Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-990/11-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-10-07
Teza: uregulowania związane z rozliczeniem nabycia specjalistycznej maszyny produkcyjnej z kontrahentem zagranicznym
Słowa kluczowe: miejsce; montaż; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatnik; zaliczka; świadczenie-miejsce świadczenia; świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 06.07.2011 r. (data wpływu 15.07.2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem specjalistycznej maszyny produkcyjnej - **jest prawidłowe,**

*   momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu zapłaty zaliczki – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15.07.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uregulowań związanych z nabyciem specjalistycznej maszyny produkcyjnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest podmiotem z siedzibą w Polsce i zamierza prowadzić działalność gospodarczą w zakresie produkcji masy włóknistej, papierów przemysłowych, tektury i opakowań tekturowych, opakowań z tektury laminowanej oraz worków papierowych. W ostatnim czasie Spółka zawarła umowę z kontrahentem zagranicznym na dostawę i montaż/instalację specjalistycznej maszyny produkcyjnej. Kontrahent ten jest spółką prawa austriackiego i nie posiada w Polsce ani siedziby działalności gospodarczej, ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Jest jednak zarejestrowany w Polsce na potrzeby podatku VAT.

Zgodnie z umową, kontrahent Spółki zobowiązany jest do dostarczenia na rzecz Spółki maszyny na terytorium Polski i jej montażu/instalacji w fabryce Spółki w O. /zgodnie z punktem 2 umowy (tłumaczenie własne angielskiej wersji umowy) „Nabywca nabywa, a dostawca sprzedaje i zgadza się dostarczyć, zainstalować, zlecić i wykonać, w celu zapewnienia ciągłej produkcji, następujące urządzenie i wyposażenie: Maszynę papierniczą i Krajarkę (usługi i towary nazywane dalej łącznie „dostawą”) w miejscu realizacji projektu w O. (\`(...)\`).”/. Maszyna ma zostać oddana Spółce w stanie kompletnym i zdatnym do użytku. Przy pracach związanych z montażem/instalacją przedmiotowej maszyny w fabryce Spółki, kontrahent zagraniczny będzie korzystać z pomocy podwykonawców. Montaż/instalacja maszyny jest procesem skomplikowanym, wymagającym specjalistycznej wiedzy dostawcy i nie mógłby być przeprowadzony samodzielnie przez Spółkę. Ostateczne oddanie maszyny Spółce zostanie poprzedzone próbnym uruchomieniem maszyny przez kontrahenta, po którym rozpocznie się czternastodniowy okres testowania maszyny przez Spółkę.

Maszyna będąca przedmiotem transakcji, z uwagi na swe właściwości, zostanie trwale połączona z fundamentem nieruchomości (fabryki) Spółki. W zależności od potrzeb zakupiona i zainstalowana maszyna będzie mogła jednak zostać w każdej chwili zdemontowana bez uszkodzenia budynku i samej maszyny. Dodatkowo, Spółka pragnie wskazać, że w związku z nabyciem przedmiotowej maszyny wraz z jej montażem/instalacją w fabryce, Spółka będzie zobowiązana do zapłaty na rzecz austriackiego kontrahenta określonego wynagrodzenia. Przy czym, w umowie postanowiono, że w okresie trwania kontraktu, Spółka będzie wpłacać na rzecz kontrahenta zaliczki.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego oraz polskich regulacji w zakresie VAT, Spółka będzie podatnikiem VAT z tytułu nabycia maszyny wraz z jej montażem/instalacją w fabryce Spółki, zobowiązanym do rozliczenia VAT na zasadach tzw. „odwrotnego obciążenia” zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 17 ust. 2 i art. 17 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT?
2.  Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest pozytywna, w jakim momencie powstaje obowiązek podatkowy w przypadku zapłaty przez Spółkę zaliczek na poczet dostawy z montażem/instalacją?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Z uwagi na przedstawiony w stanie faktycznym charakter transakcji oraz obowiązujące przepisy w zakresie VAT:

1.  Spółka będzie podatnikiem VAT z tytułu nabycia maszyny wraz z jej montażem/instalacją w fabryce Spółki zobowiązanym do rozliczenia VAT na zasadach tzw. „odwrotnego obciążenia”;
2.  Obowiązek podatkowy z tytułu zapłaty zaliczek związanych z dostawą maszyny wraz z jej montażem/instalacją powstaje w dniu uznania rachunku odbiorcy zaliczki (dostawcy maszyny).

