Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.437.2025.1.KD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: Ustalenie pojęcia „jednorazowej wartości transakcji".
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
transakcja
umowa
zapłata-zapłata jednorazowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenie z kosztów
uzyskania przychodu kwot transakcji dokonanych z
naruszeniem obowiązku rozliczeń za pośrednictwem
rachunku płatniczego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22p-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22p-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    ustalenia, pojęcia „jednorazowej wartości transakcji".
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, jest Pani płatnikiem podatku VAT
    na podatkowej księdze przychodów i rozchodów. W styczniu 2025 r. została podpisana
    umowa współpracy handlowej, której celem i przedmiotem umowy jest ustalenie
    ogólnych zasad współpracy pomiędzy Panią (Partnerem) i drugą stroną umowy w zakresie
    prowadzenia sklepu pod ich własną marką. Umowa przedstawia przede wszystkim
    koncepcję prowadzenia sklepu spożywczego na terenie kraju (marketing, reklamę,
    korzystanie ze znaku towarowego, opisuje działanie akcji promocyjnych, jak ma
    konkretnie wyglądać lokal).
    W umowie istnieje również zapis o ogólnych obowiązkach, do których należy się stosować.
    Między innymi zobowiązuje Panią, jako Partnera do: Partner będzie dążył do
    maksymalizacji obrotów generowanych w ramach współpracy. Z zastrzeżeniem ust. 9
    Strony zgodnie ustalają, że w okresie 38 miesięcy, liczonych od daty podpisania protokołu
    przekazania wyposażenia, minimalne miesięczne zakupy Partnera, będą nie mniejsze niż:
    45 000,00 zł netto („obrót”). W ust. 9 ustalenia co do kwoty obrotu klasyfikuje się
    następująco „Strony zgodnie ustalają, że: a) w okresie od daty wejścia w życie Umowy do
    daty przekazania wyposażenia, minimalne miesięczne zakupy Partnera wyniosą co
    najmniej: 10 000,00 netto; b) po upływie 38 miesięcy od daty podpisania protokołu
    przekazania wyposażenia miesięczny obrót wyniesie nie mniej niż: 20 000,00 zł netto.
    Umowa została zawarta na czas nieokreślony, okres wypowiedzenia to 1 miesiąc.
    Zamówienia składane są za pośrednictwem portalu specjalnie do tego przygotowanego. W
    ciągu dnia składa Pani kilka zamówień wg zapotrzebowania na sklepie, gdzie żadne z nich
    nie przekracza kwoty 15 000,00 zł. Jednego dnia dostarczane jest kilka zamówień, każde
    zamówienie to jedna osobna faktura (przykładowe wartości brutto: 1 800 zł, 300 zł, 640 zł,
    1 094 zł) – zamówienia opłacane są gotówką ze względu na posiadanie gotówki w sklepie
    ogólnospożywczym (często przyjmowana forma płatności od osób fizycznych).
    W pierwszym miesiącu przed podpisaniem protokołu odbioru wyposażenia, jako Partner
    złożono zamówień na kwotę brutto 14 085,78 zł. Wyposażenie odebrano w 04/2025 -
    zamówienia złożono w przeciągu całego miesiąca na łączną kwotę brutto 18 272,22 zł (nie
    wykonano minimalnego obrotu ze Stroną). W świetle obowiązujących przepisów i
    podpisanej umowy współpracy, gdzie Strona wskazuje, że Pani, jako Partner ma dążyć do
    maksymalizacji obrotów dla Strony, nie wie Pani, czy „transakcja” na kwotę 15 000,00 zł to
    wartość: jednej faktury, umowy współpracy handlowej, jednorazowej płatności za kilka
    faktur o mniejszych kwotach sumowanych w miesięcznym okresie rozliczeniowym.

