Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.396.2025.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
programowanie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 18 sierpnia 2025 r. (data wpływu) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotowa
    działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub
    ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych są utworami.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 u.p.d.o.f. Wnioskodawca jest rezydentem polskim, który prowadzi działalność
    gospodarczą i wykonuje swoje usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Usługi te nie
    są prowadzone za pośrednictwem zakładu w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, którego Rzeczpospolita jest stroną, ani w żaden inny sposób.
    Wnioskodawca aktualnie opodatkowuje swoje dochody z tytułu działalności gospodarczej
    podatkiem liniowym.
    Wnioskodawca realizuje prace w celu tworzenia nowych lub ulepszonych produktów,
    technologii i rozwiązań, które po zakończeniu prac będą mogły zostać wykorzystane w
    ramach działalności kontrahenta bądź samego Wnioskodawcy. Obszar prowadzonych
    prac skoncentrowany jest na działalności związanej przede wszystkim z tworzeniem
    nowych bądź ulepszonych rozwiązań w zakresie oprogramowania komputerowego.
    Pod pojęciem program komputerowy należy rozumieć utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ust. 1 i n. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Utwór ten należy rozumieć jako wyrażony w każdej formie m.in. słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (analogicznie: kodami programowania,
    algorytmami, zmiennymi), przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    W ramach prac, na podstawie zawieranych umów z Wnioskodawcą, ogół autorskich praw
    majątkowych wytworzonych przez Wnioskodawcę, przechodzi na kontrahenta. Dobra
    niematerialne, będące utworami i podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 4
    lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych, z momentem ich
    wytworzenia stają się przedmiotem własności kontrahenta.
    Własność ta jest pełna, nieodwołalna oraz uprawniająca do rozporządzania prawem na
    wszelkich polach eksploatacji, w szczególności na wszelkich polach eksploatacji w zakresie:
    prawa do trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości
    lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie, w tym wprowadzanie,
    wyświetlanie, stosowanie, przekazywanie i przechowywanie programu komputerowego;
    tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
    programie komputerowym; rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu
    komputerowego lub jego kopii; wprowadzenia do pamięci komputera i sieci
    multimedialnych.
    W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie.
    Powyższe wynagrodzenie obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich
    praw majątkowych.

    Za rezultat prac podejmowanych na rzecz kontrahenta oraz wykonywane czynności w
    ramach działalności gospodarczej, odpowiedzialność ponosi wyłącznie Wnioskodawca.
    Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są samodzielnym wyborem
    Wnioskodawcy.
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegają na tworzeniu programów
    komputerowych, oprogramowania i jego części. Wnioskodawca jest twórcą tworzonego
    oprogramowania w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca tworzy, ulepsza oraz rozwija oprogramowanie komputerowe, a następnie
    całość praw autorskich do tego programu lub jego części przenosi za wynagrodzeniem,
    realizując jednocześnie wiążącą go umowę. Działania Wnioskodawcy polegające na
    ulepszaniu i modyfikacji oprogramowania zmierzają do poprawy jego użyteczności albo
    funkcjonalności tego programu.
    Współpraca Wnioskodawcy odbywa się na podstawie umowy cywilnoprawnej (B2B)
    zawieranej pomiędzy spółką prawa handlowego z siedzibą poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca nie wyklucza również podjęcia współpracy z osobą fizyczną prowadzącą
    działalność gospodarczą oraz spółką prawa z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Wnioskodawca prowadzi prace, wyłącznie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i nie
    prowadzi zakładu w innym państwie. Wybór czasu oraz miejsca realizowanych prac,
    zakres zadaniowy oraz metodyka – dobierane są przez Wnioskodawcę.
    Wśród przykładowych obszarów prowadzonych przez Wnioskodawcę prac można
    wyróżnić:
    - tworzenie rozwiązań, które w przyszłości będą mogły być wykorzystane w działalności
      operacyjnej firmy;
    - opracowywanie nowych produktów do oferty firmy;
    - opracowywanie nowych, ulepszonych lub zmienionych produktów, systemów,
      funkcjonalności oraz rozwiązań w zakresie produktów informatycznych;
    - tworzenie prototypowych rozwiązań informatycznych;
    - tworzenie rozwiązań prototypowych stanowiących części składowe złożonych systemów
      i ich testowanie w ramach opracowanej metodyki;
    - rozwój nowych narzędzi i elementów produktów do wykorzystania w produktach
      oferowanych przez firmy klientom lub też do dalszego rozwoju produktów firmy;
    - opracowanie nowych funkcjonalności dla programów użytkowych;
    - rozwój oprogramowania i jego demonstracje;
    - testowanie i walidacja oprogramowania w otoczeniu stanowiącym model warunków
      rzeczywistego funkcjonowania;
    - wprowadzenie udoskonaleń do istniejących produktów;
    - opracowanie koncepcji rozwoju aplikacji mobilnej posiadanej przez klienta;
    - ulepszanie istniejących i wprowadzanie nowych funkcjonalności, modułów i zastosowań
      do oferowanych produktów;
    - opracowywanie innowacyjnych narzędzi opartych na sieciach neuronowych oraz
      algorytmach uczenia maszynowego do automatyzacji handlu;
    - tworzenie rozwiązań, które automatycznie analizują dane rynkowe i identyfikują
      korzystne możliwości handlowe;

    - opracowywanie i integracja mechanizmu (...), umożliwiającego bezpieczne i przejrzyste
      przeprowadzanie transakcji;
    - automatyzacje podejmowania decyzji inwestycyjnych, minimalizująca czynnik
      emocjonalny oraz ryzyko błędów;
    - tworzenie cyfrowego asystenta (...) na każdym poziomie zaawansowania;
    - rozwijanie i ciągłe doskonalenie algorytmów analitycznych w czasie rzeczywistym;
    - optymalizacje infrastruktury platformy w celu zapewnienia stabilności i szybkości
      działania;
    - zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa transakcji oraz ochrony danych
      użytkowników;
    - integracje nowoczesnych rozwiązań technologicznych dla poprawy doświadczenia
      użytkownika;
    - badanie i stosowanie zaawansowanych metod analizy danych i zarządzania ryzykiem.
    Celem ww. prac jest wytworzenie innowacyjnego – nowego, ulepszonego i rozwiniętego –
    produktu (programu komputerowego lub jego części). Ponadto, głównym celem
    Wnioskodawcy jest zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i umiejętności do wytworzenia
    wyżej opisanego utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i niewystępujących w praktyce
    gospodarczej technik.
    Wynik prac rozwojowych mają ustaloną formę. Jest nią fragment kodu programu
    komputerowego – zapisany za pośrednictwem znaków, cyfr i symboli matematycznych –
    wraz z dokumentacją, jako nieodłączną częścią kwalifikowanego prawa IP.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej od dnia 2 kwietna 2024 r.
    Przeważającą działalnością gospodarczą Wnioskodawca określa jako PKD 62.01.Z
    Działalność związana z oprogramowaniem.
    W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstaje autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca
    świadcząc usługi na rzecz kontrahenta nie tylko tworzy programy komputerowe lub ich
    części, ale także dokonuje ich ulepszenia i modyfikacji.
    Do prawidłowego funkcjonowania oprogramowania konieczne jest dokonywanie jego
    rozwijania oraz ulepszania (co wynika z istoty działalności programistycznej), w wyniku
    czego powstają części oprogramowania, które również podlegają ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przedmiotowe prace nad programem komputerowym bądź/oraz jego częściami
    realizowanymi przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej, obejmują m.in.
    aplikację internetową (...).
    Aplikacja wykorzystuje (...).
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, a bardziej precyzyjnie, prowadzi
    odrębną ewidencję, w której uwzględnia informacje o:

    - zbywanym w danym okresie prawie własności intelektualnej, tj. określonym
      oprogramowaniu;
    - przychodach uzyskiwanych ze zbycia oprogramowania w danym okresie, tj.
      wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do oprogramowania;
    - kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na prowadzoną
      bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem
      oprogramowania;
    - dochodzie ze zbycia oprogramowania obliczonym jako różnica pomiędzy przychodami i
      kosztami opisanymi powyżej.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pozostająca w ścisłym związku ze stałym poszerzaniem dostępnych
    elementów wiedzy, przyswajaniem nowych możliwości oraz umiejętności, a których
    wykorzystanie w przyszłości może mieć bezpośredni wpływ na czynności, a w efekcie na
    wytworzony produkt. Podejmowane czynności zmierzają bezpośrednio bądź pośrednio do
    poprawy użyteczności albo funkcjonalności programu. Bez wątpienia działalność na rzecz
    kontrahentów polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez nich nie miały miejsca. Oprogramowanie stworzone na
    rzecz kontrahentów powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniach
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX.
    Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w skali światowej – gdyż nie weryfikuje
    tego w takiej skali. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na
    podstawie umowy z kontrahentem oprogramowaniu, Wnioskodawca odpowiedzialny jest
    za naprawienie tych błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym
    wymaganiom danego kontrahenta. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii
    definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych
    celów. Zgodnie z tą definicją, działalność Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem
    gospodarczym.
    W związku z prowadzoną działalnością polegającą na tworzeniu i rozwoju
    „oprogramowania”, Wnioskodawca wskazuje, iż zasoby wiedzy, którymi dysponował przed
    przystąpieniem do realizacji konkretnego „programu komputerowego”, obejmowały:
    - wiedzę techniczną: (...)
    - wiedzę przemysłową: (...);
    - języki: (...).
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija posiadaną
    wiedzę oraz umiejętności. Tworzone przez niego innowacyjne rozwiązania powstają przy
    wykorzystaniu nowoczesnych technologii, które umożliwiają wdrażanie nowych
    zastosowań oraz usprawnień, wyróżniających opracowywane programy komputerowe na
    tle już istniejących rozwiązań dostępnych na rynku, w szczególności w obszarze:

    - wiedzę techniczną: (...)
    - wiedzę przemysłową: (...);
    - języki: (...).
    Do wymienionych innowacyjnych technologii wykorzystywanych przez Wnioskodawcę
    należą: (...), Wśród nowych zastosowań i usprawnień, które odróżniają wytworzone
    programy komputerowe od już istniejących należy wyróżnić: (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonej działalności oferuje i oferował będzie
    następujące produkty, usługi oraz procesy tworzenia oprogramowania.
    Wnioskodawca opiera te produkty na następujących rozwiązaniach wiedzowych,
    technicznych, technologicznych i programistycznych:
    - wiedzę techniczną: (...)
    - wiedzę przemysłową: (...);
    - języki: (...).
    Na wstępnym etapie prac nad poszczególnymi programami komputerowymi
    Wnioskodawca zaplanował działania mające na celu stworzenie nowoczesnych,
    skalowalnych i niezawodnych rozwiązań informatycznych, dopasowanych do potrzeb
    użytkowników końcowych oraz wymagań projektowych.
    Postawione przeze Wnioskodawcę cele obejmowały m.in. opracowanie i wdrożenie
    kompletnego procesu wytwarzania oprogramowania z wykorzystaniem narzędzi
    automatyzujących (zaprojektowanie architektury systemów z uwzględnieniem zasad
    bezpieczeństwa, wydajności oraz łatwości dalszego rozwoju).
    Efektem działań Wnioskodawcy są nowe projekty programy komputerowe w postaci
    modułów funkcjonalności, spełniających określone wymagania biznesowe.
    Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy, przejawia się poprzez ulepszenia
    określonych programów komputerowych oraz ich części, Wnioskodawca każdorazowo
    podejmuje następujące czynności:
    1) analiza oraz planowanie: krok ten obejmuje zrozumienie biznesowych wymagań dla
      programu komputerowego bądź jego części (określonej funkcjonalności); analiza
      dotyczy określonych czynności: istniejącego systemu, identyfikacja obszarów do
      ulepszenia i stworzenie planu dla nowego projektu;
    2) projektowanie: opiera się o stworzenie szkicu architektury programu komputerowego
      bądź jego części; obejmuje również wybór stosownych technologii i stworzenie
      projektu interfejsu użytkownika;
    3) implementacja: na podstawie zaprojektowanego i określonego planu obejmuje
      rozpoczęcie programowania; programowanie natomiast przejawia się w tworzeniu
      kodu programu komputerowego bądź jego części, który to tworzy określone funkcje i
      usprawnienia według zawartych w planie celów i wymagań;
    4) testowanie: stanowi nieodłączną czynność obejmującą poprawną realizację każdego z
      projektów; po zakończeniu implementacji Wnioskodawca pisze testy jednostkowe i
      integracyjne, aby upewnić się, że wszystko działa zgodnie z założonym planem i
      spełnia jego wszelkie oczekiwania;
    5) wdrożenie i utrzymanie: po udanym testowaniu następuje wdrożenie programu do
      środowiska produkcyjnego; czynności te obejmują monitorowanie jego działania,
      naprawianie ewentualnych błędów i dokonywanie dalszych ulepszeń na podstawie
      opinii użytkowników programu komputerowego; ponadto, na tym etapie prac
      Wnioskodawca dokonuje każdorazowo obserwacji związanych z działaniem systemu.

    Kroki te są powtarzane przez Wnioskodawcę w cyklach, zarówno w przypadków
    programów
    komputerowych jak i ich części, w tempie jak są rozwijane i ulepszane.
    Wnioskodawca przy tworzeniu programów komputerowych wykorzystuje zaawansowane
    technologie i narzędzia, w tym:
    - wiedzę techniczną: (...)
    - wiedzę przemysłową: (...);
    Wszystkie rozwiązania, które Wnioskodawca oferuje, za każdym razem, są
    przygotowywane od podstaw, pod konkretne wymagania i potrzeby danego klienta, które
    są za każdym razem inne.
    Wnioskodawca nie tworzy ogólnych rozwiązań, które potem wielokrotnie wykorzystuje.
    Oryginalność tego oprogramowania/programów komputerowych przejawia się przede
    wszystkim przez fakt, że programy te nie mogłyby być zakupione przez zleceniodawcę na
    wolnym rynku, musiały być stworzone lub rozwinięte przez Wnioskodawcę.
    Zastosowanie przez Wnioskodawcę technologii (rozwiązań, narzędzi) (...), powoduje, iż
    „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już
    dotychczas funkcjonujących.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Celem na wstępie jakie postawił sobie Wnioskodawca w zakresie
    poszczególnych realizowanych „programów komputerowych”, jest wytworzenie
    innowacyjnego – nowego, ulepszonego i rozwiniętego – produktu (programu
    komputerowego lub jego części).
    Ponadto, głównym celem Wnioskodawcy jest zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i
    umiejętności do wytworzenia wyżej opisanego utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i
    niewystępujących w praktyce gospodarczej technik.
    Finansowanie następowało ze środków własnych.
    Osiągnięte przez Wnioskodawcę cele polegały na wytworzeniu innowacyjnego – nowego,
    ulepszonego i rozwiniętego – produktu (programu komputerowego lub jego części).
    Wnioskodawca samodzielnie stworzył program komputerowy, dysponując swoją wiedzą i
    doświadczeniem.
    W zakresie zasobów ludzkich, tworzenie programów komputerowych oraz ich części nie
    spowodowało zapotrzebowania kadrowego Wnioskodawcy.
    Zasoby rzeczowe: Wnioskodawca wykorzystuje zasoby programistyczne i naukowe,
    materiały internetowe, komputer, sprzęt komputerowy, kartki, długopisy, tusze do
    drukarki, narzędzia programistyczne.
    Zasoby finansowe: środki uzyskane w ramach samodzielnej innowacyjnej pracy
    programistycznej Wnioskodawcy realizowanej w ramach działalności gospodarczej.
    W odniesieniu do działań Wnioskodawcy w zakresie wykonywanych czynności, ich
    systematyczność polega na przyjęciu określonej metodologii do wyznaczania zadań oraz
    definiowania ich zakresu, estymacji czasu niezbędnego do realizacji tych zadań, a na
    podstawie tego – planowania, w którym momencie powinny zostać zrealizowane.
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu. Począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji działalności, to oprogramowanie
    wymaga wielu składowych, tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca tworzył wewnętrzne harmonogramy w okresie tworzenia programu
    komputerowego, które umożliwiały mu zaplanowanie i pilnowanie terminów.

