Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.694.2025.3.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-09
Teza: Zwolnienia na podstawie § 3 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia
opłaty pobieranej od najemcy dotyczącej centralnego
ogrzewania, podgrzania wody, energii cieplnej, zimnej wody i
kanalizacji, opłaty pobieranej od najemcy tj. opłaty
eksploatacyjnej, opłaty dotyczącej funduszu remontowego,
opłaty za wywóz nieczystości, opłaty z tytułu utrzymania
nieruchomości wspólnej, opłaty stanowiącej wynagrodzenie
zarządcy i opłaty za miejsce garażowe.
Słowa kluczowe: eksploatacja
energia
fundusz-fundusz remontowy
media
najem
odpady (śmieci)
ogrzewanie
woda
ścieki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
stosowania tych zwolnień-Rozdział 2-§ 3-ust. 1-pkt 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.
    Wniosek został uzupełniony pismami z 22 i 25 września 2025 r., będącymi odpowiedzią na
    wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis zaistniałego stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką komandytową, która prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie (...). Spółka świadczy usługi najmu we własnym imieniu i na własny rachunek.
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Spółka jest właścicielem mieszkań i zawiera umowy najmu tych mieszkań z: osobami
    fizycznymi, spółkami prawa handlowego oraz przedsiębiorcami (dalej: „Najemcy”), przy
    czym mieszkania, o których mowa, są wynajmowane tylko na cele mieszkalne (najem
    długoterminowy). Mieszkania, o których mowa w tym wniosku, są w każdym przypadku
    zlokalizowane w budynkach wielorodzinnych zarządzanych przez wspólnoty
    mieszkaniowe. Spółka jako właściciel tych mieszkań jest członkiem wspólnot
    mieszkaniowych. Wnioskodawca uiszcza na rzecz wspólnot miesięczne opłaty, na które
    składają się m.in. opłaty za gaz, ciepłą i zimną wodę, odprowadzenie ścieków, dostarczanie
    ciepła, wywóz nieczystości, opłaty eksploatacyjne związane z utrzymaniem lokali, fundusz
    remontowy, na podstawie rozliczeń otrzymanych od wspólnot.
    Najemcy korzystają z mieszkań na podstawie umów najmu, przy czym są to zarówno
    umowy najmu instytucjonalnego oraz najmu zwykłego. Zgodnie z tymi umowami,
    mieszkania te mogą być wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe.

    Zgodnie z umowami zawartymi z Najemcami, Spółka obciąża Najemców kosztami opłat,
    które otrzymuje od wspólnot tj. gaz, ciepłą i zimną wodę, odprowadzenie ścieków,
    dostarczanie ciepła, wywóz nieczystości, opłaty eksploatacyjne związane z utrzymaniem
    lokali, na podstawie rozliczeń otrzymanych od wspólnot.
    Rozliczanie kosztów mediów z Najemcami (gazu, energii elektrycznej, cieplnej, wody
    zimnej i ciepłej) następuje na podstawie ich faktycznego zużycia. Mieszkania mają
    indywidualne liczniki mediów.
    Spółka obciążając Najemców kosztami mediów nie dolicza marży. Spółka dokumentuje
    obciążenie kosztami mediów w drodze refaktury wystawianej na podstawie cen z
    dokumentów źródłowych wystawianych przez wspólnoty mieszkaniowe.
    Media takie jak ogrzewanie, ciepła i zimna woda, odbiór ścieków i odpadów są
    „kontraktowane” i rozliczane w ramach wspólnot mieszkaniowych przez administracje
    wspólnot i nie ma możliwości wyboru dostawcy lub podpisania bezpośredniej umowy
    między Najemcą a dostawcą mediów/usług ale Najemca ma możliwość kontrolowania
    wielkości ich zużycia.
    Pozostałe opłaty, którymi Wnioskodawca jest obciążany przez wspólnoty, a które są
    później refakturowane na Najemców są obliczane na podstawie wielkości mieszkania
    (opłaty eksploatacyjne, fundusz remontowy) lub na podstawie liczby osób zamieszkującej
    dany lokal (opłata za wywóz nieczystości).
    Najemcy mają wgląd do wszystkich faktur za zużycie mediów, jak również mają dostęp do
    liczników, gdzie mogą monitorować zużycie.
    Opłaty za media są wykazywane w odrębnych pozycjach na fakturach dokumentujących
    wykonanie usług najmu przez Spółkę na rzecz Najemców.
    Pismem z 22 września 2025 r. uzupełniono opis sprawy następująco:
    I. Proszę, aby wymienili Państwo opłaty, o których mowa w pytaniu postawionym przez
    Państwa we wniosku.
    Opłaty różnią się w zależności od konkretnej wspólnoty mieszkaniowej i obejmują łącznie:
    - Centralne ogrzewanie
    - Fundusz remontowy
    - Opłata za miejsce garażowe
    - Podatek – wywóz nieczystości
    - Podgrzanie wody
    - Koszty utrzymania nieruchomości wspólnej
    - Zimna woda i kanalizacja
    - Opłata eksploatacyjna
    - Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi
    - Wynagrodzenie zarządcy
    - Energia cieplna
    II.
    1) Na jakich zasadach w podatku od towarów i usług jest opodatkowana usługa najmu
      mieszkania (np. korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
      36 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; t.j. Dz.U. z 2025 r.
      poz. 775 ze zm.)?
      Usługa najmu mieszkań, o których mowa, jest zwolniona z VAT na podstawie art. 43
      ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

