Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.123.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 kwietnia 2025
    r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2 maja 2023 r. pod
    firmą (...), prowadzoną pod adresem ul. (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP:
    (...) numerem REGON: (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania
    od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca ma
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647
    z późn. zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania to podatek
    liniowy.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    on związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a kontrahentem. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów. Na potrzeby opisu
    stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:
    1. planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji;
    2. praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania; przygotowywanie automatycznych testów
      jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
      oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy
      wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,

      poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
      testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
      akceptacyjnych; wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz
      świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z
      analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
      oraz poprawą tychże błędów;
    3. integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności: (...).
    W ramach projektu opracowano (...), wykorzystując narzędzia takie jak: (...). Uczestniczono
    również w rozwoju aplikacji służącej do (...). Aplikacja umożliwia (...). Wdrożono oraz
    rozwijano framework do (...), wykorzystując narzędzia takie jak: (...). Framework umożliwił
    (...).
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie art.
    1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509, dalej jako „ustawa o PAIPP”), będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    - materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
    komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
    postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego,
    bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
    Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
    Warszawa 2019 - art. 74);
    - nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
    przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
    notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z
    4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wskazuje, że złożony wniosek dotyczy dochodów uzyskanych od roku
    podatkowego 2024 oraz lat kolejnych, o ile przedstawiony stan faktyczny i prawny nie
    ulegnie zmianie.
    Wymienione efekty pracy Wnioskodawcy, w szczególności frameworki oraz skrypty (...), są
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych i zostały bezpośrednio stworzone oraz rozwijane
    przez Wnioskodawcę.
    Rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowania (w tym frameworki do (...) oraz aplikacje
    (...)) stanowią programy komputerowe, których Wnioskodawca był samodzielnym twórcą.
    Do tworzenia wymienionych efektów pracy Wnioskodawca używa języków programowania
    takich jak: (...), a także języka (...). Ponadto wykorzystywane są biblioteki i narzędzia
    programistyczne, m.in.: (...).
    Wnioskodawca tworzy samodzielnie algorytmy niezbędne do realizacji funkcjonalności
    wdrażanych w ramach wymienionych projektów programistycznych i testowych.
    Wskazana działalność Wnioskodawcy nie stanowi katalogu zamkniętego. Wnioskodawca
    stale rozwija zakres swojej działalności i realizuje nowe projekty, wykorzystując zarówno
    posiadane, jak i nowo zdobywane umiejętności oraz technologie, przez co lista efektów
    pracy ma charakter otwarty.
    Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż
    do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi prace w
    sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań
    przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną
    inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Niniejsze
    przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania, które
    choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX).
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy i rozwija oprogramowanie,
    podejmowana jest w sposób zaplanowany i metodyczny, według określonego systemu
    pracy oraz na podstawie przygotowanego harmonogramu, z przyjęciem konkretnych
    celów do osiągnięcia.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy oprogramowanie podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
    Celem Wnioskodawcy w każdym realizowanym projekcie było stworzenie wysokiej jakości
    oprogramowania, które zapewniło niezawodne, stabilne oraz bezbłędne działanie, zgodne

