Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-338/13-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-07-02
Teza: Czy kwota, o którą podwyższony zostanie kapitał zakładowy Spółki Przejmującej, pochodząca z wkładu gotówkowego, stanowić będzie kapitał zakładowy na potrzeby tzw. niedostatecznej kapitalizacji w rozumieniu art. 16 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; kapitał-kapitał zakładowy; kapitał-kapitał zakładowy-podwyższenie kapitału zakładowego; kwota
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 02.05.2013r. (data wpływu 08.05.2013r.) w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

W dniu 08.05.2013r. do tutejszego organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. („Spółka Przejmująca”) jest jedynym udziałowcem w spółce P. Sp. z o. o. („Spółka Przejmowana”). Obie spółki należą do tej samej grupy kapitałowej. W przeszłości Spółka Przejmująca nabyła od osoby fizycznej część udziałów Spółki Przejmowanej, osiągając w ten sposób 100% jej udziałów. Zakup udziałów został sfinansowany ze środków zewnętrznych, na podstawie umów pożyczek („Pożyczki”) zawartych z udziałowcem Spółki Przejmującej.

Zadłużenie wobec udziałowca przekracza obecnie trzykrotność kapitału zakładowego Spółki Przejmującej, wobec czego nie wszystkie odsetki od Pożyczek wypłacane na rzecz udziałowca mogłyby zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W przyszłości planowane jest połączenie obu spółek. Preferowany wariant połączenia zakłada, że Spółka Przejmowana zostanie przejęta przez Spółkę Przejmującą.

Połączenie miałoby być dokonane na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych („KSH”) poprzez przeniesienie całego majątku Spółki Przejmowanej na Spółkę Przejmującą (tzw. łączenie się przez przejęcie).

Zgodnie z art. 93 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa Wnioskodawca wejdzie we wszelkie prawa i obowiązki Spółki Przejmowanej z zakresu prawa podatkowego. Planowane jest także dokonanie podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej. Wyemitowane udziały zostaną objęte w zamian za wkład pieniężny. Gotówka na pokrycie udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym zostanie przekazana na rachunek bankowy Spółki Przejmującej. Środki otrzymane w wyniku podwyższenia kapitału zakładowego mogą zostać przeznaczone m.in. na częściową spłatę zadłużenia Spółki Przejmującej wobec udziałowca. Spółka Przejmująca pragnie nadmienić, iż podwyższenie kapitału zakładowego nie nastąpi poprzez kompensatę wzajemnych wierzytelności.

W związku z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym Spółka zadała we wniosku następujące pytanie.

Czy kwota, o którą podwyższony zostanie kapitał zakładowy Spółki Przejmującej, pochodząca z wkładu gotówkowego, stanowić będzie kapitał zakładowy na potrzeby tzw. niedostatecznej kapitalizacji w rozumieniu art. 16 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Spółka Przejmująca uważa, iż kwota, o którą podwyższony zostanie kapitał zakładowy, będzie uwzględniana przy obliczaniu limitu zadłużenia na potrzeby niedostatecznej kapitalizacji, co oznacza, że kwota ta powiększy dopuszczalny limit zadłużenia wobec tzw. znaczących udziałowców (obliczany jako trzykrotność kapitału zakładowego w rozumieniu art. 16 ust. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze m. - dalej: Ustawy CIT), powyżej którego odsetki od pożyczek nie stanowią kosztu uzyskania przychodu.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 60 Ustawy CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek udzielonych spółce przez jej udziałowca posiadającego nie mniej niż 25% udziałów tej spółki albo udziałowców posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki — w części, w jakiej pożyczka przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek. W świetle art. 16 ust. 1 pkt 61 ww. ustawy kosztami podatkowymi nie są odsetki od pożyczek udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec posiada nie mniej niż po 25% udziałów, a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę wobec udziałowców tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców oraz wobec spółki udzielającej pożyczki osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek. Zgodnie z art. 16 ust. 7 Ustawy CIT, wartość kapitału zakładowego spółki, o której mowa w ust. 1 pkt 60 i 61 określa się bez uwzględnienia tej części tego kapitału, jaka nie została na ten kapitał faktycznie przekazana lub jaka została pokryta wierzytelnościami z tytułu pożyczek oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek, przysługującymi udziałowcom wobec tej spółki, a także wartościami niematerialnymi lub prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a—16m.

Mając na uwadze powyższe przepisy Spółka Przejmująca uważa, iż przy obliczaniu kapitału zakładowego na potrzeby niedostatecznej kapitalizacji nie należy uwzględniać wyłącznie kwot, które:

*   nie zostały faktycznie przekazane na kapitał zakładowy spółki,
*   zostały pokryte wierzytelnościami z tytułu kwot głównych oraz odsetek od pożyczek/ kredytów udzielonych spółce przez jej udziałowców,
*   zostały pokryte wartościami niematerialnymi i prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Spółka Przejmująca twierdzi, iż kwota będąca przedmiotem niniejszego wniosku nie zostanie wyłączona z podstawy obliczania limitu zadłużenia na potrzeby niedostatecznej kapitalizacji. Nie spełniona zostanie bowiem żadna przesłanka zezwalająca na nieuwzględnienie tej kwoty w limicie zadłużenia na potrzeby niedostatecznej kapitalizacji.

Kwota, o którą podwyższony zostanie kapitał zakładowy Spółki Przejmującej:

*   zostanie faktycznie przekazana na kapitał zakładowy (w formie przelewu na konto bankowe),
*   nie będzie pokryta wierzytelnościami udziałowca z tytułu pożyczce, gdyż dojdzie do faktycznego przekazania środków pieniężnych,
*   kwota ta nie zostanie pokryta wartościami niematerialnymi i prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Reasumując, kwota, o którą podwyższony zostanie kapitał zakładowy Spółki Przejmującej, będzie kapitałem zakładowym na potrzeby niedostatecznej kapitalizacji, co oznaczą, że kwota ta będzie powiększać kapitał zakładowy, który służy do obliczania maksymalnego poziomu zadłużenia wobec tzw. znaczących udziałowców, powyżej którego odsetki od pożyczek udzielonych przez udziałowców nie stanowią kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.