    W przypadku tworzenia, jak i rozwijana „oprogramowania”, efekty pracy Wnioskodawcy
    były, są i będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawcy przysługiwały i będą przysługiwać majątkowe prawa autorskie do tych
    odrębnych programów komputerowych.
    Efekty pracy Wnioskodawcy nazywane oprogramowaniem komputerowym i jego częścią
    zawsze, tj. zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Należy wskazać, że są one produktami o charakterze oryginalnym, twórczym, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej – tworzone od zera.
    Produkty te nie są również efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych.
    Projekty tworzone przez Wnioskodawcę niewątpliwie mają charakter twórczy, ponieważ to
    do Wnioskodawcy należy urzeczywistnienie wizji tworzonego produktu.
    Wnioskodawca wykonując czynności objęte umową na rzecz kontrahenta uzyskuje
    wynagrodzenie z tytułu prowadzenia prac rozwojowych nad programem komputerowym.
    W efekcie, Wnioskodawca otrzymuje przychód z tytułu przenoszenia autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych.
    Wynagrodzenie płatne jest na podstawie wystawionej faktury. Faktura zawiera jedną
    pozycję, której wysokość uzależniona jest od stawki godzinowej i ilości przepracowanych
    godzin w miesiącu, zaś zasady ustalania wynagrodzenia są zawarte w umowie z
    kontrahentem.
    Jeżeli usługi obejmują inne elementy wynagrodzenia niż te zw. z przeniesieniem praw
    autorskich do programu komputerowego na kontrahenta – Wnioskodawca wykazuje je w
    odrębnej pozycji.
    Wyznacznikiem przeniesienia na Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do
    programu komputerowego jest umowa cywilnoprawna, dlatego bezpośrednie wskazanie
    tego na fakturze VAT nie jest niezbędne.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego (lub
    jego części) odbywa się zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca uzyskuje przychód z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do
    programów komputerowych.
    Jeżeli w procesie wykonywania usługi Wnioskodawca stworzy utwór, o którym mowa na
    kanwie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – to na mocy umowy autorskie
    prawa majątkowe przechodzą na kontrahenta.
    Prawa autorskie przechodzą z chwilą przekazania utworu na kontrahenta, a ten nabywa
    autorskie prawa majątkowe do utworów odnośnie do wszystkich znanych w momencie
    zawarcia umowy pól eksploatacji – szczegółowo wskazanych w jej treści.
    Autorskie prawa do programu komputerowego przechodzą na kontrahenta w momencie
    oddania mu w sposób elektroniczny bądź fizyczny (na nośniku) wytworzonego
    kwalifikowanego prawa IP.
    Kontrahent na podstawie wiążącego ich stosunku umownego wypłaca wynagrodzenie.
    Przeniesienie tych praw potwierdza objęcie we władanie przez kontrahenta programów
    komputerowych bądź ich części w ujęciu umownym. Strony nie stosują dodatkowej

    dokumentacji oprócz umowy oraz faktur VAT. Incydentalnie, na potrzeby dokumentowe
    Wnioskodawcy może udzielać mu oświadczeń mających potwierdzić przekazanie
    określonego prawa na jego rzecz.
    Wnioskodawca zgodnie z dyspozycją ustawową, na potrzeby ustalenia kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oblicza wskaźnik nexus, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    Wnioskodawca ustala jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru
    zawartego w ustawie – (a+b)*1,3/a+b+c+d.
    Ponadto, Wnioskodawca przez określenie „dochodu ze sprzedaży praw autorskich”
    rozumie kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    obliczony jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wskazuje, że zastosowanie preferencyjnej stawki 5% od dochodu
    uzyskanego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej dotyczy stanu faktycznego
    zaistniałego w latach podatkowych 2024-2025, jak i zdarzeń przyszłych mogących zaistnieć
    również w kolejnych latach, kiedy Wnioskodawca będzie uzyskiwał dochody w takich
    samych lub tożsamych warunkach.
    Wszelkie oprogramowanie komputerowe (program komputerowy) lub jego części,
    obejmujące nowe funkcjonalności, elementy, algorytmy, narzędzia – stanowią nowe i
    odrębne od tego oprogramowania programy komputerowe podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które w głównym
    zamiarze, zarówno Wnioskodawcy, jak i jego kontrahenta mają na celu poprawę
    użyteczności i funkcjonalności tego oprogramowania.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonej działalności wytworzył programy
    komputerowe bądź ich części, podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego
    1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych o następujących nazwach:
    (...)
    Efekty pracy Wnioskodawcy nazywane oprogramowaniem komputerowym i jego częścią
    są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Należy wskazać, że są one produktami o charakterze oryginalnym, twórczym, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej – tworzone od zera.
    Produkty te nie są również efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych.
    Projekty tworzone przez Wnioskodawcę niewątpliwie mają charakter twórczy, ponieważ to
    do Wnioskodawcy należy urzeczywistnienie wizji tworzonego produktu.
    Wnioskodawca podejmując się ulepszenia określonych programów komputerowych oraz
    ich części, każdorazowo podejmuje następujące czynności:
    1) analiza oraz planowanie: krok ten obejmuje zrozumienie biznesowych wymagań dla
      programu komputerowego bądź jego części (określonej funkcjonalności). Analiza
      dotyczy określonych czynności: istniejącego systemu, identyfikacja obszarów do
      ulepszenia, i stworzenie planu dla nowego projektu;
    2) projektowanie: opiera się o stworzenie szkicu architektury programu komputerowego
      bądź jego części; obejmuje również wybór stosownych technologii i stworzenie
      projektu interfejsu użytkownika;

