Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.628.2019.13.S.AAR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-11
Teza: Brak przesłanek pozwalających uznać Panią, w zakresie sprzedaży przedmiotowych nieruchomości, za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
Słowa kluczowe: lokal; podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2019 r. wpłynął Pani wniosek z 23 września 2019 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 31 października 2019 r. (wpływ 4 listopada
    2019 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo Rzeczypospolitej Polski oraz Stanów
    Zjednoczonych Ameryki. Podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Na stałe przebywa na terenie Stanów Zjednoczonych od 43 lat. Nie prowadzi
    zarejestrowanej działalności gospodarczej na terenie Polski, nie jest zarejestrowana jako
    czynny podatnik podatku VAT w Polsce.
    Wnioskodawczyni odziedziczyła po zmarłym dnia 8 lutego 2015 roku bracie rodzonym
    nieruchomości położone na terytorium RP. W związku z brakiem zamiaru powrotu do
    kraju i osiedlenia się na terytorium Polski, Wnioskodawczyni podjęła decyzję o sprzedaży
    odziedziczonych nieruchomości.
    Do pierwszej transakcji doszło w 2015 roku, na podstawie której Wnioskodawczyni
    sprzedała trzy sąsiadujące ze sobą działki, z których jedna była zabudowana domkiem
    rekreacyjnym. Ww. działki w sensie faktycznym stanowiły jedną nieruchomość.
    Druga transakcja została dokonana w 2017 roku. Wnioskodawczyni sprzedała działkę
    budowlaną.
    W obu opisanych wyżej przypadkach, Wnioskodawczyni przy znalezieniu nabywców
    nieruchomości korzystała z pomocy profesjonalnego pomiotu - pośrednika w sprzedaży
    nieruchomości, który za wynagrodzeniem przeprowadził wszelkie niezbędne czynności
    związane ze sprzedażą.
    Dodatkowo, w 2019 r. Wnioskodawczyni zawarła dwie umowy przedwstępne sprzedaży
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego dotyczącego dwóch
    mieszkań (bez urządzonych ksiąg wieczystych), których planowany termin zawarcia
    umowy sprzedaży to 2019 rok lub styczeń 2020 roku. Mieszkania wskazane powyżej na
    pewno były zasiedlone co najmniej 2 lata przed planowaną sprzedażą (dostawą). Również
    w tym wypadku, Wnioskodawczyni przy znalezieniu nabywców nieruchomości korzystała z
    pomocy profesjonalnego pomiotu - pośrednika w sprzedaży nieruchomości, który za
    wynagrodzeniem przeprowadził wszelkie niezbędne czynności związane ze sprzedażą.
    Wnioskodawczyni ustanowiła profesjonalnego pełnomocnika, który dokonał czynności
    związanych z wpisem do ksiąg wieczystych sprzedanych nieruchomości Wnioskodawczyni,
    jako właściciela, oraz dostarczył do kancelarii notarialnej wszystkie dokumenty i
    zaświadczenia niezbędne do sprzedaży.
    Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych czynności związanych z podziałem czy
    zmianą statusu prawnego nieruchomości, oprócz opisanego powyżej umocowania

    profesjonalnego pełnomocnika. Nie dokonywała również żadnych czynności związanych z
    doprowadzeniem do nieruchomości mediów. Podjęła jedynie działania standardowo
    konieczne do sprzedaży odziedziczonego majątku.
    Poza wskazanymi powyżej składnikami majątku, Wnioskodawczyni odziedziczyła również
    udział w wysokości 80% w kamienicy w (...) (Udział w nieruchomości), wyrażający się od
    strony praktycznej jako 14 lokali ((...)), przy czym lokale te są objęte jedną księgą wieczystą,
    oraz jeden lokal mieszkalny (dalej: Lokal mieszkalny), stanowiący odrębną nieruchomość,
    położony w ww. kamienicy (wyodrębniony prawnie i posiadający własną księgę wieczystą).
    Kamienica oraz Lokal mieszkalny są zamieszkałe przez lokatorów i były zamieszkałe na
    pewno ponad 2 lata przed planowaną dostawą. Dlatego w stosunku do wszystkich lokali
    będących przedmiotem dostawy doszło do pierwszego zasiedlenia co najmniej na 2 lata
    przed planowaną dostawą.
    Wnioskodawczyni nie zajmuje się tymi nieruchomościami i nie pobiera z nich żadnych
    dochodów. Zarządza nimi, na własny rachunek, podmiot trzeci, który utrzymuje ich
    substancję na podstawowym poziomie (przeprowadza pomniejsze remonty oraz
    utrzymuje kamienicę w ruchu, tj. szuka potencjalnych najemców oraz rozlicza się z nimi).
    Większość niezbędnych remontów przeprowadza jednak wspólnota mieszkaniowa
    ustanowiona w nieruchomości, w której członkiem jest Wnioskodawczyni. Zakres
    remontów od daty śmierci spadkodawcy nie wpłynął jednak na zwiększenie wartości
    początkowej nieruchomości o ponad 30%.
    Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z uwagi na nabycie w drodze spadku. Podobnie w zakresie
    przeprowadzonych dotychczas remontów czy ulepszeń - Wnioskodawczyni nie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, gdyż to nie Wnioskodawczyni je zlecała i przeprowadzała.
    Ze względu na fakt, że Wnioskodawczyni nie planuje powrotu do Rzeczpospolitej Polski, a
    jej miejsce zamieszkania oraz ośrodek interesów życiowych znajduje się w Stanach
    Zjednoczonych Ameryki, to zamierza ona w 2020 roku zbyć Udział w nieruchomości oraz
    Lokal mieszkalny, a środki ze sprzedaży przeznaczyć na własne potrzeby w Stanach
    Zjednoczonych. Wnioskodawczyni zleciła pośrednikowi poszukiwanie nabywcy
    (nabywców) Udziału w nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego.
    Biorąc pod uwagę różne możliwości związane ze sposobem sprzedaży, Wnioskodawczyni
    rozważa:
    1) jednorazową sprzedaż Udziału w nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego jednemu
    nabywcy - prawdopodobnie nabywcą będzie osoba prawna, czynny podatnik podatku VAT,
    albo
    2) sprzedaż Lokalu mieszkalnego oraz pozostałych 14 lokali wyodrębnionych z Udziału w
    nieruchomości różnym nabywcom - zarówno osobom fizycznym nieprowadzącym
    działalności gospodarczej, jak również osobom prawnym - czynnym podatnikom podatku
    VAT, przy czym:
    a) lokale zostaną wyodrębnione w momencie sprzedaży albo
    b) wyodrębnienie lokali nastąpi przed ich sprzedażą.
    Sprzedaż Udziału w nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego (niezależnie od tego czy
    nastąpi ostatecznie sprzedaż jednemu czy różnym nabywcom) niemalże zakończy proces

