Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.189.2023.4.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-05-29
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT planowanej transakcji polegającej na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. w zamian za udziały Y.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; udział-sprzedaż udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
--------------------------------------------------------------

15 marca 2023 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT planowanej transakcji polegającej na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. w zamian za udziały Y. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 maja 2023 r. (wpływ 22 maja 2023 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

### Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1\. Zainteresowany będący stroną postępowania: Miasto;

2\. Zainteresowany niebędący stroną postępowania: Y. Sp. z o.o.;

### Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1.

Miasto (dalej: Miasto lub Wnioskodawca) jest jednostką samorządu terytorialnego, do zakresu działania której należy m.in. realizacja zadań publicznych o znaczeniu lokalnym. Miasto zostało powołane do realizacji zadań własnych, o których mowa w art. 7 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm.; dalej: Ustawa o samorządzie gminnym). Zadania publiczne są wykonywane przez Miasto w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z przepisami ustawy o samorządzie gminnym, Miasto posiada osobowość prawną.

Miasto jest polskim rezydentem podatkowym i podlega oraz będzie podlegać na moment zawarcia opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcji opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej: CIT) od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na miejsce ich osiągania.

Dodatkowo, Miasto jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT). W związku z czym, pewne czynności wykonywane przez Miasto, w tym na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych, zaliczane są do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Miasto).

Miasto posiada 100% udziałów X. Sp. z o.o. (dalej: X.), tj. (…) udziałów o łącznej wartości nominalnej (…) PLN – które nabyło nieodpłatnie w drodze darowizny od Województwa. Zatem, udziały X. nie zostały nabyte przez Miasto w wyniku transakcji wymiany udziałów albo przydzielone wcześniej w wyniku łączenia lub podziału podmiotów.

2.

X. jest spółką utworzoną według prawa polskiego i posiada formę prawną „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”.

Dodatkowo, X. posiada siedzibę na terytorium Polski, jest polskim rezydentem podatkowym i podlega oraz będzie podlegać na moment zawarcia opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcji opodatkowaniu podatkiem CIT od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na miejsce ich osiągania.

3.

Miasto planuje wnieść 100% udziałów X. jako wkład niepieniężny (aport) do spółki Y. Sp. z o.o. (dalej: Y. lub Zainteresowany), co spowoduje po stronie Y. uzyskanie bezwzględnej większości głosów w X.

W wyniku transakcji wniesienia 100% udziałów X. do Y. dojdzie do przeniesienia wszystkich składników materialnych i niematerialnych X. Innymi słowy, w związku z planowanym wniesieniem udziałów X. do Y. nie nastąpi żadne wyłączenie ze składników przedsiębiorstwa X. Tym samym, skład przedsiębiorstwa X. nie ulegnie zmianie w związku z planowaną transakcją.

Y. nie będzie musiał angażować innych składników majątkowych, które nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez X. w celu dalszego prowadzenia działalności przez X. Tym samym, po dokonaniu planowanej transakcji X. będzie zdolna do dalszego samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej w dotychczasowym wymiarze i zakresie.

4.

Udziały X. wniesione do Y. zostaną przeznaczone – co do zasady – na pokrycie podwyższonego kapitału zakładowego Y. Planowane jest jednak przekazanie nieznacznej części wartości aportu na pokrycie kapitału zapasowego Y. (w wielkości mniejszej niż wartość nominalna jednego udziału w kapitale zakładowym Y.).

Podwyższenie kapitału zakładowego Y. nastąpi poprzez utworzenie nowych udziałów, które obejmie Miasto.

W ramach planowanej transakcji Y. nie przekaże na rzecz Miasta dopłat w gotówce w związku z otrzymaniem udziałów X.

5.

Y. jest spółką utworzoną według prawa polskiego i posiada formę prawną „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”.

Y. posiada siedzibę na terytorium Polski, jest polskim rezydentem podatkowym i podlega oraz będzie podlegać na moment zawarcia opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcji opodatkowaniu podatkiem CIT od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na miejsce ich osiągania.

Dodatkowo, Y. jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.

6.

