Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.666.2024.2.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia kwoty
podatku VAT naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur
dokumentujących zakupy towarów i usług dokonywanych w
ramach realizacji Projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
odliczenia-prawo do odliczenia
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
prace-prace badawczo-rozwojowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:
        prawidłowe w zakresie braku opodatkowania otrzymanej dotacji na pokrycie
        kosztów Projektu (pytanie nr 1),
        prawidłowe w zakresie opodatkowania wynagrodzenia za przeniesienie praw
        majątkowych powstałych w Projekcie (pytanie nr 2),
        prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia
        towarów i usług związanych z realizacją Projektu (pytanie nr 3).

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    który dotyczy skutków podatkowych realizacji zadania badawczego pn. „(...)”. Uzupełnili go
    Państwo pismem z 27 grudnia 2024 r. (wpływ 27 grudnia 2024 r.) - w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Instytut (...) (dalej: Instytut) jest państwową jednostką naukową działającą w oparciu o
    regulacje zawarte w ustawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. z
    2020 r., poz. 1796) oraz na podstawie Statutu zatwierdzonego przez Prezesa Polskiej
    Akademii Nauk 16 maja 2011 r.
    Zgodnie ze Statutem, do zadań Instytutu należy m.in. prowadzenie twórczych prac
    badawczych w zakresie:
    (...)
    Swoje zadania statutowe Instytut realizuje m.in. przez:
        prowadzenie prac badawczych,
        publikowanie wyników badawczych w czasopismach naukowych, a także
        publikowanie opracowań monograficznych i podręcznikowych,
        współpracę naukową z krajowymi i zagranicznymi instytucjami oraz organizacjami
        naukowymi.
    Instytut jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Instytut świadczy czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług (usługi
    naukowo-badawcze, usługi wynajmu, działalność wydawnicza), czynności zwolnione od
    podatku VAT (usługi szkoleniowe, studia doktoranckie, wynajem na cele mieszkalne).
    Realizując swoje zadania statutowe w zakresie m.in. współpracy ze środowiskiem
    społeczno-gospodarczym w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych w celu ich
    wdrożenia, Instytut (...) r., zawarł Umowę Konsorcjum z firmą „(...)” (Lider Projektu), celem
    wspólnej realizacji zadania badawczego pod nazwą: „(...)” finansowanego ze środków I

    konkursu Programu rządowego (...) - żywienie w świetle wyzwań poprawy dobrostanu
    społeczeństwa oraz zmian klimatu, ogłoszonego przez Narodowe Centrum Badań i
    Rozwoju (NCBR, Centrum).
    Umowa Konsorcjum określa zasady funkcjonowania Konsorcjum oraz zasady współpracy
    uczestników przy realizacji Projektu, którego celem jest realizacja fazy badawczej
    obejmującej badania przemysłowe lub prace rozwojowe skierowane do zastosowania w
    działalności gospodarczej podmiotów gospodarczych. Warunkiem podjęcia przez
    partnerów współpracy było przyznanie przez NCBR środków finansowych na realizację
    Projektu, na podstawie wniosku złożonego do NCBR o dofinansowanie.
    Z postanowień ww. Umowy wynika, że uczestnicy Konsorcjum zobowiązani są m.in.:
        zastosować wyniki Projektu w działalności gospodarczej, albo w działalności
        statutowej lub okołostatutowej zgodnie z zasadami określonymi we wniosku o
        dofinansowanie Projektu,
        dokonać podziału lub rozpowszechniania wyników Projektu na warunkach
        rynkowych i zgodnie z przepisami dotyczącymi pomocy publicznej, Umową oraz
        Umową Konsorcjum,
        wykorzystać przyznane środki finansowe wyłącznie na realizację zadań zawartych w
        harmonogramie wykonania Projektu i zgodnie z tym harmonogramem,
        do niezwłocznego poinformowania Lidera konsorcjum w przypadku, gdy w trakcie
        realizacji Projektu okaże się, że dalsze badania przemysłowe i prace rozwojowe,
        albo prace rozwojowe nie doprowadzą do osiągnięcia zakładanych wyników, bądź
        gdy po zakończeniu Projektu wdrożenie okaże się bezcelowe z ekonomicznego
        punktu widzenia,
        niezlecania sobie nawzajem w ramach Projektu realizacji usług, dostaw lub robót
        budowlanych.
    Ponadto w Umowie Konsorcjum postanowiono m.in., że:
        Lider Konsorcjum oraz Konsorcjanci ponoszą w stosunku do Centrum
        odpowiedzialność indywidualną za wyrządzone przez siebie szkody powstałe
        wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy o wykonanie i
        finansowanie Projektu,
        w przypadku gdy Centrum będzie żądało zapłaty odszkodowania lub innych
        świadczeń w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy o
        wykonanie i finansowanie Projektu, wówczas Konsorcjanci, których zachowanie
        spowodowało powstanie roszczenia ponoszą odpowiedzialność finansową
        proporcjonalnie do stopnia ich winy,
        w stosunku do osób trzecich każdy uczestnik Konsorcjum odpowiada indywidualnie
        za szkodę, którą wyrządził w związku z realizacją niniejszej umowy,
        Strony Umowy Konsorcjum będą odpowiedzialne względem siebie za jakąkolwiek
        szkodę rzeczywistą powstałą na skutek ich działania albo zaniechania,
        wyniki prac propagowane będą w społeczeństwie w celu zwiększenia efektywności i
        zrozumienia odkryć i badań pod kątem korzyści dla pacjentów, ekonomii i kraju,

        osiągnięcia uzyskane w wyniku realizacji Projektu będą na bieżąco prezentowane
        mediom (internetowym, prasie tradycyjnej, radiu, telewizji) za jednomyślną zgodą
        wszystkich członków Rady Konsorcjum,
        na bieżąco będą monitorowane cytowania publikacji dotyczących działalności
        konsorcjum, wyniku badań i wywiadów.
    W przedmiocie Prawa własności intelektualnej i Praw majątkowych, Konsorcjanci
    postanowili, że:
        do własności majątkowych praw autorskich powstałych w wyniku realizacji Projektu
        stosuje się przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, ze zm., dalej: „ustawa o prawie
        autorskim”), a w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych lub inny przedmiotów
        własności intelektualnej przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności
        przemysłowej (j.t. z 2013 r. Dz. U. Poz. 1410),
        wyniki prac prowadzonych w ramach Konsorcjum stanowią własność Konsorcjanta,
        który je wyłącznie stworzył,
        jeśli w trakcie realizacji Projektu powstanie, z udziałem co najmniej dwóch
        Konsorcjantów, wynalazek, wzór użytkowy lub inny przedmiot własności
        intelektualnej i prawa do tego przedmiotu nie dadzą się podzielić dla celów ochrony
        własności intelektualnej, Uczestnicy konsorcjum biorący udział w opracowaniu tego
        przedmiotu uzgadniają zasady wspólnego utrzymywania ochrony wytworzonej
        własności intelektualnej i zawierają między sobą stosowne umowy,
        Konsorcjant ma prawo do upublicznienia wyników prac wytworzonych przez innego
        Konsorcjanta tylko za jego pisemną zgodą, nawet jeśli te wyniki są związane z
        wynikami stanowiącymi własność Uczestnika konsorcjum dokonującego
        upublicznienia; w celu uniknięcia wątpliwości, jakiekolwiek upublicznianie wyników
        bez uprzedniej pisemnej zgody ich właściciela jest niedozwolone w okresie, w
        którym wyniki te muszą pozostać poufne przed złożeniem wniosku o udzielenie
        ochrony prawnej,
        w przypadku wyników prac wytworzonych wspólnie przez Konsorcjantów, do ich
        upublicznienia wymagana jest uprzednia pisemna zgoda obu Konsorcjantów,
        szczegółowe zasady dotyczące udziałów Uczestników Konsorcjum w prawach do
        własności wyników oraz zasady podziału zysków wynikłych z komercjalizacji
        wyników Projektu będą przedmiotem odrębnych umów wykonawczych do Umowy
        Konsorcjum,
        zakres praw majątkowych do wyników badań przemysłowych i prac rozwojowych,
        albo prac rozwojowych będących rezultatem Projektu przysługuje Konsorcjantom w
        proporcji odpowiadającej faktycznemu ich udziałowi w całkowitej kwocie kosztów
        kwalifikowalnych, określonych w Umowie.
    Zgodnie z Umową Konsorcjum:

        wdrożenie wyników Projektu, w tym wyników badań przemysłowych i prac
        rozwojowych albo prac rozwojowych odbędzie się na zasadach zgodnych z
        umową o dofinansowanie Projektu poprzez: wprowadzenie wyników badań
        przemysłowych i prac rozwojowych, albo prac rozwojowych do własnej
        działalności gospodarczej Lidera Konsorcjum poprzez rozpoczęcie produkcji lub
        świadczenie usług na bazie uzyskanych wyników, lub wprowadzenie innowacji
        procesowej,
        szczegółowe zasady dotyczące korzystania ze wspólnych praw (umowa o
        współwłasności praw do patentu), zasady dotyczące zgłaszania wynalazków i
        innych rozwiązań do ochrony patentowej, w tym zasady obowiązujące po
        zakończeniu realizacji Projektu oraz zasady wdrożenia wyników Projektu
        regulować będzie odrębna umowa pomiędzy Stronami zawarta w formie
        pisemnej pod rygorem nieważności,
        Lider dokonywać będzie opłat za korzystanie z praw majątkowych do wyników
        projektu (IP konsorcjanta) na podstawie odrębnej umowy licencyjnej w okresie
        nie dłuższym niż 10 lat od momentu rozpoczęcia sprzedaży; przy czym nie
        dotyczy to sytuacji gdy prawa majątkowe do wyników projektu zostaną
        przeniesione na Lidera,
        w trakcie procesu komercjalizacji i sprzedaży konsorcjant świadczy „opiekę
        wdrożeniową” na rzecz Lidera, której szczegóły ureguluje odrębna umowa,
        Konsorcjanci nie są zobowiązani do kontynuowania badań przemysłowych i prac
        rozwojowych, albo prac rozwojowych, bądź do wdrożenia wyników badań
        przemysłowych i prac rozwojowych, albo prac rozwojowych, gdy nie zostanie
        potwierdzona celowość kontynuowania badań i prac bądź ich wdrożenie, jeżeli w
        trakcie realizacji Projektu okaże się, że dalsze badania przemysłowe i prace
        rozwojowe, albo prace rozwojowe nie doprowadzą do osiągnięcia zakładanych
        wyników, bądź gdy po zakończeniu realizacji Projektu wdrożenie okaże się
        bezcelowe z ekonomicznego punktu widzenia, a Centrum po dokonaniu
        stosownej analizy, potwierdzi bezcelowość dalszej realizacji Projektu mając na
        uwadze wystąpienie okoliczności niezależnych od Lidera konsorcjum oraz
        konsorcjanta przy zachowaniu przez nich należytej staranności oraz
        postępowaniu zgodnie z Umową,
        w sytuacji, gdy nie zostanie potwierdzona celowość kontynuowania badań i prac,
        bądź ich wdrożenie oraz gdy w trakcie realizacji Projektu okaże się, że dalsze
        badania przemysłowe i prace rozwojowe, albo prace rozwojowe, nie
        doprowadzą do osiągnięcia zakładanych wyników, bądź gdy po zakończeniu
        realizacji Projektu wdrożenie okaże się bezcelowe z ekonomicznego punktu
        widzenia, realizację Projektu uzna się za zakończoną, a Uczestnicy konsorcjum
        otrzymają dofinansowanie proporcjonalne do zakresu zrealizowanych prac z
        zachowaniem reguły, zgodnie z którą kwota dofinansowania obliczana jest na
        podstawie faktycznie poniesionych przez Konsorcjantów kosztów kwalifikujących
        się do objęcia wsparciem, wykazanych we wniosku o płatność i zatwierdzonych

        przez Centrum, z uwzględnieniem poziomów intensywności wsparcia oraz
        maksymalnych wysokości dofinansowania.
    (...) 2023 r. Lider Konsorcjum działając w imieniu własnym i w imieniu Instytutu podpisał z
    Narodowym Centrum Badań i Rozwoju umowę nr (...) o dofinansowanie Projektu.
    Przedmiotem umowy jest określenie zasad udzielenia przez Centrum dofinansowania do
    realizacji Projektu oraz prawa i obowiązki Stron, związane z realizacją Projektu. Umowa
    stwierdza, że Projekt może być realizowany przez konsorcjanta będącego jednostką
    naukową wyłącznie w ramach jego działalności niegospodarczej. Jednostka naukowa
    realizuje Projekt w ramach działalności niegospodarczej, nie otrzymuje pomocy publicznej
    i może otrzymać dofinansowanie do 100% kosztów kwalifikowalnych.
    Umowa o dofinansowanie zobowiązuje konsorcjantów m.in. do realizacji pełnego zakresu
    rzeczowego Projektu oraz do wdrożenia wyników prac B+R w okresie trzech lat od
    zakończenia realizacji Projektu, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie.
    Zgodnie z Umową o dofinansowanie:
    1) podział praw majątkowych do wyników prac B+R oraz powiązanych z nimi praw
      dostępu, będących rezultatem Projektu, przysługujących Liderowi konsorcjum lub
      konsorcjantom, jest zgodny z art. 32 ust. 1 ustawy o NCBR i nie może naruszać
      przepisów o pomocy publicznej. Przekazanie posiadanych praw majątkowych do
      wyników prac B+R będących rezultatem Projektu pomiędzy Liderem konsorcjum lub
      konsorcjantami następuje za wynagrodzeniem odpowiadającym wartości rynkowej
      tych praw. Jednocześnie wyjaśniono, że cena może zostać uznana za rynkową, jeśli:
        a. jej wysokość określono w drodze otwartej, przejrzystej i niedyskryminacyjnej
        konkurencyjnej procedury sprzedaży; lub
        b. wycena niezależnego eksperta potwierdza, że cena jest co najmniej równa
        wartości rynkowej; lub
        c. sprzedający może wykazać, że przeprowadził negocjacje w sprawie ceny w
        warunkach pełnej konkurencji, aby uzyskać maksymalną korzyść gospodarczą w
        momencie zawierania umowy, z uwzględnieniem swoich celów statutowych; lub
        d. zgodnie z umową konsorcjum przedsiębiorstwo ma prawo pierwokupu w
        odniesieniu do praw własności intelektualnej powstałych w wyniku współpracy z
        jednostką naukową, a współpracujące podmioty mają wzajemne prawo do
        zabiegania o korzystniejsze pod względem gospodarczym oferty od stron
        trzecich, przedsiębiorstwa wchodzące w skład Konsorcjum muszą odpowiednio
        dostosować swoją ofertę.
    2) możliwe są następujące formy wdrożenia wyników prac B+R realizowanych w ramach
      Projektu:
        a. wprowadzenie wyników prac B+R do własnej działalności gospodarczej Lidera
        konsorcjum lub konsorcjanta poprzez rozpoczęcie produkcji lub świadczenia
        usług na bazie uzyskanych wyników Projektu lub
        b. udzielenie licencji na korzystanie z przysługujących Liderowi konsorcjum lub
        konsorcjantowi praw do wyników prac B+R w działalności gospodarczej
        prowadzonej przez innego przedsiębiorcę, lub
        c. sprzedaż praw do wyników prac B+R w celu wprowadzenia ich do działalności
        gospodarczej innego przedsiębiorcy,
    3) Lider konsorcjum lub konsorcjant może rozpocząć wdrożenie wyników prac B+R przed
      zakończeniem realizacji Projektu,
    4) za wdrożenie wyników prac B+R nie uznaje się zbycia praw do wyników prac B+R w celu
      ich dalszej sprzedaży,

