Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-605/09-2/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-06-16
Teza: Czy sprzedaż samochodu osobowego przez Wnioskodawcę będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też będzie korzystać ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; samochód-samochód osobowy; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana , przedstawione we wniosku z dnia 8 maja 2009 r. (data wpływu 12 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży używanego samochodu osobowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży używanego samochodu osobowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W lutym 2002 r. Wnioskodawca nabył używany samochód osobowy. Zainteresowany nie był w tym czasie podatnikiem VAT (nie prowadził działalności gospodarczej), osoba od której nabyty został samochód również nie była podatnikiem VAT (nie prowadziła działalności gospodarczej). W lipcu 2002 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania). Nabyty samochód osobowy został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i był wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej. Na potrzeby prowadzonej działalności przedmiotowy samochód jest wykorzystywany do chwili obecnej. Zainteresowany zamierza sprzedać przedmiotowe auto.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż samochodu osobowego przez Wnioskodawcę będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też będzie korzystać ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowego samochodu osobowego podlegać będzie zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT). Przedmiotowy samochód może bowiem zostać uznany za towar używany w świetle art. 43 ust. 2 ustawy o VAT, jest bowiem przez Wnioskodawcę używany przez okres co najmniej 6 miesięcy.

Ponadto, spełniona została dyspozycja art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, albowiem Zainteresowanemu w momencie nabycia przedmiotowego samochodu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W chwili nabycia Wnioskodawca nie był podatnikiem VAT, co uniemożliwiło mu dokonanie takiego odliczenia a ponadto, osoba od której nabył samochód również nie była podatnikiem, co spowodowało, że towar został nabyty w ogóle bez podatku naliczonego. W takiej sytuacji należy uznać, że spełniona została druga z przesłanek pozwalających na zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług, zamierzonej sprzedaży samochodu. Zainteresowany wskazuje przy tym, że żaden przepis nie wymaga, by nabycie towaru, który następnie jest zbywany jako towar używany nastąpiło w czasie, w którym osoba zbywająca ten towar była podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto, w literaturze przedmiotu wskazuje się, że brak prawa do odliczenia będzie miał miejsce również w sytuacji, gdy towar został nabyty w ogóle bez podatku naliczonego (por. A. Bartsiewicz \[w:\] A. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT. Komentarz, Lex 2007, s. 524), w tym w szczególności, gdy dochodzi do sprzedaży towarów używanych nabytych od podmiotów niebędących podatnikami VAT (tak J. Martini (red.), Ustawa o VAT. Komentarz, Warszawa 2005, s. 486, także A. Bartosiewicz, R. Kubacki VAT 2008. 1335 wyjaśnień i interpretacji, Warszawa 2008, s. 528).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22% (…). Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosowanie do art. 43 ust. 2 ustawy, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Z opisu sprawy wynika, że w lutym 2002 r. Wnioskodawca nie będąc podatnikiem podatku od towarów i usług nabył samochód osobowy od osoby również nie będącej podatnikiem. Przy nabyciu ww. samochodu nie przysługiwało mu prawo do obniżenia podatku VAT. Po rozpoczęciu w lipcu 2002 r. przez Zainteresowanego prowadzenia działalności gospodarczej, samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wykorzystywany na potrzeby tej działalności. W chwili obecnej Wnioskodawca zamierza przedmiotowy samochód sprzedać.

Zatem mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż samochód osobowy będący przedmiotem zapytania spełnia definicję towaru używanego, bowiem Wnioskodawca używał go w okresie dłuższym niż pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania nim jak właściciel. W związku z powyższym, sprzedaż przez Zainteresowanego samochodu osobowego będącego towarem używanym w myśl art. 43 ust. 2 ustawy, przy nabyciu którego nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego o kwotę podatku należnego, korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tut. Organ podkreśla, iż przedmiotowa dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, korzystać jednak będzie ze zwolnienia od tego podatku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.