Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.685.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Powstanie przychodu z tytułu zwolnienia z długu na podstawie
art. 508 Kodeksu cywilnego.
Słowa kluczowe: dług-zwolnienie z długu
wierzyciel
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zachowek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 października
    2025 r. (data wpływu 14 października 2025 r.).

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W wyniku prawomocnych postanowień Sądu Rejonowego w ... (sygn. ...) oraz Sądu
    Okręgowego w ... (sygn. ...) został przeprowadzony sądowy podział majątku wspólnego i
    spadkowego po AB i BB oraz majątków wspólnych ich spadkobierców.
    W związku z tym w dniu 9 kwietnia 2025 r. strony postępowania spadkowego, w tym CB i
    DBY (dłużnicy), a także EB i FB (wierzyciele) zawarli pozasądowe porozumienie ugodowe (w
    załączeniu), którego celem było kompleksowe rozliczenie wynikających z orzeczeń
    sądowych roszczeń, a także zakończenie sprawy o zachowek toczącej się przed Sądem
    Okręgowym w ... (sygn. ...). W toku rozliczeń wynikających z orzeczeń sądowych i ugody
    ustalono, że CB i DBY zobowiązane są względem EB i FB do zapłaty kwoty X zł. Część tego
    zobowiązania została rozliczona poprzez przeniesienie udziałów w spółce oraz cesję
    innych wierzytelności, co dało łączną kwotę rozliczenia w wysokości Y zł.
    Pozostała kwota Z zł została zakwalifikowana jako niespłacona część zobowiązania.
    Wierzyciele EB i FB udzielili dłużnikom zwolnienia z tej części długu, powołując się na art.
    508 Kodeksu cywilnego. Zwolnienie zostało przyjęte przez dłużników.
    Jednocześnie CB i DBY w ramach porozumienia zobowiązały się do cofnięcia powództwa o
    zachowek w sprawie ... oraz do zrzeczenia się tych roszczeń. Postępowanie to zostało
    następnie prawomocnie umorzone. Strony zobowiązały się do niepodejmowania dalszych
    kroków prawnych, co wyczerpało wzajemne roszczenia majątkowe.
    Uzupełnienie wniosku
    W dacie zawierania porozumienia z dnia ... 2025 r., umowy przeniesienia własności
    udziałów w B Sp. z o. o. z siedzibą w ..., w miejsce świadczenia pieniężnego z podpisami
    notarialnie poświadczonymi dnia ... 2025 r.: umowy ugody z dnia ... 2025 r., postanowienia
    Sądu Okręgowego w ... w sprawie o sygn. akt ... (...) z dnia ... 2025 r., postanowienia Sądu
    Okręgowego w ... w sprawie o sygn. akt ... z dnia ... 2025 r. oraz postanowienia Sądu
    Rejonowego w sprawie o sygn. akt ... z dnia ... 2025 r. Wnioskodawczyni posługiwała się
    imieniem i nazwiskiem DBY. Po orzeczeniu rozwodu Wnioskodawczyni postanowiła o
    powrocie do nazwiska rodowego, zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy, posługuje się ona nazwiskiem DB, które widnieje we wniosku z dnia
    ... 2025 r. Tym samym wskazane różnice w brzmieniu nazwiska dotyczą tej samej osoby, tj.
    Wnioskodawczyni DB (wcześniej DBY).
    DB w latach ... przebywała w Norwegii i tam była rezydentem podatkowym, rozliczając
    swoje dochody w Norwegii. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, obowiązek podatkowy w Polsce jest nieograniczony dla osób mających
    miejsce zamieszkania w Polsce lub centrum interesów osobistych i gospodarczych (tzw.
    ośrodek interesów życiowych). Od początku 2025 r. DB przebywa na terytorium Polski i
    rozlicza tutaj swoje dochody. Oznacza to, że od 2025 r. posiada nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce, ponieważ spełnia kryterium miejsca zamieszkania oraz faktycznego
    pobytu w kraju.
