Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.133.2020.1.JKT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-19
Teza: czy działalność Działu Rozwoju Produktów Spółki opisana w przedstawionych okolicznościach faktycznych, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 w zw. z art. 4a pkt 28 ustawy CIT, co w konsekwencji uprawni Wnioskodawcę do odliczenia od podstawy opodatkowania, wydatków kwalifikowanych ponoszonych w związku z tą działalnością z uwzględnieniem limitów określonych w art. 18d ust 7 ustawy CIT
Słowa kluczowe: definicja; koszt-koszty kwalifikowane; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 marca 2020 r. (data wpływu 19 marca 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy działalność Działu Rozwoju Produktów Spółki opisana w przedstawionych okolicznościach faktycznych, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 w zw. z art. 4a pkt 28 ustawy CIT, co w konsekwencji uprawni Wnioskodawcę do odliczenia od podstawy opodatkowania, wydatków kwalifikowanych ponoszonych w związku z tą działalnością z uwzględnieniem limitów określonych w art. 18d ust 7 ustawy CIT - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2020 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy działalność Działu Rozwoju Produktów Spółki opisana w przedstawionych okolicznościach faktycznych, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 w zw. z art. 4a pkt 28 ustawy CIT, co w konsekwencji uprawni Wnioskodawcę do odliczenia od podstawy opodatkowania, wydatków kwalifikowanych ponoszonych w związku z tą działalnością z uwzględnieniem limitów określonych w art. 18d ust 7 ustawy CIT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego, prowadzącą działalność gospodarczą jako czynny zarejestrowany podatnik VAT oraz podatnik podatku dochodowego od osób prawnych.

Głównym profilem działalności Spółki jest projektowanie i realizacja zagospodarowania terenów przestrzeni publicznej takich jak parki, skwery, boiska, place zabaw, ścieżki edukacyjne, specjalistyczne prace z zakresu dendrologii. W ramach tej działalności Spółka wykonuje również projekty urządzeń małej architektury elementów urządzeń wyposażenia placów zabaw, siłowni zewnętrznych, zestawów streetworkout, a także innych wyrobów małej architektury typu: altany, pergole, ogrodzenia, balustrady, mostki itp. Tworzone projekty są autorską pracą zatrudnionych pracowników oraz wykonana mała architektura stanowi autorski projekt firmy.

Od początku działalności Spółka stawia na rozwój poprzez doskonalenie parku maszynowego i podnoszenie kwalifikacji ludzi, czego rezultatem jest wprowadzanie nowych produktów zawierających rozwiązania będące odpowiedzią na zmieniające się wymagania rynku. Z uwagi na rosnące wymagania Inwestorów oraz użytkowników rośnie zapotrzebowanie na nietypowe rozwiązania, produkty innowacyjne, odbiegające od standardowych rozwiązań oferowanych przez producentów. Rośnie zainteresowanie produktami, które będą atrakcyjne i przykuwające uwagę użytkowników (zwłaszcza dzieci); ponadto będą pełnić funkcję edukacyjną przedstawiając np. zjawiska fizyczne, mechaniczne czy atmosferyczne w przystępny a zarazem ciekawy sposób. Inwestorzy oczekują również rozwiązań proekologicznych, ograniczających wpływ na środowisko w całym cyklu życia produktu, co wymaga prób zastosowania w produkcji materiałów dotychczas nie stosowanych. Spółka testuje i wdraża rozwiązania takie jak m.in.: mineralne nawierzchnie przepuszczalne, urządzenia i infrastruktura wspomagająca małą retencję wód opadowych i jej ponowne wykorzystanie.

Ponadto produkty wykonuje się tak, aby posiadały dużą odporność na wandalizm i zmienne, warunki atmosferyczne. Ponadto urządzenia muszą spełniać restrykcyjne wymogi bezpieczeństwa określone normami europejskimi, takimi jak np. normy z grupy PN-EN 1176, a przy tym cechować się wysoką wytrzymałością oraz niezawodnością w długim okresie w sytuacji ich intensywnej, codziennej eksploatacji.

