Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.686.2018.2.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-27
Teza: Ustalenie kwoty nabycia przy stosowaniu procedury VAT marża.
Słowa kluczowe: cena-cena nabycia; marża; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 października 2018 r. (data wpływu 7 listopada 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 10 grudnia 2018 r. (data wpływu 14 grudnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia kwoty nabycia przy stosowaniu procedury VAT marża – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia kwoty nabycia przy stosowaniu procedury VAT marża. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 10 grudnia 2018 r. (data wpływu 14 grudnia 2018 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i dokonuje zakupu samochodu na zagranicznym portalu aukcyjnym (…). Posiada nr VAT UE. Warunkiem zakupu jest udział w licytacji danego pojazdu. W momencie wygranej aukcji Wnioskodawca otrzymuje dokument potwierdzający zakup samochodu (w rodzaju proforma) wraz z dodatkowymi kosztami. Na dokumencie widnieją następujące pozycje wraz z kosztami: samochód, opłata aukcyjna, opłata za obsługę aukcji i przygotowanie pojazdu do wysyłki. Jeśli od razu Wnioskodawca zamawia transport przez portal na dokumencie widnieje również pozycja transport.

Dokument określany jest jako „potwierdzenie zakupu” i zawiera różne stawki podatkowe i tak kolejno: pojazd zawiera określenie podatkowe sygnowane literką „M”, co oznacza opodatkowanie różnicowe, czyli zgodnie z polskim prawem podatkowym jest opodatkowane tzw. marżą. Reszta pozycji sygnowana literką „I” i stanowi wewnątrzwspólnotową usługę, która w polskim prawie podatkowym rozliczana jest jako procedura „odwrotnego obciążenia”. Ponieważ Wnioskodawca dokonał już kilku takich transakcji, zauważył, że cena pozycji „dokument pojazdu” i „odbiór” jest z reguły stała, natomiast cena za samochód i opłaty za aukcję uzależniona jest od marki, modelu i wartości samochodu. Tak więc niejednokrotnie cena „opłaty za aukcję” znacznie wpływa na ogólną wartość zakupu.

Data wystawienia dokumentu jest zbieżna z momentem zakończenia aukcji. Na dokumencie jest wskazane konto, na które należy dokonać wpłaty łącznej za zakup pojazdu i innych kosztów dodatkowych. Warunkiem dostarczenia towaru jest uiszczenie zapłaty zgodnie z wartością dokumentu zwanego „potwierdzenie zakupu”. Po wpłacie zostają wystawione kolejne dokumenty zwane „rachunkami” – dotyczący korzystania z aukcji oraz dotyczący zakupu pojazdu oraz dokumentów i odbioru. Na dokumencie „potwierdzenie zakupu” widoczna jest stopka z danymi firmowymi i nr NIP DE. Na dokumentach zwanych „rachunkami” również istnieją stopki z danymi firmowymi, ale są to różne podmioty. Na rachunku dotyczącym korzystania z platformy aukcyjnej znajduje się nr NIP DE, a na rachunku dotyczącym zakupu pojazdu widnieje nr NIP DE, czyli zbieżny z nr NIP na dokumencie „potwierdzenie zakupu”. Kwota sumaryczna z obu rachunków jest równa kwocie z dokumentu „potwierdzenie zakupu”. Sposoby opodatkowania dotyczące poszczególnych elementów rachunków, nie ulegają zmianie i są identyczne z określeniami podatkowymi widniejącymi na dokumencie „potwierdzenie zakupu”. Daty rachunków są natomiast inne niż data na dokumencie „potwierdzenie zakupu” i nie odpowiadają ani dacie odbycia się aukcji, ani dacie wpłaty dokonanej przez Wnioskodawcę żądanej kwoty na konto sprzedawcy pojazdu.

Samochód opisany w złożonym wniosku stanowi towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towaru i usług (Dz. U. 2016 r., poz. 710 ze zm.).

Wnioskodawca nabył samochód od podmiotu wymienionego w art. 120 ust. 10 pkt 5 ww. ustawy o VAT. Właścicielem pojazdu jest aktywny podatnik podatku VAT prowadzący działalność gospodarczą na terenie Niemiec w „formie internetowej hurtowni skutecznego kupna i sprzedaży sprawdzonych samochodów używanych z własnym asortymentem”.

Oprócz kosztu nabycia samochodu oraz opłat aukcyjnych zdarza się, że poprzez portal aukcyjny zamawiany jest również transport samochodu do miejsca siedziby Wnioskodawcy w Polsce, która jest wystawiona przez firmę, która ma ten sam nr VAT UE co firma wystawiająca rachunki za opłaty za aukcję. Według informacji, które uzyskał Wnioskodawca na infolinii firmy w Polsce posiada ona spółkę matkę X, która wystawia fakturę za zakupione pojazdy oraz 4 firmy córki, które zajmują się obsługą aukcji oraz transportem samochodów do miejsca przeznaczenia u klienta. Na powyższe usługi wystawiana jest faktura dokumentująca wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług i obowiązek rozliczenia VAT spoczywa na Wnioskodawcy jako nabywcy. Przelew za wylicytowany samochód oraz wszelkie opłaty związane z zakupem dokonywane są na jedno konto. Na osobny nr rachunku bankowego płacona jest natomiast jedynie faktura na transport. Jednak jest ona wystawiona przez firmę, która wystawia również rachunek za opłaty aukcyjne.

