Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.307.2025.1.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-20
Teza: W zakresie ustalenia:; czy Spółka ma prawo zaliczyć wydatki
na budowę tymczasowych dróg i placów składowych (na
gruntach dzierżawionych lub gminnych) do kosztów uzyskania
przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,; czy
poniesione wydatki na budowę tymczasowych dróg i placów
składowych stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów
inne niż bezpośrednio związane z przychodami w rozumieniu
art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,; czy poniesione wydatki są dla
Spółki potrącalne w momencie ich poniesienia zgodnie z art.
15 ust. 4d ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
budowa-budowa drogi
koszt-koszty bezpośrednie
koszt-koszty pośrednie
koszt-koszty uzyskania przychodów
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4e
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 czerwca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwana dalej: „Spółką” lub
    „Wnioskodawcą”) prowadzi działalność na terytorium Polski, gdzie posiada swoją
    siedzibę. W świetle przepisów podatkowych jest uznawana za polskiego rezydenta
    podatkowego zgodnie z art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej:
    „ustawa o CIT”) oraz jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest budowie (...). W chwili obecnej
    Spółka zainicjowała proces inwestycyjny polegający na budowie (...).
    Jednym z kluczowych elementów procesu inwestycyjnego przy budowie (...) jest budowa
    dróg tymczasowych oraz placów składowych tymczasowych. Ich budowa stanowi
    natomiast niezbędny element kosztów projektów (...). Infrastruktura ta zapewnia
    dostępność terenu dla transportu i prac budowlanych, umożliwia magazynowanie i
    przygotowywanie komponentów, minimalizuje wpływ na środowisko dzięki
    zastosowaniu przez Spółkę nowoczesnych technologii. Właściwe zaplanowanie tej
    infrastruktury jest kluczowe dla sukcesu całej inwestycji.
    Drogi tymczasowe odgrywają fundamentalną rolę w budowie (...) ponieważ umożliwiają:
    a) transport ciężkich komponentów - (...),
    b) dostęp do trudno dostępnych lokalizacji - (...),
    c) zapewnienie ciągłości prac budowlanych - (...).
    Równie ważnym elementem infrastruktury wspierającej budowę (...) stanowią budowane
    przez Spółkę tymczasowe place składowe. Dzięki nim Spółka może:
    a) magazynować komponenty - (...),
    b) przygotowywać się do montażu - (...),
    c) prowadzić obsługę logistyki - (...),

    Spółka ponosi koszty budowy dróg tymczasowych i placów składowych na czas budowy
    (...). Budowa tej infrastruktury odbywa się na gruntach dzierżawionych (spółka posiada
    stosowne umowy dzierżawy), a w przypadku gruntów gminnych stosowną zgodę na
    realizację inwestycji (budowę tymczasowej drogi i tymczasowego placu składowego).
    Tymczasowe drogi i place składowe są budowane wyłącznie na czas realizacji inwestycji
    i nie prowadzą do trwałej zmiany zagospodarowania terenu. Muszą być demontowane
    po zakończeniu inwestycji. Ich demontaż po zakończeniu prac budowlanych potwierdza
    ich przejściowy charakter.
    Pytania
    1. Czy Spółka ma prawo zaliczyć wydatki na budowę tymczasowych dróg i placów
      składowych (na gruntach dzierżawionych lub gminnych) do kosztów uzyskania
      przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?
    2. Czy poniesione wydatki na budowę tymczasowych dróg i placów składowych stanowią
      dla Spółki koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z
      przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT?
    3. Czy poniesione wydatki są dla Spółki potrącalne w momencie ich poniesienia zgodnie
      z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Kosztem uzyskania przychodów są natomiast tylko takie koszty, które spełniają łącznie
    następując warunki:
    - zostały poniesione przez podatnika, w związku z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą,
    - mają charakter definitywny,
    - są właściwie udokumentowane,
    - ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo
      zabezpieczenie źródła przychodów,
    - nie znajdują się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie
      uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Koszty budowy dróg tymczasowych i tymczasowych placów składowych są ponoszone w
    związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. W przypadku budowy
    (...), infrastruktura ta jest niezbędna do transportu materiałów i sprzętu budowlanego
    oraz magazynowania komponentów (...).
