Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.719.2024.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Ustalenie miejsca świadczenia (opodatkowania) usług
świadczonych na rzecz Platformy w ramach prowadzonej
działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: kontrahent-kontrahent zagraniczny
usługi-usługi on-line
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia miejsca świadczenia
    (opodatkowania) usług świadczonych przez Pana na rzecz Platformy w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 18 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia miejsca
    świadczenia (opodatkowania) usług świadczonych przez Pana na rzecz Platformy w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 26 lutego 2025 r. (wpływ 28 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest przedsiębiorcą. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w
    formie jednoosobowej działalności gospodarczej pod nazwą: „(...)”. Wnioskodawca jest
    zarejestrowany w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG)
    pod numerem: NIP: (...), REGON: (...).
    Wnioskodawca posiada polskie obywatelstwo oraz status polskiego rezydenta
    podatkowego.
    Wnioskodawca wykonuje czynności wynikające z prowadzonej działalności gospodarczej
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia w podatku od towarów i usług na podstawie art.
    113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi na rzecz
    Platformy internetowej dostępnej pod adresem (...) (dalej jako: „A” lub „Platforma”). W
    zakres świadczonych usług wchodzi projektowanie, programowanie i reklama
    wytworzonych gier na platformie A.
    Wnioskodawca prowadzi także bieżące utrzymanie stworzonych gier, wydaje aktualizacje i
    prowadzi działania serwisowe celem utrzymania stałych graczy przy grze oraz zachęcenia
    nowych graczy do skorzystania z wytworzonej przez niego zawartości. Dodatkowo tworzy
    także przedmioty do gier, które użytkownicy mogą kupić w ramach tzw. mikrotransakcji
    odbywających się wirtualnie na portalu A.
    Zgodnie z informacjami ujawnionymi na stronie (...), właścicielem, wydawcą oraz
    podmiotem zarządzającym portalem A jest A (...) z siedzibą w (...) (państwo: Stany
    Zjednoczone Ameryki, stan: (...)). Tym samym, usługi są świadczone na rzecz podmiotu
    posiadającego siedzibę poza obszarem Unii Europejskiej.

    Wnioskodawca świadczy usługi z terytorium Polski. Wnioskodawca wykonuje czynności na
    podstawie regulaminu udostępnionego przez platformę A. Akceptacja postanowień
    regulaminu Platformy jest obligatoryjna. Wnioskodawca posiada konto na platformie A,
    które umożliwia dostęp do określonych elementów i funkcji Platformy A. Wnioskodawca
    jest użytkownikiem Platformy A.
    Platforma A udostępnia użytkownikowi środowisko gry, tj. treści interaktywne oraz
    narzędzia umożliwiające wytwarzanie określonych treści na Platformie.
    Użytkownicy na Platformie nazywani są „twórcami”.
    Zgodnie z regulaminem Platformy A:
    „twórca” – oznacza „każdego użytkownika, który tworzy, przesyła, publikuje, generuje lub
    w inny sposób udostępnia (...) w ramach usług. Twórcy to między innymi programiści”;
    „programista” – oznacza „Twórcę, który tworzy, programuje i publikuje środowisko gry w
    A”;
    „(...)” oznacza – „Skrót od »treści generowane przez użytkowników«. (...) to treści
    dowolnego rodzaju lub o dowolnym charakterze, zarówno materiały, zasoby, jak i inne,
    które użytkownicy (w tym między innymi twórcy) przesyłają, tworzą i publikują lub w inny
    sposób generują lub udostępniają w ramach usług”.
    Wynagrodzenie za wyświadczone usługi wypłacane jest przez Platformę A. Wytworzone
    treści publikowane są na platformie A celem uzyskiwania (...) (wirtualnej waluty
    wykorzystywanej do zakupu treści dostępnych na platformie), którą następnie może
    wymienić na walutę rzeczywistą (dolar amerykański). Wnioskodawca korzysta z płatnego
    reklamowania wytworzonej przez siebie zawartości, tzw. „(...)”.
    A udostępnia twórcom bezpłatne narzędzie programistyczne „(...)”, które pozwala im
    tworzyć, rozwijać, modyfikować i obsługiwać środowiska gry oraz wirtualną zawartość 3D.
