Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.750.2018.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-18
Teza: w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w projekcie pod nazwą „…”
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2018 r. (data wpływu 14 listopada 2018 r.) uzupełnionym pismem z 19 grudnia 2018 r. (data wpływu 20 grudnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w projekcie pod nazwą „…” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w projekcie pod nazwą „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 19 grudnia 2018 r. (data wpływu 20 grudnia 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 13 grudnia 2018 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.750.2018.1.AR.

We wniosku, uzupełnionym pismem z 19 grudnia 2018 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Przedmiotem inwestycji był budynek Szkoły Podstawowej nr X zlokalizowany w R. przy ul. W., działka nr 16/1, obręb ewidencyjny O.

Miasto złożyło wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą „…” w ramach oś priorytetowa IV – Efektywność energetyczna, odnawialne źródła energii i gospodarka niskoemisyjna, działanie 4.3 Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w infrastrukturze publicznej i mieszkaniowej, poddziałanie 4.3.2 Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w infrastrukturze publicznej i mieszkaniowej – RIT.

Beneficjentem środków pozyskanych na dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 jest Miasto.

Termin realizacji inwestycji: od 24 kwietnia 2014 r. do 30 czerwca 2018 r.

Inwestycja polegała na wykonaniu termomodernizacji budynku, remontu kotłowni oraz przebudowie kuchni.

W inwestycji zostały zastosowane:

1.  w termomodernizacji budynku:
    
    1.  ściany – styropian 16 cm + cienkowarstwowy tynk
    2.  stropodach –
    
    1.  ściany – styropian 16 cm + cienkowarstwowy tynk
    2.  stropodach – styropapa 19 cm+ papa wierzchniego krycia 5,2 mm;
    3.  wymiana części stolarki okiennej i drzwiowej;
    4.  wymiana instalacji odgromowej;
2.  przebudowa kotłowni – wymiana kotłów węglowych (do ogrzewania c.o. oraz c.w.u.) na piece kondensacyjne zasilane gazem wraz z niezbędną armaturą
3.  przebudowa kuchni – wymiana pieca węglowego na kuchnię gazową i taboret gazowy, wymiana instalacji c.o., wodnej, kanalizacyjnej oraz elektrycznej. Budowa instalacji gazowej oraz wentylacji mechanicznej. W wentylacji mechanicznej stołówki zastosowano rekuperator,
4.  wymiana instalacji elektrycznej – wymiana opraw oświetleniowych świetlówkowych na oprawy ledowe.

Zadania sfinansowano z krajowych środków publicznych tj. ze środków gminy.

Przedsięwzięcie zwiększyło wpływ na ochronę środowiska poprzez:

1.  termomodernizację obiektu – zmniejsza się ilość ciepła potrzebna na ogrzanie szkoły,
2.  modernizację kotłowni, czyli wymianę kotłów węglowych na kotły gazowe,
3.  modernizację kuchni i stołówki poprzez:
    1.  wymianę pieca węglowego na piec i taboret gazowy,
    2.  montaż wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła w części wentylacji stołówki,
    3.  wymianę instalacji c.o.,
4.  modernizację oświetlenia – wymiana opraw świetlówkowych na oprawy ledowe.

Przedsięwzięcie przyczynia się również do obniżania kosztów utrzymania placówki poprzez zmniejszenie nakładów na ogrzewanie szkoły.

Przedmiotowa inwestycja realizowana była zarówno przez Szkołę Podstawową nr X jak również Miasto jako organ założycielski. Po zrealizowaniu inwestycji powstała infrastruktura przekazana została w postaci nakładów inwestycyjnych nieodpłatnie jednostce budżetowej, którą jest Szkoła Podstawowa nr X. Trwałym zarządcą przedmiotowego obiektu jest Szkoła Podstawowa nr X.

Do dnia 31 grudnia 2016 r. Szkoła Podstawowa nr X nie była czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, dlatego też Szkoła Podstawowa nr X nie miała możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wykonanie usług w ramach realizowanego projektu.

W tym okresie czasu Miasto, również nie miało możliwości obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż zakupy dokonywane były w głównej mierze przez Miasto, w mniejszym zakresie przez Szkołę Podstawową nr X, natomiast sprzedaż dokonywana była przez Szkołę Podstawową nr X, która w tym czasie była odrębnym od Miasta podmiotem podatku od towarów i usług.

Szkoła Podstawowa nr X była do dnia 31 grudnia 2016 r. odrębnym od Miasta, niezarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie była czynnym podatnikiem VAT.

