Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/4512-1-162/15-2/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-07-01
Teza: Zastosowanie odpowiedniej stawki podatku VAT do sprzedaży pelletu ze słomy i siana.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-obniżenie stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2015 r. (data wpływu 7 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

1.  **prawidłowe** – w zakresie zastosowania preferencyjnej stawki podatku wynoszącej 8% do sprzedaży pelletu ze słomy i siana;
2.  **nieprawidłowe** – w zakresie zastosowania podstawowej stawki podatku 23% do sprzedaży pelletu ze słomy i siana z domieszką innych komponentów.

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania odpowiedniej stawki podatku VAT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca produkuje dwa rodzaje pelletu – to jest pellet ze słomy i siana oraz pellet ze słomy i siana z domieszką innych komponentów w postaci pyłów i innych odpadów. Obydwa rodzaje pelletu sklasyfikowane zostały do grupowania PKWiU 16.29.25.0 „Wyroby ze słomy, esparto i pozostałych materiałów w rodzaju stosowanych do wyplatania: wyroby koszykarskie i wikliniarskie – wyłącznie brykiety ze słomy i siana”.

Kwalifikując obydwa te produkty do tego samego grupowania PKWiU 16.29.25.0, Wnioskodawca kierował się opinią interpretacyjną Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego. Z wyjaśnień zawartych w tej interpretacji wynika, iż bazą pojęciową i merytoryczną do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) jest Scalona Nomenklatura Towarowa Handlu Zagranicznego (CN). Zgodnie z ogólną regułą interpretacyjną 3(b) Systemu Zharmonizowanego – mieszaniny składające się z różnych komponentów klasyfikowane są w pozycji, obejmującej komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu.

W produkowanym przez Wnioskodawcę pellecie komponentem decydującym o charakterze wyrobów jest słoma i siano. Zgodnie z art. 41 ust. 2 i art. 146 pkt 2 ustawy o VAT oraz załącznikiem nr 3 poz. 53 do tej ustawy, do wyprodukowanego pelletu ze słomy i siana Wnioskodawca zastosował stawkę opodatkowania w wysokości 8%. Kierując się treścią art. 2 pkt 30 ustawy VAT, z którego wynika, że przez zapis PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów i usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia, obniżonej stawki podatku lub wyłączenie tylko do wyrobów należących do wymienionego grupowania statystycznego spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce – nazwa wyrobu. W poz. 53 załącznika nr 3 do ustawy o VAT przed symbolem PKWiU 16.29.25.0 umieszczony jest dopisek ex, a w treści określającej nazwę towaru wyszczególniono wyroby ze słomy, esparto i pozostałych materiałów w rodzaju stosowanych do wyplatania, wyroby koszykarskie i wikliniarskie – wyłącznie brykiety ze słomy i siana.

Stosując ten zapis literalnie, nie rozszerzająco – do wyprodukowanego pelletu ze słomy i siana z domieszką innych komponentów zastosowano stawkę podatku podstawową, tj. 23%, chociaż mieści się w tym samym grupowaniu, co pellet z samej słomy i siana.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy zastosowanie przez Wnioskodawcę stawki podatku w wysokości 8% na pellet wyprodukowany ze słomy i siana zakwalifikowany do grupowania PKWiU 16.29.25.0 jest prawidłowe (załącznik nr 3 poz. 53 do Ustawy o VAT)?
2.  Czy zastosowanie stawki podatku podstawowej w wysokości 23% na pellet wyprodukowany ze słomy i siana z domieszką innych komponentów zakwalifikowany również do grupowania PKWiU 16.29.25.0 jest prawidłowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie dwóch różnych stawek podatkowych do wyrobu zakwalifikowanego do tego samego grupowania PKWiU 16.29.25.0, ale różniącego się składem surowcowym, jest prawidłowe.

Stosując się do zapisów zawartych w ustawie o VAT, na które Wnioskodawca powołuje się w części dotyczącej opisu stanu faktycznego, z obniżonej stawki podatkowej w wysokości 8% zgodnie z załącznikiem nr 3 poz. 53 może on skorzystać tylko w stosunku do pelletu wyprodukowanego ze słomy i siana. Zastosowanie takiej stawki odnośnie pelletu wyprodukowanego ze słomy i siana z domieszką innych komponentów byłoby przyjęciem rozszerzającej interpretacji zapisu załącznika nr 3 poz. 53, na który nie zezwala zamieszczenie przed symbolem PKWiU dopisku ex.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe – w zakresie zastosowania preferencyjnej stawki podatku wynoszącej 8% do sprzedaży pelletu ze słomy i siana oraz nieprawidłowe – w zakresie zastosowania podstawowej stawki podatku 23% do sprzedaży pelletu ze słomy i siana z domieszką innych komponentów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia w wielu wypadkach odwołują się do ugrupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem sprzedawanych towarów.

Art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy – dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 i 2 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Należy jednak mieć na uwadze, że jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

W załączniku nr 3 do ustawy – zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% (aktualnie 8%) – ustawodawca zawarł w poz. 53 produkty objęte symbolem PKWiU ex 16.29.25.0 o nazwie „Wyroby ze słomy, esparto i pozostałych materiałów w rodzaju stosowanych do wyplatania; wyroby koszykarskie i wikliniarskie – wyłącznie brykiety ze słomy i siana”.

Przez PKWiU ex – zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy – rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Towar (grupa towarów)”. Zatem, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danego wyrobu z danego grupowania.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zajmuje się produkcją dwóch rodzajów pelletu, tj.:

*   pelletu ze słomy i siana oraz
*   pelletu ze słomy i siana z domieszką innych komponentów w postaci pyłów i innych odpadów.

Towar powyższy Wnioskodawca – po zaczerpnięciu opinii interpretacyjnej Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi – sklasyfikował pod numerem 16.29.25.0 PKWiU, jako wyroby ze słomy, esparto i pozostałe materiały w rodzaju stosowanych do wyplatania; wyroby koszykarskie i wikliniarskie – wyłącznie brykiety ze słomy i siana.

Zauważyć należy, że z wyjaśnień Głównego Urzędu Statystycznego wynika, że klasa 16.29.25.0 obejmuje m.in. otuliny słomiane na butelki – brykiety i inne materiały opałowe wykonane ze słomy, odpadów kokosowych, sojowych, pestek słonecznika etc.

W oparciu o powyższe oraz o powołane przepisy należy stwierdzić, że o ile produkowane przez Wnioskodawcę wyroby, tj. pellety ze słomy i siana, sklasyfikowane są w grupowaniu PKWiU – 16.29.25.0, to ich dostawę należy opodatkować stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% (na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 53 załącznika nr 3 do ustawy). Dla zastosowania tej stawki nie ma znaczenia domieszka komponentów w postaci pyłów i innych odpadów, ponieważ nadal wyroby te stanowią pellety ze słomy i siana, mieszcząc się w ww. grupowaniu. W związku z powyższym, do sprzedaży pelletów ze słomy i siana z domieszką innych komponentów należy także stosować preferencyjną stawkę podatku w wysokości 8%.

Zatem, z uwagi na powołane powyżej uregulowania oraz opis sprawy, z którego wynika, że Wnioskodawca jest producentem produktów sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 16.29.25.0 – „Wyroby ze słomy, esparto i pozostałych materiałów w rodzaju stosowanych do wyplatania; wyroby koszykarskie i wikliniarskie – wyłącznie brykiety ze słomy i siana” należy stwierdzić, że:

*   zastosowanie preferencyjnej stawki podatku wynoszącej 8% do sprzedaży pelletu ze słomy i siana jest prawidłowe,
*   zastosowanie podstawowej stawki podatku 23% do sprzedaży pelletu ze słomy i siana z domieszką innych komponentów jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie należy podkreślić, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji towarów do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613). Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z czym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane w złożonym wniosku. Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.