Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.150.2025.1.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-20
Teza: Przekazane darowizny nie mogą zostać zakwalifikowane jako darowizny na cele charytatywno-opiekuńcze kościoła katolickiego. Dokonane przez Panią darowizny nie będą podlegały w całości wyłączeniu z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Posiadane przez Panią dokumenty nie umożliwiają Pani w zeznaniu PIT-37 zastosowania odliczenia przewidzianego dla darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą.
Słowa kluczowe: cel-cel kultu religijnego; darowizna; działalność-działalność charytatywno-opiekuńcza; rachunki-rachunek bankowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie darowizn-Darowizny na cele kultu religijnego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 9-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Na przestrzeni 2021 roku dokonała Pani wielokrotnych darowizn pieniężnych
    przeznaczonych na budowę kościoła w (...), położonego przy ulicy (...) w (...). Darowizny te
    zostały wykonane przelewami bankowymi z Pani osobistego rachunku na konto parafii.
    Początkowo, planowała Pani odliczenie kwot tych darowizn od dochodu w rozliczeniu
    rocznym PIT-37, poprzez wykazanie ich w kategorii darowizn na kult religijny, ze względu
    na stosunkowo prostą formę wymaganego udokumentowania takich darowizn,
    ograniczającą się do potwierdzenia wykonania przelewu na konto parafii. W związku z
    tym, w tytułach przelewów wszystkich tych darowizn wpisała Pani następującą treść:
    „darowizna na rzecz kultu religijnego – budowa kościoła”.
    Po zakończeniu roku kalendarzowego, uzyskaniu PIT-11 od pracodawcy i podsumowaniu
    kwot dokonanych darowizn na budowę kościoła okazało się, że łączna kwota tych
    darowizn przekracza limit 6% dochodu, jako maksymalnej kwoty odliczenia dla darowizn
    wykazywanych w kategorii darowizn na rzecz kultu religijnego. Biorąc pod uwagę fakt, że
    w dokonanych darowiznach został wskazany w tytule przelewu cel szczegółowy ich
    przeznaczenia, jakim w tym wypadku była „budowa kościoła” przyjęła Pani, że mogą one
    być zakwalifikowane jako służące celom kultu religijnego, jak też realizujące cele
    działalności charytatywno-opiekuńczej kościoła katolickiego. Ponieważ w tym drugim
    przypadku, nie obowiązuje limit 6% dochodu jako kwoty maksymalnego odliczenia,
    umożliwiało to Pani wykorzystanie pełnej kwoty dokonanych darowizn w pomniejszeniu
    kwoty do opodatkowania. Ostatecznie więc wybrała Pani istniejącą w Pani przekonaniu
    możliwość rozliczenia dokonanych darowizn na budowę kościoła, w kategorii darowizn na
    cele działalności charytatywno-opiekuńczej kościoła i wykazała je Pani w rozliczeniu PIT-37
    jako wyłączone z podstawy opodatkowania w pełnej wysokości na podstawie art. 55 pkt 7
    ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego z dnia 17 maja 1989 r. Możliwość i za
    sadność dokonania takiego odliczenia została wskazana w wyroku NSA z 22 stycznia 2013
    r., II FSK 1075/11.
    Zważywszy na fakt, że odliczenie wydatków na działalność charytatywno-opiekuńczą
    kościoła wymaga dodatkowego udokumentowania, uzyskała Pani w dniu 8 stycznia 2022 r.
    od proboszcza zarządzającego obdarowaną parafią zaświadczenie potwierdzające wpływ
    na konto parafii dokonanych przez Panią darowizn na cele kultu religijnego oraz w dniu 8
    czerwca 2023 r. zaświadczenie, że przelane przez Panią w 2021 r. na konto parafii środki w
    formie darowizny wraz z podaniem kwoty tych środków (będącej sumą kwot dokonanych
    przelewów) zostały wykorzystane na budowę kościoła, a konkretnie na zakup i montaż
    pomp ciepła jako systemu ogrzewania budynku budowanego kościoła.