    Narzędzie to wykorzystuje Wnioskodawca do programowania i tym samym tworzenia
    własnej zawartości, którą następnie udostępnia platformie. Zgodnie z regulaminem
    Platformy, A jest właścicielem i kontroluje wszystkie prawa do narzędzia Studio i
    wszystkich zawartych w nim elementów.
    Wszelkie treści tworzone przez użytkowników stanowią własność intelektualną A. Twórca
    zachowuje wszelkie prawa autorskie, które może posiadać do tworzonej przez siebie
    zawartości, które stworzył lub stworzy.
    Dodatkowo oprócz narzędzi udostępnionych przez A, Wnioskodawca korzysta z
    programów firm trzecich (na przykład programy do tworzenia grafiki). Jednak elementy
    stworzone przy ich pomocy nie są przedmiotem odrębnej sprzedaży (nie są odrębnym
    przedmiotem mikrotransakcji).
    W celu zarabiania na kreowanych wirtualnych przedmiotach i programach, użytkownik
    (twórca) udostępnia je A na podstawie licencji udzielonej w momencie założenia konta
    twórcy i zaakceptowaniu regulaminu Platformy. Taka zawartość następnie jest
    udostępniana przez platformę użytkownikom końcowym, którzy mogą za pośrednictwem
    Platformy dane treści przypisać do swoich kont i z nich korzystać. Sama gra jest bezpłatna,
    natomiast może zawierać dodatkowe elementy, które gracze mogą dodatkowo zakupić,
    tzw. mikrotransakcje. Wnioskodawca nie ma wpływu na mikrotransakcje, ponieważ są one
    realizowane przez Platformę A.
    Twórca nie posiada informacji o nabywcach stworzonych przez siebie przedmiotów do
    gier, ponieważ umowa sprzedaży stworzonych wirtualnych przedmiotów wiąże
    kupującego i platformę A. Do przeprowadzenia transakcji wykorzystuje się walutę
    wirtualną (...), którą użytkownik kupuje za rzeczywistą walutę zasilając swoje konto
    użytkownika na platformie wirtualną walutą. Twórca ma jedynie dostęp do statystyk
    sprzedaży programów i innych elementów, których jest autorem i udostępnił je
    użytkownikom do korzystania.

    Rejestrując się na platformie i tym samym zakładając konto, twórca zgadza się na
    regulamin A, czego konsekwencją jest zawarcie umowy z platformą.
    Wnioskodawca za wytworzone elementy otrzymuje wirtualną walutę, którą może
    wymienić na walutę tradycyjną tj. amerykańskie dolary. Nie jest znany mechanizm, według
    którego platforma oblicza należną zapłatę. Zgodnie z regulaminem Platformy A, wysokość
    takiego wynagrodzenia” uzależniona jest między innymi od ilości graczy grających w grę,
    od statusu konta gracza (konto standardowe czy z wykupionym A premium), od czasu jaki
    użytkownicy spędzają w danej grze oraz od ilości mikrotransakcji związanych z
    zawartością danej gry ((...)) dostępnych na platformie. Możliwe jest dokupywanie
    wirtualnej waluty, jednak nie można jej w późniejszym czasie wypłacić na rzeczywistą
    walutę. Wypłacić można jedynie (...) zarobione na stworzonych przez użytkownika
    elementach.
    Takiej wypłaty można dokonać tylko raz w miesiącu. Wypłata następuje po złożeniu
    stosownego wniosku, wypełnionego danymi twórcy i po spełnieniu pozostałych warunków
    wymienionych w regulaminie Platformy. Wypłaty mogą dokonać tylko użytkownicy
    posiadający konto twórcy i spełniający wymagania (...). Wnioskodawca spełnia wszystkie
    wymagane przez platformę warunki. Mimo spełnienia powyższych wymagań, zgodnie z
    regulaminem A, nie ma gwarancji uzyskania zarobku na wymianie (...).
    Platforma A może odmówić dokonania wypłaty środków. Odmowa „wypłacenia” środków
    może mieć miejsce na etapie weryfikacji prośby o wypłatę (sprawdzenie przez platformę
    czy profil spełnia odpowiednie wymagania) lub po pomyślnej weryfikacji, ale przy braku
    odpowiedzi na „zaproszenie” do zarejestrowania na (...) Portal. Użytkownik ma wówczas 7
    dni na rejestrację. Podczas rejestracji, twórca podaje swoje dane, w tym informacje
    podatkowe i płatnicze. Następnie wniosek podlega zatwierdzeniu przez A, więc „wypłata”
    środków będących wynagrodzeniem następuje za zgodą Platformy.