    3) implementacja: na podstawie zaprojektowanego i określonego planu obejmuje
      rozpoczęcie programowania; programowanie natomiast przejawia się w tworzeniu
      kodu programu komputerowego bądź jego części, który to tworzy określone funkcje i
      usprawnienia według zawartych w planie celów i wymagań;
    4) testowanie: stanowi nieodłączną czynność obejmującą poprawną realizację każdego z
      projektów; po zakończeniu implementacji Wnioskodawca pisze testy jednostkowe i
      integracyjne, aby upewnić się, że wszystko działa zgodnie z założonym planem i
      spełnia jego wszelkie oczekiwania;
    5) wdrożenie i utrzymanie: po udanym testowaniu następuje wdrożenie programu do
      środowiska produkcyjnego; czynności te obejmują monitorowanie jego działania,
      naprawianie ewentualnych błędów i dokonywanie dalszych ulepszeń na podstawie
      opinii użytkowników programu komputerowego.
    Ponadto, na tym etapie prac Wnioskodawca dokonuje każdorazowo obserwacji
    związanych z działaniem systemu.
    Kroki te są powtarzane przez Wnioskodawcę w cyklach, zarówno w przypadków
    programów komputerowych jak i ich części, w tempie jak są rozwijane i ulepszane.
    Wnioskodawca ponad powyższe wskazuje, że czynności te wykonywał oraz wykonuje w
    sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny.
    Czynności twórcze w zakresie ww. usług podejmowane będą w sposób systematyczny,
    zaplanowany, uporządkowany i metodyczny. Wnioskodawca początkowo określa a w
    następnej kolejności bazuje na przyjętym przez siebie, sprawdzonym systemie pracy.
    Systematyczność ta polega na przyjęciu określonej metodologii do wyznaczania zadań
    oraz definiowania ich zakresu, estymacji czasu niezbędnego do realizacji tych zadań, a na
    podstawie tego – planowania, w którym momencie powinny zostać zrealizowane.
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu. Począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji działalności, to oprogramowanie
    wymaga wielu składowych, tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Efekty Pana pracy, zawsze były/są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    a) rezultaty Pana pracy dają się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter
      powtarzalny;
    b) nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
      projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.
    Należy wskazać, że są one produktami o charakterze oryginalnym, twórczym, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej – tworzone od zera.
    Produkty te nie są również efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych. Projekty tworzone przez Wnioskodawcę
    niewątpliwie mają charakter twórczy, ponieważ to do Wnioskodawcy należy
    urzeczywistnienie wizji tworzonego produktu.
    Prace te dotyczą a zarazem obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Celem ww. prac jest wytworzenie innowacyjnego – nowego, ulepszonego i rozwiniętego –
    produktu (programu komputerowego lub jego części). Ponadto, głównym celem

    Wnioskodawcy jest zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i umiejętności do wytworzenia
    wyżej opisanego utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i niewystępujących w praktyce
    gospodarczej technik.
    Czynności te obejmują m.in.:
    - tworzenie nowych zastosowań,
    - projektowanie oraz tworzenie narzędzi informatycznych,
    - planowanie, tworzenie i implementacja nowych usług jako części programów
      komputerowych,
    - wytwarzanie nowych funkcjonalności.
    Działalność Wnioskodawcy jest twórcza, systematyczna oraz ma na celu zwiększenie
    zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Pod pojęciem „fragmentu kodu programu komputerowego” lub „programów
    komputerowych bądź ich części” należy rozumieć utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062).
    Utwór ten należy rozumieć jako wyrażony w każdej formie m.in. słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (analogicznie: kodami programowania,
    algorytmami, zmiennymi), przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Oprogramowanie komputerowe, które zostało wytworzone przez Wnioskodawcę lub jego
    części, stanowią odrębne i nowe programy komputerowe podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy
    przysługują prawa autorskie do tych nowo utworzonych programów komputerowych w
    zakresie, w jakim zostały one stworzone przez Wnioskodawcę.
    Opisane we wniosku informacje, dane i warunki pozostaną niezmienione również w
    przyszłości.
    Odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję
    Wnioskodawca prowadzi od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej - tj.
    od 2 kwietnia 2024 r.
    Interfejsy, o których mowa we wniosku, są nierozerwalnie związane z oprogramowaniami,
    ponieważ stanowią ich integralne elementy umożliwiające komunikację pomiędzy
    poszczególnymi modułami systemu oraz wymianę danych z innymi aplikacjami. Nie
    funkcjonują one jako samodzielne, odrębne od oprogramowania rozwiązania – ich
    działanie jest ściśle powiązane z logiką biznesową i strukturą danego programu. Interfejsy
    te korzystają z wewnętrznych bibliotek, struktur danych i procesów aplikacji, a ich
    modyfikacje wymagają ingerencji w kod źródłowy lub konfigurację oprogramowania,
    którego są częścią. W konsekwencji ich funkcjonalność jest bezpośrednio
    podporządkowana przeznaczeniu, działaniu i aktualizacjom głównego oprogramowania.
    W przedmiotowej sprawie interfejsy, o których mowa we wniosku, są nierozerwalnie
    związane z oprogramowaniem i stanowią jego element składowy. Nie występuje sytuacja,
    w której byłyby one odrębną od oprogramowania funkcjonalnością.
    Zostały zaprojektowane i zaimplementowane w taki sposób, aby działać wyłącznie w
    ramach danego systemu informatycznego, korzystając z jego bibliotek, struktur danych i
    mechanizmów przetwarzania.
    W związku z tym:
    - nie stanowią samodzielnego produktu – ich funkcjonowanie jest uzależnione od
      działania głównej aplikacji;