    W trakcie prowadzonych obecnie przez właściwy Urząd Skarbowy czynności
    sprawdzających dotyczących wykazanych ulg za lata 2019-2023, po analizie
    przedstawionych dokumentów i wyjaśnień urzędnik przeprowadzający czynności
    sprawdzające stwierdził, że w opisanym powyżej stanie faktycznym właściwym będzie
    uzyskanie potwierdzenia, że przyjęta przez Panią interpretacja przepisów podatkowych
    jest prawidłowa. Urzędnik wskazał tu na kwestię merytorycznej poprawności zaliczenia
    darowizn na budowę kościoła jako darowizny na realizację celów działalności
    charytatywno-opiekuńczej kościoła oraz na uchybienie formalne, polegające na
    rozbieżności pomiędzy celem ogólnym wpisanym w tytułach przelewów dokonanych
    darowizn i w poświadczeniu ich otrzymania przez parafię jakim było użycie sformułowania
    -„kult religijny”, a kategorią odliczeń, w której wykazała Pani te darowizny jako „działalność
    charytatywno-opiekuńcza kościoła”. Mając powyższe na uwadze, urzędnik prowadzący

    czynności sprawdzające zasugerował Pani wystąpienie z wnioskiem o indywidualną
    interpretację podatkową w przedmiotowej sprawie.

## Pytanie

1) Czy dokonane przez Panią darowizny na budowę kościoła mogą zostać zakwalifikowane
    jako darowizny na cele działalności charytatywno-opiekuńczej kościoła katolickiego i tym
    samym zostać wyłączone z podstawy opodatkowania na podstawie ustawy z 17 maja 1989
    r. o Stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego?
    2) Czy posiadana przez Panią dokumentacja przedstawiona w opisie stanu faktycznego
    dotycząca tych darowizn umożliwia Pani wykazanie ich w zeznaniu PIT-37 i zastosowanie
    odliczenia przewidzianego dla darowizn na działalność charytatywno-opiekuńczą kościoła?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani że, kwestią kluczową w ocenie poprawności przyjętej prze Panią interpretacji
    zaistniałych zdarzeń jest przeanalizowanie funkcji, jakie spełnia budynek kościoła lub
    kaplicy, jako element infrastruktury, w który wyposażona jest każda parafia katolicka.
    Budynek ten jest obiektem, wykorzystywanym przez Kościół Katolicki do różnych celów,
    niemniej jako podstawowe działania, których realizowanie umożliwia budynek kościoła
    można wymienić dwie funkcjonalności:
    1) jest on miejscem godnego celebrowania aktów kultu religijnego, takich jak msza św.,
      udzielanie chrztów lub ślubów, adorowania Najświętszego Sakramentu itd.
    2) jest miejscem realizowania różnych działań charytatywno-opiekuńczych kościoła, które
      zgodnie z art. 39 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego obejmują w
      szczególności takie działania jak np. przeprowadzanie po mszy świętej zbiórek
      pieniężnych i rzeczowych dla osób w trudnym położeniu lub rozprowadzanie świec
      Caritas służących pozyskaniu funduszy na takie cele (pkt 4 art. 39 wspomnianej
      ustawy) lub dystrybuowanie na terenie kościoła i zachęcanie wiernych do lektury prasy
      katolickiej krzewiącej ideę pomocy bliźnim albo prowadzenie w obiekcie kościoła
      rekolekcji i wykładów, których treść bardzo często do idei pomocy bliźnim się odwołuje
      i zachęca do postaw społecznych temu sprzyjających (pkt 7 art. 39 ustawy).
    Warto też zauważyć, że w aktywnościach, które są prowadzone w budynku kościoła często
    kult religijny przenika się i jest prowadzony równolegle z działalnością charytatywno-
    opiekuńczą. Msza Święta, która jest w swojej istocie praktyką kultu religijnego, zawiera w
    sobie homilię, czyli element zwany potocznie „kazaniem”, w którym ksiądz analizuje i głosi
    wiernym naukę Kościoła Katolickiego. Jednym z fundamentalnych elementów tej nauki jest
    idea pomocy bliźniemu, do której prowadzący homilię bardzo często się odwołują i
    krzewią ją wśród uczestników Mszy Świętej oraz zachęcają ich do przyjmowania w życiu
    codziennym postaw z tą ideą zgodnych (działalność wymieniona w pkt. 7 art. 39 ustawy).
    Innym przykładem takiej sytuacji jest spowiedź, prowadzona w konfesjonałach
    ustawionych w budynku kościoła. Spowiedź Święta jako sakrament jest elementem kultu
    religijnego, niemniej zawiera w sobie etap pouczenia spowiadanego przez spowiednika i
    na tym etapie spowiednik bardzo często stosuje argumentację opartą o ideę pomocy
    bliźniemu, niejednokrotnie wprost zobowiązując spowiadanego do wcielania jej w życie w
    jego dalszym postępowaniu. Jest to w tym aspekcie działanie realizujące literalnie zakres
    działalności charytatywno-opiekuńczej wymieniony w pkt. 7 art. 39 ustawy.
