Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.707.2024.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-10
Teza: 1. Czy na podstawie przedstawionego opisu zdarzenia
przyszłego, należy uznać, że działalność wykonywana przez
Spółkę na terytorium Polski będzie prowadzić do powstania na
terytorium Polski zakładu podatkowego Wnioskodawcy w
postaci tzw. stałej placówki w rozumieniu art 4a pkt 11 lit a
Ustawy CIT oraz art. 5 ust 1 polsko; bułgarskiej UPO, a w
konsekwencji, na Wnioskodawcy będzie ciążył ograniczony
obowiązek podatkowy na gruncie Ustawy CIT? 2. Czy na
podstawie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego,
należy uznać, że działalność wykonywana przez Spółkę na
terytorium Polski będzie prowadzić do powstania na
terytorium Polski zakładu podatkowego Wnioskodawcy w
postaci tzw. agenta zależnego w rozumieniu art. 4a pkt 11 lit. c
Ustawy CIT oraz art. 5 ust. 5 polsko; bułgarskiej UPO, a w
konsekwencji, na Wnioskodawcy będzie ciążył ograniczony
obowiązek podatkowy na gruncie Ustawy CIT?
Słowa kluczowe: badanie-badanie rynku
informacja
pracownik
umowa-umowa zlecenia
usługi-usługi pomocnicze
zakład-zakład zagraniczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Zagraniczny zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 11-lit. a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 11-lit. c
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy:
        działalność wykonywana przez Spółkę na terytorium Polski będzie prowadzić do
        powstania na terytorium Polski zakładu podatkowego Wnioskodawcy w postaci tzw.
        stałej placówki w rozumieniu art 4a pkt 11 lit a Ustawy CIT oraz art. 5 ust 1 polsko-
        bułgarskiej UPO, a w konsekwencji, na Spółce będzie ciążył ograniczony obowiązek
        podatkowy na gruncie Ustawy CIT - jest prawidłowe;
        działalność wykonywana przez Spółkę na terytorium Polski będzie prowadzić do
        powstania na terytorium Polski zakładu podatkowego Wnioskodawcy w postaci tzw.
        agenta zależnego w rozumieniu art 4a pkt 11 lit. c Ustawy CIT oraz art. 5 ust. 5
        polsko-bułgarskiej UPO, a w konsekwencji, na Spółce będzie ciążył ograniczony
        obowiązek podatkowy na gruncie Ustawy CIT - jest prawidłowe;

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy działalność Spółki w Polsce prowadzi do powstania w Polsce zagranicznego
    zakładu.
    Treść wniosku jest następująca

## Opis zdarzenia przyszłego

A. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest bułgarską osobą prawną, rezydentem Bułgarii dla
    celów podatkowych, który podlega w Bułgarii opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych od całości swoich dochodów. Spółka działa w formie jednoosobowej spółki
    akcyjnej.
    Spółka została założona w 2003 r. i jest licencjonowaną firmą zarządzającą aktywami
    Spółka podlega nadzorowi przez tzw. B., która jest odpowiednikiem polskiej Komisji
    Nadzoru Finansowego, będącym organem odpowiedzialnym za regulacje i nadzór nad
    rynkiem finansowym Spółka na podstawie posiadanej licencji jest upoważniona do
    prowadzenia działalności inwestycyjnej, która obejmuje m in.:
        zarządzanie inwestycjami,
        administrację jednostkami funduszu, obsługę prawną i księgową związaną z
        zarządzaniem aktywami,
        obsługę wniosków o informacje od inwestorów,
        kalkulację wartości aktywów netto i ceny emisyjnej,

        kontrolę zgodności z przepisami i regulacjami,
        zarządzanie ryzykiem, prowadzeniem rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa,
        emisje, sprzedaż i umorzenie jednostek uczestnictwa,
        usługi marketingowe,
        zarządzanie działalnością krajowych funduszy inwestycyjnych,
        zarządzanie indywidualnymi portfelami zawierającymi instrumenty finansowe
        według własnego uznania Spółki,
        doradztwem inwestycyjnym w zakresie instrumentów finansowych.
    Spółka zarządza (...) funduszami inwestycyjnymi, które koncentrują się na akcjach spółek
    notowanych na giełdach papierów wartościowych w zależności od ich geograficznego
    ukierunkowania. Większość funduszy koncentruje się na inwestycjach w (...) Spółka
    rozważa zaangażowanie lub zwiększenie zaangażowania aktywów posiadanych przez
    fundusze inwestycyjne w krajach (...), w tym w Polsce.
    Spółka rozważa zatrudnienie około 2 osób w Polsce w oparciu o umowy cywilnoprawne
    (dalej Zleceniobiorcy) Zleceniobiorcy pełniliby rolę analityków. Zadaniem Zleceniobiorców
    byłoby zbieranie materiałów informacyjnych na temat lokalnego rynku, przeprowadzanie
    analizy zebranych materiałów oraz przygotowywanie podsumowań / raportów. Zebrane
    dane byłby wykorzystywane przez Spółkę w trakcie przygotowywania strategi
    inwestycyjnych ukierunkowanych na obszar geograficzny obejmujący Polskę w
    zarządzanych przez Spółkę funduszach oraz rachunkach inwestycyjnych. Zebrane dane
    będą dotyczyły m. in. perspektyw biznesowych, modeli biznesowych, nowych produktów i
    usług, danych dotyczących prognoz, danych finansowych, czy historycznych wyników - w
    odniesieniu do Polski oraz polskich spółek, które są lub będą częścią danego portfela
    funduszu inwestycyjnego zarządzanego przez Spółkę.
