Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1227/11/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-11-14
Teza: Zwolnienie od podatku zbycia nieruchomości zabudowanej.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-zbycie nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2011 r. (data wpływu 1 września 2011 r.) uzupełnionym w dniu 19 października 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności zbycia nieruchomości - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2011 r. został złożony wniosek uzupełnionym w dniu 19 października 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności zbycia nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 24 sierpnia 2010 r. w drodze licytacji komorniczej dokonała Pani sprzedży następujących nieruchomości:

1.  Działki gruntu (nr 11/1) o powierzchni 0,2693 ha, zabudowanej budynkiem przemysłowym częściowo rozebranym, który w dniu sprzedaży nie stanowił budynku w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
2.  Działki gruntu (nr 39) o powierzchni 0,0091 ha w wieczystym użytkowaniu, zabudowanej budynkiem remizy i administracyjnym. W dniu sprzedaży budynek remizy i administracyjny stanowiły budynki w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Z operatu szcunkowego rzeczoznawcy majątkowego wynika, iż budynki te ze względu na zużycie techniczno-funkcjonalne nie przedstawiają wartości rynkowej. Właścicielem gruntu jest Skarb Państwa, a właściciem budynków spółka.
3.  Działki gruntu o powierzchni 3,8779 ha w wieczystym użytkowaniu, zabudowanej portiernią i budynkiem administracyjnym do rozbiórki. W dniu sprzedaży budynek administracyjny i portiernia stanowiły budynki w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Z operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego wynika, że ze względu na zużycie techniczno-funkcjonalne budynki nie przedstawiały wartości rynkowej a budynek portiernii kwalifikuje się do rozbiórki. Właścicielem gruntu jest Skarb Państwa, wieczystym użytkownikiem i właścicielem budynków jest spółka.

Wskazane nieruchomości zostały nabyte przez dłużnika (Spółkę) w 2006 r. od syndyka masy upadłości. Syndyk dokonał sprzedaży nieruchomości jako przedsiębiorstwa i nie odprowdził podatku od towarów i usług. Wnioskiem z dnia 23 listopada 2005 r. syndyk zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie pisemnej interpretacji przepisw prawa podatkowego w zakresie opodatkowania sprzedaży tych nieruchomości. Naczelnik uznał, iż stanowisko syndyka jest prawidłowe oraz że dokonana przez niego sprzedaż nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i suług. Nieruchomości nabyte przez spółkę od syndyka nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, nie były też przedmiotem najmu ani dzierżawy. Społka nie ponosiła wydatków na ulepszenie budynków usytuowanyh na gruncie i dokonała częściowej rozbiórki istniejacych budynków.

W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do następującej kwestii.

Czy sprzedaż wskazanych nieruchomości, dokonana przez komornika sądowego jest objęta podatkiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisanych wyżej nieruchomości dokonana w drodze egzekucji zwolniona jest od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Z uwagi na fakt, iż wniosek dotyczy stanu faktycznego zaistniałego w 2010 r., oceny prawnej stanowiska Wnioskodawcy dokonano w oparciu o przepisy prawa podatkowego obowiązujące w tym okresie.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste

Przez dostawę towarów rozumie się także zbycie prawa użytkowania wieczystego (ust. 1 pkt 7 tegoż artykułu).

W myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

W art. 43 powołanej ustawy zawarto katalog czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Stosownie do ust. 1 pkt 9 powołanego artykułu, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych opodatkowana jest dostawa tylko tych, które są terenami budowlanymi lub przeznaczonymi pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi, czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie, stosownie do art. 2 ust. 14 ww. ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Z treści ust. 11 ww. artykułu wynika, że oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

W myśl ust. 1 pkt 10a ww. artykułu, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Stosownie do ust. 7a ww. artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

W myśl art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i sług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Z treści wniosku wynika, iż w 2010 r. została dokonana sprzedaż licytacyjna 3 nieruchomości gruntowych. Na pierwszej z działek znajdował się obiekt przemysłowy, który w dniu sprzedaży nie stanowił budynku w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Na dwóch pozostałych działkach, których dłużnik (spółka) był użytkownikiem wieczystym, znajdował się budynk administracyjny i remiza (działka nr 39) oraz budynek portierni i administracyjny (działka o powierzchni 3,8779 ha). Wskazane nieruchomości zostały nabyte przez spółkę w 2006 r. od syndyka masy upadłości (transakcja zbycia całego przedsiębiorstwa), bez kwoty podatku od towarów i usług. Nieruchomości nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy. Spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie ww. budynków. Dokonała częściowej rozbiórki istniejacych budynków.

Mając powyższe na uwadze oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, iż sprzedaż budynków administracyjnego i portierni posadowionych na działce nr 39 oraz budynków administracyjnego i remizy, posadowionych na działce o powierzchni 3,8779 ha, z uwagi na fakt, iż – jak wynika z treści wniosku - nie doszło do ich pierwszego zasiedlenia, nie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zbycie przedmiotowych budynków objęte było natomiast zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, bowiem w odniesieniu do nich nie przysługiwało dłużnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego i nie poniósł wydatków na ich ulepszenie. W konsekwencji również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów, na których posadowione są przedmiotowe budynki, objęta była zwolnieniem od podatku. Bez znaczenia dla oceny powyższej kwestii pozostaje przyjęty przez rzeczoznawcę sposób wyceny przedmiotach budynków oraz fakt, że ze względu na zużycie techniczno-funkcjonalne nie przedstawiają one wartości rynkowej.

Natomiast zbycie obiektu magazynowego posadowionego na działce nr 11/1, skoro - jak wynika z treści wniosku - w chwili sprzedaży nie stanowił budynku w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, nie mogło korzystać ze zwolnieniem od podatku ani na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ani na podstawie ust. 1 pkt 10a tego artykułu. W konsekwencji przedmiotem dostawy był grunt niezabudowany mający charakter budowlany, wobec czego – wbrew Pani twierdzeniu – jego dostawa podlegała opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 22%, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń