Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.239.2025.1.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-20
Teza: Nieodpłatne przekazanie kontrahentom/nabywcom
drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych
przeznaczonych do wyeksponowania sprzedawanego przez
Spółkę towaru, których cena nabycia/jednostkowy koszt
wytworzenia przekracza 100 zł nie podlega opodatkowaniu
podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
przekazanie-przekazanie nieodpłatne
przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy
świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. w zakresie ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie kontrahentom
    /nabywcom drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów,
    boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania sprzedawanego przez
    Państwa towaru, których cena nabycia/jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 7 kwietnia 2025 r. (wpływ 11 kwietnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. spółka z o.o. (dalej: Spółka albo Wnioskodawca) jest osobą prawną, polskim rezydentem
    podatkowym dla celów podatku dochodowego od osób prawnych i czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (VAT). Spółka należy do grupy kapitałowej (...). Spółka posiada
    siedzibę działalności na terytorium Polski. Prowadzi działalność gospodarczą w zakresie
    między innymi produkcji oraz zakupu mebli wystawienniczych w celu ich przekazywania
    kontrahentom spółek z grupy (...). Z tego tytułu Wnioskodawca jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach swojej działalności

    gospodarczej Wnioskodawca prowadzi hurtową i detaliczną sprzedaż towarów takich jak
    płytki i ozdoby ceramiczne. Odbiorcami sprzedawanych towarów są głownie podmioty
    będące dalszymi dystrybutorami branżowymi posiadający własne placówki handlowe.
    Rynek na jakim Wnioskodawca prowadzi sprzedaż towarów jest rynkiem konkurencyjnym,
    na którym różni dostawcy oferują zbliżone towary, zarówno wizualnie, jak i pod względem
    cech użytkowych. Stąd też Wnioskodawca postanowił podjąć szereg działań w zakresie
    zwiększenia swojej sprzedaży, a tym samym przychodów opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Regułą jest, że branżowi dostawcy promują swoją ofertę poprzez ekspozycję konkretnych
    kolekcji, co pozwala zwizualizować i zweryfikować potrzeby klientów z ich oczekiwaniami.
    W sektorze wyrobów ceramicznych praktyką jest darmowe wydawanie odbiorcom różnych
    elementów ekspozycji jednostkowej wyrobów poprzez przekazywanie plansz, mebli w
    formie ekspozytorów szafowych, zabudów stoisk w placówkach kontrahentów w postaci
    boksów, banerów, stojaków 1-no i wieloelementowych.
    W ramach tych działań Wnioskodawca planuje przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom
    specjalne drewniane lub metalowe stojaki wraz z wyklejonymi lub umocowanymi w inny
    sposób płytkami z jego aktualnej oferty. Zadaniem wspomnianych stojaków/ekspozytorów
    w różnej formie ma być eksponowanie dostarczanego przez Wnioskodawcę towaru, tak
    aby podkreślić wszelkie walory sprzedawanych przez niego płytek w zakresie wzornictwa,
    kolorystyki, zadruku graficznego oraz samej jakości. Stojaki z planszami wskazywać
    powinny parametry wyrobu w zakresie wielkości, grubości, klasy ścieralności, nazwy oraz
    rodzaju płytki, jakości w zakresie gatunkowości i samego producenta. Pozwala to
    dodatkowo zweryfikować techniczne dane wyrobu pod kątem ich używalności i potrzeb
    klienta. Dodatkowym celem przekazania odbiorcom ww. stojaków, szaf, czy wykonanie
    boksów jest zagwarantowanie jak najbardziej estetycznego zaprezentowania towaru
    potencjalnym dalszym kupującym, a tym samym zwiększenie sprzedaży płytek
    dostarczanych na rynek przez Wnioskodawcę. Płytki ceramiczne są towarem, którego
    właściwe zaprezentowanie potencjalnemu klientowi jest niezbędne - konieczne jest
    zapewnienie odpowiedniego kąta padania światła na płytkę, sposobu i propozycji ułożenia
    /montażu, aby ukazać jej cechy takie jak kolor, czy faktura.