    2) Czy najemca ma możliwość samodzielnego zawarcia umów o dostawę gazu, energii
      elektrycznej z wybranym przez siebie dostawcą, a tym samym ma możliwość
      samodzielnego rozliczania się z tym dostawcą?
      W przypadku gazu – nieruchomości objęte wnioskiem nie posiadają instalacji gazowej.
      W przypadku energii elektrycznej – wniosek ten również nie obejmuje energii
      elektrycznej, ponieważ ta jest kontraktowana poza wspólnotą mieszkaniową i
      rozliczana osobno z najemcą.
      Dla dostaw mediów które są objęte wnioskiem, są one kontraktowane przez
      wspólnotę zarządzającą daną nieruchomości i najemca nie ma możliwości
      samodzielnego zawarcia umowy na ich dostarczenie.
    3) W odniesieniu do opłat eksploatacyjnych i funduszu remontowego (proszę wskazać
      osobno dla do opłat eksploatacyjnych i funduszu remontowego):
      a) Jakie konkretnie świadczenia składają się na opłaty eksploatacyjne i fundusz
        remontowy?
      Opłaty eksploatacyjne – świadczenia różnią się w zależności od konkretnej wspólnoty i
      okresu, obejmują następujące pozycje – konserwacja dźwigu windowego, usługi
      pocztowe, utrzymanie czystości, naprawy i konserwacje, ubezpieczenie części
      wspólnej, wynagrodzenie zarządcy, serwis separatora, energia elektryczna części
      wspólnej, przegląd kominiarski, opłaty bankowe, utrzymanie zieleni, terenów
      zewnętrznych, odśnieżania, dezynfekcja, dezynsekcja, deratyzacja. Świadczenia
      wynikające z opłat eksploatacyjnych mogą różnić się w czasie.
      Fundusz remontowy – jest to opłata płacona zarządcy wspólnoty mieszkaniowej, która
      jest okresowo wykorzystywana na przyszłe koszty remontów oraz konserwacji części
      wspólnych budynków należących do danej wspólnoty.
      b) Czy kwoty opłat eksploatacyjnych i funduszu remontowego są stałe czy zmienne?
        Jeżeli kwoty są zmienne, to od czego zależą?
      Kwoty opłat eksploatacyjnych i funduszu remontowego są stałe i zależą od wielkości
      lokalu mieszkalnego (stała stawka za metr kwadratowy lokalu mieszkalnego).
      c) Kto – Państwo czy najemca – ma możliwość decydowania o wysokości opłat
        eksploatacyjnych i funduszu remontowego?
      Ani Spółka ani najemca nie mają możliwości decydowania o wysokości opłat
      eksploatacyjnych i funduszu remontowego. O wysokości tych opłat decyduje zarząd
      wspólnoty mieszkaniowej, której Spółka jest członkiem. Spółka nie posiada
      wystarczającej ilości głosów we wspólnocie, aby móc samodzielnie decydować o
      wysokości ww. opłat.
      d) Kto – Państwo czy najemca – ma możliwość samodzielnego wyboru
        świadczeniodawców odniesieniu do poszczególnych świadczeń wchodzących w
        skład opłat eksploatacyjnych i funduszu remontowego?
      Ani Spółka ani najemca nie mają możliwości decydowania o wyborze
      świadczeniodawców świadczeń wchodzących w skład opłat eksploatacyjnych i
      funduszu remontowego. O tym decyduje zarząd wspólnoty mieszkaniowej, której
      Spółka jest członkiem. Spółka nie posiada wystarczającej ilości głosów we wspólnocie,
      aby móc samodzielnie decydować o świadczeniodawcach ww. opłat.
      e) Czy obciążają Państwo najemcę opłatą (opłata eksploatacyjna i fundusz remontowy)
        – jaką zostają Państwo obciążeni przez Wspólnotę Mieszkaniową – bez naliczania
        marży?
      Tak, Spółka nie dolicza marży do opłat.
    4) W odniesieniu do wywozu nieczystości:

      a) Kto jest stroną umowy na wywóz nieczystości?
      Stroną umowy jest wspólnota mieszkaniowa danej nieruchomości.
      b) Kto i w jaki sposób określa wysokość opłaty za wywóz nieczystości oraz w oparciu o
        jakie przepisy jest ustalana ta opłata?
      Wysokość opłaty za wywóz nieczystości jest ustalana przez radę miasta (...) w drodze
      uchwały. Opłata ta jest ustalana na podstawie liczby osób zamieszkujących dany lokal
      mieszkalny. Opłata jest ustalana w oparciu o przepisy Ustawy o utrzymaniu czystości i
      porządku w gminach.
      c) Czy przez wywóz nieczystości, o którym mowa we wniosku, należy rozumieć usługę
        wykonywaną w ramach gospodarowania odpadami komunalnymi przez gminę,
        wynikającą z ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w
        gminach (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 3733)?
      Tak.
      d) Czy obciążają Państwo najemcę opłatą za wywóz nieczystości – jaką zostają Państwo
        obciążeni przez Wspólnotę Mieszkaniową – bez naliczania marży?
      Tak, Spółka nie dolicza marży do opłaty za wywóz nieczystości.
    Pismem z 26 września 2025 r. uzupełnili Państwo opis sprawy następująco:
    1) W odniesieniu do: centralnego ogrzewania, podgrzania wody, energii cieplnej (proszę
      wskazać osobno dla centralnego ogrzewania, podgrzania wody, energii cieplnej):
      a) Czy opłaty za centralne ogrzewanie, podgrzanie wody, energie cieplną są kwotami
        stałymi, czy zmieniają się w zależności od ich użycia?
      Centralne ogrzewanie – opłata posiada część zmienną, która zależy od zużycia wg.
      wskazań licznika, a także część stałą, która jest zależna od wielkości mieszkania w mkw.
      Podgrzanie wody - opłata posiada część zmienną, która zależy od zużycia wg. wskazań
      licznika, a także część stałą, która jest zależna od wielkości mieszkania w mkw.
      Energia cieplna - opłata posiada część zmienną, która zależy od zużycia wg. wskazań
      licznika, a także część stałą, która jest zależna od wielkości mieszkania w mkw.
      b) Jeżeli opłaty za centralne ogrzewanie, podgrzanie wody, energie cieplną są kwotami
        zmieniającymi się w zależności od ich użycia, to na jakiej podstawie jest obliczane
                              2ich zużycie np. na podstawie licznika, m lokalu, ilości osób w lokalu?
      Opisano w pkt. a)
      c) Czy obciążają Państwo najemcę opłatą (za centralne ogrzewanie, podgrzanie wody,
        energie cieplną) – jaką zostają Państwo obciążeni przez Wspólnotę Mieszkaniową –
        bez naliczania marży?
      Tak – w każdym przypadku Spółka nie dolicza marży.
      d) Czy najemca ma możliwość samodzielnego zawarcia umów (dotyczących
        centralnego ogrzewania, podgrzania wody, energii cieplnej) z wybranym przez
        siebie dostawcą, a tym samym ma możliwość samodzielnego rozliczania się z tym
        dostawcą?
      Najemca nie ma takiej możliwości.
    2) W odniesieniu do: podatek – wywóz nieczystości, opłata za gospodarowanie odpadami
      komunalnymi:
      a) Co rozumieją Państwo pod pojęciem „podatek – wywóz nieczystości” np. czy jest to
        opłata za wywóz nieczystości, proszę opisać?

