Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.122.2025.3.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-08
Teza: Możliwość rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca
dziecko.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
małoletni
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 31 marca 2025
    r. (wpływ 31 marca 2025 r. i 22 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    W latach 2019-2023 złożył Pan PIT-37 jako rozliczenie indywidualne.
    Sąd Okręgowy w A wyrokiem z 16 stycznia 2017 r. sygn. akt: (...) (w załączeniu)
    rozstrzygając o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej, powierzył władzę rodzicielską
    nad małoletnią córką – A. A, urodzoną 12 lipca 2011 r., obojgu rodzicom.
    Córka mieszka z mamą, natomiast Pan pełni nad nią opiekę w co drugi weekend oraz
    każdą środę i czwartek po szkole. W wakacje co najmniej 4 tygodnie dziecko spędza z
    Panem i mieszka u Pana, na ul. A 1 w B – wtedy jest Pan osobą samotnie wychowującą
    dziecko.
    Jest Pan rozwiedziony i nie zawarł żadnego związku małżeńskiego.
    Spełnia Pan wszystkie przesłanki rozpisane na stronie www: https://www.podatki.gov.pl/pit
    /twoj-e-pit/pit-37-za-2024/#osobasamotnie-wychowujaca-dziecko.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    W latach 2019-2024 podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i uzyskał dochody opodatkowane według
    skali podatkowej.
    Orzeczenie rozwiązujące Pana małżeństwo, podlega wykonaniu jako prawomocne z dniem
    7 lutego 2017 r. – zgodnie z zapisem na stronie drugiej wyroku sądowego, o sygn. akt: (...)
    Sądu Okręgowego w A.
    Po orzeczeniu przez sąd rozwodu z matką Pana małoletniej córki, nie wstąpił Pan
    ponownie w związek małżeński.
    Nie została orzeczona przez Sąd opieka naprzemienna nad A. A.
    W latach 2019–2024 sprawował Pan opiekę nad dzieckiem w powtarzających się okresach
    o porównywalnym wymiarze czasowym. Ma Pan ustalone z mamą A. A, że w każdym
    tygodniu roku, córka przebywała pod Pana opieką od środy (po szkole) do piątku
    (odwiezienie do szkoły) oraz co drugi tydzień jest u Pana cały weekend – od piątku po
    odebraniu córki ze szkoły do poniedziałku rano, kiedy odwoził ją do szkoły. W okresie
    wakacyjnym córka spędza z Panem minimum 4 tygodnie. Pracuje Pan jako (...). Przysługuje
    Panu 36 dni urlopu. Może Pan więcej czasu poświęcić dziecku, w momencie kiedy mama
    A. A, musi chodzić do pracy (...). W ferie zimowe zawsze jeżdżą na narty na 4-5 dni w
    zależności od pogody w polskie góry. Sytuacja jest taka sama w latach 2019-2024 i
    schemat się powtarza. W okresach, gdy córka była pod Pana opieką, samotnie dbał Pan o
    jej wychowanie i codzienne potrzeby. Gdy była chora, to jeździł Pan z nią po lekarzach,
    ponieważ mama A. A boi się jeździć samochodem. Organizował Pan córce czas, zawożąc ją
    na zajęcia dodatkowe, takie jak (...) (2019-2021) i pływanie na basenie w B raz w tygodniu
    w latach 2022-2023. W okresach świątecznych wspólnie z córką odwiedzał Pan swoją
    rodzinę, a czas świąteczny starali się dzielić tak, by córka spędziła z każdym z rodziców.
    Wszelkie obowiązki związane z opieką i wychowaniem – w czasie, gdy córka przebywała u
    Pana – wykonywał Pan samodzielnie. Powyższy podział opieki pozostawał niezmienny, w
    każdym roku w okresie 2019–2024 (poza faktem, że w 2024 r. w B został otwarty basen D i
    już nie jeździ Pan z córką do B na C).
    Świadczenie wychowawcze na dziecko nie zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy
    o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci obydwojgu rodzicom, ponieważ brak jest
    orzeczenia sądowego o opiece naprzemiennej. Dziecko przebywa pod opieką matki i ojca
    w wyżej wymienionych terminach. Nie składał Pan wniosku o świadczenie wychowawcze
    (tzw. 500+/800+) na dziecko. Nie posiada Pan również informacji, czy mama A. A złożyła
    taki wniosek.
    W latach 2019–2024 nie był Pan ojcem dla żadnego innego dziecka i nie wychowywał Pan
    żadnego innego dziecka wspólnie z drugim rodzicem ani opiekunem prawnym.

