Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.649.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: Możliwość wykazywania kosztu transportu jako odrębną
pozycję na fakturze oraz sposób zastosowania stawki VAT do
kosztu transportu w sytuacji, gdy sprzedawany towar korzysta
z preferencyjnych zasad opodatkowania lub na jednej fakturze
znajdują się towary objęte różnymi zasadami opodatkowania.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
stawka-stawki podatku
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 31
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy przy WSTO
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 6a. Procedura unijna
dotycząca niektórych dostaw towarów oraz świadczenia
niektórych usług (poprzednio: Procedura szczególna dot.
usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych lub usług
elektronicznych świadczonych przez podmioty z siedzibą
w UE na rzecz konsumentów)-Obowiązek prowadzenia w
3

postaci elektronicznej ewidencji transakcji objętych
procedurą szczególna rozliczenia VAT
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 6a. Procedura unijna
dotycząca niektórych dostaw towarów oraz świadczenia
niektórych usług (poprzednio: Procedura szczególna dot.
usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych lub usług
elektronicznych świadczonych przez podmioty z siedzibą
w UE na rzecz konsumentów)-Obowiązek składania
deklaracji VAT
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 6a. Procedura unijna
dotycząca niektórych dostaw towarów oraz świadczenia
niektórych usług (poprzednio: Procedura szczególna dot.
usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych lub usług
elektronicznych świadczonych przez podmioty z siedzibą
w UE na rzecz konsumentów)-Zgłoszenie informacji o
zamiarze skorzystania z procedury szczególnej
rozliczenia VAT
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22a-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 9
2

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 6a-art. 130a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 6a-art. 130a-pkt 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 6a-art. 130a-pkt 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 6a-art. 130a-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 6a-art. 130b-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek – brak daty sporządzenia, o wydanie
    interpretacji indywidualnej, w zakresie:
    - możliwości wykazywania kosztu transportu jako odrębną pozycję na fakturze (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 1),
    - sposobu zastosowania stawki VAT do kosztu transportu w sytuacji, gdy sprzedawany
      towar korzysta z preferencyjnych zasad opodatkowania lub na jednej fakturze
      znajdują się towary objęte różnymi zasadami opodatkowania (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 2),
    - możliwości wykazywania kosztu transportu jako odrębną pozycję na fakturze w
      przypadku sprzedaży zagranicznej do klienta indywidualnego w ramach procedury
      OSS i opodatkowania kosztu transportu według tej samej stawki VAT jak dla dostawy
      towarów (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Uzupełnił go Pan pismem z 17 września 2025 r. (wpływ 18 września 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie przedstawiony w piśmie z 17 września 2025 r.)

