Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-3.4011.392.2017.2.MS1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-22
Teza: w zakresie ciążących na Spółce obowiązków płatnika z tytułu zawierania umów sponsoringu z przedstawicielami zawodu medycznego
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; sponsoring; umowa; zawody
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 września 2017 r. (data wpływu 20 września 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 listopada 2017 r.(data nadania 9 listopada 2017 r., data wpływu 10 listopada 2017 r.) na wezwanie Nr 0114-KDIP3-3.4011.392.2017.1.MS1 z dnia 27 października 2017 r. (data nadania 27 października 2017 r., data doręczenia 3 listopada 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ciążących na Spółce obowiązków płatnika z tytułu zawierania umów sponsoringu z przedstawicielami zawodu medycznego **jest**:

*   **prawidłowe** w części dotyczącej kwalifikacji przychodów Sponsorowanych do źródła przychodów oraz niekorzystania ze zwolnienia wydatków ponoszonych przez Spółkę z tytułu opłat rejestracyjnych i materiałów konferencyjnych,
*   **nieprawidłowe** w pozostałej części.

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ciążących na Spółce obowiązków płatnika z tytułu zawierania umów sponsoringu z przedstawicielami zawodu medycznego.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 27 października 2017 r. Nr 0114-KDIP3-3.4011.392.2017.1.MS1 (data nadania 27 października 2017 r., data doręczenia 3 listopada2017 r.), wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Pismem z dnia 9 listopada 2017 r. (data nadania 9 listopada 2017 r., data wpływu10 listopada 2017 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej w tekście „Spółka”) jest podmiotem działającym w branży farmaceutycznej. W ramach prowadzonej działalności Spółka podejmuje działania związane z obrotem produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi (dalej w tekście „Produkty”), w tym działania o charakterze marketingowym, promocyjnym i reklamowym,w zakresie dozwolonym przez ustawę Prawo farmaceutyczne. Prowadząc opisaną działalność, Spółka pokrywa koszty związane z podróżą i uczestnictwem Przedstawicieli zawodu medycznego np. lekarzy (dalej w tekście „Sponsorowani”) w różnego rodzaju wydarzeniach o charakterze naukowym (konferencjach, sympozjach, seminariach, zjazdach itp.) odbywających się zarówno na terytorium Polski, jak i poza granicami kraju (dalej w tekście „Wydarzenia”). Ponoszenie wydatków przez Spółkę odbywa się każdorazowo na podstawie odpowiedniej umowy sponsoringu zawartej ze Sponsorowanym, na podstawie której Spółka zobowiązana jest do pokrycia wydatków związanych z udziałem Sponsorowanego w Wydarzeniu. Sponsorowani, biorący udział w Wydarzeniach, nie pozostają w stosunku pracy ze Spółką. Z Przedstawicielami zawodów medycznych zawierane są umowy sponsoringu, a nie umowy zlecenia i umowy o dzieło.

W zawieranych umowach Spółka zobowiązuje się do ponoszenia wydatków dotyczących Wydarzenia, obejmujących w szczególności: koszty przejazdu Sponsorowanych na Wydarzenie, koszty powrotu z Wydarzenia, koszty zakwaterowania wraz wyżywieniem, koszty opłat konferencyjnych (rejestracyjnych), z wyłączeniem opłat za świadczenia dodatkowe o charakterze rozrywkowym czy towarzyskim oraz opłat związanych z czasem wolnym.

Spółka nie przekazuje bezpośrednio Sponsorowanym żadnych środków finansowych,nie wypłaca zaliczek ani nie zwraca poniesionych przez Sponsorowanych wydatków,a wszelkich płatności w celu wykonania zobowiązań określonych w umowie sponsoringu dokonuje bezpośrednio na rachunek bankowy organizatora Wydarzenia, przewoźnika, podmiotu zapewniającego zakwaterowanie lub agencji zatrudnianej w celu obsługi i koordynacji wyjazdu konferencyjnego.

