Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.1019.2024.1.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Zastosowanie stawki podatku VAT 0% w związku z eksportem
towarów na podstawie dokumentów wskazanych we wniosku.
Słowa kluczowe: dokumenty
eksport-eksport towarów
poczta
stawka-stawka zerowa
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zastosowania stawki podatku VAT 0% w związku z eksportem towarów na
    podstawie dokumentów wskazanych we wniosku.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na terenie Polski od (...)
    roku i jest polskim rezydentem podatkowym.
    JDG jest zaewidencjonowana w CEIDG. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Kod
    PKD przeważającej działalności (...). Faktycznie wykonywana działalność związana jest ze
    sprzedażą towarów wysyłkowo, za pośrednictwem Internetu.
    Przedmiotem sprzedaży są (...). Część sprzedaży jest dokonywana na rzecz konsumentów
    spoza Unii Europejskiej. Wnioskodawca w przypadku sprzedaży poza terytorium RP, tj. do
    krajów spoza UE korzysta z usług przewoźników (głównie ....). Wnioskodawca zawarł
    aktywną umowę z ....
    Klient, składa zamówienie za pośrednictwem portalu internetowego oraz dokonuje
    płatności. Transakcje te realizowane są za pośrednictwem platformy (...) (w tym
    przypadku...). Klient dokonuje płatności online natychmiast przy złożeniu zamówienia, a
    środki za wszystkie sprzedaże z danego miesiąca są przekazywane Wnioskodawcy przez...
    w formie jednej płatności, zazwyczaj pierwszego dnia kolejnego miesiąca.
    Aktualnie Wnioskodawca wystawia fakturę VAT z zastosowaniem 23% stawki VAT ze
    względu na brak otrzymania komunikatu IE-599 od ...., który potwierdzałby wywóz towaru
    poza UE. Następnie przekazuje towar do wysyłki za pośrednictwem systemu
    „Elektroniczny Nadawca” ....
    Wnioskodawca, korzystając z internetowego portalu .... „.....”, dokonuje przygotowania
    zleceń nadania przesyłek na koncie użytkownika Wnioskodawcy. W ramach tego procesu
    uzupełnia dane adresowe odbiorcy, w tym imię, nazwisko i adres, a także określa wagę
    przesyłki, wskazując, że jej zawartość stanowią towary. Wnioskodawca sporządza również
    deklarację celną CN 22, w której precyzuje rodzaj towaru, liczbę produktów, ich wartość
    oraz oznacza, iż jest to sprzedaż towaru. Po wprowadzeniu wszelkich wymaganych
    informacji, komplet danych zostaje przesłany do ....., gdzie jest archiwizowany w książce
    adresowej przez okres ...dni od daty zapisania adresata lub ostatniej aktualizacji adresata
    /użycia adresata w trakcie przygotowania przesyłki. Finalnym etapem procedury nadania
    przesyłki jest jej złożenie w odpowiednim Urzędzie .....

    Przesyłki doręczone do klientów otrzymują w systemie śledzenia .... status „Doręczona”. W
    przypadku części przesyłek system nie rejestruje jednak informacji o doręczeniu, a
    ostatnie widoczne w systemie zdarzenia to „W transporcie” lub „Wysłano z Polski”. Brak
    jest dostępnych wyjaśnień dotyczących przyczyn takiej sytuacji. W przypadku zaistnienia
    takiego stanu faktycznego, potwierdzenie doręczenia przesyłki można uzyskać poprzez
    złożenie reklamacji w związku z jej potencjalnym zaginięciem. Po zakończeniu
    postępowania sprawdzającego, .... przekazuje pisemną odpowiedź zawierającą numer
    nadawczy przesyłki oraz informację, czy, a jeśli tak, to kiedy, przesyłka została doręczona.
    Wysyłka za pośrednictwem firm kurierskich, takich jak ..., umożliwia przeprowadzenie
    „automatycznej” procedury odprawy celnej, w wyniku której generowany jest komunikat
    IE-599. Dokument ten pozwala na zastosowanie 0% stawki VAT, co wynika z zakresu usług
    oferowanych przez te firmy kurierskie. Natomiast wysyłka realizowana za pośrednictwem
    ...., preferowana przez większość klientów ze względu na niższe koszty, nie daje
    możliwości automatycznego wygenerowania komunikatu IE-599. Każda przesyłka
    eksportowa nadana .... wymaga złożonej, manualnej procedury odprawy celnej,
    realizowanej przy użyciu systemu ECS. Ze względu na złożoność oraz czasochłonność tego
    procesu, firma nie stosuje 0% stawki VAT przy wysyłkach poza Unię Europejską
    realizowanych ....., stosując w zamian regularną stawkę VAT. Konsekwencją tego stanu
    rzeczy są znaczące straty finansowe dla Wnioskodawcy.
    Raport wygenerowany za pośrednictwem ...., w formacie PDF zawiera następujące dane
    (...).
    Raport w formacie PDF zawiera podstawowe dane o przesyłkach, w tym szczegóły
    adresowe, numer nadania, kwotę pobrania oraz status doręczenia, ale nie zawiera pola z
    informacją o kraju odbiorcy. Z tego względu, aby uzyskać pełny zestaw informacji, w tym
    dane dotyczące kraju, Wnioskodawca zapisuje także drugi raport w formacie .XLS,
    generowany na portalu „.....”.
    Raport .XLS zawiera znacznie bardziej rozbudowane dane, obejmujące nie tylko
    informacje o adresacie i przesyłce (takie jak kraj odbiorcy, szczegółowe dane nadawcy,
    przewidywana data doręczenia, masa przesyłki, wartość ubezpieczenia i numer konta
    bankowego), ale również szczegóły operacyjne (np. daty awizacji, powód zwrotu, data
    przelewu, potwierdzenia odbioru, specjalne zasady i dokumenty zwrotne). Dzięki
    zapisaniu tego raportu możliwe jest uzyskanie pełnego obrazu przesyłki, obejmującego
    wszystkie szczegóły niezbędne do dokładnej analizy i śledzenia przesyłek oraz spełnienia
    wymogów księgowych i celnych. Pola zawarte w tym raporcie to:
    Oto przekształcona lista, w której po każdej kropce dodano przecinek, a każde nowe słowo
    zaczyna się od małej litery (...).
    Zatem z posiadanych przez Wnioskodawcę dokumentów jednoznacznie wynika, że
    nastąpiło doręczenie do adresata, data doręczenia przesyłki oraz dokumenty te będą
    pozwalały na jednoznaczne stwierdzenie faktu, że nastąpił wywóz towarów poza
    terytorium UE.

## Pytanie

Czy wygenerowany dokument w systemie elektronicznym śledzenia ..... jest dokumentem,
    o którym mowa w art. 41 ust. 6 i 6a ustawy o podatku od towarów i usług, a więc
    dokumentem, który uprawnia - po spełnieniu pozostałych wymogów - do zastosowania
    przez Wnioskodawcę - eksportera 0% stawki VAT, dla wywozu towaru poza granice UE?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wygenerowany dokument w systemie elektronicznym .... jest
    dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6 i 6a ustawy o VAT, zatem jest dokumentem,
    który uprawnia, po spełnieniu pozostałych warunków, do zastosowania przez
    Wnioskodawcę, jako eksportera 0% stawki VAT, dla wywozu towaru poza granice UE.

