Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.381.2025.3.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-07
Teza: Możliwość skorzystania z preferencyjnego sposobu rozliczania
jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
Słowa kluczowe: małżeństwo
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rozwód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismem z 19 grudnia 2025 r. (złożonym 23 grudnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od 12 lat faktycznie samotnie wychowuje Pani syna, choć pozostaje Pani formalnie w
    związku małżeńskim, Pani mąż wiele lat temu wyjechał i przez długi czas nie było wiadomo
    gdzie przebywa. Nie uczestniczy w jakikolwiek sposób w wychowaniu dziecka, nie
    utrzymuje z nim kontaktu. Mąż był prawomocnie skazany za niealimentacje - otrzymał
    wyrok w zawieszeniu. Obecnie przebywa za granicą pozostając w związku nieformalnym z
    inną kobietą. Nie utrzymuje żadnych relacji z Panią i synem, w Sądzie toczy się
    postępowanie rozwodowe. Od 12 lat mieszka Pani wyłącznie z dzieckiem, nie mieszka z
    żadnym partnerem, całość obowiązków wychowawczych i finansowych spoczywa na Pani.
    Jednocześnie wie Pani, że z preferencji korzystają osoby, które nie pozostają w związkach
    formalnych - mieszkają z partnerem i faktycznie wspólnie wychowują dzieci. Sprawę o
    rozwód, którą starała się Pani założyć wiele lat temu uniemożliwiał fakt, że nie wiedziała
    Pani gdzie mąż przebywa.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    W piśmie z 19 grudnia 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazała Pani, że
    wniosek dotyczy lat podatkowych 2023 oraz 2024. W latach podatkowych 2023 i 2024
    podlegała i podlega Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. W latach podatkowych 2023 i 2024 uzyskiwała Pani dochody
    opodatkowane według skali podatkowej, w szczególności z tytułu umowy o pracę oraz
    umowy zlecenie. W stosunku do Pani oraz Pani syna w latach podatkowych 2023 i 2024
    nie miały zastosowania przepisy:
      art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
      ustawy o podatku tonażowym,
      ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    W latach podatkowych 2023 i 2024 nie osiągała Pani dochodów opodatkowanych
    podatkiem liniowym ani ryczałtem. Pozostaje Pani formalnie w związku małżeńskim,
    jednak od 2012 r. nie prowadzi Pani wspólnego gospodarstwa domowego z małżonkiem,
    nie prowadzi z nim wspólnego pożycia, nie wychowuje z nim wspólnie dziecka ani nie
    ponosi z nim wspólnie kosztów jego utrzymania. Małżonek nie uczestniczy w procesie
    wychowawczym Pani syna. Okoliczność długotrwałego faktycznego rozłączenia
    małżonków została potwierdzona również w pozwie rozwodowym złożonym przez Pani
    małżonka w październiku 2024 r., w którym wskazano, że od 2012 r. nie zamieszkuje Pani
    razem z małżonkiem i nie łączy was więź osobista, gospodarcza ani emocjonalna. W latach
    podatkowych 2023 i 2024 nie została orzeczona separacja, małżonek nie został
    pozbawiony władzy rodzicielskiej oraz nie odbywał kary pozbawienia wolności. Pani syn
    urodził się ... 2006 r. W latach podatkowych 2023 i 2024 Pani syn był małoletni. W latach
    podatkowych 2023 i 2024 wyłącznie Pani, samodzielnie i bez udziału drugiego rodzica,
    faktycznie wykonywała władzę rodzicielską nad synem. Samodzielnie sprawowała nad nim

    opiekę, ponosiła koszty jego utrzymania, troszczyła się Pani o jego rozwój fizyczny i
    psychiczny, zaspokajała jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagałam w
    edukacji szkolnej oraz brała czynny udział we wszystkich sprawach dotyczących dziecka.
