Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-592/15-2/SM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-10-06
Teza: Nieuznanie transakcji zbycia nieruchomości jako przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2015 r. (data wpływu 15 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji zbycia nieruchomości za przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa i zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji zbycia nieruchomości za przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa i zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką akcyjną z siedzibą na terenie Polski, prowadzącą działalność deweloperską (budowa i sprzedaż budynków mieszkalnych wielorodzinnych, w tym lokali użytkowych). Wnioskodawca koncentruje się na realizacji inwestycji w kameralne budynki mieszkalne, mieszkalno-usługowe oraz małe osiedla domów jednorodzinnych.

Przedmiotem planowanej transakcji jest zbycie przez Wnioskodawcę prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej składającej się z czterech działek ewidencyjnych dla których prowadzona jest jedna księga wieczysta („Działki”) wraz z prawem własności znajdujących się na niej obiektów budowlanych, m.in. Budynku („Nieruchomość”).

Potencjalnym nabywcą wskazanego przedmiotu planowanej transakcji jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, której przedmiotem działalności jest wynajem nabywanych wcześniej nieruchomości, na rzecz osób fizycznych i podmiotów gospodarczych (dalej „Spółka”).

Obecnie na terenie Działek realizowana jest inwestycja polegającą na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową w parterze wraz z garażem podziemnym („Budynek”) oraz towarzyszącą infrastrukturą techniczną i drogową, niezbędną do prawidłowego funkcjonowania inwestycji wraz z zagospodarowaniem terenu zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę („Inwestycja”).

Sprzedaż Nieruchomości nastąpi po zakończeniu realizacji Inwestycji.

W chwili sprzedaży lokale mieszkalne znajdujące się w Budynku nie będą jeszcze przedmiotem umów najmu. Istnieje możliwość, że przedmiotem umowy najmu będą lokale usługowe (lokale te nie zostały i w chwili zawierania umowy sprzedaży jeszcze nie zostaną wydane najemcom z uwagi na realizowane prace budowlane). Umowy najmu zostałaby w takim przypadku przejęte przez Spółkę z mocy prawa w momencie sprzedaży Nieruchomości (z mocy art. 678 Kodeksu cywilnego, w razie zbycia rzeczy najętej w czasie trwania najmu nabywca wstępuje w stosunek najmu na miejsce zbywcy).

Wnioskodawca i Spółka ustalili, że Spółka nie przejmie żadnych umów dotyczących dostawy mediów (dostarczanie ciepła, wody, odprowadzanie ścieków). Na Spółkę przejdą natomiast z mocy prawa ustanowione na Nieruchomości służebności na rzecz podmiotów świadczących usługi użyteczności publicznej.

Spółka przejmie, w oryginałach, wszystkie dokumenty dotyczące Nieruchomości (w tym Budynku), pozwoleń na budowę oraz Budowlanych Praw Intelektualnych (tj. majątkowych praw autorskich i praw zależnych do wszelkich projektów i opracowań dotyczących Budynku mających charakter utworu w rozumieniu prawa autorskiego), w tym w szczególności dotyczących stanu prawnego Nieruchomości, a także projekty architektoniczno-budowlane, dokumentacje techniczną i podwykonawczą, świadectwo charakterystyki energetycznej Budynku, dokumentację związaną z zarządzaniem Budynkiem, itp.

Jednocześnie Wnioskodawca pragnie podkreślić, że Nieruchomość nie jest wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy pod względem organizacyjnym i nie stanowi wyodrębnionej w jej strukturze jednostki organizacyjnej. Wraz ze sprzedażą Nieruchomości nie dojdzie do przejścia do Spółki żadnych pracowników Wnioskodawcy.

Dla sprzedawanej Nieruchomości nie jest sporządzany odrębny bilans, rachunek zysków i strat. Z kolei system księgowy posiadany przez Wnioskodawcę pozwala na przyporządkowanie do sprzedawanej Nieruchomości przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z jej funkcjonowaniem. Na dzień składania wniosku nie da się przyporządkować do Nieruchomości wszystkich kosztów (np. kosztów wynagrodzeń pracowników administracyjnych), jak również nie jest prowadzony dla Nieruchomości odrębny rachunek bieżący, jest natomiast wydzielony odrębny rachunek kredytowy i powierniczy. Tym niemniej, na nabywcę nie przejdą jakiekolwiek środki znajdujące się na rachunkach Wnioskodawcy.

