Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-155/11-6/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-04-07
Teza: opodatkowanie czynności polegających na drukowaniu książek i czasopism specjalistycznych i ich dostawie, preferencyjną stawką podatku VAT
Słowa kluczowe: czasopisma-czasopisma specjalistyczne; druk; książka; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 02.01.2011 r. (data wpływu 31.01.2011 r. ), uzupełnionym pismem z dnia 18.03.2011 r. (data wpływu 21.03.2011 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 02.03.2011r. oraz pismami z dnia 23.03.2011 r. (data wpływu 25.03.2011 r.) oraz z dnia 01.04.2011 r. (data wpływu 04.04.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności polegających na drukowaniu książek i czasopism specjalistycznych i ich dostawie, preferencyjną stawką podatku VAT – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31.01.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności polegających na drukowaniu książek i czasopism specjalistycznych i ich dostawie, preferencyjną stawką podatku VAT. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 18.03.2011 r. (data wpływu 21.03.2011 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 02.03.2011 r. oraz pismami z dnia 23.03.2011 r. (data wpływu 25.03.2011 r.) oraz z dnia 01.04.2011 r. (data wpływu 04.04.2011 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi firmę poligraficzną i realizuje metodami poligraficznymi, na zlecenie wydawców, pozycje książkowe, wydawnictwa. Wykonuje je na własnych materiałach i we własnym zakresie usług tzn. drukowanie, oprawa wraz z dostawą do Zamawiającego gotowych książek (z nr ISBN). W wyniku wielu różnorodnych czynności poligraficznych powstaje zatem nowy gotowy wyrób: książka lub czasopismo posiadające symbol ISBN lub ISSN. Do jego wytworzenia zużywane są materiały stanowiące własność Wnioskodawcy tj.: papier, farby, kleje, kartony, okleiny, tasiemki, programy komputerowe itp. Prawa autorskie i do rozpowszechniania dzieła przysługują zleceniodawcy-wydawcy lub autorom.

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29.10.2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) PKWiU dla czynności polegających na drukowaniu książek z własnych materiałów, opisanych w przedmiotowym wniosku to ex 58.11.1. Zainteresowany dodał także, iż czasopisma, o których mowa we wniosku wypełniają ustawową definicję czasopism specjalistycznych, zgodnie z art. 2 pkt 27f ustawy, oraz klasyfikuje je pod symbolem PKWiU - 58.14.1.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy stosowana w 2010 roku stawka 0% zgodnie ze zmianami ustawowymi winna być zamieniona na 5% ? Czy wykonanie druku książek i czasopism specjalistycznych z własnych materiałów można traktować jako dostawę towarów i rozliczać przez stosowanie 5% stawki podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, proces drukowania książek w oparciu o własne materiały na zlecenie wydawców, nadających ISBN winno być traktowane jako dostawa towarów i opodatkowane 5% stawką podatku od towarów i usług, gdyż jest procesem wytworzenia nowego dobra materialnego (rzeczy) o funkcji odmiennej od tej związanej z wykorzystanymi materiałami, a który staje się przedmiotem obrotu w momencie przeniesienia prawa na wydawcę do rozporządzania nim jak własnym.

Wytworzone w procesie produkcyjnym książki są rzeczami ruchomymi w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. co do których Przedsiębiorca - aby Wydawca mógł nimi rozporządzać jak właściciel - musi przenieść prawo do ich posiadania na nabywcę. W tym przypadku Przedsiębiorca wyzbywa się własności użytych do tej produkcji materiałów, które w ramach tego procesu produkcyjnego przybrały postać rzeczową - książek.

