Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.303.2025.2.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-08
Teza: Opodatkowanie wypłaty środków z pracowniczego programu
emerytalnego ze Szwajcarii.
Słowa kluczowe: Szwajcaria
programy-programy emerytalne
przychód-powstanie przychodu
przychód-przychody z innych źródeł
wypłata
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 58-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania wypłaty środków z pracowniczego programu
    emerytalnego ze Szwajcarii. Uzupełnił go Pan pismem z 22 kwietnia 2025 r. (wpływ 22
    kwietnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan obywatelem Polski i Szwajcarii.
    W 2002 r. wraz z rodziną przeniósł się Pan na stałe do Szwajcarii, gdzie przebywał Pan na
    stałe, z roczną przerwą między czerwcem 2005 r. a majem 2006 r. W Szwajcarii posiadał
    Pan również nieograniczonych obowiązek podatkowy (podatkową rezydencję w Szwajcarii).
    W lutym 2024 r. (...), powrócił Pan do Polski ze Szwajcarii. Od lutego 2024 r. przebywa Pan
    na stałe w Polsce i posiada stałe miejsce zamieszkania z meldunkiem dla celów
    podatkowych wyłącznie w Polsce. W Szwajcarii ma Pan uregulowane wszystkie sprawy
    podatkowe.
    Przebywając w Szwajcarii pracował Pan w oparciu o umowę o pracę, w związku z czym
    zgodnie z szwajcarskimi przepisami dot. systemu emerytalnego miał Pan odprowadzane
    składki na fundusze emerytalne (I i II filar). Szwajcarski system emerytalny składa się z
    trzech filarów, z tym że I oraz II filar posiadają charakter obligatoryjny. W ramach I filaru
    składki odprowadzane są do Federalnego Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. II filar
    emerytalny charakteryzuje się tym, że to pracodawca wybiera jeden z uprawnionych
    funduszy oraz odprowadza do niego składki w ramach pracowniczego programu
    emerytalnego.
    Deklarując chęć opuszczenia na stałe Szwajcarii, środki zgromadzone w II filarze miał Pan
    prawo wypłacić. Pierwszą część w kwocie (...) CHF wypłacono Panu w styczniu 2024 r.,
    pobierając jednocześnie podatek u źródła w kwocie (...) CHF. Drugą część, w kwocie (...)
    CHF, otrzymał Pan w czerwcu 2024 r., po definitywnym opuszczeniu Szwajcarii i
    przedłożeniu zgłoszenia się do systemu ubezpieczeń społecznych w Polsce. Od drugiej
    transzy środków pobrano podatek u źródła w kwocie (...) CHF.
    Uzupełnienie stanu faktycznego

    W datach otrzymania wskazanych we wniosku wypłat miał Pan miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych wyłącznie w Polsce i podlegał w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Szwajcarski fundusz emerytalny, o którym mowa we wniosku, tj. II filar, został utworzony i
    działa w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych
    obowiązujące w Szwajcarii.
    W momencie otrzymania wskazanych we wniosku wypłat nie osiągnął Pan ustawowego
    wieku emerytalnego obowiązującego w Szwajcarii. Wypłata środków nie nastąpiła z tytułu
    nabycia uprawnień do uzyskania wypłaty na skutek osiągnięcia wymaganego wieku
    (prawa do emerytury itp.), a na skutek opuszczenia terytorium Szwajcarii i przeniesienia
    się na stałe na terytorium Polski (inny tytuł). Wypłata środków nie nastąpiła z tytułu
    rezygnacji z oszczędzania, a na skutek opuszczenia terytorium Szwajcarii i przeniesienia
    się na stałe na terytorium Polski (odrębne zdarzenie przewidujące obowiązek wypłaty
    wszystkich środków).
    Pytania
    1. Czy wypłata/wypłaty środków ze szwajcarskiego funduszu emerytalnego,
      zgromadzonego w II filarze na rzecz Pana – polskiego rezydenta podatkowego – będzie
      /będą podlegać opodatkowaniu jedynie w Polsce?
