Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.136.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-24
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego oraz
wypłaty kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
ugody-ugoda sądowa
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowego od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 6 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 17 kwietnia 2025 r. (wpływ 23 kwietnia 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca – osoba fizyczna – ma miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej i podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    W dniu (...) 2024 r. Wnioskodawca zawarł z (...) Ugodę nr (...) do Umowy nr (...) o kredyt
    hipoteczny dla osób fizycznych (...) waloryzowany kursem CHF (Ugoda).
    Umowę kredytu hipotecznego zawarto w dniu (...) 2007 r. Kredyt hipoteczny został
    zaciągnięty i przeznaczony w całości na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226t.
    j., dalej jako ustawa PDOF ). W roku 2007 Bank wypłacił na rzecz Wnioskodawcy kwotę (...)
    PLN, co stanowiło równowartość (...) CHF.
    Na skutek powzięcia wiadomości o zawarciu w umowie kredytu hipotecznego klauzul
    niedozwolonych, Wnioskodawca zdecydował się złożyć w roku 2021 pozew przeciwko (...)
    o unieważnienie umowy w całości ew. unieważnienie klauzul niedozwolonych i
    kontynuowania umowy kredytu jako kredyt w PLN.
    W celu polubownego rozstrzygnięcia sporu, strony ((...) oraz Wnioskodawca) zawarły ww.
    Ugodę, w której ustalono, m.in. że:
      1) Na dzień zawarcia Ugody zadłużenie Kredytobiorcy (tu Wnioskodawcy) z tytułu
        niespłaconego kapitału kredytu wynosi (...) PLN. Odsetki naliczone za okres od
        ostatniej spłaty rat do daty podpisania Ugody wynoszą (...) PLN.
      2) Strony zmieniają walutę zadłużenia na PLN i uzgadniają, że zadłużenie z tytułu salda
        kredytu oraz odsetek na dzień zawarcia Ugody wynosi łącznie (...) PLN - § 1 ust. 3
        Ugody.
      3) „Bank zwalnia Kredytobiorcę/ów z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy/ów z
        tytułu kredytu) w kwocie (...) PLN ustalonej przez Strony i wskazanej w ust. 3
        powyżej, a Kredytobiorca/y dokonane zwolnienie z długu przyjmuje/ą." - § 1 ust. 4
        Ugody.
      4) „Bank dodatkowo zwróci na rzecz Kredytobiorcy/ów ustaloną przez Strony kwotę (...)
        PLN - § 1 ust. 6 Ugody.
    Nadto, w § 1 ust. 16 Ugody zawarto następujący zapis:
    „Kredytobiorca/y przyjmuje/ą do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z długu (umorzenia),
    w odniesieniu do kwoty wskazanej w § 1 ust. 4 Ugody, po jego/ich stronie powstaje
    przychód, a w związku z tym Bank ma obowiązek informacyjny (musi wystawić informację
    PIT-11 zgodnie z właściwymi przepisami prawa). Jednocześnie Kredytobiorca/y przyjmuje
    /ą do wiadomości, że aby do osiągniętego przychodu zastosowanie miała regulacja
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe niezbędne jest spełnienie przez
    Kredytobiorcę/ów warunków kreślonych w tym rozporządzeniu. W tym celu Kredytobiorca
    /y potwierdza/ją oświadczeniem, że Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku kilku kredytów, że zostały zaciągnięte na
    realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem jest zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego lub więcej niż jednego
    gospodarstwa domowego (o których mowa w Rozporządzeniu) oraz że nie skorzystał/li z