Szkoła wykorzystuje swój budynek w głównej mierze do czynności niepodlegających opodatkowaniu, tzn. do świadczenia nieodpłatnych usług edukacyjnych świadczonych w ramach zadań statutowych jednostki niepodlegających opodatkowaniu. Szkoła wykorzystuje również część budynku – salę gimnastyczną do drobnych wynajmów na cele sportowe, które opiewają na bardzo niskie kwoty.

Gmina dokonując nabycia towarów i usług związanych z realizacją wskazanej inwestycji wykorzystuje będące jej efektem mienie dla celów statutowych – oświatowych, nie podlegających opodatkowaniu. Jedynie w minimalnym zakresie – w części dotyczącej sali gimnastycznej oraz w niewielkim okresie czasu występują czynności podlegające opodatkowaniu drobny wynajem sali gimnastycznej). Gmina termomodernizowałaby budynek szkoły w każdym przypadku, również gdyby był on wykorzystywany wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu tj. do celów publicznych. Zyski z tytułu udostępnienia sali gimnastycznej są minimalne dla Gminy – wynoszą średniomiesięcznie około 200 zł. Łączna ilość wynajmowanych godzin jest zmienna i kształtuje się w związku z ilością podmiotów wynajmujących w poszczególnych latach. Wykorzystywanie sali do celów publicznoprawnych stanowi większość czasu w roku.

Od dnia 1 stycznia 2017 r., od kiedy w Mieście nastąpiła centralizacja rozliczeń podatku od towarów i usług, Szkoła Podstawowa nr X stała się czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, dlatego też ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego obliczonego na podstawie prewspółczynnika.

Miasto jest również czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Faktury z tytułu nabywanych towarów i usług na potrzeby inwestycji wystawiane były następująco:

*   do dnia 31 grudnia 2016 r na adres:

Szkoła Podstawowa nr X

lub

Miasto

*   od dnia 1 stycznia 2017 na adres:

Nabywca: Miasto

Odbiorca. Szkoła Podstawowa nr X

lub

Nabywca/Odbiorca

Miasto

Realizacja opisanego projektu związana była z wykonywaniem przez Miasto zadań wskazanych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 poz.994) w szczególności pkt 8.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

Wartość wskaźnika obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla czynności wykonywanych przez Szkołę Podstawową nr X w R. wynosi 1,55%.

Miasto uznało, że wartość wskaźnika obliczona na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla Szkoły Podstawowej nr X w R. wynosi 0%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Miasto miało możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w projekcie pod nazwą „…”?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 19 grudnia 2018 r.):

Do dnia 31 grudnia 2016 r. Szkoła Podstawowa nr X oraz Miasto nie miało możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Od dnia 1 stycznia 2017 Szkoła Podstawowa nr X oraz Miasto ma możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Rozpatrując kwestie poruszone we wniosku w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 280), zwanej dalej ustawą „centralizacyjną”, jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.

W myśl art. 4 ustawy „centralizacyjnej”, jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy „centralizacyjnej”, ilekroć w ustawie jest mowa o jednostce organizacyjnej – rozumie się przez to:

1.  utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy,
2.  urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski. Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte w obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. art. 86 ust. 2a-2h.

Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

Na podstawie delegacji zawartej art. 86 ust. 22 ustawy, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193).

Rozporządzenie to określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).

W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych.

W § 3 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia ustawodawca podał ustalony według wzoru sposób określania proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.

Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy – w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 powołanej ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Miasto realizowało projekt pod nazwą „…”. Termin realizacji inwestycji: od 24 kwietnia 2014 r. do 30 czerwca 2018 r. Przedmiotem inwestycji był budynek Szkoły Podstawowej nr. 4.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją projektu pod nazwą „…”.

Jak wskazano na wstępie, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W odniesieniu do termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr X należy zauważyć, że dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie istotne znaczenie ma to, że od dnia 1 stycznia 2017 r. nastąpiła w Mieście centralizacja rozliczeń w podatku VAT.

Odnosząc się zatem w pierwszej kolejności do części projektu polegającego na termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr X, której realizacja miała miejsce przed dniem 1 stycznia 2017 r. wskazać należy, że Szkoła Podstawowa nr X była w tym okresie odrębnym od Miasta podmiotem (podatnikiem VAT niezarejestrowanym), a Miasto przed centralizacją nieodpłatnie udostępniało termomodernizowany budynek Szkole Podstawowej nr X.

W konsekwencji Miasto do dnia 31 grudnia 2016 r. nie wykorzystywało budynku szkoły objętego projektem do swoich czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Traktowało bowiem siebie i swoje jednostki organizacyjne jako odrębnych podatników VAT.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do wydatków poniesionych do dnia 31 grudnia 2016 r. na realizację przedmiotowego projektu dotyczącego termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr X, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia, ponieważ towary i usługi nabyte w związku z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr X nie miały związku z czynnościami opodatkowanymi Miasta. Budynek będący przedmiotem projektu został bowiem nieodpłatnie udostępniony jednostce organizacyjnej Miasta – Szkole Podstawowej nr X.

