Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.494.2023.4.IN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-12-08
Teza: W zakresie momentu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wypłaconego na rzecz producentów wynagrodzenia na podstawie zawartych porozumień.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-moment zarachowania kosztów; noty-nota korygująca
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4e; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4i

**Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie:

*   momentu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wypłaconego, zgodnie z postanowieniami Porozumienia nr 2, na podstawie wystawionych faktur korygujących wynagrodzenia na rzecz producentów – **jest prawidłowe**;
*   momentu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wypłaconej, zgodnie z postanowieniami Porozumienia nr 3, na podstawie not obciążeniowych rekompensaty na rzecz producentów – **jest nieprawidłowe**.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

19 września 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 września 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie momentu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wypłaconego na rzecz producentów wynagrodzenia za dostarczony (\`(...)\`) na podstawie zawartych porozumień.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 października 2023 r. (data wpływu 18 października 2023 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

„A” S A z siedzibą w (…) („Wnioskodawca” / „Spółka”):

(i) jest spółką prawa handlowego,

(ii) posiada siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski,

(iii) posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku CIT. Wnioskodawca jest również czynnym podatnikiem podatku VAT.

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest: produkcja (\`(...)\`).

Surowiec do produkcji wyrobów z (\`(...)\`), Spółka nabywa od producentów na podstawie zawartych umów kontraktacji. Ceny dostarczanego Spółce żywca ustalane są w szczegółowych warunkach kontraktacji do umowy kontraktacji na dany rok oraz okresowo przez Spółkę w drodze postanowień cenowych Zarządu „A”.

W związku z wystąpienie w 2021 r. wysoce (\`(...)\`), która zagrażała utratą płynności finansowej Spółki, Zarząd Spółki w porozumieniu z producentami dostarczającymi (\`(...)\`) do Spółki podjęli decyzję o obniżeniu cen dostarczanego Spółce żywca określonych w obowiązujących na 2021 r. szczegółowych warunkach kontraktacji oraz postanowieniach cenowych Zarządu „A”. Spółka zawarła z producentami stosowane aneksy do umów kontraktacji, na podstawie których obniżono cenę dostarczanego Spółce żywca ze skutkiem od dnia 1 maja 2021 r. (dalej. „Aneks obniżający cenę skupu żywca”).

Obniżenie ceny skutkowało pogorszeniem sytuacji producentów, którzy w celu zachowania ciągłości produkcji zobowiązani byli do poniesienia dodatkowych kosztów, których nie musieliby ponieść gdyby nie dokonano obniżenia ceny (w szczególności kosztów związanych z uzyskaniem finansowania zewnętrznego).

Na koniec 2021 r. okazało się jednak, że wynik finansowy Spółki jest lepszy niż przewidywany, co było związane m.in. ze znacznym wzrostem cen na rynku produktów sprzedawanych przez Spółkę. W związku z czym brak było uzasadnienia aby wyłącznie producenci ponosili ciężar ekonomiczny związany ze skutkami (\`(...)\`), w związku z wystąpieniem której Spółka podjęła decyzję o zawarciu z producentami Aneksu obniżającego cenę skupu żywca.

W związku z powyższym Spółka uznała, że w celu zachowania (i kontynuowania) dalszej współpracy z producentami realizowanej na podstawie umów kontraktacji, które mają szczególne znaczenie zwłaszcza dla Spółki (przede wszystkim zabezpieczając dostawy surowca do produkcji (\`(...)\`) sprzedawanego przez Spółkę) producentom należy się stosowna rekompensata. Spółka zawarła z producentami porozumienia na podstawie których zobowiązała się do zapłaty na rzecz producentów rekompensaty (dalej: „Porozumienie nr 1”).

Zgodnie z postanowieniem zawartego Porozumienia nr 1 wypłacana rekompensata miała zostać pomniejszona o wszystkie świadczenia (odszkodowania, rekompensaty, inne formy bezzwrotnej pomocy) uzyskane przez producenta w związku z wystąpieniem (\`(...)\`) ze środków publicznych.

Jednakże z uwagi, że przyznane producentom na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia (\`(...)\`) w sprawie (\`(...)\`) („Rozporządzenie Rady Ministrów”) świadczenia ze środków publicznych, które miały na celu wsparcie producentów rolnych, którzy ponieśli straty spowodowane czasowym wyłączeniem gospodarstwa z produkcji (\`(...)\`) w związku z wystąpieniem (\`(...)\`) nie pokrywały w pełni straty poniesionej przez producenta co zagrażało kontynuacji jego działalności, Spółka rozwiązała zawarte z producentami Porozumienia nr 1 zdecydowała w zaistniałej sytuacji zawrzeć z producentami:

(i) porozumienia na podstawie których dokona odpowiedniej korekty cenowej dostarczonego przez producenta (\`(...)\`) po dacie zawarcia Aneksu obniżającego cenę skupu żywca do poziomu obowiązującego przed datą zawarcia tego aneksu (dalej: „Porozumienie nr 2”) oraz

(ii) porozumienia na podstawie których wypłaci producentom rekompensatę stanowiącą zwrot kosztów producenta związanych z wcześniejszym obniżeniem ceny na podstawie Aneksu obniżającego cenę skupu żywca (dalej: „Porozumienie nr 3").

Zgodnie z postanowieniami zawartego Porozumienia nr 3, przyznana producentowi rekompensata (zwrot kosztów) nie stanowi korekty cenowej dostarczonego przez producenta (\`(...)\`) po dacie zawarcia Aneksu obniżającego cenę skupu żywca do poziomu obowiązującego przed datą zawarcia aneksu. Wypłacane rekompensata na podstawie zawartego Porozumienia nr 3 nie będzie również pomniejszana o świadczenia (odszkodowania, rekompensaty, inne formy bezzwrotnej pomocy) uzyskane przez producenta w związku z wystąpieniem (\`(...)\`) ze środków publicznych. Ponadto, producent zobowiązany jest do przekazania Spółce wszystkich informacji i dowodów potwierdzających wysokość poniesionych kosztów związanych z wcześniejszym obniżeniem ceny. Wypłata rekompensaty będzie dokonana na podstawie not obciążeniowych wystawionych przez producenta.

Z kolei zgodnie z postanowieniami Porozumienia nr 2 producentom na podstawie wystawionych faktur korygujących, Spółka wypłaci wynagrodzenie za dostarczony (\`(...)\`) na podstawie cen ustalonych w szczegółowych warunkach kontraktacji obowiązujących przed datą zawarcia Aneksu obniżającego cenę skupu żywca. Wynagrodzenie stanowił różnicę pomiędzy wynagrodzeniem ustalonym na podstawie cen obowiązujących przed zawarciem Aneksu obniżającego cenę skupu żywca, a kwotą wynagrodzenia wypłaconą na podstawie cen obowiązujących po zawarciu Aneksu obniżającego cenę skupu żywca. Wypłacane wynagrodzenie na podstawie zawartego Porozumienia nr 2 nie będzie pomniejszane o uzyskane przez producenta świadczenia ze środków publicznych w związku z wystąpieniem (\`(...)\`).

**Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego**

Rekompensata jako zwrot kosztów Producenta dotyczy kosztów związanych z uzyskaniem przez Producenta (\`(...)\`) finansowania zewnętrznego lub konieczności zapłaty odsetek z tytułu zwłoki w zapłacie zobowiązań. Podstawą ustalenia wysokości rekompensaty były noty w zakresie rekompensat dostarczone przez Producentów, które były weryfikowane przez Spółkę przed wypłatą tych rekompensat.

Podjęto decyzję aby wyraźnie rozgraniczyć kwestie związane z korektą ceny od pozostałych kosztów (okoliczności związanych z transakcją, które powstały na skutek aneksu cenowego).

Na aneksowanie cen od 1 maja 2021 r. poza zagrożeniem utraty płynności finansowej Spółki, miały również wpływ inne okoliczności, takie jak: drastyczny spadek produkcji w wyniku epidemii wysoce (\`(...)\`), brak zaplecza surowcowego, brak produkcji, dodatkowe procedury (\`(...)\`) ze stref (\`(...)\`).

