Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.307.2024.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-16
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
oprogramowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 1 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 21 grudnia 2024 r. – w odpowiedzi na wezwanie
    oraz pismem z 28 grudnia 2024 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 28 czerwca 2024 r.
    pod firmą „...” pod adresem: ..., ..., zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP: ...i
    numerem REGON: .... Przeważający kod PKD Wnioskodawcy to: 62.01.Z Działalność
    związana z oprogramowaniem. Pozostałe kody PKD to:
      - 58.29.Z Działalność wydawnicza w zakresie pozostałego oprogramowania,
      - 62.02.Z Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki,
      - 62.03.Z Działalność związana z zarządzaniem urządzeniami informatycznymi,
      - 63.11.Z Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i
        podobna działalność,
      - 63.12.Z Działalność portali internetowych,
      - 72.19.Z Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk
        przyrodniczych i technicznych,
      - 74.10.Z Działalność w zakresie specjalistycznego projektowania,
      - 74.20.Z Działalność fotograficzna,
      - 85.59.B Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.
    Przedmiotowa działalność od samego początku dotyczyła i dotyczy tworzenia
    oprogramowania. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Wielkiej
    Brytanii i ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn.
    zm., dalej zwana: „ustawa o PIT”). Wnioskodawca jest opodatkowany w Polsce na
    zasadach podatku liniowego z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności
    gospodarczej. Niniejszy wniosek obejmuje okres od dnia 28 czerwca 2024 r. tj. założenia
    działalności. Obejmuje on także zdarzenia teraźniejsze oraz zdarzenia przyszłe, o ile stan
    faktyczny i prawny nie ulegnie zmianie.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.

    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów.
    Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta.
    Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz
    czasie, a także nie jest On związany sztywnymi godzinami pracy. Należy podkreślić, że w
    związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze
    zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych
    usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego
    rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
      1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza
        indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu,
        zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych
        rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i
        metod jego implementacji.
      2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych
        funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika
        programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
        uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
        projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
        jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
        oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy
        wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
        poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
        testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
        akceptacyjnych. Wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz
        świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane
        z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
        oraz poprawą tych błędów.

      3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia
        aktualizacji systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością
        wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z
        dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest
        dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności przy pomocy (...):
    następuje implementacja (aplikacji) oraz jej rozszerzenia wraz z optymalizacją na rzecz
    firm z branży .... Dotychczas zaimplementowane zostały następujące funkcjonalności:
      - zaprojektowano i wdrożono ... w systemie ...,
      - zaprojektowano i wdrożono ...:
      - do tworzenia ...,
      - do tworzenia ...,
      - do tworzenia ...,
      - do tworzenia ...,
      - zaprojektowano i wdrożono ...:
      - do instalacji i zarządzania niezbędnymi ...,
      - zaprojektowano i wdrożono system do:
      - automatycznego wdrażania nowych wersji ...,
      - publikacji i obsługi ...,
      - publikacji i obsługi regularnie wysyłanych wiadomości e-mail dla subskrybentów i
        klientów serwisu ..., tzw. newsletter.
    Powyższe oprogramowania są nowością w działalności Wnioskodawcy, bowiem wcześniej
    nie tworzył On podobnych rozwiązań.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 2509, dalej jako: „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że

    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie program komputerowy nie powinno być
    rozumiane wąsko, lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
      - materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego
        bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A.
        Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
        Warszawa 2019 - art. 74);
      - nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr. SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I
        ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych wyżej uzyskanych przez Niego efektów
    prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o PAIPP. Wybranie
    rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i jego
    indywidualny charakter.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia

    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Niego
    systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w
    sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
    wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań,
    które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej
    bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane
    zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej
    działalności gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego
    kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale
    niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje On tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje
    przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez niego
    wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki
    Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą
    działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do
    praktyki gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość
    w Jego działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował
    podobnych rozwiązań.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb klientów, z którymi współpracuje, a dany
    zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi prace w
    sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań
    przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną
    inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Niniejsze
    przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania, które
    choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego

    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX).
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
    że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód. Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są
    projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw
    autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym. Sposób przenoszenia autorskich praw do programu
    komputerowego każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art.
    41 oraz art. 53 ustawy o PAIPP.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy oprogramowanie podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia.
    Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez niego planem.
    Cel jest za każdym razem ten sam - stworzenie oprogramowania, które będzie działało
    sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności,
    oczekiwane przez klienta. Przy każdym wytworzonym dotychczas oprogramowaniu zostały
    osiągnięte te same cele, czyli stworzenie oprogramowania spełniającego ustalone
    wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i

    doświadczeniem. Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały
    każdorazowo zrealizowane. Wnioskodawca na bieżąco tworzy oprogramowanie i
    realizowane przez Niego projekty znajdują się na różnym poziomie zaawansowania.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu. Należy
    podkreślić, iż program tworzony przez Wnioskodawcę na rzecz zleceniodawcy ulepsza i
    rozwija działanie starych programów, lub też powoduje tworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do
    tego efektu doprowadzić. Usługa Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych
    i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej
    funkcjonalności.
    Wnioskodawca tworzy programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo
    przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
    Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca każdorazowo musi
    wybrać odpowiednią technologię, co wiąże się z wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy
    czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie go
    stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem
    musi wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne
    ryzyko, a w jej następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła. W swojej działalności
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej
    wiedzy.
    Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy,
    które posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania
    w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy
    czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie
    wielu procesów.
    Wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizuje w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, zlecane przez kontrahenta, prowadzą do powstania
    utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o PAlPP, do których przenoszone są prawa majątkowe przez Wnioskodawcę
    na Jego klienta.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy komputerowe
    zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem

    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną, a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów.
    Wnioskodawca w ramach umowy z klientami zobowiązuje się do tworzenia oraz
    rozwijania oprogramowania, projektowania systemów informatycznych oraz interfejsów
    programistycznych aplikacji. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody,
    które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych.
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw autorskich, ponieważ
    przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania. Wnioskodawca jest w stanie
    ustalić wartość tego wynagrodzenia na podstawie prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentami, strony ustaliły, iż kontrahent
    nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem prawa
    autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
      a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
        ustawy o PAIPP. Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas przekazanie
        wytworzonego utworu kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co bezpośrednio
        regulują regulacje zawarte w umowie;
      b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy o
        PAIPP (potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo wytworzenie przez
        Wnioskodawcę ww. programu).
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
        księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
        skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli
        wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis;
        ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma
        więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość
        tworzonego programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie

        księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej jako takiej,
        niezależnie od jej przedmiotu; natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze
        dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej); w tym
        kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy Jego
        działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo- rozwojową;
        Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element prowadzenia działalności
        gospodarczej; usługi księgowe i doradcze nie zawierają w sobie kosztu opłaty za
        złożenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej;
      b) koszty użytkowania samochodu - koszty związane z użytkowaniem samochodu
        (kosztu amortyzacji samochodu i jego eksploatacji; wydatki poniesione na zakup
        samochodu, paliwo, ubezpieczenie, serwis, wymianę płynów i części
        eksploatacyjnych) umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do klienta
        w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do
        specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych,
        czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania; podkreślić
        należy, iż koszty te są wprost związane z wytworzeniem oprogramowania; wydatki
        te są ponoszone lub zostały poniesione w trakcie prowadzenia działalności i są
        nierozerwalnie z nią związane;
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych - Wnioskodawca dba o
        ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
        wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane
        miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć, że
        wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami
        niezbędnymi w prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej; pod pojęciem
        kosztów zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych Wnioskodawca
        rozumie wydatki poniesione na zakup fotela biurowego, biurka z regulowaną
        wysokością, różnego rodzaju przewodów, huby oraz elementów ułatwiających ich
        uporządkowanie (korytka grzebieniowe, taśmy, prowadnice);
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - należy podkreślić, iż
        zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne
        do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
        zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
        elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
        programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną
        pracę oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te
        są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne
        do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych;
        Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztów zakupu sprzętu
        komputerowego i elektronicznego rozumie wydatki poniesione na zakup laptopa,
        monitorów, klawiatury, myszki, słuchawek, karty dźwiękowej oraz listew

        zasilających; Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie
        prowadzenia działalności i są nierozerwalnie z nią związane; w przyszłości nie
        wyklucza możliwości ponoszenia również innych wydatków związanych
        bezpośrednio z ww. działalnością.
      e) koszty wynajmu specjalistycznej infrastruktury komputerowej fizycznej, jak i na
        platformach chmury obliczeniowej - niezbędne do prowadzenia testów
        integracyjnych, testów wydajności, testów wdrożeniowych i testów jakościowych
        projektowanych i wytwarzanych programów i systemów komputerowych;
      f) koszty związane z wyjazdami służbowymi - Wnioskodawca podróżuje służbowo, w
        związku z czym ponosi On koszty związane z noclegiem oraz koszty dojazdu do
        wyznaczonego miejsca; są one konieczne z punktu widzenia działalności związanej z
        tworzeniem oprogramowania, gdyż może zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca
        będzie musiał przykładowo omówić dany projekt z klientem w miejscu innym niż
        siedziba Wnioskodawcy; innymi słowy, pod pojęciem kosztów dotyczących
        wyjazdów służbowych Wnioskodawca ma na myśli wydatki poniesione na dojazdy
        do swoich klientów i kontrahentów;
      g) składki na ubezpieczenia społeczne - Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie
        takie wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe,
        chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych
        Świadczeń Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc
        prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w
        przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
        programistycznych; również nie można zapominać o celu wymienionych opłat,
        które mają za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności
        wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może
        wydłużyć Jego zdolność zawodową.
    Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych
    wydatków z tej kategorii. Powyższe koszty Wnioskodawca ponosi od początku
    prowadzenia działalności związanej z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem
    oprogramowania, której dotyczy wniosek. Służą one Wnioskodawcy do realizacji wielu
    zleceń programistycznych. Wszystkie wymienione w pytaniu interpretacyjnym koszty są
    związane z wytwarzanymi przez Wnioskodawcę programami komputerowymi. Koszty te są
    bezpośrednio i funkcjonalnie związane z wytworzeniem oprogramowania (jak i
    powstaniem praw autorskich przysługujących do Niego).
    Wnioskodawca prowadzi od dnia 28 czerwca 2024 r. na bieżąco odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy
    o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie

    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Przepis art. 30ca ust. 1
    ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    21 grudnia 2024 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    Pytanie 1)Co – w kontekście przedstawionego we wniosku opisu – należy rozumieć pod
    pojęciem „programów komputerowych”? W opisie używa Pan różnych pojęć, które
    określają efekty Pana pracy. Sposób, w jaki ich Pan używa nie pozwala na stwierdzenie, czy
    różne pojęcia określają różne efekty Pana prac czy pojęcia te są używane zamiennie, żeby
    określić te same efekty Pana prac. W opisie pojawiają się m.in. takie określenia: „program
    komputerowy”, „oprogramowanie”, „projekty programistyczne”, „zlecenia
    programistyczne”, „aplikacja”, „moduł”, „system”, „funkcjonalność”.
    Odpowiedź: Wnioskodawca posługuje się ww. pojęciami jako synonimami. Użyte
    określenia: „oprogramowanie”, „projekty programistyczne”, „zlecenia programistyczne”,
    „aplikacja”, „moduł”, „system”, „funkcjonalność” zostały użyte na określenie „programów
    komputerowych”, których Wnioskodawca jest twórcą. Zgodnie z ustawą o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych program komputerowy to zestaw instrukcji (kod
    źródłowy, kod maszynowy) służących do realizacji określonych funkcji na urządzeniach
    elektronicznych, w szczególności komputerach. Taka definicja wynika z art. 1 ust. 2 pkt 1
    tej ustawy, który uznaje program komputerowy za utwór chroniony prawem autorskim. W
    działalności Wnioskodawcy termin „program komputerowy” odnosi się do efektów pracy
    polegających na tworzeniu, rozwijaniu i modyfikowaniu kodu źródłowego, który spełnia
    wymogi funkcjonalności i efektywności określone przez zamawiającego. Te działania
    obejmują projektowanie i implementację rozwiązań opartych na algorytmach i technologii
    informatycznej.
    Pytanie 2) Czy uczestniczy Pan we własnych czy też cudzych pracach polegających na
    wytwarzaniu oraz rozwijaniu/ulepszaniu „programów komputerowych”?
    Odpowiedź: Od momentu rozpoczęcia działalności tj. od dnia 28 czerwca 2024 r.
    Wnioskodawca uczestniczy wyłącznie we własnych pracach polegających na wytwarzaniu
    „programów komputerowych” i równocześnie nie uczestniczy w cudzych pracach tego
    typu. Działalność Wnioskodawcy w zakresie wytwarzania programów komputerowych
    obejmuje przede wszystkim następujące etapy:
      · analiza wymagań funkcjonalnych i technicznych: na podstawie specyfikacji
        dostarczonej przez zamawiającego Wnioskodawca identyfikuje wymagania
        dotyczące funkcjonalności programów komputerowych,
      · projektowanie architektury i funkcjonalności programów komputerowych:
        Wnioskodawca tworzy rozwiązania odpowiadające specyficznym potrzebom
        klientów (zamawiających), uwzględniając aktualne standardy technologiczne,
      · wytwarzanie programów komputerowych: Wnioskodawca opracowuje kod źródłowy,
        który stanowi program komputerowy oraz realizuje pełny proces jego testowania i
        wdrażania.
    Każdy z tych etapów wymaga od Wnioskodawcy twórczego wkładu, polegającego na
    projektowaniu oryginalnych rozwiązań informatycznych. Ww. działania Wnioskodawca