Miasto posiada na moment składania wniosku 96,9% udziałów w Y., tj. (…) udziałów o łącznej wartości nominalnej (…) PLN.

Miasto w przeszłości nabyło (…) udziałów w Y. nieodpłatnie w drodze darowizny od Skarbu Państwa, dodatkowo (…) udziałów w Y. zostało pokryte przez Miasto wkładem pieniężnym oraz (…) udziałów w Y. zostało pokryte przez Miasto wkładem niepieniężnym (aportem) w postaci praw własności nieruchomości.

7.

Celem omawianej transakcji – polegającej na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. w zamian za udziały Y. jest/będzie zreorganizowanie struktury podmiotów biorących udział w transakcji w kierunku, który w większym stopniu niż model obecny będzie odzwierciedlał ich aktualną sytuację gospodarczą.

Tym samym, planowana transakcja zostanie przeprowadzona z uzasadnionych przyczyn funkcjonalnych i ekonomicznych, a jej głównym bądź jednym z głównych celów nie będzie uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo następujące informacje:

Na pytanie Organu „Czy wartość nabywanych przez Miasto udziałów Y. przyjęta dla celów podatkowych jest nie wyższa niż wartość zbywanych przez tego wspólnika udziałów X., jaka byłaby przyjęta dla celów podatkowych, gdyby nie doszło do wymiany udziałów?”, odpowiedzieli Państwo, że „Tak, wartość nabywanych przez Miasto udziałów Y. przyjęta dla celów podatkowych (tj. wartość konkretnego składnika majątku, która mogłaby zostać uwzględniona w kosztach uzyskania przychodów, gdyby ten składnik majątku był przedmiotem odpłatnego zbycia na rzecz osoby trzeciej) jest nie wyższa niż wartość zbywanych przez Miasto udziałów X. sp. z o.o. (dalej: X.), jaka byłaby przyjęta dla celów podatkowych, gdyby nie doszło do wymiany udziałów.”

Miasto, jako jedyny wspólnik X., zgodnie z umową spółki X. posiada uprawnienia do powołania członków Rady Nadzorczej Spółki. Powołanie minimum 3-osobowej Rady Nadzorczej w spółkach z udziałem jednostki samorządu terytorialnego, zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce komunalnej, jest obligatoryjne. Zarząd X., zgodnie z ustawą o gospodarce komunalnej jest powoływany przez Radę Nadzorczą. W związku z powyższym, Miasto nie uczestniczy w zarządzaniu X. w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca. Miasto nie świadczy jakiejkolwiek usługi na rzecz X.

Miasto nie świadczy na rzecz X. czynności opodatkowanych podatkiem VAT w szczególności nie świadczy usług administracyjnych, rachunkowych, informatycznych, finansowych, handlowych lub technicznych.

Miasto posiada 100% udziałów w X. i – jak wskazano powyżej – posiada uprawnienia do powołania członków Rady Nadzorczej Spółki, która z kolei ma kompetencje do powołania i odwołania członków Zarządu. Miasto jako jedyny wspólnik Spółki X. podejmuje decyzje właścicielskie określone powszechnie obowiązującymi przepisami prawa w szczególności postanowieniami kodeksu spółek handlowych. W związku z powyższym Miasto nie sprawuje kontroli nad X. w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca.

Spółka X., w której Miasto posiada udziały, posiada tereny rekreacyjne z ośrodkiem jeździeckim, których wykorzystanie wpisuje się w zadanie własne gminy wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym, polegające na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. W związku z powyższym X. realizuje bezpośrednio zadania nałożone na Miasto jako jednostkę samorządu terytorialnego.

Zgodnie z postanowieniami umowy Spółki X. do kompetencji Zgromadzenia Wspólników (czyli w praktyce Miasta) należy m.in. rozpatrywanie i zatwierdzanie: (i) planu rzeczowo-finansowego X. oraz (ii) wieloletniego programu działalności gospodarczej X. przedkładanych przez Zarząd X. Miasto posiada więc – w ramach sprawowanego nadzoru właścicielskiego – wpływ na kierunki rozwoju X., zatwierdzając przedkładane przez Zarząd plany i programy.