    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu żadnego innego
    kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego hipotecznie, zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej.”
    W związku z powyższym, Wnioskodawca złożył Bankowi stosowne oświadczenia w
    odniesieniu do umowy kredytu hipotecznego dla osób fizycznych waloryzowanego
    kursem CHF (którego dotyczy Ugoda), w tym, że:
    i. kredyt hipoteczny został zaciągnięty na wydatki o których mowa w art. 21 ust 25 pkt 1
        ustawy PDOF w całości,
    ii. kredyt hipoteczny został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej w celu
        zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego w
        rozumieniu § 1 ust. 5 i ust. 6 Rozporządzenia.
    iii. Kredytobiorca nie skorzystał dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot
        umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego
        hipotecznie, zaciągniętego na inną inwestycję mieszkaniową niż będącą
        przedmiotem Ugody.
    Z kolei w § 1 ust. 17 i 18 Ugody zawarto następujące postanowienia:
    „Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwrotu, w odniesieniu do kwoty
    wskazanej w § 1 ust. 6 Ugody, po jego stronie nie powstaje przychód podatkowy, a w
    związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek przygotowania
    informacji PIT-11 dla kwoty zwrotu. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, iż Bank
    wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji skarbowej o wydanie indywidualnej
    interpretacji podatkowej w zakresie stanu faktycznego powstałego w wyniku zawartej
    Ugody, co do tego czy po stronie Kredytobiorcy powstaje przychód w związku ze zwrotem
    wskazanym w § 1 ust. 6 Ugody, a tym samym na Banku nie ciąży wyżej wskazany
    obowiązek informacyjny. Bank otrzymał interpretację indywidualną i zamieścił o niej
    komunikat na stronie internetowej (...)”.
    (...) zamieścił na swojej stronie internetowej następującą informację:
    „Ugody dotyczące kredytów lub pożyczek zasadniczo mają skutki podatkowe. W wyniku
    zwolnienia z długu (umorzenia) po stronie kredytobiorcy lub pożyczkobiorcy powstaje
    przychód do opodatkowania. Jeśli kwoty umorzenia nie obejmuje ulga podatkowa, to jako
    bank mamy obowiązek wystawić informację PIT-11 o przychodzie z tytułu ugody. Zgodnie
    z prawem musimy przygotować ją za zakończony rok kalendarzowy.
    Natomiast na podstawie odpowiedniej ugody możemy również zwrócić kredytobiorcy lub
    pożyczkobiorcy część kwot, które wcześniej wpłacił na spłatę rat kapitałowo-odsetkowych.
    Zgodnie z interpretacją podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w takiej
    sytuacji bank nie musi wystawiać informacji PIT-11 z tytułu zwrotu. Zdaniem Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej takie zwroty nie są przychodem podatkowym, więc nie
    wiążą się z obowiązkiem informacyjnym”. (...).
    (...) nie udostępnił Wnioskodawcy treści otrzymanej przez Bank interpretacji indywidualnej
    niemniej ww. informację Wnioskodawca poczytuje za zgodną ze stanem faktycznym.
    Wnioskodawca otrzymał kwotę, o której mowa w § 1 ust. 6 Ugody, na rachunek bankowy,
    w dniu (...) 2024 r.
    W okresie od (...) 2008 r. do (...) 2024 r. Wnioskodawca spłacił Bankowi odsetki i kapitał w
    wysokości (...) PLN oraz (...) CHF, co po przeliczeniu CHF na walutę polską według kursu
    przyjętego w Ugodzie daje w sumie kwotę (...) PLN. Powyższe wartości nie zawierają
    dodatkowych kosztów takich jak prowizja, ubezpieczenie, etc.
    Rozliczenie kredytu w ramach zawartej Ugody (umorzenie oraz zwrot kwoty) skutkuje
    całkowitą spłatą kredytu i wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia Stron.

    Treść Ugody zobowiązuje Wnioskodawcę do cofnięcia pozwu indywidualnego dotyczącego
    umowy o kredyt hipoteczny, wytoczonego przeciwko Bankowi, co też Wnioskodawca
    uczynił w dniu (...) 2024 r.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan co następuje.
    Wnioskodawca był jedynym kredytobiorcą kredytu.
    Kredyt był zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nabywanej nieruchomości.
    W treści zawartej Ugody bank wskazał, iż na kwotę zadłużenia, która podlega umorzeniu,
    składa się kwota kapitału oraz odsetek. Jednakże, w związku z wystawieniem przez (...)
    informacji PIT-11 na kwotę (...) PLN jako przychodu z innych źródeł (art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych) Wnioskodawca poprosił bank o wyjaśnienie
    wysokości tego przychodu. W piśmie (...) z dnia (...) 2025 r. wyjaśniono Wnioskodawcy, że
    ww. kwota umorzenia odnosiła się proporcjonalnie do kosztu ubezpieczenia, której nie
    obejmuje ulga podatkowa. Zatem należy stwierdzić, że na umorzoną wartość zadłużenia
    składają się kapitał, odsetki oraz wyliczona przez bank kwota (...) PLN odnosząca się do
    ubezpieczenia. Informację, iż w kwocie umorzenia zawarty jest również koszt
    ubezpieczenia, Wnioskodawca powziął dopiero po otrzymaniu ww. pisma wyjaśniającego z
    banku. Wnioskodawca rozumie zatem, że kwota umorzenia, o której mowa w § 1 ust. 4
    Ugody, podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego, z wyjątkiem części
    przypadającej na ubezpieczenie.
    Nieruchomość, na którą zaciągnięto kredyt, położona jest w Polsce.

