Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-64/10/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-04-09
Teza: Otrzymujący premię kontrahenci niemieccy nie świadczą usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Skoro w przedmiotowej sprawie nie występuje świadczenie usług przez kontrahentów zagranicznych to nie może mieć miejsca import usług i tym samym Spółka nie ma obowiązku rozliczenia podatku należnego oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu.
Słowa kluczowe: bonus; import-import usług; premia-premia pieniężna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2010 r. (data wpływu 27 stycznia 2009 r.), uzupełnionym w dniu 22 marca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozpoznania importu usług **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 22 marca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozpoznania importu usług.

W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka zawarła kilka porozumień z kontrahentami niemieckimi, będącymi podatnikami podatku od wartości dodanej, na mocy których, w przypadku przekroczenia pewnego pułapu obrotów w roku kalendarzowym (wartości w euro zakupionych od Spółki towarów i produktów), odbiorcy przysługuje bonus ustalany jako procent całości obrotu rocznego. Zgodnie z postanowieniami umowy, po upływie roku kontrahent wystawia dokument obciążający (rachunek, bonus, notę kredytową). Bonus jest przez Spółkę płacony przelewem, bądź rozliczany przez kontrahenta przy kolejnych płatnościach bieżących poprzez kompensatę rozrachunków. Zawarte porozumienia nie zawierają żadnych dodatkowych warunków, od których uzależniony jest należny bonus. Jedyne kryterium to osiągnięty obrót roczny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy „bonus od rocznego obrotu sprzedaży”, wypłacany dla kontrahenta z Unii Europejskiej, należy rozpoznać jako import usług i w związku z tym rozliczyć podatek należny i naliczony?

Zdaniem Wnioskodawcy, należy rozpoznać import usług. Wskazano, że po otrzymaniu obciążenia od kontrahenta, Spółka wystawia fakturę wewnętrzną „na premię od obrotu rocznego” i rozlicza podatek należny i naliczony za ten sam okres miesięczny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W świetle art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania albo pobytu na terytorium kraju.

Z treści cyt. wyżej przepisu art. 8 ust. 1 wynika, że pojęcie „świadczenie usług”, ma bardzo szeroki zakres, nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz także ich zaniechania poprzez zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Usługa w rozumieniu omawianej regulacji jest transakcją gospodarczą, co oznacza, że stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Aby uznać jakieś świadczenie za odpłatne świadczenie usług musi wystąpić stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podmiotami biorącymi w nim udział, czyli jedna ze stron musi zobowiązać się do określonego działania bądź powstrzymania się od dokonania określonych czynności (np. w zawartej umowie), a druga do stosownej zapłaty.

Przykładem takich zachowań może być podejmowanie przez uczestników obrotu handlowego różnorodnych działań zmierzających do intensyfikacji sprzedaży towarów, których efektem może być wypłata odrębnych - w sensie finansowym - od tych dostaw dodatkowych gratyfikacji, np. w postaci tzw. premii pieniężnych. Ewentualne skutki podatkowe związane z przekazaniem (z drugiej strony otrzymaniem) premii pieniężnych uzależnione są od wielu czynników i złożoności danej sytuacji, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie te zostały wypłacone, tzn. czy podmiot otrzymuje je w związku z zachowaniem o charakterze wzajemnym, odrębnym od obrotu towarami, i czy w efekcie mogą one stanowić wynagrodzenia za usługę, w rozumieniu regulacji z zakresu podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka zawarła porozumienia z kontrahentami niemieckimi, będącymi podatnikami podatku od wartości dodanej. W przypadku przekroczenia określonego pułapu obrotów w roku kalendarzowym (wartość nabyć towarów i produktów Spółki wyrażona w euro), nabywcy przysługuje bonus, ustalany jako procent całości obrotu rocznego. Spółka zaznaczyła, że zawarte porozumienia nie zawierają żadnych dodatkowych warunków, od których uzależnione jest udzielenie premii pieniężnej - jedyne kryterium to osiągnięty obrót roczny.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w przedstawionej sytuacji udzielenie bonusu uzależnione jest tylko i wyłącznie od realizacji przez nabywców wyznaczonego umownie pułapu obrotów, wobec czego nie wystąpi niezależna (w sensie prawnym) usługa od obrotu towarami. Wypłacane wynagrodzenie nie jest w żaden sposób związane z uzyskaniem świadczenia wzajemnego, gdyż za takie świadczenie nie można uznać dokonywania zakupów. Z treści wniosku nie wynika, aby niezrealizowanie przez nabywców określonego pułapu obrotów było obwarowane sankcją, czy jakąkolwiek odpowiedzialnością. Podkreślenia wymaga, iż jednoznaczny podział czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na dostawy towarów oraz świadczenie usług (który to podział wynika z treści art. 8 ust. 1 ustawy), nie może prowadzić do uznania, że dana sytuacja faktyczna, stanowić może jednocześnie dostawę towaru i świadczenie usługi. Tym samym stwierdzić należy, iż w tych konkretnych przypadkach, otrzymujący premię kontrahenci niemieccy nie świadczą usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Skoro w przedmiotowej sprawie nie występuje świadczenie usług przez kontrahentów zagranicznych to - wbrew twierdzeniu Spółki - nie może mieć miejsca import usług i tym samym Spółka nie ma obowiązku rozliczenia podatku należnego oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu.

Jednocześnie informuje się, iż tut. organ w niniejszej interpretacji nie rozstrzygał kwestii ewentualnego uznania przedmiotowych świadczeń za rabat, bowiem nie przedstawiono w tym zakresie własnego stanowiska oraz nie postawiono pytania. Niemniej należy zauważyć, że na gruncie prawa podatkowego przewiduje się możliwość zastosowania rabatu pośredniego.

Artykuł 90 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 2006.347.1 ze zm.), wskazuje, że podstawa opodatkowania jest obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie, w przypadku gdy podatnik dokona obniżenia ceny po dokonaniu dostawy. Stosowaniu powyższego nie sprzeciwiają się przepisy prawa krajowego. Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawę o podatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.