Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-330/11-4/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-11-10
Teza: Przeniesienie własności działki pod budynkiem w trybie art. 231 Kodeksu cywilnego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; kodeks-kodeks cywilny; podatek-podatek od spadków i darowizn; własność-przeniesienie własności rzeczy
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 10.08.2011 r. (data wpływu 16.08.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia własności nieruchomości w trybie art. 231 Kodeksu cywilnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.08.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia własności nieruchomości w trybie art. 231 Kodeksu cywilnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od 16 lat Wnioskodawczyni zajmuje działkę gruntu położoną w Ł. Pierwotnie działka ta była częścią nieoznaczonej, większej nieruchomości stanowiącej własność P. Sz.

W dniu 09 czerwca 1988 roku na mocy aktu notarialnego zawartego przed M.Sz, notariuszem w Państwowym Biurze Notarialnym sprzedała I.D za cenę w kwocie 200.000,00 zł (dwustu tysięcy złotych) udział w wymiarze 450/54502 częściach w nieoznaczonej nieruchomości o powierzchni 5,4502 ha położonej w D.

Na podstawie powołanej umowy I.D stała się samoistnym posiadaczem działki o powierzchni około 450 m2, wydzielonej przy pomocy ogrodzenia. Na przedmiotowej nieruchomości nabywczyni wzniosła w latach 1989 - 1991 budynek mieszkalny, jednorodzinny, kryty blachą, częściowo niewykończony o powierzchni użytkowej 93,3 m2.

Na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 08 listopada 1995 roku przed A.Ch, notariuszem sprzedała za cenę w kwocie 100.000,00 zł (stu tysięcy złotych) M. P w 3/4 części oraz Wnioskodawczyni i jej mężowi K.K w 1/4 części - na współwłasność nabyty wcześniej udział w wymiarze 450/54502 części w nieoznaczonej nieruchomości o powierzchni 5,4502 ha wraz z prawami i roszczeniami w stosunku do pozostałych współwłaścicieli z tytułu wybudowania opisanego budynku.

Babcia Wnioskodawczyni M.P zmarła w dniu 08 maja 1997 roku, a spadek po niej z mocy ustawy nabyła w całości Wnioskodawczyni. Podatek od nabycia spadku po M.P został uiszczony w całości.

Wspólnie z mężem K.K - ze środków pochodzących z majątku wspólnego Wnioskodawczyni i jej męża - w latach 1999-2000 dokonano generalnego remontu i modernizacji istniejącego budynku mieszkalnego.

Małżonkowie starali się o założenie księgi wieczystej dla działki, którą zajmowali oraz próbowali przed sądem cywilnym zawrzeć z P.Sz ugodę – skutkującą przyznaniem im prawa własności działki, ale Sąd stwierdził, że brak jest dokumentu, który stwierdzałby ich prawa do działki co stanowiło przeszkodę do uznania ich prawa własności tej działki i dokonania stosownych wpisów w księgach wieczystych.

Wpisani w księdze wieczystej właściciele m.in. tej działki – wyrażali cały czas zgodę na władanie samoistne przez Wnioskodawczynię i jej męża opisaną działką, stanowiącą grunt o powierzchni około 450 m2 i aprobowali wszelkie ich działania związane z budową i remontem budynku mieszkalnego, znajdującego się na tej działce.

Na podstawie operatu szacunkowego, sporządzonego dla potrzeb czynności notarialnej przez rzeczoznawcę majątkowego – budynek znajdujący się na nieruchomości wyceniony został na kwotę 347.500,00 zł przy wartości gruntu 240.500,00 zł.

W dniu 31 marca 2011 roku Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli z właścicielami gruntu, wpisanymi w księdze wieczystej, umowę przeniesienia własności działki gruntu w trybie art. 231 k.c. – tj. w wykonaniu zobowiązania wynikającego z wybudowania przez nich budynku o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki.

Pismem z dnia 21.10.2011 r. Nr IPPB2/436-329/11-2/MZ i Nr IPPB2/436-330/11-2/MZ wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku poprzez:

*   Wskazanie, którego stanu faktycznego dotyczy uiszczona kwota lub uiszczenia dodatkowej opłaty. Należy nadmienić, iż w dniu 16 sierpnia 2011 r. wpłynął wniosek Pani o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Przedmiotowy wniosek dotyczy 2 stanów faktycznych, tj. jednego w podatku od czynności cywilnoprawnych oraz jednego w podatku od spadków i darowizn, natomiast opłata została uiszczona w kwocie 40 zł, tj. w wysokości odpowiadającej jednemu stanowi faktycznemu.

*   A zatem, jeżeli interpretacja ma dotyczyć podatku od spadków i darowizn oraz podatku od czynności cywilnoprawnych, wówczas należy dokonać dodatkowej opłaty w kwocie 40,00 zł na rachunek bankowy Izby Skarbowej w Warszawie Nr 31 1010 1010 0166 4922 3100 0000 i przesłać kserokopię dowodu uiszczenia opłaty do tut. Organu.

Wnioskodawczyni w terminie dokonała wpłaty dodatkowej opłaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przeniesienie własności działki pod budynkiem - w trybie art. 231 kodeksu cywilnego podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych lub podatkowi od spadków i darowizn?

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych w dniu 04.11.2011 r. została wydana interpretacja Nr IPPB2/436-329/11-4/MZ.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Czynność ta nie stanowi także przedmiotu opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn - na podstawie art. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn - jako niewymieniona w tym przepisie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 z późn. zm.) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego,
2.  darowizny, polecenia darczyńcy,
3.  zasiedzenia,
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności,
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu,
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Na podstawie art. 1 ust. 2 ww. ustawy podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Zgodnie z art. 2 ww. ustawy zakresem przedmiotowym objęte jest także nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Uwzględniając powyższe, podkreślić należy, iż ustawa o podatku od spadków i darowizn zawiera zamknięty katalog zdarzeń objętych tym podatkiem. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają zdarzenia wymienione w przytoczonych przepisach art. 1 i art. 2 ustawy.

Natomiast z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w dniu 31 marca 2011 roku Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarli z właścicielami gruntu, wpisanymi w księdze wieczystej, umowę przeniesienia własności działki gruntu w trybie art. 231 k.c. – tj. w wykonaniu zobowiązania wynikającego z wybudowania przez nich budynku o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki.

Stosownie do treści art. 231 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) samoistny posiadacz gruntu w dobrej wierze, który wzniósł na powierzchni lub pod powierzchnią gruntu budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby właściciel przeniósł na niego własność zajętej działki za odpowiednim wynagrodzeniem.

Z kolei na podstawie art. 231 § 2 ww. ustawy właściciel gruntu, na którym wzniesiono budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby ten, kto wzniósł budynek lub inne urządzenie, nabył od niego własność działki za odpowiednim wynagrodzeniem.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż przeniesienie własności działki pod budynkiem w trybie art. 231 Kodeksu cywilnego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Ponadto należy wskazać, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie dla Wnioskodawczyni. Stosownie do powyższego Mąż Wnioskodawczyni chcąc uzyskać interpretację indywidualną winien wystąpić z odrębnym zapytaniem i uiścić stosowną opłatę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.