Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.702.2024.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży udziału w niezabudowanej działce oraz obowiązku udokumentowania fakturą VAT ww. sprzedaży.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany; pełnomocnictwo; umowa-umowa przedwstępna; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 29 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      - opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w niezabudowanej działce;
      - obowiązku udokumentowania fakturą VAT ww. sprzedaży.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 stycznia 2025 r. (wpływ 25
    stycznia 2025 r.), z 28 stycznia 2025 r. (wpływ 28 stycznia 2025 r.) oraz pismem z – brak
    daty pisma (wpływ 31 stycznia 2024 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem złożonego zapytania jest dostawa niezabudowanej działki gruntu.
    Ilekroć w dalszej części opisu zdarzenia przyszłego będzie mowa o Nieruchomości należy
    przez to rozumieć:
      1. Jedną niezabudowaną działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym 1, o
        powierzchni (...) ha położoną w (...), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg
        Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...).
    Nawet, jeśli w dalszej części opisu zdarzenia lub w stanowisku Wnioskodawczyni jest
    mowa o działkach, bądź nieruchomościach w liczbie mnogiej jest to tylko zabieg
    stylistyczny, a przedmiotem wniosku jest jedna niezabudowana działka gruntu.
    W maju 2024 r. Wnioskodawczyni ze Współwłaścicielem podpisała przedwstępną
    warunkową umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego dotyczącą sprzedaży dwóch
    działek gruntu (w tym działki objętej złożonym wnioskiem), która uzależniała zawarcie
    docelowej umowy sprzedaży od łącznego spełnienia warunków określonych w tym akcie,
    tj.:
      1) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
        Nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym
        jednokondygnacyjnym obiektem handlowo -usługowym o powierzchni użytkowej
          2  2(...) m, w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi
        w liczbie minimum (...) miejsc postojowych;
      2) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej
        Nieruchomości;
      3) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
        przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
        przedmiotową Nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu
        według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie
        powyżej 25 t, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi

        dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
        zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
        komunikacyjną Nieruchomości;
      4) uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
        Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych;
      5) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
        wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym
        przez zarządcę drogi obejmującego zgodę na dokonanie odpowiednich nasadzeń
        zamiennych;
      6) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia Nieruchomości skutkującego
        koniecznością rekultywacji;
      7) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        Nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
      8) uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji
        sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie
        koncepcją Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie
        6 miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży;
      9) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym;
      10) uzyskania i okazania przez Sprzedającego indywidualnej interpretacji podatkowej
        wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności
        naliczenia bądź zwolnienia z naliczenia podatku VAT;
      11) wymeldowania kosztem i staraniem Sprzedającego z budynku położonego na
        Nieruchomości wszystkich osób w nim zameldowanych na pobyt stały lub czasowy
        oraz przedłożenia zaświadczenia wydanego przez właściwy organ/urząd
        potwierdzającego, że w tym budynku nie jest zameldowana żadna osoba na pobyt
        czasowy lub;
      12) łącznego nabycia działek o nr 1 i 2;
      13) złożenia wniosku do właściwego Sądu o założenie nowej księgi wieczystej bez
        obciążeń lub uzyskanie zgody wierzycieli na bezciężarowe odłączenie
        Nieruchomości kosztem i staraniem Sprzedającego.
    Przyszły nabywca jest Spółką akcyjną (w złożonym wniosku: Kupujący lub Spółka) będącą
    czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawczyni oświadcza, że:
      - przysługuje Jej prawo własności powyżej opisanej Nieruchomości na zasadzie
        współwłasności i przysługuje Jej udział w wysokości 1/2. Drugiemu
        Współwłaścicielowi również przysługuje udział w wysokości 1/2,
      - prawo własności Nieruchomości nabyła na podstawie postanowienia dziedziczenia od
        osoby fizycznej w lutym 2016 r., co potwierdzone zostało postanowieniem Sądu o
        stwierdzeniu nabycia spadku w lipcu 2016 r.
    Przy nabyciu Nieruchomości nie wystawiono faktury VAT, a Wnioskodawczyni nie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu Nieruchomości.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie prowadzi
    działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług
    o zbliżonym charakterze.
    Wnioskodawczyni nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.

