Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.238.2025.3.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Skutki podatkowe wypłaty przez bank kwoty tytułem zwrotu
środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy
kredytobiorcy przekazali na rzecz banku w ramach spłaty
kredytu udzielonego na podstawie umowy.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
ugody-ugoda sądowa
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, dotyczący skutków podatkowych
    zawarcia ugody z Bankiem. Wniosek został uzupełniony w dniach 13 maja i 8 czerwca
    2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 5 marca 2008 r. Pana rodzice, A. i B.C., zawarli z Bankiem (...) S.A. umowę kredytu
    hipotecznego mieszkaniowego nr (...) (pierwotny nr (...)). Kredyt był denominowany do
    franka szwajcarskiego. Kredyt w całości był przeznaczony na zakup domu mieszkalnego.
    Kwota udzielonego kredytu wynosiła łącznie 264.315,78 zł, tj. 120.587,52 CHF. Kredyt
    został zabezpieczony hipotecznie.
    W dniu (...) 2016 r. zmarł Pana tata B.C., a spadek po nim z dobrodziejstwem inwentarza
    nabył Pan wraz z mamą A.C. oraz rodzeństwem D.E. (z domu C.) oraz F.C. w udziale
    procentowym.
    W dniu 10 grudnia 2020 r. po sprzedaży domu kredyt został w całości spłacony w kwocie
    221.303,79 zł, tj. 53.793,52 CHF.
    W kwietniu 2024 r. skierował Pan wraz z mamą i rodzeństwem sprawę do Sądu przeciwko
    Bankowi X S.A. z siedzibą w (...), o zwrot nadpłaconego kredytu w związku z abuzywnymi
    zapisami umowy kredytu. Bank mając wyznaczony termin pierwszej rozprawy
    zaproponował ugodę, którą podpisano w dniu (...) 2024 r. na pierwszej sprawie przed
    Sądem Okręgowym w (...). Na mocy ugody Bank wypłacił na Pana rzecz kwotę 11.596,23 zł
    stanowiącą zwrot nadpłaty kredytu oraz kwotę 14.778,76 zł określoną przez Bank w
    ugodzie jako „kwota dodatkowa”.
    Dodatkowo Bank wskazał, że kwota dodatkowa podlega opodatkowaniu i zostanie na nią
    wystawiona informacja PIT-11, który to dokument nie został wystawiony do dnia
    dzisiejszego. Określenie kwoty 14.778,76 zł jako kwoty dodatkowej nie podlegało
    negocjacjom.
    Łącznie na podstawie ugody Bank wypłacił na Pana rzecz kwotę 26.374,99 zł a kwota
    spłaconej części należnego kredytu wynosiła 27.662,97 zł. Podpisał Pan z Bankiem X S.A.
    ugodę, gdyż uznana została za korzystną z punktu widzenia szybkości rozliczenia z
    Bankiem.
    Uzupełnienie wniosku
    Z pozwem przeciwko bankowi wystąpili Państwo razem: Pana mama jako
    współkredytobiorczyni w 50% oraz spadkobierczyni w 25% po ojcu, oraz Pana rodzeństwo,
    w pozostałych równych częściach tj. 25% jako spadkobiercy po ojcu. Wystąpił Pan jako
    spadkobierca ojca, który zmarł w (...) 2016 r. Roszczenia dochodzone w pozwie dotyczą
    kredytu, który został zawarty przez Pana ojca za jego życia. Roszczenia te wynikają z
    umowy kredytowej zawartej przed jego śmiercią i dotyczą m.in. nieprawidłowych
    warunków kredytowych. Wszystkie roszczenia dotyczą umowy kredytu zawartej za życia
    ojca i są konsekwencją sytuacji prawnej, której podmiotem był ojciec. Nie dochodzi Pan
    roszczeń wynikających z Pana własnych czynności wobec banku po śmierci ojca.
    Umowa kredytu zawarta przez Pana rodziców przewidywała solidarną odpowiedzialność
    kredytobiorców. Oboje rodzice figurowali jako współkredytobiorcy i byli wspólnie
    odpowiedzialni za spłatę całości zadłużenia.
    Po śmierci ojca (w 2016 r.) ciężar spłaty kredytu faktycznie ponosiła Pana mama.
    Kontynuowała ona regularną spłatę rat kredytu do momentu sprzedaży domu ok. 2018
    /2019 r.
    Kwota w ugodzie została rozdzielona proporcjonalnie wg współwłasności i spadku po ojcu
    (50% mama i 50% spadku po tacie rozdzielone na czwórkę spadkobierców).