    Firma „A” (dalej: „Wnioskodawca”), specjalizująca się w imporcie i dystrybucji drobnego
    sprzętu gospodarstwa domowego, prowadzi sprzedaż internetową zarówno za
    pośrednictwem własnego sklepu internetowego (www), jak i poprzez różne platformy
    sprzedażowe (...).
    W asortymencie znajdują się m.in.:
    · drobny sprzęt AGD i meble – opodatkowane stawką 23% VAT,
    · urządzenia medyczne – opodatkowane stawką 8% VAT.
    Dokonując zakupu w sklepie internetowym, Nabywca akceptuje regulamin, zgodnie z
    którym Sprzedawca powierza dostarczenie towarów podmiotom trzecim prowadzącym w
    tym zakresie działalność gospodarczą. W zależności od wyboru Klienta wskazanego w
    zamówieniu, może to być firma kurierska (...), (...) lub inny przewoźnik – w zależności od
    platformy, na której został zakupiony towar. W tym celu z każdym przewoźnikiem zawarta
    jest odrębna umowa, w ramach której firma kurierska dostarcza towar do Klienta. Klient
    jest poinformowany w momencie składania zamówienia o ofercie oraz kosztach dostawy
    dla danego towaru, które są wyliczane na podstawie cennika danego przewoźnika.
    Dostawa towarów jest czynnością złożoną, której elementami są towar i transport, przy
    czym towar jest świadczeniem głównym tej transakcji, a usługa transportowa stanowi
    świadczenie pomocnicze. Ceny sprzedawanych produktów zasadniczo nie uwzględniają
    kosztów przesyłki. Jeśli Nabywca dokonuje zakupu za pośrednictwem sklepu www, koszt
    transportu uzależniony jest od rodzaju towaru oraz wartości zamówienia. Informacja ta
    jest zawarta w regulaminie sklepu:
    Ceny w sklepie internetowym wyrażone są w złotych polskich i zawierają podatek VAT
    (ceny brutto). Ceny nie zawierają ewentualnych kosztów wysyłki, które są zależne od
    wybranego przez Klienta sposobu płatności i dostawy.
    Klient jest informowany o kosztach dostawy w trakcie składania zamówienia. Jeżeli
    zamówienie przekracza określoną wartość, w celach promocyjnych jest ono wysyłane na
    koszt firmy. Dotyczy to jednak wybranych produktów. W celu zachęcenia klientów do
    dokonania zakupów organizowane są różnego rodzaju akcje marketingowe, w ramach
    których nie dolicza się kosztu wysyłki.
    Zapłata za dostawy realizowane poprzez sklep internetowy lub (...) dokonywana jest w
    formie przelewu (w tym płatności online) lub za pobraniem (zapłata przy odbiorze
    przesyłki).
    Na potrzeby przejrzystości rozliczeń Wnioskodawca chce wykazywać koszt dostawy
    (transportu) jako osobną pozycję na fakturze (pozycja 1 – cena towaru, pozycja 2 – koszt
    transportu). Koszt transportu jest wyodrębniony w ofercie sprzedażowej dla klienta,
    dlatego istotne jest zachowanie zgodności między informacją handlową a dokumentem
    sprzedaży.
    Firma sprzedaje również towary na platformach (...) (Czechy, Słowacja, Węgry) oraz (...)
    (Niemcy) i w tym celu jest zarejestrowana w procedurze OSS. W tym przypadku stawka
    VAT stosowana jest właściwa według stawki kraju konsumenta.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 17 września 2025 r.)
    1. Czy zgodnie z przepisami obowiązującymi od 1 stycznia 2014 r. Wnioskodawca może
      wykazywać koszt transportu jako odrębną pozycję na fakturze?
    2. W jaki sposób należy zastosować stawkę VAT do kosztu transportu w sytuacji, gdy
      sprzedawany towar (np. urządzenie medyczne) korzysta z preferencyjnych zasad
      opodatkowania? Jak należy zastosować stawkę VAT do transportu, jeśli na jednej
      fakturze znajdują się towary objęte różnymi zasadami opodatkowania?
    3. Czy w przypadku sprzedaży zagranicznej do klienta indywidualnego w ramach
      procedury OSS (dotyczy to rynku Czech, Węgier, Słowacji i Niemiec) Wnioskodawca