    Przedmiotowa działka była w okresie 5 lat wykorzystywana przez Sprzedającego na cele
    związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności rolniczej.
    Wnioskodawczyni nie jest rolnikiem ryczałtowym.
    Nieruchomość nie była wykorzystywana na cele rolnicze.
                                                1Przedmiotowa Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy
    z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.), jak również
    nie stanowi jego zorganizowanej części.
    Ponadto Wnioskodawczyni oświadcza, że Nieruchomość na dzień podpisania
    przedwstępnej umowy sprzedaży:
      - Była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i była w nim
        przeznaczona pod teren usług komercyjnych.
      - W ewidencji gruntów była oznaczona jako: tereny mieszkaniowe.
      - Nie leżała w strefie obszaru rewitalizacji.
      - Posiadała dostęp do drogi publicznej.
      - Była wolna od wad fizycznych i prawnych.
      - Nie była środkiem trwałym ujętym w ewidencji środków trwałych.
    Ponadto, Wnioskodawczyni w ramach zawartej umowy przedwstępnej udzieliła
    Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie Nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia
    do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Pełnomocnictwo to
    jest nieodwołalne.
    W ramach zawartej umowy przedwstępnej Wnioskodawczyni wyraziła zgodę na
    dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33
    ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w
    zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp.
    oraz udostępniła Kupującemu Nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy
    celem przeprowadzenia badań gruntu, a także wyraziła zgodę na usytuowanie przez
    Kupującego, kosztem i staraniem Spółki, na Nieruchomości tymczasowego przyłącza
    energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią
    umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Ponadto, Wnioskodawczyni w ramach zawartej umowy przedwstępnej udzieliła
    Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie Nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia
    do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru. Pełnomocnictwo to
    jest nieodwołalne.

    Wnioskodawczyni wydzierżawiła Kupującemu Nieruchomość na czas określony - 3
    miesiące.
    Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Wnioskodawczyni nie zamierza
    dokonywać innych czynności w celu przygotowania przedmiotowej działki do sprzedaży
    (np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości
    bądź atrakcyjności działki, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego
    przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, inne działania marketingowe
    itp.).
    Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Wnioskodawczyni nie zamierza
    podejmować aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami,
    wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży tej
    Nieruchomości.
    Do momentu transakcji sprzedaży Wnioskodawczyni nie będzie podejmować
    jakichkolwiek czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych
    zmierzających do podniesienia wartości Nieruchomości.
    Wnioskodawczyni podkreśla, że wykonywane przez Kupującego (jako pełnomocnika
    Sprzedającego) czynności na przedmiotowej/przedmiotowych działce/działkach, były/są
    /będą wykonywane w części na rzecz i w imieniu Sprzedającego.
    Doprecyzowanie opisu sprawy (ostatecznie przedstawione w piśmie, które wpłynęło 31
    stycznia 2025 r.)
      1. Nieruchomość była/jest/będzie wykorzystywana na cele około-mieszkaniowe, funkcja
        użytkowo-ozdobna (tj. trawnik, nasadzenia itp.).
      2. Przedmiotowa działka nie była w okresie 5 lat wykorzystywana przez Sprzedającego
        na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Pytania
      1. Czy sprzedaż Nieruchomości powinna nastąpić w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o
        VAT bez uwzględniania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 tej ustawy, tj. z
        naliczeniem należnego podatku od towarów i usług?
      2. Co w konsekwencji spowoduje, że Wnioskodawczyni winna udokumentować fakturą
        VAT obrót uzyskany z tytułu sprzedaży tej Nieruchomości?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, przedmiotem dostawy będzie teren budowlany w myśl art. 2
    pkt 33 ustawy o VAT, w związku z tym w stosunku do planowanej sprzedaży
    Nieruchomości nie znajdzie zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 9 i
    pkt 2 ustawy o VAT.
    Z tytułu sprzedaży niezabudowanych działek Wnioskodawczyni będzie podatnikiem w
    myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzącym działalność gospodarczą, stosownie do art.
    15 ust. 2, w związku z tym będzie zobowiązana opodatkować VAT sprzedaż Nieruchomości
    z zastosowaniem właściwej stawki podatku.
    W konsekwencji, przy sprzedaży wystąpi konieczność naliczenia VAT, gdyż sprzedaż nie
    korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.), a Wnioskodawczyni
    udokumentuje fakturą VAT obrót uzyskany z tytułu sprzedaży Nieruchomości.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCZYNI
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa
    towarów na terytorium kraju.
    Natomiast przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

    Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji, składająca się z niezabudowanej działki
    gruntu niewątpliwie wypełnia znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6
    ustawy podatku od towarów i usług.
    Tym samym, sprzedaż Nieruchomości przez Zbywcę będzie kwalifikowana jako odpłatna
    dostawa towarów.
    W sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej
    przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi
    towarami jako właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednak art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT stanowi, że zwalnia się od podatku VAT dostawę
    terenów niezabudowanych inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
    Z przytoczonego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że
    kluczowym elementem pozwalającym stwierdzić, czy dostawa nieruchomości
    niezabudowanych może skorzystać ze zwolnienia od VAT jest określenie przeznaczenia
    gruntu. Powołany przepis wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje
    zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę.
    Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy odwołać się do
    przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zm.), regulującej zasady kształtowania polityki
    przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego, tj. miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Uwzględniając powyższą okoliczność, zdaniem Wnioskodawczyni, w momencie dostawy
    niezabudowana przedmiotowa Nieruchomość stanowić będzie teren budowlany w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. W konsekwencji dostawa tej Nieruchomości nie może
    zostać objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia
    od opodatkowania podatkiem VAT wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Dla
    zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:
      - towary musiały być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej,
      - w związku z nabyciem tych towarów nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
        VAT naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia od
    podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W analizowanej sprawie, transakcja nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Z okoliczności sprawy wynika, że działka nie będzie
    wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do momentu sprzedaży wyłącznie do
    działalności zwolnionej od podatku VAT. Oznacza to, że nie zostały spełnione warunki do
    zastosowania zwolnienia dla dostawy działki na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię opisanej we
    wniosku Nieruchomości będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1
    ustawy i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i
    pkt 2 ustawy, a w konsekwencji Wnioskodawczyni jest zobowiązana do naliczenia podatku
    VAT z tytułu sprzedaży tej Nieruchomości.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby taką czynność

    opodatkować tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie każda czynność
    stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań podmiotu
    za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym,
    taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa
    towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać
    znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
    statusu podatnika.
    Okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu
    (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego
    przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Przyszły nabywca jest Spółką akcyjną, która zamierza kupić działkę w celu wybudowania
    obiektu handlowo-usługowego. Wnioskodawczyni podpisała przedwstępną warunkową
    umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego. Wnioskodawczyni udzieliła Kupującemu
    również pełnomocnictwa.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Umowa przedwstępna jest jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym
    samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego - umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    W kontekście powyższych rozważań istotne jest również, że Wnioskodawczyni udzieliła
    pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy - Spółce - do działania w Jej imieniu do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie Nieruchomości
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz

    odbioru, podejmował więc działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami.
    W sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, należy zwrócić uwagę na kwestię
    udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w ustawie Kodeks cywilny. Jak wynika z
    przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to jednostronne
    oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się
    upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem, każda czynność wykonana przez
    pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła
    skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Wnioskodawczyni podkreśla, że pomiędzy Nią a Spółką została podpisana przedwstępna
    umowa sprzedaży Nieruchomości. Zgodnie z ww. umową sprzedaż Nieruchomości nastąpi
    pod warunkiem uzyskania przez Spółkę decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu
    handlowo-usługowego, uzyskania decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu na
    przedmiotową Nieruchomość, uzyskania przez Kupującego warunków technicznych
    przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza
    energetycznego. Zatem, po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez
    Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawczyni. Oznacza
    to, że w celu zwiększenia możliwości sprzedaży Nieruchomości podejmie pewne działania
    w sposób zorganizowany. Zdaniem Wnioskodawczyni, uznać należy, że podejmowane
    przez Nią działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż Nieruchomości w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym. W świetle powyższego, zdaniem
    Wnioskodawczyni, uznać należy, że Nabywca będzie dokonywał szeregu określonych
    czynności w związku ze sprzedażą przez Wnioskodawczynię prawa własności
    przedmiotowych Nieruchomości. Pomimo, że ww. czynności dokonywane będą przez
    przyszłego właściciela, to aby takie czynności mogły zostać poczynione, to faktyczny
    właściciel nieruchomości musi wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych
    pełnomocnictw potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego
    imieniu. Jak wskazano wyżej, Wnioskodawczyni udzieliła Kupującemu stosownego
    pełnomocnictwa. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej Wnioskodawczyni posiada
    prawo własności Nieruchomości, które podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności
    z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej
    Zainteresowanej.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy, w ocenie
    Wnioskodawczyni, planowana sprzedaż ww. Nieruchomości będzie, zgodnie z art. 15 ust.
    1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Wnioskodawczyni dokonując opisanych we wniosku czynności, podejmie działania
    podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj.
    wykaże aktywność w przedmiocie zbycia działki porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. W konsekwencji należy stwierdzić,
    że sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości stanowić będzie czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w
    powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Odnosząc się do sposobu dokumentowania transakcji sprzedaży Nieruchomości, należy
    wskazać, że zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują
    przepisy art. 106a -106q ustawy. Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dostawę.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów - co do zasady - podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania
    faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy
    lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami VAT. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach
    podatnik wystawiał fakturę.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży własności działki, skoro
    Wnioskodawczyni będzie występowała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, to przedmiotowa transakcja będzie podlegać opodatkowaniu według
    właściwej stawki podatku VAT. W konsekwencji, Wnioskodawczyni zobowiązana jest
    udokumentować fakturą obrót uzyskany z transakcji sprzedaży Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.

    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność

    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie
    (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama
    liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany
    dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje
    poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy
    jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa
    UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą
    na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej
    od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona
    dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres
    zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania

    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyr. TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją
    wykonano.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje Kodeks cywilny.
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1
    Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej

      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne,
    Rozdział II Pełnomocnictwo, Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
    W świetle art. 95 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Według art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

    Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem planowanej przez Panią sprzedaży jest
    niezabudowana działka gruntu oznaczona numerem ewidencyjnym 1, o powierzchni (...)
    ha.
    W maju 2024 r. podpisała Pani przedwstępną warunkową umowę sprzedaży w postaci
    aktu notarialnego dotyczącą sprzedaży dwóch działek gruntu (w tym działki objętej
    złożonym wnioskiem), która uzależniała zawarcie docelowej umowy sprzedaży od
    łącznego spełnienia warunków określonych w tym akcie, tj.:
    1) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
      pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
      Nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo -usługowym o powierzchni użytkowej (...) m
      2  2, w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie
      minimum (...) miejsc postojowych;
      2) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
        pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej
        Nieruchomości;
      3) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
        przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
        przedmiotową Nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu
        według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie
        powyżej 25 t, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
        dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
        zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
        komunikacyjną Nieruchomości;
      4) uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
        Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych;
      5) uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
        wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym
        przez zarządcę drogi obejmującego zgodę na dokonanie odpowiednich nasadzeń
        zamiennych;
      6) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia Nieruchomości skutkującego
        koniecznością rekultywacji;
      7) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
        Nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
      8) uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy - kanalizacji
        sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie
        koncepcją Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie
        6 miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży;
      9) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
        planowanym obiektem handlowo-usługowym;
      10) uzyskania i okazania przez Sprzedającego indywidualnej interpretacji podatkowej
        wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności
        naliczenia bądź zwolnienia z naliczenia podatku VAT;
      11) wymeldowania kosztem i staraniem Sprzedającego z budynku położonego na
        Nieruchomości wszystkich osób w nim zameldowanych na pobyt stały lub czasowy
        oraz przedłożenia zaświadczenia wydanego przez właściwy organ/urząd
        potwierdzającego, że w tym budynku nie jest zameldowana żadna osoba na pobyt
        czasowy lub;
      12) łącznego nabycia działek o nr 1 i 2;
      13) złożenia wniosku do właściwego Sądu o założenie nowej księgi wieczystej bez
        obciążeń lub uzyskanie zgody wierzycieli na bezciężarowe odłączenie
        Nieruchomości kosztem i staraniem Sprzedającego.
    Nieruchomość na dzień podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży była objęta
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i była w nim przeznaczona pod
    teren usług komercyjnych.

