Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.424.2021.11.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Ustalenie momentu poniesienia wydatków dla celów
stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w
§ 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów
kwalifikowanych, wskazanych w § 8 Rozporządzenia,
kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia
podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o
PDOP.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
metoda-metoda kasowa
moment
pomoc-pomoc publiczna
zaliczka
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2021 r., wpłynął Państwa wniosek z 23 sierpnia 2021 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    (...) sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką z ograniczoną
    odpowiedzialnością, posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest
    zarejestrowanym podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „PDOP”),
    podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Spółka zmieniła formę prawną w dniu (...) r. (została przekształcona ze spółki
    komandytowej pod firmą (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka
    komandytowa). W związku z przekształceniem polegającym na zmianie formy prawnej
    prowadzonej działalności Wnioskodawca wstąpił we wszelkie przewidziane w przepisach
    prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej spółki (sukcesja podatkowa).
    Przedmiotem działalności Spółki jest (...). (...).
    (...) r. Spółka otrzymała decyzję o wsparciu (dalej: „Decyzja”) na realizację nowej inwestycji,
    o której mowa w art. 3 Ustawy, wydaną przez Specjalną Strefą Ekonomiczną (dalej: „SSE”).
    Nowa inwestycja (dalej: „Inwestycja”) realizowana przez Spółkę ma na celu przede
    wszystkim (...). W ramach Inwestycji, Spółka planuje (...). Efekty, które osiągnięte zostaną
    wskutek realizacji Inwestycji, pozwolą Spółce (...).

    Spółka w ramach Inwestycji będzie prowadziła działalność na terenie wskazanym w
    Decyzji, z wykorzystaniem zarówno nowych, jak i wcześniej istniejących budynków,
    budowli, maszyn, urządzeń oraz innych środków trwałych.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że projekt inwestycyjny nie zakłada zmiany profilu
    działalności Spółki, ale (...). Tym samym, działalność do objęcia Decyzją będzie zbieżna z
    dotychczas realizowaną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie
    wyklucza również, że w przyszłości Spółka będzie wprowadzać na rynek nowe rodzaje
    produktów lub usług, jednakże będzie to zależne od warunków panujących na rynku.
    Wskazana Decyzja ważna jest przez okres (...) lat od dnia jej wydania. Ponadto, zgodnie z
    treścią otrzymanej Decyzji, Spółka zobowiązana została do poniesienia minimalnych
    kosztów inwestycji w terminie do dnia (...) r. Wskazany termin jest jednocześnie datą
    zakończenia realizowanych Inwestycji.
    Obecnie Inwestycja jest w trakcie realizacji. Dotychczasowe nakłady Spółki na działania
    inwestycyjne objęty m.in. (...). Część zobowiązań związanych z nabyciem tych środków
    trwałych została już przez Spółkę uregulowana (faktury z tego tytułu zostały opłacone).
    W związku z otrzymaną Decyzją, Wnioskodawca zamierza korzystać ze wsparcia z tytułu
    poniesionych nakładów inwestycyjnych.
    Pytania
    1. Czy momentem poniesienia wydatków dla celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj.
      określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów
      kwalifikowanych, wskazanych w § 8 Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia
      pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a
      Ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów?
    2. Czy w przypadku ponoszenia przez Spółkę wydatków w ramach płatności częściowych
      na zakup lub wytworzenie środków trwałych, momentem poniesienia wydatków dla
      celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1
      Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych w § 8
      Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w postaci
      zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, będzie
      (zgodnie z metodą kasową) moment ich faktycznej zapłaty?
    3. Czy w przypadku płatności zaliczkowych ponoszonych przez Spółkę na poczet
      wydatków na zakup lub wytworzenie środków trwałych, momentem poniesienia
      wydatków dla celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w §
      10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych,
      wskazanych w § 8 Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w
      postaci zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP,
      będzie (zgodnie z metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. W zakresie pytania nr 1: momentem poniesienia wydatków dla celów stosowania § 10
      rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy
      publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz.
      U. z 2018 r., poz. 1713, dalej: „Rozporządzenie”), tj. określenia wskazanego w § 10 ust.
      4 pkt 1 Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych w § 8
      Rozporządzenia, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów.
    2. W zakresie pytania nr 2: w przypadku płatności częściowych momentem poniesienia
      wydatków dla celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w §

      10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych
      w § 8 Rozporządzenia, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment zapłaty tych
      kosztów.
    3. W zakresie pytania nr 3: w przypadku zaliczek na poczet wydatków na zakup lub
      wytworzenie środków trwałych, momentem poniesienia wydatków dla celów
      stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1
      Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych w § 8
      Rozporządzenia, będzie moment, w którym zaliczka stanie się kwotą należną danemu
      wykonawcy/dostawcy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z
    2020 r., poz. 1752, dalej: „Ustawa o WNI”), wsparcie na realizację nowej inwestycji jest
    udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych
    odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody podatników, z
    zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
    wsparciu, o której mowa w Ustawie, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w
    formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla
    przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w
    największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Ponadto, jak wskazuje przepis art. 17 ust. 4 Ustawy o PDOP, powyższe przysługują
    podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej
    prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Należy zauważyć, że zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia, za wydatki kwalifikujące się do
    objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od
    towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z
    odrębnych przepisów, poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu wydanej dla
    konkretnej lokalizacji, będące:
    1) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod
      warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku
      podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych,
    3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
      technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej
      wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
    5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,
    6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy

    - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli
    możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie ważności
    decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.