    Koszty związane z tymczasową budową dróg i placów składowych zostaną poniesione
    przez Spółkę w sposób definitywny, z jej zasobów, bez oczekiwania na zwrot, a ich celem
    jest wsparcie realizacji inwestycji.
    Poniesione wydatki zostaną właściwie udokumentowane przez Spółkę, w tym w
    szczególności zostaną ujęte w księgach na podstawie dowodów księgowych, zgodnie z
    przepisami ustawy o rachunkowości. Obejmować będą faktury od wykonawców, umowy
    dzierżawy gruntów, protokoły odbioru robót oraz ewentualne uzgodnienia z gminą w
    przypadku gruntów gminnych.

    Należy również wskazać, że tymczasowa budowa dróg i placów składowych jest związana z
    prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Bez poniesienia powyższych
    nakładów, powstanie i funkcjonowanie (...), a tym samym prowadzenie przez Spółkę
    działalności gospodarczej i uzyskiwanie przychodów nie byłoby możliwe. W ocenie Spółki,
    należy uznać wydatki poczynione na tymczasową budowę dróg i placów składowych za
    poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
    Tymczasowa budowa dróg i placów składowych umożliwia realizację prowadzonej przez
    Spółkę inwestycji, która będzie generować przychody w przyszłości. Jest to wydatek
    pośredni, który służy zabezpieczeniu i zachowaniu źródła przychodów. Brak dostosowania
    terenu poprzez budowę tymczasową dróg i placów składowych uniemożliwiłby transport
    materiałów i urządzeń oraz prowadzenie prac budowlanych, co skutkować by mogło
    niemożnością ukończenia inwestycji i osiągnięcia przychodów.
    W praktyce budowy (...) często stosuje się tymczasowe rozwiązania drogowe, takie jak
    utwardzenie nawierzchni za pomocą płyt drogowych lub budowanie tymczasowych dróg cz
    y placów. Takie działania są ekonomiczne i pozwalają na szybkie dostosowanie
    infrastruktury do potrzeb inwestycji.
    Zdaniem Spółki, wydatki poniesione na tymczasową budowę dróg i placów składowych
    mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, co potwierdzają interpretacje Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:
    - z 6 czerwca 2024 r., znak: 0114-KDIP4-1.4012.156.2024.2.RMA;
    - z 29 października 2021 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.371.2021.1.AP;
    - z 26 stycznia 2021 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.448.2020.3.PD;
    - z 28 listopada 2022 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.567.2022.1.ES;
    - z 21 lipca 2023 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.261.2023.3.KW/PP;
    - z 21 marca 2024 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.64.2024.1.PK;
    w których organ wskazał, że koszty infrastruktury tymczasowej (np. dróg) mogą być
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako koszty pośrednie, o ile służą realizacji
    inwestycji generującej przychody.
    NSA w wyrokach podkreśla również, że koszty muszą mieć związek z działalnością
    gospodarczą i być poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia ich
    źródła (wyrok z 7 maja 2024 r., sygn. akt II FSK 2079/23).
    Podsumowując, w ocenie Spółki, wydatki poniesione na tymczasową budowę dróg i
    placów składowych stanowią jego koszty uzyskania przychodów, ponieważ:
    - są ponoszone w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    - mają charakter definitywny (nie są zwracane),
    - są udokumentowane (faktury, protokoły, umowy),
    - służą uzyskaniu przychodów (umożliwiają realizację inwestycji),
    - nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów (służą realizacji inwestycji
      gospodarczej).
    Koszty budowy tymczasowych dróg i placów składowych na czas budowy (...) na gruntach
    dzierżawionych lub gminnych (publicznych) mogą zostać zakwalifikowane jako koszty
    uzyskania przychodów zgodnie z ustawą o CIT, gdyż spełniają ogólne wymogi art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT.

    Potwierdza to interpretacja, w której wskazano, że drogi tymczasowe mogą być
    zlokalizowane „na działce ew. nr 7, będącej własnością Gminy i na części działki nr ew. 6,
    będącej własnością Spółki”. Dyrektor KIS jednoznacznie wskazuje, że możliwość zaliczenia
    wydatków do kosztów uzyskania przychodów nie zależy od statusu prawnego gruntu.
    Nawet jeśli drogi tymczasowe powstają na działkach gminnych lub dzierżawionych, ich
    koszty pozostają podatkowo uznawalne, ile służą realizacji inwestycji generującej
    przychody (Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27
    lutego 2024 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0114-KDIP2-2.4
    010.689.2023.4.KW oraz z 25 października 2023 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.398.2023.4.
