Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-383/12/14-S/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-04-08
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia i opodatkowania transakcji sprzedaży towarów nabytych od kontrahenta spoza terytorium Unii Europejskiej.
Słowa kluczowe: dostawa; opodatkowanie; skład-skład celny; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Po 338/13 stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2012 r. (data wpływu 30 sierpnia 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. (data wpływu 7 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia i opodatkowania transakcji sprzedaży towarów nabytych od kontrahenta spoza terytorium Unii Europejskiej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia i opodatkowania transakcji sprzedaży towarów nabytych od kontrahenta spoza terytorium Unii Europejskiej. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. (data wpływu 7 grudnia 2012 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka Akcyjna (dalej Spółka) jest osobą prawną, polskim rezydentem podatkowym posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zamierza ona pośredniczyć w zakupach celulozy z Rosji dla fabryk należących do Grupy „Ax” zlokalizowanych w Polsce i Szwecji. Takie działanie ma na celu wykorzystanie efektu skali w negocjacjach z dostawcami.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka będzie nabywać od szwajcarskiego oraz cypryjskiego podmiotu gospodarczego towar w postaci celulozy, sprowadzanej z Rosji. W trakcie przewozu morskiego (lub kolejowego), przed przybyciem do portu przeznaczenia, Spółka sprzeda towar finalnemu odbiorcy  spółce A(…) S.A. (dalej „Axx”). „Axx” jest zarejestrowana dla potrzeb podatku od towarów i usług w Polsce.

Celuloza będzie transportowana z Rosji bezpośrednio do finalnego odbiorcy „Axx”. Transport odbywać się będzie drogą morską lub koleją. W dniu wystawienia faktury sprzedaży przez Spółkę na rzecz „Axx” towar znajdować się będzie poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Warunki dostarczenia towarów będą określone jako CIF (…) (INCOTERMS 2000), CIF Szczecin (INCOTERMS 2000) lub CIF (…) (INCOTERMS 2000), w zależności od konkretnej dostawy i umowy z dostawcą. Zgodnie z warunkami CIF, dostawca pokrywa koszty załadunku i transportu towarów do Polski. „Axx” będzie występować jako importer, dokona zgłoszenia celnego dopuszczenia do obrotu na terytorium RP, ureguluje dług celny oraz należności podatkowe.

W uzupełnieniu do wniosku Spółka poinformowała, że w wyniku transakcji następuje sprzedaż celulozy przez producenta mającego swoją siedzibę na Cyprze lub w Szwajcarii (Spółka A) na rzecz Spółki, która to następnie odsprzedaje ten towar ostatecznemu odbiorcy „Axx”  mającemu swoją siedzibę w Polsce (Spółce C). Celuloza jest transportowana bezpośrednio od producenta (Spółki A) do ostatecznego odbiorcy (Spółki C), który jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów. Odprawa celna i dopuszczenie towarów do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonywane jest przez Spółkę C. Wydanie i transport towarów odbywa się na warunkach CIF według Formuły Incoterms 2000. Zgodnie z warunkami CIF, dostawca (Spółka A) pokrywa koszty załadunku i transportu towarów do portu w Polsce.

W transakcji udział biorą 3 podmioty:

*   Spółka A sprzedawca celulozy: spółka z siedzibą na Cyprze lub spółka z siedzibą w Szwajcarii,
*   Spółka, która nabywa celulozę od Spółki A,
*   Spółka C „Axx” , importer celulozy, nabywa celulozę od Spółki.

Zgodnie z warunkami CIF według Incoterms 2010 sprzedający (Spółka A) jest zobowiązany do wysyłki towarów. Transport będzie realizowany przez spedytora drogą morską lub kolejową z terytorium Rosji. Koszty transportu pokrywa Spółka A.

