Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.285.2022.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-07-05
Teza: Możliwość zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej.
Słowa kluczowe: amortyzacja-amortyzacja jednorazowa; budynek-budynek niemieszkalny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22j-ust. 1-pkt 4

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

8 marca 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 3 marca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej. Uzupełnił go Pan pismem z 25 maja 2022 r. (wpływ 30 maja 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest wspólnikiem w „X” Spółka jawna, wpisanej do Krajowego Rejestru Sądowego, zwanej dalej: „Spółką”.

Spółka 28 września 2021 r. nabyła w formie aktu notarialnego, sporządzonego przez notariusza, nieruchomość zabudowaną położoną w \`(...)\`, składającą się z działek oznaczonych na mapie nr 1 przy ul. … i działki nr 2, położonej w … przy ul. …. bez nr, objętą księgą wieczystą prowadzoną przez Sąd Rejonowy ….

Działka nr 1 jest zabudowana:

a) murowanym budynkiem przemysłowym o jednej kondygnacji nadziemnej o pow. 2 458 m2,

b) budynkiem z wiatą, oznaczonym wg KŚT jako zbiorniki silosy i budynki magazynowe o jednej kondygnacji nadziemnej, o powierzchni zabudowy 413 m2,

c) murowanym budynkiem, oznaczonym wg KŚT jako pozostałe budynki niemieszkalne o jednej kondygnacji nadziemnej, o powierzchni zabudowy 5 m2,

d) murowanym budynkiem, oznaczonym w KŚT jako zbiorniki silosy i budynki magazynowe o jednej kondygnacji nadziemnej, o powierzchni zabudowy 587 m2.

Stan faktyczny i pytanie objęte wnioskiem dotyczy pierwszego budynku (zwanego dalej: „budynkiem”), oznaczonego wyżej lit. a) - murowany budynek przemysłowy o jednej kondygnacji nadziemnej o pow. 2 458 m2, oznaczony pod pozycją Lp. 1 w wypisie z kartoteki budynków nr … z 25 maja 2021 r., wydanej przez Prezydenta Miasta … wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej… , identyfikator budynku …, położony w … przy ul…., oznaczony jako budynek przemysłowy (101) - rodzaj wg KŚT, budynek przemysłowy (1251) - klasa wg PKOB, budynek przeznaczony na produkcję (1251 Pr) - funkcja główna. W rubrykach wspomnianego wypisu z kartoteki budynków: rok zakończenia budowy, wiek zakończenia budowy, stopień pewności ustalenia budowy, rok zakończenia przebudowy, wiek zakończenia przebudowy, stopień pewności ustalenia daty przebudowy, zakres przebudowy - brak jest wpisów.

Spółka nie dysponuje protokołem odbioru ww. budynku, ani decyzją o pozwoleniu na użytkowanie budynku.

Spółka jest w posiadaniu projektu technicznego ww. budynku. Projekt techniczny datowany jest na maj 1983 r. - dotyczy budynku warsztatowo - magazynowego przy ul. …, i został przygotowany dla inwestora - … (zwanego dalej: „Y”). Projekt został zatwierdzony decyzją … z 12 grudnia 1984 r. przez Wydział Planowania Przestrzennego, pismo ….

Y wystąpiło następnie pismem z 17 stycznia 1985 r. do Urzędu Miasta … Wydziału Planowania Przestrzennego, Urbanistyki, Architektury i Nadzoru z wnioskiem o wydanie w oparciu o ww. zatwierdzony projekt, pozwolenia na budowę budynku warsztatowo-magazynowego w Zakładzie Produkcyjnym nr 3, położonym w …. Zgodnie z ww. pismem rozpoczęcie budowy zaplanowano na marzec - kwiecień 1985 r.