    Z literalnej wykładni wskazanego powyżej przepisu wynika zatem, że aby wydatki mogły
    być uznane za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną muszą spełniać
    łącznie następujące kryteria:
    - ponoszone wydatki muszą stanowić koszty inwestycji;
    - ponoszone wydatki muszą należeć do jednej z kategorii wymienionych w § 8 ust. 1
      Rozporządzenia;
    - wydatki muszą być poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu dla konkretnej
      lokalizacji;
    - wydatki na środki trwałe muszą być zaliczone do wartości początkowej środków
      trwałych.
    Jednocześnie, zgodnie z § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia, dniem poniesienia kosztu
    kwalifikowanego nowej inwestycji, o którym mowa w ust. 3, jest ostatni dzień miesiąca, w
    którym poniesiono koszt.
    Ad. 1) i Ad. 2)
    Należy zauważyć, że w § 8 ust. 1 Rozporządzenia zdefiniowane zostały wydatki
    kwalifikujące się do objęcia pomocą, natomiast to § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia odnosi
    się do momentu poniesienia kosztu kwalifikowanego.
    Przepis § 8 Rozporządzenia nie reguluje kwestii momentu poniesienia wydatków
    kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego, a jedynie
    wskazuje na rodzaje kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe
    inwestycje, tj. identyfikuje je przedmiotowo. Powyższe wynika, w ocenie Wnioskodawcy, z
    literalnego brzmienia przepisu, który wskazuje, że „Do kosztów kwalifikujących się do
    objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty (...)”. Powyższa regulacja
    odpowiada zatem wyłącznie na pytanie, jakie kategorie kosztów mogą stanowić koszty
    kwalifikujące do objęcia ww. wsparciem.
    Do kwestii momentu poniesienia kosztów, ustawodawca odniósł się natomiast w § 10 ust.
    4 pkt 1 Rozporządzenia, wskazując, że dniem poniesienia kosztu kwalifikowanego nowej
    inwestycji, o którym mowa w ust. 3, jest ostatni dzień miesiąca, w którym poniesiono
    koszt. Prawidłowe ustalenie wskazanego w treści przepisu „miesiąca, w którym poniesiono
    koszt” jest natomiast niezbędne do wyliczenia w oparciu o § 10 ust. 3 Rozporządzenia
    zdyskontowanej wartości poniesionych kosztów wskazanych w § 8 Rozporządzenia, a tym
    samym wyznaczenia wielkości pomocy przysługującej Spółce w związku z realizacją
    Inwestycji.
    Należy wskazać, że powoływane powyżej przepisy posługują się pojęciem wydatków
    (kosztów) poniesionych, nie precyzując jednocześnie, jak należy rozumieć to pojęcie (§ 10
    ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia wskazuje jedynie, że dla celów dyskontowania pomocy
    publicznej momentem poniesienia kosztu kwalifikowanego jest ostatni dzień miesiąca, w
    którym koszt poniesiono). Tym samym, dla oceny znaczenia terminu „poniesienia” kosztu,
    w opinii Wnioskodawcy, należy posłużyć się wykładnią językową. Podkreślenia wymaga, że
    przy dokonywaniu wykładni normy prawnej, pierwszeństwo należy przyznać językowym
    metodom wykładni, a dopiero w przypadku dalszych wątpliwości sięgać po wykładnię
    systemową, bądź celowościową. Przykładowo, na prymat wykładni językowej wskazuje
    prof. B. Brzeziński: „Wykładnia językowa ma podstawowe znaczenie we wszystkich
    dziedzinach prawa. Jej treścią jest interpretacja tekstów aktów prawnych w celu
    rekonstrukcji zakodowanych w nich norm prawnych. Nie ma możliwości pominięcia

    wykładni językowej rozumianej jako proces myślowy podmiotu dążącego do ustalenia
    treści normy prawnej (...) /B. Brzeziński, Wykładnia prawa podatkowego, ODDK, Gdańsk,
    2013).
    Stanowisko to potwierdzają również organy podatkowego, czego przykładem jest
    interpretacja DKIS z dnia 6 grudnia 2019 r. (nr 0111-KDIB1-3.4010.531.2019.1.PC), w której
    organ wskazał: „przystępując do analizy ww. przepisów zauważyć należy, że w
    orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a
    także w piśmiennictwie ukształtowany jest pogląd, w myśl którego przepisy prawa
    podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem”.
