Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-415/10-2/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-08-04
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie zwolnień przedmiotowych.
Słowa kluczowe: dochód-dochody wolne od podatku; działalność-działalność gospodarcza; hala; najem; refakturowanie; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); umowa-umowa najmu; zezwolenie; zezwolenie-zakres zezwolenia; zwolnienie-warunki zwolnienia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 04 maja 2010 r. (data wpływu 10 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnień przedmiotowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnień przedmiotowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółka powstała w roku 2005. Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja i sprzedaż okapów, silników oraz rozwiązań wentylacyjnych dla pomieszczeń kuchennych. Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (w dalszej części - SSE) na podstawie zezwolenia z dnia 23 lutego 2007 r. Zezwolenie to obejmuje działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie strefy, określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług:

*   28.5 Usługi obróbki metali i nakładania powłok na metale; usługi z zakresu obróbki mechanicznej elementów metalowych,
*   28.7 Wyroby metalowe gotowe pozostałe,
*   29.1 Maszyny do wytwarzania i wykorzystywania energii mechanicznej, z wyłączeniem silników lotniczych, samochodowych i motocyklowych,
*   29.2 Maszyny ogólnego przeznaczenia pozostałe,
*   29.4 Obrabiarki i narzędzia mechaniczne,
*   29.5 Maszyny specjalnego przeznaczenia pozostałe,
*   29.7 Sprzęt gospodarstwa domowego, gdzie indziej niesklasyfikowany,
*   30.0 Maszyny biurowe i komputery,
*   31.1 Silniki elektryczne, prądnice, transformatory,
*   31.2 Aparatura elektryczna rozdzielcza i sterownicza,
*   31.3 Druty i przewody izolowane,
*   31.4 Akumulatory, ogniwa i baterie galwaniczne,
*   31.5 Sprzęt oświetleniowy i lampy elektryczne,
*   31.6 Sprzęt elektryczny, gdzie indziej niesklasyfikowany,
*   32.1 Lampy elektronowe i pozostałe elementy elektroniczne,
*   32.2 Urządzenia nadawcze telewizyjne i radiowe, urządzenia i aparaty dla telefonii i telegrafii przewodowej,
*   32.3 Odbiorniki telewizyjne i radiowe; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku i obrazu oraz akcesoria do nich,
*   33.1 Sprzęt medyczny i chirurgiczny oraz przyrządy ortopedyczne,
*   33.2 Instrumenty i przyrządy pomiarowe. kontrolne, nawigacyjne i podobne instrumenty i przyrządy,
*   33.3 Projektowanie i montaż systemów do sterowania procesami przemysłowymi,
*   33.4 Instrumenty optyczne i sprzęt fotograficzny.

Stosownie do wymogów procesu produkcyjnego, Wnioskodawca zleca podmiotom trzecim produkcję komponentów wykorzystywanych przez Spółkę przy produkcji wyrobów, wymienionych w zezwoleniu na prowadzenie działalności na terenie SSE. W związku z powyższym, Spółka zamierza zawrzeć m.in. umowę o współpracy z kontrahentem występującym w charakterze podwykonawcy (w dalszej części - Umowa). W ramach przedmiotowej transakcji Wnioskodawca będzie wynajmować kontrahentowi należący do Spółki majątek, znajdujący się na terenie SSE, tj.:

*   część hali produkcyjnej oraz
*   znajdujące się na terenie hali maszyny do produkcji, zaliczone do środków trwałych Spółki.

Zgodnie z Umową, kontrahent zobowiązany będzie do wykorzystywania wynajmowanych nieruchomości oraz środków trwałych wyłącznie na potrzeby produkcji komponentów odsprzedawanych następnie Wnioskodawcy.

W związku z realizacją Umowy, po stronie Wnioskodawcy powstanie dochód z tytułu:

*   czynszu najmu części hali produkcyjnej,
*   czynszu najmu środków trwałych (maszyn do produkcji),
*   refakturowania na kontrahenta kosztów eksploatacji hali produkcyjnej (tzn. koszty eksploatacji hali produkcyjnej przypadające na kontrahenta będą refakturowane przez Wnioskodawcę).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy uzyskiwany w związku z opisaną w zdarzeniu przyszłym transakcją dochód z tytułu:

*   czynszu najmu części hali produkcyjnej,
*   czynszu najmu środków trwałych - maszyn do produkcji,
*   refakturowania kosztów eksploatacyjnych hali produkcyjnej

będzie podlegał zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600 z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskiwany w związku z opisaną w stanie faktycznym transakcją będzie podlegał zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600 z późn. zm.).

