Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.267.2025.2.DT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-04
Teza: Wydatkowanie środków otrzymanych ze zbycia nieruchomości
na cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt
kredyt-kredyt hipoteczny
małżeństwo
małżonek
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
remonty
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 12 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    w odpowiedzi na wezwanie pismem z 11 maja 2025 r. (wpływ 11 maja 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na podstawie Umowy Darowizny z 27 czerwca 2022 r. otrzymał Pan od babci 3/4 udziału
    w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkaniowego i 1/4 w wyniku
    przyjęcia spadku po zmarłym ojcu ((...) marca 2018 r.), tym samym nabył Pan w całości
    spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkaniowego położonego w miejscowości
    A.
    Wspólnie z żoną, na podstawie umowy sprzedaży z 11 marca 2020 r. nabyliście Państwo
    lokal mieszkalny położony w B, sfinansowany częściowo kredytem hipotecznym. Oboje
    jesteście Państwo kredytobiorcami i obecnie zamieszkujecie w tym lokalu.
    Razem z żoną posiadacie Państwo jeszcze spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
    mieszkalnego położonego w C, w którym obecnie nie zamieszkujecie.
    Ma Pan z żoną ustanowioną ustawową wspólność majątkową. Chcielibyście Państwo
    sprzedać mieszkanie położone w A i skorzystać z ulgi mieszkaniowej przeznaczając całość
    uzyskanej kwoty na częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na lokal
    mieszkalny położony w B.
    W piśmie z 11 maja 2025 r. doprecyzował Pan opis sprawy o następujące informacje:
    Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z 19 maja 2022 r. spadek po zmarłym (...)
    czerwca 2015 r. Pana dziadku nabyli na podstawie ustawy jego żona – Pana babcia oraz
    dzieci: syn i córka po (1/3 jednej trzeciej) części każde z nich.
    Siostra Pana ojca zmarła (...) października 2016 r. i na podstawie aktu poświadczenia
    dziedziczenia z 19 maja 2022 r. spadek po niej na podstawie ustawy nabyli jej matka oraz
    brat po 1/2 (jednej drugiej) części każde z nich.
    Nie prowadzi Pan jakiejkolwiek działalności gospodarczej i nieruchomość nie była
    wykorzystywana w działalności gospodarczej.
    Kwotę uzyskaną ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego w A przeznaczy Pan w całości (w terminie trzech lat, licząc od końca roku
    podatkowego, w którym dokona Pan odpłatnego zbycia nieruchomości) na spłatę kredytu
    hipotecznego zaciągniętego przez Pana wraz z małżonką na zakup lokalu mieszkalnego w
    B.
    W odniesieniu do kredytu hipotecznego:
    1. Kredyt został zaciągnięty w Banku
    2. W umowie kredytowej został określony cel:
      „Kredyt przeznaczony jest na:
      - nabycie,
      - sfinansowanie robót budowlanych prowadzonych dla Lokalu mieszkalnego”.

    3. Jest Pan stroną umowy kredytowej. Wraz z żoną jest Pan Kredytobiorcą i wg Umowy:
      „Każda z osób określonych łącznie w niniejszej umowie, jako Kredytobiorca odpowiada
      za spłatę całej wierzytelności Banku z tytułu Umowy solidarnie z pozostałymi
      osobami.”.

## Pytanie

Czy przysługuje Panu prawo do zwolnienia dochodu ze sprzedaży mieszkania (w a) od
    podatku i skorzystania z ulgi na własne cele mieszkaniowe (spłatę kredytu na mieszkanie
    w Pietrzykowicach w którym obecnie Państwo zamieszkujecie), jeśli mieszkanie w a należy
    do Pana majątku osobistego, a kredyt hipoteczny jest zaciągnięty wspólnie z małżonką
    oraz jest Pan wraz z małżonką właścicielem drugiego mieszkania we Wrocławiu (w którym
    jednak Państwo nie zamieszkujecie)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Cała kwota uzyskana ze sprzedaży mieszkania w a przeznaczona na (częściową) spłatę
    kredytu korzysta z opisanego zwolnienia od podatku. Potwierdza to m.in. pismo Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z lutego 2019 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. I tak, zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Natomiast moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest
    zgodnie z normami prawa cywilnego. W tym zakresie należy odwołać się do przepisów
    ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), a w
    szczególności do art. 155 § 1, który stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Jak stanowi art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym
    zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na
    obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
    Ponadto, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością

    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy w przedmiotowej sprawie momentem
    nabycia udziału w nieruchomości przez spadkodawcę, który te udziały w nieruchomości
    nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych udziałów w nieruchomości
    zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy
    /spadkodawców.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że 27 czerwca 2022 r. otrzymał Pan od babci 3/4
    udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkaniowego i 1/4 w wyniku
    przyjęcia spadku po zmarłym ojcu.
    Powyższy udział wynoszący 1/4 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego został nabyty przez Pana ojca w następujący sposób:
    - na podstawie dziedziczenia po zmarłym (...) czerwca 2015 r. Pana dziadku oraz
    - na podstawie dziedziczenia po zmarłej (...) października 2016 r. siostrze Pana ojca.
    Odnosząc przywołane przepisy prawne do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że jest
    Pan spadkobiercą po zmarłym ojcu, który stał się współwłaścicielem spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w spadkach po swoim ojcu i swojej
    siostrze. Zatem datą nabycia udziału w przedmiotowej nieruchomości przez Pana ojca, o
    której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od

    osób fizycznych jest odpowiednio 8 czerwca 2015 r., tj. dzień śmierci Pana dziadka oraz
    (...) października 2016 r., tj. dzień śmierci siostry Pana ojca – jego spadkodawców. Tym
    samym, w odniesieniu do tej części nieruchomości, którą nabył Pan po ojcu w ramach
    spadku, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy liczony jest od
    końca 2015 r. oraz 2016 r.
    Zatem, planowana przez Pana sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego w części nabytej w spadku po ojcu, nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego prawa przez Pana spadkodawcę
    (Pana ojca). W konsekwencji, nie będzie stanowiła dla Pana źródła przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei, planowana sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego w części nabytej w drodze darowizny w 2022 r. od babci, przed upływem 5
    lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie przez Pana tego prawa – będzie
    stanowiła dla Pana źródło przychodu podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W świetle art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
    1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu
    warunków określonych w tym przepisie. Przepis ten stanowi, że:
      Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi
      tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
      przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli
      począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca
      roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze

      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na
      własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele
      uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje więc taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada
    udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych
    przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w
    całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód
    będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest
    to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał cele
    mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego

        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    W świetle natomiast art. 21 ust. 25 pkt 2 przywołanej ustawy:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
        lit. a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
        (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
        (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
      – w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika natomiast, że:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własny budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie z art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Na mocy art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz wszelkiego rodzaju ulgi są wyjątkiem
    od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów
    ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię
    ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do
    przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji
    spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec,
    że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony
    wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów
    podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Wyjaśnienia wymaga również, że poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe”
    przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do
    zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik,
    przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu
    zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na
    zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1
    pkt 131 cyt. ustawy zwolnienie od podatku dochodowego, w zamierzeniach ustawodawcy
    realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, że celem podatnika jest
    realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie
    wskazał, że nabycie musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są
    w dłuższym okresie. Zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany,
    podmiotowo-przedmiotowy: wydatkowanie środków na określony przedmiot w
    połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego
    własnych celów mieszkaniowych.
    Pana wątpliwości dotyczą określenia, czy może Pan zastosować zwolnienie wynikające z
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatkując
    uzyskany przychód ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego przed upływem pięciu lat od nabycia – na spłatę kredytu hipotecznego
    zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego i sfinansowanie robót budowlanych
    prowadzonych dla lokalu mieszkalnego w sytuacji, kiedy jest Pan wraz z małżonką
    właścicielem drugiego mieszkania, w którym jednak Pan nie zamieszkuje.
    Należy zauważyć, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył
    wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników,
    którzy nie będą posiadać innych nieruchomości (budynków/lokali mieszkalnych), nie
    limituje celów które można zrealizować czy też liczby budynków/lokali, które podatnik
    może nabyć. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych
    nieruchomości mieszkalnych, jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia
    odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu
    własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Zatem, dla skorzystania z przedmiotowego zwolnienia nie ma znaczenia liczba
    posiadanych czy nabywanych nieruchomości mieszkalnych. Z punktu widzenia
    ustawodawcy istotne jest bowiem, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na
    zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Do celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia, ustawodawca zalicza wskazaną w
    art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych spłatę
    kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika
    przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
    w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do

    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, na cele
    określone w pkt 1, które obejmują m.in. nabycie lokalu mieszkalnego oraz budowę,
    rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego lokalu mieszkalnego.
    Z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy jasno więc wynika, że kredyt, na którego spłatę
    zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, musi być kredytem
    zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem
    premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony
    kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle
    określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie
    z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w
    pkt 1. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele
    określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe.
    Biorąc pod uwagę fakt, że lokal mieszkalny został nabyty w ramach wspólności ustawowej
    małżeńskiej, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 cytowanej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela. W czasie trwania tej wspólności małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    W przypadku wydatkowania środków na roboty budowlane prowadzone dla lokalu
    mieszkalnego, w którym podatnik realizuje własne cele mieszkaniowe, wskazać należy, że
    ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wprost w katalogu
    wydatków mieszkaniowych wydatków na roboty budowlane, ale też nie definiuje pojęcia
    „remont” użytego w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia
    funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś
    budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”.
    Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie,
    modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418):

      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza
      się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu,
    służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności
    użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu
    omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace
    służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej lokalu mieszkalnego. W każdym
    przypadku remont dotyczy „materii” lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu,
    okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna,
    elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie
    z elementami budowlanymi lokalu mieszkalnego.
    Ważne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu
    ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje
    przychód ze sprzedaży.
    Zatem jak wynika z wniosku, środki finansowe uzyskane w związku z planowaną
    sprzedażą spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego:
    - przeznaczy Pan na zaspokojenie Pana własnych celów mieszkaniowych poprzez spłatę
      kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego i sfinansowanie robót
      budowlanych prowadzonych dla lokalu mieszkalnego, w którym Pan mieszka;
    - środki na ww. cel wydatkuje Pan nie później niż w ciągu 3 lat od końca roku
      podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego;
    - kredyt na nabycie lokalu mieszkalnego i sfinansowanie robót budowlanych
      prowadzonych dla lokalu mieszkalnego został zaciągnięty przed uzyskaniem
      przychodu;
    - ww. kredyt został zaciągnięty w banku mającym siedzibę w Polsce.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że będzie Pan mógł skorzystać ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z przeznaczeniem całej
    kwoty uzyskanej ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego na częściową spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego i
    sfinansowanie robót budowlanych prowadzonych dla lokalu mieszkalnego, w którym Pan
    mieszka.
    Prawa do ww. zwolnienia nie wykluczają okoliczności, że spółdzielcze własnościowe prawo
    do lokalu mieszkalnego należy do Pana majątku osobistego, a kredyt hipoteczny jest
    zaciągnięty wspólnie z małżonką oraz że jest Pan wraz z małżonką właścicielem drugiego
    mieszkania we Wrocławiu, w którym Państwo nie zamieszkujecie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej wskazać należy, że
    została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Każde z rozstrzygnięć jest bowiem wydawane w indywidualnych
    sprawach podatników na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów prawa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.