Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-488/15/SR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-24
Teza: brak możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizowaną inwestycją
Słowa kluczowe: drogi; inwestycje; odliczenia-brak prawa do odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 17 czerwca 2015 r. (data wpływu 25 czerwca 2015 r.) uzupełnionym pismem z 6 sierpnia 2015 r. (data wpływu 12 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizowaną inwestycją – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizowaną inwestycją. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 6 sierpnia 2015 r. (data wpływu 12 sierpnia 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie z 30 lipca 2015 r. znak: IBPP3/4512-488/15/SR.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w piśmie z 6 sierpnia 2015 r.):

Miejski Zarząd Dróg (MZD) jest jednostką organizacyjną Gminy X oraz gminną jednostką budżetową w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. MZD jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Jednostka realizuje zadania Prezydenta Miasta X jako zarządcy dróg publicznych na terenie X, na podstawie ustawy o drogach publicznych (Dz.U z 2015 r. poz. 460, ze zm.), w tym m.in. pełni funkcje inwestora, utrzymuje drogi i drogowe obiekty inżynierskie, realizuje zadania w zakresie inżynierii ruchu, wydaje zezwolenia na zajęcie pasa drogowego oraz pobiera opłaty i kary pieniężne z tego tytułu itp.). Ponadto do zadań MZD określonych statutem należy bieżące utrzymywanie dróg wewnętrznych, którymi włada Gmina, pełnienie funkcji inwestora tychże dróg, koordynowanie robót drogowych oraz prowadzenie spraw związanych z oznakowaniem i oświetleniem dróg wewnętrznych. Za dokonane zakupy kontrahenci wystawiają dla MZD faktury zawierające podatek VAT.

Wyżej wymienione zadania realizowane przez jednostkę służą społeczeństwu i są zadaniami publicznymi. Drogi są ogólnodostępne, a za korzystanie z dróg zgodnie z ich podstawowym przeznaczeniem nie są pobierane opłaty. W przypadku zajęcia pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg MZD pobiera opłaty i kary zgodnie z art. 40 ustawy o drogach publicznych. Przedmiotowe opłaty i kary ustalane są decyzjami administracyjnymi. Są to czynności z zakresu administracji publicznej, niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 15 ust 6 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054, ze zm.). W MZD zdarzają się także czynności, które są wykonywane na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych i podlegające regulacjom ustawy o VAT.

W latach 2009-2011 MZD realizował inwestycję pod nazwą „…”. Zadanie było dofinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013. W wyniku realizacji inwestycji powstała jedna nowa droga, a jedną istniejącą drogę publiczną przedłużono.

Na etapie realizacji inwestycji MZD zakładał, że nowo powstała droga zostanie zaliczona do dróg publicznych wojewódzkich. Gdyby tak się stało, to w przypadku zajęcia pasa drogowego wystawiane byłyby decyzje administracyjne stwierdzające wysokość opłaty za zajęcie pasa drogowego i niepodlegające ustawie o VAT (art. 40 ustawy o drogach publicznych). W takiej sytuacji nie miałaby miejsca sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT, więc nie występowałaby możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego. Jednak na razie drogi powstałej w wyniku realizacji ww. inwestycji nie zaliczono do dróg publicznych (przeszkodą jest fakt, że jest ona za krótka, konieczne jest dobudowanie dalszej części prowadzącej do planowanego węzła w K., co powinno nastąpić za 2 lata) w związku z czym na razie formalnie jest ona drogą wewnętrzną (art. 8 ustawy o drogach publicznych) i nie podlega przepisom o zajęciu pasa drogowego. Co za tym idzie, zajęcie terenu takiej drogi możliwe jest na razie tylko na podstawie odpłatnej umowy (MZD ma prawo trwałego zarządu do gruntów pod drogą) i powoduje wystawienie faktury VAT. Umów takich było kilka, a dotyczyły one umieszczenia urządzeń infrastruktury (przewody energetyczne i wodociągowe) oraz reklam. Efektem zaistniałej sytuacji jest pojawienie się czynności podlegających opodatkowaniem VAT należnym, a co za tym idzie pojawiły się wątpliwości w kwestii możliwości odliczenia VAT naliczonego z faktur dotyczących zrealizowanej inwestycji.