Kolejnym dokumentem dotyczącym przedmiotowego budynku, posiadanym przez Spółkę, jest decyzja nr … wydana przez Urząd Miasta … Wydział Planowania Przestrzennego, Urbanistyki, Architektury i Nadzoru wydana na rzecz Y, mocą której udzielono pozwolenia na budowę budynku warsztatowo - magazynowego przy ul. …

Spółka niestety nie ma dokładnej wiedzy, kiedy dokładnie budynek został wybudowany i czy zostało wydane pozwolenie na użytkowanie budynku.

Spółka jednakże jest w posiadaniu decyzji nr …, wydanej przez Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami w … z 18 maja 1992 r. wydanej na podstawie art. 2 ust. 1, 2, 3 ustawy z 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz. U. nr 79 poz. 464, zm. z 1991 r. nr 83 poz. 373 oraz art. 236 par. 1 Kodeksu cywilnego - stwierdzającej - w pkt 1 nabycie przez Przedsiębiorstwo … 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w … przy ul. …, oznaczonego na mapie geodezyjnej wpisanej w składnicy geodezyjnej 27 czerwca 1984 r. za nr \`(...)\`, jako działka nr \`(...)\` o pow. 7 451 m2, objętego w KW. … oraz w KW nr … (nieruchomość nabyta przez Spółkę ma numer KW …) (\`(...)\`) – w pkt 3 nieodpłatne nabycie przez Przedsiębiorstwo … własności budynków i urządzeń znajdujących się na gruncie.

Z uzasadnienia ww. decyzji wynika, że Przedsiębiorstwo … posiadało 5 grudnia 1990 r. w swym zarządzie grunt położony … przy ul. …

Na gruncie tym znajdowały się budynki wybudowane w latach 1970-1989:

\- budynek - magazyn kości,

\- budynek wędlin - blok ABCDE,

\- budynek - myjnia samochodów,

\- budynek - magazyn defrostacja,

\- budynek - magazyn soli,

\- budynek sprężarkarni,

\- budynek wartowni,

\- budynek - magazyn warsztatów,

\- przyłącza energetyczne,

\- tłuszczownik,

\- oświetlenie terenu,

\- zadaszenie wagi,

\- ciąg ciepłowniczy,

\- zadaszenie wagi,

\- drogi, place i ogrodzenie terenu,

\- sieć wodociągowa.

Spółka dysponuje także

\- archiwalnym protokołem z kontroli Zakładu Produkcyjnego nr 3 w … przy ul. …, który znajduje się w działalności własnej Y. Przedmiotem kontroli był sklep przyzakładowy nr 3,

\- wykazem pracowników zatrudnionych w zakładzie produkcyjnym nr 3 z 9 stycznia 1986 r.,

\- pismem Działu Rewizji Gospodarczej Y w sprawie przeprowadzonej w okresie styczeń – luty 1986 r. kontroli w zakresie prawidłowości sprzedaży mięsa i jego przetworów pracownikom w sklepie przyzakładowym,

\- protokołem kontroli z 14 czerwca 1988 r., nr \`(...)\` Państwowa Inspekcja … - kontrola zakładu produkcyjnego Y - zakres kontroli: funkcjonowanie systemu rozdzielnictwa mady mięsno - tłuszczowej, przestrzeganie reżimów technologicznych i dokumentacja, stan sanitarny i zabezpieczenie mienia. W ramach tej kontroli była przeprowadzona kontrola pomieszczeń produkcyjnych,

\- wynikami kontroli laboratoryjnej nr \`(...)\` z 17 maja 1988 r., \`(...)\` z 11 maja 1988 r. Państwowej Inspekcji …, dotyczącej Y zakładu produkcyjny nr 3 - miejsce poboru - magazyn,

\- pismem z 30 kwietnia 2019 r., nr …, wydanym przez …, wydane na rzecz poprzedniego właściciela, informującym, że budynek oznaczony w ewidencji gruntów i budynków nr \`(...)\` położony w obrębie \`(...)\` ma działce ewidencyjnej numer 1, dla którego zawiadomieniem 30 lipca 2018 r., znak … ustalono numer porządkowy …, posługiwał się dotychczas adresem ….