    W związku z powyższym, Spółka rozważa również wynajem wspólnej przestrzeni biurowej
    w Polsce w celu umożliwienia Zleceniobiorcom uczestniczenia w niesystematycznych
    spotkaniach, odbywających się kilka razy w miesiącu. Spółka planuje zawrzeć umowę
    ramową na wynajem wspólnej przestrzeni biurowej na okres roku lub dłużej albo zawrzeć
    umowę na współdzielenie biura z inną, zaprzyjaźnioną firmą na okres roku lub dłużej (co
    należy rozumieć przez sytuację, w której inna firma będzie okazjonalnie podnajmować
    Spółce część swojej powierzchni biurowej, która przekracza jej aktualne potrzeby).
    Powyższe ma na celu uniknąć konieczności każdorazowego poszukiwania przestrzeni
    biurowej oraz pozwolić Spółce na korzystanie z przestrzeni biurowej w razie jej
    okazjonalnych potrzeb. Przestrzeń biurowa w żadnym przypadku nie będzie
    wynajmowana na wyłączność Spółki - co oznacza, że Spółka będzie miała prawo do
    korzystania z przestrzeni wspólnej/ dzielonej z innymi wynajmującymi. Spółka nie
    zamierza nabywać żadnych innych usług w Polsce.
    Spotkania miałyby na celu zbieranie ww. danych i informacji, które służyłyby do
    przygotowywania ww. analiz i raportów. Spotkania odbywałyby się m in. z emitentami
    papierów wartościowych / ich przedstawicielami - tj. dyrektorami ds. relacji inwestorskich,
    dyrektorami finansowymi, analitykami itp. Spotkania mogłyby odbywać się także w
    siedzibach ww. podmiotów. W spotkaniach okazjonalnie mogłyby uczestniczyć osoby
    upoważnione do reprezentowania Spółki, tj. dyrektorzy ds. relacji inwestorskich,
    kierownicy operacyjni i/lub analitycy, w związku z odbywanymi przez nich podróżami
    służbowymi. Osoby te będą mogły angażować się w dyskusje na temat perspektyw
    biznesowych, prognoz, wyników historycznych, statystyk rynkowych. Na spotkaniach nie
    będą jednak zapadały żadne decyzje zarządcze, nie będą zawierane umowy, nie będą
    oferowane żadne usługi Spółki, gdyż jak wskazano - organizowane spotkania będą miały

    na celu pozyskiwanie informacji do dalszych analiz. Za wykonywanie wszelkich czynności z
    zakresu głównej działalności Spółki, odpowiedzialni są pracownicy Wnioskodawcy,
    przebywający na stałe w Bułgarii.
    Zleceniobiorcy nie będą posiadać żadnych uprawnień decyzyjnych do reprezentowania
    Spółki ani do zawierania czy negocjowania jakichkolwiek umów w imieniu Spółki bądź
    działania w imieniu Spółki, nie będą oferować produktów ani usług Spółki, w tym nie będą
    pozyskiwać klientów dla Spółki. Ani Zleceniobiorcy, ani Spółka, nie będą oferować swoich
    usług i produktów polskim klientom. Spółka nie planuje generować przychodów ze
    sprzedaży produktów w Polsce. Intencje Spółki będą skupiały się jedynie na zbieraniu
    informacji w przedstawionym zakresie.
    Pytania
    1. Czy na podstawie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, należy uznać, że
      działalność wykonywana przez Spółkę na terytorium Polski będzie prowadzić do
      powstania na terytorium Polski zakładu podatkowego Wnioskodawcy w postaci tzw.
      stałej placówki w rozumieniu art 4a pkt 11 lit a Ustawy CIT oraz art. 5 ust 1 polsko-
      bułgarskiej UPO, a w konsekwencji, na Wnioskodawcy będzie ciążył ograniczony
      obowiązek podatkowy na gruncie Ustawy CIT?
    2. Czy na podstawie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, należy uznać, że
      działalność wykonywana przez Spółkę na terytorium Polski będzie prowadzić do
      powstania na terytorium Polski zakładu podatkowego Wnioskodawcy w postaci tzw.
      agenta zależnego w rozumieniu art. 4a pkt 11 lit. c Ustawy CIT oraz art. 5 ust. 5 polsko-
      bułgarskiej UPO, a w konsekwencji, na Wnioskodawcy będzie ciążył ograniczony
      obowiązek podatkowy na gruncie Ustawy CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko do Pytania 1.
    Zdaniem Spółki, działalność wykonywana przez Spółkę na terytorium Polski nie będzie
    prowadzić do powstania na terytorium Polski zakładu podatkowego w postaci tzw. stałej
    placówki w rozumieniu art. 4a pkt 11 lit a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o
    CIT”) oraz art. 5 ust. 1 polsko-bułgarskiej UPO, tym samym, na Wnioskodawcy nie będzie
    ciążył ograniczony obowiązek podatkowy na gruncie Ustawy CIT.
