Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-41/09-2/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-06-01
Teza: Czy pożyczkobiorca – Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu otrzymanej pożyczki na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, biorąc pod uwagę fakt, że czynność cywilnoprawna została dokonana poza terytorium Rzeczypospolitej polskiej?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; Niemcy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2009 r. (data wpływu 13 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (pożyczkobiorca) otrzymał pożyczkę od niemieckiej spółki kapitałowej (pożyczkodawca) nie będącej udziałowcem pożyczkobiorcy, ale posiadającej pośrednie powiązania kapitałowe z pożyczkobiorcą.

Pożyczkodawca nie posiada w swoim przedmiocie działalności usług finansowych, w tym udzielania pożyczek. Pożyczka jest oprocentowana.

Umowa pożyczki została podpisana na terytorium Niemiec, a środki pieniężne przeznaczone dla Zainteresowanego z tytułu pożyczki znajdowały się w momencie podpisania umowy pożyczki na terytorium Niemiec.

Zgodnie z umową pożyczki pieniądze w transzach w odstępach miesięcznych były przelewane na konto Wnioskodawcy znajdujące się w polskim banku. Zainteresowany posiada siedzibę na terytorium RP.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy pożyczkobiorca – Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu otrzymanej pożyczki na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, biorąc pod uwagę fakt, że czynność cywilnoprawna została dokonana poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?

Zdaniem Wnioskodawcy, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają czynności cywilnoprawne, których przedmiotem są rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe znajdujące się za granicą, jeżeli łącznie spełnione są dwie przesłanki, tj. nabywca (tu pożyczkobiorca) ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium RP i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium RP.

O konieczności jednoczesnego wystąpienia dwóch wymienionych przesłanek przesądza w wymienionym przepisie spójnik „i”.

W omawianym przypadku przedmiotem umowy pożyczki są rzeczy znajdujące się w chwili jej zawarcia za granicą (na rachunku bankowym pożyczkodawcy) i czynność cywilnoprawna została dokonana za granicą. Pomimo tego, że Wnioskodawca (pożyczkobiorca) posiada siedzibę na terenie RP nie są spełnione równocześnie oba warunki wymienione w art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Dla powstania obowiązku podatkowego nie ma znaczenia fakt późniejszego sprowadzenia do kraju pieniędzy.

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę powyższe, obowiązek podatkowy z tytułu otrzymania pożyczki na warunkach opisanych powyżej nie powstanie.

Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 z późn. zm.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W praktyce największe znaczenie, zarówno w obrocie gospodarczym jak i nieprofesjonalnym, mają pożyczki pieniężne. Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile chodzi o zaznaczenie samego obowiązku zwrotu – który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Czynności cywilnoprawne zawarte w katalogu zamkniętym określonym w art. 1 wymienionej ustawy, podlegają omawianemu podatkowi od czynności cywilnoprawnych o ile spełniają przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 cytowanej ustawy.

Zgodnie z powyższym artykułem czynności cywilnoprawne, w tym umowy pożyczki podlegają omawianemu podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot będzie znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka będzie również podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli przedmiot pożyczki w chwili jej zawarcia znajduje się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle przedstawionej przez Wnioskodawcę sytuacji żadna z ww. przesłanek nie wystąpiła, gdyż w chwili zawarcia umowy pożyczki przedmiot pożyczki znajdował się na terytorium Niemiec i umowa również została zawarta na terytorium tego państwa. Zatem opisana umowa, zgodnie z art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlega temu podatkowi.

Tut. organ wskazuje, że przedstawiając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego, Wnioskodawca podał, że może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Mając jednak na uwadze merytoryczną treść przedmiotowego wniosku, wskazać należy, iż przedmiotowa umowa pożyczki zgodnie z ww. przepisem nie podlega temu podatkowi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.