    Uzasadnienie stanowiska
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm., dalej: „ustawa o VAT”) opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT przez terytorium kraju rozumie się
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Według art. 2 pkt 3 ustawy o VAT, przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria
    państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    W myśl art. 2 pkt 5 ustawy o VAT, przez terytorium państwa trzeciego rozumie się
    terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem
    art. 2a ust. 1 i 3.
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...) zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, „towary” obejmują rzeczy oraz ich części, jak również
    wszelkie postacie energii.
    Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy, „eksport towarów” oznacza dostawę towarów, które
    są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju poza Unię Europejską przez:
    1) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    2) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
    przypadków, gdy towar jest wywożony przez samego nabywcę w celu wyposażenia lub
    zaopatrzenia środków transportu wykorzystywanych prywatnie (statków rekreacyjnych,
    turystycznych statków powietrznych).
    W obu przypadkach warunkiem koniecznym jest potwierdzenie wywozu przez właściwy
    organ celny zgodnie z przepisami celnymi.
    Ustawodawca wyraźnie rozróżnia sytuacje, w których wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej jest realizowany przez dostawcę lub na jego rzecz (tzw. eksport
    bezpośredni), od tych, w których wywozu dokonuje nabywca mający siedzibę poza krajem
    lub na jego rzecz (eksport pośredni). Rozróżnienie to jest istotne w kontekście stawki VAT
    0% - przysługującej w przypadku eksportu.
    W sytuacji, w której dostawca dokonuje eksportu bezpośredniego, ma możliwość
    skorzystania ze zautomatyzowanej procedury celnej i uzyskania stosownych dokumentów
    potwierdzających wywóz (jak IE-599) pozwalających na zastosowanie preferencyjnej stawki
    VAT.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4 oraz art. 41 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług stawka podatku VAT w wysokości 0% ma zastosowanie do dostaw
    towarów, które są eksportowane z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej,
    pod warunkiem posiadania odpowiednich dokumentów potwierdzających wywóz tych
    towarów poza UE.

    Art. 41 ust. 6a wspomnianej ustawy wskazuje, że dokumentem, o którym mowa w ust. 6,
    jest w szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność ;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Przepis wyraźnie wskazuje, że dowodami potwierdzającymi wywóz towaru poza granice
    UE są „w szczególności” wymienione dokumenty, co oznacza, że katalog tych dowodów
    ma charakter otwarty. Innymi słowy, poza bezpośrednio wymienionymi w ustawie
    dokumentami możliwe jest posługiwanie się również innymi dowodami, które choć
    niewymienione, spełniają rolę potwierdzenia wywozu towarów poza UE.
    Zgodnie z przepisami ustawy o VAT, możliwe jest korzystanie z innych wiarygodnych
    dokumentów spełniających wymogi potwierdzenia wywozu towarów. Komunikaty
    generowane przez system „Elektroniczny Nadawca” ....., który dokumentuje zarówno
    nadanie przesyłki, jak i jej doręczenie stanowią wystarczający dowód na wywóz towarów
    poza terytorium UE, co umożliwia zastosowanie stawki VAT w wysokości 0%. Stanowisko
    to jest akceptowane przez organy podatkowe, które przyznają, że dokumenty z systemu
    „Elektroniczny Nadawca” spełniają wymogi określone w przepisach dla stawki
    preferencyjnej VAT.
    Tak też stwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji z
    dnia 21 sierpnia 2024 r, nr 0112-KDIL1-3.4012.345.2024.2.JK: Wobec powyższego należy
    stwierdzić, że posiadane przez Panią dokumenty (potwierdzenie nadania przesyłki, na
    którym widnieje numer śledzenia przesyłki - dokument jest ostemplowany pieczęcią (...) w
    dniu nadania wysyłki, oraz wygenerowany na stronie internetowej (...) dokument, na
    którym widnieją statusy: data nadania przesyłki w oddziale lokalnym (...), przewóz do
    sortowni, wysłanie z ładunkiem międzynarodowym, dostarczenie do placówki poczty za
    granicą, wydanie przesyłki do doręczenia, finalny komunikat o dostarczeniu przesyłki do
    adresata), nie są dokumentami, które zostały literalnie wymienione w art. 41 ust. 6a
    ustawy. Są to natomiast dokumenty „urzędowe”, o których mowa w art. 41 ust. 6 ustawy,
    tj. dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej za
    pośrednictwem operatora pocztowego (podmiotu uprawnionego na podstawie odrębnych
    przepisów do wykonywania działalności pocztowej) i uprawniające Panią - po spełnieniu
    pozostałych przesłanek - do opodatkowania dokonywanych transakcji stawką 0%,
    przewidzianą dla eksportu towarów.
    Posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty, mimo że nie są wymienione literalnie w art.
    41 ust. 6a ustawy VAT, stanowią „urzędowe” potwierdzenie wywozu towarów poza UE
    przez operatora pocztowego, co uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania stawki 0% VAT
    dla eksportu.
    W myśl art. 41 ust. 7 ustawy o VAT, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został
    spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3,
    za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod
    warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do

    złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego
    dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki
    właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju. Przepis ust. 7 stosuje się w
    przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu - art.
    41 ust. 8 ustawy.
    Kluczową rolę pełni tu dokument celny potwierdzający procedurę wywozu towarów.
    Zgodnie z art. 41 ust. 8, przepis ust. 7 stosuje się wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik
    dysponuje dokumentem celnym, który formalnie potwierdza wywóz towaru poza obszar
    celny Unii Europejskiej. Dokument ten pełni rolę niepodważalnego dowodu wywozu,
    umożliwiając podatnikowi zastosowanie preferencyjnej stawki VAT 0% w eksporcie, przy
    jednoczesnym spełnieniu pozostałych przesłanek ustawowych.
    Jak wspomniano powyżej zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT dokumentem
    potwierdzającym wywóz towarów są w szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Zgodnie z art. 334 Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24
    listopada 2015 r., ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów
    rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny
    kodeks celny (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 343, str. 558 z późn. zm.), urzędem
    odpowiedzialnym za potwierdzenie wywozu jest urząd, w którym złożone zostało
    zgłoszenie wywozowe lub zgłoszenie do powrotnego wywozu.
    Urzędem właściwym do objęcia towarów procedurą wywozu może być:
    a) urząd celny właściwy dla siedziby eksportera,
    b) urząd celny odpowiedzialny za miejsce pakowania lub załadunku towarów do
      transportu wywozowego,
    c) inny urząd celny w państwie członkowskim, właściwy administracyjnie dla danej
      operacji.
    W Polsce, odpowiedzialność za procedury celne związane z wywozem, w tym ich
    potwierdzanie, spoczywa na naczelniku urzędu celno-skarbowego, stosownie do swojej
    właściwości. Zatem należy stwierdzić, że katalog dokumentów potwierdzających wywóz
    towarów poza Unię Europejską nie jest zamknięty. Oznacza to, że dokumenty wymienione
    w art. 41 ust. 6a i 6b ustawy o VAT nie są jedynymi, które mogą służyć jako potwierdzenie
    wywozu towarów.

