Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1176/10/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-02-08
Teza: Czy Spółka słusznie uznała art. 83 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jako właściwą podstawę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0%, przy usłudze, świadczonej na rzecz swoje kontrahenta?
Słowa kluczowe: stawka-preferencyjna stawka amortyzacji; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 listopada 2010 r. (data wpływu 18 listopada 2010 r.), uzupełnionym w dniu 4 lutego 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi czarteru statku morskiego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2010 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 4lutego 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usługi czarteru statku morskiego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka zawiera umowę czarteru statku morskiego z podmiotem zagranicznym – armatorem/przedstawicielem armatora. Umowa traktuje o wynajęciu całej przestrzeni ładunkowej środka transportu morskiego, w celu wykonania określonych podróży z danym ładunkiem pomiędzy państwami Unii Europejskiej. Spółka następnie zawiera umowę czarteru z polskim podmiotem na podobnych warunkach. Stosuje stawkę podatku w wysokości 0%, przy obciążaniu podmiotu krajowego jako czarterującego. Środki transportu morskiego, których dotyczy ww. umowa z kontrahentem polskim, spełniają wymogi art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano pytanie sprowadzające się do kwestii:

Czy Spółka słusznie uznała art. 83 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jako właściwą podstawę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0%, przy wyżej opisanej usłudze, świadczonej na rzecz swoje kontrahenta?

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawa prawna jaką stanowi art. 83 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, uprawnia do zastosowania stawki podatku w wysokości 0%. Świadczona usługa polega bowiem na oddaniu przestrzeni ładunkowej statku na jedną lub więcej podróży, czyli zgodnie z treścią ww. przepisu na usłudze najmu, czarteru środków transportu morskiego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W związku z tym, że wniosek Spółki złożony w miesiącu listopadzie 2010 r. dotyczy stanu faktycznego niniejszą interpretację wydaje się w oparciu o stan prawny obowiązujący w 2010 r.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 83 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych morskich, o których mowa w pkt 1, oraz najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru wyposażenia tych środków.

W powołanym pkt 1 wymieniono:

1.  statki wycieczkowe i tym podobne, przeznaczone głównie do przewozu osób; promy wszelkiego typu (PKWiU 35.11.21), z wyłączeniem liniowców pasażerskich pozostałych, statków (łodzi) wycieczkowych itp. pozostałych promów (PKWiU 35.11.21-90.00),
2.  tankowce (PKWiU 35.11.22), z wyłączeniem tankowców pozostałych (PKWiU 35.11.22-90.00),
3.  statki chłodnicze (PKWiU 35.11.23), z wyłączeniem statków chłodniczych pozostałych, innych niż tankowce (PKWiU 35.11.23-90.00),
4.  statki przeznaczone do przewozu towarów oraz statki przeznaczone do przewozu zarówno osób jak i towarów (PKWiU 35.11.24), z wyłączeniem barek morskich bez napędu (PKWiU 35.11.24-20.3) oraz jednostek pływających wymienionych w podkategorii PKWiU 35.11.24-80 i 35.11.24-90.00,
5.  statki rybackie itp. pełnomorskie (PKWiU 35.11.31-30),
6.  pchacze pełnomorskie (PKWiU 35.11.32-50.00), statki szkolne rybołówstwa morskiego (PKWiU ex 35.11.33-93.30) i statki badawcze rybołówstwa morskiego (PKWiU ex 35.11.33-93.40);
7.  statki ratownicze morskie (PKWiU ex 35.11.33-53.40).

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka zawiera umowę czarteru statku morskiego z podmiotem zagranicznym – armatorem/przedstawicielem armatora. Umowa traktuje o wynajęciu całej przestrzeni ładunkowej środka transportu morskiego, w celu wykonania określonych podróży z danym ładunkiem pomiędzy państwami Unii Europejskiej. Spółka następnie zawiera umowę czarteru z polskim podmiotem na podobnych warunkach. Środki transportu morskiego, których dotyczy ww. umowa z kontrahentem polskim, spełniają wymogi art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powyższe fakty oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że przedmiotowa usługa czarteru morskiego środka transportu jest opodatkowana stawką podatku w wysokości 0%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.