Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-812/13-4/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-12-09
Teza: Stawka podatku dla transakcji sprzedaży lokalu mieszkalnego z udziałem w nieruchomości wspólnej, wraz z jednoczesnym ustanowieniem prawa do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; garaż; lokal-lokal mieszkalny; miejsce-miejsce postojowe; parking-miejsce parkingowe; pomieszczenia-pomieszczenie przynależne; stawka; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 3 września 2013 r. (data wpływu 9 września 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 listopada 2013 r. (data wpływu 27 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla transakcji sprzedaży lokalu mieszkalnego z udziałem w nieruchomości wspólnej, wraz z jednoczesnym ustanowieniem prawa do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla transakcji sprzedaży lokalu mieszkalnego z udziałem w nieruchomości wspólnej, wraz z jednoczesnym ustanowieniem prawa do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 22 listopada 2013 r. o informacje doprecyzowujące opisane zdarzenie przyszłe.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi inwestycje polegające na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Przewidywane jest wybudowanie budynku garażowego wielostanowiskowego, w którym znajdować się będą miejsca parkingowe, funkcjonalnie połączonego z określonymi budynkami mieszkalnymi. Budynek garażowy stanowił będzie część nieruchomości wspólnej należącej do właścicieli lokali mieszkalnych w budynkach mieszkalnych, a na rzecz nabywców tych lokali ustanawiane będą prawa do wyłącznego korzystania z określonych miejsc postojowych znajdujących się w tym budynku. Prawo korzystania z poszczególnych miejsc postojowych przypisane będzie właścicielom oznaczonych lokali mieszkalnych na podstawie umowy quad usum (podział do użytkowania).

Ponadto w uzupełnieniu do wniosku z dnia 22 listopada 2013 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
2.  Lokale mieszkalne, będące przedmiotem wniosku, spełniają warunki budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonym w art. 42 ust. 12 ustawy o VAT, czyli są to mieszkania, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2.
3.  Udział w nieruchomości wspólnej w postaci budynku garażowego wraz z prawem do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym nie może być przedmiotem odrębnej sprzedaży.
4.  Dla miejsc postojowych znajdujących się w opisanym budynku garażowym ani dla tego budynku garażowego nie zostaną założone odrębne księgi wieczyste.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego z udziałem w nieruchomości wspólnej, wraz z jednoczesnym ustanowieniem na podstawie umowy quad usum – bez dodatkowo wyodrębnionej opłaty (w cenie lokalu) – prawa do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym (należącym do części wspólnej nieruchomości należącej do właścicieli lokali mieszkalnych w budynkach mieszkalnych), do całej transakcji zastosowanie ma stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 41 ust. 2 i 12 ustawy o VAT, do dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stosuje się stawkę 7%. Zgodnie natomiast z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa m.in. w art. 41 ust. 2, wynosi 8%.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, rozumie się m.in. obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych. Art. 41 ust. 12b ustawy o VAT stanowi natomiast, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Ponadto zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Lokale mieszkalne, które będą sprzedawane przez Wnioskodawcę, stanowić będą części obiektów budownictwa mieszkaniowego w powyższym rozumieniu, a ponieważ powierzchnia użytkowa żadnego z tych lokali nie przekroczy 150 m2, ich dostawa objęta będzie w całości stawką, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT.

Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali wprowadza pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału. Według art. 3 ust. 1 tej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali, właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawierać będzie umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego w budynku mieszkalnym wraz z udziałem w części wspólnej nieruchomości, a także z prawem do korzystania z miejsca postojowego zlokalizowanego w budynku garażowym zaliczanym co części wspólnej nieruchomości. Wymienione miejsca postojowe nie stanowią odrębnych przedmiotów własności, albowiem dla poszczególnych miejsc, ani dla budynku garażowego, nie zostaną założone odrębne księgi wieczyste. Prawo do korzystania z miejsca postojowego zostanie przyznane na zasadzie podziału do korzystania (quad usum), w sposób powodujący przyporządkowanie określonego miejsca postojowego do konkretnego lokalu mieszkalnego, wraz z wpisem tego prawa w dziale III Księgi Wieczystej.

