Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.973.2025.2.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Brak możliwości zaliczenia w koszty uzyskania przychodu ze
sprzedaży nieruchomości kwoty spłaconej pożyczki.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
pożyczka
pożyczka-spłata pożyczki
umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismem złożonym 27 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca nabył w 2020 r. w drodze darowizny od rodziców nieruchomość. W
    związku z ciążącą na nieruchomości aktywną egzekucją bankową, wpisaną do księgi
    wieczystej prowadzonej przez Sąd (...) w (...), wynikającą z poręczeń z majątku prywatnego
    dokonanych wiele lat wcześniej przez darczyńców, hipoteka nieruchomości była
    obciążona wpisem o postępowaniu komorniczym. Darczyńcy próbowali wcześniej
    sprzedać nieruchomość, ale w związku z toczącą się egzekucją sprzedaż okazała się
    niemożliwa ze względu na brak zainteresowania nieruchomością z obciążoną hipoteką.
    W związku z powyższym, darczyńcy wraz z Wnioskodawcą i Jego małżonką
    (pożyczkodawca w związku z wiekiem i stanem zdrowia darczyńców warunkował
    udzielenie pożyczki poręczeniem Wnioskodawcy i Jego małżonki) zaciągnęli w lipcu 2019 r.
    pożyczkę prywatną w kwocie 376 000 zł (potwierdzoną notarialnie umowę pożyczki
    załączył Pan do wniosku), która umożliwiła porozumienie z wierzycielem, spłatę
    zadłużenia, zwolnienie hipoteki i sprzedaż części nieruchomości w cenie rynkowej. W
    październiku 2019 r. darczyńcy podpisali z wierzycielem umowę zwolnienia z długu,
    egzekucja została umorzona, a hipoteka zwolniona.
    W związku z pogarszającym się stanem zdrowia rodzice Wnioskodawcy w 2020 r. podjęli
    decyzję o przekazaniu synowi nieruchomości jako darowizny, czego dokonali (...) kwietnia
    2020 r.
    Wnioskodawca postanowił sprzedać część nieruchomości w celu spłaty pożyczki.
    W 2021 r. Wnioskodawca sprzedał trzy wydzielone części nieruchomości za łączną kwotę
    368 000 zł.
    Wnioskodawca ze środków uzyskanych ze sprzedaży oraz z uzyskanego kredytu
    hipotecznego spłacił pożyczkę. Pozostała część nieruchomości stanowi jedyne miejsce
    zamieszkania Wnioskodawcy.
    W uzupełnieniu wniosku na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy nieruchomość, którą (...)
    kwietnia 2020 r. otrzymał Pan od rodziców została przez Pana nabyta w drodze umowy
    darowizny aktem notarialnym?”, Wnioskodawca wskazał, że tak, nieruchomość została
    darowana w drodze aktu notarialnego.
    Nieruchomość została nabyta do majątku osobistego Wnioskodawcy.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jakie jest oznaczenie/oznaczenia geodezyjne (nr
    ewidencyjny/ewidencyjne) działki/działek stanowiącej/stanowiących ww. nieruchomość
    otrzymaną od rodziców?”, Wnioskodawca wskazał, że numery ewidencyjne darowanych
    działek to: A/1, B/2, C/3, D/4, E/5, obręb (...), miasto (...).
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Co oznacza, że sprzedał Pan w 2021 r. trzy wydzielone
    części nieruchomości? Czy oznacza to, że sprzedał Pan trzy wydzielone z nieruchomości
    działki, a jeżeli tak, to proszę wskazać oznaczenia geodezyjne tych sprzedanych działek
    wraz ze wskazaniem, kiedy je Pan wydzielił i z jakiej działki zostały wydzielone”,
    Wnioskodawca wskazał, że działki zostały wydzielone wcześniej przez darczyńców. Działka
    nr A/1 wydzielona została z przeznaczeniem pod drogę publiczną, działki nr B/2, nr C/3 i nr
    D/4 zostały zbyte przez Wnioskodawcę celem spłaty zobowiązań, a działka nr E/5 stanowi
    własność Wnioskodawcy i służy celom mieszkaniowym Wnioskodawcy i Jego rodziny.
    Sprzedaż wydzielonych nieruchomości nie nastąpiła w ramach działalności gospodarczej.
    Była to sprzedaż własności prywatnej.

