Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-90/14-2/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-02-14
Teza: Obowiązki płatnika.
Słowa kluczowe: kontrakt-kontrakt menedżerski; obowiązek-obowiązek płatnika; przychód; umowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2013 r. (data wpływu 21 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika

*   w przypadku wydatków związanych z podróżami służbowymi Zarządzającego – **jest nieprawidłowe,**
*   w pozostałej części – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

„A” Spółka Akcyjna (dalej: „Spółka”) zawarła z Prezesem, niektórymi Członkami Zarządu oraz planuje zawrzeć z osobami realizującymi funkcje zarządcze (dalej: „Zarządzający”) umowy o świadczenie usług zarządzania (dalej: „Umowy”). Na tej podstawie Zarządzający zobowiązani są do świadczenia na rzecz Spółki, w granicach przewidzianych przepisami prawa, usług polegających na:

*   osobistym kierowaniu Spółką w powierzonych obszarach jej działalności;
*   zarządzaniu majątkiem Spółki;
*   reprezentowaniu Spółki wobec organów państwowych, samorządu terytorialnego, innych organów, instytucji jak i podmiotów trzecich;
*   kolegialnym prowadzeniu spraw Spółki w ramach Zarządu Spółki;

oraz, dodatkowo:

*   kierowaniu pracami Zarządu;
*   uczestnictwie w tworzeniu oraz nadzorowaniu opracowań, planów i projektów wytwarzanych w Spółce;
*   stworzeniu, przygotowaniu do wdrożenia i rozpoczęciu wdrażania planów rozwoju Spółki, zwiększenia jej oferty i obszarów działania;
*   przygotowaniu koncepcji strategicznych i biznesowych działań Spółki.

Zarządzający świadczą usługi w opisanym powyżej zakresie w ramach działalności gospodarczej prowadzonej we własnym imieniu i na własny rachunek. Zarządzający nie są akcjonariuszami Spółki.

Spółka zobowiązuje się do współdziałania z Zarządzającymi przy wykonywaniu Umów, w tym do zapewnienia im możliwości korzystania z następujących narzędzi pracy odpowiadających standardom przyjętym w Spółce, w celu prawidłowej realizacji obowiązków wynikających z Umów:

1.  powierzchnia biurowa z pełnym wyposażeniem oraz infrastrukturą, w tym przenośnym komputerem osobistym z bezprzewodowym dostępem do sieci Internet z zabezpieczeniem przed dostępem przez osoby nieuprawnione oraz niezbędnym oprogramowaniem;
2.  obsługa sekretariatu i administratora sieci komputerowej;
3.  środki łączności, w tym telefon komórkowy oraz telefon stacjonarny;
4.  inne narzędzia i zasoby, niezbędne do realizacji niniejszej Umowy.

Zarządzający jest zobowiązany używać powyższych narzędzi pracy zgodnie z zasadami obowiązującymi w Spółce.

Ponadto, Spółka, na podstawie Umów, zobowiązana jest do ponoszenia na rzecz Zarządzających następujących kosztów związanych wykonywaniem przez nich obowiązków wynikających z Umów:

1.  koszty wynikające z wykorzystywania przez Zarządzającego w związku z wykonywaniem Umowy w zakresie niezbędnym do należytego pełnienia funkcji zarządczych w Spółce wskazanych powyżej narzędzi pracy;
2.  koszty środków transportu, w tym samochodu służbowego wraz z obsługą, serwisem, kosztami paliwa i eksploatacji oraz ubezpieczeniem wg standardów i regulacji przyjętych w Spółce. Spółka zapewnia nadto obsługę samochodu przez profesjonalnego kierowcę w ramach jazd służbowych, albo - koszty najmu, leasingu bądź kredytu samochodu, refakturowanego przez Zarządzającego do kwoty 3 500 zł netto miesięcznie oraz obsługi, serwisu, kosztów paliwa i eksploatacji wraz z ubezpieczeniem do kwoty 30 000 zł netto rocznie, ponadto Spółka zapewnia obsługę samochodu przez profesjonalnego kierowcę w ramach jazd służbowych;
3.  koszty odbywanych przez Zarządzającego podróży służbowych w interesie Spółki;
4.  koszty reprezentacji Spółki w trakcie zarządzania Spółką w kwocie nieprzekraczającej przyznanego Zarządzającemu przez Radę Nadzorczą funduszu reprezentacyjnego na dany rok obrotowy;
5.  koszty związane bezpośrednio z realizacją przez Zarządzającego obowiązków, w zakresie uczestnictwa w istotnych konferencjach, seminariach lub spotkaniach w kraju lub za granicą o charakterze biznesowym związanych z przedmiotem działalności Spółki, o ile jest to konieczne dla realizacji tych zobowiązań, w tym w szczególności pokrycie kosztów transportu (w kraju i za granicą), noclegów i pobytu, w każdym przypadku, kiedy Zarządzający odbywa podróż w interesie Spółki.

