Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.507.2019.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-29
Teza: W zakresie braku opodatkowania czynności zbycia udziału w niezabudowanej działce.
Słowa kluczowe: dostawa; działki; majątek-majątek prywatny; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; rolnik-rolnik ryczałtowy; udział-sprzedaż udziałów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 października 2019 r. (data wpływu 23 października 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności zbycia udziału w niezabudowanej działce nr 2/2 – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 października 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności zbycia udziału w niezabudowanej działce nr 2/2.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest jednym z ośmiu współwłaścicieli nieruchomości, aktualnie ujawnionych w księgach wieczystych prowadzonych przez Sąd Rejonowy, w której skład wchodzą działki gruntu oznaczone nr 1, nr 2 (obecnie podzielona na działki nr 2/1 i 2/2 ), nr 3, nr 4 i nr 5, o łącznej powierzchni 3,5465 ha oraz ujawnionych pod nr (…) w skład, której wchodzą działki gruntu oznaczone nr 3/3 i nr 3/5 (wydzielone z działki nr 3), o łącznej powierzchni 0,6753 ha. Nieruchomość położona jest w (…). Udział Wnioskodawcy to 12/40 części. Nieruchomość ma swobodny dostęp do drogi publicznej oraz nie jest przedmiotem dzierżawy. Stanowi ona gospodarstwo rolne.

Udziały w tej nieruchomości Wnioskodawca nabył w 1979 roku w spadku po zmarłym ojcu oraz w 2012 roku także w spadku po mamie. Działka oznaczona nr 3 miała powierzchnię 4,2300 ha. Pomimo zawarcia związku małżeńskiego Wnioskodawca nie zawierał umowy majątkowej małżeńskiej, rozszerzającej wspólność ustawową na tę nieruchomość. Zatem udział w nieruchomości stanowi majątek osobisty Wnioskodawcy. Pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości są: F. A., U. A., M. P., W. A., K. K., D. A., P. A.

Prawomocne postanowienie Sądu (…) z dnia 11 marca 1974 roku, sygn. akt (…) znosi współwłasność nieruchomości rolnej, położonej w (…) a składającej się z wymienionych wyżej działek o nr 1, 2, 3, 4, 5 i 6 w ten sposób, że na wyłączną własność przyznano je ojcu Wnioskodawcy.

Prawomocne postanowienie Sądu (…) z dnia 20 maja 1996 roku sygn. akt (…) stwierdza nabycie spadku po ojcu Wnioskodawcy przez: H. A., F. A., A. A., U. A., M.P., S. A. oraz, że wchodzące w skład spadku po ojcu Wnioskodawcy gospodarstwo rolne nabyli: H. A., A. A., U. A., S. A.

Wypis aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 20 listopada 2017 roku, sporządzony przez notariusza (…) stwierdza fakt, że spadek po H. A. nabyli: F. A., A. A., U. A., M. P., S. A., w udziałach po 1/5 każdy. Prawomocne postanowienie Sądu (…) z dnia 21 lipca 2015 roku sygn. akt (…) stwierdza nabycie spadku po S. A. synu S. i H. nabyli: W. A., K.K., D. A., P. A. w udziałach po 1/4 każdy.

Powyższe dokumenty wyznaczają wszystkich aktualnych współwłaścicieli nieruchomości.

Z zaświadczenia nr (…) z dnia 17 maja 2019 roku, wydanego przez (…) wynika, że nieruchomość oznaczona nr działki 2, od strony południowej stanowi teren oznaczony symbolem „6PU” - teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i magazyny) zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast od strony północnej brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz, że w chwili obecnej gmina (…) nie podjęła uchwały o ustaleniu obszaru rewitalizacji.

Prawdopodobnie wskutek informacji uzyskanych z urzędu (…), zgłosiła się do Wnioskodawcy oraz pozostałych współwłaścicieli nieruchomości osoba, która wyraziła zainteresowanie i wolę zakupu części gruntu, którego Wnioskodawca jest współwłaścicielem. Osoba ta zainteresowana jest nabyciem pewnego obszaru z działki oznaczonej nr 2, opisanej wyżej nieruchomości, położonej na terenie miejscowości (…).

