Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.45.2025.2.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-25
Teza: Ustalenie czy w związku ze sprzedażą działek
Wnioskodawczyni będzie działała w charakterze podatnika
podatku VAT oraz czy ww. sprzedaż będzie podlegać
opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ustalenia czy w związku ze sprzedażą działek, będących przedmiotem wniosku,
    będzie Pani działała w charakterze podatnika podatku VAT oraz czy ww. sprzedaż będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Uzupełniła go Pani pismem z 27 marca 2025 r.
    (wpływ 31 marca 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Opis działań i sytuacji prawnej działki 1 i działek powstałych w wyniku jej podziału oraz
    umowy sprzedaży działki 1 i działek powstałych w wyniku jej podziału.
    Działkę rolną o numerze 1 obręb ...., ..., gm. ... (Nr księgi wieczystej ....) Wnioskodawca
    otrzymał jako darowiznę od matki w dni ....2018 (Akt notarialny Repertorium A nr. ...).
    W 2019 Wnioskodawca rozpoczął starania o przekształcenie działki rolnej w działkę
    budowlaną, na której Wnioskodawca chciał wybudować swój dom.
    Dla miejscowości ..., gmina ... nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego. Teren
    miejscowości ... objęty jest jedynie studium, w którym działka 1 oznaczona jest jako teren
    przeznaczony pod zabudowę – jednak bez spełnienia szczególnych warunków, gmina
    odmawia wydania decyzji. Gmina wydaje warunki zabudowy jedynie dla ziemi rolnej o
    klasie IV lub gorszej.
    Aby uzyskać warunki zabudowy Wnioskodawca zwrócił się o reklasyfikację gruntu w
    Starostwie ....
    Starostwo w procesie reklasyfikacji przychyliło się do wniosku Wnioskodawcy i wydało
    decyzję o obniżeniu klasy gruntu z III na IVa na obszarze ... ha, co umożliwiło starania o
    uzyskanie warunków zabudowy.
    Następnie Wnioskodawca wystąpił o warunki zabudowy na budowę pojedynczego domu,
    uzyskując pozytywną decyzję Burmistrza Gminy ... – Decyzja Nr ... z dnia ....2020. Do
    wydania warunków niezbędne było również uzyskanie zaświadczeń o możliwości dostawy
    mediów – wody i prądu.
    ....2021 w wyniku kolejnej darowizny od matki (Repertorium A nr ...) Wnioskodawca
    otrzymał działkę rolną o numerze ... również położoną w .... Ponieważ nieruchomość ta
    miała lepsze położenie, dojazd drogą asfaltową i media w granicy działki, Wnioskodawca
    porzucił plan budowy domu na działce 1.
    W 2023 roku Wnioskodawca postanowił sprzedać działkę 1. Wnioskodawca wystawiał
    ogłoszenie o sprzedaży na portalu .....w dniu ....2023. Przez miesięczny czas trwania
    ogłoszenia nie zgłosił się nikt chętny. Nie podejmowano żadnych dodatkowych działań,
    aby sprzedać działkę.
    ....2023 zgłosił się do Wnioskodawcy inwestor proponując zakup nieruchomości.
    Wnioskodawca podpisał umowę przedwstępną, w wyniku której po udzieleniu
    pełnomocnictwa, inwestor rozpoczął działania mające na celu podział nieruchomości i
    uzyskanie warunków zabudowy. Efektem podjętych przez niego działań było uzyskanie
    warunków zabudowy dla budowy 4 domów jednorodzinnych na działce 1 – Decyzja nr ... z
    dnia ....2024 oraz w konsekwencji zatwierdzenie podziału nieruchomości 1 i wydzieleniu
    działek 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10. Działka 10 pozostaje działką rolną natomiast pozostałe działki
    są przeznaczone pod zabudowę.

    Zawodowo Wnioskodawca związany jest ze służbą zdrowia, pracuje w szpitalu na umowę
    o pracę, wykonując zawód medyczny. Aktywność zawodowa Wnioskodawcy nie jest
    związana z rynkiem nieruchomości, budowlanym, czy też z pośrednictwem w sprzedaży
    nieruchomości, Wnioskodawca nie prowadzi też pozarolniczej działalności gospodarczej, a
    sprzedaż tych nieruchomości dotyczy rozporządzania moim majątkiem prywatnym.
    Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    Na rzeczonej działce nie jest prowadzona działalność rolnicza. Nieruchomość nie jest
    również wynajmowana.
    Ponadto w uzupełnieniu wskazano:
    Działka nie była wykorzystywana od momentu nabycia do momentu jej podziału w żaden
    sposób. Działki nie są wykorzystywane w żaden sposób od momentu nabycia do
    momentu sprzedaży, poza przeprowadzeniem ich podziału, który umożliwi ich zbycie.
    Część podziału na działki została już zrobiona, a pozostałe zostaną podzielone w terminie
    późniejszym, po sprzedaży podzielonych już działek.
    Do obowiązków sprzedawcy należy w umowie dokonanie podziału geodezyjnego
    nieruchomości, oraz sprzedaż podzielonych działek w terminie określonym w umowie
    przedwstępnej. W umowie wskazane jest, że kupujący poniesie wszelkie koszty związane z
    zawarciem umowy sprzedaży i przeniesieniem własności nieruchomości, dokonaniem
    podziału geodezyjnego, uzyskaniem nowych warunków zabudowy. Umowa przedwstępna
    nie określa żadnych czynności, które wykona pełnomocnik, są one określone w odrębnym
    pełnomocnictwie, w którym pełnomocnik jest upoważniony do składania wniosków,
    odbioru dokumentów, składania oświadczeń, wnoszenia opłat, składania wyjaśnień i
    deklaracji, reprezentowanie w sprawach oraz składania oświadczeń o posiadanym prawie
    do dysponowania nieruchomością na cele budowlane związanych z prowadzeniem
    inwestycji polegającej na zaprojektowaniu i budowie budynków mieszkalnych
    jednorodzinnych na działka powstałych z podziału działki 1 położonych w ... woj. ....
    Umowa przedwstępna zawiera obowiązek sprzedawcy do dokonania podziału
    geodezyjnego działki w terminie 24 miesięcy oraz obowiązek sprzedaży podzielonych
    działek z zakreślonymi terminami sprzedaży poszczególnych działek.
    Do obowiązków sprzedawcy należy w umowie dokonanie podziału geodezyjnego
    nieruchomości, oraz sprzedaż podzielonych działek w terminie określonym w umowie
    przedwstępnej. W umowie wskazane jest, że kupujący poniesie wszelkie koszty związane z
    zawarciem umowy sprzedaży i przeniesieniem własności nieruchomości, dokonaniem
    podziału geodezyjnego, uzyskaniem nowych warunków zabudowy. Umowa przedwstępna
    nie określa żadnych czynności, które wykona pełnomocnik, są one określone w odrębnym
    pełnomocnictwie, w którym pełnomocnik jest upoważniony do składania wniosków,
    odbioru dokumentów, składania oświadczeń, wnoszenia opłat, składania wyjaśnień i
    deklaracji, reprezentowanie w sprawach oraz składania oświadczeń o posiadanym prawie
    do dysponowania nieruchomością na cele budowlane związanych z prowadzeniem
    inwestycji polegającej na zaprojektowaniu i budowie budynków mieszkalnych
    jednorodzinnych na działkach powstałych z podziału działki 1 położonych w ... woj. .... Na
    kupującym spoczywa obowiązek zapłaty za działki gruntu.
    Strona kupująca, do dnia zakupu poszczególnych działek, nie będzie dokonywać żadnych
    nakładów inwestycyjnych.
    Kupujący do dnia zawarcia umowy finalnej poniesie koszty związane z przygotowaniem
    inwestycji do prowadzenia, związanych z dokumentacją, podziałem, opłatami za wnioski,
    pełnomocnictwa itp., jednak nie poniesie żadnych nakładów inwestycyjnych –
    budowlanych.
    Sprzedający udzieli pełnomocnictwa kupującemu do składania wniosków, odbioru
    dokumentów, składania oświadczeń, wnoszenia opłat, składania wyjaśnień i deklaracji,

    reprezentowania w sprawach oraz składania oświadczeń o posiadanym prawie do
    dysponowania nieruchomością na cele budowlane związanych z prowadzeniem inwestycji
    polegającej na zaprojektowaniu i budowie budynków mieszkalnych jednorodzinnych na
    działka powstałych z podziału działki 1 położonych w ... woj. ....
    Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej żadnych transakcji związanych ze sprzedażą
    działek gruntu. Wnioskodawca posiada wyłącznie działkę 1 otrzymaną w darowiźnie od
    matki, będącą przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Pytania
      1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym
        przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca w ramach planowanej transakcji
        sprzedaży prawa własności Działek nie będzie miał statusu podatnika podatku VAT
        w rozumieniu art. 15 ust. 1 i art. 15 ust. 2 ustawy o VAT?
      2) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym
        przedstawionym we wniosku, sprzedaż Działek nie będzie opodatkowana
        podatkiem VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
      Ad. 1)
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że w zdarzeniu przyszłym
    przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca w ramach planowanej transakcji sprzedaży
    prawa własności Działek nie będzie mieć statusu podatnika podatku VAT w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 i art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W odniesieniu do definicji sprzedaży (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT), należy uznać, że
    sprzedaż nieruchomości gruntowych stanowi dostawę towarów, a tym samym może
    podlegać opodatkowaniu VAT. Jednakże, kluczowym elementem dla opodatkowania tej
    czynności jest ustalenie, czy Wnioskodawca działa w charakterze podatnika VAT.
    Podatnikami podatku VAT są, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, które wykonują
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego przepisu, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o VAT precyzuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców, usługodawców oraz rolników, w tym działalność
    polegającą na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Istotnym elementem definicji działalności gospodarczej jest stałość i
    powtarzalność podejmowanych czynności oraz ich zorganizowany charakter.
    Zgodnie z interpretacją ww. przepisów, nie każda czynność dostawy nieruchomości musi
    być traktowana jako wykonywana w ramach działalności gospodarczej, a tym samym nie
    każda sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), w tym
    wyrokiem w sprawach C-180/10 oraz C-181/10, czynności związane z wykonywaniem
    prawa własności do nieruchomości prywatnej, nawet gdy dotyczą sprzedaży większej
    liczby działek, nie muszą same w sobie prowadzić do uznania sprzedawcy za podatnika
    VAT. TSUE podkreśla, że jedynie podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak

    uzbrojenie gruntu, budowa dróg wewnętrznych, czy podejmowanie działań
    marketingowych wykraczających poza standardowe ogłoszenia, mogą prowadzić do
    uznania osoby sprzedającej nieruchomość za podatnika.
    Wnioskodawca nie podejmował i nie zamierza podejmować takich działań. Nieruchomości
    zostały nabyte od rodziny, stanowią majątek rodzinny. Wnioskodawca nie uzbrajał działek,
    nie podejmował działań zmierzających do uzyskania pozwoleń na budowę, a także nie
    zlecał działań marketingowych mających na celu aktywne promowanie Nieruchomości.
    Zgodnie z orzeczeniem TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10
    i C-181/10, osoba fizyczna sprzedająca nieruchomość nabywaną w ramach majątku
    prywatnego, która nie podejmuje aktywnych działań o charakterze zawodowym (np.
    uzbrajanie gruntu, budowanie infrastruktury, intensywne działania marketingowe), nie
    może być uznana za podatnika VAT. Sama liczba sprzedawanych działek, czy podział
    nieruchomości na mniejsze jednostki, nie stanowi przesłanki do uznania takiej działalności
    za zorganizowaną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z dnia 17 marca 2017 r. (sygn. akt I FSK 1643/15), podkreślając,
    że „przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze
    podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga
    ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną)”. W
    tym kontekście, Wnioskodawca nie podejmuje i nie zamierza podejmować takich działań.
    Warto również podkreślić, że Wnioskodawca nie zamierza podejmować innych działań,
    które mogłyby wskazywać na profesjonalny charakter sprzedaży działek. Działki nie
    zostały nabyte z zamiarem dalszej odsprzedaży, a sprzedaż Nieruchomości będzie miała
    charakter uzyskania środków w celu budowy własnego domu na drugiej otrzymanej w
    darowiźnie działce.
    Brak jest też aktywności typowej dla działalności gospodarczej, Wnioskodawca nie
    prowadzi działań mających na celu podniesienie atrakcyjności działek (np. uzbrojenie
    terenu, budowa dróg, czy uzyskiwanie warunków zabudowy), co mogłoby sugerować
    profesjonalne podejście do sprzedaży nieruchomości.
    Sprzedaż działek, o których mowa we wniosku, będzie miała charakter sprzedaży majątku
    prywatnego i nie będzie miała charakteru zorganizowanej działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W związku z tym, Wnioskodawca nie będzie
    występował jako podatnik VAT w ramach tej transakcji, ponieważ nie prowadzi działań,
    które wskazywałyby na profesjonalny charakter tej sprzedaży.
      Ad. 2)
    W ocenie Wnioskodawcy, skoro nie będzie on posiadał statusu podatnika podatku VAT w
    związku z planowaną sprzedażą Działek, to sprzedaż tych działek nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podstawą opodatkowania czynności podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT,
    jest wykonanie przez podatnika VAT odpłatnej dostawy towarów lub świadczenia usług.
    Skoro Wnioskodawca, w świetle wyżej przedstawionych argumentów, nie będzie posiadał
    statusu podatnika VAT w odniesieniu do planowanej sprzedaży, to sprzedaż ta nie będzie
    podlegała opodatkowaniu.
    Orzecznictwo TSUE oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, przytoczone w stanowisku
    Wnioskodawcy do pytania nr 1, jednoznacznie wskazuje, że jedynie podmioty działające w
    sposób profesjonalny, tj. wykonujące zorganizowane działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, mogą być uznane za podatników VAT.
    W sytuacji Wnioskodawcy brak jest takich działań – nieruchomości nie są uzbrojone, nie
    były prowadzone intensywne działania marketingowe, a Wnioskodawca nie prowadzi
    działalności jakiejkolwiek gospodarczej, tym bardziej związanej z obrotem
    nieruchomościami. Działki stanowią majątek prywatny Wnioskodawcy i nie zostały nabyte
    w celu prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, a ich sprzedaż

    będzie miała charakter likwidacji części majątku osobistego. W świetle powyższego,
    sprzedaż Działek nie będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    Takie samo stanowisko, w ocenie Wnioskodawcy, znajdzie zastosowanie również w
    przypadku, gdy sprzedaż Działek będzie rozłożona na kilka etapów (partii) w ciągu kilku
    miesięcy lub lat na rzecz tego samego lub różnych nabywców, o ile w tym okresie
    Wnioskodawca nie będzie podejmować aktywnych, zorganizowanych działań typowych dla
    osób zajmujących się w sposób profesjonalny obrotem nieruchomościami.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów
    administracyjnych oraz interpretacjach organów podatkowych. W wyroku NSA z dnia 27
    kwietnia 2022 r., sygn. akt I FSK 1589/18, sąd uznał, że sprzedaż działek otrzymanych w
    darowiźnie, mimo podjęcia niektórych działań (np. uzyskania warunków zabudowy), nie
    stanowiła działalności gospodarczej, ponieważ sprzedająca nie wykazywała
    zorganizowanej aktywności charakterystycznej dla przedsiębiorcy zajmującego się
    obrotem nieruchomościami.
    Podobne stanowisko zajął NSA w wyroku z dnia 25 lutego 2010 r. sygn. akt I FSK 162/09,
    podkreślając, że sprzedaż działek z majątku prywatnego nie podlega VAT, o ile sprzedający
    nie podejmuje działań takich jak uzbrojenie terenu czy intensywna promocja sprzedaży, a
    jedynie zarządza swoim majątkiem prywatnym.
    Również w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 10 lutego 2023 r. sygn. 0111-
    KDIB3-1.4012.848.2022.4.MSO potwierdzono, że sprzedaż działek nabytych w drodze
    darowizny, jeżeli odbywa się w ramach zarządu majątkiem prywatnym i bez
    profesjonalnych działań, nie powoduje obowiązku zapłaty VAT.
    Z kolei w interpretacji indywidualnej z dnia 20 marca 2017 r. (sygn. 1462-IPPP2.
    4512.75.2017.1.RR) stwierdzono, że jeśli brak jest przesłanek świadczących o aktywności
    sprzedawcy w zakresie sprzedaży gruntu, która odpowiadałaby działaniom podmiotów
    profesjonalnie zajmujących się takimi transakcjami, to zbycie działki budowlanej nie
    podlega opodatkowaniu VAT. Taka transakcja jest traktowana jako zarządzanie majątkiem
    prywatnym.
    W interpretacji indywidualnej z dnia 30 marca 2021 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.759.2020.
    UJ) wyjaśniono, że brak cech wskazujących na zawodowy, stały i zorganizowany charakter
    działalności oznacza, że sprzedaż udziału w Działkach nie będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT. W związku z tym sprzedawca nie będzie uznany za podatnika VAT
    zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, a transakcja nie będzie traktowana jako działalność
    gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym, na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.

    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT jest uznany
    za podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą,
    jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium
    dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać
    za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty
    został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania
    go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczeń w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika m.in., że osoby fizycznej, która
    prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości
    dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
    niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za
    podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1
    dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego
    gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani

    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Pani wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy w związku ze sprzedażą
    działek, będących przedmiotem wniosku, będzie Pani działała w charakterze podatnika
    podatku VAT oraz czy ww. sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W kwestii opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek, będących przedmiotem
    wniosku, istotne jest zatem, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu
    dokonania sprzedaży ww. działek, podjęła lub podejmie Pani aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co
    skutkowałoby koniecznością uznania Panią za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że zamierza sprzedać Pani działki, będące
    przedmiotem wniosku. Działkę rolną o numerze 1 otrzymała Pani jako darowiznę od matki
    2018 roku. W 2019 roku rozpoczęła Pani starania o przekształcenie działki rolnej w działkę
    budowlaną, na której chciała Pani wybudować swój dom. Dla miejscowości ..., gmina ... nie
    posiada planu zagospodarowania przestrzennego. Teren miejscowości ... objęty jest
    jedynie studium, w którym działka 1 oznaczona jest jako teren przeznaczony pod
    zabudowę – jednak bez spełnienia szczególnych warunków, gmina odmawia wydania
    decyzji. Gmina wydaje warunki zabudowy jedynie dla ziemi rolnej o klasie IV lub gorszej.
    Aby uzyskać warunki zabudowy zwróciła Pani się o reklasyfikację gruntu w Starostwie ....
    Starostwo w procesie reklasyfikacji przychyliło się do Pani wniosku i wydało decyzję o
    obniżeniu klasy gruntu z III na IVa, co umożliwiło starania o uzyskanie warunków
    zabudowy.
    Następnie wystąpiła Pani o warunki zabudowy na budowę pojedynczego domu, uzyskując
    pozytywną decyzję Burmistrza Gminy ... – Decyzja z 2020 roku. Do wydania warunków
    niezbędne było również uzyskanie zaświadczeń o możliwości dostawy mediów – wody i
    prądu.
    W 2021 roku w wyniku kolejnej darowizny od matki otrzymała Pani działkę rolną o
    numerze ... również położoną w .... Ponieważ nieruchomość ta miała lepsze położenie,
    dojazd drogą asfaltową i media w granicy działki, porzuciła Pani plan budowy domu na
    działce 1.

    W 2023 roku postanowiła Pani sprzedać działkę 1. Wystawiała Pani ogłoszenie o sprzedaży
    na portalu .....
    Działka nr 1 nie była wykorzystywana od momentu nabycia do momentu jej podziału w
    żaden sposób. Działki, powstałe po podziale ww. działki, nie są wykorzystywane w żaden
    sposób od momentu nabycia do momentu sprzedaży, po za przeprowadzeniem ich
    podziału, który umożliwi ich zbycie. Część podziału na działki została już zrobiona, a
    pozostałe zostaną podzielone w terminie późniejszym, po sprzedaży podzielonych już
    działek.
