Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-154/13-4/AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-05-10
Teza: Czy w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego Spółka jako płatnik jest zobowiązana do pobrania podatku dochodowego od osób fizycznych od świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracownika, czy też Spółka może uznać całą wartość tych świadczeń, jako świadczenia korzystające ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z postanowieniami art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna; pracownik; przychód; płatnik; szkolenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2013 r. (data wpływu 7 lutego 2013 r.), uzupełnionym w dniu 30 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych w części dotyczącej:

*   szkoleń – **jest prawidłowe,**
*   wspólnych wyjazdów mających na celu poprawienie relacji i więzi pomiędzy poszczególnymi pracownikami kadry zarządzającej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 24 kwietnia 2013 r. znak ILPB1/415-154/13-2/AMN na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 26 kwietnia 2013 r., wniosek uzupełniono w dniu 30 kwietnia 2013 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (spółka komandytowo-akcyjna), organizuje dla swoich pracowników (kadry zarządzającej) cykl szkoleń, mających za zadanie podniesienie poziomu kwalifikacji. Celem szkolenia jest osiągnięcie przez pracowników biorących udział w podejmowaniu decyzji istotnych dla funkcjonowania i rozwoju spółki, wiedzy na temat nowoczesnych narzędzi zarządzania w przedsiębiorstwie. Wiedza ta ma podnieść wzrost efektywności i jakości pracy oraz podnieść motywacje pracowników do lepszego zarządzania rozwojem własnej kariery zawodowej, co w efekcie spowoduje, iż Spółka posiadać będzie kadrę o wysokich kwalifikacjach. Szkolenia te mają również na celu wzmocnić więzi pracownicze, co zwiększy efektywność pracy zespołowej. Ponadto kadra zarządzająca będzie podnosić swoje kwalifikacje w zakresie umiejętności planowania pracy, zdolności delegowania zadań innym pracownikom, umiejętności podejmowania decyzji w wyborze odpowiedniego zadania, umiejętności motywowania, tj. pozytywnego wpływu na innych, zarówno bezpośrednio podległych jak i pozostałych osób w firmie i co najważniejsze umiejętności zaspokajania potrzeb klienta poprzez poszerzanie wiedzy o klientach obecnych jak i potencjalnych.

Szkolenia te będą się odbywać w miesiącach od lutego do grudnia 2013 roku w następujących etapach:

1.  ocena poziomu kompetencji poszczególnych pracowników kadry zarządzającej poprzez zbudowanie ich profili kompetencyjnych,
2.  zbudowanie indywidualnych planów rozwojowych,
3.  uruchomienie działań rozwojowych,
4.  ocena wyników szkolenia.

Szkolenia te organizowane są z inicjatywy pracodawcy i będą odbywać się na terenie przedsiębiorstwa. Może jednak wydarzyć się, iż w ramach zajęć będą zaplanowane wspólne wyjazdy celem poprawienia relacji i więzi pomiędzy poszczególnymi pracownikami kadry zarządzającej. Wnioskodawca będzie ponosił wszystkie koszty związane z organizacją i przebiegiem szkoleń, tj. opłat za samo szkolenie i realizację wszystkich jego etapów, jak i opłat za wspólne wyjazdy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego Spółka jako płatnik jest zobowiązana do pobrania podatku dochodowego od osób fizycznych od świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracownika, czy też Spółka może uznać całą wartość tych świadczeń, jako świadczenia korzystające ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z postanowieniami art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zasadą powszechnego opodatkowania, wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów. Stosownie natomiast do treści art. 10 ust. 1 pkt 1 jednym ze źródeł przychodów określonych ww. ustawie, jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z postanowieniami art. 11 ust. 1 przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, co do zasady, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Dla potrzeb przedmiotowej ustawy w sposób jednoznaczny zdefiniowane zostało również pojęcie przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy. Zgodnie z definicją zawartą w art. 12 ust. 1 za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń. A w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Za przychody ze stosunku pracy uznaje się zatem, co do zasady, wszystkie otrzymywane przez pracownika świadczenia wynikające z zawartej umowy, bądź mające związek z wykonywaniem przez niego pracy.

W świetle powyższego również wartość świadczeń otrzymywanych przez pracownika na dokształcanie i podnoszenie kwalifikacji zawodowych winna, co do zasady, stanowić przychód ze stosunku pracy.

Od tej ogólnej zasady, jak to już zostało powiedziane wcześniej, przewidziane zostały jednak wyjątki.

Stosowny katalog świadczeń korzystających ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych określony został m.in. w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 tej ustawy, wolna od podatku dochodowego jest m.in. wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia z całości lub części dnia pracy oraz za czas urlopu szkoleniowego.

Do odrębnych przepisów (z uwagi na brak uregulowań w tym zakresie w przepisach szczególnych), należy zaliczyć ustawę z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) wraz z aktami wykonawczymi do tej ustawy.

