Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.748.2021.10.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Brak opodatkowania rekompensaty udzielonej gminie w
związku ze świadczeniem transportu publicznego oraz prawo
do odliczenia podatku naliczonego z tytułu dokonanych
zakupów w związku ze świadczeniem tych usług.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
rekompensata
transport-transport publiczny
usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 sierpnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek ORD-IN o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - opodatkowania podatkiem od towarów i usług otrzymanej rekompensaty,
    - prawa do pełnego odliczania podatku naliczonego od zakupu towarów i usług służących
      wykonaniu usługi publicznego transportu zbiorowego od wszystkich prawidłowo
      udokumentowanych zakupów związanych z działalnością opodatkowaną, w tym
      szczególności od zakupów związanych z realizacją projektu finansowanego z UE.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z dnia 9 listopada 2021 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca (dalej także: Spółka/ZKM), powołany został uchwałą nr (...) w sprawie
    likwidacji i przekształcenia Zakładu Komunikacji Miejskiej w jednoosobową spółkę z
    ograniczoną odpowiedzialnością. ZKM jest spółką, w której 100% udziałów posiada Gmina
    (dalej także: Gmina). Spółka prowadzi działalność statutową związaną z transportem
    lądowym pasażerskim, miejskim i podmiejskim.

    Spółka zawarła umowę o świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego z Gminą
    na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz
    Rozporządzenia nr (...). Przedmiotem umowy jest świadczenie usług publicznego
    transportu zbiorowego służących bieżącemu i nieprzerwanemu zaspakajaniu potrzeb
    mieszkańców, dotyczących lokalnego transportu zbiorowego w zakresie przewozu osób i
    bagażu środkami komunikacji na sieci komunikacyjnej na terenie gminy Organizatora oraz
    gmin, z którymi Gmina zawarła porozumienie komunalne. Czas obowiązywania
    przedmiotowej umowy obejmuje okres od dnia 1 czerwca 2017 r. do 31 maja 2026 r. (dalej
    Umowa; w załączeniu do niniejszego wniosku przesłana zostaje Umowa wraz z Aneksem
    nr 1).
    Powierzenie dokonane w przedmiotowej umowie ma na celu realizację obowiązkowych
    zadań własnych gminy z zakresu publicznego transportu zbiorowego, określonych w art. 7
    ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym, przez spółkę komunalną „Zakład Komunikacji
    Miejskiej” w (...). Spółka świadczy wskazane powyżej usługi w zakresie pasażerskiego
    transportu publicznego jako podmiot wewnętrzny w myśl rozporządzenia (WE) (...).
    Zadaniem Spółki nie jest maksymalizacja zysku, lecz rzetelne i gospodarne realizowanie
    zadań z zakresu publicznego transportu zbiorowego w celu zaspokojenia potrzeb
    wspólnoty samorządowej.
    Spółka wykonuje także inną działalność gospodarczą jednakże nie powoduje ona
    możliwości wyrównania kosztów zadania powierzonego, w związku z tym nie mogłaby
    zapewnić swojego funkcjonowania bez stosownej rekompensaty. Taka forma realizacji
    zadań własnych Gminy jest prawnie możliwa oraz konieczna ze względu na interes
    publiczny.
    Zadania własne Gminy, które zostały powierzone Spółce wynikają z następujących
    przepisów:
    1) art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 1990 nr
      16 poz. 95, z późn. zm.; dalej: USG), zgodnie z którym zadaniem własnym gminy są
      zadania z zakresu lokalnego transportu zbiorowego
    2) art. 9 ust. 1 USG, zgodnie z którymi w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć
      jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami,
    3) art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U.
      1997 nr 9 poz. 43, z późn. zm.; dalej: UGK), zgodnie z którymi organy stanowiące
      jednostek samorządu terytorialnego postanawiają o wyborze sposobu prowadzenia i
      form gospodarki komunalnej,
    4) Decyzja Komisji 2012/21/UE z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106
      ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie
      rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej
      przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym
      interesie gospodarczym (Dz.Urz.UE.L 2012.7.3),
    5) Art. 22 ust. 1 pkt 2 Ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.
    Spółka uzyskuje wsparcie od Gminy w formie rekompensaty za świadczenie usług w
    ogólnym interesie gospodarczym, wyliczanej i weryfikowanej zgodnie z załącznikiem do
    Rozporządzenia (WE) nr (...). Wysokość rekompensaty nie może przekroczyć kwoty
    odpowiadającej wynikowi finansowemu netto, który równoważny jest sumie wpływów
    obejmujących koszty i przychody powstałe z tytułu świadczenia usług publicznych, z
    uwzględnieniem rozsądnego zysku, o ile zostanie przyznany przez Organizatora, którym
    jest Gmina.

