Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-401/08-4/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-06-30
Teza: Czy na podstawie prawidłowego dokumentu i w prawidłowym terminie Wnioskodawczyni dokumentuje koszt uzyskania przychodu dotyczący pozycjonowania strony internetowej zawierającej ofertę handlową?
Słowa kluczowe: dokumentowanie-dokumentowanie wydatków; działalność-działalność gospodarcza; faktura-faktura elektroniczna; koszt-koszty uzyskania przychodów; księgi-księgi przychodów i rozchodów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 01.04.2008 r. (data wpływu 07.04.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie księgowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów kosztów reklamy - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.04.2008 r. został złożony, ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów

prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest wspólniczką firmy „L…” Sp. Jawna. Drugim wspólnikiem jest mąż Wnioskodawczyni, z którym Wnioskodawczyni posiada rozdzielność majątkową. Spółka jest firmą developerską prowadzi uproszczoną księgowość w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Spółka zajmuje się budową domów i mieszkań na sprzedaż. Informacje o obiektach oferowanych do sprzedaży zamieszcza m. in. w internecie. Aby oferta Spółki była łatwo dostępna dla potencjalnych klientów, Spółka zawarła umowę z portalem internetowym G… w zakresie tzw. pozycjonowania strony www. Właścicielem portalu jest spółka G… l…, w D…, która pobiera opłaty za usługę w wysokości zależnej od ilości „odwiedzin” strony tzn. kliknięć.

Aby strona z ofertą pojawiła się na czołowych pozycjach wg wielu kryteriów wyszukiwania Spółka musi wnieść przedpłatę (zaliczkę), której dokonuje w formie elektronicznej.

Spółka G…. potwierdza otrzymaną przedpłatę fakturą zaliczkową (treść faktury - przedpłata) dostępną do pobrania na koncie G… A…. Innych dokumentów, w tym dokumentu potwierdzającego wykonanie usługi Spółka nie otrzymuje. Może jedynie pobrać elektronicznie „raport kosztów” za konkretny miesiąc. Raport zawiera informację o ilości kliknięć i odpowiadającej im kwocie kosztów. Kwota kosztu zawarta w raporcie stanowi de facto wartość opłaty za usługę w okresie, którego dotyczy „raport kosztów”.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia stanu faktycznego Wnioskodawczyni podała:

1.Mechanizm rozliczeń pomiędzy „ L…” Sp. J. a G…jest następujący:

*   Spółka zamawia u świadczącego usługę pozycjonowanie strony internetowej wg określonej ilości słów kluczowych (np. domy, segmenty). Każde słowo kluczowe, które stanowi kryterium wyszukiwania kosztuje określoną stałą kwotę dziennie, np. 1zł
*   Niezależnie od tego Spółka określa wysokość maksymalnej opłaty dziennej, którą może ponieść za pozycjonowanie strony (np. 100 zł.) i jednocześnie - maksymalną kwotę, którą może zapłacić za każde kliknięcie (np. 1 zł)
*   Elektroniczny system G… pozycjonuje stronę Spółki w zależności od kryteriów określonych przez inne firmy zlecające tę samą usługę. Jeśli np. konkurent określi kwotę za kliknięcie na poziomie 0,89 zł to strona Spółki pojawi się w wyszukiwarce wyżej niż jego. Jeśli konkurent zaproponuje że może zapłacić za kliknięcie np. 1,05 zł to wówczas on będzie na pozycji wyższej niż strona Spółki.
*   Każde kliknięcie internauty na link do strony Spółki, za pośrednictwem wyszukiwarki G… konsumuje określoną wcześniej opłatę dzienną nie wyższą niż np. 1 zł. Po skonsumowaniu stawki dziennej strona w tym dniu przestaje być pozycjonowana.
*   Nie zawsze kliknięcie kosztuje Spółkę maksymalną stawkę (1 zł). Stawka jest określona ma poziomie najniższym z możliwych. To oznacza że jeśli konkurent (konkurenci) określili swoją stawkę niżej (przykładowe 0,89 zł) to kliknięcie dla Spółki będzie tańsze (0,90 zł).
*   Jeżeli w wyniku takich oszczędności lub w skutek małej frekwencji nie zostanie w danym dniu wykorzystana opłata dzienna (100 zł) to nie wykorzystana kwota przechodzi na dni następne.
*   Po skonsumowaniu przedpłaty - przy użyciu tego skomplikowanego systemu rozliczeń - strona przestaje być pozycjonowana. Następna wpłata uruchamia mechanizm od początku.

Podsumowując ten sposób rozliczeń Wnioskodawczyni twierdzi, iż z pewnością usługę świadczoną przez G… opłaca z góry przedpłatą. Czas pozycjonowania strony oraz ilość kliknięć, za które płaci nie są Jej znane w momencie dokonywania przedpłaty, ponieważ ich cena nie jest określona z góry tylko obliczana skomplikowanym algorytmem.

2.Prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów Spółka zleciła biuru rachunkowemu, które dokonuje zapisów w porządku chronologicznym na podstawie dowodów, o których mowa w 12-16 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z dnia 29 sierpnia 2003 r. Nr 152, poz. 1475 z póz. zm.)

