Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-260/14-4/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-06-09
Teza: w zakresie możliwości zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; kontrahent-kontrahent zagraniczny; rejestracja; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2014 r. (data wpływu 2 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 maja 2014 r. (data wpływu 29 maja 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia momentu dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz możliwości zastosowania stawki podatku w wysokości 0%. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 maja 2014 r. poprzez doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w części możliwości zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 01.01.2013 r. Wnioskodawca założył działalność gospodarczą polegającą między innymi na sprzedaży płodów rolnych takich jak warzywa i owoce. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE. Skupowane od rolników płody rolne są dostarczane przez przewoźnika do Rumunii. W październiku 2013 r., a konkretnie 28 października 2013 r., Wnioskodawca wystawił 2 faktury wraz z CMR (na sprzedaż ziemniaków) i następnie 30.10.2013 r., 1 fakturę i CMR do tego samego kontrahenta z NIP-em firmy rumuńskiej. Firma rumuńska została zarejestrowana w dniu 30.10.2013 r. Przed złożeniem deklaracji VAT (tj. 22.11.2013 r.) Wnioskodawca otrzymał CMR poświadczające odpowiednio te dostawy 30.10.2013 r. i 31.10.2013 r. Ww. faktury zostały zaksięgowane w rejestrze dostaw w miesiącu październiku ze stawką 0% i wykazane w deklaracji VAT-7 jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów poz. 21. Ponadto Wnioskodawca informuje, że w chwili obecnej nie jest objęty kontrolą Urzędu Skarbowego.

W piśmie z dnia 27 maja 2014 r., stanowiącym uzupełnienie przedmiotowego wniosku, Wnioskodawca wskazał, iż firma rumuńska została zidentyfikowana jako podmiot z państw członkowskich Unii Europejskiej innych niż terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w dniu 30.10.2013 r. Na CMR otrzymanych przez firmę Wnioskodawcy są wyszczególnione ilości dostarczonych ziemniaków oraz data otrzymania (31.10.2013 r.) i pieczątka firmy rumuńskiej z nieczytelnym podpisem. Oprócz CMR w dokumentacji firmy Wnioskodawcy brak jest innych dowodów potwierdzających jednoznaczne dostarczenie ziemniaków do nabywcy. Dodatkowo Wnioskodawca informuje, że strona kupująca (firma rumuńska) sama wynajmowała transport do przewozu zamawianych przez nią telefonicznie omawianych ziemniaków. Zapłata za dostarczony towar była przekazana przelewem na konto bankowe firmy Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy uznanie danej dostawy jako WDT jest data wystawionej faktury, czy data dostarczenia towaru na miejsce przeznaczenia (data potwierdzenia na CMR) i czy w tej sytuacji słusznie została zastosowana stawka 0%?

Zdaniem Wnioskodawcy (doprecyzowanym w piśmie z dnia 27 maja 2014 r.), zgodnie z ustawą VAT art. 42 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 3, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu wg stawki 0%, pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu złożenia deklaracji posiadał dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika potwierdzające datę, że towary zostały dostarczone do kontrahenta rumuńskiego już po jego zarejestrowaniu.

Wobec powyższego firma Wnioskodawcy słusznie zastosowała stawką podatku VAT 0%, ponieważ przed upływem terminu złożenia deklaracji VAT-7 dokumenty przewozowe potwierdzają datę dostarczenia towaru do kontrahenta rumuńskiego, będącego podatnikiem podatku na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek wyłącznie w części możliwości zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Art. 13 ust. 1 ustawy wskazuje, iż przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

W myśl art. 13 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1.  podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2.  osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3.  podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4.  podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy, za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Art. 13 ust. 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., stanowi, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Stosownie do art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3.  podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

