Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.754.2019.2.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-19
Teza: w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na realizację inwestycji pn. „X”.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 listopada 2019 r. (data wpływu 18 listopada 2019 r.) uzupełnionym pismem z 10 grudnia 2019 r. (data wpływu 11 grudnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na realizację inwestycji pn. „X” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na realizację inwestycji pn. „X”.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 10 grudnia 2019 r. (data wpływu 11 grudnia 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 4 grudnia 2019 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.754.2019.1.EJU.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem niniejszego projektu jest utworzenie centrum przesiadkowego w Gminie w formule P. Realizacja operacji polega na przeprowadzeniu inwestycji dotyczącej remontu budynku dworca kolejowego, w tym zagospodarowaniu 8 pomieszczeń funkcjonalnych (poczekalnia dla podróżnych, hol wejściowy stanowiący przejście do poczekalni głównej i toalet, toalety dla podróżnych z dostosowaniem dla osób niepełnosprawnych oraz wydzielone miejsce do karmienia i przewijania niemowląt, pomieszczenie stanowiące zaplecze gospodarczo-socjalne oraz pomieszczenie z przeznaczeniem na kotłownię gazową, komunikacja pełniąca funkcję wiatrołapu) oraz zagospodarowanie terenu wokół obiektu poprzez utworzenie 21 miejsc parkingowych, miejsc postojowych dla rowerów, budowę ciągów komunikacyjnych (chodnik i droga) oraz pielęgnację i uporządkowanie zieleni.

W chwili obecnej budynek dworca znajduje się w stanie wymagającym remontu aby osoby podróżujące komunikacją publiczną mogły w komfortowych warunkach oczekiwać na połączenia komunikacyjne. Ponadto teren wokół obiektu wymaga podjęcia działań inwestycyjnych gdyż nie ma tam miejsc parkingowych oraz stoisk pozwalających na pozostawienia rowerów. Miejsce to oddalone jest od centrum miasta o 2 km, co w przypadku braku miejsc postojowych zarówno dla samochodów, jak i rowerów zniechęca do skorzystania z transportu publicznego gdyż wymaga długiej wędrówki.

W związku z tym mieszkańcy podróżują własnymi środkami transportu, co jak już zostało wspomniane przekłada się na zanieczyszczanie powietrza. Od połowy 2018 w miejscu tym łączy się komunikacja autobusowa oraz kolejowa pozwalając na sprawną komunikację z wykorzystanie obydwu form komunikacji. Jednakże aby możliwe było kompletne wykorzystanie możliwości połączenia i skorelowania ze sobą różnych form komunikacji publicznej konieczne jest zapewnienie odpowiedniego miejsca oczekiwania na podróż oraz możliwości pozostawienia samochodu czy roweru.

Beneficjentem bezpośrednim projektu jest Gmina będąca jednostką samorządu terytorialnego, która będzie właścicielem majątku powstałego w wyniku realizacji projektu. Gmina odpowiada za przeprowadzenie prac bezpośrednio poprzedzających inwestycje oraz za pełną ich realizacje: procesy przetargowe i podpisanie kontraktu na wykonanie prac, monitorowanie postępu prac zakontraktowanych, końcową ich akceptację.

Beneficjenci pośredni to zarówno mieszkańcy Gminy oraz goście ją odwiedzający. Projekt będzie funkcjonował w okresie wieloletnim – długoterminowym. Właścicielem i zarządzającym, pełniącym główny nadzór nad zrealizowaną ze środków EFRR infrastrukturą, będzie Gmina.

Wnioskodawca zobowiązuje się utrzymać trwałość projektu przez okres co najmniej 5 lat od daty dokonania płatności końcowej na jego rzecz. Beneficjent zobowiązuje się do zachowania określonych celów projektu oraz osiągnięcia i utrzymania założonych we wniosku o dofinansowanie wskaźników rezultatu i produktu, co będzie osiągnięte głównie dzięki kontynuowaniu zaplanowanych działań, użytkowaniu wytworzonej infrastruktury zgodnie z jej przeznaczeniem oraz jej utrzymanie we właściwym stanie. Wnioskodawca nie planuje przekazania działań związanych z zarządzaniem projektem (również w okresie trwałości) żadnemu innemu podmiotowi. Działania te w okresie trwałości zostaną powierzone wyznaczonym pracownikom jednostki.

