Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.706.2024.1.AAR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: W opisanej sytuacji w ramach zawartej Umowy w zakresie
marketingu i rozwoju będą Państwo świadczyli usługi na rzecz
TU za wynagrodzeniem w postaci okresowych płatności
dokonywanych przez TU na Państwa rzecz. Tym samym usługi
te będą stanowiły czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy
podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych okresowych płatności
    dokonywanych przez TU na rzecz Państwa z tytułu Udziału TU. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka X sp. z o.o. („Spółka X”, „Wnioskodawca”) jest multiagencją ubezpieczeniową,
    wpisaną do rejestru pośredników ubezpieczeniowych prowadzonego przez Komisję
    Nadzoru Finansowego. Jedynym wspólnikiem Spółki X jest Spółka B. sp. z o.o. - spółka
    prowadząca działalność leasingową, przede wszystkim w zakresie finansowania
    samochodów osobowych, innych środków transportu oraz maszyn i urządzeń
    („Leasingodawca”). Spółka X, działając jako dystrybutor ubezpieczeń, oferuje majątkowe
    produkty ubezpieczeniowe m.in. na rzecz Leasingodawcy oraz klientów Leasingodawcy.
    W zakresie dystrybucji ubezpieczeń, w tym na rzecz Leasingodawcy oraz klientów
    Leasingodawcy,
    Spółka X współpracuje m.in. z jednym z towarzystw ubezpieczeniowych z siedzibą w
    Polsce (dalej: „TU”), pośrednicząc w sprzedaży produktów ubezpieczeniowych TU. W
    powyższym zakresie, TU za pośrednictwem Spółki X oferuje m.in. pakiety ubezpieczeń
    komunikacyjnych (OC, AC, NNW, ubezpieczenie szyb), ubezpieczenia GAP, ubezpieczenia
    typu PPI, ubezpieczenia assistance oraz ubezpieczenia innego niż środki transportu
    majątku ruchomego. Spółka X wykonuje powyższe czynności na podstawie umowy
    agencyjnej zawartej z TU („Umowa Agencyjna”).
    Z kolei Leasingodawca jest stroną kilku umów generalnych ubezpieczeń zawartych z TU
    regulujących zasady, na jakich TU udziela ochrony ubezpieczeniowej m.in. w zakresie
    przedmiotów umów leasingu zawieranych przez Leasingodawcę („Umowa Generalna”).
    Spółka X zawarła także z Leasingodawcą umowę o wypłatę premii pieniężnej, która
    reguluje zasady udziału Leasingodawcy w podziale przychodów Spółki X osiąganych w
    związku z wykonywaniem przez Spółkę X na rzecz zakładów ubezpieczeń, w tym, na rzecz
    TU, czynności agencyjnych w zakresie indywidualnych umów ubezpieczenia zawieranych
    przez Leasingodawcę („Umowa dot. Premii”).
    Zawarcie tej umowy wynika z faktu, że Spółka X oraz Leasingodawca współpracują w
    zakresie obsługi ubezpieczeń dotyczących środków trwałych, które są przedmiotem
    leasingu oferowanego przez Leasingodawcę w ramach jego podstawowej działalności, a w
    konsekwencji strony zgadzają się, że Leasingodawca powinien partycypować w
    przychodach uzyskiwanych przez Spółkę X od zakładów ubezpieczeń, w tym od TU.
    Zawierając umowy leasingu, Leasingodawca wymaga objęcia przedmiotu leasingu
    odpowiednimi polisami ubezpieczeniowymi. Wynika to zarówno z przepisów prawa (np.
    ubezpieczenie komunikacyjne OC od pojazdów), jak i dążenia do ograniczenia ryzyka
    (ponoszonego przez Leasingodawcę) zmniejszenia wartości lub utraty środków trwałych
    będących przedmiotem leasingu. Podmiotem ubezpieczającym (tu: podmiotem będącym
    stroną Umowy Generalnej z zakładem ubezpieczeń - TU) jest Leasingodawca. Spółka X

    pełni rolę agenta pośredniczącego pomiędzy zakładem ubezpieczeń, a ubezpieczającym i
    z tego tytułu otrzymuje od zakładów ubezpieczeń, w tym, od TU (na podstawie Umowy
    Agencyjnej), prowizję od zawartych oraz kontynuowanych umów ubezpieczeń.
    W związku z tak ukształtowaną współpracą Spółka X i Leasingodawcy, strony zawarły
    Umowę dot. Premii, na podstawie której Spółka X wypłaca do Leasingodawcy premię w
    odniesieniu do umów ubezpieczeń, w których Leasingodawca jest ubezpieczającym.
    Spółka X jest bowiem zainteresowana zwiększeniem ilości przedmiotowych umów
    zawieranych przez Leasingodawcę jako ubezpieczającego, co wynika z faktu, że na
    podstawie Umowy Agencyjnej, Spółka X otrzymuje od TU prowizję uzależnioną od wartości
    odprowadzonych składek od zawartych lub aktywnych umów ubezpieczeniowych. Z kolei z
    perspektywy Leasingodawcy, otrzymana od Spółki X premia stanowi motywację do
    zwiększania ilości zawieranych/aktywnych umów ubezpieczeniowych.
    W efekcie zastosowanego modelu rozliczeń, dochodzi do podziału prowizji uzyskanej
    przez Spółkę X od zakładów ubezpieczeń, w tym, od TU, pomiędzy Leasingodawcę a
    Spółkę X (w postaci wypłaty premii przez Spółkę X do Leasingodawcy). Podział prowizji
    odzwierciedla zaangażowanie stron w analizowaną działalność, w związku z którą Spółka X
    pełni funkcje agenta pośredniczącego w zawieraniu umów, zaś Leasingodawca angażuje
    bazę klientów (leasingobiorców), którym oferowane są polisy ubezpieczeniowe.
    Kluczowym czynnikiem, determinującym podział prowizji pomiędzy Spółkę X a
    Leasingodawcę jest fakt, że (za pośrednictwem Spółki X) zakład ubezpieczeń (TU) ma
    możliwość sprzedaży produktów ubezpieczeniowych klientom Leasingodawcy, którzy są
    zobligowani do zawarcia określonych umów ubezpieczeniowych dotyczących przedmiotu
    leasingu.
    Spółka X i TU oraz Leasingodawca i TU nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu
    przepisów prawa podatkowego, tj. art. 32 ust. 2 ustawy o VAT oraz art. 11a ust. 1 pkt 4
    ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2805 ze zm.).
    Spółka X, Leasingodawca oraz TU są zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od
    towarów i usług (VAT).
    Spółka X, Leasingodawca oraz TU podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W dalszej części wniosku, Spółka X, Leasingodawca oraz TU określani są łącznie jako:
    „Strony”.
    W ocenie Stron, w ich interesie jest rozwój powyżej opisanej współpracy, zapewnienie
    maksymalnej efektywności tej współpracy, dostosowanie produktów ubezpieczeniowych
    oferowanych przez TU („Produkty”) do potrzeb Leasingodawcy oraz jego klientów, a także
    dążenie do uzyskiwania korzyści ekonomicznych z nawiązanej współpracy. W związku z
    powyższym, Strony rozważają podjęcie szeregu dodatkowych działań w zakresie rozwoju:
    odpowiednich systemów/Produktów (np. zmiany w aktualnych Produktach, wdrażanie
    nowych Produktów, zmiany procesowe), wsparcia sprzedaży (np. konkursy dla sieci
    sprzedaży, szkolenia/spotkania z siecią sprzedaży) oraz komunikacji marketingowej (np.
    konkursy/promocje dla klientów, materiały promujące Produkty). Celem wszystkich tych
    działań (dalej łącznie jako: „Nakłady”) będzie zapewnienie większej atrakcyjności,
    innowacyjności i wszechstronności oferty ubezpieczeniowej dla klientów Leasingodawcy,
    jak również racjonalizacja, optymalizacja i zwiększenie skuteczności samego procesu
    dystrybucji Produktów.
    Nakłady będą zasadniczo dokonywane na poziomie Spółki X oraz Leasingodawcy, gdyż z
    jednej strony Leasingodawca prowadzi działalność leasingową, od której uzależniona jest
    możliwość dystrybucji Produktów przez Spółkę X, a z drugiej strony to Spółka X jest
    (będzie) podmiotem prowadzącym dystrybucję Produktów. Koszty ponoszone przez
    Spółkę X oraz Leasingodawcę w ramach Nakładów mogą obejmować zarówno nabywanie
    przez Spółkę X lub Leasingodawcę określonych świadczeń (usług) czy towarów od

