Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.579.2025.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-10
Teza: Opodatkowanie zwrotu kosztów zatrudnienia pracowników.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
koszt-zwrot kosztów
pracownik-wydatki na rzecz pracowników
świadczenie-świadczenie usług-świadczenie usług na
rzecz
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Wnioskodawca lub A.) jest czynnym
    podatnikiem VAT oraz podlega w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów.
    Wnioskodawca jest podmiotem powiązanym z B. z siedzibą w (...) (dalej: B). Jedynym
    wspólnikiem A. jest B. Spółka A. została powołana w celu realizacji zadań statutowych B i
    zajmuje się świadczeniem usług na rzecz B. oraz pozostałych podmiotów funkcjonujących
    w ramach Grupy B. Pomiędzy B. i A. obowiązuje umowa o świadczenie usług wsparcia, w
    tym usług IT, korzystających z mechanizmu bezpiecznej przystani zgodnie z art. 11f ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych.
    W dniu 25 marca 2025 roku zostało zawarte Porozumienie o partnerstwie na rzecz
    realizacji Projektu „(...)” (Projekt Y.) pomiędzy (...) jako Partnerem wiodącym i
    beneficjentem, B. jako Partnerem oraz Skarbem Państwa reprezentowanym przez
    Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego jako Partnerem. Projekt realizowany jest w ramach
    Osi Priorytetowej II (...) współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju
    Regionalnego.
    W ramach projektu B. jest odpowiedzialne za realizację zadań obejmujących opracowanie
    dokumentacji projektowej, budowę i wdrożenie mechanizmów integracji rozwiązań
    funduszowych B. ze środowiskiem centralnym OPI, modyfikację i rozwój środowisk B.
    wspierających procesy dofinansowania funduszowego UE oraz udział w testach
    użyteczności funkcjonalności platformy Y.
    Zgodnie z Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków na lata 2021-2027
    wydanymi przez Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej dnia 18 listopada 2022 roku,
    możliwe jest wskazanie podmiotu upoważnionego do ponoszenia wydatków (podmiot
    upoważniony). W sekcji 3.1.1 Wytycznych przewidziano, że podmiot upoważniony musi
    być wskazany w umowie o dofinansowanie projektu, a do podmiotów upoważnionych do
    ponoszenia wydatków stosuje się odpowiednio postanowienia Wytycznych odnoszące się
    do beneficjenta. Beneficjent pozostaje odpowiedzialny za prawidłową realizację projektu i
    prawidłowość całości wydatków kwalifikowalnych ponoszonych w ramach projektu oraz
    jest jedynym podmiotem właściwym do przedstawiania wniosków o płatność oraz
    otrzymywania dofinansowania.
    W dniu 25 marca 2025 roku Centrum Projektów (...) jako Instytucja Pośrednicząca
    potwierdziło w korespondencji, że A. może pełnić rolę Podmiotu upoważnionego do
    ponoszenia wydatków. Instytucja Pośrednicząca wskazała, że w stosunku do podmiotów
    upoważnionych do ponoszenia wydatków zastosowanie mają Wytyczne dotyczące
    kwalifikowalności 2021-2027, w szczególności sekcja 3.1.1, oraz uwrażliwiła, aby
    ustanawianie podmiotu upoważnionego do ponoszenia wydatków w projekcie nie
    stanowiło obejścia stosowania zapisów ustawy wdrożeniowej w zakresie realizacji
    projektów w partnerstwie.
    W planowanej strukturze realizacji projektu B. miałoby wnosić swoje zasoby
    organizacyjne, techniczne oraz finansowe, podczas gdy A. miałoby ponosić koszty
    zatrudnienia pracowników IT realizujących zadania wytwórcze i zarządcze w ramach
    projektu, korzystając z infrastruktury technicznej będącej własnością B. A. zatrudnia
    pracowników IT dedykowanych do obsługi Grupy B. i dysponuje zasobami ludzkimi
    niezbędnymi do realizacji zadań projektowych. Kwestią jest ograniczony katalog kosztów
    kwalifikowalnych w ramach projektu FERC.
