Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.529.2024.4.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; nieruchomości-właściciel nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub ich części ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa nieruchomości - rezygnacja ze zwolnienia 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 14; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 11

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in.
    podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie nieuznania Sprzedającej za podatnika
    VAT oraz braku opodatkowania podatkiem VAT przeniesienia własności Nieruchomości a
    także zwolnienia od podatku sprzedaży Nieruchomości, oraz możliwości rezygnacji ze
    zwolnienia wpłynął 6 listopada 2024 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 6 listopada 2024 r.
    (wpływ 13 listopada 2024 r.) oraz pismem z 9 stycznia 2025 r. stanowiącym odpowiedź na
    wezwanie Organu.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania A spółka z ograniczoną
      odpowiedzialnością,
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania – B
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A Sp. z o.o. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”)
    prowadzącym działalność deweloperską.
    Spółka zamierza nabyć nieruchomość stanowiącą działkę ewidencyjną nr X z obrębu (...) o
    obszarze (...) ha, położoną w (...), dla której to nieruchomości Sąd (...) prowadzi księgę
    wieczystą numer (...) (dalej: „Nieruchomość”).
    Nieruchomość jest objęta zmienionym miejscowym planem ogólnym zagospodarowania
    przestrzennego obszaru (...) zatwierdzonego uchwałą (...) (dalej: „Plan Miejscowy”). Według
    Planu Miejscowego Nieruchomość znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem „M” -
    zabudowa jedno i wielorodzinna.
    Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów wraz z wyrysem z mapy ewidencyjnej wydanym
    przez (...) działka ewidencyjna nr X, identyfikator działki: (...), położona jest w (...), w obrębie
    ewidencyjnym: (...), zawiera obszar (...) ha i według opisu użytków stanowi grunty orne
    oznaczone symbolem RIVb (... ha), grunty orne oznaczone symbolem RV (... ha), tereny
    mieszkaniowe oznaczone symbolem B (... ha).
    Nieruchomość zabudowana jest następującymi budynkami:
    - budynek o funkcji „mieszkalny” (identyfikator budynku: ...) zawierający dwie kondygnacje
                                                2nadziemne i zero kondygnacji podziemnych, o powierzchni zabudowy (...) m pod
      adresem: (...);
    - budynek o funkcji „budynki transportu i łączności” (identyfikator budynku: ...) zawierający
      jedną kondygnację nadziemną i zero kondygnacji podziemnych, o powierzchni
              2zabudowy (...) m, pod adresem: (...).
    Nieruchomość posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, to jest ulicy (...).
    Nieruchomość nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu art. 2 pkt. 1) ustawy z dnia
    11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz.
    2569, ze zm.) z uwagi na fakt, że w Planie Miejscowym przeznaczona jest na cele nierolne.

    Nieruchomość nie jest obciążona żadnymi ograniczonymi prawami rzeczowymi, długami,
    prawami, roszczeniami, ani innymi ograniczeniami w jej rozporządzaniu, w tym
    ustawowym lub umownym prawem pierwokupu; nie istnieją żadne przeszkody do jej
    zbycia na rzecz Spółki.
    Nieruchomość nie jest przedmiotem żadnej umowy dzierżawy, najmu, użyczenia i nie jest
    posiadana bez tytułu prawnego przez osoby trzecie.
    W dniu (...) r. Spółka zawarła z Panią B (dalej jako: „Sprzedająca”) umowę przedwstępną
    sprzedaży Nieruchomości (akt notarialny (...); dalej: „Umowa”).
    Nieruchomość będąca przedmiotem Umowy w momencie sprzedaży stanowić będzie
    nieruchomość zabudowaną.
    Spółka ma zamiar wykorzystywać nabytą Nieruchomość poprzez wybudowanie na niej
    zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami z garażem podziemnym
    wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową, wjazdem od ul. Siecznej oraz
    naziemnymi miejscami postojowymi (dalej: „Inwestycja”).
    Zgodnie z Umową transakcja sprzedaży przenosząca własność Nieruchomości na Spółkę
    zostanie zawarta po łącznym spełnieniu zdefiniowanych w umowie przedwstępnej
    warunków, w tym m.in.:
    1) uzyskanie przez Wnioskodawcę satysfakcjonujących wyników audytu stanu prawnego i
      technicznego Nieruchomości, przeprowadzonego do dnia (...) r.;
    2) uzyskanie przez Wnioskodawcę na własny koszt prawomocnego i ostatecznego
      pozwolenia na budowę Inwestycji oraz pozwolenie na rozbiórkę zabudowań
      znajdujących się na Nieruchomości;
    3) uzyskanie przez Wnioskodawcę na własny koszt prawomocnego i ostatecznego
      pozwolenia na wycinkę drzew i krzewów znajdujących się na Nieruchomości, które
      kolidują z realizacją Inwestycji i których usunięcie wymaga uzyskania decyzji.
    Nieruchomość będzie wolna od jakichkolwiek roszczeń osób trzecich, długów i obciążeń
    oraz ograniczeń w rozporządzaniu, a także nie będzie zajmowana przez osoby trzecie. W
    związku z powyższym, Sprzedająca udzieliła Wnioskodawcy prawa do dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane w celu realizacji Inwestycji, w rozumieniu art. 3 pkt 11
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 682) na
    zasadzie użyczenia, w celu uzyskania wszelkich decyzji administracyjnych niezbędnych,
    warunków technicznych i uzgodnień upoważnia Wnioskodawcę do wejścia na teren
    Nieruchomości oraz do wykonywania wszystkich robót budowlanych w celu realizacji
    Inwestycji, aż do uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Wynagrodzenie z tego tytułu
    zawarte jest w cenie sprzedaży.
    Ponadto, Sprzedająca:
    i. zezwoliła Spółce na przeprowadzenie audytu Nieruchomości przekazując wszelkie
      posiadane informacje i dokumenty, które dotyczą Nieruchomości w celu ustalenia
      stanu prawnego i technicznego Nieruchomości;
    ii. zezwoliła na wejście na teren Nieruchomości, w celu pobrania próbek gruntu i
      dokonania niezbędnych pomiarów i badań;
    iii. dostarczy świadectwa charakterystyki energetycznej dla budynków znajdujących się na
      Nieruchomości;
    iv. zezwoliła Spółce na występowanie przed organami administracji geologicznej w sprawie
      zatwierdzenia projektu robót geologicznych, zgłaszania robót geologicznych i
      zatwierdzania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla Inwestycji na Nieruchomości
      oraz na wykonywanie robót geologicznych (wiercenia badawcze o średnicy do (...) mm
      oraz sondowania);

