Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1503/11/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-03-20
Teza: w zakresie : - uznania za przychód wartości nominalnej udziałów w spółce kapitałowej objętych w zamian za wkład niepieniężny, - możliwości zastosowania, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym art. 14 ust. 1–3 w związku z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: aport; przychód; udział; wartość-wartość nominalna; wkład-wkłady niepieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2011 r. (data wpływu do tut. BKIP w dniu 20 grudnia 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie :

*   uznania za przychód wartości nominalnej udziałów w spółce kapitałowej objętych w zamian za wkład niepieniężny - **jest prawidłowe,**
*   możliwości zastosowania, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym art. 14 ust. 1–3 w związku z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2011r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie :

*   uznania za przychód wartości nominalnej udziałów w spółce kapitałowej objętych w zamian za wkład niepieniężny,
*   możliwości zastosowania, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym art. 14 ust. 1–3 w związku z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki T. zwanej dalej „Spółka komandytowa”. Pozostałymi wspólnikami Spółki komandytowej są dwie osoby fizyczne. Jednym ze składników majątku Spółki komandytowej jest własność budynku biurowego (dalej: nieruchomość). Niezależnie od powyższego, Spółka komandytowa jest wspólnikiem drugiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością", jest to inny podmiot niż Wnioskodawca). W chwili obecnej planowana jest operacja gospodarcza polegająca na tym, że nieruchomość należąca do Spółki komandytowej zostałaby wniesiona do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako wkład niepieniężny (aport). W zamian za ten wkład Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wyemitowałaby udziały, które zostałyby objęte przez Spółkę komandytową. Wkład Spółki komandytowej zostałby wyceniony zgodnie z wartością rynkową nieruchomości. Jednakże nominalna wartość udziałów objętych przez Spółkę komandytową byłaby znacząco niższa od wartości rynkowej nieruchomości. W efekcie, po stronie Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, doszłoby do podniesienia kapitału zakładowego (o wartość nowych udziałów, objętych przez Spółkę komandytową), a także kapitału zapasowego (o różnicę między wartością nieruchomości i wartością nowych udziałów). Wnioskodawca zaznacza, że nieruchomość, która będzie przedmiotem wkładu, nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 3 i 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 74, poz. 397 ze zm. dalej „updop”).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak określić przychód Wnioskodawcy z tytułu wniesienia - przez Spółkę komandytową - aportu do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód Wnioskodawcy z tytułu wniesienia nieruchomości do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez Spółkę komandytową powinien być określany na podstawie wartości nominalnej udziałów objętych przez Spółkę komandytową. Wartość przychodu będzie równa tej części wartości nominalnej wspomnianych udziałów, jaka będzie odpowiadać udziałowi Wnioskodawcy w zysku Spółki komandytowej.

Wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest czynnością, która prowadzi do powstania przychodu po stronie wnoszącego. Jednakże, w opisanym stanie faktycznym (winno być zdarzeniu przyszłym), wnoszącym byłaby Spółka komandytowa, która nie ma podmiotowości na gruncie podatków dochodowych. Dlatego przychód związany z wniesieniem nieruchomości do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie może być – w sensie prawnym - przypisany Spółce komandytowej, lecz jej wspólnikom, w tym także Wnioskodawcy. Z uwagi na status Wnioskodawcy, który jest spółką z o.o. zastosowanie znajdzie ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 updop, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną (jak Spółka komandytowa) określa się u każdego wspólnika proporcjonalnie do jego udziału w zysku spółki. Dlatego, dla właściwego określenia przychodu Wnioskodawcy z tytułu wniesienia aportu przez Spółkę komandytową, należy - w pierwszej kolejności - określić przychód przypadający na Spółkę komandytową, następnie należy go podzielić odpowiednio do udziału w zysku, do jakiego uprawniony jest Wnioskodawca. Ta ostatnia operacja nie wymaga szerszego komentarza, więc rozpatrzyć należy jedynie kwestię przychodu przypadającego na Spółkę komandytową (wszystkich wspólników łącznie).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 updop (fragment przed średnikiem), przy wnoszeniu wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, po stronie wnoszącego powstaje przychód równy nominalnej wartości udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny. Zdaniem Wnioskodawcy, przychód wspólników Spółki komandytowej z tytułu wniesienia aportu do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powstanie zgodnie z tą właśnie zasadą, a więc w wysokości wartości nominalnej udziałów objętych w zamian za aport (przytoczona zasada nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem wkładu jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa, ale niniejszy wniosek takich sytuacji nie dotyczy).