W początkowej fazie istnienia Spółka zlecała znaczną część produkcji gotowych elementów zewnętrznie, jednakże z uwagi na powtarzające się przypadki niskiej jakości wykonania oraz konieczność częstego wprowadzania poprawek i zmian, Spółka podjęła strategiczną decyzję o inwestycjach w rozwój technologii produkcji oraz badania i rozwój oferowanych produktów. Spółka utworzyła w swoich strukturach Dział Rozwoju Produktów (B+R), tj. biuro konstrukcyjno-projektowe. Dział Rozwoju Produktów zatrudnia wysokiej klasy specjalistów w dziedzinie technologii materiałowej i projektantów-konstruktorów. Wspomniany personel realizuje projekty badawczo-rozwojowe mające na celu dostarczenie innowacyjnych rozwiązań w obszarach działalności Spółki.

W oparciu o efekty tej pracy Spółka proponuje swoim odbiorcom rozwiązania, które wybiegają poza obecnie obowiązujące standardy.

Mając na uwadze powyższe wymogi Dział Rozwoju Produktów zajmuje się między innymi badaniami nad udoskonaleniem właściwości wymienionych powyżej urządzeń i produktów wytwarzanych obecnie w Spółce, w tym podzespołów będących elementem tychże urządzeń.

Wnioskodawca prowadzi prace badawczo-rozwojowe (dalej: „Prace B+R”), polegające m.in. na identyfikacji nowych technologii w zakresie tworzenia części małej architektury, podłoży placów zabaw (nawierzchnie bezpieczne: sztuczne i naturalne), jak również testowania parametrów technicznych zakupionych próbek materiałów i surowców, które następnie wykorzystywane są do zagospodarowania terenów zielonych, parków, skwerów i boisk. Spółka zakupuje takie towary i materiały budowlane jak: stal czarna i nierdzewna, profile, płaskowniki, ceowniki, kątowniki, arkusze blachy, aluminiowe arkusze i profile; Drewno: kłody, bale, tarcica, kantówki, deski, drewno klejone, płyty wiórowe, płyty OSB, sklejka; oraz płaty laminowane, płyty HOPE, HPL, beton, piasek, cement, kruszywa, kamień naturalny o granit, granulat SBR i EPDM, żywica jako lepiszcze, kleje montażowe, śruby, wkręty, nakładki, podkładki, nity, gwoździe.

Materiały te są elementami składowymi powstałych zabawek edukacyjnych na placach zabaw, place zabaw i parki edukacyjne, elementów zabawowych dla osób niepełnosprawnych w parkach, altan, tężni, pomostów, pływaków betonowych do pomostów a także ławek, koszy na śmieci, stojaków rowerowych, leżaków, leżanek, wiat śmietnikowych, wiat rowerowych, tablic edukacyjnych, donic, toalet miejskich zautomatyzowanych, tężni, nawierzchni przepuszczalnych i innych projektów w zakresie zagospodarowania terenu.

Ponadto należy wspomnieć, że Dział Rozwoju Produktów Spółki przyjmuje wytyczne projektantów oraz kierowników projektów zajmujących się realizacją całościowego zagospodarowania terenu. Na podstawie tych wytycznych oraz przedstawionych wymagań w Dziale Rozwoju Produktów opracowuje dokumentację techniczną urządzeń będących przedmiotem takiej realizacji. W specyfikacjach poszczególnych elementów wyposażenia placów zabaw są urządzenia jednostkowe, niebędące urządzeniami seryjnymi. Są one specyficzne i niepowtarzalne. Na ich bazie Dział Rozwoju Produktów przygotowuje całościową dokumentację nowych urządzeń, po czym budowany jest prototyp, który poddawany jest testom wytrzymałościowym i bezpieczeństwa. Często realizacja wymaga urządzenia wykonanego z różnorodnych materiałów przy użyciu niestandardowych połączeń, np. elementów metalowych i drewnianych wraz z linami polipropylenowymi i aluminium, czy też tkaniną lub elementami z tworzyw sztucznych. Konstrukcja takiego urządzenia wymaga opracowania nowatorskich technik łączenia danych elementów oraz przeprowadzenia testów pod kątem ich sztywności i żywotności. Po dokonaniu tego typu testów Dział Rozwoju Produktów sporządza dokumentację techniczną projektową i wykonawczą/konstrukcyjną którą następnie przekazuje wraz z gotowym urządzeniem do montażu lub wbudowania jako produkt powstały w wyniku prac B+R.