Miasto poprzez sprawowany nad spółką nadzór właścicielski narzuca Spółce wytyczne w zakresie częstotliwości raportowania kluczowych danych finansowych w tym danych o zatrudnieniu oraz raportowania danych na temat kluczowych zmian w sferze prawnej i finansowej Spółki w postaci uchwalenia przez Zgromadzenie Wspólników tzw. obowiązków informacyjnych dla Wspólnika. Jednakże, Miasto nie narzuca swoich wytycznych działalności X. w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca. Miasto pragnie zaznaczyć, iż za działalność operacyjną X. odpowiada Zarząd Spółki, nadzorowany przez Radę Nadzorczą.

W myśl postanowień umowy spółki X. Zgromadzenie Wspólników (czyli w praktyce Miasto) rozpatruje i zatwierdza plan rzeczowo-finansowy X. i wieloletni program działalności gospodarczej X. przedkładane przez zarząd X.

Miasto nie ma wpływu na ceny towarów i usług w X., w której posiada udziały. X. autonomicznie ustala ceny sprzedawanych towarów i świadczonych usług.

W wyniku planowanej transakcji wniesienia 100% udziałów X. do Y., Y. stanie się jedynym właścicielem udziałów X. W związku z powyższym w wyniku transakcji Y. będzie sprawować funkcje właścicielskie nad X., w pełnym zakresie wchodząc w prawa i obowiązki właściciela, tj. z prawem do powołania członków Rady Nadzorczej, która z kolei posiada kompetencję do powoływania i odwoływania Zarządu Spółki. Natomiast, jak zostało wskazane, Miasto nie uczestniczy w zarządzaniu X. w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca. Tym samym w wyniku planowanej transakcji wniesienia 100% udziałów X. do Y. nie dojdzie do przeniesienia na rzecz nabywcy funkcji zarządczych Miasta w X. w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca.

Miasto będąc jednostką samorządu terytorialnego nie prowadzi działalności gospodarczej. Posiadanie przez Miasto udziałów w X. nie jest bezpośrednim, stałym i koniecznym aspektem funkcjonowania Miasta z uwagi na postanowienia ustawy o gospodarce komunalnej, która w art. 2 wskazuje, że gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego. Zatem realizacja wskazanego powyżej zadania własnego gminy zostanie zapewniona przez wniesienie X. do spółki Y. X. świadczy usługi na zasadach komercyjnych i nie uzyskuje od Miasta jakichkolwiek dotacji, subwencji na prowadzenie tej działalności.

Miasto nie wykonuje działalności maklerskiej, brokerskiej lub działalności o podobnym charakterze. Działalność Miasta (jako jednostki samorządu terytorialnego) jest ściśle określona w przepisach o charakterze ustrojowym dla jednostek samorządu terytorialnego, tj. w ustawie o samorządzie gminnym oraz ustawie o samorządzie powiatowym (dla Miast na prawach powiatu). Zatem planowana transakcja polegająca na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. nie będzie prowadzona w ramach działalności maklerskiej, brokerskiej lub działalności o podobnym charakterze.

W wyniku planowanej transakcji Y. stanie się właścicielem 100% udziałów X. W związku z powyższym w wyniku transakcji Miasto w sposób pośredni (poprzez zmianę właściciela udziałów X.) przeniesie na Y. prawo do korzystania, rozporządzania i pobierania pożytków, w tym prawa pobierania dywidendy od spółki X.