    Rozliczenia rekompensaty dokonuje się zgodnie ze wzorem przedstawionym w ust. 14 pkt
    14.1 Umowy (brzmieniem nadanym przez Aneks nr 1 do umowy o świadczenie usług
    publicznego transportu zbiorowego z dnia 23 czerwca 2020 r.; dalej: Aneks nr 1)
    R = K - PI - EDB + RZ
    gdzie: R - oznacza rekompensatę w danym roku rozliczeniowym w pkt 14.1.1. lub 14.1.2.; K
    - oznacza koszty zdefiniowane zgodnie z pkt 14.2.; PI - oznacza przychody pomniejszające
    rekompensatę, o których mowa w pkt 14.4.; EDB - oznacza Ekwiwalent dotacji brutto
    zgodnie z pkt 14.3.; RZ - oznacza Rozsądny zysk zdefiniowany zgodnie z pkt 16.
    Na rekompensatę należną Spółce (Operatorowi) składają się określone koszty (m.in.
    amortyzacji, koszty osobowe, koszty materiałów i energii, korzystania i utrzymania
    niezbędnej infrastruktury technicznej), przychody Operatora, rozsądny zysk, ekwiwalent
    dotacji brutto oraz wysokość przychodów pomniejszających rekompensatę. Przychody
    pomniejszające rekompensatę to wszelkie przychody dodatkowe, których Operator
    świadcząc usługi publiczne by nie uzyskał, gdyby nie powierzono mu świadczenia usług
    publicznych transportu zbiorowego przez Organizatora. Przychody te obejmują w
    szczególności przychody z biletów i innych opłat przewozowych, przychody osiągane na
    majątku Operatora, w tym przychody z reklam oraz przychody finansowe.
    Ponadto, wskazać należy, że do zobowiązań i uprawnień Organizatora (Gminy) zalicza się
    określenie obowiązującej ceny, a w szczególności ceny za przewozy oraz opłat za
    przejazdy bez ważnego biletu (przygotowanie planu cen, tj. planu taryfowego; ust. 5 pkt
    5.1. ppkt 5.1.2. Umowy).
    ZKM, pełniący rolę operatora transportu publicznego, świadczącego usługi na zalecenie
    organizatora transportu, tj. Gminy, złożył Wniosek o dofinansowanie przedsięwzięcia „(...)”.
    Projekt ten będzie realizowany w ramach montażu finansowego wraz z dofinansowaniem
    ze środków UE w ramach RPO. Spółka w ramach złożonego wniosku (...).
    W ramach owego przedsięwzięcia zakłada się redukcję emisji CO poprzez wycofanie z 2
    użytkowania trzech autobusów z napędem konwencjonalnym oraz zakup autobusów
    zeroemisyjnych, które będą obsługiwały dwie linie komunikacyjne - nr 0 oraz nr 5.
    Ponadto Spółka planuje zakup elementów infrastruktury ładowania, gdyż nie dysponuje
    infrastrukturą ładowania.
    Wymiana taboru pozwoli nie tylko na redukcję emisji zanieczyszczeń i hałasu ale także na
    lepszą realizację świadczenia usług z zakresu transportu zbiorowego przez Spółkę, w tym
    na wzrost konkurencyjności transportu zbiorowego poprzez poprawę dostępności
    transportu zbiorowego wśród osób o ograniczonej sprawności.
    Dodatkowo Wnioskodawca uzupełnił opis sprawy informując:
    ad. 1. Zakład Komunikacji Miejskiej Sp. z o.o. jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem
    VAT.
    ad. 2. Umowa zawarta z gminą na świadczenie publicznego transportu zbiorowego
    określa zasady kalkulowania i wypłaty rekompensaty. Jak wskazano we wniosku
    stosowany jest poniższy wzór
    R = K - PI - EDB + RZ
    gdzie: R - oznacza rekompensatę w danym roku rozliczeniowym w pkt 14.1.1. lub 14.1.2.; K
    - oznacza koszty zdefiniowane zgodnie z pkt 14.2.; PI - oznacza przychody pomniejszające
    rekompensatę, o których mowa w pkt 14.4.; EDB - oznacza Ekwiwalent dotacji brutto
    zgodnie z pkt 14.3.; RZ - oznacza Rozsądny zysk zdefiniowany zgodnie z pkt 16.
    Na rekompensatę należną Spółce (Operatorowi) składają się określone koszty (m.in.
    amortyzacji, koszty osobowe, koszty materiałów i energii, korzystania i utrzymania
    niezbędnej infrastruktury technicznej), przychody Operatora, rozsądny zysk, ekwiwalent
    dotacji brutto oraz wysokość przychodów pomniejszających rekompensatę. Przychody

    pomniejszające rekompensatę to wszelkie przychody dodatkowe, których Operator
    świadcząc usługi publiczne by nie uzyskał, gdyby nie powierzono mu świadczenia usług
    publicznych transportu zbiorowego przez Organizatora. Przychody te obejmują w
    szczególności przychody z biletów i innych opłat przewozowych, przychody osiągane na
    majątku Operatora, w tym przychody z reklam oraz przychody finansowe.
    ad. 3. Odpłatność pasażerów za usługę świadczoną przez Wnioskodawcę na ich rzecz nie
    ma związku z otrzymywaną rekompensatą. Niezależnie od jej (rekompensaty) wysokości
    nie jest ani niższa ani wyższa.
    ad. 4. Do korzystania z bezpłatnych przejazdów na wszystkich liniach uprawnione są
    osoby określone w akcie prawa miejscowego jakim jest Uchwała NR XLI11/389/17 RADY
    MIEJSKIEJ W (...) z dnia 17 lipca 2017 r. w sprawie ustalenia wysokości cen za przewóz osób
    środkami komunikacji miejskiej oraz stosowania ulg w przejazdach na liniach komunikacji
    miejskiej wykonywanych przez Zakład Komunikacji Miejskiej Spółka z o. o. w (...).
    Wnioskodawca nie ma żadnego wpływu na katalog osób uprawnionych do przejazdów
    ulgowych lub bezpłatnych. Poniżej wskazano katalog wynikający z przedmiotowej uchwały.
    - Osoby, które ukończyły 70 lat życia,
    - Osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności oraz osoby całkowicie niezdolne do
    pracy i niezdolne do samodzielnej egzystencji oraz ich opiekunowie i przewodnicy w
    trakcie jazdy,
    - Osoby niepełnosprawne mające znacznie ograniczone możliwości samodzielnego
    poruszania się,
    - Dzieci i młodzież z orzeczoną niepełnosprawnością do ukończenia 18 roku życia wraz z
    opiekunem towarzyszącym w podróży,
    - Pracownicy Zakładu Komunikacji Miejskiej Spółka z o.o. w (...),
    - Straż Miejska w mundurach,
    - Wychowankowie Placówek Opiekuńczo - Wychowawczych, prowadzących przez Powiat,
    - Członkowie Stowarzyszenia (...),
    - Osoby bezrobotne, nie mające prawa do zasiłku dla bezrobotnych zamieszkałe na
    terenie Gminy uprawnione są do korzystania z bezpłatnych przejazdów na wyznaczonej
    linii od miejsca zamieszkania do siedziby Powiatowego Urzędu Pracy oraz z powrotem,
    - Zasłużeni Dawcy Krwi.
    Do korzystania z 50% ulgi w przejazdach uprawnieni są:
    - Emeryci i renciści przed ukończeniem 70 roku życia,
    - Uczniowie i ucząca się młodzież do 26 roku życia.
    ad. 5. Jak wskazano we wniosku (pkt I. s. 7. - formularza ORD-IN) Podstawowym
    przychodem Spółki są przychody z prowadzonej działalności gospodarczej - przychody
    taryfowe ze sprzedaży biletów. Spółka prowadzi także działalność poboczną
    opodatkowaną podatkiem VAT, jednak wszystkie powyższe przychody nie są w stanie
    pokryć kosztów podstawowej działalności Spółki, tym bardziej więc same przychody z
    tytułu sprzedaży biletów nie są w stanie pokryć kosztów wykonywania zadania
    powierzonego czyli publicznego transportu zbiorowego.
    ad. 6. Faktury dokumentujące poniesione wydatki służące wykorzystaniu usług
    publicznego transportu zbiorowego będą wystawiane na Spółkę.
    ad. 7. Nabywane przez Spółkę towary i usługi w związku ze świadczeniem usług
    publicznego transportu zbiorowego będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