    realizuje w ramach samodzielnej działalności gospodarczej, co oznacza, że jest
    odpowiedzialny za wszystkie etapy realizacji projektu, od analizy wymagań po wdrożenie
    rozwiązania. Efekty Jego pracy są chronione prawem autorskim jako utwory w rozumieniu
    przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Prace, które wykonuje
    Wnioskodawca, są efektem Jego osobistej działalności twórczej. Odpowiada On za proces
    wytwórczy programów komputerowych osobiście. Nie można wykluczyć, że w przyszłości
    pojawią się zlecenia ze strony zamawiających na rozwijanie i ulepszanie istniejących
    programów komputerowych. W takim przypadku, zadaniem Wnioskodawcy będzie m.in.
    dodawanie nowych funkcjonalności, poprawa wydajności, aktualizacja rozwiązań poprzez
    dostosowanie ich do nowych potrzeb zamawiającego. Efekty Jego pracy również będą
    chronione prawem autorskim jako utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych i będą stanowiły prace badawczo-rozwojowe.
    W przyszłości Wnioskodawca zakłada uczestniczenie wyłącznie we własnych pracach
    polegających na wytwarzaniu oraz rozwijaniu/ulepszaniu „programów komputerowych”.
    Pytanie 3)Jakie konkretne narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w
    praktyce gospodarczej zastosował Pan, co powoduje, że wytworzony, rozwinięty
    /zmodyfikowany „program komputerowy” w znacznym stopniu różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących; na czym polega oryginalność Pana oprogramowania; jakie usprawnienia
    odróżniają wytworzone/rozwinięte przez Pana oprogramowanie od już istniejących?
    Odpowiedź: Jak już zaznaczono we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
    podatkowej, Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności
    gospodarczej wytwarza nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta,
    czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie
    tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w
    takiej skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu
    projektu są technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do
    praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w Jego działalności, więc do momentu ich
    wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych rozwiązań.
    Wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie charakteryzuje się znaczną
    oryginalnością, wynikającą z zastosowania innowacyjnych narzędzi, nowych koncepcji oraz
    rozwiązań, które nie występowały dotychczas w praktyce gospodarczej w formie
    dostępnej dla użytkowników. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest
    unikalne pod względem interfejsu użytkownika, który został zaprojektowany zgodnie z
    zasadami design thinking. Oprogramowanie stworzone przez Wnioskodawcę integruje się
    z technologiami, które dotąd były wykorzystywane w innych sektorach, np. przetwarzanie
    strumieniowe w czasie rzeczywistym, i adaptuje je do specyfiki branży, w której działa
    zamawiający. Żadne z istniejących na rynku rozwiązań w tej branży nie oferuje rozwiązań
    odpowiadającym potrzebom projektu. Wdrożona została optymalizacja wydajności dzięki
    zastosowaniu dedykowanych mechanizmów cache’owania oraz mikroserwisowej
    architektury, co znacząco obniża koszty użytkowania i zwiększa szybkość działania
    programu.
    Podsumowując, oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę znacząco różni się od
    istniejących rozwiązań dzięki zastosowaniu innowacyjnych narzędzi, nowatorskich podejść
    optymalizacyjnych, które wcześniej nie były stosowane w praktyce gospodarczej w tej
    formie. Dzięki temu stanowi ono istotną wartość dodaną dla użytkowników i wyróżnia się
    na tle konkurencji.

    W procesie tworzenia oprogramowania Wnioskodawca wytworzył unikalne konfiguracje
    narzędzi i frameworków w sposób odbiegający od ich standardowego użycia w praktyce
    gospodarczej:
      · ...,
      · ...,
      · ....
    Wyróżnikiem jest innowacyjne podejście do automatyzacji procesów oraz integracji
    środowisk programistycznych i produkcyjnych, w szczególności:
    System automatycznego wdrażania nowych wersji aplikacji: ....
    Mechanizmy bezpieczeństwa w chmurze ...: ....
    Cechy i usprawnienia techniczne, które odróżniają rozwiązania od istniejących: o
      · optymalizacja infrastruktury: dzięki połączeniu ..., infrastruktura sieciowa i
        obliczeniowa jest automatycznie skalowana w odpowiedzi na zmienne obciążenia,
        co zapewnia wysoką wydajność i minimalizację kosztów.
      · Integracja z wieloma platformami hostingowymi: stworzono oprogramowanie
        umożliwiające jednoczesne zarządzanie zasobami w różnych chmurach
        obliczeniowych (....). Takie rozwiązanie jest rzadkością w praktyce gospodarczej,
        ponieważ wymaga dogłębnej znajomości API i narzędzi każdej platformy.
    Podsumowując, zastosowane narzędzia oraz opracowane rozwiązania stanowią innowację
    procesową i technologiczną, znacząco wyróżniającą wytworzone oprogramowanie na tle
    istniejących rozwiązań a nawet wypełniające lukę rynkową dostarczając rozwiązanie
    nieistniejące wcześniej. Tworzenie oprogramowania o takiej specyfice wcześniej nie było
    praktykowane w działalności Wnioskodawca, co potwierdza, że wytwarzane
    oprogramowanie jest efektem prac badawczo -rozwojowych.
    Pytanie 4) Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób
    trzecich (innych niż kontrahent)?
    Odpowiedź: W ramach wykonywanej działalności twórczej przez Wnioskodawcę ponosi On
    odpowiedzialność za efekty swojej pracy przede wszystkim wobec swojego kontrahenta, z
    którym podpisana jest umowa. Niemniej jednak, w przypadku, gdy stworzone przez Niego
    oprogramowanie zostaje przekazane dalej i jest wykorzystywane przez osoby trzecie (np.
    użytkowników końcowych lub klientów kontrahenta), Wnioskodawca ponosi pośrednią
    odpowiedzialność za Jego prawidłowe działanie, zgodność z założeniami funkcjonalnymi
    oraz zgodność z przepisami prawa. Umowy zawierane z kontrahentami zazwyczaj
    przewidują klauzule dotyczące odpowiedzialności za efekty pracy Wnioskodawcy, które
    obejmują nie tylko kontrahenta, ale również osoby trzecie korzystające z wytworzonego
    oprogramowania. Wnioskodawca odpowiada za wady lub błędy w programie, które
    mogłyby wpłynąć na bezpieczeństwo danych, stabilność systemu lub inne kluczowe
    aspekty Jego funkcjonowania. W przypadku, gdy oprogramowanie, które stworzył
    Wnioskodawca, zostanie wdrożone u użytkowników końcowych lub sprzedane klientom
    kontrahenta i pojawią się szkody wynikające z błędów w oprogramowaniu, Jego
    odpowiedzialność jest rozszerzona poprzez roszczenia regresowe Jego kontrahenta
    (zamawiającego) wobec Wnioskodawcy.
    Pytanie 5) Czy nabywał Pan wyniki prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów?
    Odpowiedź: W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nie nabywał gotowych
    wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów w celu ich bezpośredniego
    wykorzystania w swojej pracy. Całość wytworzonych przez Niego kwalifikowanych praw

