Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1193/13/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-01-29
Teza: Wyłączenie z opodatkowania czynności dostawy działek otrzymanych w drodze darowizny.
Słowa kluczowe: darowizna; działki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 września 2013 r. (data wpływu 4 listopada 2013 r.), uzupełnionym w dniu 17 stycznia 2014 r. (data wpływu) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności dostawy działek otrzymanych w drodze darowizny - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 17 stycznia 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności dostawy działek otrzymanych w drodze darowizny.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 15 czerwca 2000 r. została Pani właścicielem nieruchomości na podstawie umowy darowizny od matki. Na przedmiotowej nieruchomości rodzice Pani prowadzili gospodarstwo rolne, działki w dalszym ciągu są uprawiane rolniczo, nie były one nigdy przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Podział ziemi nastąpił wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego i został zatwierdzony klauzulą wykonalności dnia 22 lipca 2013 r. Nieruchomość składa się z 13 działek, obecnie 12 działek jest działkami budowlanymi, które zamierza Pani sprzedać. Jedna działka przeznaczona jest w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy pod poszerzenie drogi gminnej za odszkodowaniem. Przedmiotowe działki zostaną sprzedane jako nieuzbrojone. Ogłoszenie o sprzedaży zamierza Pani zamieścić w lokalnej prasie jak również pozostawić w miejscu sprzedaży. Natomiast nie zamierza Pani nawiązywać współpracy z pośrednikami sprzedaży nieruchomości, jak również prowadzić żadnej działalności marketingowej w celu sprzedaży. Sprzedaż działek związana będzie ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nastąpi w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Sprzedaż gruntów nie stanowi i nie będzie stanowiła stałego źródła dochodu. Prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie psychoterapii. Nie jest Pani podatnikiem VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto nie zamierza Pani angażować środków podobnych do wykorzystywanych przez handlowców, a co za tym idzie, nie będzie ponosić żadnych nakładów w celu przygotowania gruntu do sprzedaży. Nigdy nie podejmowała Pani aktywnych działań w obrocie nieruchomościami. Nie jest Pani osobą, która regularnie inwestuje w grunty, przedmiotową nieruchomość otrzymała nieodpłatnie. Wskazana sprzedaż podyktowana jest koniecznością wynikającą ze zmiany planu zagospodarowania przestrzennego. Środki finansowe, które otrzyma Pani ze sprzedaży działek planuje przeznaczyć na zakup mieszkania w miejscowości, w której pracuje.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przedmiotowych działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowych działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeśli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Warunkiem opodatkowania VAT danej czynności jest nie tylko ujęcie jej w katalogu czynności objętych zakresem opodatkowania wskazanych w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, lecz także zrealizowanie tej czynności przez podmiot działający w związku z jej wykonaniem w charakterze podatnika VAT. Dostawa towarów podlega opodatkowaniu w sytuacji, gdy działaniom osoby dokonującej tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie prowadzi do uzyskania przez nią statusu podatnika VAT (vide: interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 stycznia 2013 r., nr IPPP1/443-1134/12-4/IGo). Działalność gospodarcza na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jest rozumiana jako wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (o czym stanowi art. 15 ust. 2 ustawy). Czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej, sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych nie ma charakteru decydującego. Zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą (stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zawarte w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10). Według Trybunału okoliczność, że przed sprzedażą podatnik dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym.

Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy podatnik podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W opisanym przypadku taka sytuacja nie miała miejsca. Reasumując, wskazała Pani, że wykonanie danej czynności (w przypadku sprzedaży działki budowlanej lub przeznaczonej pod zabudowę) jednorazowo jednakże w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy nie przesądza automatycznie, że z tego tylko powodu dany podmiot staje się podatnikiem VAT. Konieczne jest bowiem ustalenie, że w odniesieniu do tej czynności występował on w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do tego gruntu. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą. Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych. Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą podatnik dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów, (podobne stanowisko zawarł NSA w wyroku z dnia 28 października 2011 r. sygn. akt I F5K 1554/10). Skoro działki przeznaczone pod zabudowę zostały nabyte przez Panią niedopłatnie na potrzeby własne, planowana sprzedaż tej nieruchomości stanowić będzie jedynie realizację przysługującego prawa własności. Czynność ta będzie więc działaniem w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

W związku z powyższym, w Pani ocenie dokonana sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT, ponieważ:

1.  będzie związana ze zwykłym wykonywaniem prawa własności,
2.  nieruchomość nabyto jako darowiznę,
3.  sprzedaż nastąpi w ramach zarządzania majątkiem prywatnym,
4.  środki ze sprzedaży przeznaczone są na cele prywatne - zakup mieszkania,
5.  nie będą angażowane środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców,
6.  nie będzie uzbrajany teren, jak również nie będzie w inny sposób podnoszona atrakcyjność działek,
7.  nie będą podejmowane działania marketingowe w zakresie sprzedaży działek wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia,
8.  nie podejmowała Pani aktywnych działań w obrocie nieruchomościami,
9.  sprzedaż gruntu nie będzie stanowić dla Pani stałego źródła dochodu, a Pani nie jest osobą, która regularnie inwestuje w grunty.

Dlatego też, biorąc pod uwagę wskazany stan faktyczny, przedstawione stanowisko należy uznać za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - w myśl art. 7 ust. 1 ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarze należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu ust. 1 tego artykułu - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie, musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, powołanych regulacji oraz aktualnego orzecznictwa, przy uwzględnieniu orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C 180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C 181/10) z dnia 15 września 2011 r., prowadzi do wniosku, że trudno uznać Panią za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu planowanej sprzedaży przedmiotowych działek. Pomimo, że grunty spełniają definicję towarów zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują, że sprzedając grunty, będzie Pani działać w charakterze handlowca. Nie można stwierdzić, że nabyła Pani przedmiotowe działki w celu dalszej odsprzedaży, czy w celach zarobkowych, gdyż otrzymała je Pani w drodze darowizny. Ponadto grunt nie był wykorzystywany w pozarolniczej działalności gospodarczej. W konsekwencji, z tytułu ww. dostawy, będzie korzystać Pani z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Zatem ww. czynności sprzedaży będą stanowiły działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania. W efekcie, planowane dostawy działek nie będą podlegały opodatkowaniu podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.