Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-106/12-4/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-06-20
Teza: Czy koszty działań informacyjno - promocyjnych powiększają wartość początkową wytwarzanych środków trwałych w ramach realizowanego Projektu?
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; grunty; infrastruktura; koszt; koszt-koszty kwalifikowane; koszt-koszty uzyskania przychodów; programy; promocja; reklama; Unia Europejska (Wspólnota Europejska); wartość-wartość początkowa; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; środek-środek trwały; środek-środek trwały-wytworzenie środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 05 marca 2012 r. (data wpływu 22 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania wydatków z tytułu działań informacyjno – promocyjnych za koszty zwiększające wartość początkową środków trwałych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 01 czerwca 2012 r. (data wpływu 06 czerwca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania wydatków z tytułu działań informacyjno – promocyjnych za koszty zwiększające wartość początkową środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem działalności Spółki, zgodnie z aktem założycielskim, jest między innymi zbieranie odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne, obróbka i usuwanie odpadów innych niż niebezpieczne, odzysk surowców z materiałów segregowanych, działalność związana z rekultywacją i pozostała działalność usługowa związana z gospodarką odpadami. Spółka powstała w dniu 19.04.2011 r. w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego. Udziałowcami Spółki są 33 Gminy z subregionu x.

W dniu 27.05.2011 r. Spółka podpisała z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej umowę o dofinansowanie projektu pod nazwą „Uporządkowanie gospodarki odpadami (\`(...)\`)” w ramach działania 2.1. „Kompleksowe przedsięwzięcia z zakresu gospodarki odpadami” priorytetu II „Gospodarka odpadami i ochrona powierzchni ziemi” Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007 - 2013. W ramach projektu zostanie zaprojektowany i wybudowany Zakład (\`(...)\`) wraz z towarzyszącą infrastrukturą oraz rekultywacja trzynastu gminnych składowisk odpadów. Podatek VAT jest wydatkiem niekwalifikującym się do wsparcia w ramach dotacji.

Umowa o dofinansowanie zobowiązuje Spółkę do informowania opinii publicznej o fakcie otrzymania dofinansowania na realizację projektu w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 1828/2006 oraz zgodnie z zasadami promocji projektów dla beneficjentów POIŚ 2007 - 2013. Koszty promocji w ramach prowadzonych działań informacyjno - promocyjnych obejmują:

1.  opracowanie i wykonanie: folderów promocyjnych, ulotek i broszur informacyjnych, tablic informacyjnych i pamiątkowych, kalendarzy, gadżetów promocyjnych (notesy, teczki papierowe, długopisy, smycze, pendrive, koperty), materiałów filmowych, strony internetowej,
2.  zorganizowanie i prowadzenie konferencji, spotkań informacyjnych.

Wydatki kwalifikowane będą sfinansowane w 85% ze środków unijnych i w 15% ze środków własnych. Wydatki niekwalifikowane zostaną w całości pokryte ze środków własnych Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty działań informacyjno - promocyjnych powiększają wartość początkową wytwarzanych środków trwałych w ramach realizowanego Projektu „Uporządkowanie gospodarki odpadami (\`(...)\`)”?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do wartości początkowej środka trwałego zalicza się ogół kosztów, poniesionych w związku z jego wytworzeniem do momentu przekazania środka trwałego do używania. Nakładami inwestycyjnymi są wartości (w cenie nabycia) zużytych składników majątku i wykorzystania usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości środków trwałych. Katalog wydatków poniesionych w związku z nakładami inwestycyjnymi, zawarty w ustawie jest otwarty i można odczytywać, że mieszczą się w nim inne, nie wymienione wprost koszty, które są bezpośrednio związane z inwestycją i gdyby nie owa inwestycja, nie zostałyby poniesione. Te warunki spełniają koszty promocji, ponoszone na rzecz projektu.