    2. Jeśli wypłata ze szwajcarskich programów emerytalnych będzie podlegać
      opodatkowaniu jedynie w Polsce, to czy te należności, będą zwolnione od podatku
      dochodowego w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem (obecnie polskiego rezydenta), wypłaty środków ze szwajcarskiego
    funduszu emerytalnego, zgromadzonego w II filarze będą podlegać opodatkowaniu
    jedynie w Polsce. Jednocześnie, gdy wypłata świadczenia na Pana rzecz będzie
    następować z funduszy emerytalnych utworzonych i działających w oparciu o przepisy,
    dotyczące pracowniczych programów emerytalnych (w tym przypadków obowiązujących
    w Konfederacji Szwajcarskiej), wypłacone środki będą korzystać ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn.
    zm., dalej jako: „ustawa PIT” lub „PIT”). Powyższe zwolnienie z podatku PIT będzie
    niezależne od tego czy wpłat do II filaru szwajcarskiego funduszu emerytalnego
    dokonywał sam pracodawca czy też pracownik, w celu uzupełniania tzw. luki emerytalnej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce
    położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

    W świetle art. 4a ww. ustawy, przepis art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    W związku z wykonywaną pracą na terytorium Szwajcarii objęty był Pan szwajcarskim
    programem emerytalnym, w ramach którego, zarówno pracodawca jak i pracownik,
    zobowiązany był do odprowadzania regularnych składek na fundusze emerytalne. W
    ramach I filaru szwajcarskiego systemu emerytalnego składki należy odprowadzać do
    Federalnego Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, natomiast II filar emerytalny
    charakteryzuje się tym, że to pracodawca wybiera jeden z uprawnionych funduszy oraz
    odprowadza do niego składki w ramach pracowniczego programu emerytalnego.
    Ponadto, zgodnie ze szwajcarskimi przepisami dot. „berufliche Vorsorge” (II filar), osoba
    ubezpieczona, która uzyskuje wynagrodzenie minimalne, jest obowiązkowo objęta
    pracowniczym programem emerytalnym stworzonym przez pracodawcę. Fundusz,
    którego był Pan członkiem, przewidywał możliwość wypłaty kapitału zgromadzonego w
    ramach II filaru emerytalnego pod warunkiem m.in. nie podejmowania żadnej stałej pracy
    zarobkowej na terytorium Szwajcarii, nie posiadania statusu osoby zameldowanej na
    pobyt stały na terytorium Szwajcarii. W związku ze spełnieniem wszystkich ww. przesłanek
    w 2024 r. otrzymał Pan świadczenie emerytalne, pomniejszone o zapłacony podatek u
    źródła. Powyższe świadczenie, które zostało Panu wypłacone zgodnie ze spełnieniem
    przesłanek zawartych w regulaminie funduszu.
    Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny, uznać należy, że w 2024 r. w Polsce
    objęty był Pan nieograniczonym obowiązkiem podatkowym, o którym mowa w art. 3 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlegał Pan obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce
    położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    W konsekwencji, w odniesieniu do świadczenia, które otrzymał Pan ze szwajcarskiego
    pracowniczego programu emerytalnego zastosowanie znajdą przepisy Konwencji między
    Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej 2 września
    1991 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 22, poz. 92 z późn. zm.).
    Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. Konwencji, w rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie
    „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza
    każdą osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze
    względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne
    kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz każdą jednostkę
    jego podziału terytorialnego lub organ władzy lokalnej. Jednakże, określenie to nie
    obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu
    na dochód jaki osiąga ona ze źródeł położonych w tym Państwie lub z tytułu majątku
    położonego w tym Państwie.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w

    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Stosownie do art. 18 ust. 1 ww. Konwencji, z uwzględnieniem postanowień artykułu 19
    ustęp 2 emerytury i inne podobne wynagrodzenia z tytułu poprzedniej pracy najemnej,
    wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają
    opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
    W myśl art. 19 ust. 2 pkt a Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją
    Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, jakakolwiek renta lub
    emerytura, wypłacana przez jedno Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną
    lub władzę lokalną albo z funduszy utworzonych przez to Państwo, jego jednostkę
    terytorialną lub władzę lokalną osobie fizycznej z tytułu funkcji wykonywanych na rzecz
    tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej, podlega opodatkowaniu
    tylko w tym Państwie.
