Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.172.2025.2.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-29
Teza: Rozpoznanie opisanej sprzedaży olejów bazowych jako
dostawy krajowej.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP)
smary
wyroby-wyroby energetyczne-olej smarowy
wyroby-wyroby energetyczne-preparaty smarowe
własność-przeniesienie własności rzeczy
świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
2

dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego (we wniosku pytanie nr 1) jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 11 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    rozpoznania opisanej sprzedaży olejów bazowych jako dostawy krajowej, wpłynął 17
    marca 2025 r. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 kwietnia
    2025 r. (wpłynęło 30 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (określany również w niniejszym wniosku mianem: „Spółka”) jest
    podmiotem z siedzibą działalności w Polsce, zarejestrowanym dla celów podatku VAT i
    podatku akcyzowego w Polsce. Spółka prowadzi działalność w zakresie hurtowego obrotu
    różnego rodzaju paliwami i wyrobami pochodnymi.
    Spółka realizuje sprzedaż olejów bazowych o kodzie CN 2710 19 99 (dalej również jako:
    „Olej” lub „Oleje”) do odbiorców w różnych krajach UE. W każdym przypadku takiej
    sprzedaży Oleje są wydawane ze składu podatkowego na terytorium Polski, a następnie
    przemieszczane są na terytorium kraju w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej – po
    uprzednim złożeniu zabezpieczenia akcyzowego, wraz z dołączonym dokumentem
    handlowym. Zgodnie z umową prawo własności Oleju przechodzi na części statku
    łączącego go z instalacją załadunkową. W każdym przypadku takiej sprzedaży
    zastosowanie ma procedura zawieszenia poboru akcyzy, o której mowa w art. 40 ust. 6
    ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (dalej również jako: „Ustawa”).
    Obecnie Spółka rozważa dokonanie transakcji, w której podmiot kupujący od Spółki Oleje
    posługiwałby się, dla celów VAT, polskim numerem VAT, natomiast sprzedany przez
    Spółkę Olej zostałby dostarczony do, wskazanego przez kupującego, odbiorcy na
    terytorium UE. W rozważanej transakcji Spółka wystawiłaby krajową fakturę VAT i
    rozliczyłaby tę sprzedaż jako dostawę krajową ze stawką 23% VAT, natomiast Olej zostałby
    wydany ze składu podatkowego na terytorium Polski, z zastosowaniem procedury
    zawieszenia poboru akcyzy, o której mowa w art. 40 ust. 6 Ustawy.
    Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość, czy w przypadku rozważanej transakcji możliwe
    byłoby potraktowanie jej dla celów rozliczeń akcyzy jako dostawy wewnątrzwspólnotowej
    towarów, bez konieczności wcześniejszej zapłaty akcyzy w Polsce.
    W uzupełnieniu wniosku z 28 kwietnia 2025 r. Spółka podała, że:
    1. Oleje bazowe (smarowe) o kodzie CN 2710 19 99:
      - nie zostały wymienione w załączniku nr 2 do ustawy akcyzowej (wyrób akcyzowy
        niezharmonizowany),