Reasumując całość zakupu jak i opłat dokonywana jest za pośrednictwem jednego portalu i dotyczy tego samego towaru.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

*   samochody zakupowane są w celu dalszej odsprzedaży w procedurze VAT marża.
*   Nazwy podmiotów, od których kupowane są samochody to:
    *   Y NIP DE (…) – transport samochodu;
    *   X NIP DE (…) – faktura dotycząca sprzedaży samochodu;
    *   Y NIP DE (…) – faktura na obsługę dokumentacji;
    *   Z NIP DE (…) – opłata aukcyjna.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług za kwotę nabycia można uznać oprócz rachunku wystawionego na poczet nabycia samochodu na portalu aukcyjnym Auto1, również opłaty aukcyjne, opłaty związane z przygotowaniem dokumentacji i transportu samochodu z miejsca postoju u kontrahenta do miejsca siedziby Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty nabycia brane pod uwagę do ustalania marży powinny uwzględniać wszystkie koszty poniesione w związku z zakupem samochodów. Wnioskodawca stoi na takim stanowisku, ponieważ zakup samochodu dokonywany jest na jednym portalu, a po zakończeniu aukcji otrzymuje potwierdzenie sprzedaży od jednego podmiotu, gdzie wyszczególnione są wszystkie opłaty poza kosztami transportu.

Zaznaczyć należy, iż samochody kupowane na portalu aukcyjnym (…) w odróżnieniu od realiów znanych z rodzimych portali aukcyjnych, stanowią wyłączną własność rzeczonych portali aukcyjnych, a wszelkie prawa od pierwotnych właścicieli zostały przeniesione na ww. serwisy aukcyjne przed wystawieniem przez nie ofert sprzedaży samochodów w formie aukcji. Potwierdzeniem powyższej tezy jest również przekazywanie przez kupującego opłaty za zakupiony samochód poprzez przelanie kwoty należnej z tytułu nabycia samochodu, a także wynikającej z opłaty aukcyjnej na jedno i to samo konto bankowe sprzedającego. Zdaniem Wnioskodawcy, również opłata za transport stanowi cenę nabycia w rozumieniu art. 120 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ pobierana jest przez tą samą firmę córkę, która wystawia fakturę za opłatę aukcyjną, a cała transakcja jest „sztucznie rozbijana” przez portal (…) na kilka osobnych podmiotów, a w istocie jest to jedna transakcja.

Zgodnie z brzmieniem ustawy dla potrzeb procedury „VAT-marża”, przez kwotę nabycia Wnioskodawca rozumie wszystko to, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (nabywcy). Składający wniosek przyjmuje, iż kwota nabycia to cena, którą podatnik zapłacił dostawcy towaru, a która to obejmuje wszystkie koszty związane bezpośrednio z transakcją, a więc poza fakturą dokumentującą zakup samochodu, również faktury za opłaty aukcyjne związane bezpośrednio z każdym konkretnym kupowanym samochodem.

W związku z powyższym twierdzenie, że dla potrzeb ustalania podstawy opodatkowania do wyliczenia marży należy przyjąć wszystkie wydatki zapłacone za wylicytowany pojazd wydaje się zasadne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy – w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Przez kwotę sprzedaży – w myśl art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy – rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.

Natomiast przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika – art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy.

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Towarami używanymi są zatem te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte, lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym użytku).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży.

Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.

I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy – przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeśli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Powyższe regulacje wskazują, że dla potrzeb zastosowania procedury marży, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (nabywcy).

Należy zauważyć, że formułując w art. 120 ustawy szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, ustawodawca, określając w ust. 4 tego artykułu podstawę opodatkowania, posłużył się sformułowaniem „kwota nabycia”.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca określając podstawę opodatkowania (marżę) powinien wyliczyć różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia (zapłaconą przez Wnioskodawcę pierwotnemu sprzedawcy), pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz posiada nr VAT UE. Dokonuje on zakupu samochodu na zagranicznym portalu aukcyjnym (…) Warunkiem zakupu jest udział w licytacji danego pojazdu. W momencie wygranej aukcji Wnioskodawca otrzymuje dokument potwierdzający zakup samochodu (w rodzaju proforma) wraz z dodatkowymi kosztami. Na dokumencie widnieją następujące pozycje wraz z kosztami: samochód, opłata aukcyjna, opłata za obsługę aukcji i przygotowanie pojazdu do wysyłki. Jeśli od razu Wnioskodawca zamawia transport przez portal na dokumencie widnieje również pozycja transport.