    1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym, rekompensata stanowi obrót podlegający
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2) Czy Spółka jest uprawniona - niezależnie od opodatkowania lub nie rekompensaty
      podatkiem od towarów i usług - do pełnego odliczania podatku naliczonego od zakupu
      towarów i usług służących wykonaniu usługi publicznego transportu zbiorowego od
      wszystkich prawidłowo udokumentowanych zakupów związanych z działalnością
      opodatkowaną, w tym szczególności od zakupów związanych z realizacją projektu
      finansowanego z UE?
    Państwa stanowisko:
    W odniesieniu do pytania nr 1, zdaniem Wnioskodawcy rekompensata, którą uzyskuje nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie może zostać uznana za
    mającą bezpośredni wpływ na cenę usługi realizowanej przez ZKM. Rekompensata w tym
    przypadku stanowi jedynie pokrycie ujemnego wyniku finansowego netto, wynikającego z
    różnicy poniesionych kosztów i przychodów, w związku z działalnością objętą Umowę,
    którą nie pokrywają także przychody dodatkowe z pozostałych działalności Spółki.
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej) UPTU, z zastrzeżeniem
    ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119, art. 120 ust. 4 i 5, podstawą opodatkowania jest
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca
    otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
    włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym
    charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika. Przedmiotowe dotacje, subwencje itp. są elementem
    podstawy opodatkowania jedynie w sytuacji, gdy mają one „bezpośredni wpływ”.
    Regulacja art. 29a ust. 1 UPTU oparta jest na przepisie art. 73 dyrektywy 2006/112/WE,
    który przewiduje, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o
    których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi
    zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
    towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Natomiast, gdy otrzymywana z tytułu świadczenia usług publicznych w zakresie lokalnego
    transportu zbiorowego rekompensata, na warunkach wynikających z danej umowy (np.
    wpływy ze sprzedaży biletów po stronie Operatora) oraz w oparciu o regulacje
    Rozporządzenia (...) służy pokryciu deficytu - straty powstałej w związku z wykonywaniem
    zadań publicznych, rekompensata nie stanowi bezpośredniej dopłaty związanej z
    wykonywaniem zadań powierzonych umową operatorską, gdyż nie wpływa wprost na
    wysokość ceny usług oferowanych przez Spółkę dla pasażera za wykonywanie usług
    publicznego transportu zbiorowego. Celem jest dofinansowanie całej działalności Spółki.
    Tego rodzaju rekompensaty (przyznawane operatorom na podstawie przepisów rozdziału.
    6 UPTZ), nie mogą być uznane za dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym
    charakterze, zaliczane do podstawy opodatkowania, o której mowa art. 29a ust. 1 UPTU.
    Rekompensaty te nie mają bowiem bezpośredniego wpływu na ceny za usługi świadczone
    przez tych operatorów. Ceny te, zgodnie z art. 50a UPTZ, ustala Rada gminy w drodze
    aktów prawa miejscowego i nie mają one związku z rekompensatami.
    Przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje uzasadnienie w orzecznictwie
    (m.in. wyrok NSA z 15 października 2020 r. sygn. akt I FSK 706/18; wyrok NSA z 30 stycznia
    2019 r. sygn. akt I FSK 1673/16, wyrok NSA z 28 kwietnia 2021 sygn. akt I FSK 883/18),
    zgodnie z którymi „rekompensaty te nie mogą być uznane za dotacje, subwencje i inne
    dopłaty o podobnym charakterze, zaliczane do podstawy opodatkowania, o której mowa
    art. 29a ust. 1 UPTU, bowiem nie mają bezpośredniego wpływu na ceny usług
    świadczonych przez operatorów”.

    Ponadto w wyroku z dnia 28 kwietnia 2021 r. NSA podkreślił, iż art. 29a ust. 1 UPTU daje
    więc podstawę do stwierdzenia, że otrzymana dotacja nie będzie podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, jeżeli brak jest elementu bezpośredniego związku dotacji
    z ceną konkretnej, świadczonej usługi (możliwość alokacji dotacji w cenie usługi).
    Rozważając problematykę związaną z pytaniem nr 2, Wnioskodawca przyjmuje
    stanowisko, że jest uprawniony do pełnego odliczania podatku naliczonego od zakupu
    towarów i usług służących wykonaniu usługi publicznego transportu zbiorowego od
    wszystkich prawidłowo udokumentowanych zakupów związanych z działalnością
    opodatkowaną w tym szczególności od zakupów, które będę wynikały z elementów
    planowanej realizacji projektu finansowanego ze środków UE.
    Planowane nabycie zarówno taboru, jak i elementów infrastruktury ładowania w
    następstwie realizacji projektu opartego na dofinansowaniu będzie miało bezpośredni
    związek z działalnością Spółki. Spółka będzie wykorzystywała zakupione elementy oraz
    tabor wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do wykonywania
    czynności opodatkowanych - transport zbiorowy (umowa przewozu zawierana z
    pasażerem w oparciu o sprzedany bilet) - w konsekwencji będzie uprawniona do
    obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego w tym zakresie
    niezależnie od faktu, czy rekompensata otrzymywana przez Spółkę podlega czy nie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wskazać bowiem należy - przyjmując w
    całości argumentację wskazaną w ramach pytania nr 1, że rekompensata nie stanowi
    wynagrodzenia za świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Gminy usługi. Spółka nie
    świadczy usług na rzecz Gminy. Usługi świadczone są na rzecz pasażerów, którzy w
    oparciu o zakupione bilety zawierają ze Spółką umowę przewozu i to z tymi usługami
    opodatkowanymi i dla ich wykonywania Spółka nabywa przedmiotowe składniki
    wyposażenia.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a kwotę naliczonego podatku stanowi suma kwot podatku
    określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na
    cel lub rezultat takiej działalności.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w
    art. 88 ustawy.
    W myśl tezy wyroku NSA z dnia 22 stycznia 2021 r. (sygn. akt I FSK 2088/19) system
    odliczeń jest skonstruowany tak, aby całkowicie zwolnić przedsiębiorcę od ciężaru VAT
    naliczonego lub zapłaconego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. System
    VAT konsekwentnie zapewnia opodatkowanie w całkowicie neutralny sposób wszystkich
    czynności gospodarczych i to niezależnie od ich celu lub wyniku - pod warunkiem, że są to
    czynności podlegające opodatkowaniu. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku VAT,
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych (związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi), podatnik posiada fakturę dokumentującą nabycie przez
    niego towarów lub usług oraz nie zachodzą negatywne przesłanki prawa do odliczenia.
    Zdaniem Spółki, jest ona uprawniona zgodnie z art. 86 ust. 2a) - 2h) ustawy o VAT do
    odliczania podatku naliczonego od zakupów towarów i usług służących wykonaniu
    powierzonego zadania własnego - publicznego transportu zbiorowego od wszystkich
    prawidłowo udokumentowanych zakupów związanych z prowadzoną działalnością