    Stanowisko do Pytania 2.
    Zdaniem Spółki, działalność wykonywana przez Spółkę na terytorium Polski nie będzie
    prowadzić do powstania na terytorium Polski zakładu podatkowego w postaci tzw. agenta
    zależnego w rozumieniu art 4a pkt 11 lit. c Ustawy CIT oraz art. 5 ust. 5 polsko-bułgarskiej
    UPO, tym samym, na Wnioskodawcy nie będzie ciążył ograniczony obowiązek podatkowy
    na gruncie Ustawy CIT.
    Uzasadnienie w zakresie stanowiska nr 1
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy CIT podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium
    Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu
    na miejsce ich osiągania.
    Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają
    obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Polski (ust.
    2). Przy czym w świetle art. 3 ust. 3 pkt 1 Ustawy CIT za dochody (przychody) osiągane na
    terytorium Polski przez podatników, o których mowa w ust. 2 powyżej, uważa się w
    szczególności dochody (przychody) z m. in. wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej
    na terytorium Polski, w tym poprzez położony na terytorium Polski zagraniczny zakład.
    Zagraniczny zakład, zgodnie z art 4a pkt 11 Ustawy CIT, oznacza:

    a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium
      jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego
      państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo
      miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
    b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
      państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
    c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
      terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma
      pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie
      wykonuje
    - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska,
      stanowi inaczej
    Siedziba Spółki znajduje się na terytorium Bułgarii, dlatego też analiza, czy Spółka będzie
    posiadać zakład w Polsce powinna zostać przeprowadzona na gruncie postanowień
    Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Bułgarii w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, sporządzonej
    w Warszawie dnia 11 kwietnia 1994 roku (Dz. U. z 1995 r., poz. 679, dalej: „umowy polsko-
    bułgarskiej UPO”), zmodyfikowaną przez Konwencję wielostronną implementującą środki
    traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
    opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Bułgarię dnia 7 czerwca
    2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”).
    Stosownie do art. 5 ust. 1 polsko-bułgarskiej UPO określenie "zakład" oznacza stałą
    placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność
    przedsiębiorstwa Zgodnie z ust. 2, określenie „zakład" obejmuje w szczególności:
    a) miejsce zarządu,
    b) filię,
    c) biuro,
    d) zakład fabryczny.
    e) warsztat oraz
    f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania
      zasobów naturalnych
    Przy czym, zgodnie z ust. 4. bez względu na postanowienia wcześniejszych ustępów
    niniejszego artykułu, określenie zakład nie obejmuje:
    a) użytkowania urządzeń służących wyłącznie do składowania, wystawiania albo
      wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
    b) utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie
      dla składowania, wystawiania lub wydawania;
    c) utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie
      w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
    d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu
      zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
    e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu reklamy, dla dostarczania informacji,
      prowadzenia badań naukowych lub wykonywania podobnej działalności, mającej dla
      przedsiębiorstwa charakter przygotowawczy lub pomocniczy;
    f) utrzymywania przez przedsiębiorstwo zapasów dóbr lub towarów w celach
      wystawienniczych, które po zakończeniu targów lub wystawy będą sprzedane;

    g) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek połączenia
      rodzajów działalności wymienionych pod literami od a) do f), pod warunkiem jednak,
      że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów
      działalności, posiada przygotowawczy lub pomocniczy charakter.
    Reasumując, z ogólnej regulacji zawartej w art. 5 UPO wynika, że dla uznania, że
    przedsiębiorstwo prowadzi swoją działalność w formie zakładu powinny wystąpić łącznie
    trzy następujące przesłanki:
        istnienie miejsca gdzie działalność jest prowadzona (placówka),
        stały charakter takiej placówki,
        wykonywanie za pośrednictwem placówki działalności gospodarczej, która nie ma
        przygotowawczego lub pomocniczego charakteru.
    Należy podkreślić, że brak spełnienia któregokolwiek spośród wymienionych warunków
    oznacza, iż nie powstanie zakład w postaci stałej placówki w rozumieniu właściwej umowy
    o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Z brzmienia powyższych przepisów (określenie „w szczególności”) wynika, że katalog
    miejsc mogących stanowić zakład jest otwarty Wszystkie jednak charakteryzują się
    fizycznym i stałym charakterem (fizyczną stałą obecnością), bezpośrednim
    wykorzystywaniem w prowadzonej działalności gospodarczej oraz związkiem z
    uzyskiwanymi przez podatnika przychodami.
    Dokonując interpretacji postanowień polsko-bułgarskiej UPO należy także zwrócić uwagę
    na tekst Modelowej Konwencji OECD (dalej: Konwencja OECD) stanowiącej wzór umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak również
    brzmienie Komentarza (dalej: Komentarz) do niej. Zostały one wypracowane w drodze
    konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym
    samym do stosowania zawartych w nich postanowień Konwencja OECD, jak i Komentarz
    nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak
    należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Zatem obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy
    rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i Konwencji OECD wraz z Komentarzem.
