Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-677/14/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-21
Teza: Czy nadwyżka powstająca pomiędzy przeliczeniem kosztów delegacji po kursie NBP a przeliczeniem po kursie Banku X będzie przychodem ze stosunku pracy pracownika podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: dieta; koszt-zwrot kosztów; podróż; przychód; przychód-przychód ze stosunku pracy; waluta-kurs walut
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 sierpnia 2014 r. (data wpływu do Biura – 20 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym 5 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczania do przychodu pracownika nadwyżki wynikającej z przeliczenia kosztów delegacji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczania do przychodu pracownika nadwyżki wynikającej z przeliczenia kosztów delegacji.

Z uwagi na braki formalne wniosku, w piśmie z 31 października 2014 r. znak: IBPBI/1/423-19/14/AP, IBPB II/1/415-677/14/BD wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 5 listopada 2014 r. o brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – Spółka wypłaca pracownikom z tytułu podróży służbowych diety oraz zwraca koszty przejazdów czy też noclegów. Spółka do przeliczania należności z tytułu podróży służbowej stosuje kurs średni NBP z dnia poprzedzającego rozliczenie tej podróży.

Spółka planuje wprowadzenie zmian w zasadach rozliczania podróży służbowych. Rozliczenie delegacji następowałoby po kursie banku X. Kurs ten byłby zawsze korzystniejszy dla pracowników.

W ten sposób również kwota wypłacana pracownikom z tytułu podróży służbowych byłaby wyższa od limitów określonych w ustawie.

Nadwyżka wynikająca z przeliczenia kosztów delegacji zagranicznej wg kursu Banku X ponad kwotę wynikającą z przeliczenia po kursie średnim NBP będzie ujmowana w księgach rachunkowych jako koszty podróży służbowych. Dla celów podatku od osób fizycznych nadwyżka będzie traktowana jako dodatkowy przychód dla pracowników ze stosunku pracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy nadwyżka powstająca pomiędzy przeliczeniem kosztów delegacji po kursie NBP a przeliczeniem po kursie Banku X będzie przychodem ze stosunku pracy pracownika podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Spółki, kwota w postaci nadwyżki powstałej między przeliczeniem diety po kursie NBP a przeliczeniem po kursie Banku X będzie przychodem ze stosunku pracy pracownika i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl zasady powszechności opodatkowania, wyrażonej w treści art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl § 2 rozporządzenia, z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

*   diety,
*   zwrot kosztów: przejazdów, dojazdów środkami komunikacji miejscowej, noclegów,
*   innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb

Wskazać należy, iż limity dla wypłacanych diet określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej. Rozporządzenie to określa dokładną wysokość diet dla delegacji krajowych i zagranicznych

Nadwyżka wypłacanych świadczeń – ponad limit określony w wyżej wymienionym rozporządzeniu – będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Spółka będzie miała obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia na rachunek urzędu skarbowego odpowiedniej zaliczki na podatek dochodowy od nadwyżki wypłaconych delegacji z tytułu odbywanych przez pracowników Spółki podróży krajowych bądź zagranicznych na zasadach określonych w art. 32 w związku z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. zaliczania do przychodu pracownika nadwyżki wynikającej z przeliczenia kosztów delegacji. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Mając na uwadze wyżej przywołane uregulowania prawne należy zaznaczyć, że przepis art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia jedynie przykładowo przychody ze stosunku pracy. Świadczy o tym użycie słowa „w szczególności” co oznacza, że wymienione kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Oznacza to, że przychodami ze stosunku pracy są więc wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz świadczenia nieodpłatne, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy, wolne od podatku są diety i inne należności za czas:

1.  podróży służbowej pracownika,
2.  podróży osoby niebędącej pracownikiem

\-do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Na podstawie ww. przepisu przysługujące pracownikom z tytułu odbytych podróży służbowych, w terminie i w miejscu określonym przez pracodawcę, diety oraz zwrot kosztów za przejazdy, dojazdy, noclegi, a także inne wydatki określone przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Podstawowym warunkiem zwolnienia z opodatkowania diet, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest niewątpliwie odbycie przez pracownika podróży służbowej.

Definicja podróży służbowej została zawarta w art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. Nr 21 poz. 94 z późn. zm.), który stanowi, iż pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że podróżą służbową jest taki wyjazd, który odbywa się na polecenie pracodawcy i jest związany ze świadczeniem pracy poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy.

W myśl art. 775 § 2 Kodeksu pracy, minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju.

Omawiane zwolnienie jest limitowane do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 167).

Wskazać przy tym należy, że zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia, z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

1.diety;

2.zwrot kosztów:

1.  przejazdów,
2.  dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
3.  noclegów,
4.  innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

W przypadku dokonywania zwrotu kosztów ponoszonych przez pracownika w podróży służbowej przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej nie określają kwot dopuszczalnego zwrotu. Zgodnie z rozporządzeniem rozliczenie kosztów podróży zagranicznej jest dokonywane w walucie otrzymanej zaliczki, w walucie wymienialnej albo w walucie polskiej, według średniego kursu z dnia jej wypłacenia. Rozporządzenie nie wskazuje jaki kurs należy zastosować do rozliczenia zagranicznej podróży służbowej pracownika w przypadku braku wypłaty zaliczki.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca – Spółka wypłaca pracownikom z tytułu podróży służbowych diety oraz zwraca koszty przejazdów czy też noclegów. Spółka do przeliczania należności z tytułu podróży służbowej stosuje kurs średni NBP z dnia poprzedzającego rozliczenie tej podróży. Spółka planuje wprowadzenie zmian w zasadach rozliczania podróży służbowych. Rozliczenie delegacji następowałoby po kursie banku X. Kurs ten byłby zawsze korzystniejszy dla pracowników. W ten sposób również kwota wypłacana pracownikom z tytułu podróży służbowych byłaby wyższa od limitów określonych w ustawie. Nadwyżka wynikająca z przeliczenia kosztów delegacji zagranicznej wg kursu Banku X ponad kwotę wynikającą z przeliczenia po kursie średnim NBP będzie ujmowana w księgach rachunkowych jako koszty podróży służbowych. Dla celów podatku od osób fizycznych nadwyżka będzie traktowana jako dodatkowy przychód dla pracowników ze stosunku pracy.

W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z art. 11a ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

W rozporządzeniu w sprawie należności z tytułu podróży służbowej, wysokość diet za dobę podróży zagranicznej oraz limitu na nocleg w poszczególnych państwach określono w walutach obcych.

Wobec tego w świetle wskazanego wyżej przepisu, nadwyżka wynikająca z przeliczenia kosztów delegacji zagranicznej wg kursu Banku X ponad kwotę wynikającą z przeliczenia po kursie średnim NBP będzie stanowiła przychód pracownika ze stosunku pracy, który będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego Wnioskodawca będzie miał obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia na rachunek urzędu skarbowego odpowiedniej zaliczki na podatek dochodowy od nadwyżki wypłaconych delegacji z tytułu odbywanych przez pracowników podróży krajowych bądź zagranicznych na zasadach określonych w art. 32 w związku z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.