Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.809.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-05
Teza: Opodatkowania realizowanych świadczeń w ramach
dropshippingu.
Słowa kluczowe: dropshipping
kasa-kasa rejestrująca
limit-limit obrotu
miejsce-miejsce opodatkowania
transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa)
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 3
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów - transakcje łańcuchowe
2

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 3b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 3a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania realizowanej przez Pana transakcji za dostawę
      towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    - prawidłowe – w zakresie nieuznania Pana za podmiot, o którym mowa w art. 7a ustawy,
    - prawidłowe – w zakresie określenia miejsca opodatkowania dostaw towarów na rzecz
      Klientów,
    - prawidłowe – w zakresie braku obowiązku rejestrowania sprzedaży na kasie
      rejestrującej,
    - prawidłowe – w zakresie niewliczenia do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy,
      wartości sprzedaży, której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie:
    - uznania realizowanej przez Pana transakcji za dostawę towarów w rozumieniu art. 7
      ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
    - nieuznania Pana za podmiot, o którym mowa w art. 7a ustawy (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 2),
    - określenia miejsca opodatkowania dostaw towarów na rzecz Klientów (pytania
      oznaczone we wniosku nr 3 i 4),
    - braku obowiązku rejestrowania sprzedaży na kasie rejestrującej (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 5),
    - niewliczenia do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, wartości sprzedaży,
      której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju (pytanie oznaczone
      we wniosku nr 6).

    Uzupełnił go Pan pismem z 7 grudnia 2025 r. (wpływ 10 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.
    W ramach działalności zajmuje się sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym
    powszechnie jako dropshipping. Aktualna oferta obejmuje sprzedaż zabawek
    elektronicznych, projektorów, boxów – do telewizorów.
    Działalność prowadzona w modelu dropshippingu charakteryzuje się tym, że oferta
    towarów podąża za trendami rynkowymi i może się dynamicznie zmieniać w zależności od
    popytu. W związku z tym Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości rozszerzenia swojej
    oferty o różnorodny, niezwiązany ze sobą asortyment, np. zabawki, odzież, elektronikę i
    inne produkty popularne w sprzedaży internetowej.
    Zgodnie z przyjętym modelem działania, sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem
    własnych sklepów internetowych, gdzie oferowane są produkty pochodzące od
    zagranicznych dostawców z Chin. Odbiorcami oferowanych towarów są przede wszystkim
    konsumenci, czyli osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej: Klienci).
    Zdarza się również, że nabywcami są przedsiębiorcy. W przyszłości Klientami mogą być
    również Klienci z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jednakże przedmiotem
    złożonego wniosku jest sprzedaż skierowana do konsumentów zamieszkujących
    terytorium Polski.
    Wnioskodawca w ich imieniu zawiera umowy kupna-sprzedaży z dostawcami, obsługuje
    płatności, a następnie przekazuje zamówienia do zagranicznego kontrahenta Sprzedawcy
    danego produktu po uprzednim potrąceniu swojej prowizji. W razie potrzeby zapewniana
    jest również pomoc dla Klientów, zarówno w zakresie zapytań dotyczących oferowanych
    produktów, jak i w toku ewentualnych postępowań reklamacyjnych prowadzonych z
    zagranicznym sprzedawcą.
    Działalność Wnioskodawcy koncentruje się na organizowaniu zakupu towarów
    oferowanych przez Sprzedawców z państw trzecich (głównie z Chin; dalej jako:
    „Sprzedawcy”). Po zaksięgowaniu płatności towar jest wysyłany przez zagranicznego
    dostawcę bezpośrednio do Klienta, przy czym to właśnie sprzedawca odpowiada za
    realizację dostawy. Zatem, działalność polega na zamawianiu towarów oferowanych przez
    sprzedawców z krajów trzecich. Produkt nie trafia do Wnioskodawcy, zawsze kierowany
    jest bezpośrednio do odbiorcy końcowego. Wnioskodawca nie ma styczności z towarem i
    ogranicza się do roli pośrednika w sprzedaży artykułów należących do Sprzedawcy. Całość
    działalności opiera się na modelu, w którym obowiązki związane z logistyką pozostają po
    stronie sprzedawcy, a sprzedaż odbywa się za pośrednictwem sklepów internetowych
    prowadzonych przez Wnioskodawcę.
    Sklepy internetowe są w pełni zarządzane przez Wnioskodawcę, który przygotowuje opisy
    produktów w języku polskim, a także dokonuje ich modyfikacji zarówno tekstowych, jak i
    graficznych w celu lepszego dopasowania prezentacji towarów do oczekiwań i potrzeb
    Klientów.
    W sytuacji, gdy Klient złoży zamówienie za pośrednictwem sklepu prowadzonego przez
    Wnioskodawcę i dokona przedpłaty na jego rzecz, ten następnie składa zamówienie u
    chińskiego Sprzedawcy, przekazuje mu dane Klienta niezbędne do wysyłki oraz dokonuje
    płatności za towar. W praktyce oznacza to, że Klient przekazuje należność za towar na
    rachunek Wnioskodawcy, który następnie opłaca zamówienie u zagranicznego
    sprzedawcy.

    Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez Klienta, a
    sumą przekazaną zagranicznemu sprzedawcy tytułem zapłaty za zamówiony towar. Kwota
    ta stanowi prowizję należną Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca nie posiada podpisanej umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa z
    chińskim sprzedawcą. Pomimo braku formalnej umowy, po dokonaniu zakupu otrzymuje
    od niego dokument potwierdzający zakup.
    Zamówienia są składane wyłącznie za pośrednictwem sklepów internetowych
    prowadzonych przez Wnioskodawcę. Przed dokonaniem zakupu Klient zobowiązany jest
    do zaakceptowania regulaminu, wprowadzenia danych potrzebnych do realizacji dostawy
    oraz dokonania płatności za zamówienie. Wskazane dane są następnie przekazywane do
    chińskiego kontrahenta w celu bezpośredniej wysyłki towaru do Klienta.
    Akceptowany przez Klienta regulamin jednoznacznie określa zasady realizacji transakcji. W
    szczególności wskazuje on, że Klient jako odbiorca towaru na terytorium Unii Europejskiej
    jest importerem towaru w rozumieniu przepisów celnych i podatkowych. Po otrzymaniu
    zamówienia oraz zaksięgowaniu płatności od Klienta, Wnioskodawca składa zamówienie
    na zamówiony przez Klienta towar u Sprzedawcy. Wnioskodawca podaje dane adresowe
    Klienta jako finalnego odbiorcy i adresata przesyłki oraz dokonuje płatności ceny towaru
    na rzecz Sprzedawcy ze środków otrzymanych od Klienta (po potrąceniu swojej marży lub
    prowizji). W ten sposób Wnioskodawca nabywa od Sprzedawcy prawo do rozporządzania
    towarem jak właściciel, które następnie przenosi na Klienta. Sprzedawca, po otrzymaniu
    zamówienia i płatności od Wnioskodawcy, wysyła towar bezpośrednio na adres Klienta
    wskazany przez Wnioskodawcę. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy ani nie jest
    przez niego magazynowany na terytorium Polski. Wszystkie formalności celne i obowiązki
    związane z importem towaru spoczywają na Kliencie jako importerze. Wnioskodawca
    współpracuje i planuje współpracować z różnymi Sprzedawcami przy czym nie ma pełnej,
    zweryfikowanej wiedzy ani praktycznej możliwości kontroli, sprzedawcy są zarejestrowani
    w procedurze IOSS. Z tego względu Wnioskodawca nie może dla celów własnych rozliczeń
    podatkowych polegać na potencjalnym statusie podatkowym Sprzedawców w zakresie
    IOSS.
    Obsługa płatności realizowana jest przy wykorzystaniu zewnętrznych operatorów, takich
    jak np. (...). Klienci przekazują środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd po
    potrąceniu prowizji kwoty są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy.
    Sprzedawcami są podmioty z Chin, a dostawy towarów do Klientów realizowane są z
    państw trzecich, tj. spoza obszaru Unii Europejskiej (głównie z terytorium Chin). Jak
    wcześniej wskazano odbiorcami towarów są wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące
    działalności gospodarczej, zamieszkujące na terytorium Polski. Wnioskodawca na żadnym
    etapie nie ma i nie będzie mieć fizycznego kontaktu z towarem. Cena opłacana przez
    Klienta obejmuje wartość samego towaru, koszty transportu oraz ewentualne należności
    podatkowe. Wnioskodawca dokonuje zapłaty na rzecz sprzedawcy z wykorzystaniem
    środków finansowych uprzednio wpłaconych przez Klienta.
    Podczas składania zamówienia u sprzedawcy Wnioskodawca wskazuje dane Klienta jako
    odbiorcy nie posługuje się własnymi danymi adresowymi do wysyłki. Współpraca z
    chińskimi kontrahentami nie jest regulowana na podstawie pisemnych umów współpraca
    ta opiera się na bieżącej realizacji zamówień bez formalnego zobowiązania umownego.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy wynika z relacji prawnej zawartej pomiędzy nim a
    Klientem. To właśnie z Klientem zawierany jest stosunek prawny, w ramach którego
    Wnioskodawca dokonuje zakupu towaru u Sprzedawcy.
    Z chwilą złożenia zamówienia przez Wnioskodawcę u zagranicznego sprzedawcy, Klient
    nabywa prawo do rozporządzania towarem. Wartość poszczególnych zamówień
    składanych przez Klientów nie przekracza równowartości 150 euro.
    Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:

    1. Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez Sprzedawców, obecnie głównie za
      pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych kierując się m.in. jakością
      oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach
      kupujących).
    2. Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) są
      pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę
      stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski,
      tworzenie spersonalizowanych opisów, edycję graficzną zdjęć produktowych wszystko
      w celu dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. Wnioskodawca będzie
      samodzielnie i autonomicznie decydował o asortymencie oferowanym na Stronie
      internetowej oraz ustalał ostateczną cenę sprzedaży towaru dla klienta końcowego,
      uwzględniając koszt zakupu towaru od Sprzedawcy oraz własną marżę/narzut.
    3. Klient odwiedza stronę internetową Wnioskodawcy, wybiera interesujący go towar,
      składa zamówienie, akceptuje regulamin sklepu i dokonuje płatności. Przed złożeniem
      zamówienia Klient będzie zobowiązany do zapoznania się i zaakceptowania
      regulaminu sklepu prowadzonego przez Wnioskodawcę.
    4. Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawca
      zamawia towar u Sprzedawcy w Chinach (np. poprzez różne platformy sprzedażowe),
      przekazując wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta.
      Jednocześnie Wnioskodawca opłaca zamówienie, potrącając swoją prowizję. W efekcie,
      u Wnioskodawcy pozostaje kwota odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą
      przez Klienta a kwotą przekazaną Sprzedawcy.
    5. Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawcę, Sprzedawca z Chin wysyła towar
      bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy wysyłka
      odbywa się bezpośrednio od Sprzedawcy do Klienta.
    Przed dokonaniem zakupu Klient jest informowany o przewidywanym czasie dostawy
    stosowne informacje zawarte są w regulaminie sklepu internetowego oraz w wiadomości
    e-mail potwierdzającej złożenie zamówienia. Klient otrzymuje również link oraz numer
    umożliwiający śledzenie przesyłki. W przypadku pytań lub wątpliwości dotyczących
    dostawy, Klient może kontaktować się z Wnioskodawcą który pozostaje w stałym
    kontakcie z chińskim sprzedawcą oraz posiada bieżący dostęp do informacji o statusie
    przesyłki. Wnioskodawca odpowiada na zapytania Klientów drogą mailową i udostępnia
    dane do śledzenia przesyłki na żądanie.
    W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, Klient zwraca
    towar do Wnioskodawcy lub bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin. W takiej sytuacji Klient
    otrzymuje zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie od Wnioskodawcy.
    Sprzedawca z Chin odpowiada za przygotowanie zamówienia, jego spakowanie,
    przekazanie przewoźnikowi oraz organizację transportu. Zatem pełna odpowiedzialność
    za proces logistyczny od momentu skompletowania zamówienia do jego nadania
    spoczywa na zagranicznym sprzedawcy.
    Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać
    według jednego z następujących wariantów:
    1. Import w Polsce – towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a
      następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce.
    2. Import w innym państwie członkowskim UE – towary są importowane w innym kraju
      Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.
    W każdej z powyższych konfiguracji towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy. Z tego
    względu Wnioskodawca nie pełni roli importera. Status importera posiada Klient końcowy
    niezależnie od tego, czy import odbywa się na terytorium Polski czy innego państwa
    członkowskiego UE. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje
    jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze

    przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Wnioskodawca nie jest i nie będzie
    importerem towaru ani na terytorium Polski ani też na terytorium innego państwa
    członkowskiego UE.
    Wnioskodawca nie jest zarejestrowany w procedurze Import One-Stop Shop (IOSS) i nie
    planuje takiej rejestracji.
    Zgodnie z informacjami widniejącymi na zagranicznych platformach sprzedażowych, część
    oferowanych tam towarów może być objęta systemem IOSS. Wnioskodawca nie ma
    jednak wpływu na sposób rozliczania podatku VAT z tytułu importu informacje te
    pochodzą wyłącznie z treści zamieszczonych na platformach sprzedażowych i nie są
    weryfikowane przez Wnioskodawcę.
    Obecnie Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT-czynny.
    Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    1. W odpowiedzi na pytanie: Jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku
      transakcji, czy są to: chińscy sprzedawcy, platforma sprzedażowa/serwis aukcyjny np.
      (...), Pana firma oraz ostateczni klienci? Jeśli nie to proszę wymienić podmioty biorące
      udział w transakcji i wskazać jaką rolę pełnią.
      wskazał Pan:
      Sprzedawca z Chin – sprzedawca z Chin pełni rolę dostawcy bazowego, sprzedaje
      towar, który Wnioskodawca zamawia u niego w imieniu ostatecznego klienta.
      Sprzedawca z Chin przygotowuje całe zamówienie i wysyła na wskazany przez
      Wnioskodawcę adres już do ostatecznego klienta. Chiński sprzedawca z Chin jest
      dostawcą towaru.
      1. Wnioskodawca – z kolei rolą Wnioskodawcy jest zbieranie zamówień składanych
        przez Klientów, pobranie płatności, następnie zamówienie wskazanego towaru u
        sprzedawcy z Chin z podaniem adresu do wysyłki bezpośrednio do klienta
        ostatecznego, przekazanie środków do sprzedawcy (po potrąceniu swojej
        prowizji). Jak wcześniej wskazano prowizją Wnioskodawcy jest różnica między
        kwotą otrzymaną od klienta a kwotą płaconą do chińskiego sprzedawcy z Chin.
      2. Klient (konsument) – Klient pełni rolę ostatecznego konsumenta, który kupuje
        interesujący go towar i jest ostatnim odbiorcą w łańcuchu dostawy.
      3. Platforma sprzedażowa – miejsce, gdzie Wnioskodawca wyszukuje towary, a także
        składa zamówienie bezpośrednio u Sprzedawców z Chin poprzez. Platforma pełni
        jednak wyłącznie rolę techniczną/pośredniczącą w kontakcie Wnioskodawcy ze
        Sprzedawcą, ale nie są stroną umowy pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem, ani
        pomiędzy Sprzedawcą a Wnioskodawcą w sensie przeniesienia prawa do
        rozporządzania towarem na Wnioskodawcę w imieniu platformy. Sprzedawcą dla
        Wnioskodawcy jest podmiot oferujący towar na danej platformie, a nie sama
        platforma sprzedażowa.
      Reasumując, transakcja sprzedaży realnie odbywa się między 3 podmiotami: Chiński
      Sprzedawca, Wnioskodawca oraz Klient (konsument).
    2. W odpowiedzi na pytanie: Czy chińscy sprzedawcy mają świadomość, że Pana firma nie
      jest ostatecznym nabywcą towarów? Należy wyjaśnić.
      wskazał Pan:
      Wnioskodawca składa zamówienie na określone towary i dokonuje za nie płatności.
      Jednocześnie wskazuje Sprzedawcy adres ostatecznego klienta, na który towar ma
      zostać wysłany. Sprzedawca realizuje wysyłkę zgodnie z tą dyspozycją.
      Z tego względu Wnioskodawca występuje wobec Sprzedawcy w roli nabywcy
      towarów, jednak wskazuje dane do wysyłki dotyczące ostatecznego odbiorcy.

    3. W odpowiedzi na pytanie: Czy klienci zlecają Panu jakie konkretne towary chcieliby
      nabyć, czy też klienci mogą zakupić towar który został już zamieszczony na Pana
      stronie internetowej?
      wskazał Pan:
      Klienci mogą zakupić jedynie towar, który został zamieszczony na stronie
      Wnioskodawcy. Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się na stronie.
    4. W odpowiedzi na pytanie: Czy chińscy sprzedawcy mają prawo dokonywania zmian w
      opisie towarów zamieszczonych na Pana stronie internetowej lub do jakiejkolwiek
      ingerencji po umieszczeniu towaru na stronie internetowej?
      wskazał Pan:
      Nie, sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na stronie Wnioskodawcy, ani
      nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na stronie odpowiada
      wyłącznie Wnioskodawca.
    5. W odpowiedzi na pytanie: Kto decyduje jakie towary i za jaką cenę są oferowane przez
      Pana na stronie internetowej?
      wskazał Pan:
      Wyłącznie Wnioskodawca decyduje o tym jakie towary umieszczane są na stronie.
    6. W odpowiedzi na pytanie: Czy wysokość wynagrodzenia dla Pana wynika z uzgodnień
      zawartych z chińskimi sprzedawcami, czy chińscy sprzedawcy mają jakiś wpływ na
      wysokość wynagrodzenia Pana firmy?
      wskazał Pan:
      Nie, wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy nie wynika z uzgodnień zawartych z
      chińskimi sprzedawcami. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jak wcześniej wskazano
      stanowi prowizja między kwotą, którą wpłaca klient tytułem zamówienia a kwotą
      przekazywaną do chińskiego sprzedawcy.
    7. W odpowiedzi na pytanie: W jaki sposób dokumentuje Pan sprzedaż dokonaną na
      rzecz ostatecznych klientów, jaki rodzaj świadczenia wykazywany jest na dokumencie
      sprzedaży?
      wskazał Pan:
      W związku z tym, że sprzedaż przez Wnioskodawcę odbywa się w systemie
      wysyłkowym za którą płatności otrzymuje wyłącznie w formie bezgotówkowej,
      Wnioskodawca nie ma obowiązku posiadania kasy fiskalnej, więc nie wystawia
      paragonów z tego tytułu. Korzysta w tym zakresie ze zwolnienia przewidzianego w
      Rozporządzeniu w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy
      zastosowaniu kas rejestrujących. W związku z tym, że klientami są głównie osoby
      fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, Wnioskodawca nie ma obowiązku
      wystawienia faktury, z wyjątkiem sytuacji w której nabywca zgłasza takie żądanie.
      Jeżeli klient zgłasza żądanie wystawienia faktury Wnioskodawca wystawia fakturę z
      tytułu sprzedaży na całą otrzymaną od klienta kwotę, a nie tylko kwotę prowizji.
    8. W odpowiedzi na pytanie: W jaki sposób Pana klienci reklamują uszkodzony towar? W
      jaki sposób odbywa się rozpatrzenie reklamacji? Czy klient składa reklamację na
      uszkodzony towar do Pana? Proszę krótko opisać ten proces.
      wskazał Pan:
      Klient składa reklamację na uszkodzony towar bezpośrednio do Wnioskodawcy.
      Reklamacja jest rozpatrywana przez Wnioskodawcę, który – w zależności od ustaleń –
      zwraca klientowi pieniądze lub wymienia towar na nowy. Towar w ramach reklamacji
      również trafia bezpośrednio do Wnioskodawcy lub wysłany jest bezpośrednio do
      Sprzedawcy z Chin.

