Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD4/033/027/GOJ/DYI/09/825/2010
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2011-02-03
Teza: Czy norweska renta wdowia i renta dla małoletniego syna wypłacana we Francji, osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu w Polsce?
Słowa kluczowe: Norwegia; renta; renta-renta zagraniczna; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), Minister Finansów zmienia, z urzędu zmianę interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 22 czerwca 2010 r., Nr DD4/033/027/GDJ/09/DD-825/2010, uznającą za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2008 r. (data wpływu 5 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad opodatkowania renty rodzinnej po zmarłym mężu i ojcu wypłacanej z Norwegii osobie fizycznej zamieszkałej wraz z dzieckiem w Polsce, **stwierdzając jej nieprawidłowość**.

Uzasadnienie

W dniu 22 czerwca 2010 r., Minister Finansów działając na podstawie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zmienił z urzędu wydaną w dniu 19 sierpnia 2008 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego – na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) - w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad opodatkowania w Polsce przychodu z tytułu renty rodzinnej wypłacanej z Norwegii. Interpretacja wydana została na wniosek złożony w dniu 5 maja 2008 r., w którym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 1994 r. do 2005 r. Podatniczka mieszkała wraz z synem w Norwegii. W lipcu 2005 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni, w związku z czym przyznano jej oraz jej synowi rentę po zmarłym wypłacaną z Norwegii. Renta wypłacana jest na konto Wnioskodawczyni otwarte w banku francuskim. Po śmierci męża, od września do listopada 2005 r. Podatniczka wraz z synem mieszkała we Francji, a następnie od grudnia 2005 r. zamieszkała na stałe w Polsce. Podatniczka oświadczyła, iż od grudnia 2005 r. Polska jest jedynym państwem rezydencji dla niej oraz jej syna, w Norwegii niczego nie posiada i nie odwiedzała tego państwa po śmierci męża.

Za 2006 r. Wnioskodawczyni zapłaciła w Norwegii podatek dochodowy z tytułu otrzymywanej norweskiej renty. W tym państwie Podatniczka zapłaciła również podatek majątkowy z tytułu sprzedaży mieszkania we Francji. Za 2007 r. Wnioskodawczyni wypełniła norweską deklarację podatkową, w której zapytała norweski organ podatkowy czy powinna płacić w Norwegii podatek dochodowy z tytułu norweskiej renty (na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odpowiedzi nie otrzymała).

Podatniczka oświadczyła, iż podatek dochodowy od otrzymywanej norweskiej renty po zmarłym mężu płaci w Norwegii, natomiast renta otrzymywana przez jej syna po zmarłym ojcu jest w Norwegii zwolniona z opodatkowania.

W związku z powyższym, Wnioskodawczyni zwróciła się z pytaniem, co ma zrobić aby za lata 2006 i 2007 r. oraz w latach następnych płacić podatek dochodowy z tytułu otrzymywanej norweskiej renty w państwie rezydencji, tj. w Polsce.

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z postanowieniami znajdującej w analizowanej sprawie zastosowanie umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Norwegii o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku podpisanej w Oslo dnia 24 maja 1977 r. (dalej polsko-norweska umowa), w 2006 i 2007 r. oraz w przyszłości podatek dochodowy z tytułu renty rodzinnej otrzymywanej z Norwegii powinna płacić wyłącznie w Polsce.

W dniu 19 sierpnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną Nr IBPB2/415-850/08/MCZ, w której uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego.

W uzasadnieniu interpretacji indywidualnej, w części dotyczącej kwalifikacji dochodu otrzymywanego przez Podatniczkę i jej syna na gruncie postanowień umowy między Polską a Norwegią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał na treść art. 18 i art. 22 polsko-norweskiej umowy z 1977 r. W rozstrzygnięciu organ podatkowy uznał, iż art. 18 ust. 1 ww. umowy nie znajduje zastosowania w przedstawionej sprawie, gdyż dotyczy wyłącznie dochodu z tytułu emerytur i rent otrzymywanych w związku z wykonywaną przez podatnika w przeszłości pracą najemną. W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawczyni i jej syn otrzymują od norweskiej instytucji ubezpieczeniowej rentę rodzinną po zmarłym mężu i ojcu, a zatem, dochód ten nie jest wypłacany w związku z poprzednim zatrudnieniem osób osiągających rentę. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, dochód ten powinien zostać opodatkowany zgodnie z art. 22 ust. 1 polsko-norweskiej umowy, czyli wyłącznie w Polsce.

Działając na podstawie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów w dniu 22 czerwca 2010 r. zmienił z urzędu interpretację indywidualną z dnia 19 sierpnia 2008 r., Nr IBPB2/415-850/08/MCZ, stwierdzając jej nieprawidłowość, w części dotyczącej uzasadnienia zaprezentowanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach.

