Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-2.4511.388.2016.2.JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2017-02-21
Teza: Podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.
Słowa kluczowe: nieruchomości-zbycie nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 grudnia 2016 r. (data wpływu 16 grudnia 2016 r.) uzupełnionym w dniu 31 stycznia 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. nr 3063-ILPB1-2.4511.388.2016.1.JK wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie wysłane w dniu 25 stycznia 2017 r. zostało skutecznie doręczone w dniu 27 stycznia 2017 r. Natomiast w dniu 31 stycznia 2017 r. (data nadania 30 stycznia 2017 r.) wpłynęło pismo stanowiące uzupełnienie wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wraz z siostrą odziedziczył w styczniu 2014 r. mieszkanie, które następnie zostało sprzedane w lutym 2015 r. za sumę 250 tys. zł.

Wnioskodawca znaczną część z tych odziedziczonych pieniędzy przeznaczył na zakup kawalerki.

Mieszkanie zostało kupione wspólnie przez 2 rodziny: A oraz B (synowa z synem), każda z wymienionych rodzin pozostająca w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej.

Udział we własności ww. mieszkania jest równy dla dwóch wymienionych stron, czyli wynosi po 50%‚ co zapisane jest w akcie notarialnym.

Mieszkanie zostało kupione za 209 tys. Wnioskodawca zainwestował ze spadku sumę 69.000 zł (suma potwierdzona przelewem na konto sprzedających, z przeznaczeniem na spłatę kredytu hipotecznego) oraz 10 tys. wpłacone przy umowie przedwstępnej, brakująca kwota (25.500 zł) pochodziła z kredytu hipotecznego, który Wnioskodawca i Jego żona zaciągnęli razem z synem i synową w miesiącu maju 2016 r. wysokości l30.000zł (Wnioskodawca wraz z żoną musieli uczestniczyć w tym przedsięwzięciu i w takiej formie, gdyż syn i synowa pracują za granicą i bank nie mógł im przyznać oddzielnego kredytu hipotecznego).

Ponadto wcześniej, w kwietniu 2015 r., z kwoty uzyskanej ze sprzedaży odziedziczonego mieszkania Wnioskodawca spłacił całkowicie resztę kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2008 r. wspólnie z żoną w Banku na zakup lokalu, w którym obecnie mieszkają - w wysokości 12.363 zł.

Również z ww. sumy pieniędzy ze sprzedaży mieszkania opłacone zostały: usługi bankowe przy zawieraniu kredytu (2.600 zł - prowizja za udzielenie kredytu w wys. 2%), usługi notarialne: pełnomocnictwo dla żony (250 zł, Wnioskodawca jest osobą niechodzącą z I stopniem niepełnosprawności), wypis aktu notarialnego zakupu mieszkania (5.767,44 zł), wycena mieszkania przez rzeczoznawcę Banku (400 zł), honorarium dla pośrednika w zakupie mieszkania z biura nieruchomości (4.180 zł), ubezpieczenie mieszkania przez poprzez Bank (167,20 zł), zakup materiałów do remontu mieszkania (400 zł), remont mieszkania (3.000 zł bez rachunku, wykonany przez zaprzyjaźnionego emeryta).

Wnioskodawca rozumie, że pozostałe wydatki wspólne z synową i synem związane z nabyciem nieruchomości należy podzielić przez 2 (czyli zostaną umniejszone o 50% i taką kwotę należałoby odjąć od kwoty podlegającej opodatkowaniu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca może skorzystać z możliwości zwolnienia przychodu z podatku dochodowego od osób fizycznych w 100% odliczenia poniesionych kosztów z uwagi na fakt, że zainwestowane pieniądze pochodzące ze sprzedaży darowanego mieszkania zostały przeznaczone w dużej części na własne cele mieszkaniowe?
2.  Jeżeli jednak podatek w określonej przez US wysokości należy uiścić to od jakiej sumy?
3.  Kto jest zobowiązany do zapłaty i w jakiej wysokości?
4.  Jaki jest dopuszczalny termin zapłaty podatku?
5.  Jakie dokumenty należy dostarczyć do US chcąc uiścić podatek?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z zaistniałą sytuacją podatek jaki należałoby uiścić to suma powstała po odjęciu od 125 tys. zł wszystkich kosztów związanych ze spłatą kredytu hipotecznego z 2008 r., zakupem nowego lokalu mieszkalnego oraz kosztów z tym związanych, w tym również wliczając spłatę kredytu hipotecznego w wysokości 23 tys. zł.