    v. zobowiązuje się przedstawić zaświadczenie wydane przez właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego wydane w trybie art. 19 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn
      potwierdzające uregulowanie podatku od spadków i darowizn od darowizny
      udokumentowanej umową darowizny sporządzoną przed (...), notariuszem w (...).
    Sprzedająca wyraziła również zgodę na uzyskanie przez Wnioskodawcę, zgodnie z art.
    306g Ordynacji podatkowej, zaświadczeń z właściwego Urzędu Skarbowego oraz w
    właściwego Urzędu Miasta, stwierdzających, że Sprzedająca nie zalega z zapłatą podatków
    i innych opłat publicznoprawnych, a także zaświadczeń z właściwych oddziałów ZUS/KRUS
    potwierdzających, że Sprzedająca nie zalega z zapłatą składek z tytułu ubezpieczeń
    społecznych.
    Sprzedająca nabyła prawo własności Nieruchomości w sposób zgodny z prawem wespół z
    mężem C do majątku wspólnego na podstawie umowy darowizny, sporządzonej w dniu
    (...) r. w (...). Na podstawie okazanej przy tym akcie w wypisie aktu notarialnego umowy
    darowizny sporządzonej przed (...), notariuszem w (...), C i B darowali Nieruchomość do
    majątku osobistego Sprzedającej. Po dokonaniu tej darowizny związek małżeński C i
    Sprzedającej został rozwiązany przez rozwód. Sprzedająca innych związków małżeńskich
    nie zawierała. Sprzedająca działała w sposób zgodny z prawem w odniesieniu do
    Nieruchomości od dnia jej nabycia. Od momentu nabycia Nieruchomość była
    wykorzystywana przez Sprzedającą w celach mieszkalnych.
    Sprzedająca jest osobą fizyczną niebędącą stroną postępowania w sprawie wydania
    interpretacji indywidualnej zainicjowanego na skutek wniesienia niniejszego wniosku,
    który ma status zainteresowanego w rozumieniu art. 14r Ordynacji podatkowej, wskazany
    w załączniku do wniosku o wydanie interpretacji ORD-WS/B.
    Sprzedająca nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej, jak również nie jest
    zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
    Nieruchomość nie była i nie jest przedmiotem żadnej umowy dzierżawy, najmu i nie jest
    posiadana bez tytułu prawnego przez osoby trzecie. Jednocześnie Nieruchomość nie była i
    w dalszym ciągu nie jest przedmiotem żadnej umowy użyczenia (poza opisanym powyżej
    użyczeniem na rzecz Wnioskodawcy).
    Ponadto Sprzedająca nie ponosiła nakładów, nie dokonywała ulepszeń oraz nie poczyniła
    jakichkolwiek działań zmierzających do zwiększenia wartości Nieruchomości i w celu
    sprzedaży. Sprzedająca nie prowadziła także działań marketingowych w celu sprzedaży
    Nieruchomości, w tym nie zawierała umowy z biurem nieruchomości. Na Nieruchomości
    wybudowany został dom w (...) roku oraz garaż w (...) roku.
    Sprzedająca nie dokonywała w przeszłości sprzedaży innych nieruchomości.
    Wnioskodawca wraz z Zainteresowaną postanowili, że podejmą działania w celu ustalenia
    czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych czy też podatkiem VAT, w tym celu wystąpią ze wspólnym wnioskiem o
    interpretację.
    W świetle powyższego Wnioskodawca i Sprzedająca powzięli wątpliwości odnośnie
    opodatkowania VAT oraz PCC transakcji sprzedaży Nieruchomości.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo ponadto, że:
    Garaż znajdujący się na działce został oddany do użytkowania dnia (...) r. i w związku z tym
    od daty oddania do użytkowania garażu do daty sprzedaży upłynie okres co najmniej
    dwóch lat.
    Jeśli Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna w wydanej interpretacji indywidualnej,
    że w związku ze sprzedażą Nieruchomości Sprzedająca działa w charakterze podatnika
    VAT (w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej w zakresie
    pytania nr 1 za nieprawidłowe) Sprzedająca dokona na moment transakcji rejestracji dla
    potrzeb podatku od towarów i usług.