    gospodarczą zarówno podstawową jak i poboczną. W opinii Spółki podatek naliczony od
    zakupów towarów i usług związanych z działalnością komunikacji miejskiej winien być
    odliczony w pełnej wysokości. Podatnik nie ma zatem obowiązku obliczania
    współczynnika, o którym mowa w art. 90 ustawy o VAT ani tym bardziej nie ma obowiązku
    stosowania przepisów o sposobie określania proporcji albowiem nabywane towary i
    usługi służą wyłącznie (w tym rekompensata) do celów wykonywanej przez Spółkę
    działalności gospodarczej (komunikacja miejska). Nabywane przez Spółkę towary i usługi
    nie służą do żadnych innych celów, gdyż Spółka takich celów nie realizuje (vide opisany
    stan faktyczny w ramach niniejszego Wniosku) z faktur dokumentujących zakupy towarów
    i usług, wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Nie należy zapominać, iż Spółka świadczy usługi opodatkowane (prowadzi działalność
    gospodarczą), gdyż jest uprawniona i zobowiązana do sprzedaży biletów,
    (opodatkowanych stawką VAT 8%) a wpływy z ich sprzedaży stanowią jej przychód.
    Okoliczność natomiast, że Gmina wypłaca Spółce rekompensatę, niepodlegającą
    opodatkowaniu VAT (jak uważa Spółka w ramach pytania nr 1) nie stanowiącą
    wynagrodzenia z tytułu usług na rzecz Gminy, a które ma charakter pokrycia kosztów
    działalności gospodarczej - nie ma wpływu na możliwość odliczenia tegoż podatku.
    Podstawowym przychodem Spółki są przychody z prowadzonej działalności gospodarczej -
    przychody taryfowe ze sprzedaży biletów. Spółka prowadzi także działalność poboczną
    opodatkowaną podatkiem VAT, jednak wszystkie powyższe przychody nie są w stanie
    pokryć kosztów podstawowej działalności Spółki.
    Dla oceny czy zastosowanie do przedmiotowej sytuacji mają przepisy art 86 ust. 2a - 2h
    ustawy o VAT kluczowe znaczenia ma określenie co jest a co nie jest prowadzeniem
    działalności gospodarczej. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa ust. 2, bez względu na
    ceł lub rezultat takiej działalności.
    Z kolei stosownie do brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124.
    Wykonywane, powierzone Spółce, zadanie własne Gminy, którego odbiorcami są
    pasażerowie, czyli usługa przewozu jest świadczona na rzecz pasażerów a nie na rzecz
    Gminy, jest usługą opodatkowaną (wynagrodzeniem za te usługi jest bowiem przychód ze
    sprzedaży biletów opodatkowany podatkiem VAT - wynagrodzeniem za przejazd pasażera
    jest opłata za bilet). Rekompensata służy wyrównaniu strat z tytułu działalności Spółki,
    gdyż jest ona związana ceną biletu ustaloną przez Gminę, która to cena wiąże Spółkę i nie
    podlega żadnym zmianom ze strony podatnika.
    Ustawodawca stworzył zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. odnoszących
    się do zakupów, które muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy o podatku od towarów i usług a także przesłanek zmniejszających wysokość
    odliczenia podatku naliczonego określonych w art. 86 ust. 2a - 2h ustawy o VAT.
    Ponadto powołane wyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie wiążą prawa
    do odliczenia podatku ze źródłem pochodzenia środków finansowych przeznaczonych na
    zakup towarów i usług, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy nabyciu
    których podatek został naliczony.
    W przedmiotowej sprawie, zdaniem Spółki - ponoszone wydatki (w tym wydatki w ramach
    opisanego w stanie faktycznym projektu) mają związek z całą działalnością Spółki, tj.
    sprzedażą biletów, reklamą, przewozami okolicznościowymi, tj. z opodatkowaną