    Nie ma Pan szczegółowego wyliczenia jak została skalkulowana kwota dodatkowa.
    Napisano jedynie: „po weryfikacji wszystkich przeliczeń wyszło, że przewalutowanie
    kredytu prowadzi do powstania nadpłaty w wysokości 92.769,85 zł (wskazana w § 1 ust. 9
    ugody) – w załączeniu przeliczenie kredytu wykonane przez Bank, z którego wynika
    nadpłata. Wobec tego, pozostała część z 211.000 zł, tj. 118.230,15 zł, byłaby wypłacona
    Powodom jako tzw. kwota dodatkowa”.
    Uważa Pan, że jest to propozycja od banku w odniesieniu do pierwotnych roszczeń.
    Zaakceptowali Państwo ofertę banku w tej wysokości.
    Otrzymanie przez Pana wypłaty kwoty dodatkowej wynika z dziedziczenia po ojcu (wejścia
    przez Pana jako spadkobiercy w prawa i obowiązki ojca wynikające z umowy kredytowej).
    Kwota dodatkowa nie jest dla Pana zwrotem środków pieniężnych, które wcześniej Pan
    przekazał. Jest to część z całej kwoty, określona jako kwota dodatkowa, wydzielona z całej
    kwoty 211.000 zł poprzez odjęcie kwoty określonej jako powstała nadpłata z tytułu
    przewalutowania kredytu. Kwota ta została proporcjonalnie rozdzielona na
    współwłaścicielkę i spadkobierców.
    Kwota dodatkowa to forma zadośćuczynienia lub też odpokutowania przez bank, kwota
    ugody, którą bank zaproponował Państwu, by zamknąć sprawę polubownie.
    Kancelaria wyliczyła kwotę, jaka została wpłacona do banku tytułem rat kapitałowo-
    odsetkowych w trakcie spłaty kredytu hipotecznego. Dlatego podaje Pan kwotę nadpłat,
    która była ujęta w pozwie. Wartość przedmiotu sporu została wskazana jako kwota
    250.428 zł, co stanowi zgodnie z art. 21 k.p.c. sumę dochodzonych pozwem roszczeń (bez
    uwzględnienia roszczenia ewentualnego). Wartością przedmiotu sporu dla roszczenia o
    zapłatę jest kwota 250.427,01 zł stanowiąca sumę dochodzonych nadpłat. Suma roszczeń
    wynosi więc 250.427,01 zł. Kredyt zostaje zamknięty w momencie sprzedaży
    nieruchomości z hipoteką, dlatego też został spłacony w momencie zamykania w kwocie
    221.303,79 zł, jednakże kwota nadpłat w trakcie okresu kredytowania wynosiła 250.427,01
    zł.
    Wyjaśnienie tej sytuacji opiera się na podstawowym mechanizmie spłaty kredytu przy
    sprzedaży nieruchomości: kredyt został uznany za całkowicie spłacony, ponieważ w
    momencie sprzedaży nieruchomości spłacona została pozostała do zapłaty kwota
    zobowiązania, czyli saldo kredytu na dzień sprzedaży. Nie oznacza to, że spłacono pełną
    kwotę kredytu, która została pierwotnie udzielona (czyli 264.315,78 zł), lecz jedynie
    pozostałość do spłaty na dany moment, czyli 221.303,79 zł.
    Pozostała część kredytu (czyli różnica między kwotą udzieloną a faktycznie spłaconą)
    została już wcześniej spłacona w ratach, przed sprzedażą nieruchomości. Kwota
    221.303,79 zł była wymagana przez bank jako warunek wykreślenia hipoteki i uznana
    przez bank za całkowitą spłatę zobowiązania. W międzyczasie w trakcie obowiązywania
    kredytu, ze względu na przewalutowanie, w wyniku klauzul abuzywnych, rodzice nadpłacili
    250.427,01 zł.
    Na podstawie udzielonych informacji, pragnie Pan uzyskać potwierdzenie, że kwota
    dodatkowa, wypłacona przez bank w ramach rekompensaty za poniesione szkody i straty
    spowodowane przez klauzule abuzywne nie stanowi wzbogacenia i nie podlega
    opodatkowaniu w rozliczeniu podatkowym.
    Ugoda z bankiem zawarta w dniu (...) 2024 r. miała zakończyć spór i uchylić stan
    niepewności co do roszczeń wynikających ze spłaconej umowy kredytowej w dniu 10
    grudnia 2020 r. W celu rozliczenia zakończonej umowy kredytowej dokonano zmiany w
    zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej, tj.:
    – pierwotny kredyt został udzielony w kwocie 262.913,88 zł oprocentowany stawką Wibor
      3M + marża;
    – na dzień 10 grudnia 2020 r. zadłużenie wynosiło 221.303,79 zł;

    – w dniu 10 grudnia 2020 r. dokonana została przedterminowa spłata kredytu w kwocie
      222.024,64 zł;
    – na dzień 10 grudnia 2020 r. suma wszystkich wpłat na poczet spłaconego kredytu
      wynosiła 564.372,45 zł.
    W celu zakończenia wszelkich sporów wynikających z klauzul abuzywnych umowy
    kredytowej Bank zobowiązał się do zwrotu na rzecz kredytobiorcy kwoty:
    – 92.769,85 zł tytułem „zwrotu kapitału”. Na Pana rzecz przypadała kwota 11.596,23 PLN
      – wynika to z 1/8 udziału w umowie kredytowej (spadek nabyty po B.C.);
    – 118.230,15 zł tytułem wypłaty „kwoty dodatkowej”. Na Pana rzecz przypadła kwota
      14.778,77 zł – wynika ona z 1/8 udziału w umowie kredytowej (spadek nabyty po B.C.).
    W ugodzie nie jest wskazana podstawa otrzymania przez Pana kwoty 14.778,77 PLN, a
    jedynie stwierdzenie, że otrzyma ją Pan na wskazany rachunek bankowy.
    Kwoty wypłacone przez Bank nie były z Panem negocjowane i kalkulacja kwot do wypłaty
    nie była przedstawiona.
    W związku z powyższymi wyjaśnieniami, zwrócona kwota 14.778,77 PLN nie stanowi
    przysporzenia, gdyż spłacając przedterminowo kredyt kwota Pana części spłaty wynosiła
    27.753,08 PLN. Nie jest Pana przychodem, gdyż nie przynosi dodatkowego przysporzenia,
    jest to kwota, która w wyniku negocjacji z Bankiem jest zwrotem dokonanej wpłaty na
    poczet rat kredytowych.
    Jednocześnie kredyt otrzymany przez rodziców B. i A.C. wypełniał przesłanki definicji
    zawartej w paragrafie 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

## Pytanie

Czy kwota dodatkowa wskazana w ugodzie jest przychodem w rozumieniu art. 11 ust.1
    ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych i powinna podlegać opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, kwota dodatkowa wynikająca z zawartej ugody w wysokości 14.778,76 zł
    nie jest przychodem, gdyż nie przynosi Panu dodatkowego przysporzenia, jest to kwota,
    która w wyniku negocjacji z Bankiem jest zwrotem dokonanej wpłaty na poczet rat
    kredytowych.
    Jednocześnie kredyt otrzymany przez rodziców, w tym A.C. wypełniał przesłanki definicji
    zawartej w paragrafie 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    – dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    – dochodów, od których zaniechano poboru podatku na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
        • zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne,
        które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
        • zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które
        zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i
        środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a
        więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie
        jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
        wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
      takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
        • świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
        • nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z
    uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym,
    uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie
    przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.

    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie, za które się nie
    płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie
    zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku
    jednej osobie kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Nieodpłatne świadczenie w
    znaczeniu prawa podatkowego obejmuje nie tylko świadczenie w rozumieniu prawa
    cywilnego (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony), ale w jego zakres wchodzą
    także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest
    uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz
    gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        – inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Skutki podatkowe wypłaty przez bank kwoty tytułem zwrotu środków pieniężnych, które
    wcześniej na mocy umowy kredytobiorcy przekazali na rzecz banku w ramach spłaty
    kredytu udzielonego na podstawie umowy.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a

      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już wcześniej art. 11 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można
    również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w dniu 5 marca 2008 r. Pana rodzice zawarli z Bankiem
    X S.A. umowę kredytu hipotecznego mieszkaniowego. Kredyt był denominowany do
    franka szwajcarskiego. Kredyt w całości był przeznaczony na zakup domu mieszkalnego.
    Kwota udzielonego kredytu wynosiła łącznie 264.315,78 zł, tj. 120.587,52 CHF. Kredyt
    został zabezpieczony hipotecznie. W dniu (...) 2016 zmarł Pan ojciec, a spadek po nim z
    dobrodziejstwem inwentarza nabył Pani wraz z matką oraz rodzeństwem w udziale
    procentowym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z art. 922 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
      § 2. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak
      również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby
      niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.
      § 3. Do długów spadkowych należą także koszty pogrzebu spadkodawcy w takim
      zakresie, w jakim pogrzeb ten odpowiada zwyczajom przyjętym w danym środowisku,
      koszty postępowania spadkowego, obowiązek zaspokojenia roszczeń o zachowek oraz
      obowiązek wykonania zapisów zwykłych i poleceń, jak również inne obowiązki
      przewidziane w przepisach księgi niniejszej.
    Stosownie do art. 924 tej ustawy:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