      może wykazywać koszt transportu jako odrębną pozycję na fakturze? Czy w tym
      przypadku transport musi być również opodatkowany VAT według stawki kraju
      konsumenta (w takiej samej wysokości jak towar)?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 17 września 2025 r.)
    Pana stanowisko w sprawie:
    Na podstawie informacji, które Pan przeanalizował, chciałby Pan stosować praktykę
    wykazywania kosztu transportu jako odrębnej pozycji na fakturze, przy czym koszt ten
    byłby opodatkowany stawką VAT właściwą dla sprzedawanego towaru.
    Analogiczne rozwiązanie chciałby Pan stosować również w przypadku sprzedaży
    zagranicznej w ramach Unii Europejskiej, rozliczanej w procedurze OSS, z zastosowaniem
    stawki VAT właściwej dla kraju nabywcy.
    W przypadku, gdy na fakturze sprzedaży będą występować produkty objęte różnymi
    stawkami VAT, zamierza Pan wykazywać koszt transportu w podziale na dwie odrębne
    pozycje – każda z nich będzie opodatkowana stawką VAT właściwą dla danego towaru.
    Takie rozwiązanie, w Pana ocenie, pozwala na prawidłowe i przejrzyste rozliczenie
    kosztów transportu zgodnie z obowiązującymi przepisami. Prosi Pan o potwierdzenie, że
    opisany sposób postępowania jest prawidłowy.
    Podstawa prawna:
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług, podstawę opodatkowania VAT obejmują m.in. koszty transportu pobierane przez
    dostawcę od nabywcy. Jednocześnie należy wskazać, że dopóki wszystkie elementy ceny
    opodatkowane są w sposób jednolity, brak jest podstaw do uznania faktury za nierzetelną
    czy wadliwą. Potwierdza to m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Lublinie z dnia 14 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 159/23.
    W związku z powyższym uważa Pan za prawidłowe i dopuszczalne ujmowanie kosztów
    transportu sprzedawanych towarów w odrębnej pozycji na fakturze, przy jednoczesnym
    wskazaniu, że stanowią one integralną część dostawy towarów (jednolitą podstawę
    opodatkowania).
    Koszty transportu ponoszone w związku ze sprzedażą towarów oferowanych przez Pana
    działalność zwiększają kwotę należną od Nabywcy z tytułu dostawy towarów i powinny być
    opodatkowane stawką VAT właściwą dla danej dostawy.
    Proszę o potwierdzenie, że przedstawione stanowisko jest prawidłowe i zgodne z
    obowiązującymi przepisami.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    - nieprawidłowe – w zakresie możliwości wykazywania kosztu transportu jako odrębną
      pozycję na fakturze (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
    - nieprawidłowe – w zakresie sposobu zastosowania stawki VAT do kosztu transportu w
      sytuacji, gdy sprzedawany towar korzysta z preferencyjnych zasad opodatkowania lub
      na jednej fakturze znajdują się towary objęte różnymi zasadami opodatkowania
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),
    - nieprawidłowe – w zakresie możliwości wykazywania kosztu transportu jako odrębną
      pozycję na fakturze w przypadku sprzedaży zagranicznej do klienta indywidualnego w
      ramach procedury OSS i opodatkowania kosztu transportu według tej samej stawki
      VAT jak dla dostawy towarów (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy)
    jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 4 ustawy:
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Według art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22a ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość rozumie się dostawę
      towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym
      wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z
      terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, który jest:
      a) podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania
        wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
      b) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania
        wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego
        wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9, lub
      c) podmiotem niebędącym podatnikiem
      - pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani
        towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.
    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:

      Przez fakturę rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie
      elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej
      podstawie.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne
    świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Należy przy tym zauważyć, że z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT
    opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki
      lub transportu do nabywcy.
    Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1a ustawy:
      Miejscem dostawy towarów w przypadku wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie
      zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy.
    W dziale XII w rozdziale 6a ustawy o podatku od towarów i usług w przepisach art. 130a
    -130d ustawy zostały uregulowane kwestie dotyczące Procedury unijnej dotyczącej
    niektórych dostaw towarów oraz świadczenia niektórych usług.
    Zgodnie z art. 130a pkt 2 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, które:
      a) dokonują wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub
      b) ułatwiają dostawę towarów zgodnie z art. 7a ust. 2, jeżeli wysyłka lub transport
        towarów będących przedmiotem dostawy rozpoczyna się i kończy na terytorium
        tego samego państwa członkowskiego, lub
      c) posiadają siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia
        działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, ale nie posiadają
        siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego konsumpcji oraz świadczą
        usługi na rzecz osób niebędących podatnikami, o których mowa w art. 28a.
    Według art. 130a pkt 2a ustawy:
      Przez państwo członkowskie konsumpcji rozumie się:

      a) w przypadku wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość – państwo
        członkowskie zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy,
      b) w przypadku dostaw towarów dokonanych przez podatnika ułatwiającego takie
        dostawy zgodnie z art. 7a ust. 2, jeżeli wysyłka lub transport towarów będących
        przedmiotem takich dostaw rozpoczyna się i kończy na terytorium tego samego
        państwa członkowskiego – to państwo członkowskie,
      c) w przypadku świadczenia usług – państwo członkowskie, na terytorium którego
        ma miejsce świadczenie usług.
    Na podstawie art. 130a pkt 2b ustawy:
      Przez państwo członkowskie identyfikacji – rozumie się państwo członkowskie:
      a) w którym podatnik posiada siedzibę działalności gospodarczej albo
      b) w którym podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,
        jeżeli nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Unii
        Europejskiej, albo
      c) w którym podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej,
        które wybiera w celu złożenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z
        procedury unijnej, jeżeli nie posiada siedziby działalności gospodarczej na
        terytorium Unii Europejskiej, ale posiada więcej niż jedno stałe miejsce
        prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, albo
      d) rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów, a w przypadku większej liczby takich
        państw członkowskich – państwo członkowskie, które podatnik wybiera w celu
        złożenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z procedury unijnej,
        pod warunkiem że nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego
        miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak stanowi art. 130a pkt 3 ustawy:
      Przez procedurę unijną rozumie się rozliczenie VAT należnego z tytułu czynności
      określonych w pkt 2 lit. a-c państwu członkowskiemu konsumpcji za pośrednictwem
      państwa członkowskiego identyfikacji.
    W świetle przepisu art. 130b ust. 1 ustawy:
      Podatnik może złożyć zgłoszenie informujące o zamiarze skorzystania z procedury
      unijnej w państwie członkowskim identyfikacji. Procedura unijna ma zastosowanie
      do wszystkich dostaw towarów lub każdego świadczenia usług objętych tą
      procedurą, dokonywanych przez podatnika na terytorium Unii Europejskiej.
    Ww. przepisy wprowadzają procedurę tzw. One Stop Shop (OSS). Procedura ta ma na celu
    uproszczenie obowiązków w zakresie podatku VAT nałożonych na podatników
    dokonujących dostaw towarów i świadczących usługi osobom niebędącym podatnikami
    (konsumentom) na terytorium UE, poprzez umożliwienie im:
    - elektronicznej rejestracji dla celów podatku VAT w jednym państwie członkowskim;
    - deklarowania i płacenia należnego podatku VAT w ramach jednej elektronicznej
      kwartalnej deklaracji;
    - współpracy z administracją podatkową państwa członkowskiego siedziby działalności
      gospodarczej, nawet jeśli dokonywane dostawy/świadczenie usług mają charakter
      transgraniczny.
    Na podstawie ww. procedury podatnicy, m.in. dokonujący WSTO, nie muszą rejestrować
    się do celów podatku VAT we wszystkich państwach członkowskich, w których
    dokonywane są dostawy. Zamiast tego podatek VAT należny od tych transakcji mogą
    zadeklarować i zapłacić w jednym państwie członkowskim (państwie członkowskim

    identyfikacji) za pośrednictwem OSS. Korzystanie z tej procedury ma charakter
    fakultatywny.
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi
    zapłatę, obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z
    tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.
    Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    W świetle art. 29a ust. 7 ustawy,
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
        potrzeby podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie do podstawy
    opodatkowania.
    Zagadnienie podstawy opodatkowania zostało także uregulowane w art. 73 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą
    2006/112/WE Rady. Zgodnie z ww. przepisem:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    W myśl art. 78 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do podstawy opodatkowania wlicza się następujące elementy:
      a) podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego VAT;

      b) koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub
        usługobiorcy.
    Stosownie do art. 79 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje następujących elementów:
      a) obniżek cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      b) opustów i obniżek cen udzielonych nabywcy lub usługobiorcy i uwzględnionych w
        momencie transakcji;
      c) kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a
        zaksięgowanych przez podatnika na koncie przejściowym.
      Podatnik musi przedstawić dowód na rzeczywistą kwotę kosztów, o których mowa w
      akapicie pierwszym lit. c), i nie może odliczyć VAT, który w danym przypadku mógł
      zostać naliczony.
    Stosownie do art. 106a pkt 3 ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług
      rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
      6a i 7, przez podatników zidentyfikowanych na potrzeby tych procedur, dla których
      państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest
      Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Jak wynika z art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;