UZASADNIENIE

1.  Pytanie nr 1

„Czy w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego oraz polskich regulacji w zakresie VAT, Spółka będzie podatnikiem VAT z tytułu nabycia maszyny wraz z jej montażem/instalacją w fabryce Spółki zobowiązanym do rozliczenia VAT na zasadach tzw. „odwrotnego obciążenia” zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 17 ust. 2 i art. 17 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT?”

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Przy czym, w myśl art. 17 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT, regulację art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy stosuje się jeżeli nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, albo osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 6.

Stosownie natomiast do art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku wymienionym w art. 17 ust. 1 pkt 5 dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Dodatkowo, zgodnie z art. 17 ust. 6 ustawy o VAT, przepisu art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy nie stosuje się, jeżeli dostawa towarów dokonywana jest w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju.

Jak wynika z powyższego, w aktualnie obowiązującym stanie prawnym w każdym przypadku gdy:

1.  dostawa towarów ma miejsce na terytorium Polski;
2.  sprzedawcą jest podmiot nieposiadający na terytorium Polski siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej;
3.  nabywca jest podatnikiem VAT posiadającym siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce;
4.  dostawa nie jest realizowana w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju

VAT z tytułu takich dostaw zawsze musi zostać rozliczony przez nabywcę towarów na zasadach tzw. „odwrotnego obciążenia” (ang. „reverse charge mechanizm”). Począwszy od dnia 1 kwietnia 2011 r., w przedmiotowych przypadkach, nie ma bowiem żadnej możliwości, aby VAT należny z tytułu takich dostaw został rozliczony przez sprzedawcę.

W stanie faktycznym przedstawionym w niniejszym wniosku Spółka wskazała, że w ostatnim czasie zawarła ona umowę z kontrahentem zagranicznym na dostawę i montaż specjalistycznej maszyny produkcyjnej. Kontrahent ten jest spółką prawa austriackiego i nie posiada w Polsce ani siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Jest jednak zarejestrowany w Polsce na potrzeby podatku VAT. Dostawa przedmiotowej maszyny nie jest również realizowana w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, zestawienie wskazanych powyżej warunków, których spełnienie nakazuje nabywcy rozliczenie VAT z tytułu nabywanych towarów z okolicznościami przedstawionymi w stanie faktycznym wskazuje, że bliższego komentarza i uzasadnienia wymaga jedynie prawidłowość określenia miejsca dostawy towarów (maszyny z montażem/instalacją) nabywanych przez Spółkę.

W tym miejscu Spółka pragnie wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów w przypadku towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - jest miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.

Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęć „montaż” lub „instalacja” dla celów stosowania powyższej regulacji. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (wersja internetowa www.pwn.pl), „montaż” to składanie maszyn, aparatów, urządzeń itp. z gotowych części, zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych. Z kolei, „instalacja” to montowanie gdzieś urządzeń technicznych. Za instalację lub montaż w rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie uznaje się jednak prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem. W ocenie Spółki, za „proste czynności” dla celów stosowania przedmiotowej regulacji należy uznać działania umożliwiające funkcjonowanie danego towaru i sprzętu, które potencjalny nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie, np. korzystając z dołączonej instrukcji obsługi. Tym samym, za montaż lub instalację w rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT należy uznać takie czynności, które wymagają pewnych wiadomości (umiejętności) specjalnych, znanych przede wszystkim dostawcy montowanego (instalowanego) towaru. Montaż lub instalacja dotyczy więc przede wszystkim maszyn i urządzeń technicznych. Takie rozumienie przedmiotowego zwrotu prezentują również organy podatkowe (tak np. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 4 stycznia 2010 r.; znak: ILPP2/443-1278/09-5/ISN oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 22 lipca 2009 r.; znak: ILPP2/443-518/09-6/ISN).

Należy przy tym mieć na uwadze, że wynikająca z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zasada przyjęcia jako miejsce dostawy miejsca, w którym towary są instalowane lub montowane, nie ma zastosowania w przypadku, gdy instalacja bądź montaż są dokonywane przez nabywcę lub przez podmiot działający na rzecz nabywcy.

Odnosząc powyższe do sytuacji Spółki przedstawionej w stanie faktycznym niniejszego wniosku, Spółka stoi na stanowisku, że nie powinno być żadnych wątpliwości w odniesieniu do tego, że miejscem świadczenia przy nabywanej przez nią dostawie z montażem/instalacją specjalistycznej maszyny produkcyjnej jest terytorium Polski.