    Takie podejście potwierdza także Naczelny Sąd Administracyjny, np. w wyroku z dnia 6
    sierpnia 2015 r. sygn. akt. II FSK 1712/13 wskazując, że „nawet obowiązujące obecnie
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania powinny być interpretowane zgodnie z
    Komentarzem, chyba że zasadnicze zmiany w Modelowej Konwencji OECD wykluczałyby
    taką interpretację.”
    Komentarz stanowi, że dla powstania zakładu w rozumieniu umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania koniecznym jest:
    1) istnienie stałej placówki oraz
    2) posiadanie ekonomicznego prawa do dysponowania/rozporządzania tą placówką, oraz
    3) wykonywanie działalności przedsiębiorstwa, tj. istotnych ilościowo i wartościowo
      czynności bezpośrednio na rzecz osób trzecich; warunek ten uważa się za
      niespełniony w przypadku wykonywania czynności przygotowawczych lub
      pomocniczych na rzecz siedziby głównej.
    Zdaniem Spółki, wynajem wspólnej przestrzeni nie pozwala na uznanie, że Spółka posiada
    stałą placówkę - w praktyce bowiem wynajmujący zobowiązuje się do zapewnienia Spółce
    wspólnej przestrzeni biurowej, jednakże Spółka nie ma wpływu na lokalizację tej
    przestrzeni (każdorazowo może być to inne pomieszczenie), przestrzeń ta nie będzie do
    wyłącznej dyspozycji Spółki – z przestrzeni tej mogą korzystać również inni najemcy, na

    takich samych zasadach jak Spółka Ponadto Spotkania nie będą odbywały się regularnie, a
    okazjonalnie - w zależności od potrzeb.
    Jak wskazano w Komentarzu do art. 5 ust. 1 pkt 12 to, czy można uznać lokalizację za
    pozostającą do dyspozycji przedsiębiorstwa w taki sposób, że może stanowić "miejsce
    prowadzenia działalności, przez które działalność (tego) przedsiębiorstwa jest prowadzona
    w całości lub w części", będzie zależało od tego, czy przedsiębiorstwo posiada efektywne
    możliwości wykorzystania tej lokalizacji, a także zakres obecności przedsiębiorstwa w tej
    lokalizacji oraz działalność, którą tam wykonuje. Będzie tak m in. w przypadku, gdy
    przedsiębiorca będzie mógł korzystać z określonej lokalizacji, która należy do innego
    przedsiębiorstwa lub z której korzysta kilka przedsiębiorstw i prowadzi działalność
    gospodarczą w tej lokalizacji w sposób ciągły przez dłuższy okres. Co istotne, Komentarz
    wskazuje, że nie będzie to jednak miało miejsca, gdy obecność przedsiębiorstwa w
    miejscu jest tak sporadyczna lub incydentalna, że lokalizacja nie może być uznana za
    miejsce prowadzenia działalności przedsiębiorstwa (np. gdy pracownicy przedsiębiorstwa
    mają dostęp do pomieszczeń przedsiębiorstw powiązanych, które często odwiedzają, ale
    nie pracują w tych lokalach przez dłuższy czas).
    Ponadto w ocenie Spółki, jej działalność w Polsce również nie pozwala na uznanie, że
    Spółka posiada stałe miejsce prowadzenia działalności / zakład dla celów podatkowych w
    Polsce, ze względu na charakter tej działalności w Polsce. Zdaniem Spółki, działalność
    Zleceniobiorców, która będzie sprowadzała się do odbywania sporadycznych spotkań w
    celu pozyskiwania informacji, w tym opracowywania informacji w formie np. raportów dla
    Spółki, nie będzie stanowiła istotnej części działalności Spółki, tym samym, nie będzie
    prowadziła do powstania zakładu na terenie Polski. W spotkaniach mogą sporadycznie w
    ramach wykonywanych podróży służbowych uczestniczyć osoby uprawnione do
    reprezentowania Spółki, niemniej jednak będzie to miało związek z prowadzeniem
    dyskusji merytorycznych na temat perspektyw biznesowych, prognoz, wyników
    finansowych, perspektyw rynku, zgromadzonych danych. Na spotkaniach nie będą jednak
    zapadały żadne decyzje zarządcze, nie będą zawierane umowy, nie będą oferowane żadne
    usługi Spółki. Za wykonywanie wszelkich czynności z zakresu głównej działalności Spółki,
    odpowiedzialni są pracownicy Wnioskodawcy, którzy przebywają na stałe w Bułgarii.
    Działalność Spółki w Polsce będzie miała charakter przygotowawczy i/lub pomocniczy do
    działalności głównej. Zadania Zleceniobiorców, polegające na zbieraniu informacji, analizie
    danych i sporządzaniu raportów, mają charakter wspierający główną działalność. Spółka
    podkreśla, że specjalizuje się w zarządzaniu funduszami inwestycyjnymi, a więc na
    działalności inwestycyjnej, która obejmuje przede wszystkim zarządzanie ryzykiem,
    kalkulację wartości aktywów netto, doradztwo inwestycyjne w zakresie instrumentów
    finansowych, administrację jednostkami funduszu, ale również emisję, sprzedaż, czy
    umarzanie jednostek uczestnictwa tych funduszy.
    Zadania Zleceniobiorców z kolei będą obejmowały proste czynności analityczne,
    polegające na zbieraniu danych, w szczególności danych finansowych polskich spółek
    notowanych na giełdzie oraz przygotowywanie stosownych analiz i raportów.