Spółka wystawi fakturę sprzedaży na „Axx” (Spółka C) i tym samym dokona przeniesienia prawa do rozporządzania sprzedanym towarem jak właściciel w trakcie, gdy celuloza będzie znajdować się (1) na statku, który będzie znajdował się na morzu pomiędzy portem w Rosji i w Polsce lub (2) w trakcie transportu kolejowego na terytorium Rosji lub Białorusi. Przeniesienie do rozporządzania prawem jako właściciel na rzecz „Axx” nastąpi przed wyładunkiem w porcie/miejscu przeznaczenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż dokonywana przez Spółkę na rzecz „Axx” przed dopuszczeniem towarów do obrotu na terenie Polski, pozostaje poza zakresem opodatkowania polskim podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż dokonywana przez niego na rzecz „Axx” przed dopuszczeniem towarów do obrotu na terenie Polski, pozostaje poza zakresem opodatkowania polskim podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Czynności sprzedaży dokonanej przez Spółkę na rzecz „Axx” nie można uznać za dostawę dokonaną na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT) albowiem, zgodnie z art. 2 ustawy o VAT, za terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, podczas gdy w momencie sprzedaży celuloza znajdowała się będzie poza granicami RP.

Definicja importu znajduje się w art. 2 pkt 7 ustawy o VAT, a rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju.

Powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów jest powiązane z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych. Zgodnie bowiem z treścią art. 19 ust. 7 ustawy o VAT, „obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9”. Natomiast podatnikami VAT z tytułu importu są według art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, między innymi osoby prawne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła (…).

Spółka nie będzie zatem podatnikiem VAT z tytułu importu, będzie nim „Axx”. Zatem sprzedaż towaru przez Spółkę na rzecz „Axx” jest czynnością nieopodatkowaną, gdyż zgodnie z treścią art. 19 ust. 7 ustawy o VAT i art. 91 ust. 1 lit. a Wspólnotowego Kodeksu Celnego nie powstaje w stosunku do niej obowiązek podatkowy.

W momencie sprzedaży, tj. przed dokonaniem importu i dopuszczeniem do obrotu jako towar wspólnotowy podlegający konsumpcji, towar w żaden sposób nie zostanie wprowadzony do konsumpcji na obszarze Wspólnoty. Tymczasem, funkcjonujący na terytorium Wspólnoty wspólny system podatku od wartości dodanej polega na stosowaniu powszechnego, proporcjonalnego do ceny towarów i usług, niezależnego od liczby transakcji podatku obciążającego konsumpcję, tzn. obciąża ostatecznego odbiorcę, konsumenta.

Ponadto, w przypadku opodatkowania sprzedaży towaru przed dokonaniem importu doszłoby do podwójnego opodatkowania. Raz nabywca zobowiązany byłby zapłacić podatek z tytułu nabycia, a drugi raz z tytułu importu towaru, co jest niedopuszczalne na gruncie prawa wspólnotowego.

Podobne stanowisko można znaleźć w wyrokach sądów administracyjnych, np. w wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2010 r. (sygn. III SA/Wa 224/10).

Zdaniem Spółki, można również analizować skutki podatkowe transakcji przez pryzmat tzw. transakcji łańcuchowej. W przypadku transakcji łańcuchowej, w której Spółka jest jedną ze stron, pomimo, że towar nie trafia do niej fizycznie zastosowanie znajdzie art. 7 ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w czynnościach i należy każdą z nich traktować odrębnie.

W opisanej sytuacji możemy wyodrębnić dostawy:

*   pomiędzy dostawcą a Spółką,
*   pomiędzy Spółką a finalnym odbiorcą („Axx”).

Dla każdej z tych transakcji należy ustalić miejsce powstania obowiązku podatkowego. Zgodnie z oznaczeniem CIF Incoterms 2010, grupa C sprzedający zawiera umowę przewozu i ponosi jej koszt. Dostawca jest również zobowiązany do dokonania odprawy celnej eksportowej. Ryzyko zostaje przeniesione na kupującego w momencie nadania towarów. Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o VAT, dostawę towarów, która poprzedza wysyłkę towarów uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów. Według Spółki, oznacza to, że miejscem dostawy towarów jest Rosja. Dostawa pomiędzy nią i „Axx” ma natomiast charakter dostawy ruchomej.

Podobne stanowisko można znaleźć w interpretacji wydanej w dniu 17 kwietnia 2012 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (sygn. IPTPP2/443-73/12-2/JS).