Nieruchomość w chwili sprzedaży nie będzie stanowić jedynego majątku Wnioskodawcy - jest on właścicielem również innych inwestycji nieruchomościowych, w szczególności mieszkań, lokali usługowych (już zakończonych, jak również będących w toku procesu inwestycyjnego). Ponadto Wnioskodawca posiada środki trwałe używane do prowadzenia swojej działalności, takie jak urządzenia, komputery, samochody itp., jak również prawa niematerialne związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, np. licencje na program księgowy. Aktywa te nie będą przedmiotem sprzedaży na rzecz Spółki. W związku z tym, po zbyciu Nieruchomości, Wnioskodawca będzie mógł bez przeszkód kontynuować prowadzoną do tej pory działalność gospodarczą, za pomocą posiadanych składników majątkowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, zbywana Nieruchomość będzie stanowiła przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („Ustawa VAT”) i w konsekwencji, czy do opisywanej transakcji będzie miało zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w art. 6 pkt 1 Ustawy VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy, zbywana przez niego Nieruchomość nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy VAT, co w konsekwencji oznacza, że do opisywanej transakcji nie będzie miał zastosowania art. 6 pkt 1 Ustawy VAT.

Przedsiębiorstwo

Pojęcie przedsiębiorstwa nie zostało zdefiniowane wprost w Ustawie VAT, jednakże zarówno w doktrynie (zob. J. Martini, P. Skorupa, M. Wojda, VAT. Komentarz. Wyd. 1, Warszawa 2014), jak i orzecznictwie (zob. np. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 9 października 2014 r., sygn. I SA/Rz 594/14) przyjmuje się, że do zdefiniowania tego pojęcia w zakresie ustaw podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55(1) Kodeksu cywilnego (dalej jako „kc”).

Stosownie do art. 55(1) kc, „przedsiębiorstwo” należy rozumieć jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z powyższym przepisem, przedsiębiorstwo obejmuje w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazana masa majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, transakcja mająca za przedmiot przedsiębiorstwo ma miejsce wtedy, gdy wszystkie wymienione w art. 55(1) kc elementy (o ile występują w danym stanie faktycznym), stanowiące zorganizowany zespół zostaną przekazane nabywcy. W przeciwnym wypadku, danej transakcji nie można uznać za zbycie przedsiębiorstwa.

Z przedstawionego powyżej przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika jednoznacznie, że przedmiotem transakcji będą jedynie poszczególne składniki majątkowe składające się na Nieruchomość, natomiast nie całe przedsiębiorstwo Wnioskodawcy.

Należy bowiem wskazać, iż Spółka nie nabędzie wszystkich elementów, które zgodnie z przepisami kc tworzą przedsiębiorstwo. W szczególności zaś Spółka nie planuje nabycia następujących elementów składających się na przedsiębiorstwo zgodnie z przepisami kc:

1.  części aktywów związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, wymienionych w stanie faktycznym, takich jak pozostałe inwestycje, środki trwałe, urządzenia, maszyny itp.;
2.  wierzytelności i innych praw majątkowych, niezwiązanych z Nieruchomością;
3.  środków na rachunku bankowym;
4.  tajemnic związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa;
5.  praw z następujących umów, których Wnioskodawca jest stroną, w szczególności:
    1.  o dostawę mediów - obecne umowy zostaną rozwiązane, a zapewnienie zaopatrzenia nieruchomości w te media będzie leżeć w gestii Spółki;
    2.  związanych z obsługą administracyjną działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę (prowadzenie ksiąg, obsługa prawna itp.);
6.  ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, wraz ze zbyciem Nieruchomości na rzecz Spółki nie przejdą elementy przedsiębiorstwa wymienione w art. 55(1) kc. Oznacza to, że Nieruchomość nie będzie stanowiła zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej (przekazana masa majątkowa nie będzie mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej), a tym samym, nie będzie ona mogła zostać uznana za przedsiębiorstwo.

Prawidłowe będzie zatem zakwalifikowanie transakcji zbycia Nieruchomości jako sprzedaży oddzielnych składników majątkowych podlegających przepisom Ustawy VAT.

Zaprezentowane powyżej stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych, m.in.:

1.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 października 2012 r. (nr IPPP1/443-634/12-2/AP);
2.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 lutego 2010 r. (nr IPPP1-443-1368/09-2/JB);
3.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 września 2009 r. (nr IPPP2/443-778/09-2/IK);
4.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 listopada 2008 r. (nr IP-PP2-443-1352/08-3/BM).

Zorganizowana część przedsiębiorstwa („ZCP”)

Zgodnie z art. 2 pkt 27e Ustawy VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zatem na gruncie Ustawy VAT będziemy mieli do czynienia ze ZCP, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,

*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,

*   zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

Zgodnie z niekwestionowanym poglądem prezentowanym zarówno przez organy podatkowe, jak i sądy administracyjne, aby uznać, że dany zespół składników majątkowych i niemajątkowych stanowi ZCP, powinien on być wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej, funkcjonalnej.