    Stojaki, czy inne elementy wizualizujące towary Wnioskodawcy powinny być przekazywane
    nieodpłatnie kontrahentom - ale odbiorcami rzeczywistymi są sami kontrahenci bądź ich
    klienci, a otrzymujący je podmioty winni wyeksponować je we własnych placówkach do
    czasu zmiany kolekcji czy oferty, z reguły trwa to kila miesięcy do 1 roku, czasem dłużej.
    Przedmioty te jak wskazuje praktyka innych podmiotów są przekazywane na ograniczony
    czas, bez żadnych umów czy innych sformalizowanych działań, dowodami RW, ale ich ilość
    jest zależna od ilości i rodzaju towaru dostarczanego do danego kontrahenta. Specyfika
    ekspozycji nie pozwala na inne niż wskazane użytkowanie przekazywanych przedmiotów,
    a ich wartość użytkowa jest bardzo ograniczona i nie stanowi zdaniem Wnioskodawcy
    wartości konsumpcyjnej. Wartość jednostkowa (nabycia, lub koszt wytworzenia)
    przekazywanych stojaków/ekspozytorów przewyższa wartość 100 zł, czasami sięga nawet
    kilku tysięcy złotych - przy czym pełnią one jedynie funkcję informacyjną w zakresie, w
    jakim prezentują właściwości towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę. Co więcej, ich
    zastosowanie przez kontrahentów ma na celu dotarcie do potencjalnych klientów i
    przedstawienie im w jak najlepszy sposób oferty sprzedaży towarów, które nadają się do
    konsumpcji w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Z perspektywy osoby
    otrzymującej wspominane stojaki drewniane/metalowe na płytki ceramiczne nie mają one
    żadnej dodatkowej wartości użytkowej poza tą dla jakiej są wykonane, nie stanowią także
    prezentów i nie mogą zostać uznane za próbki, nie mogą być dalej odsprzedane, winny
    być wykorzystane przez kontrahenta, którego dostawca zobowiązuje do wymiany
    ekspozycji wraz z wprowadzaniem nowych towarów do sprzedaży i wycofywaniem
    towarów nie rotujących sprzedaż. Kontrahent nie może bowiem w dowolny sposób
    dysponować stojakami należącymi do Wnioskodawcy, a oddanymi kontrahentowi jedynie
    do używania, nie może także zatrzymać dla siebie owych stojaków w razie zgłoszenia przez

    Wnioskodawcę żądania ich zwrotu, ani też wystawić na nich innych towarów, za wyjątkiem
    normalnego zużycia lub montażu innych własnych towarów/Wnioskodawcy, jeżeli jest to
    technicznie i ekonomicznie uzasadnione.
    Nadto, w ocenie Wnioskodawcy, przekazywane stojaki służące eksponowaniu płytek
    ceramicznych można zaliczyć do materiałów promocyjnych i reklamowych, gdyż ich celem
    jest przekazanie potencjalnym odbiorcom informacji o cechach sprzedawanych towarów
    oraz zaprezentowanie ich wszelkich walorów, w sposób mogący zachęcić odbiorców do
    zakupu.
    Co zatem istotne:
    1. Generalnie Spółka żąda zwrotu towarów takich jak drewniane stalowe stojaki, plansze,
      szaty ekspozycyjne, banery, boksy ekspozycyjne od kontrahentów po zakończeniu
      współpracy. Niekiedy powyższe Towary reklamowe są na tyle zniszczone, uszkodzone,
      że nie nadają się do dalszego wykorzystania - wtedy jest sporządzony protokół
      wycofania środków z obrotu. Niekiedy ww. materiały są oddawane do naprawy
      producentowi Towaru i powtórnie wykorzystywane przez tego albo innego
      dystrybutora płytek ceramicznych. Żywotność tegoż towaru jest niska, gdyż w czasie
      przeglądania przez klientów płytek - bardzo często wystawowe elementy ulegają
      uszkodzeniu, poluzowaniu, oderwaniu się od elementów obrotowych i dla
      bezpieczeństwa Klientów są wycofywane albo od dawane do naprawy.
    2. Kontrahent nie ma prawa wykorzystywać materiałów reklamowych Wnioskodawcy do
      eksponowania produktów innych producentów. W przypadku, jeśli takowy fakt będzie
      miał miejsce wówczas kontrahent będzie musiał zapłacić karę umowną na rzecz
      Spółki, a nadto Spółka będzie mogła dochodzić odszkodowania i rozwiązać umową
      dystrybucyjną z kontrahentem.