    Na pytanie Organu:
        Czy prowadzi Pani zarejestrowaną działalność gospodarczą lub kiedykolwiek
        wcześniej prowadziła Pani zarejestrowaną pozarolniczą działalność gospodarczą?
        Jeżeli tak, to proszę, żeby Pani wskazała w jakim zakresie, w jakim okresie i jaka była
        /jest forma opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej?
    Odpowiedziała Pani:
        Wnioskodawczyni nie prowadzi i nigdy nie prowadziła zarejestrowanej pozarolniczej
        działalności gospodarczej. W związku z powyższym nie występuje żaden zakres
        działalności, okres jej prowadzenia ani forma opodatkowania, o których mowa w
        treści wezwania.

    Na pytanie Organu:
        Na podstawie jakiej umowy doszło do zwolnienia Pani z długu, w szczególności czy
        zwolnienie z długu zostało dokonane poprzez zawarcie umowy darowizny
        uregulowanej w przepisach art. 888 i n. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
        cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 1071)?
    Odpowiedziała Pani:
        Zwolnienie z długu nastąpiło na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. umów
        wzajemnego zniesienia wierzytelności, zawartych pomiędzy stronami, w
        szczególności:
          Porozumienia z dnia ... 2025 r. oraz
          Umowy ugody z dnia ... 2025 r.,
        obejmujących rozliczenie wzajemnych wierzytelności i zobowiązań wynikających z
        prawomocnych postanowień: Sądu Rejonowego w ..., II Wydział Cywilny, sygn. akt
        ..., z dnia ... 2024 r., Sądu Okręgowego w ..., II Wydział Cywilny Odwoławczy, sygn.
        akt ..., z dnia ... 2025 r. oraz Sądu Okręgowego w ..., I Wydział Cywilny, sygn. akt ... z
        dnia 18 kwietnia 2025 r. Zgodnie z treścią powyższych umów zwolnienie z długu
        zostało dokonane na podstawie art. 508 Kodeksu cywilnego, tj. w drodze umowy
        zwolnienia z długu, a nie w formie umowy darowizny, o której mowa w art. 888
        Kodeksu cywilnego. Wierzyciele EB i FB złożyli oświadczenie o zwolnieniu dłużników
        (CB i DBY) z pozostałego zobowiązania pieniężnego w kwocie Z zł, zaś dłużnicy
        przyjęli to zwolnienie oraz w ramach zawartego porozumienia CB i DBY zobowiązały
        się do złożenia w wymaganym przez Sąd Okręgowy terminie pisma o całkowitym
        cofnięciu pozwu o zapłatę zachowku wniesionego w sprawie ..., co doprowadziło do
        wygaśnięcia zobowiązania zgodnie z art. 508 k.c. Zwolnienie to jest elementem
        wyczerpujących ugodowych rozliczeń stron w ramach wykonania prawomocnych
        orzeczeń sądowych dotyczących podziału majątku wspólnego i spadków po AB i BB.
        Reasumując wskazuję, że zwolnienie z długu nie nastąpiło w wyniku dokonania
        darowizny, lecz w ramach uzgodnionych czynności cywilnoprawnych stanowiących
        realizację Porozumienia i Ugody, a więc w drodze wzajemnego zniesienia
        wierzytelności i wykonania zobowiązań o charakterze ekwiwalentnym.
    Zwolnienie z długu nie było w żaden sposób związane z umową dotyczącą stosunku pracy,
    pracy nakładczej ani żadną umową cywilnoprawną stanowiącą podstawę do uzyskania
    przychodów z działalności wykonywanej osobiście przez DB. Zwolnienie z długu nastąpiło
    wyłącznie w ramach Porozumienia z dnia ... 2025 r. oraz Umowy ugody z dnia ... 2025 r.,
    zawartych pomiędzy członkami rodziny w celu dokonania pozasądowego, dobrowolnego
    rozliczenia wzajemnych zobowiązań majątkowych wynikających z prawomocnych
    postanowień sądowych dotyczących podziału majątku wspólnego oraz spadków po AB i
    BB.