## Pytanie

Czy przy sprzedaży części nieruchomości nabytej w drodze darowizny przed upływem 5 lat
    Wnioskodawca może zaliczyć w koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości
    kwotę spłaconej pożyczki?
    Pana stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, bez zaciągania pożyczki, która zamykała egzekucję, nie uzyskałby
    przychodu z darowanej nieruchomości w takiej wysokości, jak wynika z transakcji, która
    jest przedmiotem sprawy, a nawet jej zbycie mogłoby być niemożliwe. Dowodem na to
    mogą być zarówno nieudane próby sprzedaży nieruchomości jeszcze przez darczyńców,
    jak również nieskuteczna licytacja komornicza mająca na celu sprzedaż nieruchomości
    kiedy była jeszcze w posiadaniu darczyńców w celu zaspokojenia roszczeń wierzyciela.
    W związku z powyższym, zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, Wnioskodawca uważa, że koszt spłaty pożyczki stanowi koszt uzyskania
    przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nabytej w drodze darowizny części nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Biorąc pod uwagę powyższe, sprzedaż w 2021 r. działek nr: B/2, C/3 i D/4, nabytych przez
    Pana w 2020 r. w drodze umowy darowizny, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie tych działek.
    Odpłatne zbycie działek nr: B/2, C/3 i D/4
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o
    ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Wydatek, o którym mowa we wniosku – tj. kwota spłaconej pożyczki, nie stanowi
    obiektywnie w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztu
    niezbędnego w celu sprzedaży części nieruchomości (działek nr: B/2, C/3 i D/4). Jest to
    bowiem wydatek, który musiałby zostać poniesiony nawet gdyby nie doszło do sprzedaży
    tych działek.

    Powyższe potwierdza m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 kwietnia 2015
    r., sygn. akt II FSK 1082/13, w którym stwierdzono, że:
      Artykuł 19 ust. 1 u.p.d.o.f. wprowadza jednoznaczną zasadę, że przychodem ze
      sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie sprzedaży, pomniejszona wyłącznie o koszty sprzedaży. Brak
      jest prawnych podstaw do zrównania, czy identyfikacji z tymi wydatkami kwot
      przeznaczonych na spłatę długów bądź innych zobowiązań wynikających z obciążenia
      zbywanej nieruchomości bądź praw majątkowych.
    Ponadto zauważyć należy, że – jak wynika z opisu sprawy – nabyta przez Pana
    nieruchomość (w tym działki nr B/2, nr C/3 i nr D/4) nie była obciążona długami.
    Koszty uzyskania przychodu
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Z kolei stosownie do treści art. 22 ust. 6f ww. ustawy:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło
      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Kwestia możliwości uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodu kwoty spłaconej
    pożyczki
    Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, że przepis art. 22 ust. 6d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w sposób jednoznaczny wskazuje, że kosztem uzyskania
    przychodu przy sprzedaży nieruchomości, nabytej w drodze darowizny mogą być
    wyłącznie:
    · udokumentowane nakłady na nieruchomość zwiększające jej wartość,
    · kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej ten podatek
      przypada na tę nieruchomość.
    Zatem, brak jest podstaw prawnych, żeby kwotę ze sprzedaży działek nr: B/2, C/3 i D/4 –
    którą Pan przeznaczył na spłatę pożyczki zaciągniętej przez Pana, Pana małżonkę i Pana
    rodziców od osoby prywatnej, a spłaconej przez Pana – zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów z tytułu sprzedaży tych działek.
    Długi obciążające nieruchomość nie stanowią żadnej z kategorii wskazanych w art. 22 ust.
    6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc nie mogą zostać
    uwzględnione przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w
    przypadku sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny. Ustawodawca zaliczył
    bowiem do nich – co jednoznacznie wynika z treści powołanego wyżej przepisu – jedynie
    udokumentowane nakłady na tę nieruchomość zwiększające jej wartość oraz kwotę
    zapłaconego podatku do spadków i darowizn w takiej części, w jakiej ten podatek
    przypada na otrzymaną nieruchomość. Przepis art. 22 ust. 6d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest regulacją szczególną i powinien być wykładany
    ściśle, z uwzględnieniem jego celu oraz związku z innymi uregulowaniami ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, kwota ze sprzedaży działek nr: B/2, C/3 i D/4, którą Pan przekazał na
    spłatę pożyczki zaciągniętej przez Pana, Pana małżonkę i Pana rodziców od osoby
    prywatnej, nie stanowi kosztu uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia części
    nieruchomości (działek nr: B/2, C/3 i D/4), gdyż nie jest to koszt, o którym mowa w art. 22
    ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Potwierdza to orzecznictwo sądów, m.in. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Kielcach, który w wyroku z 4 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 718/15 stwierdził, że:
      (...) Przepis art. 22 ust. 6d w sposób jednoznaczny wskazuje, co może być kosztem
      uzyskania przychodu przy sprzedaży nieruchomości (udziału) nabytej w drodze
      darowizny. Kosztami uzyskania przychodu są tylko udokumentowane nakłady oraz
      kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn. Za nakłady poniesione na
      nieruchomość rozumie się wydatki ulepszające, modernizujące daną nieruchomość,
      czy też nawet wydatki remontowe, które zwiększają wartość rynkową nieruchomości
      poczynione w czasie jej posiadania. Nakładem zwiększającym wartość rzeczy i praw
      majątkowych nie jest natomiast spłata kredytu pobranego przez darczyńcę po zbyciu
      udziału w nieruchomości. Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd Wojewódzkiego
      Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wyrażony w wyroku z 19 lipca 2011 r. sygn.
      akt I SA/Bd 343/11, w którym Sąd ten stwierdził, że spłata zobowiązania
      zaciągniętego przez osobę trzecią, które to zobowiązanie obciążało rzeczowo