    Jednocześnie, w celu rozwiania wątpliwości co do charakteru rozliczeń pomiędzy A. i B.,
    podmioty te zamierzają zawrzeć odrębne porozumienie, potwierdzające, że w ramach
    rozliczeń wewnętrznych, B. zwróci A. wydatki, które ta poniosła jako podmiot
    upoważniony w ramach realizacji projektu Y., tj. koszty zatrudnienia pracowników IT, a
    podejmowane działania nie są realizowane w ramach łączącej strony umowy o
    świadczenie usług wsparcia, o której mowa wyżej.
    W związku z powyższym, po stronie Wnioskodawcy powstały wątpliwości, czy dokonywane
    rozliczenia pomiędzy Wnioskodawcą i B. mają charakter wyłącznie rozliczeń

    wewnętrznych pozostających poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, czy
    stanowią świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, rozliczenia
    dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a B., mają charakter rozliczeń wewnętrznych w
    ramach jednego wspólnego przedsięwzięcia gospodarczego, a tym samym nie stanowią
    świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT, co oznacza, że nie podlegają one
    opodatkowaniu tym podatkiem?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, zwrot wydatków (kosztów zatrudnienia pracowników IT) przez B.
    na rzecz Wnioskodawcy, nie stanowi świadczenia usług opodatkowanych VAT, a ma
    wyłącznie charakter rozliczeń wewnętrznych realizowanych w ramach jednego wspólnego
    przedsięwzięcia gospodarczego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju. Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów. Kluczowe dla uznania czynności za usługę podlegającą opodatkowaniu
    VAT jest istnienie stosunku zobowiązaniowego, w ramach którego jedna strona świadczy
    usługę na rzecz drugiej, a wynagrodzenie za to świadczenie pozostaje w bezpośrednim
    związku z wykonaną czynnością.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika [art. 8 ust. 2 uVAT|.
    Wreszcie, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
    trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
    wyświadczył te usługi (art. 8 ust. 2a uVAT).

    W doktrynie wskazuje się, że definicja świadczenia usług jest na tyle szeroka, że może ona
    obejmować świadczenie polegające na wykonaniu jakiejś pracy, gotowości do jej
    wykonania czy nawet zaniechania jej wykonania. Nie ma znaczenia na gruncie VAT, czy
    usługa będzie świadczona po kosztach, czy też nawet poniżej kosztów to nadal będzie
    wynagrodzenie za wykonanie usługi (por. J. Matarewicz, Komentarz do art. 8 Ustawy o
    podatku od towarów i usług, LEX 2025/el.).
    Definicja usług ma więc charakter negatywny - świadczeniem usług jest każde świadczenie
    niebędące dostawą towaru (por. T. Michalik, Komentarz do art. 8 Ustawy o podatku od
    towarów i usług, Legalis 2024/el.).
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy), w tym również
    przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów
    polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do
    zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być
    przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (Wyrok WSA w
    Gdańsku z 13 czerwca 2018 r., I SA/Gd 476/18, LEX nr 2507456).
    W wyroku z dnia 30 stycznia 2014 roku NSA stwierdził, że refundacja części poniesionych
    wydatków nie stanowi wynagrodzenia za czynność opodatkowaną, jeżeli nie można
    określić i sprecyzować, na czym ma polegać domniemane świadczenie usługi w związku z
    otrzymaniem płatności. Sąd podkreślił, że samo zobowiązanie się do zwrotu otrzymanego
    dofinansowania w razie wystąpienia określonych okoliczności nie może być potraktowane
    jako świadczenie usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 VAT, a gdy umowa nie określa
    obowiązku podatnika do określonego zachowania w zamian za otrzymanie płatności, taka
    relacja nie stanowi świadczenia usług (por. Wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt
    I FSK 388/13, I FSK 389/13).
    W polskim orzecznictwie ukształtował się pogląd dotyczący podatkowego traktowania
    umów kooperacyjnych, w ramach których strony wykonują na swoją rzecz wzajemne
    świadczenia traktowane jako ekwiwalentne lub realizują określone działania w interesie
    wszystkich uczestników porozumienia, dążąc do wspólnego celu gospodarczego.
