Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-284/12-6/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-11-09
Teza: Czy spółka może kontynuować rozliczanie niezakończonych poniesionych kosztów i osiągniętych przychodów przez poprzednika prawnego - czyli zakład budżetowy zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-moment zarachowania kosztów; podmiot-przekształcanie podmiotów; przychód; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; sukcesja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miejskiego Zakładu Komunikacji przedstawione we wniosku z dnia 26 lipca 2012 r. (data wpływu 30 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości kontynuowania przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością rozliczania niezakończonych poniesionych kosztów i osiągniętych przychodów przez zakład budżetowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 25 października 2012 r. (data wpływu 29 października 2012 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej Ordynacji podatkowej oraz podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych jakie wystąpią w związku z przekształceniem zakładu budżetowego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Miejski Zakład Komunikacji jest samorządowym zakładem budżetowym.

Uchwałą Rady Miasta z dnia 30 maja 2012 r. w sprawie przekształcenia zakładu budżetowego Miejski Zakład Komunikacji poprzez likwidację w celu utworzenia spółki Miejski Zakład Komunikacji spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, nastąpi przekształcenie zakładu budżetowego w spółkę z o.o.

Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f i lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), art. 6 ust. 1, art. 22 ust. 1 i art. 23 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236) w związku z art. 16 ust. 1, 3, 5 i 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) Rada Miasta uchwaliła co następuje:

§ 1. Likwiduje się zakład budżetowy Miejski Zakład Komunikacji w celu przekształcenia w spółkę Miejski Zakład Komunikacji spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Dniem przekształcenia jest dzień wpisu Spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym (planowany dzień rozpoczęcia działalności przez Spółkę to 01.01.2013 r.).

1.  Z dniem przekształcenia zakładu budżetowego nastąpi jego likwidacja.
2.  Spółka powstała w celu realizacji zadania własnego Miasta polegającego na zapewnieniu przewozów komunikacją miejską oraz w gminach, z którymi zawarte jest „Porozumienie Komunalne” z dnia 28.12.1992 r. w sprawie powierzenia zadania publicznego w zakresie zbiorowego transportu osobowego środkami komunikacji miejskiej na terenie gmin (…).
3.  Składniki mienia przekształconego Zakładu stają się majątkiem Spółki i stanowią pokrycie kapitału.
4.  Należności i zobowiązania Zakładu przejmuje utworzona Spółka.
5.  Spółka powstała w wyniku przekształcenia wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki związane z działalnością Zakładu.

Pracownicy zakładu budżetowego stają się pracownikami Spółki w trybie określonym w art. 231 Kodeksu pracy.

Gmina jest jedynym założycielem i jedynym wspólnikiem Spółki - ma 100% udziałów.

W piśmie z dnia 25 października 2012 r. (data wpływu 29 października 2012 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku, Wnioskodawca wyjaśnił, iż:

1.  środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, o których traktuje wniosek były wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zakładu budżetowego (podmiotu przekształcanego);
2.  kontynuacja rozliczenia niezakończonych poniesionych kosztów przez poprzednika prawnego - zakład budżetowy może dotyczyć między innymi sytuacji:
    
    1.  otrzymywania faktur po zamknięciu ksiąg rachunkowych (tj. po dniu poprzedzającym likwidację zakładu), w szczególności dotyczących zużycia wody oraz energii w zakładzie budżetowym na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    2.  utworzenia w spółce odpisów aktualizujących na należności zakładu budżetowego, które stanowiły przychody podatkowe zakładu budżetowego,
    3.  składki ZUS w części finansowanej przez płatnika (zakład budżetowy), od wynagrodzeń pracowników za miesiąc grudzień 2012 r., które zostaną zapłacone po 15 stycznia 2013 r.
    4.  wypłaty byłym pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę na stanowiskach kontrolerów biletowych, wynagradzanych w formie prowizji od otrzymywanych przez spółkę wyegzekwowanych opłat dodatkowych (mandatów za przejazdy bez biletów),
    5.  rent wypłacanych na podstawie wyroków sądowych (z lat poprzednich) dla osób poszkodowanych w pojazdach komunikacji miejskiej,
    