    podmiotów trzecich (zewnętrzni usługodawcy/dostawcy, np. agencje marketingowe), jak
    też finansowanie własnych działań Spółki X lub Leasingodawcy (np. w zakresie
    opracowania określonych rozwiązań technologicznych lub marketingowych przez
    pracowników lub współpracowników Spółki X/Leasingodawcy).
    Pomimo, że wydatki na Nakłady będą faktycznie ponoszone na poziomie Spółki X oraz
    Leasingodawcy, to nie ulega wątpliwości, że Nakłady będą dokonywane przez Spółkę X
    /Leasingodawcę nie tylko we własnym interesie, ale w interesie gospodarczym każdej ze
    Stron, gdyż zarówno Spółka X, Leasingodawca, jak i TU są zainteresowane rozwojem
    dystrybucji Produktów oraz maksymalizacją korzyści związanych z tą dystrybucją (w
    aspekcie rynkowym i ekonomicznym). Zwiększona dystrybucja Produktów przekłada się
    bowiem na korzyści finansowe dla każdej ze Stron:
        dla Spółki X - bezpośrednio w postaci zwiększenia przychodów z tytułu prowizji
        agencyjnej otrzymywanej od TU;
        dla Leasingodawcy - bezpośrednio w postaci zwiększenia przychodów z tytułu
        premii pieniężnej otrzymywanej od Spółki X, a także pośrednio poprzez poprawę
        jakości usług oferowanych przez Leasingodawcę swoim klientom i poszerzenie
        oferty kierowanej do klientów oraz potencjalnie większe pokrycie ubezpieczeniem
        przedmiotów leasingu, których właścicielem jest Leasingodawca, co powinno
        przełożyć się także na zwiększenie przychodów Leasingodawcy z tytułu
        podstawowej działalności (leasingowej);
        dla TU - bezpośrednio w postaci zwiększenia przychodów z tytułu sprzedaży
        ubezpieczeń (w postaci składek ubezpieczeniowych), a także pośrednio poprzez
        zwiększenie rozpoznawalności marki TU oraz budowanie pozytywnego wizerunku
        tej marki na rynku.
    Ponadto, każda ze Stron oczekuje także innych korzyści pośrednich, w tym, w postaci
    zwiększenia udziału w rynku finansowym oraz poprawy wskaźników penetracji rynku,
    zwiększenia rozpoznawalności marek Spółki X, Leasingodawcy, jak i TU na rynku, korzyści
    wynikających z efektu skali czy wreszcie synergii będącej wynikiem zapewnienia
    kompleksowej oferty i wszechstronnego podejścia do potrzeb klienta.
    Z powyższych względów, Strony zgadzają się, że koszty związane z Nakładami powinny być
    ponoszone w odpowiednich częściach przez wszystkie Strony (współdzielone przez
    Strony), tzn. w taki sposób:
        aby korzyści spodziewane w wyniku podjętych działań były adekwatne do
        ponoszonych Nakładów, oraz
        aby żadna ze Stron nie była wzbogacona kosztem pozostałych Stron - poniesionych
        przez nie Nakładów.
    Tym samym, mając na uwadze oczekiwane korzyści ekonomiczne z ponoszenia Nakładów,
    TU jest zainteresowane współfinansowaniem Nakładów dokonywanych przez Spółkę X i
    Leasingodawcę, poprzez przeznaczenie na ten cel i przekazanie Spółce X i Leasingodawcy
    określnych środków finansowych, w uzgodnionych przez Strony kwotach i na ustalonych
    zasadach.
    Zagadnienia związane ze współfinansowaniem Nakładów przez Strony zostaną
    uzgodnione w zawartej przez nie odrębnej umowie o współpracy w zakresie marketingu i
    rozwoju („Umowa”). W ramach Umowy, Strony uzgodnią m.in.:

        zakres przedmiotowy kwalifikowanych Nakładów, z uwzględnieniem zasad jego
        ewentualnej modyfikacji; Strony przewidują, że powyższy zakres przedmiotowy
        będzie dodatkowo okresowo uszczegóławiany poprzez wypracowanie przez Strony
        listy inicjatyw na kolejne okresy (np. kwartały) wraz ze wskazaniem działań
        priorytetowych;
        przewidywany budżet Nakładów, w tym, zasady dotyczące zmian w zakresie
        budżetu;
        udział Spółki X, Leasingodawcy oraz TU w budżecie Nakładów, ustalony w wyniku
        negocjacji Stron; przy czym mając na uwadze, że planowana przez Strony
        współpraca ma mieć charakter długookresowy, Strony przewidują, że ich udziały w
        budżecie Nakładów mogą podlegać zmianom w trakcie obowiązywania Umowy,
        zależnie od aktualnych potrzeb; Strony planują, że udziały te (ich wysokość
        przypadająca na poszczególne Strony) będą ustalane przez Strony na kolejne
        okresy obowiązywania Umowy;
        sposób przekazania Spółce X i Leasingodawcy środków z tytułu współfinansowania
        Nakładów przez TU (dalej jako: „Udział TU”), z uwzględnieniem kwot oraz terminów
        przekazania tych środków;
        szczegółowe zasady wydatkowania przez Spółkę X i Leasingodawcę środków
        przekazanych przez TU w ramach Udziału TU;
        mechanizmy kontrolne pozwalające TU na weryfikację prawidłowości wykorzystania
        przez Spółkę X i Leasingodawcę środków finansowych otrzymanych z tytułu Udziału
        TU, w tym, monitorowanie przez TU kosztów i efektów prac związanych z
        zatrudnieniem zasobów deweloperskich, biznesowych i marketingowych;
        zasady odpowiedzialności, w tym, finansowej, Stron w przypadku niewywiązania się
        z zobowiązań wynikających z Umowy;
        pozostałe zagadnienia.
    Strony planują, aby środki finansowe z tytułu Udziału TU były przekazywane przez TU
    przelewem na rachunki Spółki X oraz Leasingodawcy w ryczałtowych kwotach ustalonych
    przez Strony w Umowie, w uzgodnionych okresowych transzach (np. transze roczne).
    Jednocześnie, Umowa będzie regulować mechanizm ustalania proporcji, w jakich Spółka X
    oraz Leasingodawca będą otrzymywać te środki w celu zapewnienia elastyczności i
    dostosowania środków do bieżących potrzeb tych podmiotów. Środki te będą wpłacane
    przez TU na wskazane rachunki Spółki X oraz Leasingodawcy, w sposób umożliwiający
    Stronom, w tym, TU, kontrolę ich wydatkowania zgodnie z zasadami przewidzianymi w
    Umowie. Otrzymane od TU środki, Spółka X oraz Leasingodawca będą wykorzystywać na
    współfinansowanie Nakładów. Ani Spółka X ani Leasingodawca nie będą uprawnieni do
    wykorzystania środków finansowych otrzymanych od TU z tytułu Udziału TU w inny
    sposób niż przewidziany w Umowie.
    Ani Spółka X ani Leasingodawca nie będą zobowiązane do żadnych świadczeń na rzecz TU
    lub na rzecz jakichkolwiek innych podmiotów w zamian za środki otrzymane od TU z
    tytułu Udziału TU lub w związku z otrzymaniem tych środków. Obowiązkiem Spółki X oraz
    Leasingodawcy będzie jedynie wykorzystanie otrzymanych środków na zdefiniowane w
    Umowie cele związane z Nakładami (tj. finansowanie z nich kosztów w ramach Nakładów)
    oraz wywiązanie się z pozostałych zobowiązań umownych, w szczególności związanych z
    umożliwieniem TU sprawowania kontroli nad wykorzystaniem przekazanych środków.

