Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1222/13/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-12-17
Teza: Czy zapłacona na rzecz Konsorcjum przez Spółkę opłata za „prawo odwoływania się do Informacji” zgodnie z zawartą Umową z Konsorcjum jest należnością licencyjną i podlega zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu na podstawie art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: know-how; należność-należności licencyjne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 16 września 2013 r. (data wpływu do BKIP 19 września 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania opłaty za informację za należność licencyjną podlegającą zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu w Polsce, na podstawie art. 21 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2013 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie uznania opłaty za informację za należność licencyjną podlegającą zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu w Polsce, na podstawie art. 21 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny :

Z dniem 1 czerwca 2007 r. weszło w życie Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady Europejskiej z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów REACH i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów (zwanej „rozporządzeniem REACH”). Powyższe przepisy nałożyły na Spółkę konieczność rejestracji w Europejskiej Agencji Chemikaliów substancji chemicznych produkowanych i importowanych na terenie Unii Europejskiej oraz informacji na temat sposobu ich używania i przerobu. Spółka, jako producent substancji objętych rozporządzeniem o REACH, zobowiązana jest do wypełniania obowiązków rejestracyjnych.

Brak rejestracji skutkuje niemożnością obrotu substancją na terenie Wspólnoty. Czynności rejestracyjne odbywają się w dwóch etapach:

1.  rejestracji wstępnej,
2.  rejestracji właściwej (pełnej), której termin uzależniony jest od tonażu oraz od niebezpiecznych właściwości danej substancji.

Rejestracja wstępna jest procesem krótkim, niekosztownym i mało sformalizowanym.

Rejestracja właściwa (pełna) wymaga przeprowadzenia na substancji szeregu kosztownych i czasochłonnych badań i testów określonych w rozporządzeniu REACH. Efektem końcowym tych badań jest dokumentacja rejestracyjna składana w Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA). Dokumentacja zawiera odpowiednie informacje dotyczące substancji wprowadzanych do obrotu w ilości od tony wzwyż oraz dodatkowo Raport Bezpieczeństwa Chemicznego (CSR) dla substancji w ilości od 10 ton wzwyż.

W celu zredukowania kosztów związanych z pełną rejestracją podmioty z terytorium Wspólnoty (producenci i importerzy tej samej substancji) zawiązują Konsorcja lub przystępują do już istniejących Konsorcjów. Wymóg wspólnego działania wielu rejestrujących tę samą substancję wynika z art. 11 i art. 9 rozporządzenia REACH. Członkami Konsorcjum są podmioty gospodarcze objęte obowiązkiem rejestracyjnym w zakresie jednej i tej samej grupy substancji mające siedzibę w różnych krajach Unii Europejskiej. Podstawę i zakres działania Konsorcjów regulują umowy cywilno-prawne zwane umowami Konsorcjum. Są to jednostki non-profit. Celem Konsorcjów jest współpraca i dzielenie się zasobami ludzkimi, naukowymi i finansowymi ukierunkowanymi na spełnienie wymagań rozporządzenia REACH. Umowy Konsorcjum stanowią wygodne narzędzie do realizacji obowiązków nałożonych rozporządzeniem REACH, zmniejszają intensywność pracy członków, kontrolują i minimalizują koszty, zapewniają dostęp do najlepszych jakościowo badań i gwarantują ochronę informacji poufnych. Umowa Konsorcjum nie wiąże członków wspólną osobowością prawną. Umowa ta dopuszcza możliwość udostępnienia prawa do powoływania się na badania/wyniki powstałe w ramach Konsorcjum innym podmiotom rejestrującym nie należącym do Konsorcjum, po uiszczeniu przez te podmioty stosownych opłat.

Spółka w celu realizacji obowiązków nałożonych przez rozporządzenie REACH w zakresie rejestracji produktu zawarła umowę z Konsorcjum powołanym wcześniej w celu wspólnego wypełnienia obowiązków dotyczących rejestracji zgodnie z rozporządzeniem REACH wyżej wymienionej substancji chemicznej. W ramach zawartej z tym Konsorcjum umowy Spółka otrzymała ograniczone i niepodlegające przekazaniu prawo do odwoływania się do „Informacji” (w tym do danych, badań, podsumowań, argumentacji na poparcie odstępstw, uzasadnień propozycji przeprowadzenia badań i ocen) oraz dostępu do Raportu Bezpieczeństwa Chemicznego (CSR), zawartych w Dossier rejestracyjnym będącym własnością Konsorcjum, niezbędnych do rejestracji przez Spółkę w Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) produktu.

