Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.813.2025.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT transakcji
wniesienia składników materialnych i niematerialnych do
nowo utworzonej spółki na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o
VAT.
Słowa kluczowe: aport
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
majątek-składniki majątku
przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT transakcji
    wniesienia składników materialnych i niematerialnych do nowo utworzonej spółki na
    podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan A. B. (dalej jako: „Wnioskodawca”) od (...) 1995 r. prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą pod nazwą (...) (dalej jako: „JDG”). JDG jest podmiotem oferującym (...) (dalej
    jako: „Działalność X”). JDG dysponuje wszystkimi technologiami (...).
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej w
    zakresie podatku dochodowego jest opodatkowany podatkiem liniowym w rozumieniu
    art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „Ustawa o PIT”), a
    także jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako:
    „VAT”). Ewidencja JDG prowadzona jest w formie książki przychodów i rozchodów.
    Aktualnie Wnioskodawca rozważa wniesienie prowadzonego przez siebie
    przedsiębiorstwa w zakresie Działalności X, które stanowi zorganizowany zespół
    składników materialnych i niematerialnych (dalej jako: „Przedsiębiorstwo”) w drodze
    aportu do podmiotu powiązanego - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako:
    „Spółka”).
    Na Przedsiębiorstwo Wnioskodawcy składają się m.in.:
    · aktywa trwałe,
    · aktywa obrotowe,
    · stany magazynowe,
    · środki trwałe,
    · nieruchomości,
    · komputery i urządzenia biurowe,
    · oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (logo),
    · meble biurowe i inne,
    · środki transportu,
    · towary,
    · środki pieniężne,
    · należności,
    · zobowiązania,
    · rachunek bankowy,
    · oprogramowanie (księgowe i inne),
    · materiały marketingowe,
    · pracownicy,
    · umowy,
    · baza klientów i dostawców,
    · strona internetowa.
    Spółka, do której zostanie wniesiony aport, będzie nowo zawiązaną spółką z ograniczoną
    odpowiedzialnością, która będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich

    otrzymywania. Po wniesieniu aportu nowoutworzona spółka również będzie
    funkcjonować pod nazwą (...).
    Przedmiotem aportu do Spółki będzie całość Przedsiębiorstwa - z wyłączeniem:
    i. nieruchomości (działki wraz z położonymi na nich budynkami w postaci hal
      produkcyjnych i magazynowych - dalej jako: „Nieruchomości”) oraz
    ii. środków trwałych związanych z (...) (dalej jako: „Wyłączone Aktywa”).
    Ad i.
    W odniesieniu do przedmiotowych Nieruchomości należy zaznaczyć, iż właścicielem
    działek, na których posadowione są budynki wykorzystywane w prowadzonej Działalności
    X, jest Wnioskodawca jako osoba fizyczna wraz z żoną. W związku z tym, Nieruchomości te
    nie mogą być częścią aportu Przedsiębiorstwa, gdyż nie stanowią własności JDG.
    Z chwilą wniesienia aportu do Spółki zostanie zawarta umowa dzierżawy Nieruchomości
    pomiędzy Wnioskodawcą (osobą fizyczną) a Spółką. Na podstawie powyższej umowy
    Spółka będzie realnie korzystać z Nieruchomości, które stanowią integralną część
    Przedsiębiorstwa tworzącego aport.
    Ad ii.
    Wyłączone Aktywa obejmują środki trwałe przeznaczone do wykonywania działalności w
    zakresie (...). W przeszłości w intencji Wnioskodawcy Wyłączone Aktywa były związane z
    próbą utworzenia odrębnego działu (...) w ramach JDG. Plany te nie zostały w pełni
    wdrożone, a w związku ze zmianą koncepcji biznesowej nie są obecnie używane przez JDG.
    Wyłączone Aktywa nie są w żaden sposób związane z Działalnością X tworzącą
    Przedsiębiorstwo, w związku z czym nie mogą być przedmiotem aportu. W przyszłości, w
    zależności od planów biznesowych, JDG może rozpocząć prowadzenie innego rodzaju
    działalności lub dokonać sprzedaży Wyłączonych Aktywów. Same w sobie Wyłączone
    Aktywa nie tworzą zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przedsiębiorstwo wnoszone aportem do Spółki (bez Nieruchomości oraz Wyłączonych
    Aktywów) będzie posiadało pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako
    samodzielny podmiot, a z ww. Nieruchomości będzie korzystało na podstawie wskazanej
    umowy dzierżawy zawartej przez Wnioskodawcę ze Spółką. Wnioskodawca planuje
    zaprzestania w następstwie dokonanego aportu prowadzenia Działalności X, natomiast
    Spółka jako nabywca ma zamiar kontynuować działalność w zakresie prowadzonym
    dotychczasowo przez JDG, przy pomocy składników objętych aportem.
    Tak więc przedmiotem planowanej transakcji wniesienia aportu do Spółki będzie
                        1Przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy kodeks cywilny (dalej jako: „Kodeks
    Cywilny”), definiujące przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników, służący
    prowadzeniu działalności gospodarczej.
    Podkreślić należy również, że na płaszczyźnie organizacyjnej i funkcjonalnej, wnoszone
    składniki majątkowe (Przedsiębiorstwo) będą stanowić samodzielną całość operacyjną,
    zdolną do funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Przedsiębiorstwo prowadzi sprzedaż w sposób ciągły oraz na bieżąco składa zamówienia
    u dostawców i odbiera zamówienia od odbiorców. Realizacja tych zobowiązań będzie
    kontynuowana przez Spółkę, w oparciu o know-how, ustalenia, wewnętrzne regulaminy,
    sposób zarządzania, strukturę a także inne ustalone zasady działania, które w całości
    przeniesione zostaną na Spółkę, w ramach której bieżąca działalność będzie
    kontynuowana.
    W Przedsiębiorstwie Wnioskodawcy są zatrudnieni pracownicy, którzy po wniesieniu
    Przedsiębiorstwa aportem do Spółki, będą zatrudnieni w Spółce. Z punktu widzenia
                                        1pracowniczego dojdzie do przejścia zakładu pracy zgodnie z art. 23 kodeksu pracy.