      Pojęcie „podatek – wywóz nieczystości” jest opłatą za wywóz nieczystości. Dokładna
      nazwa została przepisana literalnie z treści rozliczeń z jedną ze wspólnot, a w treści
      naszego wniosku opisana jako osobna pozycja od pozycji „Opłata za gospodarowanie
      odpadami komunalnymi”, ponieważ wspólnoty mieszkaniowe w różny sposób
      nazywają świadczenia. Niemniej jednak oba terminy odnoszą się do opłaty za wywóz
      nieczystości, są tym samym świadczeniem.
      b) Czym różni się „podatek – wywóz nieczystości” od „opłaty za gospodarowanie
        odpadami komunalnymi”, czy np. używają Państwo tych pojęć zamiennie, czy też są
        to dwie różne opłaty, proszę opisać?
      Opisano w pkt. a) – są to nazwy zamienne na to samo świadczenie.
      c) Kto i w jaki sposób określa wysokość opłaty: „podatek – wywóz nieczystości”, „opłata
        za gospodarowanie odpadami komunalnymi” oraz w oparciu o jakie przepisy jest
        ustalana ta opłata?
      Wysokość opłaty za wywóz nieczystości jest ustalana przez radę miasta (...) w drodze
      uchwały. Opłata ta jest ustalana na podstawie liczby osób zamieszkujących dany lokal
      mieszkalny. Opłata jest ustalana w oparciu o przepisy Ustawy o utrzymaniu czystości i
      porządku w gminach.
      d) Czy przez opłatę: „podatek – wywóz nieczystości”, „opłata za gospodarowanie
        odpadami komunalnymi” należy rozumieć usługę wykonywaną w ramach
        gospodarowania odpadami komunalnymi przez gminę, wynikającą z ustawy z dnia
        13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2025
        r. poz. 3733)?
      Tak
      e) Czy obciążają Państwo najemcę opłatą: „podatek – wywóz nieczystości”, „opłata za
        gospodarowanie odpadami komunalnymi” – jaką zostają Państwo obciążeni przez
        Wspólnotę Mieszkaniową – bez naliczania marży?
    Tak – w każdym przypadku Spółka nie dolicza marży.
    3) W odniesieniu do: wynagrodzenie zarządcy:
      a) Czy oprócz „wynagrodzenia zarządcy”, które jest ujęte w opłacie eksploatacyjnej,
        najemcy płacą osobno „wynagrodzenie zarządcy”?
      Jest to zależne od konkretnej wspólnoty. W dwóch ze wspólnot pozycja
      „wynagrodzenie zarządcy” jest wyszczególniona jako osobna pozycja w zestawieniu
      opłat dla wspólnoty. W pozostałych „wynagrodzenie zarządcy” jest częścią opłaty
      eksploatacyjnej. Zatem zdarzają się przypadki, że najemcy płacą tę pozycję osobno,
      jest to uwarunkowane tym, w jaki sposób dana wspólnota mieszkaniowa prezentuje
      zestawienie opłat.
      b) Jeżeli najemcy płacą osobo „wynagrodzenie zarządcy”, to proszę wskazać:
        - Jakie konkretnie świadczenia składają się na „wynagrodzenie zarządcy”?
        - Kto jest stroną umowy dotyczącej „wynagrodzenia zarządcy”?
        - Czy „wynagrodzenie zarządcy” jest stałe czy zmienne? Jeżeli jest zmienne, to od
          czego zależy?
        - Kto i w jaki sposób określa „wynagrodzenia zarządcy” i od czego ono zależy?
        - Czy obciążają Państwo najemcę „wynagrodzeniem zarządcy” – jakim zostają
          Państwo obciążeni przez Wspólnotę Mieszkaniową – bez naliczania marży?
      Jest to wynagrodzenie za pełnienie funkcji zarządcy danej wspólnoty mieszkaniowej w
      zamian za obowiązki, które ten zarządca wykonuje na jej rzecz.
      Zarządcami wspólnot, o których mowa we wniosku są spółki: (...)

      Wynagrodzenie zarządcy jest stałe, a jego wysokość zależy od powierzchni mieszkania
      w mkw.
      Wysokość wynagrodzenia zarządcy jest ustalana w ramach umowy o zarządzanie
      pomiędzy Wspólnotą Mieszkaniową a spółką, która pełni rolę zarządcy w danej
      nieruchomości.
      Spółka nie dolicza marży do pozycji „wynagrodzenie zarządcy”.
    4) W odniesieniu do zimnej wody i kanalizacji:
      a) W jaki dokładnie sposób/na podstawie jakich danych jest określana opłata za zużycie
        zimnej wody i kanalizacji np. na podstawie licznika, proszę wskazać?
      Opłata za korzystanie z zimnej wody i kanalizacji jest określana na podstawie wskazań
      licznika zimnej wody.
      b) Czy najemcy mają wpływ na wielkość zużycia zimnej wody i kanalizacji?
      Tak, najemca ma wpływ na wielkość zużycia zimnej wody i kanalizacji.
    5) W odniesieniu do opłaty za miejsce garażowe:
      a) Czy zawierane są oddzielne umowy na najem miejsc garażowych, czy miejsca
        garażowe są wynajmowane w ramach jednej umowy najmu z najmem lokalu?
      Miejsca garażowe wynajmowane są w ramach jednej umowy najmu z najmem lokalu.
      b) Czy lokal mieszkalny wraz z miejscem garażowym objęte są jedną księgą wieczystą?
      Nie, miejsca garażowe są w osobnej księdze wieczystej.
      c) W jaki sposób skalkulowane jest wynagrodzenie za miejsce garażowe?
    Opłata za miejsce garażowe jest skalkulowana w rozliczeniach ze Wspólnotą
    Mieszkaniową jako iloczyn wielkości miejsca postojowego (w metrach kwadratowych) i
    stawki za 1 mkw.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, do refaktury opłat od
    wspólnoty w lokalach mieszkalnych (wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkalne)
    może zastosować zwolnienie z podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, refaktura opłat od wspólnot mieszkaniowych jest zwolniona z
    opodatkowania VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia w sprawie zwolnień od
    podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 11 wyżej wymienionego rozporządzenia: Zwalnia się od podatku
    czynności wykonywane przez wspólnotę mieszkaniową lub właścicieli lokali mieszkalnych
    tworzących w określonej nieruchomości wspólnotę mieszkaniową, na rzecz osób
    używających na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności lokale należące
    do właścicieli tworzących tę wspólnotę mieszkaniową, za które pobierane są opłaty
    niezależne od właściciela w rozumieniu ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw
    lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2020 r.
    poz. 611) lub opłaty pośrednie w rozumieniu ustawy z 22 czerwca 1995 r. o
    zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2356 oraz z
    2019 r. poz. 1726), jeżeli lokale te są wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe.
    Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego, spełnione są więc wszystkie przesłanki
    niezbędne do skorzystania ze zwolnienia na podstawie rozpatrywanego rozporządzenia tj.:

    - Wnioskodawca jest właścicielem lokali mieszkalnych, ogół właścicieli lokali w budynkach,
      w którym znajdują się wynajmowane lokale tworzy wspólnotę mieszkaniową a
      Wnioskodawca jest członkiem tych wspólnot;
    - czynności (w tym przypadku refaktura opłat) wykonywane są na rzecz osób używających
      na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności (w tym przypadku na
      podstawie umów najmu) lokali należące do właścicieli tworzących tę wspólnotę
      mieszkaniową (w tym przypadku lokale należące do Wnioskodawcy będącego
      członkiem wspólnot);
    - opłaty te są niezależne od właściciela w rozumieniu ustawy z 21 czerwca 2001 r. o
      ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu
      cywilnego,
    - wynajmowane lokale są wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...)
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
    czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem
    VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie.
    Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią
    wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę.
    Jak wynika z powołanego wyżej art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są między innymi wszelkie
    postacie energii. Oznacza to, że w przypadku wykonywania świadczeń dotyczących tych
    mediów na gruncie podatku od towarów i usług będziemy mieć do czynienia z dostawą
    towarów. Jeśli chodzi o inne media (objęte zakresem opodatkowania), będzie to
    świadczenie usług.
    Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy:
    W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
    bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
    wyświadczył te usługi.
    Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń
    określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy
    stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być
    zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.
    Powyższy przepis jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, który stanowi, że:
    W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
    bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i
    wyświadczył te usługi.
    Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabywa ją we własnym
    imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej. Jest on traktowany najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną
    osobę, nie jest świadczeniem usługi w tym samym zakresie.
    Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje usługę, a następnie odsprzedaje ją w takiej
    samej formie swojemu kontrahentowi. Przeniesienie kosztów nabycia usługi, o którym
    mowa wyżej, dotyczy wyłącznie usługi, jaką nabywca nabył w celu odsprzedaży w postaci
    takiego samego świadczenia, co nie jest tożsame z sytuacją odsprzedaży tej usługi będącej
    elementem pomocniczym świadczenia głównego, bez którego świadczenie pomocnicze
    nie ma racji bytu. Zatem konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w
    odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej
    wyświadczenie tej usługi.
    Podkreślenia wymaga, że aby dana czynność – stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje

    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.):
    Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
    przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
    wynajmującemu umówiony czynsz.
    Umowa najmu jest umową cywilnoprawną nakładającą na strony – zarówno
    wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, usługa najmu wypełnia
    definicję świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i jako czynność odpłatna,
    świadczona za wynagrodzeniem, wypełnia dyspozycję art. 5 ust. 1 ustawy, tj. jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy:
    Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
    oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
    towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
    usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
    innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
    towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Przepis art. 29a ust. 6 ustawy precyzuje dodatkowe elementy, jakie obejmuje podstawa
    opodatkowania. Zgodnie z tym przepisem:
    Podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
    podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
    Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.

    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Świadczą Państwo usługi najmu we własnym imieniu i na własny
    rachunek, które są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Mieszkania
    są zlokalizowane w budynkach wielorodzinnych zarządzanych przez wspólnoty
    mieszkaniowe. Państwo jako właściciel tych mieszkań są członkiem wspólnot
    mieszkaniowych.
    Zgodnie z umowami zawartymi z Najemcami, obciążają Państwo Najemców kosztami
    opłat, które otrzymują od wspólnot.
    Opłaty różnią się w zależności od konkretnej wspólnoty mieszkaniowej i obejmują łącznie:
    - Centralne ogrzewanie,
    - Fundusz remontowy,
    - Opłata za miejsce garażowe,
    - Podatek – wywóz nieczystości,
    - Podgrzanie wody,
    - Koszty utrzymania nieruchomości wspólnej,
    - Zimna woda i kanalizacja,
    - Opłata eksploatacyjna,
    - Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi,
    - Wynagrodzenie zarządcy,
    - Energia cieplna.
    Centralne ogrzewanie – opłata posiada część zmienną, która zależy od zużycia wg.
    wskazań licznika, a także część stałą, która jest zależna od wielkości mieszkania w mkw.
    Podgrzanie wody - opłata posiada część zmienną, która zależy od zużycia wg. wskazań
    licznika, a także część stałą, która jest zależna od wielkości mieszkania w mkw.
    Energia cieplna - opłata posiada część zmienną, która zależy od zużycia wg. wskazań
    licznika, a także część stałą, która jest zależna od wielkości mieszkania w mkw.
    Obciążają Państwo najemcę opłatą (za centralne ogrzewanie, podgrzanie wody, energie
    cieplną) – jaką zostają Państwo obciążeni przez Wspólnotę Mieszkaniową – bez naliczania
    marży.
    Najemca nie ma możliwość samodzielnego zawarcia umów (dotyczących centralnego
    ogrzewania, podgrzania wody, energii cieplnej) z wybranym przez siebie dostawcą.
    Pojęcie „podatek – wywóz nieczystości” jest opłatą za wywóz nieczystości. Dokładna nazwa
    została przepisana literalnie z treści rozliczeń z jedną ze wspólnot, a w treści naszego
    wniosku opisana jako osobna pozycja od pozycji „Opłata za gospodarowanie odpadami
    komunalnymi”, ponieważ wspólnoty mieszkaniowe w różny sposób nazywają świadczenia.
    Niemniej jednak oba terminy odnoszą się do opłaty za wywóz nieczystości, są tym samym
    świadczeniem.
    Wysokość opłaty za wywóz nieczystości jest ustalana przez radę miasta w drodze uchwały.
    Opłata ta jest ustalana na podstawie liczby osób zamieszkujących dany lokal mieszkalny.
    Opłata jest ustalana w oparciu o przepisy Ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w
    gminach.
    Obciążają Państwo najemcę opłatą: „podatek – wywóz nieczystości”, „opłata za
    gospodarowanie odpadami komunalnymi” – jaką zostają Państwo obciążeni przez
    Wspólnotę Mieszkaniową – bez naliczania marży.
    Opłaty eksploatacyjne – świadczenia różnią się w zależności od konkretnej wspólnoty i
    okresu, obejmują następujące pozycje – konserwacja dźwigu windowego, usługi pocztowe,

