Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.1022.2024.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych z tytułu usługi leasingowej wystawianych na Spółkę przez Leasingodawcę.
Słowa kluczowe: leasing-leasing operacyjny; odliczenia-prawo do odliczenia; paliwo; samochód
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami samochodowymi-Prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 3-pkt 1-lit. a ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 4-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86a-ust. 5 -pkt 1-lit. c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w części
    dotyczącej prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych z
    tytułu usługi leasingowej wystawianych na Spółkę przez Leasingodawcę jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie:
      - prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych z tytułu
        usługi leasingowej wystawianych na Spółkę przez Leasingodawcę,
      - prawa do pełnego odliczenie podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących
        nabycia świadczeń dokonywane za pomocą kart paliwowych oraz pakietów usług
        serwisowych,
      - ustalenia czy nabycia paliw i innych towarów przez podmioty najmujące samochody
        dokonywane za pomocą kart paliwowych powinny być traktowane i rozliczane przez
        Spółkę jako dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, która
        podlega opodatkowaniu VAT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka ... (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jako spółka dominująca, wraz ze spółkami
    zależnymi ... i ... (zmiana nazwy na ... została zgłoszona 22 maja 2023 na formularzu NIP-8)
    należą do Podatkowej Grupy Kapitałowej ... (dalej: ... w rozumieniu art. 1a ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 854) o podatku dochodowym od osób prawnych
    (dalej: ustawa o CIT).
    Spółka ma siedzibę na terytorium Polski i jest podmiotem której głównym przedmiotem
    działalności jest świadczenie usług franczyzowych oraz usług wsparcia o charakterze
    pomocniczym w stosunku do działalności głównej usługobiorców na rzecz poszczególnych
    spółek z Grupy Wnioskodawcy w Polsce, oraz na rzecz podmiotów trzecich (dalej jako:
    Franczyzobiorcy).
    Nabywane przez Spółkę towary i usługi są wykorzystywane, co do zasady do wykonywania
    czynności opodatkowanych - towary i część usług podlega odsprzedaży lub
    refakturowaniu; pozostałe zakupy (usług i materiałów) mają związek z prowadzoną
    działalnością franczyzową i świadczeniem usług wsparcia. Wnioskodawca jest
    zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT czynny.
    W związku, z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca jako leasingobiorca
    zawierał i będzie zawierać umowy leasingu operacyjnego z podmiotami świadczącymi
    usługi leasingu operacyjnego. Przedmiotem takich umów jest wykorzystywanie przez
    Wnioskodawcę samochodów osobowych do prowadzonej działalności gospodarczej.
    Samochody te są i będą pojazdami w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o
    dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    Z tytułu otrzymywanych faktur dokumentujących raty leasingowe Spółka dotychczas
    odlicza 50% podatku VAT naliczonego, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi
    ograniczenia prawa do odliczenia VAT od wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi, co ma związek w szczególności z brakiem złożenia formularza VAT-26 w

    odniesieniu do poszczególnych samochodów osobowych oraz nieprowadzeniem
    ewidencji przebiegu samochodu.
    a) Wynajem leasingowanych samochodów
    W związku ze świadczonymi usługami wsparcia i rolą Spółki w grupie, Wnioskodawca w
    przypadku części leasingowanych samochodów dokonuje i będzie dokonywał ich dalszego
    najmu podmiotom trzecim (spółkom), które co do zasady są podmiotami powiązanymi ze
    Spółką lub są Franczyzobiorcami.
    W przypadku, takiego najmu leasingowane samochody zostają przekazane w odpłatne
    użytkowanie na podstawie umowy najmu. Pobierane za taki wynajem wynagrodzenie jest i
    będzie opodatkowane VAT.
    b) Udostępnienie kart paliwowych i usług związanych z wynajmowanymi samochodami
    Jednocześnie Spółka, w związku z użytkowaniem wynajmowanych samochodów, nabywa i
    będzie nabywać dodatkowe świadczenia w postaci m.in. kart paliwowych oraz pakietów
    usług serwisowych. Karty paliwowe i pakiety serwisowe są nabywane częściowo od
    Leasingodawcy, a częściowo od podmiotów zewnętrznych. Świadczenia te - wraz z
    udostępnianymi samochodami - są następnie odpłatnie udostępniane podmiotom na
    podstawie odpowiednich umów dotyczących ww. świadczeń.
    Karty paliwowe są i będą wydawane przez dostawcę paliwa oraz są i będą indywidualnie
    przypisane do poszczególnych samochodów na podstawie odpowiedniej umowy. Za
    pomocą kart można nabywać także inne towary takie jak przykładowo płyn do
    spryskiwaczy. Z umów z wystawcą kart wynikają postanowienia dotyczące indywidualnego
    dla Spółki sposobu kształtowania ceny paliwa i innych towarów (przykładowo w oparciu o
    wynegocjowany, indywidualny rabat), warunków nabycia (przykładowo ograniczenia
    jakościowe i ilościowe) czy też sposobu rozpatrzenia przez dostawcę reklamacji
    jakościowych.
    Co szczególnie istotne, każdorazowo w sytuacji udostępniania kart paliwowych przez
    Wnioskodawcę podmiotom najmującym leasingowane samochody, postanowienia
    umowne dotyczące kart paliwowych wskazują i będą wskazywać, że Spółka jest
    podmiotem, z którym najemcy m.in. ustalają rabaty związane z nabywanym paliwem czy
    warunki dostaw. Spółka jest i będzie także podmiotem odpowiedzialnym przed Najemcą
    za jakość nabywanego paliwa i ewentualne postępowanie reklamacyjne. Podmioty
    najmujące samochody są i będą także obowiązane do przestrzegania ustalonych ze
    Spółką limitów związanych z rodzajem nabywanego paliwa oraz ilości jakie zakupują.
    W rejestrze KRS oraz umowie Spółki nie wpisano do przedmiotu prowadzonej działalności
    wynajmu samochodów osobowych, niemniej jednak świadczenia z tytułu usługi najmu są i
    będą zaliczane do przychodów z działalności gospodarczej i są i będą rozliczane w
    deklaracji VAT-7 jako świadczenie usług opodatkowanych stawką 23%.

