Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.82.2025.1.KB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-15
Teza: Skutki podatkowe podpisania ugody z bankiem oraz wypłaty
kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody-ugoda sądowa
waluta-waluta obca
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) 2006 r. zawarła Pani z (...) umowę kredytu mieszkaniowego (...) dla osób
    fizycznych w walucie CHF (tzw. kredyt frankowy). Kredyt został przeznaczony na własne
    cele mieszkaniowe, tj. na budowę na nieruchomości w X przy ul. A1.
    Wartość udzielonego kredytu wyniosła 84 932,20 CHF przy czym kwota kredytu została
    wypłacona w PLN w pięciu transzach. W sumie w ramach wykonania umowy kredytu Bank
    wypłacił 187 134,97 PLN, stosując przelicznik według kursu kupna waluty z tabeli kursowej
    Banku. Umowę zawarto na okres 360 miesięcy. Kwota kredytu miała zostać spłacona do
    dnia 15 grudnia 2036 r.
    Dom został wybudowany, w tym domu obecnie Pani zamieszkuje. Nieruchomość, na
    której wybudowano dom ma urządzoną księgę wieczystą (...).
    Kredyt hipoteczny został zabezpieczony hipoteką na wyżej wymienionej nieruchomości, na
    którą został zaciągnięty tenże kredyt.
    Budowa wyżej wymienionego domu była Pani pierwszą inwestycją mieszkaniową i jak
    dotąd jedyną. Nigdy wcześniej nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej.
    W marcu 2024 r. złożyła Pani w Sądzie Okręgowym w (...) XIII Wydziale Cywilnym pozew o
    „stwierdzenie w całości” wyżej wymienionej umowy oraz o zasądzenie dotychczas
    spłaconej kwoty kredytu w wysokości 222 691,94 zł.
    W związku z tym, że kwota rat kapitałowo-odsetkowych, którą Pani zapłaciła Bankowi w
    ramach wykonania umowy przewyższała kwotę wypłaconego przez Bank kredytu oraz w
    związku z tym, że uprawdopodobniła Pani roszczenie o zapłatę, Sąd na Pani wniosek
    złożony w pozwie, postanowieniem z dnia 25 czerwca 2024 r. udzielił zabezpieczenia
    powództwa poprzez wstrzymanie obowiązku dalszej spłaty rat wyżej wymienionego
    kredytu do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w sprawie.
    W związku ze złożonym pozwem Bank wystąpił z inicjatywą zawarcia ugody sądowej.
    Po przeprowadzeniu negocjacji w dniu (...) 2024 r. została zawarta ugoda sądowa, w
    wyniku której pozwany Bank:
    1) umorzył Pani aktualne (na dzień zawarcia ugody) zadłużenie 190 884,46 zł;
    2) zwrócił koszty procesu w wysokości 11 300 zł;
    3) wypłacił „kwotę dodatkową” w wysokości 25 000 zł.
    Treść ugody w kwestii wypłaty kwoty dodatkowej jest następująca: cyt. „3. Bank, w
    terminie 21 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w
    wysokości 25 000 PLN (słownie: dwadzieścia pięć tysięcy złotych 00/100) na rachunek
    należący do A.A prowadzony przez (...) o numerze (...). Kredytobiorca przyjmuje do
    wiadomości, że w związku z wypłatą ww. kwoty powstaje po jego stronie przychód, a na
    Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11)”.
    Treść ugody w kwestii umorzenia Pani zadłużenia jest następująca: cyt. „9. Bank zwalnia
    Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie 190 884,46 złotych
    stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3, a kwotą zadłużenia
    wskazaną w § 1 ust. 8, a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje. Na kwotę
    zwolnienia z długu składa się zadłużenie z następującego tytułu w poniższych
    wysokościach:
    - kapitał: 188 448,15 złotych,
    - odsetki skapitalizowane: 0,00 złotych,

    - odsetki zapadłe niespłacone: 2 134,90 złotych,
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 złotych,
    - odsetki zawieszone: 0,00 złotych,
    - odsetki bieżące: 301,41 złotych”.
    Wpłacona przez Panią kwota na rzecz Banku w wykonaniu umowy kredytu przewyższała o
    35 556,97 zł kwotę, którą wypłacił bank w ramach wykonania przez Bank przedmiotowej
    umowy.
    Kwota dodatkowa 25 000 zł wypłacona przez Bank jest więc faktycznie wynegocjowaną
    przez Panią częścią nadpłaty, o której mowa powyżej (częścią kwoty 35 556,97 zł) co
    oznacza, że faktycznie nie otrzymała Pani od Banku żadnych dodatkowych kwot
    pieniężnych ponad to co, co spłaciła w ratach kapitałowo-odsetkowych.
    Załącznikiem do ugody jest również podpisane przez Panią oświadczenie i przekazane
    Bankowi w celu zastosowania rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Pytania
    1) Czy jest Pani zwolniona z obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
      od przychodu z tytułu całkowitej umorzonej, niespłaconej kwoty kredytu
      mieszkaniowego w wysokości 190 884,46 zł na mocy Rozporządzenia Ministra
      Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    2) Czy otrzymany zwrot kwoty dodatkowej w wysokości 25 000 zł będzie przychodem w
      rozumieniu ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Stanowisko odnośnie do pytania nr 1
    Celem inwestycji było zaspokojenie Pani potrzeb mieszkaniowych, tj. budowa domu.
    Kredyt został zaciągnięty więc na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyżej wymieniony
    kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Kredyt
    mieszkaniowy został udzielony przez Bank.
    Tytułem zabezpieczenia kredytu została ustanowiona hipoteka na nieruchomości będącej
    przedmiotem umowy kredytowej.
    Zawarcie ugody z Bankiem skutkuje umorzeniem całości pozostałej do spłaty kwoty
    kredytu, na którą składa się kwota kapitału i odsetek.
    W przeszłości nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. zmienionego w dniu 23 stycznia 2024 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Zatem uważa Pani, że jest zwolniona z obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od przychodu z tytułu całkowitej umorzonej niespłaconej kwoty kredytu
    mieszkaniowego w wysokości 190 884,46 zł na mocy Rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe.
    Stanowisko odnośnie do pytania nr 2

