Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1567/08-2/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-04
Teza: Czy koszty poniesione przez G w związku z procesem prywatyzacji mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów G w dacie ich poniesienia?
Słowa kluczowe: akcja; koszt; prywatyzacja; przychód; spółki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 03 listopada 2008 r. (data wpływu do tut. Biura 12 listopada 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z procesem prywatyzacji - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z procesem prywatyzacji G.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

G\`(...)\` S.A. (dalej jako „G” lub „Spółka”) jest spółką Skarbu Państwa, który posiada 98,8 procent akcji Spółki. G znajduje się aktualnie w trakcie procesu prywatyzacyjnego. Prywatyzacja dokonywana jest poprzez zbywanie akcji G należących do Skarbu Państwa w trybie oferty ogłoszonej publicznie (prywatyzacja pośrednia) zgodnie z art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (tj. Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397 z późn. zm.).

Dla celów przeprowadzenia prywatyzacji pośredniej Skarb Państwa podpisał 7 kwietnia 2005 r. umowę z tzw. Wykonawcami — Konsorcjum Doradców (obejmujące m.in. firmy doradcze, biegłych rewidentów i bank oferujący; w ramach realizacji umowy z konsorcjum współpracuje także kancelaria prawna) wspólnie ubiegającymi się o udzielenie zamówienia publicznego o wykonanie prac związanych z prywatyzacją, w tym m. in.: w Fazie I prywatyzacji G:

(i) analiza sytuacji prawnej majątku G,

(ii) analiza wpływu stanu i perspektyw rozwoju przedsiębiorstwa Giełdy,

(Iii) analizę aktualnego wpływu stanu i pozycji G na rozwój polskiego rynku kapitałowego,

(iv) oszacowanie wartości przedsiębiorstwa,

(v) opracowanie strategii prywatyzacyjnej G.

w Fazie II prywatyzacji G:

(i) sporządzenie memorandum informacyjnego,

(ii) sporządzenia prospektu emisyjnego,

(iii) przeprowadzenie sprzedaży akcji,

(iv) opracowanie statutu G oraz jego ewentualnych kolejnych zmian,

Jako załącznik do powyżej wskazanej umowy została zawarta 7 kwietniu 2005 r. umowa pomiędzy Skarbem Państwa a G, na mocy której G zobowiązuje się do współpracy w trakcie procesu prywatyzacyjnego, do zapłaty wynagrodzenia za wykonanie wyżej wymienionych zamówionych dzieł i zleconych prac, do zapewnienia wykonania przez audytora dokonującego badania sprawozdań finansowych niezbędnych prac oraz do poniesienia kosztów zorganizowanej we własnym zakresie kampanii promocyjno-informacyjnej.

Niezależnie od powyższego — ze względu na prywatyzację przeprowadzaną w drodze upublicznienia akcji G — dla poprawnej realizacji całego procesu prywatyzacji niezbędne było zawarcie przez G dwóch dodatkowych umów:

1.  z firmą audytorską na przygotowanie sprawozdań finansowych celem sporządzenia prospektu emisyjnego, memorandum informacyjnego oraz wydania comfort letter,
2.  z bankiem inwestycyjnym na doradztwo w zakresie prywatyzacji i upublicznienia.

Mając powyższe na uwadze G ponosiła w okresach wcześniejszych (od 2005 r.) i będzie nadal ponosić następujące grupy kosztów:

w Fazie I prywatyzacji G:

1.  Koszty związane z analizą sytuacji prawnej majątku G,
2.  Koszty związane z ustaleniem stanu i perspektyw rozwoju przedsiębiorstwa G,
3.  Koszty analizy aktualnego wpływu i pozycji G na rozwój polskiego rynku kapitałowego,
4.  Koszty oszacowania wartości przedsiębiorstwa,
5.  Koszty opracowania strategii prywatyzacji,

w Fazie II prywatyzacji G:

1.  Koszty sporządzenia memorandum informacyjnego,
2.  Koszty sporządzenia prospektu emisyjnego,
3.  Koszty opracowania statutu G oraz jego ewentualnych kolejnych zmian,
4.  Opłaty sądowe,
5.  Koszty kampanii informacyjnej i promocyjnej,
6.  Koszty dodatkowych prac audytorskich związanych z przygotowaniem sprawozdań finansowych na cele przygotowania prospektu emisyjnego, memorandum informacyjnego oraz wydania tzw. comfort letter,
7.  Inne koszty doradcze.