    - postać i skład: interfejsy mają formę komponentów programistycznych składających się
      z kodu źródłowego, struktur danych i procedur obsługujących interakcje w ramach
      systemu;
    - proces tworzenia: opracowanie polega na zaprojektowaniu architektury modułu w
      oparciu o wymagania funkcjonalne, implementacji w języku programowania
      używanym w projekcie oraz integracji z pozostałymi częściami aplikacji;
    - zakres prac: obejmuje analizę wymagań, przygotowanie struktury kodu, implementację
      logiki interfejsu, testowanie integracyjne oraz modyfikacje wynikające z ewolucji
      systemu; Wnioskodawca tworzy instrukcje komend adresowanych bezpośrednio do
      komputera w postaci kodu źródłowego, a nie dokumentację dla programistów jako
      odrębny produkt;
    - forma produktu: interfejsy nie powstają w formie samodzielnych diagramów, makiet czy
      prototypów oddzielonych od kodu – ewentualne diagramy i makiety są narzędziami
      pomocniczymi w procesie projektowania, a nie końcowym rezultatem.
    Pytania
    1. Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie przedstawionym w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f.?
    2. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest prawidłowa to czy Wnioskodawca będzie mógł
      używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie
      stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę?
    Pana stanowisko w sprawie
    1) Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywana przez niego działalność stanowi działalność
      badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f.
    2) Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mógł on używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży
      praw autorskich na stworzone i rozwijane przez siebie oprogramowanie.
    Ad. 1.
    Prace opisane w stanie faktycznym, wykonywane przez Wnioskodawcę spełniają definicję
    działalności badawczo-rozwojowej, ponieważ zgodnie z u.p.d.o.f. – noszą znamiona prac
    rozwojowych.
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., zgodnie
    z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawą z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669) znowelizowano definicję „badań naukowych”
    oraz „prac rozwojowych” stanowiących łącznie „działalność badawczo-rozwojową” w myśl
    art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f..
    Zgodnie z art. 5a pkt 39 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października
    2018 r., „badania naukowe” to:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce,
    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce”.
    W konsekwencji z dniem 1 października 2018 r., przepisy u.p.d.o.f. bezpośrednio referują
    do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania
    naukowe” obejmują:
    a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    października 2018 r., „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl ww. regulacji „prace rozwojowe” są
    działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności
    badawczo-rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:
    - mają twórczy charakter,
    - są prowadzone w systematyczny sposób,
    - zostały zrealizowane w określonym celu – zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
      wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
    - obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Niejednokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazywano, że twórczy
    charakter działalności badawczo-rozwojowej oznacza, że działalność ta ma posiadać
    charakter kreatywny, a zatem nowatorski, oryginalny w pomyśle, czyli musi być
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań, często o charakterze
    unikatowym, które nie mają charakteru odtwórczego.
    Pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza - mający na celu tworzenie;
    będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” - powodować powstawanie czegoś. Można
    zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu
    opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być
    wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo
    produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program.
    Ponadto, wśród synonimów terminu „twórczy” można wymienić takie przymiotniki jak:
    „kreatywny” czy „konstruktywny”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że jego działalność ma charakter
    twórczy/innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie
    dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi
    na rzecz kontrahenta. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego
    podejścia, nie są wykonywane na schematach, lecz każdorazowo wymagają dokonywania
    rozwiązań koncepcyjnych pozwalających na realizację danego projektu.
    Algorytmy rozwiązań proponowane kontrahentowi w ramach projektów nie powielają
    prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient otrzymuje
    zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT (platform-y, systemy,
    aplikacje). Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy potwierdza również fakt, iż
    rezultatem jego działań są subiektywnie nowe wytwory intelektu w postaci analiz, kodów
    źródłowych, dokumentacji, algorytmów itp.