    Uzyskane w ten sposób środki wpływają, po kilku (lub kilkunastu) dniach, na konto
    bankowe Wnioskodawcy wskazane we wniosku/profilu.
    Aby przejść pomyślnie rejestrację i aby zostać pozytywnie zweryfikowanym w (...),
    użytkownik musi zaakceptować warunki korzystania z (...) oraz spełnić wymagania w nim
    określone, tj.:
      - zarobione minimum xxx (...) na swoim koncie;
      - posiadać zweryfikowany adres e-mail przypisany do konta;
      - posiadać ważne i aktywne konto w portalu (...);
      - mieć ukończone co najmniej 13 lat;
      - spełniać Warunki Korzystania A oraz mieć dobrą opinię użytkownika A;
      - posiadać formularz xxxx (dla podatników z USA) lub xxxx (dla podatników spoza USA);
      - spełniać wymagania dotyczące Bieżących Usług Programistów;
      - spełniać wszystkie inne Warunki Korzystania A.
    Zgodnie z regulaminem, to platforma A określa jaką kwotę użytkownik może wypłacić.
    Robi to przez analizę wszystkich operacji (...) na koncie i przez weryfikację konta twórcy na
    platformie. Od tej liczby odejmowana jest kwota (...) niekwalifikująca się do wypłaty na
    podstawie regulaminu (tj. np. zakupiona przez użytkownika).
    Bieżące Usługi Programistów to między innymi współpraca z A w celu usuwania
    problemów i naruszeń w tworzonych grach, aktualizowanie swojej zawartości, aby
    spełniała odpowiednie warunki techniczne i bezpieczeństwa oraz pomaganie
    użytkownikom spełniać warunki prawne (między innymi prawnoautorskie).
    Wymiana (...) na amerykańskie dolary odbywa się po kursie określanym przez A. Zgodnie z
    regulaminem, kurs ten może w każdej chwili ulec zmianie.

    W regulaminie istnieje zapis stanowiący, że wypłacający (czyli twórca) jest odpowiedzialny
    za wszelkie podatki należne związane z operacją wypłacenia środków. A uważa, że wypłaty
    są płatnościami za świadczone usługi. Taki zapis widnieje w regulaminie Platformy.
    Regulamin zobowiązuje twórców do zapewnienia, że wszystkie otrzymane płatności będą
    zgłoszone właściwym organom podatkowym.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    1. A (...) jako firma prowadząca działalność gospodarczą (mająca główną siedzibę w (...) w
      Stanach Zjednoczonych) spełnia definicję podatnika zawartą w art. 28a ustawy o
      podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.).
    2. Z posiadanych przez Pana informacji nie wynika, aby A (...) posiadało stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, które uczestniczyłoby w
      świadczonych przez Pana usługach.
    3. Świadczone przez Pana usługi nie spełniają znamion usług elektronicznych, o których
      mowa w art. 2 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 7
      rozporządzenia 282/2011 z 15 marca 2011 r. (Dz. U. UE L z 2011 r. Nr 77 str. 1 ze zm.) z
      uwagi na to, że usługi przez Pana świadczone nie są zautomatyzowane i wymagają
      znacznego udziału człowieka.
    Pytania
    1. Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na rzecz Platformy A należy traktować jako świadczenie usług poza
      terytorium kraju (tzw. eksport usług) niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług w Polsce?
    2. Czy w przypadku uznania działań Wnioskodawcy za eksport usług, obowiązek
      podatkowy w podatku od towarów i usług powstanie zgodnie z zasadą z art. 19a ust. 1
      ustawy o podatku od towarów i usług tj. z chwilą wykonania usługi?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    Pytanie nr 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm., dalej: ustawa VAT), opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przez towar, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Art. 7 ust. 1 ustawy VAT, definiuje dostawę towarów jako przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
        zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy
        o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na

        warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
        normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
        prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
        jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
        komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
        spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
        własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
        mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
        przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
        własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Mając na uwadze powyższy przepis oraz opis działalności Wnioskodawcy, należy
    stwierdzić, iż wykonywana przez niego działalność nie spełnia ustawowej definicji dostawy
    towarów.
