Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.90.2021.13.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-24
Teza: Obowiązek pobrania podatku od wypłacanych należności oraz koszty uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: dokumentacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; płatnik; urządzenie-urządzenie przemysłowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ryczałtowe opodatkowanie dochodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 stycznia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 21 stycznia 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 19 kwietnia 2021 r. (wpływ 19 kwietnia 2021 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem i zamierza zgłosić się jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług. Wnioskodawca utworzył (...) serwisy internetowe i w
    przyszłości ma zamiar uruchomić kolejne. Serwisy zajmują się hostingiem danych. Dane są
    zaś umieszczane na serwerach znajdujących się na całym świecie. Klientami
    Wnioskodawcy są serwisy reklamowe, które wykupują na serwisach miejsca reklamowe,
    czyli odpłatnie korzystają z usług hostingu świadczonych przez Wnioskodawcę. Klienci
    mają siedziby w różnych miejscach na świecie. Za świadczone usługi na rzecz klientów, tj.
    udostępnienie możliwości umieszczenia reklam na serwisach, Wnioskodawca pobierać
    będzie opłaty, wystawiając faktury obciążające tych klientów (sieci reklamowe). Usługi
    mają charakter stały, rozliczenie świadczonych usług następować będzie nieregularnie.
    Jednak najczęściej rozliczenie nastąpi raz w miesiącu.
    Na serwisach internetowych utworzonych przez Wnioskodawcę podmioty (osoby fizyczne
    /prawne) z całego świata – twórcy produkcji audiowizualnych, zwani dalej „U lub W”
    zamieszczają, na tym etapie nieodpłatnie, materiały, tj. także nabywają usługę hostingu. W
    zależności od ilości wyświetleń tych materiałów przez użytkowników serwisu
    Wnioskodawca wypłacać będzie U/W wynagrodzenie, które związane będzie z
    należnościami, jakie otrzymuje od firm reklamowych. Wysokość wynagrodzenia
    uzależniona będzie też od kraju, z jakiego pochodzą użytkownicy oglądający zamieszczone
    na serwisie materiały oraz od ilości wyświetlanych reklam przez osoby oglądające
    nagrywane przez nich filmy. Wysokość należnego wynagrodzenia za oglądalność
    materiałów, a tym samym wyświetlanych reklam przez użytkowników serwisu zapisana
    jest w regulaminie akceptowanym przez U/W w momencie rejestracji w serwisie.
    U – Osoba wrzucająca materiały na hosting i publikujące je w różnorakich serwisach
    należących do W.
    W – Osoba posiadająca własną stronę internetową, na której publikuje wrzucone przez
    siebie bądź U materiały.
    „U/W” są grupą ludzi umieszczającą materiały na serwisach internetowych świadczących
    usługi hostingu. Oznacza to, że ów użytkownicy umieszczają materiały, jak i je publikują w
    swoich lub cudzych serwisach (na stronach). Materiały te nie zawsze są „autorskie”, co
    wiąże się z tym, iż nie mogą być one zaklasyfikowane jako stworzone przez tychże
    użytkowników w całości.
    Wnioskodawca udostępnia U/W miejsce na serwerze nieodpłatnie.
    Wnioskodawca nie ma możliwości pozyskania wiedzy o podmiotach udostępniających
    materiały w serwisach, którym wypłacać będzie wynagrodzenie za oglądalność ich
    materiałów. Znany będzie jedynie kraj pochodzenia danej osoby na podstawie
    oświadczenia U/W rejestrującego się w serwisie Wnioskodawcy. Wypłata dokonywana
    będzie albo w walucie albo przez konta (...).

    Wnioskodawca nie będzie otrzymywał żadnego dokumentu potwierdzającego
    przeprowadzenie płatności w (...) oraz przy pomocy konta (...). Jednostki (...) stanowią zapis
    cyfrowy, który jest przechowywany w formie elektronicznej, w tzw. portfelu na dysku
    twardym komputera, czy innym nośniku danych lub pamięci wirtualnej.
