Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.16.2024.2.DD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-03-22
Teza: Czy poniesione 25% kosztów eksploatacyjnych samochodu osobowego o wartości powyżej 150 000 zł, wziętego w najem należy traktować jako koszty trwale niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, odpowiadające równowartości dochodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w uczelni niepublicznej, podlegające zapłacie podatku CIT.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; samochód-samochód osobowy; wydatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-Wydatki dotyczące samochodów 
-Używanie samochodu osobowego do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody przeznaczone na cele statutowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 51; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 4

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
====================================================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych dotyczące:

\- możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków eksploatacyjnych – jest prawidłowe,

\- opodatkowania dochodu odpowiadającego równowartości 25% kosztów eksploatacyjnych – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

10 stycznia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 4 stycznia 2024 r., który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy poniesione 25% kosztów eksploatacyjnych samochodu osobowego o wartości powyżej 150 000 zł, wziętego w najem należy traktować jako koszty trwale niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, odpowiadające równowartości dochodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w uczelni niepublicznej, podlegające zapłacie podatku CIT.

Z uwagi na braki formalne wniosku, wezwaliśmy Państwa, pismem z 16 lutego 2024 r., o ich uzupełnienie. Wezwanie zostało odebrane 21 lutego 2024 r., uzupełnienie do ww. wniosku wpłynęło 23 lutego 2024 r. (data wpływu dodatkowej opłaty) i 28 lutego 2024 r. (data wpływu pisma).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest uczelnią wyższą niepubliczną wpisaną do rejestru uczelni niepublicznych i związków niepublicznych, działającą na podstawie ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Uczelnia posiada osobowość prawną.

Uzyskiwane dochody przeznaczone są na cele statutowe zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Sporadycznie występujące koszty trwale niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, np. reprezentacja, odsetki budżetowe, darowizna stanowią równowartość dochodu do opodatkowania i podatek CIT wtedy uczelnia płaci.

Spółka cywilna ma oddać w najem długoterminowy uczelni samochód osobowy o wartości rynkowej powyżej 150 000 zł. Wynajmowany samochód będzie wykorzystywany do działalności uczelni, ale również prywatnie – działalność mieszana.

W piśmie z 23 lutego 2024 r. (data wpływu 28 lutego 2024 r. ), stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazali Państwo m.in., że samochód , o którym mowa we wniosku, będzie stanowił samochód osobowy w świetle art.4a pkt 9a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2003 r. poz.2805 ze zm.).

### Pytanie

Czy poniesione 25% kosztów eksploatacyjnych samochodu osobowego o wartości powyżej 150 000 zł, wziętego w najem należy traktować jako koszty trwale niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, odpowiadające równowartości dochodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w uczelni niepublicznej, podlegające zapłacie podatku CIT?

### Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, w przypadku wzięcia w najem przez uczelnię niepubliczną samochodu osobowego o wartości powyżej 150 000 zł uczelnia odliczy 50% podatku VAT od wartości wydatków z nim związanych. Natomiast wydatki eksploatacyjne będą kosztem uzyskania przychodu w 75% ich wartości, a 25% wydatków eksploatacyjnych nie będzie kosztem uzyskania przychodów, ale nie będzie też stanowiło podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych i nie będzie podlegało zapłacie podatku CIT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku dotyczące:

· możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków eksploatacyjnych – jest prawidłowe,

· opodatkowania dochodu odpowiadającego równowartości 25% kosztów eksploatacyjnych – jest nieprawidłowe.

### Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytanie). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Przede wszystkim przedmiotem interpretacji nie była ocena czy w istocie Państwa dochody przeznaczone na cele statutowe podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805, ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Powyższy przepis sformułowany przez ustawodawcę ma charakter ogólny (tzw. klauzula generalna). Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

Kosztami uzyskania przychodów są wyłącznie takie koszty, które spełniają kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, tj.:

\- zostały poniesione przez podatnika,

\- są definitywne, a więc bezzwrotne,

\- pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- ich poniesienie miało na celu osiągnięcia przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,

\- nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,

\- zostały właściwie udokumentowane.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

W odniesieniu do podatników prowadzących działalność gospodarczą, należy przy tym podkreślić, że sam fakt poniesienia danego wydatku w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nie jest decydujący dla uznania, że spełnia on przesłankę celowości, wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Nie każdy bowiem wydatek ponoszony w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła. W odniesieniu do kosztów nieobjętych wyłączeniem z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, można stwierdzić, że kwestia ich związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika stanowi jeden z istotnych elementów, które powinny być uwzględniane przy ocenie ich celowości – nie przesądza jednak samoistnie o możliwości zaliczenia tych kosztów do kategorii kosztów podatkowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że jesteście Państwo uczelnią wyższą niepubliczną wpisaną do rejestru uczelni niepublicznych i związków niepublicznych, działającą na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Uzyskiwane przez Państwa dochody przeznaczone są na cele statutowe zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Spółka cywilna planuje oddać Państwu w najem długoterminowy samochód osobowy o wartości rynkowej powyżej 150 000 zł. Wynajmowany samochód będzie wykorzystywany do Państwa działalności, ale również prywatnie, tzw. działalność mieszana. Przedstawiony we wniosku samochód będzie samochodem osobowym, o którym mowa w art. 4a pkt 9a ustawy o CIT.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy poniesione 25% kosztów eksploatacyjnych samochodu osobowego o wartości powyżej 150 000 zł, wziętego w najem należy traktować jako koszty trwale niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, odpowiadające równowartości dochodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w uczelni niepublicznej, podlegające zapłacie podatku CIT.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 4a pkt 9a ustawy o CIT,

ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym – oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:

a) pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

– klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub

– z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,

b) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,

c) pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

– agregat elektryczny/spawalniczy,

– do prac wiertniczych,

– koparka, koparko-spycharka,

– ładowarka,

– podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

– żuraw samochodowy,

d) pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT,

nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

Stosownie do art. 16 ust. 5f ww. ustawy,

w przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika.

W myśl art. 16 ust. 5g ustawy o CIT,

przepisu ust. 5f nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

Art. 16 ust. 5h ustawy o CIT stanowi natomiast, że

w przypadku ustalenia, że podatnik, niezgodnie ze stanem faktycznym, nie stosował ograniczenia wynikającego z ust. 1 pkt 51, przepis ten stosuje się od dnia rozpoczęcia używania przez podatnika danego samochodu osobowego.

Analizując wskazane powyżej przepisy stwierdzić należy, że samochody osobowe, z punktu widzenia rozliczania kosztów używania w kosztach uzyskania przychodów, podzielić można na dwie grupy.

Pierwszą grupę stanowią samochody osobowe, które są używane w sposób mieszany, tj. częściowo wykorzystywane są na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, częściowo zaś do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą przez podatnika. Z przepisów ustawy o CIT wynika, że w przypadku takich samochodów do kosztów uzyskania przychodów można będzie zaliczać 75% poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania takich samochodów (przy czym kwota tych wydatków obejmuje także VAT, który na podstawie art. 86a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego, oraz naliczony VAT, w tej części, w jakiej podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy VAT – art. 16 ust. 5a ustawy o CIT), gdyż 25% tych wydatków nie będzie stanowić kosztów uzyskania przychodów (co wynika z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT). Przy czym, przez wykorzystywanie samochodu na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą podatnika, należy rozumieć wykorzystywanie samochodu na cele prywatne.

Do drugiej grupy należą samochody osobowe, które są wykorzystywane wyłącznie do celów związanych z działalnością gospodarczą podatnika. Z przepisów ustawy o CIT wynika, że w przypadku takich samochodów do kosztów uzyskania przychodów zaliczać będzie można całość wydatków z tytułu kosztów używania takich samochodów.

Z cyt. przepisów ustawy o CIT wynika zatem, że jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika, a taką sytuację przedstawili Państwo w opisie zdarzenia przyszłego, to nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że skoro jak wynika z wniosku, samochód osobowy wykorzystywany będzie przez Państwa zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych, tj. w tzw. trybie mieszanym, to 25% poniesionych przez Państwa wydatków z tytułu używania samochodu osobowego, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT, nie będzie stanowiło kosztów uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Jednocześnie 75% poniesionych wydatków związanych z eksploatacją samochodu osobowego będą mogli zaliczyć Państwo do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko, w części dotyczącej uznania, że wydatki eksploatacyjne będą kosztem uzyskania przychodów w 75% ich wartości, a 25% wydatków eksploatacyjnych nie będzie kosztem uzyskania przychodów, należało uznać za prawidłowe.

Państwa zdaniem, 25% wydatków eksploatacyjnych nie będzie stanowiło podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych i nie będzie podlegało zapłacie podatku CIT.

Z powyższym stanowiskiem Organ podatkowy nie może się jednak zgodzić.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT,

wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.

Zatem, warunkiem skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT jest, aby cele przewidziane w statucie mieściły się w katalogu celów wymienionych w tym przepisie. Z regulacji art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT wynika zatem wprost, że podstawowym kryterium zastosowania przewidzianego w nim zwolnienia podatkowego jest **przeznaczenie** przez podatnika osiągniętego przez niego **dochodu na preferowane i ściśle określone w przepisie cele**, przy czym cele te muszą w sposób niebudzący wątpliwości wynikać z postanowień statutu danego podmiotu. Jednocześnie określenie „cel statutowy” oznacza cel, który został wyraźnie sprecyzowany w statucie danej osoby prawnej.

Odnosząc się do zdarzenia będącego przedmiotem wniosku zauważyć należy, że w odniesieniu do dochodu stanowiącego równowartość 25% poniesionych wydatków z tytułu używania samochodu osobowego, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, nie będzie on korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w cytowanych wyżej art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, gdyż nie zostanie on przez Państwa wydatkowany na cele statutowe. Ustalony dochód z tego tytułu będzie zatem podlegał w całości opodatkowaniu. Innymi słowy, dochód stanowiący równowartość 25% wydatków eksploatacyjnych z tytułu używania samochodu osobowego będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Tym samym Państwa stanowisko w części dotyczącej opodatkowania dochodu odpowiadającego równowartości 25% kosztów eksploatacyjnych należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.