    ze specyfikacją i zaplanowanymi funkcjonalnościami. W kolejnych latach Wnioskodawca
    będzie realizował ten cel poprzez wdrażanie rozwiązań usprawniających istniejące procesy
    informatyczne lub tworzenie nowych, wcześniej niedostępnych funkcjonalności i narzędzi.
    W zakresie zasobów ludzkich, Wnioskodawca każdorazowo opracowywał rozwiązania
    samodzielnie, bazując wyłącznie na własnych kwalifikacjach, umiejętnościach oraz
    doświadczeniu zawodowym. Nie korzystał przy tym ze wsparcia innych osób lub
    podmiotów zewnętrznych.
    W zakresie zasobów rzeczowych Wnioskodawca wykorzystywał własną infrastrukturę
    techniczną, obejmującą sprzęt komputerowy, specjalistyczne oprogramowanie oraz
    narzędzia programistyczne, które samodzielnie nabył i utrzymywał.
    W zakresie zasobów finansowych, realizacja każdego z opracowanych rozwiązań odbywała
    się wyłącznie ze środków własnych Wnioskodawcy.
    Każde ze stworzonych rozwiązań miało charakter praktyczny i innowacyjny, ponieważ
    skutecznie rozwiązywało konkretny problem lub wprowadzało nowe, wcześniej
    nieistniejące rozwiązania.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane.
    (...) jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanych skryptów i scenariuszy (...),
    których efekt końcowy – zapewnienie poprawności działania oprogramowania – jest
    ustalony z góry. Należy przy tym zaznaczyć, że istnieje nieskończona liczba możliwych
    rozwiązań prowadzących do osiągnięcia tego efektu. Praca (...) polega na doborze
    najbardziej efektywnych oraz odpowiednich metod, narzędzi i technik zapewniających
    niezawodne i optymalne przetestowanie konkretnych funkcjonalności oprogramowania.
    Wnioskodawca podkreślił, że tworzone przez niego skrypty oraz scenariusze (...)
    każdorazowo cechują się oryginalnością i indywidualnym, twórczym podejściem, wobec
    czego stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. W praktyce zawodowej Wnioskodawcy nie występują wyłącznie okresowe czy
    rutynowe zmiany testowanych programów, lecz każdorazowo wdrażane są istotne
    usprawnienia lub tworzone są całkowicie nowe metody i techniki testowe, co wymaga
    znaczącego zwiększenia posiadanych zasobów wiedzy.
    Przed przystąpieniem do (...) Wnioskodawca każdorazowo wybiera odpowiednią
    technologię oraz metodykę, co wiąże się z wykorzystaniem posiadanej już wiedzy oraz
    koniecznością jej poszerzania. Bez zdobytej wiedzy i doświadczenia Wnioskodawca nie
    byłby w stanie stworzyć skutecznych skryptów oraz scenariuszy (...). Wobec tego
    Wnioskodawca za każdym razem angażuje całą swoją specjalistyczną wiedzę techniczną
    oraz doświadczenie zawodowe.
    Wnioskodawca nie wykonuje jedynie prostych i powtarzalnych czynności technicznych,
    lecz ponosi pełne ryzyko związane ze swoją działalnością twórczą, co oznacza również
    nabycie pełnych praw do stworzonych przez siebie dzieł. W swojej pracy Wnioskodawca
    zawsze stara się dostarczać najnowsze i innowacyjne rozwiązania w obszarze (...),
    zapoznając się z aktualnym stanem techniki w branży IT oraz bieżącymi rozwiązaniami
    wykorzystywanymi przez Kontrahentów, przez co znacząco zwiększa własne zasoby
    wiedzy.
    Wnioskodawca planuje, projektuje i wdraża zindywidualizowane, zaawansowane
    rozwiązania z zakresu (...), które istotnie usprawniają (...).
    Przystępując do realizacji każdego z projektów, Wnioskodawca planuje prace w sposób
    umożliwiający ich realizację zgodnie z ustalonym harmonogramem. Warto także dodać, że
    ustawodawca nie określił minimalnego progu skalowalności dla zwiększenia zasobów
    wiedzy; dlatego kluczowy jest element celowości, który Wnioskodawca każdorazowo
    uwzględnia w ramach prowadzonych działań.

    Ponadto twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy do indywidualnej praktyki
    gospodarczej prowadzonej przez niego, a nie do praktyki gospodarczej sensu largo.
    Tworzone przez Wnioskodawcę rozwiązania są nowością w ramach jego działalności
    gospodarczej, ponieważ do momentu ich stworzenia Wnioskodawca nie oferował
    analogicznych rozwiązań.
    Wnioskodawca tworzy programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania.
    Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca każdorazowo musi
    wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy
    czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie go
    stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem
    musi wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są
    znaczące i pozwalają na (...).
    Wnioskodawca wykonuje prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w
    celu tworzenia nowych rozwiązań przy wykorzystaniu i zwiększaniu zasobów wiedzy.
    Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej
    przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Wnioskodawca oświadczył, że efektem jego prac, zawsze są utwory w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się
    rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem oraz zawsze są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która
    wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i
    której rezultaty można z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny.
    Nie są również jedynie techniczną, „a nie twórczą” realizacją szczegółowych projektów
    zlecanych przez Kontrahentów.
    Wnioskodawca potwierdził, że wszystkie czynności, które realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta,
    prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których przenoszone są prawa majątkowe.
    W stosunku do działalności Wnioskodawcy, produkty, procesy lub usługi mają nowy,
    bardziej innowacyjny, ulepszony charakter, który nie jest wynikiem działalności
    obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów
    lub usług.
    „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawach
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    ustawy.
    Relacja pomiędzy przeniesieniem przez Wnioskodawcę na Zleceniodawcę praw autorskich
    do konkretnego efektu pracy, a okresem rozliczeniowym, momentem wypłaty
    wynagrodzenia oraz wartością tego wynagrodzenia wygląda następująco:

    Zgodnie z zapisami umowy, wynagrodzenie przysługuje Wnioskodawcy za każdy dzień
    faktycznego świadczenia usług, według ustalonej stawki dziennej. W ramach tej opłaty
    Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę kwalifikowane prawa własności intelektualnej,
    w tym autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego lub
    rozwijanego przez Wnioskodawcę.
    Przeniesienie tych praw powiązane jest z miesięcznym okresem rozliczeniowym.
    Wnioskodawca zobowiązany jest na koniec każdego miesiąca sporządzić raport
    określający liczbę dni świadczenia usług oraz opis dostarczonych produktów (jeśli były
    wymagane), a następnie przedłożyć go do akceptacji Zleceniodawcy. Zaakceptowany
    raport stanowi podstawę do wystawienia przez Wnioskodawcę faktury VAT, której termin
    wystawienia przypada na 20. dzień miesiąca, w którym świadczone były usługi.
    Wartość wynagrodzenia wynika wprost z liczby dni przepracowanych przez Wnioskodawcę
    w danym miesiącu rozliczeniowym. Zgodnie z umową, zapłata następuje w terminie 14 dni
    od dnia otrzymania przez Zleceniodawcę faktury VAT. Dopiero wraz z dokonaniem zapłaty
    wynagrodzenia następuje definitywne przeniesienie praw własności intelektualnej na
    Zleceniodawcę.
    W rezultacie, moment przeniesienia praw autorskich jest ściśle związany z miesięcznym
    okresem rozliczeniowym oraz terminem wypłaty wynagrodzenia, którego wartość
    ustalana jest w oparciu o faktycznie wykonane przez Wnioskodawcę usługi.
    Wnioskodawca otrzymuje od Kontrahenta wynagrodzenie za świadczenie usług
    programistycznych, w którym to wynagrodzeniu zawarte jest honorarium za przeniesienie
    majątkowych praw autorskich do wytworzonego oprogramowania.
    W ramach świadczonych usług Wnioskodawca wykonuje także czynności, które nie są
    wprost związane z wytworzeniem prawa własności intelektualnej, chociaż często są
    niezbędne w celu poprawnego zrealizowania projektu. Czynności tych Wnioskodawca nie
    zalicza jednak do czynności twórczych i dochód z nich wydziela odpowiednio w
    prowadzonej ewidencji w ten sposób, że ulgą zamierza objąć tylko tę część dochodu, która
    pochodzi z czynności stricte twórczych.
    Preferencyjną 5% stawką podatku Wnioskodawca obejmuje/będzie obejmował wyłącznie
    dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnych.
    W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody
    ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do
    przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest
    możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wyjaśniając, o jakiej metodyce alokacji jest mowa w pytaniu nr 3, Wnioskodawca wskazał,
    że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy.
    Wyjaśniając, jakich konkretnie wydatków (kosztów) dotyczy zadane pytanie nr 3,
    Wnioskodawca wskazał następujące koszty:
    a) koszt usługi księgowej i doradczej – Wnioskodawca wskazał, że pod pojęciem
      poniesienia wydatków na usługę doradczą rozumie wydatki na usługi doradztwa
      podatkowego dotyczące zagadnień tzw. ulgi IP Box świadczone przez profesjonalny
      podmiot zewnętrzny; wydatki na usługi doradcze nie obejmują opłaty za wniosek o
      wydanie interpretacji indywidualnej; wskazane wydatki Wnioskodawca ponosi w