    Mając to na uwadze, należy zauważyć, że zgodnie z definicją zawartą w Internetowym
    Słowniku Języka Polskiego, PWN: „ponieść” znaczy „zostać obarczonym, obciążonym
    czymś", natomiast „koszt” to „suma pieniędzy wydatkowana na kupno lub opłacenie
    czegoś”. Tym samym, w świetle powyżej przywołanych przepisów oraz treści definicji
    słownikowej pojęcia „ponieść”, poniesienie wydatków inwestycyjnych oznacza wydatek
    faktycznie zrealizowany, obciążający podatnika, a nie deklarację o zamiarze jego
    poniesienia, czy też zobowiązanie do poniesienia go w przyszłości. W konsekwencji,
    konieczne jest faktyczne wydatkowanie środków przez podmiot posiadający decyzję o
    wsparciu. Innymi słowy, momentem poniesienia kosztów kwalifikujących się do objęcia
    wsparciem w formie zwolnienia z PDOP jest ich poniesienie zgodnie z zasadą kasową tj. z
    chwilą zapłaty/uregulowania w jakiejkolwiek formie.
    Rezultat wykładni językowej przepisu wskazuje zatem, iż w celu określenia momentu
    poniesienia wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia
    podatkowego należy odnieść się do momentu, w którym Spółka faktycznie poniosła koszty
    na realizację inwestycji, tj. dokonała ich zapłaty. To moment poniesienia (zapłaty) -
    wydatkowania kosztów na realizację inwestycji wyznacza miesiąc, od którego Spółka jest
    uprawniona do rozpoznania kosztów kwalifikowanych Inwestycji na podstawie uzyskanej
    Decyzji.
    Z uwagi na powyższe, w opinii Wnioskodawcy, momentem poniesienia wydatków dla
    celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1
    Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych w § 8
    Rozporządzenia, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów.
    W odniesieniu natomiast do płatności częściowych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że
    w przypadku wydatków ponoszonych przez Spółkę w ramach płatności częściowych, na
    zakup lub wytworzenie środków trwałych, wskazanych w § 8 Rozporządzenia,
    kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego w
    art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, momentem poniesienia tych wydatków dla celów
    stosowania § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia, będzie również (zgodnie z metodą kasową)
    moment zapłaty tych kosztów.
    W opinii Wnioskodawcy, płatności częściowe również charakteryzują się definitywnością
    poniesionego kosztu, w przeciwieństwie do płatności o charakterze zaliczkowym, które
    stanowią kwoty wpłacane na poczet przyszłych zobowiązań. Wnioskodawca pragnie
    zauważyć, że płatności częściowe, które mogą być uiszczane w trakcie realizacji Inwestycji,
    będą mieć charakter definitywnie poniesionej płatności. Płatność częściowa stanowi
    bowiem formę definitywnego rozliczenia się z kontrahentem za określony etap pracy i nie
    ma ona charakteru zaliczki. Spółka dokonując płatności częściowych reguluje swoje
    zobowiązanie, a kwota ta jest jednocześnie należna kontrahentowi Spółki, podczas gdy w
    przypadku zaliczki kwota otrzymana przez kontrahenta nie jest jeszcze należna, a z
    prawnego i ekonomicznego punktu widzenia jest traktowana po stronie kontrahenta jako
    zobowiązanie do ewentualnego zwrotu zaliczki m.in. na wypadek braku realizacji
    transakcji). Należy zauważyć, że chwilą definitywnego poniesienia płatności częściowych w
    znaczeniu kasowym będzie dokonanie przez Spółkę przepływu środków pieniężnych z
    tytułu płatności częściowych między Spółką a danym wykonawcą/dostawcą, będącym
    uprawnionym do ich otrzymania (kwota należna kontrahentowi).

    Zaprezentowane powyżej stanowisko w zakresie momentu uznania płatności za koszt
    kwalifikowany, potwierdzone zostało w szeregu interpretacji, m.in. w:
    1. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 6 grudnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.531.2019.1.PC), w której wskazano: „Reasumując stanowisko
      Spółki w zakresie ustalenia, czy dokonując kalkulacji maksymalnej kwoty zwolnienia
      podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, Spółka powinno
      ujmować wydatki inwestycji objętej decyzją o wsparciu w następujący sposób: w
      odniesieniu do płatności ostatecznych oraz płatności częściowych (za dany etap prac)
      w momencie ich poniesienia w znaczeniu kasowym, a w odniesieniu do zaliczek w
      memencie uiszczenia ostatecznej ceny należnej danemu wykonawcy/dostawcy z tytułu
      wykonania umowy, również w przypadku poniesienia zaliczki przed dniem otrzymania
      decyzji o wsparciu, należy uznać za prawidłowe”;
    2. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 23 października 2019 r.
      (nr 0111-KDIB1-3.4010.392.2019.1.JKT), zgodnie z którą: „Odnosząc przedstawione
      powyżej regulacje prawnopodatkowe na grunt rozpatrywanej sprawy należy
      stwierdzić, że wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną, powinny być
      uznane za poniesione w momencie zapłaty, zgodnie z zasadą kasową. Tym samym,
      stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy momentem poniesienia kosztów,
      kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w postaci zwolnienia podatkowego
      określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a updop, będzie moment zapłaty przedmiotowych
      kosztów należało uznać za prawidłowe.”;
    3. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 2 sierpnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.270.2019.1.APO), w której organ wskazał: „w konsekwencji
      powyższych rozważań należy stwierdzić, że wydatki kwalifikujące się do objęcia
      pomocą publiczną, powinny być uznane za poniesione w momencie zapłaty, zgodnie z
      zasadą kasową. (...) W odniesieniu natomiast do płatności częściowych należy
      stwierdzić, że w przeciwieństwie do płatności charakterze zaliczkowym, które stanowią
      kwoty wpłacone na poczet przyszłych zobowiązań, płatności częściowe uiszczane
      przez Spółkę mają charakter definitywnie poniesionych wydatków, bowiem Spółka
      dokonując tych płatności reguluje swoje zobowiązanie za zrealizowany dotychczas
      etap prac, czy dostawy”.