    END).
    Ad 2 i 3.
    Wydatki na budowę tymczasową dróg i placów składowych dla (...), zdaniem Spółki,
    stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami w
    rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Dla ustalenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionego
    wydatku koniecznym jest rozpoznanie rodzaju powiązania kosztu z przychodami, tj.
    bezpośredniego lub pośredniego związku z przychodami.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w
    roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty
    te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie
    wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie
    konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z
    przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie towaru i
    przychód ze zbycia tego towaru. Pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki,
    których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie
    uzasadnione jako prowadzące do ich osiągania. Nie pozostają one w uchwytnym związku z
    konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i
    w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się
    m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów,
    obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww.
    wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w
    sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu
    jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.
    W ocenie Spółki, wydatki poniesione na budowę tymczasową dróg i placów składowych
    dla (...), mają pośredni związek z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą.
    Potwierdzeniem tego jest fakt, że wydatki te nie mają uchwytnego związku z konkretnymi
    przychodami Spółki i okresem ich uzyskiwania. Realizacja tych działań nie jest
    bezpośrednio związana z uzyskiwaniem przychodów przez Spółkę, ale stanowi niezbędny
    element do realizacji inwestycji w postaci (...), dzięki której Spółka będzie uzyskiwać
    przychody. Należy zatem uznać, że wydatki poniesione na budowę tymczasową dróg i
    placów składowych dla (...) nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w uzyskanych przez
    Spółkę przychodach, ale ich poniesienie jest warunkiem ich uzyskania. Koszty te nie są
    bezpośrednio przypisane do konkretnych przychodów z (...), lecz służą całościowej
    realizacji inwestycji (np. umożliwiają transport elementów (...), dostęp do terenu budowy).

    Potwierdzeniem powyższego są interpretacje podatkowe Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej, przykładowo:
    - z 21 marca 2024 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.64.2024.1.PK: „ (...) wydatki poniesione na
      realizację inwestycji drogowej, w tym przebudowę drogi publicznej, stanowią koszty
      pośrednie w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. (...) wydatki te nie mogą być
      bezpośrednio przypisane do konkretnego przychodu, ale istnieje między nimi a
      działalnością gospodarczą podatnika związek przyczynowo-skutkowy. (...) Koszty te są
      potrącane jednorazowo w momencie ich poniesienia”;
    - z 26 stycznia 2021 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.448.2020.3.PD: „wydatki poniesione
      przez Spółkę na budowę drogi do budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami
      na parterze, który Wnioskodawca zamierza wybudować i osiągać przychody ze
      sprzedaży lokali w nim się znajdujących są związane z prowadzoną przez Spółkę
      działalnością gospodarczą. (...) Powyższe wydatki nie mają jednak bezpośredniego
      odzwierciedlenia w uzyskanych przychodach Spółki, tzn. z samego faktu budowy
      drogi. Wnioskodawca nie będzie uzyskiwać przychodu. (...) Dlatego też poniesione
      przez Spółkę wydatki na budowę drogi służą uzyskaniu przychodów i należy
      kwalifikować je do kosztów „pośrednich”.”;
    - z 29 października 2021 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.371.2021.1.AP - wydatki na budowę
      lub przebudowę dróg publicznych, które są konieczne do realizacji inwestycji i
      prowadzenia działalności gospodarczej, zostały zakwalifikowane jako koszty
      pośrednie. Koszty te nie są przypisane do konkretnego przychodu, ale ich poniesienie
      umożliwia realizację inwestycji i prowadzenie działalności gospodarczej;
    - z 3 września 2019 r., znak: 0114-KDIP2-2.4010.288.2019.1.AZ, zgodnie z którą: „Jak
      wynika z opisu sprawy kosztów budowy Infrastruktury dodatkowej, przekazywanej
      nieodpłatnie gminie, nie można bezpośrednio przyporządkować do konkretnego
      przychodu osiąganego przez Wnioskodawcę, jednakże brak ich poniesienia
      uniemożliwiałby Wnioskodawcy realizację Inwestycji, co w konsekwencji oznaczałoby
      dla Wnioskodawcy brak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i
      uzyskiwanie z niej przychodów. Okoliczność ta przemawia za tym, że koszty
      Infrastruktury dodatkowej powinny być kwalifikowane do kosztów uzyskania
      przychodów jako koszty pośrednie w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT”.
