Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1115/10-2/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-18
Teza: Czy zbycie Kotłowni podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: aport; opodatkowanie; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; składnik-składnik majątkowy; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2010 r. (data wpływu 19 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży części przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia części przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej: Sprzedający lub Spółka) zamierza dokonać sprzedaży części swojego przedsiębiorstwa w postaci kotłowni gazowej wytwarzającej energię cieplną na potrzeby własne oraz innych odbiorców (dalej: Kotłownia). W skład zbywanej części przedsiębiorstwa wchodzi m.in.:

*   prawo użytkowania wieczystego części nieruchomości wraz z prawem własności budynków i budowli na niej posadowionych;

*   urządzenia Kotłowni wraz z sieciami przesyłowymi, magazynem oleju opałowego i pompownią oraz wszelkimi innymi przedmiotami i prawami niezbędnymi do funkcjonowania kotłowni;

*   zespół pracowników obsługujących Kotłownię w liczbie pięciu osób;

*   cały przydział uprawnień do emisji, który zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie przyjęcia Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2009-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji został przekazany Kotłowni Gazowej, w celu wywiązania się z obowiązku umorzenia jednostek odpowiadających rzeczywistej emisji za rok 2010 i lata kolejne.

Zbywana Kotłownia nie jest wyodrębniona organizacyjnie w Spółce w postaci odrębnego oddziału, działu – jest częścią Sekcji Głównego Energetyka, który wchodzi w skład komórki organizacyjnej o nazwie Służba Utrzymania Ruchu. Natomiast istnieje majątek oraz pracownicy przyporządkowani Kotłowni.

Zbywana Kotłownia nie posiada odrębnego zakładowego planu kont. Ze względu jednak na obowiązki wynikające z przepisów prawa energetycznego prowadzona jest ewidencja analityczna dotycząca rozliczania kosztów – przyporządkowany MPK (miejsce powstawania kosztu) dla kosztów kotłowni. Również przychody uzyskiwane od zewnętrznych odbiorców ciepła są księgowane na wydzielonym koncie analitycznym „Sprzedaż ciepła” – 709030.

We wniosku do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o zatwierdzenie ceny ciepła (składanym raz na rok lub częściej) przedstawiane są szczegółowo wszystkie planowane na następny rok. Brak jest jednak odrębnego budżetu oraz planów finansowych Kotłowni.

Kotłownia nie posiada natomiast odrębnego rachunku (subrachunku) bankowego, na który wpływają należności z tytułu usług świadczonych przez Kotłownię i finansowane są wydatki związane z funkcjonowaniem Kotłowni.

W ramach sprzedaży nastąpi cesja umów na sprzedaż ciepła. W zakresie dostawców na rzecz Kotłowni w części przypadków dojdzie do wypowiedzenia dotychczasowych umów, w części dojdzie do cesji umów. Dodatkowo, w zakresie części umów (przede wszystkim dotyczących dostawy mediów) pozostaną one w niezmienionym kształcie, a jedynie Spółka będzie refakturować na nabywcę Kotłowni, koszty związane z jej funkcjonowaniem.

Na refakturowanie dostaw mediów i dostawę innych usług (np. oczyszczanie ścieków ze stacji uzdatniania wody) zostaną podpisane pomiędzy Stronami umowy na „Świadczenie usług lokalnych”. Zgodnie z umową sprzedaży, w skład zbywanej części przedsiębiorstwa nie wchodzą zobowiązania związane z jej prowadzeniem, ani inne zobowiązania. Dodatkowo, wraz z zawarciem umowy na kupującego przejdą wszelkie ryzyka, ciężary i korzyści związane z funkcjonowaniem Kotłowni. Natomiast wszelkie zobowiązania za okres do dnia zawarcia umowy zostaną wykonane przez Sprzedawcę, a zobowiązania za okres od dnia następującego po dniu zawarcia umowy wykona kupujący.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zbycie Kotłowni podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, Kotłownia nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w związku z czym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega sprzedaż poszczególnych składników wchodzących w skład Kotłowni.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – dalej ustawa o VAT– przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zorganizowana część przedsiębiorstwa to „organizacyjnie i finansowa wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.

Zgodnie z powyższą definicją na gruncie podatkowym mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań;
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa to więc przede wszystkim zespół składników materialnych i niematerialnych.

Jak stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w indywidualnej interpretacji z dnia 10 października 2008 r. nr ILPB3/423-446/08-2/HS (…) „zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, które w przyszłości mogą służyć do prowadzenia odrębnego zakładu, lecz zorganizowany, autonomiczny zespół tych składników. Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki czyli kadra pracownicza”.

Zespół składników materialnych i niematerialnych musi być dodatkowo organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w indywidualnej interpretacji z dnia 11 lipca 2008 r., sygn. IP-PB3-423-816/08-2/MB uznał iż: „Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach działalności prowadzonej przez Podatnika i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa. W przedsiębiorstwie Podatnika wydzielona część jest wyodrębniona w postaci oddzielnej jednostki organizacyjnej, działu. (\`(...)\`) Aspekt finansowy wyodrębnienia oznacza, że powinno być możliwe przypisanie przedmiotowi aportu, w strukturach Podatnika, określonych wskaźników finansowych, w tym zwłaszcza przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań realizowanych („osiąganych”) przez przedmiot aportu. Takie przypisanie ww. wielkości powinno być możliwe w szczególności przy wykorzystaniu komputerowego systemu wspomagającego zarządzanie przedsiębiorstwem lub systemu księgowo-rachunkowego”.