    9. W odpowiedzi na pytanie: Kto będzie stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia
      klienta od umowy zawartej na odległość, czy jest to Pana firma czy Sprzedawca? W
      przypadku odstąpienia od umowy zawartej na odległość, to czy zobowiązany będzie
      Pan do zwrotu ewentualnie zapłaconej kwoty przez klienta z tytułu zakupu towaru?
      Jeśli nie, to proszę wskazać kto dokonuje zwrotu tej kwoty i w jaki sposób się to
      odbywa.
      wskazał Pan:
      Stroną umowy w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość jest
      Wnioskodawca. Klient zgłasza odstąpienie bezpośrednio do Wnioskodawcy, który
      przyjmuje zwrot towaru i zwraca klientowi należne środki. Towar taki odsyłany jest
      bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.
    10. W odpowiedzi na pytanie: Co oznacza/jak należy rozumieć, że „Cena opłacana przez
      Klienta obejmuje wartość samego towaru, koszty transportu oraz ewentualne
      należności podatkowe”, z czym należy identyfikować należności podatkowe i który
      podmiot jest zobowiązany do rozliczenia tych należności podatkowych?
      wskazał Pan:
      Jako należności podatkowe należy identyfikować ewentualne należności celne,
      chociaż te ze względu na wartość towaru (poniżej 150 euro) nie powinny być
      naliczane. Jako należności podatkowe Wnioskodawca wskazuje również podatek VAT
      z tytułu importu, do którego zobowiązanym do zapłaty jest Klient. Jak wskazano w
      treści wniosku, Wnioskodawca nie jest importerem towaru, gdyż towar nigdy do
      niego nie trafia. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje
      jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności
      celnych związanych z importem towaru nie spoczywa na Wnioskodawcy. To czy
      podatek VAT jest faktycznie odprowadzany leży poza gestią Wnioskodawcy. Mogą
      mieć miejsce sytuacje w której podatek VAT z tytułu importu pobierany jest błędnie
      przez Sprzedawcę z Chin w ramach procedury IOSS. Wynika to z faktu, że
      Wnioskodawca jak wcześniej wskazano podaje dane do wysyłki ostatecznego klienta
      (konsumenta). Zatem z tej perspektywy może wystąpić mylne przeświadczenie
      Sprzedawcy z Chin, że dokonuje sprzedaży bezpośrednio na rzecz konsumenta, a nie
      Wnioskodawcy, co za tym idzie omyłkowo deklaruje podatek VAT w ramach
      procedury IOSS, która nie powinna mieć zastosowania, gdyż zdaniem Wnioskodawcy
      najpierw następuje sprzedaż na zasadzie relacji B2B między Sprzedawcą z Chin a
      Wnioskodawcą, która nie powinna podlegać na deklarowaniu podatku VAT w ramach
      IOSS, a następnie sprzedaż w relacji B2C między Wnioskodawcą a Klientem
      końcowym.
    11. W odpowiedzi na pytanie: Czy w związku ze sprzedażą towarów za pośrednictwem
      strony internetowej prowadzi/będzie prowadził Pan ewidencję otrzymanych zapłat
      oraz z ewidencji tej wynika/będzie wynikać jakiej dostawy dotyczyła konkretna zapłata
      i na czyją rzecz została dokonana dostawa?
      wskazał Pan:
      Tak.
    12. W odpowiedzi na pytanie: Czy w prowadzonej obecnie przez Pana działalności
      gospodarczej jest/będzie Pan zobowiązany do stosowania kasy rejestrującej, jeśli tak
      to proszę wskazać z jakiego tytułu?
      wskazał Pan:
      Wnioskodawca nie posiada kasy rejestrującej i tak jak wskazano w uzasadnieniu
      stanowiska na pytanie nr 5, uważa, że nie był ani nie jest zobowiązany do posiadania
      kasy rejestrującej.
    Pytania