    Stanowisko Wnioskodawcy, zostało również potwierdzone w licznych interpretacjach
    indywidualnych w odniesieniu do przepisów ustawy z dnia 20 października 1994 r. o
    specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1010 oraz z 2018 r. poz. 650,
    dalej: „ustawa o SSE”) w stosunku do analogicznie brzmiących jak w przypadku ustawy o
    WNI przepisów:
    1. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 10 listopada 2020 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.440.2020.1.IM), w której wskazano, że „Płatność częściowa stanowi
      definitywną zapłatę za określone wydatki inwestycyjne mieszczące się w kategoriach
      wymienionych w § 6 ust. 1 rozporządzenia SSE, rozłożoną jedynie w czasie, na
      mniejsze części. W konsekwencji, dla uwzględnienia wydatku w puli wydatków
      kwalifikujących się do objęcia pomocą w rozumieniu Rozporządzenia SSE nie jest
      wystarczające jedynie zarachowanie wydatku bez jego faktycznego poniesienia.
      Momentem poniesienia kosztów inwestycji jest bowiem chwila zapłaty (zgodnie z
      zasadą kasową).”;
    2. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 11 lutego 2020 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.566.2019.1.IZ), w której organ uznał za prawidłowe stanowisko
      wnioskodawcy, zgodnie z którym wydatki ponoszone przez Spółkę, w ramach Płatności
      częściowych, na zakup lub wytworzenie środków trwałych, związane m.in. z
      poszczególnymi etapami budowy nowych budynków, spełniające warunki określone w

      Rozporządzeniu SSE, stanowią (będą stanowić) wydatki kwalifikujące się do objęcia
      pomocą publiczną w formie zwolnienia z PDOP w momencie ich faktycznej zapłaty.
      Organ odstąpił od sporządzenia uzasadnienia;
    3. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 2 sierpnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.251.2019.1.APO), w której organ uznał, za prawidłowe stanowisko
      wnioskodawcy (i odstąpił od uzasadnienia), zgodnie z którym „[...] płatności częściowe
      uiszczone przez Spółkę spełniają wskazane wyżej kryteria zaliczenia ich do wydatków
      kwalifikowanych inwestycji, tj. są kosztami inwestycji objętymi Zezwoleniem, zostały
      poniesione na terenie SSE w okresie obowiązywania Zezwolenia, stanowią wydatki
      należące do jednej z kategorii wymienionych w § 6 ust. 1 Rozporządzenia 2006 (zaś w
      przypadku wytworzenia/nabycia środków trwałych oraz ich rozbudowy/modernizacji
      płatności częściowe zostały zaliczone do wartości początkowej środków trwałych).”;
    4. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z
      dnia 14 marca 2016 r. (nr ITPB3/4510-29/16/AW), w której organ podatkowy
      potwierdził stanowisko podatnika, że „Dla celów zaliczenia do wydatków
      kwalifikowanych rozpoznawanych na zasadzie kasowej należy zatem wskazać, że
      chwilą definitywnego poniesienia płatności częściowych w znaczeniu kasowym jest
      dokonanie przez Spółkę przepływu środków pieniężnych między Spółką a podmiotem
      uprawnionym do ich otrzymania.”;
    5. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z
      dnia 4 lipca 2014 r., sygn. ITPB3/423-178b/14/AW, w której organ podatkowy
      potwierdził, że „[...] podatnik może uznać wydatki na środki trwale w budowie za
      dające prawo do zwolnienia od podatku w miesiącu, w którym wydatki te zostały
      poniesione, nawet jeśli w tym miesiącu nie doszło jeszcze do oddania do używania
      środka trwałego, z którym związany jest wydatek inwestycyjny z zachowaniem
      warunków określonych w § 6 ust. 1 Rozporządzenia.”
    Ad. 3)
    Wnioskodawca stoi również na stanowisku, że w przypadku zaliczek na poczet wydatków
    na zakup lub wytworzenie środków trwałych, momentem poniesienia wydatków dla celów
    stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1
    Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych w § 8
    Rozporządzenia, będzie moment, w którym zaliczka stanie się kwotą należną danemu
    wykonawcy/dostawcy.
    Jak wskazano powyżej, dla uznania, że dany wydatek został poniesiony w świetle
    przepisów Rozporządzenia, konieczne jest faktyczne wydatkowanie środków przez
    podmiot posiadający decyzje o wsparciu. Oznacza to, że momentem poniesienia wydatku
    inwestycyjnego stanowiącego koszt kwalifikowany będący podstawą zwolnienia z PDOP,
    jest jego poniesienie zgodnie z zasadą kasową, tj. z chwilą dokonania zapłaty.