Ponadto komórka prowadzi testy pod kątem udoskonalania jakości własnych wyrobów poprzez zwiększenie ich wytrzymałości na obciążenia, odporności na warunki atmosferyczne, czy uszkodzenia możliwe w wyniku aktów wandalizmu lub bardzo intensywnego użytkowania. Dział ten prowadzi również badania nad opracowaniem dokumentacji technicznej prototypów, która podlega analizie pod względem bezpieczeństwa użytkowników produktu, a następnie zostaje przekazana z rekomendacją wykonawczą czy odpowiednimi wskazówkami. Zwiększenie jakości i dążenie do doskonałości w kwestiach projektowo-wykonawczych są głównym celem członków działu od momentu jego powołania.

Ze względu na specyfikę branży w jakiej działa Spółka, dominującą część Prac B+R jakie są w niej prowadzone, można określić jako proces projektowo-konstrukcyjny, który zawiera w sobie kilka etapów następujących po sobie lub mających miejsce w tym samym czasie oraz angażuje pracowników wielu działów/jednostek organizacyjnych Spółki. Poszczególne etapy tych działań wskazano poniżej.

Poszczególne etapy Procesu projektowego prowadzonego w Spółce są następujące:

*   Pozyskiwanie wiedzy o innowacjach na rynku;
*   Wybór próbek surowców oraz testowanie ich właściwości i modyfikacja;
*   Wykonanie prototypów celem oceny możliwości ich komercjalizacji, testowanie wykonanych prototypów.

Kolejnym etapem jest realizacja założeń projektu która zakłada następujące etapy:

*   Zakup materiałów i towarów do wykonania założeń projektu;
*   Zakup lub wykorzystanie już posiadanych maszyn i narzędzi w celu skonstruowania elementów zakładanego projektu;
*   Montaż/ Instalacja gotowych elementów.

W ramach poszczególnych etapów Procesu projektowego w Spółce są prowadzone następujące działania:

Pozyskiwanie wiedzy o innowacjach na rynku:

W ramach tego etapu, pracownicy Spółki biorą udział w szkoleniach branżowych, biorą udział w targach i tworzą prace konkursowe w celu badania rynku i odbioru ww. prac w środowisku związanym z branżą architektury krajobrazu. Spółka zakupuje literaturę fachową w celu doszkalania pracowników oraz poznawania nowych rozwiązań związanych z procesami tworzenia nawierzchni, małej architektury i trendów obowiązujących na rynku. Spółka zakupuje wymagane licencje i pozwolenia na użytkowanie programów komputerowych oraz sprzętu elektronicznego (plotery, komputery, monitory, drukarki 3D, urządzenia miernicze, urządzenia GPS. tablety graficzne itp.) służących do projektowania, mierzenia i prototypowania.

Wybór próbek surowców oraz testowanie ich właściwości i modyfikacja

W ramach tego etapu Spółka, zakupuje materiały takie jak: podłoża bitumiczne, betony i materiały na nawierzchnie boisk kruszywa, żywice, kleje, betony, kamienie i drewno oraz tworzy z nich nowe produkty które chce wykorzystywać w projektowanych przez siebie przestrzeniach publicznych. Wykonane próbki niejednokrotnie nie przechodzą wstępnej fazy testów, których celem jest zastosowanie w produkcji najlepszych surowców o najlepszej jakości i właściwościach. Wszystkie wykonane produkty poddawane są serii testów pod kątem zakładanych właściwości technicznych, funkcjonalności i zgodności z projektem.

Wykonanie prototypów celem oceny możliwości ich komercjalizacji, testowanie wykonanych prototypów.