Pierwotne ceny kontraktowe były aneksowane po uzyskaniu informacji o objęciu strefą (\`(...)\`) Producenta. Pierwsze (\`(...)\`) zidentyfikowano pod koniec marca 2021 r. pod (…). Z biegiem kolejnych dni pojawiały się kolejne (\`(...)\`), a obszar stref (\`(...)\`) i zagrożonych powiększał się. W maju 2021 r. wiele stad zakontraktowanych do Spółki zostało dotkniętych (\`(...)\`) lub znalazło się w strefach (\`(...)\`). W wyniku tych okoliczności i braku pewności co do przyszłości został wprowadzony aneks dotyczący obniżenia cen dla kurcząt ze strefy (\`(...)\`).

Aneksy cenowe dotyczyły wszystkich dostawców (\`(...)\`), których (\`(...)\`) zostały objęte strefą (\`(...)\`).

Porozumienia nr 2 zostały zawarte 28 czerwca 2023 r., a Porozumienia nr 3 zostały zawarte 03 lipca 2023 r.

Ceny skupu (\`(...)\`) były korygowane za okres: maj i czerwiec 2021 r. Natomiast wypłacane rekompensaty za okres: od maja 2021 r. do czerwca 2023 r. (ze względu na zawarcie Porozumienia nr 2 w czerwcu 2023 r.).

Rozliczenia na podstawie Porozumienia 2 i 3 dokonano wobec wszystkich dostawców Spółki objętych pierwotnym aneksem cenowym (od 1 maja 2021 roku).

Rozliczenia na podstawie Porozumienia 2 i 3 dokonano na równych zasadach wobec wszystkich dostawców Spółki objętych pierwotnym aneksem cenowym (od 1 maja 2021 roku).

Sytuacja epidemiczna (\`(...)\`) w 2021 r. w rejonie powiatów (…), (…), (…), (…) (obszar na którym zlokalizowane są (\`(...)\`) Producentów) była bardzo dużym zagrożeniem dla kontynuowania produkcji nie tylko na (\`(...)\`) dostawców ale również dla samej Spółki. Już z samego faktu, że zagrożona była działalność Spółki nie wymagało to dodatkowej weryfikacji sytuacji dostawców, która w tym okresie była dramatyczna (z dnia na dzień mogło dojść do likwidacji całych stad (\`(...)\`); wystarczyła infekcja jednej sztuki aby wybić całe stado). O dramatycznej sytuacji świadczy dodatkowo fakt, że w Polsce w tamtym okresie brakowało gazu dla zainfekowanych zwierząt, a firmy (\`(...)\`) nie nadążały z (\`(...)\`) oraz czyszczeniem (\`(...)\`) i likwidacją (\`(...)\`).

W ramach Porozumienia nr 1 nie dokonywano żadnych rozliczeń z dostawcami (\`(...)\`).

### Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, wypłacone na rzecz producentów wynagrodzenie za dostarczony (\`(...)\`) na podstawie zawartych Porozumienia nr 2 i Porozumienia nr 3 stanowi dla Spółki koszty uzyskania przychodów w dacie otrzymania not obciążeniowych/faktury korygującej od producentów?

### Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Spółki prawidłowe jest stanowisko, że wypłacone na rzecz producentów wynagrodzenie za dostarczony (\`(...)\`) na podstawie:

(i) Porozumienia nr 2 stanowiące zwrot kosztów producenta związanych z obniżeniem ceny na podstawie Aneksu obniżającego cenę skupu żywca oraz

(ii) Porozumienia nr 3 stanowiące różnicę pomiędzy wynagrodzenie ustalonym na podstawie cen obowiązujących przed zawarciem Aneksu obniżającego cenę skupu żywca a kwotą wynagrodzenia wypłaconą na podstawie cen obowiązujących po zawarciu Aneksu obniżającego cenę skupu żywca stanowi dla Spółki koszty uzyskania przychodów w dacie otrzymania noty obciążeniowej/faktury korygującej od producenta.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Odnosząc się do powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić kosz) uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

(i) zostały poniesione przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku muszą zostać pokryte z zasobów majątkowych podatnika,

(ii) są definitywne (rzeczywiste), tj. wartość poniesionych wydatków nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

(iii) pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

(iv) poniesione zostały w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów, oraz

(v) nie znajdują się w grupie wydatków, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W ocenie Spółki wypłacane producentom wynagrodzenie za dostarczony (\`(...)\`) rozumiane jako.