    EB i FB są dziećmi GB, który jest przyrodnim bratem DB (synem ojca Wnioskodawczyni –
    BB pochodzącego z pierwszego małżeństwa z AB).
    Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, do:
      I grupy podatkowej zalicza się m.in. małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba,
      zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
      II grupy podatkowej — m.in. zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych
      i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa, rodzeństwo małżonków,
      małżonków rodzeństwa małżonków oraz małżonków innych zstępnych.

    Dzieci przyrodniego brata Wnioskodawczyni (a więc zstępni rodzeństwa), w ocenie
    Wnioskodawcy, należą do II grupy podatkowej w rozumieniu ww. przepisu. W
    konsekwencji:
      EB – II grupa podatkowa.
      FB – II grupa podatkowa.
    Zgodnie z treścią Porozumienia z dnia ... 2025 r. oraz Umowy ugody z dnia ... 2025 r.,
    zawartych pomiędzy członkami rodziny w celu pozasądowego rozliczenia wzajemnych
    zobowiązań wynikających z prawomocnych postanowień: Sądu Rejonowego w ..., sygn. akt
    ... oraz Sądu Okręgowego w ..., sygn. akt ... łączna wartość zobowiązania CB i DB wobec EB
    i FB została określona na kwotę X zł. Po dokonaniu wzajemnych potrąceń, przelewów
    wierzytelności oraz przeniesienia udziałów w spółce B Sp. z o.o., pozostała nierozliczona
    kwota Z zł, stanowiąca końcowe zobowiązanie pieniężne DB i CB wobec ww. wierzycieli.
    Na podstawie art. 508 Kodeksu cywilnego EB i FB złożyli oświadczenie o zwolnieniu
    dłużników z przedmiotowego długu, co skutkowało całkowitym wygaśnięciem
    zobowiązania. Wartość tego zobowiązania – Z zł – była niższa niż wartość zachowku,
    którego Pani DB dochodziła w postępowaniu sądowym przed Sądem Okręgowym w ...
    (sygn. akt ...), tj. W zł. Tym samym należy stwierdzić, że wartość zobowiązania wobec EB i
    FB była niższa od wartości roszczenia o zachowek.
    1. Postanowienie Sądu Rejonowego w ... z dnia ... 2024 r., sygn. akt ...
    Sąd Rejonowy w ... II Wydział Cywilny, postanowieniem z dnia ... 2024 r., po rozpoznaniu
    sprawy z wniosku CB, dotyczącej podziału majątku wspólnego AB i BB oraz działu spadku
    po tychże zmarłych ustalił skład majątku wspólnego AB i BB. W ramach rozliczeń
    majątkowych i spadkowych:
      zasądził od CB na rzecz EB kwotę U zł tytułem dopłaty, płatną w terminie jednego
      roku od dnia uprawomocnienia się postanowienia, wraz z odsetkami ustawowymi za
      opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności;
      zasądził od CB na rzecz FB kwotę U zł tytułem dopłaty na tożsamych warunkach;
      zasądził od DB na rzecz EB kwotę U zł tytułem dopłaty, płatną w terminie jednego
      roku od dnia uprawomocnienia zł tytułem dopłaty, płatną w terminie jednego roku
      od dnia uprawomocnienia się postanowienia, wraz z odsetkami ustawowymi za
      opóźnienie;
      zasądził od DB na rzecz FB kwotę U zł tytułem dopłaty na analogicznych warunkach.
    Łączna wartość zobowiązań pieniężnych wynikających z punktów XIII-XVI sentencji
    postanowienia, obciążających CB i DB, wynosi X zł.
