Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-40/09-2/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-03-26
Teza: Czy po wniesieniu przedsiębiorstwa aportem do Spółki Zbywca był uprawniony na podstawie umowy zawartej ze Spółką, nadal wystawiać faktury VAT na sprzedaż towarów.
Słowa kluczowe: aport; odliczenia; przedsiębiorstwa; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2008 r. (data wpływu 13 stycznia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur VAT dokumentujących sprzedaż produktów przedsiębiorstwa po jego wniesieniu aportem do Spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur VAT dokumentujących sprzedaż produktów przedsiębiorstwa po jego wniesieniu aportem do Spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Jedyny wspólnik Wnioskodawcy, dalej Zbywca, prowadził działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej pod firmą Z. W dniu xx.xx.2007 r. Zbywca zawiązał Spółkę, do której wniósł aportem całe przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 K.c. Spółka została zarejestrowana pod koniec marca 2007 r., a w kwietniu 2007 r. uzyskała numery regon, NIP, zarejestrowała się jako podatnik VAT oraz otworzyła rachunek bankowy. Przez okres od dnia zawiązania Spółki (9 marca 2007 r.) do końca kwietnia 2007 r., produkcja oraz sprzedaż towarów była prowadzona i fakturowana nadal przez osobę fizyczną – Zbywcę, na podstawie stosownej umowy użytkowania zespołu środków produkcji zawartej ze Spółką. Zawarta umowa przewidywała prawo Zbywcy do korzystania z zespołu środków produkcji oraz prawo do prowadzenia sprzedaży towarów. W tym czasie Spółka nie była w stanie prowadzić sprzedaży, gdyż wymagało to stosownych zmian umów z kontrahentami oraz ukończenia wszelkich czynności organizacyjnych, związanych z uruchomieniem nowego podmiotu.

Po wniesieniu aportem przedsiębiorstwa do Spółki, Zbywca nie wykreślił się z ewidencji działalności gospodarczej, ani nie wyrejestrował jako podatnik podatku VAT w urzędzie skarbowym, gdyż w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy po wniesieniu przedsiębiorstwa aportem do Spółki Zbywca był uprawniony na podstawie umowy zawartej ze Spółką, nadal wystawiać faktury VAT na sprzedaż towarów zakładając, że nadal był wpisany do ewidencji działalności gospodarczej, nadal tę działalność gospodarczą samodzielnie prowadził, był zarejestrowany jako podatnik VAT, a produkcja oraz sprzedaż towarów była prowadzona na podstawie stosownej umowy użytkowania zespołu środków produkcji zawartej ze Spółką, czy też faktury takie powinna już wystawiać Spółka?
2.  Czy faktury VAT wystawiane przez Zbywcę po wniesieniu aportem przedsiębiorstwa do Spółki, mogą stanowić podstawę do rozliczenia podatku VAT zarówno przez tego podatnika, jak również przez podmioty, które dokonały od niego zakupu towarów, biorąc pod uwagę treść umowy użytkowania zespołu środków produkcji?

Zdaniem Wnioskodawcy, fakt, że Zbywca wniósł aportem swoje przedsiębiorstwo do Spółki, nie pozbawia tego podatnika prawa do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, wystawiania faktur VAT dokumentujących sprzedaż towarów, jak również rozliczania podatku VAT w oparciu o tak wystawione faktury mając na uwadze, że zawarł on ze Spółką na okres przejściowy od 10 marca 2007 r. do 30 kwietnia 2007 r. umowę użytkowania zespołu środków produkcji. Również kontrahenci Zbywcy będą uprawnieni do rozliczania podatku VAT w oparciu o tak wystawione faktury.

Wniosek ten jest uzasadniony następującymi okolicznościami:

1.  Żaden przepis prawa, w szczególności z zakresu Kodeksu cywilnego, nie stanowi, że skutkiem zbycia (wniesienia aportem) przedsiębiorstwa do spółki z o.o. jest ustanie bytu prawnego podmiotu wnoszącego taki aport, czy też utrata prawa do prowadzenia działalności gospodarczej i prawa do wystawiania faktur VAT, tym bardziej, że Zbywca po zawiązaniu Spółki nie wykreślił się z ewidencji działalności gospodarczej, ani nie wyrejestrował jako podatnik podatku VAT. Skutkiem zbycia przedsiębiorstwa (wniesienia go aportem) jest jedynie zmiana właściciela określonych składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa, a nie utrata bytu prawnego i prawno-podatkowego przez zbywcę przedsiębiorstwa.
2.  Umowa użytkowania zespołu środków produkcji zawarta pomiędzy Zbywcą a Spółką przewidywała, że w okresie od zawiązania Spółki do końca kwietnia 2007 r. sprzedaż będzie nadal prowadzona i fakturowana przez Zbywcę. Ponadto umowa przewidywała, że sprzedawane towary były oddane Zbywcy w użytkowanie nieprawidłowe. Zbywca, pomimo wniesienia aportu do Spółki, nadal posiadał tytuł prawny do prowadzenia produkcji oraz sprzedaży produkowanych wyrobów, a tytuł ten wynikał z zawartej ze Spółką umowy.
3.  Przepis art. 15 ustawy o VAT stanowi, że podatnikiem podatku VAT jest m.in. osoba fizyczna wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Jedynym zatem kryterium uznania danej osoby fizycznej za podatnika podatku VAT jest fakt samodzielnego wykonywania działalności gospodarczej, a nie fakt posiadania określonego majątku (przedsiębiorstwa). Z punktu widzenia ustawy o VAT nie jest istotna kwestia, czy podatnik prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o własne zasoby majątkowe, czy też korzysta (odpłatnie lub nieodpłatnie) z majątku innego podmiotu.