    Z uwagi na powyższe, należy rozważyć, czy zaliczka (i/lub inna analogiczna forma
    płatności) zapłacona na poczet przyszłego nabycia środka trwałego może stanowić
    faktycznie poniesiony wydatek inwestycyjny. Mając to na uwadze, Wnioskodawca zwraca
    uwagę na brak ustawowej definicji słowa zaliczka. Z tego względu zdaniem Wnioskodawcy,
    należy odwołać się do językowej definicji tego pojęcia. W Internetowym Słowniku Języka
    Polskiego, PWN „zaliczka” to „część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet
    tej należności”.
    Ze wskazanej definicji wynika, że zaliczka stanowi jedynie ułamek należności z tytułu
    sprzedaży danego składnika majątkowego lub na poczet wykonania prac w przyszłości i
    nie ma charakteru definitywnego. W konsekwencji, wpłata zaliczki nie jest tożsama z
    definitywnym dokonaniem zakupu oraz nie jest uznawana za zapłatę ceny należnej z
    tytułu nabycia danego składnika majątku lub wykonania przyszłych prac. Zaliczka jest więc
    jedynie częścią ceny nabycia, stąd też powinna być traktowana wyłącznie, jako forma
    zapłaty na poczet kwoty przyszłych należności. Z perspektywy formalnej, zaliczka

    otrzymana przez kontrahenta nie jest jeszcze kwotą należną (wynagrodzeniem należnym)
    temu kontrahentowi, lecz zobowiązaniem tego kontrahenta do ewentualnego zwrotu
    zaliczki m.in. na wypadek braku realizacji transakcji. Zaliczenie wpłaconej zaliczki do
    wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnych i prawnych i uznanie
    jej za koszt poniesiony dla celów stosowania § 10 Rozporządzenia, powinno zatem
    nastąpić w momencie, kiedy zaliczka stanie się kwotą należną danemu wykonawcy
    /dostawcy.
    W ocenie Wnioskodawcy, uiszczone wcześniej zaliczki utracą bowiem charakter
    zaliczkowy, tj. przestaną stanowić płatności na poczet ceny i staną się definitywnym
    elementem uiszczonej ceny należnej z tytułu nabycia lub wytworzenia danego środka
    trwałego i/lub wartości niematerialnych i prawnych (a więc spełnią kryteria definitywnego
    charakteru wydatku rzeczywiście poniesionego z tytułu zapłaty ceny należnej) dopiero w
    momencie, gdy staną się kwotą należną, tj. w momencie dokonania zapłaty
    (uregulowania) całości lub części ceny należnej danemu wykonawcy lub dostawcy, na
    poczet której wpłacona została wcześniejsza zaliczka.
    Zapłata pozostałej części ceny nabycia pozwoli na zaliczenie wypłaconej zaliczki do
    wartości początkowej środka trwałego i/lub wartości niematerialnych i prawnych. Moment
    faktycznego wypływu środków pieniężnych z tytułu zapłaty zaliczki nie powinien mieć tym
    samym znaczenia dla kwestii możliwości rozpoznania jej za koszt kwalifikowany w ramach
    całkowitej ceny nabycia środka trwałego i/lub wartości niematerialnej i prawnej.
    Dodatkowo, Wnioskodawca wskazuje, że stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę,
    zostało potwierdzone m.in. w:
    1. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 6 grudnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.531.2019.PC), w której organ wskazał: „Reasumując stanowisko
      Spółki w zakresie ustalenia, czy dokonując kalkulacji maksymalnej kwoty zwolnienia
      podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, Spółka powinna
      ujmować wydatki inwestycji objętej decyzją o wsparciu w następujący sposób: w
      odniesieniu do płatności ostatecznych oraz płatności częściowych (za dany etap prac)
      w momencie ich poniesienia w znaczeniu kasowym, a w odniesieniu do zaliczek w
      momencie uiszczenia ostatecznej ceny należnej danemu wykonawcy/dostawcy z tytułu
      wykonania umowy, również w przypadku poniesienia zaliczki przed dniem otrzymania
      decyzji o wsparciu, należy uznać za prawidłowe.”;
    2. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 31 października 2019 r.
