Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.563.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-06
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu (nierezydent; Wielka
Brytania).
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
korekta-korekta zeznania
kredyt
umorzenie
zaniechanie
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 30 czerwca 2025 r. (wpływ 30 czerwca 2025 r.) - w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W styczniu 2020 roku zaistniało zdarzenie podatkowe wynikające z wypowiedzenia umowy
    kredytowej przez Bank (...).
    Był to hipoteczny na Pana pierwsze mieszkanie przeznaczone do własny cel mieszkaniowy.
    Podczas rozwiązania umowy z bankiem nastąpiła przedwczesna całkowita spłata kredytu
    oraz umorzenie przez bank kwoty 19.999,56 zł. Na tej podstawie bank wygenerował PIT-11
    i w sekcji F - informacja o wysokości przychodów okienko numer 76 wpisał umorzenie, a
    następnie w okienku 77 kwotę wskazaną wcześniej [numer dokumentu (...)].
    O całym zdarzeniu podatkowym dowiedział się Pan rok później po wysłaniu przez Urząd
    Skarbowy w (...) wezwania do zapłaty, wysłanego na adres korespondencyjny podany
    przez bank, ponieważ przez ostatnie 21 lat mieszkał Pan w UK i nie był Pan rezydentem
    podatkowym w Polsce. Bank zaniechał opłat za korespondencję zagraniczną. Podczas
    wyjaśniania sprawy w US został Pan pouczony, iż ma Pan wypełnić korektę PIT-a i
    uaktualnić adres podatnika i że sprawa jest rozwiązana. Znajomy księgowy wykonując
    korektę PIT-37 poinformował Pana, że oprócz braku rezydencji podatkowej w Polsce
    istnieje przepis wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów mówiący o zaniechaniu
    opodatkowania, jeżeli przedmiotem było umorzenie kredytu hipotecznego przeznczonego
    na własne cele mieszkaniowe.
    Wypełnioną przez księgowego korektę zaniósł Pan do US w (...), gdzie pracownik również
    potwierdził, że jest taki przepis. Sprawę uznał Pan za zamkniętą i jakież było Pana
    zdziwienie, kiedy po wieloletniej nieobecności w kraju postanowił Pan wrócić i przy
    instalacji aplikacji e-US zupełnie przypadkiem dowiedział się Pan, że korekta nie została
    procesowana, a od kwoty narosły odsetki. Adres zamieszkania został w systemie
    zmieniony na adres w UK i nic poza tym - co potwierdza złożenie przez Pana korekty PIT.
    Przez ostatnie lata mieszkając i będąc podatnikiem w UK nie był Pan świadomy
    konsekwencji sytuacji zaistniałej w Polsce. Urząd nie wysyłał powiadomień, nie
    podejmował kroków windykacji, więc nie miał Pan sygnałów, że zdarzenie podatkowe
    nadal ma miejsce, gdzie nie powinno już istnieć.
    5 czerwca 2025 r. kopia korekty PIT-37, która została złożona w (...) została przyjęta kolejny
    raz w Urzędzie Skarbowym w (...), gdzie Urzędniczka ponownie przyjęła kopię korekty PIT-
    37 sprzed 4 lat, kolejny raz zmieniła adres z UK na krajowy, ponieważ doradziła Panu, by
    skorzystać z interpretacji przepisów [numer systemowy korekty PIT-37 (...)].
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Data podpisania umowy kredytowej to 25 lipca 2007 r.

    Cel kredytu: sfinansowanie kosztów zakupu Kredytowanej Nieruchomości na rynku
    wtórnym, refinansowanie wniesionego wkładu własnego.
    Kredyt udzielony był w polskich złotych, nie był indeksowany do waluty obcej.
    Kredyt został udzielony przez podmiot nadzorowany przez KNF, (...) Bank Polska, który
    został później przejęty przez (...).
    Na kwotę umorzenia składał się kapitał wymagany oraz odsetki umowne. W skład
    umorzenia nie wchodziły odsetki karne.
    Był Pan jedynym kredytobiorcą.
    Nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra
    Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe.
    Przez sformułowanie „zdarzenie podatkowe wynikające z wypowiedzenia umowy
    kredytowej” miał Pan na myśli zawarcie ugody dotyczącej umowy kredytowej.
    Pana stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na dzień podpisania ugody z
    bankiem to Wielka Brytania (okres Pana pobytu oraz rezydencji podatkowej w Wielkiej
    Brytanii od czerwca 2004 roku do kwietnia 2025 roku).
    Pytania
    1) Czy jako rezydent podatkowy w UK w okresie od czerwca 2004 roku do grudnia 2024
      roku podlega Pan również zdarzeniu podatkowemu w Polsce (podwójne
      opodatkowanie)?
    2) Czy powyższe zdarzenie podatkowe podlega zwolnieniu podatkowemu wynikającemu
      z Rozporządzenia Ministra Finansów z 27 marca 2020 roku Dz. U. 2020 poz. 548 o
      odstąpieniu od podatku przy umorzeniu kredytu oraz odsetek kredytu hipotecznego
      przeznaczonego na własne cele mieszkaniowe?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Jeśli umorzenie jest traktowane jako przychód, który podlega opodatkowaniu, a z
    dochodu rozlicza się Pan na terenie Pana rezydencji podatkowej, czyli w Pana przypadku
    w UK, kwota nie powinna zostać naliczona w Polsce. Bank generując PIT-11 wiedział o
    Pana rezydencji podatkowej udzielając Panu kredytu w 2007 roku na podstawie
    dochodów właśnie z UK.
    Ad. 2.
    Jeśli nawet byłby Pan podatnikiem w Polsce, to może zostać zastosowany przepis o
    odstąpieniu od zapłaty podatku wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów dla
    umorzeń kredytów hipotecznych oraz odsetek z nimi związanych. Pana kredyt był
    złotówkowy, nie frankowy.
    Wie Pan, że nieznajomość przepisów nie zwalnia Pana z odpowiedzialności. W roku 2001
    wyjeżdżając z kraju powinien Pan poinformować o tym Urząd Skarbowy, jako młody
    chłopak nie miał Pan tej świadomości - Pana błąd. Natomiast Bank wiedział o Pana
    rezydencji podatkowej w UK podczas zakładania Panu konta oraz udzielania Panu w 2007
    roku kredytu hipotecznego. Dlatego cała sprawę uważa Pan za trochę kuriozalną.
    Pracownicy Urzędu Skarbowego w (...) podczas Pana osobistej wizyty na wezwanie do
    zapłaty nie procesowali Pana korekty PIT-37. Opierając się na przedstawieniu Pana
    rocznych zeznań podatkowych z UK, uznali Pana rezydencję podatkową w UK. Pouczono
    Pana, że ma Pan tylko zmienić adres na angielski (aktualny), zaniechali dalszych czynności
    zarówno w dokonaniu korekty, jak i późniejszym ściągnięciu należności. Jedynym