    Również w 2023 roku zgłosił się do Pani inwestor proponując zakup nieruchomości.
    Podpisała Pani umowę przedwstępną, w wyniku której po udzieleniu pełnomocnictwa,
    inwestor rozpoczął działania mające na celu podział nieruchomości i uzyskanie warunków
    zabudowy. Efektem podjętych przez niego działań było uzyskanie warunków zabudowy
    dla budowy 4 domów jednorodzinnych na działce 1 – Decyzja z 2024 roku oraz w
    konsekwencji zatwierdzenie podziału nieruchomości 1 i wydzieleniu działek 3, 4, 5, 6, 7,8,9
    i 10. Działka 10 pozostaje działką rolną natomiast pozostałe działki są przeznaczone pod
    zabudowę.
    Do Pani obowiązków należy w umowie dokonanie podziału geodezyjnego nieruchomości,
    oraz sprzedaż podzielonych działek w terminie określonym w umowie przedwstępnej. W
    umowie wskazane jest, że kupujący poniesie wszelkie koszty związane z zawarciem
    umowy sprzedaży i przeniesieniem własności nieruchomości, dokonaniem podziału
    geodezyjnego, uzyskaniem nowych warunków zabudowy. Umowa przedwstępna nie
    określa żadnych czynności, które wykona pełnomocnik, są one określone w odrębnym
    pełnomocnictwie, w którym pełnomocnik jest upoważniony do składania wniosków,
    odbioru dokumentów, składania oświadczeń, wnoszenia opłat, składania wyjaśnień i
    deklaracji, reprezentowanie w sprawach oraz składania oświadczeń o posiadanym prawie
    do dysponowania nieruchomością na cele budowlane związanych z prowadzeniem
    inwestycji polegającej na zaprojektowaniu i budowie budynków mieszkalnych
    jednorodzinnych na działka powstałych z podziału działki 1 położonych w ... woj. .... Na
    kupującym spoczywa obowiązek zapłaty za działki gruntu.
    Umowa przedwstępna zawiera obowiązek Pani do dokonania podziału geodezyjnego
    działki w terminie 24 miesięcy oraz obowiązek sprzedaży podzielonych działek z
    zakreślonymi terminami sprzedaży poszczególnych działek.
    Kupujący do dnia zawarcia umowy finalnej poniesie koszty związane z przygotowaniem
    inwestycji do prowadzenia, związanych z dokumentacją, podziałem, opłatami za wnioski,
    pełnomocnictwa itp., jednak nie poniesie żadnych nakładów inwestycyjnych –
    budowlanych.
    Udzieli Pani pełnomocnictwa kupującemu do składania wniosków, odbioru dokumentów,
    składania oświadczeń, wnoszenia opłat, składania wyjaśnień i deklaracji, reprezentowanie
    w sprawach oraz składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania
    nieruchomością na cele budowlane związanych z prowadzeniem inwestycji polegającej na
    zaprojektowaniu i budowie budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach
    powstałych z podziału działki 1 położonych w ... woj. ....
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy
    planowana transakcja sprzedaży działek, będących przedmiotem wniosku, będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjęła Pani w odniesieniu do
    działek będących przedmiotem planowanej sprzedaży i ustalić, czy w odniesieniu do
    opisanej czynności, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani za podatnika
    podatku od towarów i usług.

    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Ponadto, wskazać należy, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między
    podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje
    art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1 Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
        oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne
        postanowienia umowy przyrzeczonej.
      § 2 Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
        oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym
        przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie
        strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich
        wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która
        wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia
        umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy
        przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    W analizowanej sprawie należy zwrócić również uwagę na kwestię udzielonego przez
    Panią pełnomocnictwa, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo,
    Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1 Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
        właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
        przedstawiciela.

