Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-110/14/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-06
Teza: Czy sprzedaż usług, polegająca na lakierniczym tworzeniu na powierzchniach przedmiotów obrazów, symboli, grafik i napisów, można zakwalifikować do źródła przychodów – działalność wykonywaną osobiście, o którym mowa w art. 10 pkt 2 i art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność artystyczna; działalność-działalność wykonywana osobiście; koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; przychód; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 3 lutego 2014 r. (data wpływu do Biura – 6 lutego 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania działalności artystycznej polegającej na lakierniczym tworzeniu na powierzchniach przedmiotów obrazów, symboli, grafik i napisów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania działalności artystycznej polegającej na lakierniczym tworzeniu na powierzchniach przedmiotów obrazów, symboli, grafik i napisów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest zatrudniony w spółce z o.o. na umowę o pracę. Jednak w wolnych chwilach chce w przyszłości wykonywać w domu działalność artystyczną, jako artysta hobbysta, nie związaną z wykonywaną pracą w spółce.

Działalność ta ma polegać na artystycznym polakierowaniu różnych nawierzchni, polegającym na tworzeniu obrazów, symboli, grafik, napisów na elementach samochodów, motocykli, rowerów, obudowie komputerów, lodówek, nartach, gitarach, kaskach itp., z zastosowaniem metody airbrush. Usługi te byłyby wykonywane okazyjnie, np. raz na dwa miesiące lub rzadziej, w zależności od zapotrzebowania. Byłyby to usługi w większości wykonywane dla osób fizycznych, nie prowadzących działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy tego typu działalność artysty hobbysty wykonywana okazyjnie, może być rozumiana jako działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Czy wobec powyższego nie ma konieczności formalnego rejestrowania ww. działalności (wpisu do ewidencji działalności gospodarczej i ubezpieczeniu ZUS)?

W przypadku gdy nie musi zostać zarejestrowana ww. działalność, jeśli Wnioskodawca wykona w danym miesiącu pracę artystyczną, w jaki sposób może on odprowadzić podatek dochodowy do Urzędu Skarbowego? Czy wówczas może wystawić rachunek do umowy o dzieło dla osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej i odprowadzić podatek do 20 dnia następnego miesiąca po zdarzeniu? Jaki rodzaj deklaracji musi wypełnić i do kiedy należy ją złożyć w Urzędzie Skarbowym?

Wnioskodawca uważa, że z uwagi na to, iż wykonywana działalność nie będzie działalnością stałą, zorganizowaną, lecz okazyjną, może być rozumiana jako „działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych” i nie ma konieczności wpisu do ewidencji działalności gospodarczej i ubezpieczeniu w ZUS. Jednak w przypadku osiągnięcia dochodu Wnioskodawca chce właściwie rozliczyć się z Urzędem Skarbowym i z tego powodu wystosował pytania.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania działalności artystycznej polegającej na lakierniczym tworzeniu na powierzchniach przedmiotów obrazów, symboli, grafik i napisów. W części dotyczącej obowiązku rejestracji prowadzonej działalności w ewidencji działalności gospodarczej oraz obowiązku ubezpieczenia z tego tytułu w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, zostało wydane postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in. wymienia się:

*   działalność wykonywaną osobiście (pkt 2),
*   pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3),
*   kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c) (pkt 7).

W przedmiotowej sprawie należy mieć na uwadze przepis art. 5a pkt 6 ww. ustawy, zgodnie z którym za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Definicję powyższą uzupełnia regulacja zawarta w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którą za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z treścią ww. przepisu, niemożność uznania określonych czynności za pozarolniczą działalność gospodarczą zachodzi w przypadku łącznego wystąpienia wskazanych powyżej warunków. Oznacza to, iż w przypadku, gdy chociaż jeden z ww. warunków nie zostanie spełniony, wyłączenie to nie będzie miało miejsca, a czynności wykonywane przez podatnika będą uznawane za działalność gospodarczą – oczywiście przy założeniu, że działalność ta spełnia kryteria wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 13 pkt 2 powyższej ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Niemniej jednak, w sytuacji, gdy wykonywanie określonych czynności dokonywane jest w sposób ciągły i zorganizowany, we własnym imieniu, w celu zarobkowym, tzn. z nastawieniem na zysk, wówczas działalność taka może posiadać znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej, a uzyskany z tego tytułu przychód może być opodatkowany w ramach źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Dla uznania określonego pola aktywności gospodarczej za pozarolniczą działalność gospodarczą, koniecznym jest zatem łączne zaistnienie trzech jej cech funkcjonalnych: zarobkowości, zorganizowania i ciągłości. Brak którejkolwiek z nich oznacza, że dana działalność nie może być zakwalifikowana do kategorii działalności gospodarczej.