Wraz z pozostałymi współwłaścicielami Wnioskodawca podjął decyzję o sprzedaży. Jak Wnioskodawca nadmienił udział w tej nieruchomości wchodzi w skład majątku osobistego Wnioskodawcy (opisanego wyżej, nabytego w spadku).

Dnia 29 maja 2019 roku aktem notarialnym (…) - przedwstępna umowa sprzedaży, sporządzonym przez notariusza (…), Wnioskodawca zobowiązał się wraz z pozostałymi współwłaścicielami dokonać podziału geodezyjnego, położonej w miejscowości (…) działki gruntu oznaczonej nr 2 o powierzchni 1.2500 ha, polegającego na wydzieleniu z tej działki, niezabudowanej działki o powierzchni 0.4000 ha. Następnie wydzieloną i niezabudowaną oraz wolną od jakichkolwiek obciążeń działkę Wnioskodawca zobowiązał się sprzedać. W akcie notarialnym zawarto zapis, że sprzedający mają świadomość, że nieruchomość będąca przedmiotem umowy jest fragmentem większego zamierzenia inwestycyjnego nabywcy, którego realizacja nie będzie możliwa bez nabycia pozostałych niezbędnych, wszystkich nieruchomości, co stanowi warunek zawarcia umowy przyrzeczonej. Cenę ustalono na kwotę (…) złotych netto za 1 metr kwadratowy.

Założono też termin zawarcia umowy ostatecznej nie później niż do końca września 2019 roku. Jednak do dnia dzisiejszego, zgodnie z wolą stron umowa ostateczna jeszcze nie została zawarta.

Wnioskodawca dokonał z pozostałymi współwłaścicielami wydzielenia geodezyjnego i podziału działki gruntu oznaczonej nr 2, zgodnie ze zobowiązaniem z aktu notarialnego z dnia 29 maja 2019 roku. Decyzją z dnia 22 lipca 2019 roku, znak nr (…), działka gruntu 2 została podzielona na działki o nr 2/1 i nr 2/2.

Z zaświadczenia nr (…) z dnia 10 października 2019 roku, wydanego z upoważnienia (…), wynika, że nieruchomość oznaczona nr działki 2/2 stanowi teren oznaczony symbolem „6PU” - teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i magazyny) zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Na opisanych wyżej działkach gruntu, objętych księgą wieczystą nr (…) i (…), stanowiących gospodarstwo rolne, prowadzona jest przez Wnioskodawcę, jako jednego ze współwłaścicieli, działalność rolnicza, Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym. Wnioskodawca nadmienia, że dnia 12 czerwca 2018 roku aktem notarialnym (…) sporządzonym przez ww. notariusza Wnioskodawca dokonał sprzedaży udziału w wysokości 12/40 działki gruntu oznaczonej nr 3/4, o powierzchni 3.5545 ha, położonej w (…), księga (…). To jest Wnioskodawca dokonał sprzedaży udziału w części nieruchomości, opisanej we wstępie pisma, którą Wnioskodawca nabył w spadku. Działka ta powstała w wyniku wydzielenia z działki gruntu oznaczonej nr 3 o powierzchni 4.2300 ha. Pozostali współwłaściciele również dokonali, tym samym aktem notarialnym, sprzedaży swych udziałów w tej działce. Sprzedaż ta była przedmiotem wniosku interpretacyjnego z czerwca 2019 roku. Zapytanie dotyczyło podatku VAT od sprzedaży. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną w tej sprawie. Uzyskana interpretacja potwierdziła, że czynność sprzedaży nie była objęta podatkiem VAT.

Wnioskodawca nadmienia też, że w roku 2015 dokonał sprzedaży na rzecz gminy (…) udziału w nieruchomości (udziału w części dawnej działki 3, położonej w (…)) to jest w działce nr 3/1 o pow. 0,0274 ha. Gmina zakupiła tę działkę w celu utworzeniu drogi. Podziału działki 3 dokonała gmina, która opłaciła geodetę. Sprzedaż tej nieruchomości nastąpiła z inicjatywy gminy. Pozostali współwłaściciele dokonali również sprzedaży swych udziałów w tej działce gminie.

Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT. Udział w nieruchomości opisanej we wstępie pisma, a położonej w (…), dla której Sąd (…) prowadzi księgę wieczystą nr (…), z której została wydzielona działka gruntu oznaczona nr 2/2 o powierzchni 0.4000 ha (przedmiot przyszłej sprzedaży), jak już Wnioskodawca wskazał, nabył w spadku po rodzicach.

Nieruchomość, opisana wyżej, w której Wnioskodawca ma udział, nie była i nie jest przedmiotem dzierżawy. Nie była i nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej innej niż rolnicza. Wykorzystywana była i jest do prowadzenia działalności rolniczej, gdzie jako jeden z współwłaścicieli Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym. Żaden ze współwłaścicieli nieruchomości nie jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca podkreśla, że grunt wchodził w skład gospodarstwa rolnego, w którym udział nabył w spadku. Nieruchomość ta była i jest też wykorzystywana do celów prywatnych najbliższej rodziny.

Na terenie opisanego gospodarstwa rolnego położone są: budynek mieszkalny parterowy, budynek inwentarski, stodoła i garaż. Budynek mieszkalny, używany był i jest do celów mieszkaniowych pierwotnie przez rodziców i ich potomstwo, a po ich śmierci przez Wnioskodawcę, Jego żonę i dzieci Wnioskodawcy. Gospodarstwo służyło także do produkcji żywności dla celów rodziny. Zatem jak wynika z faktów zaspokajane były potrzeby prywatne w tym mieszkaniowe rodziny.

Udział w gospodarstwie rolnym Wnioskodawca otrzymał w spadku. Zatem nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z nabyciem.

Wydzielona działka gruntu nr 2/2 nie jest ogrodzona, nie uzbrajano jej, nie wykonywano żadnych przyłączy, umożliwiających dostawę gazu, wody czy energii elektrycznej. Nie występowano o warunki zabudowy. Nie poszukiwano nawet nabywcy, który zgłosił się sam. Nie prowadzono żadnych działań marketingowych w związku z przyszłą sprzedażą.

Zmiany przeznaczenia nieruchomości rolnych, opisanych wyżej, w których Wnioskodawca ma nabyty w spadku udział (położonych w (…)) w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dokonała z urzędu gmina bez inicjatywy Wnioskodawcy oraz pozostałych współwłaścicieli w tym zakresie.

Wnioskodawca nie udzielał też przyszłemu nabywcy żadnych pełnomocnictw, zgód, upoważnień do występowania z wnioskiem o podział gruntu, wydanie decyzji o warunkach zabudowy, czy też na wykonanie przyłączy. Wnioskodawca nie nabywał też innych nieruchomości z zamiarem ich przyszłej sprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy planowana sprzedaż udziału w działce gruntu 2/2 o powierzchni 0,4000 ha nie będzie objęta podatkiem od towarów i usług i będzie czynnością dokonaną poza zakresem czynności objętych ustawą o podatku od towarów i usług oraz będzie zbyciem majątku w okolicznościach, których nie można uznać za dokonanych w ramach działalności gospodarczej, ani dokonanych w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust 1 i 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy sprzedaż tej nieruchomości powinna podlegać opodatkowaniu VAT jako grunt wykorzystywany rolniczo oraz przeznaczony pod zabudowę zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego a Wnioskodawca z tytułu tej transakcji będzie podatnikiem zobowiązanym do opodatkowania sprzedaży działki podatkiem VAT wg stawki 23%?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż udziału w przedmiotowej, niezabudowanej nieruchomości gruntowej, działce gruntu nr 2/2, położonej w miejscowości (…), to jest udziału w części nieruchomości, dla której w Sądzie (…), prowadzona jest księga wieczysta (\`(...)\`) nie będzie objęta podatkiem od towarów i usług. Nie będzie podlegała temu podatkowi. Będzie z niego wyłączona. Będzie czynnością spoza czynności objętych zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Będzie zbyciem majątku prywatnego w okolicznościach, których nie można uznać za dokonanych w ramach działalności gospodarczej, ani też dokonanych w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. Nie stoi temu na przeszkodzie fakt, że grunty, w ramach gospodarstwa rolnego, wykorzystywano do prowadzenia działalności rolniczej, gdzie jestem rolnikiem ryczałtowym. Bez znaczenia jest, że to trzecia sprzedaż udziału w części nieruchomości.