### Pytania w zakresie podatku od towarów i usług

1) Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, planowana transakcja polegającą na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. w zamian za udziały Y. będzie stanowić po stronie Miasta czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

2) Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, planowana transakcja polegającą na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. w zamian za udziały Y. będzie stanowić po stronie Y. zdarzenie spoza zakresu opodatkowania VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

### Państwa stanowisko w sprawie

1) W świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, planowana transakcja polegającą na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. w zamian za udziały Y. będzie stanowić po stronie Miasta czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. (stanowisko oznaczone we wniosku nr 3)

2) W świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, planowana transakcja polegającą na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. w zamian za udziały Y. będzie stanowić po stronie Y. zdarzenie spoza zakresu opodatkowania VAT. (stanowisko oznaczone we wniosku nr 4)

Ad. 1)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.; dalej: Ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu VAT jeżeli są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika VAT działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zatem, zakres opodatkowania VAT wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności winne być wykonywane przez podatnika VAT działającego w takim charakterze.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tej regulacji, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem nie każda czynność dokonana przez podmiot posiadający status podatnika VAT będzie podlegać opodatkowaniu VAT. Status podatnika VAT czynnego nie powoduje automatycznie rozciągnięcie skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego podmiotu. Za działalność powodującą obowiązki w podatku VAT należy uznać tylko tę działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki.

W konsekwencji, gdy zakres prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej nie obejmuje obrotu papierami wartościowymi, to czynność sprzedaży (zbycia) udziałów nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT, w związku z czym – nie podlega opodatkowaniu VAT.

Omawiana kwestia była przedmiotem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE).

W wyrokach z 20 czerwca 1991 r. w sprawie C-60/90 Polysar lnvestments Netherlands BV przeciwko Inspecteur der lnvoerrechten en Accijnzen i z 20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 Wellcome Trust Ltd przeciwko Commissioners of Customs and Excise oraz z 6 lutego 1997 r. w sprawie C-80/95 Harnaś & Heim CV przeciwko Staatssecretaris van Financien TSUE wskazał, iż samo posiadanie bądź też emisja udziałów i innych papierów wartościowych co do zasady nie stanowi działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 4 VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, która pozwalałaby na uznanie posiadacza takich udziałów za podatnika.

Natomiast w wyroku z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 Empresa de Desenvolvimento Mineiro SGPS SA przeciwko Fazenda Publica TSUE uznał, że zwykłe nabycie udziałów w innych podmiotach nie stanowi wykorzystania majątku w celu osiągnięcia dochodu w sposób ciągły, ponieważ dywidenda uzyskana z udziału jest skutkiem własności majątku i nie jest wynagrodzeniem uzyskanym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy. Podobnie transakcje finansowe polegające jedynie na sprzedaży udziałów i innych papierów wartościowych, np. jednostek w funduszach inwestycyjnych, nie stanowią w ogóle działalności gospodarczej.

Zgodnie z powyższym, jak wynika z orzecznictwa TSUE, sprzedaż (zbycie) papierów wartościowych zasadniczo nie stanowi działalności gospodarczej, a zatem podmiot nabywający i posiadający akcje/udziały spółki nie ma statusu podatnika VAT, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem VAT.

Jednakże, orzecznictwo TSUE przewiduje wyjątki od tej zasady. Przykładowo, w orzeczeniu z 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne S.A. Berginvest SA przeciwko Belgian State TSUE wskazał, iż zaangażowanie w zarządzanie spółkami zależnymi (w holdingu) należy uznać za działalność gospodarczą, ale tylko w zakresie, w jakim pociąga to za sobą dokonywanie transakcji podlegających VAT, takich jak świadczenie usług administracyjnych, rachunkowych i informatycznych na rzecz swoich spółek zależnych. Stanowisko to zostało powtórzone także w orzeczeniach z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations przeciwko Directeur regional des impóts du Nord-Pas-de-Calais oraz 12 lipca 2001 r. w sprawie C-102/00 Welthgrove BV przeciwko Staatssecretaris van Financien.

Podsumowując, pomimo zasady ogólnej, zgodnie z którą wykonywanie czynności związanych z udziałami, akcjami oraz papierami wartościowymi (dywidenda, zbycie, nabycie) nie stanowi działalności gospodarczej i wobec tego pozostaje poza zakresem podatku VAT, istnieją sytuacje, w których możliwe jest uznanie, że takie czynności stanowią wykonywanie działalności gospodarczej, a mianowicie gdy:

\- posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje/udziały posiada;

\- sprzedaż akcji (udziałów) prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej;

\- posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

Jednocześnie (i) Miasto nie uczestniczy w zarządzaniu X. w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca (kierownictwo Miasta nie uczestniczy w zarządzaniu X.); (ii) Miasto nie prowadzi w ramach swojej działalności gospodarczej działalności maklerskiej i brokerskiej; (iii) posiadanie udziałów w X. nie jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej Miasta.

