Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-315/13/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-06-19
Teza: Czy zgodnie z art. 3 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym przysługuje wnioskodawcy prawo zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z budową budynku letniskowego, który zaspokaja wszelkie potrzeby mieszkaniowe?
Słowa kluczowe: budowa; budynek; wydatek; zwrot-zwrot wydatków związanych z budownictwem
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 20 marca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 10 czerwca 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie prawa do uzyskania zwrotu poniesionych wydatków - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie prawa do uzyskania zwrotu poniesionych wydatków.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z dnia 28 maja 2013 r. Znak: IBPB II/2/415-315/13/NG wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 10 czerwca 2013 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca nabył wraz z małżonkiem w dniu 13 grudnia 2006 r. działkę o powierzchni 0,3001 ha. W Urzędzie Gminy dowiedział się, że według planu zagospodarowania przestrzennego może uzyskać zgodę na budowę domu letniskowego.

Po uzyskaniu niezbędnych dokumentów, gotowego projektu, pozwolenia na budowę w 2009 r. małżonkowie przystąpili do budowy budynku letniskowego.

Zgodnie z projektem budynek ten wyposażony jest w urządzenia odpowiadające ścieki tj. ekologiczną oczyszczalnię, instalację elektryczną oraz wodę (jest podłączona do instalacji Gminy).

Budynek w pełni spełnia funkcję budynku mieszkalnego. Budynek nie jest i nie będzie wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej.

Konstrukcję budynku stanowią ściany wykonane w technologii lekkiego szkieletu drewnianego, ogrzewany jest kominkiem opalanym drewnem.

Zastosowana technologia wykonania powoduje, że budynek jest ekologiczny i nie jest szkodliwy dla środowiska.

Dom letniskowy służy wnioskodawcy i jego rodzinie do zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych. W domu letniskowym nikt nie jest zameldowany na stałe, wnioskodawca i jego rodzina przebywają w domu letniskowym częściej od maja do października, są to pobyty urlopowe, wolne od pracy, natomiast w okresie zimowym jeśli tylko czas na to pozwala.

Ze względu na fakt, że wnioskodawca jest jeszcze osobą pracującą, trudno jest mu stwierdzić, kiedy zamieszka w domu letniskowym na stałe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zgodnie z art. 3 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym przysługuje wnioskodawcy prawo zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z budową budynku letniskowego, który zaspokaja wszelkie potrzeby mieszkaniowe?

Zdaniem wnioskodawcy, powinien otrzymać częściowy zwrot poniesionych wydatków na zakup materiałów budowlanych w związku z budową budynku letniskowego, ponieważ budynek jest wyposażony w niezbędne przyłącza oraz instalacje służące do odprowadzania ścieków (ekologiczna oczyszczalnia), w wodę, ogrzewany jest kominkiem opalanym drewnem co służy do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.

Budowa typowego budynku według projektu wraz z instalacjami i przyłączami daje prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych związanych z budownictwem.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468 z późn. zm.), reguluje zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

W art. 2 pkt 1 ww. ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym została zawarta definicja budynku mieszkalnego. W myśl tego przepisu, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym - rozumie się przez to budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków. Przepis ten definiuje pojęcie budynku mieszkalnego przez odniesienie do pojęcia budynku, które nie zostało jednak w ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym zdefiniowane.

Określając zatem pojęcie budynku, należy odnieść się do definicji zawartej w prawie budowlanym. Budynkiem, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 z późn zm.) jest obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Decydujące znaczenie dla kwalifikacji danego obiektu budowlanego jako budynku mieszkalnego jest przeznaczenie budynku. Nie jest istotna klasyfikacja statystyczna danego obiektu budowlanego. Charakteru budynku nie determinuje także treść miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego czy też treść decyzji o warunkach zabudowy lub o pozwoleniu na budowę. Istotne znaczenie ma tylko to, czy dany obiekt został wzniesiony w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych i czy potrzeby takie może zaspokajać.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Stosownie do treści art. 3 ust. 2 ww. ustawy zwrot, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 01 maja 2004 r.

Zwrot, o którym mowa powyżej, dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT, tj. stawką 22% i wyższą (art. 3 ust. 3 w zw. z art. 11a ust. 1 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 3 ust. 4 ww. ustawy dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej. Z kolei w myśl art. 2 pkt 3 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym ilekroć w ustawie jest mowa o fakturze - rozumie się przez to fakturę VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, dokumentującą zakupy, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. ustawy prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

W myśl natomiast art. 4 ust. 2 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków, związanych z budownictwem mieszkaniowym, prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z póżn. zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3;
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

W myśl regulacji zawartej w art. 5 ust. 5 pkt 2 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, kopie faktur dokumentujących poniesione wydatki należy załączyć do składanego w urzędzie skarbowym wniosku o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym poniesionych od dnia 01 maja 2004 r. (VZM-1).

Natomiast w myśl art. 3 ust. 8 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz materiałów budowlanych uwzględniający materiały budowlane, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT.

Obowiązujący do 31 grudnia 2010 r. wykaz materiałów budowlanych, których zakup uprawniał do otrzymania zwrotu niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, zawarty był w załączniku do obwieszczenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie ogłoszenia wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (Dz. Urz. MTiB z 2006 r. Nr 1, poz. 1).

