Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-188/09/ENB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-05-08
Teza: Czy diety kwartalne wypłacane sołtysom są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 13 ust. 5 oraz art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: dieta; obowiązek-obowiązek obywatelski; obowiązek-obowiązek społeczny; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 9 lutego 2009 roku (data wpływu 16 lutego 2009 roku) uzupełnionego pismem z dnia 18 lutego 2009 (data wpływu 23 lutego 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania diet wypłacanych sołtysom – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2009 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania diet wypłacanych sołtysom.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – organizację i zakres działania jednostki pomocniczej (sołectwa) określa rada gminy odrębnym statutem. Sołtysi są wybierani w głosowaniu tajnym przez stałych mieszkańców sołectwa (art. 36 ust. 2 ww. ustawy. Przewodniczący organu wykonawczego jednostki pomocniczej (sołtys) może uczestniczyć w pracach rady gminy na zasadach określonych w statucie gminy (art. 37a ww. ustawy). Ponadto rada gminy posiada ustawową kompetencję do ustanowienia zasad na jakich organowi wykonawczemu jednostki pomocniczej tj. sołtysowi, będzie przysługiwała dieta oraz zwrot kosztów podróży służbowej (art. 37b ust. 1 ustawy). W związku z powyższym Rada Gminy w § 15 ust. 2 statutów sołectw, przyjętych uchwałą w sprawie uchwalenia statutów jednostek pomocniczych Gminy, przyznała sołtysom prawo do diet na zasadach określonych w odrębnych uchwałach Rady Gminy. W dniu 28 lutego 2008 Rada Gminy podjęła uchwałę w sprawie przyznania diet dla sołtysów i zwrotu kosztów podróży służbowej, w której przyznano sołtysom między innymi zryczałtowane diety kwartalne z tytułu powierzonych im obowiązków a także dodatkowe diety za udział w sesjach Rady Gminy oraz innych posiedzeniach i zebraniach, na które zaproszeni zostali przez Wójta lub Przewodniczącego Rady Gminy. Na podstawie powyższych przepisów prawa, sołtysi wykonujący czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, uzyskują przychody z działalności wykonywanej osobiście, które w praktyce nie przekraczają miesięcznych limitów zwolnienia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy diety kwartalne wypłacane sołtysom są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 13 ust. 5 oraz art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno diety za udział sołtysów w sesjach jak również zryczałtowane diety kwartalne z tytułu pełnienia obowiązków sołtysa – są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, do źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu zaliczona została działalność wykonywana osobiście. W ramach tego źródła przychodów w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wyodrębnił i rozróżnił:

*   w pkt 5 – przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7 oraz

*   w pkt 7 – przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

W świetle powyższych przepisów – przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich oraz osoby należące do składów zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych stanowią wyodrębnione kategorie przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich - do wysokości nie przekraczającej miesięcznie kwoty 2.280 zł.

Przepis powyższy przewiduje zwolnienie niektórych przychodów związanych z osobistym pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, a mianowicie tylko i wyłącznie diet oraz kwot stanowiących zwrot kosztów.

Należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia w prawie podatkowym są nie tylko odstępstwem od zasady wyrażonej w treści art. 9 ust. 1 ww. ustawy lecz również stanowią wyjątek od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania, dlatego też wykładnia przepisów ustanawiających te zwolnienia musi być wykładnią ścisłą, co oznacza, że nie może być ani rozszerzająca, ani też zawężająca.

Przy wykładni pojęć użytych w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy – by uniknąć zastosowania wykładni rozszerzającej - należy przyjąć zasadę, że kryteria rozumienia powyższych pojęć muszą mieć w pierwszej kolejności charakter kryteriów ustawowych, a tylko pomocniczo, tj. w kwestiach nie rozstrzygniętych przez ustawy mogą odwoływać się do znaczeń pozaprawnych. Zatem aby uznać określone świadczenie za „dietę”, bądź „kwotę stanowiącą zwrot kosztów” nie wystarczy takie nazwanie świadczenia przez świadczeniobiorcę lub stronę świadczącą, lecz konieczne jest, aby świadczenie było w taki właśnie sposób nazwane przez ustawodawcę i następowało w wykonaniu ustawowego uprawnienia do tego rodzaju świadczenia, po drugie, „obowiązki” w rozumieniu interpretowanego przepisu muszą mieć charakter obowiązków wykonywanych na podstawie ustawy w tym sensie, że funkcja, z pełnieniem której obowiązki te się wiążą, jest funkcją unormowaną ustawowo.

Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia konieczne jest zatem, by świadczenia w postaci diet oraz zwrotu kosztów były w taki sposób określone przez przyznającą je odrębną ustawę, nie zaś akt wewnętrzny np. uchwałę samorządu lub rady gminy.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – organizację i zakres działania jednostki pomocniczej (sołectwa) określa rada gminy odrębnym statutem. Sołtysi są wybierani w głosowaniu tajnym przez stałych mieszkańców sołectwa (art. 36 ust. 2 ww. ustawy. Przewodniczący organu wykonawczego jednostki pomocniczej (sołtys) może uczestniczyć w pracach rady gminy na zasadach określonych w statucie gminy (art. 37 a ww. ustawy). Ponadto rada gminy posiada ustawową kompetencję do ustanowienia zasad na jakich organowi wykonawczemu jednostki pomocniczej tj. sołtysowi, będzie przysługiwała dieta oraz zwrot kosztów podróży służbowej (art. 37b ust. 1 ustawy). W związku z powyższym Rada Gminy w § 15 ust. 2 statutów sołectw, przyjętych uchwałą w sprawie uchwalenia statutów jednostek pomocniczych Gminy, przyznała sołtysom prawo do diet na zasadach określonych w odrębnych uchwałach Rady Gminy. W dniu 28 lutego 2008 Rada Gminy podjęła uchwałę w sprawie przyznania diet dla sołtysów i zwrotu kosztów podróży służbowej, w której przyznano sołtysom między innymi zryczałtowane diety kwartalne z tytułu powierzonych im obowiązków a także dodatkowe diety za udział w sesjach Rady Gminy oraz innych posiedzeniach i zebraniach, na które zaproszeni zostali przez Wójta lub Przewodniczącego Rady Gminy.

Jak wynika z powyższego, na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591) organem uchwałodawczym w sołectwie jest zebranie wiejskie, a wykonawczym - sołtys. Działalność sołtysa wspomaga rada sołecka. Natomiast stosownie do art. 37b ust. 1 rada gminy może ustanowić zasady, na jakich przewodniczącemu organu wykonawczego jednostki pomocniczej będzie przysługiwała dieta oraz zwrot kosztów podróży służbowej.

W przedmiotowej sytuacji zatem został spełniony warunek aby świadczenie w postaci diety było w taki właśnie sposób nazwane przez ustawodawcę i jego przyznanie następowało w wykonaniu ustawowego uprawnienia do tego rodzaju świadczenia, jak również funkcja sołtysa, z pełnieniem której obowiązki te się wiążą, jest funkcją unormowaną ustawowo.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż diety przyznane sołtysowi na podstawie art. 37b ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jako osobie wykonującej czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, korzystają ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wysokości nie przekraczającej miesięcznie kwoty 2280 zł.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.