Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-497/10-2/NS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-07-20
Teza: Opodatkowanie wniesienia aportem wierzytelności w zamian za objęcie nowych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym
Słowa kluczowe: aport; czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; udział; udział-objęcie udziałów; wierzytelność; wierzytelność-sprzedaż wierzytelności
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miasta reprezentowanego przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2010 r. (data wpływu 4 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wniesienia aportem wierzytelności w zamian za objęcie nowych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wniesienia aportem wierzytelności w zamian za objęcie nowych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

1.  Wnioskodawca na podstawie:
    1.  Decyzji Komisji Europejskiej Nr (…) z dnia x 2004 r. o przyznaniu dofinansowania Projektu Nr (…) pn. (…)
    2.  Umowy o dofinansowanie projektu Nr (…) z dnia x 2005 r. (wraz z aneksami), zawartej pomiędzy Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej a Zainteresowanym jest Beneficjentem Końcowym tego Projektu.
2.  Rada Miejska w X, uchwałą nr (…) z dnia x 2006 r. postanowiła, że Wnioskodawca zachowując status Beneficjenta w tym Projekcie, deleguje uprawnienia, obowiązki i odpowiedzialność za projekt na Spółkę (Y). Spółka, w której 100% udziałów posiada Zainteresowany. W konsekwencji Spółka została zobowiązana do sfinansowania wkładu własnego Beneficjenta w Projekcie.
3.  Dnia x 2007 r. została zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Y umowa Nr (…) o delegowaniu realizacji Projektu. Umowa potwierdzona została przez Ministerstwo Finansów, Ministerstwo Środowiska i NFOŚiGW.
4.  Finansowanie Projektu przez dysponenta (NFOŚiGW) ze środków Funduszu Spójności następuje na rachunek Y, otwarty na mocy „umowy delegowania\`(...)\`”. Zgodnie ze stanowiskiem dyrektora Departamentu Budżetu Państwa Ministerstwa Finansów wyrażonym w piśmie nr (…) z dnia x 2007 r. „\`(...)\` środki otrzymane z budżetu Unii Europejskiej są dochodami budżetu jednostki samorządu terytorialnego, a więc konsekwentnie wydatki finansowane z tych środków są wydatkami budżetu tej jednostki. Nie ma przy tym znaczenia, który rachunek bankowy wskaże jednostka samorządu terytorialnego do przepływów finansowych dotyczących projektu”.
5.  Spółka realizując projekt płaci kontrahentom faktury wystawione przez kontrahentów na Spółkę w pełnej wartości, wykorzystując środki Funduszu Spójności i środki własne, natomiast do Miasta przekazuje kopie faktur i wyciągów bankowych, dokumentując w ten sposób wysokość wydatków poniesionych z Funduszu Spójności (kwota wykazana w załączniku do faktury, potwierdzona przez Zarząd Spółki oraz Pełnomocnika ds. Realizacji Projektu). Na tej podstawie Miasto - Urząd Miasta sporządza dokument zastępczy (raz w miesiącu), który jest podstawą wykazania wydatków w sprawozdaniu RB-28S w wysokości wykorzystanych środków FS (bez VAT), czyli w wartości netto. Spółka Y posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uwagi na przeznaczenie nowo powstającego majątku, tj. dzierżawę do innych spółek miejskich (Zakład Wodociągów i Kanalizacji oraz Grupowa Oczyszczalnia Ścieków) i korzysta z odliczenia VAT w pełnej kwocie wykazanej na fakturze.
6.  Rada Miejska w X podjęła uchwałę Nr (…) z dnia x 2008 r. w sprawie określenia zasad obejmowania udziałów przez Zainteresowanego w zamian za wnoszenie wkładów niepieniężnych (aportów) do Spółki z o.o. z przeznaczeniem na podwyższenie kapitału zakładowego. Przedmiotem wkładów niepieniężnych (aportów) mają być wierzytelności Wnioskodawcy wobec Y powstałe z tytułu nakładów poniesionych przez Zainteresowanego jako Beneficjenta w związku z realizacją projektu Nr (…) pn. (…). Wnoszenie wkładów niepieniężnych (aportów) ma następować sukcesywnie po poniesieniu nakładów Funduszu Spójności. W zamian za wnoszone aporty Miasto obejmować ma nowe udziały w Spółce. Łączna wartość aportu wyniesie równowartość 71 121 355 euro. Dotychczas została przekazana jedna transza aportu – w styczniu 2009 r. o wartości 26 660 000 zł.