W świetle powyższego, zdaniem Miasta i Y., planowana transakcja polegająca na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y., będzie stanowić po stronie Miasta czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jednocześnie, nawet gdyby uznać, że omawiana w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym transakcja nosi znamiona działalności gospodarczej Miasta, to zdaniem Wnioskodawcy i Zainteresowanego zastosowanie w omawianej sytuacji znajdzie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT zgodnie z którym, przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W opinii Miasta i Y., „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”. Zatem, „zbycie” obejmuje wszelkie czynności w ramach, których następuje przeniesienia prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż czy przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Warto zaznaczyć, iż ustawa o VAT nie zawiera definicji „przedsiębiorstwa”.

Natomiast, zgodnie z art. 551 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm., dalej: Kodeks cywilny), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Zatem przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

W ramach zbycia (aportu) 100% udziałów X. przez Miasto na rzecz Y. nie nastąpi żadne wyłączenie ze składników przedsiębiorstwa X., tj. dojdzie do przeniesienia wszystkich składników materialnych i niematerialnych X. Tym samym, skład przedsiębiorstwa X. w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego nie ulegnie zmianie w związku z dokonaniem aportu przez Miasto.

W konsekwencji, w ramach omawianej transakcji nastąpi przeniesienie własności 100% udziałów X. (całości przedsiębiorstwa) na rzecz Y., zatem Y. stanie się jedynym udziałowcem (właścicielem) X. i będzie posiadało wystarczający zestaw składników pozwalający na kontynuację działalności gospodarczej X. w dotychczasowym wymiarze.

Innymi słowy, Y. nie będzie musiało angażować innych składników majątkowych, które nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez X. i wniesionego aportem do Y. w celu dalszego prowadzenia działalności X.

W konsekwencji powyższego, nawet w przypadku uznania, iż planowana transakcja polegającą na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. nosi znamiona działalności gospodarczej, zdaniem Wnioskodawcy i Zainteresowanego, omawiana transakcja będzie stanowić zbycie przedsiębiorstwa, które zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie podlega opodatkowaniu VAT.

Kwestia przekazania przedsiębiorstwa była przedmiotem rozważań TSUE, m.in. w wyroku z 29 października 2009 r. w sprawie C-29/08 Skatteverket przeciwko AB SKF TSUE orzekł, że: „sprzedaż wszystkich aktywów spółki oraz sprzedaż jej wszystkich akcji są równoważne na płaszczyźnie funkcjonalnej. (\`(...)\`) w zakresie w jakim zbycie akcji można zrównać z przekazaniem całości lub części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy 77/388 lub art. 19 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112 oraz pod warunkiem, że zainteresowane państwo członkowskie skorzystało z możliwości przewidzianej w tych przepisach, transakcja ta nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej”.

Dodatkowo, w sprawie C-497/01 Zita Modes Sari przeciwko Administration de l'enregistrement et des domaines z 27 listopada 2003 r. TSUE stanął na stanowisku, że określenie przekazania całości lub części aktywów (majątku), o którym mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112 oznacza przekazanie przedsiębiorstwa lub jego autonomicznej części, które obejmuje składniki materialne i w danym przypadku, niematerialne, łącznie składające się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić autonomiczną działalność gospodarczą, lecz nie oznacza ono zwykłego zbycia towarów takiego jak sprzedaż zapasów produktów.

Analogiczne podejście prezentowane jest przez organy interpretacyjne, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 maja 2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.154.2022.2.SR), 18 lutego 2022 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.840.2021.2.KW) oraz 15 stycznia 2020 r. (sygn. 0114-KDIP4.4012.693.2019.2.BS/AM).

