Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.423.2025.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: darowizna
działki-działki rolne
nieruchomości-zbycie nieruchomości
przychód-źródła przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

9 czerwca 2016 r. otrzymał Pan w drodze darowizny od rodziców 7 niezabudowanych
    działek budowlanych położonych w miejscowości A , oznaczonych w ewidencji gruntów
    jako działki nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7. Wszystkie działki objęte są jedną księgą wieczystą
    prowadzoną przez Sąd Rejonowy w B, o numerze: (...).
    Działki objęte są od 2002 roku Miejscowym Planem Zagospodarowania przestrzennego z
    przeznaczeniem na zabudowę przemysłową. Plan ten nie uległ zmianie ani nie został
    zmodyfikowany od momentu nabycia przez Pana prawa własności.
    Działki te stanowią wyłącznie Pana majątek prywatny. Od momentu nabycia nie były
    przedmiotem działalności gospodarczej, najmu ani dzierżawy. Nie ponosił Pan również
    nakładów inwestycyjnych zwiększających ich wartość.
    Jako osoba fizyczna, nieprowadząca działalności gospodarczej zamierza Pan sprzedać
    osobiście, bez udziału pośredników takich jak biura nieruchomości, 6 spośród wyżej
    wymienionych 7 działek. 3 działki zostaną sprzedane osobie fizycznej A, kolejne 3 działki
    zostaną sprzedane osobie fizycznej B. Obie transakcje odbędą się tego samego miesiąca,
    a co za tym idzie w ciągu jednego roku fiskalnego.
    Sprzedaż ma charakter incydentalny, dotyczy majątku osobistego, a uzyskane środki nie
    będą reinwestowane w działalność gospodarczą. Planuje Pan przeznaczyć je na zakup
    mieszkania dla własnych potrzeb mieszkaniowych. Zakup mieszkania nastąpi na
    terytorium Polski lub Szwajcarii, w której obecnie Pan mieszka.
    Pytania
    1. Czy planowana sprzedaż wyżej wymienionych 6 działek dokonana w ramach dwóch
      transakcji na rzecz dwóch różnych osób fizycznych przy założeniu zakupu mieszkania
      na własny użytek na terytorium Polski będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy planowana sprzedaż wyżej wymienionych 6 działek dokonana w ramach dwóch
      transakcji na rzecz dwóch różnych osób fizycznych przy założeniu zakupu mieszkania
      na własny użytek na terytorium Szwajcarii będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, żadna z planowanych transakcji nie będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została spełniona przesłanka z art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie (w drodze darowizny).
    Sprzedaż dotyczy wyłącznie majątku prywatnego, nie jest wykonywana w sposób
    zorganizowany i ciągły, ani nie nosi cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a
    pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym, niezależnie od liczby transakcji oraz liczby nabywców, sprzedaż nie
    generuje obowiązku podatkowego w zakresie PIT.
    Ponadto, przeznaczenie środków ze sprzedaży na zakup mieszkania – zarówno w Polsce,
    jak i w Szwajcarii – pozostaje bez wpływu na ocenę skutków podatkowych tej transakcji.
    Skoro sprzedaż nie podlega opodatkowaniu, sposób rozdysponowania środków nie
    powoduje powstania obowiązku podatkowego ani konieczności rozliczenia w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada zróżnicowanie sposobu
    opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych na
    podstawie systemu przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów.
    Ustawodawca, tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych, miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń na podstawie
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy źródłem przychodu jest odpłatne zbycie,
    zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Art. 10 ust. 2 pkt 3 omawianej ustawy stanowi, że:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 ustawy nie stosuje się do składników majątku, o których mowa
      w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały
      wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    W myśl art. 10 ust. 3 ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.

    Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, czy
    też prawa wieczystego użytkowania gruntów mógł zostać zaliczony do źródła przychodów,
    określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 cytowanej ustawy, spełnione
    muszą zostać co najmniej dwie podstawowe przesłanki:
        · taki składnik majątku nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w
        wykonywaniu działalności gospodarczej,
        · nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w tej
        działalności.
    Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy,
    pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        1) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        2) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        3) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Pojęcie działalności gospodarczej charakteryzuje się zatem między innymi prowadzeniem
    tej działalności w celach zarobkowych, na własny rachunek, jej zorganizowaniem i
    ciągłością – zawodowym charakterem, uczestnictwem w obrocie gospodarczym. Ponadto,
    przy ocenie zakresu pojęcia działalności gospodarczej nie można abstrahować od zamiaru
    podmiotu podejmującego poszczególne czynności.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego, Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać,
    zakładać jakieś przedsięwzięcie” bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły,
    wprowadzać porządek” (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 7
    maja 2008 r. I SA/Op18/08).
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w

    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności
    podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności
    (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą), w dziedzinie
    wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny
    rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – skutków planowanej sprzedaży opisanych we wniosku
    działek do właściwego źródła przychodu, należy przeanalizować całokształt okoliczności i
    działań, jakie ewentualnie podjęto w odniesieniu do nabytej nieodpłatnie nieruchomości,
    tj. rozważyć, czy czynności ewentualnie podjęte przez Pana w związku z planowaną
    sprzedażą lub inne okoliczności faktyczne noszą znamiona pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Jak wynika z okoliczności sprawy:
        · 9 czerwca 2016 r. otrzymał Pan w drodze darowizny od rodziców 7
        niezabudowanych działek budowlanych objętych jedną księgą wieczystą;
        · działki objęte są od 2002 roku Miejscowym Planem Zagospodarowania
        przestrzennego z przeznaczeniem na zabudowę przemysłową i plan ten nie uległ
        zmianie ani nie został zmodfikowany od momentu nabycia przez Pana prawa
        własności;
        · nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, a działki stanowią wyłącznie Pana
        majątek prywatny;
        · od momentu nabycia nie były one przedmiotem działalności gospodarczej, najmu
        ani dzierżawy;
        · nie ponosił Pan również żadnych nakładów inwestycyjnych zwiększających wartość
        tych działek;
        · planuje Pan sprzedaż części działek dwóm osobom fizycznym;
        · sprzedaż ma charakter incydentalny, dotyczy majątku osobistego;
        · uzyskane środki nie będą reinwestowane w działalność gospodarczą;
        · uzyskane środki planuje Pan przeznaczyć je na zakup mieszkania dla własnych
        potrzeb mieszkaniowych.
    Podnieść trzeba w tym miejscu, że przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając
    nieruchomości (działkę) działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność
    gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności

    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności.
    Tymczasem z okoliczności sprawy wynika, że nie prowadzi Pan żadnej działalności
    gospodarczej i nie podejmował Pan żadnych działań w odniesieniu do nabytej
    nieodpłatnie nieruchomości celem planowanej sprzedaży, która ma charakter
    incydentalny, służący spieniężeniu darowanego majątku na potrzeby mieszkaniowe.
    Pamiętać trzeba też, że sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego
    osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w
    celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uwzględniając całokształt powyższych okoliczności, należy stwierdzić, że planowana
    sprzedaż opisanych we wniosku działek będzie mieć charakter nieprofesjonalny i mieścić
    będzie się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem.
    Z treści wniosku nie wynika bowiem, aby ich sprzedaż nastąpić miała w ramach
    działalności gospodarczej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Brak jest
    podstaw, aby podejmowane przez Pana czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie
    własnym majątkiem kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Mając na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy uznać, że przychód
    uzyskany przez Pana z planowanej sprzedaży działek nie będzie uzyskany ze źródła
    pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zatem ich sprzedaż należy rozpatrywać w kontekście
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle
    powyższego dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma zatem data ich nabycia.
    W konsekwencji, w zawiązku z nabyciem przedmiotowych działek w 2016 r. w drodze
    darowizny, planowana ich sprzedaż nastąpi po upływie 5-letniego terminu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy, a zatem nie będzie stanowić źródła
    przychodu w podatku dochodowym ód osób fizycznych.
    Zatem jak słusznie Pan wskazuje, sprzedaż ta nie będzie generować obowiązku
    podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, a przeznaczenie
    środków ze sprzedaży na zakup mieszkania pozostawać będzie bez wpływu na ocenę
    skutków podatkowych tej transakcji.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.