    sprzedaży majątku odziedziczonego przez Wnioskodawczynię po zmarłym bracie, gdyż do
    sprzedaży pozostanie jedynie działka leśna, działka mieszkaniowa rekreacyjna
    (zabudowana nielegalnie wzniesionym budynkiem w stanie surowym) oraz udziały w
    spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, które również zostały odziedziczone po bracie.
    W przypadku wyodrębnienia oddzielnych lokali Powierzchnia użytkowa poszczególnych
                              2lokali mieszkalnych nie będzie przekraczać 90 m.
    Wszystkie lokale składające się na Udział w nieruchomości posiadają zaświadczenia o
    samodzielności lokali (zarówno samodzielne lokale mieszkalne, jak również samodzielne
    lokale użytkowe).
    W uzupełnieniu wniosku z dnia 31 października 2019 r., wskazano ponadto, że:
    a) Dwa lokale mieszkalne, w stosunku do których zawarte zostały umowy przedwstępne,
    nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię. Nie były one przedmiotem umów
    najmu, dostawy (dzierżawy) lub innej umowy o podobnych charakterze.
    b) Wnioskodawczyni w stosunku do wyżej wymienionych lokali podjęła czynność w postaci
    zlecenia profesjonalnemu pośrednikowi w obrocie nieruchomościami doprowadzenia
    do sprzedaży ww. lokali. Wnioskodawczyni nie ponosiła na wyżej wymienione lokale
    nakładów na ich ulepszenie, które przekraczałyby 30% ich wartości początkowej.
                                  2  2c) Powierzchnie wyżej wymienionych lokali to: 40,90 m oraz 38,70 m.
    d) Odziedziczona przez Wnioskodawczynię kamienica jest sklasyfikowana w Polskiej
    Klasyfikacji Obiektów Budowlanych jako: budynki o trzech lub więcej mieszkaniach, tj.:
    Sekcja 1, Dział 11, Grupa 112, Klasa 1122.
    e) Lokatorzy użytkują lokale znajdujące się w odziedziczonej kamienicy na podstawie
    umów najmu (podnajmu). Umowy te zostały zawarte z lokatorami przez spółkę (...) sp. z
    o. o. w (...), działającą we własnym imieniu i na własny rachunek. Najemcy to osoby
    fizyczne, z wyjątkiem jednego, który jest osobą prawną.
    f) Wnioskodawczynię łączy z faktycznym zarządcą, zajmującym się nieruchomościami
    znajdującymi się w kamienicy, umowa najmu. Umowa ta przewiduje, że najemca -
    spółka (...) sp. z o.o. ma zajmować się (zarządzać) przedmiotem najmu we własnym
    imieniu i na własny rachunek. Z umowy tej wynikają następujące obowiązki spółki (...)
    sp. z o. o.:
      1. bieżący nadzór nad nieruchomością,
      2. bieżąca współpraca ze Wspólnotą Mieszkaniową,
      3. ponoszenie kosztów bieżącego utrzymania lokali, wchodzących w skład udziału
      stanowiącego własność Wnioskodawczyni, w szczególności kosztów ogrzewania,
      wody zimnej i ciepłej, kanalizacji oraz energii elektrycznej,
      4. regularne zasilanie rachunku bankowego Wspólnoty Mieszkaniowej kwotami
      wynikającymi z uchwał tej Wspólnoty,
      5. zabezpieczenie lokali zgodnie z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej i innych
      przepisów szczególnych;
      6. uprzątnięcie i usunięcie nieczystości, w tym tzw. wielkogabarytowych,
      7. wykonywanie drobnych napraw,

      8. sprawdzanie i konserwacja istniejących instalacji,
      9. odświeżenie i odmalowanie.
    g) Powierzchnia użytkowa wyodrębnionego lokalu mieszkalnego, znajdującego się w
                  2kamienicy, to 76,62 m.
    h) Transakcje sprzedaży działek, dokonane przez Wnioskodawczynię w 2015 i 2017 r. nie
    podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Pytania
    1. Czy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny i dotychczas dokonane przez
    Wnioskodawczynię rozporządzenia majątkiem odziedziczonym po zmarłym bracie,
    prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym, w związku z
    planowaną sprzedażą:
    a. Spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie
      zawartych już z nabywcami umów przedwstępnych sprzedaży,
    b. Udziału w nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego jednemu nabywcy, działanie
      Wnioskodawczyni nie będzie stanowiło działalności gospodarczej podlegającej
      opodatkowaniu podatkiem VAT?
    2. Czy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny i dotychczas dokonane przez
    Wnioskodawczynię rozporządzenia majątkiem odziedziczonym po zmarłym bracie,
    prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym, w związku z
    planowaną sprzedażą:
    a. Spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie
      zawartych już z nabywcami umów przedwstępnych sprzedaży,
    b. Lokalu mieszkalnego oraz osobnych lokali (mieszkalnych i użytkowych) różnym
      nabywcom, w przypadku gdy lokale zostaną wyodrębnione z Udziału w
      nieruchomości w momencie sprzedaży, działanie Wnioskodawczyni nie będzie
      stanowiło działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT?
    3. Czy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny i dotychczas dokonane przez
    Wnioskodawczynię rozporządzenia majątkiem odziedziczonym po zmarłym bracie,
    prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym, w związku z
    planowaną sprzedażą:
    a. Spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie
      zawartych już z nabywcami umów przedwstępnych sprzedaży,
    b. Lokalu mieszkalnego oraz osobnych lokali (mieszkalnych i użytkowych) różnym
      nabywcom, w przypadku gdy wyodrębnienie lokali z Udziału w nieruchomości
      nastąpi przed ich sprzedażą, działanie Wnioskodawczyni nie będzie stanowiło
      działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT?
    4. W przypadku uznania któregokolwiek z powyższych stanowisk wyrażonych w pkt 1-3
    za nieprawidłowe, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z
    którym, skoro planowana przez nią dostawa będzie traktowana jako działalność
    gospodarcza podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT, to dostawa:
    a. Spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie
      zawartych już z nabywcami umów przedwstępnych sprzedaży,

