Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.765.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-22
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT planowanej sprzedaży X.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
podatnik
sprzedaż-sprzedaż majątku
usługi-usługi elektroniczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 26
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku podlegania opodatkowaniu podatkiem
    VAT planowanej sprzedaży X wygranych w Turnieju. Uzupełniła go Pani pismem z 17
    listopada 2025 r. (wpływ 24 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z
    26 listopada 2025 r. (wpływ 2 grudnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, posiadającą status polskiego rezydenta
    podatkowego. Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Od 2020 r. Wnioskodawczyni hobbystycznie i rekreacyjnie uczestniczy (gra) w rozgrywkach
    gry komputerowej (...). Gra polega na rywalizacji dwóch drużyn, których celem jest
    odpowiednio wykonanie misji (...). Zwycięstwo osiągane jest poprzez realizację celu rundy
    lub eliminację drużyny przeciwnej.
    W okresie od dnia (...) 2024 r. do dnia (...) 2025 r., Wnioskodawczyni wzięła udział w
    turnieju gry (dalej: Turniej). Turniej miał charakter zorganizowanych zawodów online, w
    których rywalizowały drużyny oraz indywidualni gracze. Warunkiem uczestnictwa w
    Turnieju było uiszczenie opłaty rejestracyjnej (przepustki) w wysokości (...) zł.
    Nagrodą w Turnieju były tzw. X – wirtualne przedmioty (...) w grze, polegające na
    specjalnych wariantach graficznych (...).
    X nie mają wpływu na mechanikę rozgrywki ani nie zwiększają przewagi w grze, mogą być
    przedmiotem obrotu na platformie Y lub w zewnętrznych serwisach.
    W miesiącu (...) 2024 r., podczas trwania Turnieju, Wnioskodawczyni wygrała dwa X
    przewidziane jako nagrody w ramach tego wydarzenia.
    Wnioskodawczyni w niedalekiej przyszłości planuje dokonać sprzedaży wygranych w
    Turnieju dwóch X.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie z 17 listopada 2025 r., w odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu, podali
    Państwo następujące informacje:
    1. Czy jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług?
      Odpowiedź:
        Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od
        towarów i usług.
    2. Czy w przeszłości dokonywała Pani sprzedaży X lub innych produktów cyfrowych
      (jakich)?
      Odpowiedź:
        W przeszłości Wnioskodawczyni nie dokonywała sprzedaży X lub innych produktów
        cyfrowych.
    3. Czy zamierza Pani w przyszłości nabywać inne X w celu ich dalszej odsprzedaży?
      Odpowiedź:

        Wnioskodawczyni jest również właścicielką innych X nabytych w grze, niemniej
        jednak na ten moment Wnioskodawczyni nie zamierza ich sprzedawać, jednak nie
        wyklucza tego w przyszłości. Wnioskodawczyni nie zamierza jednak od nikogo
        kupować X w celach dalszej odsprzedaży.
    4. W jaki sposób wykorzystywała/wykorzystuje/będzie Pani wykorzystywać X od momentu
      ich nabycia do momentu sprzedaży?
      Odpowiedź:
        Wnioskodawczyni od momentu nabycia do momentu sprzedaży będzie
        wykorzystywać na własne potrzeby – do grania w (...) w celach rekreacyjnych.
    5. Czy wykorzystywała/wykorzystuje/będzie Pani wykorzystywać X, które zamierza Pani
      sprzedać, wyłącznie dla swoich celów osobistych? Jeśli tak, to proszę wskazać jakich.
      Odpowiedź:
        Wnioskodawczyni od momentu nabycia do momentu sprzedaży będzie
        wykorzystywać na własne potrzeby – do grania w (...) w celach rekreacyjnych.
    6. Czy sprzedaż X będzie odbywała się za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej?
      Odpowiedź:
        Sprzedaż X będzie odbywała się za pomocą Internetu.
    7. Czy sprzedaż X będzie zasadniczo zautomatyzowana?
      Odpowiedź:
        Sprzedaż X będzie zasadniczo zautomatyzowana.
    8. Czy sprzedaż X wymagać będzie minimalnego udziału człowieka?
      Odpowiedź:
        Sprzedaż X będzie wymagać minimalnego udziału człowieka.
    9. Czy sprzedaż X bez wykorzystania technologii informacyjnej byłaby niemożliwa?
      Odpowiedź:
        Sprzedaż X bez wykorzystania technologii informacyjnej byłaby niemożliwa.
    10. Czy sprzedaż X będzie stanowiła usługi świadczone za pomocą środków komunikacji
      elektronicznej, o których mowa w art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr
      282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy
      2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
      UE L 77 z 23.03.2011, str. 1), zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011?
      Odpowiedź:
        Sprzedaż X będzie stanowiła usługi świadczone za pomocą środków komunikacji
        elektronicznej, o których mowa w art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr
        282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do
        dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
        dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1), zwanego dalej rozporządzeniem 282
        /2011.
    11. Czy w stosunku do sprzedaży X zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 7 ust. 3
      rozporządzenia 282/2011?
      Odpowiedź:
        W stosunku do sprzedaży X nie zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 7 ust. 3
        rozporządzenia 282/2011.
    W piśmie z 2 grudnia 2025 r. wskazała Pani, że:

      W związku ze złożonym wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji oraz
      wysłanym uzupełnieniem (wezwanie z dnia 5 listopada 2025 r. od Dyrektora
      Krajowej Informacji Skarbowej, znak pisma: 0112-KDIL1-3.4012.765.2025.1.MR)
      poniżej przesyłam fragment regulaminu umieszczonego na platformie, na której
      Wnioskodawczyni gra w (...).
      „(...)”.

## Pytanie

Czy w przypadku sprzedaży przez Wnioskodawczynię wygranych w Turnieju X, czynność ta
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Aby jednak czynność podlegała
    opodatkowaniu VAT, musi być dokonana przez podmiot działający w charakterze
    podatnika w rozumieniu art 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT wynika, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne i rolników, a także działalność osób wykonujących wolne
    zawody. Działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej i nie
    zajmuje się zawodowo handlem wirtualnymi przedmiotami w grach. Ewentualna sprzedaż
    wygranych X będzie miała charakter jednorazowy i incydentalny, co wyklucza uznanie jej
    za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 u.p.t.u.
    Powyższe znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji z dnia 23 września 2025 r.
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0112-KDIL3.4012.359.2025.3.MBN.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwaną dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak stanowi art. 2 ust. 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie towarów dokonywane przez
    podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi
    art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Z
    treści tego przepisu wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są
    wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów.
    W świetle powyższych przepisów (zwłaszcza art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy) przyjmuje
    się, że podstawową (konieczną) cechą usługi/dostawy towaru jest istnienie
    bezpośredniego konsumenta, odbiorcy świadczenia odnoszącego z niego korzyść (choćby
    potencjalną).
    Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć
    należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do
    żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy
    stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegało
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca

    świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem
    wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim
    to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej
    potrzeby zamawiającego.
    Na gruncie podatku od towarów i usług – z uwagi na zdefiniowanie pojęcia „towar” –
    znaczenie dla uznania danego przedmiotu za towar mogą mieć wyłącznie przepisy ustawy
    o podatku od towarów i usług. Z uwagi na akcentowanie ekonomicznych aspektów
    transakcji, należy uznać, że towarem na gruncie tej ustawy jest każdy przedmiot
    materialny, mogący być przedmiotem obrotu.
    Na mocy art. 2 pkt 26 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych – rozumie się
      przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7
      rozporządzenia 282/2011.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) –
    zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:
      Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
      /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo
      zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
      wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
      a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
        modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
      b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
        sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
      c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet
        lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
        usługobiorcę;
      d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
        pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
        potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu
        automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu
        sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez
        komputer;
      e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
        telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
        wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
        elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
        informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
        internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
      f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    towarów dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Stosownie do art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:

      Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
      a) usług nadawczych;
      b) usług telekomunikacyjnych;
      c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
        elektronicznie;
      d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
      e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
      f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
      g) kaset wideo i płyt DVD;
      h) gier na płytach CD-ROM;
      i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi,
        którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
      j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez
        nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne
        połączenie);
      k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
      l) hurtowni danych off-line;
      m)usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
      n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
      o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak
        kursy za pośrednictwem poczty;
      p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni
        udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
      q) (uchylona)
      r) (uchylona)
      s) (uchylona)
      t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,
        edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
      u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób
        lub podobnych usług zarezerwowanych online.
    Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę
    elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci
    elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę
    elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest aby:
    - usługa była realizowana za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
    - świadczenie usługi było zautomatyzowane, a udział człowieka w jej świadczeniu był
      niewielki,
    - wykonanie usługi bez wykorzystania technologii informatycznej było niemożliwe oraz
      aby
    - usługa nie była objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.
    Podkreślić należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie
    usług, w rozumieniu art. 7 i 8 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem,

    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania rzeczy dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem, wykorzystywanie
    majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży towarów jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest
    sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w
    całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny, musi być
    on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych.
    Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do
    celów prywatnych.