    W oparciu o przedmiot przekazania (aport) możliwe będzie samodzielne prowadzenie
    działalności gospodarczej w tym obszarze, co będzie potwierdzała nieprzerwana ciągłość
    analogicznej działalności przedsiębiorstwa będącego przedmiotem aportu.
    Tak jak wcześniej wskazano, Przedsiębiorstwo posiada własne kontakty handlowe,
    rozpoznawalną markę, towar, środki trwałe i wyposażenie wykorzystywane na potrzeby
    tej działalności.
    W wyniku dokonania aportu Spółka przyjmie dla celów podatkowych składniki majątku
    wchodzące w skład Przedsiębiorstwa w wartości wynikającej z prowadzonych ksiąg
    podatkowych podmiotu wnoszącego ten wkład (JDG).

## Pytanie

Czy opisany we wniosku aport Przedsiębiorstwa do Spółki będzie czynnością wyłączoną z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu
    podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W świetle art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W Ustawie o VAT, podobnie
    jak w Ustawie o PIT, ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „transakcji zbycia”. Rozważając
    jednak zakres przedmiotowy ustaw, zbycie należy rozumieć jako wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, aport, itp. (tak wskazuje interpretacja indywidualna
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 sierpnia 2018 r. 0114-KDIP1-
    4012.365.2018.2.ISK).
    Zaznaczyć należy, że przepisy Ustawy o VAT nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”.
    Zgodnie natomiast z art. 5a pkt 3 ustawy PIT, ilekroć w powyższym akcie prawnym jest
    mowa o przedsiębiorstwie, oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów kodeksu
    cywilnego. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się
                      1  1 definicją sformułowaną w art. 55 Kodeksu Cywilnego. Stosownie do art. 55Kodeksu
    Cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5. koncesje, licencje i zezwolenia;
    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