W dalszej części Wnioskodawca szczegółowo uzasadnia swoje stanowisko.

1.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (\`(...)\`), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwolnienie to przysługuje wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

W myśl art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej. Zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników oraz dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości przewyższającej określoną kwotę (\`(...)\`).

Stosownie do powołanej regulacji, dochód podatnika zwolniony jest od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przy jednoczesnym spełnieniu następujących przesłanek:

*   dochód powstał w wyniku działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,
*   działalność gospodarcza prowadzona jest na podstawie zezwolenia określającego przedmiot tej działalności.

W ocenie Wnioskodawcy, z powołanych przepisów wynika, iż zwolnieniu podlegają dochody uzyskane z prowadzonej na terenie strefy działalności gospodarczej objętej zezwoleniem. Tym samym by ocenić, czy dany dochód może być objęty zwolnieniem podatkowym należy przede wszystkim ustalić zakres znaczeniowy pojęcia „działalność gospodarcza prowadzona na podstawie zezwolenia”.

2.

Z uwagi na fakt, iż ani ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych ani przepisy regulujące warunki działalności na terenie SSE nie wprowadzają legalnej definicji wyrażenia „działalność gospodarcza prowadzona na podstawie zezwolenia”, zdaniem Wnioskodawcy, należy w tym względzie odnieść się do pozostałych definicji „działalności” funkcjonujących w ramach systemu prawa, jak również do przyjętych przez doktrynę reguł interpretacyjnych tekstów prawnych.

Legalna definicja „działalności gospodarczej” zawarta została w art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem, działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Do pojęcia „działalności” odnoszą się również przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD). Zgodnie z zawartą w załączniku do PKD charakterystyką, działalność ma miejsce wówczas, gdy czynniki takie jak: wyposażenie, siła robocza, technologia produkcji, sieci informacyjne lub produkty są powiązane w celu wytworzenia określonego wyrobu lub wykonania usługi. Działalność może polegać na wykonywaniu jednej czynności (np. tkactwo), ale może stanowić również szereg pod-procesów” (np. produkcja samochodów polega na takich działalnościach jak odlewanie, kucie, spawanie, montaż, malowanie itp.). Jeżeli proces produkcyjny jest zorganizowany jako zintegrowany szereg elementarnych działalności, całość jest traktowana jako jedna działalność.

Definicja ta wskazuje, iż w zależności od wytwarzanych wyrobów i wykonywanej usługi, a także sposobu, w jaki zorganizowany jest proces produkcyjny, jako jedna działalność traktowany może być cały zespół powiązanych funkcjonalnie działalności „jednostkowych”. W konsekwencji, określenie zakresu danej działalności dokonywane powinno być z uwzględnieniem analizy okoliczności faktycznych dotyczących każdego przypadku.

Ponadto, Wnioskodawca podnosi, iż dokonując wykładni tekstu prawnego należy w pierwszej kolejności odwołać się do reguł wykładni językowej. Każą one odwoływać się do reguł znaczeniowych i składniowych powszechnego języka etnicznego (polskiego), a także uwzględniać swoiste reguły języka, jakie wytworzyły się w środowisku prawniczym, a przede wszystkim ustanowione zostały przepisami prawnymi. Poszanowanie dla tych reguł opiera się na założeniu, że prawodawca właściwie posługuje się językiem, w którym ustanawia normy prawne.

Należy również podkreślić, że w przypadku dokonywania wykładni przepisów prawa podatkowego stopień związania podmiotu dokonującego takiej wykładni słowami użytymi przez prawodawcę jest znacznie większy niż w przypadku wykładni prawa cywilnego (por. Ryszard Mastalski, „Przepisy podatkowe można interpretować za pomocą różnych rodzajów wykładni”, Rzeczpospolita z 18 września 2007 r.).

Zawarta w Słowniku Języka Polskiego PWN definicja „działalności” wskazuje, iż pod tym pojęciem należy rozumieć „zespół działań podejmowanych w jakimś celu” (http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2455556).