Dla budynku opisanego powyżej stawka amortyzacyjna wynosi 2,5%.

Budynek został wprowadzony przez Spółkę do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych: 21 października 2021 r.

Z wyżej przedstawionych dokumentów wynika, że przedmiotowy budynek został wybudowany w drugiej połowie lat 80 XX wieku i był użytkowany przez poprzednich właścicieli.

W myśl przepisu art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22I, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym ze okres amortyzacji nie może być krótszy niż: pkt 4) dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

W uzupełnieniu wniosku z 25 maja 2022 r. wskazał Pan, że jest wspólnikiem w Spółce jawnej od 1 sierpnia 2008 r., która prowadzi działalność w zakresie 58.19.Z - Pozostała działalność wydawnicza; Kompleksową obsługę firm w zakresie usług poligraficznych. Posiada Pan 60% udziałów w zyskach Spółki. Przychody z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w formie Spółki jawnej opodatkowane są podatkiem liniowym. Prowadzona jest pełna księgowość. Odpisy amortyzacyjne są prowadzone od lutego 2021 r. z zastosowaniem indywidualnej stawki, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy przyjęciu okresu amortyzacji 10 lat. Spółka wprowadziła po raz pierwszy przedmiotowy budynek do ewidencji środków trwałych 21 października 2021 r. W momencie przyjęcia do użytkowania budynek był kompletny i zdatny do użytku. Wartość początkowa została ustalona na podstawie operatu szacunkowego z 4 lipca 2021 r. i aktu notarialnego. Przyjęto stawkę amortyzacji liniowej - 10%. Budynek był przed nabyciem przez Spółkę, używany prze okres co najmniej 60 miesięcy. Od ok. października 2015 r. budynek był użytkowany przez firmę ….. Natomiast od 1999 r. budynek użytkowany był przez firmę …, jako pralnia odzieży roboczej. Wcześniej należał do \`(...)\`

Na nasze pytanie, czy w budynku Spółka jawna, w której jest Pan wspólnikiem, dokonała przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji? Jeśli tak, to:

· czy przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez Spółkę jawną na ulepszenie stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej?

Udzielił Pan odpowiedzi: nie.

· czy suma wydatków poniesionych w danym roku podatkowym na przebudowę, rozbudowy, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację przekroczyła 10 000 zł?

Udzielił Pan odpowiedzi: tak, przekroczyła.

Poprzednim właścicielem była firma produkująca opakowania tekturowe. Budynek miał charakter produkcyjno - usługowo - magazynowy.

**Pytanie (sformułowanym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)**

Czy w stanie faktycznym sprawy Wnioskodawca ma prawo do indywidualnego ustalenia stawki amortyzacyjnej dla budynku przemysłowego o jednej kondygnacji nadziemnej o pow. 2 458 m2, oznaczonego pod pozycją Lp. 1 w wypisie z kartoteki budynków nr … z 25 maja 2021 r., wydanej przez Prezydenta Miasta … wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej …, identyfikator budynku …, położonego w …., nabytego przez Spółkę jawną, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, mocą aktu notarialnego z 28 września 2021 r., w oparciu o art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku od osób fizycznych, w której okres amortyzacji trwałby 10 lat?