    Udział TU nie będzie również przekazywany Spółce X ani Leasingodawcy w formie zwrotu
    Nakładów (np. z tytułu zakupu przez Spółkę X lub Leasingodawcę usług lub towarów w
    ramach Nakładów). Przeciwnie, Udział TU będzie przekazywany na rachunki Spółki X oraz
    Leasingodawcy w ryczałtowych kwotach uzgodnionych przez Strony, w okresowych
    transzach, wypłacanych nie rzadziej niż raz w roku, w celu finansowania kosztów
    Nakładów. Po uzyskaniu danej transzy Udziału TU, Spółka X oraz Leasingodawca będą
    korzystać z niej przy finansowaniu Nakładów, zgodnie z zasadami określonymi w Umowie.
    Przedmiotem niniejszego Wniosku jest klasyfikacja Udziału TU w świetle przepisów o
    podatku od towarów i usług (VAT), zgodnie z treścią pytania Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca informuje, że na tle opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, wniosek
    o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego w zakresie podobnego
    zagadnienia, jak sformułowane w ramach pytania Wnioskodawcy, został również złożony
    przez Leasingodawcę.

## Pytanie

Czy w okolicznościach zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku, okresowe
    płatności dokonywane przez TU na rzecz Spółki X z tytułu Udziału TU nie będą podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT z tego względu, że płatności te nie będą dotyczyć żadnej z
    czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawcy, w okolicznościach zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym
    wniosku, okresowe płatności dokonywane przez TU na rzecz Spółki X z tytułu Udziału TU
    nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Płatności z tytułu Udziału TU nie będą
    bowiem stanowić wynagrodzenia z tytułu odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego
    świadczenia usług na terytorium kraju, ani żadnej innej czynności, o której mowa w art. 5
    ust. 1 ustawy o VAT.
    Szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska Wnioskodawca prezentuje poniżej.
    Uzasadnienie
    1. Zakres opodatkowania na podstawie ustawy o VAT
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Warunkiem opodatkowania danego zdarzenia podatkiem VAT jest zatem, aby zdarzenie to
    zostało ujęte w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT
    zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Aby tak się stało, dana czynność musi mieć za
    przedmiot towar lub usługę (świadczenie).
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów należy rozumieć
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 8 ust. 1
    ustawy o VAT, świadczeniem usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jest każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
    jakiej dokonano czynności prawnej;

    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
    działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W konsekwencji, aby dana czynność mogła być uznana za dostawę lub usługę
    opodatkowaną VAT, musi istnieć podmiot, na którego rzecz taka czynność została
    wykonana (konsument świadczenia).
    Ponadto, istotną okolicznością, która w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT decyduje o
    opodatkowaniu, jest odpłatny charakter świadczenia, który przejawia się w ustaleniu
    wynagrodzenia za dane świadczenie z uwagi na jego wzajemny charakter. Wynagrodzenie
    jest najczęściej określane umową między stronami transakcji i stanowi skutek
    przysporzenia po stronie usługobiorcy (nabywcy).
    Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wynika, że za
    świadczenie usług za wynagrodzeniem, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT
    uważane mogą być takie sytuacje, w których:
        istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne,
        istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie usługobiorcy,
        wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
        przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
        odpłatność za otrzymane świadczenie (np. usługę) pozostaje w bezpośrednim
        związku z czynnością, która miałaby podlegać opodatkowaniu; przy czym
        wynagrodzenie, jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być
        w tej formie dokonane,
        istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Należy podkreślić, że wszystkie ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby określona
    czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatne
    świadczenie usług. Zatem, dana czynność podlega opodatkowaniu wówczas, gdy istnieje
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią
    rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Czynności, które nie spełniają ww. przesłanek, co do zasady (z zastrzeżeniem przepisów
    art. 7 ust 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, które jednak nie są adekwatne w
    okolicznościach niniejszego wniosku) nie mogą zostać uznane za odpłatną dostawę
    towarów lub odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, nie mają także charakteru
    czynności opodatkowanych opisanych w kolejnych punktach art. 5 ust. 1 (eksport
    towarów, import towarów na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
    za wynagrodzeniem na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów). W
    konsekwencji, w świetle przepisów ustawy o VAT, czynności takie nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Powyższy wniosek potwierdza definicja „sprzedaży” zawarta w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT,
    zgodnie z którą ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez
    to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
    towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Pojęcie „sprzedaży” jest kluczowe