    własności intelektualnej (kwalifikowane IP) powstała na skutek Jego samodzielnej
    działalności twórczej, prowadzonej w sposób systematyczny, w ramach realizacji działań
    badawczo-rozwojowych.
    W swojej pracy Wnioskodawca korzysta z powszechnie dostępnych narzędzi, technologii i
    bibliotek programistycznych, które nie stanowią wyników cudzych prac badawczo-
    rozwojowych, lecz są standardowymi komponentami stosowanymi w branży IT. Narzędzia
    te są jedynie podstawą do tworzenia przez Niego nowych, oryginalnych rozwiązań.
    Wszystkie działania, które prowadzą do wytworzenia oprogramowania, Wnioskodawca
    realizuje we własnym zakresie, bazując na swojej wiedzy, umiejętnościach i
    doświadczeniu. Jego prace obejmują analizę problemów, projektowanie algorytmów oraz
    implementację unikalnych rozwiązań, które nie wynikają z prac dostarczonych przez
    osoby trzecie.
    Pytanie 6) Czy – w przypadku, gdy rozwija Pan oprogramowanie jest/był Pan właścicielem
    tego oprogramowania/części oprogramowania, współwłaścicielem, czy użytkownikiem
    posiadającym prawo do korzystania z tego oprogramowania/części oprogramowania na
    podstawie umowy licencyjnej?
    Odpowiedź: Jak już wyjaśniono od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej
    Wnioskodawca zajmuje się wyłącznie wytwarzaniem oprogramowania o parametrach
    opisanych wyżej.
    Jeśli w przyszłości pojawią się zlecenia na rozwijanie oprogramowania już istniejącego
    Wnioskodawca zakłada, że przy realizacji takiego zlecenia będzie występował w roli
    użytkownika posiadającego prawo do korzystania z tego oprogramowania (lub jego części)
    na podstawie umowy licencji (wyłącznej).
    Pytanie 7) Jeśli jest/był Pan użytkownikiem posiadającym prawo do korzystania z tego
    oprogramowania/części oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej to czy z umowy
    wynika/wynikało, że zastrzeżono wyłączność korzystania przez Pana z tej licencji?
    Odpowiedź: Dotychczas (działalność została założona w dniu 28 czerwca 2024 r.)
    Wnioskodawca nie występował w roli użytkownika posiadającego prawo do korzystania z
    oprogramowania (lub jego części) na podstawie umowy licencyjnej. Gdyby jednak takie
    zlecenie się pojawiło, Wnioskodawca zakłada, że byłaby to licencja wyłączna. Licencja
    wyłączna pozwoli Mu bowiem na dokonywanie zmian i wprowadzanie ulepszeń w sposób,
    który prowadzi do wytworzenia nowych elementów oprogramowania będących wynikiem
    Jego samodzielnej pracy twórczej. Wyłączność licencji gwarantuje, że nikt poza nim nie
    korzysta z tego oprogramowania w zakresie objętym Jego działalnością, co eliminuje
    ryzyko konfliktu dotyczącego praw autorskich do wprowadzanych przez Niego zmian.
    Wyłączność korzystania z licencji daje Wnioskodawcy pełną swobodę w projektowaniu i
    rozwijaniu oprogramowania, co pozwala na samodzielne wytwarzanie kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej (kwalifikowanych IP). Dzięki tej wyłączności Wnioskodawca
    może zagwarantować, że rozwinięte przez Niego elementy oprogramowania są efektem
    Jego twórczości i podlegają ochronie prawnej zgodnie z przepisami dotyczącymi prawa
    autorskiego.
    Pytanie 8) Jak należy rozumieć Pana sformułowanie, że: Wartość wynagrodzenia za
    przeniesienie poszczególnych praw autorskich do oprogramowania jest każdorazowo
    określana na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy
    w prace nad określonym programem komputerowym. (...) w szczególności:
      · na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) jest ustalane Pana „zaangażowanie w
        prace nad określonym programem komputerowym”?
      · w jaki sposób Pana „zaangażowanie” przekłada się na wartość Pana wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Użyte sformułowanie oznacza, że wartość wynagrodzenia za przeniesienie
    poszczególnych praw autorskich do oprogramowania jest ustalana w oparciu o mierzalne

    i obiektywne kryteria, które odzwierciedlają rzeczywiste zaangażowanie Wnioskodawcy w
    prace nad danym programem komputerowym w określonym okresie rozliczeniowym.
    Zaangażowanie w prace Wnioskodawcy nad określonym programem komputerowym jest
    oceniane na podstawie następujących kryteriów:
      · czas pracy: liczba godzin poświęconych na realizację zadań związanych z tworzeniem
        konkretnego oprogramowania; rejestracja czasu pracy odbywa się za pomocą
        narzędzi monitorujących (np. systemów raportowania czasu pracy) lub w oparciu o
        szczegółowe opisy zadań realizowanych w ramach projektów,
      · rodzaj i zakres wykonanych prac: każde zadanie jest oceniane pod względem jego
        złożoności, zakresu oraz wartości merytorycznej w kontekście realizowanego
        projektu; szczegółowy opis zadań znajduje się w dokumentacji projektowej,
      · rezultaty prac: wyniki pracy są oceniane przez zamawiającego w oparciu o
        dostarczone rozwiązania, takie jak działający kod, algorytmy, moduły lub inne
        komponenty programowe, które zostały stworzone w danym okresie.
    Wartość wynagrodzenia jest proporcjonalna do zaangażowania Wnioskodawcy w prace
    nad danym programem komputerowym. Oznacza to, że wysokość wynagrodzenia jest
    wyliczana na podstawie czasu pracy oraz wartości merytorycznej zrealizowanych zadań,
    zgodnie z zapisami umowy zawartej z kontrahentem. Po zakończeniu prac lub po
    zakończeniu okresu rozliczeniowego (w zależności od ustaleń z kontrahentem i specyfiki
    projektu) Wnioskodawca dokonuje podsumowania wykonanych prac, ich wartości oraz
    czasu poświęconego na ich realizację. Na tej podstawie ustalana jest część wynagrodzenia
    przypisana do danego oprogramowania lub jego komponentu. Proces ustalania wartości
    wynagrodzenia jest dokładnie udokumentowany. Wnioskodawca prowadzi szczegółowe
    ewidencje dotyczące czasu pracy, zakresu zadań oraz ich efektów. Dokumentacja ta
    stanowi podstawę do określenia wynagrodzenia i umożliwia precyzyjne przypisanie
    wartości do konkretnych praw autorskich.
    Pytanie 9) Jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z kontrahentami?
    Czy:
      · są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne), czy
      · zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych warunków
        przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana określonych prac albo
        etapu prac)
      - jeśli tak, prosimy wskazać spełnienie jakich warunków lub zaistnienie jakich
        okoliczności wyznacza koniec okresu rozliczeniowego?
    Odpowiedź: Okresy rozliczeniowe przewidziane w umowach z kontrahentami są ustalane
    w zależności od charakteru współpracy oraz specyfiki realizowanych projektów. W
    większości przypadków umowy przewidują stałe, regularne okresy rozliczeniowe,
    najczęściej obejmujące miesiąc kalendarzowy. Po zakończeniu każdego okresu
    rozliczeniowego następuje podsumowanie wykonanych prac, określenie wartości
    wynagrodzenia oraz sporządzenie dokumentacji potwierdzającej zakres realizacji zadań.
    Stałe okresy rozliczeniowe stosowane są w przypadku projektów długoterminowych, gdzie
    prace realizowane są w sposób ciągły lub cykliczny. Warunkiem wystawienia faktury przez
    Wnioskodawcę jest w takich sytuacjach akceptacja dotychczasowych efektów prac przez
    zamawiającego dokonywana m.in. na podstawie miesięcznego raportu przedstawianego
    przez Wnioskodawcę. Po wytworzeniu oprogramowania następuje odbiór przedmiotu
    umowy przez zamawiającego i wystawienie faktury końcowej przez Wnioskodawcę. W
    chwili obecnej Wnioskodawca realizuje projekty długoterminowe rozliczane na zasadach
    opisanych wyżej.
    W przypadku projektów krótkoterminowych koniec okresu rozliczeniowego jest ściśle
    powiązany z dostarczeniem uzgodnionych w umowie z zamawiającym rezultatów, a nie z