Stan aktualny: Teren na którym znajduje się przedmiotowy budynek położony jest w T., przy ul. D., na dz. nr. Na terenie działek znajduje się budynek dworca wraz z przyległymi obiektami komunikacji usytuowanymi od strony północnej. Teren działki zagospodarowano głównie zielenią parkową, znajdują się tu również chodniki i jezdnie utwardzone. Teren nie jest ogrodzony. Od strony północnej znajduje się droga dojazdowa – ul. D. skwery, tereny zieleni słabo lub nieurządzonej. Od południa budynek przylega do terenów kolejowych-peronów oraz torów kolejowych. Budynek przyłączony jest do miejskiej sieci wodociągowej, gazowej i energetycznej. Odbiór ścieków realizowany był poprzez zbiornik na nieczystości ciekłe. Budynek obecnie jest nieużywany, media są odłączone. Stan projektowy: W założeniach przedmiotowego projektu „Parkuj i jedź” w budynku dworca po remoncie części pomieszczeń znajdzie się poczekalnia dworcową wraz z niezbędnym zapleczem sanitarnym. W skład pomieszczeń i funkcji wejdą m.in.: pomieszczenie nr 1 poczekalnia dla podróżnych z ławkami, koszami na śmieci; pomieszczenie nr 6: hol wejściowy stanowiący przejście do poczekalni głównej i toalet z miejscem na tablice informacyjne i rozkład jazdy pociągów i autobusów; pomieszczenie nr 12, 13, 14, 8: toalety dla podróżnych z dostosowaniem dla osób niepełnosprawnych oraz wydzielone miejsce do karmienia i przewijania niemowląt pomieszczenie nr 7: pomieszczenie stanowiące zaplecze gospodarczo-socjalne dla osób obsługujących dworzec oraz pomieszczenie z przeznaczeniem na kotłownię gazową; pomieszczenie nr 9: komunikacja pełniąca funkcję wiatrołapu od strony peronów.

Prognozowana ilość osób przebywających w budynku w ciągu dnia: około 50 osób. W zakresie remontu budynku planowane jest: osuszenie, odgrzybienie ścian fundamentowych i piwnicy, wykonanie drenażu opaskowego wokół budynku, wymiana lub remont stropów nad kondygnacjami nadziemnymi, wymiana dachu (konstrukcji i pokrycia), wymiana orynnowania, oczyszczenie i uzupełnienie ubytków elewacji, wymiana stolarki okiennej i drzwiowej, remont drewnianych schodów prowadzących do wschodniego skrzydła budynku, termomodernizacja całego budynku, odświeżenie ścian, posadzek i stropów całego budynku, usunięcie pieców kaflowych, udrożnienie przewodów kominowych lub, w razie konieczności budowa nowego komina obsługującego planowaną kotłownię gazową. Następnie: wymiana dachu – jego konstrukcji i poszycia, wymiana i remont stropów, wymiana i remont instalacji wod-kan, gazowej, elektrycznej, budowa nowej instalacji centralnego ogrzewania w oparciu o zasilanie z kotła gazowego, instalacji odgromowej, przeciwpożarowej, telefonicznej, specjalistycznej, oświetlenia awaryjnego. Przed budynkiem dworca planowane jest usytuowanie przystanku autobusowego z zadaszeniem i miejscem na tablice informacyjną, parkingi dla samochodów osobowych, parking dla rowerów i motocykli oraz uporządkowane tereny zielone. Projektowany jest remont nawierzchni placu przed dworcem, drogi dojazdowej, chodników oraz budowa ciągu komunikacyjnego łączącego pas drogowy na działce … z terenem kolejowym, zapewniający dostęp służbom kolejowych do infrastruktury kolei.

Zestawienie powierzchni użytkowej: pom. 1 – 56,32m2 , pom. 6 – 66,85m2 , pom. 8 – 21,54m2 pom. 9 – 15,05 m2 , pom. 12 – 13,08 m2 , pom.13 – 12,70 m2 , pom.14 – 9,98 m2 , pom. 7 – 25,30 m2 razem powierzchnia = 220,82 m2 .

Zagospodarowanie terenu – ciągi komunikacyjne prowadzące do obiektu pow. parkingów 265,0 m2 , pow. dróg i ciągów kom. z nawierzchnią do wymiany ok. 2600,0 m2 , pow. nowego ciągu komunikacyjnego ok.114,0 m2 , pow. zieleni urządzonej ok.1466,0 m2 .

