Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.251.2025.1.KFK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Zastosowanie przez Powiat zwolnienia od podatku VAT dla
dzierżawy obwodów łowieckich.
Słowa kluczowe: cel-cele rolnicze
powiat
umowa-umowa dzierżawy
zwolnienie-prawo do zwolnienia
łowiectwo-prawo łowieckie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania
    zwolnienia od podatku VAT dla dzierżawy obwodów łowieckich.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 6 maja 2025 r. (wpływ 6 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Powiat jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Wykonuje określone
    ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, zgodnie z
    art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 13 i 14 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
    powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107 z późn. zm.), do zadań publicznych Powiatu należy
    m.in. ochrona środowiska i przyrody oraz rolnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego.

    Starosta, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo
    łowieckie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1082, z późn. zm.), wydzierżawia kołom łowieckim obwody
    łowieckie polne na wniosek X, co stanowi zadanie z zakresu administracji rządowej.
    Obwody łowieckie wydzierżawia się kołom łowieckim na czas nie krótszy niż 10 lat.
    W tym celu, na podstawie art. 29a ustawy, sporządzane są umowy cywilnoprawne
    pomiędzy starostą – jako wydzierżawiającym, a kołami łowieckimi – dzierżawcą. Zgodnie z
    zawartymi umowami, koła łowieckie zobowiązują się do prowadzenia racjonalnej
    gospodarki łowieckiej, która prowadzona jest w obwodach łowieckich na zasadach
    określonych w ww. ustawie, w oparciu i zgodnie z rocznym planem łowieckim oraz
    wieloletnim łowieckim planem hodowlanym (art. 8 ust. 1 i 2 ustawy).
    Z tytułu dzierżawy koła łowieckie zobowiązane są uiszczać czynsz dzierżawny. W związku z
    powyższym, Starosta nalicza corocznie czynsz dzierżawny zgodnie z rozporządzeniem
    Ministra Środowiska z dnia 26 października 2018 r. w sprawie szczegółowych zasad
    ustalania czynszu dzierżawnego oraz udziału dzierżawców obwodów łowieckich w
    kosztach ochrony lasu przed zwierzyną (Dz. U z 2018 r. poz. 2085, z późn. zm.) oraz art. 30
    ust. 2a ustawy Prawo łowieckie w zależności od kategorii obwodu łowieckiego (...).
    Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), dzierżawa obwodów łowieckich
    jako czynność wykonywana na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z kołami
    łowieckimi uznaje jednostkę samorządu terytorialnego – Powiat za podatnika.
    Zgodnie z powyższym, Powiat wystawia dzierżawcom faktury VAT, które stanowią
    podstawę do dokonania opłaty za dzierżawę obwodów łowieckich.
    Następnie, zgodnie z art. 31 ustawy Prawo łowieckie, otrzymany czynsz wydzierżawiający
    obowiązany jest rozliczyć między nadleśnictwami i gminami. Nadleśnictwu przypada
    czynsz odpowiadający powierzchni państwowych gruntów leśnych, a gminom –
    odpowiadający pozostałej powierzchni obwodu łowieckiego.
    Zgodnie z dotychczasową praktyką, Powiat wystawiał dzierżawcom fakturę VAT, następnie
    odprowadzał kwotę podatku, stosując stawkę 23% do właściwego urzędu skarbowego,
    a pomniejszone o podatek kwoty przekazywał właściwym nadleśnictwom i gminom.
    Jednakże, mając na uwadze właściwe stosowanie przepisów podatkowych, zgodnie z
    bieżącymi interpretacjami, Powiat zwraca się z wnioskiem o interpretacje podatkową.

## Pytanie

Czy dzierżawa obwodów łowieckich objęta jest zwolnieniem od podatku od towarów i
    usług na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r.
    w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
    zwolnień (Dz. U. z 2023 r. poz. 955)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Powiat uważa, że stan faktyczny pozwala na przyjęcie zastosowania art. 2 pkt 15 ustawy o
    podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późń. zm.), zgodnie z którym
    gruntem przeznaczonym na cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na
    cele działalności określonej w tym przepisie. Decydujące w kwestii zwolnienia od podatku
    od towarów i usług czynności dzierżawy gruntów (art. 693 k. c.) jest przeznaczenie tychże
    gruntów przez dzierżawcę na cele rolnicze.
    W związku z powyższym, że koła łowieckie przeznaczają grunt na cel rolniczy, to zasadne
    jest, aby należność tytułu dzierżawy była objęta zwolnieniem od podatku VAT.
    Mając na względzie powyższe, zdaniem Powiatu, w zakresie czynszu dzierżawnego
    obwodów łowieckich ma zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług na

    podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w
    sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
    zwolnień (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późń. zm.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć
    każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenia usług w świetle art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy,
    gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas
    wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy
    władzy publicznej są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie
    czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W analizowanym przypadku Państwa wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia od
    podatku od towarów i usług dla dzierżawy obwodów łowieckich.
    Stosownie do art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    W konsekwencji, z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną
    (nie natomiast publicznoprawną), dla tej czynności organ władzy publicznej
    (wydzierżawiający) występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

