Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB1.4511.880.2016.2.PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-12-21
Teza: Interpretacja przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia formy opodatkowania.
Słowa kluczowe: działalność-likwidacja działalności; ewidencja-ewidencja działalności gospodarczej; opodatkowanie-forma opodatkowania; podatek-podatek liniowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 października 2016 r. (data wpływu 13 października 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 grudnia 2016 r. (data wpływu 16 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia formy opodatkowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia formy opodatkowania.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 13 grudnia 2016 r. (data wpływu 16 grudnia 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 5 września 2016 r. Wnioskodawczyni otrzymała pismo od Naczelnika Urzędu Skarbowego informujące, że po przeprowadzeniu czynności sprawdzających, na podstawie art. 274 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, prosi o złożenie przez każdego z małżonków korekty zeznania rocznego za 2015 r., ponieważ w 2015 r. w stosunku do Wnioskodawczyni miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku liniowym na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przeprowadzona przez Wnioskodawczynię analiza faktów wykazała, że na podstawie art. 9a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w dniu 14 stycznia 2013 r. zawiadomiła Ona, w formie pisemnej, Naczelnika Urzędu Skarbowego, że od 2013 r. rezygnuje z opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym, a od 1 stycznia 2013 r. dochody z działalności gospodarczej będą opodatkowane na zasadach ogólnych. Tak był rozliczany od roku 2013 i tak również w 2015 r.

W roku 2013 Wnioskodawczyni nie była rozliczana przez biuro rachunkowe. Rozpoczęcie współpracy nastąpiło 1 stycznia 2015 r. W tym momencie biuro uzupełniło wpis do CEiDG o swoje pełnomocnictwo do reprezentowania Wnioskodawczyni przed wszelkimi organami. Oprócz dodania pełnomocnictwa nie dokonywano żadnych innych zmian.

Wnioskodawczyni, nie miała świadomości, że zaistniały jakiekolwiek nieścisłości w ewidencji.

Pełnomocnik nie ma możliwości podglądu wykonanych zmian formy opodatkowania we wpisie do CEiDG po jego ponownym wyświetleniu i co się z tym łączy do wykonania natychmiastowej korekty zaistniałych błędów. Wiedzę o błędzie biuro rachunkowe uzyskało dopiero 5 września 2016 r., po wezwaniu z Urzędu Skarbowego, skierowanego do Wnioskodawczyni. W 2016 r. Wnioskodawczyni wezwana została do urzędu skarbowego, gdzie została poinformowana, że w 2015 r. w CEIDG została zmieniona forma opodatkowana z zasad ogólnych na podatek liniowy. Ta informacja została zgłoszona tylko w CEIDG, a nie pisemnie w Urzędzie Skarbowym.

Forma elektroniczna wniosku powoduje, że należy kolejno przejść przez wszystkie strony wniosku i to powoduje błędy związane z czynnikiem ludzkim, który w pewnych sytuacjach zawodzi i dochodzi do powstawania błędów. I to miało miejsce 16 stycznia 2015 r., kiedy to w Wnioskodawczyni dokonała zmiany we wpisie do CEIDG, dodając pełnomocnictwo dla biura rachunkowego w pozycji 30 wniosku.

Zmiany dokonano za pomocą certyfikatu kwalifikowanego do podpisywania dokumentów elektronicznych, a więc nie bezpośrednio w urzędzie miasta, gdzie można by od razu wykryć błąd.

W dniu 14 września 2016 r. w CEIGD na podstawie ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw, Wnioskodawczyni dokonała sprostowania nieprawidłowości we wpisie w poz. 18, zawierającej błędy niezgodności ze stanem faktycznym, wynikającym z rozliczenia podatku dochodowego za 2015 r. W dniu 15 września 2016 r., w formie pisemnej Wnioskodawczyni zawiadomiła o tym fakcie Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Następnie w dniu 16 września 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wezwał Wnioskodawczynię do złożenia wyjaśnień w sprawie sprostowania w poz. 18 wniosku CEIDG.

W dniu 29 września 2016 r. Wnioskodawczyni osobiście stawiła się w Urzędzie Skarbowym, gdzie złożyła wyjaśnienia w sprawie oraz złożyła oświadczenie, że wystąpi z wnioskiem wydanie indywidualnej interpretacji na podstawie art. 14b par.1 ustawy Ordynacja podatkowa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w powyższej sprawie mają zastosowanie przepisy art. 6 ust. 8 w zw. z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik zawiadomił Naczelnika Urzędu Skarbowego w formie pisemnej o rezygnacji z opodatkowania podatkiem liniowym na podstawie art. 9a ust. 4 w dniu 14 stycznia 2013r, a co za tym idzie czy sprostowanie błędu we wniosku o wpis do ewidencji CEIDG jest poprawne?