    Wnioskodawca będzie rozliczał się zarówno z serwisami reklamowymi, jak i z U/W drogą
    elektroniczną. Wszelkie operacje w (...), związane z przeprowadzanymi przez niego
    transakcjami będą polegały na zapisach informatycznych i nie będą związane z
    wydawaniem jakichkolwiek dokumentów, czy też potwierdzeń o charakterze materialnym.
    Transakcje dokonywane z osobami zamieszczającymi materiały na jego serwerze – U/W
    zawierane będą w sposób anonimowy. Jedynymi danymi, jakie może uzyskać
    Wnioskodawca, są adresy email tych podmiotów oraz państwo zamieszkania. Nie będzie
    posiadał on zatem wiedzy, czy materiały przesyłają osoby fizyczne, prawne czy prowadzą
    one działalność gospodarczą.
    W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że:
    - czynności opisane we wniosku Wnioskodawca podejmuje w ramach działalności
      gospodarczej,
    - Usługa hostingu danych jest to przechowywanie plików użytkowników (Film/Zdjęcie itp.).
      Użytkownik umieszcza swój plik poprzez formularz na stronie (...), który następnie
      „ląduje” na jednym z wielu serwerów serwisu i jest tam przechowywany. Użytkownik
      widzi plik, który umieścił na swoim koncie w serwisie, i otrzymuje do tego pliku
      unikalny link, dzięki któremu może się nim dzielić z innymi ludźmi poprzez różnorakie
      fora/strony internetowe itp.,
    - Wypłacane przez Wnioskodawcę wynagrodzenia nie są należnościami z praw autorskich
      lub z praw pokrewnych, w tym również ze sprzedaży tych praw. Pliki są własnością
      Użytkownika, który umieszcza je na serwerze, zgodnie z regulaminem serwisu. Serwis
      nie ma kompetencji do weryfikacji, czyją własnością są pliki, czy Użytkownik jest ich
      autorem i czy posiada do nich prawa autorskie bądź czy jest właścicielem praw
      autorskich do danego pliku. W razie gdyby doszło do sytuacji, że serwis Wnioskodawcy
      naruszyłby czyjeś prawa autorskie (np. zgłosi się firma, która twierdzi, że serwis
      narusza jej prawa autorskie poprzez hostowanie (przechowywanie) pliku
      umieszczonego przez Użytkownika), plik taki musi zostać usunięty, zgodnie z ustawą o
      ochronie praw autorskich (...). W razie, gdy Wnioskodawca otrzyma kilka zgłoszeń od tej
      samej firmy w sprawie naruszenia praw autorskich, Wnioskodawca udziela dostępu
      danej firmie do narzędzia pozwalającego usuwać pliki naruszające ich prawa bez
      wcześniejszego kontaktu z Wnioskodawcą.
    Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    1. Czy na Wnioskodawcy ciąży obowiązek pobrania podatku od należności licencyjnych
      (podatku u źródła)?
    2. Czy w sytuacji opisanej w stanie faktycznym do kosztów uzyskania przychodu można
      zaliczyć wydatki na wynagrodzenie wypłacane poszczególnym osobom
      zamieszczającym materiały filmowe na serwerze, wypłacane w (...) oraz przez konto (...)?
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że usługi hostingowe świadczone dla podmiotów
    opisanych w stanie faktycznym – U/W, niemających miejsca zamieszkania lub siedziby na
    terytorium RP – nie podlegają podatkowi u źródła, nawet jeśli U-W otrzymują
    wynagrodzenie związane z oglądalnością materiałów zamieszczanych przez nich na
    serwisie Wnioskodawcy.

    Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium RP przez osoby fizyczne lub prawne
    niemające miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium RP przychodów, zwany
    podatkiem „u źródła”, nie jest pobierany od wszystkich uzyskanych dochodów. Pobiera się
    go tylko od tych wskazanych w art. 29 ust. 1 ustawy o PIT oraz w art. 30a ust. l pkt 4 i ust. 6
    ustawy o PIT, który rozszerza katalog opodatkowanych przychodów oraz odpowiednio w
    art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
    W przepisach regulujących niniejszą kwestię Ustawodawca nie wymienił przychodów z
    usług hostingowych jako podlegających opodatkowaniu.