## Pytanie

1) Czy Wnioskodawca może skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego
        od kwoty zwolnienia z długu (umorzenia), wskazanej w § 1 ust. 4 Ugody?
      2) Czy zwrot na rzecz Kredytobiorcy kwoty wskazanej w § 1 ust. 6 Ugody stanowi dla
        Wnioskodawcy przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu podatkiem
        dochodowym
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, Wnioskodawca może skorzystać z
    zaniechania poboru podatku dochodowego od kwoty zwolnienia z długu (umorzenia),
    wskazanej w § 1 ust. 4 Ugody.
    W Pana ocenie, w odniesieniu do pytania nr 2, zwrócenie przez Bank na rzecz
    Kredytobiorcy kwoty wskazanej w § 1 ust. 6 Ugody nie stanowi dla Wnioskodawcy
    przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Uzasadnienie Ad 1.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy PDOF, opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21.
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku. Z kolei art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku
    dochodowym stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9,
    10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt
    11. art. 19. art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W literaturze
    przedmiotu oraz orzecznictwie wykształcił się pogląd, iż pojęcie przychodu wiąże się
    niewątpliwie z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą
    do jego majątku, która ma charakter definitywny, bezzwrotny. Owo przysporzenie może
    wiązać się z uzyskaniem lub postawieniem do dyspozycji kwot, wartości pieniężnych czy

    świadczeń nieodpłatnych. O przysporzeniu można mówić także wówczas, gdy podatnik
    zaoszczędzi wydatku, tj. zwolniony jest ze świadczenia, które w innych okolicznościach
    musiałby spełnić kosztem swego majątku.
    Zasadniczo zwolnienie z długu (umorzenie zadłużenia) stanowi dla podatnika
    przysporzenie gdyby nie wyłączenia zawarte w art. 9 ust. 1 ustawy PDOF dot. przypadków
    zaniechania poboru podatku dochodowego.
    Kredyt otrzymany przez Wnioskodawcę wypełnia przesłanki zawarte w § 3 ust. 1
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U.2024.102 t.j. - dalej jako
    „Rozporządzenie").
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1) Rozporządzenia, zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
        do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
        ujemnego oprocentowania.
    Ponieważ Wnioskodawca spełnia przesłanki do skorzystania z zaniechania poboru
    podatku dochodowego na podstawie ww. przepisów, kwota zwolnienia z długu
    (umorzenia zadłużenia z tytułu kredytu) nie będzie opodatkowana podatkiem
    dochodowym.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał jednak, że otrzymał z banku informację,
    iż w kwocie umorzenia zawarty jest również koszt ubezpieczenia. Wnioskodawca rozumie
    zatem, że kwota umorzenia, o której mowa w § 1 ust. 4 Ugody, podlega zaniechaniu
    poboru podatku dochodowego, z wyjątkiem części przypadającej na ubezpieczenie.
    Uzasadnienie Ad. 2
    Wywody z części Ad 1. odnoszące się do przedmiotu opodatkowania oraz istoty przychodu
    pozostają i tu niezmienne. Niemniej ocena, czy kwota zwrotu na rzecz Kredytobiorcy,
    wskazana w § 1 ust. 6 Ugody, stanowi przysporzenie majątkowe a tym samym przychód
    podatkowy, nie może być oderwana od okoliczności jej wypłaty Bank co prawda nie
    wskazał bezpośrednio w Ugodzie na jakiej podstawie zobowiązany jest do zwrotu na rzecz
    Kredytobiorcy kwoty (...) PLN, niemniej na charakter takiego zwrotu wskazuje w informacji
    zamieszczonej na stronie (...): „Natomiast na podstawie odpowiedniej ugody możemy
    również zwrócić kredytobiorcy lub pożyczkobiorcy część kwot, które wcześniej wpłacił na
    spłatę rat kapitałowo-odsetkowych. Zgodnie z interpretacją podatkową Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej w takiej sytuacji bank nie musi wystawiać informacji PIT-11
    z tytułu zwrotu. Zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej takie zwroty nie są
    przychodem podatkowym, więc nie wiążą się z obowiązkiem informacyjnym.” (...).
    Sam zwrot niewątpliwie związany jest z umorzeniem i rozliczeniem kredytu. Warto
    podkreślić, że zawarcie Ugody było następstwem pozwu Kredytobiorcy przeciwko Bankowi
    i żądanie w pierwszej kolejności uznania umowy kredytu hipotecznego za nieważną przez
    wzgląd na stosowanie przez Bank klauzul abuzywnych, co mogłoby skutkować

