Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-256/11/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-05-16
Teza: W zakresie uznania przekazanego majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: korekta; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2011 r. (data wpływu 18 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania przekazanego majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania przekazanego majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Ośrodek jest samorządową instytucją kultury prowadzącą m.in. działalność kulturalną w zakresie upowszechniania kultury na terenie miasta, związaną z imprezami kulturalnymi, takimi jak: koncerty muzyczne, prelekcje, spektakle (w tym teatralne), festiwale, spotkania tematyczne połączone z projekcją filmów. W ramach struktury Ośrodka, uchwałą Rady Miejskiej, utworzono Oddział. Oddziałem zarządzał kierownik, zatrudniony przez dyrektora Ośrodka. Celem działania Oddziału było prowadzenie działalności kulturalnej, określonej w statucie Ośrodka. Następnie uchwałą Rady Miejskiej w sprawie podziału miejskiej instytucji kultury, utworzono poprzez wyłączenie Oddziału i utworzenie nowej miejskiej instytucji kultury – Centrum. Centrum powstało w oparciu o mienie i załogę należącą do Oddziału, jako centrum kultury i sztuki, wpisane do Rejestru Instytucji Kultury Miasta. Majątek Oddziału został włączony do Centrum zgodnie z ewidencją środków trwałych. Przeniesienie mienia nastąpiło na podstawie bilansu zamknięcia Oddziału oraz protokołu przeniesienia składników majątkowych ulegających włączeniu. Zgodnie z tą uchwałą, za zobowiązania i wierzytelności powstałe przed datą wydzielenia, tj. w 2010 r., odpowiedzialność ponosi Ośrodek. Pracownicy Oddziału stali się z dniem 1 stycznia 2011 r. pracownikami Centrum i zachowali dotychczasowe uprawnienia wynikające ze stosunku pracy. W ramach włączenia do Centrum majątku dotychczasowego Oddziału Ośrodka przekazano środki trwałe oraz prawa podlegające amortyzacji o wartości przekraczającej 15.000 zł. Korekta podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, dokonywana jest przez odpowiednio 5 lub 10 lat. Centrum (nowo postała instytucja kultury) nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, może stać się nim w przyszłości z chwilą osiągnięcia określonego poziomu obrotów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy wydzielony majątek Centrum stanowi zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27 e) ustawy?

Czy to nabywca, w tym przypadku powstała na skutek wydzielenia oddziału nowa instytucja kultury, będzie dokonywała korekty podatku określonej w art. 91 ust. 1-8 w związku z art. 91 ust. 9 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego treść art. 2 pkt 27 e) ustawy o podatku od towarów i usług, w rozumieniu powyższej regulacji prawnej, aby określony zespół składników majątkowych stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, spełniać powinien warunki, takie jak: posiadać zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten powinien być organizacyjnie i funkcjonalnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, posiadać składniki przedsiębiorstwa przeznaczone do realizacji określonych zadań, posiadać zespół składników, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące wskazane zadania. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa jest zorganizowanym, autonomicznym zespołem określonych składników. Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie, które powinno zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika, jako dział, wydział, oddział, itp. Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W ocenie Ośrodka, wydzielone Centrum było zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, ponieważ:

1.  było wyodrębnione organizacyjnie, jako oddział Ośrodka, wydzielany majątek funkcjonował w strukturach Ośrodka, jako odrębny oddział - co znajduje odzwierciedlenie w zapisach statutu Ośrodka. Ponadto, Centrum jako oddział działał w innym budynku niż siedziba Ośrodka, kierował nim kierownik podporządkowany wyłącznie dyrektorowi Ośrodka i miał swoich pracowników,
2.  w księgach rachunkowych Ośrodka wyodrębniane były koszty i przychody Oddziału,
3.  jako oddział posiadał zespół składników materialnych i niematerialnych, za które odpowiedzialność materialną ponosiły osoby zatrudnione w oddziale, prowadzona tam była kasa,
4.  Oddział był wyodrębniony do realizacji określonych zadań kulturalnych.