Ad. 2)

W nawiązaniu do powyższego – iż planowana transakcja polegającą na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y., będzie stanowić po stronie Miasta czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT – zdaniem Wnioskodawcy i Zainteresowanego – również po stronie Y. będzie stanowić zdarzenie spoza zakresu opodatkowania VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarami są rzeczy oraz ich części a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1\. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2\. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3\. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Dlatego też, nie każda czynność dokonana przez podmiot mający status podatnika będzie podlegać opodatkowaniu. Status podatnika podatku od towarów i usług nie powoduje automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego podmiotu. Za działalność rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług należy uznać tylko tę działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki.

Kwestia, czy za działalność gospodarczą można uznać działalność polegającą na posiadaniu i sprzedaży akcji oraz udziałów była przedmiotem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyrokach w sprawach C-60/90 i C-155/94 oraz w sprawie C-80/95 TSUE podkreślał, że samo posiadanie, czy też emisja udziałów i innych papierów wartościowych co do zasady nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 VI Dyrektywy, która pozwalałaby na uznanie posiadacza takich udziałów za podatnika. Natomiast w wyroku z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 Empresa de Desenvolvimento Mineiro TSUE uznał, że zwykłe nabycie udziałów w innych podmiotach nie stanowi wykorzystania majątku w celu osiągnięcia dochodu w sposób ciągły, ponieważ dywidenda uzyskana z udziału jest skutkiem własności majątku i nie jest wynagrodzeniem uzyskanym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy. Podobnie transakcje finansowe polegające jedynie na sprzedaży udziałów i innych papierów wartościowych, np. jednostek w funduszach inwestycyjnych, nie stanowią w ogóle działalności gospodarczej.

Stanowisko to zostało podtrzymane w orzeczeniu z dnia 26 maja 2005 r. w sprawieC-465/03 Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz, gdzie Trybunał odwołał się do swego utrwalonego już orzecznictwa, że samo nabycie lub dzierżenie akcji nie może być traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu VI Dyrektywy. Samo nabycie wkładów finansowych w innych przedsiębiorstwach nie stanowi wykorzystywania dobra w celach zarobkowych w sposób ciągły, jako że ewentualna dywidenda, stanowiąca pożytek tego wkładu, wynika z prawa własności, a nie jest świadczeniem wzajemnym z tytułu jakiejkolwiek działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy.

Posiłkując się tym orzecznictwem należy stwierdzić, że co do zasady, czynności zbycia udziałów nie stanowią działalności gospodarczej, a zatem podmiot dokonujący tych czynności nie ma statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem.

Od tej zasady orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przewiduje pewne wyjątki, które pozwalają łączyć z faktem posiadania i zbywania papierów wartościowych (akcji, udziałów) wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, w określonych okolicznościach, a mianowicie gdy:

\- posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje posiada;

\- sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej;

\- posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

Należy zatem zauważyć, że w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi, to czynność samego nabycia/ sprzedaży udziałów innych spółek nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Są to czynności polegające na zarządzaniu własnym portfelem w celu maksymalizacji zwrotu z inwestycji. Nie można również samego nabycia czy sprzedaży udziałów finansowych w innych przedsiębiorstwach traktować jako wykorzystywanie majątku do uzyskiwania z niego dochodów w sposób ciągły.

Aby obrót ten podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonywany przez podatnika w rozumieniu ustawy w ramach jego profesjonalnej aktywności. Podkreślić należy, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne S.A. Beginvest przeciwko Państwu belgijskiemu stwierdził, że zaangażowanie w zarządzanie spółkami zależnymi (w holdingu) należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 (2) VI Dyrektywy, ale tylko w zakresie, w jakim pociąga to za sobą dokonywanie transakcji podlegających VAT na mocy art. 2 VI Dyrektywy, takich jak świadczenie przez Floridienne usług administracyjnych, rachunkowych i informatycznych na rzecz swoich spółek zależnych.