Miasto - Urząd Miasta przyjmuje do ewidencji wydatków kwotę netto wynikającą z realizacji projektu i nie ma możliwości odzyskania podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wniesienie do Y Sp. z o.o. aportu stanowiącego wierzytelność Miasta wobec Spółki z tytułu nakładów poniesionych przez Miasto jako Beneficjenta projektu w zamian za objęcie przez Miasto nowych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wniesienia aportu w opisany we wniosku sposób w zamian za objęcie udziałów w Spółce czynność ta nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż zbycie własnych wierzytelności nie stanowi ani dostawy towarów, ani świadczenia usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w sytuacji, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust.1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Natomiast, przez świadczenie usług, w oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jednocześnie w ust. 3 ww. artykułu ustawodawca wskazuje, iż usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Zatem, określeniem „usług” objęto obszerny krąg czynności obejmujący swoim zakresem, zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń nie ujętych w tych klasyfikacjach.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Rada Miejska w X podjęła uchwałę Nr (…) z dnia x 2008 r. w sprawie określenia zasad obejmowania udziałów przez Zainteresowanego w zamian za wnoszenie wkładów niepieniężnych (aportów) do Spółki Y z o.o. z przeznaczeniem na podwyższenie kapitału zakładowego. Przedmiotem wkładów niepieniężnych (aportów) mają być wierzytelności Wnioskodawcy wobec Y powstałe z tytułu nakładów poniesionych przez Zainteresowanego jako Beneficjenta w związku z realizacją projektu Nr (…) pn. (…). Wnoszenie wkładów niepieniężnych (aportów) ma następować sukcesywnie po poniesieniu nakładów Funduszu Spójności. W zamian za wnoszone aporty Miasto obejmować ma nowe udziały w Spółce. Miasto - Urząd Miasta przyjmuje do ewidencji wydatków kwotę netto wynikającą z realizacji projektu i nie ma możliwości odzyskania podatku VAT.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „wierzyciel” czy „wierzytelność”. Zgodnie z „Małym słownikiem języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999, pod redakcją Elżbiety Sobol) wskazane terminy oznaczają:

*   „wierzyciel” – osoba lub instytucja uprawniona do żądania określonego świadczenia od dłużnika (str. 1021);
*   „wierzytelność” – uprawnienie wierzyciela do otrzymania w danym terminie określonego świadczenia pieniężnego od dłużnika (str. 1021).

Instytucja przelewu wierzytelności została uregulowana przepisami art. 509-517 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 509 § 1 k.c., wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Na mocy art. 509 § 2 ustawy wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa (\`(...)\`). Przeniesienie wierzytelności następuje – w myśl art. 510 § 1 k.c. - na podstawie umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia wierzytelności. Istotą przelewu wierzytelności jest zatem umowa zawierana przez wierzyciela z osobą trzecią, na mocy której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu wierzytelność. W wyniku przelewu wierzytelności prawa przysługujące dotychczasowemu wierzycielowi przechodzą na nabywcę wierzytelności przy czym sam stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie.

Z powyższego wynika, iż wierzytelność jest prawem jednego podmiotu do żądania od drugiego podmiotu pewnego zachowania się zwanego świadczeniem (wyrażalnym pieniężnie). Wierzytelność jest więc prawem majątkowym, będącym przedmiotem obrotu gospodarczego. Przeniesienie wierzytelności z majątku dotychczasowego wierzyciela do majątku nabywcy wierzytelności jest skutkiem rozporządzenia tą wierzytelnością przez dotychczasowego wierzyciela i stanowi wykonanie przez niego przysługującego mu prawa własności.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, iż czynności polegającej na zbyciu własnej wierzytelności nie można uznać za dostawę towaru, gdyż wierzytelność stanowi prawo majątkowe, które nie mieści się w dyspozycji art. 2 pkt 6 ustawy, określającego co należy rozumieć na potrzeby podatku od towarów i usług, pod pojęciem towaru. Zbycie własnych wierzytelności nie stanowi również świadczenia usługi, ponieważ jest ono jedynie przejawem wykonania prawa własności w stosunku do wierzytelności powstałej z innego tytułu (dostawy towaru lub świadczenia usługi).

Zatem, przeniesienie wierzytelności przez Wnioskodawcę na Spółkę nie stanowi dla Zainteresowanego czynności, o których mowa w art. 7 i art. 8 ustawy.

Reasumując, czynność wniesienia do Y Sp. z o.o. wkładu niepieniężnego (aportu) stanowiącego wierzytelność Wnioskodawcy wobec Spółki z tytułu nakładów poniesionych przez Zainteresowanego jako Beneficjenta projektu w zamian za objęcie nowych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym, nie stanowiąca ani dostawy towarów (wierzytelność nie jest towarem w rozumieniu ustawy), ani świadczenia usług, pozostanie dla Wnioskodawcy poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług i nie będzie powodować u Zainteresowanego z tego tytułu obowiązku podatkowego w podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.