    Wyżej wymienione efekty prac odpowiadają definicji programu komputerowego, o którym
    mowa w stanie faktycznym oraz w art. 74 ust. 1 i n. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. W piśmiennictwie wskazuje się, że ochrona programu
    komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego formy wyrażenia. W grę
    wchodzić może zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source code), zawierający
    komendy (w zależności od przyjętego języka programowania niekiedy przybierające
    postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim), a ponadto kodu
    maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych.
    Jak wskazano we wstępnej części wniosku działalność Wnioskodawcy dotyczy tworzenia,
    ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub ich części. Warto wspomnieć, że
    twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Jak wskazano w Objaśnieniu
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX:
    „wystarczające jest działanie na skalę przedsiębiorstwa (...) nawet jeżeli podobne
    rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot „oraz” (...) Zatem twórczość
    działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych
    koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej
    podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już funkcjonujących u podatnika”. Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej
    przez siebie działalności gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe i
    ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej
    wiedzy i umiejętności, co w efekcie jest przejawem działalności twórczej o
    spersonalizowanym charakterze, ale nie tworzy innowacyjnych rozwiązań w skali
    światowej.
    Działania Wnioskodawcy ponownie potwierdzone zostają w objaśnieniach podatkowych
    Ministerstwa Finansów z dn. 15 lipca 2019 roku dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX:
    „Nie ma zatem przeszkód, aby przyjąć, że sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy”
    odnosi się wyłącznie do wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest
    element celowościowy w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do
    tworzenia nowych zastosowań, niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują
    wyłącznie jedno przedsiębiorstwo czy też całe państwo, kontynent lub świat. Jasne jest
    jednak, że im większa będzie skalowalność wykorzystania zwiększonych zasobów wiedzy,
    tym większy będzie potencjał dochodowości w tym zakresie, co stanowi jeden z głównych
    determinantów prowadzenia przez podatników działalności badawczo-rozwojowej”.
    Wnioskodawca podejmując się wykonania określonego zlecenia każdorazowo, ze względu
    na fakt istnienia rygorystycznych wymogów stawianych prze klienta (osobę fizyczną bądź
    prawną), wykorzystuje nowe zastosowania – w ogólnym tego słowa znaczeniu, mając na
    względzie branżę w której działa kontrahent. Istotą działalności Wnioskodawcy jest
    zapewnienie, że wykonywana przez niego praca oraz produkt spełniają i wyczerpują
    zagadnienia prawne, zagadnienia dot. bezpieczeństwa w sieci internetowej oraz rygory
    funkcjonalności (optymalizacja aplikacji/strony, narzędzia, funkcjonalności).
    Pojęcie „systematyczny” oznacza z kolei - robiący coś regularnie i starannie – oraz w
    przypadku działań – prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.
    Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie
    prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie
    działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać
    tego rodzaju prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną regularnością.
    W opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych
    podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które
    prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace jakie

    Wnioskodawca realizuje w ramach działalności nie mają incydentalnego charakteru, lecz
    wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te stanowią istotę funkcjonowania
    Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób poprzez odpowiadanie na
    zapotrzebowanie kontrahenta. Systematyczność realizowanych prac wynika również z
    funkcji pełnionych przez Wnioskodawcę wobec klienta, które dotyczą obsługi
    informatycznej, w tym realizacji na jego rzecz prac polegających na dostarczaniu nowych
    rozwiązań informatycznych lub ich istotnych modyfikacjach.
    Nowe funkcjonalności wprowadzane są zgodnie z dobrymi praktykami
    programistycznymi, tj. dokonywana jest najpierw analiza problemu, powstaje prototyp
    (proof of concept), rozwiązanie jest wdrażane stopniowo na środowiska testowe, a
    następnie pełne rozwiązanie jest wdrażane na środowisko produkcyjne.
    Kod testowany jest ręcznie oraz automatycznie. Z działających aplikacji zbierane są
    metryki, które służą do monitorowania wykorzystania dodanych funkcjonalności. Przed
    wdrożeniem na środowisko produkcyjne kod jest recenzowany przez innych
    programistów celem zapewnienia jakości.
    Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do
    uzyskania specjalistycznej wiedzy, która w większości sytuacji jest niedostępna na rynku.
    Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich wykorzystanie do tworzenia nowych lub
    istotnie modyfikowanych/ulepszonych produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem
    realizowanych przez Wnioskodawcę prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz
    optymalizacja (modyfikacja) innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych systemów,
    aplikacji, technologii dostępowych oraz innych narzędzi IT.
    Jak wskazano w stanie faktycznym Wnioskodawca, poprzez tworzenie nowego rozwiązania
    technicznego, wykorzystuje dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z
    dziedziny technologii i informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów,
    technologii i rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy zatem, jego aktywność w ramach prowadzonych prac zasadniczo
    może zostać uznana za prace rozwojowe, gdyż polega m.in. na kształtowaniu i
    wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do tworzenia i
    projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.
    Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są prowadzone na
    schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są
    przygotowywane pod danego klienta.
    Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian
    do produktów. Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in.
    koniecznością aktualizacji oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz polega
    na opracowaniu nowych produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących produktów w
    związku ze zgłoszeniem zapotrzebowania przez kontrahenta lub identyfikacją
    zapotrzebowania przez Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji
    określonych segmentów prowadzonej działalności.
    Oprócz tego w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP Box w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów
    z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące
    pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej,
    Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS,
    Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl). Według podręcznika działalność
    badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna,
    możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.

    Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu oprogramowania
    komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe klienta. Działania te
    stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowej ustaw. Polegają one bowiem na
    wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków
    programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych
    rozwiązań.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 u.p.d.o.f..
    Ad. 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa
    własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w
    podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f., podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f. kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego
    - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 u.p.d.o.f.).
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    1. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    3. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.