    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług:
    - Czy w świetle opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego Sprzedająca będzie działała w
      charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art.
      15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w rezultacie przeniesienie prawa własności
      Nieruchomości za wynagrodzeniem (sprzedaż) przez Sprzedającą na Spółkę będzie
      podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwej stawki? (oznaczone we
      wniosku nr 1)
    - Czy w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej w zakresie
      pytania nr 1 za nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą Nieruchomości
      Sprzedająca działa w charakterze podatnika VAT), sprzedaż Nieruchomości stanowić
      będzie czynność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust.
      1 pkt 10 ustawy o VAT, a co za tym idzie strony Sprzedająca i Spółka będą mogli
      zrezygnować z ww. zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT? (oznaczone we
      wniosku nr 3)?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    Ad 1.
    W ocenie Wnioskodawcy, Sprzedająca w ramach transakcji sprzedaży nie będzie działać w
    charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 1 i 2 ustawy o VAT, w związku z czym transakcja sprzedaży Nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu VAT.
    Ad 3.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i
    Zainteresowanej w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze
    Nieruchomości Sprzedająca działa w charakterze podatnika VAT), sprzedaż Nieruchomości
    stanowić będzie czynność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a co za tym idzie strony Sprzedająca i Spółka będą mogli
    zrezygnować z ww. zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT. W przypadku zaś,
    gdy strony zdecydują się na opodatkowanie sprzedaży Nieruchomości dostawa ta będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzasadnienie Stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej
    Uwagi ogólne: interes prawny podmiotów występujących ze wspólnym wnioskiem o
    interpretację indywidualną.
    Prawidłowe ustalenie kwestii opodatkowania podatkiem VAT bądź niepodleganie temu
    podatkowi niewątpliwie dotyczy bezpośrednio sfery praw i obowiązków podatkowych
    zarówno Sprzedającej jak i Wnioskodawcy.
    Z perspektywy prawnopodatkowej sytuacji Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy i podatnika
    VAT, potwierdzenie zasad opodatkowania VAT Nieruchomości wiąże się jednocześnie z
    ustaleniem, czy transakcja będzie podlegać opodatkowaniu PCC, z tytułu czego obowiązek
    podatkowy ciążyłby ewentualnie na Spółce.
    Kwestia ta, w przypadku Sprzedającej, będzie natomiast wpływać na obowiązek rejestracji
    dla celów VAT oraz wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż.
    Zasadność opisanej wyżej oceny potwierdza uzasadnienie projektu ustawy o zmianie
    ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1649),
    którą wprowadzono z dniem 1 stycznia 2016 r. art. 14r Ordynacji podatkowej, regulujący
    instytucję tzw. „wniosku wspólnego” o wydanie interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego. W ww. uzasadnieniu stwierdzono, że tzw. „wspólny wniosek” „(...) może
    dotyczyć jednego podatku lub różnych podatków, jeżeli interpretacja przepisów różnych
    ustaw jest wzajemnie sprzężona np. VAT-PCC (...)”.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej do pytania nr 1

    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Przy czym przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się natomiast
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z powołanych uregulowań wynika zatem, że nieruchomości gruntowe spełniają definicję
    towaru zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a zbycie prawa własności do nich traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Niemniej, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT podlega opodatkowaniu VAT. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa w
    charakterze podatnika VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego artykułu, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej rozumie się natomiast wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna
    cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, gdyż związana
    jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym (vide: art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).
    Zatem, z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem VAT jest kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek:
    - po pierwsze - dana czynność musi być ujęta w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu VAT;
    - po drugie - czynność powinna zostać wykonana przez podmiot, który w jej ramach działa
      w charakterze podatnika.
    Określony w ustawie o VAT zakres opodatkowania wskazuje, że do tego, aby faktycznie
    zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, by czynność podlegającą
    opodatkowaniu została wykonana przez podmiot, który dla potrzeb tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający
    status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do
    czynienia z podatnikiem VAT jest zatem stwierdzenie, że dany podmiot dokonujący
    sprzedaży prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Właściwym jest więc wykluczenie z grona podatników osób fizycznych w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część ich
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Obrót bowiem
    „nieprofesjonalny” podlega opodatkowaniu PCC.

    W kontekście powyższego nie jest podatnikiem VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą.
    Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub usług o
    zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi
    ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    W podobny sposób rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w orzeczeniu
    z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07), w myśl którego formalny status
    danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana
    czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości
    nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    W powołanym orzeczeniu NSA podkreślił również, że dostawca nie może być uznany za
    podatnika VAT w sytuacji, gdy sprzedaje swój majątek prywatny. Skoro bowiem taki
    majątek nabywany jest na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do
    działalności handlowej, to jego sprzedaż nie może być uznana za działalność handlową ze
    skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.
    Jednocześnie NSA wskazał, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie
    handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w
    momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży.
    Przytoczone stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w utrwalonej linii orzeczniczej NSA
    (jak również wojewódzkich sądów administracyjnych). Przykładowo:
    1. w wyroku z dnia 27 maja 2014 r. (sygn. akt. I FSK 774/13) NSA stwierdził, że zbycie nawet
      kilkunastu działek o charakterze budowlanym, powstałych z podziału gruntu rolnego i
      po uzyskaniu warunków ich zabudowy nie przesądza o tym, że sprzedaż stanowi
      działalność handlową podlegającą opodatkowaniu VAT, jeśli brak jest przesłanek
      świadczących o takiej aktywności w zakresie zbycia przedmiotowych udziałów w
      gruncie, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
      profesjonalnie tego rodzaju obrotem, co oznacza, iż czynności takie mieszczą się w
      ramach zarządu majątkiem prywatnym. Wśród czynności przybierających formę
      zorganizowaną NSA wymienia: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
      uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
      sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
      warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie
      planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
      działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju
      usług o zbliżonym charakterze. Ponadto, Sąd podkreśla, że na tego rodzaju aktywność
      „handlową” wskazywać musi ciąg takich okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
      pojedynczych z nich;