    5) sprzedaż praw do wyników prac B+R lub udzielenie licencji na korzystanie z
      przysługujących Liderowi konsorcjum lub konsorcjantowi praw do wyników prac B+R w
      działalności gospodarczej prowadzonej przez innego przedsiębiorcę, powinno zostać
      dokonane po cenie rynkowej, przy czym umowa sprzedaży praw do wyników prac B+R
      lub udzielenia licencji na korzystanie z tychże praw do wyników, zawiera w
      szczególności następujące elementy:
        a. gwarantuje cenę zbycia praw do wyników prac B+R lub udzielenia licencji na
        korzystanie z przysługujących Liderowi konsorcjum lub konsorcjantowi praw do
        tych wyników na poziomie rynkowym,
        b. zobowiązuje nabywcę/licencjobiorcę do wdrożenia wyników prac B+R we własnej
        działalności poprzez rozpoczęcie produkcji lub świadczenia usług na bazie
        wyników Projektu;
        c. zakazuje zbywania praw do wyników prac B+R podmiotowi trzeciemu (w
        przypadku umowy sprzedaży),
        d. określa termin, w jakim ma nastąpić wprowadzenie wyników prac B+R do
        działalności gospodarczej nabywcy/ licencjobiorcy,
        e. zobowiązuje nabywcę/licencjobiorcę do złożenia oświadczenia o wprowadzeniu
        wyników prac B+R do swojej działalności gospodarczej najpóźniej w terminie
        roku od daty zawarcia umowy sprzedaży praw do wyników tychże prac/umowy
        udzielenia licencji na korzystanie z przysługujących Liderowi konsorcjum lub
        konsorcjantowi praw do wyników, bądź też najpóźniej w terminie roku od
        zakończenia realizacji Projektu, w sytuacji gdy umowa sprzedaży praw do
        wyników prac B+R/umowa udzielenia licencji na korzystanie z przysługujących
        Liderowi konsorcjum lub konsorcjantowi praw do wyników została zawarta w
        toku realizacji Projektu.
    Jednocześnie w Umowie o dofinansowanie zawarto zastrzeżenie, że Konsorcjant będący
    jednostką naukową nie może dokonać wdrożenia wyników do własnej działalności
    gospodarczej poprzez rozpoczęcie produkcji lub świadczenia usług na bazie uzyskanych
    wyników Projektu chyba, że zostaną spełnione następujące warunki:
    1) w okresie realizacji i 3 lat od zakończenia Projektu zapewniona zostanie rozdzielność w
      zakresie finansowania działalności gospodarczej i niegospodarczej konsorcjanta, w
      szczególności działalność gospodarcza i niegospodarcza oraz ich koszty, finansowanie i
      przychody będą rozdzielone w celu uniknięcia subsydiowania skrośnego działalności
      gospodarczej,
    2) rozdzielność rachunkowa działalności, o których mowa wyżej, polega na prowadzeniu
      odrębnej ewidencji dla działalności gospodarczej oraz na prawidłowym przypisywaniu
      przychodów i kosztów na podstawie konsekwentnie stosowanych i mających
      obiektywne uzasadnienie metod, a także określeniu w dokumentacji, o której mowa w
      art. 10 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, zasad prowadzenia
      odrębnej ewidencji oraz metod przypisywania kosztów i przychodów,
    3) działalność gospodarcza konsorcjanta w zakresie wykorzystania wyników Projektu ma
      charakter czysto pomocniczy, tj. odpowiada działalności, która jest bezpośrednio
      związana i konieczna do funkcjonowania konsorcjanta lub nieodłącznie związana z jego
      główną działalnością niegospodarczą oraz ma ona ograniczony zakres, tj. w ramach
      działalności gospodarczej wykorzystuje się dokładnie te same nakłady (np. materiały,
      wyposażenie, siłę roboczą i aktywa trwałe) co w przypadku działalności
      niegospodarczej i zasoby przeznaczane rocznie na działalność gospodarczą w zakresie
      wykorzystania wyników Projektu nie przekraczają 20% całkowitych rocznych zasobów
      konsorcjanta związanych z łącznym wykorzystaniem wyników Projektu („próg
      dodatkowości”).

    Do czasu otrzymania refundacji lub zaliczki Lider konsorcjum i konsorcjanci zobowiązani
    są do finansowania realizacji Projektu ze środków własnych. Wypłata dofinansowania na
    pokrycie kosztów ogólnych uzależniona jest od wykazania wydatków bezpośrednich. Lider
    konsorcjum niezwłocznie przekazuje konsorcjantom środki finansowe, w kwotach
    zapewniających właściwą realizację Projektu/płynność finansową w Projekcie. Lider
    konsorcjum niezwłocznie przekazuje konsorcjantom środki finansowe, w kwotach
    zapewniających właściwą realizację Projektu/płynność finansową w Projekcie.
    Pierwsza zaliczka na realizację Projektu, w wysokości do 100% transzy środków
    zaplanowanych w harmonogramie płatności na dany rok budżetowy, wypłacana jest
    Liderowi konsorcjum w terminie 30 dni od dnia zawarcia Umowy. Warunkiem otrzymania
    kolejnej zaliczki jest wykazanie poniesienia kosztów stanowiących co najmniej 70%
    wszystkich przekazanych zaliczek.
    Ponadto „Regulamin Konkursu I” stanowi m.in., że:
      a) do konkursu mogą przystąpić m.in. przedsiębiorstwa i jednostki naukowe
        wchodzące w skład konsorcjum, przy czym: w skład konsorcjum wchodzi co
        najmniej jedno przedsiębiorstwo oraz co najmniej jedna jednostka naukowa,
        liderem konsorcjum może być wyłącznie przedsiębiorstwo, udział kosztów
        kwalifikowanych przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw w całkowitych kosztach
        kwalifikowanych projektu wynosi minimum 50% oraz w skład konsorcjum mogą
        wchodzić maksymalnie trzy podmioty,
      b) NCBR udziela dofinansowania na realizację projektów, które mogą obejmować:
      - badania przemysłowe,
      - eksperymentalne prace rozwojowe,
      - prace przedwdrożeniowe - pomoc de minimis,
      - prace przedwdrożeniowe na usługi doradcze,
      c) całość praw majątkowych do wyników projektu przysługuje przedsiębiorstwu, które
        jest zobowiązane do wdrożenia rozwiązania będącego wynikiem realizacji projektu,
      d) jeśli projekt jest realizowany w konsorcjum, prawa majątkowe do wyników projektu
        przysługują konsorcjantom realizującym projekt na zasadach określonych w
        umowie o dofinansowanie,
      e) podział praw majątkowych oraz powiązanych z nimi praw dostępu, będących
        rezultatem projektu, przysługujących konsorcjantom nie może naruszać przepisów
        o pomocy publicznej,
      f) przekazanie praw pomiędzy konsorcjantami następuje za wynagrodzeniem, które
        odpowiada wartości rynkowej tych praw; przekazanie praw majątkowych do
        wyników projektu, nie może stanowić niedozwolonej pomocy publicznej,
      g) gdy projekt jest realizowany w ramach konsorcjum, konsorcjanci nie mogą zlecać
        sobie nawzajem realizacji prac w projekcie na zasadzie podwykonawstwa.
    Celem Projektu jest stworzenie (...).
    Rezultatem projektu będzie opracowanie dwóch typów (...) krajowych, tzn. (...). Grupą
    docelową - ostatecznym odbiorcą dla rezultatów Projektu w szerokim ujęciu - będzie
    rosnąca grupa konsumentów o wysokiej świadomości żywieniowej. W węższym ujęciu
    grupą docelową będą sklepy, hurtownicy i pośrednicy artykułów spożywczych, w tym
    przede wszystkim obecni kontrahenci Lidera konsorcjum.
    W Projekcie będą realizowane dwa strumienie prac badawczych i rozwojowych. Jeden
    strumień obejmie opracowanie nowego produktu (innowacja produktowa) - w nim będą

    realizowane przede wszystkim analizy chemiczne (...) oraz badania (...). Drugi strumień
    prac B+R obejmie eksperymenty i prace konstruktorskie dotyczące istotnej modyfikacji
    procesu (...).
    Wdrożenie wyników projektu będzie polegało na ich bezpośrednim wykorzystaniu w
    bieżącej działalności Lidera, tj. wykorzystanie w procesie przygotowania produktów
    finalnych kierowanych na rynek zarówno nowych receptur (...) z dodatkiem o lepszych niż
    obecna oferta rynkowa właściwościach (...), jak również innowacji procesowej w obszarze
    procesu (...). Wskazany sposób wdrożenia wyników Projektu w sposób naturalny
    determinuje zakładane strumienie przychodów, których źródłem będzie sprzedaż (...) z
    dodatkiem do obecnych odbiorców/kontrahentów Lidera, tj. głównie średnich i dużych
    sieci handlowych oraz hurtowników/pośredników artykułów spożywczych zaopatrujących
    mniejsze sklepy. Po uruchomieniu nowych produktów (będących wynikiem Projektu)
    zostaną one zaoferowane dotychczasowym odbiorcom wraz z przedstawieniem ich
    głównych przewag względem obecnej oferty rynkowej, uzasadniając w ten sposób
    zakładany poziom popytu/ zainteresowania nimi ze strony ostatecznych odbiorców -
    konsumentów.
    Wskaźniki realizacji Projektu:
    a) wskaźniki produktu
    - nowe produkty (...) - 2 szt.;
    - nowe rozwiązania dotyczące (...) (m.in. usługi, procesy produkcyjne, technologie) - 1 szt.;
    - procent nowych produktów/rozwiązań uwzględniających zasady zrównoważonego
      rozwoju - 100 %;
    - wypracowane produkty - 2 szt.;
    b) wskaźniki rezultatu bezpośredniego
    - liczba uzyskanych praw ochrony wzorów przemysłowych /wzorów użytkowych w kraju
      lub za granicą - 2 szt.;
    c) nowe produkty (...) - 2 szt.;
    - nowe rozwiązania dot. (...) (m.in. usługi, procesy produkcyjne, technologie) - 1 szt.;
    - wdrożone produkty - 2 szt.;
    d) wskaźniki wpływu
    - liczba osób wykorzystujących efekty programu - (...) szt.;
    - przychody z wdrożenia/komercjalizacji wyników projektu - (...) zł.
    Zakres rzeczowy Projektu przewidziany do realizacji obejmuje następujące zadania, w tym
    zadania Instytutu jako Uczestnika Konsorcjum:
    I. Zadanie nr 1 - Prace rozwojowe: opracowanie parametrów ulepszonego procesu (...) w
        skali laboratoryjnej
        Wykonawca - „(...)”,
    II. Zadanie nr 2 - Eksperymentalne prace rozwojowe: opracowanie receptury (...)
        Wykonawca - Instytut,
    III. Zadanie nr 3 - Eksperymentalne prace rozwojowe: opracowanie parametrów
        ulepszonego (...) w skali demonstracyjnej
        Wykonawca - „(...)”,
    IV. Zadanie nr 4 - Badania przemysłowe: (...)
        Wykonawca - Instytut,