(i) zwrot kosztów producenta związanych z obniżeniem ceny na podstawie Aneksu obniżającego cenę skupu żywca lub

(ii) różnica pomiędzy wynagrodzenie ustalonym na podstawie cen obowiązujących przed zawarciem Aneksu obniżającego cenę skupu żywca a kwotą wynagrodzenia wypłaconą na podstawie cen obowiązujących po zawarciu Aneksu obniżającego cenę skupu żywca, bezsprzecznie stanowi koszt uzyskania przychodów Spółki.

Wypłacone wynagrodzenie wiążę się bowiem z przychodami uzyskiwanymi przez Spółkę z tytuł sprzedaży produktów (wyrobów z (\`(...)\`)), do produkcji których nabywany jest żywiec. Jednocześnie wydatek ten nie jest wymieniony w grupie wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT. Wydatki na nabycie żywca przyczyniają się wprost do osiągnięcia określonych przychodów Spółki tj. przychodów ze sprzedaży produktów.

Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 4i Ustawy o CIT jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

Wypłacane producentom wynagrodzenia (w postaci rekompensaty lub korekty cenowej) udokumentowane notą obciążeniową / fakturą korygującą za dostarczony (\`(...)\`) nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, przyczyna korekty związana jest z podjętą przez Spółkę decyzją o wzroście ceny nabywanego od producentów w 2021 r. (\`(...)\`), a zatem w ocenie Spółki powinna ująć wypłacone na rzecz producentów wynagrodzenie w kosztach uzyskania przychodów w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymała od producenta notę obciążeniową/fakturę korygującą.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2587, ze zm.; dalej: „updop”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Jak wynika z art. 15 ust. 4d ww. ustawy:

Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4e tejże ustawy:

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT:

Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, **nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką**, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych **w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca** **lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.**

Dodatkowo, w myśl art. 15 ust. 4j:

Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 4i, podatnik nie poniósł kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.

Natomiast art. 15 ust. 4k wprowadza zastrzeżenie, że:

Przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do

1) korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów związanego ze zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu;

2) korekty cen transferowych, o której mowa w art. 11e.

Moment ujęcia faktury korygującej po stronie kosztów podatkowych, powinien być zatem uzależniony od okoliczności, jakich dotyczy ta faktura, a mianowicie:

*   jeżeli pierwotnie sporządzona faktura błędnie dokumentowała stan faktyczny, a więc korekta jest wynikiem błędu (czyli zawierała pomyłki np. w ilości, cenie lub kwocie podatku VAT), to wówczas korekta powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty poniesienia kosztu), wynikającego z faktury pierwotnej,
*   natomiast w przypadku, gdy faktura pierwotna prawidłowo dokumentowała zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce w dacie jej wystawienia (stan faktyczny), a faktura korygująca została wystawiona przez sprzedawcę z powodu późniejszych zdarzeń, a więc okoliczności mających wpływ na zmianę kosztów powstałych już po wystawieniu faktury pierwotnej, takich jak np. obniżenie ceny, udzielenie rabatu czy zwrotu towaru – fakturę korygującą należy rozliczyć na bieżąco, z datą jej wystawienia (…).

Zatem w przypadku, gdy faktura pierwotna prawidłowo dokumentowała zdarzenie gospodarcze, a faktura korygująca (dokument korygujący) została wystawiona przez sprzedawcę z powodu późniejszych okoliczności, takich jak np. obniżenie ceny, udzielenie rabatu, zwrotu towaru czy gwarancja lub rękojmia, fakturę korygującą (dokument korygujący) należy rozliczyć w bieżącym okresie rozliczeniowym (tj. w dacie wystawienia dokumentu korygującego i odpowiednio – jego otrzymania). Jeżeli jednak pierwotnie sporządzona faktura zawierała błędy lub pomyłki, a więc błędnie dokumentowała stan faktyczny, podatnik zobowiązany jest przyporządkować korektę wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty poniesienia kosztu, wynikającego z pierwotnego dokumentu” (druk sejmowy Nr 3432).

