Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-184/08-2/PJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-09
Teza: Czy dochody w USA w latach 2003-2006 powinny być opodatkowane łącznie z pozostałymi dochodami w Polsce? Czy dokonując rozliczenia podatkowego za lata 2003-2006 Wnioskodawczyni podlegała w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 2a?.
Słowa kluczowe: dochód; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; rezydent podatkowy; Stany Zjednoczone
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 01.12.2008 r. (data wpływu 10.12.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w Polsce za lata 2003 - 2006 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.12.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w Polsce za lata 2003 - 2006.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest obywatelką Polski. W marcu 2000 roku wyjechała do przyszłego męża, który jest obywatelem USA i Polski. Przebywał w USA od 1993 roku. Wnioskodawczyni poznała przyszłego męża pod koniec 1996 roku, a następnie utrzymywała z nim stały kontakt, a także odwiedzała przyszłego męża. W 2002 roku Wnioskodawczyni wyszła za mąż z zamiarem osiedlenia się na stale w USA. Miedzy marcem 2000, a sierpniem 2002 roku cały czas Wnioskodawczyni przebywała w USA i w 2002 roku wystąpiła o wizę HIB (pracownicza), która pozwala mieć intencje stałego pobytu w USA. Dodatkowo zaraz po wstąpieniu w związek małżeński Wnioskodawczyni wystąpiła o zieloną kartę w USA (Zielona karta według \`(...)\`\`(...)\`. jest wydawana dla ludzi wyjeżdżających z zamiarem stałego pobytu w USA). Aktualnie Wnioskodawczyni posiada zieloną kartę USA, którą otrzymała dopiero w 2007 roku, po długiej procedurze imigracyjnej USA (jest długie oczekiwanie na wizę imigracyjną USA). Wnioskodawczyni posiada dokumenty, które posiadają ludzie mieszkający na stale w USA, jak np. aktualne prawo jazdy.

W marcu 2000 roku kiedy Wnioskodawczyni zdecydowała się zamieszkać z przyszłym mężem, zrezygnowała z pracy w prestiżowej firmie amerykańskiej C. w W.. W USA Wnioskodawczyni między 2000-2002 nie pracowała, gdyż nie miała pozwolenia na pracę w USA (nie był to wyjazd zarobkowy).

Miedzy 2003, a 2006 rokiem Wnioskodawczyni razem z mężem przebywała w Polsce, ponieważ zmarł ojciec męża Wnioskodawczyni. Mąż Wnioskodawczyni musiał uporządkować sprawy biznesowe (jego ojciec był właścicielem firmy w Polsce). W tym celu musiał zatrudnić osobę zarządzającą firmą, a także unormować sytuację spadkową oraz prawną firmy w Polsce.

Czas pobytu w Polsce:

*   w 2003 roku - około 5 miesięcy (mniej niż 6 miesięcy)
*   w 2004 roku - około 5 miesięcy (mniej niż 6 miesięcy)
*   w 2005- około 8 miesięcy
*   w 2006 roku - około 2 miesiące

Żaden pobyt w Polsce nie trwał za jednym razem więcej niż 6 miesięcy. Ogólnie miedzy 2003-2006 małżonkowie fizycznie spędzali więcej czasu w USA niż w Polsce.

W czasie pobytów w Polsce Wnioskodawczyni dalej pracowała na rzecz firmy amerykańskiej w USA. Podatki z dochodów były odprowadzane jako rezydenta USA, poza tym Wnioskodawczyni identyfikowała się jako nierezydent np. poprzez członkowstwo w klubie fltness.

*   Przelewy na konto były w USA.
*   Zarówno Wnioskodawczyni, jak i jej mąż korzystali z kart kredytowych w USA.
*   Wszelka korespondencja w USA, jak np. z banków zawsze wysyłana była na adres podany w USA. W czasie pobytu w Polsce Wnioskodawczyni z mężem płacili np. za abonament za telefon komórkowy w USA, którego nie można było użyć w Polsce.
*   za okres lat 2002 - 2006 Wnioskodawczyni posiada certyfikat rezydencji podatkowej wydanej przez Urząd Skarbowy w USA (IRS – Internal Revenue Service) i wszystkie podatki w USA były rozliczane jako rezydenta.
*   Zanim mąż Wnioskodawczyni został obywatelem USA w 2006 roku - pobyty w Polsce udokumentował do biura imigracyjnego, które wydało tzw. „reentry permit”, o który się starają osoby, które tymczasowo przebywają poza granicami USA.
*   W czasie pobytu w Polsce mąż razem z Wnioskodawczynią np. jeździł samochodem na rejestracji amerykańskiej i wykupywał ubezpieczenie OC dla cudzoziemców. - W 2005 roku Wnioskodawczyni uaktualniała wizę HIB w ambasadzie USA, tym samym mając intencję powrotu do USA.

W 2005 roku Wnioskodawczyni z mężem zakupili działkę w Polsce, obserwując nadchodzące „boom cenowe”. Cena działki następnie zwiększyła wartość aż 3-4 razy. Jednak w okresie, o którym mowa, żadna nieruchomość na działce nie powstała, jak również nie wystąpiono o zezwolenie na budowę.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy dochody w USA w latach 2003-2006 powinny być opodatkowane łącznie z pozostałymi dochodami w Polsce?
2.  Czy dokonując rozliczenia podatkowego za lata 2003-2006 Wnioskodawczyni podlegała w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 2a?.

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust 1 ustawy o podatku od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Do celów podatkowych należy odróżnić miejsce zamieszkania od miejsca czasowego pobytu, tj. miejsca, w którym dana osoba przebywa w określonym czasie. Okres czasowego pobytu nie jest w żaden sposób limitowany. Za określeniem USA jako miejsca zamieszkania oraz ośrodka interesów życiowych Wnioskodawczyni w większości przemawiają następujące fakty:

1.  ściślejsze powiązania gospodarcze z USA, praca na rzecz firmy w USA oraz zrezygnowanie z pracy w Polsce w celu wspólnego zamieszkania z mężem w USA,
2.  mocniejsze powiązania osobiste i rodzinne z USA - od 2000r. razem z mężem Wnioskodawczyni mieszkała w USA, tworząc stałe ognisko domowe we własnym lokalu, jak również większość znajomych Wnioskodawczyni stanowili obywatele USA,
3.  okoliczność wyjazdu do przyszłego męża, który na stałe przebywał w USA i aplikacja o kartę stałego pobytu w USA,
4.  otrzymanie certyfikatów rezydencji podatkowej wydanych przez amerykańska administrację,
5.  wyjeżdżając do USA Wnioskodawczyni nie posiadała żadnych nieruchomości ani wielkich oszczędności w Polsce (jako studentka Wnioskodawczyni pracowała w Polsce, mieszkając z rodzicami),
6.  w czasie pobytów w Polsce Wnioskodawczyni wspólnie z mężem miała klarowne intencje pobytu tymczasowego, a w okresie lat 2003 - 2006 większość czasu fizycznie małżonkowie przebywali na terenie USA.

W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawczyni w latach 2003-2006 dokonała prawidłowych rozliczeń podatkowych, stosując zapis art. 3 ust. 2a ustawy o pdof (ograniczony obowiązek podatkowy), wykazując wyłącznie dochody uzyskane na terytorium Polski i identyfikując się jako nierezydent.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 2a ww. ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz od innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 4a ww. ustawy przepisy art. 3 ust. 1 i 2a stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 7 i 8 umowy międzynarodowej podpisanej w Waszyngtonie w dniu 8 października 1974 r. zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178), określenie osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę:

1.  na terytorium Polski oznacza:

*   polską spółkę i
    
    *   jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z polskim prawem jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi polskiemu jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.
    
    2\. na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki oznacza:
    
    *   spółkę Stanów Zjednoczonych i
    
    *   jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi Stanów Zjednoczonych jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Stanach Zjednoczonych.
    
    Definicja ta odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    
    W przepisach polskiego prawa podatkowego obowiązujących do dnia 31 grudnia 2006 r. pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało zdefiniowane.
    
    Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny. Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do zamiaru (woli) osoby. Na miejsce zamieszkania składa się więc zarówno element faktycznego przebywania (corpus), jak i zamiar pobytu w tym miejscu (animus). Jednocześnie jednak istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych. Należy przy tym podkreślić, że sama deklaracja osoby co do jej zamiaru nie ma doniosłości prawnej, jeżeli nie znajduje wyrazu w faktycznych okolicznościach wskazujących na to, gdzie ustanowiła ona ośrodek życiowej działalności.
    
    Postanowienia art. 4 cytowanej umowy mają natomiast zastosowanie w sytuacji, gdy w myśl postanowień art. 3 ust. 1 pkt 7 i 8, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, tzn. gdy zachodzi kolizja ustawodawstw wewnętrznych obu państw w kwestii dotyczącej ustalenia miejsca zamieszkania.
    
