Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.698.2024.3.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-24
Teza: W związku z tym, że wywłaszczenie wskazanych
nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku na
podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy będą Państwo
zobowiązani do dokonania korekty podatku naliczonego,
odliczonego od wydatków związanych z nabyciem
nieruchomości, na podstawie art. 91 ust. 7 i ust. 7a w związku
z art. 91 ust. 2 i ust. 3 ustawy, gdyż w związku z
wywłaszczeniem części tej nieruchomości na rzecz Gminy,
nastąpi zmiana przeznaczenia tej Wywłaszczonej
nieruchomości i nie minął jeszcze 10; letni okres korekty licząc
od roku, w którym ww. nieruchomość została oddana do
użytkowania i wprowadzona do ewidencji środków trwałych.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku
wywłaszczenie
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 3
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta podatku w razie nastąpienia
zmiany w stopniu wykorzystywania nieruchomości do
celów działalności gospodarczej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami z 7 stycznia 2025 r. (wpływ 7
    stycznia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka jest spółką kapitałową prawa polskiego, mającą siedzibę na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w podatku dochodowym od
    osób prawnych, bez względu na miejsce ich osiągania, oraz jest podatnikiem VAT czynnym.
    Podstawową działalnością gospodarczą Wnioskodawcy jest wynajem i zarządzanie
    nieruchomościami własnymi, jak również prowadzenie procesów inwestycyjnych w tym
    obszarze. Wnioskodawca posiada nieruchomość zabudowaną halą handlową, w której
    dzierżawca Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą (handel hurtowy).
    W celu prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca w 2018 r. nabył
    nieruchomość komercyjną na którą składa się grunt, budynek i budowle. Przy czym
    nieruchomość gruntowa wraz z posadowionym na niej budynkiem oraz budowle stanowią
    dla Spółki środki trwałe, które są własnością Spółki. Nabycie nieruchomości gruntowej
    wraz z budynkiem oraz budowlami zostało opodatkowane podatkiem od towarów i usług
    w ramach jednej faktury VAT, Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego. Od dnia nabycia Spółka na nieruchomości
    świadczy usługi dzierżawy opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki
    podstawowej. Jednocześnie Spółka od dnia nabycia nie ponosiła żadnych wydatków na
    ulepszenie nieruchomości.
    25 maja 2023 r. została wydana decyzja Starosty A na realizację inwestycji drogowej wraz z
    budową kanalizacji deszczowej, kanału technologicznego, oświetlenia oraz przebudową
    sieci elektroenergetycznej w miejscowości B. Z uwagi na fakt, że wspominana inwestycja
    drogowa w części przebiega przez działki będącą we własności Spółki, które to działki
    znalazły się w liniach rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji drogowej, z mocy
    prawa wspominane działki (dalej: Wywłaszczone nieruchomości) stały się własnością
    Gminy B z 4 lipca 2023 r. (uprawomocnienie decyzji). Na wywłaszczonych działkach
    znajdują się również budowle w postaci między innymi ogrodzenia, chodników,
    krawężników, latarni, przewodów energetycznych, kanalizacji deszczowej, kanalizacji
    sanitarnej, przewodów wodociągowych oraz kratek ściekowych.
    5 września 2024 r. Spółka otrzymała zawiadomienie Starosty A o wszczęciu postępowania
    w sprawie ustalenia odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości. Do dnia złożenia
    niniejszego wniosku Spółka nie otrzymała decyzji w sprawie ustalenia wartości
    odszkodowania, oraz nie otrzymała środków pieniężnych z tytułu odszkodowania za
    wywłaszczone nieruchomości.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Postępowanie odszkodowawcze dotyczy nieruchomości położonej w Gminie B, obr. C,
    oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr 1/1 o pow. 0,0532 ha (która