Zdaniem Wnioskodawcy, przytoczone przepisy nie mają zastosowania w tym przypadku, ponieważ podatnik zawiadomił w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z opodatkowania podatkiem liniowym w dniu 14 stycznia 2013 r. i tak się rozlicza.

Przepis art. 25 ust. 5 wymienia zgłoszenia, których przedsiębiorca może dokonać wraz ze złożeniem wniosku o wpis do CEIDG, tj. zgłoszenia do urzędu statystycznego, skarbowego i ZUS. Żądanie ich przyjęcia przez wniosek CEIDG stanowi jedynie fakultatywną formę w stosunku do obowiązujących na gruncie prawa podatkowego procedur składania bezpośrednio naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego oświadczeń, wniosków czy zawiadomień.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2013 r., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku..

W myśl art. 9a ust. 1 ustawy dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Podatnicy podejmujący działalność gospodarczą wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym mogą złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Stosownie do treści art. 9a ust. 2 ww. ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, oświadczenie może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a jeżeli podatnik nie złożył oświadczenia na podstawie tych przepisów - pisemne oświadczenie składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Według natomiast art. 9a ust. 4 ww. ustawy wybór sposobu opodatkowania dokonany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik, w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania lub złoży w tym terminie pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W tożsamym brzmieniu przepis ten obowiązywał również w 2015 r.

Z powyższych przepisów wynika, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze. Złożenie stosownego oświadczenia, w określonym w przepisach terminie jest natomiast warunkiem koniecznym dla możliwości skorzystania z opodatkowania w formie tzw. podatku liniowego.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w roku 2013 nakładały obowiązek zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o zmianie formy opodatkowania w terminie do 20 stycznia roku podatkowego. Z wykładni literalnej art. 9a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że do dokonania prawnie skutecznej zmiany formy opodatkowania w latach następnych prowadzonej działalności gospodarczej niezbędnym jest zawiadomienie w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z dotychczasowej formy opodatkowania - oczywiście w terminie przewidzianym w ww. ustawie tj. do 20 stycznia roku podatkowego.

Dopiero w stanie prawnym obowiązującym od dnia 19 maja 2016 r. - na skutek nowelizacji analizowanego art. 9a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dokonanej ustawą z dnia 25 września 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1893) ustawodawca przewidział zmianę formy opodatkowania w następnych latach prowadzenia działalności gospodarczej m.in. poprzez zmianę wpisu na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej tj. za pośrednictwem Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

Wnioskodawczyni w dniu 14 stycznia 2013 r. w urzędzie skarbowym złożyła stosowne oświadczenie o wyborze formy opodatkowania. Wskazała w nim, że rezygnuje z opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym, a od 1 stycznia 2013 r. dochody z działalności gospodarczej będą opodatkowane na zasadach ogólnych. Od dnia 1 stycznia 2015 r. Wnioskodawczyni rozpoczęła współpracę z biurem rachunkowym. W dniu 16 stycznia 2015 r. biuro uzupełniło wpis do CEiDG o swoje pełnomocnictwo do reprezentowania Wnioskodawczyni przed wszelkimi organami. Jednocześnie – jak Wnioskodawczyni dowiedziała się później – w CEIDG jako formę opodatkowania wskazano „podatek liniowy”.

Biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku opis stanu faktycznego oraz przepisy prawne w tym zakresie należy stwierdzić, że pisemne zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego o wyborze formy opodatkowania dochodów za 2013 r., tj. opodatkowania dochodów na zasadach ogólnych, należy uznać za dopełnienie stosownych obowiązków. Natomiast dokonana w dniu 16 stycznia 2015 r. za pośrednictwem wniosku CEIDG-1 omyłkowa zmiana sposobu opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej nie wypełnia przesłanki skutecznego zawiadomienia, o którym mowa w art. 9a ust. 4 ustawy.

Z literalnego brzmienia przepisu art. 9a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującego w roku 2015, a dotyczącego zmiany wybranej wcześniej formy opodatkowania wynikało, że dla prawnej skuteczności zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji ze sposobu opodatkowania wybranego na podstawie art. 9a ust. 2 ww. ustawy zastrzeżona została forma pisemna. Przy czym przepisy ustawy nie dopuszczały innej formy takiego zawiadomienia, która byłaby skuteczna prawnie.

Zmiana formy opodatkowania w następnych latach prowadzenia działalności gospodarczej poprzez zmianę wpisu na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej tj. za pośrednictwem Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) możliwa była dopiero od dnia 19 maja 2016 r.

Zatem uzyskane przez Wnioskodawczynię w 2015 r. dochody z działalności gospodarczej mogły być opodatkowane na zasadach ogólnych – według skali podatkowej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.