Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-49/15/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-04-29
Teza: - zmniejszenie podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w związku z udzieleniem skonta przez dostawcę - jest nieprawidłowe, - odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów w związku z udzieleniem skonta przez dostawcę - jest nieprawidłowe.
Słowa kluczowe: korekta; nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; skonto
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 31 (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 stycznia 2015 r. (data wpływu 20 stycznia 2015 r.), uzupełnionym pismem z 8 kwietnia 2015 r. (data wpływu 14 kwietnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zmniejszenia podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w związku z udzieleniem skonta przez dostawcę - **jest nieprawidłowe,**
*   odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów w związku z udzieleniem skonta przez dostawcę - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 stycznia 2015 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zmniejszenia podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów w związku z udzieleniem skonta przez dostawcę.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 8 kwietnia 2015 r. (data wpływu 14 kwietnia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 2 kwietnia 2015 r. znak: IBPP1/4512-49/15/MS.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i dystrybucji tworzyw sztucznych. W związku z tą działalnością nabywa poza terytorium kraju surowce od różnych dostawców. Sprzedawcy wystawiają dla Wnioskodawcy faktury VAT na których uwzględniają możliwość wcześniejszej zapłaty faktury, w przypadku której wykazują % skonta, kwotę netto i kwotę do zapłaty po rabacie. W fakturze (w momencie wystawienia) zawarta jest informacja zachęcająca odbiorcę do uzyskania obniżenia kosztów zakupu produktu. Kontrahenci odmawiają wystawienia faktur korygujących faktury pierwotne o kwotę udzielonego skonta spowodowanego wcześniejszą zapłatą, swoje stanowisko argumentując tym, iż informacja o kwocie uwzględniającej skonto jest zawarta na fakturze pierwotnej.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Kontrahenci Wnioskodawcy są również czynnymi podatnikami VAT. Wnioskodawca wykonuje czynności dające prawo do odliczenia VAT. Kwoty VAT wykazane na fakturach są związane z czynnościami uprawniającymi do odliczenia podatku.

We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca pyta o nabycie surowców w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

We wniosku Wnioskodawca pyta o nabycie surowców od podmiotów z terenu Unii Europejskiej wraz z Polską.

W każdym z wyżej wymienionych przypadków są zamieszczone informacje o warunkach skonta, wartości do zapłaty są wyrażone w kwocie bez skonta zaś kwota ze skontem jest wyrażona różnie:

*   jako alfanumeryczne sformułowanie; skonto X% przy zapłacie w terminie do Y dni,
*   lub jako alfanumeryczne sformułowanie; skonto X% przy zapłacie w terminie do Y dni wraz z podaniem kwoty ze skontem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 8 kwietnia 2015 r.):

1.  Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy jest uprawniony do rejestrowania i wykazywania w deklaracjach VAT naliczonego i należnego, faktur VAT bez uwzględnienia skonta wynikającego z treści faktur VAT, pomimo zapłaty za fakturę pomniejszoną o skonto zgodnie z zapisami na fakturze.
2.  Jeżeli Wnioskodawca ewidencjonuje w rejestrach VAT pełną kwotę faktur bez pomniejszenia o skonto, płacąc zobowiązanie pomniejszone o skonto, to czy ma prawo obniżać VAT należny o kwotę VAT naliczonego od pełnej wartości faktury pomimo zapłaty w niepełnej wartości - bez skonta, oraz bez konieczności korygowania deklaracji VAT z uwagi na zapłacenie pomniejszonej o skonto wartości faktury.

Zdaniem Wnioskodawcy(ostatecznie przedstawionym w piśmie z 8 kwietnia 2015 r.),

Ad.1

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do rejestrowania i wykazywania w deklaracjach VAT, podatku VAT naliczonego i należnego wynikającego z niepomniejszonej o skonto wartości faktury.

Uzasadnienie.

Wnioskodawca ma prawo do ewidencjonowania i deklarowania wartość podatku VAT wynikającego wprost z faktury VAT.

Ad.2

Stanowisko Wnioskodawcy.

Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia VAT bez konieczności korygowania deklaracji VAT z uwagi na zapłatę kwoty pomniejszonej o skonto.

Uzasadnienie:

Po zapłacie kwoty faktury pomniejszonej o skonto we wskazanym w fakturze terminie, zobowiązanie całkowicie wygasa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w zakresie:

*   **zmniejszenia podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w związku z udzieleniem skonta przez dostawcę - za nieprawidłowe,**
*   **odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów w związku z udzieleniem skonta przez dostawcę - za nieprawidłowe.**

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania z sobą zagadnień będących przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, tut. organ udzielił na nie odpowiedzi w jednej interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Na podstawie art. 20 ust. 5 ustawy, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Natomiast w myśl art. 29a ust. 7 ustawy, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w tym również dokonywanego na podstawie art. 12a ust. 4-6, stosuje się odpowiednio art. 29a ust. 1, 6, 7, 10 i 11 (art. 30a ust. 1 ustawy).

Na podstawie art. 29a ust. 10 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

1.  kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2.  wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
3.  zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4.  wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Stosownie do art. 29a ust. 13 ww. ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1−3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika, uzyskanego przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługobiorca otrzymał fakturę korygującą, potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługobiorcę faktury korygującej po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia faktury korygującej za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29a ust. 14 ustawy).

Zgodnie z art. 106a ustawy o podatku od towarów i usług, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:

1.  sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów;
2.  dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej − posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:

1.  państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
2.  państwa trzeciego.

Na podstawie art. 106b ust. 1 cyt. ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Elementy jakie powinna zawierać faktura zostały określone w art. 106e ust. 1 pkt 1−24 ww. ustawy.

Z kolei w myśl art. 106j ust. 1 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1.  udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,
2.  udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1;
3.  dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4.  dokonano zwrotu całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5.  podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

\-podatnik wystawia fakturę korygującą.

W świetle ust. 2 ww. artykułu, faktura korygująca powinna zawierać:

1.  wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;
2.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
3.  dane zawarte na fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

1.  określone w art. 106e ust. 1 pkt 1−6,
2.  nazwę (rodzaj) towaru lub i usługi objętych korektą; przyczynę korekty;

5.  jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego − odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6.  w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9

Dodatkowo zauważyć należy, że zgodnie z art. 86 ust. 10 ww. ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej, niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny (art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy).

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:

1.  otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,
2.  uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek (art. 86 ust. 10b pkt 2).

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11).

Z kolei w art. 86 ust. 13 ustawy przewidziano, że jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Jeżeli podatnik w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 podatnikiem jest nabywca towarów lub usług, nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10 i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od końca roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (art. 86 ust. 13a).

Z treści powyższych przepisów wynika zatem, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy nabyte towary i usługi służą wykonywaniu czynności opodatkowanych, tzn. czynności, które generują podatek należny. Odliczyć można więc w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i dystrybucji tworzyw sztucznych. W związku z tą działalnością nabywa poza terytorium kraju surowce od różnych dostawców. Sprzedawcy wystawiają dla Wnioskodawcy faktury VAT na których uwzględniają możliwość wcześniejszej zapłaty faktury, w przypadku której wykazują % skonta, kwotę netto i kwotę do zapłaty po rabacie. W fakturze (w momencie wystawienia) zawarta jest informacja zachęcająca odbiorcę do uzyskania obniżenia kosztów zakupu produktu. Kontrahenci odmawiają wystawienia faktur korygujących faktury pierwotne o kwotę udzielonego skonta spowodowanego wcześniejszą zapłatą, swoje stanowisko argumentując tym, iż informacja o kwocie uwzględniającej skonto jest zawarta na fakturze pierwotnej.

W każdym z wyżej wymienionych przypadków są zamieszczone informacje o warunkach skonta, wartości do zapłaty są wyrażone w kwocie bez skonta zaś kwota ze skontem jest wyrażona różnie:

*   jako alfanumeryczne sformułowanie; skonto X% przy zapłacie w terminie do Y dni,
*   lub jako alfanumeryczne sformułowanie; skonto X% przy zapłacie w terminie do Y dni wraz z podaniem kwoty ze skontem.