    3. Spóła sama wytwarza części Towaru, zaś pozostałą część Towaru kupuje od innych
      producentów. Od kwoty zakupu ww. Towarów albo części do ich produkcji obniża
      podatek należy o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia Towaru.
    4. Na przekazywanych Towarach reklamowych co do zasady jest logo oraz hasło
      reklamowe podatnika - Spółki - która jest producentem płytek ceramicznych.
    5. Przekazanie Towaru jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż w
      stojakach, meblach, boksach jest wystawiany towar w celach reklamowych i
      marketingowych - dystrybuowany przez Spółkę, gdzie w sklepach znajduje się
      podobny towar, ale innych producentów, często nie okazywany za pomocą ww. mebli
      sklepowych. W punktach handlowych gdzie ta ekspozycja jest wykonywana sprzedaż
      towarów dystrybuowanych przez Wnioskodawczynię wzrasta co najmniej o 200 %
      wedle prowadzonych statystyk przez dział marketingu. Nadto wyposażenie punktu
      handlowego w specjalistyczne meble przez Spółkę powoduje, że punkt handlowy
      ogranicza eksponowanie towarów konkurencji, gdyż nie może eksponować towarów
      konkurencji na meblach wystawowych Spółki. Nadto zmiana kolekcji płytek, która
      występuje dość często np. dwa razy do roku powoduje automatycznie konieczność
      wymiany stojaków - ich powrót do zakładu w (...), zmianę eksponowanego towaru,
      który musi być stabilnie przyczepiony do podłoża oraz często ułożony w
      charakterystyczny sposób zgodnie z zaleceniami grafika oraz architekta wnętrz by
      wykazać kompozycję Towaru jego cechy i oddziaływać na wyobraźnie Klienta i
      następnie ponowne dostarczenie go do punktu handlowego oraz montaż w tym
      punkcie. Klient nie ponosi z tego tytułu żadnych kosztów. Koszt przekazania ww.
      Towaru (mebli, stojaków, banerów, plansz, boksów) pozwala zachować wysoki poziom
      sprzedaży płytek ceramicznych, które są reklamowane w punktach handlowych Klienta.
    6. W sektorze wyrobów ceramicznych praktyką jest darmowe wydawanie odbiorcom
      różnych elementów ekspozycji jednostkowej wyrobów poprzez przekazywanie plansz,
      mebli w formie ekspozytorów szafowych, zabudów stoisk w placówkach kontrahentów
      w postaci boksów, banerów, stojaków 1-no i wieloelementowych. W ramach tych

      działań Wnioskodawca planuje przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom specjalne
      drewniane lub metalowe stojaki, plansze, meble, zabudowy stoik, boksy, banery. Ww.
      elementy będą i są oznaczone logiem firmy i wedle treści porozumień między
      Wnioskodawcą a Klientem mogą być eksponowane na ww. rzeczach li tylko towary
      Wnioskodawcy, zaś po zakończeniu współpracy co do zasady materiały reklamowe
      powinny być zwracane na rzecz Spółki.
    7. Z uwagi na fakt, że wydatki na zakup/produkcję materiałów reklamowych są
      udokumentowane otrzymaną fakturą, na podstawie której u sprzedawcy powstał
      obowiązek podatkowy, a nabyte towary są przez Spółkę wykorzystywane w związku z
      wykonywaniem czynności opodatkowanych, to zdaniem Wnioskodawcy Spółce
      przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego z faktur dokumentujących zakup materiałów reklamowych będących
      przedmiotem niniejszej Interpretacji.
    8. Na podkreślenie zasługuje również fakt, że wydawane materiały reklamowe nie
      stanowią również próbek w rozumieniu art. 7 ust. 7 Ustawy o VAT, w związku z czym
      Spółka nie prowadzi w odniesieniu do omawianych towarów ewidencji, o której mowa
      w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy.
    Celem uzupełnienia Wnioskodawca wskazuje nadto, iż w związku z nieodpłatnym
    przekazaniem kontrahentom towarów w postaci drewnianych/metalowych stojaków,
    plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych - kontrahenci nie mają
    prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Nie mogą ich zbyć (np. darować,
    oddać w najem albo do bezpłatnego korzystania). Są zobowiązani rozliczyć się ze Spółką
    (Dostawcą płytek). Ww. meble ekspozycyjne podlegają rocznej inwentaryzacji u Klienta -
    Spółka posiada potwierdzenie stanów i stara się ww. stany uzgadniać. Meble uszkodzone,
    zniszczone są odbierane przez Spółkę od Kontrahenta i utylizowane albo naprawiane.