    Natomiast, zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt b ww. Konwencji, taka emerytura podlega
    opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba ją otrzymująca
    jest obywatelem tego państwa i posiada w nim miejsce zamieszkania.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie świadczenia wypłacane Panu – osobie mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce – z pracowniczego programu emerytalnego ze Szwajcarii,
    podlegają opodatkowaniu w Polsce według zasad wynikających z ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodu jest m.in. emerytura.
    W myśl art. 12 ust. 7 ww. ustawy przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę
    świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych
    na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z
    wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych
    do rent rodzinnych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wolne od podatku dochodowego są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym
    programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych
    środków po śmierci uczestnika – z zastrzeżeniem ust. 33.
    Jak wynika z ust. 33 ww. przepisu, przez pracownicze programy emerytalne rozumie się
    pracownicze programy emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące
    pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii
    Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru
    Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane
    przepisy prawa – w szczególności fakt, że wypłata wskazanego we wniosku świadczenia
    nastąpiła w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę i miała na celu
    zabezpieczenie źródła przychodu po przejściu na emeryturę, stwierdzić należy, że
    świadczenie emerytalne wypłacone Panu ze środków zgromadzonych w pracowniczym
    programie emerytalnym, stanowiącym II filar ubezpieczeń w Konfederacji Szwajcarskiej,
    korzystało ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe w zakresie uznania, że
    otrzymane wypłaty podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce i nieprawidłowe w zakresie
    możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan obywatelem Polski i
    Szwajcarii. W 2002 r. wraz z rodziną przeniósł się Pan na stałe do Szwajcarii, gdzie
    przebywał Pan na stałe, z roczną przerwą między czerwcem 2005 r. a majem 2006 r. W
    Szwajcarii posiadał Pan również nieograniczonych obowiązek podatkowy (podatkową
    rezydencję w Szwajcarii). W lutym 2024 r. powrócił Pan do Polski ze Szwajcarii. Od tego
    momentu przebywa Pan na stałe w Polsce i posiada stałe miejsce zamieszkania z
    meldunkiem dla celów podatkowych wyłącznie w Polsce. Przebywając w Szwajcarii
    pracował Pan w oparciu o umowę o pracę, w związku z czym zgodnie z szwajcarskimi
    przepisami dot. systemu emerytalnego miał Pan odprowadzane składki na fundusze
    emerytalne (I i II filar). Deklarując chęć opuszczenia na stałe Szwajcarii, środki
    zgromadzone w II filarze miał Pan prawo wypłacić. Pierwszą część wypłacono Panu w
    styczniu 2024 r., natomiast drugą część otrzymał Pan w czerwcu 2024 r., po definitywnym
    opuszczeniu Szwajcarii i przedłożeniu zgłoszenia się do systemu ubezpieczeń społecznych
    w Polsce.
    W świetle opisanego zdarzenia, w przedstawionej sytuacji znajdują zastosowanie
    uregulowania Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i
    majątku, sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 22 poz. 92 ze
    zm., dalej konwencja polsko-szwajcarska).
    Stosownie do art. 18 ust. 1 ww. konwencji:

      Z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2 emerytury i inne podobne
      wynagrodzenia z tytułu poprzedniej pracy najemnej, wypłacane osobie mającej
      miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko
      w tym Państwie.
    Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 konwencji polsko-szwajcarskiej:
      Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie,
      bez względu na to, skąd one pochodzą, które nie są objęte postanowieniami
      poprzednich artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym
      Państwie.
    W pierwszej kolejności – odnosząc się do opodatkowania otrzymanych przez Pana wypłat
    środków zgromadzonych w ramach tzw. II filaru emerytalnego w Szwajcarii wyjaśnić
    należy, że oceniając czy świadczenia te podlegają opodatkowaniu stosownie do art. 18 ust.
    1 lub art. 21 ust. 1 ww. konwencji należy odnieść się do wskazówek zawartych w
    Komentarzu do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD.
    Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są bowiem
    wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD,
    zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu
    OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w
    tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).
