Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.1002.2024.3.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-10
Teza: Spłata małżonka jako koszt uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; majątek-podział majątku; małżonek; nieruchomości-nieruchomość mieszkalna; rozwód; spłata; zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 6c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2024 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem złożonym 3 lutego 2025 r. oraz pismem złożonym 5 lutego 2025 r. – w
    odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zakup działki do majątku wspólnego nastąpił w czerwcu 2020 r. Rozpoczęcie budowy
    domu nastąpiło w kwietniu 2022 r. – aktualny stan budowy – deweloperski.
    Rozwód i podział majątku, wskutek którego stał się Pan jedynym właścicielem ww.
    nieruchomości nastąpił w czerwcu 2024 r.
    Od 2020 r. do 2024 r. posiadał Pan więc 50% udziału, a od tego roku 100%.
    Podział majątku zakłada spłatę byłej małżonki.
    Planuje Pan sprzedaż ww. nieruchomości w celu spłaty zobowiązania wynikającego z
    podziału majątku.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że podział majątku oraz utworzenie rozdzielności
    majątkowej nastąpiły w drodze aktu notarialnego kilka tygodni przed rozwodem.
    Podział majątku określa kwotę, w jakiej musi Pan spłacić byłą małżonkę, jednocześnie stał
    się Pan jedynym właścicielem nieruchomości oraz kredyt, który był wspólny, przeszedł
    całkowicie na Pana.
    Planuje Pan sprzedać nieruchomość w tym roku (2025).
    Nieruchomość będzie sprzedana prywatnie, nie przez działalność gospodarczą.
    Pytania
      1. Jeżeli sprzeda Pan nieruchomość w 2025 r., to czy kwota wynikająca ze zobowiązania
        z notarialnego podziału majątku względem byłej żony jest traktowana jako koszt
        uzyskania przychodu ze sprzedaży tej nieruchomości?
      2. Jeżeli sprzeda Pan nieruchomość w 2026 r. (mija wtedy 5 lat od zakupu działki (2020
        r.)), to czy zwolnione z podatku będzie 100%, czy tylko 50%?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, kwota spłaty z podziału majątku powinna stanowić koszt uzyskania
    przychodu, musi Pan bowiem sprzedać dom, żeby spłacić zobowiązanie.
    Jeżeli nieruchomość przechodzi wskutek podziału majątku, wtedy do podstawy
    opodatkowania uznaje się datę zakupu nieruchomości do majątku wspólnego.
    Ad 1.

    Według Pana, przejęcie nieruchomości w zamian za spłatę małżonki jest kosztem, który
    można odliczyć od przychodu ze sprzedaży tej nieruchomości.
    Ad 2.
    Według interpretacji innego urzędu, zwolnione jest wtedy 100%, ponieważ liczy się data
    wspólnego nabycia gruntu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma
    moment i sposób ich nabycia.
    Jak stanowi art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Biorąc pod uwagę, że nieruchomość gruntowa została nabyta przez Pana w ramach
    wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się również do przepisów ustawy z
    dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 ww. Kodeksu) albo z mocy prawa np.
    ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 ww. Kodeksu).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43
      § 2 i 3.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z
    dyspozycji przepisu art. 211 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.) – podział ten nie jest obowiązkowy. Zgodnie bowiem z tym
    przepisem:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
    małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak

    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela.
    W niniejszej sprawie należy również odnieść się do definicji nieruchomości zawartej w
    ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), w
    szczególności do art. 46 § 1, w myśl którego:
    Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności.
    Tym samym budynki trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości.
    Oznacza to, że własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki wybudowane
    na tym gruncie.
    Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być
    przedmiotem odrębnej własności. Zatem w sytuacji, gdy najpierw dochodzi do nabycia
    gruntu, a dopiero później wybudowany zostanie budynek, istotnym z podatkowego
    punktu widzenia jest moment nabycia gruntu.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz powołane
    przepisy prawa stwierdzam, że zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, datą nabycia przez Pana nieruchomości gruntowej (działki) jest data
    nabycia ww. nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, tj. 2020 r.
    Zatem, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w Pana przypadku upływa z dniem 31
    grudnia 2025 r.
    Skutki podatkowe planowanej sprzedaży nieruchomości gruntowej (działki)
    Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku sprzedaży przez Pana nieruchomości gruntowej
    (działki) w 2026 r., sprzedaż tej nieruchomości nie będzie stanowiła źródła przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, gdyż zostanie dokonana po upływie pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości do majątku
    wspólnego małżonków, tj. w 2020 r.
    W związku z powyższym, w przypadku sprzedaży ww. nieruchomości gruntowej (działki) w
    2026 r., nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
    z tytułu sprzedaży całej tej nieruchomości gruntowej (działki).
    Natomiast, w przypadku sprzedaży przez Pana ww. nieruchomości gruntowej (działki) w
    2025 r., sprzedaż tej nieruchomości będzie stanowiła źródło przychodu, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, gdyż zostanie dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości do majątku wspólnego
    małżonków.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,