    Natomiast w myśl art. 925 wskazanej ustawy:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Artykuł 1012 Kodeksu cywilnego określa natomiast, że:
      Spadkobierca może bądź przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi
      (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności
      (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też spadek odrzucić.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę.
      Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt
      poświadczenia dziedziczenia.
    W myśl art. 1030 tej ustawy:
      Do chwili przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi spadkowe
      tylko ze spadku. Od chwili przyjęcia spadku ponosi odpowiedzialność za te długi z
      całego swego majątku.
    Zgodnie natomiast z art. 1031 § 1 Kodeksu cywilnego:
      § 1. W razie prostego przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi
      spadkowe bez ograniczenia.
      § 2. W razie przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza spadkobierca ponosi
      odpowiedzialność za długi spadkowe tylko do wartości ustalonego w wykazie
      inwentarza albo spisie inwentarza stanu czynnego spadku. Powyższe ograniczenie
      odpowiedzialności odpada, jeżeli spadkobierca podstępnie pominął w wykazie
      inwentarza lub podstępnie nie podał do spisu inwentarza przedmiotów należących do
      spadku lub przedmiotów zapisów windykacyjnych albo podstępnie uwzględnił w
      wykazie inwentarza lub podstępnie podał do spisu inwentarza nieistniejące długi.
    Dodatkowo wskazał Pan, że w dniu 10 grudnia 2020 r., po sprzedaży domu, kredyt
    został w całości spłacony w kwocie 221.303,79 zł, tj. 53.793,52 CHF. W kwietniu 2024 r.
    skierował Pan wraz z matką i rodzeństwem sprawę do Sądu przeciwko Bankowi X S.A. z
    siedzibą w (...), o zwrot nadpłaconego kredytu w związku z abuzywnymi zapisami
    umowy kredytu. Bank, mając wyznaczony termin pierwszej rozprawy, zaproponował
    ugodę, którą podpisał Pan wraz z pozostałymi członkami rodziny w dniu (...) 2024 r. Na
    mocy ugody Bank wypłacił na Pana rzecz kwotę 11.596,23 zł, stanowiącą zwrot nadpłaty
    kredytu oraz kwotę 14.778,77 zł określoną przez Bank w ugodzie jako „kwota
    dodatkowa”. Zwrócona kwota 14.778,77 zł nie stanowi przysporzenia, gdyż spłacając
    przedterminowo kredyt kwota Pana części spłaty wynosiła 27.753,08 zł. Dodatkowo
    wskazał Pan, że „kwota dodatkowa” jest zwrotem dokonanej wpłaty na poczet rat
    kredytowych.
    Powziął Pan wątpliwość, czy „kwota dodatkowa” wynikająca z podpisanej w dniu (...)
    2024 r. ugody, dotyczącej opisanego kredytu stanowi przychód w rozumieniu art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i powinna podlegać
    opodatkowaniu.
    Z przytoczonej w niniejszej interpretacji definicji przychodu, zawartej w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wywieść należy, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Zatem, jeśli faktycznie na podstawie opisanej ugody dotyczącej opisanego kredytu
    otrzymał Pan zwrot wpłaconych rat kredytu i kwota zwrotu – na co wskazują
    okoliczności sprawy – mieści się w kwocie spłaconych rat, to uznać trzeba, że nie
    uzyskał Pan faktycznie korzyści majątkowej, która mogłaby zostać potraktowana jako

    trwałe przysporzenie w Pana majątku, spełniając w ten sposób definicję przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, w związku z wypłatą przez Bank „kwoty dodatkowej” wynikającej z
    podpisanej w dniu (...) 2024 r. ugody, która to kwota nie stanowiła dla Pana
    przysporzenia i była jedynie zwrotem dokonanej wpłaty na poczet rat kredytowych, po
    Pana stronie nie powstał przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie wystąpił również obowiązek
    zapłaty podatku z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie wystąpienia zdarzenia.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we
    wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Niniejsza interpretacja wydana została jedynie w Pana indywidualnej sprawie i
    rozstrzyga wyłącznie zagadnienie objęte pytaniem, tj. kwestię Pana praw i obowiązków
    w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z związku z zawartą ugodą z
    bankiem. Inne kwestie poruszane we wniosku, w tym praw i obowiązków pozostałych
    kredytobiorców, nie były przedmiotem oceny przez tut. organ.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.