    b. Udziału w nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego, albo
    c. Lokalu mieszkalnego i wyodrębnionych z Udziału w nieruchomości lokali
      mieszkalnych oraz użytkowych,
    - będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10
    lub pkt 10a ustawy o VAT?
    5. W przypadku uznania stanowiska w zakresie pytania 4 za nieprawidłowe, czy
    prawidłowe zatem jest stanowisko Wnioskodawczyni zgodnie z którym, stawka
    podatku VAT jakim powinna być objęta dostawa:
    a. Spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego - wynosi 8%,
    b. Lokalu mieszkalnego - wynosi 8%,
    c. Udziału w nieruchomości (w przypadku sprzedaży jednemu nabywcy) - wynosi 8%, z
      uwagi na przeważającą część mieszkalną (12 lokali mieszkalnych) w stosunku do
      lokali użytkowych (jeden lokal użytkowy oraz jedna suteryna traktowana jako lokal
      użytkowy),
    d. Osobnych lokali mieszkalnych wyodrębnionych z Udziału w nieruchomości różnym
      nabywcom lub jednemu nabywcy - wynosi 8%,
    e. osobnych lokali użytkowych (jeden lokal użytkowy oraz jedna suteryna)
      wyodrębnionych z Udziału w nieruchomości różnym nabywcom lub jednemu
      nabywcy - wynosi 23%?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1. a) i b)
    Zdaniem Wnioskodawczyni, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny i
    dotychczas dokonane przez Wnioskodawczynię rozporządzenia majątkiem
    odziedziczonym po zmarłym bracie, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni,
    zgodnie z którym w związku z planowaną sprzedażą spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie zawartych już z nabywcami umów
    przedwstępnych sprzedaży, Udziału w nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego
    jednemu nabywcy, działanie Wnioskodawczyni nie będzie stanowiło działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących
    o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia tejże nieruchomości, która to
    aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie
    tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego
    charakteru takiej działalności).
    W rozpatrywanej sprawie sprzedaż opisanych wyżej składników majątku można uznać
    za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym,
    Wnioskodawczyni będzie korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania
    własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. W tej
    kwestii istotna jest także okoliczność, że Wnioskodawczyni stała się właścicielem
    opisanego wyżej majątku w drodze dziedziczenia po najbliższej rodzinie, a nie w drodze
    np. umowy sprzedaży.

    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zauważyć należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły
    dla celów zarobkowych.
    Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym działek gruntu, podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić
    znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny
    polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    W kontekście powyższego należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych
    czynności.
    Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i
    niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem
    gospodarczym.

    Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w
    sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana
    czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca,
    usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód,
    to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT nie można podmiotu
    dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.
    Ponownie należy podkreślić, że Wnioskodawczyni stała się właścicielem opisanego
    wyżej majątku w drodze dziedziczenia po najbliższej rodzinie, a więc ze względów
    oczywistych nie ma zastosowania przesłanka uprzedniego zakupu nieruchomości w
    celu odsprzedaży.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma to, czy w świetle
    zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy podmiot w celu dokonania sprzedaży
    działek, podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi
    wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu
    dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze
    sprzedaży tej rzeczy. Natomiast, okoliczność podjęcia np. w odniesieniu do sprzedaży
    nieruchomości budowlanych m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie
    dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania
    marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy
    ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową
    (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011
    r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z powyższego orzeczenia wynika m.in., że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują
    się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,

    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a
    nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Podobnie z orzecznictwa polskich sadów administracyjnych wynika, że:
    1) Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2012 r.. sygn. akt I FSK
    1118/11, CBOSA; Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 19 lutego 2015 roku, sygn. akt I SA/Po
    944/14, CBOSA:
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze
    podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną),
    czyli stałą. Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego),
    który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz
    spożytkowania w celach prywatnych. Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie
    może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
    które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany
    dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie
    nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te
    transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów.
    Trudno też uznać, że za prawidłowością stanowiska organu winien przemawiać
    argument dotyczący skorzystania z usług biura nieruchomości. Logicznym, choćby ze
    względów finansowych i pragmatycznych, jest wnioskowanie, że skoro strona zleca
    sprzedaż działek pośrednikowi w obrocie nieruchomościami, to jest to równoznaczne z
    tym, że sama nie działa w tym zakresie zawodowo - profesjonalnie.
    2) Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 14 listopada 2017 r. sygn. akt III SA/Gl 704/17, CBOSA:
    Zdaniem Sądu to stanowisko organu jest nieprawidłowe. Zawarcie jednej umowy
    dzierżawy działek (przed ich podziałem na działki budowlane będące przedmiotem
    sprzedaży) nie ma wpływu na ocenę działań skarżącej, jako wykonywania zarządu
    majątkiem prywatnym, gdyż zawarcie takiej umowy nie ma cechy ciągłości, niezbędnej
    do kwalifikacji działalności jako gospodarczej.
    Również zawarcie umowy dzierżawy nieruchomości - działek niezabudowanych przy ul.
    (...) (ustnej czy pisemnej) przez Wnioskodawczynię przed ich podziałem geodezyjnym na
    działki budowlane i sprzedażą kilku z nich - bez zamiaru kontynuowania dzierżawy, nie
    może wpłynąć na ocenę jej działań jako wykonywania zarządu majątkiem prywatnym.
    Zawarcie takiej umowy w omawianym przypadku nie ma bowiem cechy ciągłości,
    niezbędnej do kwalifikacji działalności jako gospodarczej. Działka była dzierżawiona
    przez rolnika dla potrzeb działalności rolniczej. Skarżąca takiej działalności nigdy nie
    prowadziła, utrzymuje się z emerytury. Nigdy też nie zajmowała się obrotem
    nieruchomościami i nie podejmowała w tym zakresie żadnych działań, czemu organ nie
    zaprzecza. Zawarcie takiej umowy w omawianym przypadku nie ma bowiem cechy
    ciągłości, niezbędnej do kwalifikacji działalności jako gospodarczej.

