Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4012.191.2017.2.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-04
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości niezabudowanej.
Słowa kluczowe: nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2017 r. (data wpływu 12 czerwca 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 lipca 2017 r. (data wpływu 5 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości niezabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości niezabudowanej. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 lipca 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz adres elektroniczny do doręczeń.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Gmina jest właścicielem niezabudowanej nieruchomości uregulowanej w księdze wieczystej (podstawa nabycia nieruchomości: Decyzja Wojewody (\`(...)\`)).

Nabycie nieruchomości nie było udokumentowane fakturą.

Gminie przy nabyciu ww. działki nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wnioskodawca nie wykorzystuje ww. działki do czynności opodatkowanych, zwolnionych oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Działka oznaczona nr ewidencyjnym: 1721/1 (\`(...)\`), jest niezabudowana, (\`(...)\`) znajduje się w granicach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta (\`(...)\`), uchwalonego uchwałą Rady Miasta, ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa.

Zgodnie z ustaleniami ww. planu miejscowego działka nr 1721/1 znajduje się na terenach oznaczonych symbolami 12 MN2 i 8RZ.

I.

Dla terenów o symbolach 1MN2 – 14MN2 ustala się:

1.  przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, co oznacza:
    1.  budynki mieszkalne jednorodzinne w zabudowie wolnostojącej lub bliźniaczej wraz z towarzyszącymi im garażami i budynkami gospodarczymi.
2.  przeznaczenie dopuszczalne:
    1.  nieuciążliwa zabudowa usługowa,
    2.  urządzona zieleń towarzysząca obiektom budowlanym,
    3.  terenowe urządzenia sportowo-rekreacyjne, place zabaw,
    4.  obiekty małej architektury,
    5.  drogi wewnętrzne i parkingi,
    6.  ścieżki piesze, rowerowe,
    7.  infrastruktura techniczna, w tym infrastruktura telekomunikacyjna wyłącznie o nieznacznym oddziaływaniu w rozumieniu ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych.

Dla terenów o symbolach 1MN2 – 14MN2, ustala się następujące zasady zagospodarowania terenów:

*   nakaz:
    1.  stosunek powierzchni zabudowy do powierzchni działki budowlanej maksymalnie 0,40,
    2.  standardy kształtowania zabudowy na zasadach określonych w § 7,
    3.  nieprzekraczalna linia zabudowy wskazana na rysunkach planu,
    4.  minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w powierzchni działki budowlanej 35%,
    5.  maksymalny udział powierzchni użytkowej usług – 50% powierzchni użytkowej budynków w obrębie działki budowlanej,
    6.  maksymalna powierzchnia użytkowa usług w obrębie działki budowlanej – 120 m2,
    7.  w strefie oddziaływania akustycznego realizacja zabudowy mieszkaniowej z uwzględnieniem uciążliwości drogi wojewódzkiej: ukształtowania pasa zieleni towarzyszącej o funkcji izolacyjnej oraz podwyższenia odporności akustycznej budynku zgodnie z ustaleniami w § 15,
    8.  zagospodarowania terenu w dolinie cieku jako powierzchni biologicznie czynnej w obszarze pomiędzy ciekiem naturalnym, a nieprzekraczalną linią zabudowy,
    9.  ilość miejsc postojowych dla samochodów w obszarze terenu działki budowlanej na zasadach określonych w § 17,
*   dopuszcza się:
    1.  istniejącą w dniu wejścia w życie ustaleń planu zabudowę zagrodową, przy czym z ograniczeniem chowu i hodowli zwierząt gospodarskich w ilości nie większej niż 3 DJP i 30 sztuk zwierząt, zgodnie z ustaleniami w § 8 ust. 5,
    2.  dla zabudowy o której mowa w lit. a, dopuszcza się możliwość przebudowy i rozbudowy lecz nie więcej niż o 15% powierzchni zabudowy istniejącej w dniu wejścia w życie ustaleń planu według standardów zagospodarowania terenu i wysokości zabudowy jak dla terenów MN2 w tym planie.