Zgodnie z załącznikiem Nr 1 do w/w rozporządzenia w kolumnie 2 podatkowej księgi przychodów i rozchodów biuro wpisuje dzień miesiąca wynikający z dokumentu stanowiącego podstawę dokonywania wpisu. Za dokumenty, które mogą stanowić podstawę dokonania wpisów biuro przyjmuje te, które są określone we wspomnianych 12-16 rozporządzenia. Koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem, są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 6b. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów biuro uważa dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

3\. Spółka nie stosuje metody określonej w art. 22 ust. 5 — 5c w związku z ust. 6. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

4\. raport kosztów wystawiany jest w języku polskim i zawiera:

1.  określenie wystawcy w formie nazwy marki handlowej „G… A…”,
2.  określenie odbiorcy identyfikowanego przez podanie unikatowego ID klienta,
3.  datę wystawienia dowodu (wygenerowania raportu) oraz okres rozliczeniowy, np. 01-10-2007—31-10-2007
4.  przedmiot operacji gospodarczej z wyszczególnieniem: numeru kampanii, słów kluczowych, ilości kliknięć dla poszczególnych słów kluczowych i ich koszt. Jest też podsumowanie czyli ogólna liczba kliknięć w miesiącu i całkowity miesięczny koszt;
5.  zamiast podpisu jest podana szczegółowa ścieżka dostępu do raportu, ponieważ dokument jest generowany elektronicznie.

5\. Wystawca faktur nie jest podmiotem prawa polskiego. Z tego powodu nie jest zobowiązany do stosowania przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur.

Uzupełniając stan faktyczny w tym zakresie Wnioskodawczyni wyjaśnia, że:

*   G… udostępnia odbiorcy, faktury w formie elektronicznej w języku polskim;
*   faktury poza identyfikatorem marki „G… A…” zawierają również dane wystawcy (nazwę, adres, numer VAT UE), dane odbiorcy (nazwę, adres), ID klienta, numer faktury, datę wystawienia, termin płatności i warunki płatności określone jako przedpłata oraz informację „dla kwot przedpłaty z tytułu przyszłych usług reklama”. W treści faktury wpisana „jest przedpłata”, kwota przedpłaty i podsumowanie z informacją, że odbiorca usług jest zobowiązany rozliczyć VAT.
*   odbiorca zaakceptował elektroniczną formę wystawiania faktur;
*   zasadą jest, że faktury korygujące oraz duplikaty faktur do faktur wystawianych i przesłanych w formie elektronicznej przesyła się w tej samej formie
*   Spółka nie stosuje bezpiecznego podpisu elektronicznego a jedynie unikatowe ID klienta i kod dostępu do konta z którego pobiera rozliczenia i faktury;
*   Wnioskodawczyni nie ma wiedzy czy wymiana danych elektronicznych (EDI) jest zgodna z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych oraz czy zawarta umowa, dotycząca tej wymiany, przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność danych.
*   faktury Spółka przechowuje w siedzibie spółki, w formie elektronicznej zapisane na płycie CD, w formacie, w którym zostały przesłane;

Jednocześnie Wnioskodawczyni informuje, że mailem otrzymała od wystawcy informację, że „faktury wystawiane przez G… są prawidłowe i respektowane w polskich urzędach”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie prawidłowego dokumentu i w prawidłowym terminie Wnioskodawczyni dokumentuje koszt uzyskania przychodu dotyczący pozycjonowania strony internetowej zawierającej ofertę handlową?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Wnioskodawczyni uważa, że ponoszone opłaty mają niewątpliwy związek z uzyskiwanymi przez „L…” Sp. J. przychodami. Ponieważ spółka nie otrzymuje faktury za usługę wykonaną przez G… to fakturę zaliczkową księguje pod datą jej wystawienia w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 16 (uwagi). Następnie na koniec miesiąca na podstawie „raportu kosztów” przenosi do kolumny 13 tę część wydatków, która została skonsumowana w danym miesiącu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Sposób i zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określają przepisy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm., zwane dalej rozporządzeniem w sprawie prowadzenia księgi).

Zgodnie z § 26 w/w rozporządzenia zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów, o których mowa w § 12-16. W odniesieniu do opisanego stanu faktycznego zastosowanie będą mieć przepisy § 12-13 rozporządzenia.

Przepisy § 12 ust. 2 stanowią, iż podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:

1.  faktury VAT, w szczególności faktury VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące i noty korygujące, zwane dalej "fakturami", odpowiadające warunkom określonym w odrębnych przepisach, lub
2.  inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:

1.  wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,
2.  datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
3.  przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,
4.  podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych -oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

Zgodnie z § 13 rozporządzenia za dowody księgowe uważa się również:

1.  dzienne zestawienia dowodów (faktur dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania ich zbiorczym zapisem;
2.  noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi;
3.  dowody przesunięć;
4.  dowody opłat pocztowych i bankowych;
5.  inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2.

