Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-476a/10/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-11-22
Teza: W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z ozdobieniem ścian i innych powierzchni w ramach promocji nowych towarów Spółki.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; logo; materiały-materiały reklamowe; promocja; reklama; reprezentacja; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2010 r. (data wpływu 6 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej między innymi podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z ozdobieniem ścian i innych powierzchni w ramach promocji nowych towarów Spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej między innymi podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z ozdobieniem ścian i innych powierzchni w ramach promocji nowych towarów Spółki.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej głównie takich towarów jak: taśmy i kleje przemysłowe, środki bezpieczeństwa i higieny pracy, etykiet – na terenie kraju, a w śladowych ilościach w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej oraz eksportu. W ramach tej działalności Spółka prowadzi działania zmierzające do zwiększenia popytu zarówno na dystrybuowane przez nią towary, jak i nowo wprowadzone do sprzedaży, jakimi są w obecnym roku folie samoprzylepne oraz laminaty firmy „M.”

Aby wypromować nowo wprowadzone folie i laminaty Wnioskodawca złożył ofertę Szpitala z propozycją nieodpłatnego ozdobienia ścian i innych powierzchni z użyciem tych towarów na oddziale chorób dzieci. Ozdobienie miałoby polegać na ułożeniu zadrukowanej folii samoprzylepnej. Treścią ozdobienia tych ścian miały być animacje ze świata bajek dziecięcych. Dodatkowo zadrukowane folie miały być pokryte ochronnym laminatem. Szpital w zamian za to ozdobienie miałby wyrazić zgodę na umieszczenie w widocznym miejscu, w sposób niezakłócający odbioru całości - logo Spółki, jako sponsora całego przedsięwzięcia oraz umożliwić wykorzystanie aplikacji folii naściennej do celów reklamowych, stanowiącej jednocześnie portfolio oferty Wnioskodawcy. Szpital odpowiedział na ofertę pozytywnie. Wobec jednoznacznego stanowiska Szpitala Spółka przystąpiła do realizacji zadania. Zleciła wykonanie projektu graficznego i ułożenia zadrukowanej folii na ścianie, zakupiła niezbędne materiały podstawowe (folię i laminat) oraz materiały pomocnicze. Po wykonaniu projektu został on przedstawiony i zaakceptowany przez Ordynatora oddziału. Następnie Spółka zleciła specjalistycznej firmie drukarskiej zadrukowanie folii według zaakceptowanego wzoru. Zgodnie ze zleceniem firma, która wykonała projekt, dokonała również bezpośredniego ułożenia gotowego materiału na ścianie w jednym z pokoi dla pacjentów na oddziale. Wszystkie koszty poniosła Spółka. Omawiane materiały są bardzo mało znane w środowisku firm graficzno - reklamowych. Nie można ich prezentować jedynie za pomocą wzornika. Wizualnie wszystkie folie naścienne wyglądają tak samo, nie można ich jednoznacznie odróżnić. Dopiero zadrukowanie i ułożenie na ścianach pozwala ukazać wartości zawarte w tych produktach. Brak jest w Polsce tego typu aplikacji, by móc przekonać usługodawców jak i klienta ostatecznego do złożenia zamówienia. Alternatywą dla rozwiązania Spółki jest pracochłonne malowanie farbami lub układanie mało trwałej foto - tapety. Dlatego pokazanie produktu w miejscu jego przeznaczenia wydaje się najbardziej logicznym rozwiązaniem. Ukazanie produktu „przy pracy” przez przedstawicieli handlowych Spółki znacznie zwiększa szansę zainteresowania klienta i złożenia zamówienia na aplikację, a tym samym do zwiększenia przychodów Spółki. Głównym zamysłem całego przedsięwzięcia była reklama i rozpropagowanie nowego asortymentu, czyli wyżej wymienionych folii samoprzylepnych i laminatów oraz ukazania ich wielorakiego zastosowania. Akcja ta miałaby zachęcić potencjalnych klientów do intensyfikacji zakupów tych produktów w Spółce, a tym samym spowodować zwiększenie jej przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka ma prawo odliczyć VAT naliczony od wszystkich kosztów poniesionych przez Spółkę związanych z nieodpłatnym ozdobienie ścian w Szpitalu w zamian za umieszczenie w widocznym miejscu logo Spółki jako sponsora?
2.  Czy wszystkie koszty poniesione przez Spółkę związane z tym ozdobieniem w zamian za umieszczenie logo Spółki jako sponsora, Wnioskodawca ma prawo ująć w kosztach uzyskania przychodu?
3.  Czy od pobranych towarów z magazynu, zużytych podczas nieodpłatnej usługi oklejenia ścian należy odprowadzić VAT należny?
4.  Czy ewentualnie odprowadzony VAT należny stanowi koszt uzyskania przychodu?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź w zakresie pytania drugiego. Wniosek Spółki w zakresie pytania pierwszego, trzeciego i czwartego zostanie rozpatrzony odrębnymi rozstrzygnięciami.

Zdaniem Spółki wszystkie poniesione koszty podczas nieodpłatnego oklejenia ścian w zamian za umieszczenie logo Wnioskodawcy jako sponsora w szpitalu Jednostka ma prawo ująć w kosztach uzyskania przychodu w pełnej wysokości. Generalnym celem całego przedsięwzięcia była promocja nowo wprowadzanych towarów do obrotu, ukazanie ich wielorakiego, wszechstronnego zastosowania, dzięki czemu Spółka ma zamiar w przyszłości osiągać wyższe obroty z tytułu dystrybuowania towarów, a tym samym zwiększać obroty. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami (tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia swoich przychodów), w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Co istotne również, muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu.

Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej.

Ponadto, dla możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu, konieczne jest jego właściwe udokumentowanie. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie reguluje sposobu prawidłowego dokumentowania kosztów. Mocą art. 9 ust. 1 nakłada ona jednak na podatników obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy (…), przy czym odrębnymi przepisami dotyczącymi prowadzenia ewidencji rachunkowej są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.).

Natomiast stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Z uwagi na fakt, iż przepisy prawa podatkowego nie definiują ani pojęcia „reprezentacji” ani „reklamy” należy – zgodnie z zasadami wykładni językowej przepisów prawa – odnieść się do definicji słownikowej tych pojęć. W Słowniku Języka Polskiego PWN pojęcia te zostały zdefiniowane następująco:

*   Reklama:
    1.  działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług,
    2.  plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi.
*   Reprezentacja to „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną”.

Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa z definicji słownikowej wynika, że na gruncie prawa podatkowego pod pojęciem reklamy rozumieć należy ogół działań podatnika zmierzających do rozpowszechniania pochlebnych informacji o firmie, zaletach jej towarów bądź usług, informacji o miejscach i możliwościach ich nabycia - w celu zwrócenia uwagi na towar lub usługę i zachęcenia do ich zakupu. Reklama może mieć charakter publiczny lub niepubliczny.

Od reklamy należy odróżnić również informację handlową o towarach i firmie (np. zawiadomienie o istnieniu firmy, oferowanych produktach i ich cenach). Różni się ona od reklamy tym, iż nie zawiera w sobie elementów wartościujących przedmiot sprzedaży, ani zachęcających do jego nabycia. Wydatki te podobnie jak wydatki na reklamę stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowią koszty uzyskania przychodów.

Reklama może być realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Za logo uznać należy znak handlowy o charakterze graficznym, używany przez daną firmę do identyfikowania marki swojego produktu lub oferowanych usług oraz odróżniania ich od innych (por. J. Thomas Russell, W. Ronald Lane, Reklama według Ottona Kleppnera; Wydawnictwo FELBERG SJA, 2000 r., s. 621). Logo może obejmować zarówno nazwę przedsiębiorcy, jej skrót jak też nazwę konkretnego produktu lub usługi. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana jest bowiem z daną firmą oraz oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia. Zatem wydatek na tego rodzaju reklamę, stanowi koszt uzyskania przychodów.

Przenosząc definicję słownikową na grunt ustaw podatkowych, zgodnie z przyjętym od lat poglądem doktryny prawa podatkowego, za reprezentację uznaje się natomiast „występowanie w imieniu podatnika (firmy), wiążące się z okazałością i wytwornością, w celu wywołania jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu firmy. Reprezentacja to przede wszystkim działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, związane w szczególności z utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów (Brzeziński B., Kalinowski M., Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, Warszawa 1997, str. 159)”.

Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny czy reklamowy) możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków i powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka prowadzi działania zmierzające do zwiększenia popytu zarówno na dystrybuowane przez nią towary, jak i nowo wprowadzone do sprzedaży, jakimi są w obecnym roku folie samoprzylepne oraz laminaty. Aby wypromować nowo wprowadzone folie i laminaty Wnioskodawca złożył ofertę do Szpitala z propozycją nieodpłatnego ozdobienia ścian i innych powierzchni z użyciem tych towarów na oddziale chorób dzieci. Szpital w zamian za to ozdobienie miałby wyrazić zgodę na umieszczenie w widocznym miejscu, w sposób niezakłócający odbioru całości - logo Spółki, jako sponsora całego przedsięwzięcia oraz umożliwić wykorzystanie aplikacji folii naściennej do celów reklamowych, stanowiącej jednocześnie portfolio oferty Wnioskodawcy.

Przystępując do realizacji tego zadania, Spółka poniosła szereg wydatków związanych ze zleceniem:

*   wykonania projektu graficznego i ułożenia zadrukowanej folii na ścianie,

*   zakupieniem niezbędnych materiałów podstawowych (folii i laminatów) oraz materiałów pomocniczych,

*   specjalistycznej firmie drukarskiej zadrukowania folii według zaakceptowanego wzoru i dokonania również bezpośredniego ułożenia gotowego materiału na ścianie w jednym z pokoi dla pacjentów na oddziale.

Wnioskodawca informuje również, iż omawiane materiały są bardzo mało znane w środowisku firm graficzno - reklamowych. Jak wskazuje Spółka, wizualnie wszystkie folie naścienne wyglądają podobnie i dopiero ich zadrukowanie i ułożenie na ścianach pozwala ukazać wartości zawarte w tych produktach. Ukazanie produktu „przy pracy” przez przedstawicieli handlowych Spółki znacznie zwiększa szansę zainteresowania klienta i złożenia zamówienia na aplikację, a tym samym do zwiększenia przychodów Spółki.

Wnioskodawca informuje także, iż zamysłem całego przedsięwzięcia była reklama i rozpropagowanie nowego asortymentu, czyli wyżej wymienionych folii samoprzylepnych i laminatów oraz ukazania ich wielorakiego zastosowania. Akcja ta ma zachęcić potencjalnych klientów do intensyfikacji zakupów tych produktów w Spółce, a tym samym spowodować zwiększenie jej przychodów.

Odnosząc zatem powyższe do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego należy stwierdzić, iż przedmiotowe wydatki poniesione na wypromowanie nowych towarów Spółki poprzez wykorzystanie ich do ozdobienia ścian i innych powierzchni w szpitalu, które opatrzone będą trwale logo firmy, można uznać za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatki te służą bowiem pokazaniu walorów nowych towarów będących w asortymencie Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Należy zwrócić przy tym uwagę, że to na Spółce ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to podatnik wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.