    W punkcie 1 powołanych powyżej przepisów jest mowa o prawie do użytkowania
    urządzenia przemysłowego, jednak biorąc pod uwagę orzecznictwo, serwer stanowi
    jedynie informatyczne narzędzie, którego głównym zadaniem jest bezpieczne
    przechowywanie zdematerializowanych danych za pomocą hostingu, nie jest natomiast
    urządzeniem przemysłowym. Użytkownik serwera w ramach usługi hostingu nie sprawuje
    władztwa nad fizycznym urządzeniem ani też samo urządzenie nie służy m.in.
    prowadzeniu produkcji przemysłowej w przedmiotowej sprawie. Zatem usługi świadczone
    przez Wnioskodawcę znajdują się poza zakresem podatku u źródła.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 kwietnia 2019 r. (sygn. II FSK 1120) orzekł, że
    dokonywana opłata za wynajem centrum danych nie podlega regulacjom dotyczącym
    podatku u źródła. Wskazał w szczególności, że urządzenia udostępniające przestrzeń
    dyskową centrum danych nie spełniają zadań przemysłowych ani nie są z takimi
    urządzeniami połączone. Zatem funkcjonalnie zespół serwerów nie jest urządzeniem
    przemysłowym.
    Analogicznie wynagrodzenie wypłacane U/W z tytułu popularności materiałów
    zamieszczanych przez nich na serwisie Wnioskodawcy nie podlega podatkowi u źródła w
    Polsce.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wynagrodzenie wypłacane w (...) oraz przez konto
    (...) U/W umieszczającym materiały filmowe na jego serwerze jest wydatkiem, który
    zaliczyć należy do kosztów uzyskania przychodów. Nie jest w tym przypadku istotne, że
    transakcje takie są dokonywane w sposób anonimowy oraz, że Wnioskodawca nie zna
    danych nabywców, którzy często w sieci posługują się loginem, przezwiskiem (nickname).
    Za takim stanowiskiem przemawia przepis art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., w którym ustawodawca
    nie wskazuje enumeratywnie, jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania
    przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania
    przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo-skutkowego, tzn.
    poniesienie wydatku może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu
    bądź funkcjonowanie tego źródła. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez
    podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji
    prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do
    kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego
    rodzaju kosztów.
    Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają następujące
    warunki:
    - zostały faktycznie poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodu, tzn. pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z
      osiąganymi przychodami,
    - nie zostały wymienione w art. 23 ustawy, zawierającym katalog wydatków
      nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
    - są odpowiednio udokumentowane.

    W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej za koszt uznać należy wszelkie
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z jej prowadzeniem, których
    celem jest zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Kosztem uzyskania przychodu
    jest wydatek, który został poniesiony przez podatnika w sposób rzeczywisty, poniesiony
    faktycznie, tzn. musi nastąpić uszczuplenie w zasobach finansowych.
    W przypadku zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów istotne jest właściwe
    udokumentowanie wydatku. Należy zwrócić uwagę, że w ustawie pdof brak jest definicji
    dokumentów księgowych, jakimi powinny być udokumentowane koszty poniesienia
    wydatków. Skoro ustawodawca nie zawarł w ustawie takiej regulacji, za takie dokumenty
    uznać należy wszelkie dowody, które potwierdzają zawarcie transakcji, w tym również
    transakcji z anonimowym nabywcą. Fakt, że Wnioskodawca nie zna danych osób
    zamieszczających materiały filmowe na jego serwerze, nie oznacza, że zawieranie takich
    transakcji nie daje prawa do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.
    Wydatki udokumentowane zostaną zapisem wypływu środków z portfela (...) na portfel U
    /W o wcześniej podanym adresie email. Dowodem poniesienia wydatku będzie druk,
    potwierdzenie dokonanego przelewu, na którym podany będzie numer transakcji, data,
    imię i nazwisko lub przezwisko odbiorcy, kraj odbiorcy, jego adres e’mail, kwota, waluta
    oraz to, że transakcja dokonana została przez konto (...). Wydruk dokonany przez
    Wnioskodawcę stanowić będzie dowód poniesienia wydatku.