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęć „błędu rachunkowego” i „oczywistej omyłki”, o których mowa w art. 15 ust. 4i. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Zatem, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości przychodu na złote itp.).

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sjp.pwn.pl) przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się może również z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta winna być dokonywana w okresie wystawienia faktury korygującej (bądź innego dokumentu potwierdzającego stosowną korektę).

Prawo do korekty kosztu uzyskania przychodów w oparciu o art. 15 ust. 4i updop przysługuje w przypadku (momencie) otrzymania przez podatnika odpowiedniego dokumentu (faktury korygującej). Zatem sam fakt wystawienia przez kontrahenta faktury korygującej nie uprawnia podatnika do dokonania takiej korekty a data wystawienia faktury korygującej nie ma w tym kontekście znaczenia. Istotny do oceny stosowania regulacji art. 15 ust. 4i powołanej ustawy jest moment (data) otrzymania faktury korygującej.

Zgodnie z opisanym we wniosku stanem faktycznym, głównym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja (\`(...)\`). Spółka nabywa od producentów na podstawie zawartych umów kontraktacji (\`(...)\`) (\`(...)\`). Ceny żywca ustalane są na szczegółowych warunkach kontraktacji. W związku z wystąpieniem w 2021 r. wysoce zajadliwej (\`(...)\`), która zagrażała utratą płynności finansowej Spółki, Zarząd Spółki podjął decyzję o obniżeniu cen dostarczanego Spółce żywca określonych w obowiązujących warunkach kontraktacji. Obniżenie ceny spowodowało pogorszenie sytuacji producentów. Na koniec 2021 r. wynik finansowy Spółki był lepszy niż przewidywany. Spółka uznała, że w celu zachowania i kontynuowania dalszej współpracy z producentami producentom należy się stosowna rekompensata. W związku z czym zostały zawarte porozumienia nr 3 między Spółką a producentami. Na podstawie tego porozumienia zostanie przyznana rekompensata, która nie stanowi korekty cenowej oraz nie będzie pomniejszana o świadczenia uzyskane przez producenta. Producent będzie zobowiązany do przekazania Spółce wszystkich informacji i dowodów potwierdzających wysokość poniesionych kosztów związanych z wcześniejszym obniżeniem cen. Wypłata rekompensaty będzie dokonana na podstawie not obciążeniowych wystawionych przez producenta. Zaś zgodnie z postanowieniami Porozumienia 2 wypłata wynagrodzenia za dostarczony (\`(...)\`) na podstawie cen ustalonych w szczegółowych warunkach kontraktacji będzie dokonywana na podstawie wystawionych faktur korygujących. Wynagrodzenie to będzie stanowiło różnice pomiędzy wynagrodzeniem ustalonym na podstawie cen obowiązujących przez zawarciem aneksu obniżającego cenę skupu żywca, a kwotą wynagrodzenia wypłacona na podstawie cen obowiązujących po zawarciu Aneksu obniżającego cenę skupu żywca. Wypłacane wynagrodzenie nie będzie pomniejszane o uzyskane przez producenta świadczenia ze środków publicznych w związku z wystąpieniem (\`(...)\`). Jak wskazali Państwo rekompensata jako zwrot kosztów Producenta dotyczy kosztów związanych z uzyskaniem przez Producenta (\`(...)\`) finansowania zewnętrznego lub konieczności zapłaty odsetek z tytułu zwłoki w zapłacie zobowiązań. Na aneksowanie cen od 1 maja 2021 r. wpływ miała drastyczny spadek produkcji w wyniku epidemii (\`(...)\`), brak zaplecza surowcowego, brak produkcji ora dodatkowe procedury (\`(...)\`) ze stref (\`(...)\`). Aneksy cenowe dotyczą wszystkich Państwa producentów (\`(...)\`), których (\`(...)\`) zostały objęte strefą (\`(...)\`).

Państwa wątpliwości w niniejszej sprawie dotyczą momentu ujęcia korekty kosztów uzyskania przychodów z tytułu udzielenia rekompensaty oraz wypłaty wynagrodzenia na rzecz producentów żywca.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgodnie z postanowieniami Porozumienia nr 2, wypłata na podstawie faktur korygujących wynagrodzenia za dostarczony (\`(...)\`), powinna zostać ujęta w kosztach uzyskania przychodów w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca od producentów zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy CIT (korekta bieżąca).