    Pani stanowisko jest takie, że nie jest to przychód z innych źródeł w rozumieniu ustawy o
    PIT. Powyższe stanowisko potwierdzają sądy administracyjne oraz organy podatkowe.
    Przykładowo:
    Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku z 29 listopada 2019 r., sygn. akt II
    FSK 799/18 stwierdził, że: „Mimo, że nie wynika to wprost z brzmienia przepisu art. 11 ust.
    1 PDOFizU, za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem
    majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny”.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „KIS”) w interpretacji indywidualnej z 3
    marca 2022 r., sygn. akt 0113-KDIPT2-1.4011.905.2021.5.MAP wskazał, że:
    „Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód
    uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie
    których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem
    majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. (...) Wobec tego do przychodów
    podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z
    tytułu różnego rodzaju zwrotów nakładów własnych poczynionych za inny podmiot (...)”.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „KIS”) w interpretacji indywidualnej z 12
    stycznia 2024 r., sygn. akt 0114-KDIP3-2.4011.960.2023.3.MN wskazał, że: „Na mocy ugody
    dojdzie do zwrotu nienależnie pobranego przez Bank świadczenia wynikającego z
    nadpłaty kapitału. Skoro zatem będzie to zwrot nienależnie pobranego świadczenia, to
    zwrot ten nie będzie stanowił przysporzenia po Państwa stronie, a zatem w ogóle nie
    będzie stanowił przychodu. W przypadku zwrotu świadczenia w związku z
    przewalutowaniem kredytu i ponownym rozliczeniem klient otrzymuje bowiem z
    powrotem swój kapitał – zwrot zapłaconych Bankowi kwot. Nie ma zatem podstaw, aby
    zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych
    zwrot taki jest obojętny podatkowo. W sytuacji przedstawionej powyżej bank nie jest
    zatem zobowiązany do wystawienia klientowi informacji PIT-11 o wysokości osiągniętego
    przychodu”.
    Kwota dodatkowa 25 000 zł będzie świadczeniem wypłaconym z tytułu zwrotu nadpłaty
    kredytu i odsetek.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, Pani zdaniem, kwota nadpłaconego kapitału i odsetek, którą zwróci
    bank po podpisaniu ugody, nie będzie stanowiła dla Pani przychodu. Czynność ta nie
    spowoduje uzyskania przysporzenia majątkowego, wzrostu Pani majątku. Otrzymana ww.
    kwota stanowi zwrot Pani własnych pieniędzy, które nienależnie wpłaciła Pani wcześniej
    do banku. Pieniądze te (nadpłacony kapitał, odsetki), nie będą więc Pani przychodem w
    rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie
    skutkuje po Pani stronie powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Analogiczne stanowisko jak powyższe zajął Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z
    dnia 1 października 2024 r. 0113-KDIPT2-2.4011.585.2024.2.ST.

    Powyższa interpretacja dotyczyła bowiem również wypłaty „kwoty dodatkowej” w ramach
    ugody, która miała zostać zawarta.
    Należy w tym miejscu wskazać, że bank nie wyraził zgody na inny zapis dotyczący zwrotu
    kwoty 25 000 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
        - inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,

      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie miało miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2024 r. – została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Stosownie do § 1 ust. 4 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Z § 3 rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 rozporządzenia). Istotne jest,
    żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W opisanej sytuacji przy umorzeniu przez bank Pani zadłużenia kredytowego zostały
    spełnione warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe, o których mowa w cytowanym rozporządzeniu Ministra Finansów.
    Tym samym do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu znajduje zastosowanie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Wobec tego nie jest Pani zobowiązana do
    opodatkowania tego przychodu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W odniesieniu natomiast do kwoty dodatkowej, skoro kwota 25 000 zł, którą otrzymała
    Pani od banku w wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłaconej przez Panią
    podczas spłaty kredytu hipotecznego, to jej otrzymanie nie spowodowało po Pani stronie
    dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Pani
    przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku
    dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego,
    natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.