    Poza tym Kontrahent nie ma prawa do używania ww. mebli przez eksponowanie towarów
    innych producentów płytek niż Towary sprzedawane przez Spółkę.
    Wszędzie tam - w treści wniosku - gdzie jest mowa o stojakach, rozumie autor interpretacji
    także inny materiał reklamowy np. meble wystawiennicze, banery, plansze, szafy
    wystawiennicze, boksy wybudowane z towaru Wnioskodawcy, np. aranżacje łazienek,
    schodów, tarasów wykonane z płytek dystrybuowanego towaru przez Spółkę, gdzie
    wartość jednostkowa ww. towarów przekracza kwotę 100 zł.
    Pytanie sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku
    Czy w obecnie obowiązującym stanie prawnym, nieodpłatne przekazanie kontrahentom -
    nabywcom towarów Wnioskodawcy przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z
    działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w postaci drewnianych/metalowych stojaków,
    plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do
    wyeksponowania towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę, których cena nabycia
    /jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług VAT, czy też stanowi nieodpłatne świadczenie usług o których mowa w
    art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w opisie stanu faktycznego nieodpłatne
    przekazanie kontrahentom - nabywcom Towarów Wnioskodawcy przeznaczonych do
    dalszej odsprzedaży, w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w postaci
    drewnianych, metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów
    ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania towaru sprzedawanego przez
    Wnioskodawcę, których cena nabycia/jednostkowy koszt wytworzenia przekracza 100 zł,
    stanowi nieodpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., zwanej dalej „ustawą# lub „ustawą o VAT,

    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem#, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawy towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwo, w szczególności:
    a) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    b) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z art. 7 ust. 3 ustawy wynika, że przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych
    prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z
    działalnością gospodarczą podatnika.
    Natomiast art. 7 ust. 4 ustawy stanowi, że przez prezenty o małej wartości, o których
    mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:
    1) o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł (bez podatku),
      jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
    2) których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa
      cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt
      wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 20 zł.
    Zgodnie z art. 7 ust. 7 ustawy, przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się
    identyfikowalne jako próbka egzemplarz towaru lub jego niewielką ilość, które pozwalają
    na ocenę cech i właściwości towaru w jego końcowej postaci, przy czym ich przekazanie
    (wręczenie) przez podatnika:
    1) ma na celu promocję tego towaru oraz
    2) nie służy zasadniczo zaspokojeniu potrzeb odbiorcy końcowego w zakresie danego
      towaru, chyba że zaspokojenie potrzeb tego odbiorcy jest nieodłącznym elementem
      promocji tego towaru i ma skłaniać tego odbiorcę do zakupu promowanego towaru.
    Należy podkreślić, że opodatkowane jest przekazanie, w wyniku którego dochodzi do
    przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Postanowienia art. 7 ust. 2 ustawy o VAT odnoszące się do kwestii nieodpłatnego
    przekazania są uzupełnieniem podstawowej regulacji dotyczącej dostawy towarów, czyli
    art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, który mówi, że opodatkowaniu podlega każda czynność
    stanowiąca przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;

    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu
    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to - co do zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Podkreślić należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie
    usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W myśl art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w ty m byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Nieodpłatne świadczenie usług - co do zasady - nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych m.in. w art. 8 ust. 2 ustawy o
    VAT.
    Z przywołanego wyżej przepisu wynika, że w przypadku świadczenia usług, nieodpłatne
    świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT kiedy wykonywane
    będzie na cele osobiste podatnika. Opodatkowaniu podatkiem VAT podlegało będzie
    również wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy wskazuje, że opodatkowaniu jako odpłatne świadczenie
    usług, podlega użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów
    innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych
    podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.
    Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy
    konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego
    przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie
    wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka

    uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające
    opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od
    konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które
    są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego
    przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane
    przez dany podmiot.