    Z uwagi na brzmienie art. 22 updof istnienie bezpośredniego związku z uzyskiwanym
    przez Wnioskodawcę przychodem oraz brak wyłączeń, o których stanowi art. 23 updof,
    uwzględniając specyfikę transakcji, wydatki ponoszone w związku z wypłatą wynagrodzeń
    uznać należy za koszt uzyskania przychodów, skoro wpływy od reklamodawców, z których
    wypłacane są wynagrodzenia są zaliczane do przychodów.
    Końcowo podkreślić trzeba, że zmieniające się warunki rynkowe i postępująca
    informatyzacja życia gospodarczego powodują, że ocena udokumentowania poniesienia
    wydatku musi być dostosowana do tych nowych realiów. W innym razie często procesy
    biznesowe będą nieopłacalne z tego powodu, że rzeczywiście poniesiony wydatek będzie
    eliminowany z rachunku podatkowego z powodu sposobu udokumentowania wydatku.
    W sytuacji opisanej w stanie faktycznym wysokość wydatku (wysokość wynagrodzenia U
    /W) wynika z regulaminu Serwisu oraz faktu osiągnięcia określonej w regulaminie
    wysokości. Fakt poniesienia wydatku wynika zatem nie tylko z zapłaty (...), ale również
    faktu umieszczenia materiałów na serwerze oraz osiągnięcia określonej oglądalności tych
    materiałów.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 7 maja 2021 r. wydałem interpretację indywidualną znak
    0112-KDIL2-2.4011.90.2021.3.WS, w której uznałem Pana stanowisko za:
    • nieprawidłowe – w części dotyczącej obowiązku pobrania podatku od wypłacanych
    należności,
    • prawidłowe – w części dotyczącej kosztów uzyskania przychodów.
    Interpretację doręczyłem Panu 17 maja 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    23 czerwca 2021 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Wniósł Pan o uchylenie przedmiotowej interpretacji indywidualnej w zakresie obowiązku
    pobrania podatku od wypłacanych należności oraz o zasądzenie kosztów postępowania
    sądowego według norm przepisanych.

    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację w zaskarżonej części – wyrokiem z 5
    października 2021 r. sygn. akt. I SA/Rz 555/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 7 sierpnia 2024 r. sygn. akt II FSK
    1466/21 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną w zaskarżonej części stał się prawomocny
    od 7 sierpnia 2024 r. (data wpływu 25 listopada 2024 r.).
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
        Warszawie w ww. wyrokach;
      • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:
        - obowiązku pobrania podatku od wypłacanych należności – jest prawidłowe,
        - kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zakres podmiotowy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest ściśle związany z instytucją ograniczonego i
    nieograniczonego obowiązku podatkowego. Powstanie obowiązku podatkowego
    wyznacza miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada
    rezydencji) bądź też osiąganie dochodów na tym terytorium (zasada źródła). Zasada
    ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z
    opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na
    miejsce (kraj), w którym podatnik ma miejsce zamieszkania, co oznacza opodatkowanie
    dochodu uzyskanego w Polsce.
    Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub
        praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    W przepisie tym wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl
    której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma
    suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami
    podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.
    W świetle art. 3 ust. 2d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się przychody
      wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których
      mowa w ust. 2b pkt 1-6.
    Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:

      1) z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione
        w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów
        wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
        sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub
        procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
        przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu,
        oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
        przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
      2) z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej,
        wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a
        organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych
        prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub
        sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu
        w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi
        handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych – pobiera się w
        formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
        przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
        lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego
        wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera – pobiera się w formie
        ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
      5) z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
        reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
        pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
        podobnym charakterze – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20%
        przychodu.
    W myśl art. 29 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia
      podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zatem w art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały
    określone rodzaje należności wypłacanych przez podmioty polskie podmiotom
    zagranicznym, w przypadku uzyskania których podmiot zagraniczny podlega
    opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia,
    potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten
    nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który
    dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz
    nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 41 ww. ustawy.
    Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Pan (polski rezydent) utworzył (...) serwisy
    internetowe i w przyszłości ma zamiar uruchomić kolejne. Serwisy zajmują się hostingiem
    danych. Dane są umieszczane na serwerach znajdujących się na całym świecie. Pana
    klientami są serwisy reklamowe, które wykupują na serwisach miejsca reklamowe, czyli
    odpłatnie korzystają z usług hostingu świadczonych przez Pana. Klienci mają siedziby w
    różnych miejscach na świecie. Za świadczone usługi na rzecz klientów, tj. udostępnienie
    możliwości umieszczenia reklam na serwisach, będzie Pan pobierać opłaty, wystawiając
    faktury obciążające tych klientów (sieci reklamowe). Na serwisach internetowych
    utworzonych przez Pana podmioty (osoby fizyczne/prawne) z całego świata – twórcy
    produkcji audiowizualnych (dalej: U lub W) zamieszczają, na tym etapie nieodpłatnie,
    materiały, tj. także nabywają usługę hostingu. W zależności od ilości wyświetleń tych
    materiałów przez użytkowników serwisu będzie Pan wypłacać U/W wynagrodzenie, które

    związane będzie z należnościami, jakie otrzymuje od firm reklamowych. Wysokość
    wynagrodzenia uzależniona będzie też od kraju, z jakiego pochodzą użytkownicy
    oglądający zamieszczone na serwisie materiały oraz od ilości wyświetlanych reklam przez
    osoby oglądające nagrywane przez nich filmy. Wysokość należnego wynagrodzenia za
    oglądalność materiałów, a tym samym wyświetlanych reklam przez użytkowników serwisu
    zapisana jest w regulaminie akceptowanym przez U/W w momencie rejestracji w serwisie.
    Wypłacane przez Pana wynagrodzenia nie są należnościami z praw autorskich lub z praw
    pokrewnych, w tym również ze sprzedaży tych praw.
    W Pana sprawie należy zatem rozstrzygnąć, czy mamy do czynienia z korzystaniem z
    urządzenia przemysłowego, a więc z uzyskaniem przychodów z tytułu należności za
    użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego (art. 29 ust. 1 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Na wstępie zauważam, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest
    definicji legalnej zwrotu „użytkowanie/prawo do użytkowania” oraz pojęcia „urządzenie
    przemysłowe”. W takiej sytuacji niezbędnym jest odwołanie się w pierwszej kolejności do
    wykładni językowo-logicznej tych pojęć, tj. przy wykorzystaniu reguł znaczeniowych
    (semantycznych) i konstrukcyjnych (syntaktycznych, stylistycznych) języka naturalnego
    (potocznego).
    Za punkt wyjścia przy interpretacji znaczenia wyrazów „użytkowanie/prawo do
    użytkowania” oraz „urządzenia” i „przemysłowy” należy przyjąć ich znaczenie słownikowe.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (http://www.wsjp.pl) „użytkować” to inaczej
    korzystać z czegoś, w szczególności w sposób racjonalny i przynoszący korzyści lub, w
    kontekście prawniczym, używać cudzej własności, czerpiąc z niej korzyści, ale mając
    jednocześnie obowiązek zachowania jej substancji i dotychczasowego przeznaczenia.
    Przez „prawo do użytkowania” należy natomiast rozumieć uprawnienie wynikające z
    przepisów prawa lub zawartych umów do „użytkowania” rozumianego w przytoczony
    wyżej sposób.
    Tymczasem wyraz „urządzenie” występuje w znaczeniu: „przedmiotu o złożonej
    konstrukcji, wykonującego lub ułatwiającego określoną pracę” (por.: Wielki Słownik Języka
    Polskiego, http://www.wsjp.pl); „mechanizmu bądź zespołu mechanizmów, niekiedy
    bardzo skomplikowanych technicznie, służących do wykonywania określonych czynności,
    pełniących jakąś funkcję; przyrządu” (por.: Nowy Słownik Języka Polskiego, pod red. B.
    Dunaja, s. 749); „mechanizmu lub zespołu mechanizmów, służącego do wykonania
    określonych czynności” (por.: Słownik Języka Polskiego PWN, http://sjp.pwn.pl). Zaś wyraz
    „przemysłowy” oznacza „związany z przemysłem, używany, stosowany w przemyśle” (por.