Ponoszone przez Spółkę wydatki można podzielić na trzy grupy:

1.  Koszty transportu, noclegów i wyżywienia:
    *   przeloty i dojazdy z miejsca zamieszkania do miejscowości docelowej, gdzie odbywa się Wydarzenie,
    *   przeloty i dojazdy z miejsca zamieszkania do miejscowości wylotu,
    *   przejazdy lokalne związane z uczestnictwem Sponsorowanych w Wydarzeniu,
    *   noclegi w trakcie trwania Wydarzenia oraz noclegi w kraju przed wylotem i po powrocie w sytuacji, gdy nie ma możliwości połączenia lotów z innymi środkami komunikacji (np. wylot lub przylot w godzinach nocnych),
    *   wyżywienie, tzw. country dinners
2.  Opłaty rejestracyjne (fee) i materiały konferencyjne (welcome packs)
3.  Koszty dodatkowe, których nie można wprost przypisać poszczególnym Sponsorowanym ze względu na ich charakter:
    *   koszty obsługi koordynatorów/hostess ze strony agencji,
    *   koordynacja i prowizja (fee) agencji, której podstawą obliczenia jest łączna wartość świadczeń zapewnianych przez agencję,
    *   inne koszty uwzględniane w kalkulacji agencji, w tym koszty druku, przewalutowań, itp.

Pismem z dnia 9 listopada 2017 r. Wnioskodawca uzupełnił opis stanu faktycznego,o następujące informacje.

Wnioskodawca zawiera umowy sponsoringu z przedstawicielami zawodów medycznych jako osobami nieprowadzącymi działalności gospodarczej lub poza prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z pokrywaniem przez Spółkę kosztów udziału Sponsorowanych w Wydarzeniach, Spółka jako podmiot zobowiązany do przekazywania informacji o wysokości przychodów na podstawie przepisu art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może wyłączyć z przychodów Sponsorowanych koszty transportu, noclegów i wyżywienia, wymienionych w punkcie 1 opisu stanu faktycznego, nie wystawiać w tym zakresie informacji PIT-8C?
2.  Czy Spółka jako podmiot zobowiązany do przekazywania informacji o wysokości przychodów na podstawie przepisu art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sporządzanych informacjach PIT-8C zobowiązana jest do wykazywania wyłącznie przychodów związanych z pokrywaniem kosztów, o których mowa w punkcie 2 opisu stanu faktycznego, tj. opłat rejestracyjnych i materiałów konferencyjnych oraz kosztów wyżywienia, o których mowa w punkcie 1, w wysokości przekraczającej kwotę diety?
3.  Czy koszty dodatkowe, o których mowa w punkcie 3 opisu stanu faktycznego, związane z obsługą i koordynacją wyjazdów na Wydarzenia, nie podlegają wykazaniu w sporządzanych informacjach PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawcy,

W zakresie pytania Nr 1.

Przychód uzyskiwany przez Sponsorowanych w związku z podróżą i uczestnictwem w Wydarzeniach należy w ocenie Spółki zakwalifikować do kategorii (źródła) przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten nie stanowi bowiem przychodu z tytułów,o których mowa w art. 12-14 i 17 ustawy, a w szczególności nie stanowi przychodów z tytułu stosunku pracy, z tytułu działalności wykonywanej osobiście, ani też z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru (PIT-8C) o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Z przytoczonego przepisu wynika, że w informacji PIT-8C nie ujmuje się m.in. tych przychodów (dochodów), które są zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ustawy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem,do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13;

Art. 21 ust. 13 ustawy stanowi, że przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów, lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Można więc stwierdzić, że po spełnieniu ww. warunków:

*   otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
*   otrzymane świadczenia zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów,

\- możliwe jest zastosowanie zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy.

Spełnienie pierwszego warunku nie budzi wątpliwości, gdyż ze względu na brak poniesienia przez Sponsorowanego kosztów (wszystkie wydatki ponosi Spółka), nie wskaże on kwoty kosztów jako kosztów uzyskania przychodów.

Nie ma też wątpliwości, że wydatki ponoszone przez Spółkę na pokrycie kosztów udziału Sponsorowanych w Wydarzeniach są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów. Sponsorowanie wyjazdu Sponsorowanych na konferencje, sympozja i inne podobne wydarzenia o charakterze naukowym stanowi bowiem formę reklamy, jaką może prowadzić podmiot odpowiedzialny lub inny podmiot na zlecenie podmiotu odpowiedzialnego na podstawie art. 52 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo farmaceutyczne, zaś niewątpliwie wydatki na reklamę są wydatkami ponoszonymi w celu osiągnięcia przychodów przez Spółkę.

Wobec powyższego prawidłowe jest stanowisko Spółki, że koszty transportu, noclegów i wyżywienia (do wysokości diet) wymienione w punkcie 1 opisu stanu faktycznego - jako zwolnione z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy - nie podlegają wykazaniu w informacji PIT-8C.

Zdaniem Spółki tylko w przypadku ponoszenia wydatków związanych z wyżywieniem, którego koszt przekracza limity określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167) Spółka zobowiązana będzie do wykazania w PIT-8C kwoty kosztów wyżywienia w wysokości przekraczającej kwotę diety.

