Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.36.2020.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-25
Teza: Reorganizacja spółek tworzących PGK, polegająca na tym, że Wnioskodawca zostanie wspólnikiem spółki osobowej, nie stoi w sprzeczności z przepisem art. 1a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie będzie potraktowana jako naruszenie warunków uznania PGK za podatnika podatku dochodowego
Słowa kluczowe: grupa-podatkowa grupa kapitałowa; przystąpienie; status; status-utrata statusu; utrata; wspólnik
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 stycznia 2020 r. (data wpływu 28 stycznia 2020 r.), uzupełnionym pismem z 13 marca 2020 r. (data wpływu 17 marca 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy reorganizacja spółek tworzących PGK, polegająca na tym, że Wnioskodawca zostanie wspólnikiem spółki osobowej, nie stoi w sprzeczności z przepisem art. 1a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie będzie potraktowana jako naruszenie warunków uznania PGK za podatnika podatku dochodowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy reorganizacja spółek tworzących PGK, polegająca na tym, że Wnioskodawca zostanie wspólnikiem spółki osobowej, nie stoi w sprzeczności z przepisem art. 1a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie będzie potraktowana jako naruszenie warunków uznania PGK za podatnika podatku dochodowego.

Wniosek uzupełniono pismem z 13 marca 2020 r. (data wpływu 17 marca 2020 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 3 marca 2020 r. znak 0111-KDIB1-2.4010.36.2020.1.AW.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej też: „Spółka”) wchodzi w skład Podatkowej Grupy Kapitałowej (dalej: „PGK”).

Podstawowym przedmiotem działalności spółek wchodzących w skład PGK jest prowadzenie działalności w zakresie: (i) wytwarzania energii elektrycznej, (ii) dystrybucji energii elektrycznej, (iii) obrotu hurtowego i detalicznego energią elektryczną, (iv) wytwarzania i dystrybucji ciepła, (v) wydobycia węgla kamiennego oraz (vi) świadczenia usług towarzyszących.

W związku z rozważaną reorganizacją w ramach spółek wchodzących w skład Grupy, w tym tworzących PGK, możliwe jest, że Spółka zostanie wspólnikiem spółki prawa handlowego nieposiadającej osobowości prawnej, tj. spółki osobowej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy rozważana reorganizacja nie stoi w sprzeczności z przepisem art. 1a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 ze zm., dalej: „Ustawa o CIT”), na podstawie którego podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w konsekwencji czy – przy założeniu, że pozostaną spełnione wszystkie pozostałe warunki uznania PGK za podatnika podatku dochodowego – opisana reorganizacja może zostać potraktowana jako naruszenie warunków uznania PGK za podatnika podatku dochodowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy rozważana reorganizacja w ramach spółek wchodzących w skład Grupy, w tym tworzących PGK, polegająca na tym, że Spółka zostanie wspólnikiem spółki osobowej, nie stoi w sprzeczności z przepisem art. 1a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, na podstawie którego podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w konsekwencji czy – przy założeniu, że pozostaną spełnione wszystkie pozostałe warunki uznania PGK za podatnika podatku dochodowego – opisana reorganizacja może zostać potraktowana jako naruszenie warunków uznania PGK za podatnika podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, rozważana reorganizacja w ramach spółek wchodzących w skład Grupy, w tym tworzących PGK, polegająca na tym, że Spółka zostanie wspólnikiem spółki osobowej, nie stoi w sprzeczności z przepisem art. 1a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, na podstawie którego podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w konsekwencji – przy założeniu, że pozostaną spełnione wszystkie pozostałe warunki uznania PGK za podatnika podatku dochodowego – opisana reorganizacja nie powinna być potraktowana jako naruszenie warunków uznania PGK za podatnika podatku dochodowego.