Tak wystawione faktury VAT mogą stanowić podstawę do rozliczania podatku VAT zarówno przez Zbywcę, jak również przez kontrahentów tego podmiotu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel – art. 7 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r., przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, gdzie „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „przedsiębiorstwa”. Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z jego treścią przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem wchodzące w skład przedsiębiorstwa składniki materialne i niematerialne powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest to, żeby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że osoba fizyczna – Zbywca w dniu 9 marca 2007 r. zawiązał Spółkę, do której wniósł następnie aportem całe przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 K.c. Spółka została zarejestrowana pod koniec marca 2007 r. a w kwietniu 2007 r. uzyskała numer regon, NIP, zarejestrowała się jako podatnik VAT oraz otworzyła rachunek bankowy. W okresie od dnia zawiązania Spółki, tj. od dnia 9 marca 2007 r. do końca kwietnia 2007 r., produkcja oraz sprzedaż towarów była prowadzona i fakturowana nadal przez osobę fizyczną – Zbywcę, na podstawie stosownej umowy użytkowania zespołu środków produkcji zawartej ze Spółką, która przewidywała prawo Zbywcy do korzystania z zespołu środków produkcji oraz prawo do prowadzenia sprzedaży towarów. Po wniesieniu aportem przedsiębiorstwa do Spółki, Zbywca nie wykreślił się z ewidencji działalności gospodarczej ani nie wyrejestrował jako podatnik podatku VAT w urzędzie skarbowym, gdyż w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 96 ust. 6 ustawy wskazuje, że jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

Odnosząc powyższe obowiązki do prawa podatkowego wskazać należy, iż z ustawy o VAT nie wynika aby wniesienie aportem przedsiębiorstwa prowadziło do automatycznego pozbawienia prawa do prowadzenia działalności.

Dokonując kompleksowej analizy sprawy, wskazać należy, iż dokonanie czynności wniesienia aportem składników przedsiębiorstwa czy też przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, nie oznacza „automatycznego obowiązku” zaprzestania działalności. Podatnik może bowiem nadal wykonywać czynności opodatkowane, jednak musi posiadać tytuł prawny do wniesionych aportem składników przedsiębiorstwa. Może to być np.: umowa dzierżawy, najmu poszczególnych składników przedsiębiorstwa.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w sytuacji gdy osoba fizyczna, która całe swoje przedsiębiorstwo wniosła w formie aportu do spółki, posiada tytuł prawny do korzystania z zespołu środków produkcji oraz prawo do prowadzenia sprzedaży towarów, np. w postaci umowy użytkowania zespołu środków produkcji, z której wynika prawo do dysponowania składnikami majątku spółki i ma prawo do dysponowania towarami jak właściciel, wówczas dokonując dostawy ma prawo wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i w związku z tym wystawiać faktury VAT na dokonaną sprzedaż oraz rozliczyć ten podatek.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z zastrzeżeniem ust. 3-7.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących.

Przytoczone przepisy łączą zatem prawo do odliczenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z podatnikiem czynnym, istniejącym i uprawnionym do wystawiania faktur. Jedynie takie okoliczności skutkują prawem do obniżenia kwoty podatku należnego przez nabywcę o kwotę podatku naliczonego z faktur zakupu.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak również powołane przepisy należy stwierdzić, iż Zbywca miał prawo do wystawiania faktur VAT dokumentujących dostawę towarów po wniesieniu aportem przedsiębiorstwa do Spółki oraz faktury te stanowią podstawę do rozliczenia podatku VAT zarówno przez Zbywcę, jak i przez podmioty, które dokonywały od niego zakupu towarów, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.

Tut. Organ wskazuje, że stosownie do art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zatem w przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, która dokonała czynności aportu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.