    Uważa Pani, że biorąc pod uwagę powyższe argumenty, należy stwierdzić, że budynek
    kościoła jako obiekt parafialnej infrastruktury jest niezbędny zarówno do godnego
    celebrowania obrzędów kultu religijnego jak też realizowania działalności charytatywno-
    opiekuńczej. Obydwa te aspekty działalności Kościoła Katolickiego są integralnymi i często
    przenikającymi się wzajemnie elementami realizowania jego misji i posłannictwa we
    współczesnym świecie.
    Pani zdaniem, wspomaganie Kościoła poprzez darowizny na tworzenie infrastruktury
    umożliwiającej mu realizowanie jego celów ma miejsce niezależnie od tego, czy bierzemy

    pod uwagę aspekt kultu religijnego, czy działań o charakterze charytatywno-opiekuńczym.
    Należy zauważyć, że na temat zasadności uznania darowizny na tworzenie infrastruktury
    kościelnej jako realizującej cele działalności charytatywno-opiekuńczej wypowiedział się
    Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z 22 stycznia 2013 r., II FSK 1075/11. Sąd
    stwierdził m.in., co następuje:
    Oczywistym jest, że wykonując swoje posłannictwo Kościół Katolicki musi dysonować
    odpowiednią bazą materialną, w tym budynkami, czy też boiskami sportowymi. Jeśli zatem
    działalność taka mająca znamiona charytatywno-opiekuńczej ma być prowadzona w
    budynkach należących do parafii, to ich remonty, przebudowa, a nawet budowa powinna
    zostać zaliczona do realizującej cele wymienione w art. 39 ustawy o stosunku Państwa do
    Kościoła Katolickiego.
    Choć sprawa, w której sąd zawarł przytoczone powyżej stanowisko dotyczyła darowizny
    rzeczowej na budowę boiska na terenie parafii i odliczenia adresowanego do pkt. 6 art. 39
    ustawy, to zastosowana przez sąd wykładnia ma charakter szerszy, bo mówi wyraźnie o
    „budynkach” bez zawężania tego określenia do konkretnego typu budynków, a więc w
    Pani rozumieniu dotyczy również m.in. budynku kościoła oraz przez analogię, ma
    zastosowanie nie tylko do działalności wymienionej w pkt. 6 art. 39 ustawy, ale również do
    wszystkich rodzajów działalności wymienionych w art.39 ustawy, co zresztą sąd stwierdza
    literalnie w dalszej części zacytowanego powyżej rozstrzygnięcia. W Pani interpretacji
    udzielonej przez sąd wykładni, ma ona zastosowanie również do celów wymienionych w
    punkcie 4 i 7 artykułu 39 ustawy, do których się Pani odwołuje we wcześniejszej części
    wywodu.
    Konkludując, uważa Pani, że zastosowana przez Panią interpretacja przepisów
    podatkowych oraz orzecznictwa w przedmiotowej sprawie jest poprawna i dokonane
    przez Panią darowizny na budowę kościoła mogą zostać zakwalifikowane jako darowizny
    na cele działalności charytatywno-opiekuńczej kościoła katolickiego i tym samym zostać
    wyłączone z podstawy opodatkowania na podstawie ustawy z 17 maja 1989 r. o Stosunku
    Państwa do Kościoła Katolickiego.
    Jeśli chodzi o posiadaną przez Panią dokumentację dokonanych darowizn, przedstawioną
    w opisie stanu faktycznego, to przyznaje Pani, że zawiera ona jedną nieścisłość
    sprowadzającą się do tego, że w tytułach przelewów oraz w poświadczeniu ich otrzymania
    wystawionym przez proboszcza parafii, użyte zostało sformułowanie „kult religijny”
    zamiast „działalność charytatywno-opiekuńcza”.
    Powód użycia przez Panią słów „kult religijny” w tytułach przelewów, wyjaśniła Pani w
    opisie stanu faktycznego. Wynikało to z tego, że na etapie robienia przelewów zamierzała
    Pani rozliczyć te darowizny w kategorii darowizn na kult religijny, a proboszcz parafii w
    wystawionym poświadczeniu otrzymania darowizn, użył zgodnie ze stanem faktycznym
    tego samego określenia, które było zawarte w pierwszej części tytułu przelewu. Później
    okazało się, że Pani roczny dochód nie pozwala Pani na odliczenie całości dokonanych
    darowizn w tej kategorii i aby mieć taką możliwość zdecydowała się Pani skorzystać z
    możliwości odliczenia ich w pełnej wysokości jako darowizny na rzecz działalności
    charytatywno-opiekuńczej kościoła.