    Przyszły nabywca jest Spółką akcyjną (w złożonym wniosku: Kupujący lub Spółka) będącą
    czynnym podatnikiem VAT.
    Przysługuje Pani prawo własności powyżej opisanej Nieruchomości na zasadzie
    współwłasności. Prawo własności Nieruchomości nabyła Pani na podstawie postanowienia
    dziedziczenia od osoby fizycznej w lutym 2016 r. Przy nabyciu Nieruchomości nie
    wystawiono faktury VAT, a Pani nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu Nieruchomości.
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
    W ramach zawartej umowy przedwstępnej udzieliła Pani Kupującemu pełnomocnictwa do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości
    warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
    kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru. Pełnomocnictwo to jest nieodwołalne.
    W ramach zawartej umowy przedwstępnej wyraziła Pani zgodę na dysponowanie przez
    Kupującego Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w
    związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w zakresie
    wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz
    udostępniła kupującemu Nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy celem
    przeprowadzenia badań gruntu, a także wyraziła zgodę na usytuowanie przez Kupującego,
    kosztem i staraniem Spółki, na Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego,
    zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy
    przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Wydzierżawiła Pani Kupującemu Nieruchomość na czas określony – 3 miesiące.
    Wskazuje Pani, że wykonywane przez Kupującego (jako pełnomocnika Sprzedającego)
    czynności na przedmiotowej/przedmiotowych działce/działkach, były/są/będą
    wykonywane w części na rzecz i w imieniu Sprzedającego.
    Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż Nieruchomości (udziału w działce nr 1)
    powinna nastąpić w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy bez uwzględniania zwolnienia z art. 43
    ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, tj. z naliczeniem należnego podatku od towarów i usług.
    Jak wskazała Pani w opisie sprawy, w odniesieniu do przedmiotowej działki, udzieliła Pani
    Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w
    szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień,
    dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej
    Nieruchomości warunków technicznych, dotyczących przyłączenia do sieci kanalizacji
    deszczowej, sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Zauważyć należy, iż fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez
    Panią ale przez osoby trzecie (Kupującego), nie oznacza, że pozostaną bez wpływu na Pani
    sytuację prawną. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego
    wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy (Pani). Kupujący, dokonując
    ww. działań, uatrakcyjni działkę nr 1, będącą nadal w Pani współwłasności. Działania te,
    dokonywane za Pani pełną zgodą, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności ww.
    działki jako towaru i wzrost jej wartości. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, działka
    nr 1 stanowi Pani współwłasność i będzie podlegać wielu czynnościom. Wszystkie te
    czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w Pani sferze podatkowo-

    prawnej. W tym kontekście bez znaczenia pozostanie okoliczność wykonywania ww.
    czynności przez potencjalnego nabywcę (Kupującą Spółkę). W efekcie dokonywanych
    czynności dostawie podlegać będzie działka nr 1 o zupełnie innym charakterze niż w chwili
    zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg czynności powodujących
    zwiększenie atrakcyjności ww. działki i ostatecznie jej sprzedaż.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że udzielenie przez Panią stosownego
    pełnomocnictwa Kupującemu skutkować będzie tym, że wszystkie ww. czynności
    podejmowane przez nabywcę będą podejmowane w Pani imieniu i na Pani korzyść,
    ponieważ to Pani jako właściciel ww. działki na zasadach współwłasności będzie stroną w
    postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonanie wszelkich
    czynności z nią związanych.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz przedstawiony opis sprawy
    stwierdzić należy, dokonując opisanych wyżej czynności w odniesieniu do działki nr 1
    stanowiącej współwłasność, będzie Pani podejmowała działania podobne do tych, jakie
    wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których
    mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. będzie wykazywała
    Pani aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy
    będzie składnik Pani majątku osobistego, a sprzedaż udziału w działce nr 1 będzie
    stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    Ponadto, z opisu sprawy wynika, że działka nr 1 została wydzierżawiona Kupującemu.
    Na mocy art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w
    sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce
    poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Zatem dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego wskazać należy, iż z tytułu dzierżawy przedmiotowej działki, straciła
    ona charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych działki nr 1 spowodowało, że ww. działka była wykorzystywana w
    działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku osobistego.
    Tym samym należy stwierdzić, że ww. sprzedaż będzie dostawą dokonaną w ramach
    prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani w stosunku do
    tej dostawy będzie działać jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