    Natomiast za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać
    wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest
    podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega, co do zasady, odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej
    sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Przez świadczenie usług
    niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie
    usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Prowadzi
    działalność gospodarczą między innymi w zakresie produkcji oraz zakupu m.in. banerów,
    stojaków, mebli ekspozycyjnych w celu ich przekazywania kontrahentom spółek z grupy
    oraz hurtową i detaliczną sprzedaż towarów takich jak płytki ceramiczne i ozdoby
    ceramiczne. Odbiorcami sprzedawanych towarów są głownie podmioty będące dalszymi
    dystrybutorami branżowymi posiadający własne placówki handlowe. Wnioskodawca
    planuje przekazać nieodpłatnie swoim odbiorcom specjalne drewniane lub metalowe
    stojaki wraz z wyklejonymi lub umocowanymi w inny sposób płytkami z aktualnej oferty.
    Zadaniem stojaków/ekspozytorów w różnej formie ma być eksponowanie dostarczanego
    przez Wnioskodawcę towaru tak, aby podkreślić wszelkie walory sprzedawanych płytek w
    zakresie wzornictwa, kolorystyki, zadruku graficznego oraz samej jakości.
    Dodatkowym celem przekazania odbiorcom ww. stojaków, szaf czy wykonanie boksów
    jest zagwarantowanie jak najbardziej estetycznego zaprezentowania towaru potencjalnym
    dalszym kupującym, a tym samym zwiększenie sprzedaży płytek dostarczanych przez
    Wnioskodawcę na rynek.
    Wartość jednostkowa (nabycia, lub koszt wytworzenia) przekazywanych stojaków
    /ekspozytorów przewyższa wartość 100 zł, czasami sięga nawet kilku tysięcy złotych - przy
    czym pełnią one jedynie funkcję informacyjną w zakresie, w jakim prezentują właściwości
    towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę. Z perspektywy osoby otrzymującej stojaki
    drewniane/metalowe na płytki ceramiczne nie mają żadnej dodatkowej wartości
    użytkowej poza tą dla jakiej są wykonane, nie stanowią także prezentów i nie mogą zostać

    uznane za próbki, nie mogą być dalej odsprzedane. W związku z nieodpłatnym
    przekazaniem kontrahentom towarów w postaci drewnianych/metalowych stojaków,
    plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych - kontrahenci nie mają
    prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Kontrahent nie może w dowolny
    sposób dysponować stojakami należącymi do Wnioskodawcy, a oddanymi kontrahentowi
    jedynie do używania. Nie może ich zbyć (np. darować, sprzedać, oddać w najem albo do
    bezpłatnego korzystania). Jest zobowiązany rozliczyć się Wnioskodawczą. Ww. meble
    ekspozycyjne podlegają rocznej inwentaryzacji u Klienta – Wnioskodawca posiada
    potwierdzenie stanów i starają się ww. stany uzgadniać. Meble uszkodzone, zniszczone są
    odbierane przez Wnioskodawcę od kontrahenta i utylizowane albo naprawiane.
    Kontrahent nie ma prawa do używania ww. mebli przez eksponowania towarów innych
    producentów płytek. W przypadku jeśli takowy fakt będzie miał miejsce wówczas
    kontrahent będzie musiał zapłacić karę umowną na rzecz Wnioskodawcy, ponadto
    Wnioskodawca może dochodzić odszkodowania i rozwiązać umowę dystrybucyjną z
    kontrahentem. Przekazanie towaru jest związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą. W punktach handlowych gdzie jest wykonywana ekspozycja sprzedaż
    towarów dystrybuowanych przez Wnioskodawcę wzrasta co najmniej o 200%. Zmiana
    kolekcji płytek powoduje konieczność wymiany stojaków tj. zmianę eksponowanego
    towaru, zgodnie z zaleceniami grafika oraz architekta wnętrz, ponowne dostarczenie do
    punktu handlowego. Klient nie ponosi z tego tytułu żadnych kosztów.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie kontrahentom
    - nabywcom towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z działalnością
    gospodarczą Wnioskodawcy, w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
    ekspozycyjnych, banerów. boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania
    towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę, których cena nabycia/jednostkowy koszt
    wytworzenia przekracza 100 zł, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    czy też stanowi nieodpłatne świadczenie usług o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy
    o TAT i jako takie nie podlega opodatkowaniu.