Przed definitywnym ustaleniem, czy powyższy wniosek - o przychodzie równym wartości nominalnej - jest trafny, wyjaśnić trzeba znaczenie dwóch dodatkowych norm, które mogą być przyczyną wątpliwości. Zdaniem Wnioskodawcy, wspomniane wątpliwości są nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy, ale wymagają komentarza. Pierwsza z nich wynika z art. 12 ust. 1 pkt 7 updop, fragment po średniku. W powołanym fragmencie przepisu stwierdzono, że przy ustalaniu wartości przychodów m.in. z tytułu wniesienia aportu do spółki z o.o. „przepisy art. 14 ust. 1 -3 stosuje się odpowiednio". Ten ostatni przepis dotyczy m.in. określania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. Zgodnie z art. 14 ust. 1 updop, przychodem z takiego zbycia jest wartość przedmiotu transakcji „wyrażona w cenie określonej w umowie" (zdanie 1 przepisu). W zdaniu drugim stwierdzono, że „jeżeli (.„) cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej (…), przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej" (w art. 14 ust. 3 uzupełniono tę zasadę dodatkowymi regułami proceduralnymi).

Na tle powyższych uregulowań trzeba zadać pytanie, czy organ podatkowy miałby prawo do określania przychodu z tytułu aportu w wysokości wartości rynkowej, jeżeli - tak jak w przedstawionym stanie faktycznym (winno być zdarzeniu przyszłym) - wartość rynkowa byłaby wyraźnie wyższa od wartości nominalnej objętych udziałów? Zdaniem wnioskodawcy, takie korygowanie przychodu byłoby niezgodne z updop.

Należy zwrócić uwagę, że odsyłając do art. 14 ust. 1-3 updop, ustawodawca posłużył się formułą „odpowiedniego stosowania". Oznacza to, że powołany przepis może być stosowany jedynie w takim zakresie, jaki da się pogodzić z charakterem instytucji prawnej, której dotyczy przepis odsyłający. Tymczasem, w omawianym przypadku, przepis odsyłający dotyczy specyficznej instytucji prawa handlowego, jaką jest wkład niepieniężny do spółki z o.o. Zgodnie ze wspomnianą już zasadą (wynikającą z art. 12 ust. 1 pkt 7 updop), przychód z tytułu wniesienia takiego wkładu równy jest wartości nominalnej udziałów objętych w zamian za wkład.

Trzeba zatem podkreślić, że wartość nominalna udziałów obejmowanych przez wspólnika jest kategorią zasadniczo różną od „wartości rynkowej" przedmiotu transakcji, o jakiej mowa w art. 14 ust. 1 updop. Rynkowa wartość wkładu (czy to pieniężnego, czy niepieniężnego) bardzo często przekracza wartość nominalną objętych w zamian udziałów. Tego typu transakcje są zwykłym, a nawet pożądanym zjawiskiem w praktyce gospodarczej. Prowadzą bowiem do tego, że spółki kapitałowe, obok kapitału zakładowego, otrzymują tzw. „agio" przekazywane na kapitał zapasowy, który zwiększa ich wiarygodność. Dlatego też - co do zasady - tego typu transakcje nie wiążą się z żadnymi uchybieniami, które wymagałyby interwencji organów podatkowych. Nie ma zatem powodów, dla których przychody z takich transakcji wymagałyby podwyższania do wartości rynkowej zgodnie z art. 14 ust. 1 updop, zdanie 2 updop. Przepis ten stosuje się, przede wszystkim, do umów sprzedaży, gdzie praktyka zaniżania cen jest wyraźnym odstępstwem od zasad rynkowych i rzeczywiście wymaga interwencji organu podatkowego. Trzeba jednak ponownie podkreślić, że taki zarzut byłby zupełnie bezpodstawny, gdyby został odniesiony do praktyki stosowania „agio" przy wkładach do spółek kapitałowych.

