Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.802.2024.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego - wydatkowanie przychodu ze sprzedaży na cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: budowa; cel-cele mieszkaniowe; darowizna-darowizna z poleceniem; kredyt-spłata kredytu; materiały-materiały budowlane; przelew; spłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 października 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 11 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem (wpływ 20 grudnia 2024 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Dnia 28 marca 2019 r. Wnioskodawczyni i Jej mąż (posiadający wspólnotę majątkową)
    kupili własnościowe (37 m) mieszkanie w ... za 100 000 zł. Na zakup mieszkania
    własnościowego Wnioskodawczyni wraz z mężem wzięła kredyt hipoteczny w Banku ... na
    30 lat w wysokości 60 000 zł, resztę pokryła z własnych oszczędności oraz pomocy
    finansowej rodziców Wnioskodawczyni oraz męża. 10 maja 2021 r. rodzice
    Wnioskodawczyni podarowali małżonkom działkę budowlaną, z poleceniem spłaty brata
    Wnioskodawczyni w wysokości 60 000 zł. Małżonkowie zostali i nadal są wspólnie
    prawnymi właścicielami tej działki (działka nr ...). Jest to działka budowlana, położona w
    ........ pod .......... Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zezwala na budowę na
    niej budynków jednorodzinnych.
    Dnia 27 sierpnia 2021 r. małżonkowie podpisali umowę z firmą „....”, architektem .... z .......,
    na budowę małego (83 m) domu (w konstrukcji drewnianej - co miało być tanią
    konstrukcją, a przez to inwestycją). Małżonkowie podpisali umowę na kwotę 249 000 zł.
    Małżonkowie planowali sprzedać wspólne mieszkanie, wynająć i wprowadzić się do innego
    na czas budowy. Wziąć kredyt hipoteczny i pieniądze uzyskane ze sprzedaży zainwestować
    w cele mieszkaniowe, czyli nabyć działkę - spłacić brata i wybudować mały (83 m) dom na
    działce małżonków.
    Dnia 15 października 2021 r. małżonkowie sprzedali za kwotę 240 000 zł wymienione
    wyżej mieszkanie własnościowe, zakupione 28 marca 2019 r. Sprzedaż nie nastąpiła w
    wykonywaniu działalności gospodarczej, w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Ze sprzedaży mieszkania małżonkowie spłacili
    kredyt hipoteczny zaciągnięty na zakup tego mieszkania w wysokości 60 231,93 zł (cena ta
    nie obejmuje rekompensaty za wcześniejszą spłatę kredytu w wysokości około 1 000 zł,
    oczywiście małżonkowie spłacili również rekompensatę za wcześniejszą spłatę kredytu).
    Dnia 20 października 2021 r. z przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania
    Wnioskodawczyni z mężem spłaciła Jej brata w wysokości 60 000 zł - według aktu
    notarialnego polecenia spłaty darowanej działki z dnia 26 maja 2021 r., rep. ....
    27 sierpnia 2021 r. Wnioskodawczyni z mężem zapłaciła pierwszą transzę na budowę
    domu firmie „...” - zaliczkę na budowę domu w wysokości 12 000 zł. 5 listopada 2021 r.
    Wnioskodawczyni wraz z mężem zapłaciła II transzę na zakup materiałów budowlanych w
    wysokości 36 000 zł. W dni 31 grudnia 2021 r. małżonkowie zapłacili III transzę na budowę
    domu w wysokości 36 000 zł. 14 lipca 2022 r. małżonkowie zapłacili ostatnią IV transzę na
    materiały budowlane, w wysokości 12 000 zł i zaliczki zapłacili firmie budowlanej „...”,
    łącznie 96 000 zł.
    60 231,93 + 60 000 + 96 000 = 216 231,93 zł (spłata kredytu + spłata brata za nabycie
    działki budowlanej + zapłata transz na poczet materiałów budowlanych firmie „...” = 216
    231,93 zł).