Biorąc powyższe pod uwagę transakcję dostawy przez Spółkę towaru na rzecz „Axx”, będącego jednocześnie importerem towaru należy uznać za dokonaną poza terytorium RP. Zatem przedmiotowa dostawa towaru nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

W wydanej w dniu 18 grudnia 2012 r. interpretacji indywidualnej nr ILPP4/443-383/12-4/EWW Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe wskazując, że sprzedaż dokonywana przez nią na rzecz „Axx” przed dopuszczeniem towarów do obrotu na terenie Polski, nie pozostaje poza zakresem opodatkowania polskim podatkiem od towarów i usług, lecz podlega opodatkowaniu tym podatkiem, zgodnie z obowiązującymi przepisami na terytorium kraju.

W dniu 15 stycznia 2013 r. do tut. Organu wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 11 stycznia 2013 r., w którym Wnioskodawca nie zgodził się ze stanowiskiem wyrażonym w ww. interpretacji.

W wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa tut. Organ wydał w dniu 14 lutego 2013 r. odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nr ILPP4/443/W-2/13-4/IM, w której stwierdził brak podstaw do zmiany ww. interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

W konsekwencji, w dniu 18 marca 2013 r. do tut. Organu wpłynęła skarga z dnia 12 marca 2013 r. na powyższą interpretację indywidualną.

Odpowiedź na skargę udzielona została w dniu 17 kwietnia 2013 r. nr ILPP4/4441-3/13-2/IM.

W dniu 12 listopada 2013 r. wyrokiem o sygn. akt I SA/Po 338/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną interpretację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Po 338/13, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) zwanej dalej ustawą  opodatkowaniu tym podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (…).

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…) – art. 2 pkt 3 ustawy.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy  przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzącego w skład terytorium Unii Europejskiej (…).

W przypadku transakcji łańcuchowych, tj. transakcji, w których występuje kilka podmiotów zawierających transakcje dotyczące jednego przedmiotu, który przekazywany jest przez pierwszy podmiot w łańcuchu na rzecz ostatniego z podmiotów, ustanowiono szczegółowe zasady dotyczące dostaw. Regulują je przepisy art. 7 ust. 8 i art. 22 ust. 1-3 ustawy.

W treści art. 7 ust. 8 ustawy wskazano, że w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

Wskazać należy, że podatek od towarów i usług ma charakter terytorialny, ponieważ opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia było/jest lub będzie terytorium kraju (tj. Rzeczypospolitej Polskiej).

Miejsce świadczenia to nic innego jak miejsce opodatkowania danej czynności. Zatem, jego określenie ma istotne znaczenie dla prawidłowego ustalenia państwa, w którym powstaje obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

Przepisy art. 22 ustawy określają miejsce świadczenia przy dostawie towarów.

Miejsce świadczenia (opodatkowania) przy dostawie towarów uzależnione jest od sposobu, w jaki realizowana jest dostawa. W myśl zasady wyrażonej w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy  miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

W myśl art. 22 ust. 2 ustawy w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.

Stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy  w przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miesiącu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Zatem przyporządkowanie transportu bądź wysyłki towarów konkretnej dostawie w łańcuchu dostaw decyduje o miejscu opodatkowania tych dostaw.

Każda z dostaw w transakcji łańcuchowej traktowana jest odrębnie w myśl art. 7 ust. 8 ustawy, co oznacza, że dla każdej odrębnie ustalane jest miejsce dokonania dostawy. Ponadto zauważyć należy, że w danej transakcji łańcuchowej następuje tylko jedno przemieszczenie towarów, zatem tylko jedna z dostaw może być uznana za dostawę „ruchomą” towarów, pozostałe zaś są dostawami „nieruchomymi”.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie on nabywać od szwajcarskiego bądź cypryjskiego podmiotu gospodarczego (Spółka A) towar w postaci celulozy, sprowadzanej z Rosji. W trakcie przewozu morskiego (lub kolejowego) przed przybyciem do portu przeznaczenia Spółka sprzeda towar finalnemu odbiorcy  spółce A(…) S.A. (dalej „Axx”). „Axx” jest zarejestrowana dla potrzeb podatku od towarów i usług w Polsce.