    1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę
      na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne
      świadczenie usług?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przedstawionym stanie
      faktycznym Wnioskodawca realizując sprzedaż towarów poprzez własne sklepy
      internetowe w opisanym modelu, nie będzie uznany za podmiot ułatwiający dostawę
      w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT?
    3. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną
      dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest Polska – czy miejscem
      opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w
      Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?
    4. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną
      dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie
      UE – czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce
      zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?
    5. Czy w przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie nr 3 lub 4 Wnioskodawca będzie
      zobowiązany do ewidencji sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej?
    6. Czy w przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie nr 3 lub 4, wartość sprzedaży
      towarów, której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju nie będzie
      wliczana do limitu sprzedaży uprawniającego do zwolnienia podmiotowego, o którym
      mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem:
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniają znamiona
    handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar
    w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest
    dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności podejmowane
    przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla klientów celu
    samego w sobie, klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. W chwili
    złożenia zamówienia u sprzedawcy, na klienta zostaje przeniesione prawo do
    rozporządzania towarem jak właściciel.
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w
    przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz klientów,
    dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym modelu nie będzie on podmiotem ułatwiającym
    dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT.
    Fikcja prawna z tego artykułu dotyczy podmiotów (interfejsów elektronicznych), które
    ułatwiają transakcję SOTI (do 150 euro) bezpośrednio pomiędzy dostawcą bazowym a
    konsumentem.
    Wnioskodawca natomiast sam uczestniczy w łańcuchu dostaw jako podmiot nabywający
    (prawo do rozporządzania) towar od Sprzedawcy (B2B) i dokonujący następnie jego
    dostawy na rzecz Klienta (B2C). Nie jest więc jedynie platformą łączącą strony w
    rozumieniu art. 7a ust. 1 w zw. z art. 5b rozporządzenia 282/2011.
    Ad 3, 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.

    W związku z tym, że Wnioskodawca nie jest podmiotem ułatwiającym dostawę w
    rozumieniu art. 7a oraz nie jest i nie będzie zarejestrowany w procedurze IOSS, nie są
    spełnione warunki do zastosowania szczególnych zasad ustalania miejsca opodatkowania
    dla SOTI określonych w art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c ustawy o VAT.
    W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę
    towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku
    VAT dojdzie do dwóch dostaw:
    1) Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;
    2) Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku
    towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę
    lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w
    przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych miejsce, w którym towary
    znajdują się w momencie dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
    2) w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
      lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
      nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    2a) w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
    2b) w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    2c) w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    2d) przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
      pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są
    wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
    terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
    członkowskiego przez:
    1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
    2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej
      do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę
    towarów, która:
    1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

    2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych
    towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw
    towarów.
    Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, powinien być interpretowany jako
    specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów
    importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy
    kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na
    terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import
    towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy, miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca,
    Wnioskodawca oraz ostateczny klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany jest
    bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu) lub z kraju trzeciego na
    terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (państwo importu) skąd dalej
    trafia bezpośrednio do Klienta. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w
    której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na
    rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz
    ostatecznego klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).
    Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca
    dokonuje sprzedaży towarów na rzecz klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez
    Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek
    z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana
    przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza
    terytorium UE.
    Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie
    występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy
    importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny
    Klient, to dostawa między Wnioskodawcą a Klientem (B2C) nie będzie podlegała
    opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu bezpośrednio do Polski) ani też w
    innym państwie członkowskim UE (w przypadku importu w innym państwie członkowskim
    UE).
    W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz klienta, będącego jednocześnie
    importerem towaru, należy uznać – stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – za
    dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa
    trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych
    z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce oraz innych państwach

    członkowskich UE, niezależnie od państwa importu – nie będą podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju ani na terytorium
    innego państwa członkowskiego UE, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw
    towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym przypadku Chin.
    Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w
    Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium państwa
    trzeciego (Chiny).
    Ad 5.
    Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży przy użyciu kasy fiskalnej.
    Zgodnie z art. 111 ustawy o VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani
    prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, skoro czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią odpłatną dostawę
    towarów poza terytorium kraju, to nie mieszczą się pod pojęciem sprzedaży w rozumieniu
    ustawy o VAT, a tym samym nie podlegają ewidencji na kasie fiskalnej.
    Ad 6.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 1a ustawy o VAT, do limitu sprzedaży
    uprawniającego do zwolnienia podmiotowego (art. 113 ust. 1) nie wlicza się wartości
    sprzedaży, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju.
    Wartość opisanej sprzedaży dokonywanej przez Wnioskodawcę nie będzie zatem wliczana
    do tego limitu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania realizowanej przez Pana transakcji za dostawę
      towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
    - prawidłowe – w zakresie nieuznania Pana za podmiot, o którym mowa w art. 7a ustawy,
    - prawidłowe – w zakresie określenia miejsca opodatkowania dostaw towarów na rzecz
      Klientów,
    - prawidłowe – w zakresie braku obowiązku rejestrowania sprzedaży na kasie
      rejestrującej,
    - prawidłowe – w zakresie niewliczenia do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy,
      wartości sprzedaży, której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od

    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jak stanowi art. 5a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca
    2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu od wartości dodanej (Dz.U. UE L 77 z 23 marca 2011, s. 1, ze zm.; dalej
    jako: „rozporządzenie 282/2011”):
      Do celów stosowania art. 14 ust. 4 dyrektywy 2006/112/WE uznaje się, że towary
      zostały wysłane lub przetransportowane przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym gdy
      dostawca uczestniczy pośrednio w wysyłce lub transporcie towarów, w szczególności
      w następujących przypadkach:
      a) w przypadku gdy dostawca zleca podwykonanie wysyłki lub transportu towarów
        osobie trzeciej, która dostarcza towary nabywcy;
      b) w przypadku gdy wysyłka lub transport towarów dokonywane są przez osobę
        trzecią, ale dostawca ponosi całkowitą lub częściową odpowiedzialność za
        dostarczenie towarów nabywcy;
      c) w przypadku gdy dostawca wystawia fakturę i pobiera od nabywcy opłaty za
        transport lub wysyłkę, a następnie przekazuje je osobie trzeciej, która organizuje
        wysyłkę lub transport towarów;
      d) w przypadku gdy dostawca zachęca nabywcę w dowolny sposób do skorzystania z
        usług w zakresie dostarczania towarów świadczonych przez osobę trzecią,
        umożliwia kontakt nabywcy i osoby trzeciej lub przekazuje w inny sposób tej
        osobie informacje niezbędne do dostarczenia towarów nabywcy.
      Towarów nie uważa się jednak za wysłane lub przetransportowane przez dostawcę
      lub na jego rzecz, w przypadku gdy nabywca transportuje te towary samodzielnie lub
      z udziałem osoby trzeciej organizuje dostarczanie tych towarów, a dostawca nie
      bierze udziału bezpośrednio ani pośrednio w organizacji lub pomocy w organizacji
      wysyłki lub transportu tych towarów.
    Jak wynika z art. 7a ustawy:
      1. W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego,
        takiego jak platforma, platforma handlowa, portal lub podobne środki, zwanego
        dalej „interfejsem elektronicznym”, sprzedaż na odległość towarów
        importowanych w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej
        wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro, uznaje się, że
        podatnik ten samodzielnie otrzymał towary i dokonał ich dostawy.
      2. W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego,
        dokonanie na terytorium Unii Europejskiej przez podatnika nieposiadającego
        siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub
      2) dostawy towarów na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem
      - uznaje się, że podatnik, który ułatwia tę dostawę, samodzielnie otrzymał towary i
        dokonał ich dostawy.
      3. Przez ułatwianie, o którym mowa w ust. 1 i 2, rozumie się ułatwianie w rozumieniu
        art. 5b rozporządzenia 282/2011.
    W art. 7a ust. 1 i 2 ustawy zaimplementowano swego rodzaju fikcję prawną, która w
    istocie prowadzi do przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązanie VAT z tytułu
    określonych dostaw towarów na podatników prowadzących działalność gospodarczą
    związaną z posiadaniem, prowadzeniem czy zarządzaniem interfejsami elektronicznymi.
    Regulacje obejmują swoim zakresem operatorów interfejsów elektronicznych, którzy