Zgodnie z aktualnie przyjętą strategią w wyniku dokonanej prywatyzacji nie dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty poniesione przez G w związku z procesem prywatyzacji mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów G w dacie ich poniesienia?

Zdaniem G koszty związane z prywatyzacją pośrednią Spółki określone w opisie stanu faktycznego mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów G i zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów powinno nastąpić w dacie ich poniesienia.

G swoje stanowisko uzasadnia następująco:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity z 2000 r., Dz. U. nr 54, poz. 654 z późn. zm.) — zwana dalej „updop” kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Art. 16 ust. 1 updop zawiera zamkniętą listę wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Istotne jest, iż w art. 16 ust. 1 ustawodawca nie wyłączył expressis verbis z tych kosztów wydatków związanych z procesem prywatyzacji (w tym w szczególności z prywatyzacją pośrednią). Dlatego też możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z prywatyzacją pośrednią, takich jak wskazanych w opisie stanu faktycznego, winna być rozpatrywana w kontekście ponoszenia kosztów celem osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Należy podkreślić, iż jednym z głównych celów prywatyzacji G jest umożliwienie jej dalszego rozwoju działalności, a w konsekwencji osiąganie przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Oznacza to, iż wydatki związane z tym procesem pozostają - w pośrednim związku z przychodami Spółki. W przypadku prywatyzacji pośredniej G istotne jest podnieść, iż już w momencie tworzenia G w 1991 r. zakładano, iż powinna ona zostać sprywatyzowana w przeciągu dwóch lat. W dokumencie pt. „Harmonogram rozwoju rynku kapitałowego w Polsce do roku …” przygotowanym przez Komisję Papierów Wartościowych i Giełd i przyjętym przez Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów w 1998 r. stwierdzano, że „harmonogram prywatyzacji G powinien przewidywać, że najpóźniej w roku 2002 mogłaby ona stać się spółką publiczną”. Potrzeba i koncepcja prywatyzacji G zawarta była w „Zarysie strategii rozwoju rynku kapitałowego” dokumencie przyjętym przez Radę Ministrów w 2002 r. W dokumencie tym zakładano ukształtowanie struktury własnościowej oraz zasad działania G sprzyjających rozwojowi krajowego rynku kapitałowego oraz wymogom przyszłej konkurencji na wspólnym rynku Unii Europejskiej. Przygotowanie G do prywatyzacji jest jednym z zadań do realizacji w ramach Strategii rozwoju rynku kapitałowego „A W C 2010” przyjętej przez Radę Ministrów w kwietniu 2004 r.

Prywatyzacja G postrzegana jest jako faza rozwoju polskiego rynku kapitałowego i wykreowanie G jako regionalnego centrum finansowego, które byłoby konkurencyjne wobec innych ośrodków finansowych, między innymi przyciągałoby coraz większą liczbę podmiotów, tak z regionu Europy Środkowo — Wschodniej, jak i podmiotów polskich do notowania na G. To nowi potencjalni akcjonariusze G (banki komercyjne, banki inwestycyjne, firmy inwestycyjne, tak krajowe jak i zagraniczne) poprzez swoje działania mieliby przyciągać emitentów, co umożliwiłoby „skok” biznesowy G i wzrost przychodów, jaki jest zakładany w projekcjach finansowych sporządzonych dla wyceny akcji Spółki, a uwzględniających prywatyzację. Podstawowymi celami prywatyzacji są więc wzrost konkurencyjności — rozwój organiczny (wzrost liczby członków, emitentów i przychodów), umożliwienie dostępu do kapitału w przyszłości (który byłby spożytkowany na rozwój), umożliwienie aktywnego udziału w przejęciach innych podmiotów, celem budowy marki na międzynarodowym rynku kapitałowym (sprostaniu wyzwaniom konkurencyjnym) i zwiększenia przychodów.