1.  Wyodrębnienie organizacyjne

Wyodrębnienie organizacyjne polega na tym, że działalność ZCP dotyczy jednej ze sfer działalności, które są prowadzone odrębnie (niezależnie od siebie) oraz dla których działalności został przydzielony określony majątek (zespół składników materialnych i niematerialnych) oraz określeni pracownicy. Ponadto konieczne jest, aby ZCP miała swoje miejsce w strukturze organizacyjnej jako odrębna jednostka organizacyjna: dział, wydział, oddział itp., przy czym, wyodrębnienie organizacyjne powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 27 lipca 2012 r. (sygn. IPTPP2/443-345/12-4/JN), ZCP ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. oraz, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Analogiczny pogląd zaprezentował również Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 15 października 2012 r. (sygn. ITPP2/443-975/12/AP) wskazując, że o wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa, np. dział, wydział, oddział, itp.

Identyczne poglądy prezentowane są w wielu innych interpretacjach, przy czym przykładowo można wskazać interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 października 2012 r. (sygn. IPPP1/443-634/12-2/AP), czy też interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 czerwca 2012 r. (sygn. ILPB3/423-70/12-4/EK).

Co istotne, wyodrębnienie organizacyjne powinno występować w istniejącym przedsiębiorstwie, co oznacza, że niewystarczający do spełniania tej przesłanki będzie fakt, iż zespół składników będzie mógł być organizacyjnie wyodrębniony u nabywcy, w sytuacji gdy takie wyodrębnienie nie zachodzi u sprzedającego. Prawidłowość powyższego potwierdza Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 8 sierpnia 2012 r. (sygn. IPPP1/443-449/12-2/AW), w której wprost wskazano, że wyodrębnienie organizacyjne powinno występować w istniejącym przedsiębiorstwie.

Takie stanowisko jest również podzielane przez sądy administracyjne. W wyroku z dnia 12 października 2007 r. (sygn. I SA/ Lu 403/07) WSA w Lublinie wskazał, że zorganizowana część mienia przedsiębiorstwa to taki zespół składników materialnych i niematerialnych, który może stanowić odrębnie zakład, co oznacza, że sama sprzedaż składników materialnych i niematerialnych następuje w formie odrębnego zakładu, nie zaś to, iż przy pomocy tych składników nabywca będzie w stanie zorganizować odrębnie zakład. W tym wyroku sąd również podkreślił, że ZCP odnosi się do takiej formy organizacyjnej majątku przedsiębiorcy, która istnieje w chwili jego zbycia.

Analogiczny pogląd został zaprezentowany przez WSA w Opolu w wyroku z dnia 7 grudnia 2009 r. (sygn. I SA/Op 325/09), który potwierdził, że niewątpliwie zorganizowana część przedsiębiorstwa to sytuacja, która już zaistniała w strukturze organizacyjnej wnioskodawcy, a nie dopiero powstanie w przyszłości.

Ponadto, w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wyodrębnienia organizacyjnego konieczne jest przypisanie pracowników, którzy kontynuowaliby wykonanie powierzonych im obowiązków pracowniczych w ramach dotychczasowej osoby prawnej, ale których zakres zadań obejmowałby świadczenie pracy w ramach wyodrębnionej organizacyjnie części przedsiębiorstwa (wyrok WSA w Gdańsku I SA/Gd 396/10 z dnia 9 września 2009 r.).

W związku z faktem, że będąca przedmiotem dostawy Nieruchomość:

*   nie jest w jakikolwiek sposób (formalny lub nieformalny) wyodrębniona jako jednostka organizacyjna w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy w formie oddziału, wydziału, zakładu etc.,

*   ewentualni pracownicy przypisani do Nieruchomości nie zostaną przejęci wraz z nią przez Spółkę.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Nieruchomość nie spełnia kryterium wyodrębnienia organizacyjnego w ramach jego przedsiębiorstwa.

Dodatkowo, w skład Nieruchomości nie będą wchodziły wszystkie zobowiązania związane z jej działalnością (będą wyłączone m.in. zobowiązania z tytułu dostawy mediów), zatem nie będzie również spełniony warunek polegający na tym, aby składniki niematerialne obejmowały również zobowiązania. Zgodnie bowiem z interpretacją Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 17 grudnia 2012 r. (sygn. ITPB3/423-591/12/DK): (\`(...)\`) konsekwencją finansowego wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest konieczność przypisania do niej wszelkich zobowiązań związanych z jej działalnością. Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest zatem możliwe tylko w przypadku, gdy na nabywcę zostaną przeniesione wszystkie zobowiązania wcześniej jej przypisane.