Wszelkie inne koszty związane z wykonywaniem Umowy ponosi Zarządzający. Koszty wymienione w pkt b) - e) ponoszone są przez Spółkę na podstawie wystawionych na jej rzecz faktur.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy wartość wymienionych w opisie stanu faktycznego kosztów, poniesionych przez Spółkę w związku z wykonywaniem przez Zarządzających zobowiązań wynikających z Umów, Spółka, jako płatnik, powinna doliczać do wartości przychodu Zarządzających?

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość kosztów poniesionych przez Spółkę w związku z wykonywaniem przez Zarządzających zobowiązań wynikających z Umów, nie stanowi przychodu Zarządzających.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście. Z kolei na podstawie art. 13 pkt 9 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów otrzymywanych przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych, które należą do odrębnej kategorii przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Jak stanowi przepis art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Obok pieniędzy i wartości pieniężnych, ustawodawca za przychody uważa zatem także wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Świadczenia w naturze to wszelkie świadczenia, w przypadku których przedmiot świadczenia jest inny niż pieniądz lub wartość pieniężna. Będą to w szczególności różnego rodzaju świadczenia rzeczowe, chociaż przedmiotem świadczenia mogą być również prawa. Powyższe związane jest z przyjętą zasadą kompletności opodatkowania, w myśl której opodatkowaniu powinny podlegać niemal wszelkie przysporzenia majątkowe, a nie tylko te o charakterze pieniężnym. Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Zawarte przez Spółkę z Zarządzającymi umowy spełniają warunki uznania ich za kontrakt menedżerski, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kontrakt menedżerski jest umową nienazwaną w polskim prawodawstwie. Zgodnie zatem z zasadą swobody zawierania umów, strony umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem mogą bardzo elastycznie kształtować wzajemne obowiązki i uprawnienia. Nie zmienia to jednak faktu, że istotą kontraktu menedżerskiego jest odpłatne i stałe zarządzanie przedsiębiorstwem zleceniodawcy w jego imieniu i na jego rzecz. Składniki majątku przedsiębiorstwa wykorzystywane przez menedżera do celów służbowych, jak i inne koszty ponoszone przez przedsiębiorstwo na rzecz menedżera stanowią koszty funkcjonowania podmiotu gospodarczego i mają ułatwić menedżerowi zarządzanie i kierowanie przedsiębiorstwem. Wykorzystanie pozostawionego do dyspozycji menedżera majątku firmy, jak i fakt ponoszenia przez nią na rzecz menedżera innych kosztów związanych z wykonywaniem czynności zarządzania nie może być uznane za nieodpłatne świadczenie na jego rzecz w sytuacji, gdy owe składniki majątku są wykorzystane jedynie do celów służbowych służących realizacji zawartego kontraktu menedżerskiego. Umożliwienie menedżerowi korzystania ze sprzętu należącego do firmy, w ramach kontraktu menedżerskiego, jak i ponoszenie na rzecz menedżera innych, związanych z realizacją przedmiotowego kontraktu wydatków należy traktować jako formę zabezpieczenia przez firmę realizacji umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem.

W konsekwencji, gdy Spółka ponosi wskazane w Umowach koszty, wynagrodzeniem Zarządzających, podlegającym opodatkowaniu są wyłącznie ustalone w Umowach kwoty wynagrodzenia za wykonywanie usługi, natomiast wartość świadczeń pokrywanych przez Spółkę w ramach współdziałania w wykonywaniu usługi, tj. przykładowo koszty udostępnienia narzędzi pracy nie stanowi przychodu członka Zarządu podlegającego opodatkowaniu.

W związku z powyższym Spółka jako płatnik nie ma obowiązku doliczać wartości ponoszonych w związku z wykonywaniem przez Zarządzających określonych w Umowach obowiązków kosztów, do wartości przychodu Zarządzających.

Poprawność opisanego podejścia potwierdził przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 21 czerwca 2013 r. (nr IPTPB1/415-167/13-4/DS).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie obowiązków płatnika

*   w przypadku wydatków związanych z podróżami służbowymi Zarządzającego – **jest prawidłowe,**
*   w pozostałej części – **jest prawidłowe.**

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca, w art. 10 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, wyróżnia jako odrębne źródło przychodów działalność wykonywaną osobiście.