      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem.
    Z opisu sprawy wynika, że Pana firma, specjalizuje się w imporcie i dystrybucji drobnego
    sprzętu gospodarstwa domowego, prowadzi sprzedaż internetową zarówno za
    pośrednictwem własnego sklepu internetowego (www), jak i poprzez różne platformy
    sprzedażowe (...).
    W asortymencie znajdują się m.in.:
    · drobny sprzęt AGD i meble – opodatkowane stawką 23% VAT,
    · urządzenia medyczne – opodatkowane stawką 8% VAT.
    Dokonując zakupu w sklepie internetowym, Nabywca akceptuje regulamin, zgodnie z
    którym Sprzedawca powierza dostarczenie towarów podmiotom trzecim prowadzącym w
    tym zakresie działalność gospodarczą. W zależności od wyboru Klienta wskazanego w
    zamówieniu, może to być firma kurierska (...), (...) lub inny przewoźnik – w zależności od
    platformy, na której został zakupiony towar. W tym celu z każdym przewoźnikiem zawarta
    jest odrębna umowa, w ramach której firma kurierska dostarcza towar do Klienta. Klient
    jest poinformowany w momencie składania zamówienia o ofercie oraz kosztach dostawy
    dla danego towaru, które są wyliczane na podstawie cennika danego przewoźnika.
    Dostawa towarów jest czynnością złożoną, której elementami są towar i transport, przy
    czym towar jest świadczeniem głównym tej transakcji, a usługa transportowa stanowi
    świadczenie pomocnicze. Ceny sprzedawanych produktów zasadniczo nie uwzględniają
    kosztów przesyłki. Jeśli Nabywca dokonuje zakupu za pośrednictwem sklepu www, koszt
    transportu uzależniony jest od rodzaju towaru oraz wartości zamówienia. Informacja ta
    jest zawarta w regulaminie sklepu:

    Ceny w sklepie internetowym wyrażone są w złotych polskich i zawierają podatek VAT
    (ceny brutto). Ceny nie zawierają ewentualnych kosztów wysyłki, które są zależne od
    wybranego przez Klienta sposobu płatności i dostawy.
    Klient jest informowany o kosztach dostawy w trakcie składania zamówienia. Jeżeli
    zamówienie przekracza określoną wartość, w celach promocyjnych jest ono wysyłane na
    koszt firmy. Dotyczy to jednak wybranych produktów. W celu zachęcenia klientów do
    dokonania zakupów organizowane są różnego rodzaju akcje marketingowe, w ramach
    których nie dolicza się kosztu wysyłki.
    Zapłata za dostawy realizowane poprzez sklep internetowy lub (...) dokonywana jest w
    formie przelewu (w tym płatności online) lub za pobraniem (zapłata przy odbiorze
    przesyłki).
    Na potrzeby przejrzystości rozliczeń chce Pan wykazywać koszt dostawy (transportu) jako
    osobną pozycję na fakturze (pozycja 1 – cena towaru, pozycja 2 – koszt transportu). Koszt
    transportu jest wyodrębniony w ofercie sprzedażowej dla klienta, dlatego istotne jest
    zachowanie zgodności między informacją handlową a dokumentem sprzedaży.
    Firma sprzedaje również towary na platformach (...) (Czechy, Słowacja, Węgry) oraz (...)
    (Niemcy) i w tym celu jest zarejestrowana w procedurze OSS. W tym przypadku stawka
    VAT stosowana jest właściwa według stawki kraju konsumenta.
    Pana wątpliwości wyrażone w zadanych pytaniach dotyczą:
    - możliwości wykazywania kosztu transportu jako odrębną pozycję na fakturze (pytanie
      oznaczone we wniosku nr 1),
    - sposobu zastosowania stawki VAT do kosztu transportu w sytuacji, gdy sprzedawany
      towar korzysta z preferencyjnych zasad opodatkowania lub na jednej fakturze
      znajdują się towary objęte różnymi zasadami opodatkowania (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 2),
    - możliwości wykazywania kosztu transportu jako odrębną pozycję na fakturze w
      przypadku sprzedaży zagranicznej do klienta indywidualnego w ramach procedury
      OSS i opodatkowania kosztu transportu według tej samej stawki VAT jak towar dla
      dostawy towarów (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Z przytoczonych powyżej regulacji art. 29a ustawy wynika, że w przypadku dostawy
    towarów za podstawę opodatkowania należy uznać całość świadczenia pieniężnego (bądź
    dokonywanego w innej dopuszczalnej prawem formie) pobieranego od nabywcy. Oznacza
    to, że do podstawy opodatkowania należy wliczyć pobieraną przez zbywcę wartość (cenę)
    towarów, a także wszystkie inne elementy zapłaty, będące częściami składowymi
    świadczenia zasadniczego (tj. dostawy towarów). Dotyczy to wyłącznie kosztów, które
    zwiększają kwotę należną z tytułu konkretnej transakcji, tj. dostawy towarów.
    Należy zauważyć, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Jednak w sytuacji,
    gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną czynność,
    czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem z
    ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność złożoną, obejmującą kilka
    świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności,
    które nie służą wyłącznie wykonaniu świadczenia głównego, zasadniczego, lecz mogą mieć
    również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako
    elementu czynności złożonej.
    Co istotne, aby móc wskazać, że dana czynność jest czynnością złożoną winna się ona
    składać z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na
    czynność złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do
    realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się