    Zgodnie z art. 4 cytowanej umowy, jeżeli w znaczeniu art. 3 ust. 1 pkt 7 i 8 niniejszej Umowy osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obydwu Umawiających się Państwach, to:
    
    1.  będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ona stale zamieszkuje. Jeżeli ona stale zamieszkuje w obydwu Umawiających się Państwach lub nie zamieszkuje w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie uważana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, z którym jej związki osobiste i majątkowe są ściślejsze (ośrodek powiązań osobistych),
    2.  jeżeli nie można ustalić, w którym z Umawiających się Państw znajduje się ośrodek jej powiązań osobistych, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, w którym ona zazwyczaj przebywa,
    3.  jeżeli ona zazwyczaj przebywa w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem.
    
    Miejsce zamieszkania osoby fizycznej, znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Ognisko to musi być trwałe, co oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.
    
    Istotnym czynnikiem jest zatem w tym przypadku trwałość zamieszkania.
    
    Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż w marcu 2000 roku Wnioskodawczyni wyjechała do przyszłego męża do Stanów Zjednoczonych.
    
    Od tego momentu ściślejsze powiązania osobiste i rodzinne łączyły Wnioskodawczynię ze Stanami Zjednoczonymi.
    
    W 2002r. Wnioskodawczyni wyszła za mąż, zamieszkiwała wspólnie z mężem w Stanach Zjednoczonych, tworząc stałe ognisko domowe we własnym lokalu, jak również większość znajomych Wnioskodawczyni stanowili obywatele Stanów Zjednoczonych.
    
    Przebywając w Stanach Zjednoczonych Wnioskodawczyni wystąpiła o wizę pracowniczą, zieloną kartę ( otrzymaną w 2007r. ).
    
    W okresie od 2003 do 2006 roku Wnioskodawczyni przyjeżdżała do Rzeczypospolitej Polskiej bez zamiaru stałego pobytu. Świadczy o tym fakt, iż w okresie tym:
    
    *   pracowała w dalszym ciągu na rzecz firmy amerykańskiej w Stanach Zjednoczonych,
    *   przelewy realizowane były na konto w Stanach Zjednoczonych,
    *   zarówno Wnioskodawczyni, jak i Jej mąż korzystali z kart kredytowych posiadanych w Stanach Zjednoczonych.
    *   wszelka korespondencja w Stanach Zjednoczonych, jak np. z banków zawsze wysyłana była na adres podany w Stanach Zjednoczonych. W czasie pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej Wnioskodawczyni wraz z mężem opłacała abonament za telefon komórkowy w Stanach Zjednoczonych, którego nie można było użyć w Polsce.
    
    Rozpatrując obowiązek podatkowy należy wskazać na miejsce zamieszkania w kontekście zamiaru stałego pobytu. Wnioskodawczyni wyjeżdżając do Stanów Zjednoczonych wybrała ten kraj jako terytorium stałego pobytu. Od tego momentu wszelkie działania podejmowane przez Wnioskodawczynię ukierunkowane były na związaniu swojego centrum interesów osobistych, gospodarczych ze Stanami Zjednoczonymi.
    
    Wspomniane centrum interesów obejmuje powiązania osobiste i ekonomiczne (m.in. źródła dochodu, miejsce przebywania najbliższej rodziny podatnika, znajomi, miejsce położenia jego składników majątku). Dokonując oceny gdzie dana osoba ma centrum interesów życiowych, wszelkie okoliczności należy rozważyć w całości, lecz niewątpliwie należy zwrócić szczególną uwagę na indywidualne postępowanie danej osoby. Jeżeli osoba, mająca ognisko domowe w jednym państwie, utworzyła ognisko domowe w drugim państwie, z zachowaniem w całej pełni pierwszego ogniska, to fakt, iż pierwsze z nich zostało zachowane w środowisku, w którym osoba ta zawsze mieszkała, pracowała i w którym znajduje się jej rodzina, znajomi i mienie, może w połączeniu z innymi elementami wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek swych życiowych interesów w pierwszym państwie.
    
    Wymienione przez Wnioskodawczynię w przedmiotowym wniosku okoliczności (m. in. miejsce stałego zamieszkania, praca), trwałe ognisko domowe, które Wnioskodawczyni wspólnie z mężem urządziła i zastrzegła dla swego trwałego użytkowania świadczą, iż w okresie, którego dotyczy wniosek (lata 2003 – 2006) ze Stanami Zjednoczonymi łączyły Wnioskodawczynię ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze.
    
    Reasumując, w okresie od 2003 do 2006 r. Wnioskodawczyni podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    
    Oznacza to obowiązek podatkowy tylko od dochodów ( przychodów ) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    
    Tym samym dochody uzyskiwane w okresie lat 2003 – 2006 w Stanach Zjednoczonych nie podlegają opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej.
    
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    
    Należy ponadto zaznaczyć, że organ wydający pisemną interpretację jest związany opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Zatem, jeśli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.