Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.244.2025.1.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-26
Teza: W zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania umowy
sprzedaży lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: darowizna
lokal-lokal mieszkalny
podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych
umowa-umowa sprzedaży
wspólność-wspólność majątkowa
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne-
Umowy sprzedaży rzeczy i praw majątkowych
Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia od podatku-Zwolnienia
przedmiotowe-Umowa sprzedaży-Pozostałe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1-lit. a
[PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4-art. 9-pkt 17

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie
    możliwości zwolnienia z opodatkowania umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca zawarł związek małżeński (...) 2014 r. i od tego momentu nadal pozostaje
    ze swoją współmałżonką A w stanie ustawowej wspólności majątkowej. Współmałżonka
    jest właścicielką mieszkania, które otrzymała w darowiźnie od rodziców przed zawarciem
    małżeństwa z Wnioskodawcą. Wnioskodawca aż do (...) 2024 r. nigdy nie posiadał prawa
    własności lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, prawa własności
    budynku mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    dotyczącego lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego.
    W dniu (...) 2024 r. Wnioskodawca na mocy umowy notarialnej sporządzonej przez
    notariusza (...) zakupił lokal mieszkalny za kwotę (...) zł. Środki te w całości pochodziły z
    majątku osobistego Wnioskodawcy, przy czym ich część w kwocie (...) zł Wnioskodawca
    otrzymał (...) 2024 r. jako darowiznę pieniężną od współmałżonki, z jej majątku osobistego.
    W konsekwencji, na mocy umowy sprzedaży z (...) 2024 r. Wnioskodawca stał się jedynym
    właścicielem nabywanej nieruchomości, a współmałżonka nie ma żadnego w niej udziału.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z podatku od czynności
    cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy z dnia 9 września 2000 r. w sytuacji
    gdy nabył swój pierwszy lokal mieszkalny do swojego majątku osobistego ze środków
    częściowo pochodzących z darowizny od współmałżonki będącej już właścicielką innego
    lokalu mieszkalnego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, tak. Wnioskodawca ma prawo do zwolnienia z podatku od
    czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o
    podatku od czynności cywilnoprawnych. Wnioskodawca nigdy nie był właścicielem ani
    współwłaścicielem żadnej nieruchomości, a zakupioną nieruchomość nabył indywidualnie
    ze środków w całości pochodzących ze swojego majątku osobistego. Fakt, iż
    Wnioskodawca pozostaje w ustawowej wspólności majątkowej z współmałżonką, która
    jest już właścicielką lokalu mieszkalnego, nie pozbawia go prawa do zwolnienia z podatku,
    gdyż zakupiona nieruchomość w całości weszła do jego majątku osobistego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.) zawiera zamknięty katalog
    czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na
      kupującym.
    W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa rzeczy
      lub prawa majątkowego.
    Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w myśl
    którego:
      Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez
      odliczania długów i ciężarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży:
        a) nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego,
          własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego
          prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa
          spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w
          małym domu mieszkalnym − 2%,
        b) innych praw majątkowych − 1%.
    Jak wynika z powołanych przepisów – umowa sprzedaży podlega generalnie
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1
    lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż
    podatku ciąży na kupującym.
    W myśl art. 9 pkt 17 ww. ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż, której przedmiotem jest prawo własności lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawo własności budynku
      mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
      dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest
      osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie
      przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie
      przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
    Z treści przepisu art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że
    zwolnieniem tym objęte jest nabycie przez osoby fizyczne m.in. prawa własności lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość pod warunkiem, że kupującemu w
    dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych
    prawach, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50 % i został nabyty w
    drodze dziedziczenia.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że (...) 2024 r. zakupił Pan lokal mieszkalny
    za kwotę (...) zł. Środki te w całości pochodziły z Pana majątku osobistego, przy czym ich
    część w kwocie (...) zł otrzymał Pan (...) 2024 r. jako darowiznę pieniężną od
    współmałżonki, z jej majątku osobistego. Do (...) 2024 r. nigdy nie posiadał Pan prawa
    własności lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, prawa własności
    budynku mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    dotyczącego lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego. Pana żona, z którą

    pozostaje Pan w stanie ustawowej wspólności majątkowej, jest właścicielką mieszkania,
    które otrzymała w darowiźnie od rodziców przed zawarciem małżeństwa. Na mocy umowy
    sprzedaży z (...) 2024 r. stał się Pan jedynym właścicielem nabywanej nieruchomości, a
    współmałżonka nie ma żadnego w niej udziału.
    Kwestie stosunków majątkowych małżeńskich reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. –
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Stosownie do art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba
          że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
        3) prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym
          przepisom;
        4) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb
          jednego z małżonków;
        5) prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;
        6) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub
          wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną
          krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z
          powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z
          powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na
          przyszłość;
        7) wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności
          zarobkowej jednego z małżonków;
        8) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia
          jednego z małżonków;
        9) prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne
          prawa twórcy;
        10) przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego,
          chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
    Należy podkreślić, że przedmioty, o których mowa art. 33 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, tj. należące do majątku osobistego danego małżonka (np. nabyte w zamian
    za składniki majątku osobistego), pomimo istnienia wspólnoty majątkowej między
    małżonkami nie stanowią ich majątku wspólnego. Przedmioty takie stanowią majątek
    odrębny danego małżonka. Innymi słowy sam fakt, że między małżonkami istnieje
    wspólność ustawowa nie czyni małżonków współwłaścicielami majątku osobistego
    jednego z nich.
    Zatem zgodnie z przepisami prawa rodzinnego o zaliczeniu przedmiotów majątkowych do
    wspólnego czy też odrębnego majątku decyduje przede wszystkim moment oraz sposób
    ich nabycia. Rzeczy i prawa nabyte w drodze darowizny – zgodnie z art. 33 Kodeksu
    rodzinnego i opiekuńczego – stanowią wyłączną własność małżonka, którą może on
    swobodnie rozporządzać bez zgody drugiego z nich. Również nieruchomości nabyte przez