Otrzymane przez Spółkę prawo do odwoływania się do „Informacji” (w tym do CSR) jest ograniczone wyłącznie do celów rejestracji REACH i nie może zostać przekazane jakiemukolwiek podmiotowi lub osobie. Jedynym celem zawartej Umowy z Konsorcjum jest umożliwienie Spółce dopełnienia obowiązków związanych z rejestracją ww. substancji chemicznej zgodnie z rozporządzeniem REACH poprzez zezwolenie na odwoływanie się do „Informacji” zawartych w Dossier. Spółka nie ma bezpośredniego dostępu do tych danych.

Za prawo do odwoływania się do „Informacji” Spółka 15 maja 2013 r. zapłaciła na rzecz Konsorcjum 180.000,00 EUR (745.506,00 PLN). Zgodnie z zawartą Umową z Konsorcjum, kwota ta nie podlega zwrotowi i jest wolna od jakichkolwiek opłat bankowych, potrąceń, rabatów itp. W maju 2013 r. od zapłaconego zobowiązania Spółka nie potrąciła „podatku u źródła” z uwagi na:

1.  zapisy umowy (\`(...)\` zapłata zostanie dokonana na następujący rachunek bankowy Konsorcjum i będzie wolna od jakichkolwiek opłat bankowych, potrąceń, rabatów itp. \`(...)\`)
2.  braku informacji o możliwości zastosowania zapisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku zawartej między Rzeczypospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec - wysłano prośbę o certyfikat rezydencji do Konsorcjum.

W czerwcu 2013 r. po otrzymaniu informacji o przesłaniu przez Konsorcjum certyfikatu rezydencji, Spółka stosując zapisy umowy między Rzeczypospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r., zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 26 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odprowadziła do urzędu skarbowego 5% zryczałtowany podatek dochodowy, traktując zapłaconą na rzecz Konsorcjum opłatę jako należność licencyjną. Jednocześnie Spółka zwróciła się do Konsorcjum o zwrot zapłaconego w ich imieniu przez Spółkę podatku, na wskazany rachunek bankowy. W odpowiedzi Konsorcjum poinformowało Spółkę, że jest jednostką non-profit i prawdopodobnie nie jest w stanie dokonać zwrotu zapłaconego przez Spółkę zryczałtowanego podatku dochodowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zapłacona na rzecz Konsorcjum przez Spółkę opłata za „prawo odwoływania się do Informacji” zgodnie z zawartą Umową z Konsorcjum jest należnością licencyjną i podlega zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu na podstawie art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Spółki, zgodnie z treścią art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. określana dalej „updop”), podatnicy jeśli nie mają na terytorium Polski siedziby ani Zarządu podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów , które osiągają na terytorium Polski.

Stosownie zatem do art. 21 ust. 1 pkt 1 updop, od przychodów uzyskanych na terytorium Polski przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 updop z tytułu m.in. informacji związanych ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) pobiera się podatek w wysokości 20 % przychodów. Zgodnie z art. 21 ust. 2, przepis ten stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania , których stroną jest Polska.

Konsorcjum, z którym Spółka zawarła umowę, ma swoją siedzibę na terenie Republiki Federalnej Niemiec (zgodnie z otrzymanym certyfikatem rezydencji), czyli jest podmiotem o którym mowa w art. 3 ust. 2 updop.

Zgodnie z art. 12 pkt 3 Umowy między Rzeczypospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r., określenie „należności licencyjne” użyte w niniejszym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności płacone m.in. za informacje dotyczące doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

Zdaniem Spółki, uiszczona opłata na rzecz Konsorcjum za ograniczone i niepodlegające przekazaniu prawo do odwoływania się do „informacji” (w tym do danych, badań, podsumowań, argumentacji na poparcie odstępstw, uzasadnień propozycji przeprowadzania badań i ocen) oraz dostępu do Raportu Bezpieczeństwa Chemicznego (CSR), zawartych w Dossier rejestracyjnym będącym własnością Konsorcjum, stanowi należność licencyjną, od której zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 updop należy pobrać zryczałtowany podatek. Po uwzględnieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Rzeczypospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec wynosi on 5%. Zastosowanie tej stawki, zgodnie z art. 26 ust.1 updop, jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem - certyfikatem rezydencji wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej, w posiadaniu którego jest Spółka.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.