W ww. zakresie korekta nie została bowiem spowodowana błędem rachunkowym ani też inną oczywistą omyłką, o których mowa w art. 15 ust. 4i ustawy CIT. Korekty cen wynikają z dwustronnych porozumień zawartych między Spółką a producentami (\`(...)\`), w wyniku których Spółka najpierw obniżyła cenę dostarczanego mu żywca, a następnie dokonała odpowiedniej korekty cenowej podnosząc cenę skupu żywca do poziomu obowiązującego przed jej obniżką. Trudno mówić zatem o błędzie rachunkowym czy innej oczywistej omyłce skoro korekty cenowe zostały uzgodnione i zaakceptowane przez strony zawartych porozumień.

Podkreślenia wymaga fakt, że inaczej jest w sytuacji wypłaty producentom rekompensaty na podstawie wystawionych przez nich not obciążeniowych w ramach zawartego Porozumienia nr 3. Pojęcie „rekompensata” zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sjp.pwn.pl) to zrównoważenie lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś; zlikwidowanie poniesionych przez kogoś strat lub doznanych krzywd; to, co równoważy braki, straty lub krzywdy.

W przedmiotowej sprawie, jak wynika z opisu stanu faktycznego, z powodów niezależnych od Spółki – w związku z wystąpieniem w 2021 r. wysoce (\`(...)\`), która zagrażała m.in. utratą płynności finansowej Spółki – zarząd Spółki w porozumieniu z producentami dostarczającymi jej (\`(...)\`), podjęli decyzję o obniżeniu cen dostarczanego żywca, co skutkowało zawarciem aneksu obniżającego cenę skupu żywca.

Obniżenie cen wpłynęło na pogorszenie sytuacji producentów, którzy w celu zachowania ciągłości produkcji zobowiązani byli do poniesienia dodatkowych kosztów związanych z uzyskaniem finansowania zewnętrznego lub koniecznością zapłaty odsetek z tytułu zwłoki w zapłacie zobowiązań. Producenci nie musieliby ponosić tych dodatkowych kosztów gdyby nie dokonano obniżenia ceny skupu (\`(...)\`). Spółka w ramach Porozumienia nr 3 rekompensuje ww. koszty producentom, mając na uwadze zachowanie dalszej współpracy oraz rozłożenie ciężaru ekonomicznego związanego ze skutkami (\`(...)\`).

Podkreślić należy, że jak wskazują Państwo, rekompensata stanowi zwrot kosztów producenta związanych z wcześniejszym obniżeniem ceny na podstawie aneksu obniżającego cenę skupu żywca. Nie stanowi korekty cenowej dostarczanego przez producenta (\`(...)\`) po dacie zawarcia aneksu obniżającego cenę skupu żywca. Co istotne jej wypłata wynika z zawartych dwustronnych porozumień, a celem takiego działania jest zachowanie i kontynuowanie dalszej współpracy z producentami.

Zatem w odniesieniu do poniesionego przez Państwa wydatku w postaci rekompensat dla producentów, należy stosować ogólne zasady rozpoznawania kosztów podatkowych wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy CIT oraz **dotyczące momentu ich potrącalności uregulowane w art. 15 ust. 4-4e ustawy CIT**. Pojęcie „kosztów uzyskania przychodów” zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy CIT oparte jest na generalnej zasadzie, zgodnie z którą kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Kosztem uzyskania przychodów jest więc taki koszt, który został poniesiony, jest definitywny (rzeczywisty), pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, został właściwie udokumentowany i nie został wyłączony na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Przesłanką konieczną do zaliczenia określonego wydatku do kosztów podatkowych jest wykazanie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem a uzyskanym przychodem bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Każdorazowa ocena wydatków poniesionych przez podatnika wymaga dokonania indywidualnej analizy, czy dany wydatek spełnia te przesłanki.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny można uznać, że Państwa działania były racjonalnie i ekonomicznie uzasadnione w świetle prowadzonej działalności gospodarczej i niezależnych od niego okoliczności zewnętrznych spowodowanych wystąpieniem w 2021 r. wysoce (\`(...)\`). Wypłata uzgodnionej rekompensaty producentom, poprawia dodatkowo ich zachwianą sytuację finansową, polepsza warunki umożliwiające zachowanie i kontynuowanie dalszej Państwa współpracy z producentami (\`(...)\`).