Wnioskodawca wskazał, że nabywa surowce od podmiotów z terenu Unii Europejskiej oraz z Polski.

W kontekście powyższe Wnioskodawca ma wątpliwości w zakresie zmniejszenia podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz odliczenia podatku naliczonego od nabycia w tym wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w związku z udzieleniem skonta przez dostawcę.

Dla określenia podstawy opodatkowania wyróżnia się dwa rodzaje rabatów: przyznane przed ustaleniem ceny i dokonaniem zapłaty, które nie mają wpływu na podstawę opodatkowania i przyznane np. po dostawie towarów. Skonto zaś stanowi procentowe zmniejszenie należności za dokonane czynności, w sytuacji gdy zapłata należności przez odbiorcę ma miejsce przed terminem płatności. Zgodnie z definicją słownikową tego pojęcia zawartą w „Małym Słowniku Języka Polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997 r.), skonto to „procentowe zmniejszenie sumy należności, przyznawane nabywcy towaru na warunkach kredytowych, w razie zapłaty należności gotówką przed umówionym terminem”.

Kwestię wystawienia dokumentu korygującego z tytułu przyznanego skonta przez kontrahenta zagranicznego - regulują przepisy danego państwa członkowskiego.

Podatnik nabywa prawo do zmniejszenia obrotu z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów z tytułu zapłaty należności za fakturę z uwzględnieniem skonta z chwilą spełnienia warunków do jego zastosowania określonych przez sprzedawcę w fakturze lub w umowie, a więc jeżeli nastąpiła zapłata w określonym terminie.

Powołane przepisy ustalają pewną ogólną zasadę, że podstawa opodatkowania dla wewnątrzwspólnotowego nabycia obejmuje tylko kwotę ostatecznie należną sprzedawcy (tzn. jaką nabywający jest obowiązany zapłacić) po uwzględnieniu ww. okoliczności, tj. w niniejszym przypadku skonta. Zatem prawidłowym jest, że pomimo braku korekt faktur przez unijnych dostawców, Wnioskodawca w deklaracjach VAT wykaże podstawę opodatkowania po udzielonym skoncie, tj. w rzeczywistej wysokości jaka zostanie zapłacona za dostarczony towar.

W przedmiotowej sprawie kontrahent już w fakturze pierwotnej określa warunki zastosowania skonta.

W przypadku gdy zapłata, w której uwzględniono skonto będzie dotyczyła dostaw z poprzednich miesięcy, tzn. od których obowiązek podatkowy już powstał i zostały wykazane w odpowiednich deklaracjach, wówczas obrót i podatek należny z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów należy pomniejszyć w miesiącu, w którym dokonano zapłaty uprawniającej do skorzystania ze skonta, jednocześnie przy ustaleniu wartości takiej korekty należy zastosować kurs waluty odpowiedni dla faktury pierwotnej.

Natomiast w przypadku gdy zapłata, w której uwzględniono skonto, miała miejsce w tym samym miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu pierwotnej transakcji nabycia wewnątrzwspólnotowego, wówczas skonto należy uwzględnić od razu przy ustalaniu podstawy opodatkowania.

Przy czym zaznaczyć należy, że przepisy prawa podatkowego będące przedmiotem niniejszej interpretacji, nie przewidują formy dokumentowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jak i korekty wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Zatem może to zostać dokonane w dowolnej formie odzwierciedlającej przedmiotowe transakcje.

Odnosząc się do prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z dokonanymi wewnątrzwspólnotowymi nabyciami towarów stwierdzić należy, że z opisu sprawy wynika, że: „Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Kontrahenci Wnioskodawcy są również czynnymi podatnikami VAT. Wnioskodawca wykonuje czynności dające prawo do odliczenia VAT. Kwoty VAT wykazane na fakturach są związane z czynnościami uprawniającymi do odliczenia podatku.” Zatem Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

Przy czym jak już stwierdzono zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 z zastrzeżeniem, że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek (art. 86 ust. 10b pkt 2).