                      1Sformułowanie zawarte w art. 55 Kodeksu Cywilnego, tj., że - „obejmuje ono w
    szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
    przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
    niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko
                          1elementów wyliczenia zawartego w art. 55 Kodeksu Cywilnego. Kluczowym dla uznania,
                                          1że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu
    Cywilnego jest więc to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych
    o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności
    gospodarczej”.
    W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy
    przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim
    przypadku składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa
    powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o
    nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest
    to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej
    działalności gospodarczej.
            2Zgodnie z art. 55 Kodeksu Cywilnego, czynność prawna, mająca za przedmiot
    przedsiębiorstwo, obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co
    innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Wniesienie
    wkładu niepieniężnego w postaci aportu Przedsiębiorstwa do Spółki, bez Nieruchomości,
    będzie czynnością mającą za przedmiot Przedsiębiorstwo, z tymi właśnie wyłączeniami.
                                        2W tym miejscu należy wskazać, że jak wynika z powołanego art. 55 Kodeksu Cywilnego,
    strony - poza wyłączeniami wynikającymi z przepisów szczególnych - mają pozostawioną
    swobodę co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć
    przedmiotem czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu poszczególnych
    składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę
                        1przedsiębiorstwa określoną w art. 55 Kodeksu Cywilnego. Dlatego też zbycie
    przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te składniki, które determinują funkcje
    spełniane przez przedsiębiorstwo. Natomiast wyłączenie z aportu niektórych składników
    wchodzących w skład Przedsiębiorstwa nie wyklucza uznania, iż mamy do czynienia z
    aportem całego Przedsiębiorstwa, która to czynność pozostaje poza zakresem VAT.
    Istotne jest jednak, aby przedmiotem aportu były bezwzględnie te elementy, które
    umożliwiają kontynuowanie działalności gospodarczej.
    Zarówno wyłączenie Nieruchomości, jak i Wyłączonych Aktywów z przedmiotu aportu nie
    wpłynie w żaden sposób na ocenę wnoszonego aportu jako przedsiębiorstwa - w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu Cywilnego. Zgodnie z obowiązującym prawodawstwem,
    prawo do korzystania z nieruchomości niezbędnych do prowadzenia działalności
    gospodarczej można uzyskać również w innej formie niż przez własność, tj. np. poprzez
    wynajem lub dzierżawę (co w omawianym przypadku będzie miało miejsce).
    Dla niezależnego działania gospodarczego Przedsiębiorstwu nie jest niezbędna własność
    Nieruchomości. Całkowicie wystarczającym jest zagwarantowanie Przedsiębiorstwu, w
    ramach Spółki, prawa korzystania z Nieruchomości na podstawie umowy dzierżawy.
    W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z aportem wszystkich składników
    majątkowych Przedsiębiorstwa (niezbędne zaplecze techniczne, zapasy, pracownicy,
    środki pieniężne, rozpoznawalne logo, markę, itp.) niezbędnych do realizacji jego zadań,
    co będzie potwierdzała płynna kontynuacja wszelkich działań rozpoczętych i
    realizowanych przez Przedsiębiorstwo w ramach działalności Wnioskodawcy, po
    wniesieniu Przedsiębiorstwa do Spółki.

    Po planowanym przeniesieniu Przedsiębiorstwo będzie kontynuowało działalność w
    oparciu o te same plany i ramy działania, jak w przypadku Wnioskodawcy.
    Wymienione wyżej składniki Przedsiębiorstwa stanowią zorganizowany kompleks
    majątkowy przeznaczony do prowadzenia określonej działalności. Poszczególne składniki
    pozostaną ze sobą w relacjach funkcjonalnych i organizacyjnych, które czynią z nich całość
    zdolną do kontynuacji określonej działalności - a to jest właśnie Przedsiębiorstwo w
              1rozumieniu art. 55 Kodeksu Cywilnego. Aby określony zespół składników majątkowych
    mógł zostać zakwalifikowany jako Przedsiębiorstwo, nie jest wystarczające jakiekolwiek
    zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością
    niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Przedsiębiorstwo tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by
    można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów,
    których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. To
    wzajemne powiązanie składników aportu - funkcjonalne, organizacyjne i całościowe -
    stworzy z przedmiotu aportu Wnioskodawcy do Spółki właśnie Przedsiębiorstwo.
    Warto zaznaczyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 kwietnia 2018 r. sygn.
    akt I FSK 1204/16 wyjaśnił, że „dla zbycia przedsiębiorstwa wystarczające jest
    przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie
    realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej.”
    Ponadto w wyroku z 10 marca 2011 r. sygn. akt I FSK 1062/10 Naczelny Sąd
    Administracyjny w Warszawie podtrzymał stanowisko Sądu I instancji i uznał, że
    wyłączenie ze składników przedsiębiorstwa nieruchomości i zagwarantowanie nabywcy
    możliwości korzystania z takich nieruchomości na podstawie umowy najmu sprawia, że
    nadal przedmiotem transakcji zbycia (aportu) będzie właśnie przedsiębiorstwo.
    Również w interpretacji indywidualnej z 21 sierpnia 2019 r. nr 0113-KDIPT1-
    3.4012.314.2019.2.MK zaprezentowano stanowisko, zgodnie z którym „jak wynika z opisu
    sprawy przedmiotem aportu będą kluczowe elementy, które umożliwiają kontynuowanie
    działalności gospodarczej. Zespół składników majątkowych wniesionych aportem (tj.
    przedsiębiorstwo z wyłączeniem nieruchomości) będzie stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym i będzie mieć możliwość samodzielnego działania i
    kontynuowania dotychczasowej działalności.”
    W rozpatrywanej sprawie z czynności zbycia majątku przedsiębiorstwa wyłączone zostaną
    co prawda Nieruchomości, jednakże nie wpłynie to na możliwość kontynuowania
    działalności Przedsiębiorstwa, gdyż będą one przedmiotem długotrwałej umowy
    dzierżawy. Spółka, do której wniesiony zostanie aport w postaci Przedsiębiorstwa z
    wyłączeniem Nieruchomości, będzie kontynuowała dotychczasową działalność
    Wnioskodawcy w niezmienionym zakresie.
    W związku z powyższym, strony transakcji dysponują swobodą w zakresie określenia,
    które składniki Przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynność prawnej, a które z jej
                                          2zakresu wyłączyć. W doktrynie również przyjmuje się, że przepis art. 55 Kodeksu
    Cywilnego zezwala stronie dokonującej czynność prawnej (stronom umowy), na
    wyłączenie określonego składnika przedsiębiorstwa, a jak zauważył Sąd Apelacyjny w
    Łodzi w wyroku z 8 stycznia 1997 r. sygn. akt I ACr 527/96 „Wyłączenie z przekazania
    poszczególnych składników jego mienia nie oznacza, że czynność prawna nie obejmuje
    zbycia przedsiębiorstwa (art. 552 Kodeksu Cywilnego)”.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie zostaną
    spełnione wszystkie wskazane powyżej przesłanki do uznania składników materialnych i
    niematerialnych, wchodzących w skład prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej i mających być przedmiotem aportu do Spółki, za Przedsiębiorstwo, o
                1którym mowa w art. 55 Kodeksu Cywilnego. Tym samym, planowana przez