Jak wskazano bowiem w stanie faktycznym, celem zawartej przez Spółkę umowy z austriackim kontrahentem jest dostawa na jej rzecz specjalistycznej maszyny wraz z jej montażem/instalacją w fabryce Spółki w O. Maszyna ta będzie co prawda, z uwagi na swe właściwości, trwale połączona z fundamentem nieruchomości (fabryki) Spółki. Nie oznacza to jednak, że głównym przedmiotem świadczenia ze strony dostawcy (kontrahenta Spółki) jest świadczenie usług na rzecz Spółki w zakresie montażu/zainstalowania maszyny. Oczekiwanym przez Spółkę rezultatem prac dostawcy jest prawidłowo funkcjonująca, kompletna i zdatna do użytku specjalistyczna maszyna, która aby mogła wypełniać swoje zadania i przeznaczenie gospodarcze musi zostać prawidłowo zainstalowana i uruchomiona, co wymaga specjalistycznej wiedzy dostawcy.

Tym samym, zdaniem Spółki przedmiotowa transakcja stanowi dostawę towarów wraz z montażem/instalacją. W umowie kontrahent zobowiązał się do dostawy, montażu i uruchomienia maszyny. Jego świadczenie obejmuje więc przeniesienie praw do rozporządzania maszyną na Spółkę oraz jej montaż/instalację w budynku fabryki Spółki. Maszyna zostaje wprawdzie przytwierdzona do fundamentu budynku, ale pozostaje odrębną całością i może być w każdej chwili zdemontowana. Nie zwiększa wartości samej nieruchomości ani jej użyteczności. Spełnia jedynie własne cele o charakterze produkcyjnym.

Stanowisko Spółki w przedmiotowym zakresie znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych w zbliżonych stanach faktycznych. Przykładowo. w interpretacji z dnia 19 stycznia 2010 r. (znak: IPPP1-443-1097/09-2/JB), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał za prawidłowe stanowisko strony zgodnie z którym: „montaż i instalacja maszyny do przeróbki zużytych urządzeń elektrycznych polega na połączeniu ze sobą wielu składników. Czynności te wymagają pewnych kwalifikacji oraz specjalistycznej wiedzy, gotowa maszyna musi również spełniać określone w zleceniu normy i wykazywać odpowiednią wydajność. Dlatego też, zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, miejscem dostawy maszyny jest miejsce, gdzie jest ona montowana i instalowana, czyli terytorium RP.”

Mając zatem na uwadze, że:

1.  świadczenie austriackiego kontrahenta Spółki składa się zarówno z dostawy specjalistycznej maszyny produkcyjnej oraz usługi montażu/instalacji i rozruchu tej maszyny w fabryce Spółki w Ostrołęce;
2.  czynności dokonywane przez dostawcę (bądź podwykonawcę działającego na jego rzecz) w zakresie montażu/instalacji maszyny nie mogą być uznane za proste czynności umożliwiające funkcjonowanie montowanej/instalowanej maszyny zgodnie z jej przeznaczeniem - z uwagi na właściwości i charakter przedmiotowej maszyny jej montaż/instalacja jest procesem skomplikowanym wymagającym zarówno przeprowadzenia szeregu kompleksowych czynności rozłożonych w czasie, jak i specjalistycznej wiedzy, tak więc Spółka nie byłaby w stanie samodzielnie dokonać procesu montażu/instalacji;
3.  ostateczne oddanie maszyny Spółce zostanie poprzedzone próbnym uruchomieniem maszyny przez kontrahenta, po którym rozpocznie się czternastodniowy okres testowania maszyny przez Spółkę;
4.  w zależności od potrzeb zakupiona i zainstalowana maszyna będzie mogła zostać w każdej chwili zdemontowana bez uszkodzenia budynku fabryki i samej maszyny

w ocenie Spółki świadczenie jej zagranicznego kontrahenta należy uznać za dostawę towarów z montażem/instalacją na jej rzecz, które zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu VAT na terytorium Polski.

Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, że z uwagi na to, iż:

1.  miejscem świadczenia dostawy specjalistycznej maszyny i jej montażu/instalacji w fabryce Spółki jest terytorium Polski;
2.  sprzedawcą jest Spółka austriacka nie posiadająca ani siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski;
3.  Spółka jako nabywca jest podatnikiem VAT posiadającym siedzibę działalności gospodarczej w Polsce;
4.  dostawa nie jest realizowana w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju

\- zgodnie z art. 17 ust 1 pkt 5 w zw. z art. 17 ust 2 i art. 17 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT, to na Spółce jako na nabywcy ciąży obowiązek rozliczenia VAT z tytułu przedmiotowej dostawy maszyny wraz z jej montażem/instalacją w fabryce Spółki na zasadach „odwrotnego obciążenia” (ang. „reverse charge mechanizm”) i nie ma żadnej możliwości, aby VAT należny z tytułu tej dostawy został rozliczony przez sprzedawcę.