W wyniku transakcji nastąpi sprzedaż celulozy przez producenta mającego swoją siedzibę na Cyprze lub w Szwajcarii (Spółka A) na rzecz Zainteresowanego, który to następnie odsprzeda ten towar ostatecznemu odbiorcy „Axx” mającemu swoją siedzibę w Polsce. Celuloza będzie transportowana bezpośrednio od producenta (Spółki A) do ostatecznego odbiorcy „Axx”, który będzie podatnikiem z tytułu importu tych towarów. Odprawa celna i dopuszczenie towarów do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonywane zostanie przez „Axx”. W dniu wystawienia faktury sprzedaży przez Spółkę na rzecz „Axx”, towar znajdować się będzie poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Wydanie i transport towarów odbywać się będzie na warunkach CIF według Formuły Incoterms 2000. Zgodnie z warunkami CIF dostawca (Spółka A), pokrywa koszty załadunku i transportu towarów do portu w Polsce. Zgodnie z warunkami CIF według Incoterms 2010 sprzedający (Spółka A) jest zobowiązany do wysyłki towarów. Transport będzie realizowany przez spedytora drogą morską lub kolejową z terytorium Rosji.

W transakcji udział biorą 3 podmioty:

*   Spółka A sprzedawca celulozy: spółka z siedzibą na Cyprze lub spółka z siedzibą w Szwajcarii,
*   Wnioskodawca z siedzibą w Poznaniu, który nabywa celulozę od Spółki A.,
*   „Axx” importer celulozy, nabywa celulozę od Zainteresowanego.

W niniejszej sytuacji wystąpią więc dwie dostawy towarów:

*   dostawa pomiędzy spółką cypryjską lub spółką szwajcarską (Spółka A) a Wnioskodawcą,
*   dostawa pomiędzy Zainteresowanym a kontrahentem polskim („Axx”).

Towar będący przedmiotem transakcji transportowany będzie przez jego dostawcę, a więc spółkę cypryjską lub spółkę szwajcarską bezpośrednio z terytorium Rosji do Polski.

W myśl powołanych przepisów, kiedy przedmiot dostawy jest wysyłany lub transportowany przez pierwszego w kolejności podatnika lub na jego rzecz, wysyłkę lub transport należy przyporządkować dostawie dokonanej przez pierwszego na rzecz drugiego uczestnika transakcji. W niniejszej sprawie zatem, dostawa realizowana przez pierwszy podmiot (Spółkę A) na rzecz Wnioskodawcy będzie dostawą „ruchomą”, której miejscem opodatkowania będzie państwo, w którym transport towarów się rozpoczyna, a zatem terytorium Rosji.

Natomiast dostawa dokonana pomiędzy Spółką (drugim), a trzecim uczestnikiem (Spółka C) będzie dostawą „nieruchomą”, a miejscem jej opodatkowania wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy będzie państwo zakończenia transportu towarów, a zatem Polska.

W tym miejscu wskazać należy, że dla ustalenia miejsca świadczenia (opodatkowania) dostawy towarów w myśl cyt. art. 22 ustawy, nie ma znaczenia moment przeniesienia na nabywcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Reasumując, na podstawie art. 22 ust. 2 i ust. 3 ustawy, które mają zastosowanie w niniejszej sprawie, miejscem opodatkowania sprzedaży towarów, której dokonywać będzie Zainteresowany będzie terytorium Polski.

W tym miejscu należy wskazać, że podatek od towarów i usług jest podatkiem konsumpcyjnym, a co fundamentalne, dla prowadzących działalność gospodarczą jest podatkiem neutralnym. Zasada neutralności podatku dla podatnika należy do podstawowych zasad wspólnego systemu VAT i jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego, z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Stosując powyższą zasadę należy mieć również na względzie kwestię podwójnego opodatkowania, które jest niekorzystnym zjawiskiem związanym z budową systemu podatkowego i oznacza dwukrotne opodatkowanie tego samego przedmiotu opodatkowania.