    ustalonym z góry harmonogramem czasowym. Wystawienie faktury jest wówczas
    uwarunkowane akceptacją tych rezultatów przez zamawiającego.
    Pytanie 10) Jak na gruncie poszczególnych umów z kontrahentem wyglądała/wygląda
    relacja pomiędzy przeniesieniem przez Pana na kontrahenta praw do konkretnego efektu
    Pana pracy a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz
    wartością tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Relacja pomiędzy przeniesieniem na kontrahenta praw autorskich do
    konkretnych efektów pracy Wnioskodawcy a upływem okresu rozliczeniowego,
    momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością tego wynagrodzenia wygląda
    następująco:
    - prawa autorskie do efektów prac przechodzą na zamawiającego w momencie zapłaty
      przez niego wynagrodzenia określonego w wystawionej przez Wnioskodawcę
      fakturze. Okres rozliczeniowy (np. miesiąc kalendarzowy lub zakończenie etapu prac)
      służy jako ramy czasowe dla podsumowania wykonanych zadań i rozliczenia
      wynagrodzenia. Wartość wynagrodzenia w danym okresie rozliczeniowym obejmuje
      efekty pracy, dla których doszło do przeniesienia praw autorskich w tym okresie. W
      przypadku długoterminowych projektów, rozliczenie obejmuje te prawa, które
      zostały przeniesione etapami,
    - wynagrodzenie jest wypłacane po zakończeniu okresu rozliczeniowego i dokonaniu
      podsumowania wyników prac. Wartość wynagrodzenia jest ustalana w oparciu o
      efekty pracy zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym, które zostały
      zaakceptowane przez kontrahenta i dla których przeniesiono prawa autorskie. Kwota
      wynagrodzenia odzwierciedla wkład pracy, czas poświęcony na realizację zadań oraz
      wartość twórczą dostarczonych rozwiązań, zgodnie z ustaleniami umownymi.
    Pytanie 11) Czy wynagrodzenie otrzymywane przez Pana od kontrahenta obejmuje
    wyłącznie wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem/rozwijaniem/ulepszeniem
    kwalifikowanego IP, czy również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem/rozwijaniem
    /ulepszeniem takiego prawa?
    Odpowiedź: Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę od kontrahenta obejmuje
    wyłącznie czynności związane z tworzeniem, rozwijaniem lub ulepszaniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (kwalifikowanego IP), w rozumieniu art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wszystkie prace, które
    Wnioskodawca wykonuje w ramach umów z kontrahentami, dotyczą działalności
    badawczo-rozwojowej związanej z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem
    kwalifikowanego IP, takiego jak oprogramowanie komputerowe. Wynagrodzenie jest
    przypisane wyłącznie do zadań mających na celu osiągnięcie rezultatów stanowiących
    kwalifikowane IP. Wnioskodawca każdorazowo dokumentuje zakres swojej pracy, co
    pozwala na precyzyjne rozdzielenie działań związanych z kwalifikowanym IP od innych
    ewentualnych czynności. Wnioskodawca nie wykonuje czynności niezwiązanych z
    wytworzeniem, rozwijaniem lub ulepszaniem kwalifikowanego IP w ramach umów z
    kontrahentami. Jeśli w ramach współpracy realizowane są jakiekolwiek zadania
    niezwiązane z kwalifikowanym IP (np. konsultacje, wsparcie techniczne), są one
    przedmiotem odrębnych ustaleń i nie wchodzą w zakres wynagrodzenia objętego ulgą IP
    Box.
    Jak już wspomniano, w celu zapewnienia przejrzystości Wnioskodawca prowadzi
    szczegółową dokumentację dotyczącą wykonywanych czynności, ich charakteru oraz
    rezultatów, co pozwala na jednoznaczne powiązanie wynagrodzenia z działalnością
    dotyczącą kwalifikowanego IP.

    Pytanie 12) Jeśli wynagrodzenie obejmuje również inne czynności niezwiązane z
    wytworzeniem/rozwijaniem/ulepszeniem kwalifikowanego IP, to czy preferencyjną stawką
    podatkową zamierza Pan objąć całe wynagrodzenie otrzymane od kontrahentów, czy tylko
    tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    Odpowiedź: W przypadku, gdyby wynagrodzenie obejmowało również czynności
    niezwiązane z wytworzeniem, rozwijaniem lub ulepszaniem kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, Wnioskodawca objąłby preferencyjną stawką podatkową
    wyłącznie tę część wynagrodzenia, która bezpośrednio dotyczy kwalifikowanego IP. Jak już
    zaznaczono, Wnioskodawca prowadzi szczegółową dokumentację, która umożliwia
    wyodrębnienie części wynagrodzenia przypisanej do działalności związanej z
    kwalifikowanym IP od wynagrodzenia za inne czynności. Dokumentacja ta obejmuje m.in.:
    opis wykonywanych czynności, zakres prac dotyczących kwalifikowanego IP, czas
    poświęcony na realizację poszczególnych zadań. Preferencyjną stawkę podatkową w
    ramach ulgi IP Box. Wnioskodawca zamierza stosować wyłącznie do tej części
    wynagrodzenia, która dotyczy wytworzenia, rozwijania lub ulepszania kwalifikowanego IP.
    Wynagrodzenie za inne czynności, niezwiązane z kwalifikowanym IP, nie będzie objęte
    ulgą IP Box i będzie opodatkowane na zasadach ogólnych.
    Pytanie 13) Od kiedy prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencję?
    Odpowiedź: Odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję
    Wnioskodawca prowadzi od dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej tj. od dnia 28
    czerwca 2024 r.
    Pytanie 14) Czy w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencji, wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej?
    Odpowiedź: W prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej. Każde prawo własności intelektualnej, które kwalifikuje się do ulgi IP Box,
    jest indywidualnie przypisane do odpowiednich przychodów i kosztów.
    Pytanie 15) Czy prowadzi Pan przedmiotową ewidencję w sposób zapewniający ustalenie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi przedmiotową ewidencję w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    W ewidencji każdemu kwalifikowanemu prawu własności intelektualnej Wnioskodawca
    przypisuje oddzielnie przychody oraz koszty związane z jego wytworzeniem, rozwojem lub
    ulepszaniem. Koszty są dokumentowane na poziomie poszczególnych prac związanych z
    danym prawem, w tym koszty wynagrodzeń, zakupów materiałów, usług zewnętrznych
    oraz innych kosztów bezpośrednio związanych z pracami nad tym IP. Na podstawie
    szczegółowych danych zawartych w ewidencji, możliwe jest dokładne obliczenie dochodu
    lub straty przypadającej na każde kwalifikowane IP, z uwzględnieniem zarówno
    przychodów, jak i poniesionych kosztów. Wszystkie informacje są dokumentowane i
    zestawiane w sposób umożliwiający bieżące monitorowanie wyników finansowych
    przypisanych do każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Pytanie 16) Czy i które z wymienionych przez Pana kosztów stanowią/będą stanowiły
    środek trwały (środki trwałe) w prowadzonej działalności gospodarczej?
    Odpowiedź: W prowadzonej działalności gospodarczej, niektóre koszty, które
    Wnioskodawca ponosi, stanowią środki trwałe lub będą stanowiły środki trwałe w
    przyszłości. Dotyczy to głównie kosztów związanych z nabyciem i eksploatacją sprzętu
    komputerowego, oprogramowania oraz innych zasobów materialnych, które są