      (nr 0111-KDIB1-3.4010.371.2019.PC), w której organ uznał za prawidłowe stanowisko,
      zgodnie z którym: „kwoty wypłaconych przez Spółkę zaliczek, o których mowa w pkt 9
      stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, będą stanowiły dla Spółki koszty kwalifikujące
      się do objęcia pomocą w rozumieniu § 8 ust. 1 Rozporządzenia PSI w przypadku, jeżeli
      zapłata (lub rozliczenie) płatności częściowych (miesięcznych) lub płatności końcowej
      wynagrodzenia lub ceny, na poczet których wypłacono te zaliczki, nastąpią w okresie
      ważności Decyzji.” (Organ odstąpił od uzasadnienia);
    3. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 2 sierpnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.270.2019.1.APO), w której wskazano, iż: „w konsekwencji
      powyższych rozważań należy stwierdzić, że wydatki kwalifikujące się do objęcia
      pomocą publiczną, powinny być uznane za poniesione w momencie zapłaty, zgodnie z
      zasadą kasową. Odstępstwem od zasady kasowej jest sposób traktowania zaliczek,
      których wpłata, jak słusznie wskazuje Wnioskodawca, nie jest tożsama z definitywnym
      dokonaniem zakupu oraz nie jest uznawana za zapłatę ceny należnej z tytułu nabycia
      danego składnika majątku lub wykonania przyszłych prac. (...) Reasumując, stanowisko
      Wnioskodawcy, zgodnie z którym dokonując kalkulacji maksymalnej kwoty zwolnienia
      podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., Spółka powinna ujmować
      wydatki inwestycji objętej decyzją o wsparciu (...) w odniesieniu do zaliczek – w
      momencie uiszczenia ceny należnej danemu wykonawcy/dostawcy z tytułu wykonania
      umowy.”;

    4. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 17 czerwca 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.189.2018.1.MO), w której wskazano, że: „odnosząc przedstawione
      powyżej regulacje prawnopodatkowe na grunt rozpatrywanej sprawy należy
      stwierdzić, że wydatki na nabycie/wytworzenie środków trwałych kwalifikujące się do
      objęcia pomocą publiczną, powinny być uznane za poniesione w momencie zapłaty,
      zgodnie z zasadą kasową. Odstępstwem od zasady kasowej jest sposób traktowania
      zaliczek, które de facto nie stanowią zapłaty ceny za stanowiące elementy inwestycji
      środki trwałe i powinny być uznane za poniesione dopiero w momencie zapłaty całości
      ceny danego środka trwałego.”
    W związku z tym, w przypadku zaliczek na poczet wydatków na zakup lub wytworzenie
    środków trwałych, momentem poniesienia wydatków dla celów stosowania § 10
    Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia dnia
    poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych w § 8 Rozporządzenia, będzie moment,
    w którym zaliczka stanie się kwotą należną danemu wykonawcy/dostawcy.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 27 października 2021 r. wydałem interpretację
    indywidualną Znak: 0111-KDIB1-3.4010.424.2021.1.PC, w której uznałem Państwa
    stanowisko w zakresie ustalenia, czy:
    - momentem poniesienia wydatków dla celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj.
      określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów
      kwalifikowanych, wskazanych w § 8 Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia
      pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a
      Ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów;
    - w przypadku ponoszenia przez Spółkę wydatków w ramach płatności częściowych na
      zakup lub wytworzenie środków trwałych, momentem poniesienia wydatków dla
      celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1
      Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych w § 8
      Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w postaci zwolnienia
      podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z
      metodą kasową) moment ich faktycznej zapłaty;
    - w przypadku płatności zaliczkowych ponoszonych przez Spółkę na poczet wydatków na
      zakup lub wytworzenie środków trwałych, momentem poniesienia wydatków dla
      celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1
      Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych w § 8
      Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w postaci zwolnienia
      podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z
      metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów,
    za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 29 października 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 25 listopada 2021 r. (które wpłynęło do Organu 1 grudnia 2021 r.) złożyli
    Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Poznaniu, wnosząc o:
    1. uchylenie Interpretacji w całości w związku z zarzutami dotyczącymi ustalenia
      momentu poniesienia wydatków dla celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj.
      określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów
      kwalifikowanych, wskazanych w § 8 Rozporządzenia oraz
    2. zasądzenie od Organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa
      procesowego według norm prawem przepisanych.

    Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 28 grudnia 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.424.2021.2.PC.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    26 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Po 1101/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 8 kwietna 2025 r. sygn. akt II FSK
    1460/22 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny 8 kwietnia 2024 r. i
    wpłynął do mnie 22 lipca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
    • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
      ustalenia, czy:
    - momentem poniesienia wydatków dla celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj.
      określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów
      kwalifikowanych, wskazanych w § 8 Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia
      pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a
      Ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów;
    - w przypadku ponoszenia przez Spółkę wydatków w ramach płatności częściowych na
      zakup lub wytworzenie środków trwałych, momentem poniesienia wydatków dla
      celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1
      Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych w § 8
      Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w postaci zwolnienia
      podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z
      metodą kasową) moment ich faktycznej zapłaty;
    - w przypadku płatności zaliczkowych ponoszonych przez Spółkę na poczet wydatków na
      zakup lub wytworzenie środków trwałych, momentem poniesienia wydatków dla
      celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1
      Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych w § 8
      Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w postaci zwolnienia
      podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z
      metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów,
    jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2020
    r., poz. 1752, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla
    przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”, „u.p.d.o.p.”):
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z
      działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie
      z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. poz. 1162), przy czym
      wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
      przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla
      obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie
      z odrębnymi przepisami.
    Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT:
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej
      prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Na podstawie art. 3 ustawy o WNI:
      wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie zwolnienia od
      podatku dochodowego. Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2
      ustawy o WNI – jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej
      przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi
      regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu. Treść decyzji o
      wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres obowiązywania
      decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest
      obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie
    pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji
    (Dz.U. z 2018 r., poz. 1713):
      maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej
      inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:
    1) kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności
      pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do
      objęcia pomocą określonych w § 8 ust. 1, które nie mogą być wyższe niż maksymalne
      koszty kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7, lub
    2) zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją jest liczona
      jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i
      dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty
      płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak
      składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia
      zatrudnienia tych pracowników
      - z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.