    Mąż nigdy nie zabrał dziecka na wakacje, nigdy nie był u niego w szkole. Ojciec dziecka nie
    uczestniczył w wychowaniu syna ani w bieżącym utrzymaniu dziecka. W latach
    podatkowych 2023 i 2024 Pani syn nie osiągał żadnych dochodów. Świadczenie
    wychowawcze (500+/800+) w latach podatkowych 2023 i 2024 było przyznane i wypłacane
    wyłącznie Pani. Dodatkowo wskazuje Pani, że w 2023 r. Pani syn przebywał przez okres
    około trzech tygodni w szpitalu. W tym czasie ojciec dziecka nie odwiedził syna ani razu,
    nie interesował się jego stanem zdrowia, nie uczestniczył w podejmowaniu decyzji
    dotyczących leczenia ani nie zapewniał jakiegokolwiek wsparcia emocjonalnego czy
    organizacyjnego. Całość obowiązków związanych z hospitalizacją dziecka, kontaktami z
    personelem medycznym oraz opieką nad synem w tym okresie spoczywała wyłącznie na
    Pani. Syn w tych latach uczył się.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 19 grudnia 2025 r.)
    Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do rozliczania podatku
    dochodowego osób fizycznych za lata 2023 - 2024 jako osobie samotnie wychowującej
    dziecko?
    Dodaje Pani, że mąż mieszka za granicą, syn nie utrzymuje z nim kontaktu. Nigdy nie
    uczestniczył w wychowaniu go razem z Panią.
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 19
    grudnia 2025 r.)
    Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o
    którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za lata
    podatkowe 2023 oraz 2024.
    Od 2012 r. faktycznie i trwale nie prowadzi Pani wspólnego gospodarstwa domowego z
    małżonkiem, nie pozostaje z nim we wspólnym pożyciu, nie zamieszkuje z nim oraz
    samodzielnie ponosi wszelkie ciężary związane z wychowaniem i utrzymaniem syna, ur. ...
    2006 r. Małżonek nie uczestniczy w bieżącym wychowaniu dziecka ani w podejmowaniu
    decyzji dotyczących jego edukacji, zdrowia i potrzeb życiowych.
    Okoliczność faktycznej separacji małżonków została potwierdzona również w pozwie
    rozwodowym złożonym przez Pani małżonka w październiku 2024 r., w którym wskazano,
    że strony od 2012 r. nie mieszkają razem i nie łączy ich wspólne pożycie.
    W latach objętych wnioskiem wykonywała Pani władzę rodzicielską samodzielnie i
    faktycznie sprawowała pieczę nad dzieckiem, ponosząc koszty jego utrzymania oraz
    zapewniając mu opiekę wychowawczą, bytową, edukacyjną i zdrowotną.
    W Pani ocenie, dla zastosowania art. 6 ust. 4c ustawy o PIT decydujące znaczenie ma
    faktyczny stan samotnego wychowywania dziecka, a nie wyłącznie formalny status
    pozostawania w związku małżeńskim. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w
    utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym o statusie osoby
    samotnie wychowującej dziecko przesądza rzeczywisty sposób wykonywania władzy
    rodzicielskiej oraz brak udziału drugiego rodzica w wychowaniu dziecka.
    W związku z powyższym, stoi Pani na stanowisku, że spełnia przesłanki do rozliczenia
    podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko za wskazane lata
    podatkowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. 2022 r. poz. 2647 ze zm., t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 226 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2022 r.