Spadek po siostrze w postaci mieszkania stanowił dla Wnioskodawcy majątek osobisty. Sprzedaż ww. mieszkania to dochód z majątku osobistego, czyli z ekonomicznego punktu widzenia służy do zaspokojenia potrzeb rodziny. Do majątku wspólnego zgodnie z art. 31 § 2 KRO należą dochody z majątku wspólnego, jak również majątku osobistego jednego z małżonków.

Kupione w 50% mieszkanie jest zabezpieczeniem finansowym na przyszłość, tak ważnym w przypadku Wnioskodawcy, kiedy jest całkowicie zależny od żony. Zainteresowany porusza się wyłącznie na wózku, nie jest w stanie podnieść się o własnych siłach. Gdyby Zainteresowany został sam to nie byłoby możliwe utrzymać się ze skromnej emerytury, nie mówiąc o wydatkach związanych z ratowaniem resztek zdrowia. Poza tym z konieczności, a nie z wyboru Zainteresowany z żoną stali się współkredytobiorcami z synem i synową. Żaden bank nie zdecydował się na przyznanie im kredytu jako osobom pracującym zagranicą. Wnioskodawca sam ma za małą emeryturę by otrzymał kredyt w wysokości 130 tys. zł, dlatego żona również stała się kredytobiorcą. Wnioskodawca z łatwością otrzymałby kredyt w wysokości brakujących 23 tys. zł, sprawa byłaby dużo prostsza. Ponadto w tej sytuacji jak najbardziej ma zastosowanie ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), mówiąca, iż wolne od podatku PIT są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych jeżeli uzyskane przychody z tego tytułu przeznaczone są na własne cele mieszkaniowe.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, iż w pytaniu nr 2, nie chodzi o wyliczenie podatku, lecz o wskazanie, które składniki wydatków wymienionych kwalifikują się do odpisu i w jakim procencie. W przekonaniu Zainteresowanego wszystkie wydatki kwalifikują się do odpisu, gdyż przeznaczone były (i są) na cele mieszkaniowe, w tym także kredyt w wysokości 25.500 PLN oraz wydatki związane z remontem (50%). Udział Wnioskodawcy i żony we współwłasności wynosi 50% (bez podziału na osoby) i tak też należy liczyć podatek.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że w pytaniu nr 3 chodziło o podział udziału we własności nabytego lokalu między nim, a żoną. W akcie notarialnym zostało zapisane: 50% udziału we własności łącznie dla Zainteresowanego i żony, pozostają bowiem w majątkowej wspólności małżeńskiej – kodeks rodzinny … - dział III, art. 31 § 2: „do majątku wspólnego należą w szczególności dochody z majątku wspólnego jak również majątku osobistego każdego z małżonków”. Ponieważ na zakup małżonkowie musieli posiłkować się kredytem hipotecznym, który będzie spłacany z majątku wspólnego, także wszelkie opłaty za mieszkanie, remonty, naprawy będą pochodziły z majątku wspólnego. Podobna sytuacja jest w przypadku spłaty reszty kredytu za lokal przy ul. L, który w 87% został spłacony z majątku wspólnego, końcówka w wysokości 12.363 PLN z funduszu pochodzącego ze sprzedaży mieszkania po siostrze. Dochód z majątku osobistego z punktu widzenia ekonomicznego został spożytkowany na zabezpieczenie finansowe rodziny. Nie są to jakieś ogromne sumy, ale Państwo nie musi dokładać pieniędzy z pomocy społecznej na wydatki (wysokie) związane z chorobą Wnioskodawcy i trwałym kalectwem (I grupa niepełnosprawności). Te dwie sprawy wg Wnioskodawcy kwalifikują się do zaliczenia jako majątkowa wspólność ustawowa przy rozliczeniu z urzędem skarbowym.

Odnośnie pytania 4, Wnioskodawca brał pod uwagę termin 2 lat od momentu sprzedaży mieszkania po siostrze, czyli miesiąc luty 2017. Jednakże okres rozliczeniowy kończy się ostatniego kwietnia, to Zainteresowany sądzi, że do tego czasu należy zamknąć sprawę zapłaty podatku.