    W 2019 i 2020 r. w stosunku do Pana bądź Pana dziecka nie miały zastosowania przepisy
    art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub
    ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
    komplementarnych.
    W latach 2021–2024 nie prowadził Pan działalności gospodarczej ani działów specjalnych
    produkcji rolnej. Nie osiągał Pan również przychodów opodatkowanych podatkiem
    liniowym (zgodnie z art. 30c ustawy o PIT) ani nie korzystał ze zryczałtowanego podatku
    dochodowego. W związku z tym, nie miał Pan obowiązku ani uprawnienia do zwiększania
    lub pomniejszania podstawy opodatkowania, przychodów, ani dokonywania innych
    doliczeń lub odliczeń wynikających z tych przepisów. Ponadto, w latach 2021–2024 nie
    miały wobec Pana ani Pana dziecka zastosowania przepisy:
    - ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym,
    - ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Zatem, w wymienionym okresie, nie osiągał Pan przychodów, nie ponosił kosztów
    uzyskania przychodów, ani nie posiadał zobowiązań podatkowych wynikających z tych
    regulacji.
    W związku z powyższym, w korektach zeznań podatkowych za lata 2019–2023 oraz w
    zeznaniu za rok 2024, chce Pan skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko – zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (PIT).
    Pytania
    1. Czy może Pan złożyć korektę PIT-37 za lata 2019-2023 (za 5 lat wstecz) rozliczanego
      „indywidualnie” i zmienić rozliczenie na rozliczenie „jako osoba samotnie wychowująca
      dziecko”?
    2. Czy za rok 2024 może Pan złożyć PIT-37 jako „osoba samotnie wychowująca dziecko”?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, ma Pan prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko, w korektach zeznań podatkowych za lata 2019–2023, oraz
    w zeznaniu za rok 2024.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoba
    samotnie wychowująca dziecko ma prawo do preferencyjnego rozliczenia, jeśli faktycznie
    samotnie sprawuje nad nim opiekę. Pana sytuacja spełnia te warunki, ponieważ w
    okresach, gdy dziecko przebywało pod Pana opieką, wykonywał Pan wszystkie obowiązki
    wychowawcze i organizacyjne samodzielnie, bez udziału drugiego rodzica.
    Dodatkowo, zgodnie z ww. przepisem, warunkiem skorzystania z preferencyjnego
    rozliczenia jest niepozostawanie w związku małżeńskim oraz faktyczne samotne
    wychowywanie dziecka. Pana sytuacja spełnia również ten warunek.
    W związku z powyższym, ma Pan prawo do rozliczenia się jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko w latach 2019–2024.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 6 ust. 4 ww. ustawy:
    · w brzmieniu obowiązującym do 31 lipca 2019 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
        zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
        o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym
        niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały
        dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub
        art. 30b, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty
        zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku,
        określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z
        wyjątkiem renty rodzinnej
        - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
        rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7,
        z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
        opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    · w brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
        zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
        o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym
        niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały

        dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub
        art. 30b lub uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w
        łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
        podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
        pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
        rodzinnej
        - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
        rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7,
        z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
        opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Na mocy art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego
    przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265)
    który to przepis stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
    2022 r.:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
        - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022
    r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych
    ustaw i mającego zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia
    2022 r.:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodany przez art. 1 pkt
    1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mający zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

        - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2022 r.
        poz. 240), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    W myśl art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez
    art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mającego zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z
      którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art.
      5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
      (Dz.U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981 i 2270).
    Na mocy art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 9 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Stosownie do art. 6 ust. 8 omawianej ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2 lit. d
    ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.):
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku
      gdy chociażby jeden z małżonków:
        1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób

    prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt 7 ustawy z dnia 9
    grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.
    U. z 2021 r. poz. 2427):
      W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w art.
      6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
      2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie wychowującej dzieci i jej
      dziecka.
    Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stanowi, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
          - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
            kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
            zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
            zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:
      Przepisy art. 6 ust. 4c–4h, 8 (...) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, (...) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
      stycznia 2022 r.
    Przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje
    status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu
    cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej
    wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do
    odrębnych regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać”
    to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności)), (2) «przygotować
    kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić
    do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na
    stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez
    kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji

    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w
    pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
    W świetle powyższego, przez samotne wychowywanie, o którym mowa w art. 6 ust. 4 i ust.
    4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć wychowywanie w
    pojedynkę, tj. bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym dziecka.
    Kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza, że w roku
    podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie
    przez któregokolwiek z nich.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym
    jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co
    przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z
    procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo pod czyją w danym
    momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym
    wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Ustawodawca poprzez dodanie sformułowania „Od dochodów jednego rodzica”, w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który ma zastosowanie do
    dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., doprecyzował że preferencyjne
    rozliczenie jako osoba samotnie wychowująca dziecko może przysługiwać wyłącznie
    jednemu z rodziców, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci. Co więcej od 1 stycznia
    2022 r. na szczególne uwzględnienie zasługuje zmiana normatywna wynikająca z art. 6
    ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na mocy tego przepisu nie
    przyznaje się preferencji osobie, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo
    opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko. Dotyczy to również sytuacji, gdy dziecko
    jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone
    świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Jednocześnie przepisy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego
    opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie
    wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie
    trwał przez cały rok.
    W opisie zdarzenia w szczególności wskazał Pan, że Sąd Okręgowy w A orzekając w
    wyroku z 16 stycznia 2017 r. sygn. akt: (...) o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej
    nad Pana małoletnią córką – A. A, urodzoną 12 lipca 2011 r., powierzył władzę rodzicielską
    obojgu rodzicom. Nie została orzeczona opieka naprzemienna. Córka mieszka z mamą. W
    latach 2019–2024 sprawował Pan opiekę nad dzieckiem w powtarzających się okresach o
    porównywalnym wymiarze czasowym. Ma Pan ustalone z mamą A. A, że w każdym
    tygodniu roku córka przebywała pod Pana opieką od środy (po szkole) do piątku
    (odwiezienie do szkoły) oraz co drugi tydzień jest u Pana cały weekend – od piątku po
    odebraniu córki ze szkoły do poniedziałku rano, kiedy odwoził ją do szkoły. W okresie
    wakacyjnym córka spędza z Panem minimum 4 tygodnie. W ferie zimowe zawsze jeżdżą
    na narty na 4-5 dni w zależności od pogody w polskie góry. Sytuacja jest taka sama w
    latach 2019-2024 i schemat się powtarza. W okresach, gdy córka była pod Pana opieką,
    samotnie dbał Pan o jej wychowanie i codzienne potrzeby. Gdy była chora, to jeździł Pan z
    nią po lekarzach, ponieważ mama A. A boi się jeździć samochodem. Organizował Pan
    córce czas, zawożąc ją na zajęcia dodatkowe. W okresach świątecznych wspólnie z córką
    odwiedzał Pan swoją rodziną, a czas świąteczny starali się dzielić tak, by córka spędziła z

    każdym z rodziców. Wszelkie obowiązki związane z opieką i wychowaniem – w czasie, gdy
    córka przebywała u Pana – wykonywał Pan samodzielnie. Powyższy podział opieki
    pozostawał niezmienny w każdym roku w okresie 2019–2024.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy – nie kwestionując Pana dużego
    zaangażowania w proces wychowawczy małoletniej córki – nie sposób uznać, że w Pana
    przypadku spełnione zostały wszystkie warunki wymagane dla rozliczenia się jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko za lata 2019-2024.
    Nie spełnił Pan bowiem warunku samotnego wychowywania dziecka w trakcie roku
    podatkowego, tj. nie wychowywał Pan dziecka bez wsparcia drugiego z rodziców. Warunek
    ten jest konieczny dla zastosowania preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4 i 4c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. W przedstawionym przez Pana opisie sprawy – w tak zorganizowanym
    trybie wykonywania władzy rodzicielskiej i sprawowania opieki przez obojga rodziców –
    nie można przyjąć, że zachodzą dwa odrębne procesy wychowania, tj. osobny samotny
    proces przeprowadza matka w swoim czasie, gdy dziecko u niej zamieszkuje i przebywa z
    nią, a zupełnie inny proces wychowywania zachodzi podczas, gdy dziecko zamieszkuje i
    przebywa z Panem. Wychowania dziecka nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i
    długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna praca obojga rodziców.
    Samodzielna opieka nad dzieckiem nie jest równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że Pan
    zajmuje się dzieckiem w ustalonym czasie, czyli samodzielnie i w tym czasie jego matka nie
    uczestniczy w wychowaniu dziecka, nie oznacza że mamy do czynienia z samotnym
    wychowaniem przez Pana dziecka. W rodzinach pełnych również rodzice nie wychowują
    dzieci równocześnie. Nie zawsze bowiem opiekują się dzieckiem w tym samym miejscu i
    czasie. Podczas sprawowania opieki przez rodziców pozostających w związku małżeńskim
    (podobnie jak rodziców stanu wolnego) może zachodzić taka sytuacja, że w pewnym
    momencie dnia (a w szczególnych sytuacjach nawet w określonych dniach) dzieckiem
    zajmuje się tylko matka, innym razem tylko ojciec, jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy
    o samotnym wychowywaniu dziecka.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej
    preferencji podatkowej, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko
    do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając
    ściśle określony status cywilny.
    W konsekwencji, nie przysługuje Panu prawo do złożenia korekty zeznań podatkowych za
    lata 2019-2023, w których zmieni Pan sposób rozliczenia podatku z rozliczenia
    indywidualnego na rozliczenie jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach
    określonych w art. 6 ust. 4, ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Za rok 2024 również nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z
    preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko, zgodnie z ww.
    przepisami art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.