    V. Zadanie nr 5 - Prace przedwdrożeniowe - pomoc de minimis: ochrona własności
        intelektualnej wybranej w projekcie i działania w zakresie certyfikacji
        Wykonawca - „(...)”.
    Wydatki kwalifikowalne zaplanowane do poniesienia przez Instytut w ramach Projektu
    obejmują:
    zakup odczynników, surowców do badań i analiz,
        zakup drobnego sprzętu laboratoryjnego,
        koszty wynagrodzeń wraz z pozapłacowymi kosztami pracy, w tym składkami na
        ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, osób zatrudnionych przy realizacji projektu
        (tj. kierownik projektu, pracownicy badawczy, personel techniczny i pomocniczy) w
        części, w jakiej wynagrodzenia te są bezpośrednio związane z realizacją Projektu,
        promocję i koszty publikacji (udział w konferencjach, targach branżowych, podczas
        których zostaną przedstawione parametry produktów oraz procesu
        technologicznego),
        koszty pośrednie (administracja projektu).
    Składając wniosek o dofinansowanie, Instytut złożył oświadczenie, że będzie mógł odliczyć
    lub ubiegać się o zwrot kosztu podatku VAT poniesionego w związku z realizacją działań
    objętych wnioskiem.
    29 sierpnia 2024 r. w ankiecie o kwalifikowalności VAT w Projekcie, Instytut wskazał m.in.,
    że:
        projekt nie będzie realizowany wyłącznie przez Instytut,
        projekt będzie realizowany w ramach konsorcjum/partnerstwa,
        w skład konsorcjum wchodzi przedsiębiorca,
        w projekcie nie przewiduje się komercjalizacji (sprzedaży) wyników badań,
        w projekcie nie przewiduje się patentów,
        w projekcie przewiduje się wdrożenie wyników badań do przemysłu,
        nie przewiduje się odpłatnego organizowania szkoleń z zakresu tematyki/efektów
        projektu,
        umowa konsorcjum przewiduje podział zysków ze sprzedaży wyników badań,
        zysk w ramach umowy konsorcjum przysługuje Instytutowi,
        produkty (efekty końcowe) projektu są planowane do sprzedaży,
        produkty (efekty końcowe) projektu nie są jednocześnie planowane do sprzedaży
        oraz przeznaczone będą do użytku w ramach działalności statutowej.
    Instytut prowadzi wyodrębnioną ewidencję wydatków poniesionych w ramach Projektu w
    sposób przejrzysty, zgodnie z zasadami określonymi w konkursie, tak aby możliwa była
    identyfikacja poszczególnych operacji związanych z realizacją Projektu.
    Wskazany we wniosku o dofinansowanie okres realizacji Projektu: (...)
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Zgodnie z definicją zawartą w Umowie o dofinansowanie, beneficjentem jest wykonawca
    Projektu, o którym mowa w art. 41 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym
    Centrum Badań i Rozwoju, tj. wykonawca projektu wybrany w konkursie, z którym
    Dyrektor NCBR zawarł umowę o wykonanie i finansowanie projektu. Jak wskazano w

    opisie stanu faktycznego, Umowa o dofinansowanie została zawarta przez Lidera
    Konsorcjum działającego w imieniu własnym i w imieniu Instytutu, tym samym
    beneficjentem Projektu jest firma „(...)” oraz Instytut.
    Beneficjentem prac wykonanych przez Instytut w ramach Projektu jest Instytut, co wynika
    z art. 32 ust. 1 ustawy o NCBR. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku wyników:
    1) badań naukowych będących wynalazkiem, wzorem użytkowym, wzorem przemysłowym
      lub topografią układu scalonego, wyhodowaną albo odkrytą i wyprowadzoną odmianą
      rośliny,
    2) prac rozwojowych
    - powstałych w ramach prac lub zadań finansowanych przez Centrum oraz know-how
      związanego z tymi wynikami, prawo do uzyskania patentu na wynalazek albo prawa
      ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego lub układu
      scalonego oraz prawa do ochrony wyhodowanej albo odkrytej i wyprowadzonej przez
      hodowcę odmiany rośliny przysługuje podmiotowi, któremu Dyrektor przyznał środki
      finansowe, chyba że umowa między Centrum a podmiotem otrzymującym środki
      finansowe albo decyzja o przyznaniu środków stanowi inaczej.
    W ramach Projektu, Instytut realizuje zadanie nr 2 i nr 4 na własną rzecz.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Umowa o dofinansowanie przewiduje
    następujące formy wdrożenia wyników B+R realizowanych w ramach Projektu:
    1) wprowadzenie wyników prac B+R do własnej działalności gospodarczej Lidera
      konsorcjum lub konsorcjanta poprzez rozpoczęcie produkcji lub świadczenia usług na
      bazie uzyskanych wyników Projektu - przy czym Instytut, jako jednostka naukowa nie
      może wdrożyć tych wyników do swojej działalności gospodarczej, lub
    2) udzielenie licencji na korzystanie z przysługujących Liderowi konsorcjum lub
      konsorcjantowi praw do wyników prac B+R do działalności gospodarczej prowadzonej
      przez innego przedsiębiorcę, lub
    3) sprzedaż praw do wyników prac B+R w celu wprowadzenia ich do działalności
      gospodarczej innego przedsiębiorcy.
    Sprzedaż praw do wyników prac B+R lub udzielenie licencji na korzystanie z
    przysługujących Liderowi konsorcjum lub konsorcjantowi praw do wyników prac B+R w
    działalności gospodarczej prowadzonej przez innego przedsiębiorcę, powinno zostać
    dokonane po cenie rynkowej.
    Na dzień udzielania wyjaśnień nie są znane inne podmioty gospodarcze niż Lider Projektu,
    które będą zainteresowane odpłatnym nabyciem po cenie rynkowej wyników B+R.
    Otrzymana dotacja nie będzie wpływać na kształtowanie się ceny tych wyników, cena ma
    być ustalona w wartości rynkowej. Otrzymana dotacja nie jest dopłatą do ceny, lecz
    stanowi zwrot kosztów poniesionych na wytworzenie wyników B+R, tzn. otrzymana
    dotacja ma charakter dotacji zakupowej i nie będzie miała wpływu na cenę.
    W przypadku, gdyby Instytut nie otrzymał dofinansowania od NCBiR, to nie przystąpiłby
    do realizacji Projektu.
    W przypadku odpłatnego zbycia praw do wyników Projektu, Instytut utraci możliwość
    dysponowania/korzystania z tych praw. Natomiast w przypadku, gdy Instytut udzieli
    licencji do korzystania z tych praw, będzie nadal nimi dysponował. Forma komercjalizacji
    praw do wyników Projektu na dzień udzielania wyjaśnień nie została określona.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, zgodnie z Umową o dofinansowanie Projekt
    może być realizowany przez konsorcjanta będącego jednostką naukową wyłącznie w
    ramach jego działalności niegospodarczej. Oznacza to, że Instytut nie może wykorzystać