W zmienionej w dniu 22 czerwca 2010 r. interpretacji indywidualnej, Minister Finansów wskazał, że Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach słusznie uznał, iż stanowisko Podatniczki jest prawidłowe, przy czym nieprawidłowo zostało sporządzone uzasadnienie sentencji tej interpretacji, w części dotyczącej zastosowania polsko-norweskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 polsko – norweskiej umowy z 1977 r., z uwzględnieniem postanowień art. 19 ust. 2 ww. umowy, emerytury i inne świadczenia o podobnym charakterze wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z jej zatrudnieniem w przeszłości oraz wszelkie renty wypłacane takiej osobie będą opodatkowane tylko w tym Państwie.

W interpretacji indywidualnej z dnia 19 sierpnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał, iż w przypadku otrzymywania renty rodzinnej po zmarłym ojcu i mężu z norweskiej instytucji ubezpieczeniowej, dochód ten nie jest związany z wcześniejszym zatrudnieniem osób otrzymujących rentę, zatem nie jest objęty postanowieniami art. 18 umowy. W takim przypadku dochód ten należy opodatkować zgodnie z art. 22 ust. 1 polsko – norweskiej umowy z 1977 r., w myśl którego otrzymywaną rentę należy zakwalifikować jako „inny dochód” i opodatkować wyłącznie w Polsce.

Po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy, Minister Finansów stwierdził w zmienionej w dniu 22 czerwca 2010 r. interpretacji indywidualnej, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wydając interpretację oparł się na polskiej wersji językowej polsko-norweskiej umowy, podczas gdy przedmiotowa umowa została sporządzona wyłącznie w języku angielskim.

Art. 18 ust. 1 polsko – norweskiej umowy z 1977 r., w wersji angielskiej, brzmi: „(\`(...)\`) pensions and other similar remuneration paid to a resident of a Contracting State in consideration of past employment, and any annuity paid to such a resident, shall be taxable only in that State”. Przepis ten nie zawiera wymogu, iż renta czy emerytura musi być związana z uprzednim zatrudnieniem osoby uprawnionej do świadczenia, a wyłącznie stwierdza, iż powinna wynikać z uprzedniego zatrudnienia, bez wskazania konkretnej osoby.

Nie było zatem zasadne, w opinii Ministra Finansów, zawężenie stosowania art. 18 ust. 1 ww. umowy wyłącznie do dochodów uzyskanych w związku z pracą najemną wykonywaną w przeszłości przez osobę, która ten dochód otrzymuje. W zakresie przedmiotowym ww. przepisu mieścić się będą wszystkie dochody w postaci emerytur, rent i podobnych świadczeń otrzymywane przez Podatnika w związku z wykonywaną przez niego w przeszłości pracą najemną jak również w związku z pracą innej osoby objętej ubezpieczeniem (w tym np. dochody wypłacane po śmierci małżonka).

W tej sytuacji Minister Finansów uznał, iż dochód Wnioskodawczyni podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 18 ust. 1 polsko-norweskiej umowy z 1977 r., tj. w państwie rezydencji Podatniczki, czyli wyłącznie w Polsce.

Pozostałą część uzasadnienia Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, prawidłowo informującą o sposobie opodatkowania w Polsce dochodu Wnioskodawczyni oraz jej syna zgodnie przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Minister Finansów w zmienionej w dniu 22 czerwca 2010 r. interpretacji indywidualnej uznał za prawidłową.

Po ponownym zapoznaniu się z aktami sprawy, Minister Finansów zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń ilościowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej Minister Finansów może ją z urzędu zmienić, gdyż celem jest usunięcie z obiegu prawnego interpretacji indywidualnych, które zawierają nieprawidłowości.

W ocenie Ministra Finansów wydana w dniu 22 czerwca 2010 r., zmiana interpretacji z dnia 19 sierpnia 2008 r., Nr IBPB2/415-850/08/MCZ była niepełna, gdyż nie uwzględniała postanowień Protokołu do polsko – norweskiej umowy z 1977 r.

Stosownie do pkt III Protokołu, odnoszącym się do art. 18 ust. 2 polsko – norweskiej umowy z 1977 r., bez względu na postanowienia ustępu 1 artykułu 18 wpłaty z tytułu ubezpieczeń społecznych, dokonane w Umawiającym się Państwie zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym pierwszym Państwie.

Natomiast w pkt III Protokołu angielskiej wersji językowej ww. umowy mowa jest o składkach ubezpieczenia społecznego powstających w Umawiającym się Państwie i wypłacanych osobie mającej zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie.

W związku z powyższym Ministerstwo Finansów na podstawie art. 26 ust. 3 polsko – norweskiej umowy z 1977 r. wystąpiło do właściwych norweskich organów podatkowych w celu uzgodnienia jakiego rodzaju dochody objęte są postanowieniami pkt III Protokołu.

W konsekwencji właściwe organy podatkowe Polski i Norwegii uzgodniły, iż pkt III Protokołu do polsko – norweskiej umowy z 1977 r., daje prawo państwu źródła do opodatkowania jakichkolwiek wypłat tam powstających i wypłacanych z sytemu ubezpieczeń społecznych.

Zatem renta uzyskiwana z Norwegii przez Podatniczkę oraz jej syna podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Norwegii. W celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania należy zastosować przewidzianą w art. 24 ust. 1 polsko – norweskiej umowy z 1977 r., metodę unikania podwójnego opodatkowania (metoda wyłączenia z progresją).

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.