    W orzecznictwie sądowo-administracyjnym, ugruntowała się jednolita linia
    interpretacyjna, w której wskazuje się, że kwalifikowane IP to prawo własności
    intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:
    1) zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    2) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f.);
    3) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    W zakresie opisywanych ulepszeń, należy na szczególnym względzie mieć pogląd, że na
    równi traktowane jest dokonanie modyfikacji poprzez wprowadzenie elementów
    spełniających przesłanki uznania ich za utwór, jak i innego rodzaju modyfikacji.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie
    art. 30ca są obowiązani:
    1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 u.p.d.o.f.).
    Według art. 30cb ust. 3 u.p.d.o.f. w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub
    ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty
    podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.
    Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z
    kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla
    wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP
    Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Biorąc pod uwagę, że prace opisane przez Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu
    nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań, spełniają definicję prac

    badawczo-rozwojowych, to po spełnieniu wymienionych wyżej warunków może on tym
    samym używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie
    stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza;
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9;
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Badania naukowe oznaczają
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
      nauce;
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 tej ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą. Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i
    modyfikacji programów komputerowych lub ich części. Wskazał Pan, że przedmiotowe
    prace nad programem komputerowym bądź/oraz jego częściami realizowanymi przez
    Pana w ramach działalności gospodarczej, obejmują:
    (...)
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może

    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że realizuje prace w celu tworzenia nowych lub ulepszonych
    produktów, technologii i rozwiązań, które po zakończeniu prac będą mogły zostać
    wykorzystane w ramach działalności kontrahenta bądź Pana. Pana działania polegające na
    ulepszaniu i modyfikacji oprogramowania zmierzają do poprawy jego użyteczności albo
    funkcjonalności tego programu. Celem ww. prac jest wytworzenie innowacyjnego,
    nowego, ulepszonego i rozwiniętego produktu (programu komputerowego lub jego części).
    Efekty Pana pracy, zawsze były/są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.: rezultaty Pana pracy dają się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie były/nie są/nie będą jedynie
    „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Zleceniodawcę. Efekty Pana pracy są produktami o charakterze oryginalnym, twórczym,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej – tworzone od
    zera. Produkty te nie są również efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych. Projekty tworzone przez Pana
    niewątpliwie mają charakter twórczy, ponieważ to do Pana należy urzeczywistnienie wizji
    tworzonego produktu. Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są Pana
    samodzielnym wyborem.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Prace te pozostająca w ścisłym związku ze stałym poszerzaniem dostępnych elementów
    wiedzy, przyswajaniem nowych możliwości oraz umiejętności, a których wykorzystanie w
    przyszłości może mieć bezpośredni wpływ na czynności, a w efekcie na wytworzony
    produkt. Celem ww. prac jest wytworzenie innowacyjnego – nowego, ulepszonego i
    rozwiniętego – produktu (programu komputerowego lub jego części). Ponadto, Pana
    głównym celem jest zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i umiejętności do wytworzenia

    wyżej opisanego utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i niewystępujących w praktyce
    gospodarczej technik.
    Systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana działań w zakresie
    opisanych we wniosku czynności polega na przyjęciu określonej metodologii do
    wyznaczania zadań oraz definiowania ich zakresu, estymacji czasu niezbędnego do
    realizacji tych zadań, a na podstawie tego - planowania, w którym momencie powinny
    zostać zrealizowane.
    Prowadzi Pan pracę według ścisłego harmonogramu począwszy od wymagań umownych
    dotyczących poprawnej dokumentacji działalności. Czynności twórcze podejmowane są w
    sposób systematyczny, zaplanowany, uporządkowany i metodyczny. Początkowo określa
    je Pan a w następnej kolejności bazuje na przyjętym przez siebie, sprawdzonym systemie
    pracy.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana programu
    komputerowego jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Celem ww. prac jest
    wytworzenie innowacyjnego – nowego, ulepszonego i rozwiniętego – produktu (programu
    komputerowego lub jego części). Ponadto, Pana głównym celem jest zdobycie oraz
    wykorzystanie wiedzy i umiejętności do wytworzenia wyżej opisanego utworu, przy
    zastosowaniu nowoczesnych i niewystępujących w praktyce gospodarczej technik. W
    ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta
    opracowuje Pan nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem
    aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Nie świadczy Pan usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
    Wykorzystuje Pan wiedzę oraz umiejętności z zakresu informatyki, programowania oraz
    następujące innowacyjne technologie: (...). Wśród nowych zastosowań i usprawnień, które
    odróżniają wytworzone programy komputerowe od już istniejących należy wyróżnić: (...).
    Opiera Pan swoje produkty na następujących rozwiązaniach wiedzy, technicznych,
    technologicznych i programistycznych:
    - wiedzę techniczną: (...)
    - wiedzę przemysłową: (...);
    - języki: (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    • badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

    • prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    • nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    • nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    • łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    • kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    • wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    • planowaniu produkcji oraz
    • projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, Pana prace obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i

    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z treści wniosku, efekty Pana pracy zarówno w przypadku tworzenia, jak i
    rozwoju oprogramowania są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo

    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawach
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że wyodrębnia Pan w prowadzonej odrębnie od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, każde prawo IP Box (prawa
    autorskie do oprogramowania). W przedmiotowej ewidencji dokonuje Pan wyodrębnienia
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest od 2
    kwietnia 2024 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w 2024-2025 roku oraz w latach kolejnych, jeśli okoliczności
    faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    • stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    • zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek

    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.