W odniesieniu do pytania nr 5, Wnioskodawca sądzi, że do US należy dostarczyć PIT 37 z załącznikami PIT-O, PIT-D. Wszystkie wydatki są udokumentowane: akty notarialne, pełnomocnictwo, koszty bankowe, wyciągi z konta, umowy, rachunki (z wyjątkiem remontu). W każdej chwili mogą być dostarczone do US w celu weryfikacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wraz z siostrą odziedziczył w styczniu 2014 r. mieszkanie, które następnie zostało sprzedane w lutym 2015 r.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, iż przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

*   dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
*   dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do ust. 2 artykułu 30e ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy tym, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że co do zasady dochód osiągnięty przez Zainteresowanego z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego dokonanego w lutym 2015 r. podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach wynikających z art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże od powyższej zasady w art. 21 ust. 1 pkt 131 cyt. ustawy ustawodawca ustanowił pod pewnymi warunkami wyjątek. Zgodnie bowiem z tym przepisem, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia opisanego lokalu mieszkalnego, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x (W/P)

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód ze sprzedaży.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 cytowanej ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)\- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Na podstawie art. 21 ust. 26 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o którym mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Tut. Organ pragnie podkreślić, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z istoty rozwiązania zawartego w cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z omawianego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości (udziału w nieruchomości) i określonych praw majątkowych – począwszy od daty sprzedaży nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana – na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy cele mieszkaniowe. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia ma charakter wyczerpujący (enumeratywny).

Wnioskodawca powziął między innymi wątpliwość, czy pieniądze uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego może przeznaczyć na zakup mieszkania razem z żoną, synem i synową oraz na spłatę kredytu zaciągniętego w 2008 r. wraz z małżonką na zakup lokalu, w którym obecnie mieszkają.

Aby uzyskać odpowiedź na zadane przez Wnioskodawcę pytanie należy odnieść się do regulacji ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej, zawartej w przepisach Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 2082, z późn. zm.) - z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością - art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Stosownie natomiast do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego - oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Jak wynika z art. 33 pkt 2 Kodeksu - do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.

W świetle powyższego przepisu w sytuacji, gdy przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego majątek odrębny Wnioskodawcy, zostanie wydatkowany na zakup mieszkania wspólnie z żoną oraz spłatę kredytu zaciągniętego wspólnie przez małżonków na zakup lokalu objętego współwłasnością małżeńską, to przychód ten może w całości korzystać ze zwolnienia na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro więc lokal mieszkalny, który został sprzedany, stanowił majątek odrębny Wnioskodawcy, a uzyskany ze sprzedaży tego udziału przychód Wnioskodawca przeznaczył na zakup wraz z żoną 50% udziału w lokalu mieszkalnym - to w tej sytuacji nie ma przeszkód prawnych, aby przychód ten korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodać przy tym należy, że cel mieszkaniowy, o którym mowa powyżej zostanie spełniony w odniesieniu do całej kwoty wydatkowanej na ww. cele, bowiem w tym przypadku bez znaczenia pozostaje fakt, że środki pochodzące ze sprzedaży majątku odrębnego Wnioskodawcy zostaną wydatkowane na spłatę kredytu zaciągniętego przez Wnioskodawcę wspólnie z małżonką, jeśli czynność ta miała miejsce w momencie trwania związku małżeńskiego i istnienia pomiędzy małżonkami ustawowej wspólności majątkowej.

W tym miejscu stwierdzić należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia określonego w przywołanym wcześniej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jest przeznaczenie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy począwszy od dnia odpłatnego zbycia nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy wyraźnie wynika, że wydatkiem poniesionym na cel mieszkaniowy może być spłata kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia na cel określony w pkt 1. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe czyli na spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu - muszą pochodzić ze sprzedaży lokalu mieszkalnego. Istotne jest również, aby mieszkanie zostało zakupione przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży oraz aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży i aby kredyt ten również zaciągnięty był przez ww. osobę.

Oba te warunki zostały przez Wnioskodawcę spełnione, gdyż Wnioskodawca przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu w 2015 r. stanowiącego jego majątek odrębny przeznaczył na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup mieszkania w 2008 r.