    Ww. konwencja polsko-szwajcarska nie definiuje co należy rozumieć przez określenie
    „emerytury i inne podobne wynagrodzenia”. Zgodnie z Komentarzem do art. 18 Konwencji
    Modelowej OECD rodzaje wypłat objętych tym artykułem obejmują nie tylko emerytury
    wypłacane bezpośrednio byłym pracownikom najemnym, lecz również innym
    beneficjentom (...) oraz inne podobne świadczenia, np. renty starcze z tytułu dawnego
    zatrudnienia. Różne wypłaty mogą być dokonywane na rzecz pracownika po ustaniu jego
    zatrudnienia. Kwestię, czy takie wypłaty są objęte art. 18 można ocenić w zależności od ich
    istoty, z uwzględnieniem faktów i okoliczności w których są dokonywane.
    O ile określenie „emerytura” w ramach zwykłego znaczenia tego słowa obejmuje tylko
    okresowe wypłaty, o tyle sformułowanie „inne podobne świadczenia” jest dość szerokie,
    aby objąć wypłaty nieokresowe. Na przykład wypłata ryczałtowa w miejsce wypłat
    okresowych dokonana w momencie ustania zatrudnienia może wchodzić w zakres
    stosowania tego artykułu. Czy konkretną wypłatę należy uważać za inne świadczenie
    podobne do emerytury zależy od konkretnych okoliczności. Na przykład jeżeli wykaże się,
    że powodem wypłaty ryczałtowej jest przeliczenie emerytury lub rekompensata za
    zmniejszoną emeryturę, wówczas daną wypłatę można określić jako „inne podobne
    świadczenie” objęte artykułem 18 Konwencji Modelowej. Mogłoby to mieć miejsce na
    przykład wówczas, gdyby osoba miała możliwość wyboru w momencie przejścia na
    emeryturę między wypłacaniem emerytury a kwotą ryczałtową obliczoną w powiązaniu z
    ogólną kwotą składek lub kwotą emerytury, do której osoba byłaby uprawniona według
    obowiązujących zasad w zakresie systemu emerytalnego. Ważnym czynnikiem jest źródło
    wypłat. Inne czynniki, które mogą pomóc w ustaleniu, czy wypłata lub seria wypłat jest
    objęta artykułem 18, są zwłaszcza następujące: czy wypłata jest dokonana w czasie, czy po
    ustaniu zatrudnienia uprawniającego do wypłaty, czy odbiorca w dalszym ciągu pracuje,
    czy odbiorca osiągnął normalny wiek emerytalny właściwy dla danego zawodu; jaka jest
    sytuacja innych osób mających prawo do takiego samego rodzaju wypłaty ryczałtowej i czy
    odbiorca może korzystać jednocześnie z innych świadczeń emerytalnych. Zwrot składek
    emerytalnych (na przykład po czasowym zatrudnieniu) nie stanowi „innego podobnego
    świadczenia” w rozumieniu artykułu 18 Konwencji Modelowej.
    Termin „emerytury i podobne świadczenia” oznacza wynagrodzenie, które jest wypłacane
    po przejściu na emeryturę i które w pierwszej kolejności, aczkolwiek nie wyłącznie, ma na
    celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie je otrzymującej (Klaus Vogel on Double
    Taxation Convention A commentary to the OECD-, UN-, US Model Conventions for the

    Avoidance of Double Taxation on Income and Capital With Particular Reference to
    German Treaty Practice, Third Edition, Kluwer Law International, str. 1006, Nb 11 oraz str.
    1008, Nb 14).
    Biorąc zatem pod uwagę przedstawione okoliczności, w szczególności zaś fakt, że wypłaty
    środków zebranych w szwajcarskim funduszu emerytalnym nie zostały dokonane ani w
    związku z osiągnięciem wieku emerytalnego ani też w związku z wcześniejszym przejściem
    na emeryturę – stwierdzić należy, że wypłaty te podlegają opodatkowaniu na podstawie
    art. 21 ust. 1 konwencji polsko-szwajcarskiej, tj. tylko w miejscu zamieszkania czyli w
    Polsce. Jak wskazał Pan bowiem we wniosku, w datach otrzymania wskazanych we
    wniosku wypłat miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych wyłącznie w Polsce
    i podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W konsekwencji do
    opodatkowania ww. świadczeń zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności”, świadczy o tym, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii
    należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1
    ww. ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile
    nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy
    przychodem z innych źródeł.