    Przygotowane przez Zleceniobiorców analizy będą wspomagały przygotowywanie strategii
    inwestycyjnych, co docelowo ma służyć wsparciu Spółki w podejmowaniu trafniejszych
    decyzji, ale działania te same w sobie nie stanowią i nie będą stanowiły działalności
    inwestycyjnej, w tym nie będą generowały przychodów dla Spółki.
    Komentarz do art. 5 ust. 4, w pkt 58 wyjaśnia, że postanowienia tego ustępu w
    rzeczywistości sprowadzają się do ogólnego ograniczenia zakresu definicji zakładu
    zawartej w ust. 1. zapewniając bardziej selektywny test, za pomocą którego można
    określić co stanowi zakład. W znacznym stopniu przepisy te ograniczają definicję zawartą
    w ust. 1 i wyłączają z jej dość szerokiego zakresu pewną liczbę stałych miejsc prowadzenia
    działalności gospodarczej, które ze względu na to, że działalność gospodarcza
    prowadzona za pośrednictwem tych miejsc ma jedynie charakter przygotowawczy lub
    pomocniczy, nie powinny być traktowane jako stałe zakłady. Uznaje się, że takie miejsce

    prowadzenia działalności gospodarczej może przyczyniać się do produktywności
    przedsiębiorstwa, ale świadczone przez nie usługi są tak odległe od faktycznej realizacji
    zysków, że trudno jest przypisać jakikolwiek zysk do danego stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Postanowienia ust. 4 mają zatem na celu uniemożliwienie opodatkowania
    przedsiębiorstwa jednego państwa w drugim państwie, jeżeli prowadzi ono w tym
    państwie wyłącznie działalność o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym.
    Przygotowawczy lub pomocniczy charakter działalności prowadzonej w stałym miejscu
    prowadzenia działalności musi być rozpatrywany w świetle innych rodzajów działalności,
    które stanowią funkcje uzupełniające, będące częścią spójnego przedsiębiorstwa i które to
    samo przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa blisko powiązane prowadzą w tym samym
    państwie.
    Punkt 59 Komentarza do art. 5 ust. 4 wyjaśnia, że często trudno jest odróżnić czynności,
    które mają charakter przygotowawczy lub pomocniczy od tych, które takiego charakteru
    nie mają. Decydującym kryterium jest to, czy działalność stałego miejsca prowadzenia
    działalności sama w sobie stanowi istotną i znaczącą część działalności przedsiębiorstwa
    jako całości. Każdy przypadek będzie musiał zostać zbadany indywidualnie. W każdym
    razie stałe miejsce prowadzenia działalności, którego ogólny cel jest identyczny z ogólnym
    celem całego przedsiębiorstwa, nie prowadzi działalności przygotowawczej ani
    pomocniczej.
    W myśl pkt 60 Komentarza do art. 5 ust. 4, co do zasady, działalność, która ma charakter
    przygotowawczy, to taka, która jest prowadzona z myślą o prowadzeniu tego, co stanowi
    istotną i znaczącą część działalności przedsiębiorstwa jako całości. Z drugiej strony,
    działalność, która ma charakter pomocniczy, zasadniczo odpowiada działalności, która jest
    prowadzona w celu wsparcia, nie będąc częścią istotnej i znaczącej części działalności
    przedsiębiorstwa jako całości. Jest mało prawdopodobne, aby działalność, która wymaga
    znacznej części aktywów lub pracowników przedsiębiorstwa, mogła zostać uznana za
    mającą charakter pomocniczy.
    Punkt 69 Komentarza do art. 5 ust. 4 podkreśla, że druga część lit. d) odnosi się do stałego
    miejsca prowadzenia działalności, które jest wykorzystywane wyłącznie do zbierania
    informacji dla przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo często będzie musiało gromadzić
    informacje przed podjęciem decyzji, czy i w jaki sposób prowadzić swoją podstawową
    działalność gospodarczą w danym państwie Jeżeli przedsiębiorstwo czyni to bez
    utrzymywania stałego miejsca prowadzenia działalności w tym państwie, lit. d) będzie
    oczywiście nieistotna. Jeżeli jednak stałe miejsce prowadzenia działalności jest
    utrzymywane wyłącznie w tym celu, lit. d) będzie miała znaczenie i konieczne będzie
    ustalenie, czy gromadzenie informacji wykracza poza próg przygotowawczy lub
    pomocniczy. W przypadku, gdy na przykład fundusz inwestycyjny zakłada biuro w danym
    państwie wyłącznie w celu gromadzenia informacji na temat potencjalnych możliwości
    inwestycyjnych w tym państwie, gromadzenie informacji za pośrednictwem tego biura
    będzie stanowiło działalność przygotowawczą. Do takiego samego wniosku można dojść w
    przypadku przedsiębiorstwa ubezpieczeniowego, które zakłada biuro wyłącznie w celu
    gromadzenia informacji, takich jak dane statystyczne, na temat ryzyka na danym rynku,
    oraz w przypadku biura prasowego założonego w danym państwie wyłącznie w celu
    gromadzenia informacji na temat możliwych wiadomości bez angażowania się w
    jakąkolwiek działalność reklamową: w obu przypadkach gromadzenie informacji będzie
    działalnością przygotowawczą.