    \- kontynuacja rozliczenia niezakończonych osiągniętych przychodów przez poprzednika prawnego - zakład budżetowy może dotyczyć między innymi sytuacji:
    1.  otrzymywanych odsetek od należności zakładu budżetowego naliczonych przez zakład budżetowy, na które w zakładzie budżetowym utworzono odpisy aktualizujące, a które to odsetki na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowiły przychodu zakładu budżetowego,
    2.  rozwiązywania odpisów aktualizujących na należności zakładu budżetowego utworzone w zakładzie budżetowym;
3.  samorządowy zakład budżetowy (Miejski Zakład Komunikacji) zamyka księgi rachunkowe na dzień poprzedzający zmianę Jego formy prawnej na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości z dnia 29.09.1994 r. (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 z późn. zm.), zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 6.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy likwidacja zakładu budżetowego w celu przekształcenia w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi do pełnej sukcesji podatkowej (uniwersalnej)?
2.  Czy amortyzacja w spółce, środków trwałych nabytych wcześniej przez zakład budżetowy ze środków pochodzących z dotacji celowych stanowić będzie koszt uzyskania przychodu spółki zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych?
3.  Czy spółka może kontynuować rozliczanie niezakończonych poniesionych kosztów i osiągniętych przychodów przez poprzednika prawnego - czyli zakład budżetowy zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych?
4.  Czy spółka może kontynuować niezakończone w zakładzie budżetowym odliczenia od dochodu strat z lat ubiegłych zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych?
5.  Jak w przypadku przekształcenia zakładu budżetowego w spółkę określić wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zakładu budżetowego wnoszonych do spółki z o.o.? Czy dopuszczalne jest wykonanie wyceny mienia zakładu budżetowego i dokonywanie w spółce z o.o. odpisów amortyzacyjnych od wartości mienia wynikającej z wyceny?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 3.

Wniosek Spółki w zakresie:

*   pytania nr 1 został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 09 listopada 2012 r. nr ILPB3/423-284/12-4/JG,
*   pytania nr 2 został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 09 listopada 2012 r. nr ILPB3/423-284/12-5/JG,
*   pytania nr 4 został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 09 listopada 2012 r. nr ILPB3/423-284/12-7/JG,
*   pytania nr 5 został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 09 listopada 2012 r. nr ILPB3/423-284/12-8/JG.

Zdaniem Wnioskodawcy, spółka wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanego zakładu budżetowego (sukcesja uniwersalna) a więc może kontynuować rozliczanie niezakończonych poniesionych kosztów i osiągniętych przychodów przez poprzednika prawnego - zakład budżetowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, że przekształcenie zakładu budżetowego w spółkę prawa handlowego jest specyficzną formą transformacji, bowiem w tym przypadku ma miejsce likwidacja podmiotu przekształconego przy sukcesji praw i obowiązków podatkowych.

Rozpatrując powyższe zagadnienie na gruncie przepisów prawa podatkowego, stwierdzić należy, że zastosowanie znajdą przepisy art. 93a § 1 w związku z art. 93b ustawy Ordynacja podatkowa. Powołany art. 93a § 1 tej ustawy stanowi, że osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku przekształcenia innej osoby prawnej, przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej - wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 93b ww. ustawy, przepis ten stosuje się odpowiednio do łączenia się i przekształceń samorządowych zakładów budżetowych.

W oparciu o cytowane wyżej przepisy stwierdzić więc należy, iż spółka wstąpi we wszelkie przewidziane w prawie podatkowym prawa i obowiązki przekształconego zakładu budżetowego.