II.

Dla terenów o symbolach 1RZ – 17RZ ustala się:

1.  przeznaczenie podstawowe: trwałe użytki zielone, co oznacza:
    1.  zachowanie biologicznego użytkowania terenów dolinek cieków i terenów towarzyszących rowom melioracyjnym,
    2.  łąki i pastwiska, sady, ogrody przydomowe.
2.  przeznaczenie dopuszczalne:
    1.  gruntowe drogi wewnętrzne, ścieżki piesze, rowerowe, konne,
    2.  stawy i oczka wodne,
    3.  dla terenów 9RZ i 11RZ – terenowe urządzenia sportowo-rekreacyjne, boiska sportowe i place zabaw, obiekty małej architektury,
    4.  infrastruktura techniczna.

Dla terenów wymienionych w ust. 1, ustala się następujące zasady zagospodarowania terenów:

1.  zakaz:
    1.  realizacji budynków,
    2.  zalesiania,
2.  nakaz dla terenów 9RZ i 11RZ, gdzie dopuszcza się terenowe urządzenia sportowo -rekreacyjne, boiska sportowe i place zabaw:
    1.  powierzchnia zabudowy do powierzchni terenu maksymalnie 0,05,
    2.  minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w powierzchni terenu 85%,
3.  dopuszcza się prowadzenie prac związanych z konserwacją i utrzymaniem cieków i rowów a także z zapewnieniem bezpieczeństwa przeciwpowodziowego.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 3 lipca 2017 r., Zainteresowany wskazał, że:

1.  Nieruchomość o nr ewidencyjnym 1721/1 obecnie nie jest obciążona żadnymi prawami ustanowionymi na rzecz osób trzecich, jak również do czasu zbycia przedmiotowej nieruchomości nie jest planowane wykorzystanie jej poprzez udostępnienie na rzecz osób trzecich. Tym samym, Gmina nie będzie osiągała do czasu sprzedaży jakichkolwiek dochodów z tej działki.
2.  W odpowiedzi na pytanie tut. Organu o treści: „(…) czy działka niezabudowana o numerze 1721/1, będąca przedmiotem wniosku, do czasu sprzedaży będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku?” – ww. działka do czasu sprzedaży nie będzie korzystała ze zwolnień zawartych w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy dokonując zbycia działki o nr 1721/1 Gmina może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług czy też sprzedaż powinna zostać opodatkowana stawką 23% podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, działka o nr 1721/l stanowi grunt przeznaczony pod zabudowę, ponieważ zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenie, na którym dopuszcza się zabudowę, tj. budynki mieszkalne jednorodzinne, nieuciążliwa zabudowa usługowa, obiekty małej architektury, ścieżki piesze, rowerowe, infrastruktura techniczna, boiska sportowe i place zabaw, itp. Zatem ww. działka stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Sprzedaż działki przeznaczonej pod zabudowę nie będzie objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Dla dostawy przedmiotowej działki nie znajdzie również zastosowanie zwolnienie od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokumentującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym sprzedaż ww. działki jako gruntu przeznaczonego pod zabudowę będzie objęta stawką podstawową 23% podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Z przytoczonych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie wykonywane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu, dzierżawy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, że dostawa działki przez Gminę na podstawie umowy sprzedaży jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), dla zamierzonej czynności jej zbycia Gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, natomiast powyższa czynność w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Należy wskazać, że stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 33 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina – Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina jest właścicielem niezabudowanej nieruchomości. Wnioskodawca nie wykorzystuje ww. działki do czynności opodatkowanych, zwolnionych oraz niepodlegających opodatkowaniu. Nieruchomość o nr ewidencyjnym 1721/1 obecnie nie jest obciążona żadnymi prawami ustanowionymi na rzecz osób trzecich, jak również do czasu zbycia przedmiotowej nieruchomości nie jest planowane wykorzystanie jej poprzez udostępnienie na rzecz osób trzecich. Gmina nie będzie osiągała do czasu sprzedaży jakichkolwiek dochodów z tej działki. Ww. działka do czasu sprzedaży nie będzie korzystała ze zwolnień zawartych w art. 43 ustawy.

