Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD2/033/43/KBF/10/PK-77/RD-118929/13
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2013-11-13
Teza: zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów nabycia nieruchomości
Słowa kluczowe: akt-akt notarialny; koszt-koszty uzyskania przychodów; kredyt-spłata kredytu; nieruchomości; odsetki-odsetki od kredytu; sprzedaż; umowa-umowa przedwstępna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 25 maja 2009 r., Nr IPPB4/415-155/09-2/SP, wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację, stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów nabycia nieruchomości, **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając na podstawie § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 25 maja 2009 r. w imieniu Ministra Finansów interpretację indywidualną, dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów nabycia nieruchomości. Interpretacja wydana została na ww. wniosek z dnia 28 lutego 2009 r.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 23 stycznia 2007 r. Wnioskodawca podpisał z deweloperem umowę przedwstępną sprzedaży mieszkania. Następnie w dniu 28 lutego 2007 r. zawarł umowę kredytową z bankiem w celu sfinansowania kosztów ponoszonych na zakup mieszkania (raty dla dewelopera). Umowa w formie aktu notarialnego, przenosząca na Wnioskodawcę własność mieszkania, została podpisana w dniu 14 kwietnia 2008 r. Natomiast w dniu 15 października 2008 r. Wnioskodawca sprzedał mieszkanie i spłacił w dniu 12 listopada 2008 r. kredyt hipoteczny. W przedmiotowym mieszkaniu Wnioskodawca był zameldowany 6 miesięcy.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał pytanie, czy przy obliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży mieszkania, do kosztów nabycia może zaliczyć następujące wydatki:

1.  koszty sporządzenia i podpisania aktu notarialnego,
2.  koszty odsetek od kredytu hipotecznego płatnych przed podpisaniem aktu notarialnego,
3.  koszty odsetek od kredytu hipotecznego płatnych po podpisaniu aktu notarialnego,
4.  koszty ubezpieczenia pomostowego płatnego kredytodawcy do czasu wpisania banku do księgi wieczystej.

Zdaniem Wnioskodawcy wszystkie wyżej wymienione wydatki stanowią koszty nabycia mieszkania, gdyż:

*   są udokumentowane (Wnioskodawca posiada odpowiednie rachunki i dokumenty bankowe),
*   bezpośrednio dotyczą nabycia mieszkania (umowa kredytowa została zawarta tylko i wyłącznie celem sfinansowania zakupu mieszkania, o którym mowa w stanie faktycznym; podobnie – akt notarialny i ubezpieczenie pomostowe).

Wydając w imieniu Ministra Finansów interpretację indywidualną, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 217, poz. 1588, z późn. zm.), od dnia 1 stycznia 2007 r. zostały zmienione zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) od dnia 1 stycznia 2007 r.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 30e ust. 1, ust. 2 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2007 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Podatek obliczony od dochodu z odpłatnego zbycia wskazanych nieruchomości i praw płatny jest w terminie złożenia zeznania rocznego za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do treści art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Przepis art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest regulacją szczególną, która w sposób wyczerpujący określa zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c ustawy. Koszty uzyskania przychodów w tym zakresie zostały sprecyzowane przez ustawodawcę poprzez bezpośrednie wskazanie, iż koszty takie stanowią udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych.

Analizując powyższe przepisy, należy stwierdzić, że do kosztów nabycia lokalu mieszkalnego można zaliczyć wydatki bezpośrednio związane z zakupem mieszkania, takie jak np. cena wynikająca z aktu notarialnego, koszty sporządzenia aktu notarialnego, jeżeli poniósł je nabywca, a także inne wydatki konieczne, aby transakcja nabycia mieszkania doszła do skutku. Natomiast poniesione koszty związane z kredytem bankowym, zaciągniętym w celu nabycia zbywanego lokalu mieszkalnego, nie stanowią kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia tego lokalu, bowiem nie stanowią kosztów nabycia lokalu mieszkalnego. Są to wydatki związane z pozyskaniem środków pieniężnych na zakup mieszkania. Wydatki związane z kredytem bankowym nie mogą być także potraktowane jako nakłady, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy, poczynione w trakcie posiadania zbywanego lokalu mieszkalnego, gdyż w żaden sposób nie wpływają na podwyższenie jego wartości.

Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że do kosztów nabycia lokalu mieszkalnego, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca może zaliczyć koszty sporządzenia i podpisania aktu notarialnego.

Natomiast koszty poniesione przez Wnioskodawcę, w związku z zaciągnięciem kredytu na zakup mieszkania, tj. koszty odsetek od kredytu hipotecznego płatnych przed podpisaniem aktu notarialnego, koszty odsetek od kredytu hipotecznego płatnych po podpisaniu aktu notarialnego oraz koszty ubezpieczenia pomostowego płatnego kredytodawcy do czasu wpisania banku do księgi wieczystej, nie stanowią kosztów podatkowych, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym np.: wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 2218/11, wyrok NSA z dnia 8 lutego 2013 r. sygn. akt II FSK 1203/11, wyrok NSA z dnia 15 lutego 2013 r. sygn. akt II FSK 1299/11, wyrok NSA z dnia 11 października 2012 r. sygn. akt II FSK 343/11, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 960/11.

W wyroku z dnia 15 lutego 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził m.in., że „Kosztem nabycia w rozumieniu analizowanego przepisu będzie więc cena nabycia nieruchomości określona w akcie notarialnym, wraz z kosztami tegoż aktu notarialnego (…). Według art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 jest udokumentowany koszt wyłącznie związany z nabyciem nieruchomości lub prawa majątkowego, a nie koszt uzyskania przychodu związany z określonym źródłem przychodu (…). Zaciągnięcie kredytu jest więc sposobem na pozyskanie pieniędzy na zapłatę ceny nabywanej nieruchomości a kosztem uzyskania przychodu nie są w świetle art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. koszty spłaty kredytów zaciągniętych na sfinansowanie zakupu nieruchomości, lecz wyłącznie koszty nabycia tej nieruchomości (…).”.

Mając na uwadze powyższe, stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego we wniosku stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Minister Finansów, jeżeli stwierdzi nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, stosownie do art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej dokonuje, z urzędu, jej zmiany, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może z urzędu zmienić ją w każdym czasie.

W konsekwencji należało, z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, działającego w imieniu Ministra Finansów, gdyż uznanie, że „(…) przy kalkulacji podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży mieszkania, do kosztów nabycia Wnioskodawca może zaliczyć (\`(...)\`) koszty odsetek od kredytu hipotecznego płatnych przed i po podpisaniu aktu notarialnego – zapłacone do dnia sprzedaży przedmiotowego mieszkania, koszty ubezpieczenia pomostowego płatnego kredytodawcy do czasu wpisania banku do księgi wieczystej”, jest nieprawidłowe.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.