Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-175A/07/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2007-11-22
Teza: Czy przemieszczenie z terytorium Niemiec na terytorium kraju towarów uprzednio zaimportowanych z Japonii stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów? Jeśli tak, to czy podatnik ma obowiązek wystawienia faktury wewnętrznej
Słowa kluczowe: faktura-faktura wewnętrzna; import-import towarów; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; odprawy-odprawa celna; przedstawiciel-przedstawiciel podatkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 17 sierpnia 2007 r. (data wpływu 24 sierpnia 2007 r.), uzupełnionym w dniach 23 października i 12 listopada 2007 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i obowiązku wystawienia faktury wewnętrznej - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 sierpnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i obowiązku wystawienia faktury wewnętrznej.

**W przedmiotowym wniosku oraz pismach uzupełniających z dnia 22 października oraz 12 listopada 2007 r. przedstawiono następujący stan faktyczny**.

Spółka nabyła na warunkach DDP od japońskiej firmy "I", Ltd. towary handlowe (części do ekranów ciekłokrystalicznych), na które otrzymała faktury wyrażone w PLN.

Nabycie towarów na warunkach DDP oznacza, że sprzedawca ponosi koszty związane z towarem do momentu, gdy zostanie on pozostawiony do dyspozycji kupującego w oznaczonym miejscu przeznaczenia w terminie uzgodnionym, tj. ponosi koszty frachtu/transportu i inne koszty związane z tym, w tym również koszty formalności celnych, a także cło, podatki lub inne opłaty. Zatem cena DDP ustalona na fakturze zwiera wszystkie koszty związane z przemieszczeniem towaru do oznaczonego miejsca przeznaczenia, a które poniósł sprzedający.

W związku z ceną sprzedaży DDP "IP" Sp. z o. o. jest właścicielem towarów od momentu dostawy do miejsca przeznaczenia aż do czasu dalszej odsprzedaży. Ma to miejsce w tym samym dniu.

Towary do obrotu europejskiego zostały wprowadzone na terytorium Niemiec (F.) przez przedstawiciela podatkowego, którego numer podatkowy UE znalazł się w treści załącznika do faktury zakupowej. Spółka podpisała pełnomocnictwo dla wskazanego przedstawiciela do reprezentacji celnej i podatkowej. Po opłaceniu cła towar został przywieziony z terytorium Niemiec do Polski do magazynu odbiorcy. W oparciu o procedurę nr 4200 podatek VAT nie został pobrany przez Niemcy.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**:

Czy dla Spółki opisane przemieszczenie towarów z Niemiec do Polski może zostać uznane za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i czy podatnik musi wystawiać fakturę wewnętrzną?

Zdaniem wnioskodawcy, przedmiotowe przemieszczenie towarów z Niemiec do Polski należy traktować jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, zatem należy wystawić fakturę wewnętrzną.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe**.

Zgodnie z regulacją zawartą w przepisie art. 5 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega import towarów oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 2 pkt 7 ww. ustawy o podatku od towarów i usług przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. Należy jednak zaznaczyć, że tylko wtedy, gdy towary zostaną wyjęte z określonej procedury celnej na terytorium Polski, będziemy mieli do czynienia z importem towarów (art. 36 ust. 1 ustawy). Jeśli procedura celna zostanie zakończona na terytorium innego państwa członkowskiego, import będzie dokonany w tym państwie. W przypadku, gdy przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego następuje na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Wspólnoty, nie dochodzi do importu w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Stosownie do dyspozycji art. 9 ust. 1 ww. ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Z kolei w art. 11 ust. 1 ustawy ustawodawca postanowił, iż przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju.

Natomiast art. 12 ust. 1 ustawy określa zamknięty katalog sytuacji, w których przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, nie uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (zastrzeżenia te nie mają zastosowania w niniejszej sprawie).

W rozpatrywanej sprawie Spółka nabyła towary handlowe (części do ekranów ciekłokrystalicznych) od kontrahenta japońskiego, co dostawca udokumentował fakturą wyrażoną w PLN. Dostawa towarów odbyła się zgodnie z formułą handlową DDP. Towary te zostały wprowadzone na terytorium Unii Europejskiej we F., gdzie przedstawiciel podatkowy - na podstawie udzielonego przez Spółkę pełnomocnictwa - dopełnił formalności związanych z importem. Spółka w związku z dokonanym na terytorium Niemiec importem stała się podatnikiem podatku od wartości dodanej w tym państwie, a towar dopuszczony do obrotu na terytorium Niemiec uzyskał status towaru wspólnotowego.

Na podstawie procedury celnej o kodzie 42 towar został zwolniony od podatku VAT z tytułu dokonanego importu, a następnie nastąpiło jego przemieszczenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Procedura celna o kodzie nr 42 oznacza dopuszczenie do obrotu z jednoczesnym wprowadzeniem na rynek krajowy towarów, które podlegają zwolnieniu z podatku VAT w przypadku dostawy do innego państwa członkowskiego (import z kraju trzeciego z bezpośrednio następującą po nim dostawą wewnątrzwspólnoptową).

Przedstawione przez Spółkę okoliczności wskazują zatem, iż zaimportowane z kraju trzeciego towary zostały dopuszczone do obrotu na terytorium Niemiec, uzyskując tym samym status towarów wewnątrzwspólnotowych.

W myśl przytoczonego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy, przemieszczenie własnych towarów z Niemiec do Polski w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zrównane jest z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów w Niemczech, a na terenie kraju stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie podlegające opodatkowaniu według właściwych stawek podatku od towarów i usług.

Podkreślić należy, że Spółka dla tej transakcji działa w innym państwie członkowskim (tj. na terytorium Niemiec) w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej. O tym, czy dany podmiot jest podatnikiem podatku od wartości dodanej (podobnie jak podatku od towarów i usług) czy też nie, nie decyduje fakt zarejestrowania się podmiotu dla celów tego podatku, ale charakter czynności wykonywanych przez ten podmiot. Nawet jeśli podmiot nie jest zarejestrowany w tym państwie członkowskim jako podatnik podatku od wartości dodanej, to de facto występuje jako taki podatnik z uwagi na fakt wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem, tj. importu towarów. Towary zostały zaimportowane przez Spółkę do Niemiec w ramach prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa (działalności gospodarczej) oraz mają służyć czynnościom wykonywanym przez nią jako podatnika podatku od towarów i usług na terytorium kraju. Dalsze przemieszczenie przez Spółkę własnych towarów, uprzednio zaimportowanych i dopuszczonych do obrotu we F., będzie stanowić już wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o czym stanowi cytowany wyżej art. 11 ustawy o podatku od towarów i usług.

Nie ma przy tym znaczenia, czy Spółka dokonując importu towarów na terytorium danego państwa członkowskiego UE, a następnie przemieszczając ww. towary z terytorium tego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego UE dopełniła wszystkich warunków wynikających z przepisów dotyczących podatku VAT w państwie członkowskim, w którym dokonano odprawy celnej.

Reasumując, wprowadzając towar do obrotu wspólnotowego na obszarze Niemiec, Spółka stała się podatnikiem podatku od wartości dodanej w tym państwie z tytułu importu towarów i dlatego dalsze przemieszczenie towaru na terytorium RP, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Zgodnie z art. 106 ust. 7 ww. ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku m. in. wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie.

A zatem, na podstawie ww. art. 106 ust. 7 ustawy, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia w Polsce Spółka ma obowiązek wystawienia faktury wewnętrznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.