Można bronić tezy, że w przypadku niektórych szczególnych transakcji aportowych, interwencja organu podatkowego byłaby uzasadniona. Idzie tutaj o przypadki, w których przedmiot aportu byłby niewłaściwie wyceniony: gdyby został wyceniony niezgodnie z wartością rynkową, np. poniżej tej wartości. W takiej sytuacji można byłoby dostrzec pewne podobieństwa do praktyki zaniżania ceny sprzedaży. Wnioskodawca podkreśla, że taka sytuacja nie ma nic wspólnego z transakcją, która została przedstawiona w niniejszym wniosku. Wkład, który zostanie wniesiony do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, będzie wyceniony prawidłowo - zgodnie z wartością rynkową. W efekcie, cała nadwyżka tej wartości ponad wartość nominalną wyemitowanych udziałów - zostanie przekazana na kapitał zapasowy Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

A zatem, że - w przedstawionym stanie faktycznym (winno być zdarzeniu przyszłym) - „odpowiednie stosowanie" art. 14 ust. 1 updop nie może prowadzić do podwyższania przychodu wspólników Spółki komandytowej do wartości przedmiotu wkładu.

Kwestia, która jest przedmiotem niniejszego wniosku, była wielokrotnie rozstrzygana w wyrokach sądów administracyjnych, a także interpretacjach organów podatkowych. Trzeba przy tym zaznaczyć, że część z tych rozstrzygnięć dotyczyła aportów wnoszonych przez osoby fizyczne i dlatego organy podatkowe oraz sądy interpretowały przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych („updof”).

Nie ma to jednak większego znaczenia, bowiem kluczowe przepisy updop i updof są niemal identyczne i niosą ze sobą niemal identyczne zasady prawne. Niewielka różnica dotyczy jedynie ujęcia kosztów jakie ponosi zbywca nieruchomości (podmiot wnoszący aport w postaci nieruchomości), ale ta kwestia nie jest przedmiotem niniejszego wniosku. Dlatego też, powołując interpretacje i wyroki, nie należy czynić różnicy między rozstrzygnięciami wydanymi na gruncie updof i updop.

Stanowisko wyrażone w niniejszym wniosku znalazło aprobatę w wielu wyrokach sądów administracyjnych. Z długiej listy wyroków wymienić można dwa, które zostały wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny:

*   wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2006 r. (sygn. II FSK 558/05) oraz
*   wyrok NSA z dnia 15 listopada 2008r. (sygn. II FSK 1165/07).

Stanowisko wyrażone w niniejszym wniosku znalazło też aprobatę w wielu interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, wydanych w imieniu Ministra Finansów w tym m. in:

*   interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu

z dnia 4 października 2011 r. (Znak ILPB3/423-281/11-4/KS)

z dnia 2 czerwca 2011 r. (Znak ILPB1/415-287/11-3/AO)

*   interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach:

z dnia 28 stycznia 2011 r. (Znak IBPBI/2/423-1546/10/MS)

z dnia 27 stycznia 2011 r. (Znak IBPBI/2/423-1506/10/MO).

Z uwagi na przytoczone argumenty, Wnioskodawca prosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska wyrażonego w niniejszym wniosku.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Stosownie do postanowień art. 1 § 2 i art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), spółka komandytowa jest osobową spółką handlową. Spółka osobowa nie ma podmiotowości prawnej odrębnej od wspólników, nie jest ona podmiotem obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego; podmiotami takimi są natomiast wspólnicy tej Spółki. W zależności od tego, czy wspólnicy są osobami fizycznymi, czy prawnymi podlegają opodatkowaniu albo podatkiem dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) albo podatkiem dochodowym od osób prawnych (ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „updop” ). Jak wynika z przepisów updop, jej regulacje prawne mają zastosowanie m.in. do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej (art. 1 ust. 2 updop). Jeżeli wspólnikiem spółki komandytowej jest spółka kapitałowa, to do jej opodatkowania mają zastosowanie przepisy art. 5 updop. Zgodnie z tym przepisem przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Jako że spółka osobowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego, a podatnikami tegoż podatku są jej wspólnicy, pozostaje ona transparentna podatkowo.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 updop, przychodem jest nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część; przy czym przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