1.  Wyodrębnienie finansowe

W związku faktem, że dla Nieruchomości nie jest sporządzany odrębny bilans, rachunek zysków i strat, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że z tych przyczyn Nieruchomość nie jest wyodrębniona pod względem finansowym. O braku wyodrębnienia finansowego świadczy również fakt, iż na Spółkę nie przejdą wszystkie zobowiązania sprzedającego dotyczące Nieruchomości (np. zobowiązania z tytułu dostawy mediów). Na dzień składania wniosku do Nieruchomości nie można przyporządkować wszystkich kosztów związanych z jej działalnością (np. kosztów wynagrodzeń pracowników administracyjnych), jak również nie jest prowadzony dla niej odrębny rachunek bieżący.

1.  Wyodrębnienie funkcjonalne

Odrębność funkcjonalna ZCP sprowadza się do realizacji określonych zadań gospodarczych, wyodrębnionych w ramach funkcji przedsiębiorstwa. W powyższym zakresie, punktem odniesienia jest rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa i na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. W konsekwencji, dany zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania) powinien być zdolny do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, po jego zbyciu na rzecz nabywcy, tak jakby był oddzielnym przedsiębiorstwem. Co ważne, kontynuowanie działalności nie powinno wymagać dodatkowych nakładów finansowych czy też przeprowadzenia restrukturyzacji organizacyjnej przejętych składników.

W interpretacji z dnia 8 sierpnia 2012 r. (sygn. IPPP1/443-449/12-2/AW), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, że w przypadku wyodrębnienia funkcjonalnego, część mienia musi posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa, np. zakładu.

Z kolei w interpretacji z dnia 3 października 2012 r. (sygn. IPPP1/443-634/12-2/AP), dotyczącej nieruchomości Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie podkreślił, że wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość, tj. obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa W przytoczonej interpretacji, poszczególne Nieruchomości nie stanowiły oddzielnych zakładów czy oddziałów, nie mogły samodzielnie spełniać zadań gospodarczych. Ponadto, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Nieruchomości, które wnioskodawca zamierzał zbyć stanowiły środki trwałe i jako takie nie mogły realizować określonych zadań gospodarczych. W efekcie Organ podatkowy uznał, że zbywane nieruchomości nie stanowią ZCP.

W interpretacjach podkreśla się również fakt, iż odrębność funkcjonalna jest niejako wypadkową istnienia odrębności organizacyjnej i finansowej. W przytaczanej już powyżej interpretacji z dnia 27 lipca 2012 r. (sygn. IPTPP2/443-345/12-4/JN) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi zauważył, że wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Podobnie wskazano również w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 15 maja 2012 r. (sygn. ITPP2/443-251/12/PS): „zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma poszczególnych składników, przy pomocy których w przyszłości będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz pewnym zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki majątkowe odgrywały w funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa.”

Zaprezentowane powyżej poglądy podzielane są również przez sądy administracyjne. W wyroku z dnia 14 stycznia 2011 r. (sygn. I SA/Go 1133/10) WSA w Gorzowie Wlkp. wskazał, że wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku - niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy. W podobnym tonie wypowiedział się również m.in. WSA w Gdańsku (wyrok z dnia 7 września 2010 r., sygn. I SA/Gd 396/10) oraz WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 27 kwietnia 2011 r. (sygn. I SA/Wr 410/11).

W związku z faktem, że:

*   sprzedawana Nieruchomość nie jest wyodrębniona w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy pod względem organizacyjnym,

*   Nieruchomość nie posiada potencjalnej zdolności do samodzielnego prowadzenia działalności w formie oddzielnego przedsiębiorstwa (np. z uwagi na fakt, iż na Spółkę nie przejdą umowy związane z korzystaniem z mediów),

*   nie zostaną przejęci pracownicy Wnioskodawcy przypisani do Nieruchomości,

*   w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy Nieruchomość nie pełni takiej roli (nie jest jedyną posiadaną nieruchomością), aby można było uznać, że może funkcjonować jako odrębne przedsiębiorstwo,

*   na moment sprzedaży Nieruchomość nie generuje jakichkolwiek przychodów,

należy uznać, że Nieruchomość nie jest wyodrębniona funkcjonalnie w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.

W świetle powyższego, z uwagi na fakt, iż Nieruchomość nie jest jednocześnie wyodrębniona pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym w przedsiębiorstwie sprzedającego, nie może ona stanowić ZCP w rozumieniu przywołanych wcześniej przepisów Ustawy VAT.

W rezultacie, do dostawy Nieruchomości nie będzie miał zastosowania art. 6 pkt 1 Ustawy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.