Zatem do czasu centralizacji, tj. do dnia 1 stycznia 2017 r., w związku z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr X, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

Natomiast, w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją ww. projektu dotyczącego termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr X ponoszonych od dnia 1 stycznia 2017 r. (po dokonaniu centralizacji w zakresie VAT) należy wskazać, że Miasto oraz jego jednostki organizacyjne (w tym Szkoła Podstawowa nr X), nie działają w charakterze odrębnych podatników podatku VAT.

W konsekwencji jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstąpiła z dniem podjęcia wspólnego rozliczania we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki swojej jednostki organizacyjnej, która przestała być wyodrębnionym podatnikiem – w zakresie, w jakim dotyczą one podatku od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że Miastu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr X dokonane od dnia 1 stycznia 2017 r. (po dokonaniu centralizacji rozliczeń podatku VAT), w zakresie, w jakim zakupione towary i usługi będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z art. 88 ustawy. Jak wskazał Wnioskodawca w budynku Szkoły Podstawowej nr X występują dwa rodzaje działalności: niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT – nieodpłatne usługi edukacyjne świadczone w ramach zadań statutowych, jak i opodatkowana – drobny wynajem sali gimnastycznej na cele sportowe.

W przypadku, gdy dokonywane zakupy (towarów i usług) będą służyć do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a bezpośrednie przyporządkowanie tych zakupów do działalności gospodarczej nie będzie możliwe podatek do odliczenia od zakupów realizowanych w danej jednostce organizacyjnej ustala się z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji. Sposób określenia proporcji ustala się dla każdej jednostki organizacyjnej odrębnie. Wyliczony dla jednostki organizacyjnej sposób określania proporcji znajdzie zastosowanie do zakupów towarów i usług zarówno dokonywanych przez tą jednostkę organizacyjną, jak i przez jednostkę samorządu terytorialnego (urząd), wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww. celów, tj. celów „mieszanych”.

W konsekwencji Miasto ma prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych od 1 stycznia 2017 r. w związku z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr X zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy przy uwzględnieniu § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r., z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji ustalonego dla jednostki organizacyjnej, wykorzystującej przekazane jej towary i usługi do prowadzonej działalności (tj. Szkoły Podstawowej nr X).

Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej sytuacji, bowiem podatnik ma prawo wyboru, czy będzie dokonywał on odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że wartość wskaźnika obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla czynności wykonywanych przez Szkołę Podstawową nr X wynosi 1,55%. Jednocześnie Wnioskodawca uznał, iż wartość wskaźnika obliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 2a ustawy o VAT dla Szkoły Podstawowej nr X wynosi 0%. Zatem Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr X.

Podsumowując należy stwierdzić, że w odniesieniu do zakupów towarów i usług dokonanych do dnia 31 grudnia 2016 r. w związku z realizacją ww. projektu dotyczącego termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr X, Miastu nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast w odniesieniu do zakupów towarów i usług dokonanych od dnia 1 stycznia 2017 r. (po dokonaniu centralizacji rozliczeń podatku VAT) w związku z realizacją ww. projektu dotyczącego termomodernizacji budynku Szkoły Podstawowej nr X, na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów rozporządzenia – co do zasady – Miastu przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w części w jakiej zakupione towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Należy jednak zauważyć, że z uwagi na fakt, że czynności opodatkowane VAT stanowią w analizowanym przypadku znikomą część działalności jednostki budżetowej, której dotyczy ww. inwestycja i wyliczona dla niej proporcja nie przekracza 2%, a Wnioskodawca na podstawie art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, przyjął, że proporcja wynosi 0% to nie będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z termomodernizacją budynku Szkoły Podstawowej nr X.

W konsekwencji oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Jednocześnie tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do projektu realizowanego przez Miasto, natomiast nie dotyczy możliwości odliczenia w zakresie realizowanym przez Szkołę Podstawową nr X. W tym zakresie Wnioskodawca nie sformułował bowiem pytania. Ponadto niniejsza interpretacja nie rozstrzyga w kwestii czy Wnioskodawca prawidłowo zaklasyfikował działalność prowadzoną w termomodernizowanym budynku Szkoły Podstawowej nr X jako opodatkowaną oraz niepodlegającą opodatkowaniu, stwierdzenie to przyjęto jako element stanu faktycznego i nie było ono przedmiotem oceny.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.