    powstała z podziału działki ewidencyjnej nr 1) oraz nieruchomości położonej w Gminie B,
    obr. C, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr 2, 3 o pow. 0,0449 ha;
    0,0658 ha (które powstały z podziału działek ewidencyjnych nr 4, 5).
    Naniesienia położone na ww. działkach będące budowlami w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane to: ogrodzenia, chodniki, krawężniki,
    latarnie, przewody energetyczne, kanalizacja deszczowa, kanalizacja sanitarna, przewody
    wodociągowe oraz kratki ściekowe. Budowle te położone są na wszystkich
    wyszczególnionych działkach.
    Zgodnie z posiadaną przez Spółkę ewidencją na działce 2 położone są:
        ogrodzenia, chodniki, jezdnia, krawężniki, latarnia, przewody energetyczne,
        przewody wodociągowe, oraz budowla sieci wodociągowej zasuwa.
    Na działce 3 położone są:
        chodniki, jezdnia, krawężniki, latarnia, przewód energetyczny, kanalizacja
        deszczowa, kratka ściekowa.
    Na działce 1 położona jest budowla w postaci sieci kanalizacyjnej.
    Wszystkie naniesienia znajdowały się na działkach w momencie zakupu nieruchomości
    przez Spółkę. Wspominane naniesienia zostały wybudowane przed dniem zakupu tj. przed
    2018 r.
    Działki będące przedmiotem wywłaszczenia były zabudowane w momencie wywłaszczenia
    budowlami takimi jak chodniki, krawężniki, latarnie, przewody energetyczne, kanalizacja
    deszczowa, kanalizacja sanitarna, przewody wodociągowe oraz kratki ściekowe. Tym
    samym, w momencie wywłaszczenia działki te nie stanowiły działek gruntu
    niezabudowanego.
    Spółka w związku z nabyciem całej nieruchomości w 2018 roku dokonała obniżenia całej
    kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktury VAT z tytułu nabycia nieruchomości.
    Wszystkie budowle stanowiły własność Spółki do dnia wywłaszczenia i zostały nabyte
    przez Spółkę w 2018 r.
    Pytania (oznaczone we wniosku nr 3 i 4)
      1. Czy w opisanym stanie faktycznym odszkodowanie, które zostanie wypłacone na
        rzecz Spółki za część nieruchomości gruntowej wraz z posadowionymi budowlami,
        wydzielonej pod realizację drogi publicznej na podstawie przepisów Ustawy o
        szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg
        publicznych, które to odszkodowanie zostanie przyznane w drodze oddzielnej
        decyzji administracyjnej, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1
        pkt 10 ustawy o VAT?
      2. Czy Spółka za część nieruchomości gruntowej wraz z posadowionymi budowlami,
        wydzielonej pod realizację drogi publicznej na podstawie przepisów Ustawy o
        szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg
        publicznych, które to odszkodowanie przy założeniu korzystania ze zwolnienia z
        VAT, będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego w związku z
        nabyciem Wywłaszczonej nieruchomości w 2018 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Spółka stoi na stanowisku, iż pierwsze zasiedlenie budowli posadowionych na
    nieruchomości wywłaszczonej nastąpiło w momencie ich pierwszego oddania do

    użytkowania następującego bezpośrednio po wybudowaniu/ulepszeniu. Mając z kolei na
    uwadze, iż od tak rozumianego pierwszego zasiedlenia do momentu dostawy budowli w
    ramach wywłaszczenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata, jak również uwzględniając fakt,
    iż budowle posadowione na nieruchomości wywłaszczonej nie podlegały w tym okresie
    żadnym istotnym ulepszeniom, dostawy gruntu wraz z posadowionymi budowlami
    zdaniem Spółki, korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT.
    Ad 2.
    Spółka nabyła nieruchomości z zamiarem czerpania pożytków z tytułu dzierżawy i przez
    cały okres posiadania nieruchomości do dnia złożenia niniejszego wniosku świadczyła
    usługi opodatkowane podatkiem VAT, po czym w wyniku wywłaszczenia, a wiec zdarzenia
    niezależnego od woli Spółki nastąpi zmiana przeznaczenia wywłaszczonej części
    nieruchomości, to Spółka będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego
    z uwzględnieniem 10-letniego okresu, licząc od roku, w którym nieruchomość została
    oddana do użytkowania, na podstawie art. 91 ust. 7 i ust. 7a w związku z art. 91 ust. 2 i
    ust. 3 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Opodatkowanie odszkodowania podatkiem VAT.
    Uwagi ogólne:
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
    przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za
    odszkodowanie.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Przy czym, stosownie do ust. 2 przywołanego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Spółki, odpłatna dostawa przez Spółkę
    Nieruchomości w drodze wywłaszczenia stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu
    VAT, w ramach której Spółka działa jako podatnik VAT.
    Mając na względzie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub
    budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z
    podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Co do zasady, dostawa nieruchomości na gruncie ustawy o VAT podlega opodatkowaniu
    według stawki podstawowej. Niemniej, od zasady ogólnej przewidziano wyjątki, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz pkt 10 i 10a ustawy o VAT.
    Zgodnie z pierwszym ze wskazanych przepisów, zwalnia się od podatku VAT dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, przy czym, stosownie do art. 2
    pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w

