Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461.ITPB3.4510.528.2016.2.MJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-12-02
Teza: Czy zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie obligacji w tym narosłego kuponu odsetkowego od tych obligacji, należy zaliczyć do kosztów podatkowych w chwili zakupu.
Słowa kluczowe: koszt; obligacje; odsetki
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2016 r. (data wpływu 12 października 2016 r.), uzupełnione pismem z dnia 22 listopada 2016 r. (data wpływ 28 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie obligacji w tym narosłego kuponu odsetkowego od tych obligacji, należy zaliczyć do kosztów podatkowych w chwili zakupu - **jest nieprawidłowe,** (pytanie nr 2 wniosku).

UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2016 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 22 listopada 2016 r. (data wpływu 28 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, w zakresie ustalenia, czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie obligacji, w tym narosłego kuponu odsetkowego od tych obligacji, należy zaliczyć do kosztów podatkowych w chwili zakupu.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka") jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka, jako główną działalność gospodarczą, prowadzi działalność mieszkaniową na podstawie ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego. Spółka jest właścicielem budynków mieszkalnych i użytkowych i osiąga przychody z tytułu wynajmu powierzchni i zarządzania nią. Spółka planuje dokonanie lokowania środków finansowych w obligacje emitowane przez Skarb Państwa. Obligacje Skarbowe zostaną nabyte przez Spółkę nie bezpośrednio od ich emitenta, lecz na rynku wtórnym od innego podmiotu nie powiązanego ze Spółką. Spółka dopuszcza, iż w przyszłości dokonywać może kolejnych nabyć obligacji, zarówno od ich emitentów, jak i na rynku wtórnym.

Nabywane przez Spółkę obligacje mogą być przedmiotem wykupu przez emitenta lub dalszego obrotu, w zależności od potrzeb finansowych. W związku z nabyciem obligacji Spółka otrzyma przysporzenie w postaci odsetek od obligacji.

Spółka ma zamiar nabycia obligacji skarbowych emitowanych przez Skarb Państwa w rynku wtórnym z terminem wykupu przez emitenta od dnia 25 października 2017r. Czynność ma być wykonana pierwszy raz, a inwestowanie w instrumenty finansowe nie stanowi przedmiotu działalności Spółki.

Ponadto Spółka oświadczyła, że przedmiotem jej działalności nie jest i nie było świadczenie usług finansowych. Spółka nie zobowiązywała się do wykonywania innych czynności na rzecz podmiotu zbywającego. Spółka nigdy nie uczestniczyła i nie uczestniczy w zarządzaniu podmiotem zbywającym obligacje w tym nie zarządzała i nie zarządza jego kapitałem obrotowym.

Spółka planuje nabyć obligacje jedynie w celu lokowania wolnych środków pieniężnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania, (po przeformułowaniu):

1.  Czy nabycie przez Spółkę obligacji Skarbu Państwa na rynku wtórnym stanowi usługę w rozumieniu ustawy o podatku VAT oraz czy ta usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, która jednocześnie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 r. (Dz. U. Nr 2014, poz. 851 z późn. zm.) (dalej: Ustawa o CIT) wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie obligacji, w tym narosłego kuponu odsetkowego od tych obligacji, należy zaliczyć do kosztów podatkowych w chwili zakupu?

Niniejsza interpretacja dotyczy pytania nr 2, w pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Wnioskodawca przedstawił następujące stanowisko (w zakresie pytania nr 2):

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie obligacji skarbowych, w tym narosłego kuponu odsetkowego od tych obligacji, należy zaliczyć do kosztów podatkowych. Stosownie do art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT. Obligacje są nabywane w celu uzyskania przychodów z ich odsprzedaży lub wykupu oraz otrzymywania przychodów z tytułu odsetek. Sposób traktowania dla celów podatku CIT wydatków na zakup kuponów odsetkowych obligacji skarbowych nie został wprost uregulowany w przepisach podatkowych.

Zdaniem Wnioskodawcy mieszczą się one w pojęciu „wydatków na nabycie obligacji". Ustawa CIT nie definiuje wydatków na nabycie o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy o CIT. Wobec braku definicji ustawowych, należy odwołać się do znaczenia tego sformułowanie w języku polskim, z którego wynika, iż „wydatki na nabycie" to „suma, która ma być wydana" albo „suma wydana na coś" (Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN). W konsekwencji przez „wydatki na nabycie" należy rozumieć wszelkie wydatki warunkujące nabycie obligacji, tj. wydatki bez których poniesienia nie byłoby możliwe ich skuteczne nabycie. Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem Wnioskodawcy wydatkami na nabycie obligacji są zarówno koszty stanowiące bezpośrednio cenę zakupu nominału jak również wydatki na zakup kuponu odsetkowego z nią związanego. Spółka wskazuje, że nie dokonuje oddzielnych nabyć kuponów odsetkowych lecz nabywa prawo do naliczonych do daty zakupu obligacji odsetek w związku z nabyciem obligacji. W konsekwencji emitent poprzez emisje obligacji zobowiązuje się zapłacić posiadaczowi papieru wartościowego jego wartość nominalną oraz należne oprocentowanie we wskazanych terminach. Wydatek na nabycie takiego papieru obejmujący zarówno część ceny odnoszącą się do nominału obligacji jak i dotyczącej kuponu odsetkowego stanowi koszt uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego – jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (DZ.U. z 2014 r., poz. 851 z późn zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, za koszt uzyskania przychodu nie uważa się wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem wskazanym w ust. 7e.

Zgodnie z powyższym przepisem, wydatki poniesione na nabycie papierów wartościowych (w tym obligacji) stanowią koszt uzyskania przychodu dopiero z momentem odpłatnego zbycia papierów wartościowych (w tym obligacji) lub w momencie ich wykupu przez emitenta.

Obligacje stanowią papiery wartościowe zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2014 r. poz. 94 z późn. zm.), art. 95 - 102 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 885 z późn. zm.) oraz art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o obligacjach (Dz.U. z 2014 r. poz. 730 z późn. zm.).

Wydatkami na nabycie obligacji są zarówno wydatki na nabycie wartości nominalnej obligacji jak i wydatki na nabycie naliczonych odsetek (kuponu odsetkowego) związanych z tą obligacją. Wnioskodawca nie dokonuje oddzielnych nabyć odsetek (kuponów odsetkowych) lecz łącznie nabywa prawo do naliczonych do daty nabycia obligacji odsetek wraz z nabyciem obligacji.

W przypadku nabycia obligacji, Spółka nie zaliczy do kosztów podatkowych kwoty wydatkowanej na zakup obligacji w dacie ich nabycia.

Poniesione przez Spółkę wydatki na nabycie obligacji, obejmujące zarówno cenę nominalną obligacji jak i naliczone odsetki (tzw. kupony odsetkowe), stanowią koszt uzyskania przychodu Spółki, ale dopiero w momencie wykupu obligacji przez emitenta lub odpłatnego zbycia obligacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.