## Pytanie

Czy w związku z podpisaną umową współpracy o prowadzenie sklepu pod marką, gdzie
    widnieje zapis o dążeniu do maksymalizacji obrotów w ramach współpracy z zapisem jakie
    zakupy w konkretnych miesiącach ma Pani składać u Strony „jednorazową transakcję” ma
    Pani traktować jako:
      · każdą fakturę, której wartość nie przekracza 15 000,00 zł, wówczas wydatek może
        stanowić koszt uzyskania przychodu;

      · umowę współpracy ze wskazaniem okresu rozliczeniowego jako miesiąc, gdzie dla
        każdego miesiąca wskazana jest minimalna kwota ile ma Pani zamówić netto jako
        Partner - w miesiącach przed podpisaniem protokołu odbioru wyposażenia miała
        Pani prawo opłacać fv w ramach miesiąca wszystkie gotówką (minimalny limit 10
        000,00 zł, zamówienia łącznie z Pani strony nie przekroczyły 15 000,00 zł brutto), a
        w miesiącach po podpisaniu protokołu odbioru wartość wzrosła do 45 000,00 zł
        netto wówczas nie ma już możliwości opłacenia żadnej faktury gotówką w danym
        okresie rozliczeniowym, tak aby poniesione wydatki stanowiły koszt uzyskania
        przychodu?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani opinii wartość jednorazowej transakcji - to wartość jednej faktury odpowiadającej
    jednemu zamówieniu, gdzie wartość nie przekracza 15 000 zł.
    Umowa mówi o obowiązku maksymalizacji „obrotu” dla Strony. Owszem wskazuje
    minimalne zamówienia dla poszczególnych miesięcy, ale jego brak realizacji nie skutkuje
    automatycznym rozwiązaniem umowy współpracy o prowadzenie sklepu pod marką
    własną, której głównym celem jest podpisana umowa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Aby zatem określony wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów,
    musi spełniać łącznie następujące przesłanki:
      · musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
        zabezpieczenia źródła przychodu,
      · nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków niestanowiących
        kosztów uzyskania przychodów,
      · musi być należycie udokumentowany.
    Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez
    podatnika działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też
    zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww.
    ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między
    poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub
    zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego
    wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie
    może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu
    źródła przychodów.
    W myśl art. 22p ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą nie zaliczają do
      kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca
      transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
      (Dz. U. z 2018 r., poz. 646) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

    W ustępie 2 art. 22p ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że
      W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w
      jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy Prawo
      przedsiębiorców została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego,
      podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą:
      1) zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo
      2) w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów –
        zwiększają przychody
      - w miesiącu, w którym została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku
      płatniczego, został zlecony przelew albo płatność została dokonana z pominięciem
      mechanizmu podzielonej płatności.
    Stosownie natomiast do art. 19 ust. 1 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.
    j. Dz. U z 2024 r. poz. 236 ze zm.):
      Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością
      gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w
      każdym przypadku gdy:
      1) stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
      2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej
        płatności przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje
        w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych
        ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego
        poprzedzającego dzień dokonania transakcji.
    Zestawienie tych dwóch przepisów prowadzi do wniosku, że w przypadku każdej
    transakcji o wartości przekraczającej 15 000 zł istnieje obowiązek dokonywania płatności
    za pośrednictwem rachunku płatniczego, przy czym naruszenie tego obowiązku, a więc
    dokonanie płatności w całości lub w części z pominięciem takiego rachunku oznacza brak
    możliwości zaliczenia kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca tej transakcji została
    dokonana z pominięciem rachunku płatniczego. Przepisy nie wyłączają zatem z kosztów
    jedynie nadwyżki płatności ponad wartość 15 000 zł, lecz każdą płatność (bez względu na
    jej wartość - kwotę) dokonaną z pominięciem rachunku bankowego, jeżeli jest
    dokonywana w ramach transakcji o wartości przekraczającej 15 000 zł.
    Ponieważ adresatem normy prawnej jest przedsiębiorca dokonujący i przyjmujący
    płatności związane z działalnością gospodarczą, w pierwszej kolejności należałoby sięgnąć
    do definicji działalności gospodarczej i przedsiębiorcy zawartych w ustawie o swobodzie
    działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
      Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
      niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną,
      wykonująca działalność gospodarczą.