    utrzymanie czystości, naprawy i konserwacje, ubezpieczenie części wspólnej,
    wynagrodzenie zarządcy, serwis separatora, energia elektryczna części wspólnej, przegląd
    kominiarski, opłaty bankowe, utrzymanie zieleni, terenów zewnętrznych, odśnieżania,
    dezynfekcja, dezynsekcja, deratyzacja. Świadczenia wynikające z opłat eksploatacyjnych
    mogą różnić się w czasie.
    Fundusz remontowy – jest to opłata płacona zarządcy wspólnoty mieszkaniowej, która jest
    okresowo wykorzystywana na przyszłe koszty remontów oraz konserwacji części
    wspólnych budynków należących do danej wspólnoty.
    Kwoty opłat eksploatacyjnych i funduszu remontowego są stałe i zależą od wielkości
    lokalu mieszkalnego (stała stawka za metr kwadratowy lokalu mieszkalnego).
    Ani Państwo ani najemca nie mają możliwości decydowania o wysokości opłat
    eksploatacyjnych i funduszu remontowego. O wysokości tych opłat decyduje zarząd
    wspólnoty mieszkaniowej, której Państwo są członkiem.
    Ani Państwo ani najemca nie mają możliwości decydowania o wyborze
    świadczeniodawców świadczeń wchodzących w skład opłat eksploatacyjnych i funduszu
    remontowego. O tym decyduje zarząd wspólnoty mieszkaniowej, której Państwo są
    członkiem.
    Nie doliczają Państwo marży do opłat (tj. opłaty eksploatacyjnej i funduszu remontowego).
    Opłata za korzystanie z zimnej wody i kanalizacji jest określana na podstawie wskazań
    licznika zimnej wody. Najemca ma wpływ na wielkość zużycia zimnej wody i kanalizacji.
    Obciążając Najemców kosztami mediów nie doliczają Państwo marży. Nie ma możliwości
    wyboru dostawcy lub podpisania bezpośredniej umowy między Najemcą a dostawcą
    mediów.
    Wynagrodzenie zarządcy jest zależne od konkretnej wspólnoty. W dwóch ze wspólnot
    pozycja „wynagrodzenie zarządcy” jest wyszczególniona jako osobna pozycja w
    zestawieniu opłat dla wspólnoty. W pozostałych „wynagrodzenie zarządcy” jest częścią
    opłaty eksploatacyjnej. Zatem zdarzają się przypadki, że najemcy płacą tę pozycję osobno,
    jest to uwarunkowane tym, w jaki sposób dana wspólnota mieszkaniowa prezentuje
    zestawienie opłat.
    Jeżeli najemcy płacą osobo „wynagrodzenie zarządcy” to:
    - jest to wynagrodzenie za pełnienie funkcji zarządcy danej wspólnoty mieszkaniowej w
    zamian za obowiązki, które ten zarządca wykonuje na jej rzecz,
    - wynagrodzenie zarządcy jest stałe, a jego wysokość zależy od powierzchni mieszkania w
    mkw.
    - wysokość wynagrodzenia zarządcy jest ustalana w ramach umowy o zarządzanie
    pomiędzy Wspólnotą Mieszkaniową a spółką, która pełni rolę zarządcy w danej
    nieruchomości.
    - nie doliczają Państwo marży do pozycji „wynagrodzenie zarządcy”.
    Miejsca garażowe wynajmowane są w ramach jednej umowy najmu z najmem lokalu.
    Lokal mieszkalny wraz z miejscem garażowym nie są objęte jedną księgą wieczystą. Opłata
    za miejsce garażowe jest skalkulowana w rozliczeniach ze Wspólnotą Mieszkaniową jako
    iloczyn wielkości miejsca postojowego (w metrach kwadratowych) i stawki za 1 mkw.
    Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy do refaktury opłat od wspólnoty w lokalach
    mieszkalnych (wykorzystywanych wyłącznie na cele mieszkalne) mogą Państwo
    zastosować zwolnienie z podatku VAT.
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega konkretna czynność (dostawa towaru lub usługa), a nie zapłata (opłata, płatność),
    co wynika wprost z art. 5 ust. 1 ustawy.

    W opisanej sytuacji, aby rozstrzygnąć kwestię prawidłowego opodatkowania lub
    zwolnienia od podatku VAT opłat, o których mowa w Państwa pytaniu konieczne jest w
    pierwszej kolejności ustalenie, czy w przypadku przenoszenia na najemcę tych kosztów
    mamy do czynienia z jedną usługą kompleksową w zakresie najmu czy też z odrębnymi
    świadczeniami.
    W kwestii opodatkowania podatkiem VAT, świadczonej łącznie z usługą najmu lokali
    mieszkalnych, odsprzedaży mediów, należy wyjaśnić, że dla celów podatku VAT każde
    świadczenie powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne, na co wskazuje art. 1
    ust. 2 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Z utrwalonego orzecznictwa TSUE
    wynika, że w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia należy uważać za
    jedną transakcję. Sytuacja taka występuje w szczególności wówczas, gdy dwa lub więcej
    elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak
    ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie
    ekonomiczne, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. W celu ustalenia, czy
    świadczenia stanowią kilka niezależnych świadczeń, czy jedno świadczenie, należy
    poszukiwać elementów charakterystycznych dla danej transakcji. Odwołując się do
    dotychczasowego orzecznictwa, należy wziąć pod uwagę okoliczności, które umożliwiają
    rozróżnienie tych dwóch transakcji.
    Zgodnie z wyrokiem TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96, każde świadczenie
    usług musi być uznawane za odrębne i niezależne, przy czym nie należy dokonywać
    sztucznego podziału świadczeń, które z ekonomicznego punktu widzenia obejmują jedną
    usługę. W sprawach wątpliwych należy więc brać pod uwagę okoliczności dokonywania
    transakcji, które – jak wynika z wyroku TSUE z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 – mają
    na celu określenie, czy wykonywane czynności są ze sobą na tyle ściśle związane, że
    można je uznać za jedno świadczenie, którego podział miałby charakter sztuczny.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 16 kwietnia 2015 r. w sprawie C-
    42/14 Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, dotyczącym interpretacji przepisów Dyrektywy
    2006/112/WE Rady, Trybunał rozstrzygnął, że najem nieruchomości i związane z nim:
    dostawa wody, energii elektrycznej, energii cieplnej oraz wywóz nieczystości, co do zasady
    należy uważać za odrębne i niezależne świadczenia, które powinno się oceniać oddzielnie
    z punktu widzenia podatku od wartości dodanej, chyba, że elementy transakcji, które
    obejmują również ekonomiczne przesłanki zawarcia umowy, są ze sobą tak ściśle
    związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie ekonomiczne,
    którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.
    W związku z tym, co do zasady, towarzysząca najmowi nieruchomości dostawa mediów, tj.
    energii elektrycznej, gazu, ciepłej i zimnej wody, odprowadzenia ścieków, dostarczania
    ciepła, powinny być uważane za odrębne świadczenia od usługi najmu, jeżeli najemca ma
    możliwość wyboru sposobu korzystania z niego poprzez decydowanie o wielkości ich
    zużycia. Sytuacja taka występuje w szczególności w przypadku odrębnego rozliczania
    zużycia energii elektrycznej w oparciu o wskazanie licznika. Taką samą zasadę należy
    również przyjąć w przypadku, gdy umowa przewiduje odrębne rozliczanie mediów, a
    wysokość opłaty z tego tytułu ustalana jest w umowie na podstawie kryteriów innych niż
    opomiarowanie wg licznika, uwzględniających zużycie energii elektrycznej przez najemcę.
    Takimi innymi kryteriami mogą być przykładowo liczba osób korzystających z
    nieruchomości, czy też powierzchnia nieruchomości. Ponadto, jeżeli przesłanki
    ekonomiczne zawarcia umowy będą wskazywały, że faktyczne wydzielenie i oddzielne
    rozliczenie mediów obiektywnie odzwierciedla zużycie mediów, to świadczenia te powinny
    być traktowane odrębnie (przykładowo rozdzielenie kosztów mediów na poszczególnych
    najemców na podstawie wskazań jednego licznika według przyjętych w umowie
    obiektywnych kryteriów podziału).
    Natomiast w przypadku, gdy wyodrębnienie wskazanych powyżej mediów miałoby
    charakter sztuczny, świadczenia takie należy traktować jako jedną usługę najmu. Sytuacja
    taka będzie miała miejsce przykładowo w przypadku wynajmu lokali biurowych pod klucz

