Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-470/08-2/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-08-07
Teza: Czy w świetle przepisów podatkowych, wynagrodzenie prowizyjne z Totalizatora Sportowego podlega podatkowi VAT?
Słowa kluczowe: gry-gry losowe; loterie; opodatkowanie; umowa-umowa agencyjna; usługi-usługi rekreacyjne; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 5 maja 2008 r. (data wpływu: 8 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia prowizyjnego na podstawie umowy agencyjnej z X – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 maja 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia prowizyjnego na podstawie umowy agencyjnej z Totalizatorem Sportowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zainteresowana jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Od dnia 1 grudnia 1996 r. posiada umowę agencyjną z bankiem, na rzecz którego świadczy usługi, za które otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne. Ww. działalność sklasyfikowana jest wg PKWiU pod symbolem J 65.12 i jest zwolniona od podatku VAT.

W dniu 6 listopada 1997 r. Wnioskodawczyni podpisała umowę z X Sp. z o.o., polegającą na stałym zawieraniu w imieniu X umów sprzedaży zakładów na gry losowe, stanowiące usługi bezpośrednie, powiązane z urządzanymi przez Spółkę grami losowymi za wynagrodzeniem prowizyjnym. Wg X usługi te powinny być klasyfikowane do grupy PKWiU 92.71, gdzie grupa 92 zwolniona jest od podatku VAT, za wyjątkiem wskazanych kategorii usług.

W miesiącu czerwcu 2005 r., X odesłał Zainteresowanej rachunek za wynagrodzenie i zażądał faktury VAT, twierdząc, że po nowelizacji ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r., usługi o symbolu PKWiU 92.71 mieszczą się w grupie usług rekreacyjnych i w związku z tym, wynagrodzenie podlega podatkowi VAT. X jednocześnie zaznaczył, że wskazówki mają charakter informacyjny, jednakże faktury nie zawierające podatku VAT zostaną zwrócone. Od tamtego czasu, czyli od czerwca 2005 r. na raportach X wraz z wynagrodzeniem wyszczególniony jest podatek VAT, który Wnioskodawczyni płaci, wystawiając jednocześnie faktury VAT.

Zdaniem Zainteresowanej, ustawa o podatku VAT mówi o limicie zwolnienia od podatku VAT do wysokości sprzedaży 10.000 euro, w związku z tym w opisie stanu faktycznego zostały przedstawione wartości prowizji otrzymane od X, które wynosiły odpowiednio w latach:

rok 2005

kurs euro 4,0778

data kursu 3.01.2005 r.

wynagrodzenie netto -

VAT -

wynagrodzenie brutto 30.469,39 zł

rok 2006

kurs euro 3,8610

data kursu 2.01.2006 r.

wynagrodzenie netto 27.480,22 zł

VAT 6.045,57 zł

wynagrodzenie brutto 33.525,79 zł

rok 2007

kurs euro 3,8279

data kursu 2.01.2007 r.

wynagrodzenie netto 28.137,07 zł

VAT 6.190,13 zł

wynagrodzenie brutto 34.327,20 zł

Kolejną umowę osoba wnosząca zapytanie zawarła w dniu 31 grudnia 1997 r. z Towarzystwem Ubezpieczeniowym, na rzecz którego świadczy usługi za wynagrodzeniem prowizyjnym. Klasyfikacja wg PKWiU tej działalności to grupa 67.20.10 – zwolniona od podatku VAT.

Ponadto Wnioskodawczyni informuje, że wszystkie trzy firmy, z którymi ma zawarte umowy agencyjne, tj. X, Bank i Towarzystwo Ubezpieczeniowe, nie wymagają bycia podatnikiem podatku VAT na dzień dzisiejszy. Oprócz wskazanych powyżej trzech umów agencyjnych, Zainteresowana nie prowadzi żadnej innej działalności ani nie dokonuje sprzedaży (np. artykułów spożywczych, tytoniowych, alkoholowych, napojów itp.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przepisów podatkowych, w związku z opisanym stanem faktycznym, wynagrodzenie prowizyjne z X podlega podatkowi VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w roku 2005 była błędna interpretacja ustawy o VAT w sprawie wynagrodzenia z X, co spowodowało, że od tego czasu Zainteresowana płaci podatek VAT. Prowadzona działalność polega na tym, że zawarte są trzy umowy agencyjne z trzema różnymi firmami, natomiast wykonywane czynności są takie same, tzn. obsługiwani są klienci na rzecz tych firm, które z kolei Zainteresowanej płacą wynagrodzenie w postaci prowizji.

Jeżeli zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego, wynagrodzenie z Totalizatora Sportowego może być zwolnione z VAT, to Zainteresowana chciałaby korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W myśl art. 8 ust. 3 cytowanej ustawy o podatku od towarów i usług, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Stawka podstawowa podatku od towarów i usług, określona w art. 41 ust. 1 ww. ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Rozdział 2 w dziale VIII wymienionej wyżej ustawy, zawiera uregulowania dotyczące zwolnień od podatku.

Art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług określa, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Zastosowanie tego zwolnienia wymaga jednak uwzględnienia wszelkich przewidzianych w tej pozycji wyłączeń i objaśnień.

Pod poz. 11 załącznika nr 4 do ww. ustawy ustawodawca ujął usługi o symbolu ex 92 - usługi związane z kulturą (\`(...)\`), rekreacją i sportem - z wyłączeniem:

1.  usług związanych z taśmami wideo oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi,
2.  usług związanych z wyświetlaniem filmów i taśm wideo, wyświetlaniem filmów na innych nośnikach oraz filmów reklamowych i promocyjnych,
3.  usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61),
4.  wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU 92.33, 92.34.11, 92.34.12) oraz wstępu na inne imprezy sportowe,
5.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw (PKWiU 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą (PKWiU 92.5),
5a) usług związanych z produkcją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.11), usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.12), usług związanych z produkcją filmów i nagrań na innych nośnikach, usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań na innych nośnikach, 5b) wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72),6.  działalności agencji informacyjnych,
7.  usług wydawniczych,
8.  usług radia i telewizji (PKWiU 92.2), z zastrzeżeniem poz. 12.