    Według Pani, nadrzędne znaczenie ma w tej sprawie pełna treść tekstu, który umieściła
    Pani w tytule każdego z dokonanych przelewów, który brzmiał: „darowizna na rzecz kultu
    religijnego – budowa kościoła”. Określiła Pani tym samym cel szczegółowy, na który w Pani
    intencji mają zostać wykorzystane przelewane środki. Proboszcz parafii w odrębnym
    zaświadczeniu z dnia 8 czerwca 2023 r. potwierdził darowizny i wymienił kwotę
    otrzymanych od Pani darowizn będących dokładną sumą przelanych środków ze
    wskazanym w tytule przelewu celem szczegółowym „budowa kościoła” oraz zaświadczył,
    że środki te zostały zgodnie z Pani wolą wykorzystane na budowę kościoła, a konkretnie
    na zakup i montaż pomp ciepła do ogrzewania budynku kościoła.

    W Pani ocenie, zostały więc spełnione wszystkie istotne warunki umożliwiające odliczenie
    dokonanych darowizn jako darowizny na cele charytatywno-opiekuńcze, czyli:
    1) darowizny miały postać środków pieniężnych i zostały dokonane przelewami
      bankowymi z Pani osobistego konta na oficjalne konto parafii rzymsko-katolickiej,
      będącej osobą prawną Kościoła Katolickiego;
    2) uzyskała Pani pisemne potwierdzenie otrzymania tych środków przez parafię;
    3) proboszcz jako osoba zarządzająca i dysponująca funduszami parafii przedstawił
      przed upływem dwóch lat, potwierdził i zdał w formie pisemnej relację z wykorzystania
      tych środków na wskazany przez Panią cel, czyli budowę kościoła wraz ze
      sprecyzowaniem wydatku, na które przekazane środki zostały zużyte.
    W świetle przedstawionej we wcześniejszej części wniosku logiki Pani rozumowania,
    darowizny z określonym celem szczegółowym jakim w tym przypadku była budowa
    kościoła, mogą być uznane zarówno za wspierające cele kultu religijnego, jak też cele
    działalności charytatywno-opiekuńczej kościoła. W tym sensie uznała Pani, że mogą one
    korzystać zamiennie z odliczenia w każdej z dwóch kategorii przewidzianej w PIT-37 do
    tzw. „odliczeń na kościół”. W tym sensie nieścisłość formalna polegająca na pojawieniu się
    w dokumentach słów „kult religijny” przy ostatecznym wykazaniu przekazanych darowizn
    w kategorii „działalności charytatywno-opiekuńczej”, w Pani przekonaniu ma znaczenie
    drugorzędne.
    Myśli Pani więc, że wystarczającym środkiem do ich pominięcia jako mniej istotnych dla
    meritum sprawy są Pani wyjaśnienia złożone urzędnikowi prowadzącemu czynności
    kontrolne oraz zawarte w niniejszym wniosku.
    W związku z tym w Pani ocenie, posiadana przez Panią dokumentacja przedstawiona w
    opisie stanu faktycznego dotycząca dokonanych darowizn umożliwia Pani wykazanie ich w
    zeznaniu PIT-37 jako odliczenia przewidzianego dla darowizn na działalność charytatywno-
    opiekuńczą kościoła wynikającego z ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. a) i b) ww. ustawy:
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi
      dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21
      lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot darowizn przekazanych na cele:
      a) określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o
        których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom
        określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego
        obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii
        Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań
        publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,
      b) kultu religijnego,
      - w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6%
        dochodu.

    Podkreślenia wymaga także fakt, że stosownie do art. 26 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 9 nie może przekroczyć w
      roku podatkowym kwoty stanowiącej 6% dochodu, z tym że odliczeniu nie podlegają
      darowizny poniesione na rzecz:
      1) osób fizycznych;
      2) osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej,
        prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów
        przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego,
        winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o
        zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z
        udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.
    W odniesieniu do art. 26 ust. 6b omawianej ustawy:
      Podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9 oraz
      wynikającego z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym
      mowa w art. 45 ust. 1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia
      oraz dane pozwalające na identyfikację obdarowanego.
    Na gruncie art. 26 ust. 6d ww. ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do darowizn odliczanych na podstawie
      odrębnych ustaw.
    Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 6c powyższej ustawy:
      W przypadku zwrotu dokonanej darowizny, obdarowany jest obowiązany przekazać
      urzędowi skarbowemu informację o zwróconej podatnikowi darowiźnie, w terminie
      miesiąca od dnia dokonania zwrotu.