    Dokonując analizy przepisów ustawy VAT nasuwa się wniosek, iż realizowane przez
    Wnioskodawcę czynności będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług (VAT) jako
    świadczenie usług.
    Świadczy o tym art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT: Przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Dodatkowym argumentem przemawiającym za uznaniem wykonywanych przez
    Wnioskodawcę czynności jako usługi jest zapis w regulaminie Platformy A stanowiący, że
    „wypłaty są płatnościami za świadczone usługi”, więc sama platforma definiuje działania
    podejmowane na jej rzecz jako usługi.
    Ponieważ Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz Platformy A zarządzanej przez A (...),
    zgodnie z regułą wyznaczania miejsca świadczenia usług z art. 28b ust. 1 ustawy VAT,
    miejscem świadczenia usług będzie miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą (A (...)
    ) posiada siedzibę działalności gospodarczej. Według informacji podanych przez A,
    siedziba główna firmy znajduje się w (...) w Stanach Zjednoczonych (Stany Zjednoczone
    Ameryki Północnej, (...)). Zatem miejscem świadczenia usług na rzecz A (...) będą Stany
    Zjednoczone Ameryki Północnej. Obowiązek podatkowy ciąży więc na usługobiorcy z
    tytułu podatku za import usługi. Z perspektywy Wnioskodawcy, czynność taka nie powinna
    podlegać opodatkowaniu VAT.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – rozumie się
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

    Powyższe potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 10
    listopada 2016 roku (sygn. I SA/Sz 767/16) stwierdzając, że „jeśli podatnik (usługodawca)
    świadczy usługi na rzecz innego podatnika (usługobiorcy), co do zasady miejscem
    świadczenia usługi jest miejsce w którym ten podatnik-usługobiorca posiada siedzibę
    działalności gospodarczej. W rezultacie jeśli usługobiorca nie posiada siedziby działalności
    gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to miejsce świadczenia usługi jest
    poza terytorium kraju – a zatem a contrario do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. – nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w kraju”.
    W związku z powyższym, skoro miejscem świadczenia usług przez Wnioskodawcę są Stany
    Zjednoczone, wykluczone jest uznanie ich za odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju lub za transakcje wewnątrzwspólnotowe, ze względu na aspekt transgraniczny w
    stosunku do terytorium Polski oraz obszaru Unii Europejskiej. Takie działanie stanowi
    eksport usług. Wnioskodawca nie świadczy usług na rzecz klientów docelowych, lecz
    jedynie na rzecz Platformy A, która nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium
    kraju i nie posiada też miejsca stałego prowadzenie działalności w Polsce.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w wyroku z dnia 18 lutego 2009 r. (sygn. I SA
    /Kr 1560/08) stwierdził, że „podatek VAT jest podatkiem terytorialnym, wobec czego jest
    on naliczany od transakcji, które mają miejsce, bądź traktowane są jako mające miejsce na
    ściśle określonym terytorium. W przypadku gdy wykonanie danej czynności
    opodatkowanej będzie miało miejsce poza określonym terytorium, czynność ta nie będzie,
    co do zasady, podlegała opodatkowaniu w danym kraju”.
    Teza ta dodatkowo potwierdza, iż usługa świadczona na rzecz podmiotu spoza terytorium
    kraju (Polski) lub spoza terytorium Unii Europejskiej, nie będzie podlegała opodatkowaniu
    w kraju.
    Mając na uwadze, iż opisana we wniosku działalność Wnioskodawcy nie wypełnia znamion
    odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, eksportu
    towarów ani wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług, należy traktować ją jak eksport usług do Stanów Zjednoczonych. Zatem
    nie będzie ona podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.
    Powyższe oznacza, iż Wnioskodawca dokonuje świadczenia usług poza terytorium kraju,
    tzw. eksportu usług, tj. czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w Polsce.
    Pytanie numer 2:
    Ustawa o VAT nie definiuje odrębnego momentu powstania obowiązku podatkowego dla
    usług eksportowanych opodatkowanych poza terytorium kraju. Należy więc kierować się
    zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wykonania usługi lub w chwili otrzymania całości lub części zapłaty (jeśli miało to miejsce
    przed wykonaniem usługi).