    usprawiedliwianiem, jakie się Panu nasuwa teraz to okres pandemii Covid-19 - braki
    kadrowe oraz wszelkie trudności związane w tym okresie dla wielu ludzi. W późniejszych
    latach mimo posiadania Pana danych kontaktowych, tj. adresu e-mail, adresu
    zamieszkania w UK, telefonu, przez 4 lata nie podjęli ani jednej próby kontaktu w celu
    zamknięcia zeznania. Brak podejmowanych kroków w celu ściągnięcia powstałej zaległości
    świadczy o bylejakości działania urzędnika, celowym działaniu na Pana szkodę lub
    zwykłym przeoczeniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub
      praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.

    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazał Pan, że na podstawie zawartej ugody bank umorzył Panu określoną kwotę.
    Umorzenie wierzytelności
    Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się
    przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
    Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie
    wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca

    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Panu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przychód z tytułu umorzenia wierzytelności w świetle Umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania
    Z uwagi na fakt, że na dzień podpisania ugody z bankiem Pana stałym miejscem
    zamieszkania dla celów podatkowych była Wielka Brytania, kwestie opodatkowania
    dochodów uzyskanych w związku z umorzeniem wierzytelności należy rozpatrywać z
    uwzględnieniem Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym
    Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006
    r. Nr 250, poz. 1840).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 Konwencji:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa
      tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania,
      miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o
      podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego
      jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby,
      która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub
      zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.
    Ww. Konwencja w swej treści nie zawiera przepisu, który regulowałby sposób
    opodatkowania dochodów w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu,
    zatem zastosowanie znajdzie art. 21 tej Konwencji dotyczący opodatkowania tzw. „innych
    dochodów”.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej:
      Części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w
      wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane przez
      osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które
      nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji,
      podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
    W myśl art. 21 ust. 2 Konwencji:
      Postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu nie mają zastosowania do dochodu, nie
      będącego dochodem z majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 ustęp 2
      niniejszej Konwencji, jeżeli osoba osiągająca taki dochód, posiadająca miejsce
      zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim
      Umawiającym się Państwie działalność poprzez zakład w nim położony i gdy prawo lub
      majątek, z tytułu których dochód jest wypłacany, są faktycznie związane z działalnością
      takiego zakładu. W takim przypadku, stosuje się postanowienia artykułu 7 niniejszej
      Konwencji.
    Mając na uwadze powyższe - w związku z tym, że na dzień umorzenia Pana stałym
    miejscem zamieszkania była Wielka Brytania, to przychód z tytułu umorzenia
    wierzytelności jako przychód z „innych źródeł” będzie podlegał opodatkowaniu tylko w
    miejscu zamieszkania i nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce.
    Zatem w tej kwestii (pytanie nr 1) Pana stanowisko jest prawidłowe.

    Wskazuję, że jeśli nie uzyskał Pan przychodu, który podlega opodatkowaniu w Polsce - to
    tym samym nie można mówić o korzystaniu w Polsce z jakichkolwiek ulg podatkowych. W
    konsekwencji - do przychodu z tytułu umorzenia, który nie podlega opodatkowaniu w
    Polsce - nie znajduje zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.
    Ponadto, skoro z tytułu umorzenia nie uzyskał Pan przychodu podlegającego
    opodatkowaniu w Polsce, to nie dokonałem oceny Pana stanowiska w kontekście
    zastosowania ww. rozporządzenia do przychodu z tytułu umorzenia wierzytelności.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania Nr 2 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.