Działka oznaczona nr ewidencyjnym: 1721/1, jest niezabudowana, znajduje się w granicach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta. Zgodnie z ustaleniami ww. planu miejscowego działka nr 1721/1 znajduje się na terenach oznaczonych symbolami 12 MN2 i 8RZ.

1.  Dla terenów o symbolach 1MN2 – 14MN2 ustala się:
    1.  przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, co oznacza:
        1.  budynki mieszkalne jednorodzinne w zabudowie wolnostojącej lub bliźniaczej wraz z towarzyszącymi im garażami i budynkami gospodarczymi.
    2.  przeznaczenie dopuszczalne:
        1.  nieuciążliwa zabudowa usługowa,
        2.  urządzona zieleń towarzysząca obiektom budowlanym,
        3.  terenowe urządzenia sportowo-rekreacyjne, place zabaw,
        4.  obiekty małej architektury,
        5.  drogi wewnętrzne i parkingi,
        6.  ścieżki piesze, rowerowe,
        7.  infrastruktura techniczna, w tym infrastruktura telekomunikacyjna wyłącznie o nieznacznym oddziaływaniu w rozumieniu ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych.
    Dla terenów o symbolach 1MN2 – 14MN2, ustala się następujące zasady zagospodarowania terenów: ‒ nakaz:
    
    1.  stosunek powierzchni zabudowy do powierzchni działki budowlanej maksymalnie 0,40,
    2.  standardy kształtowania zabudowy na zasadach określonych w § 7,
    3.  nieprzekraczalna linia zabudowy wskazana na rysunkach planu,
    4.  minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w powierzchni działki budowlanej 35%,
    5.  maksymalny udział powierzchni użytkowej usług – 50% powierzchni użytkowej budynków w obrębie działki budowlanej,
    6.  maksymalna powierzchnia użytkowa usług w obrębie działki budowlanej – 120 m2,
    7.  w strefie oddziaływania akustycznego realizacja zabudowy mieszkaniowej z uwzględnieniem uciążliwości drogi wojewódzkie: ukształtowania pasa zieleni towarzyszącej o funkcji izolacyjnej oraz podwyższenia odporności akustycznej budynku zgodnie z ustaleniami w § 15,
    8.  zagospodarowania terenu w dolinie cieku jako powierzchni biologicznie czynnej w obszarze pomiędzy ciekiem naturalnym Stuła, a nieprzekraczalną linią zabudowy,
    9.  ilość miejsc postojowych dla samochodów w obszarze terenu działki budowlanej na zasadach określonych w § 17,
    
    ‒ dopuszcza się:
    
    1.  istniejącą w dniu wejścia w życie ustaleń planu zabudowę zagrodową, przy czym z ograniczeniem chowu i hodowli zwierząt gospodarskich w ilości nie większej niż 3 DJP i 30 sztuk zwierząt, zgodnie z ustaleniami w § 8 ust. 5,
    2.  dla zabudowy o której mowa w lit. a, dopuszcza się możliwość przebudowy i rozbudowy lecz nie więcej niż o 15% powierzchni zabudowy istniejącej w dniu wejścia w życie ustaleń planu według standardów zagospodarowania terenu i wysokości zabudowy jak dla terenów MN2 w tym planie.
    
2.  Dla terenów o symbolach 1RZ – 17RZ ustala się:
    1.  przeznaczenie podstawowe: trwałe użytki zielone, co oznacza:
        1.  zachowanie biologicznego użytkowania terenów dolinek cieków i terenów towarzyszących rowom melioracyjnym,
        2.  łąki i pastwiska, sady, ogrody przydomowe.
    2.  przeznaczenie dopuszczalne:
        1.  gruntowe drogi wewnętrzne, ścieżki piesze, rowerowe, konne,
        2.  stawy i oczka wodne,
        3.  dla terenów 9RZ i 11RZ – terenowe urządzenia sportowo-rekreacyjne, boiska sportowe i place zabaw, obiekty małej architektury,
        4.  infrastruktura techniczna.
    Dla terenów wymienionych w ust. 1, ustala się następujące zasady zagospodarowania terenów:
    
