Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-48/10-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-07-02
Teza: Czy w analizowanym stanie faktycznym w przypadku dokonania eksportu zakupionej wódki spełnione będą wszystkie warunki od których spełnienia uzależnione jest prawo do uzyskania zwrotu akcyzy a w szczególności czy faktura VAT wystawiona przez Komornika Sądowego wskazująca jako Sprzedawcę Zakłady Przemysłu Spirytusowego w likwidacji z adnotacją, że cena zawiera podatek akcyzowy spełnia wymagania przewidziane dla dokumentu zapłaty akcyzy na terytorium kraju, przedstawienie którego jest warunkiem uzyskania zwrotu akcyzy?
Słowa kluczowe: akcyza; eksport; napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy; podatek-zwrot podatku
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2010 r. (data wpływu 7 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwrotu akcyzy – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwrotu akcyzy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zamierza dokonać transakcji zakupu licytowanej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym (…) wódki Z w butelkach o pojemności 170 ml i 70 mI należącej do Y w likwidacji a następnie dokonać eksportu zakupionej wódki do USA. Wódka, o której mowa powyżej nie jest oznakowana znakami akcyzy. Wódkę bez banderol kupujący nabędzie na podstawie faktury VAT wystawionej przez Komornika Sądowego, przy czym jako Sprzedawca widnieć będą Y w likwidacji, z adnotacją, że cena zawiera podatek akcyzowy.

Do faktury może zostać załączony dokument stwierdzający, że wszelkie wyroby spirytusowe (w tym wódki będące bez znaków akcyzy i w tym wypadku będące przedmiotem sprzedaży) znajdujące się na stanie Y w dniu ogłoszenia likwidacji zostały objęte tytułem egzekucyjnym w zakresie podatku akcyzowego. Po zakupieniu wódka zostanie wyeksportowana do kontrahenta w USA.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w analizowanym zdarzeniu przyszłym w przypadku dokonania eksportu zakupionej wódki spełnione będą wszystkie warunki, od których spełnienia uzależnione jest prawo do uzyskania zwrotu akcyzy, a w szczególności czy faktura VAT wystawiona przez Komornika Sądowego wskazująca jako Sprzedawcę Y w likwidacji z adnotacją, że cena zawiera podatek akcyzowy spełnia wymagania przewidziane dla dokumentu zapłaty akcyzy na terytorium kraju, przedstawienie którego jest warunkiem uzyskania zwrotu akcyzy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w powyższych okolicznościach istnieje możliwość ubiegania się o zwrot akcyzy zawartej w cenie nabytych wyrobów, które po ich nabyciu przez Spółkę byłby następnie wyeksportowane przez tę Spółkę. Podstawą prawną jest tu art. 82 ust. 2 i ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym.

Zgodnie z tymi przepisami w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy:

1.  podatnikowi, który dokonał eksportu tych wyrobów akcyzowych, albo
2.  podmiotowi, który nabył te wyroby akcyzowe od podatnika i dokonał ich eksportu

\- na pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu celnego w ciągu roku od dnia dokonania eksportu wraz z dokumentami wskazanymi w ust 4. Wnioskodawca jest w niniejszym przypadku „innym podmiotem, który nabył te wyroby od podatnika i dokonał ich eksportu”.

Wnioskodawca jest w niniejszym przypadku „innym podmiotem, który nabył te wyroby od podatnika i dokonał ich eksportu”.

Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z przepisami § 5 ust. 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.) na żądanie nabywcy podatnik podatku akcyzowego, który nie został zwolniony z obowiązku podatkowego w tym podatku, określa w fakturze kwotę podatku akcyzowego, zawartą wartości towarów wykazanych w tej fakturze.

Zgodnie z art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług, komornik sądowy wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego jest płatnikiem podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Tak więc na gruncie VAT komornik sądowy nie jest podatnikiem. Dostawa towarów jest dokonywana w imieniu podatnika dłużnika a nie w imieniu komornika sądowego.

To ZPS Y są podatnikiem w ramach takiej dostawy tak w zakresie podatku dochodowego, podatku VAT jak i podatku akcyzowego.

Z przepisów paragrafu 22 ww. rozporządzenia o fakturach wynika także, że płatnik wystawia fakturę od dokonanej dostawy w imieniu dłużnika i na jego rachunek.