    W przypadku działalności Wnioskodawcy, usługę uznaje się za wykonaną w momencie
    przekazania wytworzonej zawartości Platformie A do dalszego udostępnienia końcowym
    odbiorcom (graczom). Wnioskodawca samodzielnie decyduje jakie czynności zostaną
    zrealizowane na Platformie A oraz w jakim terminie. Dopiero po wykonaniu usługi
    możliwe jest złożenie wniosku o wypłatę środków przez Platformę A.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie ustalenia miejsca świadczenia
    (opodatkowania) usług świadczonych przez Pana na rzecz Platformy w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia (opodatkowania) przy świadczeniu usług
    uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;

      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Natomiast zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy, dotyczącym miejsca świadczenia usług na
    rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem, w rozumieniu art. 28a ustawy:
      Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest
      miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i 3
      oraz art. 28h-28n.
    Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od
    towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.
    I tak, zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług
      elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w
      którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe
      miejsce pobytu.
    Przy czym, na podstawie art. 28k ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, w przypadku gdy łącznie są spełnione
      następujące warunki:
      1) usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej
        siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na
        terytorium jednego państwa członkowskiego;

      2) usługi, o których mowa w ust. 1, są świadczone na rzecz podmiotów niebędących
        podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe
        miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
        państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;
      3) suma całkowitej wartości usług, o których mowa w ust. 1, świadczonych na rzecz
        podmiotów, o których mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości dostaw towarów, o
        których mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku
        od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w
        poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości
        wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1,
        przy czym w przypadku usługodawcy posiadającego siedzibę działalności
        gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub
        zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju wyrażona w złotych
        równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.
    Jak wynika z art. 28k ust. 1 ustawy, ustawodawca określił szczegółowe zasady ustalania
    miejsca świadczenia m.in. usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących
    podatnikami, wiążąc to miejsce z miejscem siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub
    zwykłym miejscem pobytu usługobiorcy. Jednocześnie w sytuacji spełnienia przesłanek z
    art. 28k ust. 2 ustawy, podatnik ma możliwość wyboru miejsca opodatkowania usług
    elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami zgodnie z art. 28k ust. 1
    ustawy.
    Jak stanowi bowiem art. 28k ust. 4 ustawy:
      Podatnik, do którego ma zastosowanie przepis ust. 2, może wskazać jako miejsce
      świadczenia usług miejsce, o którym mowa w ust. 1. Podatnik posiadający siedzibę
      działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wskazuje miejsce
      świadczenia usług przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie do 10.
      dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru, na
      zasadach określonych w art. 28p.
    W razie spełnienia przesłanek wynikających z art. 28k ust. 2 ustawy (które wyłączają
    stosowanie art. 28k ust. 1 ustawy) należy odwołać się do zasad ogólnych dot. miejsca
    świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami i określić miejsce
    świadczenia zgodnie z art. 28c ustawy, tj. opodatkowanie będzie przypadać w kraju
    siedziby usługodawcy. Powyższe znajdzie zastosowanie tylko w odniesieniu do usług
    świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami z krajów członkowskich UE
    innych niż Polska (przy spełnieniu pozostałych przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy).
    Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych – rozumie się
      przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7
      rozporządzenia 282/2011.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) –
    zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:
      Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
      /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo
      zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
      wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
      a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
        modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
      b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
        sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
      c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet
        lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
        usługobiorcę;
      d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
        pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
        potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu
        automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu
        sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez
        komputer;
      e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
        telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
        wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
        elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
        informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
        internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
      f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę
    elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci
    elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę
    elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest aby:
      - usługa była realizowana za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      - świadczenie usługi było zautomatyzowane, a udział człowieka w jej świadczeniu był
        niewielki,
      - wykonanie usługi bez wykorzystania technologii informatycznej było niemożliwe oraz
        aby
      - usługa nie była objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282
        /2011.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan na terytorium Polski działalność gospodarczą
    oraz korzysta Pan ze zwolnienia w podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust.
    1 ustawy o podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    świadczy Pan usługi na rzecz Platformy internetowej A. W zakres świadczonych usług
    wchodzi projektowanie, programowanie i reklama wytworzonych gier na platformie A.