    W świetle art. 26 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, nie stosuje się w przypadku, gdy
      podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów
      na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 11.
    Jak stanowi art. 26 ust. 7 pkt 1 i 2 powołanej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie:
        1) dowodu wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w
          banku, inny niż rachunek płatniczy - w przypadku darowizny pieniężnej;
        2) dowodu, z którego wynikają dane identyfikujące darczyńcę oraz wartość
          przekazanej darowizny wraz z oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu - w
          przypadku darowizny innej niż pieniężna lub innej niż określona w ust. 1 pkt 9
          lit. c.
    Według art. 26 ust. 13a przywołanej ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Ponadto, zgodnie z treścią art. 45 ust. 3a wskazanej wyżej ustawy:
      Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy
      obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w

      całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w
      którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
    Jak już wyżej wskazano, w myśl art. 26 ust. 6d ww. ustawy, zasady określone w ust. 7 tego
    artykułu stosuje się odpowiednio do darowizn odliczanych na podstawie odrębnych ustaw.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i
    o wolontariacie (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1491 ze zm.):
      Działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona
      przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie.
    Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy:
      Działalność pożytku publicznego może być prowadzona także przez osoby prawne i
      jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do
      Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych
      kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i
      wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku
      publicznego.
    Na podstawie art. 4 pkt 3 ww. ustawy :
      Sfera zadań publicznych, o której mowa w art. 3 ust. 1, obejmuje m.in. zadania w
      zakresie działalności charytatywnej.
    Przepisem szczególnym w stosunku do przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest uregulowanie zawarte w art. 55 ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o
    stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. 2013,
    poz. 1966). Zgodnie z jego treścią:
      Darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z
      podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym i podatkiem
      wyrównawczym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie
      odbioru oraz - w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o
      przeznaczeniu jej na tę działalność. W odniesieniu do darowizn na inne cele mają
      zastosowanie ogólne przepisy podatkowe.
    W odniesieniu do darowizn na inne cele niż kościelna działalność charytatywno-
    opiekuńcza mają zastosowanie ogólne przepisy podatkowe uwzględniające ograniczenie
    wysokości darowizny podlegającej odliczeniu od dochodu.
    Tymczasem darowizny na działalność charytatywno–opiekuńczą prowadzoną przez
    kościelne osoby prawne, zgodnie z zasadą „lex specialis derogat legi generali” są w całości
    (w pełnej wysokości bez ograniczeń, bezlimitowo) wyłączone z podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu należy wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak
    i ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, nie
    zawierają definicji darowizny, wobec czego wypada odwołać się do przepisów ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Bezpłatność świadczenia oznacza, że nie może ono mieć odpowiednika w świadczeniu
    drugiej strony umowy, albowiem umowa darowizny jest umową jednostronnie
    zobowiązującą, a podstawę świadczenia stanowi causa donandi, czyli chęć dokonania
    przysporzenia majątkowego. Tak więc świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wtedy, gdy
    druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za

    uczynioną darowiznę. Nieodpłatność ta oznacza, że darczyńca nie może uzyskać
    jakiegokolwiek ekwiwalentu w zamian za dokonaną darowiznę ani w chwili jej
    dokonywania, ani też w przyszłości.
    Należy wskazać, że jeśli darowizna została przekazana na cele charytatywno-opiekuńcze
    kościelnym osobom prawnym, wówczas jej odliczenia nie ogranicza żaden limit.
    Jednakże podstawą do bezlimitowego odliczenia darowizn kościelnym osobom prawnym
    na działalność charytatywno-opiekuńczą są ustawy regulujące stosunki Państwa do
    poszczególnych kościołów, tj.:
    1. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej,
    2. o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego,
    3. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej
      Polskiej,
    4. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej,
    5. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej
      Polskiej,
    6. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w Rzeczypospolitej
      Polskiej,
    7. o stosunku Państwa o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego w
      Rzeczypospolitej Polskiej,
    8. o stosunku Państwa do Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w Rzeczypospolitej
      Polskiej,
    9. o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej,
    10. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego Mariawitów w Rzeczypospolitej Polskiej,
    11. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Na podstawie zaś art. 5 ust. 1 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w
    Rzeczypospolitej Polskiej, w skład struktury organizacyjnej Kościoła wchodzą osoby
    prawne wymienione w art. 6-10.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 5 przytoczonej ustawy, do kategorii terytorialnych jednostek
    organizacyjnych Kościoła Katolickiego posiadających przymiot osobowości prawnej zalicza
    się parafie.
