Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.628.2025.1.KD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Możliwość opodatkowania przychodów ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych.
Słowa kluczowe: najem
refaktura
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Odliczenia od przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 11
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 -ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    możliwości opodatkowania przychodów ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
    Treść wniosku jest następująca.
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest osoba fizyczna, będąca wspólnikiem Spółki jawnej (...., KRS..., NIP...,
    dalej jako: „Spółka”), której wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne.
    Wnioskodawca rozlicza się na podstawie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Przeważająca działalność Spółki polega na wynajmie oraz zarządzaniu nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi. Spółka wynajmuje powierzchnie magazynowe swoim
    kontrahentom na podstawie umowy najmu. Wynagrodzenie Spółki z tytułu najmu
    powierzchni pobierane jest w formie czynszu, a zapłata odbywa się za pomocą przelewu
    bankowego na konto wynajmującego (Spółki).
    Zgodnie z postanowieniami zawartymi w umowach najmu, oprócz czynszu najmu,
    najemcy są zobowiązani do pokrywania opłat eksploatacyjnych za zużyte media - energię
    elektryczną oraz gaz do ocieplenia pomieszczeń. Pomieszczenia wynajmowane przez
    kontrahentów Spółki posiadają własne podliczniki zużytej energii elektrycznej, najemcy
    pokrywają opłaty zgodnie z bezpośrednim zużyciem prądu na podstawie odczytów
    podliczników. Pomieszczenia wynajmowane najemcom są ogrzewane za pomocą pieca na
    gaz ziemny, zlokalizowanego w kotłowni budynku. Koszty zużytego gazu są rozdzielane na
    poszczególnych najemców w zależności od wynajmowanej powierzchni oraz ilości osób
    przebywających w wynajmowanych pomieszczeniach.
    Opłatami za zużycie mediów w wynajmowanych pomieszczeniach dostawcy
    poszczególnych mediów obciążają bezpośrednio Spółkę, która następnie w takiej samej
    wartości obciąża najemców za pomocą tzw. refaktury. Refaktury są odrębne wobec faktur
    z tytułu czynszu najmu. Wartość refaktur wystawianych przez Spółkę na rzecz najemców
    jest każdorazowo tożsama z wartością, którą Spółka została obciążona przez dostawców
    mediów. Spółka nie pobiera za tę czynność żadnego wynagrodzenia, nie dolicza również
    żadnej marży, ani nie osiąga żadnej innej korzyści majątkowej z tego tytułu. Całość kwoty
    otrzymanej od najemców, Spółka przekazuje na rzecz dostawców mediów.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca ma wątpliwość, co do charakteru otrzymywanego
    świadczenia, biorąc pod uwagę rozliczanie przychodu Wnioskodawcy otrzymywanego ze
    Spółki przez Wnioskodawcę jako podatnika.

## Pytanie

Czy otrzymywane przez Spółkę, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem, kwoty z tytułu
    zapłaty przez najemców kwot wskazanych na refakturach za zużycie przez nich mediów są
    przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymane przez Spółkę, w której jest wspólnikiem,
    kwoty z tytułu refaktury mediów zużytych przez najemców nie są Jego przychodem w
    rozumieniu art. 14 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: „u.p.d.o.f. ) w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy z 20
    listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 776; dalej: „u.z.p.d.f.”).
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu
    wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifkat i skont. U podatników dokonujących
    sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z
    tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