Dokument określany jest jako „potwierdzenie zakupu” i zawiera różne stawki podatkowe. Pojazd zawiera określenie podatkowe sygnowane literką „M”, co oznacza opodatkowanie różnicowe, czyli zgodnie z polskim prawem podatkowym jest opodatkowane tzw. marżą. Reszta pozycji sygnowana literką „I” i stanowi wewnątrzwspólnotową usługę, która w polskim prawie podatkowym rozliczana jest jako procedura „odwrotnego obciążenia”. Data wystawienia dokumentu jest zbieżna z momentem zakończenia aukcji. Na dokumencie jest wskazane konto, na które należy dokonać wpłaty łącznej za zakup pojazdu i innych kosztów dodatkowych. Warunkiem dostarczenia towaru jest uiszczenie zapłaty zgodnie z wartością dokumentu zwanego „potwierdzenie zakupu”. Po wpłacie zostają wystawione kolejne dokumenty zwane „rachunkami”, dotyczące korzystania z aukcji, zakupu pojazdu oraz dokumentów i odbioru.

Wnioskodawca nabył samochód od podmiotu wymienionego w art. 120 ust. 10 pkt 5 ustawy. Właścicielem pojazdu jest aktywny podatnik podatku VAT prowadzący działalność gospodarczą na terenie Niemiec w „formie internetowej hurtowni skutecznego kupna i sprzedaży sprawdzonych samochodów używanych z własnym asortymentem”. Samochód stanowi towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy i zakupiony jest w celu dalszej odsprzedaży w procedurze VAT marża.

Oprócz kosztu nabycia samochodu oraz opłat aukcyjnych zdarza się, że przez portal aukcyjny zamawiany jest również transport samochodu do miejsca siedziby Wnioskodawcy w Polsce. Przelew za wylicytowany samochód oraz wszelkie opłaty związane z zakupem dokonywane są na jedno konto. Na osobny nr rachunku bankowego płacona jest natomiast jedynie faktura na transport. Jednak jest ona wystawiona przez firmę, która wystawia również rachunek za opłaty aukcyjne. Całość zakupu jak i opłat dokonywana jest za pośrednictwem jednego portalu i dotyczy tego samego towaru.

Wnioskodawca wskazał poniższe podmioty jako sprzedawców odpowiednio:

*   Y NIP DE (…) – transport samochodu;
*   X NIP DE (…) – faktura dotycząca sprzedaży samochodu;
*   Y NIP DE (…) – faktura na obsługę dokumentacji;
*   Z NIP DE (…) – opłata aukcyjna.

W przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że opłata aukcyjna oraz opłata za obsługę dokumentacji i transport samochodu nie stanowią składników wynagrodzenia, które sprzedawca samochodu otrzymuje od Wnioskodawcy jako nabywcy samochodu. Faktury dokumentujące ww. opłaty wystawione są bowiem przez różne podmioty o różnych numerach unijnych co oznacza, że wykazane w nich kwoty należne są różnym podmiotom a nie jedynie sprzedawcy danego samochodu.

Fakt, że Wnioskodawca należności za samochód, opłatę aukcyjną oraz za obsługę dokumentacji wpłacił na to samo konto bankowe nie zmienia podmiotów, wobec których Wnioskodawca jest zobowiązany zapłacić te należności. Należności z tytułu opłaty aukcyjnej, za obsługę dokumentacji i transport samochodu przysługują tym innym podmiotom, a nie pierwotnemu sprzedawcy samochodu, co potwierdzają faktury wystawione przez różne podmioty. W związku z powyższym nie mogą one zwiększać kwoty nabycia, o której mowa w art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy zatem stwierdzić, że Wnioskodawca przy określeniu kwoty nabycia danego samochodu winien uwzględnić wynagrodzenie zapłacone i należne sprzedawcy samochodu, tj. kwotę nabycia samochodu. Natomiast należności za opłaty aukcyjne oraz za obsługę dokumentacji i transport samochodu, które są należne innym podmiotom, a nie sprzedawcy samochodu nie stanowią elementów kwoty nabycia samochodu, o której mowa w art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy.

Podsumowując należy stwierdzić, że podstawą opodatkowania przy sprzedaży przez Wnioskodawcę towaru używanego (samochodu) jest różnica między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia (kwotą należną pierwotnemu sprzedawcy samochodu zapłaconą przez Wnioskodawcę), pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług. Przy czym przy określaniu kwoty nabycia winien uwzględnić on kwotę wynikającą z faktury za samochód, bez uwzględnienia kwot wynikających z faktur za opłaty aukcyjne, opłaty związane z przygotowaniem dokumentacji i transportu samochodu, które są należne innym podmiotom, a nie pierwotnemu sprzedawcy samochodu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę do wniosku. Zatem tutejszy organ wskazuje, że dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.