    2. Porozumienie z dnia ... 2025 r.
    Strony porozumienia to CB, DBY, GB, EB i FB. Strony, mając na uwadze prawomocne
    postanowienia Sądu Rejonowego w ... z dnia ... 2024 r. (...) oraz Sądu Okręgowego w ... z
    dnia ... 2025 r. (...). dotyczące podziału majątku wspólnego i działu spadku po AB i BB oraz
    majątku wspólnego CB i BB, postanawiają dokonać dobrowolnych rozliczeń poza tokiem
    postępowania egzekucyjnego.
    Na podstawie ustaleń porozumienia, łączna kwota zobowiązań CB i DBY wobec EB i FB
    wynosi X zł. Przysługujące CB i DBY 260 udziałów w spółce B Sp. z o.o. stanowi wartość T
    zł, natomiast 242 udziały CB wynoszą S zł, co łącznie daje 502 udziały o wartości R zł.
    Rozliczenie pieniężne między GB a CB wynosi P zł, obejmujące wzajemne zobowiązania i
    rozliczenia długu spadkowego.

    Wierzytelności CB i DBY wobec spółki B Sp. z o.o. z tytułu dywidend za lata 2018-2022 w
    wysokości Q zł zostają przelewane na rzecz EB i FB. W wyniku dokonanych cesji i rozliczeń
    powstaje nierozliczone zobowiązanie pieniężne w kwocie Z zł, które wierzyciele składają
    oświadczenie o zwolnieniu dłużników, a dłużnicy przyjmują to zwolnienie, co prowadzi do
    wygaśnięcia przedmiotowego zobowiązania oraz wszelkich wzajemnych zobowiązań stron
    wynikających z prawomocnych postanowień Sądów Rejonowego i Okręgowego w ....
    W ramach zawartego Porozumienia CB i DBY zobowiązały się do złożenia w wymaganym
    przez Sąd Okręgowy terminie pisma o całkowitym cofnięciu pozwu o zapłatę zachowku
    wniesionego w sprawie ... Prawomocne umorzenie sprawy o zachowek jest warunkiem
    koniecznym („sine qua non”) dla wejścia w życie pozostałych ustaleń Porozumienia.
    Dopiero po spełnieniu tego warunku strony mogą dokonać pozaegzekucyjnego rozliczenia
    sprawy spadkowej dotyczącej podziału majątku wspólnego i działu spadku po AB i BB oraz
    majątku wspólnego CB i BB, zgodnie z wcześniejszymi postanowieniami Sądu Rejonowego
    (...) i Sądu Okręgowego (...).
    3. Postanowienie Sądu Okręgowego w ... z dnia ... 2025 r. (sygn. akt ...)
    Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2025 r. Sąd Okręgowy w ... umorzył postępowanie
    wszczęte na podstawie pozwu DBY i CB przeciwko GB o zachowek. Umorzenie
    postępowania wynikało z zawartego porozumienia między stronami, w ramach którego
    powódki zrzekły się roszczeń wobec pozwanego.
    4. Umowy Ugody z dnia ... 2025 r.
    Strony ugody to CB, DBY, GB, EB oraz FB. Strony, w związku z cofnięciem pozwu o zapłatę
    zachowku wniesionego przez CB i DBY, zakończonego prawomocnym umorzeniem
    postępowania (sygn. ...), przystąpiły do realizacji zobowiązań wynikających z
    prawomocnych postanowień Sądu Rejonowego w ... z dnia ... 2024 r. (sygn. akt ...) oraz
    Sądu Okręgowego w ... z dnia ... 2025 r. (sygn. akt ...), dotyczących podziału majątku
    wspólnego i działu spadku po AB i BB oraz po majątku wspólnym CB i BB.
    Na dzień podpisania ugody ustalono, że łączna wierzytelność EB i FB wobec CB i DBY
    wynosi X zł. natomiast wobec GB N zł. CB i DBY przysługuje 260 udziałów spadkowych w
    spółce B Sp. z o.o. o wartości T zł, a CB dodatkowo 242 udziały o wartości S zł.