    3) Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 stycznia
    2018 r. sygn. akt I SA/Wr 757/17, CBOSA:
    Przyjęcie zatem, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w
    charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
    handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest odpowiednie zorganizowanie (wykonywanie
    szeregu czynności składających na pewną zorganizowaną całość - np. nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu
    (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego
    dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na
    tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo
    przytoczonych okoliczności.
    4) Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 stycznia 2019 r.,
    sygn. akt I SA/Op 377/18:
    W drodze wykładni art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. nie można pozbawiać osób, którym
    przysługuje prawo własności, podejmowania działań ukierunkowanych na korzystne z
    ich punktu widzenia zbycie należącego do nich majątku. Właściciel realizując swoje
    uprawnienie do korzystania oraz dysponowania przedmiotem tego prawa może
    podejmować działania zmierzające do podziału nieruchomości. Okoliczności te same w
    sobie, podejmowane nawet znaczną ilość razy nie mogą przemawiać za uznaniem, że
    późniejsza sprzedaż nieruchomości następuje w ramach działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni w 2015 roku nabyła w
    drodze dziedziczenia opisane we wniosku nieruchomości.
    Aby ocenić, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako
    podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy o VAT, jak i
    stanowiska judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów, wyroku TSUE z dnia 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 i powołanych wyroków prowadzi do wniosku,
    że zarówno sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na
    podstawie zawartych już z nabywcami umów przedwstępnych sprzedaży, Udziału w
    nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego jednemu nabywcy nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w
    związku z tą transakcją uznać Wnioskodawczynię za podatnika tego podatku. Nie
    można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży opisanych nieruchomości i praw

    majątkowych, Wnioskodawczyni będzie działała w charakterze podatnika, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Z opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawczyni, która wykraczałaby poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Okoliczności
    sprawy wskazują, że Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie
    podejmowała jakichkolwiek czynności zmierzających do podniesienia wartości
    składników majątku ani żadnych działań marketingowych i reklamowych w stosunku do
    sprzedaży działek w 2015 i 2017 roku.
    Wnioskodawczyni w odniesieniu do sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa
    do lokalu mieszkalnego korzystała z pomocy profesjonalnego pośrednika w sprzedaży
    nieruchomości, co już samo w sobie wskazuje na to, że sama nie działała profesjonalnie
    i jedynie podejmowała działania ukierunkowane na korzystne z jej punktu widzenia
    zbycie należącego do niej majątku, przy ograniczeniu swoich działań do niezbędnego
    minimum.
    Natomiast w odniesieniu do Udziału w nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego
    sprzedaż prawdopodobnie nastąpi na rzecz jednego nabywcy, co pozwoli na szybsze
    zakończenie procesu sprzedaży.
    Wobec powyższych okoliczności, należy uznać, że sprzedaż nie będzie stanowić
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu, gdyż brak jest przesłanek
    świadczących o takiej aktywności Wnioskodawczyni w przedmiocie sprzedaży tej działki,
    która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    W konsekwencji, w niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać
    Wnioskodawczynię za podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
    prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Tym samym, Wnioskodawczyni dokonując sprzedaży opisanej w pytaniu 1 nie będzie
    działać w charakterze podatnika podatku VAT, będzie jedynie korzystać z
    przysługującego Jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem. W konsekwencji,
    sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Ad 2. a) i b)
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny i dotychczas
    dokonane przez Wnioskodawczynię rozporządzenia majątkiem odziedziczonym po
    zmarłym bracie, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym, w
    związku z planowaną sprzedażą spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego na podstawie zawartych już z nabywcami umów przedwstępnych
    sprzedaży, Lokalu mieszkalnego oraz osobnych lokali (mieszkalnych i użytkowych)
    różnym nabywcom, w przypadku gdy lokale zostaną wyodrębnione z Udziału w
    nieruchomości w momencie sprzedaży, działanie Wnioskodawczyni nie będzie
    stanowiło działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest
    przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia tejże
    nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego -
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

    Powyższe uwagi wskazane w stanowisku do Ad 1. pozostają aktualne również w
    odniesieniu do stanu faktycznego dotyczącego sprzedaży spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie zawartych już z
    nabywcami umów przedwstępnych sprzedaży, bowiem w tym zakresie stan faktyczny
    jest identyczny.
    Odnosząc się natomiast do sprzedaży Lokalu mieszkalnego oraz osobnych lokali
    (mieszkalnych i użytkowych) różnym nabywcom, w przypadku gdy lokale zostaną
    wyodrębnione z Udziału w nieruchomości w momencie sprzedaży należy wyjaśnić, że
    odrębna własność lokali powstanie w tym przypadku z chwilą wpisu do księgi
    wieczystej, tj. z chwilą założenia księgi wieczystej dla poszczególnych lokali (założenie
    nowej księgi wieczystej ma moc wsteczną - od dnia złożenia wniosku do sądu
    wieczystoksięgowego).
    Taka sprzedaż Lokalu mieszkalnego oraz osobnych lokali (mieszkalnych i użytkowych)
    powstałych z wyodrębnienia Udziału w nieruchomości różnym nabywcom również nie
    będzie stanowiła o zawodowym charakterze transakcji. Jak wskazuje powołane we
    wniosku orzecznictwo, właściciel realizując swoje uprawnienie do korzystania oraz
    dysponowania przedmiotem tego prawa może podejmować działania zmierzające do
    podziału nieruchomości. Okoliczności te same w sobie, podejmowane nawet znaczną
    ilość razy nie mogą przemawiać za uznaniem, że późniejsza sprzedaż nieruchomości
    następuje w ramach działalności gospodarczej. Tym bardziej, że samo wyodrębnienie
    lokali mieszkalnych i użytkowych przy sprzedaży na rzecz różnych nabywców stanowi
    jedynie czynność techniczną, która pozwala, po spełnieniu odpowiednich przesłanek
    związanych z wykazaniem samodzielności lokali, uzyskać lepszą cenę sprzedaży.
    Ad 3. a) i b)
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny i dotychczas
    dokonane przez Wnioskodawczynię rozporządzenia majątkiem odziedziczonym po
    zmarłym bracie, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym, w
    związku z planowaną sprzedażą spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego na podstawie zawartych już z nabywcami umów przedwstępnych
    sprzedaży, Lokalu mieszkalnego oraz osobnych lokali (mieszkalnych i użytkowych)
    różnym nabywcom, w przypadku gdy lokale zostaną wyodrębnione z Udziału w
    nieruchomości przed ich sprzedażą, działanie Wnioskodawczyni nie będzie stanowiło
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek
    świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia tejże nieruchomości,
    która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Powyższe uwagi wskazane w stanowisku do Ad 1. pozostają aktualne również w
    odniesieniu do stanu faktycznego dotyczącego sprzedaży spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie zawartych już z
    nabywcami umów przedwstępnych sprzedaży, bowiem w tym zakresie stan faktyczny
    jest identyczny.
    Odnosząc się natomiast do sprzedaży Lokalu mieszkalnego oraz osobnych lokali
    (mieszkalnych i użytkowych) różnym nabywcom, w przypadku gdy lokale zostaną
    wyodrębnione z Udziału w nieruchomości przed sprzedażą, to w ocenie