Przeniesienie własności towarów na wydawcę wymaga ich wydania, a co pozwala wydawcy na rozporządzanie tymi rzeczami jak właściciel. Następuje więc przeniesienie przez Przedsiębiorcę na wydawcę prawa do rozporządzania jak właściciel wyprodukowanych przez Przedsiębiorcę z jego materiałów majątkiem rzeczowym, co czyni tą czynność dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Dlatego Wnioskodawca uważa, że winno się stosować stawkę 5% do druku książek i czasopism specjalistycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 2 pkt 27 f ustawy przez czasopisma specjalistyczne rozumie się drukowane wydawnictwa periodyczne oznaczone symbolem ISSN, objęte kodem PKWiU 58.14.1 i CN 4902, o tematyce szeroko pojętych zagadnień odnoszących się do działalności kulturalnej lub twórczej, edukacyjnej, naukowej lub popularnonaukowej, społecznej, zawodowej i metodycznej, regionalnej lub lokalnej, a także przeznaczone dla osób niewidomych i niedowidzących, publikowane nie częściej niż raz w tygodniu w postaci odrębnych zeszytów (numerów) objętych wspólnym tytułem, których zakończenia nie przewiduje się, ukazujące się na ogół w regularnych odstępach czasu w nakładzie nie wyższym niż 15 000 egzemplarzy, z wyjątkiem:

1.  periodyków o treści ogólnej, stanowiących podstawowe źródło informacji bieżącej o aktualnych wydarzeniach krajowych lub zagranicznych, przeznaczonych dla szerokiego kręgu czytelników,
2.  publikacji zawierających treści pornograficzne, publikacji zawierających treści nawołujące do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość lub znieważające z tych powodów grupę ludności lub poszczególne osoby oraz publikacji propagujących ustroje totalitarne,
3.  wydawnictw, w których co najmniej 33 % powierzchni jest przeznaczone nieodpłatnie lub odpłatnie na ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe, w szczególności czasopism informacyjno-reklamowych, reklamowych, folderów i katalogów reklamowych,
4.  wydawnictw, które zawierają głównie kompletną powieść, opowiadanie lub inne dzieło w formie tekstu ilustrowanego lub nie, albo w formie rysunków opatrzonych opisem lub nie,
5.  publikacji, w których więcej niż 20 % powierzchni jest przeznaczone na krzyżówki, kryptogramy, zagadki oraz inne gry słowne lub rysunkowe,
6.  publikacji zawierających informacje popularne, w szczególności porady, informacje o znanych i sławnych postaciach z życia publicznego,
7.  czasopism, na których nie zostanie uwidoczniona wysokość nakładu.

W myśl obowiązującego od dnia 01.01.2011 r. art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Od dnia 1 stycznia 2011 r. na potrzeby podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. nr 207, poz. 1293 ze zm.)

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Mając na uwadze regulacje ustawy o podatku od towarów i usług, w celu dokonania oceny, czy w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z dostawą towaru w rozumieniu ustawy o VAT, kluczowe jest ustalenie czy w danym przypadku dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, tj. czy w wyniku danej transakcji nabywca będzie mógł faktycznie dysponować rzeczą.

Proces wydrukowania książki lub czasopisma w oparciu o własne materiały jest procesem wytworzenia nowego dobra materialnego (rzeczy), o funkcji całkiem odmiennej od tej, związanej z wykorzystanymi materiałami, które staje się przedmiotem obrotu w momencie przeniesienia prawa na wydawcę do rozporządzenia nim jak właściciel. Bez znaczenia są przy tym prawa autorskie przynależne wydawcy do drukowanego utworu, gdyż nie one są w tym przypadku przedmiotem obrotu, lecz rzeczowa postać tegoż utworu jakim jest książka lub czasopismo. Wytworzone w takim procesie produkcyjnym książki lub czasopisma są rzeczami ruchomymi w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, co do których drukarnia – aby wydawca mógł nimi rozporządzać jak właściciel – musi przenieść prawo ich posiadania na nabywcę.

Kiedy jest mowa o „przeniesieniu prawa do rozporządzania” nie należy tego zwrotu utożsamiać jedynie z przeniesieniem prawa własności w sensie prawnym, gdyż w pojęciu tym mieszczą się wszelkie formy przeniesienia prawa, które nabywcy umożliwiają rozporządzanie dobrami materialnymi (rzeczami) jak właścicielowi.