    Judykatura konsekwentnie podkreśla, że w takich przypadkach nie dochodzi do
    wzajemnego świadczenia usług, a zatem brak jest przedmiotu opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do katalogu usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W
    związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Kwestia „odpłatności” była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    W wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council
    przeciwko Commissioners of Customs and Excise:
      „Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno
      zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto
      odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”.
    Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a
    Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie Trybunał wskazał, że:
      „Czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny
      między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie
      wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość
      faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    Za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:
        istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne,

        wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
        przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
        istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy
        usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (usługę) pozostaje w bezpośrednim
        związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
        istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Umowa o współpracy nie występuje ani w prawie cywilnym, ani podatkowym.
        1Art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Wspólne przedsięwzięcia charakteryzuje to, że jego uczestnicy są związani ustaleniami
    umownymi, a umowa o wspólne przedsięwzięcie z reguły wiąże podmioty na czas
    określony, najczęściej oznaczony osiągnięciem celu, dla którego została zawarta. Podmioty
    podejmujące współpracę w ramach wspólnego przedsięwzięcia realizują wspólną politykę
    finansową objętą porozumieniem, a podjęte przez takie podmioty działania nie tworzą
    podmiotu gospodarczego, który byłby odrębnym podmiotem gospodarczym
    podlegającym rejestracji. Przedsiębiorcy działający w ramach wspólnego przedsięwzięcia
    są odrębnymi podatnikami.
    Wskazali Państwo, że jedynym Państwa wspólnikiem jest B. Pomiędzy B. i Państwem
    obowiązuje umowa o świadczenie usług wsparcia, w tym usług IT. Zawarli Państwo
    Porozumienie o partnerstwie na rzecz realizacji Projektu. Będą Państwo ponosić koszty
    zatrudnienia pracowników IT realizujących zadania wytwórcze i zarządcze w ramach
    projektu, korzystając z infrastruktury technicznej będącej własnością B. Zatrudniają
    Państwo pracowników IT dedykowanych do obsługi Grupy B. i dysponują Państwo
    zasobami ludzkimi niezbędnymi do realizacji zadań projektowych. B zwróci Państwu
    wydatki, które Państwo ponieśli jako podmiot upoważniony w ramach realizacji projektu
    Y., tj. koszty zatrudnienia pracowników IT.
    Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania podatkiem VAT dokonywanych rozliczeń
    wykonywanych w ramach wspólnego przedsięwzięcia.
    Wskazać należy na orzeczenie TSUE z 11 marca 2020 r. w sprawie C-94/19 San Domenico
    Vetraria SpA przeciwko Agenzia delle Entrate, w której przedmiotem pytania
    prejudycjalnego była kwestia uznania:

      „Czy art. 2 i 6 [szóstej dyrektywy] oraz zasadę neutralności podatkowej należy
      interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym,
      zgodnie z którymi udostępnienie lub oddelegowanie pracowników spółki dominującej,
      w odniesieniu do których spółka zależna wypłaca jedynie zwrot związanych z tym
      kosztów, nie powinny być uważane za istotne do celów [VAT]”.
    TSUE w powyższym orzeczeniu wskazał, że:
      „Świadczenie usług jest dokonywane „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej
      dyrektywy, a zatem podlega opodatkowaniu, wyłącznie wtedy, gdy pomiędzy
      usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje
      wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę
      stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy. Ma to
      miejsce, jeśli istnieje bezpośredni związek między świadczoną usługą a otrzymanym
      świadczeniem wzajemnym (zob. podobnie wyroki: z dnia 22 czerwca 2016 r., Český
      rozhlas, C-11/15, EU:C:2016:470, pkt 21, 22 i przytoczone tam orzecznictwo; z dnia 22
      listopada 2018 r., MEO - Serviços de Comunicações e Multimédia, C-295/17, EU:C:2018:
      942, pkt 39; z dnia 3 lipca 2019 r., UniCredit Leasing, C-242/18, EU:C:2019:558, pkt 69).
      W niniejszym wypadku z akt sprawy, którymi dysponuje Trybunał, wydaje się wynikać,
      że oddelegowanie nastąpiło na podstawie stosunku prawnego o charakterze
      umownym między Avir a San Domenico Vetraria.