Jednocześnie, jak wynika z treści art. 14 updop, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Dokonując wykładni powołanych przepisów należy przede wszystkim wskazać, ze podstawową wykładnią przepisów prawa podatkowego jest wykładnia językowa. Zatem dokonując wykładni wspomnianych przepisów należy przede wszystkim uwzględnić znaczenie słów i sformułowań użytych w tekście prawnym. Skoro w treści art. 12 ust. 1 pkt 7 updop ujęto odniesienie do treści art. 14 ust. 1-3 updop okoliczność ta nie może być pominięta. Jeżeli z literalnego brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 7 updop wynika odpowiednie stosowanie przepisów art. 14 ust. 1 – 3 updop, to można co najwyżej dywagować na temat zakresu jego zastosowania; nie można natomiast wywodzić, że przepis ten nie ma zastosowania w ogóle. Takie przyjęcie jest nie do pogodzenia z zasadą racjonalnego działania ustawodawcy. Gdyby bowiem przepis art. 14 ust. 1-3 updop, w ogóle nie miał w sprawie zastosowania nie powinien być ujęty w treści analizowanego przepisu art. 12 ust. 1 pkt 7 updop. Jeżeli zatem przepis art. 14 ust. 1-3 updop, znajdzie w sprawie zastosowanie należy ustalić zakres tego zastosowania. W doktrynie przyjmuje się, że odpowiednie stosowanie obejmuje trzy możliwe sytuacje. I tak, odpowiednie stosowanie może polegać na:

*   stosowaniu odnośnych przepisów bez żadnych zmian do zakresu odniesienia,
*   stosowaniu odnośnych przepisów z pewnymi zmianami,
*   niestosowaniu pewnych przepisów.

Trzeci z wymienionych przypadków należy odrzucić jako niezgodny z literalnym brzmieniem analizowanego przepisu (art. 12 ust. 1 pkt 7 updop), o czym pisano wcześniej. Zatem stosowanie odnośnych przepisów w analizowanej sytuacji może dotyczyć dwóch pierwszych z wymienionych wcześniej przypadków, tj. stosowaniu odnośnych przepisów bez żadnych zmian do zakresu odniesienia lub stosowaniu odnośnych przepisów z pewnymi zmianami. Zdaniem Organu, w niniejszej sprawie odnośne przepisy powinny znaleźć zastosowanie poprzez ich stosowanie z pewnymi zmianami. W ocenie Organu zastosowanie w przedmiotowej sprawie znajdzie zdanie drugie art. 14 ust. 1 updop. Nominalna wartość udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część to nic innego jak cena, rozumiana jako wartość czegoś (wg słownika języka polskiego-www.sjp.pwn.pl), za jaką zostały objęte udziały/akcje. Objęcie udziałów za wkład niepieniężny może być następstwem bądź utworzenia spółki (powstanie kapitału zakładowego), bądź podwyższeniem tego kapitału. Każda z tych operacji jest następstwem wcześniejszej umowy. Zatem wartość nominalna udziałów (cena) wynikająca z umowy jest przychodem. Jak z powyższego wynika art. 12 ust. 1 pkt 7 updop i zdanie pierwsze art. 14 ust. 1 updop dotyczą tej samej materii, a jeżeli tak, to zdanie pierwsze tego przepisu nie może mieć odpowiedniego zastosowania, gdyż oba zdarzenia, wynikające z art. 12 ust. 1 pkt 7 i art. 14 ust. 1 zdanie pierwsze updop, dotyczą tej samej materii prawnej. Przyjmując racjonalność ustawodawcy w procesie stanowienia prawa niedopuszczalnym jest przyjęcie, że ta sama kwestia w jednym przepisie raz została unormowana wprost, drugi raz poprzez odpowiednie zastosowanie. Jeżeli zatem analogiczne zastosowanie art. 14 ust. 1 w treści art. 12 ust. 1 pkt 7 updop nie może dotyczyć zdania pierwszego musi dotyczyć zdania drugiego. Trzeciej możliwości nie ma.

