Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-476/09-2/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-30
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia pożyczki.
Słowa kluczowe: fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; pożyczka; spadkobiercy; umorzenie; śmierć
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 30 kwietnia 2009 r. (data wpływu: 6 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 8 grudnia 2007 r. zmarł nagle mąż Wnioskodawczyni. Załatwiając sprawy w zakładzie męża po jego śmierci, Zainteresowana otrzymała zapewnienie od kierowniczki działu personalnego, że pożyczka mieszkaniowa udzielona z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych zostanie mężowi umorzona, bo tak stanowi regulamin.

Po paru dniach do Wnioskodawczyni zadzwonił członek komisji socjalnej z informacją, iż pożyczka jest umorzona, tylko jako formalność Zainteresowana musi napisać podanie do dyrektora zakładu o jej umorzenie, co uczyniła.

Zakład pracy męża Zainteresowanej wystawił Jej PIT-8C.

Wnioskodawczyni wskazuje na swoją trudną sytuację po śmierci męża i wnosi prośbę o zwolnienie Jej z obowiązku podatkowego.

Środki z pożyczki jaką otrzymał mąż Zainteresowanej zostały wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe.

Wnioskodawczyni podaje, że kwota podatku w wysokości ok. 4.000 zł, którą musiałaby ewentualnie odprowadzić do Urzędu Skarbowego jest dla niej bardzo wysoka i nie poradziłaby sobie z jej zapłatą, ponieważ jest jedynym żywicielem rodziny.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Zainteresowana ma obowiązek odprowadzenia podatku od umorzonej pożyczki mieszkaniowej z zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych udzielonej Jej mężowi?
2.  Czy zasadne było wystawienie PIT-8C przez zakład pracy dla Wnioskodawczyni (spadkobiercy)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zakład pracy męża nie powinien wystawić PIT-8C dla Niej, ponieważ zapisy w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie precyzują jasno obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki przez spadkobiercę i w związku z tym nie powinno się nakładać na Nią obowiązku podatkowego.

Zainteresowana wskazuje jeszcze na sferę moralną, że mąż był sumiennym pracownikiem i osoby „ważne” z zakładu męża zapewniły Ją i jasno sprecyzowane zostało, że „pożyczka męża jest umorzona, bo tak stanowi regulamin”, więc Wnioskodawczyni dziwi się, skąd ta decyzja, albo asekuracja, żeby wystawić PIT-8C dla Niej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), prawa i obowiązki zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na spadkobierców.

Z kolei w myśl art. 720 § 1 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tą samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się w momencie, kiedy dochodzi do umorzenia pożyczki lub jej części. Przy czym w przypadku umorzenia pożyczki za życia pracownika wartość umorzonej pożyczki stanowi przychód pracownika, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli umorzenie pożyczki następuje po śmierci pożyczkobiorcy (pracownika), a w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych lub w umowie o udzielenie pożyczki zawarto zapis o obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki przez spadkobierców (w tym współmałżonka) po śmierci pożyczkobiorcy, to udzielona pożyczka umorzona zostaje spadkobiercy, a nie pracownikowi. W tej sytuacji przychód w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskuje spadkobierca, przejmujący obowiązki dłużnika. Zatem w przypadku, gdy po śmierci pożyczkobiorcy, dochodzi do umorzenia pożyczki spadkobiercy, który przejął obowiązki dłużnika, u tego spadkobiercy powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten odpowiada wartości umorzonej pożyczki.

Natomiast wyłącznie w sytuacji, gdy żadne zapisy nie precyzują obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki przez spadkobiercę (w tym współmałżonka), a udzielona pożyczka umarzana jest zmarłemu pracownikowi, pracodawca nie jest zobowiązany do wystawienia PIT-8C spadkobiercom.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że pracownikowi uprawnionemu do korzystania ze świadczeń z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych udzielono pożyczki, którą po jego śmierci umorzono do wysokości niespłaconej kwoty.

Jak wskazuje Zainteresowana we wniosku, przedstawiając własne stanowisko w sprawie, w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych żadne zapisy nie precyzują jasno obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki przez spadkobiercę.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż w takiej sytuacji z chwilą umorzenia pożyczki po śmierci pożyczkobiorcy doszło do wygaśnięcia zobowiązania, o ile żadne zapisy umowy o udzielenie pożyczki nie precyzują obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki przez spadkobierców, w tym przez Wnioskodawczynię. Nie można zatem uznać, że po stronie Zainteresowanej (spadkobierczyni) powstał przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a tym samym po stronie zakładu pracy (pożyczkodawcy), obowiązek wystawienia Wnioskodawczyni informacji PIT-8C.

Natomiast w zakresie zwolnienia z obowiązku podatkowego, poinformować należy, iż zwalnianie z podatku nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej tut. Organu.

Odnośnie poboru podatku, ustawodawca przewidział możliwość udzielania podatnikom uznaniowych ulg w spłacie zobowiązań podatkowych w określonych sytuacjach szczególnych.

Na podstawie art. 67a § 1 w zw. z art. 13 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, naczelnik urzędu skarbowego, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może:

1.  odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;
2.  odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, o której mowa w art. 53a;
3.  umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Jednakże wskazać należy, że zasadność udzielenia takiej ulgi jest rozstrzygana w drodze decyzji właściwego naczelnika urzędu skarbowego, po przeprowadzeniu stosownego postępowania, wszczętego na wniosek podatnika.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto informuje się, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Wobec tego niniejszą interpretację wydano w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Zainteresowanej w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.