Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.502.2025.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości
gruntowej w drodze licytacji publicznej.
Słowa kluczowe: działki
dłużnik
komornik-komornik sądowy
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Płatnicy podatku od dostawy (organy
egzekucyjne i komornicy sądowi)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem zapytania jest przyszła sprzedaż w drodze licytacji publicznej nieruchomości
    gruntowej stanowiącej działki 1 i 2 o pow. 2,8444 ha położonej: (...), w województwie (...),
    dla której Sąd Rejonowy w (...) V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o
    numerze KW (...).
    Zgodnie z operatem szacunkowym biegłej działka 1 w kształcie trójkąta, nieużytkowana
    rolniczo z występującym na znacznej części zadrzewieniem z samosiewu, w części
    porośnięta roślinnością trawiastą. Przez działkę przechodzi linia energetyczna i sieć
    teletechniczna. Linie te nie są własnością dłużniczki.
    Działka 2 w kształcie trapezu z występującym na części zadrzewieniem z samosiewu. Przez
    działkę przechodzi sieć teletechniczna, która również nie jest własnością dłużniczki. W
    drodze wzdłuż nieruchomości przebiegają sieci wodociągowa i kanalizacji sanitarnej oraz
    energii elektrycznej.
    Działki sąsiadują ze sobą. Biegła wyceniła działki na kwotę (...) zł.
    W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy (...), zatwierdzonym
    Uchwałą Nr (...) Rady Gminy (...) z dnia 3 sierpnia 2017 r. w sprawie miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego Gminy (...) dla części obrębu (...), opublikowaną w
    Dzienniku Urzędowym Województwa (...) działki mają przeznaczenie oznaczone symbolem
    53MN,U - przeznaczenie podstawowe - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej
    obejmujące powyżej 50% powierzchni całkowitej budynków na działce budowlanej;
    przeznaczenia uzupełniające - tereny zabudowy usługowej, obejmujące poniżej 50%
    powierzchni całkowitej budynków na działce budowlanej; dopuszcza się budowę
    budynków usługowych jako obiektów wolnostojących lub realizowanie lokali użytkowych
    wbudowanych w budynki mieszkalno-usługowe.
    Dla ww. nieruchomości nie wszczęto postępowania administracyjnego oraz nie wydano
    decyzji administracyjnych w trybie art. 61 ust. 1 (decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu) oraz art. 50 ust. 1 (decyzja o lokalizacji inwestycji celu
    publicznego) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca
    2003 r. (Dz. U. z 2024 r. t.j. poz. 1130).
    Właścicielem działek jest dłużnik Pani A. A.
    Dłużniczka nabyła działki 25 lutego 2019 r. na podstawie umowy darowizny (akt notarialny
    (...)) od męża B. B. W małżeństwie obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej.
    Pan B. B. nabył nieruchomość 24 czerwca 2010 r. na podstawie umowy darowizny (akt
    notarialny (...)) od syna C. C.
    Pan C. C. nabył nieruchomość na podstawie umowy przeniesienia prawa własności (akt
    notarialny (...)) 2 lipca 2002 r.

    Zgodnie z oświadczeniem dłużnika Pani A. A. nabyła ona przedmiotową nieruchomość dla
    celów prywatnych. Działki nie były przez nią nigdy użytkowane w działalności gospodarczej
    ani rolnej. Nie wykorzystywała ich w żaden sposób od dnia nabycia. Działki nie były
    użytkowane od dnia nabycia.
    Zgodnie z ewidencją CEIDG Pani A. A. prowadzi działalność gospodarczą od 28 lutego 2019
    r., NIP: (...). Obecnie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Miejsce
    wykonywania działalności woj. (...) miejscowość (...).
    Zgłoszona podstawowa działalność gospodarcza 47.71.Z - sprzedaż detaliczna odzieży
    prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach.
    Pozostałe działalności wg PKD:
    47.71.Z Sprzedaż detaliczna odzieży prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach,
    45.11.Z Sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek,
    45.19.Z Sprzedaż hurtowa i detaliczna pozostałych pojazdów samochodowych, z
    wyłączeniem motocykli,
    45.40.Z Sprzedaż hurtowa i detaliczna motocykli, ich naprawa i konserwacja oraz sprzedaż
    hurtowa i detaliczna części i akcesoriów do nich,
    46.16.Z Działalność agentów zajmujących się sprzedażą wyrobów tekstylnych, odzieży,
    wyrobów futrzarskich, obuwia i artykułów skórzanych,
    46.19.Z Działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju,
    46.41.Z Sprzedaż hurtowa wyrobów tekstylnych,
    46.42.Z Sprzedaż hurtowa odzieży i obuwia,
    46.45.Z Sprzedaż hurtowa perfum i kosmetyków,
    46.49.Z Sprzedaż hurtowa pozostałych artykułów użytku domowego,
    46.75.Z Sprzedaż hurtowa wyrobów chemicznych,
    46.90.Z Sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana,
    47.51.Z Sprzedaż detaliczna wyrobów tekstylnych prowadzona w wyspecjalizowanych
    sklepach,
    47.75.Z Sprzedaż detaliczna kosmetyków i artykułów toaletowych prowadzona w
    wyspecjalizowanych sklepach,
    47.77.Z Sprzedaż detaliczna zegarków, zegarów i biżuterii prowadzona w
    wyspecjalizowanych sklepach,
    47.78.Z Sprzedaż detaliczna pozostałych nowych wyrobów prowadzona w
    wyspecjalizowanych sklepach,
    47.79.Z Sprzedaż detaliczna artykułów używanych prowadzona w wyspecjalizowanych
    sklepach,
    47.91.Z Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet,
    63.99.Z Pozostała działalność usługowa w zakresie informacji, gdzie indziej
    niesklasyfikowana,
    64.19.Z Pozostałe pośrednictwo pieniężne,
    64.92.Z Pozostałe formy udzielania kredytów,
    64.99.Z Pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z
    wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych,

    66.19.Z Pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem
    ubezpieczeń i funduszów emerytalnych,
    68.10.Z Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
    68.20.Z Wynajem i zaradzanie nieruchomościami własnymi lub,
    68.31.Z Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami,
    70.22.Z Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i
    zarządzania,
    74.90.Z Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej
    niesklasyfikowana,
    96.09.Z Pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana.
    Zgodnie z oświadczeniem dłużniczki nie zajmowała się ona nigdy nabywaniem, sprzedażą
    czy wydzierżawianiem nieruchomości dla innych podmiotów.
    Pani A. A. , Pan C. C. oraz Pan B. B. przedłożyli również komornikowi oświadczenie, iż
    działki 1 i 2 położone w miejscowości (...) nigdy nie były wykorzystywane w ramach
    prowadzonych przez nich działalności gospodarczych, nie były też wydzierżawiane innym
    firmom lub osobom fizycznym do prowadzenia na nich działalności gospodarczych lub
    innych działań.

## Pytanie

Czy sprzedaż w drodze licytacji publicznej nieruchomości gruntowej stanowiącej działki 1 i
    2, dla której Sąd Rejonowy w (...) V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o
    numerze KW (...) będzie sprzedażą z majątku prywatnego niezwiązanego z działalnością
    gospodarczą i co za tym idzie sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. 2024 r., poz. 361), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art.
    2 pkt 6 ustawy o VAT).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej
    sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem
    ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Natomiast stosownie do treści art. 146aa pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia
    2019 r., stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110,
    wynosi 23%.
    Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych
    do niej, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub
    zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ww. ustawy o podatku od
    towarów i usług.

    I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Tereny budowlane, w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, to grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy,
    których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy
    czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane
    w myśl art. 2 pkt 33 ww. ustawy.
    Tak więc, w przypadku gdy teren nie ma ustalonego planu zagospodarowania
    przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy, dostawa
    gruntów niezabudowanych jako terenów innych niż tereny budowlane będzie podlegała
    zwolnieniu, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Wynikająca z powyższych przepisów definicja działalności gospodarczej jest szeroka i ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. W pojęciu działalności gospodarczej mieści się również wykorzystywanie
    majątku prywatnego przez osobę fizyczną, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Tym samym, wykorzystywanie składników majątku, które
    charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania i polega na czerpaniu
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. A zatem, podstawowym kryterium dla
    opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy nieruchomość
    nabyta została i faktycznie wykorzystana na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania
    nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania
    sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości jest ustalenie m.in. czy majątek nabyty został i
    faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności
    gospodarczej.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług - w świetle
    powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność
    winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Natomiast, zgodnie z art. 18 ustawy o VAT organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia
    17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz komornicy
    sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
    postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
    egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
    naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz powołanych przepisów prawa
    podatkowego prowadzi do wniosku, że dłużniczki A. A. nie można uznać w zakresie
    sprzedaży przedmiotowej nieruchomości jako podatnika podatku VAT a co za tym idzie
    zbycie działek 1 i 2 nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dłużniczka jest obecnie zarejestrowanym podatnikiem VAT, prowadzi działalność
    gospodarczą której przeważającym przedmiotem jest sprzedaż detaliczna odzieży
    prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach. Wprawdzie w zakresie działalności w CEiDG
    istnieje również wpis obejmujący: kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
    wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi oraz
    pośrednictwo w obrocie nieruchomościami, jednak zgodnie ze złożonym oświadczeniem
    przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta w celu wykorzystywania jej w działalności
    gospodarczej a dla celów prywatnych i nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób dla
    celów zarobkowych. Nieruchomość została nabyta w drodze darowizny na kilka dni przed
    zarejestrowaniem działalności gospodarczej. Zgodnie z oświadczeniem dłużniczki nie
    zajmowała się ona nigdy nabywaniem, sprzedażą czy wydzierżawianiem nieruchomości
    dla innych podmiotów.
    Pani A. A. , Pan C. C. oraz Pan B. B. przedłożyli również komornikowi oświadczenie, iż
    działki 1 i 2 położone w miejscowości (...) nigdy nie były wykorzystywane w ramach
    prowadzonych przez nich działalności gospodarczych, nie były też wydzierżawiane innym
    firmom lub osobom fizycznym do prowadzenia na nich działalności gospodarczych lub
    innych działań. W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy nie może być traktowana
    jak sprzedaż w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie uregulowania zawartego w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi
      wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania
      cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji,
      towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem
      obowiązujących przepisów.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od
    dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności
    egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na
    przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące
    skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
      płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.

    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną regulację, kiedy to należny podatek
    pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez
    podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a
    organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione
    jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności
    egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu
    wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to
    istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, natomiast w przypadku, gdy
    powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego
    zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku. Jeżeli na
    dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów, to komornik
    jest zobowiązany do wystawienia faktury w imieniu i na rzecz dłużnika.
    Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej
    towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem, w świetle powołanych powyżej przepisów grunty spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:

      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie
    towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej
    zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik”
    tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że
    prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zatem dostawa towarów, w tym gruntów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do
    czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Co istotne, dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest sposób jego
    wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym
    okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w
    całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Potwierdził to
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do
    celów prywatnych. „Majątek prywatny”, to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w
    całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005

    r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    udziałów w nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie
    wykorzystany na potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności
    gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny
    status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana
    czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości
    nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika
    podatku VAT.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że przedmiotem zapytania jest przyszła sprzedaż w drodze
    licytacji publicznej nieruchomości gruntowej stanowiącej działki 1 i 2.
    Zgodnie z operatem szacunkowym biegłej działka 1 (w kształcie trójkąta) jest
    nieużytkowana rolniczo z występującym na znacznej części zadrzewieniem z samosiewu,
    w części jest porośnięta roślinnością trawiastą. Przez działkę przechodzi linia energetyczna
    i sieć teletechniczna. Linie te nie są własnością dłużniczki. Działka 2 (w kształcie trapezu) to
    grunt z występującym na części zadrzewieniem z samosiewu. Przez działkę przechodzi sieć
    teletechniczna, która nie jest własnością dłużniczki. W drodze wzdłuż nieruchomości

    przebiegają sieci wodociągowa i kanalizacji sanitarnej oraz energii elektrycznej. Działki
    sąsiadują ze sobą.
    W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działki mają przeznaczenie
    oznaczone symbolem 53MN,U - przeznaczenie podstawowe - tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej obejmujące powyżej 50% powierzchni całkowitej budynków
    na działce budowlanej; przeznaczenia uzupełniające - tereny zabudowy usługowej,
    obejmujące poniżej 50% powierzchni całkowitej budynków na działce budowlanej;
    dopuszcza się budowę budynków usługowych jako obiektów wolnostojących lub
    realizowanie lokali użytkowych wbudowanych w budynki mieszkalno-usługowe.
    Właścicielem działek jest dłużnik Pani A. A. Zgodnie z ewidencją CEIDG Pani A. A. prowadzi
    działalność gospodarczą od 28 lutego 2019 r. Obecnie jest zarejestrowanym podatnikiem
    VAT czynnym.
    Dłużniczka nabyła działki 25 lutego 2019 r. na podstawie umowy darowizny od męża B. B.
    W małżeństwie obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej.
    Zgodnie z oświadczeniem dłużnika Pani A. A. nabyła ona przedmiotową nieruchomość dla
    celów prywatnych. Działki nie były przez nią nigdy użytkowane w działalności gospodarczej
    ani rolnej. Nie wykorzystywała ich w żaden sposób od dnia nabycia. Działki nie były
    użytkowane od dnia nabycia. Pani A. A. , Pan C. C. oraz Pan B. B. przedłożyli również
    komornikowi oświadczenie, iż działki 1 i 2 nigdy nie były wykorzystywane w ramach
    prowadzonych przez nich działalności gospodarczych, nie były też wydzierżawiane innym
    firmom lub osobom fizycznym do prowadzenia na nich działalności gospodarczych lub
    innych działań.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż w drodze licytacji publicznej
    nieruchomości gruntowej stanowiącej działki nr 1 i nr 2 będzie sprzedażą z majątku
    prywatnego niezwiązanego z działalnością gospodarczą i w konsekwencji sprzedaż ta nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z powołanych przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np.
    gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po
    zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego
    praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W analizowanej sprawie w odniesieniu do sprzedaży opisanej nieruchomości (działek nr 1
    i nr 2) brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dłużniczka występuje w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem
    VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie
    podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako
    podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie takie przesłanki nie
    występują.
    Z opisu sprawy wynika, że dłużniczka nabyła działki nr 1 i nr 2 25 lutego 2019 r. na
    podstawie umowy darowizny od męża B. B. W małżeństwie obowiązuje ustrój
    rozdzielności majątkowej. Dłużnika nabyła przedmiotową nieruchomość dla celów
    prywatnych. Działka 1 jest nieużytkowana rolniczo z występującym na znacznej części
    zadrzewieniem z samosiewu, w części jest porośnięta roślinnością trawiastą. Działka 2 to
    grunt z występującym na części zadrzewieniem z samosiewu. Działki nie były przez

    dłużniczkę nigdy użytkowane w działalności gospodarczej ani rolnej. Dłużniczka nie
    wykorzystywała ich w żaden sposób od dnia nabycia. Działki nie były użytkowane od dnia
    nabycia.
    Ponadto, dłużniczka nie zajmowała się nigdy nabywaniem, sprzedażą czy
    wydzierżawianiem nieruchomości dla innych podmiotów. Działki nr 1 i nr 2 nigdy nie były
    wykorzystywane w ramach prowadzonej przez dłużniczkę działalności gospodarczej, nie
    były też wydzierżawiane innym firmom lub osobom fizycznym do prowadzenia na nich
    działalności gospodarczych lub innych działań.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika więc taka aktywność dłużniczki,
    w przedmiocie zbycia opisanej nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje tu
    bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż w drodze licytacji
    komorniczej ww. nieruchomości (działek nr 1 i nr 2) wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej. Dłużniczka nie podjęła takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Sprzedaż wskazanych działek należy zatem uznać
    za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W związku z tym, zbycie przedmiotowej nieruchomości – działek nr 1 i nr 2 – nie będzie
    dokonane w ramach działalności gospodarczej, lecz w ramach rozporządzania własnym
    majątkiem i będzie działaniem w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
    podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
    Analiza okoliczności sprawy oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży w drodze licytacji
    komorniczej nieruchomości stanowiącej działki gruntu nr 1 i nr 2, dłużniczka nie będzie
    występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Zatem dokonywana w toku postępowania egzekucyjnego sprzedaż nieruchomości
    stanowiącej działki gruntu nr 1 i nr 2 nie będzie podlegać będzie opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako odpłatna
    dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym sprzedaż w drodze licytacji publicznej nieruchomości gruntowej stanowiącej
    działki nr 1 i nr 2 będzie sprzedażą z majątku prywatnego niezwiązanego z działalnością
    gospodarczą i w konsekwencji sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.