    małżonków na zasadzie surogacji – mimo trwania wspólności ustawowej małżeńskiej – nie
    wchodzą w skład majątku wspólnego, ale należą do majątków osobistych małżonków, o
    czym stanowi art. 33 pkt 10 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    W najogólniejszym ujęciu istota surogacji przewidzianej w art. 33 pkt 10 Kodeksu
    rodzinnego i opiekuńczego polega na zaliczeniu do majątku osobistego przedmiotów
    majątkowych nabytych w czasie trwania wspólności przez każdego z małżonków w zamian
    za przedmioty stanowiące jego majątek osobisty. Ogólnie przyjmuje się, że surogacja
    może być wielokrotna, np. kolejnymi surogatami należącymi do majątku osobistego są:
    kwota pieniężna uzyskana za rzecz należącą do majątku osobistego, rzecz nabyta za tę
    kwotę, a w razie jej późniejszej zamiany – inna rzecz nabyta w ten sposób lub
    odszkodowanie za nią.
    Jak wskazuje się w doktrynie: „W wyr. z 12.5.2000 r. (V CKN 50/00, Legalis) SN określił
    przesłanki przewidzianej w art. 33 pkt 3 KRO surogacji. Są nimi dwa wymagania: po
    pierwsze, aby jedno i to samo zdarzenie spowodowało wyjście określonego przedmiotu z
    majątku odrębnego i nabycie innego przedmiotu majątkowego, oraz po drugie, aby
    przedmiot nabyty był uzyskany także w sensie ekonomicznym kosztem majątku
    odrębnego. Przedmiot nabywany do majątku osobistego powinien zatem być
    ekwiwalentem przedmiotu, który z majątku wychodzi” (Komentarz do Kodeksu rodzinnego
    i opiekuńczego, Art. 33 KRO red. serii Osajda/red. tomu Domański, Słyk 2024, wyd. 11/J.
    Słyk)
    Innymi słowy zasada surogacji wyraża się w tym, że do majątku osobistego małżonków
    zalicza się również przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności małżeńskiej
    majątkowej w zamian za inne przedmioty stanowiące majątek osobisty małżonka.
    Należy pamiętać, że skutek surogacji (przynależność przedmiotów nabytych w zamian za
    składniki majątku osobistego do tego majątku) następuje z mocy prawa. Aby skutek ten
    zaistniał, nie jest konieczne oświadczenie woli małżonków. Nabycie przedmiotu w ramach
    surogacji nie wymaga ujawnienia tego faktu w treści czynności prawnej (np. umowie
    sprzedaży).
    Mając na uwadze powyższe rozważania wskazać należy, że nabycie przez Pana lokalu
    mieszkalnego nastąpiło do Pana majątku osobistego, skoro został nabyty w zamian za
    składniki majątku osobistego – w tym środki pieniężne pochodzące z darowizny od Pana
    żony z jej majątku osobistego, które weszły do Pana majątku osobistego.
    Aby skorzystać ze zwolnienia zawartego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych kupujący musi spełniać warunek nieposiadania wcześniej
    nieruchomości mieszkaniowych czy też spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego/domu jednorodzinnego lub udziału w ww. prawach, chyba że udział ten nie
    przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
    Skoro więc nie posiadał Pan wcześniej nieruchomości mieszkaniowych, bądź też
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego/domu jednorodzinnego lub
    udziału w ww. prawach, to w przedmiotowej sprawie mógł Pan skorzystać ze zwolnienia z
    podatku od czynności cywilnoprawnych określonego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, skoro umowa sprzedaży została zawarta tylko przez Pana
    (lokal mieszkalny nie został nabyty na współwłasność z Pana żoną). Nie był Pan
    zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zakupu lokalu
    mieszkalnego, który wszedł do Pana majątku osobistego na podstawie art. 33 pkt 10
    Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostawała okoliczność,
    że Pana żona jest właścicielką opisanego we wniosku mieszkania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Do wniosku dołączył Pan dokumenty. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w
    trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie
    przeprowadza postępowania dowodowego w związku, z czym nie jest zobowiązany ani
    uprawniony do oceny dokumentów; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego
    przedstawionego przez Pana i Pana stanowiskiem.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...) . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.