Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.336.2025.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-12
Teza: Możliwość zastosowania odliczeń z tytułu ulgi rehabilitacyjnej
za 2019; 2023 i korekty zeznań rocznych, przed ustaleniem
niepełnosprawności w orzeczeniu, z wydatkami na używanie
samochodu, przy utrzymaniu dziecka niepełnosprawnego,
oraz sposobem ich dokumentowania.
Słowa kluczowe: data
dokumentowanie-dokumentowanie wydatków
dzieci i młodzież
korekta-korekta zeznania
odliczenia-odliczenie od dochodu
orzeczenia
samochód-eksploatacja samochodu
samochód-samochód osobowy
ulga-ulga rehabilitacyjna
ustalanie
Zagadnienia: wykonywania czynności życiowych.-Odliczanie wydatków
rehabilitacyjnych przez osoby na których utrzymaniu
pozostają osoby niepełnosprawne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Warunki odliczenia
wydatków na cele rehabilitacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 14
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości zastosowania odliczeń z tytułu ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełnił go Pan –
    w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 lipca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Posiada Pan syna A. A urodzonego 1 stycznia 2019 r. Dziecko posiada orzeczenie o
    niepełnosprawności, wydane 9 lipca 2024 r. przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o
    Niepełnosprawności. Niepełnosprawność datuje się od 28 marca 2024 r. Orzeczenie
    zostało wydane pierwotnie do 31 lipca 2026 r., następnie w wyniku Pana odwołania,
    skrócono ten okres do 31 lipca 2025 r.
    U syna stwierdzono (...). W orzeczeniu wskazano m.in., iż dziecko wymaga korzystania z
    systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się
    korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych, rehabilitacyjnych
    świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe i inne
    placówki. Dziecko wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna
    dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
    Dziecko ma również wydane orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z 3 kwietnia
    2024 r. W orzeczeniu zalecono m.in. następujące terapie: zajęcia z psychologiem, terapię
    logopedyczną, zajęcia w małej grupie rozwijające umiejętności społeczno-emocjonalne (...),
    terapię (...) i inne zajęcia według potrzeb dziecka. A. A od urodzenia ma problemy
    zdrowotne ((...), (...) i (...)).
    W związku z koniecznością zapewnienia dziecku transportu na wizyty, leczenie,
    rehabilitację itp., ponosi Pan z małżonką wydatki związane z transportem i użytkowaniem
    samochodów. Posiada Pan samochód osobowy, który został nabyty w trakcie trwania
    małżeństwa i używany jest zamiennie. Samochód objęty jest wspólnością majątkową.
    W latach 2020-2024 uzyskiwał Pan dochody i rozliczał PIT. Z uwagi na fakt, że orzeczenie o
    niepełnosprawności zostało wydane dopiero w 2024 r., chciałby Pan rozliczyć ulgę

    rehabilitacyjną na syna za lata, w których rzeczywiście ponosił Pan wydatki związane z jego
    transportem i użytkowaniem samochodów.
    Od urodzenia syn jest i nadal pozostaje na Pana i małżonki utrzymaniu. Syn nie uzyskuje
    dochodów, ma przyznany zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 215,84 zł miesięcznie i
    świadczenie pielęgnacyjne w kwocie 3287 zł. Wydatki na używanie samochodu osobowego
    nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji
    osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu
    Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ani w jakiejkolwiek innej formie.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    W latach 2019-2023 uzyskał Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, w roku
    2019 z tytułu innych źródeł, niewymienionych w wierszach od 1 do 4 deklaracji PIT-37, a w
    latach 2020-2023 z tytułu pracy na etacie (art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych).
    W wyniku odwołania Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności wydał
    orzeczenie, w którym:
    - przyznał, że syn wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w
      związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (pkt 7 –
      wymaga),
    - skrócił okres obowiązywania orzeczenia do dnia 31 lipca 2025 r.,
    - nie zmienił okresu, od którego datowana była niepełnosprawność, przy czym w tym
      zakresie nie zaskarżył Pan orzeczenia (nie wiedział Pan, że będzie miało to skutki
      podatkowe).
    W latach 2019-2023 był Pan współwłaścicielem samochodu osobowego w rozumieniu art.
    5a pkt 19a ustawy o podatkowy dochodowym od osób fizycznych.
    W latach 2019-2023 poniósł Pan wydatki na używanie tego samochodu na potrzeby
    niepełnosprawnego dziecka.
    Wydatki nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu
    Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych ani nie zostały zwrócone w
    jakiejkolwiek formie.
    Wydatki te:
    - nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
    - nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art.
      30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    - nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym,
    - nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie.
    Pytania
    1. Czy fakt, iż w orzeczeniu o niepełnosprawności wskazano datę nabycia
      niepełnosprawności na 28 marca 2024 r. uniemożliwia złożenie korekty PIT-37 za lata
      2019, 2020, 2021, 2022 i 2023 w celu skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na syna
      urodzonego w 2019 r. w zakresie odliczenia wydatków związanych z użytkowaniem
      samochodu osobowego w ramach limitu 2280 zł rocznie?
    2. Czy wystarczającym udokumentowaniem poniesienia środków może być: kopia polisy
      ubezpieczeniowej dokumentująca poniesienie kosztów, wyciąg z rachunku bankowego
      potwierdzający zakup części, badania techniczne pojazdu, wymianę opon, naprawy,
      płatności za paliwo, a w razie braku dostępnego wyciągu, oświadczenie o poniesienie
      kosztów?