Stosowne uregulowania dotyczące podnoszenia kwalifikacji zawodowych zawarte zostały w art. 103(1) - 103(6) ustawy Kodeks pracy.

W myśl art. 103(1) § 1 tej ustawy, przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą.

Zauważyć również należy w tym miejscu, iż zgodnie z aktualnie obowiązującymi uregulowaniami zawartymi w art. 103(1) – 103(6) Kodeksu pracy, zakres świadczeń przysługujących pracownikom zależy od tego, czy pracownik:

*   podnosi kwalifikacje zawodowe z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą bądź
*   zdobywa lub uzupełnia wiedzę i umiejętności z własnej inicjatywy.

Zgodnie z postanowieniami art. 103(1) § 2 i 3 pracownikowi, który podnosi kwalifikacje zawodowe z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą przysługuje urlop szkoleniowy i zwolnienie z całości lub z części dnia pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, które nie korzysta ze zwolnienia.

Ponadto stosownie do treści art. 103(3) Kodeksu pracy, pracodawca może równie przyznać pracownikowi dodatkowe świadczenia, w szczególności pokryć opłaty za:

*   kształcenie,
*   przejazd,
*   podręczniki,
*   zakwaterowanie,

i świadczenia te zgodnie z postanowieniami art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych korzystają ze zwolnienia z opodatkowania tym podatkiem.

Z kolei pracownikowi, który zdobywa lub uzupełnia wiedzę i umiejętności z własnej inicjatywy, może być przyznane jedynie zwolnienie z całości lub części dnia pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia i urlop bezpłatny w wymiarze ustalonym w porozumieniu zawieranym między pracodawcą i pracownikiem – art. 103(6) Kodeksu pracy.

Natomiast ewentualne dodatkowe świadczenia pracodawcy, polegające np. na opłaceniu kosztów kształcenia pracownikowi, który zdobywa lub uzupełnia wiedzę i umiejętności z własnej inicjatywy nie są objęte zwolnieniem od podatku określonym w art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w rezultacie stanowią przychód tej osoby ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W przedmiotowym stanie faktycznym pracownicy delegowani są na szkolenia na podstawie skierowania przez zakład pracy (z inicjatywy pracodawcy). Tematyka wybranych szkoleń związana jest z pracą jaką wykonują pracownicy, tj. z zakresem wykonywanych przez nich obowiązków, szkolenia odbywają się w zakładzie pracy. Wnioskodawca ponosi koszty związane z organizacją i przebiegiem całego szkolenia, tj. zarówno opłaty za samo szkolenie, jak i koszty materiałów wykorzystywanych w trakcie szkolenia. W ramach ponoszonych opłat za cykl szkoleń pracodawca ponosić będzie również koszty wyjazdów integracyjnych, które mogą być organizowane w ramach realizacji programu szkoleń i podnoszenia kwalifikacji.

Według Wnioskodawcy, stosownie natomiast do treści przedstawionych powyżej uregulowań prawnych w przypadku, gdy pracownik podnosi swoje kwalifikacje zawodowe poprzez zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą, wszystkie przyznane mu, zgodnie z odrębnymi przepisami prawa, przez pracodawcę, dodatkowe świadczenia (poza np. zwolnienie z całości lub z części dnia pracy), korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podstawowy zakres świadczeń, jakie korzystają z tego zwolnienia enumeratywnie określony został w art. 103(3) Kodeksu pracy.

Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w przedstawionym stanie faktyczny, Spółka jako płatnik nie jest zobowiązana do pobrania podatku dochodowego od osób fizycznych od świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracownika i może traktować te świadczenia jako świadczenia korzystające ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym, wynikającego z postanowień art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie zwolnień przedmiotowych w części dotyczącej:

*   szkoleń – **uznaje się za prawidłowe,**
*   wspólnych wyjazdów mających na celu poprawienie relacji i więzi pomiędzy poszczególnymi pracownikami kadry zarządzającej – **uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle powyższego, podatkiem dochodowym nie są objęte wyłącznie dochody wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c ww. ustawy oraz dochody, od których zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika niewymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca organizuje dla swoich pracowników (kadry zarządzającej) cykl szkoleń, mających za zadanie podniesienie poziomu kwalifikacji. Celem szkolenia jest osiągnięcie przez pracowników biorących udział w podejmowaniu decyzji istotnych dla funkcjonowania i rozwoju spółki, wiedzy na temat nowoczesnych narzędzi zarządzania w przedsiębiorstwie. Szkolenia te mają również na celu wzmocnić więzi pracownicze, co zwiększy efektywność pracy zespołowej. Szkolenia te organizowane są z inicjatywy pracodawcy i będą odbywać się na terenie przedsiębiorstwa. Może jednak wydarzyć się, iż w ramach zajęć będą zaplanowane wspólne wyjazdy celem poprawienia relacji i więzi pomiędzy poszczególnymi pracownikami kadry zarządzającej. Wnioskodawca będzie ponosił wszystkie koszty związane z organizacją i przebiegiem szkoleń, tj. opłat za samo szkolenie i realizację wszystkich jego etapów, jak i opłat za wspólne wyjazdy.

