Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-589/14/MŁ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-10
Teza: Czy koszt szkolenia członka Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych jak i pedagoga szkolnego należy uznać jako nieodpłatne świadczenie w ramach rządowego programu wolne od podatku zgodnie z art. 21 ust.1 pkt 114 ?
Słowa kluczowe: alkohol; gmina; komisja; szkolenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 lipca 2014 r. (data wpływu do Biura – 15 lipca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od podatku wartości szkolenia dotyczącego przeciwdziałania alkoholizmowi –**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2014 r. do Biura wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od podatku wartości szkolenia dotyczącego przeciwdziałania alkoholizmowi.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, Burmistrz Gminy powołał Gminną Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Zgodnie z art. 41 ust. 4 w skład tejże komisji weszły osoby przeszkolone w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych. Wnioskodawca podkreślił, że nie są to pracownicy Urzędu. Członkowie tej komisji, pedagodzy, dyrektorzy szkół uczestniczyli w szkoleniu mającym na celu pogłębienie wiedzy merytorycznej; szkolenie to ma służyć lepszemu wypełnianiu przez nich obowiązków. Faktura za szkolenie została wystawiona na Gminę oraz została sfinansowana ze środków Gminy.

Istotnym faktem jest, iż zgodnie z art. 41 ust. 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz gminnym programem profilaktyki z członkami komisji zawierane są umowy zlecenia na udział w pracach komisji. Tym samym wiedza zdobyta na szkoleniach umożliwia im wykonywanie czynności z tytułu umowy zlecenia. Zawierane są także umowy zlecenia z pedagogami szkolnymi na realizację zajęć w grupach

socjoterapeutycznych dla dzieci z rodzin z problemem alkoholowym oraz na opracowanie i realizację programów profilaktycznych w zakresie zapobiegania i rozwiązywania problemów narkomanii i problemów alkoholowych w poszczególnych szkołach w Gminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszt szkolenia członka Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz pedagoga szkolnego należy uznać jako nieodpłatne świadczenie w ramach rządowego programu wolne od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 114?

Wnioskodawca wskazał, że podstawę prawną rozwiązywania problemów alkoholowych stanowi ustawa z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1356). Podmiotami wyznaczonymi przez ustawodawcę do realizacji zadań z zakresu profilaktyki rozwiązywania problemów alkoholowych są organy administracji rządowej i samorządowej oraz organizacje pozarządowe.

System profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych opisany w Narodowym Programie Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2011-2015 przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oparty jest na trzech wzajemnie komplementarnych programach działań realizowanych na różnych poziomach administracji, tj. gminne programy profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych – uchwalane corocznie przez rady gmin i realizowane przez samorządy gminne, wojewódzkie – realizowane na szczeblu samorządów województw, Narodowy Program wskazujący zadania realizowane przez organy administracji rządowej. Prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu należy do zadań własnych gminy.

Zgodnie z powołaną ustawą, do prac w komisji wchodzą osoby przeszkolone w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych. Celem strategicznym Narodowego Programu na lata 2011-2015 jest szkolenie nauczycieli, pedagogów, pracowników socjalnych w zakresie pomocy dzieciom z rodzin z problemem alkoholowym, upowszechnianie i wdrażanie oraz poszerzanie oferty programów profilaktycznych, podniesienie kompetencji członków GKRPA oraz pełnomocników gminnych w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych w społecznościach lokalnych.

W związku z powyższym Gmina umożliwia podnoszenie kwalifikacji powyższym osobom w celu jak najlepszego wykonywania powierzonych im zadań. Jednocześnie realizując cel strategiczny programu rządowego na szczeblu samorządu w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych jakim jest podnoszenie kwalifikacji członków komisji, tutejszy Urząd kwalifikuje koszty szkolenia członków komisji, pedagogów jako nieodpłatne świadczenie finansowane ze środków jednostki samorządowej w ramach rządowego programu profilaktyki; przychód ten jest wolny od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 114 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in. w pkt 2 ustawodawca wymienia działalność wykonywaną osobiście a w pkt 9 – inne źródła.

Z treści art. 13 pkt 6 wynika, że za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zatem do przychodów, o których mowa w powołanym wyżej przepisie zalicza się zarówno wynagrodzenia, jak i inne świadczenia, w tym świadczenia z tytułu nieodpłatnych szkoleń, otrzymywane przez osoby wchodzące w skład gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych.

Stosownie natomiast do treści art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, iż przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne czy częściowo odpłatne, które nie może być zakwalifikowane do żadnej kategorii przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie wskazać należy na uregulowanie zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 114 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych oraz wartość świadczeń rzeczowych (w naturze) finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów. Z treści cytowanego wyżej przepisu wynika, że aby podatnik mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku, określonego tym przepisem, musi otrzymać:

*   nieodpłatne świadczenie, bądź
*   świadczenie częściowo odpłatne, bądź
*   świadczenie rzeczowe (w naturze),
*   świadczenia te muszą być sfinansowane (współfinansowane) z konkretnych, ściśle określonych źródeł,
*   otrzymanie świadczeń winno nastąpić w ramach programów rządowych.

