Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-377/09/ŁW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-07-31
Teza: opodatkowanie sprzedaży i zużycia na własne potrzeby energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na dystrybucję i obrót energią elektryczną oraz podstawy prowadzenia ewidencji energii elektrycznej
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; energia-energia elektryczna; ewidencja; koncesja
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 maja 2009r. (data wpływu 11 maja 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 maja 2009r. (data wpływu 29 maja 2009r), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie:

*   opodatkowanie sprzedaży i zużycia na własne potrzeby energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na dystrybucję i obrót energią elektryczną– **jest nieprawidłowe**,
*   podstawy prowadzenia ewidencji energii elektrycznej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2009r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek, uzupełnionym pismem z dnia 18 maja 2009r. (data wpływu 28 maja 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania energii elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny

Wnioskodawca jest przedsiębiorstwem energetycznym zajmującym się przede wszystkim zaopatrzeniem w ciepło sieciowe miasta . W 2007 roku Wnioskodawca przejął Elektrociepłownię , a wraz z nią koncesje na dystrybucję i obrót energią elektryczną na terenie miasta. EC obecnie nie wytwarza energii elektrycznej, a jedynie kupuje energię od Oddział w na własne potrzeby oraz częściowo do odsprzedaży. W 2008r. Wnioskodawca rozszerzył koncesję na obrót energią na obszar całego kraju, jednak faktyczna działalność wynikająca z koncesji na dystrybucję i obrót energią elektryczną ograniczona jest nadal do terenu.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3, poz. 11), Wnioskodawca nie jest odbiorcą końcowym ze względu na fakt posiadania wymienionych wyżej koncesji. Wnioskodawca został zatem zobligowany przez ustawodawcę do odprowadzania podatku akcyzowego od całości zakupionej energii, zarówno tej odsprzedawanej odbiorcom końcowym w .ach, jak również zużytej na potrzeby własne związane wyłącznie z koncesjonowaną działalnością ciepłowniczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy zużywając energię elektryczną na potrzeby własne nie związane z działalnością wynikającą z posiadanych koncesji na obrót i dystrybucję energii elektrycznej Wnioskodawca może być traktowany jako odbiorca końcowy? (podobnie jak stanowi interpretacja MF AE6/033/13/IRZ/09/1772 z dnia 31 marca 2009r. - podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej może występować w charakterze odbiorcy końcowego)?
2.  Czy poprawne jest umieszczanie w ewidencji energii elektrycznej zużycia wyszczególnionego na fakturze zgodnie z terminem płatności określonym w umowie lub wynikającym z faktury, przykładowo: czy faktura za okres od 20 marca do 20 kwietnia z terminem płatności do 4 maja powinna zostać zaliczona do ewidencji miesiąca maja, a podatek akcyzowy odprowadzony do 25 czerwca?
3.  Czy do ewidencji energii elektrycznej przyjmujemy wyłącznie ilości energii elektrycznej wynikające z odczytów wskazań układów pomiarowych udokumentowanych fakturami, a szacowanie ilości energii elektrycznej dopuszcza się tylko w przypadku braku układów pomiarowych?
4.  Czy też Wnioskodawca jest zobligowany np. przy odczycie na dzień 24 danego miesiąca doszacować zużycie na koniec tego miesiąca?

Zdaniem Wnioskodawcy zakupując energię elektryczną na potrzeby własne związane z koncesjonowaną działalnością ciepłowniczą występuje w charakterze odbiorcy końcowego, pomimo posiadania koncesji na obrót i dystrybucję energii elektrycznej, ponieważ działalność związana z obrotem i dystrybucją energii elektrycznej ogranicza się do sprzedaży energii i usług dystrybucyjnych dwóm odbiorcom zlokalizowanym na terenie .. Wnioskodawca uważa, że obowiązek uiszczenia akcyzy przez Wnioskodawcę powinien być ograniczony wyłącznie do ilości energii zakupionej z przeznaczeniem do odsprzedaży, kupowanej na podstawie cen dla przedsiębiorstw energetycznych, nie uwzględniających kosztów uzyskania i umorzenia świadectw pochodzenia energii zgodnie z przepisami Prawa energetycznego.