Również w orzeczeniu z 12 lipca 2001 r. w sprawie C-102/00 Welthgrove BV (także spółka holdingowa) przeciwko Staatssecretaris van Financien TSUE wyraźnie wskazał, że samo zaangażowanie spółki holdingowej w zarządzanie jej spółkami zależnymi, lecz bez dokonywania transakcji podlegających VAT w rozumieniu art. 2 VI Dyrektywy, nie może być traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 (2) tej Dyrektywy. Wobec tego, działalnością gospodarczą będzie tylko takie zarządzanie spółkami zależnymi, które pociąga za sobą dokonywanie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 VI Dyrektywy.

W orzeczeniu TSUE z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations, Trybunał podtrzymał stanowisko, że udział spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami, których udziały nabyła, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, ale tylko w przypadku, gdy pociąga to za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 ust. 1 tej Dyrektywy, takich jak świadczenie przez spółkę holdingową na rzecz spółek zależnych usług administracyjnych, finansowych, handlowych lub technicznych.

W związku z powyższym, zdaniem TSUE, samo nabycie i posiadanie akcji spółki nie powinno być traktowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, nadająca ich posiadaczowi status podatnika. Trybunał powtórzył tu wyrażone wcześniej w orzeczeniu z 20 czerwca 1996 r. C-155/94 stanowisko, że jeżeli objęcie akcji nie stanowi działalności gospodarczej, to również nie ma takiego charakteru ich zbycie (także orzeczenie TSUE z 26 czerwca 2003 r. w sprawie C-442/01).

Również w wyroku C-320/17 TSUE wskazał, że samo nabycie i posiadanie udziałów nie powinno być uznane, w rozumieniu dyrektywy VAT, za działalność gospodarczą przyznającą nabywcy lub posiadaczowi status podatnika. Trybunał podkreślił przy tym, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału wynika, że uczestniczenie spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami, w których nabyła ona udział lub akcje, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy VAT, w zakresie, w jakim skutkuje ono dokonywaniem transakcji podlegających opodatkowaniu VAT na podstawie art. 2 tej dyrektywy, takich jak świadczenie usług administracyjnych, księgowych, finansowych, handlowych, informacyjnych i technicznych przez spółkę holdingową na rzecz spółek.

Interpretując wskazany w tym orzecznictwie wyjątek od omawianej zasady, sprowadzający się do możliwości uznania za działalność gospodarczą posiadania (zbywania) udziałów, jeżeli towarzyszyłoby temu uczestnictwo w zarządzaniu spółką – WSA w Opolu w wyroku z 25 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 176/10, stwierdził, że taka możliwość ograniczona jest do sytuacji szczególnych, w których udział w zarządzaniu pociąga za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu, takich jak świadczenie usług na rzecz spółki.

