Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-603a/14/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-02-27
Teza: Czy w opisanym stanie faktycznym pierwszy rok podatkowy Wnioskodawcy trwa od 6 października 2014 roku do 31 grudnia 2015 roku?
Słowa kluczowe: przepisy-przepisy przejściowe; przepisy-zmiana przepisów; rok-rok kalendarzowy; rok-rok podatkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 grudnia 2014 r. (data wpływu 19 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych między innymi w zakresie ustalenia pierwszego roku podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych między innymi w zakresie ustalenia pierwszego roku podatkowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka akcyjna X S.A. (dalej: „Wnioskodawca") została zawiązana w dniu 6 października 2014 roku. Zgodnie z § 34 pkt 2 Statutu Wnioskodawcy rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy. Ze względu na fakt, iż Wnioskodawca rozpoczął działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego (tj. roku kalendarzowego - 2014 roku), księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączy z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny (tj. 2015 rok). Ponadto, mając na uwadze, iż Wnioskodawca podjął po raz pierwszy działalność w drugiej połowie roku kalendarzowego (2014) i wybrał rok podatkowy (rok obrotowy) pokrywający się z rokiem kalendarzowym, Wnioskodawca podjął decyzję, iż pierwszy rok podatkowy będzie trwał od dnia rozpoczęcia działalności (6 października 2014 roku) do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność, czyli do 31 grudnia 2015 roku. Decyzja Wnioskodawca o powyższym wyborze w zakresie pierwszego roku podatkowego znalazła potwierdzenie w uchwale zarządu z dnia 6 listopada 2014 roku.

Wnioskodawca w dniu 5 listopada 2014 roku wysłał (tj. nadał list polecony w placówce Poczty Polskiej) do Naczelnika Urzędu Skarbowego zawiadomienie, że pierwszy rok podatkowy będzie trwał od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność, tj. od 6 października 2014 roku do 31 grudnia 2015 roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym pierwszy rok podatkowy Wnioskodawcy trwa od 6 października 2014 roku do 31 grudnia 2015 roku?
2.  Czy Wnioskodawca ma prawo stosować przepisy art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym w 2014 roku w okresie od 6 października 2014 r. do 31 grudnia 2015 roku do wszystkich odsetek zapłaconych do 31 grudnia 2015 roku od pożyczek udzielonych Wnioskodawcy w tym okresie?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź w zakresie pytania pierwszego. Wniosek Spółki w zakresie pytania drugiego będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy pierwszy rok podatkowy trwa od 6 października 2014 roku do 31 grudnia 2015 roku.

Rok podatkowy stanowi okres rozliczeniowy w podatku dochodowym od osób prawnych i w konsekwencji jest jednym z najistotniejszych pojęć z perspektywy obowiązków wynikających dla podatnika z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Co do zasady, długość roku podatkowego pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Przy czym Ordynacja podatkowa określa, iż rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 11 Ordynacji podatkowej). W tym miejscu należy wskazać, iż ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych zawiera szczegółowe regulacje w zakresie kształtowania roku podatkowego w art. 8. Zgodnie z ogólną zasadą, wyrażoną w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, rokiem podatkowym z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego; wówczas rokiem jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności, pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych.

Jednakże, ustawodawca w art. 8 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zastrzegł, iż w przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność. Z perspektywy ustalenia pierwszego roku podatkowego Wnioskodawcy, istotnym jest także określenie momentu „rozpoczęcia działalności”. W tym miejscu Wnioskodawca pragnie nadmienić, iż brak jest definicji pojęcia „dzień rozpoczęcia działalności” w ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Aczkolwiek, moment ten można zdaniem Wnioskodawcy zdefiniować na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, zgodnie z którym księgi rachunkowe otwiera się na dzień rozpoczęcia działalności, którym jest dzień pierwszego zdarzenia wywołującego skutki o charakterze majątkowym lub finansowym. W konsekwencji, dla Wnioskodawcy rozpoczęcie działalności nastąpiło w październiku 2014 roku (w tym miesiącu nastąpiło między innymi podpisanie umowy najmu).