    Prowadzi Pan także bieżące utrzymanie stworzonych gier, wydaje aktualizacje i prowadzi
    działania serwisowe celem utrzymania stałych graczy przy grze oraz zachęcenia nowych
    graczy do skorzystania z wytworzonej przez Pana zawartości. Dodatkowo tworzy Pan
    także przedmioty do gier, które użytkownicy mogą kupić w ramach tzw. mikrotransakcji
    odbywających się wirtualnie na portalu A. Świadczone przez Pana usługi nie spełniają
    znamion usług elektronicznych, z uwagi na to, że usługi te nie są zautomatyzowane i
    wymagają znacznego udziału człowieka. Właścicielem, wydawcą oraz podmiotem
    zarządzającym portalem A jest A (...) z siedzibą w (...) (państwo: Stany Zjednoczone
    Ameryki, stan: (...)). Usługi są świadczone na rzecz podmiotu posiadającego siedzibę poza
    obszarem Unii Europejskiej. Wynagrodzenie za wyświadczone usługi wypłacane jest przez
    Platformę A. Wytworzone treści publikowane są na platformie A celem uzyskiwania (...)
    (wirtualnej waluty wykorzystywanej do zakupu treści dostępnych na platformie), którą
    następnie może wymienić na walutę rzeczywistą (dolar amerykański). Nie posiada Pan
    informacji o nabywcach stworzonych przez siebie przedmiotów do gier, ponieważ umowa
    sprzedaży stworzonych wirtualnych przedmiotów wiąże kupującego i platformę A. Za
    wytworzone elementy otrzymuje Pan wirtualną walutę, którą może Pan wymienić na

    walutę tradycyjną tj. amerykańskie dolary. Nie jest znany mechanizm, według którego
    platforma oblicza należną zapłatę. Zgodnie z regulaminem Platformy A, wysokość takiego
    „wynagrodzenia” uzależniona jest między innymi od ilości graczy grających w grę, od
    statusu konta gracza (konto standardowe czy z wykupionym A premium), od czasu jaki
    użytkownicy spędzają w danej grze oraz od ilości mikrotransakcji związanych z
    zawartością danej gry (itemów) dostępnych na platformie. Możliwe jest dokupywanie
    wirtualnej waluty, jednak nie można jej w późniejszym czasie wypłacić na rzeczywistą
    walutę. Wypłacić można jedynie (...) zarobione na stworzonych przez użytkownika
    elementach. Takiej wypłaty można dokonać tylko raz w miesiącu. Wypłata następuje po
    złożeniu stosownego wniosku, wypełnionego danymi twórcy i po spełnieniu pozostałych
    warunków wymienionych w regulaminie Platformy. Zgodnie z regulaminem, to platforma
    A określa jaką kwotę użytkownik może wypłacić. Wymiana (...) na amerykańskie dolary
    odbywa się po kursie określanym przez A.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia miejsca świadczenia (opodatkowania) usług
    świadczonych przez Pana na rzecz Platformy w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W analizowanej sprawie wskazał Pan, że w zakres usług świadczonych przez Pana na
    rzecz Platformy A wchodzi projektowanie, programowanie i reklama wytworzonych gier
    na platformie A. Prowadzi Pan także bieżące utrzymanie stworzonych gier, wydaje
    aktualizacje i prowadzi działania serwisowe celem utrzymania stałych graczy przy grze
    oraz zachęcenia nowych graczy do skorzystania z wytworzonej przez niego zawartości.