    Zgodnie natomiast z pkt 70 Komentarza do art. 5 ust. 4, przykładami miejsc prowadzenia
    działalności gospodarczej objętych lit. e) są stałe miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej wykorzystywane wyłącznie do celów reklamowych lub do dostarczania
    informacji lub do badań naukowych lub do obsługi patentu lub umowy know-how, jeżeli
    taka działalność ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.

    Jak już wspomniano w ust. 58 powyżej, ust. 4 ma na celu wskazanie wyjątków od ogólnej
    definicji zawartej w ust. 1 w odniesieniu do stałych miejsc prowadzenia działalności, które
    są zaangażowane w działalność o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym. W
    związku z tym, zgodnie z lit. f), fakt, że jedno stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej łączy w sobie którąkolwiek z działalności wymienionych w lit. a)-e), nie
    oznacza sam w sobie, że istnieje stały zakład. Dopóki połączona działalność takiego
    stałego miejsca prowadzenia działalności ma jedynie charakter przygotowawczy lub
    pomocniczy, należy uznać, że stały zakład nie istnieje (pkt 73 Komentarza do art. 5 ust 4).
    Mając na uwadze powyższe, Spółka zwraca uwagę na przykład opisany w pkt 69
    Komentarza do art. 5 ust. 4, który wskazuje, że w przypadku, gdy na przykład fundusz
    inwestycyjny zakłada biuro w danym państwie wyłącznie w celu gromadzenia informacji
    na temat potencjalnych możliwości inwestycyjnych w tym państwie, gromadzenie
    informacji za pośrednictwem tego biura będzie stanowiło działalność przygotowawczą.
    Zdaniem Spółki, przykład ten odpowiada sytuacji, która będzie miała miejsce w przyszłości
    w Spółce. Jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Spółka
    wynajmie przestrzeń biurową w celu umożliwienia odbywania Zleceniobiorcom
    cyklicznych spotkań mających na celu gromadzenie informacji na temat lokalnego rynku,
    perspektyw biznesowych, modeli biznesowych, nowych produktów i usług, danych
    dotyczących prognoz, danych finansowych, czy historycznych wyników finansowych - w
    odniesieniu do Polski oraz polskich spółek, które są lub będą częścią portfela danego
    funduszu inwestycyjnego zarządzanego przez Spółkę. Działalność prowadzona przez
    Spółkę będzie ograniczała się zatem do zbierania danych oraz ich obróbki i nie będzie
    prowadziła do generowania przychodów ani oferowania usług na rynku polskim.
    Wszystkie strategiczne decyzje dotyczące działalności Spółki, np. dotyczące zaangażowania
    w nowe inwestycje, negocjacji i wykonania jakichkolwiek umów, również nie będą
    podejmowane w Polsce.
    Nie ulega ponadto wątpliwości, że zatrudnienie w oparciu o umowę zlecenie około dwóch
    osób oraz wynajem powierzchni biurowej w celu umożliwienia odbywania cyklicznych
    spotkań na potrzeby gromadzenia danych nie może prowadzić do uznania, że Spółka
    wykorzystuje w Polsce istotną część aktywów lub pracowników. Zdaniem Spółki, kryteria
    wskazane w pkt 60 Komentarza do art. 5 ust. 4 również nie zostaną w tym przypadku
    spełnione.
    Spółka podkreśla, że Zleceniobiorcy będą wykonywali jedynie proste zadania o
    charakterze analitycznym. Zleceniobiorcy będą mieli odpowiednią wiedzę i doświadczenie,
    które zapewni znajomość lokalnych standardów, praktyk i regulacji. Powyższe pozwoli na
    bardziej precyzyjne przygotowywanie analiz. Nie bez znaczenia pozostanie znajomość
    języka polskiego, która usprawni analizę raportów giełdowych oraz ułatwi komunikację z
    przedstawicielami spółek, przyczyniając się do efektywnego przepływu informacji.
    Jednakże w ocenie Spółki, są to działania usprawniające i wspomagające działalność
    Spółki. Działania Zleceniobiorców nie mają jednak związku z działalnością inwestycyjną
    Spółki, nie stanowią zarządzania funduszami, ani nie mają związku z oferowaniem usług
    Spółki.
    Jak wyjaśnił organ podatkowy w interpretacji indywidualnej z dnia 19 października 2016 r.
    nr IPPB5/4510-747/16-7/RS: „czynności przygotowawcze poprzedzają wykonanie
    czynności podstawowej, natomiast czynności pomocnicze jej towarzyszą lub po niej
    następują. Różnią się one jednak od czynności podstawowej działalności podatnika. (...)
    Działalność pomocnicza nie może bowiem stanowić samoistnej działalności, lecz ma mieć
    podrzędne znaczenie w stosunku do działalności podstawowej, czyli ma sens gospodarczy
    tylko w powiązaniu z pozostałą działalnością (...)”.