W piśmie z 6 sierpnia 2015 r. Wnioskodawca wskazał dodatkowo, że:

Przystępując do realizacji inwestycji, której dotyczy wniosek, Miejski Zarząd Dróg (MZD) zamierzał wykorzystywać wybudowane i przebudowane drogi do realizacji celów, które stanowią działalność publicznoprawną, niepodlegąjącą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Realizacja inwestycji opisanej we wniosku wpisywała się w realizację zadań służących zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty i prowadzoną działalność publicznoprawną.

Efekty inwestycji były pierwotnie przeznaczone do czynności niepodlegąjących opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zadanie inwestycyjne, będące przedmiotem wniosku było dofinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013, na podstawie wniosku o dofinansowanie złożonego 3 lipca 2009 r. i umowy o dofinansowanie z dnia 30 czerwca 2010 r. We wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca wskazał, że „nie przewiduje się osiągania przychodów z tytułu opłat od osób korzystających z drogi. Planowany do budowy odcinek drogi wojewódzkiej będzie wykorzystywany nieodpłatnie przez użytkowników drogi”. Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie w kwotach brutto.

Wybudowana droga wewnętrzna jest ogólnodostępna, a za korzystanie z niej zgodnie z jej podstawowym przeznaczeniem nie są pobierane opłaty. Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg jest dokonywane na podstawie umowy cywilnoprawnej. Udostępnienie nieruchomości na podstawie umowy jest odpłatne i opodatkowane podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy MZD ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w myśl art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizowaną inwestycją, w związku z wystąpieniem sprzedaży opodatkowanej?

Stanowisko Wnioskodawcy:

MZD nie ma prawa do odliczania podatku VAT od zakupów związanych ze zrealizowaną inwestycją. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikom VAT (MZD jest czynnym podatnikiem VAT) przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych. MZD nie ma prawa do odliczenia VAT naliczonego przy zakupach związanych z budową przedmiotowej drogi ze względu na brak spełnienia podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Budowa dróg publicznych stanowi realizację zadań publicznych nałożonych na jednostki samorządu terytorialnego ustawami. Wybudowana droga ma przede wszystkim służyć społeczności i udostępniana jest nieodpłatnie. Wydatki, które poniósł MZD na realizację ww. inwestycji w pierwszej kolejności dokonywane były w celu wykonywania usług niepodlegających opodatkowaniu VAT. Pojawienie się ewentualnych dodatkowych czynności podlegających opodatkowaniu wskutek czasowych problemów z zaliczeniem drogi do dróg publicznych, nie może przesądzać że zakupy zostały w jakimkolwiek zakresie dokonane w celu wykonywania czynności opodatkowanych. Drogi nie zbudowano po to, aby pobierać opłaty za korzystanie z niej. MZD nie ma więc możliwości odliczenia podatku związanego z budową drogi, na której incydentalnie występuje sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT. Takie stanowisko potwierdza w interpretacji indywidualnej nr IPPP1/443-722/14-3/AS z dnia 12 listopada 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdzając, że „Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi których następstwem jest określenie podatku należnego (powstania zobowiązania podatkowego).” Te same wnioski zawiera również interpretacja indywidualna Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu nr ILPP2/443-527/14-4/MN z dnia 7 sierpnia 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podatnikami – zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r. działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów (art. 6 ust. 1 ww. ustawy). Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Na mocy art. 9 ust. 1 cyt. ustawy w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Jak stanowi art. 9 ust. 3 powołanej wyżej ustawy, formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.

Na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 782), do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy.

Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji – art. 13 ust. 1 ww. ustawy.

Stosownie do art. 18 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomości mogą być oddawane jednostkom organizacyjnym w trwały zarząd, najem i dzierżawę oraz użyczane na cele związane z ich działalnością.

Na mocy art. 4 pkt 10 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przez jednostkę organizacyjną należy rozumieć państwową lub samorządową jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, trwały zarząd jest formą prawną władania nieruchomością przez jednostkę organizacyjną.