    wykorzystywane w procesie tworzenia, rozwijania i ulepszania kwalifikowanego IP.
    Środkiem trwałym jest także samochód, który Wnioskodawca używa na potrzeby
    prowadzonej działalności gospodarczej, o czym mowa była we wniosku o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej.
    Do kosztów, które stanowią lub będą stanowiły środki trwałe, należy zaliczyć przede
    wszystkim:
    • Sprzęt komputerowy, taki jak komputery, serwery oraz urządzenia peryferyjne, które są
    niezbędne do prowadzenia prac nad kwalifikowanym IP (np. do programowania,
    testowania oprogramowania, przetwarzania danych),
    • Oprogramowanie, które jest wykorzystywane w działalności związanej z tworzeniem i
    rozwijaniem kwalifikowanego IP (np. narzędzia programistyczne, licencje na
    oprogramowanie specjalistyczne). Wszystkie te środki trwałe są wykorzystywane w
    działalności gospodarczej związanej z tworzeniem, rozwijaniem i ulepszaniem
    kwalifikowanego IP. Koszty związane z ich nabyciem oraz amortyzacją są zgodne z
    przepisami dotyczącymi środków trwałych. Ponadto, odpowiednia część wydatków
    związanych z tymi środkami trwałymi jest przypisywana do działalności objętej ulgą IP Box,
    zgodnie z przepisami dotyczącymi kwalifikowanego IP.
    Pytanie 17) W jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne
    wydatki z Pana trzeciego pytania do działań, które traktuje Pan jako działalność badawczo-
    rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej? Czy zawsze
    zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów
    uzyskania przychodów z konkretnego „programu komputerowego? Czy stosuje Pan inne
    zasady przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus (jeśli tak, prosimy wyjaśnić te
    zasady)?
    Odpowiedź: Wydatki, które Wnioskodawca przypisuje do działalności badawczo-
    rozwojowej (B+R) związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (w tym
    oprogramowaniem), są przyporządkowywane na podstawie następujących kryteriów:
    a) Kryteria przyporządkowania wydatków do działalności B+R:
    Wydatki związane z działalnością B+R są przypisywane na podstawie rodzaju
    wykonywanych prac, które mają na celu rozwój, ulepszanie lub tworzenie nowego
    oprogramowania (kwalifikowanego IP). Koszty bezpośrednio związane z pracami
    programistycznymi, testowaniem, badaniami nad nowymi rozwiązaniami oraz innymi
    działaniami związanymi z opracowywaniem innowacyjnych elementów kwalifikowanego IP
    są traktowane jako wydatki B+R.
    Wydatki związane z nabyciem nowych technologii, licencji, zakupem oprogramowania
    oraz urządzeń używanych do prac B+R są również przypisywane do kosztów uzyskania
    przychodów z kwalifikowanego IP.
    b) Zasady przyporządkowania wydatków do wskaźnika nexus:
    W odniesieniu do wskaźnika nexus, wszystkie wydatki związane z działalnością B+R, które
    są przypisane do konkretnego "programu komputerowego" (kwalifikowanego IP), są
    uwzględniane przy obliczaniu wskaźnika nexus, tj. wydatki na wytworzenie, rozwój lub
    ulepszanie kwalifikowanego oprogramowania.
    Wnioskodawca stosuje zasadę, że do wskaźnika nexus zaliczane są tylko te wydatki, które
    są bezpośrednio związane z działalnością B+R w kontekście wytwarzania, rozwijania i
    ulepszania oprogramowania. Inne wydatki, które nie są bezpośrednio związane z tymi
    działaniami (np. koszty ogólne, administracyjne, związane z innymi rodzajami działalności),
    nie są uwzględniane w obliczeniach wskaźnika nexus.
    c) Inne zasady przyporządkowania wydatków:

    W przypadku wydatków, które mają charakter mieszany (np. dotyczą zarówno działań
    B+R, jak i innych celów związanych z działalnością gospodarczą), Wnioskodawca
    przyporządkowuje je na podstawie proporcji czasu lub zasobów poświęconych na
    konkretne działania związane z rozwojem kwalifikowanego IP. Jeżeli wydatki są związane z
    różnymi elementami działalności (np. część wydatków na sprzęt komputerowy jest
    wykorzystywana do działalności B+R, a część do innych celów), Wnioskodawca stosuje
    odpowiednią alokację tych kosztów, uwzględniając proporcję wykorzystywania sprzętu lub
    zasobów do działalności związanej z kwalifikowanym IP. Innymi słowy, Wnioskodawca
    przyporządkowuje wydatki do działalności badawczo- rozwojowej zgodnie z rodzajem
    wykonywanych prac związanych z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem
    kwalifikowanego IP. Wszystkie wydatki związane z B+R, które są przypisane do
    konkretnego "programu komputerowego", uwzględniane w obliczeniach wskaźnika nexus.
    Wydatki niezwiązane bezpośrednio z działalnością B+R nie są zaliczane do wskaźnika
    nexus. W przypadku wydatków mieszanych stosuje się odpowiednią alokację na
    podstawie wykorzystywania zasobów.
    Pytanie 18) Czy wszystkie wskazane we wniosku wydatki zostały/zostaną faktycznie
    poniesione przez Pana i są bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą związaną z
    wytwarzaniem/rozwijaniem/ulepszaniem „programów komputerowych, tj.
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa we wniosku?
    Odpowiedź: Wszystkie wydatki wskazane we wniosku zostały lub zostaną faktycznie
    poniesione przez Wnioskodawcę i są bezpośrednio związane z Jego działalnością
    gospodarczą związaną z wytwarzaniem, rozwijaniem i ulepszaniem „programów
    komputerowych”, które stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    rozumieniu przepisów o uldze IP Box. Wydatki związane z tworzeniem kwalifikowanego IP
    są ponoszone zgodnie z bieżącymi potrzebami Jego działalności. Obejmują one między
    innymi koszty związane z zakupem sprzętu komputerowego, oprogramowania, licencji,
    usług specjalistycznych oraz inne koszty bezpośrednio związane z pracami badawczo-
    rozwojowymi nad tworzeniem nowych rozwiązań technologicznych i oprogramowania.
    Wszystkie wskazane wydatki są ponoszone w związku z realizacją działań mających na celu
    wytwarzanie prawa własności intelektualnej. Prace te dotyczą tworzenia nowych
    programów komputerowych, które spełniają wymogi dla ulgi IP Box. Żadne z
    wymienionych we wniosku wydatków nie są związane z działalnością niezwiązaną z
    tworzeniem (ewentualnie rozwijaniem lub ulepszaniem) kwalifikowanego IP. Wszystkie
    ponoszone koszty dotyczą wyłącznie działań badawczo-rozwojowych oraz wydatków
    niezbędnych do realizacji tych prac. Wydatki te przyczyniają się bezpośrednio do
    generowania przychodów z tej działalności.
    Pytanie 19) Czy prowadzi Pan działalność w Polsce za pośrednictwem położonego w
    Polsce stałego zakładu?
    Odpowiedź: Wnioskodawca nie prowadzi w Polsce działalności za pośrednictwem
    położonego w Polsce stałego zakładu. Jego działalność gospodarcza jest realizowana
    wyłącznie w formie działalności jednoosobowej, na własny rachunek, bez tworzenia
    stałego zakładu w Polsce. Wszystkie Jego prace związane z tworzeniem, rozwijaniem lub
    ulepszaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (w tym programów
    komputerowych) są wykonywane w ramach Jego działalności gospodarczej, której siedziba
    znajduje się w Polsce, ale bez tworzenia odrębnego stałego zakładu.
    Pytanie 20) Czy usługi dla Zleceniodawcy wykonuje Pan w Polsce za pośrednictwem
    położonego w Polsce stałego zakładu?
    Odpowiedź: Wnioskodawca nie wykonuje usług w Polsce dla zleceniodawców za
    pośrednictwem położonego w Polsce stałego zakładu. Jego działalność gospodarcza jest
    prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Pytanie 21) W związku z tym, że wniosek dotyczy również dochodów za przyszłe okresy
    (lata następne), czy będą one uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych,

    jak w przedstawionych we wniosku (jeżeli nie, należy wyczerpująco przedstawić
    okoliczności ich uzyskiwania)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca potwierdza, że dochody za przyszłe okresy będą uzyskiwane w
    takich samych okolicznościach faktycznych, jak te przedstawione we wniosku. Jego
    działalność gospodarcza, związana z tworzeniem, rozwijaniem i ulepszaniem
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w tym programów komputerowych,
    będzie kontynuowana w analogiczny sposób. Wnioskodawca potwierdza, że warunki
    dotyczące struktury działalności, metody tworzenia oprogramowania oraz świadczenia
    usług dla zleceniodawców pozostaną bez zmian. Wnioskodawca nie przewiduje żadnych
    istotnych zmian w zakresie metodologii wytwarzania oprogramowania, zasad
    przypisywania przychodów i kosztów, ani w kwestii struktury wynagrodzeń związanych z
    tworzeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym, dochody
    uzyskiwane w kolejnych latach będą pochodziły z tych samych źródeł i będą dotyczyły tych
    samych prac badawczo-rozwojowych nad kwalifikowanym IP.
    W uzupełnieniu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego z 28 grudnia 2024 r.
    Wnioskodawca wskazuje, że nie prowadzi w Polsce działalności za pośrednictwem
    położonego w Polsce stałego zakładu podatkowego w rozumieniu art. 5 Konwencji
    podpisanej w Londynie w dniu 20 lipca 2006 r. między Rzecząpospolitą Polską a
    Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i od zysków majątkowych (tj. podatnik podtrzymuje swoją
    odpowiedź na pytanie nr 19 i 20 zawartą w uzupełnieniu wniosku przesłanym w dniu 21
    grudnia 2024 r.). Przy czym Wnioskodawca wyjaśnia, że obecnie jest polskim rezydentem
    podatkowym i podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
    (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów tj. nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 226 ze zm.). Wszystkie
    usługi świadczone przez Wnioskodawcę dla zamawiającego związane z tworzeniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są wykonywane w ramach Jego
    jednoosobowej działalności gospodarczej, której siedziba znajduje się w Polsce.
    Pytania
      1) Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
        tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
        rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
      2) Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
        Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi
        sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca
        ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy
        o PIT?
      3) Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
        gospodarczej na:
        a) koszty usługi księgowej i doradczej,
        b) koszty użytkowania samochodu,

        c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
        d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        e) koszty wynajmu infrastruktury komputerowej fizycznej i w chmurze
        f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
        g) składki na ubezpieczenia społeczne,
        w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
        przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
        zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
        wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
        PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej?
      4) Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
        do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
        osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art.
        30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, Jego działalność
    spełnia cechy takowej:
      - nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
        potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
        zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
        potrzeb;
      - nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
        od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
        proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
        korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje
        wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych
        rozwiązań;
      - metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
        zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
        udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i
        przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, Jego działalność prowadzona jest
        w sposób systematyczny;

      - możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
        wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, jest
        przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co
        nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym
    jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy.
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie
    wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając
    się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Jego kontrahenta.
    Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności.
    Programy komputerowe stworzone przez Niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i
    rozwijały działanie starych programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle
    nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności,
    jak i Jego kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu.
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności - autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o PAIPP. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,

    przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i
    utwory w wersji nieukończonej.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt
    38 ustawy o PIT.
    Ad. 2.
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych,
    z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
      a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej oraz
      b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
        odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Unia Europejska. Oprogramowane stanowi przedmiot ochrony praw autorskich.
    Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące
    przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności
    spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego
    mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli
    tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy
    programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy.
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja prealfa,
    alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez Niego działalności opisanej we wniosku, która Jego zdaniem stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
      - z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
        kwalifikowanego IP;
      - ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      - z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
      - z odszkodowana za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
        uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
        arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:

      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
      b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
      c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska. oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie odpowiedzi Wnioskodawcy na