### Pana stanowisko w sprawie (przedstawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

W myśl przepisu art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy z 26 Iipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22j, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym, że okres amortyzacji nie może być krótszy niż: pkt 4) dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

Budynek, którego dotyczy pytanie (budynek przemysłowy o jednej kondygnacji nadziemnej o pow. 2 458 m2, oznaczony pod pozycją Lp. 1 w wypisie z kartoteki budynków nr \`(...)\` z 25 maja 2021 r. wydanej przez Prezydenta Miasta \`(...)\` wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej \`(...)\`, identyfikator budynku \`(...)\`, położonego w \`(...)\`, nabytego przez Spółkę jawną, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, mocą aktu notarialnego z 28 września 2021 r. został wybudowany najpóźniej w 1989 r. - co wynika z decyzji nr \`(...)\`, wydanej przez Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami w \`(...)\` 18 maja 1992 r., która w pkt 1 stwierdzała nabycie przez Przedsiębiorstwo \`(...)\` 5 grudnia 1990 r. prawo użytkowania wieczystego gruntu położonego w \`(...)\`, oznaczonego na mapie geodezyjnej wpisanej w składnicy geodezyjnej 27 czerwca 1984 r. za nr \`(...)\` jako działka nr: \`(...)\` o pow. 7 451 m2 objęte w kw \`(...)\` objęte w KW nr \`(...)\` (nieruchomość nabyta przez Spółkę ma numer KW \`(...)\`), (\`(...)\`), a w pkt 3 nieodpłatne nabycie przez Przedsiębiorstwo \`(...)\` własności budynków i urządzeń znajdujących się na gruncie. Z uzasadnienia ww. decyzji wynika zaś, że Przedsiębiorstwo \`(...)\` posiadało 5 grudnia 1990 r. w swym zarządzie grunt położony w \`(...)\`, a na gruncie tym znajdowały się budynki wybudowane w latach 1970-1989 r. Co więcej, z protokołów kontroli Zakładu nr 3 należącego do Y wynika, że w przedmiotowym budynku prowadzona była działalność przemysłowa - produkcja mięsa. Protokoły te dotyczą zaś okresu 1988 r.

Wnioskodawca nie dysponuje decyzją w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie ww. budynku, jednakże fakt ten nie może być przesłanką negatywną dla zastosowania przywołanego przepisu art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na to, że inne dokumenty znajdujące się w posiadaniu Wnioskodawcy wykazują datę od kiedy budynek ten był użytkowany.

Wskazać należy, że przepisy obowiązujące w czasie realizacji inwestycji dotyczącej budowy przedmiotowego budynku, nie zobowiązywał inwestora, ani właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego do archiwizowania dokumentacji związanej z realizacją obiektu. Przepisy obowiązujące w czasie powstawania przedmiotowej inwestycji ustawy z 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38 poz. 229 ze zm.) - nie zawierały obowiązku, jaki znajduje się w obecnie obowiązującym art. 63 ustawy z 7 Iipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) - nakładającego na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek przechowywania przez okres istnienia obiektu określone dokumenty, w tym pozwolenia na budowę.

W zakresie zaś obowiązków archiwizacyjnych organów administracji, to uprzednio obowiązująca ustawa obligowała organy do przechowywania dokumentów dotyczących wydawanych pozwoleń na budowę tylko przez okres 5 lat.

Z uwagi na powyższe uznać należy, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie dysponuje decyzją w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie i nie jest w ten sposób w stanie wykazać pierwszego oddania budynku do używania, dopuszczalne jest dowodzenie wszelkimi innymi dowodami, że obiekt został dopuszczony do używania w danym okresie czasu.

Biorąc powyższe pod uwagę, pomimo braku dokumentu w postaci pozwolenia na użytkowanie, z którego w sposób bezsprzeczny wynikałaby data pierwszego oddania do użytku przedmiotowego budynku, uznać należy, że dokumenty, którymi dysponuje Wnioskodawca i Spółka pozwalają na przyjęcie, że budynek był użytkowany na pewno od 1990 r. (gdyby przyjąć, że został on wybudowany najpóźniej w 1989 r.).

Ww. budynek jest budynkiem niemieszkalnym, dla którego stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5%.