    Nowy Słownik Języka Polskiego, pod red. B. Dunaja, s. 543). Z kolei wyraz „przemysł”
    oznacza „działalność polegającą na produkcji towarów określonego rodzaju na dużą skalę,
    przy użyciu maszyn” (por.: Wielki Słownik Języka Polskiego, www.wsjp.pl); „podstawowy
    dział gospodarki, obejmujący masowe wytwarzanie za pomocą środków technicznych
    określonej grupy wyrobów” (por.: Nowy Słownik Języka Polskiego, pod red. B. Dunaja, s.
    543).
    Wymienione w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    omawiane pojęcia należy rozumieć ściśle.
    Dodatkowo w Pana sprawie niezbędnym jest odniesienie się do wzorca umownego w
    postaci Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku Organizacji
    Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (Organisation for Economic Co-operation and
    Development – OECD), ponieważ zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
    zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Te
    natomiast oparte są o wspomnianą wyżej Konwencję OECD.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Konwencji OECD (obowiązującej w 2017 r.):

      Należności licencyjne powstające w umawiającym się państwie i wypłacane osobie
      uprawnionej, mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim umawiającym się
      państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim państwie.
    W myśl art. 12 ust. 2 Konwencji OECD:
      Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju
      należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw
      autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami
      dla kin, wszelkiego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy
      technologii lub procesu produkcyjnego lub za korzystanie z doświadczenia
      zawodowego w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.
    W literaturze przedmiotu, komentując rozumienie definicji przewidzianej art. 12 ust. 2
    Konwencji OECD, zwrócono uwagę na wyjaśnienia Technicznej Grupy Doradczej OECD w
    zakresie pojęcia „urządzenia przemysłowego, handlowego i naukowego”. Otóż, Techniczna
    Grupa Doradcza OECD wskazała, że słowo „urządzenie” użyte w kontekście należności
    licencyjnych stosuje się do majątku, który ma być uzupełniający do przemysłowego,
    naukowego i handlowego procesu. Ponadto, uwzględniając powołany wyżej kontekst
    Konwencji OECD wskazujący na objęcie wspomnianym pojęciem „urządzenie
    przemysłowe” majątek, który ma mieć charakter uzupełniający do procesu
    przemysłowego, to wypada odnieść się do pojęcia „proces przemysłowy”. Mowa tutaj o
    systematycznej serii działań mechanicznych lub chemicznych, które produkują lub
    wytwarzają coś; „ciągu celowych działań realizowanych w ustalonym czasie przez
    określony zbiór maszyn i urządzeń przy określonych dostępnych zasobach” (Diagnostyka
    procesów. Modele. Metody sztucznej inteligencji. Zastosowania, pod red. J. Korbicza, J. M.
    Kościelnego, Z. Kowalczuka, W. Cholewy, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa
    2002).
    Zatem pojęcie „urządzenie przemysłowe”, zgodnie ze stanowiskiem wskazanym w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 5 października 2021 r. sygn. akt I SA/Rz 555/21,
    należy rozumieć jako „składnik majątku pełniącego pomocniczą funkcję w ramach procesu
    przemysłowego rozumianego jako ciąg działań mechanicznych lub chemicznych służących
    do masowej produkcji towarów”.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że „urządzenie przemysłowe” to takie urządzenie, które
    przeznaczone jest do wykorzystania w przemyśle i jego zastosowanie wiąże się z tą
    dziedziną. Serwis komputerowy ze swej istoty przeznaczony jest do przetwarzania i
    porządkowania danych, co umożliwia mu kontrolę nad innymi urządzeniami.
    Zastosowanie serwisu internetowego jest bardzo szerokie i nie ogranicza się do
    przemysłu. Nie spełnia on zadań przemysłowych, o ile nie jest powiązany z urządzeniem
    ściśle przemysłowym, biorącym udział w procesie produkcji. Komputery będące
    systemami wbudowanymi i sterujące urządzeniami wykorzystywanymi w przemyśle mogą
    natomiast być częścią składową urządzenia przemysłowego. W konsekwencji, odwołując
    się do aspektu funkcjonalnego tego typu urządzenia, nie są urządzeniami przemysłowymi,
    gdyż nie są przeznaczone do procesu produkcji.
