Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.102.2025.3.BZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Zawarł Pan z Powiernikiem, umowę powiernictwa. Na
podstawie tej umowy, Powiernik zobowiązał się nabyć za
środki przekazane przez Pana udziały we wskazanej spółce w
celu czasowego wykonywania na Pana rzecz praw udziałowych
z udziałów, a następnie przeniesienia tych udziałów na Pana.
Słowa kluczowe: powiernictwo-zlecenia powiernicze
umowa-umowa powiernictwa
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
darowizny, polecenia darczyńcy
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych otrzymania od powiernika udziałów z tytułu wykonania umowy
    powiernictwa. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 maja 2025 r.
    (data wpływu: 15 maja 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym.
    Wnioskodawca, jako zleceniodawca, zawarł umowę powiernictwa z powiernikiem, na
    podstawie której powiernik zobowiązał się nabyć za środki przekazane przez
    Wnioskodawcę udziały we wskazanej spółce z o.o., w celu czasowego wykonywania na
    rachunek Wnioskodawcy praw udziałowych z udziałów, a następnie do przeniesienia tych
    udziałów na Wnioskodawcę.
    Pytanie w zakresie podatku od spadków i darowizn
    Czy zwrotne przeniesienie udziałów na Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu
    podatkiem spadków i darowizn? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od spadków i darowizn
    Pana zdaniem, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi
    od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy
    znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych
    wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
    1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
      testamentowego;
    2) darowizny, polecenia darczyńcy;
    3) zasiedzenia;
    4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
    5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę
      darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
    6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Powyższy przepis zawiera zamknięty katalog zdarzeń, które podlegają opodatkowaniu tym
    podatkiem. Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca
    zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego
    majątku.
    Z kolei zgodnie z art. 889 Kodeksu cywilnego, nie stanowią darowizny następujące
    bezpłatne przysporzenia:

    1) gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi
      przepisami kodeksu;
    2) gdy kto zrzeka się prawa, którego jeszcze nie nabył albo które nabył w taki sposób, że w
      razie zrzeczenia się prawo jest uważane za nienabyte.
    W analizowanym przypadku obowiązek powiernika do przeniesienia udziałów na
    Wnioskodawcę wynika wprost z umowy powierniczej, do której stosuje się przepisy
    Kodeksu cywilnego o zleceniu. Zatem takie przeniesienie udziałów nie jest darowizną. Nie
    jest także inną czynnością wymienioną w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
      1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
        testamentowego;
      2) darowizny, polecenia darczyńcy;
      3) zasiedzenia;
      4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
      5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
        spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
      6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn podlega nabycie na podstawie tytułów ściśle w ustawie określonych. Jednym z
    takich tytułów jest darowizna.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego w tym
    zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że zawarł Pan z
    Powiernikiem, umowę powiernictwa. Na podstawie tej umowy, Powiernik zobowiązał się
    nabyć za środki przekazane przez Pana udziały we wskazanej spółce w celu czasowego
    wykonywania na Pana rzecz praw udziałowych z udziałów, a następnie przeniesienia tych
    udziałów na Pana.
    Pana wątpliwość budzi to, czy zwrotne przeniesienie na Pana udziałów podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    Powiernictwo jako instytucja prawna nie jest uregulowane w prawie polskim. Zatem
    umowa powiernicza należy do kategorii umów nienazwanych. Podstawą do
                                        1konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona w art. 353 ustawy Kodeks cywilny
    zasada swobody kontraktowej.
                1Zgodnie z ww. art. 353 ustawy Kodeks cywilny:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Najczęściej podstawą do skonstruowania umowy powierniczej jest umowa zlecenia. Prawa
    i obowiązki stron tej umowy należy zatem zasadniczo oceniać według przepisów o
    zleceniu.
    Jak wynika z art. 734 § 1 oraz § 2 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania
      określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
      W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania czynności
      w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie
      pełnomocnictwa.
    Zgodnie z art. 740 Kodeksu cywilnego:
      Przyjmujący zlecenie powinien udzielać dającemu zlecenie potrzebnych wiadomości
      o przebiegu sprawy, a po wykonaniu zlecenia lub po wcześniejszym rozwiązaniu
      umowy złożyć mu sprawozdanie. Powinien mu wydać wszystko, co przy wykonaniu
      zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym.
    Istotą umowy zlecenia jest dokonanie określonej czynności prawnej w imieniu dającego
    zlecenie lub jeżeli tak stanowi umowa w imieniu własnym lecz na rachunek zlecającego.
    W tym ostatnim wypadku wszelkie nabycie praw lub rzeczy ma charakter powierniczy
    (fiduicjalny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać zlecającemu wszystko, co przy
    wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym.
    W analizowanym przypadku obowiązek Powiernika do nabycia, za przekazane przez Pana
    środki, udziałów w spółce z o. o., a następnie przeniesienie tych udziałów na Pana wynika
    wprost z umowy powierniczej, do której stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o
    zleceniu. Zatem, takie przeniesienie udziałów nie jest darowizną. Zgodnie bowiem z tą
    definicją przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia
    na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Nie jest także inną czynnością
    wymienioną w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

    Zatem, takie przeniesienie udziałów nie spełnia sformułowanej w art. 888 § 1 Kodeksu
    cywilnego definicji umowy darowizny. W omawianym przypadku nie dochodzi bowiem do
    obdarowania Pana kosztem majątku Powiernika.
    Reasumując, przekazanie Panu przez Powiernika nabytych we wskazanej spółce udziałów
    w wykonaniu umowy powierniczej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ta interpretacja stanowi ocenę Pana stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów ustawy
    o podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.