    działalnością gospodarczą. Ponoszone wydatki nie są związane z otrzymywaną
    rekompensatą, która nie podlega opodatkowaniu wg Spółki, albowiem stanowi ona
    pokrycie strat, a nie wynagrodzenie za świadczone, usługi w pełnym tego słowa znaczeniu
    oraz w sensie prawnym.
    Mając powyższe na uwadze w opinii Spółki przysługuje jej także w świetle nowych
    przepisów art. 86 ust. 2a) - 2h) ustawy o VAT pełne prawo do odliczenia podatku
    naliczonego wynikające z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług służących
    wykonywaniu usług w zakresie komunikacji miejskiej.
    Przedmiotowe rozważania potwierdzają stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym
    prawidłowo udokumentowane zakupy związane z działalnością opodatkowaną, w tym
    szczególności od zakupów związanych z planowaną realizacją projektu finansowanego z
    UE będą uprawniały Spółkę do pełnego odliczania podatku naliczonego od zakupu
    towarów i usług służących wykonaniu usługi publicznego transportu zbiorowego.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu, a) nabycia towarów i
    usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
    usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi tego podatku i dotyczy podatku
    naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług,
    wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej
    zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z
    towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Po wejściu w życie przepisów art. 86 ust. 2a) - 2h) ustawy o VAT prawo do odliczenia
    podatku naliczonego de facto realizuje się w dwóch krokach. Pierwszy krok polega na
    rozstrzygnięciu czy a jeśli tak to w jaki sposób Spółka jest zobowiązana do określenia
    proporcji w zakresie wysokości podatku naliczonego, o który można pomniejszyć podatek
    należny. Zgodnie z art. 86 ust. 2a) ustawy o VAT w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    W świetle opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nie ma
    znaczenia z punktu widzenia ww. przepisów, iż Spółka otrzymuje od Miasta rekompensatę
    (opodatkowana lub nie podatkiem od towarów i usług). Powyższy wniosek wynika z faktu,
    iż tzw. proporcja będzie dotyczyć tylko tych podmiotów, które nie są podatnikami w 100
    proc. swojej aktywności, ale wykonują inne czynności, które nie stanowią działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, co w świetle opisanego stanu faktycznego nie
    ma miejsca.
    Co istotne chodzi o aktywność danego podmiotu, która nie ma żadnego związku z jego
    działalnością gospodarczą w rozumieniu VAT, nie jest rozwinięciem tej działalności ani
    konsekwencją tej działalności. Ma to być aktywność całkowicie niezależna od działalności

    gospodarczej danego podatnika. Spółka prowadząc działalności określone w stanie
    faktycznym do niniejszego wniosku wykonuje wyłącznie działalność gospodarczą, w tym
    jako działalność podstawową - działalność z zakresu komunikacji miejskiej.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek i 13 grudnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak: 0111-KDIB3-1.4012.748.2021.2.WN, w której stwierdziłem, że:
    - rekompensata otrzymywana przez Państwa za świadczenie publicznych usług
      przewozowych, w okolicznościach faktycznych przedstawionych we wniosku, podlega
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, oraz
    - skoro Wnioskodawca zakupione towary i usługi będzie wykorzystywał do wykonywania
      czynności opodatkowanych, to ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od
      zakupu towarów i usług służących wykonywaniu usług przewozowych w zakresie
      lokalnego transportu zbiorowego, w tym od zakupów związanych z realizacją projektu
      finansowanego z UE, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy, przy założeniu, że nie
      zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy.
    Interpretację doręczono Państwu 15 grudnia 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    17 stycznia 2022 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach.
    W skardze wnieśli Państwo o:
    1) uchylenie w zaskarżonej części interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowe z dnia 13 grudnia 2021 r. (znak: 0111-KDIB3-1.4012.748.2021.2.
      WN);
    2) zasądzenie od organu Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kosztów
      postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 24 maja 2022r. sygn. akt I SA/Gl
    261/22 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z 13 grudnia 2021 r. znak: 0111-
    KDIB3-1.4012.748.2021.2.WN.
    - 26 lipca 2022 r. na ww. wyrok wniosłem skargę kasacyjną.
    - Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 listopada 2024 r. sygn. akt I
    FSK 1881/22 oddalił skargę kasacyjną.
    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 24 maja 2022r. sygn. akt I SA
    /Gl 261/22 stał się prawomocny od 20 listopada 2024 r. (data wpływu prawomocnego
    wyroku do organu 18 lutego 2025 r.).
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.

    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 24 maja 2022r. sygn. akt I SA
      /Gl 261/22 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 listopada 2024 r.,
      sygn. akt I FSK 1881/22,
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas,
    gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji
    może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek
    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi
    mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Zatem aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy

    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Podkreślenia wymaga, że na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być
    albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za
    wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to
    pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje
    dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź
    poniżej tych kosztów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie
    wynagrodzenie.
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nich odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wskazać również należy, że dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia
    rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również
    podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności
    komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na
    cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne, naukowe itd.).
    Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że gdyby nawet podatnik nie osiągnął z
    tytułu prowadzonej działalności dochodu, to nie zmienia faktu, że wykonując czynności

    będące przedmiotem działalności gospodarczej wystąpi w charakterze podatnika podatku
    VAT – bowiem będzie świadczył w tym zakresie usługi, które podlegają VAT. Oznacza to w
    konsekwencji, że jeżeli podmiot uzyska jakąkolwiek zapłatę za te usługi w sensie
    ekonomicznym (nawet bilansując tylko poniesione w związku z nim wydatki), to owe
    wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwych reguł.
    Zasady finansowania przewozów o charakterze publicznym zostały uregulowane w
    ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t.j. Dz. U. z 2021 r.,
    poz. 1371).
    Art. 4 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, że:
      Określenie rekompensata oznacza środki pieniężne lub inne korzyści majątkowe
      przyznane operatorowi publicznego transportu zbiorowego w związku ze
      świadczeniem usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:
    Organizatorem publicznego transportu zbiorowego, zwanym dalej „organizatorem”,
    właściwym ze względu na obszar działania lub zasięg przewozów, jest gmina:
      a) na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach
        pasażerskich,
      b) której powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy
        porozumienia między gminami – na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej
        w gminnych przewozach pasażerskich, na obszarze gmin, które zawarły
        porozumienie.
    W myśl art. 50 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, finansowanie
    przewozów o charakterze użyteczności publicznej może polegać w szczególności na:
    1) pobieraniu przez operatora lub organizatora opłat w związku z realizacją usług
      świadczonych w zakresie publicznego transportu zbiorowego, lub
    2) przekazaniu operatorowi rekompensaty z tytułu:
        a) utraconych przychodów w związku ze stosowaniem ustawowych uprawnień do
        ulgowych przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym, lub
        b) utraconych przychodów w związku ze stosowaniem uprawnień do ulgowych
        przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym ustanowionych na obszarze
        właściwości danego organizatora, o ile zostały ustanowione, lub
        c) poniesionych kosztów w związku ze świadczeniem przez operatora usług w
        zakresie publicznego transportu zbiorowego, lub
    3) udostępnianiu operatorowi przez organizatora środków transportu na realizację
      przewozów w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
    Na podstawie art. 50a ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:
      Rada gminy może ustalać ceny za usługi przewozowe w publicznym transporcie
      zbiorowym w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej w gminnych
      przewozach pasażerskich. (...).
    Art. 50a ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:
      Rada powiatu może ustalać ceny za usługi przewozowe w publicznym transporcie
      zbiorowym w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej w powiatowych
      przewozach pasażerskich.
    W myśl art. 50a ust. 3 ww. ustawy:

      Sejmik województwa może ustalać ceny za usługi przewozowe w publicznym
      transporcie zbiorowym w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej w
      wojewódzkich przewozach pasażerskich
    Stosownie do art. 51 ust. 1 ww. ustawy:
    Źródłem finansowania przewozów o charakterze użyteczności publicznej mogą być w
    szczególności:
      1) środki własne jednostki samorządu terytorialnego będącej organizatorem;
      2) środki z budżetu państwa.
    Art. 51 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:
      Do źródeł finansowania, o których mowa w ust. 1, należą również wpływy ze
      sprzedaży biletów oraz wpływy z opłat dodatkowych pobieranych od pasażerów,
      zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe.
    W myśl art. 52 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:
      Operatorowi przysługuje rekompensata, jeżeli wykaże, że podstawą poniesionej
      straty z tytułu realizacji usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego są
      utracone przychody i poniesione koszty, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2,
      proporcjonalnie do poniesionej straty.
    Zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:
      W ramach rekompensaty, w części, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c,
      operatorowi przysługuje rozsądny zysk, o którym mowa w załączniku do
      rozporządzenia (WE).
    W świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi
    zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z
    tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. Stosownie do ww. przepisu podstawa
    opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy stanowi, że podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych

      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że - co do zasady - podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do
    podstawy opodatkowania.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwo są spółką, w której 100% udziałów posiada Gmina.
    Prowadzą Państwo działalność statutową związaną z transportem lądowym pasażerskim,
    miejskim i podmiejskim. Zawarli Państwo umowę o świadczenie usług publicznego
    transportu zbiorowego z Gminą na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o publicznym
    transporcie zbiorowym oraz Rozporządzenia nr (...).
    Przedmiotem umowy jest świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego
    służących bieżącemu i nieprzerwanemu zaspakajaniu potrzeb mieszkańców, dotyczących
    lokalnego transportu zbiorowego w zakresie przewozu osób i bagażu środkami
    komunikacji na sieci komunikacyjnej na terenie gminy Organizatora oraz gmin, z którymi
    Gmina zawarła porozumienie komunalne.
    Powierzenie dokonane w przedmiotowej umowie ma na celu realizację obowiązkowych
    zadań własnych gminy z zakresu publicznego transportu zbiorowego, określonych w art. 7
    ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym, przez spółkę komunalną „Zakład Komunikacji
    Miejskiej” w (...).
    Świadczą Państwo wskazane usługi w zakresie pasażerskiego transportu publicznego jako
    podmiot wewnętrzny w myśl rozporządzenia (WE) (...).
    Zadania własne Gminy, które zostały powierzone Państwu wynikają z następujących
    przepisów:
    - art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 1990 nr
    16 poz. 95, z późn. zm.; dalej: USG), zgodnie z którym zadaniem własnym gminy są
    zadania z zakresu lokalnego transportu zbiorowego,
    - art. 9 ust. 1 USG, zgodnie z którymi w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć
    jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami,
    - art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. 1997
    nr 9 poz. 43, z późn. zm.; dalej: UGK), zgodnie z którymi organy stanowiące jednostek
    samorządu terytorialnego postanawiają o wyborze sposobu prowadzenia i form
    gospodarki komunalnej,
    - Decyzja Komisji 2012/21/UE z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust.
    2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie
    rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej
    przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym
    interesie gospodarczym (Dz.Urz.UE.L 2012.7.3),
    - Art. 22 ust. 1 pkt 2 Ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.
    Uzyskują Państwo wsparcie od Gminy w formie rekompensaty za świadczenie usług w
    ogólnym interesie gospodarczym, wyliczanej i weryfikowanej zgodnie z załącznikiem do
    Rozporządzenia (WE) nr (...). Wysokość rekompensaty nie może przekroczyć kwoty
    odpowiadającej wynikowi finansowemu netto, który równoważny jest sumie wpływów
    obejmujących koszty i przychody powstałe z tytułu świadczenia usług publicznych, z
    uwzględnieniem rozsądnego zysku, o ile zostanie przyznany przez Organizatora, którym
    jest Gmina.

    Na rekompensatę należną Państwu (Operatorowi) składają się określone koszty (m.in.
    amortyzacji, koszty osobowe, koszty materiałów i energii, korzystania i utrzymania
    niezbędnej infrastruktury technicznej), przychody Operatora, rozsądny zysk, ekwiwalent
    dotacji brutto oraz wysokość przychodów pomniejszających rekompensatę. Przychody
    pomniejszające rekompensatę to wszelkie przychody dodatkowe, których Operator
    świadcząc usługi publiczne by nie uzyskał, gdyby nie powierzono mu świadczenia usług
    publicznych transportu zbiorowego przez Organizatora. Przychody te obejmują w
    szczególności przychody z biletów i innych opłat przewozowych, przychody osiągane na
    majątku Operatora, w tym przychody z reklam oraz przychody finansowe.
    Ponadto, wskazać należy, że do zobowiązań i uprawnień Organizatora (Gminy) zalicza się
    określenie obowiązującej ceny, a w szczególności ceny za przewozy oraz opłat za przejaz
    dy bez ważnego biletu (przygotowanie planu cen, tj. planu taryfowego; ust. 5 pkt 5.1. ppkt
    5.1.2. Umowy).
    Odpłatność pasażerów za usługę świadczoną przez Państwa na ich rzecz nie ma związku z
    otrzymywaną rekompensatą. Niezależnie od jej (rekompensaty) wysokości nie jest ani
    niższa ani wyższa.
    Państwo jako podmiot pełniący rolę operatora transportu publicznego, świadczący usługi
    na zalecenie organizatora transportu, tj. Gminy, złożyli Wniosek o dofinansowanie
    przedsięwzięcia „(...)” w formie dotacji w ramach programu priorytetowego -
    bezemisyjnego transportu publicznego” w celu realizacji przedsięwzięcia „(...)”.
    Projekt ten będzie realizowany w ramach montażu finansowego wraz z dofinansowaniem
    ze środków UE w ramach RPO Województwa.
    Podstawowym Państwa przychodem są przychody z prowadzonej działalności
    gospodarczej - przychody taryfowe ze sprzedaży biletów. Faktury dokumentujące
    poniesione wydatki służące wykorzystaniu usług publicznego transportu zbiorowego będą
    wystawiane na Państwa. Nabywane przez Państwa towary i usługi w związku ze
    świadczeniem usług publicznego transportu zbiorowego będą wykorzystywane wyłącznie
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w przedstawionym stanie faktycznym,
    rekompensata stanowi obrót podlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    (kwestia objęta pytaniem nr 1).
    W kwestii ustalenia czy udzielona Państwu rekompensata podlega opodatkowaniu należy
    mieć na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
    wyrażone w przywołanym wyroku z 24 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 261/22 oraz
    stanowisko NSA przedstawione w wyroku z 20 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1881/22,
    które są rozstrzygnięciami zapadłymi w niniejszej sprawie i które w świetle przywołanego
    wcześniej art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiążą
    Organ w tej sprawie.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że dla rozstrzygnięcia tak
    zarysowanego sporu jest prawidłowa wykładnia art. 29a ust. 1 u.p.t.u., zgodnie z którym
    podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz
    art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów
    lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy
    lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle tej regulacji nie ulega wątpliwości, że podstawą opodatkowania są m. in. takie
    dopłaty, które mają bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika. Dostrzec trzeba, że art. 29a ust. 1 u.p.t.u. nie precyzuje
    kryteriów pozwalających w sposób jednoznaczny ustalić znaczenie terminu
    bezpośredniego wpływu na cenę.

    Definicji tej nie zawierają także odpowiednie regulacje unijne, w szczególności art. 73
    Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze zm.), który również
    odnosi się do bezpośredniości związku z ceną, bez sprecyzowania istotnych elementów tej
    zależności.
    Skutkuje to koniecznością posiłkowania się dorobkiem orzecznictwa, który pozwala na
    konstatację, że bezpośredni wpływ dotacji (dopłaty) na cenę to taki, który jest
    jednoznacznie widoczny, a jego zaistnienie następuje w sytuacji, w której cena jest
    ustalana w taki sposób, że zmniejsza się w proporcji do dotacji i choć proporcja ta nie jest
    bezwzględnie konieczna (dotacja może mieć wszak formę ryczałtową), to jednak różnica w
    cenie musi być istotna. W tym zakresie dotacja musi więc stanowić element ustalenia
    ceny, co wiąże się z tym, że musi być ona udzielana w celu sfinansowania konkretnej
    czynności. (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 22 listopada
    2001 r., sygn. akt C-184/00). Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany
    i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę
    niższą o konkretną kwotę), taka dotacja podlega podatkowi VAT. Jeżeli natomiast związek
    tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia
    związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas należy potraktować ją, jako
    płatność niepodlegającą podatkowi VAT (W. Varga, Glosa do wyroku TS z 13 dnia czerwca
    2002 r., C-353/00, LEX/el. 2012.).
    Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego otrzymywana przez skarżącą
    rekompensata ma wyrównać stratę poniesioną przez stronę w związku z wykonaniem
    powierzonego zadania własnego o charakterze użyteczności publicznej. Na rekompensatę
    należną Spółce składają się określone koszty (m.in. amortyzacji, koszty osobowe, koszty
    materiałów i energii, korzystania i utrzymania niezbędnej infrastruktury technicznej),
    przychody Operatora, rozsądny zysk, ekwiwalent dotacji brutto oraz wysokość
    przychodów pomniejszających rekompensatę. Przychody pomniejszające rekompensatę
    to wszelkie przychody dodatkowe, których Operator świadcząc usługi publiczne by nie
    uzyskał, gdyby nie powierzono mu świadczenia usług publicznych transportu zbiorowego
    przez Organizatora. Przychody te obejmują w szczególności przychody z biletów i innych
    opłat przewozowych, przychody osiągane na majątku Operatora, w tym przychody z
    reklam oraz przychody finansowe. Odpłatność pasażerów za usługę świadczoną przez
    Wnioskodawcę na ich rzecz jest ustalana w stosownej uchwale Rady Miasta i nie ma
    związku z otrzymywaną rekompensatą. Niezależnie od wysokości rekompensaty
    odpłatność ponoszona przez pasażerów nie jest ani niższa ani wyższa.
    Zdaniem Sądu - mając na względzie stan faktyczny przedstawiony przez skarżącą, który na
    mocy art.14c O.p. wiąże zarówno organ interpretacyjny, jak i Sąd, należało stwierdzić, że
    przedmiotowa rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych
    przez skarżącą usług. Bezsporne jest, że odpowiadając na wezwanie organu (pyt. nr 3)
    Spółka podała, że odpłatność pasażerów za usługę świadczoną przez Wnioskodawcę na
    ich rzecz nie ma związku z otrzymywaną rekompensatą. Niezależnie od jej (rekompensaty)
    wysokości nie jest ani niższa ani wyższa.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 u.s.g. obowiązkiem gminy jest zaspokajanie zbiorowych
    potrzeb wspólnoty w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. Zatem gminy realizują
    zadanie własne, jakim jest organizacja transportu lokalnego. W myśl art. 9 ust. 1 u.s.g. w
    celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać
    umowy z innymi podmiotami. Zgodnie natomiast z art. 2 u.g.k. gospodarka komunalna
    może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego, w szczególności w
    ramach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego. W myśl art.
    9 ust. 1 u.s.g. w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a
    także zawierać umowy z innymi podmiotami. Z kolei w myśl art. 4 ust. 1 pkt 9 u.p.t.z.