      Jak przewiduje art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania
      przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w
      księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku),
      albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku
      faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw
      albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
      Rzeczywiste koszty związane z realizacją inwestycji polegającej na budowie
      tymczasowej dróg i placów składowych mogą zostać definitywnie określone dopiero
      po jej wykonaniu, na podstawie analizy kosztów wykonanych prac.
    Podobne stanowisko prezentowane jest również przez organy podatkowe w zbliżonych
    stanach faktycznych m.in.
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 kwietnia 2022
      r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.100.2022.1.ŚS, zgodnie, z którą: „Odnosząc powyższe
      uwarunkowania prawne do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego
      należy stwierdzić, że poniesione przez Wnioskodawcę Wydatki Budowlane dotyczące
      infrastruktury drogowej oraz wydatki na nabycie gruntów, które następnie zostaną

      przekazane na rzecz Gminy, mają pośredni związek z prowadzoną przez Spółkę
      działalnością. (...) Tym samym, przedmiotowe wydatki stanowią pośrednie koszty
      uzyskania przychodów potrącalne w dacie ich poniesienia, stosownie do treści art. 15
      ust. 4d u.p.d.o.p. W związku z powyższym momentem, w którym Wnioskodawca
      będzie uprawniony do ujęcia ww. wydatków w kosztach uzyskania przychodów będzie
      moment formalnego przekazania inwestycji Gminie, dopiero bowiem w tym
      momencie, koszty te maja charakter definitywny”.
    Stosownie do art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty
    te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Zgodnie zaś z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania
    przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f -4h uważa się dzień , na który ujęto koszt w
    księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) albo
    dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury
    (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo
    biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. W tej sytuacji wystarczy zatem aby dany
    koszt został ujęty w księgach rachunkowych, żeby ten moment uznać za moment
    potrącenia pośredniego kosztu uzyskania przychodów.
    Powyższe znajduje odzwierciedlenie, zarówno w orzecznictwie NSA (patrz: wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2007 r. (sygn. akt II FSK 330/06), jak i
    indywidualnych interpretacjach podatkowych, np.: indywidualna z 20 lutego 2024 r.,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-3.4010.756.2023.1.JKU, z 23
    listopada 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-
    1.4010.546.2023.1.AND, z 2 stycznia 2023 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
    znak: 0111-KDIB1-1.4010.717.2023.3.AND, z 16 stycznia 2020 r., Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-1.4010.469.2019.3.BS).
    Reasumując, w świetle powyższego, zdaniem Spółki, wydatki na tymczasową budowę dróg
    i placów składowych są kosztami pośrednimi (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT), ponieważ służą
    realizacji inwestycji (...), ale nie są bezpośrednio powiązane z przychodami. Koszty te
    potrąca się jednorazowo w dacie ich poniesienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji
    Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty
      poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego

      ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
      poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem
    przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów.
    Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie
    bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów (koszty bezpośrednie),
    jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są
    racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (koszty pośrednie). Koszty
    pośrednie stanowią wydatki na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, związane z
    całokształtem działalności. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi
    przysporzeniami podatnika, gdyż brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód.
    A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    1. został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    2. jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    3. pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    4. poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
      przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    5. został właściwie udokumentowany,
    6. nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub
      wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład
      nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.
    Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
    Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
    współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
    zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

      3) inne przedmioty
        - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
          podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
          gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
          lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Aby dany składnik majątku mógł zostać uznany za środek trwały musi spełniać łącznie
    następujące warunki:
    - stanowić własność lub współwłasność podatnika,
    - być kompletnym i zdatnym do użytku w dniu przyjęcia do używania,
    - przewidywany jego okres używania musi być dłuższy niż rok,
    - powinien być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną
      działalnością gospodarczą (decyduje zamiar podatnika).
    Z kolei, jak wynika z art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT:
      Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych
      środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych środkach trwałych”.
    W myśl art. 16a ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT:
      Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania budynki i budowle wybudowane na cudzym
      gruncie - zwane także środkami trwałymi.
    Przy czym, stosownie do art. 16c pkt 1 ustawy o CIT:
      Amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.