    W myśl ust. 2. powołanego artykułu, za przedsiębiorców uznaje się także wspólników
    spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.
    Jak z powyższego wynika, przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz
    jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną posiadająca wynikającą z przepisów
    prawnych zdolność prawną („ułomne osoby prawne”) wykonująca we własnym imieniu
    działalność gospodarczą, jak również poszczególni wspólnicy spółki cywilnej. Status taki
    przyznawany jest również spółkom kapitałowym w organizacji (spółce z ograniczoną
    odpowiedzialnością oraz spółce akcyjnej).
    Natomiast pojęcie „transakcja” nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa
    podatkowego. W takim przypadku należy posłużyć się znaczeniem słownikowym. Według

    Internetowego Słownika Języka Polskiego (http://sjp.pwn.pl), transakcja to operacja
    handlowa dotycząca kupna lub sprzedaży towarów lub usług lub umowa handlowa na
    kupno lub sprzedaż towarów lub usług lub też zawarcie takiej umowy.
    Skoro działalność gospodarcza to realizacja szeregu umów zawieranych, zgodnie z art.
    353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.) i wykonywanych w celach zarobkowych w warunkach zorganizowania i ciągłości, to
    przez pojęcie „transakcji” należałoby rozumieć umowę, której przedmiotem jest odpłatne
    świadczenie usług/dostaw towarów i umowa ta jest zawierana między przedsiębiorcami w
    ramach prowadzonych przez nich działalności.
    Takie rozumienie pojęcia „transakcja” znajduje swój odpowiednik w art. 4 pkt 1 ustawy z
    dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t. j. Dz.U. 2023 r.
    poz. 1790), zgodnie z którym, transakcja handlowa to umowa, której przedmiotem jest
    odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony, o których mowa
    w art. 2 (czyli m.in. przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ustawy o swobodzie działalności
    gospodarczej), zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością.
    Jeżeli zatem płatność dotyczy odrębnej czynności kupna - sprzedaży, na którą wystawiona
    jest faktura, to w przypadku gdy nie przekracza ona limitu 15 000 zł może być
    zrealizowana gotówką.
    Wskazać jednak należy, że w obrocie gospodarczym występują różnego rodzaju umowy,
    określane częstokroć mianem umów o współpracę (ramowych). Zawarcie umowy o
    współpracę oznacza, że strony dążą do osiągania wspólnych celów i współdziałania, w
    zakresie określonym w postanowieniach danego porozumienia. Umowa o współpracę
    określa cele gospodarcze podmiotów chcących nawiązać stosunek gospodarczy, który ma
    być realizowany za pomocą wielu umów. Umowa o współpracę może być zawarta na czas
    nieokreślony, co niewątpliwie wynika z jej charakteru, który ma na celu określenie zasad
    współpracy na przyszłość. Dopuszczalność zawierania umów ramowych wynika z ogólnej
                      1zasady swobody umów (art. 353 ustawy Kodeks cywilny). Umowy te określają warunki
    udzielania i realizacji zamówień, w tym również ich termin, lecz nie kreują zobowiązania
    do spełnienia świadczeń o określonej wartości.
    Jeżeli jednak między firmą a jej dostawcą towarów zawarta jest umowa handlowa, która
    kreuje zobowiązanie do spełnienia świadczeń o określonej wartości (minimalne obroty), to
    wówczas pod pojęciem „jednorazowa wartość transakcji” należy rozumieć ogólną wartość
    należności lub zobowiązań wynikających z tej umowy.