    gotowych do użytku wraz z dostawą mediów lub w przypadku krótkotrwałego najmu
    nieruchomości w celach wakacyjnych lub zawodowych, jeżeli świadczenia takie są
    wykonywane na rzecz najemcy bez możliwości oddzielenia mediów. W takiej bowiem
    sytuacji na płaszczyźnie ekonomicznej świadczenia te stanowią jedną całość. Wówczas też
    pobierana jest stała kwota wynagrodzenia za najem bez względu na ilość zużycia mediów
    (innymi słowy bez uwzględnienia kryterium zużycia mediów). Okoliczności te wskazują, że
    celem zawarcia takiej umowy było wynajęcie lokalu gotowego do użytku wraz z
    odpowiednimi mediami.
    Zatem, przy podatkowej kwalifikacji świadczeń polegających na dostawie towarów i
    świadczeniu usług związanych z usługą najmu nieruchomości, w każdym przypadku należy
    uwzględniać rzeczywisty przebieg transakcji.
    Z przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa, przy
    uwzględnieniu wniosków płynących z ww. orzeczenia TSUE, wynika, że świadczona przez
    Państwa usługa najmu lokalu mieszkalnego oraz towarzyszące jej wskazane dostawy
    towarów i świadczenie usług, tj.:
    - centralne ogrzewanie,
    - podgrzanie wody,
    - zimna woda i kanalizacja,
    - energia cieplna
    nie stanowią jednego świadczenia złożonego, lecz odrębne świadczenia, tj. usługę najmu
    oraz czynności dostarczania ww. mediów do tego lokalu.
    Jak wynika z opisu sprawy opłata za centralne ogrzewanie, podgrzanie wody, energie
    cieplną –posiada część zmienną, która zależy od zużycia wg wskazań licznika, a także część
    stałą, która jest zależna od wielkości mieszkania w mkw. Opłata za korzystanie z zimnej
    wody i kanalizacji jest określana na podstawie wskazań licznika zimnej wody.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa, orzecznictwo TSUE oraz opis sprawy należy
    stwierdzić, że skoro wysokość opłaty:
    - za centralne ogrzewanie, podgrzanie wody, energie cieplną jest w efekcie zależna od
    faktycznego ich zużycia przez najemcę i mkw lokalu,
    - dotyczącej zimnej wody i kanalizacji jest w efekcie zależna od faktycznego jej zużycia
    przez najemcę,
    to stanowią one odrębne i niezależne świadczenia od usługi najmu. Brak jest więc
    podstaw do traktowania ww. opłat za centralne ogrzewanie, podgrzanie wody, energię
    cieplną, zimną wodę i kanalizację jako element kalkulacyjny opłaty czynszowej za usługi
    najmu.
    Zatem, centralne ogrzewanie, podgrzanie wody, energię cieplną, zimną wodę i kanalizację
    należy traktować jako świadczenia odrębne i niezależne od usługi najmu lokalu i
    opodatkować według stawki podatku właściwej dla dostawy ww. mediów.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości związanych z możliwością stosowania zwolnienia
    od podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w
    sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych
    zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej „Rozporządzeniem”, należy
    wskazać, że w świetle art. 82 ust. 3 ustawy:
    Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
    wprowadzić inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić
    szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień, (...).
    W oparciu o § 3 ust. 1 pkt 11 Rozporządzenia:

    Zwalnia się od podatku czynności wykonywane przez wspólnotę mieszkaniową lub
    właścicieli lokali mieszkalnych tworzących w określonej nieruchomości wspólnotę
    mieszkaniową, na rzecz osób używających na podstawie innego tytułu prawnego niż
    prawo własności lokale należące do właścicieli tworzących tę wspólnotę mieszkaniową,
    za które pobierane są opłaty niezależne od właściciela w rozumieniu ustawy z dnia 21
    czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie
    Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 725) lub opłaty pośrednie w rozumieniu ustawy
    z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1270), jeżeli lokale te są wykorzystywane wyłącznie na cele
    mieszkaniowe.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1, 2, 8 oraz 8a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie
    praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 725):
    Ilekroć w ustawie jest mowa o:
    - lokatorze - należy przez to rozumieć najemcę lokalu lub osobę używającą lokal na
      podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności;
    - właścicielu - należy przez to rozumieć wynajmującego lub inną osobę, z którą wiąże
      lokatora stosunek prawny uprawniający go do używania lokalu;
    - opłatach niezależnych od właściciela - należy przez to rozumieć opłaty za dostawy do
      lokalu energii, gazu, wody oraz odbiór ścieków, odpadów i nieczystości ciekłych;
    - kosztach utrzymania lokalu - należy przez to rozumieć koszty, ustalane
      proporcjonalnie do powierzchni użytkowej lokalu w stosunku do powierzchni
      użytkowej wszystkich lokali w danym budynku, obciążające właściciela, obejmujące
      opłatę za użytkowanie wieczyste gruntu, podatek od nieruchomości oraz koszty:
    a) konserwacji, utrzymania należytego stanu technicznego nieruchomości oraz
      przeprowadzonych remontów,
    b) zarządzania nieruchomością,
    c) utrzymania pomieszczeń wspólnego użytkowania, windy, anteny zbiorczej,
      domofonu oraz zieleni,
    d) ubezpieczenia nieruchomości,
    e) inne, o ile wynikają z umowy.
    Natomiast, według art. 1a ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o
    zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1270):
    Ilekroć w ustawie jest mowa o opłatach pośrednich - należy przez to rozumieć opłaty za
    energię cieplną, elektryczną, gaz, wodę oraz za odbiór nieczystości stałych i płynnych.
    W analizowanej sprawie, warunki do zastosowania powyższego zwolnienia są spełnione w
    odniesieniu do pobierania opłat za media, tj. centralne ogrzewanie, podgrzanie wody,
    energię cieplną, zimną wodę i kanalizację. Jak Państwo wskazali, są Państwo właścicielem
    mieszkania i członkiem wspólnoty mieszkaniowej. Usługa najmu mieszkania jest
    zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    W konsekwencji powyższego, przy obciążaniu najemcy opłatami za ww. media, tj.
    centralne ogrzewanie, podgrzanie wody, energię cieplną, zimną wodę i kanalizację, w
    ramach umowy najmu, mogą Państwo skorzystać ze zwolnienia określonego w § 3 ust. 1
    pkt 11 Rozporządzenia.
    Stanowisko Państwa w ww. zakresie jest prawidłowe.
    Odnosząc się do opłaty eksploatacyjnej i funduszu remontowego pobieranych od najemcy
    należy zauważyć, że – jak Państwo wskazali – kwoty opłat eksploatacyjnych i funduszu