        poz. 240 i 2476), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych
    zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od
    spełnienia łącznie m.in. następujących warunków:
      posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko);
      wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka);
      nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których
      zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24
      sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Osobami samotnie wychowującymi dziecko są przede wszystkim ci rodzice
    (przysposabiający) lub opiekunowie, którzy pozostają w stanie wolnym. Dotyczy to
    zarówno osób, które nigdy nie zawierały związku małżeńskiego (panna, kawaler), osób,
    których związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) – z
    wyjątkiem roku podatkowego, w którym zdarzenie to nastąpiło – jak i osób, których
    związek małżeński został rozwiązany poprzez prawomocne orzeczenie rozwodu
    (rozwódka, rozwodnik). Osobami samotnie wychowującymi dzieci mogą być również,
    wyjątkowo niektóre osoby pozostające w związku małżeńskim. Dotyczy to osób, wobec
    których orzeczono separację. Nabycie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko
    wymaga jednak prawomocnego orzeczenia o separacji małżonków. Dotyczy to również
    osób, których małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich. Skutek taki następuje na
    mocy orzeczenia sądowego. Podobnie jak w przypadku orzeczeń rozwodowych, także i w
    tym przypadku nabycie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko następuje dopiero
    z chwilą uprawomocnienia się wyroku sądowego w tej kwestii. Osobami samotnie
    wychowującymi dziecko mogą być również te osoby, których małżonek odbywa karę
    pozbawienia wolności. Dotyczy to przypadków faktycznego wykonywana tej kary, tzn.
    sytuacji, w której małżonek tej osoby nie przebywa na wolności.
    Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do
    preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą
    samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu
    roku, a nie trwał przez cały rok.
    Z opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika, że od 12 lat faktycznie samotnie wychowuje
    Pani syna, choć pozostaje Pani formalnie w związku małżeńskim, Pani mąż wiele lat temu
    wyjechał i przez długi czas nie było wiadomo gdzie przebywa. Nie uczestniczy w

    jakikolwiek sposób w wychowaniu dziecka, nie utrzymuje z nim kontaktu. Mąż był
    prawomocnie skazany za niealimentacje - otrzymał wyrok w zawieszeniu. Obecnie
    przebywa za granicą pozostając w związku nieformalnym z inną kobietą. Nie utrzymuje
    żadnych relacji z Panią i synem, w Sądzie toczy się postępowanie rozwodowe. Od 12 lat
    mieszka Pani wyłącznie z dzieckiem, nie mieszka z żadnym partnerem, całość obowiązków
    wychowawczych i finansowych spoczywa na Pani. Jednocześnie wie Pani, że z preferencji
    korzystają osoby, które nie pozostają w związkach formalnych - mieszkają z partnerem i
    faktycznie wspólnie wychowują dzieci. Sprawę o rozwód, którą starała się Pani założyć
    wiele lat temu uniemożliwiał Pani fakt, że nie wiedziała gdzie mąż przebywa. W latach
    podatkowych 2023 i 2024 podlegała i podlega Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W latach podatkowych 2023 i 2024
    uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, w szczególności z tytułu
    umowy o pracę oraz umowy zlecenie. W stosunku do Pani oraz Pani syna w latach
    podatkowych 2023 i 2024 nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
    ustawy o podatku tonażowym, ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych. W latach podatkowych 2023 i 2024 nie osiągała Pani dochodów
    opodatkowanych podatkiem liniowym ani ryczałtem. Pozostaje Pani formalnie w związku
    małżeńskim, jednak od 2012 r. nie prowadzi Pani wspólnego gospodarstwa domowego z
    małżonkiem, nie prowadzi z nim wspólnego pożycia, nie wychowuje z nim wspólnie
    dziecka ani nie ponosi z nim wspólnie kosztów jego utrzymania. Małżonek nie uczestniczy
    w procesie wychowawczym Pani syna. Okoliczność długotrwałego faktycznego rozłączenia
    małżonków została potwierdzona również w pozwie rozwodowym złożonym przez Pani
    małżonka w październiku 2024 r., w którym wskazano, że od 2012 r. nie zamieszkuje Pani
    razem z małżonkiem i nie łączy was więź osobista, gospodarcza ani emocjonalna. W latach
    podatkowych 2023 i 2024 nie została orzeczona separacja, małżonek nie został
    pozbawiony władzy rodzicielskiej oraz nie odbywał kary pozbawienia wolności. Pani syn
    urodził się w 2006 r. W latach podatkowych 2023 i 2024 Pani syn był małoletni. W latach
    podatkowych 2023 i 2024 wyłącznie Pani, samodzielnie i bez udziału drugiego rodzica,
    faktycznie wykonywała władzę rodzicielską nad synem. Samodzielnie sprawowała nad nim
    opiekę, ponosiła koszty jego utrzymania, troszczyła się Pani o jego rozwój fizyczny i
    psychiczny, zaspokajała jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagałam w
    edukacji szkolnej oraz brała czynny udział we wszystkich sprawach dotyczących dziecka.