W kwestii dotyczącej ewidencji energii elektrycznej Wnioskodawca uważa, że podstawą prowadzenia ewidencji za dany miesiąc są ilości energii udokumentowane fakturami, a faktury nie muszą odpowiadać okresowi od pierwszego do ostatniego dnia miesiąca, ponieważ odczyty wskazań urządzeń pomiarowych dokonywane są przez sprzedawcę najczęściej między 20. a ostatnim dniem miesiąca.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   za prawidłowe w części dotyczącej podstawy prowadzenia ewidencji energii elektrycznej,
*   za nieprawidłowe w części dotyczącej opodatkowanie sprzedaży i zużycia na własne potrzeby energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na dystrybucję i obrót energią elektryczną.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 poz. 11) w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

W myśl art. 2 pkt 19 wspomnianej ustawy pod pojęciem nabywcy końcowego należy rozumieć podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 200 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych;

Stosownie do art. 11 cyt. ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1.  nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  wydania energii nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym).

W przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawca jest przedsiębiorstwem energetycznym zajmującym się przede wszystkim zaopatrzeniem w ciepło sieciowe miasta. W 2007 roku Wnioskodawca przejął Elektrociepłownię, a wraz z nią koncesje na dystrybucję i obrót energią elektryczną na terenie miasta EC obecnie nie wytwarza energii elektrycznej, a jedynie kupuje energię od E. Oddział w B. na własne potrzeby oraz częściowo do odsprzedaży. W 2008r. Wnioskodawca rozszerzył koncesję na obrót energią na obszar całego kraju, jednak faktyczna działalność wynikająca z koncesji na dystrybucję i obrót energią elektryczną ograniczona jest nadal do terenu.

Mając na uwadze przedstawiony wyżej stan prawny i stan faktyczny sprawy stwierdzić należy, iż w zakresie w jakim Wnioskodawca zużywa energię elektryczną na własne potrzeby zastosowanie będzie miał art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. Wobec powyższego Wnioskodawca jest podatnikiem podatku akcyzowego od zużywanej na własne potrzeby energii elektrycznej.

Wnioskodawca będzie także podatnikiem podatku akcyzowego w sytuacji gdy będzie dokonywał sprzedaży odbiorcom końcowym energii elektrycznej (art. 9 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy).

Wnioskodawca nie jest więc odbiorcą końcowym w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej opodatkowanie sprzedaży i zużycia na własne potrzeby energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na dystrybucję i obrót energią elektryczną należało uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 24 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym:

1.  upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie - upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin płatności nie został określony w umowie ani w fakturze - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6.

Stosownie do art. 25 ust. 1, ust. 2 oraz ust. 4-7 cyt. ustawy w przypadku składania deklaracji podatkowej i wpłaty akcyzy, o której mowa w art. 24 pkt 1 lub 2, za okres dłuższy niż dwa miesiące, podatnik posiadający koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne oraz podmiot reprezentujący są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, do obliczenia i zapłaty akcyzy wstępnie za okresy miesięczne, na rachunek właściwej izby celnej, na podstawie szacunków dokonanych w oparciu o ewidencję, o której mowa w art. 91.

Wstępnych wpłat akcyzy za okresy miesięczne, zwanych dalej "wpłatami miesięcznymi", dokonuje się w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2.

Wpłaty miesięczne są uwzględniane w deklaracjach podatkowych, o których mowa w art. 24.

Wpłaty miesięczne są obniżane o kwoty przysługujących podatnikowi zwolnień i obniżeń akcyzy.

Nadpłatę wpłat miesięcznych wykazaną w deklaracji podatkowej, o której mowa w art. 24 pkt 1 lub 2, rozlicza się przy wpłatach miesięcznych za następne okresy rozliczeniowe, jeżeli podatnik nie posiada zaległości podatkowych oraz bieżących zobowiązań podatkowych ani nie złoży wniosku o zaliczenie nadpłaty w całości albo w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

Wpłaty miesięczne stanowią zaliczki na akcyzę.

W myśl art. 91 ust. 1-4 ww. ustawy podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, zużywający energię elektryczną w sytuacji, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4, a także podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5, są obowiązani do prowadzenia ilościowej ewidencji energii elektrycznej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika.

Podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu energii elektrycznej jest obowiązany do prowadzenia ilościowej ewidencji energii elektrycznej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, a w przypadku braku takich możliwości - na podstawie dokumentów rozliczeniowych.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych:

1.  ilości wyprodukowanej oraz zakupionej energii elektrycznej - w megawatogodzinach (MWh);
2.  ilości energii elektrycznej dostarczonej nabywcom końcowym;
3.  ilości energii elektrycznej dostarczonej podmiotom niebędącym nabywcami końcowymi;
4.  dat dokonania płatności wynikających z umów właściwych do rozliczeń z tytułu dostaw;
5.  ilości energii elektrycznej, od których powstał obowiązek naliczenia i zapłaty akcyzy;
6.  kwot akcyzy należnej do zapłaty od energii elektrycznej;
7.  ilości energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy;
8.  ilości energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
9.  ilości energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo albo wyeksportowanej;
10.  ilości strat powstałych w wyniku przesyłu i rozdziału energii elektrycznej.

Jeżeli brak jest urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie ilości, o których mowa w ust. 3 pkt 8 i 10, prowadzący ewidencję określa ilości szacunkowe.

Zgodnie z § 2 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009r. w sprawie ewidencji energii elektrycznej (Dz. U. Nr 32, poz. 243) wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 91 ust. 7 ww. ustawy, ewidencję prowadzi się w sposób ciągły, umożliwiający określenie danych, o których mowa w art. 91 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

W ewidencji wykazuje się:

1.  ilości energii elektrycznej dostarczonej nabywcom końcowym wynikające z faktur, ujmowane w ewidencji zgodnie z datą sprzedaży wykazaną w fakturze;
2.  szacunkowe ilości przepływów energii elektrycznej skutkujących powstaniem obowiązku podatkowego, powodujące obowiązek zapłaty wpłat miesięcznych, ujmowane w ewidencji miesiąca;
3.  ilości zużytej i podlegającej opodatkowaniu energii elektrycznej, ujmowane w ewidencji miesiąca na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, z uwzględnieniem art. 91 ust. 4 ustawy;
4.  ilości energii elektrycznej wynikające z pozostałych czynności niepowodujących powstania obowiązku podatkowego, o których mowa w art. 91 ust. 3 ustawy, ujmowane całościowo w ewidencji miesięcznej, z uwzględnieniem powstałych strat.

Podmiot obowiązany do prowadzenia ewidencji dokonuje miesięcznego zamknięcia ewidencji, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego ewidencja dotyczy.

W myśl powyższego w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju podatnik jest obowiązany składać deklaracje podatkowe w terminie do 25 dnia miesiąca następującego, między innymi, po miesiącach ,o których mowa w art. 24 pkt 2 i 3 ustawy. Deklaracja ta będzie zawierała m.in. rozliczenia akcyzy od energii elektrycznej za okres rozliczeniowy, którego będzie dotyczyła faktura.

Ewidencja energii elektrycznej prowadzona przez Wnioskodawcę powinna zawierać za okresy miesięczne dane o których mowa w art. 91 ust. 3 ww. ustawy. Przy czym ilość energii elektrycznej dostarczanej nabywcom końcowym wynikać winno z faktur i należy ujmować je w ewidencji zgodnie z data sprzedaży wskazaną w fakturze. Natomiast ilości zużytej i podlegającej opodatkowaniu energii elektrycznej, ujmowane są w ewidencji na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, z uwzględnieniem art. 91 ust. 4 ww. ustawy.

Należy więc, zgodzić się z Wnioskodawcą, że podstawą prowadzenia ewidencji za dany miesiąc są ilości energii elektrycznej udokumentowane fakturami wystawionymi odbiorcom końcowym. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tej części uznać należało za prawidłowe.

Jednakże obowiązek uiszczenia akcyzy przez Wnioskodawcę odnosi się do całości nabywanej przez Wnioskodawcę energii elektrycznej (tj. zużywanej na własne potrzeby oraz sprzedawanej odbiorcom końcowym).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy oceniane całościowo należało uznać za:

*   prawidłowe w części dotyczącej podstawy prowadzenia ewidencji energii elektrycznej,
*   nieprawidłowe w części dotyczącej opodatkowanie sprzedaży i zużycia na własne potrzeby energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na dystrybucję i obrót energią elektryczną.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego wdacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.