      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o
    ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Koszty uzyskania przychodu
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Z kolei stosownie do treści art. 22 ust. 6f ww. ustawy:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło
      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Możliwość uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodu poniesionych wydatków na
    spłatę dokonaną na rzecz byłej małżonki
    Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, podstawą obliczenia podatku będzie
    dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości
    gruntowej (działki), określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży, pomniejszoną
    o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22
    ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nabycie tej
    nieruchomości nastąpiło odpłatnie.
    Do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia zgodnie z art. 22 ust. 6c w zw. z art.
    22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczyć można:
      udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia;
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych
      poczynione w czasie ich posiadania, których wysokość ustala się na podstawie
      faktury VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz
      dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Wskazany powyżej art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    charakter szczególny i wyczerpująco określa zasady ustalania kosztów uzyskania
    przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. Przepis ten tworzy katalog zamknięty, który w
    żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów innych
    wydatków niż wymienione.
    Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena,
    jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był
    sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności
    nabywcy, koszty wytworzenia i koszty nakładów. Koszty nabycia nieruchomości obejmują
    nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np.
    wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności cywilnoprawnych.
    W odniesieniu natomiast do udokumentowanych kosztów wytworzenia, powiększonych o
    udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
    poczynione w czasie ich posiadania, wyjaśnić należy, że wydatki na budowę domu
    stanowią nakłady zwiększające wartość nieruchomości. W świetle prawa cywilnego w
    przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem
    stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Skutkiem zatem, wzniesienia budynku na
    nieruchomości gruntowej jest poczynienie na tę nieruchomość nakładów prowadzących
    do powstania części składowej gruntu w postaci budynku trwale z gruntem związanego.
    Wzniesienie budynku na nieruchomości gruntowej nie prowadzi do wytworzenia tej
    nieruchomości, a jedynie stanowi nakład na tę nieruchomość, który może być wprawdzie
    zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z tytułu jej odpłatnego zbycia, ale z
    uwzględnieniem zasad dokumentacyjnych określonych w art. 22 ust. 6e ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie zatem do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do
    kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości można zaliczyć wydatki
    poniesione na spłatę dokonaną na rzecz byłego małżonka, w związku ze zniesieniem

    współwłasności małżeńskiej i przyznaniem drugiemu małżonkowi w wyniku podziału
    majątku wspólnego całej nieruchomości, która znajdowała się uprzednio we wspólności
    majątkowej małżeńskiej.
    Reasumując, w sytuacji przedstawionej we wniosku, za koszty uzyskania przychodu ze
    sprzedaży w 2025 r. nieruchomości gruntowej (działki) w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie można uznać poniesione przez Pana
    wydatki na spłatę dokonaną na rzecz Pana byłej małżonki, w związku ze zniesieniem
    współwłasności małżeńskiej i przyznaniem Panu w wyniku podziału majątku wspólnego
    całej nieruchomości gruntowej (działki), która znajdowała się uprzednio we wspólności
    majątkowej małżeńskiej Pana i Pana byłej małżonki.
    Tak więc, będzie miał Pan prawo do odliczenia od przychodu ze sprzedaży w 2025 r. ww.
    nieruchomości gruntowej (działki) spłaty dokonanej przez Pana na rzecz Pana byłej
    małżonki z tytułu podziału majątku wspólnego, w wyniku którego przyznano na Pana rzecz
    całą nieruchomość gruntową (działkę).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.