    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 19 stycznia 2024 r. orzekł,
    że „katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy VAT jest katalogiem otwartym,
    co oznacza, że podatnik dla wykazania eksportu może posłużyć się każdym dokumentem,
    który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej”.
    Stosownie do art. 41 ust. 9 ustawy o VAT otrzymanie przez podatnika dokumentu
    potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie
    późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty
    podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten
    dokument. Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy
    towarów, jak to ma miejsce w transakcjach realizowanych za pośrednictwem platformy ...
    stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się w odniesieniu do otrzymanej zapłaty.
    Zgodnie z art. 41 ust. 9a, warunkiem zastosowania stawki 0% VAT do otrzymanej płatności
    (przed dostawą) jest wywóz towarów w terminie dwóch miesięcy od końca miesiąca, w
    którym podatnik otrzymał zapłatę. Dodatkowo, w tym samym okresie podatnik musi
    uzyskać dokument potwierdzający wywóz towaru poza UE, określony w art. 41 ust. 6
    ustawy.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zaistniałego stanu faktycznego, w
    szczególności dotyczący uzyskiwania środków za wszystkie transakcje z realizowane w
    danym miesiącu w formie zbiorczej płatności od platformy ..., Wnioskodawca otrzymuje
    środki zazwyczaj pierwszego dnia następnego miesiąca. Na tej podstawie, aby móc
    zastosować stawkę VAT 0% do sprzedaży towarów na rzecz klientów spoza UE,
    Wnioskodawca dokonuje wywozu towarów, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od
    końca miesiąca otrzymania płatności zbiorczej. Ponadto, w tym terminie konieczne jest
    uzyskanie dokumentu potwierdzającego wywóz.
    Jednakże, jeśli odpowiedni dokument wywozowy zostanie dostarczony po upływie okresu
    rozliczeniowego, ale przed terminem składania deklaracji podatkowej za okres następny,
    Wnioskodawca może dokonać korekty i zastosować stawkę 0% w oparciu o uzyskane
    potwierdzenie wywozu.
    Jak stanowi przepis ust. 9a stosuje się również, jeżeli wywóz towarów nastąpi w terminie
    późniejszym niż określony w ust. 9a, pod warunkiem że wywóz towarów w tym
    późniejszym terminie jest uzasadniony specyfiką realizacji tego rodzaju dostaw
    potwierdzoną warunkami dostawy, w których określono termin wywozu towarów - art. 41
    ust. 9b ustawy.
    Zatem jak wynika z opisu stanu faktycznego Wnioskodawca prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie (...).
    Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz osób fizycznych, nieprowadzących
    działalności gospodarczej, mających miejsce zamieszkania poza terytorium Unii
    Europejskiej, za pośrednictwem portali m.in .... i .... W każdym przypadku wysyłka towarów
    jest organizowana przez Wnioskodawcę i realizowana za pośrednictwem ..... lub firmy
    kurierskiej. W sytuacji gdy, wysyłka odbywa się przez ....., Wnioskodawca korzysta z usług
    listu poleconego priorytetowego lub paczki priorytetowej. System Elektronicznego
    Nadawcy .....generuje dla tych przesyłek raporty, w których dostępne są statusy, takie jak:
    „doręczenie”, „Przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia” oraz „Przesyłka wysłana z Polski”.
    Zakres wyświetlanych komunikatów może się różnić w zależności od kraju docelowego -
    mogą wystąpić wszystkie wspomniane statusy lub tylko wybrane.
    W przypadku, gdy w raporcie pojawią się jedynie statusy „Przesyłka dotarła do kraju
    przeznaczenia” lub „Przesyłka wysłana z Polski” i brak jest informacji o doręczeniu
    przesyłki, Wnioskodawca inicjuje procedurę reklamacyjną. Reklamacja składana jest
    elektronicznie za pośrednictwem systemu ....., w której Wnioskodawca zwraca się z prośbą
    o potwierdzenie doręczenia przesyłki do odbiorcy. W odpowiedzi na zgłoszenie .....

    dostarcza potwierdzenie doręczenia wraz z datą dostawy lub informację o zaginięciu
    przesyłki.
    Definicja „towarów w przesyłce pocztowej” została określona w art. 1 pkt 24
    rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.,
    uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, które
    odnosi się do szczegółowych zasad stosowania unijnego kodeksu celnego (Dz. U. UE L
    2015.343.1, ze zm.; dalej: „rozporządzenie delegowane”). Zgodnie z przepisem, pojęcie
    „towarów w przesyłce pocztowej” obejmuje towary inne niż korespondencja, które są
    przesyłane w paczkach lub pakietach pocztowych i przewożone na odpowiedzialność
    operatora pocztowego, zgodnie z przepisami Konwencji Światowego Związku Pocztowego
    przyjętej 10 lipca 1984 r. w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych.
    Dodatkowo, art. 1 pkt 25 rozporządzenia delegowanego definiuje „operatora pocztowego”
    jako podmiot posiadający siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
    wyznaczony przez to państwo do świadczenia międzynarodowych usług pocztowych
    zgodnie z Konwencją Powszechnego Związku Pocztowego.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, o eksporcie towarów mówimy w sytuacji, gdy ich
    wywóz poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny w
    sposób określony w przepisach celnych.
    Natomiast w myśl art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania preferencyjnej
    stawki 0% VAT przez podatnika jest uzależniona od posiadania - przed terminem złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy - dokumentu, który potwierdza wywóz
    towarów poza UE.
    Z tego wynika, że do zastosowania stawki 0% VAT konieczne jest, aby podatnik posiadał
    dokument, który jednoznacznie potwierdza, iż towary opuściły obszar Unii Europejskiej.
    Przykładowe dokumenty, które mogą pełnić tę funkcję, są wskazane w art. 41 ust. 6a
    ustawy, przy czym zapis „w szczególności” wyraźnie wskazuje na otwarty charakter
    katalogu, pozwalając uznać za wiarygodne również inne dokumenty spełniające funkcję
    potwierdzenia wywozu towaru. Analizując stan faktyczny, należy zauważyć, że
    przedstawione dowody - w szczególności elektroniczne potwierdzenie dostarczenia
    towaru w systemie śledzenia ..... (e monitoring), które jest dostępne w systemie przez
    okres ...dni, oraz stosowne dokumenty wygenerowane za pośrednictwem systemu ....,
    takie jak raporty w formatach.xls i .pdf - pozwalają jednoznacznie stwierdzić, że
    dokumentacja ta powinna zostać uznana za wystarczający dowód wywozu towarów poza
    obszar celny Unii Europejskiej.
    Potwierdzenie dostarczenia wyraźnie wskazuje, że towary zostały przekazane do kraju
    trzeciego, co spełnia wymogi potwierdzenia eksportu w kontekście przepisów
    podatkowych. Z uwagi na to, Wnioskodawca ma prawo do stosowania preferencyjnej
    stawki VAT w wysokości 0%, korzystając z tych dokumentów jako dowodów wywozu
    towarów. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 28
    listopada 2022 r. nr 0114-KDIP1-2.4012.453.2022.2.JO: „Tym samym, mając na uwadze
    powołane orzeczenia TSUE i NSA należy uznać, że dostawa towarów dokonana przez Pana
    na rzecz osób fizycznych zamieszkałych poza terytorium Unii Europejskiej będzie spełniała
    warunki określone w art. 2 pkt 8 lit. a) ustawy, tj. stanowi eksport towarów. Jednocześnie
    ma Pan prawo do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla dostaw stanowiących
    eksport towarów, na podstawie dokumentu w postaci książki nadawczej wydawanej przez
    C, która zawiera dane kupującego i numery nadań na podstawie których można
    potwierdzić doręczenie przesyłki do adresata (wraz z ustaleniem daty dostarczenia
    przesyłki).”. Powyższe stanowisko organów potwierdza, że Wnioskodawca może
    zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 0% w przypadku sprzedaży towarów do
    krajów spoza UE, mając dowody potwierdzające wywóz towarów np. dokumenty takie jak
    dowód nadania przesyłki, które mogą być innym dokumentem niż IE-599. W wydanych
    interpretacjach indywidualnych, w sytuacji gdy podatnik nie posiada komunikatu IE-599,
    polskie organy podatkowe akceptują różnorodne dokumenty jako dowody potwierdzające