    dla ustalenia podstawy opodatkowania, bowiem w świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT,
    podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art.
    120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Taka wykładnia zakresu opodatkowania podatkiem VAT znajduje potwierdzenie w szeregu
    orzeczeń TSUE, m.in.: wyrok z 5 lutego 1980 r. w sprawie C-154/80, wyrok z 1 kwietnia
    1982 r. w sprawie C#89/81, wyrok z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93, wyroki z 12
    września 2000 r. w sprawach C#276/97, C-358/97 i C-408/97, wyrok z 17 września 2002 r.
    w sprawie C-498/99. W wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie Apple and Pear Development
    Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise (sygn. sprawy C-102/86) TSUE
    wyjaśnił, że: „(...) aby świadczenie usług mogło podlegać opodatkowaniu w rozumieniu VI
    Dyrektywy, musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym
    wynagrodzeniem [...]. Należy zatem stwierdzić, że koncepcja świadczenia usług
    wykonywanych za wynagrodzeniem w rozumieniu art. 2(1) VI Dyrektywy zakłada istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem”.
    Przedmiotem powyższej sprawy było rozstrzygnięcie, czy organizacja zrzeszająca rolników,
    której celem była promocja określonych upraw rolnych, powinna odprowadzać VAT z
    tytułu pobieranych od rolników składek. Trybunał uznał, że nie ma bezpośredniego
    związku pomiędzy wysokością składek a poziomem korzyści uzyskiwanych przez rolników
    na skutek działań promocyjnych organizacji. W takim wypadku nie może być mowy o
    ekwiwalentności świadczeń stron. Wobec powyższego Trybunał orzekł, że składki
    członkowskie nie podlegają opodatkowaniu VAT, jako niezwiązane bezpośrednio z
    korzyścią wynikającą z wyświadczonej usługi.
    Stanowiska zawarte w przywołanych orzeczeniach TSUE znajdują odzwierciedlenie w
    orzecznictwie polskich sądów administracyjnych, które podkreślają, że „o dostawie
    towarów i usług za wynagrodzeniem można mówić jedynie w sytuacji, gdy istnieje ścisły
    związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego
    wynagrodzenia oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami [...]. Związek, o
    którym mowa musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było
    powiedzieć, że odpłatność następuje za to świadczenie” (por. m.in. wyrok WSA w Krakowie
    z 28 września 2005 r., sygn. I SA/Kr 850/05, wyrok WSA w Białymstoku z 23 sierpnia 2006
    r., sygn. I SA/Bk 193/06); „dla stwierdzenia, że dana płatność stanowi wynagrodzenie za
    usługę konieczne jest wykazanie ścisłego związku między płatnością a usługą” (por. wyrok
    WSA w Warszawie z 22 kwietnia 2009 r., sygn. III SA/Wa 3100/08).
    Takie stanowisko jest zgodne z poglądami wyrażanymi przez doktrynę prawa
    podatkowego. Przykładowo, w Komentarzu do ustawy o VAT pod red. T. Michalika,
    (Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2010, Legalis) wskazano, że: „Warto podkreślić
    odwołanie się ustawodawcy do samego pojęcia „świadczenia”. To pozwala na odniesienie
    się do prawa cywilnego, które przez świadczenie rozumie zarówno czynienie, jak i
    powstrzymanie się od działania. Nie oznacza to jednak, że świadczeniem usług jest każda
    czynność czy zdarzenie, którego efektem jest odpłatne przysporzenie jednej ze stron na
    skutek działania bądź zaniechania innej strony”.
    Podsumowując, dla uznania, że dane zdarzenie ma charakter opodatkowanej czynności
    dotyczącej „towaru” lub „usługi” („sprzedaży”), kluczowe jest zidentyfikowanie takiego
    towaru lub usługi oraz zdefiniowanie natury czynności wykonywanej przez podatnika,
    która miałaby podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Musi także istnieć konsument
    danego świadczenia. Niezbędnym czynnikiem jest ponadto ustalenie istnienia
    bezpośredniego związku pomiędzy czynnością, która miałaby podlegać opodatkowaniu a

    odpłatnością za tę czynność należną usługodawcy (lub dostawcy). W przeciwnym razie nie
    można mówić o czynności podlegającej opodatkowaniu, a w konsekwencji także o
    podstawie opodatkowania takiej czynności.
    2. Zastosowanie przepisów do zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku
    Z przedstawionej analizy wynika, że o odpłatnej dostawie towarów lub o odpłatnym
    świadczeniu usług (dalej jako „odpłatne świadczenie”), o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT, można mówić tylko na tle stosunku zobowiązaniowego istniejącego
    pomiędzy stronami. Innymi słowy, aby zaistniało odpłatne świadczenie w rozumieniu
    przepisów o VAT (czynność opodatkowana), jedna strona musi zobowiązać się do
    określonego działania (bądź powstrzymania się od działania) na rzecz (na korzyść) drugiej
    strony, a druga strona winna zobowiązać się do przekazania w zamian za to świadczenie
    określonego wynagrodzenia. Nie każda korzyść majątkowa uzyskana przez dany podmiot
    jest rezultatem świadczenia (czynności opodatkowanej), a zatem nie każda płatność
    dokonywana pomiędzy podmiotami zostanie obciążona podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego przedstawionego w niniejszym wniosku, Strony
    zamierzają zawrzeć Umowę, na podstawie której koszty związane z Nakładami będą
    ponoszone wspólnie przez wszystkie Strony (współdzielone), na zasadach ustalonych w
    Umowie. W szczególności, TU zgodzi się współfinansować Nakłady dokonywane przez
    Spółkę X, poprzez przeznaczenie na ten cel i przekazanie Spółce X środków finansowych
    (ryczałtowo określonych kwot) w ramach Udziału TU. Zatem Udział TU zostanie wypłacony
    przez TU do Spółki X z uwagi na okoliczność, że Nakłady będą dokonywane przez Spółkę X
    nie tylko we własnym interesie, ale w interesie gospodarczym każdej ze Stron, co
    wyjaśniono w opisie zdarzenia przyszłego. Z tego względu, Strony zgadzają się, że koszty
    związane z Nakładami powinny być ponoszone w odpowiednich częściach przez wszystkie
    Strony (współdzielone).
    Nie ulega wątpliwości, że uzgodnione przez Strony współfinansowanie Nakładów przez
    TU, przekazywane do Spółki X w formie Udziału TU, nie będzie stanowić wynagrodzenia z
    tytułu dokonania przez Spółkę X dostawy towaru lub świadczenia usługi w rozumieniu
    przepisów o VAT. Spółka X nie będzie dokonywać czynności „ponoszenia Nakładów” na
    zlecenie lub na rzecz TU, ani też nie będzie w tym zakresie działać z myślą o zaspokojeniu
    potrzeb TU jako „konsumenta” towaru lub usługi. Zatem kwota przekazana Spółce X przez
    TU w ramach Udziału TU nie będzie stanowić wynagrodzenia (ekwiwalentu) za
    jakiekolwiek usługi wykonywane przez Spółkę X na rzecz TU. Przeciwnie, współfinansując
    Nakłady związane z rozwijaniem współpracy Stron, TU będzie działać z myślą o
    zaspokojeniu własnych celów i planów gospodarczych.
    Otrzymanie przez Spółkę X Udziału TU nie będzie skutkować ani też nie będzie efektem
    wypełnienia przez Spółkę X jakiegokolwiek zobowiązania. W szczególności, Spółka X nie
    zostanie wynagrodzona przez TU za świadczenie już zrealizowane, ani też nie zostanie
    zobowiązana do spełnienia jakiegokolwiek świadczenia na rzecz TU z tytułu otrzymania
    Udziału TU. Co istotne w tym kontekście, Udział TU będzie mieć charakter ryczałtowy i nie
    będzie ustalany poprzez odniesienie do takich czynników, jak koszty ponoszone przez
    Spółkę X czy sposób, zakres lub jakość realizacji umów, jakie zostały lub zostaną zawarte
    przez Strony.
    W odniesieniu do podobnych wspólnych działań podejmowanych przez podmioty
    gospodarcze, Naczelny Sąd Administracyjny trafnie wskazał, że „nie stanowią wzajemnego
    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) wspólne działania marketingowe dwóch
    podmiotów gospodarczych, których celem jest zachęcenie ich klientów do dokonania
    zakupów towaru u jednego z nich przy wykorzystaniu produktu drugiego” (wyrok NSA z 9
    października 2008 r., I FSK 291/08). W innym orzeczeniu (por. np. wyrok NSA z 12 czerwca
    2013 r., I FSK 1128/12), Naczelny Sąd Administracyjny słusznie podsumował, że: „Zakres
    świadczenia usług nie może być odczytywany w taki sposób, że świadczeniem usług jest
    każda czynność lub zdarzenie, którego efektem jest odpłatne przysporzenie jednej ze