      (hipoteka) nieruchomość w chwili jej nabycia w drodze darowizny, nie stanowi kosztu
      uzyskania przychodu, o jakim mowa w art. 22 ust. 6d u.p.d.o.f. (...).
    Podobne stanowisko zaprezentowane zostało także w innych w wyrokach, np. w wyroku
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 23 października 2013 r., sygn. akt I SA
    /Op 583/13, czy też Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 stycznia 2013 r., sygn. akt II
    FSK 1055/11.
    Ponadto, jak już wcześniej zauważono, z opisu sprawy wynika, że nabyta przez Pana
    nieruchomość (w tym działki nr B/2, nr C/3 i nr D/4) nie była obciążona długami.
    Odnosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzam, że
    pożyczka zaciągnięta przez Pana, Pana małżonkę i Pana rodziców od osoby prywatnej,
    którą spłacił Pan w części ze środków uzyskanych ze sprzedaży działek nr: B/2, C/3 i D/4,
    nie stanowi dla Pana kosztu uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia tych działek,
    gdyż nie jest nakładem zwiększającym wartość nieruchomości, o którym mowa w art. 22
    ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spłata przez Pana pożyczki ze
    środków uzyskanych ze sprzedaży działek nr: B/2, C/3 i D/4, w żaden sposób nie mieści się
    w ustawowych kryteriach kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia
    nieruchomości nabytej w drodze darowizny, bowiem ustawodawca zaliczył do nich – co
    jednoznacznie wynika z treści cytowanego uprzednio przepisu – jedynie udokumentowane
    nakłady na tę nieruchomość zwiększające jej wartość oraz kwotę zapłaconego podatku do
    spadków i darowizn w takiej części, w jakiej ten podatek przypada na otrzymaną
    nieruchomość, o ile osoba obdarowana była zobowiązana do zapłaty tego podatku.
    Wobec tego, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Ponadto, wydając interpretacje indywidualne nie weryfikuję kwot i obliczeń. Zgodnie
    bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym,
    na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a prawidłowość
    takiego obliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu
    podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna

      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.