Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-556/10-4/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-07-21
Teza: opodatkowanie sprzedaży działki wykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; grunty; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zabudowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25.05.2010 r.(data wpływu 31.05.2010 r.), uzupełniony pismem z dnia 15.06.2010r. (data wpływu 16.06.2010r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 09.06.2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki wykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31.05.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki wykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, płatnikiem podatku VAT, prowadzącą działalność gospodarczą na własnej działce, polegającą na usługach dla transportu drogowego (parking, bar, pokoje noclegowe). Dla podtrzymania i rozwinięcia usług dla transportu drogowego Wnioskodawca otrzymał od Sp. z o.o. propozycję zakupu części działku pod stację paliw.

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z wypisem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy R cyt. „Urząd Gminy R informuje, że na podstawie Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy zatwierdzonego uchwalą Rady Gminy R z dnia 22 kwietnia 1998 r. działka o nr. ewidencyjnym 286/1 (5,54 ha) położona w m. S przeznaczona jest w pasie do 250 m od drogi krajowej pod tereny obsługi komunikacji samochodowej i zaplecza technicznego motoryzacji ze stacją paliw. Pozostały teren zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony Uchwałą z dnia 11 lutego 2004 przeznaczony jest pod tereny upraw polowych.” Zgodnie z powyższymi ustaleniami na obszarze 2,8 ha Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą w postaci parkingu dla samochodów TIR oraz zaplecza socjalnego (bar łazienki, ubikacje pokoje gościnne). Zabudowania do obsługi kierowców zostały zaadaptowane z budynków byłego gospodarstwa rolnego i obejmują 92 m2. Teren przeznaczony do sprzedaży jest terenem niezabudowanym, nieutwardzonym, przeznaczonym od początku działalności pod budowę stacji paliw.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż części działki 0,5ha wydzielonej z całości działki 286/1 (5,4ha) będącej własnością Wnioskodawcy, na której prowadzi działalność powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czy też bez tego podatku ?

Wnioskodawca jest zdania, iż jednorazowo sprzedając kawałek gruntu, który zostanie wydzielony z działki 286/1, na której to części prowadzi jednak działalność gospodarczą, transakcja ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tą definicją, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowa stawka podatku VAT wynosi - w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – 22%. Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy dokonywana jest przez podatnika podatku od towarów i usług lub przez osobę fizyczną niebędącą podatnikiem tego podatku, jeżeli sprzedaży można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia częstotliwości, przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonego działania. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności lub zamiar powtarzalności. Ponadto zwolnieniu od podatku podlega jedynie sprzedaż gruntów niezabudowanych i nieprzeznaczonych pod zabudowę. Dostawa gruntów zabudowanych lub przeznaczonych pod zabudowę stanowi zatem generalnie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podstawowej.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podatnikiem podatku VAT, prowadzącą działalność gospodarczą na własnej działce, polegającą na usługach dla transportu drogowego (parking, bar, pokoje noclegowe). Dla podtrzymania i rozwinięcia usług dla transportu drogowego Wnioskodawca otrzymał od Sp. z o.o. propozycję zakupu części działki pod stację paliw, przy czym zaznacza, iż teren przeznaczony do sprzedaży jest terenem niezabudowanym, nieutwardzonym, przeznaczonym od początku działalności pod budowę stacji paliw.

Zauważyć należy, iż przedmiotowy grunt stanowi w rzeczywistości część majątku wchodzącego w skład prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, zatem nie można traktować jego sprzedaży jako dokonywanej z majątku osobistego (prywatnego) Zainteresowanego. Jak wynika z wniosku, opisany grunt nie posłużył zaspokajaniu osobistych potrzeb Wnioskodawcy np. mieszkaniowych, lecz jak sam zaznacza, od początku działalności przeznaczony był pod budowę stacji paliw. W konsekwencji powyższego, planowaną sprzedaż gruntu przeznaczonego od początku przez Zainteresowanego pod budowę stacji paliw należy uznać za dokonywaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

W przedmiotowej sprawie nie znajdzie ponadto zastosowania cyt. przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przedmiotowa działka, jak zaznacza to Wnioskodawca jest przeznaczona pod zabudowę. Sprzedając przedmiotową działkę Zainteresowany nie będzie mógł zatem skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w powyższym przepisie.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz przywołane powyżej przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż dostawa przedmiotowej działki niezabudowanej przeznaczonej pod zabudowę – stację paliw, stanowiącej część majątku związanego z działalnością gospodarczą, dokonywaną przez Wnioskodawcę będącego podatnikiem podatku VAT, stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podkreślić jednocześnie należy, że nie zajdą przesłanki do zastosowania zwolnienia z podatku VAT wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż grunt ten jest przeznaczony pod zabudowę. W konsekwencji powyższego, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy właściwą stawką będzie stawka podstawowa 22%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.