Nie stoi na przeszkodzie temu fakt, że grunt był i jest wykorzystywany do prowadzenia działalności rolniczej, w związku, z którą Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym. Nie stoi temu na przeszkodzie również fakt, że będzie to trzecia sprzedaż udziału w części odziedziczonej nieruchomości, ponieważ Wnioskodawca korzysta ze swoich praw własności.

Przedmiot sprzedaży, niezabudowana nieruchomość gruntowa jest towarem zgodnie z art. 2 pkt 7 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 2 pkt 33 jest też terenem budowlanym. Powyższe potwierdza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony stosowną uchwałą gdzie teren działki 2/2 położony w miejscowości (…) przeznaczony jest pod: „6PU” teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i magazyny).

Sprzedaż udziału w nieruchomości traktowana jest jak sprzedaż nieruchomości. Co do zasady sprzedaż taka jest uznawana za dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy. Nie każda jednak sprzedaż, nawet jeżeli jej przedmiotem jest towar w rozumieniu ww. ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby taka czynność podlegała opodatkowaniu należy przeprowadzić ocenę czy sprzedający nieruchomość działa w charakterze tego podatnika. Ilość czy zakres transakcji, jej wartość czy też fakt wyodrębnienia nieruchomości w wyniku podziału nie może mieć znaczenia dla powyższej oceny. Istotne jest natomiast czy sprzedający podejmuje szereg działań w zakresie obrotu nieruchomościami i prowadzi taką aktywność oraz angażuje środki jak profesjonalny podmiot zajmujący się sprzedażą nieruchomości oraz czy podejmuje również działania marketingowe.

W rozpatrywanym przypadku Wnioskodawca nie prowadzi innej niż rolnicza działalność. Wnioskodawca gospodaruje na terenie stanowiącym współwłasność wielu osób i jestem rolnikiem ryczałtowym. Wnioskodawca formalnie jest reprezentantem gospodarstwa.

Nikt ze współwłaścicieli nie dokonywał uzbrojenia działki, nie wykonywano przyłączy umożliwiających dostawę gazu, wody czy energii. Nie ogradzano działki. Nie występowano o warunki zabudowy. Nawet nie poszukiwano nabywcy, który zgłosił się sam. Nie prowadzono też żadnych działań marketingowych w kwestii sprzedaży. Nie udzielano też przyszłemu nabywcy żadnych pełnomocnictw, zgód, upoważnień do występowania z wnioskiem o podział gruntu, wydanie decyzji o warunkach zabudowy, czy też na wykonanie przyłączy.

Dodatkowo bez udziału Wnioskodawcy oraz pozostałych współwłaścicieli nieruchomości doszło z urzędu do zmiany planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego terenu, gdzie przedmiot sprzedaży został ujęty jako grunt pod budowę.

Jedyną czynnością dokonaną z inicjatywy współwłaścicieli było wydzielenie geodezyjne działki do sprzedaży. Jest to zrozumiałe skoro sprzedaż ma obejmować tylko część nieruchomości gruntowej. Udział w gruntach rolnych Wnioskodawca nabył w spadku. Nie miał prawa do odliczenia podatku przy nabyciu. Ze stanu faktycznego wynika, że gospodarstwo rolne było wykorzystywane nie tylko na cele działalności rolniczej ale własne rodziny. Na gospodarstwie rolnym położone są przecież budynki mieszkalne i użytkowe. Zatem jak wynika z faktów zaspokajane były i są potrzeby prywatne w tym mieszkaniowe rodziny. Dlatego przyszła czynność sprzedaży nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Sprzedaży współwłaściciele dokonają korzystając ze swych praw własności.