    240 000 - 100 000 = 140 000 zł (cena sprzedaży mieszkania - cena kupna mieszkania =
    uzyskany przychód ze sprzedaży mieszkania).
    Na cele mieszkaniowe małżonkowie wydali łącznie 216 231,93 zł, a przychód ze sprzedaży
    mieszkania wynosił 140 000 zł. Do końca 2024 r. małżonkowie nie planowali ponieść
    więcej wydatków na budowę domu. Wybudowany dom miał służyć realizacji własnych
    celów mieszkaniowych. Problem polega na tym, że Wnioskodawczyni sprzedała wraz z
    mężem mieszkanie wcześniej niż po upływie 5 lat od jego nabycia. A właściciel firmy, która
    miała budować dom okazał się oszustem. W umówionym dniu rozpoczęcia prac
    budowlanych, właściciel firmy telefonicznie poinformował nas, że nie ma naszych
    pieniędzy, nie ma materiałów i nie jest w stanie nic wybudować. Do tego dnia skutecznie
    wyłudzał od Wnioskodawczyni i Jej męża pieniądze i zapewniał, że wszystko idzie zgodnie z
    planem, a dom jest 4 domem, jaki buduje w tym roku. Co okazało się fikcją, bo nie
    wybudował żadnego domu, pracował jedynie podobno jako architekt. Postępowania
    karne w tej sprawie toczą się na Policji, w Prokuraturze oraz w Krajowej Izbie Architektów
    RP. Budowa do tej pory nie została rozpoczęta, do tej pory małżonkowie nie zobaczyli
    materiałów budowlanych rzekomo zakupionych przez firmę „...”. Wnioskodawczyni wraz z
    mężem nie ma faktur na 96 000 zł transz jakie wpłaciła firmie „....”, ponieważ firma
    budowlana nigdy małżonkom ich nie chciała dać, a Urząd Skarbowy podobno honoruje
    jedynie faktury. Wnioskodawczyni wraz z mężem posiada natomiast odpowiednio
    tytułowane na ten cel potwierdzenia przelewów ww. firmie budowlanej na kwotę 96 000
    zł. Posiada potwierdzenie spłaty kredytu zaciągniętego na zakup mieszkania w wysokości
    60 231,93 zł. Posiada potwierdzenie spłaty brata, czyli na zakup działki 60 000 zł.
    Oczywiście małżonkowie ponieśli do tej pory dużo większe koszty, ponieważ bardzo
    zaangażowali się w przygotowania do rozpoczęcia budowy, takie jak badania
    geotechniczne (922,50 zł), sieci elektrycznej w domu (850 zł) i wiele innych kosztów. Nie na
    wszystko Wnioskodawczyni brała faktury, były to też koszty uzyskania potrzebnych
    zaświadczeń (jedno zaświadczenie z wydziału geodezji ok. 50 zł), czy wykonanie map
    działki u geodety (jedna mapa ok. 1 000 zł). Wszystko to okazało się inwestycją na marne,
    ponieważ małżonkowie nie rozpoczęli nawet budowy i nie są w stanie rozpocząć, a
    dokumenty się przedawniły (niektóre mają ważność 3 miesiące, inne rok).
    Wnioskodawczyni prosi o interpretację indywidualną, żeby poniesione przez małżonków
    koszty kupna działki 60 000 zł, 96 000 zł - wydane na budowę domu, zgodnie z umową na
    budowę domu, były uznane jako wydatki jakie Wnioskodawczyni poniosła na cele
    mieszkaniowe.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni nadmienia, że 10 maja 2021 r. Jej rodzice
    podarowali małżonkom działkę budowlaną poprzez akt darowizny z poleceniem spłaty
    brata Wnioskodawczyni, w wysokości 60 000 zł. Właścicielami działki, którą
    Wnioskodawczyni została obdarowana byli Jej rodzice. Ponieważ Wnioskodawczyni ma
    brata, a Jej rodzice nie chcieli w jakiś sposób okazać się niesprawiedliwi, obdarowując
    jedynie Wnioskodawczynię, wycenili działkę na 120 000 zł i połowę wartości
    Wnioskodawczyni musiała zapłacić bratu. Notarialna umowa darowizny zawierała
    polecenie darczyńców dokonania spłaty brata Wnioskodawczyni. Brata Wnioskodawczyni
    spłaciła w wysokości 60 000 zł. Nabyła więc działkę nr ..... poprzez akt darowizny od
    rodziców z poleceniem spłaty brata. Następnie Wnioskodawczyni aktem darowizny
    obdarowała męża - 50% działki. W taki sposób Wnioskodawczyni wraz z mężem stała się
    właścicielami działki nr .... Umowę kredytową małżonkowie podpisali 12 lutego 2019 r.
    Spłata kredytu zaciągniętego na zakup tego lokalu, obejmowała poza kwotą kredytu
    również odsetki od kredytu. Małżonkowie zaciągnęli kredyt w wysokości 60 000 zł, spłacili
    61 000 zł.

