Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-833/08-2/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-11-27
Teza: Opodatkowanie nieodpłatnego przekazani infrastruktury drogowej.
Słowa kluczowe: drogi; infrastruktura; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz.770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. reprezentowanej przez Pana, przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2008 r. (data wpływu 1 września 2008 r. ) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury drogowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury drogowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W roku 1994 X Sp. z o.o. poniosła nakłady na wybudowanie drogi na gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa, będącym w zarządzie Lasów Państwowych. Spółka odliczyła podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z wybudowaniem tej drogi. Nakłady na tą drogę zostały ujęte w ewidencji środków trwałych i amortyzowane jako inwestycja w obcym środku trwałym. Od momentu oddania do użytkowania we wrześniu 1995 r. droga ta była wykorzystywana przez X jako spółkę świadczącą usługi na rzecz pozostałych spółek wchodzących do grupy X.

Droga ta umożliwia dojazd do terminalu logistycznego grupy X w (…) (znajdującego się na gruncie wydzierżawianym przez Spółkę od innej spółki z grupy X), zaś Spółka wynajmowała powierzchnię użytkową w tym terminalu. Obecnie, po sprzedaży całej nieruchomości przez dotychczasowego właściciela, Spółka jest wyłącznie najemcą powierzchni biurowej w tym terminalu. W roku 2001 podpisana została z Lasami Państwowymi umowa najmu, która uregulowała zasady korzystania przez Spółkę z gruntu, na którym wybudowano drogę.

Obecnie została gruntownie wyremontowana droga ekspresowa S-11, przy której położony jest terminal. W ramach remontu powstał węzeł, który całkowicie zmienił układ komunikacyjny w okolicy terminalu logistycznego grupy X . Po oddaniu do użytku tego węzła, wjazd na drogę ekspresową odbywa się bezkolizyjnie przez węzeł, a dotychczasowa droga dojazdowa została odcięta od drogi ekspresowej. Droga dojazdowa utraciła pierwszoplanowe znaczenie z punktu widzenia przydatności dla działalności prowadzonej przez Spółkę. Z tego względu Spółka wypowiedziała Lasom Państwowym umowę najmu, ze skutkiem na 30 czerwca 2008 r.

Droga dojazdowa jest drogą dostępną publicznie i jest wykorzystywana nie tylko przez Spółkę, ale również przez inne firmy i okolicznych mieszkańców. W tym, aby droga dojazdowa – niegdyś zbudowana przez Wnioskodawcę – dalej funkcjonowała zainteresowane są inne firmy oraz okoliczni mieszkańcy, ponieważ w międzyczasie stała się ona elementem lokalnej sieci dróg i po oddaniu do użytku nowego węzła ułatwiać będzie dostęp do drogi ekspresowej. Również Spółka i inne spółki grupy X nie wykluczają dalszego korzystania z tej drogi, choć nie jako połączenia z drogą ekspresową, lecz jako dojazd do terminalu kolejowego.

Miejscowa Gmina zamierza przejąć od Lasów Państwowych grunt, na którym wybudowana została droga dojazdowa. Gmina ta przejmie na siebie obowiązek zapłaty corocznych opłat za wyłączenie tego gruntu z produkcji leśnej (które obecnie opłaca inna spółka z grupy). Miejscowa Gmina ma otrzymać grunt nieodpłatnie, co oznacza, że Spółka zobowiązuje się, że przekaże drogę bez obowiązku zwrotu przez gminę lub Lasy Państwowe nakładów poniesionych na wybudowanie drogi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy nieodpłatne przekazanie drogi przez Spółkę na rzecz właściciela gruntu powoduje dla Spółki powstanie obowiązku podatkowego w VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zrzeczenie się roszczenia o zwrot nakładów poniesionych w latach 1994-1995 przez Spółkę na wybudowanie drogi dojazdowej, w związku z czym nastąpi nieodpłatne przekazanie drogi, nie powoduje w przedstawionym stanie faktycznym powstania dla Spółki obowiązku podatkowego w VAT.

Co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają czynności odpłatne, tylko wyjątkowo obowiązek podatkowy w tym podatku powstaje w związku z czynnościami wykonanymi nieodpłatnie. Takie sytuacje określone są w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

W przedstawionym stanie faktycznym nie dochodzi do wydania towaru, w związku z czym nie zachodzi sytuacja określona w art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie nie zachodzi również sytuacja określona w art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem opodatkowanie czynności nieodpłatnej podatkiem od towarów i usług wymaga łącznego spełnienia następujących warunków:

1.  nieodpłatne świadczenie usług jest świadczeniem usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkim innym nieodpłatnym świadczeniem usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (dalej „warunek pierwszy"),
2.  w związku ze świadczeniem tych usług podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części (dalej „warunek drugi").

Żaden z tych dwóch warunków nie został spełniony w przedstawionym stanie faktycznym.

Nie został spełniony warunek pierwszy, gdyż nieodpłatne przekazanie nakładów ma związek z prowadzonym przedsiębiorstwem. Ponieważ droga dojazdowa utraciła pierwszoplanowe znaczenie z punktu widzenia interesów Spółki, nie było ekonomicznego uzasadnienia dla dalszego utrzymywania najmu gruntu, na którym droga ta została wybudowana. Nie wchodziło w grę również przywrócenie stanu poprzedniego – jako drugi obok zwrotu nakładów przez właściciela sposób rozliczenia nakładów pomiędzy wynajmującym i najemcą w związku z wygaśnięciem najmu. Przywrócenie stanu poprzedniego wiązałoby się nie tylko z koniecznością poniesienia przez Spółkę dodatkowych i nieuzasadnionych ekonomicznie nakładów, ale również z likwidacją drogi dojazdowej. Tymczasem likwidacja drogi nie leżałaby w interesie publicznym, ale również w interesie Spółki, która nadal z tej drogi może korzystać i zapewne wystąpią takie sytuacje, że będzie z tej drogi zmuszona skorzystać.