Transakcje dokonywane przez Wnioskodawcę polegać będą na łącznej sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz udziałem w częściach wspólnych nieruchomości, jak również powiązanego z własnością tego lokalu udziału w nieruchomości, na której zostaną wyodrębnione m.in. miejsca postojowe wewnątrz budynku garażowego. Udział w częściach wspólnych nieruchomości nie może stanowić odrębnego przedmiotu własności, a więc nie jest możliwa sprzedaż miejsca postojowego bez sprzedaży lokalu. Lokal mieszkalny jest na stałe związany z częściami wspólnymi, w tym z przypisanym mu miejscem postojowym.

W ocenie Wnioskodawcy, skoro miejsca postojowe nie mogą być odrębnymi przedmiotami obrotu, to nie stanowią odrębnych towarów w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Miejsca postojowe, pomimo, że nie pełnią funkcji mieszkaniowych są jednak integralnie związane z samodzielnym lokalem mieszkalnym. Przedmiotem sprzedaży, obok własności lokalu mieszkalnego nie jest miejsce postojowe, lecz jedynie prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z miejsca postojowego jest traktowana jako jedna czynność dla potrzeb rozliczenia VAT. Bez znaczenia pozostaje przy tym, w jakiej części nieruchomości wspólnej zlokalizowane będą miejsca postojowe, tj. czy będą się one znajdowały na zewnątrz, czy w części wspólnej budynku mieszkalnego, czy w opisanym budynku garażowym. Istota związku prawa do korzystania z miejsca postojowego z prawem własności lokalu pozostanie bowiem taka sama, o ile tylko miejsce to będzie zlokalizowane w ramach części wspólnej nieruchomości, na której posadowiony jest budynek mieszkalny.

Wobec tego sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wydzielonych miejsc postojowych, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług, właściwej dla lokalu mieszkalnego; sprzedaży tej nie można rozpatrywać dla potrzeb rozliczenia podatku VAT jako złożonej z dwóch odrębnych czynności, podlegających innym stawkom podatku.

Poglądy zbieżne z przyjętymi przez Wnioskodawcę wyrażane były wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyroki NSA z 3 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 1931/09 i z 21 grudnia 2010 r., sygn. akt I FSK 75/10).

Biorąc powyższe pod uwagę, stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytań będących przedmiotem niniejszego wniosku jest następujące: w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego z udziałem w nieruchomości wspólnej, wraz z jednoczesnym ustanowieniem na podstawie umowy quad usum – bez dodatkowo wyodrębnionej opłaty (w cenie lokalu) – prawa do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym (należącym do części wspólnej nieruchomości należącej do właścicieli lokali mieszkalnych w budynkach mieszkalnych), do całej transakcji zastosowanie ma stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, według art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W świetle art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Przepis art. 41 ust. 2 ustawy określa, że dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się – w myśl art. 41 ust. 12 ustawy – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się – w oparciu o art. 41 ust. 12a ustawy – obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Natomiast w świetle ust. 12b ww. art. 41 ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy, zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12, ustawa o podatku od towarów i usług odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.).

Stosownie do ww. rozporządzenia, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 – mieszkalnych jednorodzinnych, 112 – o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 – zbiorowego zamieszkania.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe.

Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości. W świetle art. 2 ust. 2 ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Powyższy przepis stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakimi obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.

I tak, na mocy art. 3 ust. 1 powyższej ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali, właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednocześnie, stosownie do ust. 2 ww. artykułu, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli.