    remontowego są stałe i zależą od wielkości lokalu mieszkalnego (stała stawka za metr
    kwadratowy lokalu mieszkalnego). Ani Państwo ani najemca nie mają możliwości
    decydowania o wysokości opłat eksploatacyjnych i funduszu remontowego. O wysokości
    tych opłat decyduje zarząd wspólnoty mieszkaniowej, której Państwo są członkiem. Ani
    Państwo ani najemca nie mają możliwości decydowania o wyborze świadczeniodawców
    świadczeń wchodzących w skład opłat eksploatacyjnych i funduszu remontowego. O tym
    decyduje zarząd wspólnoty mieszkaniowej, której Państwo są członkiem. Nie doliczają
    Państwo marży do opłat (tj. opłaty eksploatacyjnej i funduszu remontowego).
    Biorąc zatem pod uwagę przytoczone przepisy prawa oraz powyższe okoliczności sprawy
    należy uznać, że opłata eksploatacyjna i opłata dotycząca funduszu remontowego
    pobierane od najemcy wchodzą w skład usługi najmu i razem stanowią świadczenie
    kompleksowe, gdzie głównym świadczeniem jest usługa najmu lokalu.
    Wobec powyższego opłata eksploatacyjna i opłata dotycząca funduszu remontowego
    pobierana od najemcy powinny być traktowane jako jedna usługa ze świadczeniem
    głównym – usługą najmu i opodatkowane według zasad właściwych dla usługi najmu. Jak
    Państwo wskazali w opisie sprawy, usługa najmu mieszkania jest zwolniona od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Tym samym, § 3 ust. 1 pkt 11 Rozporządzenia nie
    znajdzie tu zastosowania.
    Zatem opłaty dotyczące eksploatacji i funduszu remontowego, które pobierają Państwo
    od najemcy, nie podlegają zwolnieniu od podatku VAT na podstawie przepisu § 3 ust. 1
    pkt 11 Rozporządzenia.
    W związku z powyższym stanowisko Państwa w ww. zakresie jest nieprawidłowe.
    W odniesieniu do opłaty – wynagrodzenie zarządcy wskazali Państwo, że w dwóch ze
    wspólnot pozycja „wynagrodzenie zarządcy” jest wyszczególniona jako osobna pozycja w
    zestawieniu opłat dla wspólnoty. Wynagrodzenie zarządcy jest stałe, a jego wysokość
    zależy od powierzchni mieszkania w mkw. Państwo nie doliczają marży do pozycji
    „wynagrodzenie zarządcy”. W pozostałych przypadkach „wynagrodzenie zarządcy” jest
    częścią opłaty eksploatacyjnej.
    Zatem należy stwierdzić, że opłata „wynagrodzenie zarządcy” pobierana od najemcy
    wchodzi w skład usługi najmu i razem stanowią świadczenie kompleksowe, gdzie głównym
    świadczeniem jest usługa najmu lokalu.
    Wobec powyższego opłata „wynagrodzenie zarządcy” pobierana od najemcy powinna być
    traktowana jako jedna usługa ze świadczeniem głównym – usługą najmu i opodatkowane
    według zasad właściwych dla usługi najmu. Jak Państwo wskazali w opisie sprawy, usługa
    najmu mieszkania jest zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Tym samym, § 3 ust. 1 pkt 11 Rozporządzenia nie znajdzie tu zastosowania.
    Tym samym opłata wynagrodzenie zarządcy, którą pobierają Państwo od najemcy, nie
    podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie przepisu § 3 ust. 1 pkt 11
    Rozporządzenia.
    Stanowisko Państwa jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do opłat za wywóz śmieci (zwanej przez Państwa zamiennie
    podatek – wywóz nieczystości, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi) należy
    zauważyć, że należności te należy rozpatrywać odrębnie od innych opłat za media z uwagi
    na to, że mają one inny charakter niż opłaty, np. z tytułu centralnego ogrzewania,
    podgrzania wody, energii cieplnej, zimnej wody i kanalizacji.
    W tej kwestii przywołać należy pkt 45 ww. wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w sprawie C-42/14 (Wojskowa Agencja Mieszkaniowa). W ocenie Trybunału,
    czynność wywozu śmieci powinna być traktowana jako odrębna od usługi najmu, jeżeli
    najemca ma możliwość wyboru świadczeniodawcy tej usługi, a „nawet jeśli ze względu na
    dogodność nie dokonuje tego wyboru lub nie korzysta z tego uprawnienia, lecz otrzymuje

    świadczenie od podmiotu wyznaczonego przez wynajmującego, na podstawie umowy
    zawartej między tymi dwoma ostatnimi podmiotami, okoliczność ta stanowi wskazówkę
    przemawiającą za istnieniem świadczenia odrębnego od najmu”.
    Należy tu zauważyć, że w art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu
    czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733) wskazano, że:
    Gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od
    właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
    Na mocy art. 6c ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
    Rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić
    o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie
    zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne.
    Na podstawie art. 6h pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
    Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi są obowiązani ponosić właściciele
    nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy - na rzecz gminy, na terenie której
    są położone nieruchomości lub lokale.
    Jak stanowi art. 6l ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
    Rada gminy określi, biorąc pod uwagę warunki miejscowe, w drodze uchwały
    stanowiącej akt prawa miejscowego, termin, częstotliwość i tryb uiszczania opłaty za
    gospodarowanie odpadami komunalnymi, w tym wskazanie czy opłatę uiszcza się z
    dołu czy z góry.
    Zgodnie z art. 6m ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
    Deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi są
    obowiązani złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściciele
    nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.
    W myśl art. 6o ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
    W razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami
    komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji
    wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za
    gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe
    dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione
    szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy,
    średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym
    charakterze.
    W świetle art. 6q ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
    W sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się
    przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że
    uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub
    prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań
    gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami
    komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które
    stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego.
    W oparciu o art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach:
    Ilekroć w ustawie jest mowa o właścicielach nieruchomości – rozumie się przez to także
    współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby
    posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty
    władające nieruchomością.

    Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że obowiązek uiszczania opłat za
    wywóz śmieci ciąży na właścicielu nieruchomości lub innych podmiotach władających
    nieruchomością.
    W świetle przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zarówno
    wynajmujący, jak i najemca nie mają możliwości dokonania wyboru świadczeniodawcy
    tych usług. Zobowiązanie do uiszczenia opłat z tytułu odbioru odpadów komunalnych
    ciąży na właścicielu nieruchomości i nie może być w drodze umowy przeniesione na
    najemcę ze skutkiem zwalniającym wynajmującego z obowiązku jej zapłaty. Zapłata ta
    stanowi zatem nieodłączny element usługi najmu i powinna być traktowana jako jedna
    usługa z najmem, o ile wynajmujący decyduje się na „przeniesienie” jej kosztu na najemcę.
    W rozpatrywanej sprawie wskazali Państwo, że wysokość opłaty za wywóz nieczystości jest
    ustalana przez radę miasta w drodze uchwały. Opłata ta jest ustalana na podstawie liczby
    osób zamieszkujących dany lokal mieszkalny. Opłata jest ustalana w oparciu o przepisy
    ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Obciążają Państwo najemcę ww.
    opłatą bez naliczania marży.
    Należy zatem wskazać, że opłata za wywóz nieczystości powinna być traktowana jako
    jedna usługa ze świadczeniem głównym – usługą najmu lokalu o charakterze mieszkalnym
    na cele mieszkaniowe i opodatkowana na zasadach właściwych dla usługi najmu. Jak
    Państwo wskazali w opisie sprawy, usługa najmu mieszkania jest zwolniona od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Zatem § 3 ust. 1 pkt 11 Rozporządzenia nie
    znajdzie tu zastosowania.
    Tak, więc opłata dotycząca wywozu nieczystości, którą pobierają Państwo od najemcy, nie
    podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie przepisu § 3 ust. 1 pkt 11
    Rozporządzenia.
    W związku z powyższym stanowisko Państwa w ww. zakresie jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się do uiszczania przez najemcę lokalu opłat z tytułu utrzymania nieruchomości
    wspólnej, należy stwierdzić, że opłaty te stanowią element kalkulacyjny czynszu najmu,
    więc zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, powinny być wliczane do podstawy opodatkowania
    podatkiem VAT. Tym samym, właściciel przenosząc te koszty na najemcę lokalu, powinien
    je opodatkować według zasad właściwych dla usługi najmu. Opłaty te bowiem stanowią
    elementy cenotwórcze świadczenia, jakie właściciel lokalu będącego we wspólnocie
    mieszkaniowej wykonuje na rzecz najemcy. Powinny one byś traktowane jako jedna
    usługa ze świadczeniem głównym (tj. usługą najmu) i opodatkowane na zasadach
    właściwych dla usługi najmu. Z ekonomicznego punktu widzenia dopełniają one
    świadczenie zasadnicze i nie należy ich sztucznie oddzielać od najmu lokalu.
    W związku z powyższym opłata z tytułu utrzymania nieruchomości wspólnej powinna być
    traktowana jako jedna usługa ze świadczeniem głównym – usługą najmu lokalu o
    charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe i opodatkowana na zasadach właściwych
    dla usługi najmu. Jak Państwo wskazali w opisie sprawy, usługa najmu mieszkania jest
    zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Zatem § 3 ust. 1 pkt 11
    Rozporządzenia nie znajdzie tu zastosowania.
    Tym samym opłata z tytułu utrzymania nieruchomości wspólnej, którą pobierają Państwo
    od najemcy, nie podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie przepisu § 3 ust. 1 pkt
    11 Rozporządzenia.
    W związku z powyższym stanowisko Państwa w ww. zakresie jest nieprawidłowe.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że pobierają państwo od najemcy opłatę za miejsce
    garażowe. Miejsca garażowe wynajmowane są w ramach jednej umowy najmu z najmem
    lokalu. Miejsca garażowe są w osobnej księdze wieczystej. Opłata za miejsce garażowe jest
    skalkulowana w rozliczeniach ze Wspólnotą Mieszkaniową jako iloczyn wielkości miejsca
    postojowego (w metrach kwadratowych) i stawki za 1 mkw.

    Odnosząc się do opłaty za miejsce garażowe, należy wskazać, że udostępnienie miejsca
    garażowego nie musi bezwzględnie towarzyszyć korzystaniu z danego lokalu. Mimo że
    najem miejsca garażowego może towarzyszyć korzystaniu z najmowanego lokalu, to nie
    jest to świadczenie niezbędne do korzystania z tego lokalu. Tym samym, najem miejsca
    garażowego łącznie z najmem lokalu nie stanowi świadczenia kompleksowego.
    Należy w tym miejscu wskazać, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i
    przepisy wykonawcze do tej ustawy, nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego oraz lokalu
    użytkowego.
    Definicję lokalu mieszkalnego zawiera art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o
    własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048). Zgodnie z nim:
    Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
    ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
    które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
    mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali
    wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Jednocześnie Minister Infrastruktury w § 3 pkt 14 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002
    r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich
    usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.) określił, że:
    Lokalem użytkowym jest jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone
    stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem
    technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym.
    Ponadto zgodnie z objaśnieniami zawartymi w załączniku do rozporządzenia Rady
    Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych
    (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, ze zm.):
    Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne
    (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz
    pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).
    Należy zatem stwierdzić, że w przypadku zawarcia umów, których przedmiotem jest
    wynajem na cele mieszkaniowe łącznie lokalu mieszkalnego z garażem lub miejscem
    garażowym, mają Państwo prawo do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy jedynie do usługi wynajmu lokalu mieszkalnego na cele
    mieszkaniowe. Zwolnienie nie ma zastosowania w stosunku do najmu garażu i miejsca
    garażowego. W przypadku świadczenia usług wynajmu garażu i miejsca garażowego nie
    jest spełniona przesłanka stanowiąca o charakterze wynajmowanej nieruchomości jako
    mieszkalnej. Garaż bądź miejsce garażowe nie jest lokalem o charakterze mieszkalnym,
    lecz lokalem o charakterze użytkowym, służącym co do zasady do przechowywania
    /zaparkowania pojazdu. Garaży i miejsc garażowych nie można zaliczyć do tzw.
    pomieszczeń pomocniczych do lokalu mieszkalnego, lecz zalicza się je do kategorii tzw.
    pomieszczeń przynależnych do tego lokalu, które w sensie funkcjonalnym służą do
    zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi.
    Wynajem garażu i miejsca garażowego należy zatem opodatkować stawką podatku VAT
    właściwą dla najmu garażu i miejsca garażowego.
    W związku z powyższym opłata za miejsce garażowe, którą pobierają Państwo od najemcy,
    nie podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie przepisu § 3 ust. 1 pkt 11
    Rozporządzenia.
    Stanowisko Państwa ww. zakresie jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Tutejszy Organ przyjął, jak wskazali Państwo w piśmie z 22 września 2025 r. będącym
    odpowiedzią na wezwanie, że „Usługa najmu mieszkań, o których mowa, jest zwolniona
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 11 marca 2024 r. o podatku od towarów i
    usług” jako element przedstawionego przez Państwa zaistniałego stanu faktycznego i nie
    było to przedmiotem oceny w interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zaistniałego stanu
    faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.