    Mąż nigdy nie zabrał dziecka na wakacje, nigdy nie był u niego w szkole. Ojciec dziecka nie
    uczestniczył w wychowaniu syna ani w bieżącym utrzymaniu dziecka. W latach
    podatkowych 2023 i 2024 Pani syn nie osiągał żadnych dochodów. Świadczenie
    wychowawcze (500+/800+) w latach podatkowych 2023 i 2024 było przyznane i wypłacane
    wyłącznie Pani. Dodatkowo wskazuje Pani, że w 2023 r. Pani syn przebywał przez okres
    około trzech tygodni w szpitalu. W tym czasie ojciec dziecka nie odwiedził syna ani razu,
    nie interesował się jego stanem zdrowia, nie uczestniczył w podejmowaniu decyzji
    dotyczących leczenia ani nie zapewniał jakiegokolwiek wsparcia emocjonalnego czy
    organizacyjnego. Całość obowiązków związanych z hospitalizacją dziecka, kontaktami z
    personelem medycznym oraz opieką nad synem w tym okresie spoczywała wyłącznie na
    Pani.
    W zaistniałej sytuacji powzięła Pani wątpliwość, czy może Pani skorzystać z ulgi jako
    samotnie wychowująca dziecko za lata podatkowe 2023-2024.
    Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 r. w sposób przewidziany dla osoby
    samotnie wychowującej dziecko, należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia
    podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art.
    84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze
    zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.

    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Należy zauważyć, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych
    zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku
    posiadania określonego statusu cywilnoprawnego wymienionego w art. 6 ust. 4 i art. 6 ust.
    4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, który
    będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku
    podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą
    opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. W konsekwencji, aby
    skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na zasadach
    przewidzianych w art. 6 ust. 4 i art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko
    (dzieci).
    Mając zatem na uwadze zacytowane przepisy prawa oraz opis sprawy stwierdzić należy,
    że w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka pozwalająca na uznanie
    Pani za osobę samotnie wychowującą dzieci, tj. nie należy Pani do jednej z kategorii osób
    wymienionych w powołanym powyżej przepisie (nie jest Pani panną, wdową, rozwódką
    albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
    przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został
    pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), stanowiącym
    zamknięty katalog osób uznanych przez ustawodawcę za osobę samotnie wychowującą
    dziecko. Jak sama Pani poinformowała, w okresie, którego dotyczy wniosek pozostaje Pani
    formalnie w związku małżeńskim, w Sądzie toczy się postępowanie rozwodowe. W latach
    podatkowych 2023 i 2024 nie została orzeczona separacja, małżonek nie został
    pozbawiony władzy rodzicielskiej oraz nie odbywał kary pozbawienia wolności.
    Wobec powyższego, okoliczność, że w latach 2023-2024 formalnie była Pani mężatką, nie
    została orzeczona przez Sąd między Panią i Pani mężem separacja, a Pani mąż nie został
    pozbawiony przez Sąd praw rodzicielskich w stosunku do syna i nie odbywał kary
    pozbawienia wolności, wyklucza możliwość uznania, że przysługuje Pani prawo do
    skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci. W
    konsekwencji, z tego względu nie spełniła Pani warunków określonych w art. 6 ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego nie przysługuje Pani
    prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca
    dzieci za lata 2023-2024 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).