    efektów Projektu do swojej działalności gospodarczej, ani do działalności statutowej.
    Efekty Projektu mają być odpłatnie zbyte w cenie rynkowej innemu przedsiębiorcy, który
    wdroży te efekty do swojej działalności gospodarczej.
    Wartość wydatków kwalifikowalnych dotyczących zakupu odczynników i materiałów do
    badań została ustalona na podstawie danych o cenach towarów i usług zgromadzonych w
    wyniku analizy rynku i umów długoterminowych przeprowadzonej na etapie
    przygotowania wniosku o przyznanie dofinansowania. Wartość wydatków
    kwalifikowalnych dotyczących wynagrodzenia personelu z tytułu właściwego i skutecznego
    przeprowadzenia zaplanowanych zadań i osiągnięcia zakładanego celu w wyznaczonym
    okresie przez zespół badawczy została ustalona na podstawie zapisów „(...).” Wartość
    kosztów pośrednich stanowi 25% wartości kosztów kwalifikowalnych wskazanych powyżej.
    Koszty te rozliczane są ryczałtem.
    Gdyby Instytut nie otrzymał środków finansowych, to nie realizowałby zadań określonych
    w Projekcie. Instytut wykonuje kompleksowe badania, których koszt realizacji jest wysoki.
    Instytut nie posiada takich środków statutowych, które pozwoliłyby mu na realizację
    zadań określonych w Projekcie.
    Dofinansowanie przyznane przez NCBR na podstawie ww. umowy na realizację Projektu
    może być przeznaczona wyłącznie na pokrycie kosztów związanych z realizacją zadań
    przypisanych Instytutowi w Projekcie wskazanych we wniosku, który został zatwierdzony
    do dofinansowania. Nie może być przeznaczone na inną prowadzoną przez Instytut
    działalność.
    Instytut, jako Członek Konsorcjum, rozlicza otrzymane dofinansowanie za pośrednictwem
    Lidera Konsorcjum, poprzez złożenie do NCBR, za pośrednictwem Lidera, wniosku o
    płatność w terminach wskazanych w Umowie o dofinansowanie. Zgodnie z Umową o
    dofinansowanie, wypłata dofinansowania na pokrycie kosztów pośrednich uzależniona
    jest od wykazania wydatków bezpośrednich. Lider konsorcjum niezwłocznie przekazuje
    konsorcjantom środki finansowe, w kwotach zapewniających właściwą realizację Projektu
    /płynność finansową w Projekcie. Pierwsza zaliczka na realizację Projektu, w wysokości do
    100% transzy środków zaplanowanych w harmonogramie płatności na dany rok
    budżetowy, wypłacana jest Liderowi konsorcjum w terminie 30 dni od dnia zawarcia
    Umowy. Warunkiem otrzymania kolejnej zaliczki jest wykazanie poniesienia kosztów
    stanowiących co najmniej 70% wszystkich przekazanych zaliczek. W celu otrzymania
    kolejnej zaliczki lub w celu otrzymania refundacji poniesionych kosztów, Lider konsorcjum
    zobowiązany jest do przedłożenia Centrum wniosku o płatność.
    Zgodnie z Umową o dofinansowanie, zwrot otrzymanych środków pieniężnych następuje
    w przypadku:
    a) uznania kosztów za niekwalifikowalne, w szczególności na skutek przeprowadzonej
      kontroli, bądź innych czynności weryfikujących prawidłowość poniesienia wydatków
      przez Lidera konsorcjum lub konsorcjantów,
    b) rozwiązania Umowy z winy Konsorcjantów w sytuacji działań sprzecznych z
      postanowieniami Umowy o dofinansowanie.
    Natomiast w przypadku, gdy niepowodzenie realizacji Projektu związane było z
    wystąpieniem siły wyższej, ryzykiem naukowym wynikającym z realizacji badań lub
    znacznej i niemożliwej do przewidzenia zmiany stosunków społeczno-gospodarczych i
    przeprowadzona analiza wykaże, że niepowodzenie realizacji Projektu nie nastąpiło na
    skutek nieuprawnionego działania lub zaniechania Lidera konsorcjum lub konsorcjanta,
    Lider konsorcjum, w zakresie wskazanym przez Centrum, nie będzie zobowiązany do
    zwrotu dofinansowania.
    Efekty realizowanego Projektu będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT. Jak wskazano zarówno w opisie stanu faktycznego, jak i w odpowiedzi na
    powyższe pytania, rezultaty Projektu (efekty, wyniki prac itp.) mają być przekazane

    przedsiębiorcom odpłatnie po cenie rynkowej. Czynność odpłatnego przekazania praw do
    wyników badań stanowi świadczenie usług w rozumieniu ustawy o podatku VAT, które to
    usługi są czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem.
    Nabywane towary i usługi związane z realizacją Projektu służą (i będą służyć) czynnościom
    opodatkowanym, tj. odpłatnej sprzedaży po cenie rynkowej uzyskanych wyników B+R.
    Instytut prowadzi odrębną ewidencję rachunkową dla Projektu.
    Instytut samodzielnie, tj. we własnym imieniu i na swoją rzecz, dokonuje zakupów
    towarów i usług na potrzeby realizacji zadań w ramach Projektu.
    Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z Projektem są wystawiane
    na Instytut.
    Pytania
      1. Czy w świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT otrzymana dotacja na pokrycie kosztów
        Projektu stanowi wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem od
        towarów i usług?
      2. Czy w świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, opłaty, jakie mają być przekazane przez
        Lidera Projektu Instytutowi ze środków uzyskanych z wdrożenia wyników badań do
        działalności gospodarczej Lidera, będą stanowić wynagrodzenie podlegające
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
      3. Czy w świetle art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt. 1 lit. a) i b) ustawy o podatku od towarów i
        usług Instytutowi będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku
        naliczonego na nabyciu towarów i usług związanych z realizacją Projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko w sprawie pytania 1
    Zdaniem Instytutu, dofinansowanie otrzymane na pokrycie kosztów związanych z
    realizacją Projektu nie będzie stanowić wynagrodzenia, o którym mowa w art. 29a ust. 1
    ustawy o VAT, gdyż dofinansowanie to ma typowo zakupowy charakter.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przy czym zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT jest
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym:
        przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
        zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
        świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko,
    co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z

    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawnych, jedynie te dotacje, subwencje i inne
    dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych
    towarów lub świadczonych usług stanowią wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu
    podatkiem VAT, co oznacza, że nie każda dotacja stanowi wynagrodzenie w rozumieniu
    art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Znaczenie w sprawie ma wyjaśnienie pojęcia „dotacja mająca bezpośredni wpływ na
    cenę”. Zagadnienie to było przedmiotem rozważań Europejskiego Trybunału
    Sprawiedliwości (ETS - obecnie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej TSUE). W
    uzasadnieniu wyroku w sprawie C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian
    State) ETS uznał, iż sam tylko fakt, że dotacja lub inny sposób dofinansowania wpływa na
    ostateczną cenę świadczenia, nie może być decydujący dla uznania, że dotacja ta powinna
    zwiększać podstawę opodatkowania. Trybunał wyjaśnił, że do uznania dotacji za
    zwiększającą podstawę opodatkowania konieczne jest stwierdzenie, że dotacja ta jest
    dokonywana w celu sfinansowania konkretnej czynności opodatkowanej, tj. dostawy
    towarów lub świadczenia usług.
    Powyższy pogląd zaakceptował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 19 czerwca 2018 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.313.2018.2.AZ stwierdzając, że
    otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie stanowi samo w sobie żadnej czynności,
    ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje podlegają opodatkowaniu, jako składnik ceny
    czynności, z którą są związane. Zdaniem organu, tylko dotacje, które stanowią dopłatę do
    ceny sprzedawanych towarów, czy świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą,
    czy towarem i podlegają opodatkowaniu. Organ stwierdził, że skoro otrzymane
    dofinansowanie (dotacje, dopłaty) przeznaczone zostanie wyłącznie na pokrycie kosztów
    poniesionych w związku z realizacją projektu, to kwoty te w żadnym razie nie będą
    stanowiły bezpośredniej dopłaty do ceny usług świadczonych przez podatnika. Ze
    stanowiska organu wynika jednoznacznie, że dotacja przedmiotowa, przeznaczona na
    przeprowadzenie projektu z konkretnie wyznaczonymi działaniami i celami nie stanowi
    wynagrodzenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, finansowanie Projektu realizowane będzie ze
    środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. W niniejszej sprawie, dofinansowanie
    które Instytut otrzyma nie będzie stanowić dopłaty do ceny, bowiem dofinansowanie w
    całości dotyczy zwrotu kosztów kwalifikowalnych poniesionych przez Instytut na realizację
    zadań mu przypisanych w Projekcie, tj.:
        eksperymentalnych prac rozwojowych polegających na opracowaniu receptury (...),
        oraz
        badań przemysłowych polegających na zbadanie stopnia zmienności profilu
        chemicznego, własności funkcjonalnych, (...) wyselekcjonowanych (...) w zależności
        od warunków klimatycznych, pochodzenia i roku pozyskania.
    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w ukształtowanej linii orzeczniczej. Przykładowo
    w wyroku z 7 listopada 2018 r., sygn. akt I FSK 1692/16 Naczelny Sąd Administracyjny
    zauważył, że dla uznania dotacji za składnik podstawy opodatkowania z tytułu dokonanej
    dostawy towarów lub świadczenia usług istotna jest możliwość jednoznacznego
    przyporządkowania kwoty dofinansowania do konkretnej transakcji. Z okoliczności
    faktycznych transakcji musi wynikać, że dofinansowanie zostało udzielone przez podmiot
    trzeci jako część wynagrodzenia podatnika z tytułu konkretnej transakcji. W przypadku gdy
    taki bezpośredni związek nie istnieje należy uznać, że otrzymane przez podatnika
    dofinansowanie prowadzonej przez niego działalności nie powinno być uwzględniane w