    Wnioskodawczyni, okoliczność, że czynności związane z wyodrębnieniem lokali z
    Udziału w nieruchomości zostają podjęte przed sprzedażą nie ma wpływu na ocenę
    prawidłowości stanowiska Wnioskodawczyni.
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku uznania któregokolwiek z powyższych
    stanowisk wyrażonych w pkt 1-3 za nieprawidłowe, planowana przez nią dostawa
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie zawartych
    już z nabywcami umów przedwstępnych sprzedaży, Udziału w nieruchomości oraz
    Lokalu mieszkalnego, będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego określonego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Przez towary - na mocy art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość spełnia definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z
    zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3. art. 122 i art. 129 ust.
    1.
    Przy czym na mocy art. 146aa ust. 1 pkt 1) i 2) w okresie od dnia 1 stycznia 2019 roku do
    końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art.
    38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż
    43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż
    -6%:
    1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi
    23%;
    2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule
    załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
    Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi
    lub zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania

    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Z przepisu tego wynika, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż dwa lata.
    Przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 str. 1 ze zm.), posługują się
    pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie
    wprowadzają dodatkowych warunków go określających.
    W konsekwencji, zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE oraz w świetle
    utrwalonego w tej materii orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    pierwsze zasiedlenie budynku należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku,
    używanie”. W efekcie, aby w tej sytuacji można było mówić o pierwszym zasiedleniu,
    musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej
    działalności gospodarczej.
    Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział
    się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym
    stwierdził, że: „(...) definicja „pierwszego zasiedlenia (zajęcia)” zawarta w dyrektywie 112
    ma charakter autonomiczny. Zatem nie było konieczne jej definiowanie w ustawie o
    VAT, poza przypadkami wskazanymi w treści art. 12 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy 112
    czyli przebudowy budynku. Z powyższego wynika, że polski ustawodawca nie miał
    uprawnienia do precyzowania warunków zastosowania kryterium pierwszego
    zasiedlenia w odniesieniu do sytuacji zaistniałych po wybudowaniu budynku. Polski
    ustawodawca zdecydował się na doprecyzowanie ww. pojęcia celem wyjaśnienia
    zakresu zwolnienia z VAT. Porównując zakresy definicji „pierwszego zasiedlenia”
    wynikające z ustawy o VAT i dyrektywy 112 należy stwierdzić, że ustawodawca polski
    dokonał zawężenia ww. definicji w porównaniu do definicji unijnej. Wykładnia językowa,
    systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy
    rozumieć szeroko jako »pierwsze zajęcie budynku, używanie«. Zatem w taki sposób
    powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.
    Sąd krajowy celem zapewnienia skuteczności normom dyrektywy 112 stwierdził zatem
    częściową niezgodność art. 2 pkt 14 lit. a ustawy o VAT z art. 12 ust. 1 lit. a i 2 dyrektywy
    112, jak też art. 135 ust. 1 lit. j dyrektywy 112. Mowa tu o części dotyczącej użytego w
    treści art. 2 pkt 14 lit. a ustawy o VAT warunku »w wykonaniu czynności podlegających
    opodatkowaniu«. Warunek ten w istocie doprowadza do sztucznego różnicowania
    sytuacji podmiotu gospodarczego, który po wybudowaniu budynku część oddał w
    najem a część budynku wykorzystywał na potrzeby własnej działalności gospodarczej
    albowiem w obydwóch przypadkach doszło do korzystania z budynku. W pozostałym
    zaś zakresie należy dokonać wykładni prounijnej art. 2 pkt 14 lit. a ustawy o VAT i

    skorygować treść w następujący sposób: pod pojęciem pierwszego zasiedlenia -
    rozumie się przez to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika
    budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu”.
    Nadto w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C-308/16 Kozuba Premium
    Selection sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie TSUE stwierdził,
    że „artykuł 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy
    interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak
    będące przedmiotem postępowania głównego, które uzależniają zwolnienie z podatku
    od wartości dodanej w związku z dostawą budynków od spełnienia warunku, zgodnie z
    którym, pierwsze zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności
    podlegającej opodatkowaniu. Wskazane przepisy tejże dyrektywy należy interpretować
    w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one, aby takie przepisy krajowe uzależniały owo
    zwolnienie od warunku, zgodnie z którym, w wypadku „ulepszenia” istniejącego
    budynku poniesione wydatki nie mogą przekroczyć 30% początkowej wartości tego
    budynku, o ile rzeczone pojęcie „ulepszenia” jest interpretowane w taki sam sposób jak
    pojęcie „przebudowy” zawarte w art. 12 ust. 2 dyrektywy 2006/112, to znaczy tak, że
    odnośny budynek powinien być przedmiotem istotnych zmian przeprowadzonych w
    celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków jego
    zasiedlenia”.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod
    warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie
    stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były
    wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.
    Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy,
    zgodnie z którym, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od
    podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej
    od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku, określone w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub

    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.
    Zatem, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa wyżej, dla dostawy
    towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    a. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
    działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
    przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    b. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W sprawie nie znajduje zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, gdyż Wnioskodawczyni nie spełniła żadnej z przesłanek warunkujących prawo
    do zwolnienia, gdyż w ogóle nie wykonywała działalności zwolnionej z podatku.
    Okoliczności sprawy wskazują, że przedmiotem dostawy będą: spółdzielcze
    własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, Lokal mieszkalny oraz Udział w
    nieruchomości albo Lokal mieszkalny i wyodrębnione z Udziału w nieruchomości lokale
    mieszkalne oraz użytkowe.
    Odnosząc się zatem do przedmiotowych lokali należy stwierdzić, że ich dostawa będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Z
    okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że doszło do pierwszego zajęcia
    lokali w ramach zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokali, a ich dostawą
    upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Przedmiotowe lokale nigdy nie były wykorzystywane
    przez Wnioskodawczynię do czynności opodatkowanych, były wykorzystywane na cele
    mieszkaniowe lokatorów.
    Odnosząc się na natomiast do przesłanek zwolnienia opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 10a
    ustawy o VAT, należy wskazać, że Wnioskodawczyni nabyła opisane w pytaniu składniki
    majątku bez podatku VAT, bowiem zostały nabyte w drodze spadkobrania, a zatem nie
    miała prawa do odliczenia podatku należnego o podatek naliczony, tym samym nawet
    gdyby zastosowania nie znalazło zwolnienie opisane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT to zaistniały przesłanki do zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10a
    ustawy o VAT.
    Ad 5.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania stanowiska w zakresie pytania 4 za
    nieprawidłowe, stawka podatku VAT jakim powinna być objęta dostawa:
    a. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego - wynosi 8%,
    b. Lokalu mieszkalnego - wynosi 8%,
    c. Udziału w nieruchomości (w przypadku sprzedaży jednemu nabywcy) - wynosi 8%, z
      uwagi na przeważającą część mieszkalną (12 lokali mieszkalnych) w stosunku do
      lokali użytkowych (jeden lokal użytkowy oraz jedna suteryna traktowana jako lokal
      użytkowy),