## Pytanie

1. Czy Spółce przysługuje i będzie przysługiwało pełne prawo odliczenia podatku VAT
      naliczonego z faktur otrzymanych z tytułu usługi leasingowej wystawianych na Spółkę
      przez Leasingodawcę, w sytuacji, gdy Spółka oddaje i będzie oddawać wyleasingowane
      samochody do odpłatnego korzystania na podstawie cywilnoprawnej umowy (najem)
      w ramach swojej działalności gospodarczej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1

    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Spółce przysługuje i będzie przysługiwało pełne
    prawo odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych z tytułu usługi
    leasingowej wystawianych na Spółkę przez Leasingodawcę, w sytuacji, gdy Spółka oddaje i
    będzie oddawać wyleasingowane samochody do odpłatnego korzystania na podstawie
    cywilnoprawnej umowy (najem) w ramach swojej działalności gospodarczej.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1
    Co zasady, zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustany o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jednak prawo to w niektórych przypadkach zostało przez ustawodawcę ograniczone -
    przykładowo w art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2,
    stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
    W tymi miejscu należy wskazać, że pojazdami samochodowymi w rozumieniu przepisów
    ustawy są pojazdy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowymi o dopuszczalnej masie
    całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, co wynika z art. 2 pkt 34 Ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy o VAT, do wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi! zalicza się wydatki dotyczące:
    1. nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części
      składowych;
    2. używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej
      umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową;
    3. nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, usług naprawy lub
      konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z ich eksploatacją
      lub używaniem.
    Zatem, przepisy art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy wyprowadzają zasadę, zgodnie z którą
    podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku od wydatków
    związanych z pojazdami samochodowymi, jednak ustawodawca przewidział w wyjątki od
    tej reguły.
    W myśl art. 86a ust. 3 ustawy, ograniczenie wynikające z ust. 1 nie znajduje zastosowania
    w przypadkach, gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności
    gospodarczej podatnika.
    Na mocy art. 86a ust. 4 ustawy, pojazdy samochodowe uznaje się za wykorzystywane
    wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeśli m.in. sposób wykorzystywania tych
    pojazdowy przez podatnika - zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich
    używania, potwierdzony prowadzoną przez podatnika ewidencją przebiegu pojazdu -
    wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
    Konsekwentnie przepisy ustany o VAT warunkują dokonanie odliczenia równowartości
    100% VAT od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, jeżeli są one m.in.
    wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej i prowadzona jest
    tzw. kilometrówka.
    Przepisy art. 86a ust. 5 pkt c Ustawy o VAT przewidują natomiast, że obowiązku
    prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się do pojazdów samochodowych