    Za działalność, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., uważa się również przychody
    z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym
    charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2
    pkt 11 u.p.d.o.f.).
    Warunkiem uznania, że otrzymane kwoty pieniężne są faktycznie należne i wypełniają
    dyspozycję z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. jest to, aby stanowiły one dla podatnika przysporzenie
    o charakterze definitywnym, tzn. takim, który powoduje, że aktywa podatnika ostatecznie
    się powiększają.
    Takowego realnego i definitywnego przysporzenia, w ocenie Wnioskodawcy, nie stanowią
    kwoty otrzymywane przez Spółkę od najemców. Wynika to z faktu, że Spółka nie czerpie z
    tego tytułu żadnych korzyści, a sama transakcja nie powiększa w żaden sposób aktywów
    Spółki. Spółka nie otrzymuje z tytułu refakturowanych mediów wynagrodzenia, nie nalicza
    również żadnej marży do kwot otrzymanych od najemców, a obowiązek ponoszenia opłat
    eksploatacyjnych wynika wprost z postanowień umownych.
    Podkreślić należy również, że zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a u.p.d.o.f. w zw. z art. 6 ust. 1 u.
    z.p.d.f., do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwróconych innych
    wydatków niezaliczonych do kosztów zyskania przychodów.
    Kwoty uzyskane od najemców należą do kategorii zwróconych wydatków, które zostały
    poczynione na rzecz dostawców mediów.
    W związku z tym, że Wnioskodawca rozlicza się na zasadach ryczałtowych, poza sferą
    rozważań pozostaje kwestia zaliczania danych wydatków do kosztów uzyskania
    przychodów, gdyż Wnioskodawca nie dokonuje takich odliczeń (zgodnie z art. 12 ust. 2 u.z.
    p.d.f.). Powyższy przepis potwierdza zasadę, że za przychody mogą być uważane tylko
    kwoty otrzymane definitywnie, co nie ma miejsca w opisanym przez Wnioskodawcę stanie
    faktycznym.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzeczeniach sądów administracyjnych,
    spośród których przede wszystkim wskazać należy na:
    · wyrok WSA w Krakowie z 27 października 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 875/22, w którym Sąd
      stwierdził, że „Dokonując wykładni przepisu art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. w kontekście
      rozpatrywanej sprawy Sąd wskazuje, że nie można zatem mówić o powstaniu
      przychodu, jeżeli kwota należna nie ma charakteru definitywnego przysporzenia. (...)
      Natomiast za przysporzenie o charakterze realnym i ostatecznym w żadnym wypadku
      nie można uznać zwrotu Skarżącemu przez najemców kwot z tytułu poniesionych
      przez Skarżącego wydatków za zużyte przez najemców media. (...) Zgodnie z
      przepisem art. 14 ust. 3 pkt 3a u.p.d.o.f. do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2,
      nie zalicza się zwróconych innych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania
      przychodów. Zatem ustawodawca wprost dostrzegł, że nie można zaliczać do
      przychodu z działalności gospodarczej zwróconych wydatków, co tylko potwierdza
      przedstawione rozumienie przychodu podatkowego, jako kwot należnych, które
      podatnikowi przysługują realnie, definitywnie i trwale”;
    · wyrok WSA w Białymstoku z 20 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Bk 312/24, w którym Sąd
      stwierdził, że „w pojęciu innych wydatków”, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 3a u.p.
      d.o.f. mieszczą się także zwrócone Skarżącemu przez najemców wydatki, jakie poniósł
      na rzecz gestorów mediów w związku z obciążeniem przez ww. podmioty kosztami z
      tytułu eksploatacji mediów zużytych przez najemców”;
    · wyrok WSA w Gliwicach z 15 października 2024 r. sygn. akt I SA/G1182/24, w którym Sąd
      stwierdził, że „Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie
      interpretacji indywidualnej wynika, że wymienione opłaty eksploatacyjne/media
      związane z użytkowaniem lokalu, do ponoszenia których zobowiązani są zgodnie z

      zawartymi umowami najmu - najemcy, nie stanowią dla Skarżącego przysporzenia
      majątkowego. W zakresie uiszczania powyższych opłat wnioskodawca pełni jedynie
      rolę pośrednika pomiędzy najemcami a usługodawcami, czyli dostawcami mediów”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące
      pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Użyte w ustawie określenie pozarolnicza działalność gospodarcza – oznacza
      pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie do art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.

    Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z
      pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek
      dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych
      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej
      „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12
      ust. 10a.
    Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatek zryczałtowany, o którym mowa w ust. 1, pobiera się bez pomniejszania
      przychodu o koszty uzyskania.
    Tymczasem z opisu sprawy wynika, że Spółka, której jest Pan wspólnikiem, zajmuje się
    wynajmem powierzchni magazynowych swoim kontrahentom na podstawie umowy
    najmu. Przeważająca działalność Spółki polega na wynajmie oraz zarządzaniu
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Rozlicza się Pan na podstawie ryczałtu
    od przychodów ewidencjonowanych. Wynagrodzenie Spółki z tytułu najmu powierzchni
    pobierane jest w formie czynszu, a zapłata odbywa się za pomocą przelewu bankowego
    na konto wynajmującego (Spółki). Zgodnie z postanowieniami zawartymi w umowach
    najmu, oprócz czynszu najmu, najemcy są zobowiązani do pokrywania opłat
    eksploatacyjnych za zużyte media - energię elektryczną oraz gaz do ocieplenia
    pomieszczeń. Pomieszczenia wynajmowane przez kontrahentów Spółki posiadają własne
    podliczniki zużytej energii elektrycznej, a najemcy pokrywają opłaty zgodnie z
    bezpośrednim zużyciem prądu na podstawie odczytów podliczników. Pomieszczenia
    wynajmowane najemcom są ogrzewane za pomocą pieca na gaz ziemny, zlokalizowanego
    w kotłowni budynku. Koszty zużytego gazu są rozdzielane na poszczególnych najemców w
    zależności od wynajmowanej powierzchni oraz ilości osób przebywających w
    wynajmowanych pomieszczeniach. Opłatami za zużycie mediów w wynajmowanych
    pomieszczeniach dostawcy poszczególnych mediów obciążają bezpośrednio Spółkę, która
    następnie w takiej samej wartości obciąża najemców za pomocą tzw. refaktury. Refaktury
    są odrębne wobec faktur z tytułu czynszu najmu. Wartość refaktur wystawianych przez
    Spółkę na rzecz najemców jest każdorazowo tożsama z wartością, którą Spółka została
    obciążona przez dostawców mediów. Spółka nie pobiera za tę czynność żadnego
    wynagrodzenia, nie dolicza również żadnej marży, ani nie osiąga żadnej innej korzyści
    majątkowej z tego tytułu. Całość kwoty otrzymanej od najemców, Spółka przekazuje na
    rzecz dostawców mediów.
    Pana wątpliwości dotyczą tego, czy przychody z tytułu zużytych mediów, rozliczane przez
    Spółkę w formie refaktur wystawianych na podstawie faktur od dostawców mediów,
    powinny być zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu na podstawie
    ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zgodnie z którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    W myśl art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    W ramach zobowiązania najemcy strony umowy mogą postanowić, że koszty związane z
    eksploatacją przedmiotu najmu będą rozliczane odrębnie. Świadczenia takie mogą być
    rozliczane na podstawie tzw. refaktur, not obciążeniowych, bądź w inny umówiony sposób.
    Zarówno, gdy wydatki z tytułu opłat za media są uwzględnione w kwocie czynszu, jak
    również w przypadku ich refakturowania odrębnie od czynszu, uzyskany przychód z tego
    tytułu zaliczany jest do przychodów z najmu składników majątku związanych z
    działalnością gospodarczą, a więc do przychodów z działalności gospodarczej.
    Dlatego też stwierdzam, że opłaty za media w przypadku ich refakturowania przy najmie
    składników majątku związanych z działalnością gospodarczą – stanowią przychód z
    działalności gospodarczej i winien Pan odprowadzić od tego przychodu ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Podsumowując, opłaty z tytułu zużytych mediów rozliczane przez Pana w formie refaktur
    na podstawie faktur od dostawców mediów powinny być zaliczone do przychodów
    podlegających opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
    Tym samym, Pana stanowisko, zgodnie z którym otrzymane przez Spółkę, w której jest
    wspólnikiem, kwoty z tytułu refaktury mediów zużytych przez najemców nie są Pana
    przychodem w rozumieniu art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    zw. z art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Pana i nie ma zastosowania do
    pozostałych wspólników Spółki jawnej.
    Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku wyroki sadów administracyjnych nie mogą
    wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Pana kwestii. Nie negując tych
    orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa
    podatkowego, stwierdzam, że – moim zdaniem – teza badanego rozstrzygnięcia nie ma
    zastosowania w tym postępowaniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.