Z możliwości przedłużenia roku podatkowego, o której mowa w cytowanym powyżej przepisie art. 8 ust. 2a, skorzystał Wnioskodawca.

Zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji wybrania przez podatnika roku podatkowego pokrywającego się z kalendarzowym, skorzystanie z możliwości połączenia tych dwóch okresów prowadzenia działalności w jeden rok podatkowy powoduje, że ten pierwszy rok podatkowy nie jest rokiem kalendarzowym.

Spółka wskazuje, iż takie stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28 listopada 2011 roku (sygn. IBPBI/2/423-1082/11/MO) oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 listopada 2011 roku (sygn. IPPB5/423-912/11-2/AS).

Zatem w przedstawionym we wniosku zaistniałym stanie faktycznym, pierwszy rok podatkowy Wnioskodawcy, który zaczął się 6 października 2014 roku, będzie rokiem innym niż rok kalendarzowy. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy pierwszy rok podatkowy trwa od 6 października 2014 roku do 31 grudnia 2015 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.), rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Zasady określania roku podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zostały szczegółowo uregulowane w treści art. 8 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm.).

Zgodnie z generalną zasadą, wyrażoną w art. 8 ust. 1 ww. ustawy, rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.

Art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, iż w przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności, pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż dwanaście kolejnych miesięcy kalendarzowych.

W przypadku podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność (art. 8 ust. 2a).

Ponadto osoby prawne i jednostki organizacyjne, które nie były dotychczas podatnikami w rozumieniu ustawy, dokonują zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności (art. 8 ust. 5).

Reasumując, w przypadku, gdy podatnik rozpoczyna działalność i wybierze rok podatkowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym, dla ustalenia pierwszego roku podatkowego istotny jest moment rozpoczęcia tej działalności. I tak:

1.  jeśli podatnik rozpoczyna działalność w pierwszej połowie roku kalendarzowego, tj. do dnia 30 czerwca - jego pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego, w którym rozpoczął działalność;
2.  jeśli podatnik rozpoczyna działalność w drugiej połowie roku kalendarzowego, tj. po dniu 30 czerwca - jego pierwszy rok podatkowy trwa, według jego wyboru:

1.  od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego, w którym podejmuje działalność, albo
2.  od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczął działalność; Podatnik nie ma przy tym obowiązku zawiadomienia właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze „wydłużonego” pierwszego roku podatkowego.

Podkreślenia wymaga również, że w sytuacji wybrania przez podatnika roku podatkowego pokrywającego się z kalendarzowym skorzystanie z możliwości połączenia pierwszego i drugiego roku prowadzenia działalności w jeden rok podatkowy powoduje, że ten pierwszy rok podatkowy nie jest już rokiem kalendarzowym.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że Spółka została zawiązana w dniu 6 października 2014 roku, a jej rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy. Ze względu na fakt, iż Bank rozpoczął działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego (tj. roku kalendarzowego - 2014 roku), księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączy z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny (tj. 2015 rok). Ponadto, mając na uwadze, iż Wnioskodawca podjął po raz pierwszy działalność w drugiej połowie roku kalendarzowego (2014) i wybrał rok podatkowy (rok obrotowy) pokrywający się z rokiem kalendarzowym, podjął decyzję, iż pierwszy rok podatkowy będzie trwał od dnia rozpoczęcia działalności (6 października 2014 roku) do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność, czyli do 31 grudnia 2015 roku.

W konsekwencji stanowisko Spółki, w świetle którego pierwszy rok podatkowy trwa od 6 października 2014 roku do 31 grudnia 2015 roku – jest co do zasady prawidłowe.

Odnośnie natomiast powołanych interpretacji indywidualnych, wskazać należy również, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się odnoszą. Nie są natomiast wiążące dla tut. organu, który wydał przedmiotową interpretację indywidualną.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.