    W ocenie Spółki, działalność o charakterze przygotowawczym to zatem taka, która
    uzupełnia wykonywanie tego, co stanowi istotną i znaczącą część działalności
    przedsiębiorstwa jako całości. Zazwyczaj działanie przygotowawcze poprzedza inne
    działanie. Działalność, która ma charakter pomocniczy, zasadniczo odpowiada

    działalności, która jest prowadzona w celu wspierania głównej działalności
    przedsiębiorstwa jako całości, nie będąc jednak jej częścią. Działalność sprowadzająca się
    do pozyskiwania, przetwarzania i przygotowywania danych w postaci np. raportów do
    dalszych analiz ma w istocie znaczenie podrzędne w stosunku do działalności
    inwestycyjnej Spółki - w przypadku potencjalnych inwestycji, może mieć charakter
    przygotowawczy, w przypadku inwestycji będących częścią portfela - może mieć charakter
    pomocniczy. Jednak w żadnym przypadku czynności wykonywane przez Zleceniobiorców
    nie będą dotyczyły bezpośrednio zarządzania funduszami / obrotu papierami
    wartościowymi, podejmowania jakichkolwiek decyzji inwestycyjnych. O pomocniczym i
    przygotowawczym charakterze działalności świadczy nie tylko sam zakres tej działalności,
    ale również fakt, że działalność Zleceniobiorców sama w sobie nie będzie bezpośrednio
    generować zysku dla Wnioskodawcy - tak jak bowiem zostało to podkreślone,
    Zleceniobiorcy nie będą uczestniczyli w prowadzeniu działalności inwestycyjnej, ani nawet
    w działalności zmierzającej w jakimkolwiek stopniu do oferowania usług Spółki.
    Podobne stanowisko wyraził organ podatkowy w interpretacji indywidualnej z dnia z dnia
    4 lipca 2023 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.246.2023.1.AK, gdzie wnioskodawca wskazał, że jego
    działalność skupia się na wykorzystywaniu technik badawczych opartych na technologii,
    aby wykrywać, gdzie mogą pojawić się okazje do handlu. Z klei pracownik zatrudniony w
    Polsce jest programistą, którego zadaniem jest uczestniczenie w rozwijaniu
    oprogramowania, z którego korzysta wnioskodawca w swojej działalności. Organ
    podatkowy zgodził się, że w analizowanym zdarzeniu przyszłym można mówić o
    przygotowawczym lub pomocniczym charakterze działalności wnioskodawcy na
    terytorium Polski za pośrednictwem ww. pracownika w odniesieniu do działalności spółki.
    Pracownik zatrudniony w Polsce nie będzie bowiem wykonywał zasadniczej działalności
    gospodarczej wnioskodawcy, a jedynie pracuje dla wewnętrznych celów wnioskodawcy na
    stanowisku programisty i jest częścią zespołu, który odpowiada za systemy handlowe
    wykorzystywane do monitorowania aktywności handlowej i rynkowej, dokonywania
    wszystkich czynności podejmowanych po zakończeniu transakcji (procesy po-
    transakcyjne) i innych działań niezwiązanych z handlem, np. systemy zarządzania
    ryzykiem, systemy rejestrowania transakcji po ich przeprowadzeniu i uzgadniania danych.
    Ponadto, jak wynika z opisu sprawy pracownik nie bierze udziału w handlu prowadzonym
    przez wnioskodawcę ani w kontaktach z klientami wnioskodawcy. Podobnie w
    interpretacji indywidualnej z dnia 24 listopada 2023 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.478.2023.2.
    DP
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Spółka nie posiada na
    terytorium Polski zakładu podatkowego w postaci tzw. stałej placówki w rozumieniu art.
    4a pkt 11 lit. a Ustawy CIT oraz art. 5 ust. 1 polsko-bułgarskiej UPO, tym samym, na
    Wnioskodawcy nie będzie ciążył ograniczony obowiązek podatkowy na gruncie Ustawy CIT
    Uzasadnienie w zakresie stanowiska nr 2
    Co do zasady, zakład może zostać utworzony nie tylko w związku z istnieniem stałej
    placówki, w której prowadzona jest działalność przedsiębiorcy, lecz również jest to
    możliwe wskutek działań prowadzonych przez tzw. zależnego agenta. Zgodnie bowiem z
    art. 4a ust. 11 lit. c Ustawy CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie,
    oznacza to osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
    terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma
    pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie
    wykonuje
    W świetle art. 5 ust. 5 polsko-bułgarskiej UPO bez względu na postanowienia ustępów 1 i
    2, jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu ustępu 6, działa w
    Umawiającym się Państwie w imieniu i na rzecz przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego
    się Państwa, uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w pierwszym Umawiającym
    się Państwie, jeżeli ta osoba posiada i zwyczajowo wykonuje w tym państwie
    pełnomocnictwo do zawierania kontraktów w imieniu przedsiębiorstwa, chyba że

    działalność takiej osoby ogranicza się do zakupu dóbr lub towarów dla tego
    przedsiębiorstwa. Użyte w treści ustępu 5 pojęcie "osoba", w myśl art. 3 ust. 1 lit. e
    oznacza osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób.