Powyższe oznacza, iż „działalność gospodarcza określona w zezwoleniu” stanowi złożony proces, na który składa się określona liczba pojedynczych czynności - których finalnym efektem w przedmiotowym stanie faktycznym jest wytworzenie produktów objętych zezwoleniem. Na czynności te składają się natomiast zarówno działania stanowiące element procesu produkcyjnego (np. składanie wyrobów na taśmie), jak pozostałe czynności funkcjonalnie związane z tym procesem (np. mające na celu zapewnienie komponentów do produkcji).

Przedstawione przez Spółkę stanowisko znajduje potwierdzenie w rozstrzygnięciach organów podatkowych dotyczących zbliżonych stanów faktycznych, w tym m.in.:

*   w interpretacji indywidualnej z 1 października 2009 r. sygn. IBPBI/2/423-1149/09/SD Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, w której organ zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, iż „pojęciem „działalności produkcyjnej handlowej lub usługowej w zakresie wyrobów wytwarzanych na terenie strefy”, objąć należy również inne funkcjonalnie związane z nią „działalności”. Przychody i koszty tak rozumianej całości funkcjonalnej kształtować powinny dochód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o pdop”,
*   w interpretacji Drugiego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Bielsku - Białej z 8 maja 2006 r. znak PDP/423-18/30282, zgodnie z którą „za przychody z działalności gospodarczej uznaje się zatem nie tylko przychody będące bezpośrednio wynikiem tej działalności (\`(...)\`). Chodzi tu o przychody dotyczące całokształtu działań podejmowanych przez podatnika jako przedsiębiorcę. Zatem uznać należy, że ze zwolnienia strefowego korzystają te przychody (\`(...)\`), które powstały w związku z wykonywaną działalnością na terenie Strefy na podstawie zezwolenia”,
*   w piśmie Urzędu Skarbowego w Tychach z 29 września 2003 r. znak US.PD/OP/415/17/2003 w którym stwierdzono, że „przez przychody z danej działalności - zarobkowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły, kształtujące wyżej określony dochód, należy rozumieć przychody będące nie tylko bezpośrednio wynikiem tej działalności, lecz również przychody związane z tą działalnością gospodarczą. Zatem dochód zwolniony z podatku dochodowego z działalności gospodarczej wymienionej w zezwoleniu na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej kształtują przychody będące bezpośrednim wynikiem tej działalności gospodarczej, jak i przychód będące efektem ubocznym tej działalności”.

3.

Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazuje, iż oddanie w najem części nieruchomości wraz z maszynami do produkcji będzie pozostawało w funkcjonalnym związku z prowadzoną na podstawie zezwolenia działalnością Spółki. Głównym celem przedmiotowej transakcji będzie bowiem zabezpieczenie dostaw komponentów wykorzystywanych w procesie produkcyjnym wyrobów objętych tym zezwoleniem.

Specyfika procesu produkcyjnego oraz możliwości produkcyjne Spółki wymagają powierzenia dostaw komponentów do produkcji wyrobów gotowych podmiotom trzecim. Odpowiednia jakość oraz terminowość dostaw gwarantowane są poprzez udostępnienie dostawcom niezbędnych środków produkcji, w tym hali fabrycznej oraz urządzeń do produkcji komponentów. Jednocześnie zgodnie z Umową, wynajmowane nieruchomość oraz urządzenia będą mogły być wykorzystywane przez kontrahenta tylko i wyłącznie na potrzeby produkcji na rzecz Spółki.

W konsekwencji, należy przyjąć, iż Umowa będzie warunkować możliwości Spółki do prowadzenia produkcji wyrobów określonych w zezwoleniu, a tym samym oddanie do używania hali oraz środków trwałych będzie elementem procesu produkcyjnego Wnioskodawcy. Ponieważ proces ten dotyczy wyrobów określonych w zezwoleniu, przychody uzyskiwane w związku z umową najmu będą podlegać zwolnieniu z opodatkowania jako przychody z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu strefowym wydanym Spółce.

