Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-785/15-2/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-11-20
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży praw majątkowych.
Słowa kluczowe: koszt; prawa-prawa majątkowe; przychód; sprzedaż; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2015 r. (data wpływu 20 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży praw majątkowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży praw majątkowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od osób fizycznych, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów na terytorium RP.

Wnioskodawca w dniu 29 kwietnia 2015 r. zawarł ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Deweloper”) umowę deweloperską, na podstawie której Deweloper zobowiązał się do wybudowania budynku mieszkalnego, wyodrębnienia lokalu mieszkalnego i przeniesienia prawa własności tego lokalu na Wnioskodawcę wraz z odpowiednim udziałem w nieruchomości wspólnej oraz częściach wspólnych budynku, a także prawami niezbędnymi do korzystania z lokalu na nabywcę, a Wnioskodawca zobowiązał się do zapłaty ceny za przedmiotowy lokal. Przy czym Wnioskodawca w umowie deweloperskiej wniósł, aby na poczet całej ceny mieszkania oraz udziału w częściach wspólnych budynku zaliczyć kwoty niespłaconych pożyczek, jakich Wnioskodawca w przeszłości, będąc jeszcze wspólnikiem w spółce Dewelopera, udzielił Deweloperowi. Deweloper zaakceptował taki sposób rozliczenia. W ten sposób doszło do wygaśnięcia zobowiązania Wnioskodawcy względem Dewelopera do zapłaty ceny lokalu mieszkalnego oraz wygaśnięcia zobowiązania Dewelopera względem Wnioskodawcy do zwrotu kwot pożyczek udzielonych Deweloperowi przez Wnioskodawcę. Jednocześnie strony umowy deweloperskiej oświadczyły, że odsetki z tytułu udzielonych pożyczek do dnia zawarcia umowy deweloperskiej zostały rozliczone odrębnie. Obecnie Wnioskodawca planuje zbycie ogółu praw i obowiązków wynikających z umowy deweloperskiej na rzecz innego podmiotu. Zbycie nastąpi na podstawie umowy sprzedaży ogółu praw i obowiązków wynikających z umowy deweloperskiej. Wnioskodawca przeniesie ogół praw obowiązków wynikających z umowy deweloperskiej, a nabywca zapłaci umówioną przez strony cenę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Do jakiego źródła Wnioskodawca powinien zakwalifikować przychód ze sprzedaży ogółu praw i obowiązków wynikających z umowy deweloperskiej i według jakiej stawki należałoby go w związku z tym opodatkować?
2.  W jaki sposób Wnioskodawca powinien rozliczyć dochód z tytułu sprzedaży ogółu praw i obowiązków wynikających z umowy deweloperskiej na rzecz nabywcy?
3.  Czy Wnioskodawca, określając dochód ze sprzedaży ogółu praw i obowiązków wynikających z umowy deweloperskiej na rzecz nabywcy, może pomniejszyć przychód z tej sprzedaży o kwotę stanowiącą cenę nabycia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w umowie deweloperskiej, a pokrytą w sposób podany na wstępie, tj. poprzez rozliczenie pożyczek udzielonych Deweloperowi w czasie kiedy Wnioskodawca był jeszcze udziałowcem tej spółki, a także o koszty aktu notarialnego, jakie Wnioskodawca poniósł, zawierając umowę z Deweloperem?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód ze sprzedaży ogółu praw i obowiązków wynikających z umowy deweloperskiej powinien zostać opodatkowany według skali podatkowej jako przychód z tytułu odpłatnego zbycia praw majątkowych innych niż określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: p.d.o.f.). Wnioskodawca powinien rozliczyć dochód z tytułu sprzedaży ogółu praw i obowiązków w rocznym zeznaniu podatkowym, składanym do dnia 30 kwietnia roku podatkowego. Jednocześnie Wnioskodawca, określając dochód ze sprzedaży ogółu praw i obowiązków wynikających z umowy deweloperskiej na rzecz nabywcy, może pomniejszyć przychód z tej sprzedaży o kwotę stanowiącą cenę nabycia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w umowie deweloperskiej, a pokrytą w sposób podany na wstępie, tj. poprzez rozliczenie pożyczek udzielonych Deweloperowi w czasie kiedy wnioskodawca był jeszcze udziałowcem tej spółki, a także o koszty aktu notarialnego, jakie Wnioskodawca poniósł, zawierając umowę z Deweloperem.

Przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych został określony w art. 9 ust. 1 p.d.o.f, na mocy którego opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W treści art. 10 ust. 1 p.d.o.f. zostały określone źródła przychodów. Zgodnie z art. 10 ust. 1 p.d.o.f. źródłami przychodów są m.in.: pkt 7 – kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c); pkt 9 – inne źródła. Stosownie natomiast do treści art. 18 p.d.o.f. za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. Ponieważ zawarty w cytowanym art. 18 p.d.o.f. katalog praw majątkowych jest jedynie przykładowy, na co wskazuje użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”, przyjąć należy, że do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji omawianego przepisu można zaliczyć także inne prawa niewymienione wprost w tym przepisie. Zatem tą kategorią został objęty każdy przychód osiągnięty przez podatnika w związku z posiadaniem przez niego praw o charakterze majątkowym. Do przychodów z praw majątkowych zaliczyć należy zatem także wierzytelności czy też przychód uzyskany z ich zbycia. Wierzytelność jest prawem podmiotowym, które w stosunku zobowiązaniowym przysługuje wierzycielowi. Przy podziale praw na majątkowe i niemajątkowe podstawę będzie stanowił interes, jaki one realizują. Prawa majątkowe związane są z interesem ekonomicznym danego podmiotu. Będą to więc także wierzytelności, wynikające ze stosunków zobowiązaniowych, w wysokości wartości świadczeń majątkowych (np. wierzytelności z tytułu umowy sprzedaży). Ponadto instytucja zmiany wierzyciela została określona w art. 509-518 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: KC). Zgodnie z art. 509 § 1 KC wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Przeniesienie takie w prawie cywilnym jest określane jako przelew wierzytelności (cesja). Jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew wierzytelności powinien być dokonany też w formie pisemnej. W wyniku przeniesienia (przelewu, cesji) wierzytelności, wygasa u dotychczasowego wierzyciela (cedenta) stosunek zobowiązaniowy z dłużnikiem, powstają natomiast nowe stosunki zobowiązaniowe w rozumieniu cywilnoprawnym pomiędzy nabywcą wierzytelności (cesjonariuszem) a dłużnikiem oraz pomiędzy zbywcą a nabywcą wierzytelności, jeżeli przeniesienie wierzytelności jest odpłatne. Odrębną kategorię przychodów stanowią przychody z „innych źródeł”, o których mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 p.d.o.f.. Zgodnie z art. 20 ust. 1 p.d.o.f., za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Jak dowodzi użycie w cytowanym przepisie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione w nim wprost. Przy czym zaznaczyć należy, że do tej kategorii zalicza się te wszystkie przychody, które nie zostały enumeratywnie wymienione w art. 10 ust. 1-8 p.d.o.f. Należy również zwrócić uwagę na przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 p.d.o.f. zgodnie, z którym źródłami przychodów jest odpłatne zbycie m.in. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Katalog ten ma charakter zamknięty i nie można rozszerzać zastosowania tego przepisu sytuację w nim wyraźnie niewymienione.

Mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy – sprzedaż przez Wnioskodawcę ogółu praw i obowiązków wynikających z umowy deweloperskiej podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 p.d.o.f. Przychodu tego nie można zaliczyć do kategorii tzw. innych źródeł, bowiem dla praw majątkowych ustawodawca określił szczególne źródło przychodu. Ponadto przychodu tego nie można zaliczyć do przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, gdyż przedmiotem umowy deweloperskiej nie jest nieruchomość lub jej udział, a zobowiązanie dewelopera do wybudowania budynku, wyodrębnienia lokalu mieszkalnego i przeniesienia na nabywcę praw własności tego lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z tego lokalu.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że przychody uzyskane przez Wnioskodawcę z tytułu zbycia (sprzedaży) prawa majątkowego (ogółu praw i obowiązków z umowy deweloperskiej) należy zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 p.d.o f. Przychód ten zgodnie z regulacjami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 11 ust. 1) powstaje w momencie jego otrzymania lub postawienia do dyspozycji. Wskazany przychód podlega opodatkowaniu na tzw. zasadach ogólnych, tj. wg skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustalony dochód, stosownie do dyspozycji art. 45 ust. 1 p.dof., powinien być wykazany w zeznaniu podatkowym składanym do urzędu skarbowego w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym osiągnięto dochód lub poniesiono stratę. Jednocześnie Wnioskodawca będzie miał prawo pomniejszyć osiągnięty ze sprzedaży ogółu praw i obowiązków przychód o koszty jego uzyskania, tj. o wartość pożyczek udzielonych Deweloperowi, stanowiących podstawę do zaliczenia na poczet ceny wynikającej z umowy deweloperskiej kwot tych pożyczek, a także o koszty aktu notarialnego, jakie Wnioskodawca poniósł, zawierając umowę z Deweloperem.

Jak wynika bowiem z art. 22 ust. 1 p.d.o.f. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do KUP musi spełniać następujące kryteria: musi zostać poniesiony przez podatnika, zostać odpowiednio udokumentowany, celem jego poniesienia jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów (związek przychodu z kosztem) i nie został on wymieniony w art. 23 p.d.o.f. Nie ma przy tym znaczenia w jaki sposób wydatek ten zostanie poniesiony. Jak wynika z opisanej sytuacji, Wnioskodawca zapłacił Deweloperowi za prawo własności lokalu mieszkalnego wraz z prawami związanymi z tą własnością oraz udziału we współwłasności części wspólnych w ten sposób, że umorzył wierzytelności jakie mu przysługiwały względem Dewelopera z tytułu niespłaconych przez Dewelopera pożyczek udzielonych przez Wnioskodawcę, gdy ten był jeszcze wspólnikiem w spółce dewelopera. W rezultacie doszło więc do uszczuplenia w majątku Wnioskodawcy polegającego na tym, że utracił on prawo skutecznego domagania się od Dewelopera zwrotu kwot udzielonych pożyczek. Dlatego też należy przyjąć, że wszelki przesłanki pozwalające uznać wartość udzielonych pożyczek za koszty uzyskania przychodu zostały w niniejszej sprawie spełnione. Również do wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodu należy zaliczyć koszty aktu notarialnego jakie Wnioskodawca poniósł, zawierając umowę z Deweloperem.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe w pełnym zakresie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.