    różne świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie
    stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak
    element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej
    jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez
    czynności pomocniczej czynności głównej.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz regulacje
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1 ze zm.), nie precyzują
    kwestii czynności złożonych. Jednakże zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania
    podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można
    stwierdzić, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia
    jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone. W przypadku, gdy wykonywana
    czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy
    składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje
    całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności,
    a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i
    gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność
    opodatkowaną. Skutkiem powyższego świadczenie pomocnicze, co do zasady, dzieli los
    prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu powstania
    obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku od towarów i usług.
    W przypadku czynności wykonywanych przez Pana można wyróżnić następujące elementy
    składowe: sprzedaż towarów oraz ich transport (którego kosztami obciążany jest Nabywca
    towarów). W przedmiotowej sprawie nie można stwierdzić, że usługa transportu
    sprzedawanych przez Pana towarów stanowi cel sam w sobie i powinna być traktowana
    jako odrębne, niezależne świadczenie. W okolicznościach przedstawionych przez Pana, za
    dostawę złożoną – której rozdzielenie na poszczególne elementy byłoby nieuzasadnione i
    sztuczne – należy uznać dostawę towarów wraz z usługą transportu.
    Transport sprzedawanych przez Pana towarów stanowi integralną część dostawy
    towarów. Obciąża Pan konsumenta (nabywcę towarów) kosztami transportu w związku ze
    sprzedażą tych towarów, a transport ten służący zrealizowaniu dostawy towarów, jest
    ściśle związany z ich dostawą. Transport nie może być zatem samodzielnym przedmiotem
    sprzedaży dla klienta. W konsekwencji, dostawa towarów stanowi świadczenie główne,
    natomiast świadczeniem pomocniczym jest usługa transportowa, która jest ściśle
    związana z dostawami towarów. Z ekonomicznego punktu widzenia każda z dostaw wraz z
    transportem jest obiektywnie jedną transakcją. Zatem również z ekonomicznego punktu
    widzenia dostawa towarów wraz z transportem nie powinna być dzielona dla celów
    podatkowych na poszczególne elementy, gdyż tworzy jedną złożoną czynność.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy należy zatem stwierdzić, że w niniejszym
    przypadku mamy do czynienia z jednym przedmiotem opodatkowania – jedną czynnością,
    tj. dostawą towarów.
    Podstawą opodatkowania z tytułu tej czynności jest – zgodnie z art. 29a ust. 6 pkt 2 ustawy
    – łączna wartość towarów oraz ich transport. Koszt transportu towarów, którym obciążany
    jest nabywca w związku ze sprzedażą towarów, zwiększa kwotę należną od nabywcy z
    tytułu dostawy towarów i podlega opodatkowaniu na zasadach i wg stawki podatku
    właściwej dla dostarczanego towaru.
    Powyższe spostrzeżenia pozostają przy tym aktualne także wówczas, gdy wynagrodzenie
    za poszczególne czynności składające się na jedną usługę jest kalkulowane odrębnie. W
    tym zakresie wypowiedział się Europejski Trybunał Sprawiedliwości w sprawie C-41/04,
    wskazując, że każda czynność powinna być zwykle uznawana za odrębną i niezależną, a
    przy tym czynność złożona z jednego świadczenia w aspekcie gospodarczym nie powinna
    być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności systemu podatku VAT. W
    związku z tym w pierwszej kolejności należy poszukiwać elementów charakterystycznych

    dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi,
    rozumianemu jako przeciętny konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też
    jedno świadczenie.
    Dlatego też fakt odrębnego dokumentowania przez Wnioskodawcę usługi transportu nie
    zmienia charakteru transakcji jako dostawy towarów, do podstawy opodatkowania której
    należy wliczyć wartość transportu towarów. Koszty transportu stanowią bowiem koszty
    dodatkowe, w rozumieniu art. 29a ust. 6 pkt 2 ustawy, ujęte w podstawie opodatkowania
    sprzedawanych towarów.
    A zatem, gdy przedmiotem sprzedaży są towary opodatkowane taką samą stawką
    podatku VAT, wówczas należy zastosować ją także dla dostawy (transportu). Natomiast
    gdy przedmiotem jednej dostawy są towary opodatkowane różnymi stawkami (gdy na
    jednej fakturze są wyszczególnione towary opodatkowane różnymi stawkami podatku),
    wówczas koszty dostawy (transportu) należy przyporządkować proporcjonalnie do
    podstawy opodatkowania poszczególnych towarów opodatkowanych różnymi stawkami i
    do kosztów tych zastosować taką samą stawkę, jak dla towarów, z którymi są związane.
    Koszty dostawy (transportu) ponoszone w związku z dostawą towarów zwiększają kwotę
    należną od nabywcy z tytułu dostawy tych towarów oraz powinny być opodatkowane
    według stawki podatku VAT właściwej dla realizowanej dostawy.
    Odnosząc się natomiast do kwestii wykazania kosztów transportu w osobnej pozycji na
    fakturze VAT dokumentującej dostawę towarów należy wskazać, że w opisanym zdarzeniu
    przyszłym przedmiotem sprzedaży – na co wskazano powyżej – jest jedno świadczenie
    złożone w postaci dostawy towarów. Zatem całość zapłaty należnej z tytułu tego
    świadczenia złożonego powinna być udokumentowana wystawieniem faktury, w której w
    części przeznaczonej na wskazanie nazwy towaru lub usługi winna znaleźć się wyłącznie
    nazwa właściwa dla dostarczanego towaru.
    Faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawione zgodnie z
    obowiązującymi przepisami prawa w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna
    faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze.
    Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane
    przez art. 106e ust. 1 ustawy mają znaczenie dowodowe. Umieszczenie zatem na fakturze,
    w części przeznaczonej na nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, kilku rożnych świadczeń może
    sugerować, że przedmiotem sprzedaży było kilka odrębnych świadczeń, a nie jedno
    świadczenie. Powyższe natomiast skutkować może obowiązkiem zastosowania różnych
    stawek podatku dla wykazanych odrębnie czynności.
    W sprawie objętej wnioskiem, jak wykazano powyżej, występuje jedno świadczenie (w
    postaci danej dostawy towarów), do wartości którego są wliczone koszty dodatkowe
    dostawy, tj. koszty transportu. Zatem z dokumentu poświadczającego dokonanie danej
    dostawy musi jednoznacznie wynikać, że przedmiotem transakcji jest dostawa towaru, a
    nie dostawa towaru i usługi transportu.
    Należy zauważyć, że koszty transportu doliczone do sprzedaży towaru, nie stanowią
    wynagrodzenia z tytułu wykonania samodzielnej usługi, lecz są to koszty dodatkowe
    podstawowej czynności jaką jest sprzedaż towaru. W tym przypadku koszty transportu są
    kosztami związanymi ze świadczeniem głównym (dostawą towarów), kształtując kwotę
    ostateczną żądaną od nabywcy z tytułu dostawy towarów (świadczenia głównego).
    Zatem na fakturze dokumentującej sprzedaż towarów – w tej jej części, która zawiera
    elementy obligatoryjne w świetle przepisów prawa – powinna widnieć tylko jedna pozycja,
    odnosząca się do dostawy towarów. Jak bowiem można wywieść z treści art. 29a ust. 1 w
    zw. z art. 29a ust. 6 ustawy, ta pozycja na fakturze powinna zawierać zsumowaną (łączną)
    wartość świadczenia głównego (dostawy towarów) oraz świadczenia pomocniczego
    (kosztów transportu).
    Koszty transportu towarów sprzedawanych przez Pana w ramach dostawy towarów nie
    mogą być ujmowane jako osobna pozycja na fakturze.