Na tym etapie prac Spółka wykonuje nowe oraz modyfikuje/ulepsza istniejące konstrukcje i szuka innowacyjnego ich zastosowania w przestrzeni publicznej, która jest elementem tworzonego projektu zagospodarowania terenów. Efektem prac na tym etapie jest powstanie projektów/wzorów, prototypów, konstrukcji oraz wyposażenia montowanych w parkach, skwerach, placach zabaw.

Zakup materiałów i towarów do wykonania założeń projektu.

Na tym etapie Spółka zakupuje półprodukty które są wymagane do konstrukcji projektowanych urządzeń i małej architektury. Produkty te są obrabiane i modyfikowane.

Zakup lub wykorzystanie już posiadanych maszyn i narzędzi w celu skonstruowania elementów zakładanego projektu.

Na tym etapie Spółka zakupuje lub wykorzystuje już zakupione maszyny i narzędzia które stanowią wyposażenie lub środki trwałe podlegające amortyzacji w celu obróbki i konstrukcji elementów małej architektury. Wykorzystywane sprzęty to: plotery typu: plazma, laser, CNC. waterjet, ramię 3D, tokarki, giętarka trzpieniowa do rur i profili, giętarka trójrolkowa do rur i profili, giętarka do blachy, szlifierki kątowe, spawarki, tarcze do szlifowania, szlifierki do zaoblenia rantów stall, giętarki i wkrętarki, wkrętarki kolumnowe, piły taśmowe, piły formatowe, ukośne, taśmowe, frezarki, ploter frezujący, wiertarki kolumnowe, młotki, śrubokręty, dłuta, kleje do drewna. Do transportu wykonanych konstrukcji spółka wykorzystuje samochody ciężarowe. Maszyny i urządzenia są niezbędne w procesie tworzenia projektu co w konsekwencji, składa się na stworzenie nowego produktu lub jego zastosowanie. Poszczególne etapy są ze sobą nierozerwalnie połączone, stanowiąc spójną i logiczną całość, której efektem jest powstanie nowej lub znacznie usprawnionej funkcjonalności.

Montaż/ instalacja gotowych elementów.

Na tym etapie, Spółka korzysta w wiedzy i umiejętności wykwalifikowanej kadry, oraz sprzętu które to elementy są nierozerwalnie związane z procesem realizacji projektów parków i skwerów.

Spółka (\`(...)\`) nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 141. z późn. zm.).

Przykładowe konstrukcje stanowiące efekt finalny ww. działań przedstawiono w załączniku do wniosku.

Praca pracowników zatrudnionych w Dziale Rozwoju Produktów ma charakter twórczy, gdyż zaproponowane finalnie przez dział rozwiązania zostały wymyślone i opracowane na potrzeby rozwiązania postawionych przed działem zadań. Prace nad poszczególnymi zadaniami są przeprowadzane przez pracowników systematycznie, aby doprowadzić projekt do końca i osiągnąć założone cele. Zasoby wiedzy pracowników są wykorzystywane do tworzenia nowych rozwiązań technicznych. Jednocześnie zasoby wiedzy pracowników są pogłębiane na potrzeby realizacji danego zadania. Efektem pracy działu jest projektowanie nowych lub ulepszonych produktów i procesów technologicznych.

Pracownicy Działu Rozwoju Produktów w sposób ciągły udoskonalają swoją wiedzę i wiedza ta jest wykorzystywana do tworzenia nowych produktów, procesów i usług w zależności od wymogów postawionego przed działem zadania. Praca pracowników Działu Rozwoju Produktów nie ma charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów. Praca pracowników zatrudnionych w Dziale Rozwoju Produktów wymaga opracowywania nowatorskich technik powstających dzięki kształtowaniu i wykorzystaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej.

Spółka ponosiła na realizację działalności badawczo-rozwojowej należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

Pracownicy Spółki realizujący badania przedstawione we wniosku w ramach obowiązków pracowniczych wykonywali również inne czynności, nie związane bezpośrednio z działalnością badawczo-rozwojową. W Dziale Rozwoju Produktów jest prowadzona ewidencja czasu pracy, z której wynika jaka część pracy pracowników poświęcona była na wykonywanie obowiązków związanych z uczestniczeniem w pracach badawczo-rozwojowych.

Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Dział Rozwoju Produktów nie posiada wyodrębnionych środków trwałych. Do sporządzania prototypów wykorzystywane są maszyny i urządzenia stanowiące wyposażenie hali produkcyjnej.

Wydatki z tytułu wynagrodzeń oraz składek w związku z zatrudnieniem pracowników w Dziale Rozwoju Produktów oraz wydatki na nabycie środków trwałych wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej nie zostały zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie.

W związku z prowadzonymi i opisanymi powyżej działaniami, Spółka zamierza skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową zgodnie z zasadami określonymi w art. 18d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej: „ustawa CIT”), w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych za 2019 rok oraz w kolejnych latach podatkowych (dalej: „Ulga B+R”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że działalność Działu Rozwoju Produktów Spółki opisana w przedstawionych okolicznościach faktycznych, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 w zw. z art. 4a pkt 28 ustawy CIT, co w konsekwencji uprawni Wnioskodawcę do odliczenia od podstawy opodatkowania, wydatków kwalifikowanych ponoszonych w związku z tą działalnością z uwzględnieniem limitów określonych w art. 18d ust. 7 ustawy CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione przykłady prac wykonywane w Dziale Rozwoju Produktów Spółki, opisane w stanie faktycznym zapytania, stanowią działalność badawczo- rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 w zw. z art. 4a pkt 28 ustawy CIT, w brzmieniu obowiązującym zarówno do końca września 2018 r., jak i od 1 października 2019 r.

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy CIT, w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2018 r. to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz U. z 2018 r., poz. 1668 z późn. zm.), do której odsyła art. 4a pkt 28 ustawy CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 października, definiuje prace rozwojowe jako działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania I tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W ocenie Spółki, prowadzone przez nią prace badawczo-rozwojowe w ramach procesu projektowego spełniają ustawowe kryteria uznania ich za działalność badawczo-rozwojową.

Zgodnie z internetowym Wielkim Słownikiem Języka Polskiego PWN (http:/wsjp.pl), „twórczy” znaczy „wnoszący coś nowego”. Jak wskazał Wnioskodawca, prace realizowane przez Spółkę mają charakter twórczy ze względu na cel ich przeprowadzenia, obejmujący wypracowanie nowych rozwiązań w zakresie prowadzonej działalności, uwzględniających zmienne czynniki takie jak choćby odmienne wymagania stawiane przez klientów oraz z racji na tworzenie projektów indywidualnie dopasowanych do infrastruktury i potrzeb. Prace realizowane w ramach procesu projektowego przez pracowników Spółki mają charakter twórczy, oryginalny i indywidualny i są ukierunkowane na opracowywanie nowych rozwiązań, koncepcji, które w przypadku potwierdzenia Ich efektywności zostają wykorzystane w rozwoju i opracowywaniu nowych produktów. Ponadto, podkreślenia wymaga, że prace kwalifikowane przez Spółkę do prac B+R, wykonywane są przez Spółkę w sposób systematyczny. Nie są związane z rutynowymi i okresowymi zmianami. Spółka wykorzystuje wiedzę i umiejętności pracowników do tworzenia nowych oraz udoskonalania istniejących produktów. Mając na względzie charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, istotne znaczenie ma proaktywna postawa Spółki w zakresie wykorzystywania nowych, innowacyjnych technologii pozwalających na stworzenie całkiem nowych lub udoskonalenie/nadanie nowych funkcjonalności produktom już znajdującym się w ofercie Spółki (prowadzone prace obejmują wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej do tworzenia nowych produktów, a także ulepszania tych obecnie oferowanych).

Rodzaje działalności, które uprawniają podatników do odliczenia kosztów kwalifikowanych w zeznaniu podatkowym zostały zdefiniowane w art. 4a pkt 26 w zw. z art. 4a pkt 28 ustawy CIT, zgodnie z którym, ilekroć w ustawie jest mowa o:

*   działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań (pkt 26);
*   pracach rozwojowych - oznacza to: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz Innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności (pkt 28):
    1.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony,
    2.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.