    d. osobnych lokali mieszkalnych wyodrębnionych z Udziału w nieruchomości różnym
      nabywcom lub jednemu nabywcy - wynosi 8%,
    e. osobnych lokali użytkowych (jeden lokal użytkowy oraz jedna suteryna)
      wyodrębnionych z Udziału w nieruchomości różnym nabywcom lub jednemu
      nabywcy - wynosi 23%.
    Ad a) - d)
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary - według art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się - w
    świetle art. 8 ust. 1 ustawy - każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    W myśl przepisu art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o
    których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów
    o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych
    towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie
    powołują symbole statystyczne.
    Zatem, na wstępie należy zauważyć, że przy kwestii związanej ze stawką podatku VAT
    dla sprzedaży pomieszczeń mieszkalnych, istotne jest prawidłowe zaklasyfikowanie
    budynku wg symbolu PKOB. Tym samym, wydając przedmiotową interpretację należy
    oprzeć się na klasyfikacji obiektu uzyskanej przez Wnioskodawcę.
    Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-
    12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w
    załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114
    ust. 1.
    Przy czym na mocy art. 146aa ust. 1 pkt 1) i 2) w okresie od dnia 1 stycznia 2019 roku do
    końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art.
    38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż
    43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż
    -6%:
      1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110,
        wynosi 23%;
      2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule
        załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
    Na mocy art. 41 ust. 12 ustawy - stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do
    dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy
    obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym
    programem mieszkaniowym.

    Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - zgodnie z art. 41
    ust. 12a ustawy - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z
    wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych
    sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także
    obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 -
    wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z
    opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z
    zastrzeżeniem ust. 12b.
    Przepis art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, że do budownictwa objętego społecznym
    programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
    1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa
                2przekracza 300 m,
                                            22) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m.
    Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy - w przypadku budownictwa mieszkaniowego o
    powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa
    w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi
    powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym
    programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.
    Należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy, zgodnie z którym przez
    obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego
    zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.
    Oznacza to, że co do zasady wszystkie budynki mieszkalne sklasyfikowane w dziale 11
    PKOB stanowią obiekty budownictwa mieszkaniowego, a tym samym spełniają definicję
    budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art.
    41 ust. 12a ustawy.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z
    gruntem związanych albo części takich budynków i budowli z podstawy opodatkowania
    nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Jak wynika z powyższych przepisów, opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega
    dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa
    obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym
    programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. budynków
    mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy
    uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b
    ustawy oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w
    Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.
    W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany
    obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje -
    mieszkalne czy użytkowe.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawa o podatku od towarów i usług,
    poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów
    Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem,

    dla celów VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia
    1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112
    poz. 1316 ze zm.).
    Według podziału obiektów budowlanych na sekcje i działy w PKOB w dziale 11 mieszczą
    się budynki mieszkalne.
    Budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych w dziale 11, o których mowa w cyt. art. 2 pkt 12 ustawy o
    podatku od towarów i usług, to:
        budynki mieszkalne jednorodzinne (PKOB 111), czyli samodzielne budynki takie jak:
        pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w
        gospodarstwach rolnych (bez budynków gospodarstw rolnych), rezydencje wiejskie,
        domy letnie itp., a także domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde
        mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu;
        budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (PKOB 112);
        budynki zbiorowego zamieszkania (PKOB 113), czyli domy opieki społecznej,
        internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych,
        budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów
        śledczych, budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy
        zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z objaśnień wstępnych do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wynika, że
    budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i
    urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do
    przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.
    Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne.
    Budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej
    powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy
    mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele
    mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego
    przeznaczeniem.
    Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne
    (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz
    pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie, itp.).
    W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że ustawodawca, w powołanym wyżej art. 41 ust.
    12-12c, przyznał prawo do zastosowania obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8%
    m.in. do dostawy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa
    objętego społecznym programem mieszkaniowym, zaliczając jednocześnie do tego
    budownictwa m.in. obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem
    lokali użytkowych.

    Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do
    ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, dlatego też
    należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o
    własności lokali (Dz. U. z 2019 r. poz. 373).
    W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym
    przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    W świetle art. 2 ust. 2 tej ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona
    trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały
    pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich
    potrzeb mieszkaniowych.
    Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako
    jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie
    przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w
    którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż,
    zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.
    Treść przywołanych wyżej przepisów wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy
    pomieszczeniami pomocniczymi, które związane są z izbą lub zespołem izb
    przeznaczonych na pobyt stały w sposób funkcjonalny, polegający na wykorzystaniu
    całej przestrzeni bezpośrednio dla zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, a
    pomieszczeniami przynależnymi, które chociaż w sensie prawnym stanowią część
    lokalu mieszkalnego, jednak w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż
    mieszkaniowe potrzeb ludzi.
    Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach
    czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego. Decydujące znaczenie
    ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy
    świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie
    czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont,
    modernizacja, termomodernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części
    zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że przedmiotem dostawy będą bądź
    samodzielne lokale mieszkalne, bądź Udział w nieruchomości, na który składają się w
    zdecydowanej większości lokale mieszkalne. Z powyższego wynika, że dostawa ta objęta
    zostanie preferencyjną, 8% stawką podatku VAT.
    Ad e)
    Natomiast w odniesieniu do dostawy lokali użytkowych (jeden lokal użytkowy oraz
    jedna suteryna) wyodrębnionych z Udziału w nieruchomości, różnym nabywcom lub
    jednemu nabywcy, zastosowanie znajdzie podstawowa, 23% stawka podatku VAT.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 6 grudnia 2019 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0114-KDIP4.4012.628.2019.4.MP, w której uznałem Pani stanowisko za nieprawidłowe w
    zakresie nieuznania sprzedaży odziedziczonych nieruchomości za działalność gospodarcza
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz prawidłowe w zakresie zwolnienia od
    podatku dostawy nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