Faktura ta winna dodatkowo zawierać nazwę i adresy organów egzekucyjnych; jako sprzedawcę wpisuje się dłużnika (nazwę i adres), przy czym za podpisy osób uprawnionych uważa się podpisy kierowników organów egzekucyjnych (osób upoważnionych). Kopię faktury przekazuje się dłużnikowi, drugą kopię organ zachowuje (i przechowuje przez okres 5 lat) w swojej ewidencji. Zgodnie z ogólnymi zasadami oryginał takiej faktury organ egzekucyjny powinien przekazać nabywcy towaru.

Z treści art. 103 ustawy o podatku akcyzowym wynika z kolei, że komornik sądowy jest płatnikiem akcyzy tylko od sprzedaży samochodu osobowego.

Brak więc przepisu, który nadawałby komornikowi status płatnika akcyzy w przypadku sprzedaży towarów, o których mowa w opisanym poniżej stanie faktycznym.

W świetle powyższego oraz przepisów ustawy o podatku akcyzowym w zakresie definicji podatnika podatku akcyzowego uznać należy, że tylko Y są w opisanym stanie faktycznym podatnikiem podatku akcyzowego. Tym samym więc nabycie na licytacji prowadzonej przez komornika sądowego nadal jest nabyciem od Y jako podatnika podatku VAT i podatku akcyzowego.

Spełniona więc będzie przesłanka niezbędna do uzyskania zwrotu polegająca na nabyciu wyrobów akcyzowych od podatnika.

Spółka występując z wnioskiem o zwrot akcyzy będzie zobowiązana przedłożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego:

1.  dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju;
2.  udokumentowane potwierdzenie wywozu wyrobów akcyzowych z terytorium kraju poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, w sposób zgodny z przepisami prawa celnego.

Zdaniem Spółki dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy będzie faktura VAT z wykazaną w jej treści kwotą akcyzy.

Wywóz poza Wspólnotę będzie natomiast udokumentowany deklaracją celną lub deklaracją skróconą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, eksportem jest wywóz wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty Europejskiej potwierdzony przez urząd celny, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów lub samochodów poza terytorium Wspólnoty Europejskiej; nie jest eksportem wywóz wyrobów akcyzowych, jeżeli są oznaczone znakami akcyzy.

W świetle art. 82 ust. 2 ustawy, w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy:

1.  podatnikowi, który dokonał eksportu tych wyrobów akcyzowych, albo
2.  podmiotowi, który nabył te wyroby akcyzowe od podatnika i dokonał ich eksportu

\- na pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu celnego w ciągu roku od dnia dokonania eksportu wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 4.

Zwrot podatku następuje wyłącznie w trybie wnioskowym, gdyż w myśl art. 82 ust. 4 ustawy, podatnik lub podmiot, o których mowa w ust. 2, występujący z wnioskiem o zwrot akcyzy są obowiązani przedłożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego:

1.  dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju;
2.  udokumentowane potwierdzenie wywozu wyrobów akcyzowych z terytorium kraju poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, w sposób zgodny z przepisami prawa celnego.

Szczegółowe kwestie związane ze zwrotem podatku akcyzowego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 32, poz. 223).

Wnioskodawca wskazał, iż zamierza dokonać zakupu licytowanej przez Komornika wódki Z 40% należącej do Y w likwidacji a następnie dokonać eksportu zakupionej wódki do USA. Wódka, o której mowa powyżej nie jest oznakowana znakami akcyzy. Wódkę bez banderol kupujący nabędzie na podstawie faktury VAT wystawionej przez Komornika Sądowego, przy czym jako Sprzedawca widnieć będą Y w likwidacji, z adnotacją, że cena zawiera podatek akcyzowy. Do faktury może zostać załączony dokument stwierdzający, że wszelkie wyroby spirytusowe (w tym wódki będące bez znaków akcyzy i w tym wypadku będące przedmiotem sprzedaży) znajdujące się na stanie Y w dniu ogłoszenia likwidacji zostały objęte tytułem egzekucyjnym w zakresie podatku akcyzowego.

Przedmiotem wątpliwości Zainteresowanego jest to czy spełnia wszystkie warunki, od których spełnienia uzależnione jest prawo do uzyskania zwrotu akcyzy.

Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest podmiotem wskazanym w art. 82 ust. 2 pkt 2 ustawy, oraz iż spełnione będą warunki odnośnie dokumentów, o których mowa w art. 82 ust. 4 pkt 2 ustawy.

Szczególną kwestią, która budzi wątpliwości Spółki jest kwalifikacja faktury VAT jako dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju (art. 82 ust. 4 pkt 1 ustawy).

Zauważyć zatem należy, iż prawodawca nie sprecyzował jakie dokumenty uznaje się za potwierdzające zapłatę akcyzy na terytorium kraju. W pierwszej kolejności należy więc odnieść się do językowego znaczenia użytych w tym przepisie pojęć.

Dokumentem – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., Warszawa 2005 r., str. 145 – jest m.in. przedmiot stwierdzający określone okoliczności, fakty, stany itp. (np. umowa, świadectwo, zaświadczenie); dowód, akt prawny. Potwierdzać – to z kolei poświadczyć coś, stwierdzić prawdziwość, wiarygodność, tożsamość czegoś, zgodzić się na coś, z czymś, przytaknąć czemuś (ww. słownik str. 738).

Faktura VAT z pewnością jest dokumentem w ww. znaczeniu. Pozostaje natomiast kwestia tego czy potwierdza ona zapłatę akcyzy na terytorium kraju.

Wyjaśnić należy, iż dokument ten ma potwierdzać fakt zapłaty podatku, co nie jest równoznaczne z tym, iż będzie to wyłącznie dokument jego zapłaty. W świetle art. 60 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), za termin dokonania zapłaty podatku uważa się:

1.  przy zapłacie gotówką - dzień wpłacenia kwoty podatku w kasie organu podatkowego lub na rachunek tego organu w banku, w placówce pocztowej, w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej albo dzień pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta;
2.  w obrocie bezgotówkowym - dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej na podstawie polecenia przelewu.

Z postanowień art. 82 ust. 4 pkt 2 ustawy wynika bowiem, iż prawodawca wymaga wyłącznie poświadczenia zapłaty tego podatku na terytorium kraju, a nie wyłącznie dowodów dokumentujących transakcje wskazane w cyt. powyżej art. 60 ustawy Ordynacja podatkowa.

Wynika to z faktu, iż w obu wskazanych w art. 82 ust. 2 ustawy przypadkach wnioskującymi o zwrot akcyzy będą podmioty o różnym statusie prawnym.

Zasadnym jest w tym miejscu zauważyć, iż podatek akcyzowy jest podatkiem pośrednim z charakterystyczną dla niego zasadą jednokrotności zapłaty akcyzy (art. 8 ust. 6 ustawy) oraz instytucją podatnika tego podatku (art. 13 ustawy). Wyroby akcyzowe objęte fakturami mogą być, co do zasady dopuszczone – przez podatnika akcyzy – do konsumpcji lub też objęte tzw. procedurą zawieszonego poboru akcyzy.

Oczywistym jest więc, iż ww. podmioty posiadając różny status podatkowy będą dysponowały różnymi dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż wyroby akcyzowe nabył od podatnika tego podatku. Zdaniem Spółki, w opisanym przypadku dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy będzie faktura VAT z wykazaną w jej treści kwotą akcyzy.

W zakresie faktur prawodawca w przepisie art. 2 pkt 18 ustawy wskazał, iż faktura to faktura w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

W niniejszej sprawie nabywane wyroby akcyzowe będą dodatkowo w ww. dokumencie posiadały adnotację o jakiej mowa w przepisie § 5 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 222 poz. 1760 ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem, na żądanie nabywcy podatnik podatku akcyzowego, który nie został zwolniony z obowiązku podatkowego w tym podatku, określa w fakturze kwotę podatku akcyzowego, zawartą w wartości towarów wykazanych w tej fakturze.

Taka informacja stanowi dla nabywcy poświadczenie, iż podatnik tego podatku sprzedaje wyroby akcyzowe z zapłaconą akcyzą, tj. takie które dopuszczone zostały do konsumpcji.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w przypadku Wnioskodawcy dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy na terytorium kraju, o którym mowa w art. 82 ust. 4 pkt 1 ustawy będzie faktura VAT z wykazaną w ww. sposób kwotą akcyzy. Dokument ten poświadcza bowiem, iż jest to wyrób z zapłacona akcyzą, tj. że podatnik dopuścił go do konsumpcji.