Ustawą z dnia 21 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 756), która weszła w życie od 1 czerwca 2005 r., zmieniono treść objaśnienia do załącznika nr 4 – Wykaz usług zwolnionych od podatku. Do tej pory w objaśnieniach do tego załącznika znajdowało się zastrzeżenie, że zwolnienie „dotyczy wyłącznie usług związanych ze sportem świadczonych przez podmioty, które nie mają jako celu systematycznego dążenia do osiągania zysków, zaś wszelkie zyski, które mimo wszystko osiągną, przeznaczą na utrzymanie lub poprawę świadczonych usług”. Ponieważ usługi pośrednictwa w sprzedaży gier liczbowych, loterii pieniężnych i zakładów wzajemnych są klasyfikowane jako „usługi rekreacyjne pozostałe”, zastrzeżenie to nie miało do nich zastosowania. Tak więc do 31 maja 2005 r. usługi te, zaliczane do grupowania PKWiU 92.71 „usługi związane z grami hazardowymi i organizowaniem zakładów” (grupa 92.7 to „usługi rekreacyjne pozostałe”), korzystały ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie poz. 11 załącznika nr 4 do cyt. ustawy.

W wyniku nowelizacji przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, ustawą z dnia 21 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw, zmieniła się treść objaśnień do załącznika nr 4 poprzez dodanie słowa „z rekreacją”, zatem od 1 czerwca 2005 r. objaśnienie do załącznika nr 4 brzmi: „zwolnienie dotyczy wyłącznie usług związanych z rekreacją i sportem świadczonych przez podmioty, które nie mają jako celu systematycznego dążenia do osiągania zysków, zaś wszelkie zyski, które mimo wszystko osiągną, przeznaczą na utrzymanie lub poprawę świadczonych usług.”

Wobec powyższego także zwolnienie usług związanych z rekreacją zawężono do usług świadczonych wyłącznie przez te podmioty, które nie mają jako celu systematycznego dążenia do osiągania zysków, a wszelkie zyski, które mimo wszystko osiągną, przeznaczą na utrzymanie lub poprawę świadczonych usług.

Zatem usługi pośrednictwa przy sprzedaży gier liczbowych i loterii pieniężnych na rzecz X czy też zakładów wzajemnych, od 1 czerwca 2005 r. nie korzystają już ze zwolnienia przedmiotowego, świadczone są bowiem w ramach działalności gospodarczej, która ma za cel, co do zasady, systematyczne dążenie do osiągania zysków.

W przedmiotowej sytuacji rozważenia wymaga ponadto, czy prowadzona przez Zainteresowaną działalność, nie podlegała zwolnieniu podmiotowemu od podatku VAT na podstawie § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.).

Przepis § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia stanowi, że zwalnia się od podatku czynności wynikające z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa lub innej umowy o podobnym charakterze, w przypadku których podstawę opodatkowania dla agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby, świadczącej usługi o podobnym charakterze, stanowi kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonane usługi, pomniejszona o kwotę podatku, z zastrzeżeniem ust. 2-4.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy tych podatników, którzy w danym roku podatkowym mogli korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy, i dotyczy wartości sprzedaży w danym roku podatkowym z tytułu wykonywania czynności wymienionych w ust. 1, nieprzekraczającej kwoty 50.000 zł (§ 9 ust. 2 rozporządzenia).

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 2, stosuje się pod warunkiem, że wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł; do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku (§ 9 ust. 3 rozporządzenia).

Zgodnie z § 9 ust. 4 cyt. rozporządzenia, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się do podatników:

1.  zarejestrowanych na podstawie art. 96 lub art. 157 ustawy jako „podatnicy VAT czynni";
2.  wykonujących również inne, niż wymienione w ust. 1, czynności opodatkowane;
3.  wykonujących czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy;
4.  którzy zrezygnowali z prawa do zwolnień podmiotowych lub utracili to prawo w poprzednich latach podatkowych i od daty rezygnacji lub utraty tego prawa nie upłynęły 3 lata.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni ma zawarte umowy agencyjne z bankiem, z Towarzystwem Ubezpieczeniowym oraz z X, na rzecz których świadczy usługi, za które otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne.

Umowę z X, polegającą na stałym zawieraniu w imieniu X umów sprzedaży zakładów na gry losowe zawarła w dniu 6 listopada 1997 r.

Usługi te mieszczą się w grupowaniu PKWiU 92.71 – usługi związane z grami hazardowymi i organizowaniem zakładów i należą do grupowania 92.7 – usługi rekreacyjne pozostałe. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż usługi te od dnia 1 czerwca 2005 r. nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, ponieważ świadczone są przez podmiot, który ma jako cel systematyczne dążenie do osiągnięcia zysków w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (w wyniku realizacji umowy agencyjnej otrzymuje wynagrodzenie prowizyjne).

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika ponadto, że Zainteresowana w roku 2006 dokonała rejestracji w podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 113 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może dopiero po upływie 3 lat, licząc od końca miesiąca, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Przepis art. 113 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz odnosząc się do sytuacji przedstawionej we wniosku należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni, po upływie trzech lat, licząc od końca miesiąca, w którym zrezygnowała ze zwolnienia może ponownie skorzystać z tego zwolnienia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.