      § 2 Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
        pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Zgodnie z art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywa w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo − to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem, każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2017 r., sygn. akt I
    FSK 2033/15, wyrażony na gruncie podobnego aczkolwiek nie identycznego stanu
    faktycznego, w którym stwierdził: „Fakt, że zasadnicza aktywność w zakresie planowanego
    procesu inwestycyjnego spoczywać będzie na spółce jest bez znaczenia dla uznania go za
    podatnika, skoro spółka − jako jego pełnomocnik − jest jedynie jego reprezentantem w
    tych czynnościach, działając w jego imieniu i na jego rzecz, czyli w jego interesie
    majątkowym. Podejmowanie aktywności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 u.
    p.t.u. za pośrednictwem pełnomocnika nie zwalnia mocodawcy, w którego imieniu i na
    rzecz działa pełnomocnik, od przymiotu bycia podatnikiem VAT w rozumieniu tych
    przepisów”.
    Ponadto należy przywołać tezy płynące z wyroku TSUE z 3 kwietnia 2025 r. w sprawie C-213
    /24 (E.T przeciwko Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu).
    Wyrok ten zapadł na wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczący
    wykładni art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. 2006, L 347, s. 1). Wniosek ten
    został złożony w ramach sporu pomiędzy E.T., osobą fizyczną, a Dyrektorem Izby
    Administracji Skarbowej we Wrocławiu (Polska) w przedmiocie opodatkowania tej osoby
    podatkiem od wartości dodanej (VAT) z tytułu sprzedaży szeregu działek.

    W wyroku tym TSUE odnosząc się do pierwszego pytania prejudycjalnego wskazał, iż:
      Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
      wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten
      sposób, że można uznać za podatnika do celów podatku od wartości dodanej (VAT)
      prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą osobę, która sprzedaje grunt
      stanowiący pierwotnie część jej majątku osobistego, powierzając przygotowanie
      sprzedaży profesjonalnemu przedsiębiorcy, który jako pełnomocnik tej osoby
      podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując w celu
      tej sprzedaży środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
      handlowców lub usługodawców w rozumieniu tego przepisu.
    Na podstawie udzielonego przez Pani pełnomocnictwa, Kupujący podejmie szereg
    szczegółowo opisanych wyżej działań, w efekcie których nastąpi uatrakcyjnienie
    sprzedawanych działek, co de facto skutkować będzie wzrostem ich wartości. Nie ulega
    wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działek do sprzedaży nie jest
    typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania
    majątkiem osobistym – prywatnym. W efekcie wykonywanych czynności dostawie będzie
    podlegała nieruchomość o zupełnie innym charakterze, niż w chwili zawarcia umowy
    przedwstępnej. Nie zmienia tego okoliczność, że działań tych nie podejmie Pani, lecz
    Kupujący. Do dnia sprzedaży działek, czynności wykonywane przez Kupującego w ramach
    udzielonego mu pełnomocnictwa, wywołują skutki bezpośrednio w Pani sferze prawnej,
    gdyż to Pani jest stroną podejmowanych czynności, a nie Kupujący występujący jako Pani
    pełnomocnik.
    Podjęta przez Panią aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanych działek będących
    przedmiotem sprzedaży, a zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że ich sprzedaż nastąpi w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z tytułu której będzie Pani podatnikiem
    podatku VAT.
    Jak wskazano również we wniosku, do Pani obowiązków należy w umowie przedwstępnej
    dokonanie podziału geodezyjnego nieruchomości oraz sprzedaż podzielonych działek w
    terminie określonym w umowie przedwstępnej. W 2023 roku postanowiła Pani sprzedać
    działkę 1 i wystawiała Pani ogłoszenie o sprzedaży na portalu internetowym.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Panią sprzedaż działek, będących przedmiotem wniosku, zgodnie z art.
    15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, będzie dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonując opisanych we wniosku czynności
    podjęła Pani działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach
    C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała Pani aktywność w przedmiocie zbycia prawa własności
    działek, będących przedmiotem wniosku porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. A tym samym sprzedaż działek,
    będących przedmiotem wniosku, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, należy zauważyć,
    że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie.
    Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Panią w przedmiotowym wniosku wyroków
    sądów, wyjaśniam, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach,
    osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem
    wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.