Na zakończenie Spółka pragnie jeszcze podnieść, że na powyższy sposób rozliczenia VAT z tytułu przedmiotowej dostawy maszyny z montażem/instalacją żadnego wpływu nie ma okoliczność, że austriacki kontrahent Spółki jest podmiotem zarejestrowanym dla celów polskiego VAT. Żadem z przepisów art. 17 ustawy o VAT, nie uzależnia obowiązku rozliczenia VAT przez nabywcę w sytuacji, jak opisana w niniejszym wniosku, od okoliczności rejestracji bądź jej braku dostawcy dla celów polskiego VAT. Sama rejestracja na VAT nie jest bowiem tożsama z posiadaniem siedziby działalności gospodarczej bądź stałego miejsca prowadzenia działalności w państwie, w którym została ona dokonana. Stanowisko takie potwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 29 stycznia 2008 r. (znak: ILPP2/443-115/07-2/ISN) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 17 grudnia 2008 r. (znak: IPPP2/443-1580/08-2/BM).

1.  Pytanie nr 2

„Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest pozytywna, w jakim momencie powstaje obowiązek podatkowy w przypadku zapłaty przez Spółkę zaliczek na poczet dostawy z montażem/instalacją?”

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje, co do zasady, z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi. Regulacja art. 19 ust. 11 ustawy o VAT wprowadza jednak szczegółowe rozwiązanie w sytuacji, gdy przed wydaniem towaru dostawca otrzymał część należności, w tym zaliczkę. W takich okolicznościach obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania części tej należności.

W umowie na dostawę maszyny strony ustaliły, że Spółka będzie wpłacać na rzecz kontrahenta zaliczki na poczet dostawy maszyny i jej montażu/instalacji. W związku z tym, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 17 ust. 2 i art. 17 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT, obowiązek rozliczenia VAT z tytułu przedmiotowej transakcji ciąży na Spółce jako na nabywcy, musi ona prawidłowo określić moment powstania tego obowiązku.

Zdaniem Spółki, uwzględniając przepis art. 19 ust. 11 ustawy o VAT, w związku z zapłatą zaliczek na rzecz kontrahenta austriackiego, obowiązek rozliczenia VAT z tytułu wypłaconych na rzecz tego kontrahenta zaliczek powstanie w momencie otrzymania zaliczki przez kontrahenta. Wobec stosowania przez strony umowy rozliczeń bezgotówkowych obowiązek ten powstanie w dniu uznania rachunku odbiorcy zaliczki (kontrahenta austriackiego).

Z uwagi na powyższe okoliczności, Spółka zwraca się z prośbą o potwierdzenie, że zaprezentowane przez nią stanowisko w stosunku do obu zadanych pytań jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem specjalistycznej maszyny produkcyjnej uznaje się za prawidłowe, w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu zapłaty zaliczki uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 17 ust. 2 (w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.04.2011 r.) – w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

W myśl art. 17 ust. 5 pkt 1 ustawy, przepis ust. 1 pkt 5 stosuje się, jeżeli nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, albo osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 6.

Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 6 ustawy, przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się, jeżeli dostawa towarów dokonywana jest w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju.

Z ww. przepisów wynika zatem obowiązek rozliczenia podatku przez nabywcę towarów w przypadku gdy:

1.  Dostawa towarów ma miejsce na terytorium RP;
2.  Dostawcą jest podmiot zagraniczny, czyli podatnik nie posiadający na terytorium RP siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności;
3.  Nabywca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ww. ustawy, posiadającym siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju albo osobą prawną niebędącą podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju;
4.  Dostawa nie jest realizowana w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju.

Zatem w tym miejscu należy się odnieść do pierwszego z ww. warunków dla stwierdzenia, że Spółka będzie mieć obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług, tj. ustalić, czy dostawa towarów w sytuacji opisanej we wniosku będzie mieć miejsce na terytorium Polski.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka jest podmiotem z siedzibą w Polsce i zamierza prowadzić działalność gospodarczą w zakresie produkcji masy włóknistej, papierów przemysłowych, tektury i opakowań tekturowych, opakowań z tektury laminowanej oraz worków papierowych. W ostatnim czasie Spółka zawarła umowę z kontrahentem zagranicznym na dostawę i montaż/instalację specjalistycznej maszyny produkcyjnej. Zgodnie z umową, kontrahent Spółki zobowiązany jest do dostarczenia na rzecz Spółki maszyny na terytorium Polski i jej montażu/instalacji w fabryce Spółki w O. /zgodnie z punktem 2 umowy „Nabywca nabywa, a dostawca sprzedaje i zgadza się dostarczyć, zainstalować, zlecić i wykonać, w celu zapewnienia ciągłej produkcji, następujące urządzenie i wyposażenie: Maszynę papierniczą i Krajarkę (usługi i towary nazywane dalej łącznie „dostawą”) w miejscu realizacji projektu w O. (\`(...)\`).”/. Maszyna ma zostać oddana Spółce w stanie kompletnym i zdatnym do użytku. Montaż/instalacja maszyny jest procesem skomplikowanym, wymagającym specjalistycznej wiedzy dostawcy i nie mógłby być przeprowadzony samodzielnie przez Spółkę. Ostateczne oddanie maszyny Spółce zostanie poprzedzone próbnym uruchomieniem maszyny przez kontrahenta, po którym rozpocznie się czternastodniowy okres testowania maszyny przez Spółkę.