    Wnioskodawcę transakcja wniesienia ww. majątku aportem do Spółki będzie stanowić
    transakcję zbycia, o której mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, oraz będzie wyłączona z
    opodatkowania podatkiem VAT na tej podstawie.
    Pojęcie zbycia należy rozumieć jako wszelkie czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności jako właściciel.
    Dlatego czynność wniesienia aportem Przedsiębiorstwa do Spółki będzie zatem formą
    zbycia Przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, który stanowi, iż
    przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Dlatego w konsekwencji ta czynność (jako rodzaj
    zbycia) nie będzie podlegać podatkowi VAT.
    Reasumując, transakcję zbycia przez Wnioskodawcę Przedsiębiorstwa bez Nieruchomości
    oraz Wyłączonych Aktywów, poprzez jej aport do Spółki, należy uznać za transakcję zbycia
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, wobec powyższego należy
    uznać, że czynność ta nie będzie podlegała przepisom Ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Regulacje art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów ustawy. Są tu wymienione te czynności, które co do zasady należą do grupy
    czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy
    towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednak na stosowne wyłączenie,
    czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też
    odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”.
    Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy, „transakcję zbycia” należy rozumieć w
    sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie”
    obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

    Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE
    Rady, zgodnie z którym:
      W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki
      całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów
      nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie
      traktowana jako następca prawny przekazującego.
      W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa
      członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń
      konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu
      się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie
      przepisów niniejszego artykułu.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i
                                    1usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej „Kodeks cywilny”. Zgodnie z
    tym przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
        1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
          (nazwa przedsiębiorstwa);
        2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów
          i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
        3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości
          oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
          stosunków prawnych;
        4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
        5) koncesje, licencje i zezwolenia;
        6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
        7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
        8) tajemnice przedsiębiorstwa;
        9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Nie wszystkie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich
    zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretnie składniki
    muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie
    przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne. Każdorazowo należy więc badać
    okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją.
    Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym. W szczególności, składniki materialne i niematerialne
    wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych
    elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
    funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak aby przekazana masa
    mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Oznacza to, że

    najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie czy przenoszony majątek
    stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że jest zdolny do
    realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
            2Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Należy zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu
    przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący
    przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w ww. przepisie określenie „w
    szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa.
    Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione
    w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i
    praw przymiotu przedsiębiorstwa.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi jednak stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład
    przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że
    można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w
    zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu
    określonej działalności gospodarczej.
    W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy
    przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim
    przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład części
    przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób,
    by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów.
    Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego zorganizowanej
    części zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w
    sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.
    Aby zatem, w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników mógł
    zostać zakwalifikowany jako przedsiębiorstwo, nie jest wystarczające jakiekolwiek
    zorganizowanie masy majątkowej – musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną
    do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Transakcja mająca za
    przedmiot zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce jedynie wówczas, gdy wymienione w art. 55
    1 Kodeksu cywilnego elementy (o ile występują w danym stanie faktycznym), zostaną
    przekazane nabywcy. Na gruncie przytaczanego przepisu, istnieje możliwość umownego
    wyłączenia pewnych elementów z transakcji zbycia przedsiębiorstwa, ale tylko wówczas,
    gdy elementy te nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa. W
    przeciwnym przypadku, danej transakcji nie można uznać za zbycie przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa
    C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń
    związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem
    ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do
    swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy
    uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w
    rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości
    ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego
    paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części
    przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić

    działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia
    nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży
    zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny
    być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając
    kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8
    Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z
    opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która
    obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do
    odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim
    mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa,
    a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające
    realizację określonego zadania gospodarczego.
    Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli
    działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie
    składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie
    art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub
    części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub
    niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego
    część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący
    sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu
    wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na
    prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.
    Ponadto, w wyroku z 21 czerwca 2012 r., sygn. I FSK 1586/11 NSA zauważył, że „Sam tylko
    fakt wyłączenia jakiegokolwiek składnika majątku nie pozwala na stwierdzenie, że już z
    tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, bowiem
    decydującą jest okoliczność, czy przy użyciu tej części można samodzielnie prowadzić
    działalność gospodarczą. (...) Jeśli wyłączenie określonego składnika nie pozbawi
    wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej
    części, to zbycie w takiej postaci nie podlega podatkowi od towarów i usług”.
    W wyroku NSA z 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2529/11 stwierdzono: „Żaden z
    przepisów prawa powoływanych przez Sąd pierwszej instancji oraz wnoszącego skargę
    kasacyjną nie zawiera wprost, dosłownie i jednoznacznie wymogu, zgodnie z którym dla
    bytu prawnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części niezbędne jest prawo
    własności nieruchomości. Organy podatkowe nie ustaliły też w sprawie, że składniki
    wnoszonego aportem przedsiębiorstwa (...) nie mogły funkcjonować jako zorganizowana
    część przedsiębiorstwa bez prawa własności nieruchomości albo też z wykorzystaniem
    innych nieruchomości niż te, których podatnik nie wniósł do spółki. Istotne znaczenie ma
    również podnoszona przez Sąd pierwszej instancji okoliczność, że w dniu wniesienia –
    otrzymania aportu spółka kapitałowa otrzymała także, tytułem dzierżawy, prawo do
    przywoływanych powyżej nieruchomości”.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności
    faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego
    określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego
    zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że od 1995 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą pod nazwą (...) (dalej jako: „Działalność X”) i jest Pan zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Rozważa Pan wniesienie prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa w zakresie
    Działalności X, które stanowi zorganizowany zespół składników materialnych i
    niematerialnych (dalej jako: „Przedsiębiorstwo”) w drodze aportu do podmiotu
    powiązanego – nowo zawiązanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako:
    „Spółka”). Po wniesieniu aportu nowoutworzona spółka również będzie funkcjonować pod
    nazwą (...).