Biorąc powyższe pod uwagę, tj:

\- ww. budynek jest budynkiem niemieszkalnym, dla którego stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5%,

\- budynek ten był używany przez poprzednich właścicieli od 1990 r., co wynika z dokumentacji opisanej powyżej (która, zdaniem Wnioskodawcy, może być podstawą dla takiego przyjęcia, pomimo braku posiadania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie),

\- ww. budynek został po raz pierwszy wprowadzony przez Spółkę, której wspólnikiem jest Wnioskodawca do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych 21 października 2021 r.

uznać należy, że w stanie faktycznym sprawy są spełnione przesłanki do indywidualnego ustalenia stawki amortyzacyjnej dla ww. budynku w oparciu o art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy z 26 Iipca 1991 r. o podatku od osób fizycznych, a okres amortyzacji wynosić będzie 10 lat.

Okres amortyzacji wynika, z pomniejszenia 40 lat o pełną liczbę lat, który upłynął od dnia oddania budynku po raz pierwszy do używania tj. styczeń 1990 r. do dnia wprowadzenia budynku do ewidencji środków trwałych, tj. do 21 października 2021 r. Ponieważ w stanie faktycznym sprawy okres ten równy jest 31 latom, okres amortyzacji, zgodnie z minimalną wysokością wskazaną w przywołanym art. 22j ust. 1 pkt 4 PIT, wynosić będzie 10 lat.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.):

Spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Stosownie do art. 8 § 1 ww. ustawy:

Spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

Spółka osobowa ma zatem zdolność do czynności prawnych, ale nie posiada osobowości

prawnej.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.):

Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Jak stanowi art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Zgodnie z art. 22 ust. 8 ww. ustawy:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 omawianej ustawy:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 22c pkt 1 i 2 ww. ustawy:

Amortyzacji nie podlegają:

1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,

2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,

– zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Co do zasady, składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4 – art. 22d ust. 2 cyt. ustawy.

Zapisów dotyczących środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonuje się w ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania; późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4 – art. 22n ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z treścią art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

W myśl art. 22i ust. 1 powołanej ustawy:

Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.

Zgodnie z Wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym Załącznik Nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynki (lokale) niemieszkalne amortyzuje się według stawki 2,5%.

Sposób ustalenia stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych uzależniony jest od tego, do jakiego rodzaju środków trwałych, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (Dz. U. z 2016 r. poz. 1864), określony środek zostanie zakwalifikowany. Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. W Klasyfikacji Środków Trwałych za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. Wskazać przy tym należy, że kwalifikacji środka trwałego do określonej grupy Klasyfikacji Środków Trwałych dokonuje sam podatnik. Kwestii tej nie regulują przepisy prawa podatkowego, a tylko te przepisy, zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Podatnik, w przypadku wątpliwości dotyczących odpowiedniej klasyfikacji, może zwrócić się o dokonanie klasyfikacji do Urzędu Statystycznego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje również możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika. Kwestię tę uregulowano w art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 22j ust. 1 ww. ustawy:

Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż:

1) dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji:

a) 24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,

b) 36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza 50 000 zł,

c) 60 miesięcy - w pozostałych przypadkach;

2) dla środków transportu, w tym samochodów osobowych - 30 miesięcy;

3) dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 - 10 lat, z wyjątkiem:

a) trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem,

b) kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych

\- dla których okres amortyzacji - nie może być krótszy niż 3 lata;

4) dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

Ustawodawca wskazał w art. 22j ust. 2 i 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jakie środki trwałe należy uznać za używane i ulepszone, przy czym definicje te dotyczą środków trwałych wskazanych w art. 22j ust. 1 pkt 1, 2 i 3, nie w pkt 4.

Zgodnie z art. 22j ust. 2 ww. ustawy:

Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się za:

a) używane - jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane przez podmiot inny niż podatnik co najmniej przez okres 6 miesięcy, lub,

b) ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.