## Pytanie

nr 1.
    Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone
    oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian
    za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta
    obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym
    Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym
    mowa w art. 30ca ustawy o PIT.
    Ad. 3.
    Zgodne z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3
    a+b+c+d
    a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu poważanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Na mocy art. 30ca ust. 6
    ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa
    od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w przypadku, gdy Wnioskodawca
    nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w momencie gdy Wnioskodawca osiągnie
    dochód. Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,

      b) koszty użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) koszty wynajmu infrastruktury komputerowej fizycznej i w chmurze,
      f) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
      g) składki na ubezpieczenia społeczne.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Wnioskodawca ma świadomość, że ustalając wskaźnik nexus, należy
    pamiętać, aby istniał związek między: wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku
    z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą Jego zdaniem działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad. 4.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. Tworzenie i rozwijanie przez
    Wnioskodawcę programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w
    ustawie o PIT.
    Wnioskodawca tworzy programy komputerowe - utwory podlegające ochronie określonej
    w art. 74 ustawy o PAIPP. Sposób przenoszenia autorskich praw do programu
    komputerowego każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art.
    41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca podkreśla, że przy pomocy biura rachunkowego prowadzi księgi
    rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania
    przychodów i dochodu (straty), przypadających na kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej, które wytwarza (autorskie prawo do programu komputerowego).
    Oprogramowanie - definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji,
    zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla
    komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1
    ustawy o PAIPP. Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle
    art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest
    wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP: Ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek
    elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

    Autorskie prawo do programu komputerowego, wytwarzane przez Wnioskodawcę na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Zdaniem Wnioskodawcy przychody z
    tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na
    kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP
    (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, ma On prawo zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej w okresie od 28 czerwca 2024 r. oraz w latach kolejnych, o ile nie ulegną
    zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ostatniej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie
    programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od
    etapu analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy,
    wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych
    etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów.
    Realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a w
    szczególności przy pomocy języków programowania: ... i ... oraz przy użyciu
    frameworków: ..., ..., silników bazodanowych: ..., platform do zarządzania projektami: ...,
    środowisk programistycznych: ..., platform hostingowych i systemów chmur
    obliczeniowych: ..., systemów operacyjnych: ... następuje implementacja (aplikacji) oraz
    jej rozszerzenia wraz z optymalizacją na rzecz firm z .... Dotychczas zaimplementowane
    zostały następujące funkcjonalności: zaprojektowano i wdrożono ..., zaprojektowano i
    wdrożono ...: do tworzenia .... w chmurze ..., do tworzenia infrastruktury ... w chmurze
    ..., do tworzenia infrastruktury bezpieczeństwa i ... w ..., do tworzenia dynamicznych
    indeksów infrastruktury dla ..., zaprojektowano i wdrożono ..., do instalacji i zarządzania
    niezbędnymi komponentami systemowymi i aplikacjami wymaganymi przez tworzone

    dla klienta aplikacje na systemach ..., zaprojektowano i wdrożono system do,
    automatycznego wdrażania nowych wersji (w miarę ich powstawania) aplikacji
    tworzonych dla klienta na stworzonych dla nich infrastrukturze w ..., publikacji i obsługi
    ogłoszeń rekrutacyjnych, obsługę systemu ... regularnie wysyłanych wiadomości e-mail
    dla subskrybentów i klientów serwisu ..., tzw. newsletter.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że wytwarzane przez Pana oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działalność ta polega na
    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach
    działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i kontrahenta, na rzecz którego są
    realizowane zlecenia programistyczne. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego
    kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Oświadcza Pan, że
    efektem Jego prac, którym są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się
    rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
    rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są
    również jedynie techniczną, a twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    kontrahentów. Pana działalność, w ramach której tworzy Pan Oprogramowanie ma
    charakter twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości
    indywidualnej, posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym.
    Tworzy Pan oprogramowanie w zależności od potrzeb klientów, z którymi współpracuje, a
    dany zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Nie świadczy Pan usług polegających
    na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że jest Pan twórcą swoich programów, z których
    osiąga przychód. Nadto czynności wykonywane przez Pana nie są projektami
    powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia.
    tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów
    lub usług informatycznych.

    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Celem jaki Pan sobie postawił
    było stworzenie oprogramowania, które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie
    zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności, oczekiwane przez klienta. Przy każdym
    wytworzonym dotychczas oprogramowaniu zostały osiągnięte te same cele, czyli
    stworzenie oprogramowania spełniającego ustalone wymagania. Działalność, w ramach
    której tworzy Pan oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany,
    zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego
    harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Zobowiązany jest
    Pan w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą
    zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami
    kontrahenta i przedstawionym przez niego planem. Każde oprogramowanie posiadało
    harmonogram prac, które został każdorazowo zrealizowany.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,

    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności
    gospodarczej opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje Pan tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy
    planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana
    wytworzony. Wskazuje Pan także, że wykonywane czynności nie są projektami
    powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii
    oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności kontrahenta, tym samym zwiększając
    zasoby swojej wiedzy. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
    każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z
    wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej
    wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:

      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak sam Pan wskazuje we wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na
    podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w
    zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Pana
    działalność, w ramach której tworzy Pan Oprogramowanie ma charakter twórczy o
    indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej, posiada
    charakter kreatywny, nowatorski oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na tworzenie
    nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Jest Pan w stanie stwierdzić,
    że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi Pan prace
    w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność, w ramach której tworzy Pan
    Oprogramowanie podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. W ramach działalności zdobywa Pan,
    poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu
    optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Pana systemów i aplikacji. Zasobami
    wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne,
    czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących
    zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program
    przez Pana wytworzony.

    Zatem, powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, działalność
    polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2020 r. poz. 288; Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:

      (a+b) x 1,3
      a+b+c+d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
      - tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
        działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o
        podatku dochodowym od osób fizycznych;
      - wytwarzane przez Pana oprogramowanie, jak również jego nowe funkcjonalności,
        stanowią utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i
        podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy;
      - dokonuje Pan odpłatnego przeniesienia wszelkich autorskich praw majątkowych do
        wytworzonego oprogramowania w zamian za stosowne wynagrodzenie;
      - od 28 czerwca 2024 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i
        rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych

    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231; Dz.U. z 2021 r. poz. 1062; Dz. U. z 2022 r. poz.
    2509 dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
    Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
    wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
    komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (Oprogramowanie), wytwarzane samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
    2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa
    autorskiego do programu komputerowego (Oprogramowanie) stanowi dochód ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym może Pan, na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, zastosować stawkę opodatkowania 5% do dochodu osiągniętego z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w zeznaniu rocznym za 2024 r. i lata
    przyszłe, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny i nie ulegną zmianie przepisy prawa
    podatkowego w tym zakresie.
    Przechodząc do kwestii, uznania wskazanych w opisie sprawy kosztów, za koszty
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów

    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest
      możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te
      ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej
      kwocie przychodów.
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów
      z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
      opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
      oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
      zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia
    oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia
    oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w
    danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
        prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego

    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem wydatki, które Pan poniósł/będzie ponosił na: koszty usługi księgowej i doradczej,
    koszty użytkowania samochodu, koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów
    biurowych, koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, koszty wynajmu
    specjalistycznej infrastruktury komputerowej fizycznej, jak i na platformach chmury
    obliczeniowej, koszty związane z wyjazdami służbowymi, koszty składek na ubezpieczenia
    społeczne, przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa
    w literze „a” wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w
    zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby
    wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Podkreślamy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy
    wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie,
    czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem
    rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będą
    się różnić od stanu/zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.