    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Dzięki tym dokumentom eksporterzy
    mogą stosować stawkę VAT w wysokości 0%. Do akceptowanych dokumentów należą:
    1. Dokument wydany przez administrację celną kraju trzeciego: Może to być dokument
      potwierdzający przywóz i odprawę towarów w kraju nienależącym do UE.
    2. Oświadczenie nabywcy: Nabywca towarów może złożyć oświadczenie, w którym
      potwierdza, że towary zostały dostarczone do miejsca poza Unią Europejską.
    3. Oświadczenie przewoźnika: Przewoźnik odpowiedzialny za transport towarów może
      wystawić oświadczenie potwierdzające, że towary dotarły do miejsca poza UE.
    4. List przewozowy: Dokument CMR (międzynarodowy list przewozowy) opatrzony
      podpisem lub pieczęcią zarówno przewoźnika, jak i osoby odbierającej towary w kraju
      trzecim.
    5. Dokumenty z systemów śledzenia przesyłek kurierskich: Dokument wygenerowany
      przez portale internetowe firm kurierskich, potwierdzający dostarczenie towarów do
      odbiorcy znajdującego się poza terytorium UE.
    6. Zbiorcze zestawienie od firmy kurierskiej: Przesłane przez firmę kurierską zestawienie
      w formie elektronicznej, które potwierdza doręczenie przesyłek na terytorium
      państwa trzeciego.
    Powyższe dokumenty stanowią istotny materiał dowodowy, który umożliwia podatnikom
    skorzystanie z preferencyjnej stawki VAT 0% w przypadku eksportu towarów. W związku z
    tym, Wnioskodawca, dysponując odpowiednimi dokumentami - w szczególności
    elektronicznym potwierdzeniem wygenerowanym przez ..... - jest uprawniony do
    zastosowania stawki 0% VAT w swoich transakcjach.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 maja 2017 r., sygn. I GSK 975
    /15, dla potwierdzenia wywozu towaru wystarczające jest przedstawienie jednego z
    dokumentów, o których mowa w przepisie, lub innego dokumentu niewymienionego w
    przepisie, pod warunkiem że dokument ten jest wiarygodny. Wiarygodność dokumentu
    potwierdzającego wywóz oznacza, że musi on być w formie oryginału lub kopii
    poświadczonej za zgodność z oryginałem oraz pozwalać na jednoznaczną identyfikację
    wywiezionego towaru. Dzięki temu możliwe jest bezsprzeczne powiązanie dokumentu z
    towarem zgłoszonym do procedury wywozu. Ocena mocy dowodowej oraz wiarygodności
    tego dokumentu należy do organu celnego, który potwierdza wywóz towarów
    eksporterowi, o ile uzna dostarczone dowody za wystarczające.
    Ponadto, jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnym
    wyrokiem z 2 lutego 2017 r., sygn. I SA/Po 993/16, zgodnie z ugruntowanym
    orzecznictwem, zasada neutralności podatku VAT wymaga, aby podatnik mógł odliczyć
    podatek VAT naliczony, jeśli spełnione zostały wymogi materialne, nawet jeśli pewne
    wymogi formalne zostały pominięte (wyrok TSUE z dnia 28 lipca 2016 r., C-332/15, pkt 45
    oraz powołane tam orzecznictwo).
    Powyższe rozważania prowadzą do jednoznacznego wniosku, że wymóg posiadania przez
    Wnioskodawcę dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii
    Europejskiej, przewidziany w art. 41 ust. 11 w związku z ust. 6 i 6a ustawy o VAT, należy
    traktować wyłącznie jako wymóg formalny dla zastosowania preferencyjnej stawki VAT w

    wysokości 0%. Kluczową rolą tego przepisu jest weryfikacja faktu wywozu towaru w
    sposób dostatecznie potwierdzający zgodność transakcji z definicją eksportu towarów.
    Wnioskodawca, dysponuje fakturą, która zawiera szczegółowe dane odbiorcy, takie jak
    imię, nazwisko i adres, które są identyczne z informacjami wskazanymi w raportach z
    systemu .... Faktura pełni kluczową rolę jako dokument określający zawartość przesyłki,
    nawet jeśli raporty z ..... nie zawierają szczegółowych informacji o jej zawartości. Raport
    transakcji wygenerowany z platformy ... stanowi cenne uzupełnienie dokumentacji.
    Wskazuje szczegółowe informacje o zakupionych produktach, przypisanych do
    konkretnego odbiorcy. Choć raport ten nie zawiera numerów śledzenia przesyłek, brak
    ten nie wpływa na jego wartość dowodową, o ile dane odbiorcy (imię, nazwisko i adres) są
    zgodne z fakturą i raportem z ....
    Elektroniczna deklaracja CN 22, którą można zapisać w formacie .pdf podczas procesu
    nadawania przesyłki, dostarcza dodatkowych informacji o zawartości przesyłki. Mimo, że
    opis w deklaracji jest ogólny (np. „velvet fabric” z określeniem liczby paneli), w połączeniu z
    fakturą sprzedaży i danymi odbiorcy stanowi wystarczające potwierdzenie zawartości.
    Kluczowym elementem procesu dowodowego jest wzajemne powiązanie wszystkich
    dokumentów - faktury, raportów z ....., raportu z ... i deklaracji CN 22 - poprzez dane
    odbiorcy (imię, nazwisko, adres) oraz, w miarę możliwości, dodatkowe szczegóły, takie jak
    ilość towaru czy opis zawartości.
    Należy również podkreślić, że katalog dokumentów potwierdzających wywóz określony w
    art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ma charakter otwarty. Oznacza to, że ustawodawca nie
    ogranicza się wyłącznie do ściśle określonych dokumentów, lecz dopuszcza możliwość
    przedstawienia dowolnego, wiarygodnego dokumentu, który jednoznacznie potwierdza,
    że wywóz towaru nastąpił, oraz że towar ten opuścił terytorium Unii Europejskiej.
    W tym kontekście istotna jest praktyka orzecznicza Naczelnego Sądu Administracyjnego,
    który konsekwentnie wskazuje, że zasadniczym celem regulacji zawartej w art. 41 ust. 11
    ustawy o VAT jest umożliwienie podatnikowi wykazania spełnienia materialnych
    warunków eksportu, które stanowią podstawę do zastosowania stawki 0% VAT.
    Zatem, należy stwierdzić, że spełnienie wymogów formalnych jest konieczne, ale nie
    decyduje o materialnym charakterze transakcji eksportowej. W przypadku
    udokumentowania wywozu wiarygodnymi dowodami, podatnik powinien mieć możliwość
    zastosowania 0% stawki VAT, niezależnie od formy dokumentu, o ile wywożony towar
    można jednoznacznie powiązać z transakcją eksportową.
    Dla wykazania, że eksport towarów miał faktycznie miejsce, wystarczające jest
    przedstawienie dowolnego wiarygodnego dokumentu potwierdzającego wywóz - nie jest
    konieczne dysponowanie dokumentem SAD opatrzoną pieczęcią urzędu celnego. W
    orzecznictwie wskazuje się, że ograniczenie katalogu dokumentów wyłącznie do
    dokumentu SAD jako podstawy zastosowania stawki 0% VAT byłoby sprzeczne z zasadą
    neutralności podatku VAT (tak: wyrok NSA z dnia 10 września 2014 r., I FSK 1304/13).
    Zasada neutralności nakazuje bowiem, aby podatnicy mieli możliwość korzystania z
    preferencyjnej stawki VAT, jeśli spełnione są wymogi materialne transakcji eksportowej,
    niezależnie od formalnego charakteru dokumentu.
    Ponadto tezy zawarte w uchwale NSA z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10,
    dodatkowo potwierdzają, że zasady neutralności i proporcjonalności VAT przemawiają za
    tym, aby dla ustalenia prawa do stawki VAT właściwej dla eksportu wystarczające było
    posiadanie takich dowodów, które - rozpatrywane łącznie - jednoznacznie potwierdzają
    wywóz towarów poza obszar Unii Europejskiej. Takie stanowisko potwierdzają liczne
    orzeczenia, m.in. wyrok WSA w Łodzi z dnia 23 czerwca 2016 r., I SA/Łd 437/16 oraz
    cytowany wyżej wyrok WSA w Poznaniu z dnia 2 lutego 2017 r., I SA/Po 993/16.
    W ostatnich miesiącach ukazało się kilka istotnych wyroków dotyczących dokumentów
    pozwalających na zastosowanie stawki 0% VAT dla eksportu, w tym:

    - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 14 maja 2024 r., sygn. I
      SA/Wr 739/23 (orzeczenie nieprawomocne),
    - wyrok WSA we Wrocławiu z 21 marca 2024 r. sygn. I SA/Wr 792/23 (orzeczenie
      nieprawomocne).
    - wyrok NSA z dnia 21 lipca 2020 r., sygn. I FSK 2005/17 (orzeczenie prawomocne).
    Rozpatrywana przez WSA w Gliwicach 19 stycznia 2024 r. sprawa o sygn. I SA/Gl 1374/23
    dotyczyła maltańskiej spółki, która wystąpiła o interpretację w sprawie potwierdzenia, że
    dla zastosowania 0% stawki VAT przy eksporcie poza UE wystarczające są dokumenty
    takie jak listy przewozowe, oświadczenia nabywców lub przewoźników, bez konieczności
    posiadania komunikatu IE-599. Dyrektor KIS uznał, że tylko dokumenty urzędowe mogą
    potwierdzić eksport, co spółka zaskarżyła. WSA w Gliwicach uchylił interpretację, uznając,
    że dla stawki 0% kluczowe jest faktyczne wyprowadzenie towarów, co nie musi być
    udokumentowane jedynie urzędowym dokumentem, jeśli inne dowody wykazują wywóz
    poza UE.
    Tezy tych wyroków są zgodne: sądy uznały, że dla zastosowania stawki 0% kluczowy jest
    aspekt materialny, czyli faktyczny wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a nie
    aspekt formalny, czyli posiadanie konkretnych dokumentów wygenerowanych w ramach
    określonej procedury.
    Sądy podkreśliły, że przepisy ustawy o VAT, w szczególności art. 41 ust. 6a, nie ograniczają
    katalogu dowodów potwierdzających wywóz do dokumentów „urzędowych”
    generowanych w systemie AES lub potwierdzanych przez urząd celny. Ustawodawca
    przewidział bowiem katalog otwarty, w którym wymieniono jedynie przykładowe
    dokumenty, a niezamknięty zbiór dokumentów wymaganych dla zastosowania stawki 0%
    VAT.
    Z powyższych orzeczeń wynika, że w celu zastosowania preferencyjnej stawki VAT dla
    eksportu nie jest wymagane przedstawienie jednego określonego dokumentu, lecz
    wystarczą dokumenty, które w sposób wiarygodny i jednoznaczny potwierdzają wywóz
    towarów z terytorium UE.
    Dodatkowo w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 2019 r., w
    sprawie C-275/18, który dotyczyła sytuacji podatnika, który wysyłał pocztą poza terytorium
    Unii Europejskiej przedmioty kolekcjonerskie wskazano, że „(...) że w okolicznościach
    takich jak w postępowaniu głównym brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Zgodnie z treścią przywołanego wyroku, istnieją jedynie dwie sytuacje, w których
    niedopełnienie wymogów formalnych może prowadzić do utraty prawa do zastosowania
    stawki 0% VAT. Pierwsza sytuacja gdy podatnik świadomie brał udział w działaniach
    mających na celu oszustwo podatkowe, co naraziło na niebezpieczeństwo funkcjonowanie
    wspólnego systemu VAT, a także w sytuacji gdy naruszenie wymogu formalnego skutkuje
    brakiem możliwości przedstawienia przekonywujących dowodów na spełnienie wymogów
    materialnych dotyczących eksportu towarów.
    W związku z tym, Wnioskodawca pragnie podkreślić, że w jego przypadku nie występuje
    żadna z powyższych okoliczności. Towary zostały wywiezione poza UE oraz Wnioskodawca
    posiada odpowiednie dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, co wskazuje na spełnienie wymogów materialnych, a tym samym uprawnia
    do stosowania stawki 0% VAT.

    W odniesieniu do przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 21
    lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17, należy zauważyć, że sprawa ta podkreśla istotne
    kwestie związane z opodatkowaniem eksportu towarów oraz wymaganiami formalnymi i
    materialnymi, które muszą być spełnione przez podatników. W rozważanej sprawie,
    podatnik dokonywał sprzedaży towarów za pośrednictwem ....., jednak nie dopełnił
    wymogów formalnych, takich jak zgłoszenia celne wywozowe, co skutkowało brakiem
    dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    W orzeczeniu NSA podkreślono, że organy podatkowe nie kwestionowały faktycznego
    wywozu towarów, co oznacza, że spełnione były wymogi materialne dotyczące eksportu.
    Zamiast tego, odmowa zastosowania stawki VAT 0% wynikała wyłącznie z braku
    odpowiednich dokumentów, co zostało uznane za niedochowanie wymogów formalnych.
    Wskazano, że zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
    kluczowe dla zastosowania stawki 0% VAT w kontekście eksportu jest wykazanie, że
    towary zostały rzeczywiście wywiezione poza terytorium UE, a nie jedynie posiadanie
    określonych dokumentów.
    W związku z powyższym, NSA zauważył, że jeśli eksport towarów zostanie wykazany
    innymi dowodami, to organy podatkowe nie mogą ignorować tych dowodów i stosować
    stawki VAT jak dla obrotu krajowego. Taka praktyka naruszałaby zasadę neutralności
    podatkowej i mogłaby być postrzegana jako sankcja podatkowa, co nie jest zgodne z
    rzeczywistym stanem faktycznym.
    Reasumując, w świetle przywołanych orzeczeń TSUE oraz NSA, Wnioskodawca podkreśla,
    że dokumenty wygenerowane w systemie Elektronicznego Nadawcy ..... stanowią
    dokumenty mieszczące się w katalogu z art. 41 ust. 6 i 6a ustawy o VAT, potwierdzające
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Należy zaznaczyć, że niezależnie od brzmienia komunikatu na tym dokumencie — czy to
    „Przyjęcie przesyłki w kraju przeznaczenia”, „Dostarczenie”, czy „Wysłanie przesyłki z
    Polski” — każdy z tych komunikatów jednoznacznie potwierdza wywóz towarów i tym
    samym stanowi dowód na dokonanie eksportu. Dodatkowo, z opisu stanu faktycznego
    wynika, że nawet w przypadku braku informacji o doręczeniu, Wnioskodawca otrzymuje
    odpowiednie potwierdzenie w wyniku rozpoznania reklamacji przez .... . W związku z tym,
    posiadając taki dokument, Wnioskodawca ma prawo do zastosowania stawki VAT 0%
    przewidzianej dla eksportu towarów. Zgodnie z interpretacją z dnia 15 stycznia 2024 r., nr:
    0112-KDIL1-3.4012.533.2023.2.JŚ: „W przypadku, gdy posiadany dokument zawiera, jako
    ostatnie, oznaczenie statusu paczki, niepotwierdzające doręczenia - składana jest
    reklamacja na ..... celem wyjaśnienia, czy przesyłka została doręczona do klienta. Jeśli
    przesyłka została doręczona do klienta, to ..... odpowiadając na zgłoszenie potwierdza taką
    informację wraz ze wskazaniem daty doręczenia przesyłki. (...) Jako dowody
    potwierdzające transakcje i wydanie towaru na rzecz kupującego (dokumenty
    potwierdzające wywóz), Wnioskodawca posiada łącznie: 1. Elektroniczny raport z portalu
    aukcyjnego (...) potwierdzający dokonane transakcje sprzedaży w danym miesiącu -
    zawiera dane otrzymane przez serwis od kupującego. 2. Wydrukowany i ostemplowany
    przez pracownika ..... dowód nadania przesyłki (książka nadawcza.... lub innego
    przewoźnika) pochodzący z systemu elektronicznego .... - Elektroniczny Nadawca - zawiera
    numer nadania przesyłki i dane kupującego zgodne z danymi otrzymanymi od serwisu (...).
    3. Dokument wygenerowany w formie elektronicznej, pochodzący z systemu
    elektronicznego .....- Elektroniczny Nadawca z widocznym statusem przesyłki i raportem
    dotyczącym procesu jej przewozu - zawiera numer nadania przesyłki i dane kupującego
    zgodne z dany mi otrzymanymi od serwisu (...). Jak wynika zatem z opisu stanu
    faktycznego, Wnioskodawca posiada dokumenty, potwierdzające wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej. Nie są to wprawdzie dokumenty literalnie wymienione w art.
    41 ust. 6a ustawy, co jednak nie stanowi przeszkody w uznaniu, że spełniona została
    przesłanka w zakresie udokumentowania wywozu, pozwalająca na uznanie, że w
    analizowanej sprawie doszło do eksportu towarów do nabywców spoza Unii Europejskiej.