    Zatem serwerów nie można zaliczyć do kategorii urządzeń przemysłowych, handlowych
    lub naukowych w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W Pana sprawie nie mamy więc do czynienia z korzystaniem z urządzenia przemysłowego,
    a więc z uzyskaniem przychodów z tytułu należności za użytkowanie lub prawo do
    użytkowania urządzenia przemysłowego (art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).

    Wobec powyższego stwierdzam, że nie jest Pan zobowiązany do obliczenia, pobrania oraz
    odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego (tzw. podatku u źródła) od
    należności za usługę serwera internetowego (tzw. hostingu) na rzecz nierezydentów na
    podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowanie: nie będą na Panu ciążyć obowiązki płatnika i nie będzie Pan zobowiązany
    do potrącenia podatku u źródła, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Odnosząc się natomiast do kwestii możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania
    przychodów opisanych we wniosku wynagrodzeń, stwierdzam, co następuje.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi
    spełniać łącznie następujące przesłanki:
    - musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów,
    - nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków niestanowiących
      kosztów uzyskania przychodów,
    - musi być należycie udokumentowany.
    Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego
    źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych
    kosztów.
    Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Należy przy tym zaznaczyć, że wykazanie związku poniesionych kosztów z przychodami
    oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub
    na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów) obciąża podatnika, bo to on
    wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.
    Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz
    zawsze związane są z uzyskaniem przychodów z konkretnego źródła. Koszty uzyskania
    przychodów z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są
    zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.
    Ponieważ w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wypłacać będzie Pan U/W
    wynagrodzenie, które – jak sam Pan wskazał – związane będzie z należnościami, jakie
    otrzymuje Pan od firm reklamowych, którego wysokość jest zapisana w regulaminie
    akceptowanym przez U/W w momencie rejestracji w serwisie, wskazuję, że wynagrodzenie
    to będzie związane z uzyskiwaniem przychodów z działalności gospodarczej i jednocześnie
    nie znajduje się ono w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych.
    Jednak, jak wskazano powyżej, aby dany koszt mógł być zaliczony do kosztów uzyskania
    przychodów, musi zostać prawidłowo udokumentowany.

    Powołany wyżej przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    nie określa zasad dokumentowania wydatków zaliczanych do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Stosownie natomiast do art. 180 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Dowodami w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 181 ww. ustawy, mogą być w
    szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków,
    opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe
    oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji
    Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej
    oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w
    sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.
    Użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że katalog
    dowodów jest otwarty. Wskazane jest zatem posiadanie (pod kątem ewentualnego
    postępowania kontrolnego lub podatkowego) wszelkich dowodów, potwierdzających
    zaistnienie danego zdarzenia.
    Na podstawie cytowanych wyżej przepisów prawa oraz przedstawionego we wniosku
    zdarzenia przyszłego, stwierdzam, że może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów wydatki na wynagrodzenie wypłacane poszczególnym osobom
    zamieszczającym materiały filmowe na serwerze. Może Pan te wydatki udokumentować
    wszelkimi dowodami, o których mowa w art. 181 Ordynacji podatkowej.
    Jednak podkreślam, że Organ w interpretacji indywidualnej nie może jednoznacznie
    przesądzić, co będzie wystarczającym dokumentem do zaksięgowania tego wydatku w
    koszty podatkowe. Ostateczna ocena, czy wydatek został prawidłowo udokumentowany,
    leży w kompetencjach organów podatkowych właściwych dla Pana w danej sprawie w toku
    odpowiedniego postępowania. Organ wydający interpretację indywidualną nie może
    natomiast dokonać takiej oceny materiału dowodowego.
    Podsumowanie: może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na
    wynagrodzenie wypłacane poszczególnym osobom zamieszczającym materiały filmowe na
    serwerze.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wydania uchylonej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.