    Dodatkowo tworzy Pan także przedmioty do gier, które użytkownicy mogą kupić w
    ramach tzw. mikrotransakcji odbywających się wirtualnie na portalu A. Swoje czynności
    wykonuje Pan na podstawie regulaminu udostępnionego przez Platformę A. Wskazał
    Pan, że rejestrując się na Platformie i tym samym zakładając konto, wyraża się zgodę na
    regulamin A, czego konsekwencją jest zawarcie umowy z Platformą. Wykorzystuje Pan
    bezpłatne narzędzie programistyczne udostępnione przez Platformę, które pozwala
    Panu tworzyć, rozwijać, modyfikować i obsługiwać środowiska gry oraz wirtualną
    zawartość 3D. Narzędzie to wykorzystuje Pan do programowania i tym samym
    tworzenia własnej zawartości, którą następnie udostępnia Pan Platformie. W celu
    zarabiania na kreowanych wirtualnych przedmiotach i programach, udostępnia je Pan
    A na podstawie licencji udzielonej w momencie założenia konta twórcy i
    zaakceptowaniu regulaminu Platformy. Wynagrodzenie za wyświadczone usługi
    wypłacane jest przez Platformę A. Za wytworzone elementy otrzymuje Pan wirtualną
    walutę, którą może wymienić na walutę tradycyjną tj. amerykańskie dolary. Wymiana
    (...) na amerykańskie dolary odbywa się po kursie określanym przez A. Takiej wypłaty
    można dokonać tylko raz w miesiącu. Wypłata następuje po złożeniu stosownego
    wniosku, wypełnionego danymi twórcy i po spełnieniu pozostałych warunków
    wymienionych w regulaminie Platformy. Wskazał Pan, że świadczone przez Pana usługi
    nie spełniają znamion usług elektronicznych, z uwagi na to, że usługi te nie są
    zautomatyzowane i wymagają znacznego udziału człowieka. A (...) (właściciel, wydawca
    oraz podmiot zarządzający Platformą) jako firma prowadząca działalność gospodarczą,
    ma siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych oraz spełnia definicję podatnika
    zawartą w art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane regulacje prawne,
    należy stwierdzić, że usługi opisane we wniosku, które świadczy Pan na rzecz Platofrmy
    A, zarządzanej przez A (...), która posiada siedzibę działalności gospodarczej na
    terytorium Stanów Zjednoczonych oraz jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy,
    stanowią usługi, dla których miejsce świadczenia, a tym samym opodatkowania, należy
    ustalić zgodnie z art. 28b ustawy (tj. są to usługi, do których nie stosuje się szczególnych
    zasad ustalania miejsca świadczenia usług wynikających art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art.
    28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n). Z wniosku nie wynika również, żeby A
    (...) posiadało stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, które
    uczestniczyłoby w świadczonych przez Pana usługach.

    W konsekwencji, miejscem opodatkowania świadczonej przez Pana ww. usług jest,
    zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, miejsce – kraj siedziby usługobiorcy – zagranicznej
    Platformy, tj. terytorium Stanów Zjednoczonych. Zatem świadczone przez Pana na rzecz
    Platformy usługi nie są opodatkowane na terytorium Polski.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że świadczone przez Pana usługi w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej na rzecz Platformy A należy traktować jako
    świadczenie usług poza terytorium kraju (tzw. eksport usług), niepodlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    W odniesieniu natomiast do ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w
    VAT z tytułu świadczonych przez Pana usług na rzecz Platformy zaznaczyć należy, że
    polskie przepisy określające moment powstania obowiązku podatkowego w VAT z tytułu
    świadczonej usługi stosuje się – co do zasady – do sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22
    ustawy, czyli m.in. w celu prawidłowego rozliczenia podatku VAT dla czynności odpłatnego
    świadczenia usług opodatkowanych na terytorium kraju.
    Kwestie związane z momentem powstania obowiązku podatkowego w VAT z tytułu
    świadczonej przez Pana usługi, której miejscem świadczenia (opodatkowania) jest
    terytorium innego kraju (Stany Zjednoczone), są autonomicznymi zagadnieniami porządku
    prawnego obowiązującego w danym kraju, na terenie którego transakcja podlega
    opodatkowaniu, regulowanymi przez akty prawne wydane przez upoważnione do tego
    organy i instytucje mające siedziby w tamtym kraju.
    W analizowanej sprawie wykonywane przez Pana czynności stanowią usługi, których
    miejsce opodatkowania ustalone jest na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy, a w
    konsekwencji usługi te nie są opodatkowane na terytorium Polski.
    Zatem, kwestie dotyczące tego jak powinien zostać ustalony moment powstania
    obowiązku podatkowego w VAT nie regulują przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług, lecz obowiązujące przepisy ustawy o podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze obowiązujące na terytorium Stanów Zjednoczonych.
    W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że o terminie w którym powstaje
    obowiązek podatkowy z tytułu świadczonych przez Pana na rzecz Platformy usług, które
    to usługi podlegają opodatkowaniu na terytorium Stanów Zjednoczonych przesądzają
    przepisy obowiązujące na terytorium tego kraju, tj. na terytorium USA.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się

    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.