Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-280/16/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-06-03
Teza: Czy w przedstawionej sytuacji istnieje konieczność ewidencjonowania przychodów przy użyciu kas rejestrujących?
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2016 r. (data wpływu 21 kwietnia 2016 r.), uzupełnionym w dniu 20 maja 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia przedmiotowego z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2016 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 20 maja 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia przedmiotowego z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan Firmę Prywatną S… i jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Firma od 20 lat świadczy usługi odpłatnego udostępniania na rzecz korzystających obecnie z 10 szaletów samoobsługowych, położonych w A…, B… i C… . Szalety te podłączone są do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej lub wyposażone w zbiornik na ścieki, są to budynki jednoizbowe, lokale wieloizbowe lub kontenery. Każdy szalet wyposażony jest w automatyczny wrzutnik monet, przez co w systemie bezobsługowym przyjmuje należność. Wrzutnik monet zlicza monety, ocenia ich stan, prawdziwość, rozróżnia polskie monety od zagranicznych. Po uiszczeniu wymaganej opłaty, urządzenie poboru opłaty zwalnia zamek w drzwiach, bramkę obrotową czy uchylną lub wydaje sygnał dźwiękowy, świetlny informujący o opłaceniu prawidłowej kwoty. W części szaletów nie ma wydzielonego miejsca dla obsługi, znajduje się w nim tylko izba z urządzeniami sanitarnymi, szafa na sprzęt i środki do utrzymania czystości. Powierzchnia użytkowa najmniejszych z nich to 4m2. Szalety są dozorowane przez Wnioskodawcę w sposób pośredni za pomocą kamer zamontowanych na zewnątrz. Czynności obsługowe szaletów ze strony pracowników sprowadzają się do okresowego uzupełniania mydła, papieru toaletowego, ręczników, sprzątania, czyszczenia muszli, pisuarów, umywalek i wszelkich napraw i konserwacji budynków czy lokali, w których znajdują się szalety. Klienci szaletów korzystają z nich po uiszczeniu opłaty w automacie i wybraniu toalety, do której chcą wejść: damska, męska czy dla niepełnosprawnych. Część szaletów pracuje w trybie całodobowym przez cały rok, inne tylko w sezonie letnim w godzinach wyznaczonych w umowach najmu. Automatyczny szalet samoobsługowy z założenia służy klientom do korzystania z niego osobiście, automat przyjmuje opłatę w zamian za możliwość wejścia do środka, klient nie jest rozliczany z czego korzystał. Poza tym na Wnioskodawcy spoczywa obowiązek utrzymania obiektów po letnim okresie eksploatacji, czyli usuwanie lodu i śniegu z dachów, usuwanie graffiti, odśnieżanie i posypywanie piaskiem terenu przyległego do obiektów, dozorowanie, utrzymanie czystości w najbliższym otoczeniu, wywóz śmieci i nieczystości, utrzymanie zieleni, uzupełnianie oznakowania, wykonywanie przeglądów budowlanych, elektrycznych i kominiarskich, ogrzewanie w celu przeciwdziałaniu zamarzania instalacji wodnych i kanalizacyjnych, ubezpieczeniu obiektów, usuwaniu wszelkich usterek, wykonywaniu napraw, udrażnianie kanalizacji i asenizacji ścieków.

Ponadto wskazał Pan, że w miejscach wykonywania działalności nigdy nie miał Pan zainstalowanej kasy rejestrującej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionej sytuacji istnieje konieczność ewidencjonowania przychodów przy użyciu kas rejestrujących?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on zobowiązany do ewidencjonowania przychodów za pomocą kas rejestrujących z automatycznych szaletów samoobsługowych. Zgodnie z treścią art. 111 ustawy ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy dokumentujący sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jednocześnie, stosownie do brzmienia § 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. W pozycji 41 ww. załącznika, zawierającego wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania wymieniono usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność:

1.  w bilonie lub w banknotach, lub
2.  innej formie bezgotówkowej, jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła

Kasety z bilonem są opróżniane ostatniego dnia miesiąca lub w sezonie, zależnie od potrzeb i sporządzany jest raport dokumentujący wyświadczone usługi. Utarg wpisywany jest do ewidencji przychodów prowadzonej oddzielnie dla każdego szaletu, przechowywanej w miejscu wykonywania działalności.

W świetle powyższych wyjaśnień, zdaniem Wnioskodawcy nie jest on zobowiązany do ewidencjonowania obrotu i kwot należnego podatku z tytułu usług udostępniania szaletów za pomocą kasy rejestrującej. Szalety te są bowiem wyposażone w automatyczny, bezobsługowy system wrzutników, przyjmujący należność w bilonie, ponadto w kasetach znajduje się zapłata, z której jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji dotyczyła. Powyższe stanowisko jest zgodne ze stanowiskiem zawartym w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 17 lutego 2011 r. znak IBPP4/443-1813/10/AZ.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionej sytuacji spełnia on przesłanki warunkujące możliwość korzystania ze zwolnienia z obowiązku rejestrowania obrotu z tytułu świadczonych usług udostępniania szaletów za pomocą kas rejestrujących.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z treści art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710).

Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Stosownie do powyższego, kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w tym zakresie.

W obecnym stanie prawnym obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r., poz. 1544), zwanego dalej rozporządzeniem.

Na mocy § 2 ust. 1 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym, tj. dotyczącym niektórych czynności wykonywanych przez podatnika.

I tak, w części II załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących – w poz. 41 wskazano jako czynności zwolnione usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność:

1.  w bilonie lub w banknotach, lub
2.  innej formie bezgotówkowej, jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.

Stosownie do zapisu § 3 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym, roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r., podatników, u których obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Z kolei § 3 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania.

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł (§ 5 ust. 1 rozporządzenia).

Natomiast z zapisu § 8 ust. 3 powołanego rozporządzenia wynika, że w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2015 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 35, 40 lub 41 załącznika do rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2 ust. 1, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych nie stosuje się.

Odnosząc przedstawiony opis sprawy do obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy stwierdzić, że w zakresie usług odpłatnego udostępniania szaletów samoobsługowych, skoro – jak wskazano we wniosku – są one wyposażone w automatyczne wrzutniki monet, dzięki którym należność przyjmowana jest w systemie bezobsługowym i dotychczas nie prowadził Pan w tych punktach ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, do dnia 31 grudnia 2016 r. może Pan korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, stosownie do zapisu § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 41 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.