Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.35.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-17
Teza: Skutki podatkowe zamiany mieszkania nabytego w 2019 r. do majątku wspólnego małżonków, które po rozwodzie i podziale majątku stało się własnością Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; majątek-podział majątku; majątek-podział majątku dorobkowego; mieszkanie; nieruchomości-zbycie nieruchomości; rozwód; udział; wspólność-wspólność majątkowa; wspólność-wspólność ustawowa; zamiana; zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 14 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani pismem z 21 lutego 2025 r. (data wpływu 25 lutego 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W roku 2019, wskutek zamiany z rodzicami nabyła Pani prawo do trzypokojowego
    własnościowego lokalu mieszkalnego.
    Natomiast od roku 2022, na skutek rozwodu z mężem i dokonania notarialnego podziału
    majątku, jest Pani jedyną właścicielką przedmiotowego mieszkania.
    W bieżącym roku, tj. 2025, zamierza Pani dokonać ponownej zamiany ww. lokalu na inny
    lokal mieszkalny.
    Ponadto pismem z 25 lutego 2025 r. odpowiedziała Pani na następujące pytania zawarte
    w wezwaniu organu do uzupełnienia wniosku:
        1) czy posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
          Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
          o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163)?
    Odpowiedź: Jako osoba fizyczna stale zamieszkująca w Polsce posiada Pani, w myśl art. 3
    ust. 1 i 1a powołanej wyżej ustawy, nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
        2) czy trzypokojowy własnościowy lokal mieszkalny jest położony w Polsce?
    Odpowiedź: Trzypokojowy własnościowy lokal mieszkalny oznaczony numerem (...),
    położony jest w Polsce, w miejscowości (...).
        3) czy przed rozwodem panował w Pani małżeństwie ustrój ustawowej
          współwłasności małżeńskiej?
    Odpowiedź: Tak. Do dnia rozwodu i notarialnego podziału majątku, który nastąpił w 2022
    r., w Pani małżeństwie panował ustrój ustawowej współwłasności małżeńskiej.
        4) czy trzypokojowy własnościowy lokal mieszkalny nabyła Pani do majątku
          wspólnego, czy też do swojego odrębnego majątku, czy też nabyła go Pani do
          majątku odrębnego, z którego następnie wniosła Pani do majątku wspólnego?

    Odpowiedź: Tak, trzypokojowy własnościowy lokal mieszkalny, o którym wyżej mowa
    (patrz pkt 2), wskutek zamiany z Pani rodzicami – co opisała Pani w części G przesłanego
    wniosku ORD-IN – nabyła wraz z ówczesnym mężem do majątku wspólnego w 2019 r.
        5) czy prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
          podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu
          nieruchomościami?
          Jeżeli tak, to czy planowana zamiana lokalu mieszkalnego będącego
          przedmiotem wniosku nastąpi w ramach wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź:
    Nie, nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Źródłem Pani przychodów jest stosunek pracy,
    o którym m.in. mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, cytowanej wyżej ustawy.
    Mając na uwadze informacje przedstawione w złożonych przez Panią dokumentach, wnosi
    Pani o wydanie interpretacji indywidualnej wyjaśniającej jednoznacznie, czy pięcioletni
    okres umożliwiający Pani zamianę (zbycie) trzypokojowego własnościowego lokalu
    mieszkalnego – o którym mowa w pkt 2 niniejszego pisma, a którego obecnie jest Pani
    jedynym właścicielem – na inny lokal mieszkalny, położony również na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, bez ponoszenia jakichkolwiek zobowiązań podatkowych
    powinna Pani liczyć od:
    · końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie powołanego wyżej lokalu
      mieszkalnego do majątku wspólnego, tj. od 2019 r. [pkt 4],
    · czy od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpił rozwód i notarialny podział
      majątku, tj. od 2022 r. [pkt 3].

## Pytanie

Czy pięcioletni okres umożliwiający Pani zbycie (zamianę) ww. lokalu mieszkalnego,
    którego obecnie jest Pani jedynym właścicielem, bez konieczności ponoszenia
    jakichkolwiek zobowiązań podatkowych należy liczyć od:
    1) nabycia tego lokalu, tj. od 2019 r.,
    2) czy od dnia rozwodu i podziału majątku, tj. od 2022 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, za datę nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego należy uznać datę
    nabycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego.
    Natomiast podział majątku dorobkowego małżonków nie powinien być uważany za „nowy
    moment” nabycia i nie powinien mieć znaczenia dla ustalenia daty nabycia
    przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