      związku z prowadzoną bezpośrednio przez niego działalnością związaną z
      wytwarzaniem oprogramowania; koszt usługi doradczej nie miał charakteru
      jednorazowego, ponosił on kilkukrotnie wydatki na usługi doradcze;
    b) koszty użytkowania samochodu – wydatek dotyczy kosztu eksploatacji samochodu;
      pod tym pojęciem Wnioskodawca rozumie wydatki poniesione na zakup samochodu,
      paliwo, ubezpieczenie, serwis, wymianę płynów i części eksploatacyjnych; wydatki te
      zostały poniesione w trakcie prowadzenia działalności i są nierozerwalnie z nią
      związane; w przyszłości Wnioskodawca nie wyklucza możliwości ponoszenia również
      innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością;
    c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – Wnioskodawca wskazał, że
      pod pojęciem kosztu zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego ma na myśli
      wydatki na: komputer stacjonarny, klawiatura, mysz, słuchawki, monitor, komputer
      mobilny (laptop), telefon; Wnioskodawca wskazał, że nie wyklucza w przyszłości
      poniesienia innych wydatków z tej kategorii; koszty zakupu sprzętu komputerowego i
      elektronicznego Wnioskodawca ponosi od początku prowadzenia działalności
      związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania, której dotyczy
      wniosek; zakupiony sprzęt komputerowy i elektroniczny służy Wnioskodawcy do
      realizacji wielu zleceń programistycznych;
    d) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod pojęciem poniesienia
      kosztów na „składki na ubezpieczenia społeczne” rozumie następujące wydatki: składki
      na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty
      na Fundusz Pracy.
    W odniesieniu do ww. kosztów, Wnioskodawca wskazał funkcjonalny ich związek z
    działalnością polegającą na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej:
    a) koszt usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
      skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box); koszt ten jest
      nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z
      zasadami lege artis; ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów
      Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co
      przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego; również należy
      podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności
      per se; natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości
      skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej), jak i samego złożenia wniosku
      o interpretację; w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania
      odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-
      rozwojową; Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia przez
      siebie działalności gospodarczej;
    b) koszty użytkowania samochodu – koszt związany z użytkowaniem samochodu (np.
      paliwo, ubezpieczenie, serwis) umożliwia Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do
      klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do
      specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy
      to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania; zakup i
      użytkowanie samochodu jest wprost związane z wytworzeniem oprogramowania;
    c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż zakup
      sprzętu komputerowego i elektronicznego (np. telefon, komputer, monitor, drukarka)
      to koszty stałe, które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako
      programista; tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego
      sprzętu komputerowego i elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem
      pracy każdego programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga
      wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż

      przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są
      niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programu;
    d) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod pojęciem poniesienia
      kosztów na „składki na ubezpieczenia społeczne” rozumie takie wydatki jak składki na
      ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na
      Fundusz Pracy; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych; również nie można
      zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków
      pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w
      dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową.
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT od 15 kwietnia 2024 r.
    Wnioskodawca ewidencjonuje przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę)
    przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w sposób
    pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
        a) koszty usługi księgowej i doradczej,
        b) koszty użytkowania samochodu,
        c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        d) składki na ubezpieczenia społeczne,
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
      ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-
    rozwojową jako: działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
      potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
      potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym
      przez nich planem; innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób
      systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym
    jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu – począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta.
    Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez niego na rzecz

    kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej, bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności,
    jak i jego kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość
    Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności – autorskich praw do
    programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej. Wobec powyższego, zdaniem
    Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym
    samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw
    własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym
    opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw
    własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można
    było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby
    spełnione zostały dwa kryteria:
    a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,
    Bezpečnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do programów komputerowych
    stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie
    testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego

    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która – jego zdaniem –stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego
      IP;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
      uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi
    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie – należność ta obejmuje honorarium
    za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się
    jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w
    roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
    a+b*1,3a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie, gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W
    związku z wykonywaną działalnością, Wnioskodawca ponosi wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty użytkowania samochodu,
    c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    d) składki na ubezpieczenia społeczne.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego Oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność, stanowiącą – zdaniem
    Wnioskodawcy – działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego
    przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy
    opodatkowania.”. Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku
    podatkowego podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w
    stosunku do dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym
    Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku
    dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i
        1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z treści opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem Pana działalności jest
    wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne
    począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację,
    testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych
    etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów.
    Realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności:
    Stanowisko (...) obejmowało rozwój aplikacji do (...). Prace koncentrowały się na wdrożeniu
    nowego modułu, który usprawnił procesy (...).
    W ramach projektu opracował Pan (...), wykorzystując narzędzia takie jak: (...) w technologii
    (...). Uczestniczył również w rozwoju aplikacji służącej do (...). Aplikacja umożliwia (...).
    Wdrożył oraz rozwijał framework do (...), wykorzystując narzędzia takie jak: (...).
    Framework umożliwił (...).
    Wskazał Pan, że wymienione efekty pracy, w szczególności frameworki oraz skrypty (...), są
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych i zostały bezpośrednio stworzone oraz rozwijane
    przez Pana (był Pan samodzielnym ich twórcą).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Przedstawiając okoliczności sprawy wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej
    prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań
    przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną inwencję twórczą
    i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Zaznaczył Pan, że tworzy
    oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a dany
    Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań

    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Pana praca polega na doborze
    najbardziej efektywnych oraz odpowiednich metod, narzędzi i technik zapewniających
    niezawodne i optymalne przetestowanie konkretnych funkcjonalności oprogramowania.
    Podkreślił Pan, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wykorzystuje Pan
    przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez Pana na rzecz kontrahentów
    ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej, bądź na
    tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących.
    Dodatkowo wskazał Pan, iż w stosunku do Pana działalności produkty, procesy lub usługi
    mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter, który nie jest wynikiem
    działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów, procesów lub usług.
    Efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się każdorazowo jako utwory w
    rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Cechuje je to, że zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. Nowy, ulepszony charakter
    produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian do tych produktów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy oprogramowanie, podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na

    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Zobowiązany jest Pan w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane.
    Pana celem w każdym realizowanym projekcie było stworzenie wysokiej jakości
    oprogramowania, które zapewniło niezawodne, stabilne oraz bezbłędne działanie, zgodne
    ze specyfikacją i zaplanowanymi funkcjonalnościami. W kolejnych latach będzie Pan
    realizował ten cel poprzez wdrażanie rozwiązań usprawniających istniejące procesy
    informatyczne lub tworzenie nowych, wcześniej niedostępnych funkcjonalności i narzędzi.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że wykonuje Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i
    metodyczny w celu tworzenia nowych rozwiązań przy wykorzystaniu i zwiększaniu
    zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z
    posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Przed przystąpieniem do wykonania
    oprogramowania, każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z
    wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej
    wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania
    za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz
    doświadczenie zawodowe.
    W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej
    wiedzy. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które Pan posiada w
    swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w
    postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym
    podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, działalność, w ramach której tworzy oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Kontrahenta, tym
    samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych
    zasobów wiedzy, które Pan posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy
    innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług
    informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają
    na zautomatyzowanie wielu procesów. Każde ze stworzonych rozwiązań miało charakter
    praktyczny i innowacyjny, ponieważ skutecznie rozwiązywało konkretny problem lub
    wprowadzało nowe, wcześniej nieistniejące rozwiązania. Podkreślił Pan, że tworzone

    skrypty oraz (...) każdorazowo cechują się oryginalnością i indywidualnym, twórczym
    podejściem, wobec czego stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych. W stosunku do Pana działalności produkty, procesy lub usługi
    mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter, który nie jest wynikiem
    działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów, procesów lub usług. W Pana praktyce zawodowej nie występują wyłącznie
    okresowe czy rutynowe zmiany testowanych programów, lecz każdorazowo wdrażane są
    istotne usprawnienia lub tworzone są całkowicie nowe metody i techniki testowe, co
    wymaga znaczącego zwiększenia posiadanych zasobów wiedzy.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan wykonuje prace w
    sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych rozwiązań
    przy wykorzystaniu i zwiększaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną
    inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Potwierdził

    Pan, że wszystkie czynności, które realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów
    komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych
    programów, aż do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz
    Kontrahenta. Wskazał Pan, że przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w
    przepisach ustawy o prawach autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Otrzymuje Pan od Kontrahenta
    wynagrodzenie za świadczenie usług programistycznych, w którym to wynagrodzeniu
    zawarte jest honorarium za przeniesienie majątkowych praw autorskich do wytworzonego
    oprogramowania. W ramach świadczonych usług wykonuje Pan także czynności, które nie
    są wprost związane z wytworzeniem prawa własności intelektualnej, chociaż często są
    niezbędne w celu poprawnego zrealizowania projektu. Czynności tych nie zalicza Pan
    jednak do czynności twórczych i dochód z nich wydziela odpowiednio w prowadzonej
    ewidencji w ten sposób, że ulgą zamierza objąć tylko tę część dochodu, która pochodzi z
    czynności stricte twórczych.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT od 15
    kwietnia 2024 r., w której ewidencjonuje przychody, koszty uzyskania przychodów i
    dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    sposób pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu. W ewidencji tej wyodrębnia
    Pan również koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT
    i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie
    oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Wskazał Pan, że wniosek dotyczy dochodów uzyskanych od roku podatkowego 2024 oraz
    lat kolejnych, o ile przedstawiony stan faktyczny i prawny nie ulegnie zmianie.
    Preferencyjną 5% stawką podatku obejmuje/będzie obejmował Pan wyłącznie dochód z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, będzie Pan mógł zastosować
    stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za rok 2024 (począwszy od 15

    kwietnia 2024 r.) oraz za lata kolejne, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan
    prawny nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służyły/będą służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej,
    której efektem było/będzie powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym

    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.