    W konsekwencji, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy udziału w
    działce nr 1, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego

    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego,
    co wynika bezpośrednio z art. 2 pkt 33 ustawy.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyr. Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc
    także treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na
    podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane.
    Wskazała Pani, że przedmiotem dostawy będzie niezabudowana działka nr 1. Działka na
    dzień podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży była objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego i była w nim przeznaczona pod teren usług
    komercyjnych.
    W konsekwencji powyższego należy wskazać, że ww. działka nr 1 będzie spełniała, na
    dzień transakcji, definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Tym
    samym, dostawa tej działki nie będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
      - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

      - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do
    których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w
    art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze
    zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”. Tym samym przepis art. 136 Dyrektywy 2006
    /112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że prawo własności działki nr 1 na zasadach współwłasności
    nabyła Pani na podstawie postanowienia dziedziczenia od osoby fizycznej w lutym 2016 r.
    Przy nabyciu Nieruchomości nie wystawiono faktury VAT.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że skoro – jak Pani wskazała – transakcja
    dostawy Nieruchomości nie została udokumentowana fakturą, to przy nabyciu
    Nieruchomości nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu.
    Zatem nie można uznać, że przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu
    nabycia przedmiotowej Nieruchomości, lub że takie prawo Pani nie przysługiwało, skoro
    dostawa nie była objęta tym podatkiem.
    Ponadto, opis sprawy wskazuje, że działka nr 1, jest przedmiotem umowy dzierżawy, co
    wypełnia dyspozycję art. 8 ust. 1 ustawy – stanowi odpłatne świadczenie usług. Ustawa o
    podatku od towarów i usług, jak też wydane na jej podstawie akty wykonawcze, nie
    przewidują zwolnienia od podatku dla usługi dzierżawy terenów na cele budowlane.
    Oznacza to, że działka ta nie jest wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych od
    podatku VAT.
    Wobec powyższego planowana przez Panią dostawa udziału w działce nr 1, nie będzie
    korzystać także ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z
    uwagi na fakt, iż nie są spełnione warunki określone w tym przepisie niezbędne do
    zastosowania tego zwolnienia.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez Panią udziału w działce nr 1, będzie
    stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, a zatem będzie
    opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług.

    Podsumowując, sprzedaż Nieruchomości (udziału w działce nr 1) powinna nastąpić w
    trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bez uwzględniania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i 2
    ustawy, tj. z naliczeniem należnego podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Pani wątpliwości dotyczą również kwestii obowiązku udokumentowania sprzedaży ww.
    Nieruchomości fakturą VAT.
    Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika.
    Opis sprawy wskazuje, że nabywcą Nieruchomości – działki nr 1 – będzie Spółka akcyjna
    zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Ponadto – jak wyżej wskazano – sprzedaż tej
    Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług według właściwej
    stawki podatku.
    Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    należy stwierdzić, że z tytułu sprzedaży udziałów w Nieruchomości – działki nr 1 – będzie
    Pani podmiotem dokonującym czynności opodatkowanej tym podatkiem i będzie
    występowała Pani w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a tym
    samym będzie Pani zobowiązana udokumentować dostawę Nieruchomości wystawiając
    we własnym imieniu fakturę z tytułu tej sprzedaży, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzam, że powinna Pani udokumentować fakturą VAT obrót
    uzyskany z tytułu sprzedaży tej Nieruchomości (udziału w działce nr 1).
    Zatem, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się

    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno -skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pani,
    należy wskazać, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Panią, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    współwłaściciela nieruchomości.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.