## Pytanie

Czy można uznać, że pieniądze wydane na materiały budowlane i zaliczki na budowę
    domu, oraz spłatę brata w celu nabycia działki i spłatę kredytu hipotecznego, można
    uznać za wydatki na cele mieszkaniowe?
    Przedmiotem interpretacji jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej wydatkowania
    części przychodu z odpłatnego zbycia mieszkania własnościowego na materiały
    budowlane i zaliczki na budowę domu oraz wykonanie polecenia darczyńcy. Natomiast na
    pytanie w części dotyczącej wydatków poniesionych na spłatę kredytu hipotecznego
    zaciągniętego na zbywaną nieruchomość, w związku z interpretacją ogólną Ministra
    Finansów z dnia 1 kwietnia 2022 r., Nr DD2.8202.5.2020, zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawczyni, koszty jakie poniosła w związku z planowaną budową domu,
    są jak najbardziej kosztami wydanymi w celu mieszkaniowym.
    Wnioskodawczyni nabyła działkę, aby na niej zbudować dom jednorodzinny. Jej celem nie
    było sprzedanie mieszkania, aby się w jakiś sposób wzbogacić, lub sprzeniewierzyć
    pieniądze, ale aby wybudować dom jednorodzinny, dla siebie, Jej rodziny i dzieci. Niestety
    Wnioskodawczyni została przy okazji okradziona i zmuszona kolejny rok do
    wynajmowania mieszkania. Jednak wydała wszystkie pieniądze uzyskane z przychodu za
    sprzedaż mieszkania na cele mieszkaniowe, tzn. nabycie działki i budowę domu.
    Doprecyzowując, w opinii Wnioskodawczyni, wszystkie koszty, jakie z mężem poniosła, są
    kosztami poniesionymi na cele mieszkaniowe i o taką interpretację indywidualną
    Wnioskodawczyni prosi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Zatem, jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw
    nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle
    nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy,
    decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że 28 marca 2019 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem kupiła
    mieszkanie własnościowe. Na zakup mieszkania zaciągnęła kredyt hipoteczny, resztę
    pokryła z własnych oszczędności oraz pomocy finansowej rodziców Wnioskodawczyni oraz
    męża. Dnia 15 października 2021 r. małżonkowie sprzedali za kwotę 240 000 zł mieszkanie
    własnościowe. Sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej, w
    rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stwierdzam, że dokonana przez Panią i Pani męża sprzedaż w 2021 r. mieszkania
    własnościowego, jako że została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, stanowi źródło przychodu, w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.

    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Ustalenie kosztów uzyskania
    przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub
    6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Na gruncie art. 22 ust. 6c cytowanej ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Zwolnienie przedmiotowe
    Natomiast art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jaka proporcjonalnie
    odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w
    osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z ww. odpłatnego
    zbycia zostanie w całości przeznaczony na określone w ustawie cele mieszkaniowe, to
    wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od
    podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.