Uzasadnienie

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlegają podmioty wymienione w art. 1 ustawy o CIT, do których należą:

*   osoby prawne;
*   spółki kapitałowe w organizacji;
*   jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, z wyjątkiem przedsiębiorstw w spadku i spółek niemających osobowości prawnej (poza wyjątkami wskazanymi w określonych) punktach;
*   spółki komandytowo-akcyjne mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
*   spółki niemające osobowości prawnej mające siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Ponadto podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych mogą być również grupy kapitałowe spełniające szczególne warunki. Zgodnie bowiem z art. 1a ust. 1 ustawy o CIT, podatnikami mogą być również grupy co najmniej dwóch spółek prawa handlowego mających osobowość prawną, które pozostają w związkach kapitałowych, zwane dalej „podatkowymi grupami kapitałowymi”. W myśl art. 1a ust. 2 ww. ustawy, podatkowa grupa kapitałowa jest podatnikiem, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:
    1.  przeciętny kapitał zakładowy, określony w sposób, o którym mowa w ust. 2b, przypadający na każdą z tych spółek, jest nie niższy niż 500 000 zł,
    2.  jedna ze spółek, zwana dalej „spółką dominującą”, posiada bezpośredni 75% udział w kapitale zakładowym lub w tej części kapitału zakładowego pozostałych spółek, zwanych dalej „spółkami zależnymi”, która na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji nie została nieodpłatnie lub na zasadach preferencyjnych nabyta przez pracowników, rolników lub rybaków albo która nie stanowi rezerwy mienia Skarbu Państwa na cele reprywatyzacji,
    3.  spółki zależne nie posiadają udziałów w kapitale zakładowym innych spółek tworzących tę grupę, d) w spółkach tych nie występują zaległości we wpłatach podatków stanowiących dochód budżetu państwa;
2.  umowa o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej, zwana dalej „umową”:
    1.  została zawarta przez spółkę dominującą i spółki zależne, w formie aktu notarialnego, na okres co najmniej 3 lat podatkowych,
    2.  została zarejestrowana przez naczelnika urzędu skarbowego;
3.  po utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej spółki tworzące tę grupę spełniają warunki wymienione w pkt 1 lit. a-c, a ponadto:
    1.  nie korzystają ze zwolnień podatkowych określonych w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a oraz ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie odrębnych ustaw,
    2.  w przypadku dokonania transakcji kontrolowanej w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 6 z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, niewchodzącymi w skład podatkowej grupy kapitałowej, nie ustalają lub nie narzucają warunków różniących się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3;
4.  podatkowa grupa kapitałowa osiągnie za każdy rok podatkowy udział dochodów, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1, w przychodach – w wysokości co najmniej 2%.

Z przedstawionych warunków jednoznacznie wynika, że podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne. Mając na uwadze, iż katalog podmiotów tworzących podatkową grupę kapitałową jest zamknięty, w skład grupy nie mogą wejść inne podmioty niż wskazane powyżej, przykładowo osoby fizyczne, spółki osobowe, a także osoby prawne inne niż spółki kapitałowe, np. fundacje, spółdzielnie itp. Co istotne ustawodawca nie wprowadził wśród warunków utworzenia podatkowej grupy kapitałowej ograniczeń w przypadkach, gdy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne tworzące podatkową grupę kapitałową posiadają udziały w spółkach osobowych. W konsekwencji dla utworzenia (zachowania) podatkowej grupy kapitałowej bez znaczenia pozostaje fakt, iż dana spółka tworząca podatkową grupę kapitałową jest wspólnikiem spółki osobowej. Należy bowiem wskazać, iż w takim przypadku to nie spółka osobowa tworzy podatkową grupę kapitałową, lecz spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka akcyjna, która jest wspólnikiem tejże spółki osobowej.

W związku z powyższym, należy uznać, iż rozważana reorganizacja w ramach spółek wchodzących w skład Grupy, w tym tworzących PGK, polegająca na tym, że Spółka zostanie wspólnikiem spółki osobowej, nie stoi w sprzeczności z przepisem art. 1a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, na podstawie którego podatkową grupę kapitałową mogą tworzyć wyłącznie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, mające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w konsekwencji – przy założeniu, że pozostaną spełnione wszystkie pozostałe warunki uznania PGK za podatnika podatku dochodowego – opisana reorganizacja nie powinna być potraktowana jako naruszenie warunków uznania PGK za podatnika podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we … za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.