    2. w wyroku z dnia 16 kwietnia 2014 r. (sygn. akt. I FSK 781/13), NSA uznał, że skarżący nie
      wskazał na okoliczności mogące świadczyć o tym, że podejmował czynności takie, jakie
      podjąłby sprzedawca profesjonalnie zajmujący się obrotem gruntami. Na taką
      aktywność wskazują: ewentualne uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych
      oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza
      zwykłe formy ogłoszenia;
    3. w wyroku z dnia 23 stycznia 2013 r. (sygn. akt. I FSK 305/12) NSA uznał, że skarżący nie
      podejmowali aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, pomimo że
      skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji dot. warunków zabudowy dla
      inwestycji polegających na budowie budynków mieszkalnych na części działek
      będących przedmiotem sprawy. Jak argumentował Sąd, pomimo że to działanie może
      przemawiać za podejmowaniem działań charakterystycznych dla działań handlowców,
      to w świetle pozostałych okoliczności przytoczonych w stanie faktycznym tj. wobec
      tego, że skarżący nie uzbroili terenu ani nie prowadzili marketingu w celu sprzedaży
      działek, nie można było uznać, iż działania skarżących mieściły się w dyspozycji art. 15
      ust. 2 ustawy o VAT;
    4. w wyroku z dnia 18 października 2011 r (sygn. akt. I FSK 1536/10) NSA uznał, że
      przyjęcie, iż dana osoba fizyczna, sprzedając działki budowlane, działa w charakterze
      podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec)
      wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
      (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi
      dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną; przesłanka „stałości”
      działalności gospodarczej wynika z porównania art. 9 i art. 12 dyrektywy 2006/112/WE,
      gdyż skoro art. 12 wprowadza, jako zasadę szczególną, możliwość uznania za
      podatnika także podmiotów wykonujących działalność gospodarczą w sposób
      sporadyczny (okazjonalny), to oznacza, iż zasadą ogólną jest, by działalność
      gospodarcza musiała być wykonywana w sposób niesporadyczny (stały). Sąd podkreślił
      także, iż nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego),
      który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz
      spożytkowania w celach prywatnych;
    5. w wyroku z dnia 27 października 2009 r. (sygn. akt. I FSK 1043/08) NSA podkreślił, że
      sprzedaż kilku działek budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę, wskazująca
      na ograniczony ilościowo zakres realizacji tej sprzedaży, a tym samym jej
      okazjonalność, a nie zamiar częstotliwego realizowania takiej działalności, nie może
      być kwalifikowana jako prowadzenie handlowej działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Podsumowując powyższe rozważania, w kwestii opodatkowania sprzedaży Nieruchomości
    kluczowe pozostaje ustalenie, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku zdarzenia
    przyszłego Sprzedająca w celu dokonania jej sprzedaży podjęła lub podejmie aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o VAT. Jedynie bowiem takie działania i zaangażowanie skutkowałyby
    koniecznością uznania Sprzedającej za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika VAT. Skutek taki nie wystąpi, jeżeli sprzedaż
    zostanie dokonana w ramach czynności mieszczących się w zarządzie majątkiem
    prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej - Dz. Urz. UE L 347.1, ze zm. - (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT)
    jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży
    tej rzeczy.

    Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15
    września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod
    zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że
    transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności.
    Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112,
    zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”. Trybunał
    zwrócił uwagę, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Przechodząc w tym miejscu na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Sprzedająca nie
    jest podatnikiem VAT oraz nabyła prawo własności Nieruchomości w sposób zgodny z
    prawem wespół z mężem C do majątku wspólnego na podstawie umowy darowizny,
    sporządzonej w dniu (...) r. w (...). Na podstawie okazanej przy tym akcie w wypisie aktu
    notarialnego umowy darowizny sporządzonej przed (...), notariuszem w (...), C i B darowali
    Nieruchomość do majtku osobistego Sprzedającej. Po dokonaniu tej darowizny związek
    małżeński C i Sprzedającej został rozwiązany przez rozwód. Sprzedająca innych związków
    małżeńskich nie zawierała. Nieruchomość nie została zatem nabyta przez Sprzedającą w
    celach zarobkowych, z góry powziętym zamiarem jej dalszej odsprzedaży. Nieruchomość
    weszła w skład majątku prywatnego Sprzedającej. Sprzedająca w żaden sposób nie
    ujawniała zamiaru częstotliwego dokonywania czynności nabywania nieruchomości.
    Sprzedająca w przeszłości nie dokonywała również sprzedaży innych nieruchomości.
    W opinii Zainteresowanej, powyższe okoliczności wskazują, że Sprzedająca działa w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym i podjęte przez nią czynności nie wykraczają poza
    ten zakres.
    Nieruchomość nie była również na moment sporządzenia Umowy i nie będzie
    przedmiotem umowy dzierżawy lub użyczenia przez Sprzedającą, poza użyczeniem na
    rzecz Wnioskodawcy. Sprzedająca nie podejmowała i nie będzie podejmować żadnych
    aktywnych działań zmierzających do zwiększenia wartości Nieruchomości, polegających na
    uzbrojeniu terenu w postaci doprowadzenia mediów, ogrodzenia, wydzielenia dróg
    wewnętrznych itp. Sprzedająca nie prowadziła ani nie będzie prowadzić żadnych działań o
    charakterze marketingowym w celu zwiększenia atrakcyjności Nieruchomości.
    Podkreślić należy, iż zdefiniowane w Umowie warunki zawarcia transakcji sprzedaży
    przenoszącej własność Nieruchomości na Spółkę (uzyskanie stosownych decyzji i
    pozwoleń) nie stanowią w istocie działań podejmowanych przez Sprzedającą w celu
    zwiększenia wartości Nieruchomości, zaś jedynie wyrażenie przez Sprzedającą zgody na
    warunki zakupu określone przez Spółkę i podejmowanie działań prowadzących do ich
    realizacji przez Wnioskodawcę. Jest to typowe zachowanie przy każdym procesie
    sprzedaży, w którym strony ustalają czynności/zachowania poprzedzające sprzedaż i nie
    mogą mieć one znamion „prowadzenia działalności”. Zdaniem Sprzedającej, jej działalność
    nie przybiera formy „handlowej”, gdyż na tego rodzaju aktywność musi wskazywać ciąg
    powiązanych ze sobą czynności, a nie jedynie stwierdzenie zaistnienia pojedynczych z nich
    (takich jak udzielenie w toku negocjacji potencjalnemu nabywcy pełnomocnictwa do
    pewnych działań, które są w interesie tego nabywcy).
    Prawidłowość powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie w wyrokach Wojewódzkich
    Sądów Administracyjnych (dalej również: „WSA”). Tytułem przykładu można w tym miejscu
    powołać:

    - wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 października 2020 r., sygn. akt: I SA/Go
      275/20, w którym wskazano, że: „Jeżeli zatem konkretny podmiot zainteresowany
      nabyciem nieruchomości zawiera umowę przedwstępną, oferuje określoną cenę, ale
      domaga się udzielenia pełnomocnictwa do dokonania określonych czynności dla
      upewnienia się czy nieruchomość spełnia jego wymogi, to - zdaniem Sądu - nie można
      tego utożsamiać z podjęciem przez dotychczasowego właściciela nieruchomości
      prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o
      VAT. Działania skarżącego nie noszą znamion działalności gospodarczej w rozumieniu
      przepisów ustawy o VAT, co wyklucza zastosowanie względem nich art. 5 ust. 1 pkt 1
      ww. ustawy”.
    - wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 19 stycznia 2021 r., sygn. akt: I SA/Bd 761/20, zgodnie z
      którym: „Z opisu przedstawionego we wniosku wynikają warunki, które jasno
      wskazują, że są istotne z punktu widzenia inwestycji, jaką chce tam dokonać kupujący
      a nie skarżący. Takie ułożenie stosunków między stronami umowy przedwstępnej
      niewątpliwie zabezpiecza interesy kupującego - gdyby bowiem okazało się, że gruntu
      nie można przystosować do jego potrzeb, wówczas nie będzie on zobowiązany do
      zawarcia definitywnej umowy zakupu. Wszystkie działania podejmowane są już po
      uzgodnieniu przez strony warunków transakcji, w celu realizacji potrzeb kupującego i
      to on sam się w nie angażuje; aktywność Skarżącego sprowadza się do udzieleniu
      pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo to jest konieczne do tego, by to kupujący, a nie
      właściciel, mógł działać. Z podanych wyżej powodów Sąd nie zgadza się z oceną
      organu, że w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca „zaangażował środki podobne
      do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
      nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180
      /10 i C-181/10, tj. wykazał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
      porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
      obrotem”.
      Reasumując, nie było podstaw do stwierdzenia, że opisane we wniosku czynności
      związane z jednorazową sprzedażą nieruchomości wykraczają poza zwykły zarząd
      majątkiem prywatnym i stanowią zorganizowaną działalność gospodarczą. Nie ma
      podstaw do stwierdzenia, że Skarżący podejmował aktywne działania w zakresie
      obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
      producentów, handlowców i usługodawców.
      Z podanych wyżej powodów, w połączeniu z tym, że transakcja ma charakter
      jednorazowy, incydentalny i dotyczy działki nabytej na cele prywatne, a Skarżący nie
      sprzedawał dotąd żadnych innych działek - zdaniem Sądu należało uznać, że dokona
      on opisanej sprzedaży działki w ramach zarządu majątkiem prywatnym, nie zaś w
      ramach działalności gospodarczej i sprzedając działkę nie będzie działała jako
      podatnik podatku od towarów i usług”.
      Ponadto, również NSA w wyroku z dnia 11 stycznia 2022 r., sygn. akt: I FSK 645/21,
      potwierdził, iż udzielenie kupującemu pełnomocnictwa na cele budowlane, mającego
      na celu jedynie przyspieszenie procesu inwestycyjnego realizowanego przez
      kupującego, nie przesądza o podejmowaniu przez sprzedającego daną nieruchomość
      aktywności przekraczających zarząd majątkiem prywatnym. NSA wskazał w
      szczególności, że:
      „Z przedstawionej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumentacji wynikało zatem, że »
      wymagana aktywność podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą«, ograniczała
      się do zawarcia przez skarżącą umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości oraz
      do udzielenia w tej umowie przyszłemu nabywcy (podmiotowi o charakterze
      deweloperskim) pełnomocnictwa oraz zgody na dysponowanie tą nieruchomościami
      dla celów budowlanych kupującego.