W ocenie Ośrodka, zespół składników Oddziału, z którego utworzono odrębną instytucję kultury stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Tym samym zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług korekta określona w ust. 1-8 dokonywana będzie przez utworzoną na skutek wydzielenia nową instytucję kultury, od chwili, gdy stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 6 cyt. ustawy, z zakresu opodatkowania wyłączono pewne określone czynności. Do czynności tych – z uwagi na treść pkt 1 powołanego artykułu - należą transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Wobec powyższego, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Podstawowym wymogiem dla uznania części przedsiębiorstwa za zorganizowaną jego część jest to, aby stanowiła ona zespół składników. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym istotna jest rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Przepis art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w spawie wspólnego system podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1 z dnia 11 grudnia 2006 r.), stanowi, że w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Z powyższego wynika, że ww. przepis wprowadza, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa. Jednakże ustawodawca unijny nie daje żadnych wskazówek, które składniki przedsiębiorstwa muszą wchodzić w jego skład, aby można było potraktować je jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Zatem dokonując wykładni pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy uwzględnić wspólnotowe rozumienie pojęcia „całości lub części majątku”, którym posługuje się art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Skoro prawodawca unijny nie zdefiniował wprost ww. pojęcia, należy posiłkować się jego rozumieniem wskazanym przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku C-497/01 w sprawie Zita Modes przeciwko Administration de I’enregistrement et des domaines, Trybunał stwierdził, że niezgodne z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń – innych niż te, o których mowa w ww. akcie unijnym. Ponadto Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zaznaczył, że „Koncepcja przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako wkładu do spółki całości lub części aktywów musi być interpretowana w znaczeniu, iż pokrywa ona przekazanie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa obejmującego dobra materialne, jak również może się zdarzyć, dobra niematerialne, które razem tworzą przedsiębiorstwo, lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej(…).” - pkt 40 ww. wyroku. Jak wynika z powołanego orzeczenia, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej kładzie nacisk na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych sytuacjach również zbycie samych składników rzeczowych. Zatem – w świetle orzeczenia Trybunału - składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Istotne znaczenie ma to, czy zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że określone przez ustawodawcę w treści art. 2 pkt 27e ustawy składniki majątkowe wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie zawsze muszą mieć charakter obligatoryjny, pod warunkiem, że zostaną zachowane pozostałe przesłanki wynikające z tego przepisu tzn. składniki te są wyodrębnione organizacyjnie i finansowo oraz przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, które zarazem mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.

Zgodnie z treścią ust. 1 ww. artykułu, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

W myśl ust. 2 powyższego artykułu, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Z treści ust. 4 ww. artykułu wynika że w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Na mocy ust. 5 powyższego artykułu, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z ust. 6 ww. artykułu, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

W myśl ust. 7 tegoż artykułu, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Stosownie do ust. 7a powyższego artykuł, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Na mocy ust. 8 ww. artykułu, korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

Z brzmienia art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl ust. 7 ww. artykułu, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2011 r., przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba że przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3.

Zgodnie z ust. 7 tegoż artykułu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba że przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art. 87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3 albo są obowiązani do dokonania korekty podatku odliczonego, o której mowa w art. 90a lub 91.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w ramach struktury Ośrodka utworzono Oddział – Centrum, którym zarządzał kierownik, zatrudniony przez dyrektora Ośrodka. Następnie uchwałą Rady Miejskiej, w sprawie podziału miejskiej instytucji kultury, utworzono poprzez wyłączenie Oddziału i utworzenie nowej miejskiej instytucji kultury – Centrum, które powstało w oparciu o mienie i załogę należącą do Oddziału. Majątek Oddziału został włączony do Centrum zgodnie z ewidencją środków trwałych. Przeniesienie mienia nastąpiło na podstawie bilansu zamknięcia Oddziału oraz protokołu przeniesienia składników majątkowych ulegających włączeniu. Zgodnie z tą uchwałą za zobowiązania i wierzytelności powstałe przed datą wydzielenia (w 2010 r.) odpowiedzialność ponosi Ośrodek. Pracownicy Oddziału stali się z dniem 1 stycznia 2011 r. pracownikami Centrum i zachowali dotychczasowe uprawnienia wynikające ze stosunku pracy. W ramach włączenia do Centrum majątku dotychczasowego Oddziału przekazano środki trwałe oraz prawa podlegające amortyzacji o wartości przekraczającej 15.000 zł. Centrum nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, może stać się nim w przyszłości, z chwilą osiągnięcia określonego poziomu obrotów.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, treść art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, tezy wynikające z ww. orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, należy stwierdzić, że – w tej konkretnej sprawie – przekazywany majątek stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, gdyż wyodrębniony organizacyjnie, finansowo zespół składników, bez zobowiązań, daje możliwość kontynuowania dotychczasowego przedmiotu działalności, stanowiąc niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące dane zadanie gospodarcze. W związku z powyższym czynność ta – na mocy art. 6 pkt 1 ustawy - podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W efekcie na Centrum, nowopowstałym podmiocie zdolnym do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, jako nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa, spoczywa obowiązek ewentualnego dokonywania korekty na zasadach określonych w art. 91 ustawy.

Należy przy tym wskazać, że jeżeli – na co wskazuje treść wniosku – Centrum wykonuje czynności podlegające przepisom ustawy, to wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy, jest podatnikiem w świetle art. 99 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, ale zwolnionym podmiotowo. W związku z tym stanowisko, że „korekta określona w ust. 1-8 dokonywana będzie przez utworzoną na skutek wydzielenia nową instytucję kultury, od chwili, gdy stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług”, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.