Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.200.2020.1.BO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-12
Teza: Skutki podatkowe w związku ze sprzedażą nieruchomości
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek; przychód; źródło
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2020 r. (data wpływu 13 lutego 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 lutego 2020 r. (data wpływu 20 lutego 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych w związku ze sprzedażą nieruchomości **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2020 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych w związku ze sprzedażą nieruchomości, uzupełniony pismem z dnia 18 lutego 2020 r., doprecyzowującym dane adresowe Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Aktem notarialnym z dnia 6 września 1993 r. Wnioskodawca wraz z małżonką nabyli do majątku wspólnego zabudowaną nieruchomość gruntową, składającą się z działki oznaczonej nr …, o powierzchni 2 151 m2, budynku parterowego, drewnianego o powierzchni użytkowej 61 m2, położonej w … przy ul. …, dla której Sąd Rejonowy w … prowadzi księgę wieczystą KW …. W 1994 r. na działce nr … wybudowano magazyny blaszane o lekkiej konstrukcji, o łącznej powierzchni 331 m2. W latach 2004-2012 w budynku i magazynach blaszanych prowadzona była przez Wnioskodawcę jednoosobowa działalność gospodarcza. Nieruchomość nie była wprowadzana do ewidencji środków trwałych. W 2012 r. z uwagi na rozwój firmy zrezygnowano z prowadzenia działalności w powyższej nieruchomości. Siedziba firmy została przeniesiona pod inny adres. Począwszy od tej daty nieruchomość nie była wykorzystywana ani przez Wnioskodawcę, ani Jego małżonkę, celem prowadzenia działalności gospodarczej, nie była również wynajmowana.

Aktem notarialnym z dnia … kwietnia 2004 r. do majątku wspólnego zakupione zostały niezabudowane działki o numerach ewidencyjnych: … i …, o powierzchni 2 628 m2, położone w … przy ul. …, dla których Sąd Rejonowy w … prowadzi księgę wieczystą nr KW …. Nieruchomość nigdy nie służyła prowadzonej działalności gospodarczej.

Nieruchomości zakupiono w trakcie trwania związku małżeńskiego, w którym obowiązywał ustrój wspólności ustawowej. Zasady wspólności zostały zniesione wyrokiem Sądu Rejonowego w … dnia 24 czerwca 2010 r. Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w … orzekł rozwód małżonków. W postępowaniu w sprawie o podział majątku wartość składników majątku wspólnego ustalił powołany przez sąd biegły rzeczoznawca sądowy. Wnioskodawca oraz Jego była żona dokonali podziału majątku wspólnego w trybie ugody sądowej z dnia 30 września 2019 r. w ten sposób, że Wnioskodawca został wyłącznym właścicielem między innymi zabudowanej nieruchomości położonej w … przy ul. … oraz niezabudowanych działek położonych w … przy ul. …. Wnioskodawca został zobowiązany do spłaty na rzecz byłej żony.

Wnioskodawca planuje sprzedaż wyżej wymienionych nieruchomości przed upływem 5 lat od dnia dokonania podziału majątku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym przychód uzyskany przez Wnioskodawcę ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości położonych w … przy ul. … oraz w … przy ul. …, przed upływem 5 lat, od dnia dokonania podziału majątku wspólnego byłych małżonków, korzysta ze zwolnienia zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i Wnioskodawca nie będzie zobowiązany po ich sprzedaży do złożenia zeznania PIT-39?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 tej ustawy, art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) nie stosuje się do odpłatnego zbycia majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, nawet jeżeli przed zbyciem składniki majątku zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło sześć lat.

Art. 10 ust. 6 cyt. ustawy stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Z uwagi na upływ 6 lat, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestano prowadzenia działalności gospodarczej w nieruchomości położonej w … przy ul. … oraz fakt nieprowadzenia działalności gospodarczej w … przy ul. …, w omawianym stanie faktycznym rozpatrywać należy zapis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który uzależnia opodatkowanie sprzedaży powyższych nieruchomości od upływu pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie.

Z kolei art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśnia, że nabycie ww. nieruchomości, o których mowa w art. 10 ust. 10 pkt 8 lit. a)-c), liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej, a więc nastąpiło kolejno w latach 1993 i 2004. Ponieważ zbycie ww. nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie do majątku wspólnego, całkowity dochód uzyskany ze sprzedaży nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, więc nie będzie ciążył na Wnioskodawcy z tego tytułu obowiązek złożenia do urzędu skarbowego zeznania PIT-39.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wyjaśnić należy, że przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawca przywołał błędną jednostkę redakcyjną art. 10 ust. 10 pkt 8 lit a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż z treści przedstawionego przez Niego przepisu wynika, że Wnioskodawca własne stanowisko oparł na art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a)-c) ww. ustawy. Powyższe nie ma jednak wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia.

Należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy), z zastrzeżeniem art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.).

W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.