      - podlegają opodatkowaniu stawką akcyzy 1180 zł/1000 l, tj. inną niż stawka zerowa -
        zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 11 lit. a ustawy o podatku akcyzowym (tj. w Dz.U. z 2025
        r. poz. 126 ze zm.).
    2. Spółka, działając jako podmiot wysyłający, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 31 lit. a
      ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, który dokonał dostawy
      wewnątrzwspólnotowej olejów bazowych, otrzyma w terminie 4 miesięcy od dnia
      wysyłki ze składu podatkowego Olejów podpisane dokumenty handlowe
      potwierdzające dostawę Olejów na terytorium państwa członkowskiego.
    3. Przeniesienie prawa własności Olejów na podmiot kupujący je bezpośrednio od Spółki
      oraz na odbiorcę na terytorium UE następuje w Polsce na części statku łączącego go z
      instalacją załadunkową.
    4. Organizatorem transportu Olejów do odbiorcy jest odbiorca. Transport odbywa się na
      rzecz podmiotu kupującego przez podmiot zewnętrzny.
    Pytanie (we wniosku pytanie nr 1)
    Czy w przypadku, w którym kupujący Oleje od Spółki nabywca będzie posługiwał się
    polskim numerem VAT, transakcja ta powinna być – dla celów rozliczeń VAT –
    potraktowana jako dostawa krajowa?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W przypadku transakcji, w której kupujący Oleje od Spółki nabywca będzie posługiwał się
    polskim numerem VAT, transakcja powinna być dla celów rozliczeń VAT potraktowana
    jako dostawa krajowa, niezależnie od tego, że Oleje zostaną przemieszczone do innego
    kraju UE. Zdaniem Spółki, w przypadku wskazanej powyżej transakcji, nie zostaną
    spełnione warunki określone w art. 13 ust. 1-2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku
    od towarów i usług i dlatego nie będzie możliwe potraktowanie takiej transakcji jako
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w rozumieniu przepisów o VAT. Posługujący się
    polskim numerem VAT nabywca nie będzie podatnikiem podatku od wartości dodanej
    zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa
    UE innym niż terytorium kraju (nabywca nie będzie podatnikiem, o którym mowa w art. 13
    ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług).
    Transakcja, w której dochodzi do sprzedaży olejów bazowych o kodzie CN 2710 19 99 do
    podmiotu, który posługuje się – dla potrzeb tej transakcji – polskim numerem VAT, nie
    może zostać potraktowana jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w rozumieniu
    przepisów o VAT, ponieważ nabywca nie będzie podatnikiem, o którym mowa w art. 13
    ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z treścią art. 13 ust. 1: „Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
    kraju, z zastrzeżeniem ust. 2–8”.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 wskazany powyżej przepis art. 13 ust. 1 „stosuje się pod
    warunkiem, że nabywca towarów jest [...] podatnikiem podatku od wartości dodanej
    zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju”. Tym samym, opisywana transakcja
    bezwzględnie musi być rozpatrywana jako dostawa krajowa ze stawką VAT 23%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług (we wniosku pytanie nr 1) jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez
      to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie
      określonym w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o
      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020,
      str. 7, z późn. zm.).
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    Jak wskazano w art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego -
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W świetle art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
      art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju;

      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
        terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi
        w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
        przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
        lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
        dostawy są nowe środki transportu.
    W myśl art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest
      podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku
      na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel). Przy tym do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów dochodzi
    wówczas, gdy m.in. nabywcą towarów jest podatnik podatku od wartości dodanej
    zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju (art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy). Dodatkowo
    przepisy art. 13 ust. 2 pkt 1 i ust. 6 ustawy wymagają dla uznania danej transakcji za
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, aby dostawca towaru był podatnikiem, o
    którym mowa w art. 15 ustawy, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na
    podstawie art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy, zaś nabywcą towaru winien być podatnik podatku
    od wartości dodanej zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska. Jest to związane z faktem, że dana
    dostawa tylko wówczas może być uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów –
    czego praktycznym wyrazem jest stawka 0% (z prawem do odliczenia) – jeśli zapewnione
    jest, że dostawa ta będzie opodatkowana w państwie nabywcy towaru, co
    zagwarantowane będzie wówczas, jeśli zostanie ona opodatkowana jako
    wewnątrzwspólnotowe nabycie.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wskazano w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
      lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
      nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 2b ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    Stosownie do art. 22 ust. 2c ustawy o VAT:

      W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    W myśl art. 22 ust. 2d ustawy:
      Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
      pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W myśl art. 22 ust. 2e ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium
      jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego
      przez:
      1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    Jak stanowi art. 22 ust. 3 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany jest tylko
    od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce
    tylko jedna wysyłka (transport). Więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można
    ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Państwa wątpliwość dotyczy rozpoznania opisanej sprzedaży Olejów do kupującego, który
    będzie posługiwał się polskim numerem VAT, jako dostawy krajowej.
    W przedstawionych okolicznościach sprawy, dla rozstrzygnięcia wątpliwości
    Wnioskodawcy, niezbędne jest określenie miejsca dostawy Olejów, które są wysyłane z
    terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego za pośrednictwem
    podmiotu kupującego. Spółka rozważa dokonanie transakcji, w której podmiot kupujący
    od Spółki Oleje posługiwałby się polskim numerem VAT. Natomiast sprzedany przez
    Spółkę Olej zostałby dostarczony do odbiorcy na terytorium UE, wskazanego przez
    kupującego. Przeniesienie prawa własności Olejów na podmiot kupujący je bezpośrednio
    od Spółki oraz na odbiorcę na terytorium UE następuje w Polsce na części statku
    łączącego go z instalacją załadunkową. Organizatorem transportu Olejów do odbiorcy jest
    odbiorca. Transport odbywa się na rzecz podmiotu kupującego przez podmiot
    zewnętrzny.
    Przepis art. 22 ust. 2b ustawy wskazuje, że gdy towary są wysyłane lub transportowane z
    terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
    członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie
    dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego. Podmiot kupujący Oleje od Spółki jest
    drugim w kolejności podmiotem transakcji łańcuchowej, który posługuje się numerem VAT
    nadanym w Polsce. Organizatorem transportu Olejów jest odbiorca (trzeci w łańcuchu
    podmiot). Wprawdzie ten transport jest dokonywany na rzecz podmiotu kupującego, to
    jednak jego organizatorem jest odbiorca końcowy, a nie podmiot kupujący.
    W konsekwencji nie można uznać, że podmiot kupujący jest podmiotem pośredniczącym
    w rozumieniu art. 22 ust. 2d ustawy, a zatem nie znajdzie tu zastosowania art. 22 ust. 2c

    ustawy. Natomiast zastosowanie znajdzie zasada wynikająca z art. 22 ust. 2e pkt 2 ustawy,
    zgodnie z którą, w przypadku, gdy transport towarów dokonywany jest przez ostatniego
    nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego
    nabywcy. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym transport Olejów dokonywany przez
    odbiorcę należy przypisać dostawie dokonywanej przez podmiot kupujący właśnie do tego
    odbiorcy.
    Należy również pamiętać, że – jak wskazała Spółka – przeniesienie prawa własności Olejów
    na podmiot kupujący bezpośrednio od Spółki oraz na odbiorcę na terytorium UE
    następuje w Polsce na części statku łączącego go z instalacją załadunkową. Zatem dojdzie
    tutaj do sytuacji wskazanej w art. 22 ust. 3 pkt 1 ustawy, że dostawa Olejów poprzedza ich
    transport, wiec tę dostawę uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia transportu
    Olejów do odbiorcy, czyli na terytorium kraju. Dokonującym dostawy będzie więc podmiot
    kupujący Oleje od Spółki.
    Jednakże pomimo tego, że Oleje będą transportowane bezpośrednio od Wnioskodawcy
    do odbiorcy na terytorium UE, w tym wypadku nie dojdzie do wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów od Spółki do kupującego, zdefiniowanej w art. 13 ust. 1 ustawy. Nie
    będzie bowiem spełniony warunek wymieniony w art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy – kupujący
    nie podał, że jest zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na
    terytorium państwa członkowskiego, innym niż terytorium kraju, natomiast podał polski
    numer VAT. W konsekwencji transakcja dostawy Olejów przez Wnioskodawcę do
    podmiotu kupującego stanowi dostawę krajową, a nie wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów. Natomiast wewnątrzwspólnotową dostawę towarów będzie stanowiło dostawa
    Olejów przez kupującego do odbiorcy w innym kraju UE.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług (we
    wniosku pytanie nr 1) – mimo braku analizy co do miejsca dostawy towarów – należy
    uznać za prawidłowe.
    W zakresie podatku akcyzowego (we wniosku pytanie nr 2) wydane zostanie odrębne
    rozstrzygnięcie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanego pytania) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia
    przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego
    wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte
    pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze
    zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź

    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
    Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako :„PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.