Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-120/15-2/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-05-05
Teza: Ulga rehabilitacyjna.
Słowa kluczowe: odliczenia; sprzęt; ulga-ulga rehabilitacyjna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z 3 lutego 2015 r. (data wpływu: 5 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, której niepełnosprawność została zakwalifikowana do znacznego stopnia.

W 2014 r. Zainteresowany przebył przeszczep wątroby. Do końca życia Wnioskodawca musi przyjmować leki, które nie pozwalają odrzucić przeszczepu wątroby, w związku z tym Zainteresowany przewlekle choruje i ma skłonności do częstych infekcji (obniżenie odporności). Według wskazań lekarza Wnioskodawca ma dbać o jakość powietrza w mieszkaniu poprzez nawilżanie. Częste infekcje spowodują całkowitą utratę odporności organizmu, co może doprowadzić do śmierci Zainteresowanego. W związku z powyższym, lekarz zalecił zakup aparatu, który nawilżałby powietrze w mieszkaniu Wnioskodawcy, a co za tym idzie zapewnił poprawę Jego funkcji życiowych. Zainteresowany zakupił urządzenie „A” wraz z wyposażeniem (produkt medyczny) o wartości 5 999,00 zł. Działanie tego urządzenia – po wlaniu wody, lekarstwa – powoduje rozpylanie i czyszczenie powietrza z bakterii i roztoczy, które są bardzo groźne dla Wnioskodawcy.

Zainteresowany nadmienia, że jest to produkt medyczny, służący do oczyszczania i nawilżania powietrza, co – jak wskazano powyżej – jest bardzo ważne, gdyż ułatwia Wnioskodawcy wykonywanie podstawowych funkcji życiowych.

Zainteresowany nadmienia, że ww. urządzenie zakupił na kredyt.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zakup urządzenia typu „A”, które wspiera leczenie dysfunkcji układu oddechowego i innych chorób jak astma, alergia Wnioskodawca może odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wyżej wymieniony wydatek jest objęty ulgą, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a u.p.d.o.f. Ustawodawca ustanawiając ulgę rehabilitacyjną, miał na celu pomoc osobom niepełnosprawnym w usamodzielnieniu się i pokonaniu barier, związanych z trudnościami wynikającymi ze schorzeń.

Zainteresowany stoi na stanowisku, że rehabilitacja osób niepełnosprawnych to zespół wielu działań organizacyjnych, leczniczych, technicznych, edukacyjnych, psychologicznych, społecznych, które zmierzają do osiągniecia możliwie jak najwyższego poziomu ich funkcjonowania, poprawy jakości życia i integracji społecznej, a wydatki rehabilitacyjne to wydatki związane z przywracaniem w możliwie wysokim, czy w miarę wysokim stopniu sprawności organizmu osoby niepełnosprawnej do czynnego udziału w życiu, czy też poprawy jakości zdrowia.

Jednocześnie, Wnioskodawca wyraża pogląd, zgodnie z którym w analizowanym przypadku poniesienie przedmiotowego wydatku było konieczne, gdyż funkcje życiowe Zainteresowanego były by zagrożone ze względu na małą odporność organizmu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g tego artykułu.

Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6 uważa się m.in. wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Wydatki, o których mowa powyżej – zgodnie z art. 26 ust. 7b ww. ustawy – podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ww. ustawy, warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Stosownie do art. 26 ust. 7e ww. ustawy, przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe - jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają kwoty 9120 zł.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 ze zm.) rehabilitacja osób niepełnosprawnych oznacza zespół działań, w szczególności organizacyjnych, leczniczych, psychologicznych, technicznych, szkoleniowych, edukacyjnych i społecznych, zmierzających do osiągnięcia, przy aktywnym uczestnictwie tych osób, możliwie najwyższego poziomu ich funkcjonowania, jakości życia i integracji społecznej.

Z kolei, z uregulowań zawartych w ww. art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że pomiędzy rodzajem nabytych przedmiotów a rodzajem niepełnosprawności pozostawać musi ścisły związek. Zakupy poczynione tytułem niezbędności w rehabilitacji muszą być wykorzystywane (używane) w rehabilitacji i mieć indywidualny charakter.

Właściwym do stwierdzenia, czy dany przedmiot jest niezbędny w rehabilitacji oraz będzie ułatwiał wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jest w szczególności lekarz specjalista, który biorąc pod uwagę stan zdrowia konkretnej osoby i potrzeby indywidualnej rehabilitacji może ten fakt potwierdzić, np. w wydanym zaświadczeniu.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Zainteresowany, będący osobą niepełnosprawną o znacznym stopniu niepełnosprawności, zakupił urządzenie służące do oczyszczania i nawilżania pomieszczeń. Przedmiotowy zakup podyktowany był obniżeniem odporności i wynikającymi z tego skłonnościami do częstych infekcji. Zakupione urządzenie jest produktem medycznym, ułatwiającym wykonywanie podstawowych funkcji życiowych. Zainteresowany poniósł ww. wydatek stosownie do wskazań lekarza.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Wnioskodawca może – na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatek poniesiony na zakup urządzenia do nawilżania i oczyszczania powietrza, bowiem jest ono wykorzystywane stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Zainteresowanego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Końcowo, należy wyjaśnić, że specyfika postępowania interpretacyjnego polega na tym, że upoważniony do wydania interpretacji indywidualnej organ podatkowy orzeka tylko i wyłącznie w obrębie stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę. Co oznacza, że organ rozpatrujący konkretną sprawę nie ma możliwości modyfikowania (uzupełniania, odtwarzania) stanu faktycznego tej sprawy, nie prowadzi również postępowania dowodowego w trybie działu IV Ordynacji podatkowej. Stąd też informuje się, że dołączone do wniosku dokumenty nie podlegały analizie w toku postepowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.