Jak stanowią powoływane przepisy, działalnością badawczo-rozwojową jest działalność twórcza, obejmująca m.in. badania przemysłowe i prace rozwojowe, podejmowane systematycznie i w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań Działalność badawczo-rozwojowa obejmuje zatem m.in. nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, pod warunkiem, że nie stanowią one prac rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tych już istniejących produktów, procesów lub usług. Głównym celem realizowanych przez Spółkę prac badawczo-rozwojowych jest projektowanie nowych, jak i wprowadzanie znaczących ulepszeń do istniejących produktów. Prace te stanowią istotny obszar działalności Spółki, co ma odzwierciedlenie w wyodrębnieniu specjalnego Działu Rozwoju Produktów w strukturze organizacyjnej Spółki. Podstawowym celem jego działalności jest prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej Spółki.

Wnioskodawca podkreśla, że prace, które mają miejsce w realizowanych przez Spółkę projektach badawczo-rozwojowych nie stanowią prac rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów. Są to innowacyjne rozwiązania, których powstanie proponują tworzą oraz testują pracownicy Działu Rozwoju Produktów oraz Innych jednostek organizacyjnych Spółki na podstawie przeglądu otoczenia rynkowego i zidentyfikowanych potrzeb konsumentów oraz przedstawionych wymagań Klientów co do poszczególnych projektów.

Opisana w stanie faktycznym działalność prowadzona przez Spółkę wpisuje się w przedstawioną wyżej definicję działalności badawczo-rozwojowej obejmującą zdobywanie nowej wiedzy oraz umiejętności w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług. Prace prowadzone przez Spółkę polegają bowiem i mają na celu gromadzenie wiedzy oraz umiejętności dla m.in. tworzenia rozwiązań prototypowych, stanowiących części składowe złożonych systemów i ich testowanie w ramach opracowanej metodyki. W ramach tych projektów często budowane są prototypy, które nie znajdują później zastosowania komercyjnego, a służą jedynie testowaniu i walidacji rozwiązań.

Pracownicy Działu Rozwoju Produktów, w których prowadzona jest działalność badawczo-rozwojowa, to doświadczeni inżynierowie i projektanci o szerokich kompetencjach i wysokich kwalifikacjach.

Działalność Spółki prowadzona w Dziale Rozwoju Produktów spełnia przesłankę systematyczności. Spółka realizuje prace badawczo-rozwojowe systematycznie, w ramach kilkudziesięciu projektów rocznie, dbając o nieustanny rozwój swojej oferty produktowej poprzez opracowywanie nowoczesnych rozwiązań technologicznych oraz nowych produktów. Inżynierowie i projektanci prowadzący prace badawczo-rozwojowe korzystają ze swojej wiedzy naukowej, budują prototypy i prowadzą badania. Wyniki ich prac nie są z góry przewidywalne i Spółka ponosi istotne ryzyko powodzenia prowadzonych prac, co jest cechą charakterystyczną prac rozwojowych i badań naukowych.

Podsumowując, prace prowadzone przez Spółkę w ramach Procesu projektowego stanowią działalność twórczą podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań. Tym samym, należy je uznać za działalność badawczo-rozwojową w tym w szczególności za prace rozwojowe w rozumieniu przepisów art. 4a pkt 26 i 28 ustawy CIT, w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2018 r. jak i od 1 października 2019 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm., dalej: „uCIT”), działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 4a pkt 27 uCIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 września 2018 r., ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

1.  badania podstawowe - oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,
2.  badania stosowane - prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy, zorientowane przede wszystkim na zastosowanie w praktyce,
3.  badania przemysłowe - badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług; badania te uwzględniają tworzenie elementów składowych systemów złożonych, budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym lub w środowisku symulującym istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności danych rodzajów technologii, a także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych, w tym do uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 uCIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 września 2018 r., ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności:

1.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony,
2.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.

Ustawa z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1669, dalej: „Ustawa wprowadzająca”), znowelizowała definicję badań naukowych oraz prac rozwojowych zawartą w ustawie o CIT.