W tym miejscu wskazać należy, że sukcesja podatkowa na gruncie podatków dochodowych oznacza, że na spółkę przekształconą przejdą skutki podatkowe zdarzeń zaistniałych w spółce przekształcanej i ujętych w prowadzonych przez nią ewidencjach dla celów podatkowych, które wystąpiłyby w tej spółce, gdyby przekształcenie nie miało miejsca. Innymi słowy, jeżeli w spółce przekształconej pojawią się określone przychody, koszty lub wydatki, które są konsekwencją zdarzeń zaewidencjonowanych w spółce przekształcanej, to spółka przekształcona powinna je potraktować podatkowo tak, jak uczyniłaby to spółka przekształcana, gdyby przekształcenie nie miało miejsca.

Odnosząc się zatem do możliwości kontynuowania przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością rozliczania niezakończonych poniesionych kosztów i osiągniętych przychodów przez zakład budżetowy, stwierdza się co następuje.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Z powyższego wynika, że konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Natomiast moment potrącalności kosztów został przez ustawodawcę uregulowany w art. 15 ust. 4 – 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przypadku kosztów bezpośrednio związanych z przychodami znajdują zastosowanie zasady określone w art. 15 ust. 4, ust. 4b i ust. 4c, natomiast do kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami zasady zawarte w art. 15 ust. 4d i ust. 4e ww. ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Natomiast art. 15 ust. 4b cytowanej ustawy, stanowi, iż koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

– są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Z art. 15 ust. 4c ustawy wynika, iż koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Stosownie natomiast do postanowień art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w myśl art. 15 ust. 4e ww. ustawy, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zatem ujęcie (zaksięgowanie) kosztu w księgach rachunkowych określa datę powstania kosztu podatkowego. Przepisy o rachunkowości decydują, na który dzień ujmuje się w księgach rachunkowych koszt, a tym samym przesądzają o dacie poniesienia kosztu podatkowego, z zastrzeżeniem rezerw i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają kryteriów jakimi należy kierować się przy zaliczaniu konkretnych wydatków do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami albo do kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami.

Koszty pozostające w bezpośrednim związku przyczynowo – skutkowym z faktycznie otrzymanymi lub należnymi przychodami danego roku podatkowego, podlegającymi opodatkowaniu w tym roku, są kosztami uzyskania przychodu na podstawie przepisów art. 15 ust. 4, ust. 4b albo 4c tej ustawy.

Natomiast koszty, które pozostają w innym niż bezpośrednim związku z przychodami powinny być uznane za koszty uzyskania przychodów w roku ich poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d i 4e ww. ustawy.

Klasyfikacja wydatków do wyżej wymienionych rodzajów kosztów uzyskania przychodu powinna odbywać się za każdym razem w oparciu o indywidualne cechy działalności podatnika, w ramach której wydatki te są ponoszone.

Zgodnie z zasadą potrącalności kosztów w czasie wyrażoną w tych przepisach, jeżeli poniesione koszty można bezpośrednio odnieść do osiągniętych przychodów, wówczas winny być one uwzględnione w rachunku podatkowym, w tym roku, w którym osiągnięte zostały przychody. Odstąpienie od zasady potrącalności kosztów możliwe jest tylko wtedy, gdy zarachowanie kosztu w danym roku podatkowym nie było możliwe.

Mając zatem na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że w przypadku otrzymywania faktur po zamknięciu ksiąg rachunkowych (tj. po dniu poprzedzającym likwidację zakładu), w szczególności dotyczących zużycia wody oraz energii w zakładzie budżetowym (stanowiących koszt – jak wskazał Wnioskodawca – na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych spółki, ale tylko w sytuacji poniesienia ich po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego (złożenia zeznania). W pozostałych przypadkach, o których traktują powołane powyżej przepisy, wydatki będące kosztami bezpośrednimi powinny stanowić koszty uzyskania przychodów zakładu budżetowego i winny być przypisane do okresu, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Natomiast koszty rent wypłacanych na podstawie wyroków sądowych (z lat poprzednich) dla osób poszkodowanych w pojazdach komunikacji miejskiej, uznawane są – co do zasady – za koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem, co w konsekwencji oznacza, że zalicza się je do kosztów podatkowych w dacie poniesienia. Zatem, wydatki te mogą zostać zaliczone do kosztów spółki.