Wskazać zatem należy, że nie każde uczestnictwo w zarządzie przedsiębiorstwa pozwala na uznanie zarządzania za działalność gospodarczą, lecz tylko takie, które pociąga za sobą dokonywanie transakcji opodatkowanych.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Miasto jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Miasto posiada 100% udziałów X. Sp. z o.o. (X.). Miasto planuje wnieść 100% udziałów X. jako wkład niepieniężny (aport) do spółki Y. Sp. z o.o. (Y.). Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, Miasto nie uczestniczy w zarządzaniu X. w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca. Miasto nie świadczy jakiejkolwiek usługi na rzecz X. Miasto nie świadczy na rzecz X. czynności opodatkowanych podatkiem VAT w szczególności nie świadczy usług administracyjnych, rachunkowych, informatycznych, finansowych, handlowych lub technicznych. Miasto nie sprawuje kontroli nad X. w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca. Miasto posiada – w ramach sprawowanego nadzoru właścicielskiego – wpływ na kierunki rozwoju X., zatwierdzając przedkładane przez Zarząd plany i programy. Miasto poprzez sprawowany nad spółką nadzór właścicielski narzuca Spółce wytyczne w zakresie częstotliwości raportowania kluczowych danych finansowych w tym danych o zatrudnieniu oraz raportowania danych na temat kluczowych zmian w sferze prawnej i finansowej Spółki w postaci uchwalenia przez Zgromadzenie Wspólników tzw. obowiązków informacyjnych dla Wspólnika. Jednakże, Miasto nie narzuca swoich wytycznych działalności X. w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca. Za działalność operacyjną X. odpowiada Zarząd Spółki, nadzorowany przez Radę Nadzorczą. Miasto nie ma wpływu na ceny towarów i usług w X., w której posiada udziały. X. autonomicznie ustala ceny sprzedawanych towarów i świadczonych usług. Miasto będąc jednostką samorządu terytorialnego nie prowadzi działalności gospodarczej. Posiadanie przez Miasto udziałów w X. nie jest bezpośrednim, stałym i koniecznym aspektem funkcjonowania Miasta z uwagi na postanowienia ustawy o gospodarce komunalnej, która w art. 2 wskazuje, że gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego. Zatem realizacja wskazanego powyżej zadania własnego gminy zostanie zapewniona przez wniesienie X. do spółki Y. X. świadczy usługi na zasadach komercyjnych i nie uzyskuje od Miasta jakichkolwiek dotacji, subwencji na prowadzenie tej działalności. Miasto nie wykonuje działalności maklerskiej, brokerskiej lub działalności o podobnym charakterze. Działalność Miasta (jako jednostki samorządu terytorialnego) jest ściśle określona w przepisach o charakterze ustrojowym dla jednostek samorządu terytorialnego, tj. w ustawie o samorządzie gminnym oraz ustawie o samorządzie powiatowym (dla Miast na prawach powiatu). Zatem planowana transakcja polegająca na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. nie będzie prowadzona w ramach działalności maklerskiej, brokerskiej lub działalności o podobnym charakterze.

Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, jak również orzecznictwo TSUE należy stwierdzić, że czynność wniesienia przez Miasto udziałów Spółki X. do Y., w opisanej sytuacji, nie będzie traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, że Miasto nie uczestniczy w zarządzaniu Spółką X. w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca, nie świadczy na rzecz X. jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w szczególności nie świadczy usług administracyjnych, rachunkowych, informatycznych, finansowych, handlowych lub technicznych. Jednocześnie transakcja wniesienia przez Miasto udziałów X. do Y. nie będzie prowadzona w ramach działalności maklerskiej, brokerskiej lub działalności o podobnym charakterze. Miasto nie wykonuje takiej działalności. Ponadto posiadanie przez Miasto udziałów w X. nie jest bezpośrednim, stałym i koniecznym aspektem funkcjonowania Miasta. Wobec powyższego należy stwierdzić, że z tytułu transakcji polegającej na wniesieniu udziałów Spółki X. do Y., Miasto nie będzie działać w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Tym samym, w opisanej sytuacji transakcja polegająca na wniesieniu udziałów Spółki X. do Y. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 (oznaczonego we wniosku nr 3), w myśl którego planowana transakcja polegającą na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. w zamian za udziały Y. będzie stanowić po stronie Miasta czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, jest prawidłowe.

Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości objętych zakresem pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 4) należy wskazać, że uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy, ww. przepis art. 5 pkt 1 ustawy odnosi się do dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy oraz świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Tym samym przepis ten odnosi się wyłącznie do czynności realizowanej przez dokonującego dostawy/świadczącego usługi.

Zatem ww. uregulowania wskazują, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega zasadniczo dostawa towarów/świadczenie usług, a nie nabycie. Równocześnie Y. nie mieści się w wyjątkach wskazanych w ustawie, gdzie podatnikiem jest nabywca.

W konsekwencji uznać należy, że planowana transakcja polegającą na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. w zamian za udziały Y. będzie stanowić po stronie Y. zdarzenie spoza zakresu opodatkowania VAT.

Reasumując Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 (oznaczonego we wniosku nr 4), zgodnie z którym planowana transakcja polegającą na wniesieniu przez Miasto 100% udziałów X. do Y. w zamian za udziały Y. będzie stanowić po stronie Y. zdarzenie spoza zakresu opodatkowania VAT, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku dochodowego od osób prawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie, wynikające z opisu sprawy bądź własnego stanowiska nieobjęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Miasto (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).