Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.370.2025.1.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Otrzymanie prezentów pieniężnych w gotówce od gości
weselnych stanowi darowizny.
Słowa kluczowe: darowizna
podatek-podatek od spadków i darowizn
prezent
umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
darowizny, polecenia darczyńcy
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania
    prezentów pieniężnych w gotówce od gości weselnych. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Zawarł Pan związek małżeński i zorganizował przyjęcie weselne, podczas którego goście
    przekazywali prezenty pieniężne w gotówce („koperty weselne”).
    Otrzymane środki pochodzą od gości – członków rodziny, znajomych i osób
    niespokrewnionych. Żadna pojedyncza darowizna nie przekroczyła kwoty wolnej od
    podatku, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Od żadnej z tych osób nie otrzymał Pan wcześniej innych darowizn w okresie 5 lat.
    Pieniądze są obecnie przechowywane w gotówce i nie zostały jeszcze wpłacone na
    rachunek bankowy. Zamierza Pan wpłacić je na rachunek bankowy, a następnie
    wykorzystać m.in. na cele mieszkaniowe.
    Na potrzeby ewentualnego potwierdzenia pochodzenia środków sporządzono listę
    darczyńców z przybliżonymi kwotami i relacjami pokrewieństwa.

## Pytanie

Czy otrzymanie przez Pana darowizn pieniężnych w gotówce z okazji wesela – w sytuacji,
    gdy żadna z darowizn od pojedynczego darczyńcy nie przekroczyła kwoty wolnej od
    podatku, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – oraz
    planowana wpłata tych środków na rachunek bankowy powodują powstanie obowiązku
    podatkowego lub obowiązku zgłoszenia darowizn w urzędzie skarbowym?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, nie powstał obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn, a
    otrzymane środki pieniężne z okazji wesela nie wymagają zgłoszenia do urzędu
    skarbowego.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi podlega
    nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw majątkowych tytułem darowizny.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 tej ustawy, nabycie własności rzeczy i praw majątkowych od
    jednej osoby w okresie 5 lat jest zwolnione z podatku, jeżeli łączna wartość nie przekracza
    kwoty wolnej odpowiedniej dla grupy podatkowej, do której należy darczyńca.
    W opisanej sytuacji żadna pojedyncza darowizna od gości weselnych nie przekroczyła
    kwoty wolnej od podatku (tj. 5 733 zł w III grupie podatkowej).
    Otrzymane środki pochodzą od wielu osób, od których Pan nie otrzymał innych darowizn
    w ostatnich 5 latach. W związku z powyższym nie doszło do przekroczenia limitów, o
    których mowa w art. 9 ust. 1 ustawy, a tym samym nie powstał obowiązek podatkowy i nie
    wystąpił obowiązek zgłoszenia darowizn w urzędzie skarbowym.
    Fakt, że darowizny miały formę gotówki, nie ma wpływu na powstanie obowiązku
    podatkowego, gdyż nie korzysta Pan ze zwolnienia z art. 4a ustawy (które wymaga
    przekazania środków przelewem), lecz z kwot wolnych od podatku.
    Na potwierdzenie swojego stanowiska powołał się Pan na interpretację indywidualną.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
    Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz
    obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy więc do czynności, których celem
    jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Darowizna może polegać przede wszystkim na przesunięciach do majątku obdarowanego
    określonych przedmiotów majątkowych oraz środków pieniężnych, jak również na innych
    postaciach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego
    majątku, a po stronie majątku obdarowanego do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia
    pasywów.
    W świetle powyższego należy uznać, iż prezenty weselne niewątpliwie mają charakter
    darowizny, a co za tym idzie podlegają – co do zasady – opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn.
    W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia
      przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy
      bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego
      świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają
      szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
      1) 36 120 zł − jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
      2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
      3) 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
    Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje
    więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych
    dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego
    samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat
    poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i
    praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio
    nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie
    podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są
    w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej
    okresie.
    Instytucja minimum wolnego od podatku wprowadzona do zacytowanego art. 9 oznacza,
    że nabycie rzeczy i praw majątkowych (także pieniędzy) od jednej osoby do tego
    minimum, nie podlega podatkowi. Niepodleganie podatkowi z kolei oznacza, że nabywca
    nie ma obowiązku złożenia zeznania podatkowego (zgłoszenia do opodatkowania).
    Obowiązek składania zeznań podatkowych powstaje bowiem tylko wówczas, gdy wartość

    nabytej rzeczy lub prawa majątkowego przekracza kwoty wolne, określone w art. 9 ust. 1
    ustawy.
    Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
    Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
    osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    Zgodnie z treścią art. 14 ust. 3 cyt. ustawy:
      Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
      1) do grupy I − małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo,
        ojczyma, macochę i teściów;
      2) do grupy II − zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków
        pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków
        rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
      3) do grupy III − innych nabywców.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn – darowizna podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na obdarowanym.
    Opodatkowaniu podlega nabycie od jednej osoby własności rzeczy i praw majątkowych o
    czystej wartości przekraczającej tzw. kwoty wolne, określone dla nabywców zaliczonych do
    poszczególnych grup podatkowych.
    Niezależnie od powyższego, w ww. ustawie przewidziano sytuacje, w których nabycie
    własności rzeczy i praw majątkowych przez osoby wymienione w art. 4a ust. 1 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn jest zwolnione z opodatkowania, jeżeli zostaną spełnione
    warunki wymienione w tym przepisie.
    Zgodnie z art. 4a ust. 1 ww. ustawy:
      Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
      małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
      1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
        podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8 oraz ust. 1a–2, a
        w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
        uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
      2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy
        są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
        okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1
        pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy
        nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie
        oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    W myśl art. 4a ust. 4 ww. ustawy:
      Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
      1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło
        ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty
        określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1

      lub
      2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo
        w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zawarł Pan związek małżeński i zorganizował
    przyjęcie weselne, podczas którego goście przekazywali prezenty pieniężne w gotówce
    („koperty weselne”). Środki pochodzą od gości – członków rodziny, znajomych i osób
    niespokrewnionych. Żadna pojedyncza darowizna nie przekroczyła kwoty wolnej od
    podatku, o której mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Od
    żadnej z tych osób nie otrzymał Pan wcześniej innych darowizn w okresie 5 lat. Pieniądze
    są obecnie przechowywane w gotówce i nie zostały jeszcze wpłacone na rachunek
    bankowy. Zamierza Pan wpłacić je na rachunek bankowy. Na potrzeby ewentualnego
    potwierdzenia pochodzenia środków sporządzono listę darczyńców z przybliżonymi
    kwotami i relacjami pokrewieństwa.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że opisane we wniosku nabycie przez Pana
    gotówki w prezencie od gości weselnych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn i nie będzie wiąże się z żadnym obowiązkiem zgłoszenia tego nabycia
    właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego – jeżeli istotnie wartość żadnej z darowizn
    nie przekroczyła odpowiedniej kwoty określonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn w związku z relacją (w tym pokrewieństwem, powinowactwem) jakie
    łączy Pana z konkretnym darczyńcą.
    Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność wpłaty otrzymanej gotówki na konto
    bankowe, skoro nie zamierza Pan korzystać ze zwolnienia określonego w art. 4a ww.
    ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotowa interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem, została wydana wyłącznie
    dla Pana. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Nie
    rozstrzyga ona zatem o skutkach podatkowych otrzymania prezentów ślubnych w postaci
    pieniężnej przez Pana żonę. Stosownie do powyższego, jeżeli Pana żona chciałaby również
    otrzymać interpretację indywidualną, to powinna złożyć odrębny wniosek i uiścić
    wymaganą opłatę.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja jest zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.