W tym przypadku niewątpliwie drukarnia wyzbywa się własności użytych do tej produkcji materiałów, surowców i komponentów (papier, farby itp.), które w ramach tego procesu produkcyjnego przybrały postać rzeczową książek lub czasopism. Przeniesienie własności tych towarów na wydawcę wymaga ich wydania, jako rzeczy określonych co do gatunku – art. 155 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), czyli przeniesienia również ich posiadania na wydawcę, co pozwala temu ostatniemu na rozporządzanie tymi rzeczami jak właściciel. Tym samym, następuje w takim przypadku przeniesienie przez drukarnię na wydawcę prawa do rozporządzania jak właściciel wyprodukowanym przez drukarnię z jej materiałów majątkiem rzeczowym, co czyni tę czynność dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi firmę poligraficzną i realizuje metodami poligraficznymi, na zlecenie wydawców, pozycje książkowe, wydawnictwa. Wykonuje je na własnych materiałach i we własnym zakresie usług tzn. drukowanie, oprawa wraz z dostawą do zamawiającego gotowych książek. W wyniku czynności poligraficznych powstaje książka lub czasopismo posiadające symbol ISBN lub ISSN. Do jego wytworzenia zużywane są materiały stanowiące własność Wnioskodawcy, natomiast prawa autorskie do rozpowszechniania dzieła przysługują zleceniodawcy-wydawcy lub autorom.

Wnioskodawca przedmiotowe czynności dotyczące książek klasyfikuje zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29.10.2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) pod symbolem PKWiU ex 58.11.1, natomiast czasopisma, o których mowa we wniosku wypełniają ustawową definicję czasopism specjalistycznych, zgodnie z art. 2 pkt 27f ustawy, oraz klasyfikuje je pod symbolem PKWiU - 58.14.1.

W wyniku wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności wytworzone zostają, z materiału własnego, nowe produkty (książki i czasopisma), a następnie przeniesione zostaje na nabywcę (wydawcę) prawo do rozporządzania tymi produktami (towarami) jak właściciel. Taki charakter czynności przesądza na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, iż Wnioskodawca będzie dokonywał dostawy towarów, tj. dostawy publikacji – książek i czasopism – posiadających numer ISBN lub ISSN, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż Wnioskodawca wytwarzając książki i czasopisma z własnych materiałów, a następnie przenosząc prawo do rozporządzania takimi towarami jak właściciel na wydawcę, będzie dokonywał dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

W dalszej kolejności koniecznym staje się ustalenie właściwej stawki podatku dla w/w dostawy towarów, w związku z czym należy przywołać brzmienie art. 41 ust. 1 ww. ustawy zgodnie z którym co do zasady stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Nadmienić należy, iż zgodnie z treścią art. 146a pkt 1 ustawy, obowiązującego od dnia 01.01.2011 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5 %. Z kolei w poz. 32 w/w załącznika nr 10 ustawodawca wymienia książki drukowane - wyłącznie książki (oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN), mapy - wytwarzane metodami poligraficznymi, z wyłączeniem ulotek; wydawnictwa w alfabecie Braillea mieszczące się w PKWiU z 2008 r. pod symbolem ex 58.11.1. W poz. 34 ustawodawca wskazuje także na czasopisma specjalistyczne, bez powołania symbolu PKWiU, jednakże przywołana na wstępie definicja ustawowa zawarta w art. 2 pkt 27f precyzuje co należy rozumieć pod pojęciem „czasopism specjalistycznych”, a także wskazuje klasyfikację PKWiU - 58.14.1 (lub CN 4902). Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o PKWiU ex - rozumie się przez to zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Reasumując, w oparciu o przywołane uregulowania oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że czynność drukowania książek, mieszczących się w grupowaniu PKWiU ex 58.11.1 i oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN, oraz czasopism specjalistycznych sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 58.14.1, spełniających definicję zawartą w art. 2 pkt 27f ustawy, z materiałów własnych Wnioskodawcy oraz ich wydania na rzecz klienta należy uznać za dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 5%, zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy o VAT w zw. z załącznikiem nr 10 ustawy o podatku VAT.

Nadmienić jednocześnie należy, iż obowiązek prawidłowego klasyfikowania świadczonych usług bądź dostarczanych towarów należy do usługodawcy (lub dostawcy towarów) i tut. Organ nie jest upoważniony do dokonywania takiej klasyfikacji bądź do oceny klasyfikacji dokonanej przez Wnioskodawcę. W związku z powyższym niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowania statystyczne wskazane przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.