    stron na skutek działania bądź zaniechania innej strony. Co do zasady usługą jest każde
    odpłatne świadczenie, które nie jest dostawą towarów i które przejawia się tym, że
    świadczeniobiorca (konsument) wynosi z niego, choćby nawet potencjalną, korzyść”.
    W niniejszej sprawie brak jest „czynności” wykonywanych przez Spółkę X na rzecz TU.
    Strony mają działać we wspólnym interesie, związanym ze zwiększeniem sprzedaży
    oferowanych Produktów. Odniesienie przez poszczególne Strony korzyści gospodarczych
    związanych z nawiązaniem współpracy oraz współfinansowaniem Nakładów nie może być
    jednak utożsamiane z uzyskaniem przez nie świadczeń (w postaci dostawy towarów lub
    świadczenia usług) w rozumieniu przepisów o VAT. Intencją Stron jest rozwijanie
    współpracy Stron oraz maksymalizacja związanych z nią korzyści ekonomicznych.
    Czynności wykonywane w tym zakresie, o których mowa we wniosku, nie będą
    wykonywane na rzecz pozostałych Stron. W szczególności, nie wystąpią czynności
    wykonywane przez Spółkę X na rzecz TU, których „ekwiwalentem” byłby Udział TU. W
    braku takich czynności, nie wystąpi także ich beneficjent (odbiorca świadczenia).
    Brak jest zatem podstaw dla uznania, że Spółka X otrzyma Udział TU z tytułu jednej z
    czynności wskazanych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Przeciwnie, przekazanie Udziału TU
    będzie stanowić dla Spółki X jedynie wpływ gotówkowy, związany z faktem oraz
    warunkami zawarcia, przez niezależne podmioty (Spółkę X i TU) umowy, mającej na celu
    ustalenie warunków współfinansowania przez Strony Nakładów związanych z ich
    współpracą.
    Podsumowując, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w
    okolicznościach zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku, okresowe płatności
    dokonywane przez TU na rzecz Spółki X z tytułu Udziału TU nie będą podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Płatności z tytułu Udziału TU nie będą bowiem stanowić
    wynagrodzenia z tytułu odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług na
    terytorium kraju, ani żadnej innej czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usługi co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane
    odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Obydwa warunki muszą być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C#89/81 w
    sprawie Hong-Kong Trade Development Council TSUE stwierdził, że czynności podlegają
    opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten
    problem TSUE w wyroku 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 w sprawie Apple and Pear
    Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy
    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub
    usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
    bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. w sprawie C#154
    /80 Staatssecretaris van Financien przeciwko Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA,
    które zapadło na tle przepisów Dyrektywy VAT z 11 kwietnia 1967 r. w sprawie
    harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227
    /EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa
    wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego
    znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona
    dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał
    przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę
    opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę.
    Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia
    wzajemnego. W końcu - jak wskazał Trybunał - świadczenie wzajemne musi stanowić
    pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne
    rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.
    Na uwagę zasługuje także orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 pomiędzy R.J.
    Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie podkreślono, że
    dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się
    zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie
    konsumenta tej czynności.
    Zatem, na gruncie utrwalonej praktyki, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych oraz
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (m.in. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r.,
    sygn. akt I FSK 562/11, wyroki TSUE w sprawach: Town&Country Factor LTd C-498/99,
    Tolsma C#16/93, Hoge Raad C#154/80), wykształcono przesłanki warunkujące uznanie
    danych czynności za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT. Za takie
    czynności, zgodnie z ugruntowanymi tezami można uznać sytuacje, w których:
        istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne;
        otrzymane wynagrodzenie stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za
        usługi świadczone na rzecz usługobiorcy;

        istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy
        towaru lub usługi;
        odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
        bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym
        podatkiem;
        istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    W konsekwencji, dla uznania danego świadczenia za opodatkowane na gruncie ustawy o
    VAT, konieczne jest istnienie stosunku prawnego pomiędzy świadczącym usługę a
    odbiorcą, w ramach którego istnieje świadczenie wzajemne. Usługa musi być świadczona
    za wynagrodzeniem, a odpłatność ta powinna pozostawać w bezpośrednim związku z
    czynnością opodatkowaną. Ponadto, po stronie usługodawcy, musi istnieć bezpośrednia i
    skonkretyzowana korzyść z tytułu świadczenia usługi.
    W odniesieniu do każdej płatności pieniężnej rozpatrywać należy, czy nie stanowi ona
    otrzymanego wynagrodzenia za jakieś świadczenia wykonane przez dany podmiot. Jeśli
    można zidentyfikować takie świadczenie, to wówczas otrzymaną płatność należałoby
    potraktować jako wynagrodzenie za usługę. W przypadku więc, gdy podmiot płacący
    uzyskuje korzyść z pewnego rodzaju sytuacji, zobowiązanie takie podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT jako świadczenie usługi. W konsekwencji powinno być ono opodatkowane
    podatkiem VAT. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą
    zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia
    świadczenia wzajemnego otrzymanego przez dokonującego dostawy/świadczącego
    usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy odpowiednio za
    odpłatną dostawę towarów/odpłatne świadczenie usług określone w art. 7 i w art. 8
    ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Ponadto, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni
    związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy danym świadczeniem, a otrzymanym
    świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste
    wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność świadczoną w ramach stosunku prawnego lub
    dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być
    konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie
    tego świadczenia.
    Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo multiagencją ubezpieczeniową, wpisaną do
    rejestru pośredników ubezpieczeniowych prowadzonego przez Komisję Nadzoru
    Finansowego. Państwa jedynym wspólnikiem jest Spółka B. sp. z o.o. - spółka prowadząca
    działalność leasingową, przede wszystkim w zakresie finansowania samochodów