    Jednakże przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń
    wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od
    podatku.
    Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 82 ust. 3 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      wprowadzić inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić
      szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając:
      1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu
        gospodarczego niektórymi towarami;
      2) przebieg realizacji budżetu państwa;
      3) potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem
        zwolnienia;
      4) przepisy Unii Europejskiej.
    I tak, w myśl § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w
    sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
    zwolnień (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 955 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem:
      Zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze.
    Z powyższych przepisów wynika że, co do zasady, dzierżawa gruntów stanowi świadczenie
    usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wyjątek stanowi dzierżawa
    gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, która korzysta ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie przywołanego rozporządzenia wykonawczego do ustawy.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „cele rolnicze”, jednakże w art. 2 pkt 15 ustawy
    zdefiniowana została działalność rolnicza.
    Zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy:
      Przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również
      produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,
      produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin
      ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału
      zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu
      przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów
      żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych,
      uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów
      drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych
      i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników,
      prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem
      rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna
      okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10
      00), a także świadczenie usług rolniczych.
    Posiłkując się zapisem powyższej definicji uznać należy, że gruntem przeznaczonym na
    cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, tj. m.in. gospodarki leśnej, łowieckiej czy rybackiej.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 539), zwanej dalej Prawem łowieckim:
      Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy
      oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w
      zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i
      rybackiej.
    Stosownie do art. 3 Prawa łowieckiego:

      Celem łowiectwa jest:
      1) ochrona, zachowanie różnorodności i gospodarowanie populacjami zwierząt
        łownych;
      2) ochrona i kształtowanie środowiska przyrodniczego na rzecz poprawy warunków
        bytowania zwierzyny;
      3) uzyskiwanie możliwie wysokiej kondycji osobniczej i jakości trofeów oraz właściwej
        liczebności populacji poszczególnych gatunków zwierzyny przy zachowaniu
        równowagi środowiska przyrodniczego;
      4) spełnianie potrzeb społecznych w zakresie uprawiania myślistwa, kultywowania
        tradycji oraz krzewienia etyki i kultury łowieckiej.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy Prawa łowieckiego:
      Gospodarka łowiecka jest to działalność w zakresie ochrony, hodowli i pozyskiwania
      zwierzyny.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 Prawa łowieckiego:
      Gospodarka łowiecka jest prowadzona w obwodach łowieckich przez dzierżawców
      albo zarządców.
    Na podstawie art. 24 ust. 1 Prawa łowieckiego:
      Obwody łowieckie dzielą się na obwody łowieckie leśne i polne.
    Zgodnie z art. 29 ust. 1 Prawa łowieckiego:
      Obwody łowieckie wydzierżawiają, na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego, po
      zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz właściwej izby
      rolniczej:
      1) obwody łowieckie leśne − dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego
        Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe;
      2) obwody łowieckie polne − starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji
        rządowej;
      3) obwody łowieckie znajdujące się na terenie więcej niż jednego powiatu − starosta
        powiatu, na terenie którego znajduje się największa część obwodu łowieckiego.
    W rozpatrywanej sprawie Starosta wydzierżawia obwody łowieckie na rzecz kół łowieckich,
    co stanowi zadanie z zakresu administracji rządowej. Pomiędzy stronami zawierane są
    umowy cywilnoprawne dzierżawy obwodów łowieckich. Zgodnie z zawartymi umowami,
    koła łowieckie zobowiązują się do prowadzenia racjonalnej gospodarski łowieckiej, która
    prowadzona jest w obwodach na zasadach określonych ustawie, w oparciu i zgodnie z
    rocznym planem łowieckim oraz wieloletnim łowieckim planem hodowlanym. Z tytułu
    dzierżawy koła łowieckie zobowiązane są uiszczać czynsz dzierżawny.
    Obwody łowieckie stanowią grunty przeznaczone na cele działalności rolniczej, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy. Działania związane z gospodarką łowiecką mieszczą się w
    pojęciu działalności rolniczej, a więc obwody łowieckie stanowią grunty przeznaczone na
    cele działalności rolniczej.
    Posiłkując się zapisem powyższej definicji uznać należy, że gruntem przeznaczonym na
    cele rolnicze jest grunt, który wydzierżawiający przekazał na cele działalności, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, tj. m.in. gospodarki leśnej, łowieckiej czy rybackiej.
    Z uwagi na przytoczone przepisy prawa w świetle przedstawionych okoliczności należy
    stwierdzić, że decydujące znaczenie w kwestii możliwości zwolnienia od podatku czynności
    dzierżawy gruntów jest ich faktyczne przeznaczenie przez dzierżawcę − na cele rolnicze.

    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy – koła łowieckie zobowiązują się do prowadzenia
    racjonalnej gospodarki łowieckiej w obwodach. Tym samym, zostanie spełniony warunek
    do zastosowania dla ww. usługi dzierżawy obwodów łowieckich zwolnienia od podatku
    VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów z 20
    grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
    stosowania tych zwolnień.
    W konsekwencji stwierdzam, że dzierżawa przez Powiat obwodów łowieckich na rzecz kół
    łowieckich – faktycznie przeznaczonych na cele prowadzenia racjonalnej gospodarki
    łowieckiej – będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2
    rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od
    towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.