    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnieniu z VAT podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    W tym zakresie należy wskazać, iż jako pierwsze zasiedlenie w myśl obecnego brzmienia
    art. 2 pkt 14 ustawy o VAT rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jednocześnie, do 1 września 2019 r. jako pierwsze zasiedlenie w myśl art. 2 pkt 14 ustawy
    o VAT rozumiano oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających
    opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich
    części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku VAT
    dostawę budynków/budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt
    10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu dostawy prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Zastosowanie zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT
    uwarunkowane jest przy tym łącznym spełnieniem warunków wymienionych w tym
    przepisie.
    W ocenie Spółki, dostawa Nieruchomości zabudowanej korzysta ze zwolnienia
    określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym na wywłaszczonych działkach znajdują się
    budowle w postaci między innymi ogrodzenia, chodników, krawężników, latarni,
    przewodów energetycznych, kanalizacji deszczowej, kanalizacji sanitarnej, przewodów
    wodociągowych oraz kratek ściekowych.
    Zdaniem Spółki, dla oceny czy przedmiotowe obiekty stanowią budowle, wobec braku
    zdefiniowania tego pojęcia w ustawie o VAT odnieść należy się do postanowień Prawa
    budowlanego.
    Stosownie do art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego przez budowlę należy rozumieć każdy
    obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
    liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno
    stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i
    urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne,

    hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia
    techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
    konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia
    terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
    technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
    wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
    maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
    składających się na całość użytkową.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki za budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa
    budowlanego należy uznać obiekty znajdujące się na Nieruchomości zabudowanej,
    szczegółowo wymienione w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku.
    Ponadto, w ocenie Spółki, w odniesieniu do nieruchomości wywłaszczonej nie zachodzą
    przesłanki negatywne określone w lit. a oraz lit. b art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Jak już
    bowiem wskazano w stanie faktycznym, Nieruchomość zabudowana przed
    wywłaszczeniem była użytkowana a w okresie dwóch lat poprzedzających jej dostawę nie
    miało miejsca ulepszenie posadowionych na nich budowli, na które wydatki stanowiłyby
    co najmniej 30% wartości początkowej (w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym).
    Tym samym, zdaniem Spółki uznać należy, iż dostawa Nieruchomości zabudowanej nie
    została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a dostawą budowli lub ich części upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
    W tym zakresie zwrócić uwagę należy na szeroką definicję pierwszego zasiedlenia, jaka
    obecnie przyjęta została w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT - aktualne brzmienie tego przepisu
    nie uzależnia zaistnienia pierwszego zasiedlenia od oddania do użytkowania w wykonaniu
    czynności opodatkowanej VAT - wystarczające jest, by nastąpiło oddanie do użytkowania
    pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
    budynków, budowli lub ich części.
    Tym samym Spółka stoi na stanowisku, iż jako pierwsze zasiedlenie - zarówno wobec
    aktualnego brzmienia art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, jak i jego wersji sprzed 1 września 2019
    r. - należy rozumieć nie tylko udostępnienie budynku, budowli lub jej części w
    wykonywaniu czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, ale także wszelkie inne formy
    używania danego obiektu po jego wytworzeniu.
    Spółka stoi zatem na stanowisku, iż pierwsze zasiedlenie budowli posadowionych na
    nieruchomości wywłaszczonej nastąpiło w momencie ich pierwszego oddania do
    użytkowania następującego bezpośrednio po wybudowaniu/ulepszeniu. Mając z kolei na
    uwadze, iż od tak rozumianego pierwszego zasiedlenia do momentu dostawy budowli w
    ramach wywłaszczenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata, jak również uwzględniając fakt,
    iż budowle posadowione na nieruchomości wywłaszczonej nie podlegały w tym okresie
    żadnym istotnym ulepszeniom, dostawy te zdaniem Spółki korzystają ze zwolnienia z VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Jednocześnie Spółka podkreśla, że powyższy pogląd znajduje poparcie w wydawanych w
    analogicznych do przedstawionego stanach faktycznych licznych interpretacjach
    indywidualnych DKIS, w tym m.in.:
        interpretacji indywidualnej z 14 maja 2018 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4012.142.2018.1.
        SS,
        interpretacji indywidualnej z 10 października 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-
        1.4012.617.2018.2.IK,
        interpretacji indywidualnej z 19 marca 2019 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.797.2018.3.
        MD.,

        interpretacji indywidualnej z 16 grudnia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        1.4012.806.2022.2.ŻR.
    Korekta podatku naliczonego.
    Wnioskodawca, jest zarejestrowany na potrzeby podatku od towarów i usług jako
    podatnik VAT czynny. Wnioskodawca, nabył nieruchomości w celu oddania ich w odpłatne
    użytkowanie w ramach umowy dzierżawy opodatkowanej podatkiem VAT według stawki
    podstawowej. Z uwagi na fakt, że Nieruchomość wywłaszczona zostanie zbyta zgodnie z
    zaprezentowanym własnym stanowiskiem Wnioskodawcy z wykorzystaniem zwolnienia z
    VAT, Spółka powzięła wątpliwości dotyczące korekty podatku naliczonego, który został
    odliczony z tytułu zakupu nieruchomości.
    Zagadnienie korekty związane jest z prawem do odliczenia podatku naliczonego, o którym
    mowa w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak wynika z tego przepisu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie przysługuje zatem w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich

    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.
    Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy:
    Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on
    obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z
    uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub
    10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku
    podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
    W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
    zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
    jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
    nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł,
    korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku
    nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w
    którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w
    zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
    użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
    wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
    których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się
    odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały
    oddane do użytkowania.
    Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy:
    Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
    pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje
    się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji
    podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    W świetle art. 91 ust. 4 ustawy:
    W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub
    usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14,
    uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności
    podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
    Jak wynika z art. 91 ust. 5 ustawy:
    W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w
    odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku
    opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
    Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy:
    W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty
        przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
        wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
        opodatkowaniu.
    Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:
    Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
    miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
    W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
    zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
    jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
    nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł,
    korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie
    pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa
    do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
    W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:
    W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez
    podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na
    zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7c ustawy:
    Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub
    usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do
    których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do
    czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust.
    7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym
    wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego,
    w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
    Według art. 91 ust. 7d ustawy:
    W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
    towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
    handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
    czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
    należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
    należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej
    zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
    okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Jak stanowi art. 91 ust. 8 ustawy:
    Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do
    wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
    przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania
    ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku
    późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu
    wykorzystania.

    Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z
    uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru
    lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty
    związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn.
    w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności
    (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu
    faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym
    rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo
    uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych
    czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od
    podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas
    jest obowiązany dokonać korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał
    prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również
    sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Odnosząc się do wątpliwości Spółki należy przede wszystkim wskazać, że w rozpatrywanej
    sprawie dojdzie do zmiany przeznaczenia Wywłaszczonej nieruchomości.
    Spółka nabyła nieruchomości z zamiarem czerpania pożytków z tytułu dzierżawy i przez
    cały okres posiadania nieruchomości do dnia złożenia niniejszego wniosku świadczyła
    usługi opodatkowane podatkiem VAT, po czym w wyniku wywłaszczenia, a wiec zdarzenia
    niezależnego od woli Spółki nastąpi zmiana przeznaczenia wywłaszczonej części
    nieruchomości, to Spółka będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego
    z uwzględnieniem 10-letniego okresu, licząc od roku, w którym nieruchomość została
    oddana do użytkowania, na podstawie art. 91 ust. 7 i ust. 7a w związku z art. 91 ust. 2 i
    ust. 3 ustawy o VAT.
    W przypadku Spółki zakładając, że Spółka otrzyma wynagrodzenie z tytułu wywłaszczenia
    w 2025 r., okres korekty będzie liczony jako okres od dnia nabycia tj. od roku 2018 do dnia
    otrzymania wynagrodzenia z tytułu wywłaszczenia w tym przypadku 2025 r., a więc Spółka
    będzie zobowiązana uwzględnić 8 lat w 10 letnim okresie korekty (w przypadku
    otrzymania odszkodowania w 2024 r. korekta będzie uwzględniała 7 lat w 10 letnim
    okresie). Dodatkowo, z uwagi na fakt że Spółka nabyła nieruchomość gruntową
    zabudowaną budynkiem i budowlami a wywłaszczona nieruchomość stanowi nieznaczną
    część całej nieruchomości, to zdaniem Spółki korekta podatku naliczonego dotycząca
    Wywłaszczonej nieruchomości winna być wyliczona w oparciu o najbardziej adekwatne
    klucze podziału. Mianowicie w przypadku gruntu klucz podziału uwzględniający
    powierzchnię wywłaszczonego gruntu w całej powierzchni nabytej w 2018 r.
    nieruchomości, natomiast w przypadku budowli uwzględniając wartość poszczególnych
    budowli na dzień nabycia w wartości wszystkich nabytych w 2018 r. budowli. Tym samym,
    korekta podatku naliczonego będzie dotyczyć tylko tej części gruntu i budowli
    podlegających wywłaszczeniu. Na pozostałej część nieruchomości nabytej w 2018 roku,
    Spółka w dalszym ciągu będzie świadczyła usługi opodatkowane podatkiem VAT według
    stawki podstawowej 23%, i do części nieruchomości wykorzystywanej w dalszym ciągu do
    świadczenia usług opodatkowanych VAT, Spółka nie będzie zobowiązana do dokonania
    korekty podatku naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
      przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie.
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,
    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Z przywołanego powyżej przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że przeniesienie z
    nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub
    przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (nieruchomości) w zamian za
    odszkodowanie jest objęte podatkiem od towarów i usług (a więc także wówczas, gdy nie
    jest ono następstwem decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy publicznej
    lub z mocy samego prawa).
    W takiej sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów w zamian za
    odszkodowanie, natomiast odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie
    własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną – objętą
    opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub
    podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa
    własności towarów (w tym nieruchomości) w zamian za odszkodowanie – na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy przy tym zaznaczyć, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega
    samo odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności
    nieruchomości w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.
    Wynagrodzenie musi mieć zatem konkretny wymiar, a więc być konkretną wielkością
    wyrażalną w pieniądzu. Dostawę można uznać za dokonaną odpłatnie, dopiero gdy
    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru.
    Oznacza to, że przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów nabiera odpłatnego
    charakteru dopiero w momencie przyznania odszkodowania i ustalenia jego wysokości.
    Zgodnie z art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.
    W myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Zasadne jest również wskazanie, że na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia
    2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg
    publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311):
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg
      powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Przepis art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych wskazuje, że:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zatwierdza się podział
      nieruchomości.
    Jak stanowi art. 12 ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę do
      dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości.
    Według regulacji art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
        dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych,
      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.
    Analiza przywołanych regulacji prowadzi do wniosku, że w przypadku realizacji inwestycji
    drogowych w trybie przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji
    drogowej zastępuje decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, o której mowa w art.
    4 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    W myśl art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Na mocy art. 12 ust. 4f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:

      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Według art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje
      ustalenie wysokości odszkodowania.
    Z powołanych przepisów wynika, że istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub
    ograniczenie m.in. prawa do nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem
    wypłaconym na rzecz osoby (podmiotu) wywłaszczanego, co poprzedza wydanie aktu
    prawnego w randze decyzji. Nieruchomość objęta taką procedurą staje się z mocy prawa
    własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Decyzję ustalającą
    wysokość odszkodowania wydaje organ administracji publicznej, który np. wydał decyzję o
    zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Z tak określonych zapisów ustawowych
    wynika, że podmiotem podejmującym cały katalog czynności prawnych jest organ
    administracji. Nie wymaga się tu współdziałania, czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze
    strony podmiotu wywłaszczanego.
    Jeśli zatem wywłaszczenie lub przymusowa sprzedaż następuje za wynagrodzeniem, to
    wówczas stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odszkodowanie w tym przypadku pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności
    towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną.
    W takiej sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów w zamian za
    odszkodowanie, natomiast odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie
    własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną – objętą
    opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub
    podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa
    własności towarów
    (w tym np. nieruchomości) w zamian za odszkodowanie – na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podatnikiem VAT czynnym. Państwa podstawową
    działalnością gospodarczą jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi, jak
    również prowadzenie procesów inwestycyjnych w tym obszarze. Posiadają Państwo
    nieruchomość zabudowaną halą handlową, w której Państwa dzierżawca prowadzi
    działalność gospodarczą (handel hurtowy).
    W celu prowadzenia działalności gospodarczej nabyli Państwo w 2018 r. nieruchomość
    komercyjną na którą składa się grunt, budynek i budowle. Przy czym nieruchomość
    gruntowa wraz z posadowionym na niej budynkiem oraz budowle stanowią dla Państwa
    środki trwałe, które są Państwa własnością. Nabycie nieruchomości gruntowej wraz z
    budynkiem oraz budowlami zostało opodatkowane podatkiem od towarów i usług w
    ramach jednej faktury VAT i przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego. Od dnia nabycia na nieruchomości świadczą
    Państwo usługi dzierżawy opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki
    podstawowej. Jednocześnie od dnia nabycia nie ponosili Państwo żadnych wydatków na
    ulepszenie nieruchomości.
    25 maja 2023 r. została wydana decyzja Starosty A na realizację inwestycji drogowej wraz z
    budową kanalizacji deszczowej, kanału technologicznego, oświetlenia oraz przebudową
    sieci elektroenergetycznej w miejscowości B. Z uwagi na fakt, że wspominana inwestycja
    drogowa w części przebiega przez działki będące Państwa własnością, które znalazły się w
    liniach rozgraniczających teren przedmiotowej inwestycji drogowej, z mocy prawa
    wspominane działki stały się własnością Gminy B z 4 lipca 2023 r. (uprawomocnienie
    decyzji). Na wywłaszczonych działkach znajdują się również budowle w postaci między
    innymi ogrodzenia, chodników, krawężników, latarni, przewodów energetycznych,
    kanalizacji deszczowej, kanalizacji sanitarnej, przewodów wodociągowych oraz kratek
    ściekowych.
    5 września 2024 r. Spółka otrzymała zawiadomienie Starosty A o wszczęciu postępowania
    w sprawie ustalenia odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości. Do dnia złożenia
    niniejszego wniosku nie otrzymali Państwo decyzji w sprawie ustalenia wartości
    odszkodowania, oraz nie otrzymali środków pieniężnych z tytułu odszkodowania za
    wywłaszczone nieruchomości.
    Postępowanie odszkodowawcze dotyczy nieruchomości położonej w Gminie B,
    stanowiącej działki ewidencyjne nr 1/1, nr 2 i nr 3.
    Naniesienia położone na ww. działkach będące budowlami w rozumieniu przepisów
    ustawy Prawo budowlane to: ogrodzenia, chodniki, krawężniki, latarnie, przewody
    energetyczne, kanalizacja deszczowa, kanalizacja sanitarna, przewody wodociągowe oraz
    kratki ściekowe. Budowle te położone są na wszystkich wyszczególnionych działkach.
    Zgodnie z posiadaną przez Państwa ewidencją na działce 2 położone są: ogrodzenia,
    chodniki, jezdnia, krawężniki, latarnia, przewody energetyczne, przewody wodociągowe,
    oraz budowla sieci wodociągowej zasuwa. Na działce 3 położone są: chodniki, jezdnia,