    podstawie opodatkowania VAT, nawet jeśli dzięki dofinansowaniu podatnik jest w stanie
    efektywnie obniżyć cenę oferowanych towarów lub usług.” W ocenie NSA, w świetle art.
    29a ust. 1 ustawy VAT, dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, których nie sposób powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu VAT, a więc niezależnie od ilości i wartości dostarczanych towarów lub
    świadczonych usług, nie wchodzą do podstawy opodatkowania. Nie mają one bowiem
    bezpośredniego wpływu na cenę towarów lub usług.” Należy też zgodzić się ze
    stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wyrażonym w wyroku
    z 20 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Ol 153/23, zgodnie z którym do podstawy
    opodatkowania wchodzą jedynie przedmiotowe dotacje do ceny sprzedaży (u dostawcy
    towaru lub usługi), nie wchodzą zaś przedmiotowe dotacje do ceny zakupu (u nabywcy
    towaru lub usługi).
    Dofinansowanie otrzymane przez Instytut na realizację przypisanego mu zadania w
    Projekcie badawczym ma za zadanie sfinansowanie eksperymentalnych prac rozwojowych
    i pokrywa koszty z nimi związane, w związku z czym nie stanowi dotacji, subwencji ani
    innej dopłaty o podobnym charakterze mającej bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych
    towarów lub świadczonych usług. W związku z tym otrzymane środki finansowe nie będą
    stanowić wynagrodzenia w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. Uzyskana pomoc, w
    myśl przytoczonych wyżej przepisów, stanowi refundację kosztów kwalifikowalnych
    poniesionych przez Instytut w związku z realizacją zadań badawczych stanowiących jeden
    z elementów Projektu, jako całości.
    Stanowisko w sprawie pytania 2
    W ocenie Instytutu, opłaty z tytułu przeniesienia praw majątkowych powstałych w
    Projekcie, jakie mają być przekazane przez Lidera Projektu Instytutowi ze środków
    uzyskanych z wdrożenia wyników badań do działalności gospodarczej Lidera, będą
    stanowić wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przy czym zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast odpłatnym
    świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT jest każde świadczenie na
    rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym:
        przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej,
        zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji,
        świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z powołanego przepisu wynika, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres
    bowiem pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby),
    jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów
    rzeczy). Oceniając charakter świadczenia, jako usługi (w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy
    VAT) należy mieć na uwadze to, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie, które nie
    jest dostawą towaru w rozumieniu art. 7 ustawy. Powyższe ma istotne znaczenie przy
    kwalifikowaniu przekazania praw majątkowych, które mogą powstać w toku realizacji
    Projektu, do czynności (usług) podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, „Regulamin Konkursu I” stanowi, że całość praw
    majątkowych do wyników projektu przysługuje przedsiębiorstwu, które jest zobowiązane
    do wdrożenia rozwiązania będącego wynikiem realizacji Projektu, przy czym przekazanie
    praw pomiędzy konsorcjantami następuje za wynagrodzeniem, które odpowiada wartości
    rynkowej tych praw. Powyższy zapis Regulaminu znalazł odzwierciedlenie w Umowie
    Konsorcjum. Zgodnie z Umową, wdrożenie wyników Projektu, w tym wyników badań
    przemysłowych i prac rozwojowych albo prac rozwojowych odbędzie się na zasadach
    zgodnych z umową o dofinansowanie Projektu. Wdrożenie ma nastąpić poprzez:
    wprowadzenie wyników badań przemysłowych i prac rozwojowych, albo prac
    rozwojowych do własnej działalności gospodarczej Lidera Konsorcjum poprzez
    rozpoczęcie produkcji lub świadczenie usług na bazie uzyskanych wyników, lub
    wprowadzenie innowacji procesowej. Lider dokonywać będzie opłat za korzystanie z praw
    majątkowych do wyników projektu (IP konsorcjanta) na podstawie odrębnej umowy
    licencyjnej w okresie nie dłuższym niż 10 lat od momentu rozpoczęcie sprzedaży; przy
    czym nie dotyczy to sytuacji gdy prawa majątkowe do wyników Projektu zostaną
    przeniesione na Lidera. Konsorcjanci postanowili, że szczegółowe zasady dotyczące
    udziałów Uczestników Konsorcjum w prawach do własności wyników oraz zasady podziału
    zysków wynikłych z komercjalizacji wyników Projektu będą przedmiotem odrębnych
    umów wykonawczych do Umowy Konsorcjum.
    Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem
    ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Z powyższego przepis jasno wynika, że podstawą opodatkowania jest zapłata.
    Zgodnie z „Wielkim słownikiem języka polskiego” pojęcie „zapłata” ma wiele znaczeń m.in.
    oznacza należne pieniądze dawane w takiej ilości, na jaką jest określona wartość czegoś.
    W powyższym przypadku należy uznać, że opłaty jakie mają być przekazane Instytutowi
    przez Lidera Projektu, będą stanowiły należne Instytutowi wynagrodzenie z tytułu
    świadczenia usług określonych w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Tym samym opłaty
    dokonywane przez Lidera na rzecz Instytutu, będą stanowiły po stronie Instytutu
    wynagrodzenie, o którym mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Stanowisko w sprawie pytania 3
    Zdaniem Instytutu, będzie przysługiwało mu prawo do pełnego odliczenia podatku VAT
    naliczonego na nabyciu towarów i usług związanych z eksperymentalnymi pracami
    rozwojowymi badaniami przemysłowymi realizowanymi w ramach Projektu.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt. 1 lit. a) i b) ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124, gdzie kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających
    z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, lub dokonania
    całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn.:
        odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i
        usług,

        towary i usługi, na nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych.
    Powołana norma prawna statuuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, które jest
    podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika. Prawo to realizuje zasadę
    neutralności podatku VAT, co oznacza, iż opodatkowaniu tym podatkiem podlega
    faktycznie konsumpcja.
    Taka konstrukcja podatku VAT pozwala podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego na
    nabyciu towarów i usług wykorzystywanych przez niego przy świadczeniu czynności
    opodatkowanych, co oznacza, że podatek nie będzie stanowił dla podatnika obciążenia
    finansowego gwarantując jego neutralność. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, przykładowo w orzeczeniu z
    dnia 15.01.1998 r. w sprawie C-37/95 Trybunał stwierdził, że „system odliczeń podatku
    oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub
    należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system
    podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez
    względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób
    całkowicie neutralny.” Jak wskazano w stanowisku do pytania 2, opłaty jakie ma otrzymać
    Instytut z tytułu przeniesienia praw majątkowych powstałych w Projekcie na rzecz Lidera
    Projektu, pochodzące ze środków uzyskanych z wdrożenia przez Lidera wyników badań
    do jego działalności gospodarczej, będą stanowić wynagrodzenie podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. będą stanowić czynności
    opodatkowane.
    Z uwagi na to, że w rozumieniu art. 8 ust. 1 tiret pierwsze ustawy o VAT, Instytut
    przenosząc na Lidera Projektu prawa majątkowe, jakie mogą powstać w toku realizacji
    Projektu wyświadczy usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    za którą otrzyma zapłatę, to zostaną spełnione przesłanki dające prawo do odliczenia
    podatku naliczonego na nabyciu towarów i usług wykorzystywanych do realizacji tej usługi.
    W związku z powyższym, Instytutowi będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia
    podatku naliczonego na nabyciu towarów i usług służących do realizacji zadań
    przypisanych Instytutowi w Projekcie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
        prawidłowe w zakresie braku podatkowania otrzymanej dotacji na pokrycie
        kosztów Projektu (pytanie nr 1),
        prawidłowe w zakresie opodatkowania wynagrodzenia za przeniesienie praw
        majątkowych powstałych w Projekcie (pytanie nr 2),
        prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia
        towarów i usług związanych z realizacją Projektu (pytanie nr 3).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Jak stanowi z art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności,
    w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel. Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na
    działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę
    w rozumieniu ustawy. Co istotne, muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług
    co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w
    art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w dyrektywie 2006/112/WE
    /Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą”.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć TSUE.