    osobowych, innych środków transportu oraz maszyn i urządzeń (Leasingodawca).
    Działając jako dystrybutor ubezpieczeń, oferują Państwo majątkowe produkty
    ubezpieczeniowe m.in. na rzecz Leasingodawcy oraz klientów Leasingodawcy.
    W zakresie dystrybucji ubezpieczeń, w tym na rzecz Leasingodawcy oraz klientów
    Leasingodawcy, współpracują Państwo m.in. z jednym z towarzystw ubezpieczeniowych z
    siedzibą w Polsce (TU), pośrednicząc w sprzedaży produktów ubezpieczeniowych TU. W
    powyższym zakresie, TU za Państwa pośrednictwem oferuje m.in. pakiety ubezpieczeń
    komunikacyjnych (OC, AC, NNW, ubezpieczenie szyb), ubezpieczenia GAP, ubezpieczenia
    typu PPI, ubezpieczenia assistance oraz ubezpieczenia innego niż środki transportu
    majątku ruchomego. Powyższe czynności wykonują Państwo na podstawie Umowy
    Agencyjnej zawartej z TU. Z kolei Leasingodawca jest stroną kilku umów generalnych
    ubezpieczeń zawartych z TU regulujących zasady, na jakich TU udziela ochrony
    ubezpieczeniowej m.in. w zakresie przedmiotów umów leasingu zawieranych przez
    Leasingodawcę (Umowa Generalna).
    Zawarli Państwo także z Leasingodawcą umowę o wypłatę premii pieniężnej, która
    reguluje zasady udziału Leasingodawcy w podziale Państwa przychodów osiąganych w
    związku z wykonywaniem przez Państwa na rzecz zakładów ubezpieczeń, w tym, na rzecz
    TU, czynności agencyjnych w zakresie indywidualnych umów ubezpieczenia zawieranych
    przez Leasingodawcę (Umowa dot. Premii). Zawarcie tej umowy wynika z faktu, że
    Państwo oraz Leasingodawca współpracują w zakresie obsługi ubezpieczeń dotyczących
    środków trwałych, które są przedmiotem leasingu oferowanego przez Leasingodawcę w
    ramach jego podstawowej działalności, a w konsekwencji strony zgadzają się, że
    Leasingodawca powinien partycypować w przychodach uzyskiwanych przez Państwa od
    zakładów ubezpieczeń, w tym od TU.
    Zawierając umowy leasingu, Leasingodawca wymaga objęcia przedmiotu leasingu
    odpowiednimi polisami ubezpieczeniowymi. Wynika to zarówno z przepisów prawa (np.
    ubezpieczenie komunikacyjne OC od pojazdów), jak i dążenia do ograniczenia ryzyka
    (ponoszonego przez Leasingodawcę) zmniejszenia wartości lub utraty środków trwałych
    będących przedmiotem leasingu. Podmiotem ubezpieczającym (podmiotem będącym
    stroną Umowy Generalnej z zakładem ubezpieczeń - TU) jest Leasingodawca. Pełnią
    Państwo rolę agenta pośredniczącego pomiędzy zakładem ubezpieczeń, a
    ubezpieczającym i z tego tytułu otrzymują Państwo od zakładów ubezpieczeń, w tym, od
    TU (na podstawie Umowy Agencyjnej), prowizję od zawartych oraz kontynuowanych
    umów ubezpieczeń.
    W związku z tak ukształtowaną współpracą Państwa i Leasingodawcy, strony zawarły
    Umowę dot. Premii, na podstawie której wypłacają Państwo do Leasingodawcy premię w
    odniesieniu do umów ubezpieczeń, w których Leasingodawca jest ubezpieczającym. Są
    Państwo bowiem zainteresowani zwiększeniem ilości przedmiotowych umów zawieranych
    przez Leasingodawcę jako ubezpieczającego, co wynika z faktu, że na podstawie Umowy
    Agencyjnej, otrzymują Państwo od TU prowizję uzależnioną od wartości odprowadzonych
    składek od zawartych lub aktywnych umów ubezpieczeniowych. Z kolei z perspektywy
    Leasingodawcy, otrzymana od Państwa premia stanowi motywację do zwiększania ilości
    zawieranych/aktywnych umów ubezpieczeniowych.
    W efekcie zastosowanego modelu rozliczeń, dochodzi do podziału prowizji uzyskanej
    przez Państwa od zakładów ubezpieczeń, w tym, od TU, pomiędzy Leasingodawcę a
    Państwa (w postaci wypłaty premii przez Państwa do Leasingodawcy). Podział prowizji
    odzwierciedla zaangażowanie stron w analizowaną działalność, w związku z którą pełnią
    Państwo funkcje agenta pośredniczącego w zawieraniu umów, zaś Leasingodawca
    angażuje bazę klientów (leasingobiorców), którym oferowane są polisy ubezpieczeniowe.
    Kluczowym czynnikiem, determinującym podział prowizji pomiędzy Państwa a
    Leasingodawcę jest fakt, że (za Państwa pośrednictwem) zakład ubezpieczeń (TU) ma

    możliwość sprzedaży produktów ubezpieczeniowych klientom Leasingodawcy, którzy są
    zobligowani do zawarcia określonych umów ubezpieczeniowych dotyczących przedmiotu
    leasingu.
    Zarówno Państwo jak i Leasingodawca oraz TU są zarejestrowani jako czynni podatnicy
    podatku od towarów i usług.
    W ocenie Stron, w ich interesie jest rozwój powyżej opisanej współpracy, zapewnienie
    maksymalnej efektywności tej współpracy, dostosowanie produktów ubezpieczeniowych
    oferowanych przez TU (Produkty) do potrzeb Leasingodawcy oraz jego klientów, a także
    dążenie do uzyskiwania korzyści ekonomicznych z nawiązanej współpracy. W związku z
    powyższym, Strony rozważają podjęcie szeregu dodatkowych działań w zakresie rozwoju:
    odpowiednich systemów/Produktów (np. zmiany w aktualnych Produktach, wdrażanie
    nowych Produktów, zmiany procesowe), wsparcia sprzedaży (np. konkursy dla sieci
    sprzedaży, szkolenia/spotkania z siecią sprzedaży) oraz komunikacji marketingowej (np.
    konkursy/promocje dla klientów, materiały promujące Produkty). Celem wszystkich tych
    działań (Nakładów) będzie zapewnienie większej atrakcyjności, innowacyjności i
    wszechstronności oferty ubezpieczeniowej dla klientów Leasingodawcy, jak również
    racjonalizacja, optymalizacja i zwiększenie skuteczności samego procesu dystrybucji
    Produktów.
    Nakłady będą zasadniczo dokonywane na poziomie Państwa oraz Leasingodawcy, gdyż z
    jednej strony Leasingodawca prowadzi działalność leasingową, od której uzależniona jest
    możliwość dystrybucji Produktów przez Państwa, a z drugiej strony to Państwo są (będą)
    podmiotem prowadzącym dystrybucję Produktów. Koszty ponoszone przez Państwa oraz
    Leasingodawcę w ramach Nakładów mogą obejmować zarówno nabywanie przez Państwa
    lub Leasingodawcę określonych świadczeń (usług) czy towarów od podmiotów trzecich
    (zewnętrzni usługodawcy/dostawcy, np. agencje marketingowe), jak też finansowanie
    Państwa własnych działań lub Leasingodawcy (np. w zakresie opracowania określonych
    rozwiązań technologicznych lub marketingowych przez pracowników lub
    współpracowników Państwa/Leasingodawcy).
    Pomimo, że wydatki na Nakłady będą faktycznie ponoszone na poziomie Państwa oraz
    Leasingodawcy, to nie ulega wątpliwości, że Nakłady będą dokonywane przez Państwa
    /Leasingodawcę nie tylko we własnym interesie, ale w interesie gospodarczym każdej ze
    Stron, gdyż zarówno Państwo, Leasingodawca, jak i TU są zainteresowane rozwojem
    dystrybucji Produktów oraz maksymalizacją korzyści związanych z tą dystrybucją (w
    aspekcie rynkowym i ekonomicznym). Zwiększona dystrybucja Produktów przekłada się
    bowiem na korzyści finansowe dla każdej ze Stron:
        dla Państwa - bezpośrednio w postaci zwiększenia przychodów z tytułu prowizji
        agencyjnej otrzymywanej od TU;
        dla Leasingodawcy - bezpośrednio w postaci zwiększenia przychodów z tytułu
        premii pieniężnej otrzymywanej od Państwa, a także pośrednio poprzez poprawę
        jakości usług oferowanych przez Leasingodawcę swoim klientom i poszerzenie
        oferty kierowanej do klientów oraz potencjalnie większe pokrycie ubezpieczeniem
        przedmiotów leasingu, których właścicielem jest Leasingodawca, co powinno
        przełożyć się także na zwiększenie przychodów Leasingodawcy z tytułu
        podstawowej działalności (leasingowej);
        dla TU - bezpośrednio w postaci zwiększenia przychodów z tytułu sprzedaży
        ubezpieczeń (w postaci składek ubezpieczeniowych), a także pośrednio poprzez
        zwiększenie rozpoznawalności marki TU oraz budowanie pozytywnego wizerunku
        tej marki na rynku.