W zakresie pytania Nr 2.

Zdaniem Spółki koszty poniesione w związku z realizacją celu podróży przez Sponsorowanego nie powinny podlegać zwolnieniu.

Pokrywanie przez Spółkę wydatków wymienionych w punkcie 2 opisu stanu faktycznego tj. opłat rejestracyjnych oraz kosztów materiałów konferencyjnych nie może zostać zaliczone do świadczeń związanych z podróżą - są to wydatki bezpośrednio związane z udziałem w Wydarzeniu.

Sponsorowany uzyskuje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, który należy zakwalifikować jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie podlega zwolnieniu przedmiotowemu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy.

Spółka jest więc zobowiązana do wykazywania w sporządzanych informacjach PIT-8C wartości tych wydatków pokrywanych za Sponsorowanego.

W zakresie pytania Nr 3.

Wydatki wymienione w pkt 3 opisu stanu faktycznego stanowią również koszty bezpośrednie związane ze sponsorowaniem udziału w Wydarzeniach, ale ich charakter oraz fakt, że w większości są to kwoty zryczałtowane, nie pozwala na przypisanie przychodu poszczególnym uczestnikom Wydarzenia.

Agencje świadczą usługi na rzecz Spółki, zajmując się koordynacją i obsługą wyjazdu na Wydarzenie, a więc korzyść w tym przypadku odnoszona jest przez Spółkę, która dzięki zamówieniu takiej usługi nie musi samodzielnie zajmować się organizacją wyjazdu na Wydarzenie.

Zdaniem Spółki koszty dodatkowe nie powinny być wykazywane w Informacjach PIT-8C, nie można w tym przypadku uznać, że były to korzyści konkretne i wymierne, które można indywidualnie przypisać poszczególnym Sponsorowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe w części dotyczącej kwalifikacji przychodów Sponsorowanych do źródła przychodów oraz niekorzystania ze zwolnienia wydatków ponoszonych przez Spółkę z tytułu opłat rejestracyjnych i materiałów konferencyjnych, natomiast nieprawidłowe w pozostałej części.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: inne źródła.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 20 ust. 1 wyżej powołanej ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W świetle zapisu art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru (PIT-8C) o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Z powyższego przepisu wynika, że w informacji PIT-8C nie ujmuje się m.in. tych dochodów, które są zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 powyższej ustawy.

Z treści wniosku i uzupełnienia wynika, że Spółka jest podmiotem działającym w branży farmaceutycznej. Spółka pokrywa koszty związane z podróżą i uczestnictwem Przedstawicieli zawodu medycznego np. lekarzy („Sponsorowani”) w różnego rodzaju wydarzeniach o charakterze naukowym (konferencjach, sympozjach, seminariach, zjazdach itp.) odbywających się zarówno na terytorium Polski, jak i poza granicami kraju. Ponoszenie wydatków przez Spółkę odbywa się każdorazowo na podstawie odpowiedniej umowy sponsoringu zawartej ze Sponsorowanym, na podstawie której Spółka zobowiązana jest do pokrycia wydatków związanych z udziałem Sponsorowanego w Wydarzeniu. Sponsorowani, biorący udział w Wydarzeniach, nie pozostają w stosunku pracy ze Spółką. Z Przedstawicielami zawodów medycznych zawierane są umowy sponsoringu, a nie umowy zlecenia i umowy o dzieło. W zawieranych umowach Spółka zobowiązuje się do ponoszenia wydatków dotyczących Wydarzenia, obejmujących w szczególności: transportu, noclegów, wyżywienia, opłat rejestracyjnych, materiałów konferencyjnych oraz kosztów dodatkowych. Wnioskodawca zawiera umowy sponsoringu z przedstawicielami zawodów medycznych jako osobami nieprowadzącymi działalności gospodarczej lub poza prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą.

Na gruncie prawa podatkowego przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest każda forma przysporzenia majątkowego, tzn. zarówno pieniężna jak i niepieniężna.

Świadczenia ponoszone za osoby (upoważnione do wystawiania recept lub osoby prowadzące obrót produktami leczniczymi) biorące udział w konferencjach, zjazdach i kongresach, tj. usługi hotelowe i transportowe, zarówno na terytorium Polski, jak i poza granicami kraju, niewątpliwie należą do nieodpłatnych świadczeń, jakie osoby te otrzymują od Spółki.

Wobec niezdefiniowania w ustawie podatkowej pojęcia „nieodpłatnego świadczenia” należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.). Zgodnie z art. 353 § 2 ww. Kodeksu, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.

Dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby, ale również wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że sfinansowanie przez Spółkę kosztów podróży związanych z udziałem Sponsorowanych w przedmiotowych konferencjach, sympozjach, seminariach czy zjazdach, na które składają się: koszty przejazdu Sponsorowanych na Wydarzenie, koszty powrotu z Wydarzenia, koszty zakwaterowania wraz wyżywieniem, koszty opłat konferencyjnych (rejestracyjnych) i materiałów konferencyjnych oraz koszty dodatkowe stanowić będą dla tych osób nieodpłatne świadczenia.

Wartość tych świadczeń należy ustalać kierując się treścią art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustała się jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu. Z tej też przyczyny wartość tychże świadczeń należy zakwalifikować do przychodów, o których mowa w powołanym powyżej art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów z innych źródeł.

Należy zwrócić uwagę, że fakt, że koszty dodatkowe ponoszone są w większości w postaci kwot zryczałtowanych, a nie na indywidualne osoby, nie stanowi trwałej przeszkody do uznania tegoż świadczenia za przychód i ustalenia wysokości przychodu przypadającego na konkretną osobę – Sponsorowanego. Z wniosku wynika, że w chwili ponoszenia wydatków na pokrywanie kosztów dodatkowych, znana jest ilość osób (Sponsorowanych), które uczestniczyć będą w danym wydarzeniu, gdyż Spółka pokrywa za każdą osobę opłatę rejestracyjną. Wiadomo zatem, które osoby uczestniczą w konferencji, sympozjum, seminarium czy zjeździe, zatem Spółce znane są osoby, za których udział w Wydarzeniu ponoszone są przez Spółkę koszty dodatkowe. W rezultacie Spółka może więc wskazać każdą osobę, za którą ponosi wydatek, a tym samym uwzględniając następnie wysokość ponoszonych wydatków może ustalić wysokość przychodu uzyskanego przez daną osobę, w tym przez konkretnego Sponsorowanego.

Ponadto wskazać należy, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:

1.  podróży służbowej pracownika,
2.  podróży osoby niebędącej pracownikiem

\- do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

W myśl art. 21 ust. 13 ustawy, przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

W art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy posłużono się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia nie ogranicza się jedynie do podróży służbowych ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że wypłacone diety i inne należności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przez podmiot otrzymujący świadczenie, oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów przez podmiot je finansujący (art. 21 ust. 13 ustawy). Różnica treści lit. a i b związana jest wyłącznie z faktem, że w podróży służbowej może pozostawać jedynie pracownik, gdyż regulacje w tym zakresie zawiera Kodeks pracy. Stąd w odniesieniu do osób niepozostających w stosunku pracy (stosunkach pokrewnych) można mówić jedynie o podróży, a nie o podróży służbowej,w rozumieniu Kodeksu pracy.

Wskazać, jednak należy, że pojęcie podróży „osoby niebędącej pracownikiem” należy interpretować identycznie, jak pojęcie „podróży służbowej” pracownika. Zgodnie z art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r., poz. 1666, z późn. zm.), pracownikowi wykonującemu polecenie na pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. A zatem, podróżą w sensie ogólnym jest wykonywanie zadania poza miejscowością, w której znajduje się siedziba spółki bądź stałe miejsce wykonywania zadać, przy czym wspomniane zadanie rozumiane jest jako zdarzenie incydentalne w stosunku do pracy umówionej i wykonywanej zwykle w ramach stosunku pracy.

W przedmiotowej sprawie w ramach uczestnictwa Sponsorowanych w konferencjach, sympozjach, seminariach czy zjazdach nie dochodzi do wykonywania zadania (świadczenia) dla (czy na rzecz) Spółki. Z opisu stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że osoby, z którymi Spółka wchodzi w relację sponsoringu (Sponsorowani) nie pozostają ze Spółką w stosunku pracy. Sponsorowani nie wykonują równocześnie dla Spółki usług na podstawie np. umów o dzieło lub zlecenia w związku z uczestnictwem danego Sponsorowanego w konkretnym wydarzeniu, którego dotyczy relacja sponsoringu, zaś sam Sponsorowany nie jest zobowiązany do wykonania żadnych świadczeń wzajemnych czy świadczenia usług na rzecz Spółki.

W wyniku powyższego wartość ponoszonych przez Spółkę wydatków opisanych we wniosku, stanowi dla Sponsorowanych przychód z nieodpłatnych świadczeń, który należy zakwalifikować do źródła przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy. Spółka jest zatem zobowiązana do sporządzenia informacji PIT-8C i przekazania ich osobom, z którymi zawarła umowy sponsoringu oraz właściwym organom podatkowym.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.