Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3.8222.2.296.2015.OBQ
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2015-09-17
Teza: Czy podlegają opodatkowaniu świadczenia uzyskane przez pracowników, emerytów i rencistów tytułem ogniska zorganizowanego przez zakład pracy?
Słowa kluczowe: dofinansowanie; emeryt; fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; obowiązek-obowiązek płatnika; pracownik; płatnik; renciści; świadczenie-świadczenie pieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 13 września 2010 r. Nr IBPB II/1/415-590/10/HK, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 07 czerwca 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń uzyskanych w związku z uczestnictwem w imprezie integracyjnej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2010 r. Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w jego indywidualnej sprawie.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca przedstawił następujący stan faktyczny (pkt 1) i zdarzenie przyszłe (pkt 2-4).

1.Wnioskodawca dokonał wypłaty dofinansowania wypoczynku sobotnio-niedzielnego ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Wypłaty dokonano na podstawie złożonych przez pracowników wniosków, zgodnie z regulaminem funduszu oraz harmonogramem rzeczowym wydatków funduszu obowiązującym u Wnioskodawcy. Przyznane kwoty były zróżnicowane, ale we wszystkich grupach były wyższe niż 380 zł. Dofinansowanie dotyczyło pracowników administracji oraz nauczycieli. Kwota 380 zł została wypłacona bez opodatkowania, natomiast nadwyżka ponad 380 zł została opodatkowana na zasadach ogólnych. W tym samym czasie emeryci i renciści otrzymali pomoc materialną „na święta”. Część emerytów wybrała talony, które zostały im przekazane bez opodatkowania. Druga grupa otrzymała pomoc w formie pieniężnej, od wypłaconych środków finansowych pobrano 10% podatek.

2.Dyrekcja planuje wypłatę następnych świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych: do 30 sierpnia zostanie dokonana wypłata dla nauczycieli świadczenia urlopowego. Świadczenie wypłacone jest na podstawie art. 53 ust. 1a ustawy – Karta Nauczyciela. Wysokość świadczenia w 2010 r. wynosi 1.047,84 zł.

3.We wrześniu Wnioskodawca planuje zorganizować wycieczkę. Organizacja wycieczki będzie polegać na wykupieniu przez Wnioskodawcę usługi turystycznej ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. W wycieczce będą uczestniczyć tylko pracownicy Wnioskodawcy. Organizacja wycieczki jest zgodna z regulaminem oraz harmonogramem wydatków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych obowiązującym u Wnioskodawcy. Pracownicy, którzy wyjeżdżając na wycieczkę nie skorzystali ze zwolnienia do wysokości nieprzekraczającej 380 zł, zapłacą podatek od kwoty ponad 380 zł, natomiast pozostali zapłacą podatek od całości wartości wycieczki. Opodatkowanie będzie na zasadach ogólnych.

4.We wrześniu Wnioskodawca planuje zorganizować imprezę integracyjną, tj. ognisko. Mogą w niej wziąć udział wszyscy pracownicy, członkowie ich rodzin, renciści, emeryci. Organizacja wycieczki będzie polegać na wykupieniu usługi turystycznej. Przy czym impreza jest dostępna dla wszystkich chętnych, bez imiennego kierowania świadczeń.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowo opodatkowano wartość świadczenia w postaci wypoczynku sobotnio-niedzielnego dla pracowników oraz pomocy materialnej dla emerytów i rencistów?
2.  Czy nauczyciele, którzy do momentu wypłaty świadczenia urlopowego nie skorzystali ze zwolnienia w roku podatkowym od kwoty 380 zł zapłacą podatek tylko od kwoty ponad 380 zł?
3.  Czy prawidłowo zostanie opodatkowany koszt wycieczki?
4.  Czy zorganizowanie ogniska nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Wypoczynek sobotnio-niedzielny dla pracowników opodatkowano zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (do kwoty 380 zł jest zwolniony z opodatkowania), natomiast talony dla emerytów są zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38, wypłata pieniędzy dla emerytów winna być opodatkowana 10% podatkiem – zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.

Ad. 2

Świadczenia urlopowe dla nauczycieli - do kwoty 380 zł - korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 powyższej ustawy. W ocenie Wnioskodawcy świadczenie urlopowe zalicza się do działalności socjalnej; w całości jest finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Ad. 3

W przypadku wycieczki – świadczenie o wartości nieprzekraczającej kwoty 380 zł - jest zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67, a ponad kwotę 380 zł - opodatkowane na zasadach ogólnych. W opinii Wnioskodawcy, w przypadku wcześniejszego skorzystania ze zwolnienia do ww. kwoty – całość świadczenia winna być opodatkowana.

Ad. 4

Zorganizowanie ogniska nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie wszyscy uprawnieni mają obowiązek stawić się na ognisku, a jeżeli już się stawią – korzystać w równym stopniu ze wszystkich udostępnionych atrakcji. W ocenie Wnioskodawcy nie można dokładnie określić kosztów uczestnictwa poszczególnych pracowników w imprezie.

Przedmiotem interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 13 września 2010 r. Nr IBPB II/1/415-590/10/HK jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4. W pozostałym zakresie wydano odrębne rozstrzygnięcia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach stwierdzam, co następuje.

Opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych reguluje ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), zwana dalej „ustawą PIT”.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody (w tym ze stosunku pracy), z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12–14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Przepisy ustawy PIT nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1 oraz art. 20 ustawy PIT. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w judykaturze.

W uchwałach z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy PIT.

Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” - w kontekście świadczeń pracowniczych - była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 08 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, stwierdził, iż „zdaniem Trybunału, przeprowadzona powyżej analiza pozwala na określenie cech istotnych kategorii „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.

Należy przyjąć, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:

*   po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
*   po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
*   po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).”

W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku.

W świetle powyższego - mimo bardzo szerokiego ujęcia w art. 12 ust. 1 ustawy PIT przychodów ze stosunku pracy - nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych. Dotyczy to zarówno imprez zorganizowanych w formie spotkania otwartego, jak i wyjazdowych mających charakter zamknięty, z możliwością sporządzenia imiennej listy uczestników.

Odnosząc powyższe do informacji przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, uznać należy, że udział pracowników wraz z rodzinami oraz emerytów i rencistów w imprezie integracyjnej, nie generuje po stronie uczestników przychodu w rozumieniu ustawy PIT.

Z tych też względów, za prawidłowe uznaje się stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wartość świadczenia z tytułu udziału w imprezie integracyjnej, zorganizowanej w formie ogniska nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W świetle powyższego należało z urzędu zmienić interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 13 września 2010 r. Nr IBPB II/1/415-590/10/HK.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.