Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.27.2025.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-28
Teza: Interpretacja indywidualna w kwestii braku obowiązku
wykazania samochodu w remanencie likwidacyjnym wraz z
likwidacją działalności i braku odprowadzenia podatku VAT
przy zachowaniu statusu podatnika tego podatku.
Słowa kluczowe: remanent-remanent likwidacyjny
samochód-samochód osobowy
spis-spis z natury
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 4. Opodatkowanie przy
likwidacji działalności spółki i zaprzestaniu działalności
przez osobę fizyczną-Spis z natury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 4-art. 14-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 4-art. 14-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 4-art. 14-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 4-art. 14-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 4-art. 14-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii braku obowiązku
    wykazania samochodu (...) w remanencie likwidacyjnym wraz z likwidacją działalności i
    braku odprowadzenia podatku VAT przy zachowaniu statusu podatnika tego podatku.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 lutego 2025 r. (wpływ 10
    lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dnia 27 listopada 2023 r. zlikwidowałam działalność gospodarczą tj. sklep (...)
    przechodząc na emeryturę, pozostając czynnym płatnikiem VAT w roku 2024, uzyskując
    dochody z najmu budynku usługowego i rozliczając JPK.
    Ponieważ w 2024 r. obroty nie przekroczyły 200.000,00, złożyłam wniosek VAT-R o
    zwolnienie z VAT. Posiadam samochód (...) z (...) r., kupiony i zarejestrowany (...) 2005 r.,
    który był przeznaczony jako cel mieszany, czyli cele firmowe i prywatne i nie został ujęty w
    remanencie likwidacyjnym i nie został odprowadzony podatek VAT.
    Dzwoniłam na infolinię (...) 2024 r. i otrzymałam odpowiedź, że art. 14 mnie nie dotyczy
    gdyż zachowany status, nie straciłam statusu płatnika czynnego VAT, cel mieszany. Okres
    użytkowania prawie 20 lat samochodu, nie odliczamy i nie płacimy VAT. Okres korekty
    upłynął.
    Uzupełniła Pani wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – o następujące informacje:
    1. Czy po zlikwidowaniu działalności gospodarczej związanej z prowadzeniem sklepu (...)
      odprowadziła Pani podatek od towarów i usług z tytułu najmu budynku usługowego,
      jeśli tak to proszę podać w jakim okresie?
    Odpowiedź: Tak, odprowadziłam podatek za miesiąc grudzień 2023 rok w kwocie (...) zł/pln
    oraz za cały rok 2024, od stycznia do grudnia 2024 r.

    2. Czy w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie najmu budynku
      usługowego była Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w roku 2024,
      natomiast od 1 stycznia 2025 r. korzysta Pani ze zwolnienia od podatku w oparciu o
      art. 113 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U.
      z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?
    Odpowiedź: Przez cały rok 2024 r. byłam czynnym płatnikiem VAT od towarów i usług, a od
    stycznia 2025 roku korzystam ze zwolnienia podatku VAT.
    3. Czy po likwidacji działalności gospodarczej tj. sklepu (...), samochód (...) z (...) r. był
      /będzie nadal wykorzystywany w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w
      zakresie najmu budynku usługowego?
    Odpowiedź: Po likwidacji działalności gospodarczej tj. sklepu (...), nie prowadzę żadnej
    działalności gospodarczej, pozostawałam czynnym płatnikiem podatku VAT w całym roku
    2024 samochód był wykorzystywany, ale teraz to nadaje się tylko do zezłomowania,
    naprawianie nic nie daje, samochód ciągle się psuje, naprawy przewyższają jego wartość.
    4. Czy przysługiwało Pani prawo do odliczania podatku naliczanego przy nabyciu
      samochodu (...)?
    Odpowiedź: Przysługiwało prawo do odliczania podatku VAT od samochodu.
    5. Czy odliczała Pani poniesione koszty związane z utrzymaniem samochodu (...) z (...) roku?
    Odpowiedź: Koszty związane z utrzymaniem samochodu odliczałam 50% czyli połowę
    kosztów.
    6. Czy w związku z likwidacją działalności wycofała Pani do majątku osobistego samochód
      (...) z (...) roku?
    Odpowiedź: Nie, nie wycofałam samochodu do majątku osobistego.