    Stosownie do § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia, do kosztów kwalifikujących się do objęcia
    wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące:
    1) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod
      warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku
      podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych,
    3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
      technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej
      wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

    5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,
    6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy
      - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
      jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie
      ważności decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.
    Stosownie zaś do § 10 ust. 4 pkt 1 powołanego rozporządzenia:
      dniem poniesienia kosztu kwalifikowanego nowej inwestycji, o którym mowa w ust.
      3, jest ostatni dzień miesiąca, w którym poniesiono koszt.
    Stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia:
      wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje
      przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania
      decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania
      maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które
      zdarzenie wystąpi wcześniej.
    Z kolei w § 10 rozporządzenia, określono w szczegółach sposób kalkulacji przysługującego
    limitu pomocy publicznej.
    Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia:
      koszty kwalifikowane nowej inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na
      dzień uzyskania decyzji o wsparciu (§ 10 ust. 3 rozporządzenia). Natomiast, dalej w
      ust. 3 wskazano, iż zdyskontowaną wartość poniesionych kosztów otrzymanej
      pomocy oblicza się przy zastosowaniu wzoru, składową którego jest liczba miesięcy,
      jaka upłynęła od dnia uzyskania decyzji o wsparciu do dnia udzielenia pomocy.
    Analizując powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że z cytowanego § 8 ust. 1 pkt 2
    rozporządzenia, wyraźnie wynika, że do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem
    na nowe inwestycje zalicza się koszty będące ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we
    własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Z kolei, cenę nabycia i koszt
    wytworzenia ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (Dz. U. z 2021 r., poz. 217).
    Zatem, przytoczone powyżej przepisy, określają następujące warunki, aby dany wydatek
    zakwalifikować do objęcia pomocą, wydatek musi:
    - stanowić koszty inwestycji,
    - zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu i w trakcie jej
      obowiązywania,
    - ponoszone wydatki muszą być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych,
      pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników
      majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych.
    Wyjaśnić należy, że aby przedsiębiorca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku
    dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, którego wartość
    uzależniona jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków

    kwalifikowanych, to wyrażenie „poniesienie” musi oznaczać wydatek faktycznie
    poniesiony, a nie deklarację o zamiarze jego poniesienia w przyszłości. Zwolnienia
    podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy
    dotyczące zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich
    wykładnią językową. Wychodząc z tego założenia, należy uznać, że aby przedsiębiorca
    mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego, którego wartość uzależniona
    jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków kwalifikujących się
    jako koszty inwestycji, nie jest wystarczające dla obliczenia wielkości zwolnienia
    podatkowego (pomocy publicznej) jedynie dokonanie w księgach odpisu, niebędącego
    wydatkiem lub zarachowanie wydatku w księgach bez jego faktycznego poniesienia.
    W odniesieniu do kwestii pojęcia „poniesionych wydatków inwestycyjnych”, pojęcie to nie
    zostało zdefiniowane w wyżej cytowanym rozporządzeniu.
    Żeby przedsiębiorca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego, którego
    wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków
    kwalifikowanych jako koszty inwestycji, to „poniesienie” musi oznaczać wydatek faktycznie
    zrealizowany, a nie samą deklarację o zamiarze jego poniesienia, czy też zobowiązanie do
    poniesienia go w przyszłości. W związku z powyższym, dla obliczenia wielkości zwolnienia
    podatkowego nie jest wystarczające jedynie zarachowanie wydatku bez jego faktycznego
    poniesienia. Innymi słowy, moment poniesienia kosztów inwestycji, przy obliczaniu
    wielkości otrzymanej lub dopuszczalnej pomocy publicznej, należy określać zgodnie z
    zasadą kasową, tj. przyjmując moment faktycznego zrealizowania kosztów w znaczeniu
    kasowym (chwila zapłaty).
    Jednakże w przypadku środków trwałych istotne jest spełnienie warunku akcentowanego
    przez organ, opartego na treści przepisu § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, z którego wynika,
    że do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nową inwestycje zalicza się
    koszty będące ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków
    trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników
    majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych.
    Tym samym, nie można generalnie wywodzić, że warunek zapisany § 8 ust. 1 pkt 2
    rozporządzenia, co do konieczności zaliczenia środków trwałych do składników majątku
    podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, nie ma żadnego znaczenia z uwagi na normatywnie wyznaczony moment, od
    którego możliwe jest rozpoznania tych wydatków, jako kosztów kwalifikowanych.
    Jednocześnie, nie można tracić z pola widzenia, że § 9 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że
    wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy,
    począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydanie decyzji o wsparciu.