    W związku z powyższym, dokonując wysyłki towarów do osób fizycznych poza UE,
    mających miejsce zamieszkania poza terytorium Unii Europejskiej, tj. na terytorium
    Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, Wnioskodawca będzie uprawniony, na
    podstawie posiadanych ww. dokumentów zastosować stawkę podatku 0%, właściwą dla
    eksportu towarów. Tym samym, mając na uwadze powołane orzeczenia TSUE oraz NSA,
    należy uznać, że w przypadku, gdy przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy, Wnioskodawca będzie dysponować ww.
    dokumentami, to będzie miał prawo opodatkować dokonywane dostawy towarów z
    zastosowaniem stawki podatku VAT w wysokości 0%. Podsumowując, w przypadku
    posiadania wyłącznie dowodów, wskazanych we wniosku, właściwym jest zastosowanie
    stawki 0% w odniesieniu do sprzedaży towarów do krajów spoza UE.”.
    Powyższa interpretacja odnosi się do dokumentowania eksportu towarów. Organ
    potwierdził, że nawet w przypadku, gdy posiadane przez podatnika dokumenty nie są
    dokładnie tymi, które są wymienione w przepisach art. 41 ust. 6a ustawy, mogą one
    stanowić wystarczający dowód potwierdzający wywóz towarów spoza terytorium Unii
    Europejskiej. Zgodnie z tym stanowiskiem, posiadanie odpowiednich dokumentów, takich
    jak elektroniczne raporty z portali aukcyjnych, dowody nadania przesyłek z systemu
    „Elektroniczny Nadawca” ...., czy potwierdzenia transakcji sprzedaży, które zawierają dane
    kupującego i numery nadania przesyłek, jest wystarczające, by uznać, że towar opuścił
    terytorium UE.
    Podobnie jak w przypadku tej interpretacji, należy zauważyć, że w przypadku
    Wnioskodawcy, jeśli dysponuje dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów, w tym
    dowodami nadania przesyłek do osób fizycznych na terytorium krajów spoza UE, takich
    jak Stany Zjednoczone czy Wielka Brytania, ma prawo zastosować stawkę VAT 0% na
    eksport towarów. Dokumenty te, choć nie spełniają literalnych wymogów ustawowych co
    do formy, są wystarczającym dowodem na dokonanie eksportu. Takie podejście jest
    zgodne z interpretacją prawa wynikającą z uchwały NSA z dnia 25 czerwca 2012 r. (sygn.
    akt I FPS 3/12), która podkreśla, że w przypadku, gdy przed upływem terminu składania
    deklaracji VAT podatnik dysponuje odpowiednimi dokumentami potwierdzającymi wywóz
    towarów, może zastosować stawkę 0% VAT.
    Dodatkowo, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazuje, że nie ma konieczności
    posiadania dokładnie tych samych dokumentów, które są wymienione w przepisach, pod
    warunkiem, że dokumentacja dostępna w danym przypadku może wiarygodnie
    potwierdzić dokonanie eksportu. Tym samym, jeśli Wnioskodawca posiada dokumenty
    wskazujące na wywóz towarów, spełniające wymogi w zakresie identyfikacji nadawcy,
    odbiorcy i numeru nadania przesyłki, to ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT na
    transakcje eksportowe.
    Zatem, w przypadku Wnioskodawcy, podobnie jak wskazuje DKIS w przywołanej
    interpretacji, posiadanie odpowiednich dokumentów pozwala na zastosowanie zerowej
    stawki VAT na sprzedaż towarów do krajów spoza Unii Europejskiej, niezależnie od tego,
    że nie są to dokumenty literalnie wskazane w przepisach. Potwierdzenie przez .....
    doręczenia przesyłki i jej status w systemie „Elektroniczny Nadawca” stanowią solidne
    dowody na wywóz towaru i umożliwiają zastosowanie stawki 0% VAT.
    Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11
    stycznia 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.603.2020.1.MAZ: „mając na uwadze przywołane
    orzeczenia TSUE i NSA należy uznać, że po spełnieniu reszty przesłanek, Wnioskodawca
    będzie miał prawo do zastosowania stawki opodatkowania 0% przewidzianej dla eksportu
    towarów, które są wysyłane za pośrednictwem .... do osób fizycznych zamieszkałych poza
    terytorium Unii Europejskiej, nieprowadzących działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy
    Spółka posiada dokumenty pochodzące z Elektronicznego Systemu Nadawcy .....,
    opatrzone statusem „doręczenie”, a w przypadku statusów: „Przesyłka dotarła do kraju
    przeznaczenia” lub „Przesyłka wysłana z Polski” pod warunkiem posiadania odpowiedzi z
    ....na zgłoszenie reklamacyjne potwierdzające doręczenie przesyłki do adresata wraz