Odrębnym od działalności gospodarczej i działalności wykonywanej osobiście źródłem przychodów są prawa majątkowe, w tym ich odpłatne zbycie.

Zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Obowiązki podatkowe w przypadkach ww. źródeł przychodów są różne, a kwalifikacja określonych przychodów do poszczególnych źródeł zależy od okoliczności ich uzyskania.

Koszty uzyskania przychodów regulują przepisy rozdziału 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do treści art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Ponadto w myśl art. 22 ust. 10 ww. ustawy, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest z zamiłowania artystą hobbystą i nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w spółce kapitałowej i zamierza w przyszłości prowadzić w domu działalność artystyczną (nie związaną z pracą wykonywaną w ww. spółce), polegającą na odpłatnym, artystycznym lakierowaniu powierzchni, poprzez tworzenie obrazów, symboli, grafik, napisów na elementach samochodów, motocykli, rowerów, obudowie komputerów, lodówek, nartach, gitarach, kaskach itp. Usługi te byłyby wykonywane okazyjnie, np. raz na dwa miesiące lub rzadziej, w zależności od zapotrzebowania. Byłyby to usługi wykonywane w większości na rzecz podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej (osób fizycznych).

Mając na uwadze przywołane przepisy, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie działalność artystyczna Wnioskodawcy (lakiernicze tworzenie na powierzchniach przedmiotów obrazów, symboli, grafik i napisów) nie nosi znamion pozarolniczej działalności gospodarczej w świetle przytoczonej powyżej ustawowej definicji, gdyż nie spełnia wszystkich przesłanek tej definicji. Wnioskodawca będzie w sposób lakierniczy tworzyć odpłatnie na powierzchniach różnych przedmiotów obrazy, symbole, grafiki, napisy itp., niewątpliwie we własnym imieniu i na własny rachunek. Jednakże te odpłatne usługi nie będą odbywać się w sposób ciągły (powtarzalny i stały) lecz będą nieregularne.

Nie można jednak zgodzić się z Wnioskodawcą, że wykonywana działalność może być rozumiana jako działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czyli, że przychód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu ww. usług będzie podlegać opodatkowaniu zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiąc przychód z wykonywanej osobiście działalności artystycznej. Wskazany przepis nie jest jedynym przepisem w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych normującym źródło przychodu związane z działalnością twórczą. Uregulowanie w tym zakresie zawarte jest także w art. 18 cyt. ustawy. Zatem w sytuacji, gdy mamy do czynienia z dziełem, jego sprzedażą – przychody z tego tytułu należy kwalifikować właśnie do przychodów określonych tym przepisem.

Z treści wniosku nie wynika, aby Wnioskodawca zamierzał przenosić prawa autorskie do tworzonych obrazów, symboli, grafik i napisów, będzie to zatem wyłącznie sprzedaż usługi, jednakże przychód ten będzie związany z korzystaniem z praw autorskich. To oznacza, że wskazany przychód należy zaliczyć do przychodów ze źródła określonego w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów z praw majątkowych, a nie do przychodów z działalności wykonywanej osobiście określonych w art. 13 pkt 2.

A zatem uzyskiwany przez Wnioskodawcę przychód ze sprzedaży usług – lakierniczego tworzenia na powierzchniach przedmiotów obrazów, symboli, grafik i napisów, będzie podlegać opodatkowaniu zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiąc przychód z praw majątkowych.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1 (art. 41 ust. 1a ww. ustawy). Kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku płatnicy są zobowiązani, zgodnie z art. 42 ust. 1 ww. ustawy, przekazywać w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. W terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1 art. 42 cyt. ustawy, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11) – art. 42 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym w przedmiotowej sprawie w sytuacji, gdy kupującym ww. usługi od Wnioskodawcy będzie podmiot prowadzący działalność gospodarczą, to na tym podmiocie będzie ciążył obowiązek płatnika – pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w sposób określony w art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże w sytuacji, gdy kupującym przedmiotowe usługi od Wnioskodawcy będzie osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej, to na Wnioskodawcy nie będzie spoczywał obowiązek samodzielnego uiszczenia zaliczki na podatek dochodowy „w trakcie roku podatkowego”, bowiem tego rodzaju źródło przychodu nie zostało wymienione w art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, normującym obowiązek „samodzielnego” wpłacania przez podatników zaliczek na podatek dochodowy. Wnioskodawca osiągnięte przez siebie przychody z tytułu praw majątkowych (pomniejszone o koszty uzyskania przychodów) zobowiązany będzie natomiast wykazać wraz z innymi przychodami w zeznaniu podatkowym PIT-36, które należy złożyć we właściwym urzędzie skarbowym, w terminie do dnia 30 kwietnia następnego roku podatkowego, w którym przychody te zostały osiągnięte.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), została wydana wyłącznie dla Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.