    W świetle pkt 83 do art. 5 ust. 5 Komentarza osobami, których działalność może stworzyć
    stały zakład dla przedsiębiorstwa są osoby, niezależnie od tego, czy są pracownikami
    przedsiębiorstwa, które działają w imieniu przedsiębiorstwa i nie robią tego w ramach
    prowadzenia działalności gospodarczej jako niezależny agent, o którym mowa w ust. 6. W
    związku z tym ust. 5 opiera się na założeniu, że tylko osoby zwyczajowo zawierające
    umowy, które są zawierane w imieniu przedsiębiorstwa lub które mają być wykonywane
    przez przedsiębiorstwo, lub zwyczajowo odgrywające główną rolę prowadzącą do
    zawarcia takich umów, które są rutynowo zawierane bez istotnych zmian przez
    przedsiębiorstwo, mogą prowadzić do powstania stałego zakładu dla przedsiębiorstwa W
    takim przypadku działania danej osoby w imieniu przedsiębiorstwa, ponieważ prowadzą
    do zawarcia takich umów i wykraczają poza zwykłą promocję lub reklamę, są
    wystarczające do stwierdzenia, że przedsiębiorstwo takie posiada zakład podatkowy w
    danym kraju.
    Ponadto pkt 84-85 do art. 5 ust. 5 Komentarza wskazują, że aby ten punkt miał
    zastosowanie, następujące warunki muszą być spełnione łącznie:
        osoba ta działa w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa;
        osoba ta zwyczajowo zawiera umowy lub zwyczajowo odgrywa główną rolę
        prowadzącą do zawarcia umów, które są zawierane bez dokonywania większych
        zmian przez samo zagraniczne przedsiębiorstwo, oraz
        umowy te są zawierane w imieniu przedsiębiorstwa lub dotyczą przeniesienia
        własności lub przyznania prawa do korzystania z majątku przedsiębiorstwa lub
        majątku, z którego przedsiębiorstwo ma prawo korzystać, lub dotyczą usług
        świadczonych przez przedsiębiorstwo.
    Jednak nawet jeśli te warunki zostaną spełnione, ust. 5 nie będzie miał zastosowania, jeżeli
    działalność wykonywana przez osobę w imieniu przedsiębiorstwa jest objęta wyjątkiem
    niezależnego przedstawiciela określonym w ust. 6 lub jest ograniczona do działalności
    wymienionej w ust. 4. która, gdyby była wykonywana za pośrednictwem stałego miejsca
    prowadzenia działalności, nie zostałaby uznana za tworzenie stałego zakładu. Ten ostatni
    wyjątek wynika z faktu, że skoro na mocy ust. 4 utrzymywanie stałego miejsca
    prowadzenia działalności wyłącznie do celów działalności przygotowawczej lub
    pomocniczej nie jest uznawane za stałą placówkę, osoba, której działalność ogranicza się
    do takich celów, również nie powinna tworzyć stałej placówki.
    Tak więc stały zakład istnieje również wtedy, gdy osoba/osoby (niezależnie od tego, czy
    jest to osoba fizyczna czy prawna) działa/działają w imieniu przedsiębiorstwa, podpisuje
    /podpisują umowy lub po prostu wykonuje/wykonują zadania/działania mające wpływ na
    działalność Spółki, tj. prowadzi negocjacje, przygotowuje oferty, zawiera umowy lub
    kontrakty itp. na terytorium Umawiającego się Państwa.
    Jak wskazuje się w orzecznictwie, niezależnie od innych okoliczności, jeżeli osoba
    zatrudniona przez spółkę w Polsce będzie wykonywała jedynie czynności charakterze
    przygotowawczym lub pomocniczym w stosunku do podstawowej działalności spółki, to
    nie powstanie dla spółki w Polsce zakład podatkowy, ani w formie stałej placówki (tj. na
    podstawie art. 5 ust. 1 ust. 2 i ust. 4 Konwencji), ani w formie działalności zależnego od
    niej przedstawiciela (tj. na podstawie art. 5 ust. 5 Konwencji) (por. wyrok WSA w Gliwicach
    z dnia 11 lutego 2022 r sygn. akt I SA/G11609/21, czy wyrok z dnia 18 maja 2023 r. sygn.
    akt I SA/GI 145/23, orzeczenia nieprawomocne).

    W tym zakresie Spółka podkreśla, że Zleceniobiorcy nie będą posiadali pełnomocnictw
    Spółki ani żadnych kompetencji w zakresie prowadzenia negocjacji, przygotowywania
    ofert, zawierania umów, kontraktów, podejmowania jakichkolwiek decyzji zarządczych,
    które mogłyby jakkolwiek wiązać Spółkę. Jednocześnie tak jak wskazano, w spotkaniach
    mogą cyklicznie uczestniczyć osoby uprawnione do reprezentowania Spółki, odbywające
    podróż służbową, niemniej jednak będzie to wynikało z potrzeby prowadzenia dyskusji
    merytorycznych / omawiania zebranych danych. Na spotkaniach nie będą zapadały żadne
    decyzje zarządcze, nie będą zawierane żadne umowy, nie będą oferowane żadne usługi
    Spółki.
    Tym samym, Spółka stoi na stanowisku, że działalność Spółki, w tym działalność
    Zleceniobiorców, nie będą skutkowały dla Wnioskodawcy powstaniem zakładu w Polsce w
    rozumieniu art. 4a pkt 11 lit. c Ustawy CIT oraz art 5 ust. 5 polsko-bułgarskiej UPO, a w
    konsekwencji na Wnioskodawcy nie będzie ciążył ograniczony obowiązek podatkowy na
    gruncie Ustawy CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.