    Jak wskazano w art. 38 ust. 1 ustawy:
      Osoby prawne Kościoła mają prawo prowadzenia właściwej dla każdej z nich
      działalności charytatywno-opiekuńczej.
    Natomiast zgodnie z art. 39 cytowanej ustawy:
      Działalność charytatywno-opiekuńcza Kościoła obejmuje w szczególności:
        1) prowadzenie zakładów dla sierot, starców, osób upośledzonych fizycznie lub
          umysłowo oraz innych kategorii osób potrzebujących opieki;
        2) prowadzenie szpitali i innych zakładów leczniczych oraz aptek;
        3) organizowanie pomocy w zakresie ochrony macierzyństwa;

        4) organizowanie pomocy sierotom, osobom dotkniętym klęskami żywiołowymi i
          epidemiami, ofiarom wojennym, znajdującym się w trudnym położeniu
          materialnym lub zdrowotnym rodzinom i osobom, w tym pozbawionym
          wolności;
        5) prowadzenie żłobków, ochronek, burs i schronisk;
        6) udzielanie pomocy w zapewnianiu wypoczynku dzieciom i młodzieży
          znajdującym się w potrzebie;
        7) krzewienie idei pomocy bliźnim i postaw społecznych temu sprzyjających;
        8) przekazywanie za granicę pomocy ofiarom klęsk żywiołowych i osobom
          znajdującym się w szczególnej potrzebie.
    Ujęty w analizowanym przepisie katalog ma jedynie charakter przykładowy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że na przestrzeni 2021 roku dokonała Pani
    wielokrotnych darowizn pieniężnych przeznaczonych na budowę kościoła w Rzymsko-
    Katolickiej Parafii. Darowizny te zostały wykonane przelewami bankowymi z Pani
    osobistego rachunku na konto parafii. Początkowo, planowała Pani odliczenie kwot tych
    darowizn od dochodu w rozliczeniu rocznym PIT-37, poprzez wykazanie ich w kategorii
    darowizn na kult religijny. W tytułach przelewów wszystkich tych darowizn wpisała Pani
    następującą treść: „darowizna na rzecz kultu religijnego – budowa kościoła”. Ponieważ
    łączna kwota tych darowizn przekraczała limit 6% dochodu, jako maksymalnej kwoty
    odliczenia dla darowizn wykazywanych w kategorii darowizn w rozliczeniu podatkowym za
    2021 r. na rzecz kultu religijnego, przyjęła Pani, że mogą one być zakwalifikowane zarówno
    jako służące celom kultu religijnego, jak też realizujące cele działalności charytatywno-
    opiekuńczej kościoła katolickiego. Ostatecznie więc wybrała Pani możliwość rozliczenia
    dokonanych darowizn na budowę kościoła, w kategorii darowizn na cele działalności
    charytatywno-opiekuńczej kościoła i wykazała je Pani w rozliczeniu PIT-37 jako wyłączone z
    podstawy opodatkowania w pełnej wysokości na podstawie art. 55 pkt 7 ustawy o
    stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego z dnia 17 maja 1989 r. Posiada Pani
    zaświadczenie potwierdzające wpływ na konto parafii dokonanych przez Panią darowizn
    na cele kultu religijnego z 8 stycznia 2022 r. od proboszcza zarządzającego obdarowaną
    parafią oraz zaświadczenie z 8 czerwca 2023 r., że przelane przez Panią w 2021 r. na konto
    parafii środki w formie darowizny wraz z podaniem kwoty tych środków (będącej sumą
    kwot dokonanych przelewów) zostały wykorzystane na budowę kościoła, a konkretnie na
    zakup i montaż pomp ciepła jako systemu ogrzewania budynku budowanego kościoła.
    A zatem, aby w przedmiotowej sprawie mogła Pani skorzystać z nielimitowanej ulgi
    podatkowej uprawniającej do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem
    dochodowym całej kwoty darowizny, bez względu na jej wielkość i stosunek procentowy
    do osiągniętego dochodu, koniecznym jest spełnienie następujących warunków:
    1) kwota darowizny musi zostać przekazana przez darczyńcę na kościelną działalność
      charytatywno-opiekuńczą, a darczyńca musi posiadać dowód wpłaty na rachunek
      płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy oraz
    2) obdarowana kościelna osoba prawna musi przedstawić darczyńcy pokwitowanie
      odbioru oraz – w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny – sprawozdanie o
      jej przeznaczeniu na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą.