    Interpretację doręczono Pani 9 grudnia 2019 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    8 stycznia 2020 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach. Skarga wpłynęła do mnie 14 stycznia 2020 r.
    Wniosła Pani o:
        uchylenie zaskarżonej interpretacji w części, w której organ uznał stanowisko
        Skarżącej za nieprawidłowe;
        zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów
        zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    22 września 2020 r. sygn. akt I SA/GI 198/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 17 września 2024 r. sygn. akt I FSK 111/21
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 17 września 2024
    r.
    Odpis prawomocnego wyroku WSA wraz z aktami sprawy wpłynął 14 listopada 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej znak 0114-KDIP4.
    4012.628.2019.4.MP, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej
    samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach z 22 września 2020 r. sygn. akt I SA/GI 198/20 oraz
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 września 2024 r. sygn. akt I FSK 111/21.

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów zbycie nieruchomości, ale i ich części czy
    udziałów w nieruchomościach, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Aby dana czynność
    była opodatkowana musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu dostawy nieruchomości (tj. spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie zawartych już z nabywcami
    umów przedwstępnych sprzedaży, Udziału w nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego
    albo Lokalu mieszkalnego oraz osobnych lokali (mieszkalnych i użytkowych)
    wyodrębnionych z Udziału w nieruchomości) istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży
    ww. nieruchomości podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania
    Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc
    za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym

    zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, w którym Trybunał stwierdził, że
    majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 2015 r. nabyła Pani w drodze dziedziczenia
    nieruchomości położone na terytorium RP. Na stałe przebywa Pani na terenie Stanów
    Zjednoczonych od 43 lat. Nie prowadzi Pani zarejestrowanej działalności gospodarczej na
    terenie Polski, nie jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT w Polsce. W
    związku z brakiem zamiaru powrotu do kraju i osiedlenia się na terytorium Polski, podjęła
    Pani decyzję o sprzedaży odziedziczonych nieruchomości.
    W 2019 r. zawarła Pani dwie umowy przedwstępne sprzedaży spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego dotyczącego dwóch mieszkań (bez
    urządzonych ksiąg wieczystych). Przy znalezieniu nabywców nieruchomości korzystała
    Pani z pomocy profesjonalnego pomiotu - pośrednika w sprzedaży nieruchomości, który
    za wynagrodzeniem przeprowadził wszelkie niezbędne czynności związane ze sprzedażą
    (np. uzyskanie wpisu do ksiąg wieczystych sprzedanych nieruchomości Pani jako
    właściciela, dostarczenie do kancelarii notarialnej wszystkich dokumentów i zaświadczeń
    niezbędnych do sprzedaży).
    Poza wskazanymi powyżej składnikami majątku, odziedziczyła Pani również udział w
    wysokości 80% w kamienicy w (...) (Udział w nieruchomości), wyrażający się od strony
    praktycznej jako 14 lokali ((...)) przy czym lokale te są objęte jedną księgą wieczystą oraz
    jeden Lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, położony w ww. kamienicy
    (wyodrębniony prawnie i posiadający własną księgę wieczystą).

    Nie zajmuje się Pani tymi nieruchomościami i nie pobiera z nich żadnych dochodów.
    Zarządza nimi, na własny rachunek, podmiot trzeci, który utrzymuje ich substancję na
    podstawowym poziomie (przeprowadza pomniejsze remonty oraz utrzymuje kamienicę w
    ruchu, tj. szuka potencjalnych najemców oraz rozlicza się z nimi).
    Lokatorzy użytkują lokale znajdujące się w odziedziczonej kamienicy na podstawie umów
    najmu (podnajmu). Umowy te zostały zawarte z lokatorami przez spółkę (...) sp. z o. o. w
    (...), działającą we własnym imieniu i na własny rachunek. Łączy Panią z faktycznym
    zarządcą, zajmującym się nieruchomościami znajdującymi się w kamienicy, umowa najmu.
    Umowa ta przewiduje, że najemca - spółka (...) sp. z o. o. ma zajmować się (zarządzać)
    przedmiotem najmu we własnym imieniu i na własny rachunek. Podobnie jak w
    przypadku opisanych wyżej dwóch lokali mieszkalnych, zleciła Pani pośrednikowi
    poszukiwanie nabywcy (nabywców) Udziału w nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego
    znajdującego się w kamienicy.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy planowana sprzedaż odziedziczonych nieruchomości
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze powołany stan prawny oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w
    opisanej sytuacji podejmowane przez Panią działania nie wskazują na Pani aktywność w
    zakresie obrotu nieruchomościami, a sprzedaż nieruchomości (tj. spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie zawartych już z nabywcami
    umów przedwstępnych sprzedaży, Udziału w nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego
    albo Lokalu mieszkalnego oraz osobnych lokali (mieszkalnych i użytkowych)
    wyodrębnionych z Udziału w nieruchomości) nie będzie wypełniała przesłanki działalności
    gospodarczej. Nie prowadzi Pani zarejestrowanej działalności gospodarczej na terenie
    Polski, nie jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT w Polsce.
    Przedmiotowe nieruchomości zostały przez Panią nabyte w ramach spadkobrania. Nie
    zajmuje się Pani tymi nieruchomościami i nie pobiera z nich żadnych dochodów. Zarządza
    nimi, na własny rachunek, podmiot trzeci, który utrzymuje ich substancję na
    podstawowym poziomie (przeprowadza pomniejsze remonty oraz utrzymuje kamienicę w
    ruchu, tj. szuka potencjalnych najemców oraz rozlicza się z nimi).
    Jak wskazała Pani w opisie sprawy, w celu znalezienia nabywców odziedziczonych
    nieruchomości korzystała Pani z pomocy profesjonalnego pomiotu - pośrednika w
    sprzedaży nieruchomości, który za wynagrodzeniem przeprowadził wszelkie niezbędne
    czynności związane ze sprzedażą. Ustanowiła Pani profesjonalnego pełnomocnika, który
    dokonał czynności związanych z wpisem do ksiąg wieczystych sprzedanych nieruchomości
    Pani, jako właściciela, oraz dostarczył do kancelarii notarialnej wszystkie dokumenty i
    zaświadczenia niezbędne do sprzedaży. Zawarła też Pani umowę najmu z faktycznym
    zarządcą zajmującym się nieruchomościami znajdującymi się w kamienicy, który ma
    zajmować się (zarządzać) przedmiotem najmu we własnym imieniu i na własny rachunek.
    Jednak sam fakt zawarcia umowy z podmiotem świadczącym usługi zarządcze oraz
    pośrednictwa w obrocie nieruchomościami nie świadczy o tym, że podjęła Pani działalność
    gospodarczą. Podejmowane przez te podmioty czynności (najem lokali, utrzymywanie
    substancji nieruchomości na poziomie podstawowym) nie wpłyną na podniesienie
    atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost ich wartości, nie stanowią więc działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

