Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-277/14-5/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-06-11
Teza: 1. Czy w wymienionej sytuacji Wnioskodawca może pozostały nierozliczony a poniesiony już wydatek, który był konieczny do realizacji umowy leasingu, jednorazowo zaliczyć w koszty uzyskania przychodu z dniem rozwiązania umowy leasingu? 2. Czy otrzymaną od funduszu leasingowego nadpłatę wynikającą z różnicy wpłaconych przez Wnioskodawcę rat leasingowych, czynszu inicjalnego i opłaty manipulacyjnej a wartością skasowanego auta i otrzymanego ubezpieczenia może zaliczyć do pozostałych przychodów do opodatkowania?
Słowa kluczowe: czynsz-czynsz inicjalny; działalność-działalność gospodarcza; koszt; leasing; leasing-leasing operacyjny; nadpłata; opłata-opłata manipulacyjna; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2014 r. (data wpływu 13 marca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 5 maja 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz w zakresie przychodów.

W związku z tym, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 oraz art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r., znak ILPB1/415-277/14-2/AG, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 25 kwietnia 2014 r., a w dniu 5 maja 2014 r. do tut. Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 30 kwietnia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w styczniu 2013 roku zawarł umowę leasingu operacyjnego na zakup samochodu osobowego. Warunkiem koniecznym do realizacji umowy leasingu była wpłata czynszu inicjalnego i opłaty manipulacyjnej, co wynika z pkt 8 zawartej umowy. Ponieważ były i są różne interpretacje czy można takie opłaty jednorazowo rozliczać w kosztach, firma przyjęła zasadę, że rozliczy je poprzez międzyokresowe rozliczenie kosztów, proporcjonalnie do okresu trwania usługi leasingu, tj. w okresie 36 m-cy.

Dnia x lutego 2014 r. samochód uległ kolizji i został zakwalifikowany do kasacji. Umowa leasingu tym samym została zakończona z uwagi na brak przedmiotu leasingu.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że zawarta umowa leasingu operacyjnego spełnia warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a poniesione koszty w postaci opłaty manipulacyjnej i czynszu inicjalnego zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości zostały ujęte w księgach rachunkowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie przychodów.

Czy otrzymaną od funduszu leasingowego nadpłatę wynikającą z różnicy wpłaconych przez Wnioskodawcę rat leasingowych, czynszu inicjalnego i opłaty manipulacyjnej a wartością skasowanego auta i otrzymanego ubezpieczenia może zaliczyć do pozostałych przychodów do opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymany od funduszu leasingowego zwrot wynikający z wpłaconych przez Zainteresowanego kwot, a uzyskanym przez firmę leasingową odszkodowaniem i wartością uzyskaną ze sprzedaży zaliczonego do kasacji auta będzie przychodem do opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 12 powołanej ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z treścią art. 23a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu, rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że Zainteresowany zawarł umowę leasingu spełniającą warunki określone w art. 23b ust. 1 powołanej ustawy, w myśl którego opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:

1.  umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
2.  umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
3.  suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

Dnia 28 lutego 2014 r. samochód uległ kolizji i został zakwalifikowany do kasacji. Umowa leasingu tym samym została zakończona z uwagi na brak przedmiotu leasingu.

Wnioskodawca nie wie, czy otrzymaną od funduszu leasingowego nadpłatę wynikającą z różnicy wpłaconych przez Wnioskodawcę rat leasingowych, czynszu inicjalnego i opłaty manipulacyjnej a wartością skasowanego auta i otrzymanego ubezpieczenia może zaliczyć do pozostałych przychodów do opodatkowania.

Zainteresowany jest zdania, że otrzymany od funduszu leasingowego zwrot wynikający z wpłaconych przez Zainteresowanego kwot, a uzyskanym przez firmę leasingową odszkodowaniem i wartością uzyskaną ze sprzedaży zaliczonego do kasacji auta będzie przychodem do opodatkowania.

Zdaniem tut. Organu w przedmiotowej sprawie cała kwota uzyskana z odszkodowania oraz sprzedaży pojazdu powypadkowego uwzględniona przy rozliczeniu umowy leasingu po szkodzie całkowitej pojazdu stanowi u Wnioskodawcy przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, zgodnie z postanowieniami powołanego wcześniej art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast kwota wzajemnych rozliczeń pomiędzy Wnioskodawcą a firmą leasingową nie może mieć wpływu na przychody i koszty podatkowe. Wskazać bowiem należy, że obowiązek zapłaty opłat leasingowych – takich jak raty leasingowe, czynsz inicjalny i opłata manipulacyjna – wynikał z zawartej umowy leasingowej i jest on konsekwencją zawarcia tej umowy. Zaakcentować należy, że należności te, jako opłaty leasingowe, należało zaliczyć – zgodnie z treścią art. 23b ust. 1 cyt. ustawy – do kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca uważa natomiast, że otrzymaną od funduszu leasingowego nadpłatę wynikającą z różnicy wpłaconych przez Wnioskodawcę rat leasingowych, czynszu inicjalnego i opłaty manipulacyjnej a wartością skasowanego auta i otrzymanego ubezpieczenia może zaliczyć do pozostałych przychodów do opodatkowania.

Takie stwierdzenie jest błędne, ponieważ jak wcześniej wskazano przychodem do opodatkowania będzie cała kwota uzyskana z odszkodowania oraz sprzedaży pojazdu powypadkowego uwzględniona przy rozliczeniu umowy leasingu po szkodzie całkowitej pojazdu .

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Końcowo tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. kosztów uzyskania przychodów) wniosek rozstrzygnięto postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r. nr ILPB1/415-277/14-4/AG.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.