      Ponadto wydaje się, że w ramach tego stosunku prawnego doszło do wymiany
      świadczeń wzajemnych, a mianowicie, po pierwsze, oddelegowania członka zarządu
      Avir do San Domenico Vetraria, a po drugie, zapłaty przez tę ostatnią na rzecz tej
      spółki zafakturowanych kwot”.
    Ponadto TSUE wskazał, że:
      „Z orzecznictwa Trybunału wynika, że bezpośredni związek istnieje wówczas, gdy dwa
      świadczenia są od siebie wzajemnie zależne (zob. podobnie wyroki: z dnia 3 marca
      1994 r., Tolsma, C-16/93, EU:C:1994:80, pkt 13-20; z dnia 16 października 1997 r.,
      Fillibeck, C-258/95, EU:C:1997:491, pkt 15- 17), a mianowicie jedno jest dokonywane
      tylko pod warunkiem dokonania drugiego i odwrotnie (zob. podobnie wyroki: z dnia
      23 listopada 1988 r., Naturally Yours Cosmetics, 230/87, EU:C:1988:508, pkt 14; z dnia
      2 czerwca 1994 r., Empire Stores, C-33/93, EU:C:1994:225, pkt 16)”.
    Dalej z powyższego orzeczenia wprost wynika, że gdy zapłata kwot zafakturowanych przez
    spółkę była warunkiem delegowania przez tę ostatnią członka zarządu, a spółka zapłaciła
    te kwoty jedynie w zamian za oddelegowanie, należałoby stwierdzić istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy tymi dwoma świadczeniami.
    W konsekwencji TSUE uznał, że czynność oddelegowania pracowników, gdy spółce
    oddelegowującej wypłacany jest jedynie zwrot związanych z tym kosztów, powinna zostać
    uznana za dokonaną odpłatnie i podlegającą opodatkowaniu VAT.
    W omawianej sprawie między Państwem a B. dochodzi do świadczenia usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Jak wynika z opisu sprawy zatrudniają Państwo pracowników
    i udostępniają swego rodzaju narzędzie, jakim jest praca wykonywana przez Państwa
    pracowników na rzecz B. w ramach wspólnego przedsięwzięcia. Obciążają Państwo w tym
    zakresie kosztami B.
    Między Państwem a B. istnieje związek prawny, w ramach którego następuje świadczenie
    wzajemne - zatrudniają Państwo pracowników na rzecz wspólnego przedsięwzięcia, a w
    zamian za to wspólnik - B. zwraca koszty zatrudnienia pracowników. Dokonywany przez
    wspólnika zwrot kosztów na Państwa rzecz pozostaje w bezpośrednim związku z
    czynnościami jakie wykonują Państwo na rzecz Wspólnika (zatrudnienie pracowników).
    Zwrot kosztów dokonywany pomiędzy Państwem a Wspólnikiem stanowi de facto
    wynagrodzenie za usługę wykonaną przez Państwa na rzecz Wspólnika, polegającą na

    zatrudnieniu pracowników. W związku z tym, zwrot kosztów stanowi zapłatę za
    świadczenie usług. Jak Państwo wskazali, Państwa pracownicy IT będą realizowali w
    ramach Projektu zadania wytwórcze i zarządcze. Fakt, że czynności wykonywane przez
    Państwa pracowników na rzecz B., nie będą wykonywane w ramach zawartej między
    Państwem a B. umowy o świadczenie usług wsparcia (w tym usług IT), lecz będą
    wykonywane w celu realizacji celów Projektu Y., nie zmienia rzeczywistego charakteru tych
    czynności i usług wykonywanych przez Państwa na rzecz B.
    Podsumowując, czynności polegające na zatrudnieniu pracowników przez Państwa, za
    które będzie wypłacone należne wynagrodzenie polegające na pokryciu kosztów
    związanych z zatrudnieniem pracowników podejmowane w ramach wspólnego
    przedsięwzięcia, stanowią czynności opodatkowane w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy tylko Państwa jako wnioskodawcy, który wystąpił z wnioskiem o
    wydanie interpretacji prawa podatkowego w swojej indywidualnej sprawie, i nie wywołuje
    skutków prawnych dla Państwa wspólnika.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.