    W takiej sytuacji, gdy z umowy takiej będzie wynikać że płatności (ich suma) będą
    przekraczały 15 000 zł, to wszystkie płatności powinny być realizowane w formie
    bezgotówkowej (za pośrednictwem rachunku płatniczego), niezależnie od wysokości
    płatności za pojedyncze transakcje dokonywane w ramach tej umowy.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w styczniu 2025 r. została
    podpisana umowa współpracy handlowej, której celem i przedmiotem umowy jest
    ustalenie ogólnych zasad współpracy pomiędzy Panią (Partnerem) i drugą stroną umowy
    w zakresie prowadzenia sklepu pod ich własną marką. W umowie istnieje zapis o ogólnych
    obowiązkach, do których należy się stosować. Między innymi zobowiązuje ona Panią, jako
    Partnera do: „Partner będzie dążył do maksymalizacji obrotów generowanych w ramach
    współpracy. Z zastrzeżeniem ust. 9 Strony zgodnie ustalają, że w okresie 38 miesięcy,
    liczonych od daty podpisania protokołu przekazania wyposażenia, minimalne miesięczne
    zakupy Partnera, będą nie mniejsze niż: 45 000,00 zł netto („obrót”)”. W ust. 9 ustalenia co
    do kwoty obrotu klasyfikuje się następująco „Strony zgodnie ustalają, że: a) w okresie od
    daty wejścia w życie Umowy do daty przekazania wyposażenia, minimalne miesięczne
    zakupy Partnera wyniosą co najmniej: 10 000,00 netto; b) po upływie 38 miesięcy od daty
    podpisania protokołu przekazania wyposażenia miesięczny obrót wyniesie nie mniej niż:
    20 000,00 zł netto”. Umowa została zawarta na czas nieokreślony, okres wypowiedzenia to
    1 miesiąc.

    Zamówienia składane są za pośrednictwem portalu specjalnie do tego przygotowanego. W
    ciągu dnia składa Pani kilka zamówień wg zapotrzebowania na sklepie, gdzie żadne z nich
    nie przekracza kwoty 15 000,00 zł. Jednego dnia dostarczane jest kilka zamówień, każde
    zamówienie to jedna osobna faktura (przykładowe wartości brutto: 1 800 zł, 300 zł, 640 zł,
    1 094 zł) – zamówienia opłacane są gotówką ze względu na posiadanie gotówki w sklepie
    ogólnospożywczym (często przyjmowana forma płatności od osób fizycznych).
    W pierwszym miesiącu przed podpisaniem protokołu odbioru wyposażenia, jako Partner
    złożono zamówień na kwotę brutto 14 085,78 zł. Wyposażenie odebrano w 04/2025 –
    zamówienia złożono w przeciągu całego miesiąca na łączną kwotę brutto 18 272,22 zł (nie
    wykonano minimalnego obrotu ze Stroną).
    W świetle obowiązujących przepisów i podpisanej umowy współpracy, z której wynika, że
    „Pani jako Partner ma dążyć do maksymalizacji obrotów dla Strony”, Pani wątpliwość
    budzi, czy „transakcja” na kwotę 15 000,00 zł to wartość: jednej faktury, umowy
    współpracy handlowej, jednorazowej płatności za kilka faktur o mniejszych kwotach
    sumowanych w miesięcznym okresie rozliczeniowym.
    Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny, stwierdzić należy, że zawarła Pani umowę współpracy handlowej - która kreuje
    zobowiązanie do spełnienia świadczeń o określonej wartości. W tej sytuacji poszczególne
    (pojedyncze) zakupy (faktury) nie będą stanowić jednorazowej wartości transakcji.
    Jednorazową wartość transakcji stanowić będzie ogólna wartość należności lub
    zobowiązań wynikająca z poszczególnych zawartych przez Panią umów.
    W sytuacji więc, w której zawarła Pani umowę handlową z kontrahentem, kreującą
    zobowiązanie do spełnienia świadczeń o wartości przekraczającej 15 000 zł - ma Pani
    obowiązek dokonywania płatności za pośrednictwem rachunku płatniczego, przy czym
    naruszenie tego obowiązku, a więc dokonanie płatności w całości lub w części z
    pominięciem takiego rachunku oznacza brak możliwości zaliczenia kosztu w tej części, w
    jakiej płatność dotycząca tej transakcji została dokonana z pominięciem rachunku
    płatniczego.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku
    stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku.
    Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.