Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/4510-417/15-2/JBB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-31
Teza: w zakresie rozpoznania momentu powstania przychodu z tytułu prowizji operacyjne
Słowa kluczowe: okres-okres rozliczeniowy; prowizje; przychód
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2014r., poz.851) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko  przedstawione we wniosku z dnia 21 kwietnia 2015r. (data wpływu 6 maja 2015r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie rozpoznania momentu powstania przychodu z tytułu prowizji operacyjnej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 maja 2015r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie rozpoznania momentu powstania przychodu z tytułu prowizji operacyjnej rozliczanej w okresach rozliczeniowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

S.A. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) ma swoją siedzibę w Polsce i podlega w Polsce opodatkowaniu od całości dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Podstawowym rodzajem działalności Wnioskodawcy jest działalność finansowa, w szczególności w zakresie udzielania pożyczek pieniężnych osobom fizycznym poza systemem bankowym. Spółka świadczy usługi w oparciu o przepisy ustawy o kredycie konsumenckim.

Jednym z rodzajów pożyczek oferowanych klientom przez Spółkę jest umowa pożyczki ratalnej zawierana na okres przekraczający 30 dni (dalej jako: „Umowa”), na podstawie której pożyczkobiorca jest zobowiązany do spłaty zadłużenia w miesięcznych okresach rozliczeniowych. Za usługę przygotowania, udzielenia oraz obsługi pożyczki Spółka pobiera od pożyczkobiorcy wynagrodzenie w postaci prowizji operacyjnej, która rozliczana jest w okresach rozliczeniowych.

Pod pojęciem „okres rozliczeniowy” strony Umowy rozumieją okres przyjęty do realizacji praw i obowiązków pożyczkobiorcy oraz obowiązków pożyczkodawcy określonych w Umowie (dalej jako: „Okres Rozliczeniowy”). Każdy z Okresów Rozliczeniowych wyznacza termin zapłaty przez pożyczkobiorcę kolejnej raty, zgodnie z harmonogramem który jest załącznikiem do zawieranej z pożyczkobiorca umowy. Pierwszy Okres Rozliczeniowy rozpoczyna się w momencie zawarcia Umowy i upływa w dniu terminu zapłaty pierwszej części zadłużenia (raty), upływ kolejnych miesięcznych Okresów Rozliczeniowych wyznacza z kolei terminy zapłaty kolejnych części zadłużenia (rat) określonymi w harmonogramie spłaty pożyczki.

Zgodnie z umową, rata oznacza część zadłużenia pożyczkobiorcy wobec Spółki do zapłaty przez pożyczkobiorcę w terminie zapłaty raty, na którą składa się: część kapitału pożyczki, część odsetek, prowizja operacyjna, oraz, ewentualnie, koszty czynności windykacyjnych i odsetki z tytułu opóźnienia w spłacie.

Pożyczkobiorca jest uprawniony w każdym czasie i bez dodatkowych opłat, do dokonania zapłaty części zadłużenia w kwocie większej niż wynika to z harmonogramu albo do dokonania spłaty całej pożyczki, przed upływem terminów zapłaty rat wskazanych w harmonogramie. Taka wcześniejsza częściowa spłata zadłużenia powoduje zmniejszenie wysokości rat przy zachowaniu dotychczasowego okresu pożyczki lub skrócenie okresu pożyczki.

Ponieważ prowizja operacyjna rozliczana jest w Okresach Rozliczeniowych odpowiednio do upływających okresów świadczenia usług, w przypadku wcześniejszej spłaty pożyczki przez pożyczkobiorcę, w myśl zgodnego postanowienia stron Umowy pożyczkobiorca nie jest zobowiązany do zapłaty prowizji operacyjnej za okres, podczas którego nie korzystał z usługi świadczonej przez Spółkę (za okres dla którego raty nie zapadły bo pożyczkobiorca dokonał wcześniejszej spłaty pożyczki).