    Przepis ten nie różnicuje kosztów kwalifikowanych i nie wprowadza ograniczenia co do
    środków trwałych. Czym innym jest ustalenie momentu rozpoznania danych wydatków,
    jako kosztów kwalifikowanych, co jest przedmiotem unormowania z § 9 ust. 1
    rozporządzenia, a czym innym konieczność aby powstałe w wyniku realizacji nowej
    inwestycji nowo wytworzone środki trwałe zostały zaliczone, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczone do ewidencji środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych. Uznać wobec tego należy, że jest to warunek
    następczy w stosunku do chwili ponoszenia kosztów kwalifikowanych i możliwości objęcia
    ich zwolnieniem podatkowym jako formą pomocy publicznej. Tym samym, zrównanie
    momentu poniesienia kosztów uprawniający do rozpoczęcia korzystania z pomocy, o
    którym mowa w § 9 pkt 1 rozporządzenia, z momentem wpisania wytworzonego lub
    zakupionego środka trwałego do ewidencji środków trwałych, nie może zostać uznane za
    prawidłowe. Konstatacja ta nie może jednak całkowicie pomijać warunku z § 8 ust. 1 pkt 2
    rozporządzenia.
    Do określenia momentu, w którym podatnik może uzyskać „ulgę podatkową” nawiązuje
    regulacja z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia, zgodnie z którym

      dniem uzyskania ulgi podatkowej, o którym mowa w ust. 3, jest dzień, w którym
      zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin złożenia zeznania
      rocznego.
    Choć w treści tego przepisu użyto sformułowania dotyczącego „ulgi podatkowej", należy
    przyjąć, że zgodnie z przepisami u.p.d.o.p. dotyczy on „zwolnienia z opodatkowania”, gdyż
    jedynie taką formę rozliczenia przez podatnika pomocy publicznej przewidziano w art. 17
    ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. Jako zatem datę graniczną rozliczenia zwolnienia przyjęto dzień, w
    którym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin złożenia zeznania
    rocznego. Wynika z tego, że koszt kwalifikowany musi spełniać wszystkie kryteria
    wynikające z § 8 rozporządzenia, w tym także warunek przewidziany w jego ust. 1 pkt 2,
    który stanowi, że środek trwały powinien zostać zaliczony do składników majątku
    podatnika 1 zaliczony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych. Należy mieć na uwadze, że podatek dochodowy od osób prawnych jest
    podatkiem zasadniczo rozliczanym w okresach rocznych, co wynika z art. 8 ust. 1 u.p.d.o.
    p. W takich też okresach na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym
    od osób prawnych powinno zostać rozliczone zwolnienie, o którym stanowi art. 17 ust. 1
    pkt 34a u.p.d.o.p. Rok podatkowy jest zatem w każdym przypadku okresem
    rozliczeniowym dla wszystkich zdarzeń istotnych z punktu widzenia powstania obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych. Jest tak niezależnie od tego jaki
    horyzont czasowy wyznacza decyzja o wsparciu do poniesienia minimalnych kosztów
    inwestycji, czy jaką datę przewiduje na zakończenie nowej inwestycji. Tym samym
    najpóźniej w dniu, w którym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin
    złożenia zeznania rocznego, dany środek trwały powinien zostać wpisany do ewidencji.
    Dzień ten wyznacza art. 27 ust. 1 u.p.d.o.p. na koniec trzeciego miesiąca roku następnego
    po zakończonym roku podatkowym. Tym samym zgodnie z przepisami, na które wskazuje
    art. 17 ust. 1 pkt 34a in fine u.p.d.o.p., czyli § 10 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 rozporządzenia, zasada
    roczności rozliczeń podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych wymaga
    spełnienia wszystkich kryteriów kosztu kwalifikowanego nowej inwestycji, najpóźniej w
    dniu, w którym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin złożenia
    zeznania rocznego. Tym samym, do tego dnia nabyty lub wytworzony własnym zakresie
    środek trwały powinien zostać zaliczony do składników majątku podatnika i zaliczony do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Mając powyższe na uwadze, zgadzam się z Państwa stanowiskiem, że:
    - momentem poniesienia wydatków dla celów stosowania § 10 rozporządzenia Rady
      Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej
      niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji, tj. określenia wskazanego
      w § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych,
      wskazanych w § 8 Rozporządzenia, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment zapłaty
      tych kosztów,
    - w przypadku płatności częściowych momentem poniesienia wydatków dla celów
      stosowania § 10 Rozporządzenia, tj. określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1
      Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów kwalifikowanych, wskazanych w § 8
      Rozporządzenia, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów,
    - w przypadku zaliczek na poczet wydatków na zakup lub wytworzenie środków trwałych,
      momentem poniesienia wydatków dla celów stosowania § 10 Rozporządzenia, tj.
      określenia wskazanego w § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia dnia poniesienia kosztów
      kwalifikowanych, wskazanych w § 8 Rozporządzenia, będzie moment, w którym
      zaliczka stanie się kwotą należną danemu wykonawcy/dostawcy.
    Zatem, Państwa stanowisko, uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Wskazuję, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej, bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2025 r. sygn. akt II FSK 1460/22.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku. Ponadto wskazać należy, że interpretacje te dotyczyły odmiennych
    stanów faktycznych.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania skarżonej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.