Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1007/10/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-01-12
Teza: Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana doliczyć podatek od towarów i usług do planowanej transakcji sprzedaży działek według stawki 22% VAT?
Słowa kluczowe: działki; opodatkowanie; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2010 r. (data wpływu 18 października 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowych - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W 2007 roku otrzymała Pani od matki w drodze darowizny działkę rolną o pow. 1.0784 ha. W chwili otrzymania darowizny nie planowała Pani dokonania odsprzedaży tych gruntów, jak również prowadzenia działalności gospodarczej, czy też rolniczej. Następnie podzieliła Pani otrzymane grunty na 4 mniejsze działki. Również na przedmiotowych 4 działkach nie prowadziła Pani działalności gospodarczej, ani rolniczej. Dokonując podziału nieruchomości na mniejsze parcele nie przyświecał Pani cel ich dalszej odsprzedaży. Zamierzała Pani bowiem w przyszłości przekazać je swoim córkom. Jednak ze względu na sytuację rodzinną zdecydowała się Pani dokonać sprzedaży części tych działek. Dla 3 z nich w 2008 roku zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy dla inwestycji budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i niezbędną infrastrukturą techniczną. Czwarta działka jest gruntem rolnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy jest Pani zobowiązana doliczyć podatek od towarów i usług do planowanej transakcji sprzedaży działek według stawki 22% VAT, a jeżeli tak, to do 3 czy do 4 działek?

Pani zdaniem, do ceny sprzedaży 3 działek z wydanymi warunkami zabudowy dla inwestycji budowy budynku mieszkalnego z garażem i niezbędną infrastrukturą techniczną, nie będzie obowiązku doliczenia podatku od towarów i usług według stawki 22% VAT. Wskazała Pani, iż zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. W świetle przytoczonej definicji nie jest Pani podatnikiem podatku od towarów i usług, gdyż nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej, nie wykorzystywała opisanych we wniosku gruntów na potrzeby działalności gospodarczej ani rolniczej i nie przyjmowała darowizny działek w celu ich dalszej odsprzedaży. Planowane zbycie działek stanowić będzie jedynie wyprzedaż. Na potwierdzenie swojego stanowiska przywołała Pani wyrok NSA z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/2007 oraz wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 6 września 2006 r. sygn. akt I SA/Wr 1254/2005, z treści którego wynika, że wykorzystywanie majątku prywatnego przez osoby fizyczne stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, tylko jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Jednak w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca. Pani zdaniem nie można bowiem z oderwanego kontekstu normy prawnej sformułowania „również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania w sposób częstotliwy” budować samodzielnej definicji działalności gospodarczej. Zwróciła Pani również uwagę na wyrok ETS w sprawie C-291/92 pomiędzy Dieter Armbrecht a Finanzamt Ulzen. Stanowisko powyższe znalazło również odzwierciedlenie w doktrynie. Jak wskazał J. Zubrzycki w leksykonie VAT 2006 (Tom I, Wrocław 2006, str. 349-350) sprzedaż, nawet kilkukrotna, przedmiotów majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie zostały nabyte w celu ich odsprzedaży, nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast zgodnie z treścią art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, obowiązującą od 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2).

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że zamierza Pani dokonać sprzedaży otrzymanego w drodze darowizny gruntu o pow. ok. 1,0784 ha. Dokonała Pani podziału przedmiotowego gruntu na 4 mniejsze działki, z myślą o przekazaniu ich w przyszłości swoim córkom, jednak ze względu na sytuację rodzinną postanowiła Pani dokonać ich zbycia. Przedmiotowe grunty nie były wykorzystywane przez Panią do prowadzenia działalności gospodarczej lub rolniczej. Przedmiotowy grunt stanowi składnik majątku osobistego.

W opisanym zdarzeniu przyszłym trudno uznać, iż jest Pani podatnikiem podatku od towarów i usług, w związku z planowaną sprzedażą przedmiotowej nieruchomości. Nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży nieruchomości działała Pani w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabyła Pani grunt w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi on z majątku prywatnego, otrzymanego w formie darowizny. Ponadto okoliczności będące przyczyną transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych, nie wskazują, iż miałyby być one czynione z zamiarem wykonywania w sposób częstotliwy.

Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Oznacza to zatem działanie Strony w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Zamierza Pani dokonać sprzedaży gruntu otrzymanego w drodze darowizny i należącego do majątku prywatnego.

Reasumując uznać należy, że planowana dostawa gruntów nabytych w drodze darowizny nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.