Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/4515-86/15-2/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-03
Teza: Czy nieodpłatne przekazanie udziału we własności Znaku Towarowego na własne potrzeby Wnioskodawcy, w proporcji do jego udziału w zyskach i stratach Spółki jawnej, na podstawie podjętej uchwały wspólników będzie skutkowało powstaniem obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od spadków i darowizn; spółki-spółka osobowa; uchwały; wspólnik; znak-znak towarowy
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 16 lipca 2015 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego przekazania udziału we własności Znaku Towarowego na własne potrzeby Wnioskodawcy, w proporcji do jego udziału w zyskach i stratach Spółki jawnej, na podstawie podjętej uchwały wspólników - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego przekazania udziału we własności Znaku Towarowego na własne potrzeby Wnioskodawcy, w proporcji do jego udziału w zyskach i stratach Spółki jawnej, na podstawie podjętej uchwały wspólników.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest w wspólnikiem w P. spółka jawna (dalej: Spółka). Spółka zajmuje się prowadzeniem aptek. W ramach swojej działalności Spółka posługuje się m.in. znakiem towarowym słownym. Znak towarowy słowny (dalej: Znak Towarowy) został zarejestrowany w Urzędzie Patentowym Rzeczpospolitej Polskiej (dalej: UPRP) i na znak ten zostało przyznane prawo ochronne. Obecnie Wnioskodawca oraz drugi ze wspólników planują przenieść własność znaku towarowego ze Spółki na rzecz wspólników Spółki (na współwłasność, w takim samym udziale, jak wspólnicy uczestniczą w zyskach i stratach Spółki). Przeniesienie własności odbędzie się na podstawie uchwały wspólników Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy nieodpłatne przekazanie udziału we własności Znaku Towarowego na własne potrzeby Wnioskodawcy, w proporcji do jego udziału w zyskach i stratach Spółki jawnej, na podstawie podjętej uchwały wspólników będzie skutkowało powstaniem obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r., Nr 93, poz. 768, z późn. zm.), podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

*   dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;

*   darowizny, polecenia darczyńcy;

*   zasiedzenia;

*   nieodpłatnego zniesienia współwłasności;

*   zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

*   nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Jak wskazano na wstępie, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega również nabycie własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności.

W myśl art. 195 Kodeks cywilny, własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Co oznacza, że każdemu ze współwłaścicieli przysługują wszystkie atrybuty prawa własności (tzn. wszystkie uprawnienia składające się na własność). Z kolei niepodzielność oznacza, że każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy, a nie do jej części odpowiadającej udziałowi.

W myśl art. 210 zdanie 1 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Sposoby wyjścia ze stanu współwłasności regulują postanowienia art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego.

W świetle wyżej powołanych przepisów, zniesienie współwłasności może nastąpić na podstawie umowy między współwłaścicielami albo, w braku zgody między współwłaścicielami, na mocy orzeczenia sądu.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem w spółce jawnej. Spółka jawna zamierza przekazać nieodpłatnie znak towarowy do majątku osobistego wspólników, przy zachowaniu proporcji w udziale w znaku towarowym, odpowiednio do udziałów w zyskach i stratach spółki jawnej. Nieodpłatne przeniesienie do majątku osobistego wspólników nastąpi na podstawie podjętej uchwały wspólników.

W analizowanej sytuacji wspólnicy spółki jawnej zamierzają podjąć uchwałę, na podstawie której zostanie im przyznane prawo własności udziałów w znaku towarowym stanowiącym składnik majątku spółki jawnej. W tym miejscu należy wskazać, że spółka jawna, w przeciwieństwie do spółki cywilnej, jest tzw. ułomną osobą prawną, co w praktyce oznacza, że stanowi odrębny od osób wspólników byt prawny. Co prawda nie jest to spółka wyposażona przez ustawodawcę w osobność prawną, ale charakteryzuje się zdolnością prawną i zdolnością do czynności prawnych. Ponadto spółka jawna posiada również swój własny odrębny od majątków wspólników majątek.

Stanowi o tym przede wszystkim art. 8 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.), według którego spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Jak również art. 28 K.s.h., zgodnie z którym, majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia.

Zatem, na tle powołanych wyżej przepisów prawa, w ogóle nie można mówić o zniesieniu współwłasności.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne stwierdzić należy, że opisana we wniosku umowa przeniesienia własności Znaku Towarowego nie stanowi darowizny oraz nie wywiera takich skutków prawnych jak zniesienie współwłasności.

W związku z tym, że czynność nieodpłatnego przekazania udziału w Znaku Towarowym na podstawie uchwały wspólników spółki jawnej nie została wymieniona w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, to nie podlega podatkowi od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.