    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
      lit. a),
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
      (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu
      (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b),
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d)
      i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie

      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Przy czym, zgodnie z treścią art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).
    Z kolei jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Stosownie do art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia podatkowe są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
    (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia
    wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych
    przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania,
    skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień
    zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

    Ponadto treść art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że oprócz czasu, w którym przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości ma
    zostać wydatkowany, istotny jest również cel, na który został (zostanie) wydatkowany.
    Ustawodawca w art. 21 ust. 25 ww. ustawy, zawarł katalog wydatków stanowiących
    „własne cele mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww.
    ustawy. Katalog tych wydatków ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie
    enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób
    jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie
    ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    Ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne
    cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww.
    zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie
    tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów
    mieszkaniowych”, rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak
    więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła
    zarobkowania bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz
    „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do
    zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie
    do wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym. Zamiarem
    ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, było zachęcanie podatników do nabywania w
    miejsce zbywanych praw majątkowych czy nieruchomości, innych nieruchomości lub praw
    przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych. U podstaw
    omawianego zwolnienia legło założenie, że nie powinny być opodatkowane środki wydane
    na realizację własnego celu mieszkaniowego. Powyższe wnioski wynikają wprost z
    brzmienia przepisu normującego powyższe zwolnienie.
    Jednym z takich celów, zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ww. ustawy jest nabycie gruntu
    pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania
    wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą
    budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa
    użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym
    mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku.
    W przypadku nabywania gruntu, w ramach realizacji własnych celów mieszkaniowych,
    ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że musi to być określony
    grunt nabyty w określonym celu. O charakterze nabytego gruntu nie rozstrzyga jednak
    jedynie zamiar podatnika wybudowania na nim budynku mieszkalnego, ale charakter
    gruntu musi być oceniony w kontekście rzeczywistej i realnej możliwości jego zabudowy.
    Zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie sądowym stanowiskiem nabywany grunt ma
    zostać przeznaczony na realizację budowy budynku mieszkalnego oraz w dacie nabycia
    lub najpóźniej w terminie o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych ma nadawać się do zabudowy budynkiem mieszkalnym.
    Zwolnienie dotyczy bowiem nabycia gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, a nie
    jakiegokolwiek gruntu, w tym np. rekreacyjnego czy rolnego.
    Ponadto, w przypadku nabycia gruntu ustawodawcy nie chodziło o to, aby ze zwolnienia
    korzystał podatnik, który środki inwestuje w nieruchomość (grunt), lecz o to, aby ze
    zwolnienia korzystał ten podatnik, dla którego zakup gruntu jest pierwszym krokiem do
    realizacji budowy budynku mieszkalnego, w którym podatnik ma zamiar realizować
    własne cele mieszkaniowe. Zatem, samo poniesienie wydatku na nabycie gruntu nie
    świadczy jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka skorzystania ze zwolnienia z

    opodatkowania. Ustawodawca wymaga by zakup był podyktowany potrzebą realizacji
    własnego celu mieszkaniowego.
    Wnioskodawczyni wskazała, że w 2021 r. Jej rodzice podarowali małżonkom działkę
    budowlaną. Nabycie działki nastąpiło w drodze darowizny z poleceniem spłaty brata
    Wnioskodawczyni. Z przychodu uzyskanego ze sprzedaży własnościowego mieszkania
    Wnioskodawczyni spłaciła brata. Wnioskodawczyni posiada potwierdzenie spłaty brata.
    W odniesieniu do powyższego zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie reguluje kwestii własności nieruchomości. Z uwagi na brak definicji
    nieruchomości i rzeczy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych należy
    odwołać się do odpowiednich przepisów prawa cywilnego.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilnego (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), w myśl
    którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Jak wynika z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca
    zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego
    majątku, zatem jeśli świadczenie będzie polegać na przekazaniu rzeczy (np.
    nieruchomości) dochodzi do przeniesienia prawa własności rzeczy z darczyńcy na
    obdarowanego. Z zacytowanego ww. przepisu wynika, że podstawową cechą umowy
    darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego
    majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu
    przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie
    darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Umowa darowizny dochodzi do skutku
    z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Natomiast z treści art. 890 § 1 i § 2 ww. Kodeksu wynika, że:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny
    wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron.
    Z kolei stosownie do art. 893 ww. Kodeksu:
      Darczyńca może włożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub
      zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie).
    Świadczenie, o którym mowa, w art. 893 Kodeksu cywilnego określane jest mianem
    polecenia i może być zastrzeżone albo na rzecz darczyńcy, albo na rzecz osoby trzeciej.
    Polecenie zasadniczo powinno być dokonane w umowie darowizny. Darczyńca obciążając
    obdarowanego poleceniem musi dokładnie wskazać, na czym polecenie ma polegać, a
    także kogo dotyczyć. Obowiązek określonego zachowania będący przedmiotem polecenia
    może, ale nie musi mieć związku z przedmiotem darowizny, może dotyczyć sfery