    Przy tym należy zauważyć, że elementy faktury określone w przepisach prawa
    podatkowego nie są jedynymi, które mogą być zamieszczone na fakturze. Ustawodawca
    nie ograniczył prawa podatnika do zamieszczania na fakturach dodatkowych informacji.
    Zatem nic nie stoi na przeszkodzie, aby – po wypełnieniu obowiązków wynikających z
    przepisów prawa podatkowego – mógł Pan umieścić w części informacyjnej faktury lub na
    oddzielnym załączniku do niej,

## Dodatkowe informacje

skierowane do nabywcy, np.
    wyszczególnić elementy składowe danego świadczenia wraz z informacją o wartościach
    tych elementów (także kosztów transportu towarów).
    W konsekwencji, w odpowiedzi na zadane pytania należy stwierdzić, że:
    1. Nie może Pan wykazywać kosztu transportu jako odrębną pozycję na fakturze.
    2. W sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży są towary opodatkowane taką samą stawką
      podatku VAT, wówczas należy zastosować ją także dla dostawy (transportu).
      Natomiast gdy przedmiotem jednej dostawy są towary opodatkowane różnymi
      stawkami (gdy na jednej fakturze są wyszczególnione towary opodatkowane różnymi
      stawkami podatku), wówczas koszty dostawy (transportu) należy przyporządkować
      proporcjonalnie do podstawy opodatkowania poszczególnych towarów
      opodatkowanych różnymi stawkami i do kosztów tych zastosować taką samą stawkę,
      jak dla towarów, z którymi są związane.
    3. W przypadku sprzedaży zagranicznej do klienta indywidualnego w ramach procedury
      OSS (dotyczy to rynku Czech, Węgier, Słowacji i Niemiec), w sytuacji gdy miejscem
      opodatkowania danej dostawy jest terytorium kraju, nie może Pan wykazywać kosztu
      transportu jako odrębną pozycję na fakturze. Koszt transportu musi być
      opodatkowany VAT według stawki właściwej dla dostawy towaru.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie:
    - pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest nieprawidłowe,
    - pytania oznaczone we wniosku nr 2, zgodnie z którym prawidłowe będzie wykazywanie
      kosztu transportu w odrębnej pozycji na fakturze przy czym koszt ten byłby
      opodatkowany stawką VAT właściwą dla sprzedawanego towaru, natomiast w
      przypadku, gdy na fakturze sprzedaży będą występować produkty objęte różnymi
      stawkami VAT, prawidłowe będzie wykazywanie kosztu transportu w podziale na dwie
      odrębne pozycje – każda z nich będzie opodatkowana stawką VAT właściwą dla
      danego towaru, oceniając całościowo jest nieprawidłowe,
    - pytania oznaczone we wniosku nr 3, zgodnie z którym, w przypadku sprzedaży
      zagranicznej w ramach Unii Europejskiej, rozliczanej w procedurze OSS prawidłowe
      będzie wykazywanie kosztu transportu w odrębnej pozycji na fakturze, przy czym
      koszt ten byłby opodatkowany stawką VAT właściwą dla sprzedawanego towaru,
      oceniając całościowo jest nieprawidłowe.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia

    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Podkreślić również należy, że niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy tylko dostaw towarów, dla
    których miejscem dostawy (opodatkowania) jest wyłącznie terytorium kraju.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.