Biorąc to pod uwagę, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż dochód uzyskiwany w związku z opisaną w stanie faktycznym umową najmu będzie podlegał zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

4.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca wskazuje interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 1 października 2009 r. sygn. IBPBI/2/423-1149/09/SD. W stanie faktycznym będącym przedmiotem rozstrzygnięcia organu, spółce powierzony został kontrakt na produkcję wyrobów, pod warunkiem wyprodukowania przez nią oprzyrządowania niezbędnego do produkcji części zgodnie ze standardami jakościowymi kontrahenta i przeznaczonego wyłącznie na potrzeby tej produkcji. Następnie oprzyrządowanie to zostało przez spółkę sprzedane kontrahentowi. We wniosku spółka zwróciła się o potwierdzenie, że przychód ze sprzedaży oprzyrządowania powinien być potraktowany jako podlegający zwolnieniu z opodatkowania.

Rozpatrując możliwość uznania uzyskanych przychodów jako wyniku działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, iż „realizacja przedmiotowej umowy (\`(...)\`) została uznana za bezpośrednio związaną z wymienioną w zezwoleniu działalnością strefową i uzyskiwanym z niej przychodem. W konsekwencji uzyskane przychody (\`(...)\`) wpływać będą na wysokość dochodu zwolnionego od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o pdop”.

Mimo, iż stan faktyczny będący podstawą powołanego rozstrzygnięcia nie jest identyczny z przedstawionym w niniejszym wniosku zdarzeniem przyszłym, to w opinii Spółki, wnioski wynikające z tej interpretacji w pełni znajdują zastosowanie do sytuacji Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności (art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Podkreślenia wymaga fakt, iż prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z tej działalności jest wyjątkiem od zasady równości i sprawiedliwości opodatkowania, w związku z tym przepisy dotyczącej zwolnień muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową.

Biorąc powyższe pod uwagę, dokonując oceny zakresu zwolnień podatkowych, należy uwzględnić, iż wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Podobnie w przypadku gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy, wówczas również działalność taka nie będzie podlegała zwolnieniu.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia z dnia 23 lutego 2007 r., które obejmuje działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie strefy, określonych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Wnioskodawca zleca podmiotom trzecim produkcję komponentów wykorzystywanych przez Spółkę przy produkcji wyrobów, wymienionych w zezwoleniu na prowadzenie działalności na terenie strefy.

Spółka zamierza zawrzeć umowę o współpracy z kontrahentem występującym w charakterze podwykonawcy. W ramach przedmiotowej transakcji, Wnioskodawca będzie wynajmować kontrahentowi należący do Spółki majątek, znajdujący się na terenie strefy tj. część hali produkcyjnej oraz znajdujące się na terenie hali maszyny do produkcji, zaliczone do środków trwałych Spółki.

Zgodnie z umową, kontrahent zobowiązany będzie do wykorzystywania wynajmowanych nieruchomości oraz środków trwałych wyłącznie na potrzeby produkcji komponentów odsprzedawanych następnie Wnioskodawcy.

Mając na uwadze fakt, iż zezwolenie Spółki na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej nie obejmuje swym zakresem najmu, dochód uzyskany przez Spółkę z tytułu najmu przedmiotowej części hali produkcyjnej oraz znajdujących się na jej terenie maszyn do produkcji, nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc się do kwestii refakturowania przez Spółkę na kontrahenta przypadające na niego koszty eksploatacji hali produkcyjnej należy stwierdzić, iż refakturowanie należy do czynności, które nie zostały zdefiniowane w prawie podatkowym. Jednak przyjęta praktyka, jak i orzecznictwo dopuszczają sytuację, w której koszty niektórych usług, których odbiorcą jest inny podmiot niż podmiot obciążony przez ich wykonawcę, mogą być w ramach zawartych umów przenoszone na faktycznego odbiorcę poprzez wystawienie tzw. refaktur.

Refakturowanie polega na zafakturowaniu odsprzedaży usług bez doliczania jakiejkolwiek marży. Celem refakturowania jest przeniesienie wyłożonych kosztów przez podmiot refakturujący, na podmiot, który z danych usług faktycznie korzystał, mimo, że podmiot refakturujący fizycznie danej usługi nie świadczy.

Zatem, podmiot refakturujący jest jedynie pośrednikiem w przekazywaniu opłat pomiędzy podmiotem faktycznie świadczącym usługi, a rzeczywistym ich odbiorcą.

Reasumując powyższe, uzyskiwany dochód z tytułu czynszu najmu części hali produkcyjnej, czynszu najmu środków trwałych - maszyn do produkcji, refakturowania kosztów eksploatacyjnych hali produkcyjnej nie będzie podlegał zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600 z późn. zm.).

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.