    Chciałaby Pani uzyskać potwierdzenie, że darowizny, które przekazała Pani na budowę
    kościoła mogą być zaliczone jako darowizny na cele działalności charytatywno-opiekuńczej
    kościoła katolickiego i tym samym zostać wyłączone z podstawy opodatkowania.

    Jak już wcześniej wyjaśniono, zgodnie z treścią ww. ustaw regulujących stosunki Państwa
    do poszczególnych kościołów, darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą są
    wyłączone z podstawy opodatkowania w pełnej wysokości. Jedynym ograniczeniem jest
    wysokość podstawy opodatkowania podatnika.
    Należy wskazać, że przywołany przez Panią art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do
    Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej w brzmieniu do 31 grudnia 2021 r., nie
    ma zastosowania w Pani przypadku. W opisanej sytuacji nie mogła Pani odliczyć
    darowizny przekazanej w 2021 r. na cele charytatywno-opiekuńcze kościoła katolickiego,
    dokonanej na rzecz parafii Rzymsko-Katolickiej, ponieważ - jak Pani wskazała:
        w tytułach przelewów darowizny była przekazywane na rzecz kultu religijnego na
        budowę kościoła, a nie na cele charytatywno-opiekuńcze;
        otrzymała Pani zaświadczenia od proboszcza parafii ww. kościoła Rzymsko-
        Katolickiego, że przelane przez Panią w 2021 r. na konto parafii środki w formie
        darowizny wraz z podaniem kwoty tych środków na cele kultu religijnego zostały
        wykorzystane na budowę kościoła, na zakup i montaż pomp ciepła jako systemu
        ogrzewania budynku budowanego kościoła;
        dokonała Pani wielokrotnych darowizn pieniężnych przeznaczonych na budowę
        kościoła w Rzymsko-Katolickiej parafii;
        pierwotnie darowizny na rzecz parafii Rzymsko-Katolickiej w 2021 r. przekazywała
        Pani na cele kultu religijnego i chciała je Pani odliczyć do wysokości 6% dochodu,
        chęć ich odliczenia na cel charytatywno-opiekuńczy kościoła katolickiego pojawiła
        się dopiero po wystawieniu PIT-11 przez Pani pracodawcę, kiedy okazało się, że
        przekroczy Pani limit 6%.
    Darowizny odliczane są według przysługujących limitów. Limit dotyczy zarówno
    pojedynczych darowizn, jak i ich sumy. Stanowi o tym zapis art. 26 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym łączna kwota odliczeń z tytułów
    określonych w ust. 1 pkt 9, nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty stanowiącej
    6 % dochodu osoby fizycznej.
    Warunkiem koniecznym do skorzystania z odliczenia darowizn m.in. na cele kultu
    religijnego jest to, aby wysokość darowizny pieniężnej udokumentowana była dowodem
    wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, z zaznaczeniem wskazanego wyżej celu
    darowizny, tj. w sposób przewidziany w art. 26 ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, powołane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    ograniczają podmiotów, na rzecz których dokonane darowizny na cele kultu religijnego
    podlegają odliczeniu od dochodu darczyńcy. Ważny jest cel kultu religijnego. W potocznym
    słowa znaczeniu kult religijny oznacza zewnętrzny aspekt religijny, w odróżnieniu od
    teoretycznej doktryny, ogół obrzędów religijnych, całokształt czynności religijnych.
    Literalna wykładnia tego pojęcia prowadzi do wniosku, że do dokonania odliczeń od
    dochodu darowizny na cele kultu religijnego wystarczające jest przeznaczenie środków
    pieniężnych na realizację zewnętrznych aspektów życia religijnego.
    Darowizny na cele kultu religijnego, to środki przeznaczone między innymi na: budowę czy
    remont kościoła, jego wyposażenie, zakup przedmiotów liturgicznych. Adresatami tych
    darowizn są w szczególności: kościoły, związki religijne i kościelne osoby prawne (zakon,
    parafie, itp.). Darowizna na budowę kościoła spełnia przesłanki darowizny na cele kultu
    religijnego i można odliczyć od dochodu kwoty przekazanych darowizn, przy czym łączna
    kwota nie może przekroczyć 6% dochodu podatnika w danym roku podatkowym.