Biorąc pod uwagę powyższą sytuację należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (\`(...)\`), podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`) (art. 8 ust. 1 ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „instalacji” i „montażu”, które skutkują przesunięciem miejsca świadczenia do państwa, na terytorium którego wykonywany jest montaż (instalacja towarów). Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.pwn.pl), „montaż” to składanie maszyn, aparatów, urządzeń itp. z gotowych części, zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych. Z kolei, „instalacja” to montowanie gdzieś urządzeń technicznych. Należy zwrócić uwagę, iż stosownie do cytowanego powyżej art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, do instalacji lub montażu nie zalicza się prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem. Zdaniem tut. Organu, jako „proste czynności” należy rozumieć działania umożliwiające funkcjonowanie danego towaru i sprzętu, które potencjalny nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie, np. korzystając z dołączonej instrukcji. Dlatego też biorąc powyższe pod uwagę za montaż lub instalację należy uznać takie czynności, które wymagają specjalistycznej wiedzy i umiejętności znanych przede wszystkim dostawcy montowanego lub instalowanego towaru/sprzętu.

Taka sytuacja występuje w wyżej opisanym przypadku. Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem Spółki, że celem zawartej przez nią umowy z austriackim kontrahentem jest dostawa na jej rzecz specjalistycznej maszyny wraz z jej montażem/instalacją w fabryce w O. Mimo że maszyna ta będzie (z uwagi na swe właściwości) trwale połączona z fundamentem nieruchomości (fabryki) Spółki, nie będzie to oznaczać, że głównym przedmiotem świadczenia ze strony dostawcy jest świadczenie usług na jej rzecz w zakresie montażu/zainstalowania maszyny. Oczekiwanym przez Spółkę rezultatem prac dostawcy jest bowiem prawidłowo funkcjonująca, kompletna i zdatna do użytku specjalistyczna maszyna, która aby mogła wypełniać swoje zadania i przeznaczenie gospodarcze musi zostać prawidłowo zainstalowana i uruchomiona, co wymaga specjalistycznej wiedzy dostawcy.

Zatem w zaistniałej sytuacji mieć będzie zastosowanie ww. art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, tj. miejscem świadczenia dostawy ww. maszyny i jej montażu/instalacji w fabryce Spółki jest terytorium Polski. Co za tym idzie, w związku z faktem, iż pozostałe z powyżej opisanych warunków są spełnione (tj. dostawca nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności na naszym terytorium, Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, sprzedaż nie jest sprzedażą wysyłkową) - Spółka będzie mieć obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług w opisanym przypadku.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

W myśl art. 19 ust. 4 ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Natomiast art. 19 ust. 11 ustawy wskazuje, że jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Przepis ust. 1-4, 11, 13 pkt 1 lit. a i pkt 3 oraz ust. 16-17 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca (art. 19 ust. 20 ustawy).

Jak wyżej stwierdzono, w zaistniałej sytuacji mamy do czynienia z dostawą towarów wraz z montażem, gdzie do rozliczenia podatku od towarów i usług na zasadzie tzw. „odwrotnego obciążenia” jest obowiązana Spółka.

Wnioskodawca będzie zatem także obowiązany do opodatkowania przekazywanych kontrahentowi zaliczek na poczet ww. dostawy.

W tym miejscu należy jednak mieć na uwadze, że zawarte w art. 19 ust. 11 ustawy określenie „z chwilą jej otrzymania”, w przypadku dostawy dla której podatnikiem jest nabywca, zdaniem tut. Organu, należy rozumieć jako „z chwilą dokonania zapłaty zaliczki”. Zatem stanowisko Spółki, iż obowiązek ten powstaje w chwili otrzymania zaliczki przez kontrahenta, rozumianej jako dzień uznania rachunku odbiorcy zaliczki (kontrahenta austriackiego) należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.