Ponadto należy wskazać, że w świetle art. 50 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), za część składową nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością. Z kolei art. 47 § 1 k.c. stanowi, że część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Ustalenie właściwej stawki podatku VAT dla zbycia lokalu mieszkalnego z udziałem w nieruchomości wspólnej, wraz z jednoczesnym ustanowieniem prawa do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym, wymaga analizy okoliczności, w których dochodzi do tego zbycia. Istotne znaczenie dla ustalenia właściwej stawki VAT ma sposób sprzedaży prawa do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym i przynależność do lokalu mieszkalnego. Analizie poddać należy okoliczność, czy miejsce postojowe jest, czy też nie może być przedmiotem odrębnej własności, a przez to czy może stanowić przedmiot samodzielnego obrotu, a więc czy miejsca takie mogą być sprzedawane i nabywane tylko i wyłącznie z lokalem mieszkalnym, do którego zostały przypisane, czy też odrębnie.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca, będący czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, prowadzi inwestycje polegające na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Przewidywane jest wybudowanie budynku garażowego wielostanowiskowego, w którym znajdować się będą miejsca parkingowe, funkcjonalnie połączonego z określonymi budynkami mieszkalnymi. Budynek garażowy stanowił będzie część nieruchomości wspólnej należącej do właścicieli lokali mieszkalnych w budynkach mieszkalnych, a na rzecz nabywców tych lokali ustanawiane będą prawa do wyłącznego korzystania z określonych miejsc postojowych znajdujących się w tym budynku. Prawo korzystania z poszczególnych miejsc postojowych przypisane będzie właścicielom oznaczonych lokali mieszkalnych na podstawie umowy quad usum (podział do użytkowania).

Lokale mieszkalne, będące przedmiotem wniosku, spełniają warunki budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonym w art. 42 ust. 12 ustawy o VAT, czyli są to mieszkania, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2.

Udział w nieruchomości wspólnej w postaci budynku garażowego wraz z prawem do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym nie może być przedmiotem odrębnej sprzedaży. Dla miejsc postojowych znajdujących się w opisanym budynku garażowym ani dla tego budynku garażowego nie zostaną założone odrębne księgi wieczyste.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Zainteresowanego dotyczą stawki podatku dla transakcji sprzedaży lokalu mieszkalnego z udziałem w nieruchomości wspólnej, wraz z jednoczesnym ustanowieniem prawa do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że zbycie lokali mieszkalnych, o których mowa we wniosku, spełniających – jak wskazał Wnioskodawca – warunki budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonym w art. 42 ust. 12 ustawy, będzie opodatkowane 8% stawką podatku od towarów i usług.

Ponadto jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż na odrębną własność ww. lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym udziałem w częściach wspólnych nieruchomości, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego, dla którego (jak również dla całego budynku garażowego) nie zostaną założone odrębne księgi wieczyste, integralnie związanego z prawem własności lokalu mieszkalnego, to sprzedaż ta stanowi jednolite świadczenie. Miejsce postojowe nie może być wówczas odrębnym od lokalu mieszkalnego przedmiotem obrotu. Tylko w takim przypadku sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji zbycia lokalu mieszkalnego z udziałem w nieruchomości wspólnej, wraz z jednoczesnym ustanowieniem prawa do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym i w całości stanowi przedmiot jednej czynności cywilnoprawnej, tj. umowy sprzedaży, opodatkowanej – na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 ustawy – obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8%.

Podsumowując, planowana sprzedaż lokalu mieszkalnego, spełniającego warunki budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z udziałem w nieruchomości wspólnej, wraz z jednoczesnym ustanowieniem na podstawie umowy quad usum – bez dodatkowo wyodrębnionej opłaty (w cenie lokalu) – prawa do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym (należącym do części wspólnej nieruchomości należącej do właścicieli lokali mieszkalnych w budynkach mieszkalnych), przy założeniu, że rozpatrywane miejsca postojowe nie mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu (sprzedawane będą zawsze wraz z lokalem mieszkalnym), będzie miała charakter jednej transakcji i na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 ustawy podlegać będzie opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku w wysokości 8%.

Należy zauważyć, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając niniejszą interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności na informacji, że „udział w nieruchomości wspólnej w postaci budynku garażowego wraz z prawem do korzystania z miejsc postojowych w budynku garażowym nie może być przedmiotem odrębnej sprzedaży” oraz „dla miejsc postojowych znajdujących się w opisanym budynku garażowym ani dla tego budynku garażowego nie zostaną założone odrębne księgi wieczyste”. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.