    ułatwiają dokonywanie określonych dostaw towarów, niezależnie od tego czy posiadają
    oni siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium UE, czy na terytorium państwa trzeciego.
    Powyższy przepis wprowadza fikcję prawną (wyłącznie na potrzeby podatku VAT),
    polegającą na przyjęciu, że podatnik ułatwiający za pomocą interfejsu elektronicznego
    wyżej wskazane dostawy towarów na rzecz konsumentów, dokonywane przez tzw.
    dostawców bazowych:
    · samodzielnie otrzymał (nabył) te towary (fikcja prawna w postaci przyjęcia, że ma
      miejsce dostawa towarów B2B pomiędzy dostawcą bazowym a operatorem interfejsu
      elektronicznego) oraz
    · dokonał dostawy tych towarów (fikcja prawna polegająca na przyjęciu, że dochodzi do
      dostawy towarów B2C pomiędzy operatorem interfejsu elektronicznego a
      ostatecznym nabywcą tych towarów, tj. konsumentem, który faktycznie nabywa te
      towary).
    Jak wskazano w art. 5b rozporządzenia 282/2011:
      Do celów stosowania art. 14a dyrektywy 2006/112/WE termin »ułatwia« oznacza
      korzystanie z interfejsu elektronicznego w celu umożliwienia nawiązania kontaktu
      pomiędzy nabywcą a dostawcą, który oferuje towary na sprzedaż poprzez interfejs
      elektroniczny, co skutkuje dostawą towarów poprzez ten interfejs elektroniczny.
      Jednakże podatnik nie ułatwia dostawy towarów, jeżeli spełnione są wszystkie
      następujące warunki:
      a) podatnik ten nie określa, bezpośrednio ani pośrednio, żadnych warunków, na
        których dokonywana jest dostawa towarów;
      b) podatnik ten nie bierze, bezpośrednio ani pośrednio, udziału w zatwierdzaniu
        obciążenia nabywcy w związku z dokonywaną płatnością;
      c) podatnik ten nie bierze, bezpośrednio ani pośrednio, udziału w procesie
        zamawiania lub dostarczania towarów.
      Art. 14a dyrektywy 2006/112/WE nie ma zastosowania do podatnika, który wykonuje
      tylko jedną z następujących czynności:
      a) przetwarzanie płatności w związku z dostawą towarów;
      b) oferowanie lub reklamowanie towarów;
      c) przekierowywanie lub przenoszenie nabywców do innych interfejsów
        elektronicznych, poprzez które towary są oferowane na sprzedaż, bez
        jakiegokolwiek dalszego udziału w dostawie tych towarów.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności zajmuje się Pan sprzedażą towarów w
    modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Aktualna oferta
    obejmuje sprzedaż zabawek elektronicznych, projektorów, boxów – do telewizorów. Pana
    model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:
    1. Wyszukuje Pan towary oferowane przez Sprzedawców, obecnie głównie za
      pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych kierując się m.in. jakością
      oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach
      kupujących).
    2. Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) są
      pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Pana stronie
      internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski, tworzenie
      spersonalizowanych opisów, edycję graficzną zdjęć produktowych wszystko w celu
      dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. Będzie Pan samodzielnie i
      autonomicznie decydował o asortymencie oferowanym na Stronie internetowej oraz

      ustalał ostateczną cenę sprzedaży towaru dla klienta końcowego, uwzględniając koszt
      zakupu towaru od Sprzedawcy oraz własną marżę/narzut.
    3. Klient odwiedza Pana stronę internetową, wybiera interesujący go towar, składa
      zamówienie, akceptuje regulamin sklepu i dokonuje płatności. Przed złożeniem
      zamówienia Klient będzie zobowiązany do zapoznania się i zaakceptowania
      regulaminu sklepu prowadzonego przez Pana.
    4. Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, zamawia Pan towar u
      Sprzedawcy w Chinach (np. poprzez różne platformy sprzedażowe), przekazując
      wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta. Jednocześnie
      opłaca Pan zamówienie, potrącając swoją prowizję. W efekcie, u Pana pozostaje kwota
      odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną
      Sprzedawcy.
    5. Po opłaceniu zamówienia przez Pana, Sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio
      do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Pana wysyłka odbywa się
      bezpośrednio od Sprzedawcy do Klienta.
    Przy czym należy wskazać, że sprzedawcami są podmioty z Chin, a dostawy towarów do
    Klientów realizowane są z państw trzecich, tj. spoza obszaru Unii Europejskiej (głównie z
    terytorium Chin). Odbiorcami towarów są wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące
    działalności gospodarczej, zamieszkujące na terytorium Polski.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy
    czynności wykonywane przez Pana na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę
    towarów czy też za odpłatne świadczenie usług (pytanie oznaczone nr 1).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący
    pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też
    przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa
    własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz
    ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na
    gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za
    dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we
    władaniu towarem.
    Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście
    własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do
    zbycia prawa własności rzeczy.
    Transakcja opisana we wniosku wpisuje się w dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy. Czynności wykonywane przez Pana w ramach prowadzonej działalności
    wypełniają znamiona handlu towarami. Należy zauważyć, że przedmiotem nabycia przez
    Klientów są konkretne towary oferowane na Pana stronie internetowej, zatem posiada
    Pan władztwo ekonomiczne nad tymi towarami i praktyczną możliwość dysponowania
    nimi jak właściciel. Bowiem to Pan wyszukuje i decyduje jakie towary zostaną zaoferowane
    do sprzedaży na Pana stronie internetowej. Klienci mogą zakupić jedynie towar, który
    został już zamieszczony na Pana stronie. Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie
    znajduje się na stronie. Dodatkowo Sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na
    Pana stronie, ani nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na stronie
    odpowiada wyłącznie Pan. Co także istotne, Klient po zakupie wpłaca pieniądze
    bezpośrednio na Pana konto. Ponadto wysokość Pana wynagrodzenia nie wynika z
    uzgodnień zawartych z chińskimi sprzedawcami. Nie ma Pan również podpisanej umowy
    pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom
    na pytania związane z dostawą i przyjmuje zwroty towarów bezpośrednio do siebie, jeżeli