Należy wskazać, iż przepis art. 14 ust. 1-3 updop daje uprawnienie organom podatkowym do szacowania przychodu podatnika uzyskanego z odpłatnego zbycia składnika majątku jeżeli uzyskana za zbywany składnik cena odbiega bez uzasadnionej przyczyny od wartości rynkowej takiego składnika. W przypadku kiedy zbycie dokonywane jest poprzez wniesienie takiego składnika do spółki kapitałowej tytułem aportu „ceną” za wnoszony aport jest wartość nominalna otrzymanych za aport udziałów. Właściwe stosowanie art. 14 ust. 1-3 updop oznacza więc w takim przypadku, że jeżeli wartość nominalna wydanych za wkład udziałów znacznie odbiega od wartości rynkowej wnoszonego składnika majątku bez uzasadnionej przyczyny, to przychód podatnika wnoszącego aport może zostać przez organy podatkowe oszacowany na podstawie rynkowej wartości przedmiotu aportu. Biorąc pod uwagę dotychczasowe wywody należy stwierdzić, że zgodnie z powołanym wcześniej art. 12 ust. 1 pkt 7 updop, przychodem jest, co do zasady, nominalna wartość udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Zasada ta doznaje jednak ograniczenia ze względu na treść art. 14 ust. 1 updop zdanie drugie, zgodnie z którym jeżeli cena (wartość nominalna) bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw (które zostały wniesione aportem), przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Przepisy podatkowe nie definiują jednak „uzasadnionej przyczyny”, o której mowa w przepisie art. 14 updop. W ocenie tut. Organu chodzi w nim o przyczynę uzasadnioną względami ekonomicznymi. Zastosowanie art. 14 ust. 1-3 updop w związku z art. 12 ust. 1 pkt 7 tej ustawy może mieć miejsce, gdy ustalenie wartości nominalnej udziałów w wysokości niższej od wartości przedmiotu wkładu nastąpiło bez uzasadnionej przyczyny ekonomicznej.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki komandytowej. Jednym ze składników majątku Spółki komandytowej jest własność budynku biurowego. Spółka komandytowa jest wspólnikiem innej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jest to inny podmiot niż Wnioskodawca. Planowana jest operacja gospodarcza polegająca na tym, że nieruchomość należąca do Spółki komandytowej zostałaby wniesiona do Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako wkład niepieniężny (aport). W zamian za ten wkład Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wyemitowałaby udziały, które zostałyby objęte przez Spółkę komandytową. Wkład spółki komandytowej zostałby wyceniony zgodnie z wartością rynkową nieruchomości. Jednakże nominalna wartość udziałów objętych przez Spółkę komandytową byłaby znacząco niższa od wartości rynkowej nieruchomości. W efekcie, po stronie Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, doszłoby do podniesienia kapitału zakładowego (o wartość nowych udziałów, objętych przez Spółkę komandytową), a także kapitału zapasowego (o różnicę między wartością nieruchomości i wartością nowych udziałów). Nieruchomość, która będzie przedmiotem wkładu, nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 3 i 4 updop.

Informacje wskazane przez Spółkę we wniosku, w związku z którymi wartość nominalna wydawanych w zamian za taki wkład udziałów jest niższa od wartości wkładu mogą być przyjęte lub odrzucone przez organ podatkowy po uprzednim przeanalizowaniu wiarygodności i zasadności przedstawionych argumentów, z uwzględnieniem praktyki gospodarczego funkcjonowania spółek kapitałowych.

Takie ustalenia z istoty swojej mogą być dokonane jedynie podczas postępowania podatkowego do którego prowadzenia Organ wydający interpretacje indywidualne nie jest uprawniony. Prawne ramy postępowania w sprawie interpretacji zostały bowiem określone w Rozdziale 1a (Dział I) Ordynacji podatkowej, podczas gdy postępowania podatkowego w Dziale IV tej Ordynacji. Powyższe uregulowania wskazują jednoznacznie na odrębność postępowania w sprawach interpretacji w którym jednak znajdą odpowiednio zastosowanie przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5,6, 10 i 23 działu IV (art. 14h Ordynacji podatkowej).

Należy mieć na uwadze, że prawo podatkowe jest autonomiczną w stosunku do innych, gałęzią prawa, a jeżeli tak, to obowiązki podatkowe nie mogą być ani nakładane, ani ograniczane poprzez inne niż ustawy podatkowe akty prawne. Jeżeli zatem, powołany wcześniej art. 12 ust. 1 pkt 7 updop nie uzależnia wystąpienia przychodu od powzięcia lub nie, stosownej uchwały o przekazaniu części aportu na kapitał zapasowy, to okoliczność ta pozostaje bez wpływu na wystąpienie przychodu z tego tytułu.

Zatem jeżeli podatnik wnoszący wkład niepieniężny do spółki kapitałowej, tylko część wartości tego wkładu przeznacza na kapitał zakładowy, zaś część na kapitał zapasowy i w konsekwencji wartość nominalna otrzymanych udziałów jest niższa od ich wartości rynkowej to w związku z art. 12 ust. 1 pkt 7 updop brak jest uzasadnionej przyczyny do odstąpienia przez Organ podatkowy od oszacowania przychodu takiego podatnika.

Konkludując należy stwierdzić, że stanowisko Spółki w zakresie:

*   uznania za przychód wartości nominalnej udziałów w spółce kapitałowej objętych w zamian za wkład niepieniężny - jest prawidłowe,
*   możliwości zastosowania, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, art. 14 ust. 1–3 w związku z art. 12 ust. 1 pkt 7 updop - jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 14 marca 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.