Jeżeli zatem podatnik otrzyma takie świadczenie i jest ono finansowane lub współfinansowane m.in. ze środków budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w ramach rządowych programów, to wartość tego świadczenia jest zwolniona z podatku.

Z treści wniosku wynika, że Burmistrz Gminy powołał Gminną Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. W skład tej komisji weszły osoby przeszkolone w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych. Członkowie tej komisji oraz pedagodzy i dyrektorzy szkół uczestniczyli w szkoleniu mającym na celu pogłębienie wiedzy merytorycznej. Szkolenie ma służyć lepszemu wypełnianiu przez nich obowiązków. Faktura za szkolenie została wystawiona na Gminę oraz została sfinansowania ze środków Gminy.

System profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych opisany w Narodowym Programie Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2011-2015 przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oparty jest na trzech wzajemnie komplementarnych programach działań realizowanych na różnych poziomach administracji, tj. gminne programy profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych – uchwalane corocznie przez rady gmin i realizowane przez samorządy gminne, wojewódzkie – realizowane na szczeblu samorządów województw, Narodowy Program wskazujący zadania realizowane przez organy administracji rządowej. Prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu należy do zadań własnych gminy.

Gmina realizuje cel strategiczny programu rządowego na szczeblu samorządu w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych poprzez podnoszenie kwalifikacji członków komisji.

Zadania własne gminy określone zostały w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594, ze zm.). Zaliczyć do nich można m.in. sprawy ochrony zdrowia.

Zgodnie natomiast z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1356, ze zm.), organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego są zobowiązane do podejmowania działań zmierzających do ograniczania spożycia napojów alkoholowych oraz zmiany struktury ich spożywania, inicjowania i wspierania przedsięwzięć mających na celu zmianę obyczajów w zakresie sposobu spożywania tych napojów, działania na rzecz trzeźwości w miejscu pracy, przeciwdziałania powstawaniu i usuwania następstw nadużywania alkoholu, a także wspierania działalności w tym zakresie organizacji społecznych i zakładów pracy.

W myśl art. 41 ust. 1 ww. ustawy prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu należy do zadań własnych gmin. W szczególności zadania te obejmują:

1.  zwiększanie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych od alkoholu;
2.  udzielanie rodzinom, w których występują problemy alkoholowe, pomocy psychospołecznej i prawnej, a w szczególności ochrony przed przemocą w rodzinie;
3.  prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej i edukacyjnej w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych i przeciwdziałania narkomanii, w szczególności dla dzieci i młodzieży, w tym prowadzenie pozalekcyjnych zajęć sportowych, a także działań na rzecz dożywiania dzieci uczestniczących w pozalekcyjnych programach opiekuńczo-wychowawczych i socjoterapeutycznych;
4.  (uchylony)
5.  wspomaganie działalności instytucji, stowarzyszeń i osób fizycznych, służącej rozwiązywaniu problemów alkoholowych;
6.  podejmowanie interwencji w związku z naruszeniem przepisów określonych w art. 131 i 15 ustawy oraz występowanie przed sądem w charakterze oskarżyciela publicznego;
7.  wspieranie zatrudnienia socjalnego poprzez organizowanie i finansowanie centrów integracji społecznej.

Realizacja zadań, o których mowa w ust. 1, jest prowadzona w postaci gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, stanowiącego część strategii rozwiązywania problemów społecznych, uchwalanego corocznie przez radę gminy. Program jest realizowany przez ośrodek pomocy społecznej, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej, lub inną jednostkę wskazaną w programie. W celu realizacji programu wójt (burmistrz, prezydent miasta) może powołać pełnomocnika (art. 41 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 41 ust. 3 ww. ustawy wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) powołują gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych, w szczególności inicjujące działania w zakresie określonym w ust. 1 oraz podejmujące czynności zmierzające do orzeczenia o zastosowaniu wobec osoby uzależnionej od alkoholu obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego. Z kolei w myśl art. 41 ust. 4 powołanej ustawy w skład gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych wchodzą osoby przeszkolone w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych.

W związku z przywołanymi przepisami należy stwierdzić, iż otrzymane przez pedagoga szkolnego oraz członków komisji świadczenia z tytułu sfinansowania przez Wnioskodawcę kosztów szkolenia stanowią dla nich przychód, który należy zaklasyfikować – w przypadku pedagoga szkolnego – do przychodów z innych źródeł, w przypadku członków komisji – do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z wniosku jednoznacznie wynika, że finansowane przez Gminę szkolenie odbywa się w ramach programu gminnego, który – jak sam Wnioskodawca zaznaczył – realizowany jest obok programu wojewódzkiego i rządowego w ramach tej samej strategii, tj. Narodowego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na lata 2011-2015. Fakt, że szkolenie to jest realizacją celu strategicznego programu rządowego nie może jednakże oznaczać, że świadczenia uzyskane przez szkolonych otrzymywane są w ramach programu rządowego.

W związku z powyższą argumentacją art. 21 ust. 1 pkt 114 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma w tym przypadku zastosowania. Otrzymane świadczenie nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.