Zatem Wnioskodawca w związku z wewnątrzwspólnotowymi nabyciami towarów ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości odpowiadającej podatkowi należnemu z tytuły tych transakcji pod warunkiem, ze przedmiotowy podatek rozliczył.

W konsekwencji Wnioskodawca w deklaracjach VAT może wykazać (odliczyć) kwotę podatku naliczonego w wysokości podatku należnego od transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów po udzielonym skoncie, tj. w rzeczywistej wysokości jaka zostanie przez niego zapłacona za dostarczony towar.

W przypadku gdy zapłata, w której uwzględniono skonto będzie dotyczyła dostaw z poprzednich miesięcy, tzn. od których obowiązek podatkowy już powstał i zostały wykazane w odpowiednich deklaracjach i Wnioskodawca odliczył podatek naliczony z tytułu tych transakcji (w wysokości odpowiadającej kwocie podatku należnego), wówczas podatek naliczony z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów należy pomniejszyć w miesiącu, w którym dokonano zapłaty uprawniającej do skorzystania ze skonta.

Natomiast w przypadku gdy zapłata, w której uwzględniono skonto, miała miejsce w tym samym miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu pierwotnej transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia, wówczas kwota podatku naliczonego podlegająca odliczeniu od razu powinna uwzględniać udzielone skonto.

Odnosząc się z kolei do prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z dostawami surowców od dostawców krajowych stwierdzić należy, że faktura wystawiona przed spełnieniem przez nabywcę (Wnioskodawcę) warunków uprawniających do skonta powinna dokumentować całą wartość sprzedaży z ewentualnym zamieszczeniem warunku udzielanego skonta. Po otrzymaniu zapłaty i spełnieniu warunków udzielenia skonta dostawca, zgodnie z art. 106j ustawy o VAT powinien wystawić fakturę korygującą na pomniejszenie obrotu o kwotę udzielonego skonta, która stanowi podstawę zmniejszenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego w prowadzonej ewidencji i deklaracji zgodnie z art. 29a ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT. W tej sytuacji jednak nie ma jednak zastosowania art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, tzn. podstawą obniżenia jest wystawiona faktura korygująca i nie jest w tym przypadku wymagane potwierdzenie jej odbioru przez nabywcę.

Jednocześnie w momencie dokonania zapłaty dochodzi do skonta, w związku z czym nabywca (Wnioskodawca) pomniejsza podatek naliczony do odliczenia o wartość skonta nawet bez otrzymania faktury korygującej. W tym przypadku podstawą obniżenia podatku naliczonego jest fakt dokonania zapłaty za fakturę w ustalonym terminie z uwzględnieniem kwoty udzielonego skonta, a nie fakt otrzymania faktury korygującej.

Jeżeli zatem Wnioskodawca pierwotnie odliczył podatek naliczony w wysokości wynikającej z faktury a następnie ziściły się warunki do zastosowania skonta, to Wnioskodawca jest zobowiązany do skorygowania podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał tej wcześniejszej płatności niezależnie od tego czy otrzymał od sprzedawcy fakturę korygującą czy nie.

Reasumując podstawa opodatkowania dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów obejmuje tylko kwotę ostatecznie należną sprzedawcy (tzn. jaką nabywający jest obowiązany zapłacić) po uwzględnieniu ww. okoliczności, tj. w niniejszym przypadku skonta. Jednocześnie Wnioskodawca zarówno w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jak i w przypadku nabyć towarów od dostawców krajowych może ująć (w ostatecznym rozliczeniu) w deklaracji i odliczyć podatek naliczony w wysokości uwzględniającej kwoty udzielonego skonta.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że przysługuje mu prawo do rejestrowania i wykazywania w deklaracjach VAT, podatku VAT naliczonego i należnego niepomniejszonego o udzielone skonto należało uznać za nieprawidłowe. Nieprawidłowe jest również stanowisko, że Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego bez konieczności korygowania go z uwagi na zapłatę kwoty pomniejszonej o skonto.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.