    Czynności sprzedaży i najmu podejmowane przez Panią nastąpią na przestrzeni kilku lat,
    bowiem już w 2015 r. podjęła Pani decyzję o sprzedaży odziedziczonych nieruchomości ze
    względu na brak zamiaru powrotu do kraju i osiedlenia się na terytorium Polski, jednak
    nie będą cechowały się ciągłością.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy wskazuje, że w przedmiotowej sytuacji nie
    wystąpią okoliczności wskazujące, że sprzedaż nieruchomości (tj. spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie zawartych już z nabywcami
    umów przedwstępnych sprzedaży, Udziału w nieruchomości oraz Lokalu mieszkalnego
    albo Lokalu mieszkalnego oraz osobnych lokali (mieszkalnych i użytkowych)
    wyodrębnionych z Udziału w nieruchomości) należy uznać za działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, która skutkuje uznaniem Pani za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Znaczenie dla przedmiotowej sprawy ma analiza całokształtu działań jakie podjęła Pani w
    odniesieniu do sprzedaży nieruchomości przez cały okres ich posiadania.
    Odnosząc się zatem do sprzedaży ww. nieruchomości stwierdzić należy, że podjęte przez
    Panią czynności nie wykraczają poza zakres zarządu majątkiem prywatnym i nie stanowią
    działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Jak wynika z opisu sprawy
    nie dokonywała i nie dokonuje Pani czynności typowych dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców. Brak jest przesłanek zawodowego,
    tj. stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności, co przesądzałoby o tym, że
    zbycie przez Panią opisanych nieruchomości będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Mając na uwadze podjęte przez Panią działania nie można uznać, że stanowią one ciąg
    zdarzeń przesądzających o uznaniu sprzedaży opisanych nieruchomości za prowadzenie
    działalności gospodarczej. W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać
    Panią, w zakresie sprzedaży przedmiotowych nieruchomości, za podatnika podatku od
    towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Powyższe stanowisko potwierdzają również zapadłe w niniejszej sprawie wyroki:
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 22 września 2020 r. sygn. akt I SA
    /GI 198/20, w którym WSA wskazał, że:
      W niniejszej sprawie działalność skarżącej była zwykłą działalnością związaną z
      zarządem majątkiem prywatnym i nie cechowała się powtarzalnością, ciągłością czy
      profesjonalizmem. Sam fakt przedsiębrania tych samych czynności (sprzedaży i
      najmu) w dłuższej perspektywie czasowej (od chwili spadkobrania w 2015 r.) nie
      może a priori przesądzać o zaistnieniu działalności o charakterze gospodarczym. W
      tym zakresie niezbędne jest dokonanie kompleksowej analizy zamiaru, którym
      kierowała się skarżąca podczas zarządu majątkiem prywatnym. Skarżąca
      dokonywała czynności wprawdzie powtarzalnych, jednakże nie cechujących się
      ciągłością. Od chwili przeniesienia do jej majątku prywatnego nieruchomości miała
      zamiar wyzbycia się tegoż majątku z uwagi na brak zainteresowania jego bieżącym
      utrzymywaniem, związanym dodatkowo ze stałym przebywaniem za granicą.
      Skarżąca nie wykorzystywała majątku do celów zarobkowania związanych z
      działalnością gospodarczą. Oczywistym jest, iż osiągnie ona realne korzyści
      majątkowe związane ze sprzedażą nieruchomości, jednakże będą one miały

      charakter jednorazowy i związany bezpośrednio z dziedziczeniem. Skarżąca nie
      dokonywała profesjonalnego obrotu nieruchomościami, nie zwiększała wartości
      nieruchomości oraz nie planowała rozpoczęcia działalności związanej z obrotem
      nieruchomościami. Nie można poczytywać za realizację przymiotu "profesjonalności"
      powierzenia zarządu majątkiem podmiotom profesjonalnym. Wbrew zapatrywaniu
      organu podatkowego sam fakt zawarcia umowy z podmiotami świadczącymi usługi
      zarządcze oraz pośrednictwa w obrocie nieruchomościami nie świadczy o tym, że
      Skarżąca podjęła działalność gospodarczą. (...) Podejmowane następczo przez
      pełnomocników czynności (najem lokali, utrzymywanie substancji nieruchomości na
      poziomie podstawowym, chęć wyodrębnienia lokali w celu ułatwienia ich sprzedaży
      etc.) pozostawały czynnościami poza kognicją skarżącej, które mieściły się w ramach
      zleconego stosunku zobowiązaniowego i wynikały z należytej staranności
      pośredników oraz chęci prawidłowej realizacji interesów skarżącej.
      Reasumując w ocenie Sądu działań skarżącej zmierzających do sprzedaży
      odziedziczonych nieruchomości nie można utożsamiać z podjęciem przez nią
      prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT.
    oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 września 2024 r. sygn. akt I FSK 111/21, w
    którym wskazał, że:
      W całokształcie okoliczności sprawy nie powinno budzić wątpliwości, że
      podejmowanych przez skarżącą czynności, osobiście lub przez pełnomocnika, nie
      można uznać za aktywność porównywalną do aktywności podmiotów profesjonalnie
      zajmujących się obrotem nieruchomościami. A tylko wtedy, jak wskazał zarówno sąd
      pierwszej instancji jak i organ w skardze kasacyjnej, może być mowa o tym, że dany
      podmiot prawa działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o
      którym mowa w art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 2 u.p.t.u.
    Pani stanowisko w zakresie pytań nr 1, 2 i 3 jest prawidłowe.
    Odstąpiono od odpowiedzi na pytanie nr 4 oraz 5, gdyż odpowiedzi na pytanie nr 4
    oczekiwała Pani jedynie w przypadku uznania Pani stanowiska w zakresie pytań nr 1-3 za
    nieprawidłowe, a odpowiedzi na pytanie nr 5 w przypadku uznania Pani stanowiska w
    zakresie nr 4 za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.