    przeznaczonych m.in. do oddania w odpłatne użytkowanie na podstawie umowy najmu,
    dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, o ile oddanie w odpłatne
    użytkowanie stanowi przedmiot działalności podatnika.
    Choć przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy, zgodnie z rejestrem KRS oraz
    umową Spółki, nie obejmuje wynajmu samochodów osobowych, to przychody z tytułu
    najmu są i będą zaliczane do przychodów' z działalności gospodarczej i rozliczane jako
    usługi opodatkowane stawką 23%, co jednoznacznie świadczy o wykorzystaniu takich
    samochodów osobowych w działalności podatnika.
    Konsekwentnie, analiza ww. przepisów i opisanego stanu faktycznego / zdarzenia
    przyszłego wskazuje, że Wnioskodawca ma i będzie miał możliwość odliczenia 100%
    podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych
    użytkowaniem tych pojazdów na podstawie leasingu operacyjnego. Kluczowy, bowiem jest
    fakt, że samochody oddawane w najem będą w ten sposób wykorzystywane do
    działalności gospodarczej Spółki, o czym świadczy opodatkowanie przychodów z tytułu
    takiego najmu VAT i zaliczenie ich jako przychodów w podatku dochodowym.
    Jednocześnie, na podstawie art. 86a ust. 5 ustawy prowadzenie ewidencji przebiegu
    pojazdu nie jest i nie będzie wymaganie bowiem samochody będą oddawane w odpłatne
    użytkowanie na podstawie umowy najmu, które stanowi i będzie stanowić stanowi
    przedmiot działalności podatnika.
    Prawidłowość takiego stanowiska znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach
    indywidualnych m. in. w interpretacji indywidualnej z dnia 10 marca 2021 r., nr 0114-
    KDIP4-2.4012.608.2020.2.AS., w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    analogicznym stanie faktycznym przyznał spółce najmującej samochód osobowy
    podmiotowi powiązanemu prawdo do odliczenia 100% podatku naliczonego, podkreślając
    przy tym, że: Nie ma w tym wypadku znaczenia, że przedmiotem działalności Spółki
    zapisanym w umowie i wpisie do KRS nie jest wynajem i dzierżawa pojazdów; istotne jest
    bowiem, w kontekście zastosowania art. 86a ust. 5 ustawy, faktyczne zadysponowanie
    konkretnym pojazdem a nie okoliczność posiadania wpisów o zakresie prowadzonej
    działalności w statucie Spółki łub ujmowanych w KRS.
    Reasumując, Spółce przysługuje i będzie przysługiwało pełne prawo odliczenia podatku
    VAT naliczonego z faktur otrzymanych z tytułu usługi leasingowej wystawianych na Spółkę
    przez Leasingodawcę, w sytuacji, gdy Spółka oddaje i będzie oddawać wyleasingowane
    samochody do odpłatnego korzystania na podstawie cywilnoprawnej umowy (najem) w
    ramach swojej działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazuje, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wniosek wyłącznie w zakresie
    prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych z tytułu
    usługi leasingowej wystawianych na Spółkę przez Leasingodawcę.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Zatem pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju
    czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel.
    Chodzi przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie
    rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie
    można interpretować jako „prawa własności”.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z kolei art. 8 ust. 2a ustawy stanowi, że:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Powołany przepis obejmuje sytuacje, w której podmiot świadczący (odsprzedający) daną
    usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw
    jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru
    kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako
    świadczenie usługi w tym samym zakresie.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy podatku VAT czynni.
    W kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących pojazdów
    samochodowych ustawa zawiera szereg przepisów szczególnych. W tym zakresie należy
    przede wszystkim zwrócić uwagę na art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej
      z faktury otrzymanej przez podatnika.
    W myśl art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:

      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
        części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
        innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
        wymienione w pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
        wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych
        pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem
        tych pojazdów.
    Na podstawie ust. 3 ww. artykułu:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
        1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
        a. wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
        b. konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z
          kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu
          drogowym wynika takie przeznaczenie;
        2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z
          tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie
          tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania
          wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
    W myśl art. 86a ust. 4 ustawy:
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
        1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
          ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
          prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
          wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
        2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
          działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
          działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    Na mocy art. 86a ust. 5 ustawy:
      Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku
      pojazdów samochodowych:
          1) przeznaczonych wyłącznie do:
          a) odprzedaży,
          b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
          c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy,
            leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze
      - jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów
      stanowi przedmiot działalności podatnika;
    2) w odniesieniu do których:
    a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie
      z ust. 1 lub
    b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
    Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:

      Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
      pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia
      zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
    W myśl art. 86a ust. 7 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
        1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
        2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
        3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia
          prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na
          dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
        4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego
          wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
        a) kolejny numer wpisu,
        b) datę i cel wyjazdu,
        c) opis trasy (skąd – dokąd),
        d) liczbę przejechanych kilometrów,
        e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
          - potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w
          zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona
          podatnikiem;
        5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego
          oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji (art. 86a ust. 7).
    W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:
      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych
      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3. (art. 86a ust. 12 ustawy).
    Mając na uwadze treść cytowanych przepisów, należy stwierdzić, że z regulacji art. 86a
    ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość
    odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących
    wydatków związanych z pojazdami samochodowymi w sytuacji, gdy pojazdy te są
    wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Do celów
    pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi
    być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.
    Co do zasady, w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa
    warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w
    ustalonych przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów
    prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone
    prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
    Jednakże w art. 86a ust. 5 ustawy zostały wymienione ściśle określone sytuacje, w
    których wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.
    Zgodnie z tym przepisem (art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a i c ), warunku prowadzenia ewidencji
    przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych

    przeznaczonych wyłącznie do odprzedaży oraz oddania w odpłatne używanie na
    podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym
    charakterze.
    Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a i c ustawy ma zastosowanie, jeżeli odprzedaż
    i najem tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.
    Trzeba jednak tu zauważyć, że użycie wyrazu „wyłącznie” w wyżej cytowanych
    przepisach wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje
    sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów.
    Z opisu sprawy wynika, że w związku, z prowadzoną działalnością gospodarczą
    Wnioskodawca jako leasingobiorca zawierał i będzie zawierać umowy leasingu
    operacyjnego z podmiotami świadczącymi usługi leasingu operacyjnego. Przedmiotem
    takich umów jest wykorzystywanie przez Wnioskodawcę samochodów osobowych do
    prowadzonej działalności gospodarczej. Samochody te są i będą pojazdami w
    rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej
    nieprzekraczającej 3,5 tony. W związku ze świadczonymi usługami wsparcia i rolą Spółki
    w grupie Wnioskodawca w przypadku części leasingowanych samochodów dokonuje i
    będzie dokonywał ich dalszego najmu podmiotom trzecim (spółkom), które co do
    zasady są podmiotami powiązanymi ze Spółką lub są Franczyzobiorcami. W przypadku,
    takiego najmu leasingowane samochody zostają przekazane w odpłatne użytkowanie
    na podstawie umowy najmu. Pobierane za taki wynajem wynagrodzenie jest i będzie
    opodatkowane VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. kwestii czy przysługuje i będzie przysługiwało
    Państwu pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych z
    tytułu usługi leasingowej wystawianych na Spółkę przez Leasingodawcę, w sytuacji, gdy
    Spółka oddaje i będzie oddawać wyleasingowane samochody do odpłatnego
    korzystania na podstawie cywilnoprawnej umowy (najem) w ramach swojej działalności
    gospodarczej.
    W przedmiotowej sprawie istotne są przepisy art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4
    pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści tych regulacji wynika, że podatnik
    ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach
    dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów w sytuacji, gdy pojazdy te są
    wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.
    Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do
    działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. Co do zasady w celu
    dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób
    wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego
    zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz
    wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez
    podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
    Powołany przepis art. 86a ust. 5 ustawy wskazuje ściśle określone sytuacje, w których
    wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. W
    przedmiotowej sprawie należy wskazać na pkt 1 lit. c tej regulacji. Zgodnie z tym
    przepisem, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w
    przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w
    odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o
    podobnym charakterze.
    Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 ustawy ma zastosowanie jeżeli oddanie w
    odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

    Aby warunki do pełnego odliczenia były spełnione to sposób wykorzystania tych
    samochodów osobowych musi być związany wyłącznie z prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Istotne jest zadysponowanie danym samochodem. Dany samochód
    winien być przeznaczony wyłącznie do usług najmu.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie przepis
    art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy, umożliwiający dokonanie odliczenia pełnej kwoty
    podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących usługę leasingową
    wystawianych na Państwa przez Leasingodawcę, w sytuacji, gdy Państwo oddali
    /oddacie wyleasingowane samochody do odpłatnego korzystania na podstawie umowy
    najmu. Prawo to przysługuje Państwu wyłącznie od dnia zawarcia umowy najmu
    wyleasingowanych samochodów i za okres trwania tej umowy. Przy czym nie ma w tym
    przypadku znaczenia, że przedmiotem działalności Państwa zapisanym w umowie
    Spółki i wpisie do KRS nie jest wynajem i dzierżawa pojazdów, istotne jest bowiem, w
    kontekście zastosowania art. 86a ust. 5 ustawy, faktyczne zadysponowanie konkretnym
    pojazdem, a nie okoliczność posiadania wpisów o zakresie prowadzonej działalności w
    umowie Spółki lub ujawnionych w KRS.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Niniejszą interpretacją rozstrzygnięto wniosek w zakresie w zakresie prawa do pełnego
    odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych z tytułu usługi leasingowej
    wystawianych na Spółkę przez Leasingodawcę
    Natomiast w zakresie:
    · prawa do pełnego odliczenie podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących
      nabycia świadczeń dokonywane za pomocą kart paliwowych oraz pakietów usług
      serwisowych,
    · ustalenia czy nabycia paliw i innych towarów przez podmioty najmujące samochody
      dokonywane za pomocą kart paliwowych powinny być traktowane i rozliczane przez
      Spółkę jako dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, która podlega
      opodatkowaniu VAT,
    wydano odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.