Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-98/08/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-04-03
Teza: opodatkowanie otrzymanych premii pieniężnych
Słowa kluczowe: obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; premia-premia pieniężna; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2008r. (data wpływu 16 stycznia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania otrzymanych premii pieniężnych – **jest nieprawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów otrzymanych premii pieniężnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi supermarket. W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zawarł z niektórymi dostawcami towarów umowy, na mocy których otrzymuje on od dostawców premie pieniężne (dalej: bonusy). Jedynym warunkiem otrzymania bonusów jest osiągnięcie przez Wnioskodawcę określonego w umowach poziomu wartości zakupów dokonanych u danego dostawcy. Otrzymanie bonusów nie jest związane ze świadczeniem przez Wnioskodawcę na rzecz dostawców zobowiązanych do ich wypłacenia jakichkolwiek usług. Wnioskodawca nie jest w szczególności zobowiązany w zamian za otrzymane bonusy do świadczenia na rzecz dostawców żadnego rodzaju usług marketingowych itp.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

W nawiązaniu do przedstawionego stanu faktycznego, czy otrzymywane przez Spółkę premie finansowe (bonusy) powinny być traktowane w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług jako wynagrodzenie za specyficznego rodzaju usługę polegającą na osiągnięciu określonego umownie poziomu wartości zakupów, czy też jako przekazanie środków pieniężnych niezwiązane z żadną czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, a tym samym niepodlegające opodatkowaniu tym podatkiem? W jaki sposób Spółka powinna dokumentować fakt osiągnięcia umownie określonego poziomu wartości zakupów upoważniającego ją do otrzymania premii pieniężnej: poprzez wystawienie kontrahentowi faktury VAT, czy też noty obciążeniowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymując premie finansowe (bonusy) za osiągnięcie określonego w umowach z dostawcami poziomu obrotów Spółka nie pobiera wynagrodzenia za świadczenie na rzecz dostawców usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Spełnienie przez Spółkę jedynego warunku otrzymania premii, jakim jest osiągnięcie pewnego poziomu wartości zakupów zrealizowanych u danego dostawcy, nie jest bowiem czynnością mieszczącą się w definicji świadczenia usług, zawartej w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W rezultacie Spółka nie wykonuje na rzecz dostawców czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług określonych w art. 5 ust. 1 ustawy o tym podatku.

Spółka nie dokonuje na rzecz dostawcy w zamian za otrzymany bonus żadnego świadczenia, które można by uznać za usługę. Cała aktywność Spółki realizowana w ramach zawartych z dostawcami umów sprowadza się jedynie do zamawiania i odbierania od nich towarów, co stanowi niewątpliwie element szerszej transakcji dostawy towarów, a nie osobną transakcję świadczenia usług na rzecz dostawcy. Przyjęcie założenia, że osiągniecie pewnego poziomu zakupów stanowi niezależną od głównej transakcji zakupu towarów transakcję świadczenia usług na rzecz dostawcy, w konsekwencji prowadziłoby do wniosku, iż poprzez każde umowne zobowiązanie się do nabycia określonej ilości towarów kupujący świadczy na rzecz sprzedającego swoistą usługę (co stanowiłoby wypaczenie gospodarczego sensu całej transakcji dostawy towarów). W konsekwencji przyjęcia przedstawionego powyżej stanowiska Wnioskodawca uważa, że właściwą formą udokumentowania faktu osiągnięcia umownie określonego poziomu wartości nabytych towarów, upoważniającego Spółkę do otrzymania premii pieniężnej (jako realizacji czynności nieopodatkowanej podatkiem od towarów i usług) jest wystawienie na rzecz dostawcy towarów noty obciążeniowej.

Powyższe stanowisko Spółki jest powszechnie aprobowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku z dnia 6 czerwca 2007r., sygn. akt I FSK 94/06 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż osiągnięcie przez nabywcę towarów określonej umownie wielkości obrotów (zakupów) z danym sprzedawcą nie stanowi usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. A zatem wypłacana temu nabywcy premia (bonus) za uzyskanie danego pułapu obrotów nie jest wynagrodzeniem za świadczenie usług. Stanowisko to podtrzymał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 sierpnia 2007r., sygn. akt I FSK 1109/06, w którym stwierdził, że jeżeli premia wypłacana jest za osiągnięcie przez podatnika określonego pułapu obrotów z tytułu zakupów u jednego kontrahenta, to nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z unormowaniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powoływanej ustawy o VAT. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe wypłaconych premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp. W przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą, nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w cyt. art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy. W tym przypadku zastosowanie będzie miał przepis § 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

W praktyce występują również sytuacje, w których premia pieniężna jest wypłacana z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób i premia ta nie jest związana z żadną konkretną dostawą. W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach. Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zawarł z niektórymi dostawcami towarów umowy, na mocy których otrzymuje on od dostawców premie pieniężne (bonusy). Jedynym warunkiem otrzymania bonusów jest osiągnięcie przez Wnioskodawcę określonego w umowach poziomu wartości zakupów dokonanych u danego dostawcy.

Zatem mamy do czynienia z sytuacją, gdzie między stronami istnieje umowa, na podstawie której kupujący, tj. Wnioskodawca, zobowiązał się do wykonywania na rzecz sprzedawcy świadczenia polegającego na zrealizowaniu określonego pułapu obrotów, a sprzedawca zobowiązał się do przyznania kupującemu wynagrodzenia (premii pieniężnej) z tytułu świadczenia ww. usługi. Premia ta nie ma więc charakteru dobrowolnego, ale uzależniona jest od określonego zachowania kupującego. Usługobiorcą jest dostawca, który realizuje swój interes ekonomiczny poprzez tworzenie sytuacji, w której kupujący decyduje się na zakup u niego, a nie u innego dostawcy. Otrzymanie przedmiotowej premii pieniężnej jest rodzajem wynagrodzenia za określone zachowanie się nabywcy (Wnioskodawcy) w stosunku do sprzedawcy. Zachowanie nabywcy stanowi w tym przypadku świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego. Jako zapłatę za wykonaną usługę Wnioskodawca otrzymuje bonus w postaci premii pieniężnej.

Zatem pomiędzy stronami zaistniała więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o VAT stanowi świadczenie usługi za wynagrodzeniem. W takim przypadku należy uznać, że otrzymywana premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami Wnioskodawcy, które stanowią zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy VAT świadczenie usług za wynagrodzeniem na rzecz kontrahenta i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W myśl art. 41 ust. 13 ustawy o VAT towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Ponadto zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. W związku z powyższym otrzymanie premii pieniężnej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według 22% stawki podatku VAT, oraz winno być udokumentowane poprzez wystawienie faktury VAT przez Wnioskodawcę świadczącego usługę na rzecz nabywcy usług – kontrahenta wypłacającego premię pieniężną.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego należy uznać za **nieprawidłowe.**

**

Ponadto należy podkreślić, iż przywołane przez Wnioskodawcę wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2007r. (sygn. akt I FSK 94/06) oraz z dnia 28 sierpnia 2007r. (sygn. Akt I FSK 1109/06), dotyczą konkretnych spraw podatnika, osadzonych w określonym stanie faktycznym. Rozstrzygnięcia dokonane przez Sąd wiążą w konkretnych sprawach, nie stanowią zatem źródła praw i obowiązków w innych sprawach. Bowiem źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczpospolitej Polskiej są z zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. Nr 78, poz. 483) Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Każdą sprawę organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie, a orzeczenie podejmowane jest w oparciu o zebrany materiał dowodowy. Nie znając wyczerpującego stanu faktycznego organ podatkowy nie może opierać się na ustaleniach sądów bądź innych organów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

****