Powyższe stanowisko o niepodleganiu podatkowi od towarów i usług sprzedaży w takich okolicznościach, jak opisane wyżej i dokonaniu jej nie w charakterze podatnika wyraźnie wynika z orzecznictwa sądowego. Szczególnie ważny jest tu wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 września 2011 roku, sygnatura C-180/10 i C-181/10 opublikowany www.eur-Lex.europa.eu ( również Legalis wydawnictwo Beck) gdzie z tezy: „(…) dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. W sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej Dyrektywą Rady 2006/138/WE z dnia 19 grudnia 2006 r., niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej (…)”.

Reasumując planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż udziału w działce gruntu oznaczonej nr 2/2 o powierzchni 0.4000 ha, położonej w miejscowości (…), nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług. Nie można bowiem uznać, że sprzedaż ta będzie dokonana przez Wnioskodawcę jako podatnika w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Będzie ona zwykłym wykonywaniem przez Wnioskodawcę prawa własności.

Dodatkowo, już z ostrożności, należy podnieść następującą argumentację, że gdyby Organ wydający interpretację uznał, że przyszła sprzedaż udziału w działce dokonana zostanie przez Wnioskodawcę jako działającego w charakterze podatnika VAT a nie w wykonaniu zwykłego prawa własności, to należy zauważyć, że przedmiotowa sprzedaż winna podlegać zwolnieniu z podatku od towarów i usług, przewidzianemu w art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. Bowiem udział w gruncie Wnioskodawca nabył bez prawa i możliwości odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu (spadek) oraz wykorzystywany był i jest on do prowadzenia działalności rolniczej, zwolnionej (art. 43 ust. 1 pkt 3).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielne kilku osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Należy stwierdzić, że właściciel udziału jest równocześnie właścicielem części ułamkowej wspólnego prawa (prawa własności). W przypadku zbycia udziału w nieruchomości, dotychczasowy współwłaściciel przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania tą nieruchomością jak właściciel, w zakresie, w jakim uprawnia go do tego wysokość jego udziału.

Przy czym towarami – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy więc przyjąć, że w związku z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Ponadto w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma fakt, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodowa (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Jak wynika z przywołanych przepisów dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest jednym z ośmiu współwłaścicieli nieruchomości działki gruntu nr 2. Udziały w tej nieruchomości Wnioskodawca nabył w 1979 roku w spadku po zmarłym ojcu oraz w 2012 roku także w spadku po mamie. Zgłosiła się do Wnioskodawcy oraz pozostałych współwłaścicieli nieruchomości osoba, która wyraziła zainteresowanie i wolę zakupu części gruntu, którego Wnioskodawca jest współwłaścicielem. Na podstawie przedwstępnej umowy sprzedaży Wnioskodawca zobowiązał się wraz z pozostałymi współwłaścicielami dokonać podziału geodezyjnego, działki gruntu oznaczonej nr 2, polegającego na wydzieleniu z tej działki, niezabudowanej działki. Następnie wydzieloną i niezabudowaną oraz wolną od jakichkolwiek obciążeń działkę Wnioskodawca zobowiązał się sprzedać. W akcie notarialnym zawarto zapis, że sprzedający mają świadomość, że nieruchomość będąca przedmiotem umowy jest fragmentem większego zamierzenia inwestycyjnego nabywcy, którego realizacja nie będzie możliwa bez nabycia pozostałych niezbędnych, wszystkich nieruchomości, co stanowi warunek zawarcia umowy przyrzeczonej. Założono też termin zawarcia umowy ostatecznej nie później niż do końca września 2019 roku. Jednak do dnia dzisiejszego, zgodnie z wolą stron umowa ostateczna jeszcze nie została zawarta. Wnioskodawca dokonał z pozostałymi współwłaścicielami wydzielenia geodezyjnego i podziału działki gruntu oznaczonej nr 2, która została podzielona na działki o nr 2/1 i nr 2/2. Przedmiotem niniejszego wniosku jest dostawa działki nr 2/2. Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nieruchomość oznaczona nr działki 2/2 stanowi teren oznaczony symbolem „6PU” - teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i magazyny). Na opisanych wyżej działkach gruntu, stanowiących gospodarstwo rolne, prowadzona jest przez Wnioskodawcę, jako jednego ze współwłaścicieli, działalność rolnicza, Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT. Nieruchomość, opisana wyżej, w której Wnioskodawca ma udział, nie była i nie jest przedmiotem dzierżawy, nie była i nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej innej niż rolnicza. Wykorzystywana była i jest do prowadzenia działalności rolniczej, gdzie jako jeden z współwłaścicieli Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym. Żaden ze współwłaścicieli nieruchomości nie jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca podkreśla, że grunt wchodził w skład gospodarstwa rolnego, w którym udział nabył w spadku. Nieruchomość ta była i jest też wykorzystywana do celów prywatnych najbliższej rodziny. Wnioskodawca nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, związanego z nabyciem. Wydzielona działka gruntu nr 2/2 nie jest ogrodzona, nie uzbrajano jej, nie wykonywano żadnych przyłączy, umożliwiających dostawę gazu, wody czy energii elektrycznej. Nie występowano o warunki zabudowy. Nie poszukiwano nawet nabywcy, który zgłosił się sam. Nie prowadzono żadnych działań marketingowych w związku z przyszłą sprzedażą. Zmiany przeznaczenia nieruchomości rolnych, opisanych wyżej, w których Wnioskodawca ma nabyty w spadku udział w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dokonała z urzędu gmina bez inicjatywy Wnioskodawcy oraz pozostałych współwłaścicieli w tym zakresie. Wnioskodawca nie udzielał też przyszłemu nabywcy żadnych pełnomocnictw, zgód, upoważnień do występowania z wnioskiem o podział gruntu, wydanie decyzji o warunkach zabudowy, czy też na wykonanie przyłączy. Wnioskodawca nie nabywał też innych nieruchomości z zamiarem ich przyszłej sprzedaży.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy planowana sprzedaż udziału w działce gruntu 2/2 będzie zbyciem majątku osobistego, którego nie można uznać za dokonanego w ramach działalności gospodarczej, ani dokonanego w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust 1 i 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż przedmiotowej działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Wnioskodawcę za podatnika tego podatku.

Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, to nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży przedmiotowej działki Wnioskodawca będzie działał w charakterze handlowca, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Z opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca nie podjął bowiem ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami (takich jak: nabycie z zamiarem odsprzedaży, uzbrojenie terenu, ogrodzenie działki oraz nie wykonywano żadnych przyłączy, umożliwiających dostawę gazu, wody czy energii elektrycznej). Ponadto działka nr 2/2 nie była i nie jest przedmiotem dzierżawy. Wnioskodawca podkreśla, że grunt wchodził w skład gospodarstwa rolnego oraz był i jest wykorzystywany do prowadzenia działalności rolniczej, gdzie Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym. Przy czym żaden ze współwłaścicieli nieruchomości nie jest czynnym podatnikiem VAT. Nieruchomość była i jest też wykorzystywana do celów prywatnych najbliższej rodziny.

W konsekwencji, w niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy VAT.

Tym samym Wnioskodawca dokonując sprzedaży udziału w przedmiotowej działce nr 2/2, nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT, a będzie jedynie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. W konsekwencji sprzedaż udziału w działce nr 2/2 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie należy wskazać, że Wnioskodawca oczekuje odpowiedzi na pytanie nr 2 jedynie w sytuacji uznania jego stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe. Zatem uwzględniając udzieloną odpowiedź na pytanie nr 1, w której uznano stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe, udzielenie odpowiedzi na pytanie 2 stało się niezasadne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla pozostałych współwłaścicieli działek, o których mowa we wniosku.

Zaznacza się, że Wnioskodawca we własnym stanowisku wskazał, że: „(…) niezabudowana nieruchomość gruntowa jest towarem zgodnie z art. 2 pkt 7 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. (…)”. Należy tu zauważyć, że definicja towaru na gruncie podatku od towarów i usług zawarta jest w art. 2 pkt 6 ustawy. Jednakże, mając na uwadze argumentację w dalszej części stanowiska Wnioskodawcy, w której wywiedziono prawidłowy skutek prawny uznano, że powyższa omyłka nie stanowiła podstawy do uznania stanowiska Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.