Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP4.4512.128.2016.1.PZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-12-27
Teza: brak prawa do odliczenia podatku naliczonego, w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; inwestycje; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 08 grudnia 2016 r. (data wpływu 16 grudnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Przebudowa drogi powiatowej nr xxxxxx Xxxxxx na odcinku Xxxxxx-Xxxxxx w miejscowości Xxxxxx”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Powiat zamierza przystąpić do realizacji zadania inwestycyjnego pn. "\`(...)\`" i ubiega się o przyznanie pomocy ze środków Unii Europejskiej w ramach programu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Celem planowanej operacji ma być: usprawnienie połączenia z drogą wyższej kategorii - tj. drogą wojewódzką nr xxxxxx Xxxxxx - Xxxxxx przez przebudowę odcinka drogi xxxxxx o dł. 5,12 km. Poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez dobudowę chodnika o dł. 2,05 km przez teren w miejscowości Xxxxxx oraz polepszenie dostępności do budynków użyteczności publicznej: poczty, domu kultury, remizy, ośrodka zdrowia - NZOZ, apteki i sklepów w Xxxxxx Xxxxxx.

Powiat posiada osobowość prawną i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Planowana inwestycja jest zadaniem publicznym Powiatu zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 6 o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016r. poz. 814).

Wskazane we wniosku drogi są drogami powiatowymi. Operacja jest realizowana w porozumieniu pomiędzy gminą a powiatem.

W związku z przebudową drogi Powiat poniesie wydatki na zakup materiałów i usług. Użytkownicy będą korzystać z ww. drogi bez ponoszenia dodatkowych opłat. Drogi są i będą ogólnodostępne i bezpłatne. Towary i usługi zakupione w związku z realizacją projektu nie będą wykorzystywane przez Powiat do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Powiat zaliczył koszty podatku VAT realizowanej inwestycji jako koszty kwalifikowane projektu i tym samym planuje otrzymać do nich dofinansowanie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w odniesieniu do planowanej inwestycji Powiat będzie miał możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub w części zarówno w trakcie trwania inwestycji jak również po jej zakończeniu?

Zdaniem Wnioskodawcy

Powiat w związku z planowaną inwestycją nie będzie miał możliwości odzyskania naliczonego podatku VAT w całości lub w części, zarówno w trakcie trwania inwestycji, jak i po jej zakończeniu.

Powiat nie będzie prowadził sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT z wykorzystaniem inwestycji. Zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r.o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016r. poz. 710 ze zm.) zwanej dalej ustawą.

W myśl tego przepisu w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.Z treści cytowanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podmiotowi działającemu w charakterze podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powiat będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadania, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W rozumieniu ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016r. poz. 814 ze zm.) Powiat wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność (art. 2 ust. 1). W takim ujęciu Powiat nie może być uznany za podatnika, ponieważ realizuje zadania własne w ramach władztwa publicznego służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej.

W omawianej sprawie obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełnione, ponieważ powstała w ramach realizacji projektu droga nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanej podatkiem VAT. Powiat nie będzie czerpał żadnych przychodów wynikających z korzystania z przebudowanej drogi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawa. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, ze zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarcza, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem jednostka samorządu terytorialnego działa w charakterze podatnika wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności

spełniające definicje działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 814 ze zm.) powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, ze przedmiotem operacji ma być usprawnienie połączenia z drogą wyższej kategorii – tj. drogą wojewódzką nr xxxxxx Xxxxxx-Xxxxxx przez przebudowę odcinka drogi xxxxxx o dł. 5,12 km. Poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez dobudowę chodnika o dł. 2,05 km przez teren w miejscowości Xxxxxx oraz polepszenie dostępności do budynków użyteczności publicznej: poczty, domu kultury, remizy, ośrodka zdrowia – NZOZ, apteki i sklepów w Xxxxxx Xxxxxx. Powyższe, realizowane będzie w ramach zadania inwestycyjnego pn. „\`(...)\`”, należy do zadań własnych Powiatu i będzie służyło zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, a efekty nie będą wykorzystywane dla celów zarobkowych. Z okoliczności faktycznych wynika, że Powiat dokonując nabycia towarów i usług w ramach projektu nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, ponieważ projekt wpisuje się w działalność publicznoprawna niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca wskazał ponadto, że towary i usługi nabywane w ramach projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Podczas realizacji tego zadania to Wnioskodawca będzie ponosił wydatki na zakupu materiałów i usług z nim związanych. Wnioskodawca wskazał również, że droga będzie ogólnodostępna, publiczna i nieodpłatnie udostępniana wszystkim użytkownikom.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z zamiarem przystąpienia do realizacji przedmiotowej inwestycji.

Opis sprawy wskazuje, ze w rozpatrywana inwestycja będzie miała charakter publiczny i niekomercyjny.

Droga powiatowa jest drogą publiczną, udostępnioną nieodpłatnie wszystkim użytkownikom.

W takich okolicznościach sprawy należy przyjąć, ze realizacja opisanego zadania (przebudowa drogi powiatowej) nie będzie miała charakteru ani celu polegającego na prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Zatem Powiat realizując to zadanie inwestycyjne nie będzie działał w charakterze podatnika VAT. Powiat jednoznacznie wskazał, ze towary i usługi nabywane w ramach projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z planowaną realizacją zadania inwestycyjnego pn. „\`(...)\`” w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Końcowo zaznacza się, ze organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestie te rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu kwalifikacji, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Zaznaczenia wymaga, ze interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto Organ informuje, ze zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągniecie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretacje przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretacje – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postepowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.