## Pytanie

1. Czy powinnam zapłacić VAT od samochodu (...) wraz z likwidacją działalności (...) 2023 r.
    zachowując status i pozostając nadal czynnym płatnikiem VAT cały rok 2024 r?
    2. Czy powinnam wykazać samochód (...) w remanencie likwidacyjnym w 2023 r. i
    odprowadzić podatek VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem nie powinna Pani płacić podatku VAT, art. 14 nie dotyczy Pani zdarzenia i nie
    powinna Pani wykazać samochodu (...) w remanencie likwidacyjnym

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach –
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).

    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (...) 2023 r. zlikwidowała Pani działalność
    gospodarczą tj. sklep (...) i przeszła Pani na emeryturę. Pozostała Pani czynnym
    podatnikiem podatku VAT w roku 2024, gdyż uzyskuje Pani dochody z najmu budynku
    usługowego. W 2024 r. obroty nie przekroczyły 200.000,00 i złożyła Pani wniosek o
    zwolnienie z VAT. Jest Pani właścicielką samochodu (...) z (...) r., z przeznaczeniem na cele
    firmowe i prywatne. Po zlikwidowaniu działalności gospodarczej związanej z
    prowadzeniem sklepu (...) odprowadziła Pani podatek od towarów i usług z tytułu najmu
    budynku usługowego, za grudzień 2023 rok oraz za cały rok 2024, od stycznia do grudnia
    2024 r. W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie najmu budynku
    usługowego przez cały rok 2024 r. była Pani czynnym podatnikiem podatku VAT, a od
    stycznia 2025 roku korzysta Pani ze zwolnienia z tego podatku.
    Przysługiwało Pani prawo do odliczania podatku VAT od samochodu i odliczała Pani koszty
    związane z utrzymaniem samochodu (...) z (...) r. w wysokości 50%. Nie wycofała Pani
    samochodu do majątku osobistego.
    Na podstawie art. 659 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.
    U. z 2024 poz. 1061 ze zm.):
    § 1 Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
    przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu
    umówiony czynsz.
    § 2 Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Stosownie do treści powyższego przepisu, oddanie rzeczy innej osobie do używania przez
    czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy najmu związane jest z wzajemnym
    świadczeniem najemcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Z powyższego
    wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość
    korzystania z cudzej własności i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie
    rzeczy przez jego najemcę.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem, oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści
    majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W konsekwencji najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem charakter usług najmu wyczerpuje znamiona działalności gospodarczej, o której
    mowa w ww. art. 15 ust. 2 ustawy, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    W przedmiotowej sprawie uznać zatem należy, że z dniem 27 listopada 2023 r. nie
    nastąpiła całkowita likwidacja prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, bowiem
    nadal świadczyła Pani usługi w zakresie najmu budynku usługowego. Zatem czynności
    najmu wykonywane przez Panią w kolejnych miesiącach stanowiły działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i podlegały opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ w związku z wykonywaną usługą najmu budynku usługowego
    wypełniała Pani przesłanki zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i w dalszym ciągu
    występowała Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego
    działalność gospodarczą, chociaż korzystała Pani ze zwolnienia podatkowego na
    podstawie art. 113 ustawy o VAT.
    Jak stanowi art. 5 ust. 3 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem podlegają również
    towary w przypadku, o którym mowa w art. 14. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej
    produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w
    przypadku:
    1. rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;
    2. zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną albo
    przedsiębiorstwem w spadku wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu,
    obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności
    naczelnikowi urzędu skarbowego;
    3. wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo uprawnienia do powołania zarządcy
    sukcesyjnego – w przypadku gdy zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano
    zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o
    zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2022 r. poz. 2500 oraz
    z 2023 r. poz. 614, 1234 i 1723).
    Jak stanowi art. 14 ust. 1 ustawy o VAT przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u
    których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a
    ust. 1.
    Stosownie do art. 14 ust. 4 ustawy przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku
    do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    W myśl art. 14 ust. 5 ustawy o VAT w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy
    są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki, zaprzestania
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o
    których mowa w ust. 1 pkt 3, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani
    złożyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości
    towarów i o kwocie podatku należnego, nie później niż w dniu złożenia deklaracji
    podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki, zaprzestania
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o
    których mowa w ust. 1 pkt 3.
    Jak stanowi art. 96 ust. 6 ustawy jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT
    zaprzestał wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany

    zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi
    dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę do wykreślenia podatnika z rejestru jako
    podatnika VAT.
    Z treści art. 14 ustawy wynika, że obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług dotyczy tej części posiadanych przez osobę fizyczną towarów, które po nabyciu nie
    zostały odprzedane i w stosunku do których przysługiwało podatnikowi prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. A zatem warunkiem
    koniecznym do opodatkowania towarów w zakresie wynikającym z art. 14 ustawy jest
    istnienie po stronie podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie
    towaru. Tym samym w przypadku zaistnienia określonych okoliczności, wszystkie towary,
    przy zakupie których został odliczony podatek naliczony muszą zostać opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług, aby zrównoważyć to odliczenie. Towary, które nie spełniają
    ww. warunku, nie podlegają w takiej sytuacji opodatkowaniu.
    A zatem towary (w tym środki trwałe oraz towary handlowe) objęte spisem z natury, o
    którym mowa w art. 14 ustawy należy opodatkować w sposób pozwalający na zachowanie
    zasady neutralności podatku VAT, a więc na zasadach takich samych, jak przy sprzedaży,
    stosując obowiązujące stawki VAT lub zwolnienie od podatku.
    Zauważyć należy, że wprawdzie 27 listopada 2023 r. zlikwidowała Pani prowadzoną
    działalność gospodarczą – sklep (...), jednakże, jak wynika z całokształtu sprawy, nadal
    prowadzi Pani działalność w zakresie najmu budynku usługowego, która w 2024 r. była
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, natomiast od stycznia 2025 r. korzysta ze
    zwolnienia podmiotowego, z uwagi na nieprzekroczenie w 2024 r. obrotu 200 000 zł.
    Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisany we wniosku stan faktyczny
    należy wskazać, że nie wystąpią przesłanki wynikające z art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy, tj. nie
    nastąpi zaprzestanie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, wykonywania czynności
    podlegających opodatkowaniu. Po likwidacji sklepu (...) w dniu 27 listopada 2023 r.,
    prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie najmu budynku usługowego. W wyniku
    likwidacji sklepu (...) nie doszło do zaprzestania wykonywania czynności podlegających
    opodatkowaniu. Zatem nie można zgodzić się z Pani stwierdzeniem, że po likwidacji
    działalności gospodarczej tj. sklepu (...), nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Tym
    samym w związku z likwidacją działalności gospodarczej – sklepu (...) z jednoczesnym
    prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie najmu budynku usługowego,
    pozostała Pani czynnym podatnikiem VAT. Zatem nie miała Pani obowiązku sporządzenia
    remanentu likwidacyjnego w 2023 r. i uwzględnienia w nim samochodu (...) oraz
    odprowadzenia z tego tytułu podatku VAT, jeśli samochód był/jest wykorzystywany przez
    Panią również w prowadzonej po likwidacji sklepu działalności gospodarczej w zakresie
    najmu budynku usługowego.
    Zatem Pani stanowisko całościowo jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zapytania), czyli do wykazania samochodu w remanencie likwidacyjnym w 2023
    r. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą
    być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we

    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państw sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Państwo do interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli
    korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem
    zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub
    objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.