    obowiązkiem Banku do całkowitego zwrotu kwot wpłaconych przez Kredytobiorcę.
    Zastosowanie przez Bank klauzul abuzywnych pozwalało Bankowi na dowolność ustalania
    kursu CHF, przez co Kredytobiorca dokonał na rzecz Banku spłat w łącznej wysokości (...)
    PLN (plus dodatkowe koszty). Zwrot kwoty wymienionej w § 1 ust. 6 Ugody stanowi
    jedynie część kosztu, jaki Wnioskodawca poniósł w związku z wykonaniem umowy kredytu
    hipotecznego i nie stanowi dodatkowej korzyści a jedynie prowadzi do końcowego
    rozliczenia umowy.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, kwota zwrócona przez Bank w ramach Ugody nie
    stanowi przychodu podatkowego dla Wnioskodawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia

    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Pana, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.

    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia (...) 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego

        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia. Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z analizowanej sprawy wynika, że w 2007 r. zawarł Pan umowę kredytu hipotecznego.
    Kredyt hipoteczny został zaciągnięty i przeznaczony w całości na wydatki, o których mowa
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kredyt
    hipoteczny został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej w celu
    zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Kredyt został
    zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości. Nie korzystał Pan
    dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego hipotecznie, zaciągniętego na inną inwestycję
    mieszkaniową niż będącą przedmiotem Ugody.
    W uzupełnieniu sprawy doprecyzował Pan, że na umorzoną wartość zadłużenia składają
    się kapitał, odsetki oraz wyliczona przez bank kwota (...) PLN odnosząca się do
    ubezpieczenia.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam, że umorzenie przez Bank części kwoty kredytu hipotecznego
    zaciągniętego przez Pana w 2007 r., stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego do kwoty umorzonej wierzytelności w
    części, w jakiej kwota kredytu zaciągnięta przez Pana na cele mieszkaniowe pozostaje
    do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu hipotecznego, zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie Pan bowiem spełniał
    wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej
    części umorzonego kredyt.

    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Odnosząc się natomiast do kwestii umorzenia przez Bank zadłużenia z tytułu
    ubezpieczenia wyjaśniam, że z literalnego brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3
    rozporządzenia wynika, że kwotami wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania są
    kwoty kapitału, odsetek, prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu
    mieszkaniowego, zaś „koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń” nie mogą
    z tego zaniechania skorzystać.
    Podsumowując, zaniechanie nie obejmuje kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego w części w jakiej kwota kredytu przeznaczona na finansowanie
    ubezpieczenia pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu. Zatem od tej części
    umorzonej kwoty, w jakiej zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami stanowi ona dla Pana
    przychód, powinien Pan zapłacić podatek dochodowy.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych zwrotu ustalonej w ugodzie kwoty
    wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1, wywieść można, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób
    fizycznych – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy
    podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy
    na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec
    innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Prezentując stan faktyczny wskazał Pan, że, bank wypłacił Panu kwotę (...) zł tytułem
    zwrotu nadpłaconego kredytu oraz, że jest to kwota niższa od kwoty faktycznie
    spłaconej bankowi w ramach spłaty kredytu.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że bank wypłacił na Pana rzecz kwotę (...) PLN. Spłacił Pan
    bankowi odsetki i kapitał w wysokości (...) PLN oraz (...) CHF, co po przeliczeniu CHF na
    walutę polską według kursu przyjętego w Ugodzie daje w sumie kwotę (...) PLN.
    Powyższe wartości nie zawierają dodatkowych kosztów takich jak prowizja,
    ubezpieczenie, etc. W ramach ugody bank zwrócił na Pana rzecz kwotę (...) zł.
    Zatem w analizowanej sprawie po Pana stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymał Pan zwrot środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy umowy przekazał Pan na rzecz banku w ramach spłaty części
    rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzymał Pan środki będące
    ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pana własnych środków.
    Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego
    przyrostu w Pana majątku. Wypłata ta będzie dla Pana neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, zwrot przez bank wskazanej we wniosku kwoty nie stanowi dla Pana
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art.
    20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Zatem nie ma Pan obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez bank
    kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.