Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-1601/08-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-03-03
Teza: Wnioskodawca będzie wykonywać powierzone mu zadanie na zasadzie - osobiście wykonywanej działalności trenerskiej - polegającej na szkoleniu powierzonych Mu zawodników, w wybranych okresach roku 2009. Czy w omawianym przypadku może stosować koszty uzyskania przychodów na poziomie 50%?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów-podwyższenie kosztów uzyskania przychodów; prawa-prawa autorskie; szkolenie; umowa-umowa o dzieło; zawody-wolny zawód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 08.12.2008 r. (data wpływu 10.12.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania 50% normy kosztów uzyskania przychodów z tytułu umowy o dzieło - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.12.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku osób fizycznych w zakresie zastosowania 50% normy kosztów uzyskania przychodów z tytułu umowy o dzieło.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest absolwentem AWF., od wielu lat szkoli żeglarzy na poziomie kadry olimpijskiej, Jego zawodnicy osiągają sukcesy w żeglarstwie sportowym, zdobywają medale MŚ, ME, IO. Odnoszą sukcesy sportowe dzięki swojej ciężkiej pracy, talentowi oraz stosowaniu stworzonych przez Wnioskodawcę metod treningowych i odpowiedniego sposobu nauczania Wnioskodawca podnosi, że praca trenera żeglarstwa jest wolnym zawodem. Polega ona na długoterminowym planowaniu procesu treningowego, startów kontrolnych i głównych. Realizacji programu wraz z zawodnikami, oraz osobami wspomagającymi prace całego zespołu np. żaglomistrzem, meteorologiem, psychologiem, fizjologiem, lekarzem sportowym, szkutnikiem itd. Stanowi to indywidualny, autorski sposób przygotowania zawodników do osiągnięcia największych sukcesów sportowych na arenie międzynarodowej. Często wszystkie składniki tego procesu są strzeżone klauzulą tajne, tzn. nie wolno dzielić się wiedzą i technologią zdobytą przez lata doświadczeń z konkurencyjnymi załogami, z innych teamów /krajów/. Wszystkie materiały szkoleniowe, video fotograficzne, pomiary, obserwacje oraz wiedza zdobyta w trakcie treningów, regat, szkoleń jest specyficzną wartością charakterystyczną dla warsztatu pracy trenera oraz teamu, z którym pracuje.

W skład procesu szkoleniowego wchodzą:

1.  treningi na wodzie - technika, strategia, taktyka żeglowania, trym sprzętu - łodzi, żagli masztów,
2.  trening ogólnorozwojowy - przygotowanie siłowe, wytrzymałościowe, gibkościowe itd.,
3.  przygotowanie teoretyczne z zakresu - meteorologii, taktyki i strategii żeglowania, teorii żeglowania, przepisów regatowych, prawidłowego żywienia, przygotowania psychologicznego itd.

Każdy trener na poziomie międzynarodowym uczestnicząc w swoistej walce z innymi trenerami i zawodnikami, latami ciężkiej pracy tworzy swój własny program dochodzenia do najlepszych wyników sportowych dla zawodników, z którymi pracuje. Dzięki temu wieloletniemu doświadczeniu i doskonaleniu wiedzy, jesteśmy zatrudniani do pracy z najbardziej utalentowanymi zawodnikami czołówki światowej.

Wnioskodawca otrzymał propozycję współpracy pracy od zagranicznej fundacji sportowej, która proponuje w zamian za prowadzone treningi wynagrodzenie na zasadzie honorarium. Wnioskodawca wskazuje, że jako osoba wykonująca pracę, która ma indywidualny i twórczy charakter może pobierać takie honorarium odliczając koszty uzyskania przychodu w wysokości 50 %. Wykonywany zawód jest formą twórczej pracy wykonywanej w innych wolnych zawodach a metody i plany treningowe są moim pomysłem. W tym zakresie wykonując pracę korzysta z praw autorskich do swoich metod treningowych. Tym niemniej w związku z wykonywaniem umowy fundacja może rejestrować prowadzone treningi technika video. Częste podróże, stres związany z wynikami procesu szkolenia, a co za tym idzie wynikami sportowymi powodują to, że Wnioskodawca musi się koncentrować na pracy z zawodnikami i nieustannie doskonalić swój warsztat pracy, gdyż metody treningowe muszą być zawsze o krok przed konkurentami. Wnioskodawca wskazuje, że nawet najlepszy trener jest wynagradzany i zatrudniany tak długo, jak jego metody są nowatorskie, i skuteczne, a zawodnicy odnoszą sukcesy i są zadowoleni ze współpracy.