Zaś w myśl art. 22j ust. 3 cyt. ustawy:

Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za:

1) używane - jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane przez podmiot inny niż podatnik co najmniej przez okres 60 miesięcy, lub;

2) ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Treść powyższych przepisów wskazuje, że zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej jest możliwe wyłącznie do składników majątku, które przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych i przed dokonaniem ulepszenia spełniały ustawowe kryteria uznania je za środek trwały. Stawkę tą można stosować dla używanych środków trwałych po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika lub dla ulepszonych środków trwałych, które przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uległy ulepszeniu.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że jest Pan wspólnikiem w Spółce jawnej, która 28 września 2021 r. nabyła w formie aktu notarialnego nieruchomość zabudowaną, składającą się z działek oznaczonych na mapie nr 1 i działki 2.

Działka nr 1 jest zabudowana:

a) murowanym budynkiem przemysłowym o jednej kondygnacji nadziemnej o pow. 2 458 m2,

b) budynkiem z wiatą, oznaczonym wg KŚT jako zbiorniki silosy i budynki magazynowe o jednej kondygnacji nadziemnej, o powierzchni zabudowy 413 m2,

c) murowanym budynkiem, oznaczonym wg KŚT jako pozostałe budynki niemieszkalne o jednej kondygnacji nadziemnej, o powierzchni zabudowy 5 m2,

d) murowanym budynkiem, oznaczonym w KŚT jako zbiorniki silosy i budynki magazynowe o jednej kondygnacji nadziemnej, o powierzchni zabudowy 587 m2.

Stan faktyczny i pytanie objęte wnioskiem dotyczy pierwszego budynku (zwanego dalej: „budynkiem”), oznaczonego wyżej lit. a) - murowany budynek przemysłowy o jednej kondygnacji nadziemnej o pow. 2 458 m2, oznaczony jako budynek przemysłowy (101) - rodzaj wg KŚT, budynek przemysłowy (1251) - klasa wg PKOB, budynek przeznaczony na produkcję (1251 Pr) - funkcja główna. W rubrykach wspomnianego wypisu z kartoteki budynków: rok zakończenia budowy, wiek zakończenia budowy, stopień pewności ustalenia budowy, rok zakończenia przebudowy, wiek zakończenia przebudowy, stopień pewności ustalenia daty przebudowy, zakres przebudowy - brak jest wpisów. Spółka nie dysponuje protokołem odbioru ww. budynku, ani decyzją o pozwoleniu na użytkowanie budynku.

Spółka jest w posiadaniu projektu technicznego ww. budynku. Projekt został zatwierdzony 12 grudnia 1984 r. Spółka niestety nie ma dokładnej wiedzy, kiedy dokładnie budynek został wybudowany i czy zostało wydane pozwolenie na użytkowanie budynku.

Spółka jednakże jest w posiadaniu decyzji z 18 maja 1992 r. wydanej na podstawie art. 2 ust. 1, 2, 3 ustawy o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości oraz art. 236 par. 1 Kodeksu cywilnego - stwierdzającej - w pkt 1 nabycie przez inwestora 5 grudnia 1990 r. prawa użytkowania wieczystego.

Z uzasadnienia ww. decyzji wynika, że inwestor posiadał 5 grudnia 1990 r. w swym zarządzie grunt położony \`(...)\`.

Na gruncie tym znajdowały się budynki wybudowane w latach 1970-1989:

\- budynek - magazyn kości,

\- budynek wędlin - blok ABCDE,

\- budynek - myjnia samochodów,

\- budynek - magazyn defrostacja,

\- budynek - magazyn soli,

\- budynek sprężarkarni,

\- budynek wartowni,

\- budynek - magazyn warsztatów,

\- przyłącza energetyczne,

\- tłuszczownik,

\- oświetlenie terenu,

\- zadaszenie wagi,

\- ciąg ciepłowniczy,

\- zadaszenie wagi,

\- drogi place i ogrodzenie terenu,

\- sieć wodociągowa.

Dla budynku opisanego powyżej stawka amortyzacyjna wynosi 2,5%.