    Z opisu wniosku jednoznacznie wynika, że przekazane przez Panią darowizny na budowę
    kościoła w Rzymsko-Katolickiej parafii zostały dokonane i przeznaczone na cele kultu
    religijnego, a ten fakt potwierdzają zarówno dowody wpłaty (przelewy bankowe na konto
    parafii) jak i zaświadczenia wydane przez proboszcza ww. parafii potwierdzające Pani
    darowizny na cele kultu religijnego. Od darowizn przekazanych przez Panią w 2021 r.
    przysługuje Pani prawo do odliczenia ich od dochodu do wysokości limitu 6% na cele kultu
    religijnego.
    Tym samym przekazane przez Panią darowizny nie mogą zostać zakwalifikowane jako
    darowizny na cele charytatywno-opiekuńcze kościoła katolickiego. Dokonane przez Panią
    darowizny nie będą podlegały w całości wyłączeniu z podstawy opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Posiadane przez Panią dokumenty nie umożliwiają Pani w zeznaniu PIT-37 zastosowania
    odliczenia przewidzianego dla darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą.
    Powyższe stanowisko organu potwierdzają wyroki NSA:
        z dnia 4 listopada 2009 r. sygn. akt II FSK 925/08:
      Wydatki na budowę czy remont kościoła i jego otoczenia nie mieszczą się w zakresie
      znaczeniowym działalności charytatywno-opiekuńczej. (...) Cel charytatywny i
      opiekuńczy zachodzi wówczas, gdy bezpośrednim i zamierzonym skutkiem
      darowizny jest zrealizowanie funkcji charytatywnej i opiekuńczej Kościoła
      Katolickiego, czyli funkcji osobistego, materialnego (funkcja charytatywna), a także
      edukacyjno - wychowawczego i zdrowotnego (funkcja opiekuńcza) wsparcia osoby
      korzystającej z takiej pomocy.
        wyrok NSA z dnia 14 lutego 2014 r. sygn. akt II FSK 396/12:
      Wyrażenie "działalność charytatywno-opiekuńcza" należy pojmować w sposób
      szeroki. (...) zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, składane przez kościelną
      osobę prawną "sprawozdanie", o ile ma wywołać skutki prawne przewidziane art. 55
      ust. 7 Ustawy kościelnej, winno zawierać oświadczenie obdarowanego o
      przeznaczeniu otrzymanych środków finansowych na cel premiowany odliczeniem
      od dochodu, o którym mowa we wskazanym przepisie, tj. działalność charytatywno-
      opiekuńczą prowadzoną przez kościelną osobę prawną, przy założeniu, że cel ten
      został faktycznie zrealizowany. Tym samym sprawozdanie takie winno zawierać dane
      na tyle dokładne i konkretne, aby umożliwić podatnikowi samoobliczenie podatku, a
      następnie organowi podatkowemu w późniejszym (ewentualnym) postępowaniu
      podatkowym ustalenie, sprawdzenie, zweryfikowanie danych o przeznaczeniu
      darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą (...).
    Stanowisko organu potwierdza również powołany przez Panią wyrok NSA z dnia 22
    stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1075/11, z którego wynika, że:
      Zupełnie czym innym są darowizny przeznaczona na cele kultu religijnego. Dotyczą
      one krzewienia danego kultu religijnego, co może przejawiać się np. w szerzeniu
      edukacji religijnej, budowie czy też renowacji świątyń i innych obiektów sakralnych.
      Przepis art. 55 ust 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła obejmuje swoim
      zakresem zastosowania katalog zupełnie innych czynności, niż wskazany w art. 26
      ust. 1 pkt. 9 lit. b u.p.d.o.f. Inne znaczenie mają wyrażenia "cele kultu religijnego" i
      "działalność charytatywno-opiekuńcza". Misja Kościoła Katolickiego, czy też innego
      związku wyznaniowego polega na krzewieniu zasad określonej wiary, a niejako
      "uboczną" ich działalnością są także działania o charakterze społecznym, polegające
      m.in. na udzielaniu pomocy potrzebującym, prowadzeniu placówek szkolno-
      wychowawczych, szkolno-opiekuńczych, czy socjoterapeutycznych. To właśnie takie

      inicjatywy, nie mające charakteru stricte religijnego, gdyż mogą być prowadzone
      także przez podmioty świeckie, ze względu na swoje społeczne znaczenie zostały
      uznana przez ustawodawcę za tak istotne, że działania Kościoła, które wspierają takie
      inicjatywy, korzystają ze zwolnienia podatkowego.
    Zatem, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pani i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    W odniesieniu do przywołanych przez Panią wyroków sądów administracyjnych wskazać
    należy, że jakkolwiek wyroki sądów kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa,
    jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie faktycznym. Należy
    stwierdzić, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i
    tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a,
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935;
    dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.