    W sprawie C#16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden,
    Trybunał w wyroku z 3 marca 1994 r. zauważył, że:
      „czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny
      między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie
      wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość
      faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    W wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG, ECLI:EU:C:2011:700 Trybunał wskazał:
      „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
      transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie.
      Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez
      bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym
      świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT.
      W tym świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1
      szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy
      usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje
      wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez
      usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej
      usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKGKraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47).
      Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w
      rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między
      wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r.
      w sprawie C-40/09 Astra Zeneca UK i przytoczone orzecznictwo)”. (pkt 17-19)
    Natomiast w wyroku z 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL
    przeciwko Ministre de lÉconomie et des Finances, ECLI:EU:C:2014:185 Trybunał wskazał,
    że:
      „(...) aby świadczenie usług mogło być uznane za „odpłatne” w rozumieniu tej
      dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie wzajemne za taką usługę było
      uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie wzajemne może pochodzić
      także od osoby trzeciej. (zob. podobnie wyrok w sprawach połączonych C- 54/09 i C-
      55/09, Loyalty Management UK i Baxi Group EU:C:2010:590, pkt 56)”.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podatku
    od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Dana czynność (usługa) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług gdy
    istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym – w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią
    rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Jednocześnie, aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi
    być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny. Pozwala
    na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną
    działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Status podatnika
    podatku od towarów i usług wynika również z okoliczności dokonania czynności, które
    podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    We wniosku wskazali Państwo, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. Realizując swoje zadania statutowe w zakresie m.in.
    współpracy ze środowiskiem społeczno-gospodarczym w zakresie badań naukowych i
    prac rozwojowych w celu ich wdrożenia (...) r., zawarli Państwo Umowę Konsorcjum z
    firmą „(...)”, celem wspólnej realizacji zadania badawczego pod nazwą: „(...)”
    finansowanego ze środków I konkursu Programu rządowego (...) - żywienie w świetle
    wyzwań poprawy dobrostanu społeczeństwa oraz zmian klimatu, ogłoszonego przez
    Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Umowa Konsorcjum określa zasady funkcjonowania
    Konsorcjum oraz zasady współpracy uczestników przy realizacji Projektu, którego celem
    jest realizacja fazy badawczej obejmującej badania przemysłowe lub prace rozwojowe
    skierowane do zastosowania w działalności gospodarczej podmiotów gospodarczych.
    Warunkiem podjęcia przez partnerów współpracy było przyznanie przez NCBR środków
    finansowych na realizację Projektu, na podstawie wniosku złożonego do NCBR o
    dofinansowanie.
    Umowa o dofinansowanie zobowiązuje konsorcjantów m.in. do realizacji pełnego zakresu
    rzeczowego Projektu oraz do wdrożenia wyników prac B+R w okresie trzech lat od
    zakończenia realizacji Projektu, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie. Wskazali Państwo,
    że umowa o dofinansowanie została zawarta przez Lidera Konsorcjum działającego w
    imieniu własnym i w Państwa imieniu, tym samym beneficjentem Projektu jest firma „(...)”
    oraz Instytut. W ramach Projektu, realizują Państwo zadanie nr 2 i nr 4 na własną rzecz.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności kwestii opodatkowania otrzymanej
    dotacji na pokrycie kosztów Projektu.
    W świetle art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Na podstawie art. 29a ust. 7 ustawy:

      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z powołanych przepisów wynika, że, co do zasady, podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko, co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do
    podstawy opodatkowania.
    Do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje,
    subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na
    kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy towaru lub świadczenia usługi.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie,
    które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny
    konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia
    po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    zgodnie z którym:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego
    systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Tylko subwencje bezpośrednio wpływające na cenę

    transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą
    tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu
    VAT.
    Zatem w sytuacji, gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub
    świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę
    do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający
    element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia.
    Dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy niezbędne jest więc wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym kontekście istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności wyroki w sprawach:
        C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State) oraz
        C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of Customs and Excise, w
        skrócie KNW).
    W wyroku z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie
    subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące
    wyłącznie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów
    lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do
    sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja
    stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie
    później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do
    zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo
    beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej
    opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny
    na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego
    wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź
    część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena jaką płaci
    nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji
    przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element
    ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem
    rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd
    krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub
    świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż
    musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała
    bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy
    zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.
    W wyroku z 13 czerwca 2002 r. w sprawie C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie
    od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie
    spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia
    (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług
    świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie
    zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i

    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywane dofinansowanie (dotacja) jest w sposób zindywidualizowany i
    policzalny związane z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę
    niższą o konkretną kwotę), takie dofinansowanie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dofinansowanie nie
    jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług,
    wówczas można - i należy - potraktować je jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi - tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub
    świadczący usługę otrzymuje zapłatę - czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest
    aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną
    dostawę.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest stwierdzenie, że
    dotacja przekazywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Konsorcjum jest organizacją zrzeszającą kilka podmiotów gospodarczych na określony
    czas, w konkretnym celu. Zawarcie umowy konsorcjum możliwe jest na podstawie art. 353
    1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.),
    w ramach tzw. swobody umów.
    W konsekwencji strony zawierające umowę konsorcjum mogą ją ukształtować w sposób
    dowolny, byleby jej treść lub cel nie sprzeciwiały się ustawie, zasadom współżycia
    społecznego oraz właściwości takiego stosunku. Konsorcjum nie jest jednak podmiotem
    gospodarczym, nie posiada osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej, nie musi być
    rejestrowane, ani mieć odrębnej nazwy czy też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum
    są, co do zasady, niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli w działaniach
    niezwiązanych z konsorcjum), a w działaniach związanych z konsorcjum realizują wspólne
    przedsięwzięcie objęte porozumieniem. Zawierając umowę konsorcyjną podmioty mogą
    określić, kto będzie reprezentował konsorcjum na zewnątrz (może to być także osoba
    trzecia). Co do zasady, konsorcja nie mają też wspólnego majątku (chociaż mogą mieć
    wspólne konto rozliczeniowe), a wszelkie formy płatności regulowane są przez firmę lub
    osobę reprezentującą konsorcjum.

    W świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego konsorcjum nie może być
    uznane za podatnika VAT, a relacji zachodzących pomiędzy stronami umowy konsorcjum
    (podatnikami VAT) – dla potrzeb podatku od towarów i usług – nie należy oceniać na
    zasadach wewnętrznych rozliczeń konsorcjum.
    A zatem przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum są odrębnymi podatnikami VAT.
    Oznacza to, że działając w ramach konsorcjum powinni oni do wzajemnych rozliczeń
    stosować ogólne reguły wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów
    wykonawczych do niej.
    Jak wyżej wskazano, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W odniesieniu do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że dofinansowanie
    podlega opodatkowaniu, jeżeli ma bezpośredni związek z ceną towaru/usługi
    świadczonej przez otrzymującego dotację. W takiej sytuacji przyjmuje się, że dotacja
    stanowi składnik tej ceny. Innymi słowy dotacja „uzupełnia” podstawę opodatkowania z
    tytułu dostawy towaru/usługi i jest opodatkowana na takich samych zasadach jak
    czynność, której dotyczy.
    Jak wyżej wykazano, bezpośredni związek dotacji z ceną (a więc cenotwórczy charakter)
    występuje w przypadku, gdy w sposób precyzyjny można określić jej wpływ na poziom
    ceny konkretnego towaru/usługi. Jest to możliwe w przypadku, gdy dotację można
    uznać za „korelat” świadczonej usługi lub dostarczanego towaru, tzn. gdy wypłacana
    jest tylko w razie świadczenia konkretnych usług lub dostawy konkretnego towaru,
    kwotowo również zależy od ilości świadczonych usług lub dostarczonych towarów.
    Także wtedy gdy dopłata ustalana jest jako określony procent poniesionych wydatków
    (określonej kategorii poniesionych wydatków), ma ona proste przełożenie na cenę
    świadczenia, gdy powoduje redukcję kwoty należnej od świadczeniobiorcy. W
    przypadku bowiem nieotrzymania dopłaty, odbiorca usług/towarów musiałby zapłacić
    cenę wyższą od oferowanej przez świadczeniodawcę, którego koszty (część kosztów)
    finansowana jest z zewnętrznego źródła.
    Otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie stanowi samo w sobie żadnej
    czynności, ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje (dopłaty) podlegają
    opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Dotacje, które
    stanowią dopłatę do ceny sprzedawanych towarów, czy świadczonych usług, są ściśle
    związane z daną usługą, czy towarem i podlegają opodatkowaniu.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika:
        Celem Projektu jest stworzenie dwóch innowacyjnych produktów (...).
        Przedmiotem umowy zawartej z NCBiR o dofinansowanie Projektu będzie realizacja
        prac badawczo-rozwojowych.
        Bezpośrednim beneficjentem Projektu będą członkowie konsorcjum, tj. Lider wraz z
        konsorcjantem.
        Przypisane do Państwa zadania badawczo-rozwojowe będą Państwo wykonywali na
        własną rzecz.
        Nie mogą Państwo wykorzystać efektów Projektu do swojej działalności
        gospodarczej, ani działalności statutowej.
        Uczestnicy Konsorcjum zobowiązani są do niezlecania sobie nawzajem w ramach
        Projektu realizacji usług, dostaw lub robót budowlanych.