Dokumenty udostępniane Wnioskodawczyni w formie elektronicznej, by można było uznać je za faktury elektroniczne muszą spełniać wymagania określone Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119, dalej zwane rozporządzeniem w sprawie faktur elektronicznych).

Zgodnie z § 4 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych faktury mogą być wystawiane, przesyłane i przechowywane w formie elektronicznej, pod warunkiem że autentyczność ich pochodzenia i integralność ich treści będą zagwarantowane:

1.  bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm.), weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, lub
2.  poprzez wymianę danych elektronicznych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa, dotycząca tej wymiany, przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność danych.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że jeżeli dokumenty otrzymywane przez Wnioskodawczynię w formie elektronicznej spełniają warunki określone w cyt. wyżej rozporządzeniu w sprawie faktur elektronicznych, wówczas dokumenty te będzie można uznać za faktury elektroniczne.

Natomiast w odniesieniu do rozporządzenia w sprawie prowadzenia księgi należy stwierdzić, iż „faktura przedpłatowa” oraz „raport kosztów” tj. dokumenty wskazane przez Wnioskodawczynię, nie są dowodami księgowymi wymienionymi w § 13 pkt 1-4 tego rozporządzenia.

Na podstawie § 13 pkt 5 rozporządzenia w sprawie prowadzenia księgi koszt wynikający z operacji gospodarczej można zapisać w księdze na podstawie dokumentów opisanych w § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie prowadzenia księgi. Jak zważono wyżej, muszą to być dowody stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:

1.  wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,
2.  datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
3.  przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,
4.  podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych

„Raport kosztów” nie może być dowodem księgowym w myśl § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie prowadzenia księgi, gdyż nie zawiera daty dokonania operacji gospodarczej (w tym przypadku zapłaty za usługę) oraz podpisu osoby uprawnionej do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych, choćby w formie elektronicznej.

Podobnie „faktura przedpłatowa”, choć zawiera informacje wymienione w przepisach § 12 ust. 3 pkt 2 lit a-c rozporządzenia w sprawie prowadzenia księgi, to nie jest podpisana, choćby w formie elektronicznej, przez osoby uprawnione do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych.

Dodatkowo należy zauważyć, iż zgodnie z § 12 ust. 4 rozporządzenia w sprawie prowadzenia księgi, dowód księgowy powinien być sporządzony w języku polskim. Treść dowodu musi być pełna i zrozumiała; dopuszczalne jest stosowanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie podane jest wartościowe określenie operacji gospodarczej tylko w walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na złote, po obowiązującym w dniu dokonania operacji kursie, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym. Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do dowodu sporządzonego w walucie obcej.

Nieprawidłowy jest również sposób i data pod jaką księgowane są koszty.

Zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, prowadzących księgę metodą kasową, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Objaśnienia do podatkowej księgi przychodów i rozchodów z rozporządzenia w sprawie prowadzenia księgi w punkcie 3 stanowią, iż w kolumnie 2 należy wpisywać dzień miesiąca wynikający z dokumentu stanowiącego podstawę dokonywania wpisu (datę poniesienia wydatku, otrzymania towaru lub uzyskania przychodu albo datę zestawienia sprzedaży). W przedmiotowej sprawie, jak zważono powyżej, takim dokumentem mogłaby być opatrzona podpisem „faktura przedpłatowa”. Zatem data wystawienia opatrzonej podpisem „faktury przedpłatowej” winna zostać umieszczona w kolumnie 2 podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Zgodnie z punktem 13 objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów z rozporządzenia w sprawie prowadzenia księgi w kolumnie 13 należy wpisywać pozostałe koszty (poza wymienionymi w kolumnach 10-zakup towarów handlowych, 11 – koszty uboczne zakupu i 12- wynagrodzenia). Punkt 17 objaśnień stanowi, że kolumna 16 jest przeznaczona do wpisywania uwag co do treści zapisów w kolumnach 2-15.

Z opisanego przez Wnioskodawczynię stanu faktycznego wynika, iż usługa świadczona przez firmę internetową jest opłacana z góry, zapłata jest dokonywana za z góry nieokreśloną „ilość usług”. Może być ona księgowana na podstawie opatrzonej podpisem „faktury przedpłatowej”, której data wystawienia jest znana. Skoro Wnioskodawczyni znany jest dzień poniesienia kosztu (wystawienia dowodu księgowego), to w jego dacie (kolumna 2) winien on zostać zapisany w kolumnie 13 księgi. Nie ma więc, konieczności zamieszczania uwag, co do tych zapisów w kolumnie 16.

Koszt zostaje poniesiony przez Wnioskodawczynię w konkretnej dacie i tym samym nie ma podstaw do dzielenia go na miesięczne okresy, w których jest on „konsumowany”, co czyni Wnioskodawczyni.

Reasumując, zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów można dokonywać wyłącznie w oparciu o dowody księgowe wymienione w rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Dla podatników prowadzących księgę metodą kasową dniem poniesienia kosztu jest dzień wystawienia dowodu księgowego i pod tą datą należy wpisywać koszt w księdze.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie jego zaistnienia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.