W związku z powyższym opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego zadano następujące pytanie:

W którym momencie Spółka powinna rozpoznawać przychód z tytułu prowizji operacyjnej rozliczanej w Okresach Rozliczeniowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód z tytułu prowizji operacyjnej Spółka powinna rozpoznawać ostatniego dnia Okresu Rozliczeniowego określonego w Umowie, nie rzadziej niż raz w roku, w wysokości prowizji operacyjnej należnej za dany Okres Rozliczeniowy.

Kwestia momentu rozpoznawania przychodów podatkowych w przypadku osób prawnych została uregulowana w art. 12 ust. 3-3g Ustawy z dnia 5 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851; dalej jako: „Ustawa CIT”).

Zgodnie z art. 12 ust. 3 Ustawy CU, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Stosownie do art. 12 ust. 3a Ustawy CU za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód z tytułu prowizji operacyjnej stanowi przychód związany z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 12 ust. 3 Ustawy CU. Przychód taki, co do zasady, powinien podlegać opodatkowaniu w momencie zaistnienia najwcześniejszego z następujących zdarzeń:

1.  wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi,
2.  wystawienia faktury,
3.  uregulowania należności przez usługobiorcę.

Jednak ustawodawca przewidział wyjątki od powyższej zasady ogólnej, wskazując, że ma ona zastosowanie z zastrzeżeniem art. 12 ust. 3c-3g.W myśl art. 12 ust 3c Ustawy CIT jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Zgodnie z powszechnie akceptowaną przez organy podatkowe definicją, „okres rozliczeniowy” oznacza umownie zdefiniowany powtarzalny przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za sobą obowiązek uregulowania przez dane podmioty wzajemnych zobowiązań finansowych, np. miesiąc, kwartał, rok (przykładowo: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 grudnia 2014 r., sygn. akt IBPBI/2/423-1280/14/SD, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 14 listopada 2014r., sygn. akt ITPB3/423-397/14/KK).

Zdaniem Wnioskodawcy, odnosząc się do przedstawionego stanu faktycznego należy uznać, iż Okres Rozliczeniowy spełnia podaną powyżej definicję. Zawierając bowiem Umowę z pożyczkobiorcą, Spółka zobowiązuje się do wykonywania czynności, z tytułu których przysługuje jej wynagrodzenie rozliczane w Okresach Rozliczeniowych.

Wnioski te potwierdza również fakt, iż w przypadku wcześniejszej spłaty pożyczki przez pożyczkobiorcę, nie jest on zobowiązany do zapłaty prowizji operacyjnej za okres, podczas którego nie korzystał z usługi świadczonej przez Spółkę.

W związku z powyższym, w opinii Wnioskodawcy zgodnie z art. 12 ust. 3c Ustawy CIT Spółka powinna rozpoznawać przychód z tytułu prowizji operacyjnej ostatniego dnia każdego Okresu Rozliczeniowego określonego w Umowie, w wysokości prowizji operacyjnej należnej za dany Okres Rozliczeniowy. Tylko gdyby okres rozliczeniowy przekraczał rok, przychód należałoby rozpoznawać nie rzadziej niż raz w roku (jednak taka sytuacja w omawianym stanie faktycznym nie występuje).

Podejście takie zostało zaprezentowane w interpretacjach indywidualnych dotyczących rozliczanego w okresach rozliczeniowych wynagrodzenia za usługę zabezpieczenia (poręczenia) pożyczki, przykładowo w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 grudnia 2014r., sygn. akt IBPBI/2/423-1280/14/ SD,

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 23 kwietnia 2014r., sygn. akt ITPB3/423-44/14/PS.

Zdaniem Wnioskodawcy wnioski przedstawione w tych interpretacjach mogą mieć zastosowanie w omawianym stanie faktycznym. W szczególności jest to związane z faktem, iż wynagrodzenie, jakie pobierały spółki za usługę zabezpieczenia pożyczki również było rozliczane w okresach rozliczeniowych oraz było należne tylko za okresy, w których usługa zabezpieczenia była świadczona (brak wynagrodzenia w przypadku wcześniejszej spłaty pożyczki).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późń. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.