    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie przysługuje Panu prawo do złożenia korekty PIT-37 za lata 2019, 2020,
    2021, 2022 i 2023 w celu skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na Pana syna A. A, który
    urodził się 1 stycznia 2019 r. Co prawda w wydanym orzeczeniu o niepełnosprawności
    wskazano jako datę nabycia 28 marca 2024 r., niemniej (...) i niepełnosprawność syna
    zaczęła się już w momencie jego narodzin. (...) jest chorobą wrodzoną. W związku z
    ponoszonymi wydatkami na użytkowanie samochodów w celu transportu dziecka na
    terapie i leczenie, uważa Pan, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi
    rehabilitacyjnej na syna za lata 2019-2023. Wydatki te są związane z użytkowaniem
    samochodu osobowego, a limit odliczenia ulgi rehabilitacyjnej wynosi 2280 zł rocznie, co
    obejmuje również wydatki na transport osób niepełnosprawnych. W związku z tym, ma
    Pan prawo do odliczenia tej ulgi w ramach korekty PIT za wskazane lata, z uwagi na fakt,
    że ponosił Pan koszty związane z użytkowaniem samochodu do przewozu dziecka.
    W Pana ocenie wskazane dokumenty potwierdzają w wystarczającym stopniu fakt
    poniesienia wydatków.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
    · w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21
      lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz
      wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych
      w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub
      podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    · w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele
      rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności
      życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
      niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-
    7g oraz ust. 13a tego artykułu.
    Podkreślić należy, że stosowanie każdej ulgi podatkowej, w tym ulgi na cele
    rehabilitacyjne, jest możliwe wyłącznie wówczas, gdy spełnione są wszelkie przesłanki
    przewidziane w przepisach ustawy.
    Na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 14 powołanej ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na używanie
      samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby
      niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną
      albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł.
    W myśl art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób
      niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu
      Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu
      Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone
      podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo
      sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica
      pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych
      funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 cytowanej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Art. 26 ust. 7c omawianej ustawy stanowi, że:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów
      podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia
      prawa do odliczenia, w szczególności:
        1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez
        nie funkcji przewodnika;
        2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
        3) (uchylony)
    Jak wynika natomiast z art. 26 ust. 7d przywołanej ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
        stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Na gruncie art. 26 ust. 7e przytoczonej ustawy:
    · w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2019 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1340 i 1669), w wysokości obowiązującej w
      grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie
      zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4, oraz zasiłku
      pielęgnacyjnego.
    · w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci

      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1340 i 1669), w wysokości obowiązującej w
      grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie
      zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4, świadczenia
      uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz zasiłku
      pielęgnacyjnego.
    · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
      stycznia 2021 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu
      roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się
      alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 27ea ust. 1, świadczenia
      uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz przyznanych na
      podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego
      świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    · w brzmieniu obowiązującym od 4 stycznia 2022 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu
      roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się
      alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 27ea ust. 1, świadczenia
      uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o
      którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne,
      dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r.
      o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1), oraz przyznanych na podstawie
      odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego
      świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
      stycznia 2022 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu
      roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się
      alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6
      ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a,
      dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. –
      Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z

      dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1), oraz
      przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz
      dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    · w brzmieniu obowiązującym od 12 sierpnia 2022 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu
      roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się
      alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6
      ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a,
      dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. –
      Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z
      dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1 i 202), dodatku
      węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku
      węglowym (Dz.U. poz. 1692), a także przyznanych na podstawie odrębnych przepisów
      zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla
      emerytów i rencistów.
    · w brzmieniu obowiązującym od 20 września 2022 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu
      roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się
      alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6
      ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a,
      dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. –
      Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z
      dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692),
      dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o
      dodatku węglowym (Dz.U. poz. 1692 i 1967), dodatku dla gospodarstw domowych z
      tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów
      niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł
      ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o
      szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją
      na rynku paliw (Dz.U. poz. 1967), oraz przyznanych na podstawie odrębnych
      przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia
      pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    · w brzmieniu obowiązującym od 18 października 2022 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1300), w wysokości obowiązującej w grudniu
      roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się

      alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6
      ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a,
      dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. –
      Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z
      dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1, 202 i 1692),
      dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o
      dodatku węglowym (Dz.U. poz. 1692 i 1967), dodatku dla gospodarstw domowych z
      tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów
      niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł
      ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o
      szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją
      na rynku paliw (Dz.U. poz. 1967), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27
      ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie
      odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii
      elektrycznej (Dz.U. poz. 2127), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów
      zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla
      emerytów i rencistów.
    · w brzmieniu obowiązującym od 21 grudnia 2022 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003
      r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2022 r. poz. 240), w wysokości obowiązującej w grudniu
      roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się
      alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6
      ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a,
      dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. –
      Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z
      dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1, 202, 1692 i
      2687), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia
      2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. poz. 1692, 1967, 2236 i 2687), dodatku dla
      gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku
      dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu
      wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z
      dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł
      ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. poz. 1967, 2127, 2185, 2236, 2243 i
      2687), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października
      2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii
      elektrycznej w 2023 roku oraz w roku 2024 w związku z sytuacją na rynku energii
      elektrycznej (Dz.U. poz. 2127, 2243 i 2687), refundacji kwoty odpowiadającej
      podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej
      ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. w związku z sytuacją na
      runku gazu (Dz.U. poz. 2687), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów
      zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla
      emerytów i rencistów.
    · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
      stycznia 2023 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne:
      osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy
      podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od

      spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub
      jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób
      niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
      obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu
      pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z
      uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21
      ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10
      kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2
      ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1,
      202, 1692 i 2687), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5
      sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. poz. 1692, 1967, 2236 i 2687), dodatku
      dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i
      dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu
      wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z
      dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł
      ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. poz. 1967, 2127, 2185, 2236, 2243 i
      2687), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października
      2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii
      elektrycznej w 2023 roku oraz w roku 2024 w związku z sytuacją na rynku energii
      elektrycznej (Dz.U. poz. 2127, 2243 i 2687), refundacji kwoty odpowiadającej
      podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej
      ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. w związku z sytuacją na
      runku gazu (Dz.U. poz. 2687), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów
      zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla
      emerytów i rencistów.
    · w brzmieniu obowiązującym od 8 sierpnia 2023 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne:
      osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy
      podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
      spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub
      jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób
      niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
      obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu
      pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z
      uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21
      ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10
      kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2
      ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1,
      202, 1692 i 2687), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5
      sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. poz. 1692, 1967, 2236 i 2687), dodatku
      dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i
      dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu
      wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z
      dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł
      ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. poz. 1967, 2127, 2185, 2236, 2243 i
      2687), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października
      2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii
      elektrycznej w 2023 roku oraz w roku 2024 w związku z sytuacją na rynku energii
      elektrycznej (Dz.U. poz. 2127, 2243 i 2687), refundacji kwoty odpowiadającej
      podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej
      ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. w związku z sytuacją na

      runku gazu (Dz.U. poz. 2687), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów
      zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla
      emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego
      dla emerytów i rencistów.
    · w brzmieniu obowiązującym od 31 grudnia 2023 r.:
      Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne:
      osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy
      podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
      spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub
      jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób
      niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
      obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu
      pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z
      uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21
      ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10
      kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2
      ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 1,
      202, 1692 i 2687), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5
      sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. poz. 1692, 1967, 2236 i 2687), dodatku
      dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i
      dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu
      wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z
      dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł
      ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. poz. 1967, 2127, 2185, 2236, 2243 i
      2687), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października
      2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii
      elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii
      elektrycznej (Dz.U. poz. 2127, 2243 i 2687), refundacji kwoty odpowiadającej
      podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej
      ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z
      sytuacją na runku gazu (Dz.U. poz. 2687), oraz przyznanych na podstawie odrębnych
      przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego
      dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia
      pieniężnego dla emerytów i rencistów.
    Według art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
        1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
        do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
          a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej
            egzystencji albo
          b) znaczny stopień niepełnosprawności;
        2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
        do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
          a) całkowitą niezdolność do pracy albo
          b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
        · w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
        stycznia 2021 r.:

      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
        1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
        do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
          a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej
            egzystencji albo
          aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
          b) znaczny stopień niepełnosprawności;
        2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
        do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
          a) całkowitą niezdolność do pracy albo
          b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Z art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku,
      gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane
      przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31
      sierpnia 1997 r.
    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia.
    Na mocy zaś art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów
      opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od
      przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie
      zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Z analizy wyżej przytoczonych przepisów prawa wynika, że aby skorzystać z możliwości
    odliczenia kwoty do wysokości 2280 zł z tytułu poniesionych wydatków związanych z
    używaniem samochodu osobowego m.in. należy: być osobą niepełnosprawną lub mieć na
    utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło
    16 roku życia, być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego, ponieść z
    tego tytułu wydatki. Należy również wyjaśnić, że pod pojęciem wydatków dotyczących
    eksploatacji samochodu osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu,
    ale i koszty utrzymania samochodu, takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw,
    zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia OC.
    Wyjaśnić również należy, że w przypadku wydatków poniesionych na używanie
    samochodu osobowego nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich
    wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany
    przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie
    o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli przepisy prawa nie
    wymagają urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze
    zaświadczenia, dowodem może być również odebrane od strony, na jej wniosek,
    oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania,
    dotyczące, np. poniesienia wydatku.
    Wskazania jednocześnie wymaga, że określona w ustawie kwota 2280 zł jest maksymalną
    kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww.
    wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna posiadała przez cały rok
    orzeczenie o niepełnosprawności i osoba niepełnosprawna lub osoba mająca na
    utrzymaniu osobę niepełnosprawną była właścicielem samochodu osobowego przez cały

    rok, czy też uzyskała to orzeczenie lub nabyła własność/współwłasność ww. samochodu w
    trakcie roku podatkowego.
    Należy także wskazać, że zagadnienia dotyczące korekty deklaracji regulują przepisy
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.). Stosownie do art. 81 § 1 tej ustawy:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Z przepisu art. 81 § 2 przywołanej ustawy wynika, że:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Jednocześnie podkreślić należy, że zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani
      są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią
    inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu
    formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio
    złożonej deklaracji.
    Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem
    podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji
    (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od
    końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa).
    Z opisu zdarzenia wynika, że Pana syn, urodzony 1 stycznia 2019 r., będący na Pana
    utrzymaniu, posiada orzeczenie o niepełnosprawności. W orzeczeniu tym, wydanym w
    2024 r., wskazano, że niepełnosprawność datuje się od 28 marca 2024 r. W latach 2019-
    2023 był Pan współwłaścicielem samochodu osobowego w rozumieniu art. 5a pkt 19a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Chce Pan skorzystać z odliczenia za
    lata 2019-2023 wydatków poniesionych na używanie tego samochodu osobowego.
    Skoro więc w orzeczeniu wydanym w 2024 r. wskazano, że niepełnosprawność Pana syna
    datowana jest od 28 marca 2024 r., to uznać należy, że dopiero wydatki poniesione od
    tego momentu przez Pana jako osobę mającą na utrzymaniu dziecko niepełnosprawne,
    które nie ukończyło 16 roku życia, na używanie samochodu osobowego, stanowiącego
    Pana własność (współwłasność) może Pan stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z ust. 7a
    pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczyć od uzyskanego
    dochodu, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł.
    Zatem brak jest podstaw prawnych do tego, aby w związku z poniesieniem w latach 2019-
    2023 wydatków na używanie samochodu osobowego dla potrzeb niepełnosprawnego
    syna dokonał Pan korekty zeznań podatkowych PIT-37 za te lata. Nie przysługuje Panu
    bowiem za ten okres prawo do korzystania z odliczeń w zakresie ulgi rehabilitacyjnej na
    syna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i oraz stanów prawnych
    właściwych dla poszczególnych lat podatkowych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.