Podobnie uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w indywidualnej interpretacji z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. IPPP3/443-29/09-4/SM: „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową”.

Wyodrębnienie finansowe wymaga więc posiadania takiego systemu ewidencji, który umożliwia przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przez taki system organy podatkowe rozumieją odrębne plany finansowe, odrębne budżety oraz prowadzenie zakładowych planów kont, na których księgowane są wyłącznie zdarzenia gospodarcze związane z działalnością zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Taką interpretację przedstawił przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w indywidualnej interpretacji z dnia 18 marca 2008 r., sygn. IBPB3/423 -100/08/MS/KAN-3205/12/07.

Zdaniem Sprzedającego, przyjąć dodatkowo należy, iż finansowe wyodrębnienie winno oznaczać w praktyce finansowanie danej działalności z przychodów generowanych przez tę działalność. Tak rozumiana odrębność finansowa wymagać będzie posiadania rachunku bankowego, na który wpływać będą środki generowane przez danego rodzaju działalność gospodarczą oraz z którego regulowane będą zobowiązania związane z tą działalnością. W ten sposób finansowe wyodrębnienie danego zespołu składników majątkowych wykraczać będzie poza ewidencyjny wymiar, co oznaczać będzie, że zapewniona została faktyczna możliwość zarządzania danym zespołem składników majątkowych oraz przypisanymi do tego zespołu składników zasobami ludzkimi, a ewidencyjne wyodrębnienie kont ma nie tylko wymiar informacyjny. Dodatkowo należy wskazać, iż w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą wchodzić również zobowiązania. Jak wskazał przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 21 czerwca 2010 r. nr ILPP1/443-261/10-4/BD: „Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest zatem możliwe tylko w przypadku, gdy na nabywcę zostaną przeniesione wszystkie zobowiązania wcześniej jej przypisane. Wyłączenie więc z przedmiotu zbycia istotnych elementów zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w tym zobowiązań, powoduje, że czynność tą należy uznać za nabycie sumy składników majątkowych i niemajątkowych, a nie nabycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług”.

Reasumując, zdaniem Spółki, aby uznać składniki majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów podatkowych, powinny być łącznie spełnione m.in. następujące przesłanki:

*   finansowe wyodrębnienie w istniejącym przedsiębiorstwie polegające na istnieniu odrębnych planów finansowych, odrębnego budżetu, odrębnych kont dotyczących działalności ZCP;

*   posiadanie przez ZCP odrębnego rachunku bankowego;

*   organizacyjne wyodrębnienie ZCP w strukturze istniejącego przedsiębiorstwa jako dział, wydział, oddział itp., przyporządkowanie pracowników oraz majątku do ZCP;

*   możliwość kontynuacji dotychczasowych zadań ZCP, w przypadku przeniesienia na nowy podmiot;

*   istnienie w ramach ZCP składników niematerialnych;

*   przejście pracowników w trybie art. 231 KP;

*   przejście zobowiązań związanych z działalnością ZCP.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, iż Kotłownia będąca przedmiotem transakcji nie spełnia wszystkich ww. warunków do uznania jej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów podatkowych.

Należy przede wszystkim wskazać, iż wraz z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa muszą przejść związane z nią zobowiązania. W przypadku sprzedaży Kotłowni wszelkie zobowiązania za okres do dnia zawarcia umowy zostaną wykonane przez Sprzedawcę. Tak więc zobowiązania – rozumiane jako płatności za usługi (lub nabyte towary) wykonane na rzecz Kotłowni przed jej zbyciem – nie zostaną przeniesione na rzecz nabywcy. Dodatkowo, w przypadku części umów (m.in. na dostawę mediów) zawartych przez Spółkę, nie dojdzie do cesji tych umów na nabywcę Kotłowni (w części dotyczącej Kotłowni). Spółka nadal będzie otrzymywać zbiorcze faktury za media (obejmujące również zużycie mediów przez Kotłownię), po czym będzie obciążała nabywcę (w drodze refakturowania) za dostawy mediów dotyczące Kotłowni.

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, iż w wyniku sprzedaży Kotłowni nie dojdzie do przejścia wszystkich zobowiązań związanych z działalnością Kotłowni. Spółka pragnie przy tym wskazać, iż w związku z podobną transakcją otrzymała w dniu 19 kwietnia 2010 r. interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu nr ILPP1/443-98/10-2/AK, zgodnie z którą sprzedany przez Spółkę dział produkcji pralek i lodówek „nie spełnia definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynikającej z art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ nie obejmuje zobowiązań”. Organ podatkowy uznał więc, że pomimo wyodrębnia organizacyjnego i finansowego, sam fakt braku przejścia zobowiązań jest wystarczający do uznania, iż zbywane aktywa nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Dodatkowo, zdaniem Wnioskodawcy, Kotłownia nie jest wyodrębniona organizacyjnie (w drodze wewnętrznego, sformalizowanego aktu) w Spółce, w postaci oddzielnej jednostki organizacyjnej działu, wydziału. Stanowi ona bowiem część Sekcji Głównego Energetyka, która wchodzi w skład komórki organizacyjnej o nazwie Służba Utrzymania Ruchu. Brak jest również osoby kierującej wyłącznie działaniem Kotłowni (dyrektor, kierownik itp.) – pracownicy podlegają kierownikowi Sekcji Głównego Energetyka.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, zbycie Kotłowni nie stanowi zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o VAT, lecz stanowi sprzedaż poszczególnych składników wchodzących w jej skład. W związku z tym transakcja podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania (art. 2 pkt 27e ustawy).

Podstawowym wymogiem dla uznania części przedsiębiorstwa za zorganizowaną jego część jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży części swego przedsiębiorstwa w postaci Kotłowni gazowej wytwarzającej energię cieplną na potrzeby własne oraz innych odbiorców. W skład zbywanej części przedsiębiorstwa wchodzi m.in.:

*   prawo użytkowania wieczystego części nieruchomości wraz z prawem własności budynków i budowli na niej posadowionych;

*   urządzenia Kotłowni wraz z sieciami przesyłowymi, magazynem oleju opałowego i pompownią oraz wszelkimi innymi przedmiotami i prawami niezbędnymi do funkcjonowania kotłowni;

*   zespół pracowników obsługujących Kotłownię w liczbie pięciu osób;

*   cały przydział uprawnień do emisji, który zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie przyjęcia Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2009-2012 dla wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji został przekazany Kotłowni Gazowej, w celu wywiązania się z obowiązku umorzenia jednostek odpowiadających rzeczywistej emisji za rok 2010 i lata kolejne.

Jak wskazał Zainteresowany, zbywana Kotłownia nie jest wyodrębniona organizacyjnie w Spółce w postaci odrębnego oddziału, działu lecz jest częścią Sekcji Głównego Energetyka, która wchodzi w skład komórki organizacyjnej o nazwie Służba Utrzymania Ruchu. Ponadto, nie posiada odrębnego zakładowego planu kont oraz nie posiada odrębnego rachunku (subrachunku) bankowego, na który wpływają należności z tytułu usług świadczonych przez Kotłownię oraz finansowane są wydatki związane z jej funkcjonowaniem. Dodatkowo, w skład zbywanej części przedsiębiorstwa nie będą wchodzić zobowiązania związane z jej prowadzeniem, ani inne zobowiązania. Wraz z zawarciem umowy, na kupującego przejdą wszelkie ryzyka, ciężary i korzyści związane z funkcjonowaniem Kotłowni. Natomiast wszelkie zobowiązania za okres do dnia zawarcia umowy zostaną wykonane przez Sprzedawcę, a zobowiązania za okres do dnia następującego po dniu zawarcia umowy wykonania kupujący. Także, w przypadku części umów (m.in. na dostawę mediów) zawartych przez Spółkę, nie dojdzie do cesji tych umów na nabywcę Kotłowni (w części dotyczącej Kotłowni). Spółka nadal będzie otrzymywać zbiorcze faktury za media (obejmujące również zużycie mediów przez Kotłownię), po czym będzie obciążała nabywcę (w drodze refakturowania) za dostawy mediów dotyczące Kotłowni.

W ocenie tut. Organu nie wystarczy, że ze względu na pewną samodzielność pod względem technicznym, czy nawet organizacyjnym, zespół składników majątkowych mógłby potencjalnie stanowić odrębne przedsiębiorstwo, bądź zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ art. 6 pkt 1 ustawy, wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia pewnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Zbyciem, którego przedmiotem jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, muszą być objęte bezwzględnie wszystkie elementy, które umożliwią kontynuowanie działalności gospodarczej w takim zakresie w jakim część ta funkcjonowała dotychczas. Nie można więc uznać, że Wnioskodawca dokona sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, skoro nie wszystkie składniki należące do zorganizowanej części przedsiębiorstwa będą stanowiły jej przedmiot.

Brak wyodrębnienia organizacyjnego Kotłowni – jak wskazuje Wnioskodawca – w drodze wewnętrznego, sformalizowanego aktu oraz wyłączenie z przedmiotu sprzedaży istotnych elementów zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tj. wskazanych we wniosku zobowiązań powoduje, że czynności tej nie można uznać za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, do której ma zastosowanie przepis art. 6 pkt 1 ustawy. Opisana transakcja stanowić będzie zatem dostawę poszczególnych składników majątku Spółki.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż zbycie przez Wnioskodawcę części przedsiębiorstwa w postaci Kotłowni, będzie czynnością podlegającą przepisom ustawy o podatku VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu na zasadach ogólnych, tj. według właściwych stawek podatkowych lub z zastosowaniem zwolnienia, o ile takie będzie wynikało z odpowiednich przepisów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.