Zdaniem Spółki, wszelkie koszty związane z prywatyzacją pośrednią G, przedstawione w opisie stanu faktycznego, są uzasadnione gospodarczo i mają związek z przychodami Spółki. Co do zasady więc koszty związane z prywatyzacją wypełniają pierwszą część definicji kosztów uzyskania przychodów określonej w art. 15 ust. 1 updop, tj. są poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Istotne jest także, iż prywatyzacja przeprowadzana jest w trybie przepisów ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji, a Spółka została zobowiązana do pokrycia kosztów związanych z prywatyzacją na podstawie umowy zawartej ze Skarbem Państwa; aby prywatyzacja w drodze upublicznienia akcji G mogła być skuteczne przeprowadzana, konieczne jest również poniesienie kosztów wynikających z umów z audytorem i bankiem inwestycyjnym.

Zdaniem Spółki, nie ma żadnych podstaw faktycznych i prawnych, aby koszty wynikające z tych dwóch umów traktować w inny sposób aniżeli koszty ponoszone przez G wynikające z umowy zawartej ze Skarbem Państwa. W związku tym wszelkie koszty ponoszone przez G w ramach procesu prywatyzacyjnego, określone w opisie stanu faktycznego, stanowią — zdaniem Spółki - koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 updop. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołuje pismo Ministerstwa Finansów z dnia 23 stycznia 2002 r., nr PB3-1571/8214-193/WK/01. Stwierdzono w nim, iż mając na uwadze, że: (i) obowiązek pokrywania kosztów analiz dla celów prywatyzacji oraz wydatków związanych ze zbywaniem akcji Skarbu Państwa wynika z unormowań ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji i rozporządzeń wykonawczych do ustawy, (ii) celem ekonomicznym prywatyzacji jest w ostatecznym rezultacie prawidłowe funkcjonowanie prywatyzowanych podmiotów gospodarczych, co w konsekwencji prowadzić będzie do wzrostu osiąganych przez nie przychodów poniesione przez spółki i przedsiębiorstwa państwowe wydatki związane z opracowaniem analiz dla celów prywatyzacji oraz wydatki spółek poniesione na pokrycie zadań związanych ze zbywaniem akcji Skarbu Państwa — w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych — stanowić będą koszty uzyskania przychodów. Warunkiem jest jednak, aby obowiązek ponoszenia omawianych wydatków wynikał z treści umów zawartych pomiędzy spółką bądź przedsiębiorstwem państwowym a Skarbem Państwa w trybie i na zasadach określonych w ww. przepisach. Podobne stanowiska zostały zawarte np. w postanowieniu Drugiego Urzędu Skarbowego w Kielcach, nr OG-005/188/06 PDI-423/20/06 z 8 lutego 2007 r. oraz w postanowieniu Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z 21 lipca 2006 r., nr ZD/406-83/CIT/06.

Zdaniem Spółki, uznając, że koszty poniesione w związku z prywatyzacją pośrednią są pośrednio związane z uzyskaniem przychodu przez G, to stosownie do art. 15 ust. 4d updop koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Ustawodawca wprowadza jednak zastrzeżenie: jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. W przypadku kosztów związanych z prywatyzacją pośrednią Spółki nie można wskazać, jakiego okresu będą dotyczyły poniesione koszty, a zatem niezasadne będzie ich rozkładanie (rozliczanie w czasie). Tak więc — zdaniem Spółki — koszty te będą potrącalne w dacie ich poniesienia, jak stanowi ustawodawca w zdaniu pierwszym art. 15 ust. 4d. Stosownie do art. 15 ust. 4e updop za dzień poniesienia (data poniesienia) kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Tak więc, zdaniem Spółki, poniesione koszty określone w opisie stanu faktycznego w związku z prywatyzacją pośrednią G należy uznać za koszty uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, tj. w dniu ujęcia ich w księgach rachunkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.