    1.  zakaz:
        1.  realizacji budynków,
        2.  zalesiania,
    2.  nakaz dla terenów 9RZ i 11RZ, gdzie dopuszcza się terenowe urządzenia sportowo -rekreacyjne, boiska sportowe i place zabaw:
        1.  powierzchnia zabudowy do powierzchni terenu maksymalnie 0,05,
        2.  minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w powierzchni terenu 85%,
    3.  dopuszcza się prowadzenie prac związanych z konserwacją i utrzymaniem cieków i rowów a także z zapewnieniem bezpieczeństwa przeciwpowodziowego”.
    

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy dokonując zbycia działki o nr 1721/1 może on korzystać ze zwolnienia od podatku VAT czy też sprzedaż ta powinna zostać opodatkowana 23% stawką podatku VAT.

Jak wynika z opisu sprawy, działka będąca przedmiotem sprzedaży objęta jest ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i oznaczona jest symbolami 12MN2 i 8RZ.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1073), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl zapisów ust. 2 powołanego wyżej przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Artykuł 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, w zgodny sposób odpowiada zatem także treści powyższego orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Z powyższego wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332), przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Natomiast w myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane, obiektem liniowym jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, przez urządzenie budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Ustawa o podatku od towarów i usług, przez podanie klasyfikacji odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem dla celów podatku VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r., Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), stanowiącej usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. W PKOB obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. Zgodnie z objaśnieniami zawartymi w PKOB obiektami inżynierii lądowej i wodnej są wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki. Zatem jeśli dana budowla w rozumieniu Prawa budowlanego nie została sklasyfikowana w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych jako budynek, mieści się w sekcji „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”.

Wnioskodawca we wniosku wskazał, że na przedmiotowej działce oznaczonej symbolem 12MN2 ustala się przeznaczenie podstawowe, tj. zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Natomiast dla działki oznaczonej symbolem 8RZ m.in. ustala się przeznaczenie dopuszczalne, jako stawy i oczka wodne oraz infrastruktura techniczna.

Zgodnie z art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147, z późn. zm.), przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

W świetle powyższego, na terenie oznaczonym symbolem 12MN2 i 8RZ dopuszcza się wybudowanie budynków, budowli i obiektów budowlanych.

Z uwagi na fakt, że – jak wskazał Wnioskodawca – zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego istnieje możliwość przeznaczenia tej nieruchomości pod zabudowę, tj. zagospodarowania ww. budynkami, budowlami i obiektami budowlanymi, stwierdzić należy, że nieruchomość ta stanowi grunt przeznaczony pod zabudowę, zatem jest terenem budowlanym określonym w art. 2 pkt 33 ustawy, a tym samym jego dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Obydwa warunki muszą być spełnione jednocześnie.

Jednakże, Wnioskodawca nie wykorzystuje przedmiotowej działki do czynności opodatkowanych, zwolnionych oraz niepodlegających opodatkowaniu i do czasu sprzedaży Gmina nie będzie osiągała jakichkolwiek dochodów z tej działki. Z wniosku nie wynika zatem, że przedmiotowa działka była i będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności zwolnionej, gdyż nie była i nie będzie ona wykorzystywana nigdy do działalności gospodarczej. A zatem, nieruchomość nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności zwolnionej. Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania, ponieważ nie został spełniony jeden z warunków, o którym mowa w ww. artykule.

Zatem przedmiotem planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży będzie nieruchomość niezabudowana, która będzie stanowić teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy. W konsekwencji powyższego w analizowanym przypadku dla sprzedaży ww. działki nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie będzie spełniała również warunków do objęcia jej zwolnieniem od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Tym samym, sprzedaż nieruchomości niezabudowanej będącej przedmiotem zapytania (działka o nr 1721/1) będzie podlegała opodatkowaniu 23% stawką podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.