    Ponadto, każda ze Stron oczekuje także innych korzyści pośrednich, w tym, w postaci
    zwiększenia udziału w rynku finansowym oraz poprawy wskaźników penetracji rynku,
    zwiększenia rozpoznawalności marek Państwa, Leasingodawcy, jak i TU na rynku, korzyści
    wynikających z efektu skali czy wreszcie synergii będącej wynikiem zapewnienia
    kompleksowej oferty i wszechstronnego podejścia do potrzeb klienta.
    Strony zgadzają się, że koszty związane z Nakładami powinny być ponoszone w
    odpowiednich częściach przez wszystkie Strony (współdzielone przez Strony). TU jest
    zainteresowane współfinansowaniem Nakładów dokonywanych przez Państwa i
    Leasingodawcę, poprzez przeznaczenie na ten cel i przekazanie Państwu i Leasingodawcy
    określnych środków finansowych, w uzgodnionych przez Strony kwotach i na ustalonych
    zasadach.
    Zagadnienia związane ze współfinansowaniem Nakładów przez Strony zostaną
    uzgodnione w zawartej przez nie odrębnej umowie o współpracy w zakresie marketingu i
    rozwoju („Umowa”). W ramach Umowy, Strony uzgodnią m.in.:
        zakres przedmiotowy kwalifikowanych Nakładów, z uwzględnieniem zasad jego
        ewentualnej modyfikacji; Strony przewidują, że powyższy zakres przedmiotowy
        będzie dodatkowo okresowo uszczegóławiany poprzez wypracowanie przez Strony
        listy inicjatyw na kolejne okresy (np. kwartały) wraz ze wskazaniem działań
        priorytetowych;
        przewidywany budżet Nakładów, w tym, zasady dotyczące zmian w zakresie
        budżetu;
        udział Państwa, Leasingodawcy oraz TU w budżecie Nakładów, ustalony w wyniku
        negocjacji Stron; przy czym mając na uwadze, że planowana przez Strony
        współpraca ma mieć charakter długookresowy, Strony przewidują, że ich udziały w
        budżecie Nakładów mogą podlegać zmianom w trakcie obowiązywania Umowy,
        zależnie od aktualnych potrzeb; Strony planują, że udziały te (ich wysokość
        przypadająca na poszczególne Strony) będą ustalane przez Strony na kolejne
        okresy obowiązywania Umowy;
        sposób przekazania Państwu i Leasingodawcy środków z tytułu współfinansowania
        Nakładów przez TU (Udział TU), z uwzględnieniem kwot oraz terminów przekazania
        tych środków;
        szczegółowe zasady wydatkowania przez Państwa i Leasingodawcę środków
        przekazanych przez TU w ramach Udziału TU;
        mechanizmy kontrolne pozwalające TU na weryfikację prawidłowości wykorzystania
        przez Państwa i Leasingodawcę środków finansowych otrzymanych z tytułu Udziału
        TU, w tym, monitorowanie przez TU kosztów i efektów prac związanych z
        zatrudnieniem zasobów deweloperskich, biznesowych i marketingowych;
        zasady odpowiedzialności, w tym, finansowej, Stron w przypadku niewywiązania się
        z zobowiązań wynikających z Umowy;
        pozostałe zagadnienia.
    Strony planują, aby środki finansowe z tytułu Udziału TU były przekazywane przez TU
    przelewem na rachunki Państwa oraz Leasingodawcy w ryczałtowych kwotach ustalonych
    przez Strony w Umowie, w uzgodnionych okresowych transzach (np. transze roczne).
    Jednocześnie, Umowa będzie regulować mechanizm ustalania proporcji, w jakich Państwo

    oraz Leasingodawca będą otrzymywać te środki w celu zapewnienia elastyczności i
    dostosowania środków do bieżących potrzeb tych podmiotów. Środki te będą wpłacane
    przez TU na wskazane rachunki Państwa oraz Leasingodawcy, w sposób umożliwiający
    Stronom, w tym, TU, kontrolę ich wydatkowania zgodnie z zasadami przewidzianymi w
    Umowie. Otrzymane od TU środki, Państwo oraz Leasingodawca będą wykorzystywać na
    współfinansowanie Nakładów. Ani Państwo ani Leasingodawca nie będą uprawnieni do
    wykorzystania środków finansowych otrzymanych od TU z tytułu Udziału TU w inny
    sposób niż przewidziany w Umowie.
    Ani Państwo ani Leasingodawca nie będą zobowiązane do żadnych świadczeń na rzecz TU
    lub na rzecz jakichkolwiek innych podmiotów w zamian za środki otrzymane od TU z
    tytułu Udziału TU lub w związku z otrzymaniem tych środków. Obowiązkiem Państwa oraz
    Leasingodawcy będzie jedynie wykorzystanie otrzymanych środków na zdefiniowane w
    Umowie cele związane z Nakładami (tj. finansowanie z nich kosztów w ramach Nakładów)
    oraz wywiązanie się z pozostałych zobowiązań umownych, w szczególności związanych z
    umożliwieniem TU sprawowania kontroli nad wykorzystaniem przekazanych środków.
    Udział TU nie będzie również przekazywany Państwu ani Leasingodawcy w formie zwrotu
    Nakładów (np. z tytułu zakupu przez Państwa lub Leasingodawcę usług lub towarów w
    ramach Nakładów). Przeciwnie, Udział TU będzie przekazywany na rachunki Państwa oraz
    Leasingodawcy w ryczałtowych kwotach uzgodnionych przez Strony, w okresowych
    transzach, wypłacanych nie rzadziej niż raz w roku, w celu finansowania kosztów
    Nakładów. Po uzyskaniu danej transzy Udziału TU, Państwo oraz Leasingodawca będą
    korzystać z niej przy finansowaniu Nakładów, zgodnie z zasadami określonymi w Umowie.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy okresowe płatności dokonywane przez TU na
    Państwa rzecz z tytułu Udziału TU będą podlegać opodatkowaniu VAT.
    Mając na uwadze cytowane przepisy prawa oraz opis sprawy, należy dokonać analizy czy
    w przedstawionym zdarzeniu wystąpią przesłanki pozwalające na przyjęcie, że okresowe
    płatności dokonywane przez TU będą wypłacane w zamian za wykonanie czynności, które
    na gruncie podatku od towarów i usług będą czynnościami (świadczeniem usług/dostawą
    towarów) podlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem.
    Co istotne, dostawa towarów i świadczenie usług zakładają istnienie dwóch podmiotów, a
    więc tego, który dokonuje dostawy towarów/świadczy usługę i tego, który świadczenie
    odbiera (odbiorcę/usługobiorcę), czyli konsumenta. Skoro opodatkowaniu podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług, to znaczy, że istnieje stosunek
    prawny pomiędzy dostawcą/usługodawcą i odpowiednio odbiorcą/usługobiorcą, a
    rezultatem tego związku jest wzajemne działanie tych podmiotów. Działanie to polega na
    tym, że wynagrodzenie otrzymywane przez dostawcę towaru/wykonawcę usługi następuje
    w zamian za dostarczenie towaru/wykonanie usługi na rzecz odbiorcy. Pomiędzy odpłatną
    czynnością podlegającą opodatkowaniu, a otrzymywanym z tytułu tej czynności
    wynagrodzeniem musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek.
    W analizowanej sprawie zostaną wypełnione wszystkie przesłanki pozwalające na uznanie,
    że dojdzie do odpłatnej dostawy towaru/odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, zagadnienia związane ze współfinansowaniem
    Nakładów przez Strony zostaną uzgodnione w zawartej przez nie odrębnej Umowie o
    współpracy w zakresie marketingu i rozwoju. Zatem przesłanka dotycząca istnienia
    związku prawnego (zawarcia umowy) między stronami będzie spełniona. Ponadto, wystąpi
    związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ww. Umową o współpracy w zakresie
    marketingu i rozwoju a wykonaną usługą czy też dostarczonym towarem, za które
    przedmiotowe płatności mogłyby być wynagrodzeniem. Jak bowiem wynika z opisu
    sprawy, płatności które będą okresowo wpłacane na wskazane przez Państwa konto, będą
    przeznaczone na podjęcie szeregu dodatkowych działań w zakresie rozwoju:
    odpowiednich systemów/Produktów, wsparcia sprzedaży oraz komunikacji