W roku 2009 współpraca z zagranicznymi zawodnikami tej fundacji, będzie polegała na opracowaniu i przeprowadzaniu treningów określonych zadań w określonym czasie, będą to zgrupowania kilku i kilkunasto dniowe poświecone np. technice żeglowania z wiatrem, szybkości żeglowania i trymu jachtu, żagli, masztów, taktyce itp. Wnioskodawca będzie brał udział w przygotowaniach do zawodów i analizie startów w regatach. Ogółem prawdopodobnie będzie to ok. 120 dni. Powierzone zadania szkoleniowe chciałby wykonywać na zasadzie umowy o dzieło z fundacją niemiecką.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Wnioskodawca będzie wykonywać powierzone mu zadanie na zasadzie - osobiście wykonywanej działalności trenerskiej - polegającej na szkoleniu powierzonych Mu zawodników, w wybranych okresach roku 2009. Czy w omawianym przypadku może stosować koszty uzyskania przychodów na poziomie 50%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Metody szkoleniowe podlegają ochronie prawem autorskim, przez co wykonywana przez Wnioskodawcę działalność, może być rozliczana z zastosowaniem kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% przychodu, o których mowa w artykule 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy stanowi, iż koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym, że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Powołany przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy wskazuje, że ustalenie czy; określony przychód został osiągnięty z tytułu praw autorskich lub pokrewnych, i podatnik jest twórcą czy też artystą wykonawcą należy ocenić w świetle odrębnych przepisów, czyli przepisów ustawy z dnia 04.02.1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.).

Z treści art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynika, że przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Z przepisu art. 8 ust. 2 ww. ustawy wynika, iż domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Jednakże należy zauważyć, iż zgodnie z art. 14b 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualna), Przepis art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Natomiast poprzez ustawy podatkowe, zgodnie z art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej, należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Stosownie do tej definicji ww. ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie stanowi przepisów prawa podatkowego, a więc działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie jest upoważniony do interpretowania tej ustawy w trybie art. 14b.

Ordynacji podatkowej, a tym samym do stwierdzenia, czy dana osoba jest twórcą w rozumieniu przepisów ww. ustawy lub czy konkretna praca stanowi prawo autorskie lub prawo pokrewne.

W sprawach interpretowania przepisów ww. ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych uprawnione jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departament Prawny.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w wybranych okresach roku 2009 będzie wykonywać powierzone mu zadanie na zasadzie - osobiście wykonywanej działalności trenerskiej - polegającej na szkoleniu powierzonych Mu zawodników. W tym celu Wnioskodawca będzie korzystał, jako twórca z autorskiego sposobu przygotowania zawodników (praw autorskich w rozumieniu odrębnych przepisów).

Mając zatem powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że tylko wówczas gdy:

*   praca wykonywana przez stronę tej umowy jest twórcza tzn. niepowtarzalna, ma indywidualny charakter oraz spełnia przesłanki utworu określone w ww. ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

*   strona umowy jest twórcą bądź artystą wykonawcą w rozumieniu tej ustawy. do przychodów osiągniętych z tego źródła mogą być zastosowane, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 50% koszty uzyskania przychodu.

Należy podkreślić, iż fakt korzystania przez twórcę z praw autorskich musi zasadniczo ściśle wynikać z treści zawartej przez fundację niemiecką z Wnioskodawcą umowy o dzieło.

W świetle powyższego przyjmując, że Wnioskodawca, z którym podpisano umowę o dzieło korzysta z praw autorskich oraz spełnione są przesłanki utworu określone w ww. ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do ustalenia czego Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie jest uprawniony, do przychodów osiągniętych z tego źródła mogą być zastosowane 50% koszty uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.