Zainteresowany wskazał, że to ostateczny nabywca towarów („Axx”) będzie występować jako importer, który dokona zgłoszenia celnego dopuszczenia towarów do obrotu na terytorium RP oraz ureguluje dług celny i należności podatkowe.

W myśl art. 2 pkt 7 ustawy przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju.

Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 – art. 19 ust. 7 ustawy.

Zatem powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów jest powiązane z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych.

Natomiast w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Art. 201 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny z dnia 12 października 1992 r. (Dz.U. UE. L Nr 302, str. 1) wskazuje, że dług celny w przywozie powstaje w wyniku:

1.  dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym lub
2.  objęcia takiego towaru procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.

Z kolei zgodnie z ust. 2 ww. artykułu – dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

Zgodnie więc z ww. przepisami dług celny powstaje na skutek dopuszczenia do obrotu na terytorium Unii Europejskiej towarów podlegających należnościom celnym przywozowym lub objęcia towarów podlegających należnościom celnym przywozowym procedurą odprawy czasowej, z częściowym zwolnieniem od cła.

Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Po 338/13: „Z zawartego we wniosku o wydanie interpretacji opisu zdarzenia przyszłego jednoznacznie wynika, że importerem jest A(…) (Spółka C), a nie skarżąca Spółka. Fakt ten ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów jest powiązane z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych”.

W związku z powyższym w wyroku wskazano, że: „(…) w ocenie Sądu, uznać należy, że sprzedaż towaru przez skarżącą na rzecz Spółki C (»X.1«) będzie czynnością nieopodatkowaną, gdyż zgodnie z treścią art. 19 u.p.t.u. i art. 201 Wspólnotowego Kodeksu Celnego nie powstanie w stosunku do niej obowiązek podatkowy. Zaakcentować bowiem należy, że w momencie sprzedaży, tj. przed dokonaniem importu i dopuszczeniem do obrotu jako towar wspólnotowy podlegający konsumpcji, towar w żaden sposób nie zostanie wprowadzony do konsumpcji na obszarze Wspólnoty. Tymczasem, funkcjonujący na terytorium Wspólnoty wspólny system podatku od wartości dodanej polega na stosowaniu powszechnego, proporcjonalnego do ceny towarów i usług, niezależnego od liczby transakcji podatku obciążającego konsumpcję, tzn. obciąża ostatecznego odbiorcę konsumenta.

W ocenie Sądu, w przypadku zaakceptowania wyrażonego przez organ w zaskarżonej interpretacji stanowiska i opodatkowaniu sprzedaży towaru przed dokonaniem importu doszłoby w istocie do podwójnego opodatkowania. Ostateczny nabywca »X.1« (Spółka C) zobowiązany byłby bowiem zapłacić podatek z tytułu nabycia (dostawa krajowa), a także podatek z tytułu importu towaru, co jest niedopuszczalne na gruncie prawa wspólnotowego i niezgodne ze wspomnianą fundamentalną zasadą neutralności tego podatku. Powyższe oznacza więc, że naruszona zostałaby również jedna z podstawowych zasad podatku od towarów i usług, tj. zasada unikania podwójnego opodatkowania. Skoro podatek od towarów i usług ma w swoim założeniu mieć charakter neutralny, to muszą być eliminowane zarówno sytuacje, w których podatek w ogóle nie zostanie zapłacony, jak i sytuacje, w których wystąpi zjawisko podwójnego opodatkowania. W tym pierwszym przypadku podatnik uzyskiwałby nieuzasadnioną korzyść finansową i przewagę konkurencyjną, natomiast w drugim przypadku – ponosiłby nieuzasadniony ciężar podatkowy”.

Ustosunkowując się zatem do pytania Zainteresowanego stwierdzić należy, że sprzedaż dokonywana przez niego na rzecz „Ax” pozostaje poza zakresem opodatkowania polskim podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, stanowisko Spółki uznano za prawidłowe, jednak na podstawie innego uzasadnienia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwszej interpretacji, tj. 18 grudnia 2012 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.