    marketingowej. Będą one przekazywane przez TU w ryczałtowych kwotach ustalonych
    przez Strony w Umowie, w uzgodnionych okresowych transzach (np. transze roczne).
    Środki te będą wpłacane przez TU na wskazany przez Państwa rachunek, w sposób
    umożliwiający Stronom, w tym, TU, kontrolę ich wydatkowania zgodnie z zasadami
    przewidzianymi w Umowie. Otrzymane od TU środki, będą Państwo wykorzystywać na
    współfinansowanie Nakładów. Nie będą Państwo uprawnieni do wykorzystania środków
    finansowych otrzymanych od TU z tytułu Udziału TU w inny sposób niż przewidziany w
    Umowie. Wskazali też Państwo, że nie będą zobowiązani do żadnych świadczeń na rzecz
    TU lub na rzecz jakichkolwiek innych podmiotów w zamian za środki otrzymane od TU z
    tytułu Udziału TU lub w związku z otrzymaniem tych środków. Jednakże wystąpi tutaj
    relacja zobowiązaniowa pomiędzy Państwem a TU. W ramach Umowy zostanie
    uzgodniony m.in. zakres przedmiotowy kwalifikowanych Nakładów, z uwzględnieniem
    zasad jego ewentualnej modyfikacji; Strony przewidują, że powyższy zakres przedmiotowy
    będzie dodatkowo okresowo uszczegóławiany poprzez wypracowanie przez Strony listy
    inicjatyw na kolejne okresy (np. kwartały) wraz ze wskazaniem działań priorytetowych. Z
    powyższego wynika, że TU ma wpływ na to, jakie działania Państwo podejmują, ustalanie
    list inicjatyw wraz ze wskazaniem działań priorytetowych wskazują na to, że TU kreują
    pożądane działania marketingowe i oczekują założonych efektów dot. swoich produktów.
    Umowa ustala przewidywany budżet Nakładów, w tym zasady dotyczące zmian w zakresie
    budżetu - zatem wysokość Udziału TU związana jest z zakresem realizowanych
    konkretnych działań. Umowa zawiera też szczegółowe zasady wydatkowania przez
    Państwa środków przekazanych przez TU w ramach Udziału TU, a także mechanizmy
    kontrolne pozwalające TU na weryfikację prawidłowości wykorzystania przez Państwa
    środków finansowych otrzymanych z tytułu Udziału TU, w tym, monitorowanie przez TU
    kosztów i efektów prac związanych z zatrudnieniem zasobów deweloperskich,
    biznesowych i marketingowych. TU ma zatem, w ramach zawartej Umowy, możliwość
    kontroli efektów i kosztów.
    Powyższe wskazuje ewidentnie na relację zobowiązaniową pomiędzy stronami Umowy.
    Państwa obowiązkiem będzie wykorzystanie otrzymanych środków na zdefiniowane w
    Umowie cele związane z Nakładami, z kolei TU ma możliwość sprawowania kontroli nad
    wykorzystaniem środków, a więc będzie prowadzić nadzór nad ich realizacją i
    wydatkowaniem, nie będzie jednak prowadzić osobiście działań zdefiniowanych w
    Umowie, lecz będzie „zlecał” je m.in. Państwu. Zatem niewątpliwie środki otrzymane od TU
    będą stanowiły wynagrodzenie dla Państwa za czynności wynikające z realizacji
    postanowień Umowy.
    Co prawda Państwa udział we współfinansowaniu nakładów będzie również określony
    przez Strony w Umowie i niewątpliwie zarówno Państwo jak i TU osiągną korzyści z jej
    realizacji, jednak nie zmienia to faktu, że realizacja postanowień Umowy o współpracy w
    zakresie marketingu i rozwoju spoczywa głównie na Państwu, gdyż to Państwa
    obowiązkiem będzie wykorzystanie otrzymanych środków na zdefiniowane w Umowie
    cele związane z Nakładami. Niewątpliwie relacja w ramach tej Umowy nie jest
    współmierna, lecz przypomina zlecenie wykonania pewnych czynności w ramach Umowy,
    za które będą Państwo otrzymywali wynagrodzenie w postaci okresowych płatności
    dokonywanych przez TU.
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy
    stwierdzić, że okresowe płatności dokonywane przez TU na Państwa rzecz z tytułu Udziału
    TU, będą stanowić wynagrodzenie za odpłatne dostawy towarów lub świadczenie usług
    pomiędzy Państwem a TU w rozumieniu odpowiednio art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1 ustawy
    VAT. W zamian za otrzymywane środki będą Państwo realizowali założone w Umowie cele
    związane z Nakładami.
    Zatem, w opisanej sytuacji w ramach zawartej Umowy w zakresie marketingu i rozwoju
    będą Państwo świadczyli usługi na rzecz TU za wynagrodzeniem w postaci okresowych
    płatności dokonywanych przez TU na Państwa rzecz. Tym samym usługi te będą stanowiły

    czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Państwa stanowisko jest zatem nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem interpretacja rozstrzyga kwestie skutków podatkowych zawartej Umowy z TU
    wyłącznie dla Państwa, nie rozstrzyga kwestii skutków podatkowych dla Leasingodawcy
    oraz TU.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.