    Wierzytelność CB wobec GB po potrąceniu świadczeń należnych GB oraz długu
    spadkowego DBY wynosi P zł, natomiast wobec spółki B Sp. z o.o. z tytułu dywidend za lata
    2018-2022 wynosi Q zł.
    W celu zwolnienia się ze zobowiązań CB i DBY dokonały przelewów wierzytelności wobec
    EB i FB oraz przeniosły własność 502 udziałów w B Sp. z o.o. o łącznej wartości R zł w
    miejsce świadczenia pieniężnego (datio in solutum). CB przejęła również dług DBY wobec
    wierzycieli w kwocie M zł, na co wyrażono zgodę. Po wykonaniu powyższych czynności
    pozostałe nierozliczone zobowiązanie w wysokości Z zł zostało zwolnione przez wierzycieli
    na mocy art. 508 k.c.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym zwolnienie CB i DB z długu w kwocie Z zł na
    podstawie art. 508 Kodeksu cywilnego dokonane przez EB i FB w zamian za cofnięcie
    pozwu o zachowek oraz zrzeczenie się roszczeń skutkuje powstaniem po stronie DB
    przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Opisane zdarzenie nie powoduje powstania po stronie Wnioskodawczyni przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zwolnienie z długu, którego dokonał wierzyciel na podstawie art. 508 Kodeksu cywilnego,
    nastąpiło nieodpłatnie tylko pozornie.

    W rzeczywistości było elementem porozumienia rodzinno-spadkowego, w ramach którego
    CB oraz DB złożyły pozew o zachowek o łącznej wartości ponad O mln zł, a następnie
    cofnęły pozew i zrzekły się roszczeń w sposób wiążący, ostateczny i skutkujący
    prawomocnym umorzeniem postępowania.
    Zatem zwolnienie z długu nie było jednostronnym przysporzeniem majątkowym, lecz
    stanowiło element ekwiwalentnej wymiany świadczeń. Wierzyciele zrezygnowali z
    roszczenia pieniężnego w zamian za zrzeczenie się przez dłużnik w ich własnych, wcześniej
    dochodzonych roszczeń o zachowek.
    W rezultacie, ponieważ doszło do wzajemnych świadczeń stron, tj. dłużnicy zostali
    zwolnieni z długu, a wierzyciele uzyskali zrzeczenie się roszczeń nie powstał przychód
    podatkowy po stronie dłużnika.
    W związku z powyższym wnosi Pani o potwierdzenie, że w opisanym stanie faktycznym nie
    powstaje po stronie Wnioskodawczyni przychód podlegający opodatkowaniu PIT, a w
    konsekwencji nie występuje obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu zwolnienia
    z długu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
        Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
        wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
        których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
        Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
        opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
        30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
        dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Według art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
        Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
        realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
        19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do
        dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
        wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z którym.
        Źródłami przychodów są:
        1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
        członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
        produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
        2) działalność wykonywana osobiście;

        3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
        4) działy specjalne produkcji rolnej;
        5) (uchylony)
        6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
        rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
        prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
        związanych z działalnością gospodarczą;
        7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
        innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
        8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
        8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
        8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
        9) inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
        szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
        emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny,
        w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
        kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
        emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego,
        w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci
        oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty,
        stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje
        (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne
        świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma
    charakter otwarty, co pozwala, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż
    wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 cyt. ustawy. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe. Do przychodów z innych źródeł należy zatem zaliczyć każdy przychód,
    który spełnia łącznie dwa warunki: po pierwsze – nie jest zaliczany do źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy, a po drugie – nie jest wyłączony z
    przedmiotowego zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Pojęcie „umorzenie zobowiązania” nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. „Umorzenie”, według Słownika Języka Polskiego
    (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, t. III, str. 557), oznacza „zmniejszenie lub

    zlikwidowanie zobowiązania pieniężnego poprzez uzyskanie zrzeczenia się należności
    przez wierzyciela lub spłatę stopniową długu. Umorzyć dług. Umorzyć podatek, należność”.
    Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1071), wierzytelność jest prawem i nie ma przeszkód, aby zrzec się tego prawa w
    każdej chwili. Zrzeczenie się polega na umorzeniu zobowiązania bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika.
    Zgodnie z art. 508 ustawy Kodeks cywilny:
        Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
        przyjmuje.
    Zatem, skutkiem umorzenia jest zmniejszenie lub zlikwidowanie w całości lub części
    zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do
    wygaśnięcia zobowiązania. Na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl cytowanego wyżej art.
    508 Kodeksu cywilnego, składają się dwa elementy: oświadczenie woli wierzyciela o
    umorzeniu zobowiązania i akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
    Jest to więc rodzaj umowy wierzyciela z dłużnikiem, bowiem oświadczenie wierzyciela
    wymaga przyjęcia (zgody) dłużnika. Brak zgody powoduje więc, że czynność prawna
    mająca na celu zwolnienie dłużnika z długu nie wywołuje skutków prawnych. Dla
    umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody,
    zawartego układu, czy też poprzez oświadczenie, umowę). Wierzytelność będzie
    umorzona wówczas, gdy wierzyciel uzyska wiadomość od dłużnika, że przyjął on
    zwolnienie z długu. Jeżeli więc obie strony, tj. zarówno wierzyciel, jak i dłużnik, nie wyrażą
    woli umorzenia zobowiązania, to do takiego umorzenia nie dojdzie.
    W następstwie zawarcia ugody z wierzycielem, dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku
    spłaty zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący
    równowartość umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz
    wierzyciela. Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do
    powstania przychodu, gdyż po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    W Pani sprawie, w zamian za cofnięcie pozwu o zachowek oraz zrzeczenie się roszczeń,
    otrzymała Pani świadczenie wzajemne polegające na zwolnieniu z ciążącego na Pani długu
    w ramach niespłaconej części zobowiązania wobec EB i FB. Jednocześnie, skoro wycofała
    Pani pozew o zachowek ze zrzeczeniem się roszczeń wobec pozwanego GB a
    postępowanie sądowe zostało prawomocnie umorzone, to nie wiadomo, czy jakikolwiek
    zachowek zostałby zasądzony na Pani rzecz i czy stałby się wymagalny.
    Zwolnienie z długu miało więc w tej sytuacji dla Pani określoną wartość majątkową, gdyż w
    jego wyniku przestała Pani być zobowiązana wobec swoich wierzycieli do zapłaty
    określonej kwoty pieniężnej. Wartość długu, z której została Pani zwolniona jest więc dla
    Pani przychodem podatkowym. Osiągnęła bowiem Pani zatem korzyść majątkową o
    konkretnym wymiarze finansowym, gdyż zmniejszyło się zobowiązanie, jakie musiałaby
    Pani zapłacić, gdyby nie zwolnienie z długu.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny
    stwierdzam, że zwolnienie Pani z długu na podstawie art. 508 Kodeksu cywilnego
    dokonane przez EB i FB w zamian za cofnięcie pozwu o zachowek oraz zrzeczenie się
    roszczeń, skutkuje po Pani stronie powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten należy zakwalifikować do
    przychodów z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych
    przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny. W
    polskim systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku.
    Wydanie interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia
    podstawy opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też nie analizowałem
    przedstawionych przez Panią kwot.
    Wskazuję również, że interpretacja prawa podatkowego wydawana jest w indywidualnej
    sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
    Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa,
    jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca
    wnioskodawcą. W związku z tym, ta interpretacja dotyczy wyłącznie Pani, nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111
      ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).