W myśl art. 43 ust. 2 pkt 1, 2 i 3 ww. ustawy jednostka organizacyjna ma prawo, z zastrzeżeniem ust. 6, korzystania z nieruchomości oddanej w trwały zarząd, a w szczególności do korzystania z nieruchomości w celu prowadzenia działalności należącej do zakresu jej działania; zabudowy, odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy lub remontu obiektu budowlanego na nieruchomości, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, za zgodą organu nadzorującego a także oddania nieruchomości lub jej części w najem, dzierżawę albo użyczenie na czas nie dłuższy niż czas, na który został ustanowiony trwały zarząd (…).

Jak wskazano powyżej, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

W tym miejscu należy przytoczyć przepis art. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 460), zgodnie z którym drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

Stosownie do art. 7 ustawy ust. 1 o drogach publicznych – do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – drogi, drogi rowerowe, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg są drogami wewnętrznymi.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy – budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu.

W myśl art. 8 ust. 3 niniejszej ustawy – finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu.

W świetle art. 4 pkt 2 powołanej ustawy – droga to budowla wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dotyczących zrealizowanej inwestycji w związku z pojawieniem się czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT należnym.

W podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Jeżeli natomiast dany towar lub usługa ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku VAT (niepodlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym z podatku VAT) w momencie dokonywania zakupu podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, że przystępując do realizacji przedmiotowej inwestycji zamierzał wykorzystywać wybudowane i przebudowane drogi do realizacji celów, które stanowią działalność publicznoprawną, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Potwierdzeniem tego faktu jest również wynikający z wniosku o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 zapis, zgodnie z którym „nie przewiduje się osiągania przychodów z tytułu opłat od osób korzystających z drogi. Planowany do budowy odcinek drogi wojewódzkiej będzie wykorzystywany nieodpłatnie przez użytkowników drogi”.

A zatem stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że efekty inwestycji były pierwotnie przeznaczone do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, to nawet ewentualna późniejsza czynność opodatkowana, która pojawia się obok wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu, nie może przesądzać, że zakup został w jakimkolwiek zakresie dokonany w celu wykonania tej opodatkowanej czynności.

W ocenie tut. Organu pośredni wpływ zakupów na czynności opodatkowane w wymiarze jaki przedstawił Wnioskodawca we wniosku, nie zmienia faktu, że zakupy te, o które Wnioskodawca pyta, w pierwszej kolejności są związane w sposób bezpośredni i jednoznaczny z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT, tj. działalnością wynikającą z obowiązków publicznych. Dopiero gdy brak byłoby takiego bezpośredniego związku z tą konkretną czynnością, można rozważać ewentualny „dalszy” związek z jakimiś innymi czynnościami.

Oczywistym w przedmiotowej sprawie jest – zdaniem Organu – że przedmiotowa droga miała (ma) służyć przede wszystkim realizacji zadań służących zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, zaś samo wykorzystanie ww. infrastruktury niejako „przy okazji” do świadczenia przez Wnioskodawcę usług opodatkowanych (udostępniania na podstawie umów cywilnoprawnych) nie może przesądzać, że zakupy związane z realizacją przedmiotowej inwestycji służą wykonywaniu czynności opodatkowanych. Tym samym świadczenie przez Wnioskodawcę usług opodatkowanych w zakresie udostępniania na podstawie umów cywilnoprawnych nie może przesądzać o prawie do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków opisanych we wniosku.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz dokonaną analizę przepisów należy uznać, że stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych ze zrealizowaną inwestycją (budową i przebudową drogi), na której incydentalnie występuje sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Końcowo należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie opisu zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, Organ jest zobowiązany do dokonania oceny własnego stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast stanowisko w części zawierającej odniesienie do interpretacji wydanych dla innych wnioskodawców, chociażby w podobnych sprawach, nie może być przedmiotem oceny Organu upoważnionego do wydawania interpretacji. Powołane przez Wnioskodawcę interpretacje przepisów prawa podatkowego zostały wydane w indywidualnych sprawach, w konkretnych stanach faktycznych i w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.