*   dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

*   specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

\- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Stosownie do art. 42 ust. 11 ustawy, w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2.  dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4.  dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu C-409/04 w sprawie Teleos plc i inni zawarł tezę, gdzie wskazuje na główne cechy dostaw wewnątrzwspólnotowych. Jak podaje, „uznanie danej dostawy lub danego nabycia za czynności wewnątrzwspólnotowe musi być dokonywane na podstawie elementów obiektywnych, takich jak fizyczne przemieszczenie towarów pomiędzy państwami członkowskimi. (\`(...)\`) Wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru następuje, a zwolnienie od podatku dostawy wewnątrzwspólnotowej znajduje zastosowanie tylko wtedy, gdy prawo do rozporządzenia towarem jak właściciel zostało przeniesione na nabywcę i gdy dostawca ustali, że towar ten został wysłany lub przetransportowany do innego państwa członkowskiego i że w wyniku wysyłki lub transportu fizycznie opuścił terytorium państwa członkowskiego dostawy”.

Zatem należy uznać, że dostawa wewnątrzwspólnotowa oznacza dostawę towarów, a więc musi nastąpić przeniesienie prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel, towar musi być transportowany pomiędzy dwoma państwami członkowskimi Wspólnoty, a transakcje muszą być dokonywane pomiędzy podatnikami tych państw członkowskich.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż od 01.01.2013 r. Wnioskodawca założył działalność gospodarczą polegającą między innymi na sprzedaży płodów rolnych takich jak warzywa i owoce. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE. Skupowane od rolników płody rolne są dostarczane przez przewoźnika do Rumunii. W październiku 2013 r., a konkretnie 28 października 2013 r., Wnioskodawca wystawił 2 faktury wraz z CMR (na sprzedaż ziemniaków) i następnie 30.10.2013 r., 1 fakturę i CMR do tego samego kontrahenta z NIP-em firmy rumuńskiej. Firma rumuńska została zarejestrowana w dniu 30.10.2013 r. Przed złożeniem deklaracji VAT (tj. 22.11.2013 r.) Wnioskodawca otrzymał CMR poświadczające odpowiednio te dostawy 30.10.2013 r. i 31.10.2013 r. Ww. faktury zostały zaksięgowane w rejestrze dostaw w miesiącu październiku ze stawką 0% i wykazane w deklaracji VAT-7 jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów poz. 21.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż firma rumuńska została zidentyfikowana jako podmiot z państw członkowskich Unii Europejskiej innych niż terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w dniu 30.10.2013 r. Na CMR otrzymanych przez firmę Wnioskodawcy są wyszczególnione ilości dostarczonych ziemniaków oraz data otrzymania (31.10.2013) i pieczątka firmy rumuńskiej z nieczytelnym podpisem. Oprócz CMR w dokumentacji firmy Wnioskodawcy brak jest innych dowodów potwierdzających jednoznaczne dostarczenie ziemniaków do nabywcy. Dodatkowo Wnioskodawca informuje, że strona kupująca (firma rumuńska ) sama wynajmowała transport do przewozu zamawianych przez nią telefonicznie omawianych ziemniaków. Zapłata za dostarczony towar była przekazana przelewem na konto bankowe firmy Wnioskodawcy.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy wskazać, że jeżeli w przedmiotowej sprawie nastąpiło rzeczywiste przemieszczenie towarów z terytorium Polski na terytorium Rumunii, w celu przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, to tym samym transakcje udokumentowane fakturami z dnia 28.10.2013 r. i 30.10.2013 r. spełniają przesłanki uznania ich za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Przy czym skoro - jak wynika z okoliczności sprawy - firma rumuńska została zidentyfikowana jako podmiot z państw członkowskich Unii Europejskiej innych niż terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w dniu 30.10.2013 r., to należy stwierdzić, że został spełniony warunek z art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy. W przypadku więc, gdy Wnioskodawca przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za październik 2013 r. posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium Rumunii, to Zainteresowany, będący zarejestrowanym jako czynny podatnik VAT UE, ma prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla czynności, o których mowa we wniosku.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy zwrócić uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Końcowo informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek wyłącznie w części możliwości zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Natomiast kwestia dotycząca ustalenia momentu dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, została załatwiona odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.