W konsekwencji powyższego środki wydatkowane na spłatę omawianego kredytu korzystają z dobrodziejstwa zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto z sumy pieniędzy ze sprzedaży mieszkania opłacone zostały: usługi bankowe przy zawieraniu kredytu (2.600 zł - prowizja za udzielenie kredytu w wys. 2%), usługi notarialne: pełnomocnictwo dla żony (250 zł, Wnioskodawca jest osobą niechodzącą z I stopniem niepełnosprawności), wypis aktu notarialnego zakupu mieszkania (5.767,44 zł), wycena mieszkania przez rzeczoznawcę Banku (400 zł), honorarium dla pośrednika w zakupie mieszkania z biura nieruchomości (4.180 zł), ubezpieczenie mieszkania przez poprzez Bank (167,20 zł), zakup materiałów do remontu mieszkania (400 zł), remont mieszkania (3.000 zł bez rachunku, wykonany przez zaprzyjaźnionego emeryta). Wyżej wydatki Wnioskodawca również proponuje odpisać od przychodu uzyskanego ze sprzedaży ww. mieszkania.

Z wykładni językowej przywołanego przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że powyższym zwolnieniem objęta jest nie tylko cena zakupu, lecz także inne wydatki związane z nabyciem lokalu mieszkalnego. Można do nich zaliczyć podatek od zakupu tego mieszkania, koszty notarialne (zarówno umowy sprzedaży właściwej, jak i przedwstępnej) i opłata związana z dokonaniem wpisu do księgi wieczystej. Przepis wyraźnie mówi o wydatkach poniesionych „na nabycie” m.in. budynku mieszkalnego; nie ogranicza zatem ww. zwolnienia tylko do ceny zakupu budynku mieszkalnego. Oznacza to, że powyższe wydatki mogą stanowić wydatki na cele mieszkaniowe, na tych samych zasadach jak cena nabycia lokalu mieszkalnego, jednakże pod warunkiem, że Wnioskodawca poniesie je najwcześniej, w dniu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.

A zatem zaliczeniu na poczet zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegać mogą usługi notarialne związane z zakupem lokalu, tj. pełnomocnictwo dla żony, wypis aktu notarialnego zakupu mieszkania (5.767,44 zł) oraz zakup materiałów do remontu mieszkania na który to zakup Wnioskodawca posiada stosowne dokumenty. Jednocześnie zauważyć należy, że wszelkie koszty okołokredytowe np. prowizja z tytułu udzielonego kredytu, czy też różnego rodzaju ubezpieczenia związane z zawarciem umowy nie są wydatkami na cel mieszkaniowy w rozumieniu art. 21 ust. ustawy. Ponadto wydatkami takimi nie są koszty wyceny mieszkania przez rzeczoznawcę Banku, honorarium dla pośrednika w zakupie mieszkania z biura nieruchomości. Zwolnieniu podlegać nie będzie również kwota wydatkowana na remont mieszkania, której to kwoty Wnioskodawca nie jest w stanie udokumentować. Ustawodawca wprowadzając bowiem zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wskazał cel wydatkowania uzyskanego przychodu ze sprzedaży. Wymienione w tym przepisie rodzaje wydatków dające podstawę do uzyskania zwolnienia podatkowego stanowią katalog zamknięty. Ponadto zauważyć należy, że koszty wyceny mieszkania przez rzeczoznawcę Banku, honorarium dla pośrednika w zakupie mieszkania z biura nieruchomości stanowią koszt nabycia mieszkania, który będzie ewentualnie podlegał odliczeniu przy zbyciu tegoż mieszkania.

Reasumując stwierdzić należy, że część dochodu uzyskanego przez Wnioskodawcę ze sprzedaży w 2015 r. lokalu mieszkalnego przeznaczona na: zakup mieszkania, spłatę kredytu zaciągniętego w 2008 r., usługi notarialne, zakup materiałów do remontu mieszkania korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast pozostała część omawianego dochodu podlega opodatkowaniu na podstawie art. 30e ww. ustawy. Po zakończeniu roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie mieszkania, tj. do dnia 30 kwietnia 2016 r. Wnioskodawca obowiązany był do złożenia zeznania podatkowego PIT-39 oraz wykazania w nim dochodów uzyskanych w roku podatkowym (2015) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczenia należnego podatku dochodowego od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131. W tym samym terminie Wnioskodawca – jako podatnik dokonujący odpłatnego zbycia mieszkania – obowiązany był do zapłaty rzeczonego podatku. W konsekwencji powyższego stanowisko Zainteresowanego uznać należało za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.