali a ich planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata i jednocześnie nie ponoszono nakładów na ulepszenie przedmiotowego budynku i lokali, które przekraczałyby 30% wartości początkowej nieruchomości, to w odniesieniu do tych obiektów zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym, w analizowanej sprawie bezzasadne stało się badanie przesłanek do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa, należy stwierdzić, że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż lokali mieszkalnych wraz z pomieszczeniami przynależnymi będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zwolnienie na podstawie tego przepisu, będzie miało również zastosowanie dla dostawy udziału w gruncie, ponieważ zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W tym miejscu wskazać należy, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie

ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.