    Mając powyższe na uwadze, stoi Pani na stanowisku, że skoro nabyła Pani lokal
    mieszkalny w 2019 r., to w 2025 r. może Pani dokonać jego zbycia (zamiany) bez
    obowiązku rozliczania się z tego zbycia (zamiany) oraz obowiązku uiszczenia podatku
    dochodowego z tego tytułu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      1) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      2) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      3) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie, jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Mając na uwadze jego znaczenie językowe należy odwołać się do przepisów ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), a w szczególności
    do art. 155 § 1, który stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zauważyć należy, że użyte w cytowanym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 cytowanej ustawy
    pojęcie „odpłatne zbycie” oznacza przeniesienie prawa własności lub innych praw
    rzeczowych w zamian za korzyść majątkową. Aby dana czynność miała charakter
    odpłatnej, nie musi jej jednak towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy.
    Umowa zamiany – forma bezpośredniej wymiany towarów – uregulowana w art. 603
    Kodeksu cywilnego stanowi odpłatne zbycie. Umowa zamiany jest bowiem umową
    konsensualną, odpłatną i wzajemną, w której świadczenia obu stron mają charakter
    niepieniężny.
    W myśl art. 603 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę
      własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej
      rzeczy.
    Tym samym „odpłatne zbycie” obejmuje swoim zakresem nie tylko umowę sprzedaży,
    ale również umowę zamiany. Aby dana czynność miała charakter odpłatnej nie musi jej
    towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy. Forma bezpośredniej
    wymiany towarów, jaką jest uregulowana w powyższym przepisie umowa zamiany, w
    wyniku której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność

    rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy, również
    stanowi odpłatne zbycie rzeczy. Ekwiwalentem w tym wypadku jest inna rzecz, a nie
    wartości pieniężne. Zamiana jest więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż.
    Świadczy o tym między innymi fakt, że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej umowy, a
    jedynie w art. 604 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
    Zasadnicza różnica między umową sprzedaży a umową zamiany polega jedynie na tym,
    że w umowie zamiany nie występuje świadczenie pieniężne, a formę zapłaty stanowi
    inna rzecz. Zamiana więc, podobnie jak umowa sprzedaży stanowi formę odpłatnego
    zbycia. W następstwie umowy zamiany mają miejsce dwie czynności. Z jednej strony
    dochodzi u każdej ze stron do odpłatnego zbycia nieruchomości, a z drugiej każda ze
    stron nabywa nową nieruchomość.
    Należy przy tym zauważyć, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlega jedynie odpłatne zbycie, zaś nabycie jest w tym przypadku
    podatkowo obojętne.
    Zatem zamiana nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości stanowi
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zamiana ma miejsce przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    lub wybudowanie. Jeżeli natomiast zamiana nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości następuje po upływie tego okresu, przychód z zamiany nie podlega w
    ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 2019 r., wskutek zamiany z rodzicami
    nabyła Pani wraz z ówczesnym mężem do majątku wspólnego prawo do trzypokojowego
    własnościowego lokalu mieszkalnego położonego w Polsce. Do dnia rozwodu i
    notarialnego podziału majątku, który nastąpił w 2022 r., w Pani małżeństwie panował
    ustrój ustawowej współwłasności małżeńskiej. Natomiast od roku 2022, na skutek
    rozwodu z mężem i dokonania notarialnego podziału majątku, jest Pani jedyną
    właścicielką przedmiotowego mieszkania. W bieżącym roku, tj. 2025, zamierza Pani
    dokonać ponownej zamiany ww. lokalu na inny lokal mieszkalny.
    Biorąc pod uwagę fakt, że opisany we wniosku lokal mieszkalny został nabyty przez
    Panią w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się do przepisów
    ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 cytowanej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie
    mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu
    na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art.
    53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w
    jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1 Stosownie natomiast do art. 50Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika
    z dyspozycji przepisu art. 211 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) – podział ten nie jest obowiązkowy. Zgodnie bowiem z
    tym przepisem:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, żeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
    małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw.
    „współwłasność łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania
    małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako
    całości. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw
    majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Współwłasność łączna, w tym wypadku wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej
    tym, że nie można w niej określić ilości udziałów każdego współwłaściciela.
    W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
    nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
    wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego
    małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym
    mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich
    nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania
    wspólności majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych).
    W tej sprawie za datę nabycia trzypokojowego lokalu mieszkalnego należy uznać datę jego
    nabycia do ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, tj. 2019 r. Zatem 5-letni termin,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 dla ww. nieruchomości upłynął z
    końcem roku 2024.

    Wobec powyższego, stwierdzam, że planowana przez Panią zamiana mieszkania w 2025 r.
    nabytego w 2019 r. do majątku wspólnego na prawach ustawowej wspólności majatkowej
    małżeńskiej, którego po rozwodzie – w wyniku podziału majątku – została Pani
    właścicielką, nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż odpłatne jego
    zbycie nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie tego lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego małżonków. Zatem planowana w
    2025 r. zamiana nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    · Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    · Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy opis
    zdarzenia przyszłego sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze
    zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.