    krawężniki, latarnia, przewód energetyczny, kanalizacja deszczowa, kratka ściekowa. Na
    działce 1 położona jest budowla w postaci sieci kanalizacyjnej.
    Wszystkie naniesienia znajdowały się na działkach w momencie zakupu przez Państwa
    nieruchomości. Naniesienia zostały wybudowane przed dniem zakupu tj. przed 2018 r.
    Działki będące przedmiotem wywłaszczenia były zabudowane w momencie wywłaszczenia
    budowlami.
    W związku z nabyciem całej nieruchomości w 2018 roku dokonali Państwo obniżenia całej
    kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktury VAT z tytułu nabycia nieruchomości.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą określenia, czy przeniesienie
    własności nieruchomości zabudowanych (tj. działek nr 1/1, nr 2 i nr 3) w zamian za
    odszkodowanie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy.
    W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że przeniesienie prawa
    własności Wywłaszczonej nieruchomości w zamian za odszkodowanie na rzecz Gminy B,
    stanowi/stanowić będzie odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1
    ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy,
    a Państwo dla tej czynności będą działać w charakterze podatnika, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy. W tym przypadku, odszkodowanie pełnić będzie funkcję wynagrodzenia
    za przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku
    VAT dla dostawy budynków/budowli spełniających określone w tych przepisach warunki.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od
    tego momentu.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:

      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich
    części oddano je do użytkowania pierwszemu nabywcy, oddano je w najem, jak i w
    przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej
    działalności gospodarczej podatnika, bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z
    budynku/budowli lub ich części.
    Ponadto, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do
    dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce
    pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie
    jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa
    jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Jednocześnie wskazać należy, że w przypadku budynków/budowli niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Natomiast jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy dla dostawy działek zabudowanych, należy
    przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w
    oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą
    być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli i ich części prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz
    z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków,
    budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli
    dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze
    zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione.
    Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budowli” oraz „urządzeń budowlanych”. W tym zakresie należy odnieść
    się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    725 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Prawo budowlane”.
    W myśl art. 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt
        małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
        obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
        budowlanych;
      3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem
        lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,

        estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe,
        wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
        reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne,
        zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,
        oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
        konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci
        uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części
        budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
        jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych
        urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod
        względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    W świetle art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym – należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,
      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
      kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane
      w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już
      istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego
      części ani urządzenia budowlanego.
    Z okoliczności sprawy wynika, że postępowanie odszkodowawcze dotyczy nieruchomości
    położonej w Gminie B, stanowiącej działki ewidencyjne nr 1/1, nr 2 i nr 3. Naniesienia
    położone na ww. działkach będące budowlami w rozumieniu przepisów ustawy Prawo
    budowlane to: ogrodzenia, chodniki, krawężniki, latarnie, przewody energetyczne,
    kanalizacja deszczowa, kanalizacja sanitarna, przewody wodociągowe oraz kratki
    ściekowe. Budowle te położone są na wszystkich wyszczególnionych działkach. Zgodnie z
    posiadaną przez Państwa ewidencją na działce 2 położone są: ogrodzenia, chodniki,
    jezdnia, krawężniki, latarnia, przewody energetyczne, przewody wodociągowe, oraz
    budowla sieci wodociągowej zasuwa. Na działce 3 położone są: chodniki, jezdnia,
    krawężniki, latarnia, przewód energetyczny, kanalizacja deszczowa, kratka ściekowa. Na
    działce 1 położona jest budowla w postaci sieci kanalizacyjnej. Wszystkie naniesienia
    znajdowały się na działkach w momencie zakupu przez Państwa nieruchomości.
    Wspominane naniesienia zostały wybudowane przed dniem zakupu tj. przed 2018 r.
    Działki będące przedmiotem wywłaszczenia były zabudowane w momencie wywłaszczenia
    budowlami. W związku z nabyciem całej nieruchomości w 2018 roku dokonali Państwo
    obniżenia całej kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktury VAT z tytułu nabycia
    nieruchomości.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że transakcja dostawy budowli, tj. ogrodzenia,
    chodników, krawężników, latarni, przewodów energetycznych, kanalizacji deszczowej,
    kanalizacji sanitarnej, przewodów wodociągowych oraz kratek ściekowych posadowionych
    na działkach nr 1/1, nr 2 i nr 3 nie została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, a
    od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu ich dostawy w drodze wywłaszczenia
    upłynął okres znacznie dłuższy niż 2 lata. Ponadto – jak wynika z okoliczności sprawy – w
    okresie dwóch lat poprzedzających dostawę Nieruchomości nie miały miejsca ulepszenia
    posadowionych na nich budowli, na które wydatki stanowiłyby co najmniej 30% wartości
    początkowej, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Tym samym, w
    odniesieniu do dostawy ww. budowli spełnione zostały przesłanki do zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług, określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jednocześnie zaznaczyć należy, że skoro ww. dostawa budowli znajdujących się na
    działkach nr 1/1, nr 2 i nr 3, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust.
    1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

    Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W związku z
    powyższym – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu, z którym znajdują się
    ww. budowle, również jest zwolniona od podatku. A zatem dostawa gruntu tj. działek nr 1
    /1, nr 2 i nr 3, na których znajdują się ww. budowle (ogrodzenia, chodniki, krawężniki,
    latarnie, przewody energetyczne, kanalizacja deszczowa, kanalizacja sanitarna, przewody
    wodociągowe oraz kratki ściekowe) również korzysta ze zwolnienia od podatku VAT
    stosowanie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    W związku z tym, że planowana dostawa budowli korzysta ze zwolnienia od podatku VAT
    zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. dostawy – wynikająca z
    przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
    Należy również wskazać, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić
    należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Nadmienić zatem należy, że z uwagi na fakt, że ww. dostawa budowli korzysta ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to
    będą Państwo mogli wspólnie z Nabywcą zrezygnować z tego zwolnienia i – po
    skutecznym spełnieniu warunków określonych w wyżej powołanych przepisach art. 43 ust.
    10 i art. 43 ust. 11 ustawy – będą Państwo mogli skorzystać z opcji opodatkowania
    dostawy ww. budowli według właściwej dla tej czynności stawki podatku VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 (oznaczone nr 3 we wniosku) jest prawidłowe.
    Mają Państwo również wątpliwości, czy w odniesieniu do części nieruchomości gruntowej
    wraz z posadowionymi budowlami, wydzielonej pod realizację drogi publicznej, będą
    Państwo zobowiązani do dokonania korekty podatku naliczonego w związku z nabyciem
    tej nieruchomości.

    Zagadnienie korekty związane jest z prawem do odliczenia podatku naliczonego, o którym
    mowa w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z kolei w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Ustawa ustanawia zasadę tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”, która
    wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie
    wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli
    dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po
    spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie
    dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów
    wykonawczych. Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu
    towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez
    podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego
    wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Tym samym, podatnik dokonując
    zakupu towarów czy usług dokonuje ich natychmiastowej alokacji do czynności dających
    prawo do odliczenia lub niedających takiego prawa.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Na podstawie art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
      o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
      rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego
      – nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.
    W myśl art. 91 ust. 1 ustawy:

      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W świetle art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Jak stanowi art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W myśl art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
        niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7 ustawy:

      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Zgodnie natomiast z art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania
    ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku
    późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu
    wykorzystania.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia
    niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym
    rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter
    planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny
    związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia
    albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych
    czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od
    podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas
    konieczne jest dokonanie korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał
    prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również
    w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa,
    a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy, wprowadza szczególny przypadek dokonywania
    korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat
    w przypadku nieruchomości – zbywa dany środek trwały.
    W takich sytuacjach – np. zbycia właśnie środków trwałych – przyjmuje się fikcję prawną,
    że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności
    zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Korekty za wszystkie pozostałe okresy dokonuje
    się w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym dokonano sprzedaży.
    Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że
    przez cały pozostały do korekty okres ten środek trwały służy w całości transakcjom
    dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona od podatku lub nie
    podlegała opodatkowaniu, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy
    czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

    Przechodząc do Państwa wątpliwości należy przeanalizować, czy w sprawie dojdzie do
    zmiany przeznaczenia w związku z wywłaszczeniem części nieruchomości od zakupu
    której dokonali Państwo odliczenia podatku VAT.
    Z okoliczności sprawy wynika, że nieruchomość gruntowa wraz z posadowionymi na niej
    budowlami stanowią dla Państwa środki trwałe, które są Państwa własnością. Nabycie
    nieruchomości było opodatkowane podatkiem od towarów i usług w ramach jednej
    faktury VAT i przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego. Wszystkie naniesienia znajdowały się na działkach w
    momencie zakupu przez Państwa nieruchomości. W związku z nabyciem całej
    nieruchomości w 2018 roku dokonali Państwo obniżenia całej kwoty podatku naliczonego
    wynikającej z faktury VAT z tytułu nabycia nieruchomości. Ponadto jak ustalono powyżej,
    zarówno dostawa budowli jak i dostawa gruntu tj. działek nr 1/1 (działka powstała z działki
    nr 1), nr 2 i nr 3, na których znajdują się ww. budowle (ogrodzenia, chodniki, krawężniki,
    latarnie, przewody energetyczne, kanalizacja deszczowa, kanalizacja sanitarna, przewody
    wodociągowe oraz kratki ściekowe) korzysta ze zwolniona z podatku VAT stosowanie do
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić,
    że będą Państwo zobowiązani do dokonania korekty podatku naliczonego od wydatków
    związanych z nabyciem opisanej nieruchomości, gdyż nie minął jeszcze 10-letni okres
    korekty licząc od roku, w którym ww. nieruchomość została oddana do użytkowania
    (zakupiona przez Państwa) i wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Korekty
    podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia Wywłaszczonej nieruchomości
    dla celów podatku VAT, należy dokonać z uwzględnieniem daty nabycia i wprowadzenia
    do ewidencji środków trwałych tej nieruchomości czyli od roku 2018 za pozostały
    przysługujący Państwu okres korekty. Do zmiany przeznaczenia Wywłaszczonej
    nieruchomości dojdzie w momencie jej wywłaszczenia – wtedy Wywłaszczona
    nieruchomość zmieniała przeznaczenie z wykorzystywanej do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT na zwolnioną od podatku (dostawa wywłaszczonej nieruchomości podlega
    zwolnieniu od podatku VAT).
    Podsumowując, w związku z tym, że wywłaszczenie wskazanych nieruchomości korzysta
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy będą Państwo
    zobowiązani do dokonania korekty podatku naliczonego, odliczonego od wydatków
    związanych z nabyciem nieruchomości, na podstawie art. 91 ust. 7 i ust. 7a w związku z
    art. 91 ust. 2 i ust. 3 ustawy, gdyż w związku z wywłaszczeniem części tej nieruchomości na
    rzecz Gminy, nastąpi zmiana przeznaczenia tej Wywłaszczonej nieruchomości i nie minął
    jeszcze 10-letni okres korekty licząc od roku, w którym ww. nieruchomość została oddana
    do użytkowania i wprowadzona do ewidencji środków trwałych.
    Natomiast w przypadku skutecznej rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o którym mowa
    w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dostawy Wywłaszczonej nieruchomości, przy spełnieniu
    warunków określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy, dostawa ta będzie czynnością
    opodatkowaną podatkiem VAT. W takim przypadku nie dojdzie do zmiany przeznaczenia
    ww. nieruchomości i tym samym, nie będą Państwo zobowiązani do dokonania korekty
    podatku naliczonego.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 (oznaczone nr 4 we wniosku) jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia; oraz

        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr
    3 i nr 4 dotyczącego podatku od towarów i usług. W zakresie pytań nr 1 i nr 2 dotyczącego
    podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    W niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi tylko w zakresie zadanych przez Państwa
    pytań. Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego.
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i opisem
    zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.