Stosownie do treści art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przychodami z szeroko rozumianego stosunku pracy, są więc wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń pieniężnych w naturze, bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń. Z powyższego wynika, iż przychodem ze stosunku pracy nie jest jedynie wynagrodzenie za pracę, ale także inne przysporzenia majątkowe, takie jak nieodpłatne świadczenia czy też świadczenia częściowo odpłatne. Do nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych na rzecz pracownika związanych ze stosunkiem pracy zalicza się między innymi różnego rodzaju wspólne wyjazdy mające na celu poprawienie relacji i więzi pomiędzy poszczególnymi pracownikami kadry zarządzającej.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że do przychodów pracownika zalicza się wszystkie otrzymane przez niego świadczenia wynikające z zawartej umowy bądź mające związek z wykonywaniem przez niego pracy. Przychód ten powstaje w każdym przypadku, w którym mamy do czynienia z uzyskaniem przez pracownika realnej korzyści. Najistotniejszą więc kwestią do rozstrzygnięcia pozostaje zidentyfikowanie samego świadczenia oraz momentu jego otrzymania przez pracownika.

Należy zatem przyjąć, że co do zasady również wartość świadczeń otrzymanych przez pracownika na dokształcanie i podnoszenie kwalifikacji zawodowych stanowi przychód ze stosunku pracy.

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym pod osób fizycznych, wolna od podatku jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia z całości lub części dnia pracy oraz za czas urlopu szkoleniowego.

Zatem wskazać należy, że art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwalnia z opodatkowania wyłącznie wartość świadczeń przyznanych przez pracodawcę zgodnie z odrębnymi przepisami na podnoszenie kwalifikacji zawodowych.

W niniejszym przypadku do odrębnych przepisów należy zaliczyć ustawę z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.).

W myśl art. 1031 § 1 Kodeksu pracy, przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą.

Regulacje zawarte w art. 1031 - 1036 Kodeksu pracy różnicują zakres świadczeń przysługujących pracownikom w zależności od tego, czy pracownik:

*   podnosi kwalifikacje zawodowe z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą, bądź
*   zdobywa lub uzupełnia wiedzę i umiejętności z własnej inicjatywy.

Pracownikowi, który podnosi kwalifikacje zawodowe z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą, przysługuje urlop szkoleniowy i zwolnienie z całości lub z części dnia pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, które nie korzysta ze zwolnienia. Ponadto pracodawca może mu przyznać dodatkowe świadczenia, w szczególności pokryć opłaty za kształcenie, przejazd, podręczniki i zakwaterowanie (art. 1033 Kodeksu pracy), które w takich okolicznościach korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że sfinansowanie przez Wnioskodawcę, zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, kosztów szkolenia, stanowić będzie dla pracownika przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy, Wnioskodawca nie będzie obowiązany do naliczania i odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Jednakże w przypadku zorganizowania w ramach zajęć szkoleniowych, wspólnych wyjazdów celem poprawienia relacji i więzi między poszczególnymi pracownikami kadry zarządzającej, koszt ponoszony przez Wnioskodawcę związany z ich organizacją, niemający żadnego związku ze szkoleniem, należy uznać za przychód pracowników ze stosunku pracy określony w treści art. 12 ust. 1 ww. ustawy.

Organizowanie podczas szkolenia wspólnych wyjazdów mających na celu poprawienie relacji i więzi pomiędzy poszczególnymi pracownikami kadry zarządzającej, stanowi po stronie pracowników przychód ze stosunku pracy w związku otrzymaniem nieodpłatnego świadczenia, podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż w sytuacji, gdy pracodawca zorganizuje wspólny wyjazd mający na celu poprawienie relacji i więzi pomiędzy poszczególnymi pracownikami kadry zarządzającej i poniesie wszystkie koszty związane ze zorganizowaniem tego wyjazdu, wartość nieodpłatnego świadczenia z tytułu ww. wyjazdu przypadającą na pracownika winien doliczyć do wynagrodzenia wypłacanego pracownikowi w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z treścią art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym zaznaczyć, że w myśl art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Reasumując, organizacja przez pracodawcę szkolenia i pokrycie kosztów związanych ze szkoleniem powoduje powstanie przychodu po stronie pracowników zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wypełniania z tego tytułu obowiązków płatnika. Przychód po stronie pracowników Spółki powstanie natomiast z tytułu udziału we wspólnym wyjeździe mającym na celu poprawienie relacji i więzi pomiędzy poszczególnymi pracownikami kadry zarządzającej. Koszt organizacji ww. wyjazdu stanowi przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i od łącznego dochodu z tytułu wypłaconego wynagrodzenia w danym miesiącu płatnik zobowiązany jest obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.