    majątkowej, jak i osobistej wskazanej przez darczyńcę osoby. Osobą, której dotyczyć ma
    objęte poleceniem zachowanie (działanie lub zaniechanie) może być darczyńca, osoba
    trzecia, a nawet sam obdarowany.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że nałożenie na obdarowanego polecenia, także
    majątkowego, nie prowadzi do powstania stosunku zobowiązaniowego analogicznego jak
    wynikający z innych zdarzeń prawnych, z którymi ustawa łączy taki skutek. Osoba, która
    odnosi z polecenia korzyść, nie jest wierzycielem, lecz beneficjariuszem. Taki wniosek
    wywodzi się z charakteru prawnego polecenia, którego nałożenie na określoną osobę
    (obdarowanego) prowadzi do powstania zobowiązania naturalnego (niezupełnego).
    W świetle powyższego w niniejszej sprawie uznać należy, że nabycie przez Panią działki
    budowlanej nastąpiło w sposób nieodpłatny, na podstawie umowy darowizny w 2021 r.
    Przeniesienie na rzecz Pani własności działki nastąpiło niezależnie od wykonania przez
    Panią polecenia darczyńcy. Wydatków poniesionych na spłatę Pani brata w wykonaniu
    polecenia darczyńcy nie sposób zatem uznać za wydatek poniesiony na nabycie
    przedmiotowej nieruchomości. Wydatek ten nie jest wydatkiem na własne cele
    mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w dniu 27 sierpnia 2021 r.
    Wnioskodawczyni wraz z mężem podpisała umowę na budowę małego domu. W tym
    samym dniu Wnioskodawczyni wpłaciła pierwszą transzę na budowę domu. 4 listopada
    2021 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zapłaciła II transzę na zakup materiałów
    budowlanych. 31 grudnia 2021 r. małżonkowie zapłacili III transzę na budowę domu, a 14
    lipca 2022 r. małżonkowie zapłacili ostatnią IV transzę na materiały budowlane. Właściciel
    firmy, która miała budować dom, okazał się oszustem. W umówionym dniu rozpoczęcia
    prac budowlanych, właściciel firmy telefonicznie poinformował małżonków, że nie ma
    pieniędzy, nie ma materiałów i nie jest w stanie nic wybudować. Wyłudzał od
    Wnioskodawczyni i Jej męża pieniądze. Budowa do tej pory nie została rozpoczęta, do tej
    pory małżonkowie nie zobaczyli materiałów budowlanych rzekomo zakupionych przez
    firmę. Do końca 2024 r. małżonkowie nie planowali ponieść więcej wydatków na budowę
    domu. Wnioskodawczyni nie posiada faktur na kwoty wpłacone firmie, mającej
    wybudować dom. Posiada jedynie potwierdzenia przelewów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje terminu rozpoczęcia
    budowy, dlatego na potrzeby niniejszej sprawy przyjąć należy wyjaśnienie tego pojęcia na
    gruncie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz.
    2351 ze zm.).
    Pojęcie budowy zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z
    tym przepisem:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie
      obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę,
      nadbudowę obiektu budowlanego.
    Zgodnie z art. 3 pkt 7 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o robotach budowlanych – należy przez to rozumieć
      budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub
      rozbiórce obiektu budowlanego.
    Przy czym, zgodnie z art. 28 ust. 1 ww. ustawy:
      Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na
      budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:

      Rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie
      budowy.
    W myśl art. 41 ust. 2 ww. ustawy:
      Pracami przygotowawczymi są:
      1) wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie,
      2) wykonanie niwelacji terenu,
      3) zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów,
      4) wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy.
    Jednocześnie podkreślić należy, że zgodnie z art. 41 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace przygotowawcze mogą być wykonywane tylko na terenie objętym
      pozwoleniem na budowę lub zgłoszeniem.
    Jak wynika z powyższych przepisów prawa, roboty budowlane można rozpocząć jedynie
    na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę (z zastrzeżeniem art. 29-31 ustawy Prawo
    budowlane), natomiast z chwilą podjęcia prac przygotowawczych następuje rozpoczęcie
    budowy, a prace przygotowawcze mogą być wykonywane tylko na terenie objętym
    pozwoleniem na budowę lub zgłoszeniem – w odniesieniu do robót, w przypadku których
    nie jest wymagane pozwolenie na budowę, gdy organ administracji architektoniczno-
    budowlanej nie wniesie sprzeciwu.
    Przez budowę budynku mieszkalnego w rozumieniu przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zatem uznać wykonanie robót
    budowlanych, w tym prac przygotowawczych, prowadzonych na podstawie pozwolenia na
    budowę zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym lub na podstawie zgłoszenia
    organowi zamiaru prowadzenia prac budowlanych – gdy organ administracji
    architektoniczno-budowlanej nie wniesie sprzeciwu.
    Jak wynika z opisu sprawy, nie rozpoczęła Pani budowy i nie jest Pani jej w stanie
    rozpocząć. Właściciel firmy, która miała budować dom i do której wpłacała Pani zaliczki na
    poczet zakupu materiałów budowlanych i przyszłej usługi budowlanej okazał się
    oszustem. W umówionym dniu rozpoczęcia prac budowlanych, właściciel firmy
    telefonicznie poinformował Panią, że nie ma pieniędzy, nie ma materiałów i nie jest w
    stanie nic wybudować. Do tej pory nie widziała Pani materiałów budowlanych rzekomo
    zakupionych przez ww. firmę. Nie posiada Pani faktur na 96 000 zł transz jakie wpłaciła
    firmie, ponieważ firma budowlana nigdy nie chciała ich przekazać.
    W tej sytuacji brak jest podstaw do stwierdzenia, że przychód z tytułu odpłatnego zbycia
    mieszkania własnościowego wydatkowała Pani na własne cele mieszkaniowe, tj. na
    budowę budynku mieszkalnego, skoro w terminie określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. począwszy od dnia odpłatnego
    zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie mieszkania, na nabytej przez Panią działce gruntu nie
    rozpoczęła się budowa budynku mieszkalnego związana z wydatkowanym przychodem z
    odpłatnego zbycia mieszkania na poczet zaliczek na zakup materiałów budowlanych i
    przyszłe usługi budowlane.
    Podsumowując, nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż 15
    października 2021 r. mieszkania własnościowego, nabytego przez Panią wraz z mężem w
    2019 r., została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie mieszkania i sprzedaż ta stanowi dla Pani źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, podlegające opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym, zgodnie z
    zasadami wynikającymi z art. 30e w zw. z art. 19 ww. ustawy.

    Wydatkowanie części przychodu uzyskanego z ww. sprzedaży na wykonanie polecenia
    darczyńcy zawartego w umowie darowizny nieruchomości dotyczącego spłaty Pani brata,
    nie stanowi wydatku poniesionego na własne cele mieszkaniowe, określonego w art. 21
    ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym nie stanowi podstawy do zastosowania zwolnienia od
    podatku dochodu z odpłatnego zbycia mieszkania określonego tym przepisem. Ponadto
    wydatkowanie części przychodu z odpłatnego zbycia mieszkania na zaliczki (transze) na
    zakup materiałów budowlanych i na poczet przyszłej usługi budowlanej dotyczących
    budowy domu, która nie została rozpoczęta w terminie trzech lat od sprzedaży
    mieszkania– tj. do końca 2024 r., nie uprawia Pani do uwzględnienia tych wydatków w
    ramach zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia mieszkania, o którym mowa
    w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) - niniejsza
    interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób
    (np. Pani męża).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.