        Otrzymana dotacja stanowi zwrot kosztów kwalifikowanych poniesionych na
        realizację zadań przypisanych Państwu w Projekcie, tj.:
          eksperymentalnych prac rozwojowych polegających na opracowaniu (...), oraz
          badań przemysłowych polegających na zbadaniu (...) 3 wyselekcjonowanych
          (...).
        Przekazywanie praw pomiędzy konsorcjantami następuje za wynagrodzeniem,
        które odpowiada wartości rynkowej tych praw.
    Z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy, nie można uznać, że dofinansowanie
    otrzymywane z NCBiR stanowi wynagrodzenie z tytułu dostawy towarów bądź
    świadczenia usług podlegających opodatkowaniu.
    Jak Państwo wskazali, beneficjentami Projektu są uczestnicy konsorcjum. W ramach
    Projektu będą Państwo wykonywali zadania na własną rzecz. Wskazali Państwo
    również, że Projekt może być realizowany przez konsorcjanta będącego jednostką
    naukową wyłącznie w ramach jego działalności niegospodarczej.
    Zakres praw majątkowych do wyników badań przemysłowych i prac rozwojowych, albo
    prac rozwojowych będących rezultatem Projektu przysługuje Konsorcjantom w
    proporcji odpowiadającej faktycznemu ich udziałowi w całkowitej kwocie kosztów
    kwalifikowalnych, określonych w Umowie. Sprzedaż praw do wyników prac B+R lub
    udzielenie licencji na korzystanie z przysługujących Liderowi konsorcjum lub
    konsorcjantowi praw do wyników prac B+R w działalności gospodarczej prowadzonej
    przez innego przedsiębiorcę, powinno zostać dokonane po cenie rynkowej
    Z powyższego wynika, że otrzymane przez Państwa dofinansowanie z NCBiR na
    realizację badań w ramach realizacji Projektu nie będzie miało wpływu na wysokość i
    kształtowanie ceny z tytułu ewentualnej sprzedaży praw do wyników Projektu,
    ponieważ wynagrodzenie za przekazanie praw zostanie ustalone na poziomie cen
    rynkowych.
    W konsekwencji należy uznać, że otrzymywane z Narodowego Centrum Badań i
    Rozwoju dofinansowanie nie jest dokonywane w celu sfinansowania konkretnej
    czynności opodatkowanej (np. dopłaty do ceny sprzedaży praw do wyników Projektu).
    Dofinansowanie od NCBiR nie stanowi wynagrodzenia za świadczone przez Państwa
    usługi w rozumieniu przepisów ustawy, a jedynie zwrot poniesionych kosztów
    związanych z realizacją Projektu.
    Tym samym dofinansowanie z Narodowego Centrum Badań i Rozwoju jako środki
    niestanowiące refundacji całości lub części ceny, nie powinny być zaliczane do
    podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie braku opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług dotacji na pokrycie kosztów Projektu jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także tego, czy opłaty jakie mają być przekazane przez Lidera
    Projektu Państwu ze środków uzyskanych z wdrożenia wyników badań do działalności
    gospodarczej Lidera będą stanowić wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości, dotyczącej uznania czy przekazanie praw
    majątkowych do wyników Projektu za wynagrodzeniem po cenie rynkowej Liderowi
    konsorcjum, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu należy wskazać, że
    podmioty działające w ramach konsorcjum są odrębnymi podatnikami VAT. Oznacza to,
    że działając w ramach konsorcjum powinni oni do wzajemnych rozliczeń stosować
    ogólne reguły wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów
    wykonawczych do niej.

    W sytuacji przekazania praw majątkowych powstałych w Projekcie na Lidera
    konsorcjum w zamian za wynagrodzenie odpowiadające wartości rynkowej tych praw,
    występują wszystkie elementy czynności opodatkowanej. W tym przypadku występują
    skonkretyzowane świadczenia na rzecz beneficjenta w zamian za określone
    wynagrodzenie. Zatem odpłatne przekazanie praw majątkowych powstałych w
    Projekcie stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
    Ponadto sprzedaż praw do wyników uzyskanych w wyniku realizacji Projektu jest
    wykorzystywaniem wartości niematerialnych i prawnych do celów zarobkowych. Zatem
    wypełnia definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    W konsekwencji, przekazanie praw majątkowych powstałych w Projekcie na Lidera
    konsorcjum w zamian za wynagrodzenie odpowiadające wartości rynkowej tych praw,
    stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla których
    ustawodawca nie przewidział możliwości zastosowania zwolnienia.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości w dalszej kolejności dotyczą prawa do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z realizacją Projektu.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, wskazanych w
    art. 86 ust. 1 ustawy, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku

      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że obowiązkiem podatnika jest
    przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którym wydatki
    te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. alokacji podatku.
    Ponadto, ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego
    odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa
    zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności
    opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy o podatku od
    towarów i usług wymogów formalnych - odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście
    jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Należy również zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ww. ustawy warunek związku ze
    sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku
    zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczające jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek
    dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i
    usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa -mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby
    jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np.
    poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady. Stanowisko powyższe
    znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych

    orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO
    Participations SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats).
    TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych
    wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z
    konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia
    podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą
    być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez
    podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter
    niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek
    zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Z uwagi na przedstawiony przez Państwa opis sprawy stwierdzić należy, że brak
    opodatkowania podatkiem VAT dotacji na pokrycie kosztów Projektu nie powoduje
    automatycznie uznania, że w tym zakresie nie przysługuje Państwu prawo do pełnego
    odliczenia podatku VAT naliczonego. W niniejszym przypadku mamy do czynienia z
    przekazaniem praw majątkowych powstałych w Projekcie na Lidera konsorcjum w zamian
    za wynagrodzenie odpowiadające wartości rynkowej tych praw co jak wskazano powyżej
    stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z całokształtu okoliczności sprawy wynika zatem, że Państwa działania podejmowane w
    związku z realizacją Projektu są nakierowane na osiągnięcie głównego celu jakim jest
    odpłatne zbycie praw majątkowych powstałych w Projekcie.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że mają Państwo prawo do pełnego odliczenia
    kwoty podatku VAT naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur dokumentujących
    zakupy towarów i usług dokonywanych w ramach realizacji Projektu. Skoro towary i usługi
    nabywane dla potrzeb realizowanego projektu służą działalności gospodarczej
    opodatkowanej podatkiem VAT, to przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia
    podatku VAT naliczonego, z uwagi na spełnienie warunków wynikających z art. 86 ust. 1
    ustawy warunkujących to prawo. Prawo do odliczenia będzie Państwu przysługiwało pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków
    związanych z realizacją Projektu jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych
    wskazuję, że wyroki sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami odnoszącymi się do
    indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one strony postępowania w tych konkretnych,
    indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby
    podobne lub zbieżne sprawy.
    Zatem powołane przez Państwa orzecznictwo potraktowano jako element argumentacji
    strony, nie miały one natomiast mocy wiążącej w analizowanej sprawie.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy
        z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.