Budynek został wprowadzony przez Spółkę do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych: 21 października 2021 r.

Z wyżej przedstawionych dokumentów wynika, że przedmiotowy budynek został wybudowany w drugiej połowie lat 80 XX wieku i był użytkowany przez poprzednich właścicieli.

Odpisy amortyzacyjne są prowadzone od lutego 2021 r. z zastosowaniem indywidualnej stawki, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy przyjęciu okresu amortyzacji 10 lat. W momencie przyjęcia do użytkowania budynek był kompletny i zdatny do użytku. Wartość początkowa została ustalona na podstawie operatu szacunkowego z 4 lipca 2021 r. i aktu notarialnego. Przyjęto stawkę amortyzacji liniowej - 10%. Budynek był przed nabyciem przez Spółkę, używany prze okres co najmniej 60 miesięcy. Od ok. października 2015 r. budynek był użytkowany przez firmę \`(...)\`. Natomiast od 1999 r. budynek użytkowany był przez firmę \`(...)\` jako pralnia odzieży roboczej. Wcześniej należał do \`(...)\`

Na nasze pytanie, czy w budynku Spółka jawna, w której jest Pan wspólnikiem, dokonała przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji? Jeśli tak, to:

· czy przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez Spółkę jawną na ulepszenie stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej?

Udzielił Pan odpowiedzi: nie.

Na pytanie, czy suma wydatków poniesionych w danym roku podatkowym na przebudowę, rozbudowy, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację przekroczyła 10 000 zł?

Udzielił Pan odpowiedzi: tak, przekroczyła.

Poprzednim właścicielem była firma produkująca opakowania tekturowe. Budynek miał charakter produkcyjno - usługowo - magazynowy.

Jak wynika z opisu sprawy, dysponuje Pan dokumentami, z których wynika, że przedmiotowy budynek został wybudowany w drugiej połowie lat 80 XX wieku i był użytkowany przez poprzednich właścicieli.

Ustawodawca w przepisie art. 22j ust. 1 pkt 4 ww. ustawy określił minimalne okresy dokonywania odpisów amortyzacyjnych przy zastosowaniu stawek indywidualnych, określając tym samym maksymalne stawki amortyzacyjne. Dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% minimalny okres amortyzacji należy ustalić poprzez pomniejszenie okresu 40 lat o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia oddania budynku po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnika. Ponadto, okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat. Oznacza to, że stawkę amortyzacji 10% podatnik może zastosować jedynie w przypadku, gdy od dnia oddania przedmiotowego budynku (lokalu) niemieszkalnego do używania do jego wprowadzenia do ewidencji środków trwałych minęło przynajmniej lat 40.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny, należy stwierdzić, że w przypadku nabycia przez Spółkę jawną, w której jest Pan wspólnikiem, opisanej nieruchomości, tj. działki nr 1, zabudowanej murowanym budynkiem przemysłowym o jednej kondygnacji naziemnej oraz wykorzystywania jej dla celów działalności gospodarczej, będzie Pan mógł jako wspólnik Spółki jawnej amortyzować posadowiony na niej budynek − po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez Spółkę jawną pod symbolem 101 Klasyfikacji Środków Trwałych, tj. zaliczonej do rodzaju Budynki przemysłowe − przy zastosowaniu indywidualnej stawki amortyzacyjnej, według zasad określonych w art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wg stawki nie wyższej niż 10%, jeśli faktycznie od dnia oddania przedmiotowego budynku do używania do jego wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych minęło przynajmniej lat 40.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych wspólników Spółki jawnej.

Interpretacja indywidualna wywoła skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie pokrywał się z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Organ wydający interpretację dokonuje oceny na podstawie informacji zawartych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. To na Panu spoczywa ciężar udowodnienia, że budynek, o którym mowa we wniosku, spełniał wymogi, o których mowa w art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno**\-**skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).