Natomiast od 01 stycznia 2011 r. obowiązuje załącznik do obwieszczenia Ministra Infrastruktury z dnia 03 września 2010 r. w sprawie ogłoszenia obowiązującego od dnia 01 stycznia 2011 r. wykazu materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT (Dz. Urz. Min. Infrastruktury Nr 11, poz. 35). Wykaz ten opiera się na symbolach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług opublikowanej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę budynku letniskowego położonego na działce przeznaczonej pod zabudowę letniskowo-wypoczynkową i budowę rozpoczął wraz z małżonkiem w 2009 r. Wnioskodawca wskazał, że budowany dom letniskowy spełnia parametry budynku całorocznego wyposażonego w instalację elektryczną, wodną, oczyszczalnię ekologiczną i jest ogrzewany kominkiem. Wnioskodawca wskazał również, że przedmiotowy budynek będzie służył zaspokajaniu jego i jego rodziny potrzeb mieszkaniowych, pod pojęciem których wnioskodawca rozumie pobyty urlopowe, pobyty w dni wolne od pracy w okresie od maja do października, a w okresie zimowym jeśli tylko wnioskodawcy pozwala na to czas.

W przedmiotowej sprawie podstawą rozstrzygnięcia jest ustalenie czy wnioskodawcy przysługuje prawo do zwrotu niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym poniesionych na budowę budynku określonego w pozwoleniu na budowę jako budynek letniskowy.

Z wykładni systemowej można wywieść, że w pojęciu budynku mieszkalnego mieści się także pojęcie budynku, który zamierza wznieść wnioskodawca. Ani ustawa dotycząca prawa budowlanego, ani ustawa podatkowa nie zawiera definicji budynku letniskowego. Co do zasady, o tym czy dom można uznać za letniskowy, czy za budynek mieszkalny, decyduje jego przeznaczenie. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316), budynek rekreacyjny należy do klasy budynków mieszkalnych, jednakże dla oceny możliwości skorzystania z ulgi istotne jest ustalenie czy w danym budynku podatnik będzie realizował swoje cele mieszkaniowe, czy jedynie potrzeby związane z rekreacją i wypoczynkiem. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego utrwaliło się stanowisko, że budynek rekreacyjny może być zaliczony do kategorii budynków mieszkalnych tylko wtedy, gdy będzie użytkowany faktycznie przez właściciela i jego bliskich, służąc tym samym zaspokojeniu podstawowych potrzeb mieszkaniowych. Jeżeli podatnik korzysta z domu jedynie w celach wypoczynkowych, sezonowo, wówczas dom taki uznać należy za letniskowy.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że budynek letniskowy będzie mieścił się w pojęciu budynku mieszkalnego jedynie wówczas, gdy będzie użytkowany faktycznie przez właściciela (i jego bliskich), służąc zaspokojeniu podstawowych potrzeb mieszkaniowych (czyli nie rekreacyjnych, wypoczynkowych, sezonowo bądź w celu lokaty kapitału). Zatem, wybudowany budynek ma stanowić ośrodek zaspokajania codziennych potrzeb związanych z zamieszkiwaniem i typowymi funkcjami mieszkania.

Biorąc pod uwagę powyżej przedstawioną ugruntowaną linię orzeczniczą należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zostanie zrealizowany warunek pozwalający uznać, że dom letniskowy wnioskodawcy ma charakter budynku mieszkalnego. Jak już wskazano powyżej ważne jest faktyczne przeznaczenie i wykorzystywanie budynku a nie to co wynika z projektu budynku i możliwość zamieszkiwania w nim przez cały rok.

Podsumowując, prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych nie dotyczy budowy jakiegokolwiek domu, lecz domu, który jest budynkiem mieszkalnym. Budynek letniskowy, który nie zaspakaja potrzeb mieszkaniowych w sposób ciągły nie jest budynkiem mieszkalnym. Po wybudowaniu budynku letniskowego budynek ten nie zaspakaja potrzeb mieszkaniowych wnioskodawcy, albowiem spełnia rolę domu letniskowego. Wyjaśnić należy, iż również ewentualne zamieszkanie w przyszłości w nim na stałe, tj. całorocznie także nie pozwala na zwrot podatku, albowiem dla organu podatkowego taki zamiar jest przyszły i niepewny. W związku z powyższym nie ma podstaw do twierdzenia, że budynek letniskowy jest budynkiem mieszkalnym w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r., której wykładnia jest jednoznaczna w orzecznictwie sądowym.

Z tego powodu tutejszy Organ nie potwierdzi, że wnioskodawca może otrzymać zwrot części wydatków związanych z budową domu letniskowego. Potrzeby mieszkaniowe wnioskodawcy nie są bowiem zaspakajane w przedmiotowym budynku letniskowym, lecz w miejscu obecnego zamieszkania. Dom letniskowy nie służy zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych, tj. nie spełnia całorocznej funkcji mieszkalnej rozumianej jako lokum, w którym koncentruje się życie rodzinne. Wnioskodawca sam przyznaje, że przebywa w domu okresowo w sezonie urlopowym lub wolnym od pracy a więc wykorzystuje ów dom w typowo rekreacyjny sposób. Wnioskodawca zatem, w związku z realizacją inwestycji, nie jest uprawniony do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych.

Stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.