Zakres tej współpracy jest szczególnie istotny w Państwa przypadku, których możliwości produkcyjne uzależnione są od dostaw producentów (\`(...)\`). Rekompensata pokrywa koszty producentów poniesione wskutek wcześniejszego umownego obniżenia cen skupu (\`(...)\`). Można uznać, że jej wypłata wypełnia przesłankę zabezpieczenia źródła przychodów, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy CIT, co pozwala na jej zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów w przypadku właściwego udokumentowania.

Momentem rozliczenia kosztu uzyskania przychodów z tytułu wypłaty rekompensat powinien być dzień, w którym wydatek został poniesiony, czyli dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury lub innego dowodu, zgodnie z przepisami art. 15 ust. 4d i 4e ustawy CIT.

Wobec powyższego, nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, gdzie powołują się Państwo na art. 15 ust. 4i ustawy CIT twierdząc, że skoro wypłacane producentom wynagrodzenia w postaci rekompensaty, udokumentowane notą obciążeniową, nie są spowodowane błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, to powinni Państwo ująć takie wynagrodzenia w kosztach uzyskania przychodów w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymali Państwo od producentów notę obciążeniową.

Podkreślenia wymaga fakt, że czym innym jest korygowanie cen dostarczanego Państwu (\`(...)\`) przez producentów, które miało miejsce w ramach Porozumienia nr 2 a czym innym wypłata rekompensaty w ramach Porozumienia nr 3. W ramach korekty cenowej następuje wyrównanie cen (\`(...)\`) do poziomu obowiązującego przed datą zawarcia aneksu obniżającego cenę skupu żywca, co znajduje odzwierciedlenie w fakturach korygujących. Natomiast wypłata rekompensaty ma na celu zwrot określonych udokumentowanych kosztów, które ponieśli producenci w związku z wcześniejszą obniżką cen (\`(...)\`). Takie działanie nie powoduje korygowania cen skupu (\`(...)\`), jest natomiast dodatkową formą umownego wsparcia, której Państwo udzielili producentom.

Podsumowując zgodnie z postanowieniami Porozumienia nr 2, wypłata na podstawie faktur korygujących wynagrodzenia za dostarczony (\`(...)\`), powinna zostać ujęta w kosztach uzyskania przychodów w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca od producentów zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy CIT (korekta bieżąca).

Natomiast w odniesieniu do poniesionego przez Państwa wydatku w postaci rekompensat dla producentów (Porozumienia nr 3), należy stosować ogólne zasady rozpoznawania kosztów podatkowych wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy CIT oraz dotyczące momentu ich potrącalności uregulowane w art. 15 ust. 4-4e ustawy CIT.

**W świetle powyższego Państwa stanowisko w kwestii dotyczącej:**

*   **momentu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wypłaconego, zgodnie z postanowieniami Porozumienia nr 2, na podstawie wystawionych faktur korygujących wynagrodzenia na rzecz producentów – jest prawidłowe;**
*   **momentu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wypłaconej, zgodnie z postanowieniami Porozumienia nr 3, na podstawie not obciążeniowych rekompensaty na rzecz producentów – jest nieprawidłowe.**

Dodatkowo podkreślić należy, że zaliczenie rekompensaty (wynikające z Porozumienia nr 3) do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy CIT, wymaga odpowiedniego jej udokumentowania przez Spółkę, w oparciu o dowody przedstawione przez producentów. W przypadku, gdy związek poniesionych przez producentów wydatków z wcześniejszym obniżeniem ceny jest niewystarczający lub zbyt ogólny, może to zostać uznane za podstawę do zakwestionowania zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Kwestie te wymagają jednak analizy konkretnych przypadków.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo zaznaczyć należy, że stosownie do art. 14b i nast. Ordynacji podatkowej niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy kwestii objętej sformułowanym pytaniem wyznaczającym zakres rozpatrywanego wniosku ORD-IN.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

*   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).