Nie został również spełniony warunek drugi opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności nieodpłatnej. W związku z przekazaniem drogi (poniesionych nakładów) na rzecz właściciela, Spółce nie przysługiwało bowiem prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu usług i towarów, które można by uznać za związane z „usługą" nieodpłatną, czyli z samym przekazaniem nakładów w ramach rozliczenia umowy najmu. Zaznaczyć należy, że podatek naliczony przy nabyciu w latach 1994-1995 towarów i usług związanych z wybudowaniem drogi nie jest podatkiem naliczonym związanym ze świadczeniem „usługi", polegającej na nieodpłatnym przekazaniu drogi (nakładów) na rzecz właściciela. Podatek ten związany był bowiem z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w latach 1995-2008 przez Spółkę, tj. świadczeniem usług na rzecz pozostałych spółek z grupy X oraz innych podmiotów. Nie ma natomiast bezpośredniego związku odliczonego podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z wybudowaniem drogi z czynnością nieodpłatnego przekazania drogi (nakładów) na rzecz właściciela. Podkreślić przy tym należy, że Spółka będzie mogła nadal korzystać z tej drogi, a wygaśnięcie najmu związane było wyłącznie ze zmianą układu komunikacyjnego w pobliżu terminalu.

Wnioskodawca zaznacza, iż zawarta w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług konstrukcja zrównania niektórych czynności nieodpłatnych z czynnościami odpłatnymi i opodatkowania czynności nieodpłatnych jak gdyby były odpłatnymi, uzasadniona jest tym, że podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do towarów lub usług, które następnie wykorzystał na cele prywatne lub inne, ale niezwiązane z prowadzoną działalnością opodatkowaną, a więc nabył je w celu konsumpcji. W przedstawionym stanie faktycznym nie ma uzasadnienia dla opodatkowania nieodpłatnego przekazania drogi (nakładów poniesionych na wybudowanie tej drogi), gdyż podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z wybudowaniem drogi w żadnej mierze nie służył konsumpcji, ale przez kilkanaście lat był wykorzystywany dla celów wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych. Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma zatem podstaw, aby Spółka miała de facto ten odliczony podatek zwrócić przez opodatkowanie nieodpłatnego przekazania drogi na rzecz właściciela gruntu, na którym droga ta została posadowiona.

Spółka uważa, iż w przedstawionym stanie faktycznym nieodpłatne przekazanie drogi dojazdowej (nakładów poniesionych na wybudowanie tej drogi) na rzecz właściciela gruntu, na którym droga ta została wybudowana, nie powoduje dla Spółki obowiązku podatkowego w podatku VAT, gdyż nie stanowi ono świadczenia usług na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, a ponadto w związku z tym przekazaniem nie przysługiwało Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego. Podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z wybudowaniem drogi nie jest podatkiem związanym z tym przekazaniem, ale z działalnością opodatkowaną, którą przez kilkanaście lat Spółka prowadziła przy wykorzystaniu tej drogi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do zapisu art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym m. in. również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.

Z powyższego zapisu wynika, że nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów uznaje się za odpłatne świadczenie usług, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki wynikające z ww. przepisu:

*   nieodpłatne świadczenie usług nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,
*   podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami.

Przez świadczenie usług nie związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.

Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca poniósł nakłady na wybudowanie drogi na gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa będącym w zarządzie Lasów Państwowych. Spółka odliczyła podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z wybudowaniem tej drogi. Od momentu oddania do użytkowania droga ta była wykorzystywana do prowadzonej przez Spółkę działalności. W związku z tym, iż droga utraciła pierwszoplanowe znaczenie z punktu widzenia przydatności dla działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę, Spółka wypowiedziała Lasom Państwowym umowę najmu. Miejscowa Gmina zamierza przejąć od Lasów Państwowych grunt, na którym wybudowana została droga dojazdowa. Gmina ma otrzymać grunt nieodpłatnie, co oznacza że Spółka zobowiązuje się, że przekaże drogę bez obowiązku zwrotu przez Gminę lub Lasy Państwowe nakładów poniesionych na wybudowanie drogi.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż przekazując nieodpłatnie drogę wybudowaną na gruncie Skarbu Państwa Wnioskodawca świadczy usługę. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie została spełniona jedna z przesłanek, warunkujących zrównanie nieodpłatnego świadczenia usług z odpłatnym świadczeniem usług (przekazywana nieodpłatnie inwestycja związana jest z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem). Oznacza to, że niezależnie od tego, iż spełniona została druga z przesłanek zawartych w art. 8 ust. 2 ustawy, dotycząca prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z poniesionymi nakładami, niespełnienie przesłanki dotyczącej braku związku z prowadzoną działalnością, jest już podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu.

Reasumując, nieodpłatne przekazanie przedmiotowej drogi (nakładów poniesionych na jej wybudowanie) przez Wnioskodawcę nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe, jednak z innych przyczyn niż wskazane przez Spółkę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.