    Jednakże na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są wypłaty:
        a) transferowe środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu
          emerytalnego do innego pracowniczego programu emerytalnego lub na

          indywidualne konto emerytalne w rozumieniu przepisów o indywidualnych
          kontach emerytalnych,
        b) środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane
          na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci
          uczestnika,
        c) środków zgromadzonych w grupowej formie ubezpieczenia na życie związanej z
          funduszem inwestycyjnym lub w innej formie grupowego gromadzenia środków
          na cele emerytalne dla pracowników - do pracowniczego programu
          emerytalnego, zgodnie z przepisami o pracowniczych programach emerytalnych
      – z zastrzeżeniem ust. 33.
    Stosownie zaś do art. 21 ust. 33 ww. ustawy:
      Przez pracownicze programy emerytalne rozumie się pracownicze programy
      emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych
      programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii
      Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych
    programach emerytalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 556):
      Przez wypłatę rozumie się dokonaną przez uczestnika lub osobę uprawnioną wypłatę
      gotówkową lub realizację przelewu środków zgromadzonych w ramach programu na
      wskazany przez uczestnika lub tę osobę rachunek bankowy - na warunkach
      określonych w umowie zakładowej, w przypadku spełnienia warunków określonych
      w ustawie.
    Warunki te określone są w art. 42 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym:
      Wypłata następuje:
        1) na wniosek uczestnika po osiągnięciu przez niego wieku 60 lat;
        2) na wniosek uczestnika po przedstawieniu przez niego decyzji o przyznaniu
          prawa do emerytury i po ukończeniu 55. roku życia;
        3) w przypadku ukończenia przez uczestnika 70 lat, jeżeli wcześniej nie wystąpił z
          wnioskiem o wypłatę środków;
        4) na wniosek osoby uprawnionej, w przypadku śmierci uczestnika.
    Z powyższego wynika, że zamiarem ustawodawcy było, aby określenie „wypłata”
    świadczeń, które realizują cel programu emerytalnego obejmowała m.in. zabezpieczenie
    źródła utrzymania osobie otrzymującej wypłatę po przejściu na emeryturę lub osobie
    uprawnionej, w przypadku śmierci uczestnika.
    Jak wyjaśnił Pan w uzupełnieniu wniosku – w momencie otrzymania wskazanych we
    wniosku wypłat nie osiągnął Pan ustawowego wieku emerytalnego obowiązującego w
    Szwajcarii. Wypłata środków nie nastąpiła z tytułu nabycia uprawnień do uzyskania
    wypłaty na skutek osiągnięcia wymaganego wieku (prawa do emerytury itp.), a na skutek
    opuszczenia terytorium Szwajcarii i przeniesienia się na stałe na terytorium Polski (inny
    tytuł).
    Skoro zatem uprawnienie do otrzymania ww. środków nie było związane z osiągnięciem
    przez Pana wieku emerytalnego lub z wcześniejszym przejściem na emeryturę lecz było
    związane z opuszczeniem terytorium Szwajcarii i przeniesieniem się na stałe na terytorium
    Polski, to stwierdzić należy, że wypłata ww. środków nie była objęta zwolnieniem, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b w zw. z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Wypłaty te nie dotyczyły transferu środków do innego pracowniczego programu
    emerytalnego lub na indywidualne konto emerytalne jak również nie dotyczyły środków
    zgromadzonych w grupowej formie ubezpieczenia na życie związanej z funduszem
    inwestycyjnym lub w innej formie grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne
    dla pracowników wypłaconych do pracowniczego programu emerytalnego, zgodnie z
    przepisami o pracowniczych programach emerytalnych. Do otrzymanych wypłat nie ma
    więc również zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. a i c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W konsekwencji, opisane we wniosku wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym
    programie emerytalnym w Szwajcarii stanowią dla Pana przychód z innych źródeł w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.