      Czynności te - jak trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji - nie wykraczały jednak poza
      zwykłe wykonywanie prawa własności i nie powodowały, że skarżąca z tytułu tej
      sprzedaży stała się podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust.
      1 i 2 ustawy o VAT. Skarżąca # poza odpowiedzią na zaproponowaną jej sprzedaż
      nieruchomości, zawarciem umowy przedwstępnej zbycia tej nieruchomości oraz
      zgodą na warunek, że kupujący przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży
      nieruchomości złoży w swoim imieniu wnioski o wydanie stosownych decyzji
      administracyjnych, które umożliwią mu realizację planowanej przez niego inwestycji -
      nie podejmowała aktywnych działań, podobnych do działań prowadzonych przez
      producentów, handlowców i usługodawców. (...)
      Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji opis
      zdarzenia przyszłego, rację należy przyznać Sądowi pierwszej instancji, który stwierdził,
      że na jego tle nie można przyjąć, że skarżąca w celu dokonania planowanej sprzedaży
      gruntów podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
      środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
      usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkowałoby
      koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący »działalność gospodarczą« w
      rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej”.
    Podsumowując, w kontekście powołanych regulacji ustawy o VAT oraz przedstawionej
    utrwalonej linii orzeczniczej nie ulega zatem wątpliwości, że Sprzedająca w zakresie
    odnoszącym się do Nieruchomości nie podejmowała działań porównywalnych z
    działalnością podmiotu profesjonalnie zajmującego się obrotem nieruchomościami. W
    rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Sprzedającej w związku z planowaną
    sprzedażą Nieruchomości za podatnika VAT, gdyż brak jest przesłanek pozwalających
    uznać, że dokonując dostawy Nieruchomości Sprzedająca wystąpi w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, tj. będzie prowadzić działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, polegającą na handlu nieruchomościami.
    Skutkiem powyższego, transakcja zbycia przez Sprzedającą Nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu VAT.
    Jak wcześniej wskazano, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną VAT nie
    wystarcza stwierdzić jedynie, że doszło do dostawy towarów. Wymagane jest bowiem
    dodatkowo, aby dostawa ta dokonana została przez podmiot, który działa w charakterze
    podatnika VAT. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż Nieruchomości można uznać za
    czynność związaną ze zwykłym wykonywanie prawa własności. Sprzedająca dokonując w
    przyszłości dostawy Nieruchomości będzie korzystać z przysługującego prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o VAT nie mają zastosowania.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej do pytania nr 3
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, na moment zawarcia ostatecznej umowy
    sprzedaży Nieruchomość będzie stanowiła teren zabudowany.
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Na podstawie powyższego przepisu dostawa budynków, budowli lub ich części,
    spełniających określone w przepisie warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku
    VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do dostawy upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Przez pierwsze zasiedlenie, stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o VAT - rozumie się oddanie
    do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, jak i interpretacji
    indywidualnych, wydawanych przez organy podatkowe, „pierwsze zasiedlenie” budynku
    (po jego wybudowaniu) należy rozumieć szeroko, jako pierwsze zajęcie budynku,
    używanie, w tym również na własne potrzeby.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT ustawodawca umożliwił
    podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia
    wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem,
    że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
      miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
      jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
      obiektów.
    Jednocześnie, w świetle art. 43 ust. 10 Ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze
    zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy
    budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca
    budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku
    dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków
    lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku dostawy budynków zlokalizowanych na
    Nieruchomości i objętych przedmiotowym wnioskiem doszło do pierwszego zasiedlenia i
    od momentu tego zasiedlenia minął już okres przekraczający ponad dwa lata. Jak
    wskazano w opisie stanu faktycznego, Sprzedająca nabyła prawo własności
    Nieruchomości w sposób zgodny z prawem wespół z mężem C do majątku wspólnego na
    podstawie umowy darowizny, sporządzonej w dniu (...) r. w (...). Na podstawie okazanej
    przy tym akcie w wypisie aktu notarialnego umowy darowizny sporządzonej przed (...),
    notariuszem w (...), C i B darowali Nieruchomość do majtku osobistego Sprzedającej. Po
    dokonaniu tej darowizny związek małżeński C i Sprzedającej został rozwiązany przez
    rozwód. Sprzedająca innych związków małżeńskich nie zawierała. Nieruchomość nie
    została zatem nabyta przez Sprzedającą w celach zarobkowych, z góry powziętym

    zamiarem jej dalszej odsprzedaży. Nieruchomość weszła w skład majątku prywatnego
    Sprzedającej. Od tego czasu Nieruchomość była wykorzystywana przez Sprzedającą w
    celach mieszkaniowych.
    W świetle przywołanych przepisów i przedstawionych okoliczności należy uznać, że w
    przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej w zakresie pytania nr 1
    za nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą Nieruchomości Sprzedająca
    działa w charakterze podatnika VAT), planowana dostawa budynków wskazanych w
    niniejszej sprawie będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Przy czym należy wskazać, że jeżeli zarówno Wnioskodawca jak i Sprzedająca spełnią
    warunki wynikające z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, to dostawa budynków posadowionych
    na Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    zasadach ogólnych.
    Ponieważ, zgodnie z cytowanym wcześniej art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy
    budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub
    budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, to sprzedaż
    gruntu dokonana na rzecz Spółki dotycząca Nieruchomości, na którym znajdują się
    przedmiotowe budynki również będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie tych samych przepisów co sprzedaż budynku.
    W konsekwencji, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej w
    zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą
    Nieruchomości Sprzedająca działa w charakterze podatnika VAT), Sprzedająca powinna
    wykazać przedmiotową transakcję w stosownym pliku JPK_V7M. Jednocześnie, jako że
    czynność ta podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT, zgodnie z treścią art.
    106b ust. 2 ustawy o VAT, Sprzedająca nie jest zobowiązana do wystawienia faktury VAT w
    odniesieniu do przedmiotowej sprzedaży.
    W przypadku natomiast uznania stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanej w zakresie
    pytania nr 1 za nieprawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą Nieruchomości
    Sprzedająca działa w charakterze podatnika VAT) oraz gdy Wnioskodawca wraz ze
    Sprzedającą spełnią warunki, o których mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, czynność
    zbycia przez Sprzedającą prawa własności Nieruchomości będzie opodatkowana VAT z
    zastosowaniem właściwej stawki.
    Dodatkowo, Wnioskodawca pragnie wskazać, że nawet w przypadku, gdyby uznać, że
    zwolnienie z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie ma zastosowania, to
    dostawa przedmiotowej Nieruchomości i tak byłaby zwolniona z VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Z uwagi na to, że Sprzedającej nie przysługiwało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do
    przedmiotowej Nieruchomości oraz nie ponosiła wydatków na ich ulepszenie
    stanowiących co najmniej 30% jej wartości początkowej, w stosunku do których miała
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oba warunki
    określone w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zostały spełnione przez
    Sprzedającą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest:
    - nieprawidłowe – w zakresie nieuznania Sprzedającej za podatnika VAT oraz braku
      opodatkowania podatkiem VAT przeniesienia własności Nieruchomości,
    - prawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży Nieruchomości oraz w
      zakresie możliwości rezygnacji ze zwolnienia.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt i budynki spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W niniejszej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi
    Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że dostawę gruntu przeznaczonego pod
    zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że
    transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wskazać należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym

    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Sprzedająca nabyła prawo własności
    Nieruchomości w sposób zgodny z prawem wespół z mężem C do majątku wspólnego na
    podstawie umowy darowizny w (...) r. Następnie (...) r., małżonkowie darowali
    Nieruchomość do majątku osobistego Sprzedającej. Od momentu nabycia Nieruchomość
    była wykorzystywana przez Sprzedającą w celach mieszkalnych.
    Sprzedająca nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej, jak również nie jest
    zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Sprzedająca nie dokonywała w przeszłości
    sprzedaży innych nieruchomości.
    Spółka zawarła ze Sprzedającą umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości, zgodnie z
    którą transakcja sprzedaży przenosząca własność Nieruchomości na Spółkę zostanie
    zawarta po łącznym spełnieniu zdefiniowanych w umowie przedwstępnej warunków, w
    tym m.in.:
    1) uzyskanie przez Wnioskodawcę satysfakcjonujących wyników audytu stanu prawnego i
      technicznego Nieruchomości, przeprowadzonego do dnia (...) r.;
    2) uzyskanie przez Wnioskodawcę na własny koszt prawomocnego i ostatecznego
      pozwolenia na budowę Inwestycji oraz pozwolenie na rozbiórkę zabudowań
      znajdujących się na Nieruchomości;
    3) uzyskanie przez Wnioskodawcę na własny koszt prawomocnego i ostatecznego
      pozwolenia na wycinkę drzew i krzewów znajdujących się na Nieruchomości, które
      kolidują z realizacją Inwestycji i których usunięcie wymaga uzyskania decyzji.
    Sprzedająca udzieliła Wnioskodawcy prawa do dysponowania Nieruchomością na cele
    budowlane w celu realizacji Inwestycji na zasadzie użyczenia, w celu uzyskania wszelkich
    decyzji administracyjnych niezbędnych, warunków technicznych i uzgodnień upoważnia
    Wnioskodawcę do wejścia na teren Nieruchomości oraz do wykonywania wszystkich robót
    budowlanych w celu realizacji Inwestycji, aż do uzyskania pozwolenia na użytkowanie.
    Wynagrodzenie z tego tytułu zawarte jest w cenie sprzedaży.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności
    dotyczą ustalenia, czy Sprzedająca będzie działała w charakterze podatnika VAT
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w
    rezultacie przeniesienie prawa własności Nieruchomości za wynagrodzeniem (sprzedaż)
    przez Sprzedającą na Spółkę będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT według
    właściwej stawki (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaż Nieruchomości, tj.
    działki nr X zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz garażem, Sprzedająca spełni
    przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
    Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność
    rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy
    cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:

    Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
    postanowiły.
    Art. 389 Kodeksu cywilnego wskazuje, że umowa przedwstępna to:
      § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
        oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne
        postanowienia umowy przyrzeczonej.
      § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
        oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym
        przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie
        strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich
        wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która
        wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia
        umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy
        przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym
    samym zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Umowa sprzedaży Nieruchomości opisanej we wniosku zostanie zawarta – jak wynika z
    warunków zawartych w umowie przedwstępnej – po uzyskaniu przez Wnioskodawcę na
    własny koszt prawomocnego i ostatecznego pozwolenia na budowę Inwestycji oraz
    pozwolenie na rozbiórkę zabudowań znajdujących się na Nieruchomości oraz uzyskaniu
    przez Wnioskodawcę na własny koszt prawomocnego i ostatecznego pozwolenia na
    wycinkę drzew i krzewów znajdujących się na Nieruchomości, które kolidują z realizacją
    Inwestycji i których usunięcie wymaga uzyskania decyzji.
    Sprzedająca udzieliła Wnioskodawcy prawa do dysponowania Nieruchomością na cele
    budowlane w celu realizacji Inwestycji, w rozumieniu art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego na
    zasadzie użyczenia, w celu uzyskania wszelkich decyzji administracyjnych niezbędnych,
    warunków technicznych i uzgodnień, które upoważnia Wnioskodawcę do wejścia na teren
    Nieruchomości oraz do wykonywania wszystkich robót budowlanych w celu realizacji
    Inwestycji, aż do uzyskania pozwolenia na użytkowanie.
    W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie poprzez udzielenie podmiotowi trzeciemu
    wszelkich stosownych zgód, pozwoleń i pełnomocnictw, czynności wykonane przez
    podmioty upoważnione - osoby trzecie - wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    Sprzedającej, bowiem stroną podejmowanych czynności są Sprzedającą. Działania te
    dokonywane są za pełną zgodą Sprzedającej, wpłyną generalnie na wzrost wartości i
    atrakcyjności Nieruchomości, stanowiącej nadal własność Sprzedającej. Udzielając zgód i
    upoważnień do podjęcia wyżej wskazanych czynności przez Kupującego, Sprzedająca
    wychodzi naprzeciw oczekiwaniom Kupującego, przyspieszając proces realizacji inwestycji.
    Należy również zauważyć, że prawo do dysponowania Nieruchomością zostało przez
    Sprzedającą udzielone Spółce odpłatnie (wynagrodzenie z tego tytułu zawarte jest w cenie
    sprzedaży).
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Sprzedającą sprzedaż Nieruchomości będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonych
    działalności gospodarczej. Dokonując opisanych we wniosku czynności Sprzedająca
    podjęła działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie

    obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181
    /10, tj. Sprzedająca wykazała aktywność w przedmiocie zbycia Nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że
    przedmiotem dostawy będzie składnik majątku osobistego Sprzedającej, a sprzedaż
    przedmiotowej Nieruchomości będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania
    majątkiem osobistym.
    Mając powyższe na uwadze, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki
    stanowiące podstawę do uznania Sprzedająca będzie działała w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy, to czynność dostawy Nieruchomości (działki ewidencyjnej nr X zabudowanej
    budynkiem mieszkalnym i garażem) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT,
    jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko przedstawione we wniosku w zakresie pytania
    oznaczonego nr 1 jest nieprawidłowe.
    Przechodząc z kolei do Państwa wątpliwości w zakresie zwolnienia sprzedaży
    Nieruchomości z opodatkowania podatkiem VAT oraz możliwości rezygnacji ze zwolnienia
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) zauważyć należy, że zakres i zasady zwolnienia od
    podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.
    in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 14 ustawy,
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to
    oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
    użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli oddano go
    w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności
    gospodarczej podatnika, bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z nich.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem,
    o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają
    przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
    W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części
    takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości
    gruntu.
    Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle
    na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części
    korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia
    od podatku.
    Zgodnie z przedstawionym przez Państwa opisem zdarzenia przyszłego na Nieruchomości
    dom został wybudowany w (...) roku. Natomiast garaż znajdujący się na działce – jak
    wskazali Państwo ostatecznie w uzupełnieniu – został oddany do użytkowania dnia (...) r.
    Ponadto Sprzedająca nie ponosiła nakładów, nie dokonywała ulepszeń oraz nie poczyniła
    jakichkolwiek działań zmierzających do zwiększenia wartości Nieruchomości i w celu
    sprzedaży.
    Analiza przedstawionych okoliczności oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi
    do wniosku, że planowana dostawa budynku mieszkalnego oraz garażu znajdującego się
    na działce nr X, będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    gdyż jak wynika z przedstawionego opisu sprawy oraz jego uzupełnienia od daty oddania
    do użytkowania budynku mieszkalnego oraz garażu do daty ich sprzedaży upłynie okres
    co najmniej dwóch lat.
    Z uwagi na to, że planowana transakcja dostawy budynku mieszkalnego i garażu
    posadowionych na działce nr X będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z
    art. 43 ust. 1 pkt 10, dalsza analiza zwolnień – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a
    lub pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
    Jak wskazano, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, grunt będący przedmiotem sprzedaży
    podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji, jak budynki na nim posadowione.
    W konsekwencji również sprzedaż gruntu (działki nr X), z którym związane są ww. budynki,
    będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:

    Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i
    wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że
    dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich
    części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
    Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części – w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i
    opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że prawo to
    zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że rezygnacja ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy i zastosowanie właściwej stawki podatku dla dokonywanej transakcji
    może mieć miejsce wyłącznie w przypadku, gdy Strony transakcji są zarejestrowane jako
    podatnicy VAT czynni i złożą zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy
    budynku, budowli lub ich części, w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w
    związku z dostawą tych obiektów, bądź w formie dodatkowego (odrębnego) oświadczenia
    organom podatkowym, przy czym oświadczenie to musi zawierać elementy wskazane w
    art. 43 ust. 11 ustawy.
    Jak wyżej wskazano dostawa budynku mieszkalnego i garażu posadowionych na działce nr
    X będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Sprzedaż opisanej Nieruchomości jest zatem objęta fakultatywnym zwolnieniem, w
    przypadku którego przysługuje możliwość rezygnacji i wyboru opodatkowania transakcji.
    Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu (w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i
    Zainteresowanej w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe) Sprzedająca dokona na
    moment transakcji rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług.
    Zatem w opisanych we wniosku okolicznościach Sprzedająca i Spółka będą mogli
    zrezygnować ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w stosunku do
    sprzedaży działki nr X zabudowanej budynkiem mieszkalnym i garażem, ponieważ będzie
    spełniony warunek, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 1 ustawy, aby dokonujący
    dostawy i nabywca budynku byli zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (zadanych pytań), w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego.
    Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Państwo, w treści składanego wniosku,
    kształtujecie jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem
    wskazanym we wniosku dotyczące wystawienia faktury VAT w odniesieniu do
    przedmiotowej sprzedaży, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja
    będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z
    opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa,
    którzy zastosują się do interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację
    indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.