    Przedmiotem aportu do Spółki będzie całość Przedsiębiorstwa - z wyłączeniem:
    · nieruchomości (działki wraz z położonymi na nich budynkami w postaci hal
      produkcyjnych i magazynowych), z uwagi na to, że właścicielem działek, na których
      posadowione są budynki wykorzystywane w prowadzonej Działalności X, jest Pan jako
      osoba fizyczna wraz z żoną. W związku z tym, nieruchomości te nie mogą być częścią
      aportu Przedsiębiorstwa, gdyż nie stanowią własności JDG.
    · środków trwałych związanych z (...), które obejmują środki trwałe przeznaczone do
      wykonywania działalności w zakresie (...). W przeszłości ww. środki trwałe były
      związane z próbą utworzenia odrębnego działu (...) w ramach JDG. Plany te nie zostały
      w pełni wdrożone, a w związku ze zmianą koncepcji biznesowej nie są obecnie
      używane przez JDG. Ww. środki trwałe nie są w żaden sposób związane z Działalnością
      X tworzącą Przedsiębiorstwo, w związku z czym nie mogą być przedmiotem aportu.
    Z chwilą wniesienia aportu do Spółki zostanie zawarta umowa dzierżawy nieruchomości
    pomiędzy Panem (jako osobą fizyczną) a Spółką.
    Dodatkowo dojdzie do przeniesienia do nowo utworzonej Spółki wszystkich pracowników.
    Wskazał Pan, że przedmiotem planowanej transakcji wniesienia aportu do Spółki będzie
                        1przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy kodeks cywilny.
    Przedsiębiorstwo wnoszone aportem do Spółki (bez nieruchomości oraz środków trwałych
    związanych z (...)) będzie posiadało pełną zdolność do niezależnego działania
    gospodarczego, jako samodzielny podmiot, a z ww. nieruchomości będzie korzystało na
    podstawie wskazanej umowy dzierżawy zawartej przez Pana ze Spółką. W następstwie
    dokonanego aportu planuje Pan zaprzestanie prowadzenia Działalności X, natomiast
    Spółka jako nabywca ma zamiar kontynuować działalność w zakresie prowadzonym
    dotychczasowo przez Pana, przy pomocy składników objętych aportem.
    Na moment sprzedaży opisanych we wniosku składników majątkowych i niemajątkowych
    nabywcy składniki te będą stanowiły wyodrębniony zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące
    te zadania.
    Podkreślić należy, że przedmiotem sprzedaży będzie całość składników materialnych i
    niematerialnych (w tym też zobowiązania) wykorzystywanych przez Pana do prowadzenia
    swojej działalności gospodarczej w zakresie Działalności X, z wyłączeniem ze sprzedaży
    jedynie nieruchomości (które są własnością Pana i Pana żony i zostaną udostępnione
    Spółce na podstawie umowy dzierżawy) oraz środków trwałych związanych z (...) (które nie
    są w żaden sposób związane z Działalnością X).
    Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz przywołanych przepisów prawa
    podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że przedmiotem transakcji będzie
    przedsiębiorstwo, tj. zespół składników majątkowych i niemajątkowych przeznaczonych
    do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie Działalności X.
    Jak wynika z opisu sprawy, na płaszczyźnie organizacyjnej i funkcjonalnej, wnoszone
    składniki majątkowe (Przedsiębiorstwo) będą stanowić samodzielną całość operacyjną,
    zdolną do funkcjonowania w obrocie gospodarczym, a nabywca po zawarciu transakcji
    będzie prowadził działalność gospodarczą w oparciu o nabyte składniki majątku, a także
    przy wykorzystaniu pracowników zatrudnianych do tej pory przez Pana.
    W niniejszej sprawie z czynności zbycia majątku przedsiębiorstwa co prawda wyłączone
    zostaną nieruchomości, jednakże zostaną one udostępnione Spółce na podstawie umowy
    dzierżawy, dzięki czemu Spółka będzie mogła nadal prowadzić działalność gospodarczą. Z
    opisu sprawy wynika, że wyłączenie nieruchomości nie wpłynie w żaden sposób na
    możliwość prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę. Ponadto brak
    przekazania nieruchomości również nie przesądza o braku zbycia przedsiębiorstwa.

    Zatem opisane we wniosku przedsiębiorstwo będzie posiadało pełną zdolność do
    niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot.
    Kierując się zatem przedstawionym powyżej opisem sprawy, stwierdzić należy, że w
    rozpatrywanym przypadku pomimo wyłączenia nieruchomości oraz środków trwałych
    związanych z (...), zostaną spełnione wszystkie wskazane powyżej przesłanki do uznania
    składników materialnych i niematerialnych, wchodzących w skład prowadzonej przez Pan
    działalności gospodarczej i mających być przedmiotem transakcji, za przedsiębiorstwo, o
                1którym mowa w art. 55 Kodeksu cywilnego.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że zespół składników, który będzie stanowił
                                                    1przedmiot transakcji – jak Pan wskazał – jest przedsiębiorstwem, w rozumieniu art. 55
    Kodeksu cywilnego, w konsekwencji jego sprzedaż będzie wyłączona spod działania
    przepisów ustawy, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Tym samym uznałem Pana stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność, a
    Pan ponosi wszelkie negatywne konsekwencje przedstawienia opisu sprawy niezgodnego
    z rzeczywistością. Zatem w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.