Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1502/08-2/GJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-16
Teza: Czy umorzenie wierzytelności z tytułu odroczonej części opłat dodatkowych w wysokości 1.128.566,24 stanowiącą pomoc publiczną na realizacje nowej inwestycji jest dla Spółki przychodem do opodatkowania w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: opodatkowanie; pomoc-pomoc publiczna; przychód-powstanie przychodu; Skarb Państwa; skutki podatkowe; wierzytelność-umorzenie wierzytelności
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 03.10.2008r. (data wpływu 08.10.2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych umorzenia wierzytelności Skarbu Państwa - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.10.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych umorzenia wierzytelności Skarbu Państwa.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

31 października 2001r. w ramach prywatyzacji bezpośredniej Spółka przejęła do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwo państwowe. Umowa została zawarta na 10 lat i zobowiązywała Spółkę do spłaty kwartalnych rat kapitałowych, kwartalnych opłat dodatkowych oraz odroczonej opłaty dodatkowej od rat kapitałowych w wysokości 1.128.556,24. Dnia 14.01.2008 r. umorzono wierzytelność Skarbu Państwa z tytułu odroczonej części opłat dodatkowych z pierwszego i drugiego roku obowiązywania umowy z dnia 31 października 2001 roku o oddanie przedsiębiorstwa do odpłatnego korzystania i zwolniono Spółkę z długu w wysokości 1.128.566,24.

Na kwotę 1.128.566,24 składają się:

1.  kwota 564.283,20 - spłacone odroczone opłaty dodatkowe od rat kapitałowych, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
2.  kwota 564.283,04 nie spłacone odroczone opłaty dodatkowa od rat kapitałowych.

Umorzenie ww. wierzytelności stanowi dla Spółki regionalną pomoc publiczną przeznaczoną na realizację nowej inwestycji udzielonej zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 25 kwietnia 2006 roku (Dz. U. z 2006 roku, Nr 84, poz. 580) posiadającym status programu pomocowego w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 roku Nr 59., poz. 404 ze zm.) Uzyskana przez spółkę wartość pomocy publicznej wyrażona jako ekwiwalent dotacji brutto wynosi 1.128.566,24.

Dotacja ta została przekazana Spółce w następujący sposób:

1.  kwota 564.283,20 dotychczas spłaconych przez okres 2002-2007 została zaliczona na poczet raty kapitałowej za m-c styczeń 2008
2.  kwota 564.283,04 nie spłaconych odroczonych opłat od rat kapitałowych została umorzona.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy umorzenie wierzytelności z tytułu odroczonej części opłat dodatkowych w wysokości 1.128.566,24 stanowiącą pomoc publiczną na realizacje nowej inwestycji jest dla Spółki przychodem do opodatkowania w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

W opinii Spółki kwota 564.283,20 dotychczas spłacona będzie stanowić przychód do opodatkowania, natomiast kwota 564.283,04 nie spłacona a umorzona nie będzie przychodem do opodatkowania. Zgodnie z art. 12 ust.4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym do przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Warunkiem uznania konkretnego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest poniesienie go przez podatnika, który zalicza ten wydatek do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym:

1.  kwota 564.283,20 już zapłacona z racji tego, iż została już zaliczona do kosztów uzyskania przychodów musi zostać zaliczona do przychodów do opodatkowania z powodu jej umorzenia.
2.  kwota 564.283,04 w związku z faktem, iż została umorzona i nie została realnie poniesiona nie może być uznana za koszt uzyskania przychodów. W związku z faktem iż opłata ta nie jest kosztem uzyskania przychodu nie może stanowić przychodu podlegającemu opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych. Zdaniem Spółki kwota jest zwolniona z opodatkowania również w związku z art. 17 ust. 1 pkt 21 updop, stosownie do którego wolne od podatku są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z zastrzeżeniem pkt 14 i 14a, otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stwierdzam co następuje:

Przykładowy wykaz zdarzeń uznanych przez ustawodawcę za przychody w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( t.j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm. ) wymieniony w art. 12 ust. 1 pkt 1-9 i ust. 3 ustawy wskazuje, że co do zasady , za przychód podatkowy można uznać każde przysporzenie majątkowe podatnika o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie , a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Zwolnienie z długu (potocznie umorzenie) polega na tym, że wierzyciel zrzeka się wierzytelności, wobec czego zobowiązanie wygasa. W przypadku takiego zrzeczenia się wierzyciela, dłużnik nie jest już zobowiązany do spełnienia świadczenia, tym samym po stronie dłużnika powstaje przysporzenie w jego majątku, gdyż ze zobowiązania jakie miał względem wierzyciela został zwolniony. Umorzenie zobowiązania rozumiane jako zwolnienie z długu powoduje powstanie u podatnika przychodu, który podlegać będzie opodatkowaniu (art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Ustawodawca określając powyższą zasadę przewidział wyjątki, które wymienił w art. 12 ust. 4 , przy wystąpieniu których, przysporzenia nie zalicza się do przychodu do opodatkowania. Według pkt 6 tego przepisu do przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Przesłankami zastosowania przepisu art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest :

1.  zwrot, umorzenie lub zaniechanie podatków lub opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo jednostek samorządu terytorialnego ,
2.  powyższe podatki lub opłaty nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Odnosząc wymienione przesłanki do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku należy stwierdzić:

1.  Prywatyzacja bezpośrednia przedsiębiorstwa państwowego polegająca na oddaniu go do odpłatnego korzystania spółce powoduje ten skutek, że dochodzi do wstąpienia tej spółki we wszelkie prawa i obowiązki przedsiębiorstwa państwowego. Odpłatne korzystanie z mienia Skarbu Państwa wiąże się z koniecznością ponoszenia przez spółkę opłat na rzecz Skarbu Państwa (rat kapitałowych i opłat dodatkowych). Program pomocy publicznej udzielanej przez Ministra SP w związku z realizacją zadań z zakresu prywatyzacji i komercjalizacji przedsiębiorstw państwowych jest realizowany m.in. w formie: umorzenia odroczonych opłat dodatkowych. Zatem pierwsza przesłanka zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy została spełniona.
2.  Warunkami kwalifikującymi dany koszt do grupy kosztów uzyskania przychodów są:

1.  poniesienie ( definitywne ) kosztu w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
2.  niezakwalifikowanie go do grupy kosztów nie uznawanych przez ustawę za koszty uzyskania przychodów ( art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). W przedmiotowej sprawie odroczone opłaty dodatkowe stanowią koszt uzyskania przychodów. Niezaliczenie części opłat do kosztów było spowodowane ich nie spłaceniem. Zatem druga przesłanka zastosowania przepisu art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy również została spełniona.

W ocenie Organu podstawą nie zaliczenia do przychodów części kwoty opłat dodatkowych umorzonych przez Skarb Państwa i nie zaliczonych do kosztów podatkowych jest tylko art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy. Powołany przez Podatnika przepis art. 17 ust. 1 pkt 21 odnosi się do sytuacji, gdy występuje przychód, ale jest on w określonych warunkach przez samego ustawodawcę zwolniony od podatku dochodowego. Skoro stan faktyczny wypełnia dyspozycję przepisu art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy nie ma potrzeby sięgania do innych przepisów .

Wobec powyższego w świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.