    klient po zakupie decyduje się zwrócić towar. W takiej sytuacji Klient otrzymuje zwrot
    pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie od Wnioskodawcy. Zatem, mając na
    uwadze powyższe okoliczności należy uznać, że posiada Pan ekonomiczne władztwo nad
    sprzedawanymi na swojej stronie internetowej towarami.
    Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy w tym fakt, że efektem wykonanych
    czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego
    na Pana stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio
    klientom (ostatecznym nabywcom), a Pan w ramach transakcji przenosi na Klienta prawo
    do dysponowania towarem jak właściciel, świadczenie stanowi dla celów podatku od
    towarów i usług dostawę towarów. Czynności podejmowane przez Pana w celu
    zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest
    zainteresowany nabyciem konkretnego produktu prezentowanego na Pana stronie
    internetowej.
    Jak już powyżej wskazałem pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie
    prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności,
    zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako
    „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Zatem, skoro to Pan decyduje
    jakie towary są oferowane na stronie internetowej, tworzy Pan ofertę poprzez modyfikację
    ofert Sprzedawców chińskich, decyduje za jaką cenę towary zostaną zaoferowane do
    sprzedaży na stronie internetowej i zapłata za towar trafia na Pana konto bankowe oraz w
    przypadku odstąpienia klienta od umowy zwraca Pan pieniądze lub wymienia towar na
    nowy, a dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom na pytania związane z
    dostawą i przyjmuje zwroty towarów bezpośrednio do siebie to realizowane świadczenie
    należy uznać za dostawę towarów dokonaną przez Pana na rzecz Klientów. Z opisu sprawy
    wynika, że ma Pan możliwość dysponowania rzeczą pomimo braku fizycznego kontaktu z
    towarem i dokonuje Pan sprzedaży (przenosi prawo do rozporządzania towarem jak
    właściciel) na rzecz Klientów końcowych.
    Zatem, w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Pana na rzecz
    Klientów stanowią odpłatną dostawę towarów.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Kolejne Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy w przedstawionych okolicznościach
    sprawy należy uznać Pana za podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1
    ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Transakcja dostawy od sprzedawcy z krajów trzecich do Pana ma charakter relacji
    właściwej dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który sprzedaje na rzecz
    innego podatnika (B2B), a stroną transakcji jest Pan, a nie Pana klient. Zamówienie
    towarów u sprzedawcy z krajów trzecich składa Pan, a nie klient Pana firmy. Zatem te
    wzajemne relacje nie pozwalają uznać Pana za podmiot ułatwiający sprzedaż, tylko za
    podmiot, który dokonuje sprzedaży w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.
    Mając zatem na uwadze zawarte w interpretacji wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcie w
    zakresie zadanego przez Pana pytania nr 1, zauważyć należy, że w przedstawionym stanie
    faktycznym nie znajdą zastosowania przepisy wynikające z art. 7a ustawy. Zatem nie
    można uznać Pana za podmiot ułatwiający dostawę towarów poprzez użycie interfejsu
    elektronicznego, w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że w przedstawionych okolicznościach sprawy
    nie jest Pan podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy.

    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.
    Ponadto Pana wątpliwości dotyczą wskazania miejsca opodatkowania dostaw w sytuacji
    gdy:
    - państwem importu jest Polska a Klient posiada miejsca zamieszkania w Polsce (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 3),
    - państwem importu jest inne państwo członkowskie UE a Klient posiada miejsce
      zamieszkania w Polsce (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
    Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanych przez Pana
    transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie
      dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
      2. W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
        wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do
        ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się
        wyłącznie jednej dostawie.
      2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
        transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez
        nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub
        transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z
        warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy
        przyporządkować jego dostawie.
      2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
        transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium
        innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są
        przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
      2c. W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
        członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
        transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
      2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego
        niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
        samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
      terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
      członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.

    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Według art. 22 ust. 3b ustawy:
      Przepisy ust. 2-2e nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art.
      7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz
      przez tego podatnika.
    Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy powinien być
    interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu
    do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w
    przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja
    łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import
    towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak wynika z opisu sprawy Klienci (osoby fizycznie nieprowadzące działalności
    gospodarczej posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają od Pana
    towar. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go
    u Sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego Sprzedawcy i zleca
    też temu Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta. Zatem należy
    wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W
    transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński Sprzedawca
    sprzedający towary przez platformę sprzedażową, Pan jako podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą oraz ostateczni Klienci (konsumenci). Zamawia Pan towar u
    dostawcy poprzez platformę sprzedażową, a towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju
    trzeciego od chińskiego Sprzedawcy do ostatecznego Klienta w łańcuchu sprzedaży. W

    opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji
    chińskiego Sprzedawcy (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Pana (B2B), a Panem
    dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.
    W takiej sytuacji nie można traktować platformy sprzedażowej jako podmiotu
    zobowiązanego do rozliczenia podatku VAT w procedurze IOSS. IOSS (Import One Stop
    Shop) to system elektroniczny umożliwiający podatnikom dokonującym dostawy towarów
    wysyłanych z państw trzecich na rzecz konsumentów (co do zasady osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej) zadeklarowanie i zapłacenie podatku VAT. W
    opisanym we wniosku zdarzeniu Pan, jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą,
    a nie jako konsument, nabywa towary od podmiotów chińskich, celem ich odsprzedaży na
    rzecz konsumentów, a zatem dla rozliczenia podatku VAT nie ma znaczenia, że dostawcy
    chińscy sprzedają towar poprzez platformę sprzedażową.
    Ponadto wskazał Pan we wniosku, że nie pełni Pan roli importera. Importerem jest
    ostateczny Klient. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku
    podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, będzie ostateczny odbiorca
    nabywający od Pana towar to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez
    Pana na rzecz tego Klienta, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, jest miejsce rozpoczęcia
    wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez
    Pana na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
    Podsumowując:
    Ad 3.
    W sytuacji, gdy państwem importu jest Polska a dostawy realizowane są na rzecz Klienta
    posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, miejscem opodatkowania tych dostaw
    towarów jest – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – terytorium państwa trzeciego, tj.
    Chiny.
    Ad 4.
    W sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie UE a dostawy
    realizowane są na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, miejscem
    opodatkowania tych dostaw towarów jest – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy –
    terytorium państwa trzeciego, tj. Chiny.
    W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4 jest
    prawidłowe.
    Ponadto, Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy nie ma Pan obowiązku
    ewidencjonowania ww. sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej zgodnie z art. 111 ustawy
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 5).
    W myśl art. 111 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani:
      1) wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
      a) w postaci papierowej lub
      b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z
        nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej

        Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych
        w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych
        osobowych;
      2) dokonywać niezwłocznego zgłoszenia właściwemu podmiotowi prowadzącemu
        serwis kas rejestrujących każdej nieprawidłowości w pracy kasy;
      3) udostępniać kasy rejestrujące do kontroli stanu ich nienaruszalności i
        prawidłowości pracy na każde żądanie właściwych organów;
      4) poddawać kasy rejestrujące w terminach określonych w przepisach wydanych na
        podstawie ust. 7a pkt 4 obowiązkowemu przeglądowi technicznemu przez
        właściwy podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących;
      5) (uchylony)
      6) przechowywać kopie dokumentów kasowych przez okres wymagany w art. 112,
        zgodnie z warunkami określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o
        rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619, 1685 i
        1863);
      7) stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży,
        z zastrzeżeniem ust. 3b;
      8) wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż określone w
        pkt 1 dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas;
      9) prowadzić i przechowywać dokumentację o przebiegu eksploatacji kasy
        rejestrującej, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 7a i ust. 9
        pkt 1;
      10) (uchylony)
      11) poddać obowiązkowemu przeglądowi technicznemu kasy rejestrujące, które
        zostały przez podatnika utracone, a następnie odzyskane, przed ich ponownym
        zastosowaniem do prowadzenia ewidencji;
      12) zapewnić połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą rejestrującą
        a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3;
      13) zakończyć używanie kas rejestrujących w przypadku zakończenia działalności
        gospodarczej lub pracy kas rejestrujących, zapewniając zabezpieczenie danych z
        kasy rejestrującej.
    Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż
    obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy
    wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu
    odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych.
    W analizowanej sytuacji, mimo że dokonuje Pan transakcji na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane we wniosku nie będą
    podlegały rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika z faktu, że miejscem
    świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie jest terytorium Polski tylko kraj
    trzeci. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W związku z powyższym, w przypadku transakcji opisanych we wniosku wykonywanych na
    rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem
    świadczenia tych dostaw nie jest terytorium Polski, nie jest Pan zobowiązany do
    ewidencjonowania tych czynności za pomocą kas rejestrujących.

    Podsumowując, nie ma Pan obowiązku ewidencjonowania ww. sprzedaży przy użyciu kasy
    rejestrującej zgodnie z art. 111 ustawy.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również wskazania, czy wartość sprzedaży, której miejsce
    opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju powinien Pan wliczać do limitu
    zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 6).
    Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1
      a) lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
      b) transakcji związanych z nieruchomościami,
      c) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      d) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
        dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Podstawowym elementem dla prawidłowego opodatkowania podatkiem VAT oraz
    konsekwencji wliczania wartości danych czynności do limitu sprzedaży, o którym mowa w
    art. 113 ust. 1 ustawy, jest zgodne z przepisami prawa ustalenie miejsca opodatkowania
    transakcji. Jeżeli miejsce opodatkowania transakcji zostanie określone na terytorium
    Polski, do transakcji tej mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług,
    a wówczas sprzedaż będzie wliczana do limitu zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust.
    1 ustawy. Jeżeli natomiast miejscem opodatkowania jest inne państwo, do opodatkowania
    tej transakcji ma zasadniczo zastosowanie reżim podatkowy obowiązujący w tym innym
    państwie i tej sprzedaży podatnik nie uwzględnia w ww. limicie. Powyższe odnosi się także
    do sprzedaży na odległość towarów importowanych i w przypadku, gdy sprzedaż ta nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju, to wartości sprzedaży na
    odległość towarów importowanych nie wlicza się do limitu sprzedaży wskazanego w art.
    113 ust. 1, co wynika z art. 113 ust. 2 pkt 1a ustawy.
    Skoro więc miejscem opodatkowania transakcji dostawy przez Pana towarów na rzecz
    klientów nie jest Polska, to tej sprzedaży (wartości sprzedaży wynikającej z dostawy
    towarów na rzecz tych klientów) nie uwzględnia Pan w limicie zwolnienia, o którym mowa
    w art. 113 ust. 1 ustawy. Zatem w przypadku, gdy sprzedaż, w związku z transakcjami
    będącymi przedmiotem wniosku, przekroczy limit, o którym mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy, nie będzie Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT czynny, zgodnie z
    art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy.

    W związku z powyższym nie powinien Pan wliczać sprzedaży, której miejsce
    opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju, do limitu zwolnienia z art. 113 ust. 1
    ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 6 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.