    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zasadniczo, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a
    czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru,
    nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako
    osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności. Ponadto przyjęcie, że dany podmiot działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową – profesjonalną (wyrok WSA w Warszawie z dnia 26
    kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2798/18).
    Z kolei, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 października 2007 r., sygn. I FPS
    3/07, stwierdził m.in., że „(...) przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) powinny być rozumiane w ten
    sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, że działa on jako producent,
    handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba
    wykonująca wolny zawód. Ani formalny status danego podmiotu, jako podatnika
    zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub
    jednorazowo z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzić o opodatkowaniu tej
    czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności
    podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług”.
    NSA odnosząc się do sprzedaży przez osobę majątku prywatnego, podniósł, że jeśli taka
    czynność została dokonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy,
    pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to z tytułu
    dokonania tej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika podatku od
    towarów i usług. W ocenie składu orzekającego w przypadku, gdy majątek nabywany był
    „na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem na działalność handlową, a
    zatem jego sprzedaż zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z
    zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci
    uznania tej osoby za podatnika podatku od towarów i usług”.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    VAT, każdorazowo wymaga oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej
    sprawy. Tak więc, rozważenia wymaga kwestia, czy w okolicznościach towarzyszących
    niniejszej sprawie, dokonując sprzedaży przedmiotów składających się na kolekcje,
    prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT i działa w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że nigdy nie prowadziła Pani działalności gospodarczej oraz nie
    jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT. Od 2020 r. hobbystycznie i
    rekreacyjnie uczestniczy (gra) Pani w rozgrywkach gry komputerowej (...). W okresie od
    dnia (...) 2024 r. do dnia (...) 2025 r., brała Pani udział w Turnieju gry. Turniej miał charakter
    zorganizowanych zawodów online, w których rywalizowały drużyny oraz indywidualni
    gracze. Nagrodą w Turnieju były tzw. X – wirtualne przedmioty (...) w grze, polegające na
    specjalnych wariantach graficznych (...). W (...) 2024 r., podczas trwania Turnieju, wygrała
    Pani dwa X przewidziane jako nagrody w ramach tego wydarzenia. W niedalekiej
    przyszłości planuje Pani dokonać sprzedaży wygranych w Turnieju dwóch X.
    Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż wygranych w Turnieju dwóch X stanowi
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Aby odpowiedzieć na ww. pytanie, należy w pierwszej kolejności ustalić, czy z tytułu
    planowanej sprzedaży dwóch wygranych X będzie Pani działała jako podatnik podatku
    VAT, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami podmiot dokonujący dostawy towarów będzie
    podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy dostawa ta będzie wykonywana w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W analizowanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że planując sprzedaż
    dwóch wygranych X wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z
    całokształtu okoliczności sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy
    uznać, że sprzedaż dwóch wygranych X nie będzie stanowić działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek
    świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia ww. X, która jest
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie sprzedażą X. Jak
    bowiem wskazała Pani we wniosku, nigdy nie prowadziła Pani działalności gospodarczej
    oraz nie jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT. W przeszłości nie
    dokonywała Pani sprzedaży X lub innych produktów cyfrowych. Nie zamierza Pani również
    od nikogo kupować X w celach dalszej odsprzedaży. W rozgrywkach gry komputerowej (...)
    uczestniczy Pani jedynie hobbystycznie i rekreacyjnie.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że sprzedaż przez Panią wygranych X nie
    będzie się odbywać w sposób ciągły i zorganizowany. Tak więc w analizowanej sprawie nie
    mamy do czynienia z działalnością gospodarczą. Sprzedaż przez Panią dwóch X wygranych
    w Turnieju, w okolicznościach tej konkretnej sprawy, nie wykracza poza normalny zarząd
    własnymi sprawami majątkowymi. Opisana we wniosku sprzedaż dwóch wygranych X nie
    nosi znamion profesjonalnego i zorganizowanego obrotu i należy uznać ją za zarząd
    majątkiem prywatnym.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w odniesieniu do sprzedaży elementów kolekcji można Panią
    uznać za osobę wykonującą prawo własności majątku osobistego w celu wykorzystania go
    na potrzeby prywatne. Oznacza to, że sprzedaż ww. wygranych X nie będzie dokonywana
    w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani nie będzie
    działała w tym zakresie jako podatnik na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, planowana przez Panią sprzedaż dwóch X wygranych w Turnieju nie
    będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy i z tego tytułu nie będzie Pani występowała w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, czynność sprzedaży dwóch X wygranych w Turnieju nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.