Zgodnie z treścią Ustawy wprowadzającej, nowelizacja powyższych pojęć weszła w życie z dniem 1 października 2018 r.

W myśl art. 4a pkt 27 uCIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r., ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 uCIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r. ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 uCIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Rodzaje kosztów kwalifikowanych zostały wskazane w art. 18d ust. 2 i 3 uCIT.

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (art. 18d ust. 5 uCIT).

Natomiast zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 uCIT, podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Jak stanowi art. 18d ust. 7 uCIT, w brzmieniu obowiązującym do 29 kwietnia 2018 r., kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1.  w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2.  w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3.  w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.

Natomiast, jak stanowi art. 18d ust. 7 uCIT, w brzmieniu obowiązującym od 30 kwietnia 2018 r., który został zmieniony na podstawie art. 27 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz.U. 2018, poz. 650), kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1.  w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2.  w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3.  w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia (art. 18d ust. 8 uCIT).

Zgodnie z art. 18e uCIT, podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, oraz podatnicy, którym przysługuje kwota określona w art. 18da, są obowiązani wykazać w zeznaniu poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu lub stanowiące podstawę do wyliczenia przysługującej podatnikowi kwoty.

Z art. 9 ust. 1b uCIT, wynika ogólny obowiązek wyodrębniania przez podatników, zamierzających skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, w prowadzonych przez nich księgach podatkowych, kosztów działalności badawczo-rozwojowej.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

*   podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
*   koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu uCIT,
*   koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 uCIT,
*   ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu uCIT,
*   podatnik, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, odliczał jedynie koszty kwalifikowane, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia (w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2018 r.),
*   podatnik, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a, odliczał jedynie koszty kwalifikowane, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia (w stanie prawnym obowiązujący od 30 czerwca 2019 r.),
*   w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b uCIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
*   podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
*   kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w uCIT,
*   koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową należy przeprowadzić analizę nakierowaną na:

1.  zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 4a pkt 26-28 uCIT);
2.  określenie kosztów działalności badawczo-rozwojowej (poprzez zidentyfikowanie kosztów spełniających definicję „kosztów kwalifikowanych” o jakich mowa w art. 18d uCIT);
3.  zidentyfikowanie dokumentacji uzasadniającej prawo do skorzystania z ulgi oraz wypełnienie obowiązków formalnych (przede wszystkim w celu realizacji obowiązku wskazanego w art. 9 ust. 1b uCIT).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 uCIT, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, iż działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 uCIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe, jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwie rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

W brzmieniu obowiązującym do 30 września 2018 r. badania naukowe (zdefiniowane w art. 4a pkt 27 uCIT) oraz prace rozwojowe (zdefiniowane w art. 4a pkt 28 uCIT).

Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 4a pkt 28 uCIT oraz art. 4 ust. 3 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Ponadto, w przypadku „prac rozwojowych” w uCIT, w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2018 r., wymieniono ich przykładowe przejawy, poprzez wskazanie, iż stanowią je w szczególności:

1.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony,
2.  opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.

Zatem, tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26 uCIT.

Analizując przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że wskazana przez Wnioskodawcę działalność opisana we wniosku stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 uCIT, co uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania z odliczenia o którym mowa w art. 18d ust. 7 uCIT.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie ustalenia, czy działalność Działu Rozwoju Produktów Spółki opisana w przedstawionych okolicznościach faktycznych, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 w zw. z art. 4a pkt 28 ustawy CIT, co w konsekwencji uprawni Wnioskodawcę do odliczenia od podstawy opodatkowania, wydatków kwalifikowanych ponoszonych w związku z tą działalnością z uwzględnieniem limitów określonych w art. 18d ust 7 ustawy CIT jest prawidłowe.

Końcowo należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja indywidualna wydana została w oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny. Załączone do wniosku fotografie przedstawiające przykładowe konstrukcje stanowiące efekt finalny działań Wnioskodawcy nie mogły podlegać weryfikacji, ponieważ z uwagi na szczególny charakter postępowania interpretacyjnego wynikający z art. 14b i nast. Ordynacji podatkowej, tut. organ nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.