Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-742/08/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-19
Teza: Czy Spółka postępuje właściwie zaliczając „opłatę za udostępnienie budynku w stanie surowym” jako nakład na inwestycję w obcym środku trwałym?
Słowa kluczowe: amortyzacja; czynsz; inwestycje-wydatki inwestycyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2008 r. (data wpływu do tut. Biura 01 września 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia, czy opłatę za udostępnienie budynku w stanie surowym, należy zaliczyć do nakładów na inwestycję w obcym środku trwałym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01 września 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia, czy opłatę za udostępnienie budynku w stanie surowym, należy zaliczyć do nakładów na inwestycję w obcym środku trwałym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług żywieniowych dla odbiorców zewnętrznych. Kosztem, który towarzyszy Spółce w ramach prowadzonej działalności jest najem powierzchni kuchennych, w których przebiega cały proces produkcji. Aby obniżyć koszty związane z wynajmem wielu lokali, Zarząd Spółki podjął decyzję o budowie kuchni centralnej. Spółka nie posiadała własnej nieruchomości. Znalazła jednak budynek, który po gruntownej przebudowie spełniłby wymogi kuchni centralnej.

Spółka podpisała umowę z Firmą X o udostępnienie części budynku w stanie surowym w celu przeprowadzenia w nim inwestycji w obcym środku trwałym. Budynek znajdował się w stanie surowym zamkniętym, nie został oddany do użytkowania, ponieważ nie było wymaganych kontroli, przeprowadzonych przez takie organy jak:

*   Państwowa Inspekcja Sanitarna,
*   Państwowa Inspekcja Pracy,
*   Państwowa Straż Pożarna,
*   Nadzór Budowlany.

W dokumentach Firmy X udostępniającej budynek do adaptacji, figuruje on, jako „inwestycja rozpoczęta”. Zgodnie z zawartą umową, przez cały czas adaptacji Spółka zobowiązana jest, do uiszczania na rzecz Firmy X comiesięcznych, znacznych opłat, dzięki którym można było „wejść” na teren inwestycji (plac budowy) i prowadzić prace mające na celu zakończenie inwestycji w obcym środku trwałym. Na fakturach wystawionych przez Firmę X oprócz opłaty za udostępnienie budynku, znajduje się również opłata za ogrzewanie udostępnionej części budynku. Zobowiązanie się przez Spółkę do ponoszenia w/w opłat było wg Spółki niezbędnym warunkiem zawarcia umowy przez Firmę X. Zatem tylko zobowiązanie się przez Spółkę do ponoszenia w/w opłat umożliwiło Wnioskodawcy korzystanie z budynku w celu adaptacji na potrzeby kuchni centralnej i tylko wtedy Spółka może przeprowadzić w omawianym obiekcie roboty budowlane, jako inwestycję w obcym środku trwałym. Omawiane opłaty zostały zaliczone przez Wnioskodawcę do nakładów na inwestycję w obcym środku trwałym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka postępuje właściwie zaliczając „opłatę za udostępnienie budynku w stanie surowym” jako nakład na inwestycję w obcym środku trwałym?

Wnioskodawca uważa swoje postępowanie za właściwe. Przemawia za tym wg Spółki art. 16 ust. 3-5 oraz ust. 7 ustawy z 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r. nr 54 poz. 654 ze zm.). Zgodnie z wymienionymi przepisami inwestycja w obcym środku trwałym ma dla podatników cechy samodzielnego środka trwałego.

Do ustalenia wartości początkowej środka trwałego zalicza się koszty jego wytworzenia, które obejmują następujące wydatki:

*   wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych,
*   koszty wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi,
*   inne koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych opłat, odsetek i prowizji.

W omawianej sytuacji Spółka, aby prowadzić adaptację w obcym środku trwałym musiała ponosić opłatę za udostępnienie budynku, w celu prowadzenia robót. Wydatek związany właśnie z tą opłatą ma wszelkie cechy innych opłat ponoszonych w związku z wytworzeniem środka trwałego. Zdaniem Spółki wymieniona opłata ma takie cechy jak koszty związane z przygotowaniem placu budowy, które także powiększają koszt wybudowania obiektu budowlanego. Stąd też Spółka zalicza opłatę za udostępnienie budynku do nakładów związanych z inwestycją w obcym środku trwałym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za **prawidłowe**, z zastrzeżeniem, iż „opłata za udostępnienie budynku w stanie surowym” nie stanowi czynszu za wynajem obiektu, ponoszonego przez Wnioskodawcę.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.