W przypadku natomiast wydatków poniesionych na składki ZUS w części finansowanej przez płatnika (zakład budżetowy), od wynagrodzeń pracowników za miesiąc grudzień 2012 r., które zostaną zapłacone po 15 stycznia 2013 r. oraz wypłaty byłym pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę na stanowiskach kontrolerów biletowych, wynagradzanych w formie prowizji od otrzymywanych przez spółkę wyegzekwowanych opłat dodatkowych (mandatów za przejazdy bez biletów), wskazać należy, że w zakresie wynagrodzeń i składek ustawodawca ustanowił przepisy szczególne.

I tak, zgodnie z art. 15 ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm.), oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.

Natomiast art. 15 ust. 4h ww. ustawy stanowi, że składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone:

1.  z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne - w terminie wynikającym z odrębnych przepisów;
2.  z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.

W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4 - 9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. Nr 127, poz. 1052), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g.

Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 57a ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40 oraz art. 15 ust. 4h, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek.

Oznacza to, że pracodawcy, którzy terminowo wypłacają ww. należności i składki mogą je zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów już w miesiącu, za który są należne (czyli na zasadzie memoriałowej). Dopiero w przypadku niedotrzymania terminu wypłaty wynagrodzenia oraz składek regulacja prawna odsyła do art. 16 ust. 1 pkt 57 i pkt 57a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jeśli zatem termin wypłaty wynagrodzenia oraz składek nie został dotrzymany przez zakład budżetowy, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będzie mogła zaliczyć wydatki z tego tytułu do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich faktycznej zapłaty.

Z kolei odnośnie utworzenia w spółce odpisów aktualizujących na należności zakładu budżetowego, które stanowiły przychody podatkowe zakładu budżetowego, wskazać należy na treść art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 1.

Jeśli więc ww. warunki wynikające z powyższej regulacji zostaną spełnione, utworzenie odpisów aktualizujących w spółce można uznać za jej koszty uzyskania przychodów.

Kwestie związane z przychodem regulują z kolei przepisy zawarte w Rozdziale 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu, precyzując, poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w art. 12 ust. 1 – 3, rodzaje przychodów, a także enumeratywnie wylicza, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów (ust. 4).

Mając na uwadze wątpliwość Wnioskodawcy, co do otrzymywanych odsetek od należności zakładu budżetowego naliczonych przez zakład budżetowy, na które w zakładzie budżetowym utworzono odpisy aktualizujące, a które to odsetki na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowiły przychodu zakładu budżetowego, stwierdzić należy, że będą one stanowiły przychód spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w dacie ich otrzymania. Powyższe wynika z treści art. 12 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy, w myśl którego, do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów). Przychód w postaci zapłaconych odsetek winien być zatem rozpoznany w momencie ich otrzymania.

Natomiast w przypadku wskazanym przez Wnioskodawcę dotyczącym rozwiązywania odpisów aktualizujących na należności zakładu budżetowego utworzone w zakładzie budżetowym, wskazać należy na regulacje zawarte w art. 12 ust. 1 pkt 4d i pkt 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 4d ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest wartość należności umorzonych, przedawnionych lub odpisanych jako nieściągalne w tej części, od której dokonane odpisy aktualizujące zostały uprzednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Do przychodów zalicza się także równowartość odpisów aktualizujących wartość należności, uprzednio zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w przypadku ustania przyczyn, dla których dokonano tych odpisów (art. 12 ust. 1 pkt 4e ustawy).

Jeśli zatem ww. warunki wynikające z powyższych przepisów zostaną zachowane, przychody uzyskane z tego tytułu należy ująć w przychodach spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego oraz powołane wyżej regulacje prawne wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowisko Wnioskodawcy co do zasady uznać należało za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.