Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-4/10-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-24
Teza: Czy Wnioskodawca prawidłowo zastosował stawkę podatku VAT w wysokości 22% (zgodnie z PKWiU 70.20.12-00.00) w przypadku wynajmu obiektów sportowych na inne cele – niezwiązane ze sportem?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Uczelni, przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2009 r. (data wpływu 4 stycznia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2009 r. (data wpływu 5 stycznia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług wynajmu obiektów sportowych na inne cele – niezwiązane ze sportem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług wynajmu obiektów sportowych na inne cele – niezwiązane ze sportem. Powyższy wniosek uzupełniono w dniu 5 marca 2010 r. pismem z dnia 26 listopada 2009 r. o pełnomocnictwo.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest uczelnią wyższą posiadającą szereg obiektów sportowych (typu: korty tenisowe, sale sportowe, boiska, basen i inne), wykorzystywanych głównie do celów realizacji procesu dydaktycznego, czyli świadczenia usług zaklasyfikowanych do ex 80 – „usługi w zakresie edukacji”, które zgodnie z zał. nr 4 poz. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), są zwolnione od podatku VAT.

Dodatkowo, Uczelnia wynajmuje obiekty sportowe na inne cele – niezwiązane ze sportem (tj. wynajem obiektów na festyny, imprezy handlowe, bale itp.). Ww. usługa została zaliczona do grupowania PKWiU pod symbolem 70.20.12-00.00 „usługi wynajmowania lub dzierżawy nieruchomości o charakterze niemieszkalnym, na własny rachunek” i podlega opodatkowaniu według 22% stawki VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca prawidłowo zastosował stawkę podatku VAT w wysokości 22% (zgodnie z PKWiU 70.20.12-00.00) w przypadku wynajmu obiektów sportowych na inne cele – niezwiązane ze sportem?

Zdaniem Wnioskodawcy, należy zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 22% zgodnie z PKWiU 70.20.12-00.00 „usługi wynajmowania lub dzierżawy nieruchomości o charakterze niemieszkalnym stanowiącym majątek własny” – dla wynajmu obiektów sportowych (sal gimnastycznych kortów, basenu, szatni itp.) dla szkół, klubów sportowych, osób fizycznych, firm na inne cele – niezwiązane ze sportem (np.: festyny, bale, imprezy handlowe itp.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel – art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast, przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Według art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku.

Natomiast na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W pozycji 11 przedmiotowego załącznika określono jako zwolnione od podatku „usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem1) (…)”, sklasyfikowane pod symbolem PKWiU – ex 92, z wyłączeniem m. in.: „usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61)”.

Zawarte w załączniku objaśnienie „ex” dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania, a umiejscowiona 1) wskazuje, iż dotyczy wyłącznie usług związanych z rekreacją i sportem świadczonych przez podmioty, które nie mają jako celu systematycznego dążenia do osiągania zysków, zaś wszelkie zyski, które mimo wszystko osiągną, przeznaczą na utrzymanie lub poprawę świadczonych usług.

Ponadto, należy zaznaczyć, iż w pozycji 4 przedmiotowego załącznika nr 4, wymieniono sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 70.20.11 „usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe”. Mając na uwadze art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyjaśnić należy, iż jedynie usługi wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek i na cele mieszkaniowe umożliwiają zastosowanie zwolnienia od podatku VAT.

Pod symbolem PKWiU 70.20.12 sklasyfikowane są natomiast „usługi wynajmowania lub dzierżawy nieruchomości o charakterze niemieszkalnym, stanowiące majątek własny”. Te jednak nie zostały umieszczone w załączniku nr 4 do ustawy i nie korzystają ze zwolnienia od podatku.

Do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zaklasyfikowania określonych czynności do właściwych grupowań statystycznych obowiązany jest podatnik. Zgodnie z przepisem § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) dla celów podatku od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, który posiada szereg obiektów sportowych, tj. korty tenisowe, sale sportowe, boiska, basen i inne, udostępnia je, na podstawie umowy najmu, na inne cele – niezwiązane ze sportem (tj. wynajmuje na festyny, imprezy handlowe, bale itp.). Ww. usługa została zaklasyfikowana do grupowania PKWiU pod symbolem 70.20.12-00.00 „usługi wynajmowania lub dzierżawy nieruchomości o charakterze niemieszkalnym, na własny rachunek” i podlega opodatkowaniu według 22% stawki VAT.

Reasumując, świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na udostępnianiu przedmiotowych obiektów sportowych na inne cele – niezwiązane ze sportem, na podstawie umowy najmu, mieszczące się w grupowaniu PKWiU 70.20.12-00.00, podlegają opodatkowaniu 22% stawką podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy.

Nadmienia się, iż tut. Organ nie jest uprawniony do klasyfikowania usług lub towarów do odpowiednich symboli PKWiU. W świetle zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług – Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) – zaliczenie danego towaru lub usługi do odpowiedniego grupowania tej klasyfikacji należy do obowiązków zainteresowanego podmiotu (producenta, importera, usługodawcy). W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania PKWiU, Zainteresowany może zwrócić się o zaklasyfikowanie wykonywanych czynności oraz wydanie opinii interpretacyjnej w tej kwestii do właściwego organu, tj. Urzędu Statystycznego.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług wynajmu obiektów sportowych na inne cele – niezwiązane ze sportem. Natomiast, kwestia dotycząca stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług wynajmu obiektów sportowych na cele związane ze sportem została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji z dnia 24 marca 2010 r. nr ILPP1/443-4/10-3/AW.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.