Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-605/13/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-02-14
Teza: Określenie podmiotów, na rzecz których sprzedaż wyrobów określonych w załączniku nr 11 do ustawy winna być opodatkowywana na zasadzie odwrotnego obciążenia.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; obciążenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 13 grudnia 2013 r. (data wpływu 17 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podmiotów, na rzecz których sprzedaż wyrobów określonych w załączniku nr 11 do ustawy winna być opodatkowywana na zasadzie odwrotnego obciążenia – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podmiotów, na rzecz których sprzedaż wyrobów określonych w załączniku nr 11 do ustawy winna być opodatkowywana na zasadzie odwrotnego obciążenia.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zajmuje się m.in. sprzedażą hurtową i detaliczną materiałów budowlanych, w tym wyrobów ze stali, które od 1 dnia października 2013 r. na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od towarowi usług, zostały objęte systemem odwrotnego opodatkowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w systemie odwróconego opodatkowania należy sprzedawać wyroby zawarte w załączniku nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) dla:

1.  rolników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni albo zwolnieni (art. 96 ust. 4 ustawy o VAT);
2.  rolników ryczałtowych (art. 2 pkt 19 ustawy o VAT);
3.  organów władzy publicznej, w tym jednostek samorządu terytorialnego?

Zdaniem Spółki:

Ad. 1.

Sprzedaż wyrobów z załącznika nr 11 na rzecz rolników zarejestrowanych jako podatnicy VAT (czynni albo zwolnieni) należy prowadzić w systemie odwróconego obciążenia, gdyż na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy o VAT są oni podatnikami. Skoro dokonali zgłoszenia rejestracyjnego na podstawie art. 96 ust. 1 (ze szczególnym zastrzeżeniem ust. 3 w odniesieniu do podmiotów dobrowolnie składających zgłoszenie rejestracyjne), świadomie stali się podatnikami na gruncie podatku od towarowi usług, a więc przyjęli obowiązki z tej czynności płynące, w tym rozliczenie VAT w systemie odwróconego obciążenia.

Ad. 2.

Sprzedaż wyrobów z załącznika nr 11 na rzecz rolników ryczałtowych, którzy nie dokonali rejestracji dla VAT nie może być dokonywana w systemie odwróconego obciążenia i należy ją opodatkować stawką podstawową, gdyż podmiot taki jest wyłączony z pojęcia podatnika na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Ad. 3.

Sprzedaż wyrobów z załącznika nr 11 na rzecz organów władzy publicznej (w tym jednostek samorządu terytorialnego) nie może być objęta systemem odwróconego opodatkowania i należy ją opodatkować stawką podstawową, gdyż podmiot taki jest wyłączony z pojęcia podatnika na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1 (art. 15 ust. 4 ustawy).

W świetle ust. 6 ww. artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. – podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Według art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych (art. 96 ust. 2 ustawy).

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne (art. 96 ust. 3 ustawy).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka zajmuje się m.in. sprzedażą hurtową i detaliczną materiałów budowlanych, w tym wyrobów ze stali, które od dnia 1 października 2013 r. na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od towarowi usług zostały objęte systemem odwrotnego opodatkowania.

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą ustalenia podmiotów, na rzecz których sprzedaż wyrobów określonych w załączniku nr 11 do ustawy winna być opodatkowywana na zasadzie odwrotnego obciążenia.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz cytowane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że – wbrew opinii Spółki – sprzedaż wyrobów określonych w załączniku nr 11 do ustawy winna być opodatkowana na zasadzie odwrotnego obciążenia (art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy) niezależnego od tego czy będzie ona dokonywana na rzecz rolnika zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny (ewentualnie zwolniony), czy też na rzecz rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy. Każdy bowiem z tych podmiotów, wykonując działalność rolniczą posiada status podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Sprzedaż wyrobów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy na rzecz organów władzy publicznej (w tym jednostek samorządu terytorialnego) może rodzić dwojakie skutki. Zarówno po stronie sprzedawcy, jak i nabywcy. Uzależnione jest to od roli w jakiej – w ramach danej transakcji – występuje organ władzy publicznej. Co do zasady bowiem – jak słusznie zauważyła Spółka – organy takie (albo urzędy obsługujące te organy) nie są uznawane za podatników, jeżeli realizują zadania nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. W takiej sytuacji sprzedaż na ich rzecz wyrobów z załącznika nr 11 do ustawy, nie może być objęta systemem odwróconego obciążenia i należy ją opodatkować (po stronie Spółki) stosowną stawką VAT.

Inaczej jednak winna postępować Spółka, w przypadku gdy sprzedaż ww. wyrobów dokonywana będzie na rzecz organów władzy publicznej (albo urzędów obsługujące te organy), które będą je nabywały na potrzeby działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Wówczas bowiem wskazane podmioty występują w charakterze podatników podatku od towarów i usług. Zostaje zatem spełniony warunek, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 lit. c) ustawy („nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15”). W tym kontekście bardzo istotne jest ustalenie charakteru (podatnik, bądź podmiot nie posiadający tego statusu) w jakim (jako nabywca towaru) występuje dany organ władzy publicznej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.