    W myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie
      koszt wytworzenia.
    Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT:
      Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia
      środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych,
      kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć
      do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się:
      kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów
      operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek
      (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia
      przekazania środka trwałego do używania.
    Wskazany w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT katalog wydatków, które powinny podwyższyć
    wartość wytworzonego środka trwałego jest otwarty. Zatem wszystkie wydatki, a nie tylko
    literalnie wymienione w treści omawianego przepisu, które mają wpływ na wartość
    początkową środka trwałego, powinny podwyższać tą wartość. Z tego powodu wszystkie
    koszty pozostające w bezpośrednim związku z wytworzeniem środka trwałego, stanowią
    składnik wartości początkowej.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia:
    - czy Spółka ma prawo zaliczyć wydatki na budowę tymczasowych dróg i placów
      składowych (na gruntach dzierżawionych lub gminnych) do kosztów uzyskania
      przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

    - czy poniesione wydatki na budowę tymczasowych dróg i placów składowych stanowią
      dla Spółki koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z
      przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,
    - czy poniesione wydatki są dla Spółki potrącalne w momencie ich poniesienia zgodnie z
      art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że powyższe wydatki zostały poniesione w
    związku z wytworzeniem środków trwałych (dróg, placów składowych) służących budowie
    (...) i powinny zostać zaliczone do wartości początkowej tych środków trwałych.
    Wydatki wchodzące do wartości początkowej środków trwałych mogą być poniesione
    nawet we wczesnym stadium procesu inwestycyjnego w celu stworzenia warunków do
    prowadzenia inwestycji, bez których nie doszłoby do wytworzenia lub nabycia środka
    trwałego. W art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, wskazano tylko przykładowe koszty, które
    powinny zostać wliczane do wartości początkowej środków trwałych i jest to katalog
    otwarty. Istotne jest, że wydatki zostały poniesione w związku z wytworzeniem środka
    trwałego.
    Ustawodawca wskazuje natomiast jakich wydatków nie zalicza się do wartości
    początkowej środków trwałych, tj. kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz
    pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności
    odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do
    dnia przekazania środka trwałego do używania.
    W celu prawidłowego, na gruncie podatkowym, rozliczenia wydatków kreujących wartość
    środka trwałego, decydujące znaczenie ma moment zakończenia inwestycji i przekazanie
    tego środka do używania. Wydatki poniesione do dnia przekazania wytworzonego środka
    trwałego powiększają jego wartość początkową.
    Podsumowując, do wartości początkowej środków trwałych należy zaliczać koszty
    związane z wytworzeniem środków trwałych, przy czym katalog wydatków dających się
    przyporządkować do danego przedsięwzięcia ma charakter otwarty.
    Przede wszystkim będą to wydatki stanowiące element procesu wytwarzania środków
    trwałych, które nie zostałyby poniesione gdyby nie podjęto decyzji o ich wytworzeniu, a
    bez tych wydatków środki trwałe nie powstałyby - z wyłączeniem kosztów wymieniowych
    w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT.
    W niniejszej sprawie, wytworzone w celu budowy (...), na gruntach dzierżawionych od
    innych podmiotów oraz gruntach gminnych, drogi i place składowe, które na okres
    inwestycji będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę - należy uznać za środki trwałe, o
    których mowa w powołanym wyżej art. 16a ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT. Z przepisu tego
    wynika, że amortyzacji podlegają również, niezależnie od przewidywanego okresu
    użytkowania, budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie. Tym samym wydatki na
    budowę tymczasowych dróg i placów składowych zostały poniesione w celu wytworzenia
    środków trwałych i powinny zostać zaliczone wartości początkowej środków trwałych, od
    której będą Państwo mogli dokonywać odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je do kosztów
    uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 1 jest nieprawidłowe, a tym samym pytania oznaczone we wniosku nr 2 i 3, dotyczące
    rodzaju i momentu potrącenia kosztu uzyskania przychodu są bezprzedmiotowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że dotyczą one odmiennych zdarzeń przyszłych lub stanów faktycznych. W
    szczególności odnoszą się one do przypadków inwestycji na drogach publicznych,
    przebudowy publicznej sieci wodno-kanalizacyjnej oraz prowadzenia badań. Ponadto
    zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy
    zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły.
    Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się
    wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.