    organizatorem publicznego transportu zbiorowego odpowiedzialnym za organizowanie i
    funkcjonowanie tego transportu na danym obszarze jest właściwa jednostka samorządu
    terytorialnego.
    Sąd stwierdził, że w rozpatrywanym stanie faktycznym powierzenie zadań Gminy w
    zakresie lokalnego transportu zbiorowego podmiotowi wewnętrznemu stanowi
    szczególną formę realizacji zadań własnych gminy. Wykonywanie powierzonych usług ma
    miejsce nie na rzecz, a w imieniu Gminy w ramach jej zadań własnych o charakterze
    użyteczności publicznej. Skarżąca świadczy usługi na rzecz osób korzystających z
    transportu publicznego, a nie na rzecz Gminy. W konsekwencji rekompensata nie stanowi
    wynagrodzenia za usługę podlegającą opodatkowaniu.
    Reasumując Sąd stwierdził, że rekompensata, którą otrzymuje Spółka od Gminy na
    pokrycie kosztów związanych z wykonywaniem usług powierzonych dotyczy ściśle kosztu
    ogólnej działalności Spółki w tym zakresie i nie wpływa na cenę usługi za jaką klient
    (pasażer) może skorzystać z usług transportowych Spółki. Oznacza to, że rekompensata
    ma charakter ogólny, a jej celem jest wyłącznie dotowanie ogólnej działalności Spółki.
    Zdaniem Sądu - w okolicznościach analizowanej sprawy - nie da się powiązać tej
    rekompensaty z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług i nie jest ona uzależniona od ilości i wartości świadczonych usług, a tym
    samym nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29a ust. 1 u.p.t.u.
    Wobec powyższego Sąd uznał, że opisana we wniosku Spółki o udzielenie interpretacji
    indywidualnej rekompensata nie może być uznana za dotację, subwencję i inną dopłatę o
    podobnym charakterze, zaliczaną do podstawy opodatkowania, o której mowa w tym
    przepisie. Nie ma bowiem bezpośredniego wpływu na cenę dostarczanych towarów lub
    świadczonych usług. Należy przy tym zauważyć, że Spółka nie świadczy usług na rzecz
    Gminy, lecz na rzecz potencjalnych pasażerów.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w ww. wyroku z 20 listopada 2024 r., w którym Sąd stwierdził, że w składzie
    rozpoznającym niniejszą sprawę akceptuje i podziela stanowisko wyrażone w powołanym
    wyżej orzecznictwie. We wniosku o wydanie interpretacji Spółka podała, że: rekompensata
    ma wyrównać stratę poniesioną przez stronę w związku z wykonaniem powierzonego
    zadania własnego o charakterze użyteczności publicznej. Na rekompensatę należną
    Spółce składają się określone koszty (m.in. amortyzacji, koszty osobowe, koszty
    materiałów i energii, korzystania i utrzymania niezbędnej infrastruktury technicznej),
    przychody Spółki, rozsądny zysk, ekwiwalent dotacji brutto oraz wysokość przychodów
    pomniejszających rekompensatę. Przychody pomniejszające rekompensatę to wszelkie
    przychody dodatkowe, których Spółka świadcząc usługi publiczne by nie uzyskała, gdyby
    nie powierzono jej świadczenia usług publicznych transportu zbiorowego przez
    Organizatora. Przychody te obejmują w szczególności przychody z biletów i innych opłat
    przewozowych, przychody osiągane na majątku Spółki, w tym przychody z reklam oraz
    przychody finansowe. Odpłatność pasażerów za usługę świadczoną przez Wnioskodawcę
    na ich rzecz jest ustalana w stosownej uchwale Rady Miasta i nie ma związku z
    otrzymywaną rekompensatą. Niezależnie od wysokości rekompensaty odpłatność
    ponoszona przez pasażerów nie jest ani niższa ani wyższa.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - rekompensata ma charakter ogólny, a jej
    celem jest dotowanie działalności Spółki. W zaskarżonym wyroku Sąd pierwszej instancji
    zatem słusznie za wadliwą uznał ocenę organu, że rekompensata ma wpływ na cenę usług
    świadczonych przez Spółkę i na postawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT stanowi podstawę
    opodatkowania podatkiem VAT. W okolicznościach analizowanej sprawy, nie da się
    powiązać tej rekompensaty z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług i nie jest ona uzależniona od ilości i wartości świadczonych
    usług, a tym samym nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

    Tym samym, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy, powołane
    wyżej przepisy prawa oraz stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gliwicach przedstawione w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku z 24 maja 2022 r. sygn.
    akt I SA/Gl 261/22, potwierdzone wyrokiem NSA z 20 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 1881
    /22, należy stwierdzić, że otrzymane przez Państwa środki finansowe (rekompensata na
    zasadach Rozporządzenia (WE) - nie mają bezpośredniego wpływu na cenę usług
    świadczonych przez Państwa i nie stanowią obrotu w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o
    VAT, tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko, w kwestii objętej pytaniem nr 1, jest prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy są Państwo uprawnieni - niezależnie
    od opodatkowania lub nie rekompensaty podatkiem od towarów i usług - do pełnego
    odliczania podatku naliczonego od zakupu towarów i usług służących wykonaniu usługi
    publicznego transportu zbiorowego od wszystkich prawidłowo udokumentowanych
    zakupów związanych z działalnością opodatkowaną, w tym szczególności od zakupów
    związanych z realizacją projektu finansowanego z UE (kwestia objęta pytaniem nr 2).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane
    do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z
    wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do
    czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 cyt. ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Państwo są czynnym podatnikiem VAT.
    Faktury dokumentujące poniesione wydatki służące wykonywaniu usług w zakresie

    publicznego transportu zbiorowego będą wystawiane na Państwa. Będą Państwo
    wykorzystywali zakupione towary i usługi do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Zatem, biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że
    skoro, jak Państwo wskazali, zakupione towary i usługi będą wykorzystywali do
    wykonywania czynności opodatkowanych, to mają Państwo prawo do odliczenia podatku
    naliczonego od zakupu towarów i usług służących wykonywaniu usług przewozowych w
    zakresie lokalnego transportu zbiorowego, w tym od zakupów związanych z realizacją
    projektu finansowanego z UE, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy, przy założeniu, że nie
    zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie objętym pytaniem nr 2 – jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w
    dacie zaistnienia zdarzenia,
      - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
      obowiązującego w dniu wydania interpretacji, uchylonej wyrokiem Wojewódzkiego
      Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 24 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 261/22, tj. 13
      grudnia 2021 r.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.