Katalog tych dokumentów nie jest przy tym zamknięty. Mogą to być również inne dowody w rozumieniu art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Spółka może zatem skutecznie złożyć wniosek o zwrot akcyzy przedkładając w szczególności ww. fakturę jako dokument, o którym mowa w art. 82 ust. 4 pkt 1 ustawy.

Jednakże Wnioskodawca przedstawił ww. kwestię w kontekście spełnienia wszystkich warunków, od których spełnienia uzależnione jest prawo do uzyskania zwrotu akcyzy.

Pewność jaką musi dawać interpretacja indywidualna determinuje w tej sprawie uznanie stanowiska Wnioskodawcy za nieprawidłowe pomimo trafnej interpretacji ww. zagadnienia związanego z prawem do ubiegania się o zwrot tego podatku w związku z przedłożeniem faktury VAT jako dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju.

Zauważyć bowiem należy, iż faktura jest formalnym potwierdzeniem (śladem) przeprowadzonej transakcji. Nie dokumentuje ani zapłaty kwoty „należności ogółem”, ani nie stanowi dokumentu który wywołuje skutek prawny wskazany w cyt. powyżej art. 60 ustawy Ordynacja podatkowa, w postaci zapłaty akcyzy. Stanowi wyłącznie potwierdzenie – w opisanym kontekście – przez podatnika, iż wyroby zostały dopuszczone do konsumpcji.

Dodać należy, iż zapłata podatku musi odbywać się na rzecz właściwego organu podatkowego. Nie wystarczy więc jakiekolwiek wpłacenie podatku, nawet zawartego w cenie nabywanych przez Wnioskodawcę wyrobów i na rzecz sprzedającego – podatek akcyzowy jest bowiem podatkiem pośrednim – lecz tylko takie, które wywoła ww. skutek prawny.

Zwrot podatku akcyzowego – jak wynika z uregulowań art. 82 ust. 2 pkt 2 ustawy – będzie możliwy tylko po spełnieniu podstawowej przesłanki wskazanej w jego treści, tj. zapłaty akcyzy na terytorium kraju od tych wyrobów. Jest to więc nie tylko stan faktyczny polegający na potwierdzeniu przez podatnika – jak w niniejszej sprawie – iż dokonał tej czynności lecz ww. fakt prawny w postaci wygaśnięcia zobowiązania podatkowego (zapłaty podatku).

Z kolei ze szczegółowych uregulowań odnośnie trybu tego zwrotu wynika, iż kwota zwrotu podatku akcyzowego jest określana w decyzji wydawanej przez właściwy organ podatkowy. W świetle postanowień § 4 ww. rozporządzenia właściwy naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję o wysokości uznanej kwoty zwrotu akcyzy z tytułu eksportu wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju (…). Zauważyć przy tym należy, że jeżeli zasadność zwrotu akcyzy wymaga dodatkowego sprawdzenia, zwrot następuje w terminie 90 dni.

Oczywistym jest więc, że nie może podlegać zwrotowi ani podatek zadeklarowany, ani też określony w decyzji organu podatkowego lub wykazany na fakturze dopóki nie będzie on zapłacony. Co więcej, zwrotowi takiemu nie może podlegać podatek, który stanowić będzie zaległość podatkową (Wnioskodawca wskazał bowiem, iż wyroby te mogą być objęte tytułem egzekucyjnym w zakresie podatku akcyzowego).

Reasumując, Spółka nabywając od podatnika podatku akcyzowego wyroby akcyzowe z określoną w fakturze kwotą podatku akcyzowego, zawartą w wartości towarów wykazanych w tej fakturze z ewentualnym dołączeniem informacji o objęciu kwoty akcyzy tytułem egzekucyjnym nie spełnia wszystkich warunków, od których spełnienia uzależnione jest prawo do uzyskania zwrotu akcyzy. Składając bowiem wniosek o zwrot podatku akcyzowego – spełniający pozostałe warunki – Wnioskodawca nie może w oparciu o takie dokumenty uzyskać zwrotu podatku akcyzowego również w przypadku, gdyby nie został on zapłacony.

Z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za nieprawidłowe.

Tut. Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym zdarzeniu przyszłym, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.