    Odnosząc przedstawiony powyżej stan prawny do przedstawionego opisu sprawy, w
    pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że w sprawie ma zastosowania art. 8 ust. 2
    ustawy o VAT, bowiem Kontrahent nie może w dowolny sposób dysponować stojakami
    należącymi do Wnioskodawcy, a oddanymi kontrahentowi jedynie do używania, nie może
    także zatrzymać dla siebie owych stojaków w razie zgłoszenia przez Wnioskodawcę
    żądania ich zwrotu. W związku z nieodpłatnym przekazaniem kontrahentom towarów w
    postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów,
    boksów ekspozycyjnych - kontrahenci nie mają prawa do rozporządzania tymi towarami
    jak właściciel, nie mogą ich zbyć (np. darować, sprzedać, oddać w najem albo do
    bezpłatnego korzystania), są zobowiązani rozliczyć się Wnioskodawcą. Kontrahent nie ma
    prawa do używania ww. mebli przez eksponowania Towarów innych producentów płytek
    niż Towary sprzedawane przez Wnioskodawcę.
    Z powyższego wynika, że przekazując drewniane/metalowe stojaki, plansze, szafy
    ekspozycyjne, banery, boksy ekspozycyjne kontrahentom, nie przekazują prawa do
    rozporządzania nimi jak właściciel a jedynie oddają do używania. W konsekwencji, w
    rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z nieodpłatną usługą udostępniania
    kontrahentom drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów,
    boksów ekspozycyjnych w celach reklamowych towarów należących do Wnioskodawcy.
    Eksponowane na udostępnianych drewnianych/metalowych stojakach, planszach, szafach
    ekspozycyjnych, banerach, boksach ekspozycyjne płytki prezentują wszelkie ich walory w
    sposób mogący zachęcić odbiorców do zakupu. Na przekazywanych towarach
    reklamowych co do zasady jest logo oraz hasło reklamowe podatnika - Spółki - która jest
    producentem płytek i innych ozdób ceramicznych. Tym samym opisana powyżej usługa
    ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą przedsiębiorstwa, jego potrzebami i

    ma na celu przyniesienie korzyści działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. W
    punktach handlowych gdzie jest wykonywana ekspozycja sprzedaż towarów
    dystrybuowanych przez Wnioskodawcę wzrasta co najmniej o 200%.
    Wnioskodawca nadto żąda zwrotu towarów takich jak drewniane/metalowe stojaki,
    plansze, szaty ekspozycyjne, banery, boksy ekspozycyjne od kontrahentów po
    zakończeniu współpracy. Niekiedy powyższe Towary reklamowe są na tyle zniszczone,
    uszkodzone, że nie nadają się do dalszego wykorzystania - wtedy jest sporządzony
    protokół wycofania środków z obrotu.
    Z uwagi na powyższe okoliczności oraz stan prawny, w niniejszej sprawie, należy uznać, że
    nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę do używania na rzecz kontrahentów
    drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf ekspozycyjnych, banerów, boksów
    ekspozycyjnych, na których co do zasady jest logo oraz hasło reklamowe podatnika -
    Spółki - która jest producentem płytek, które po zakończeniu współpracy będą zwracane
    do Wnioskodawcy, stanowi świadczenie usług, które będzie związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą Spółki, tzn. będzie miało wpływ na sprzedaż Spółki, jej
    wizerunek, generowane zyski. Zatem należy uznać, że czynność ta jest dokonywana na
    cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki.
    Wobec tego nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów ww.
    Towarów, które po zakończeniu współpracy będą zwracane, należy traktować jako
    nieodpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Podsumowując, czynność nieodpłatnego przekazanie kontrahentom (nabywcom towarów
    przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, w związku z działalnością gospodarczą
    Wnioskodawcy) Towarów w postaci drewnianych/metalowych stojaków, plansz, szaf
    ekspozycyjnych, banerów, boksów ekspozycyjnych przeznaczonych do wyeksponowania
    towaru sprzedawanego przez Wnioskodawcę, których cena nabycia/jednostkowy koszt
    wytworzenia przekracza 100 zł, ze względu na fakt, że czynność ta jest dokonywana na
    cele związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.