Zgodnie z art. 13 pkt 9 ww. ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Oznacza to, że przychody uzyskane z tych tytułów stanowią zawsze przychody z działalności wykonywanej osobiście, nawet jeżeli tego rodzaju umowy zawierane są w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wyjątek, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oznacza, że przychody podatnika, który na podstawie kontraktu menedżerskiego lub umowy o podobnym charakterze powołany został np. do składu zarządu, rady nadzorczej, komisji lub innych organów stanowiących osoby prawnej są przychodami w rozumieniu art. 13 pkt 7, a nie art. 13 pkt 9 powołanej ustawy . Powołanie bowiem podatnika np. do składu zarządu, bez względu na sposób jego powołania, stanowi okoliczność, która powoduje zmianę kwalifikacji źródła przychodu.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 11 ust. 2 ww. ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ww. ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).

W świetle powyższego, za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych uznaje się natomiast, iż nieodpłatne świadczenie obejmuje działalnie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że składniki majątku oraz usługi nabywane przez Spółkę, udostępniane menedżerowi będą przez niego wykorzystywane wyłącznie w celu realizacji zadań służbowych na rzecz Spółki, nie będą wykorzystywane do celów prywatnych. W przypadku takiego udostępnienia i wykorzystywania składników majątkowych nie sposób natomiast uznać, że menedżer uzyskuje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Menedżer uzyskiwałby nieodpłatne świadczenia, które podlegałyby opodatkowaniu łącznie z innymi składnikami wynagrodzenia w sytuacji, gdyby korzystał z tych składników majątku lub usług dla celów prywatnych natomiast Spółka ponosiłaby koszty takiego korzystania w całości lub w części.

Należy bowiem wyróżnić dwa przypadki:

*   gdy składnik majątkowy wykorzystywany jest jako narzędzie pracy (służy tylko celom służbowym), to wydatki ponoszone przez Spółkę, związane z jego udostępnieniem i eksploatacją, nie stanowią przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń;
*   gdy składnik majątkowy służy osobistej korzyści podatnika i realizacji jego prywatnych celów, to wydatki ponoszone przez Spółkę związane z jego udostępnieniem i eksploatacją, stanowią przychody (osoby należącej do składu zarządu osoby prawnej) w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem należy zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, że z powyższych tytułów Spółka nie będzie zobowiązana, jako płatnik, o którym mowa w art. 41 ust, 1 ww. ustawy, do obliczania, poboru i wpłaty zaliczki na podatek dochodowy.

Jednakże w odniesieniu do ponoszonych przez Spółkę kosztów odbywanych przez Zarządzającego podróży służbowych, w tym w szczególności pokrycia kosztów transportu, noclegów i pobytu, a sytuacji, gdy Zarządzający odbywa te podróż w interesie Spółki, nie można potwierdzić prawidłowości stanowiska Spółki, że po stronie osoby fizycznej nie powstanie z tego tytułu przychód z działalności wykonywanej osobiście.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Z treści art. 21 ust. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika bowiem, iż przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione.

Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1.  w celu osiągnięcia przychodów lub
2.  w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3.  przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4.  przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Przy czym odrębnymi przepisami, o których mowa w cytowanym przepisie, jest m.in. rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 167).

Osoba fizyczna, której w oparciu o zawartą umowę o zarządzanie zawracane będą lub płacone bezpośrednio przez Spółkę koszty transportu, noclegów i pobytu, uzyskiwać będzie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże przychód ten w oparciu o przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b), z zastrzeżeniem art. 21 ust. 13 ww. ustawy korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania do wysokości określonych w stosownym rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Należy jednak podkreślić, że jeżeli pokrywane lub zawracane przez Spółkę ww. koszty są wyższe od limitów określonych w przedmiotowym rozporządzeniu, to nadwyżka ponad te limity podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Stanowisko Wnioskodawcy należało zatem uznać w tej części za nieprawidłowe, z uwagi na to, że wbrew twierdzeniu Spółki, koszty noclegów, transportu i pobytu, ponoszone przez Spółkę w związku z odbywanymi przez Zarządzającego podróżami służbowymi, stanowią dla osoby fizycznej przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który przy spełnieniu określonych przepisami prawa warunków może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych został rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę pisma urzędowego co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.