    podaniem daty doręczenia. Tym samym należy podkreślić, że w przypadku posiadania
    dokumentu z Elektronicznego Systemu Nadawcy ....., opatrzonego statusem „Przesyłka
    dotarła do kraju przeznaczenia” lub „Przesyłka wysłana z Polski”, Wnioskodawca - dla
    prawa do zastosowania stawki 0% - powinien jednocześnie posiadać odpowiedź ....na
    zgłoszenie reklamacyjne, potwierdzającą, że przesyłka została doręczona do adresata
    wraz ze wskazaniem daty doręczenia.”.
    Warto wskazać również interpretację indywidualną z dnia 7 października 2024 r., sygn.
    0114-KDIP1-2.4012.457.2024.1.AP : „W przypadku gdy posiadany przez Pana dokument
    będzie spełniał warunki, o których mowa w art. 41 ust. 6 ustawy, tj. będzie to dokument
    „urzędowy”, potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej, to na jego
    podstawie będzie miał Pan prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%
    do całej wartości dostawy towarów na rzecz osób fizycznych z krajów trzecich. Stanowisko
    zawarte w niniejszej interpretacji opiera się na dokonanej wykładni obowiązujących
    przepisów prawa, z których wynika, że prawo do zastosowania stawki 0% uzależnione jest
    m.in. od tego, aby wywóz towarów poza terytorium UE był potwierdzony dokumentem, o
    którym mowa w art. 41 ust. 6 ustawy. Brak zatem odpowiednich dokumentów w
    momencie powstania obowiązku podatkowego, nie oznacza ostatecznej utraty prawa do
    zastosowania stawki 0% VAT, gdyż stosownie do art. 41 ust. 9 ustawy, późniejsze
    uzyskanie stosownych dokumentów upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku
    należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten
    dokument. Zatem, gdy będzie Pan w posiadaniu dokumentu doręczenia wygenerowanego
    w Elektronicznym Systemie Nadawcy (...), będzie Pan uprawniony zastosowania stawki
    podatku VAT 0% dla całej wartości sprzedaży towarów do odbiorców (osób fizycznych z
    krajów trzecich) w momencie uzyskania tego potwierdzenia doręczenia, tj. będzie Pan
    uprawniony do rozpoznania i opodatkowania stawką 0% eksportu w terminach, o których
    mowa w art. 41 ust. 6, 7 oraz 9 ustawy VAT.”.
    Biorąc pod uwagę stanowisko prezentowane przez organy podatkowe, zarówno w ramach
    wydawanych interpretacji indywidualnych, jak i wyrokach sądów administracyjnych, w
    sytuacji nieposiadania przez Wnioskodawcę komunikatu IE-599, Wnioskodawca ma
    możliwość zastosowania stawki 0% na podstawie innych dokumentów, potwierdzających
    wywóz towarów poza UE. Zatem jeśli eksport faktycznie nastąpił, a Wnioskodawca posiada
    elektroniczny dokument nadania z ..... potwierdzający eksport towarów poza UE, ma
    prawo do zastosowania stawki 0% VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”):
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
    Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem
    art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
    Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
    Europejskiej [...].

    Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy:
    Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
    skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:
    Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z
    terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
      statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
      transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz
    gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
    rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.
    Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
    Aby zatem uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług, powinny wystąpić łącznie następujące przesłanki:
    - musi mieć miejsce jedna z czynności określonych w art. 7 ustawy;
    - w konsekwencji tej czynności musi nastąpić wywóz towaru z terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej poza terytorium UE przez dostawcę lub na jego rzecz
      (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub
      na jego rzecz (eksport pośredni);
    - wywóz towaru musi być potwierdzony przez organ celny określony w przepisach
      celnych.
    Dwie pierwsze przesłanki mają charakter faktyczny i musi je łączyć bezpośredni związek
    przyczynowo-skutkowy, tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle sprecyzowanych w ustawie
    czynności (dostawy) towar opuszcza terytorium kraju w celu dostarczenia go do kraju
    trzeciego, przy czym nabywca tego towaru w wykonaniu tej czynności nabywa prawo do
    rozporządzania nim jak właściciel (zasadniczo warunek ten ziszcza się przez przeniesienie
    własności towaru). Ostatnia przesłanka ma charakter formalny i wiąże się z
    udokumentowanym legalnym wywozem towarów poza terytorium kraju.
    Należy w tym miejscu zauważyć, jak wskazuje art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów. Jednak z uwagi na terytorialny
    charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem

    świadczenia jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych
    przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Tylko zatem wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza
    terytorium Unii Europejskiej znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów w
    rozumieniu art. 2 pkt 8 i art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegający opodatkowaniu w Polsce.
    Jak stanowi art. 41 ust. 4 ustawy:
    W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    W myśl art. 41 ust. 6 ustawy:
    Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod
    warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej.
    Stosownie do art. 41 ust. 6a ustawy:
    Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Zgodnie z art. 41 ust. 7 ustawy:
    Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej
    dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w
    okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu
    wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten
    następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w
    zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na
    terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 41 ust. 8 ustawy:
    Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
    potwierdzający procedurę wywozu.
    W art. 41 ust. 9 ustawy wskazane zostało, że:
    Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia
    podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy,
    w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Stosownie do art. 41 ust. 11 ustawy:
    Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa wart.2
    pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za

    okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym
    mowa w ust.6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania zadanego we wniosku, należy wskazać,
    że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki VAT 0% do eksportu
    towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów
    poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mógł Pan opodatkować sprzedaż
    stanowiącą eksport towarów stawką podatku VAT 0% - musi Pan posiadać dokument,
    który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii
    Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a
    ustawy. Przy tym, zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty
    w tym przepisie zwrot „w szczególności”.
    Niemniej jednak, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a
    ustawy ma charakter otwarty, nie można przyjąć, że mogą to być inne dowody niż
    dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw
    członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    Co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE, do 30 października
    2024 r., składane były w formie elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES
    (Automatyczny System Eksportu). Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE
    515 były składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd
    wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszczał obszar celny Unii
    Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyłał do urzędu
    wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE 518 zawierający
    wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd
    wywozu komunikatu IE 518 system AES generował automatycznie komunikat IE 599 i
    przesyłał go zgłaszającemu. Komunikat IE 599 – do 30 października 2024 r. – był
    dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów
    poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Należy dodatkowo zaznaczyć, że komunikat IE 599, mógł być wydany nie tylko przez
    administrację celną krajową, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna
    wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Nie ulega zatem wątpliwości, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE (do 30 października 2024 r.) był:
    - elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany w systemie AES,
    - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
    - elektroniczny komunikat IE 599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
      autentyczność była zapewniona.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki 0% przy eksporcie będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej

    złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona
    przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o
    charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES (AES/ECS2 PLUS) lub
    potwierdzone przez właściwy urząd celny.
    W tym miejscu należy zauważyć, że definicja „towarów w przesyłce pocztowej” zawarta jest
    w art. 1 pkt 24 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z 28 lipca 2015 r.
    uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w
    odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu
    celnego (Dz. U. UE L 343 z 29 grudnia 2015 r. str. 1 ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie
    delegowane”). Zgodnie ze wskazanym przepisem:
    „Towary w przesyłce pocztowej” oznaczają towary inne niż przesyłki z korespondencją,
    zawarte w paczce lub pakiecie pocztowym i przewożone na odpowiedzialność operatora
    pocztowego lub przez niego zgodnie z przepisami Konwencji Światowego Związku
    Pocztowego przyjętej dnia 10 lipca 1984 r. pod egidą Organizacji Narodów Zjednoczonych.
    Z kolei w art. 1 pkt 25 rozporządzenia delegowanego wskazano, że:
    „Operator pocztowy” oznacza operatora mającego siedzibę w danym państwie
    członkowskim i wyznaczonego przez dane państwo do świadczenia międzynarodowych
    usług regulowanych Konwencją Powszechnego Związku Pocztowego.
    Uzasadnione w tym miejscu będzie odwołanie się do powołanego przez Państwa we
    własnym stanowisku wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 2019
    r., w sprawie C-275/18, który stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131
    dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis
    prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych
    do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą
    celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne
    przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia
    danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA
    także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem (...) poza
    terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych
    wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji – w ocenie NSA – „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie

    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana.”
    Należy również podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA sygn.
    akt I FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem
    towarów poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj.
    podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Zauważam, iż pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a
    ustawy jest katalogiem otwartym, nie można zastosować stawki VAT w wysokości 0%
    względem eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty „urzędowe”,
    w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE)
    potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o charakterze „urzędowym” –
    wygenerowane w systemie AES lub potwierdzone przez właściwy urząd celny. Ponadto
    kierując się wyjaśnieniami dotyczącymi wprowadzenia regulacji zawartej w art. 41 ust. 6a
    ustawy do zastosowania stawki 0% będą uprawniały również inne niż ww. dokumenty,
    które funkcjonują w innych państwach członkowskich zgodnie z obowiązującymi tam
    przepisami i które potwierdzają wywóz poza terytorium UE, przy czym chodzi tu przede
    wszystkim o formę „urzędowego” dokumentu, w którym urząd celny innego państwa
    członkowskiego potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE, a nie o dowolność w
    stosowaniu jakichkolwiek dokumentów, które nie zostały wprost określone w przepisach
    prawa tych państw.
    Zatem uznanie danej czynności za eksport towarów i jej opodatkowanie stawką w
    wysokości 0% wymaga zrealizowania warunku dotyczącego potwierdzenia wywozu
    towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Może to być organ celny
    krajowy, jak również organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Spełnienie
    tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpi wywóz towarów, i że bez ich
    powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju. Przy tym
    konieczne jest, aby wywóz ten nastąpił w ramach transportu (wysyłki) zasadniczo o
    nieprzerwanym charakterze.
    Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji dowód wiarygodny, stanowiący
    urzędowe potwierdzenie faktycznego dokonania wywozu towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu. Oznacza to w konsekwencji, że nie każdy dokument lub zestaw dokumentów
    będzie mógł stanowić prawidłowe, upoważniające do zastosowania stawki 0%,
    potwierdzenie, że doszło do eksportu towarów.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowany jako podatnik czynny VAT i prowadzi
    Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży towarów wysyłkowo, za
    pośrednictwem Internetu. Przedmiotem sprzedaży są (...). Część sprzedaży jest
    dokonywana na rzecz konsumentów spoza Unii Europejskiej. W przypadku sprzedaży
    poza terytorium RP, tj. do krajów spoza UE korzysta Pan z usług przewoźników (głównie
    ....). Aktualnie wystawia Pan fakturę VAT z zastosowaniem 23% stawki VAT ze względu na
    brak otrzymania komunikatu IE-599 od ....., który potwierdzałby wywóz towaru poza UE.
    Następnie Wnioskodawca przekazuje towar do wysyłki za pośrednictwem systemu
    „Elektroniczny Nadawca” ......
    Odnosząc powyższe do przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że posiadane
    przez Pana dokumenty wygenerowane w Elektronicznym Systemie Nadawcy ..... (zwanym

    inaczej ....) posiadające komunikat „doręczenie” nie są dokumentami, które zostały
    literalnie wymienione w art. 41 ust. 6a ustawy. Są to natomiast dokumenty „urzędowe”, o
    których mowa w art. 41 ust. 6 ustawy, tj. dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej za pośrednictwem operatora pocztowego (podmiotu
    uprawnionego na podstawie odrębnych przepisów do wykonywania działalności
    pocztowej) i uprawniające Pana – po spełnieniu pozostałych przesłanek – do
    opodatkowania dokonywanych transakcji stawką 0%, przewidzianą dla eksportu towarów.
    Tym samym należy uznać, że po spełnieniu pozostałych przesłanek, ma Pan prawo do
    zastosowania stawki opodatkowania 0% przewidzianej dla eksportu towarów, które są
    wysyłane za pośrednictwem ..... do osób fizycznych zamieszkałych poza terytorium Unii
    Europejskiej, nieprowadzących działalności gospodarczej, w sytuacji, gdy posiada Pan
    dokumenty pochodzące z Elektronicznego Systemu Nadawcy ....., opatrzone statusem
    „doręczenie”.
    Z kolei w przypadku dokumentów wygenerowanych w Elektronicznym Systemie Nadawcy
    ..... (.....) posiadających komunikaty: „Przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia”, „Przesyłka
    wysłana z Polski” należy stwierdzić, że dokumenty takie również można uznać za
    dokumenty „urzędowe”, o którym mowa w art. 41 ust. 6 ustawy, uprawniające Pana – po
    spełnieniu pozostałych przesłanek – do opodatkowania dokonywanych transakcji stawką
    0%, przewidzianą dla eksportu towarów, pod warunkiem jednak, że posiada Pan
    odpowiedzi z ..... na zgłoszenie reklamacyjne potwierdzające doręczenie przesyłki do
    adresata wraz z podaniem daty doręczenia.
    Jeżeli zatem w wyniku złożonej reklamacji w Elektronicznym Systemie Nadawcy ..... uzyska
    Pan komunikat „doręczenie”, to dokument taki należy uznać za dokument „urzędowy”, o
    którym mowa w art. 41 ust. 6 ustawy, uprawniający Pana – po spełnieniu pozostałych
    przesłanek – do opodatkowania dokonywanych transakcji stawką 0%, przewidzianą dla
    eksportu towarów.
    Natomiast, gdy w wyniku reklamacji w Elektronicznym Systemie Nadawcy ..... nie uzyska
    Pan - w odpowiedzi od ww. operatora pocztowego - potwierdzenia doręczenia przesyłki
    do adresata, wraz z datą doręczenia, to należy stwierdzić, że w tak opisanej sytuacji, nie
    będzie Pan w posiadaniu dokumentów, które w sposób bezsporny będą potwierdzały, że
    doszło do wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej i ich dostarczenia do
    nabywcy w państwie trzecim.
    Wskazać jeszcze raz należy, że tylko, w sytuacji gdy posiada Pan dokumenty pochodzące z
    Elektronicznego Systemu Nadawcy ....., opatrzone statusem „doręczenie”, po spełnieniu
    pozostałych przesłanek, ma Pan prawo do zastosowania stawki opodatkowania 0%
    przewidzianej dla eksportu towarów, które są wysyłane za pośrednictwem ..... do osób
    fizycznych zamieszkałych poza terytorium Unii Europejskiej, nieprowadzących działalności
    gospodarczej.
    Wobec powyższego nie zgadzam się z Pana twierdzeniem zawartym w końcowej części
    własnego stanowiska, z którego wynika, że skoro posiada Pan elektroniczny dokument
    nadania z ....., to ma Pan prawo do zastosowania stawki 0% VAT.
    „Dokument nadania” wystawiony przez ..... jest dowodem potwierdzającym jedynie
    przekazanie nadawanej przesyłki przewoźnikowi, tj. ...... Taki dokument można uzyskać co
    do zasady w momencie przybycia kuriera po paczkę lub nadaniu w placówce pocztowej.
    Nie potwierdza on faktycznego wywozu towaru na terytorium państwa trzeciego.
    Zatem oceniając Pana stanowisko należało uznać je za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Nadmieniam, że odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji w trybie
    art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej Administracji
    Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej
    nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału
    Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że
    interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo
    podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef
    Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.
    Jednocześnie zastrzegam, że rozstrzygnięcie, czy dokumenty, którymi będzie dysponować
    podatnik, rzeczywiście potwierdzają dokonanie dostawy towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej
    przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji
    indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.