W ocenie Spółki, koszty działań informacyjno - promocyjnych należy zaliczyć do nakładów inwestycyjnych zwiększających wartość początkową środków trwałych wytworzonych w ramach projektu, a po zakończeniu inwestycji będą stanowić koszty uzyskania przychodów poprzez dokonywanie od wytworzonych środków trwałych odpisów amortyzacyjnych w części sfinansowanej ze środków własnych (15%).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Przepisy ww. ustawy podatkowej dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z przychodami).

Jako koszty pośrednie przyjmowane są przede wszystkim koszty funkcjonowania podatnika, których ponoszenie jest związane z całokształtem prowadzonej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.

W tym miejscu wskazać należy na przepis art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Jednocześnie w myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.

Natomiast art. 16g ust. 4 ww. ustawy stanowi, iż za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Z treści cytowanego powyżej przepisu wynika, iż do wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zalicza się tylko wydatki ściśle związane z ich wytworzeniem.

W tym miejscu warto również zwrócić uwagę na przepis art. 4a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o inwestycjach - oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o rachunkowości”.

Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości, ilekroć w ustawie jest mowa o środkach trwałych w budowie - rozumie się przez to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego Wydawnictwa PWN (wersja internetowa – www.pwn.pl), „budowa” to nie tylko budowanie domu, mostu, drogi itp. Pojęcie to oznacza również „zespół i wzajemne powiązanie części składowych całości” lub „tworzenie, organizowanie czegoś”. W związku z tym, „inwestycja”, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to również czynność polegająca na stworzeniu czegoś, powiązaniu różnych składników w całość, tj. polegająca na nabyciu lub wytworzeniu we własnym zakresie środka trwałego.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Spółka realizuje przedsięwzięcie w ramach działania 2.1. „Kompleksowe przedsięwzięcia z zakresu gospodarki odpadami” priorytetu II „Gospodarka odpadami i ochrona powierzchni ziemi” Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007 - 2013, który współfinansowany jest ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. W ramach tegoż przedsięwzięcia wytwarzane są środki trwałe. Umowa o dofinansowanie zobowiązuje Spółkę do informowania opinii publicznej o fakcie otrzymania tego dofinansowania. Natomiast koszty promocji w ramach prowadzonych działań informacyjno - promocyjnych obejmują:

1.  opracowanie i wykonanie: folderów promocyjnych, ulotek i broszur informacyjnych, tablic informacyjnych i pamiątkowych, kalendarzy, gadżetów promocyjnych (notesy, teczki papierowe, długopisy, smycze, pendrive, koperty), materiałów filmowych, strony internetowej,
2.  zorganizowanie i prowadzenie konferencji, spotkań informacyjnych.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż przedmiotowe wydatki jako związane z promocją przedsięwzięcia nie są bezpośrednio związane z wytwarzaniem środków trwałych, a zatem nie zwiększają wartości inwestycji, tj. nie będą stanowiły elementu wartości początkowej wytwarzanych składników majątku trwałego.

Jednocześnie, wskazać należy, iż wydatki te nie stanowią kosztów bezpośrednio związanych z przychodem, lecz ich poniesienie jest warunkiem jego uzyskania. Zasadnym jest zatem, aby zakwalifikować je do kosztów pośrednich, związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością.

Nadmienia się również, iż uznanie przedmiotowych wydatków za koszty pośrednie oznacza, iż podlegają one potrąceniu zgodnie z art. 15 ust. 4d i ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W myśl art. 15 ust. 4d tej ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Z kolei, art. 15 ust. 4e ww. ustawy stanowi, iż za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W związku z powyższym, koszty działań promocyjno - informacyjnych poniesione przez Spółkę z własnych środków w ramach prowadzonego przedsięwzięcia stanowią – w myśl art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4d i ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. Tym samym, nie zwiększają one wartości początkowej środków trwałych wytwarzanych w ramach tej inwestycji i nie będą rozliczane w formie odpisów amortyzacyjnych.

Końcowo zauważyć należy, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.