Zadania w ramach projektu:

1.  Rozbiórka i roboty budowlane wewnętrzne – zadanie obejmuję realizację wszystkich prac związanych robotami rozbiórkowymi oraz pracami budowlanymi prowadzonymi wewnątrz budynku dworca.
2.  Zagospodarowanie terenu i roboty budowlane zewnętrzne – zadanie obejmuje realizację robót budowlanych na zewnątrz budynku dworca oraz zagospodarowanie terenu centrum przesiadkowego poprzez budowę ciągów komunikacyjnych, miejsc parkingowych i pielęgnacje zieleni.
3.  Zakup wyposażenia – zadanie obejmuje zakup i koszt montaży monitoringu oraz zestawu stół i ławek solarnych dla osób korzystających z centrum przesiadkowego.
4.  Dokumentacja i nadzór – zadanie obejmuje prace związane z przygotowaniem pełnej dokumentacji technicznej wraz z uzyskaniem niezbędnych pozwoleń na realizacje inwestycji oraz prowadzenie nadzoru inwestorskiego nad postępem prac budowlanych.
5.  Promocja projektu – zadanie obejmuje zakup tablicy informacyjno-promocyjnej, która zostanie umieszczona na trenie centrum przesiadkowego.

Infrastruktura powstała w ramach przedmiotowego projektu będzie ogólnodostępna, a jej użytkownicy będą z niej korzystać nieodpłatnie. Realizacja projektu nie wywołuje u Wnioskodawcy przychodów operacyjnych.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
2.  Infrastruktura powstała w ramach realizacji projektu pn. „…” będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (poczekalnia dla podróżnych, hol wejściowy stanowiący przejście do poczekalni głównej i toalet, toalety dla podróżnych, wydzielone miejsca do karmienia i przewijania niemowląt, pomieszczenia stanowiące zaplecze gospodarczo socjalne, pomieszczenie z przeznaczeniem na kotłownie gazową, utworzenie 21 miejsc parkingowych i miejsc postojowych dla rowerów) będzie udostępniania nieodpłatnie, w celu zapewnienia odpowiedniego miejsca oczekiwania na podróż oraz stworzenia możliwości pozostawienia samochodu czy roweru, aby w ten sposób usprawnić komunikacje autobusową i kolejową dla pasażerów.
3.  Towary i usługi nabywane w związku z realizacją ww. projektu nie będą w jakimkolwiek zakresie wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
4.  Ww. projekt będzie realizowany w ramach zadań własnych wynikających z art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 506 z późn. zm.) tj. spraw kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
5.  Na fakturach za zakup towarów i usług związanych z realizacją projektu, jako nabywca widnieje Wnioskodawca.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 10 grudnia 2019 r.):

Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na realizację przedmiotowej inwestycji?

Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w piśmie z 10 grudnia 2019 r.):

Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na realizację przedmiotowej Inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych regulacji, organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Z powyższych unormowań wynika, że wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

Gmina – zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.) – posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu.

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów, o czym stanowi art. 6 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 2 i 10 ww. ustawy).

W tym miejscu należy przywołać również przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 2016 ze zm.).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, organizatorem publicznego transportu zbiorowego, zwanym dalej „organizatorem”, właściwym ze względu na obszar działania lub zasięg przewozów, jest gmina:

1.  na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich,
2.  której powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy porozumienia między gminami – na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich, na obszarze gmin, które zawarły porozumienie.

Na mocy art. 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, do zadań organizatora należy:

1.  planowanie rozwoju transportu,
2.  organizowanie publicznego transportu zbiorowego,
3.  zarządzanie publicznym transportem zbiorowym.

W myśl art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega w szczególności na:

– zapewnieniu odpowiednich warunków funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego, w szczególności w zakresie:

1.  standardów dotyczących przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
2.  korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
3.  funkcjonowania zintegrowanych węzłów przesiadkowych,
4.  funkcjonowania zintegrowanego systemu taryfowo-biletowego,
5.  systemu informacji dla pasażera (pkt 3),

\-określeniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnianych dla operatorów i przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów (pkt 6).

Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, że określenie przystanków komunikacyjnych i dworców oraz warunków i zasad korzystania, o których mowa w ust. 1 pkt 6, następuje w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego.

Przepisy ww. ustawy o publicznym transporcie zbiorowym wprowadzają pojęcie operatora publicznego transportu zbiorowego, którym – w świetle art. 4 ust. 1 pkt 8 tej ustawy – jest samorządowy zakład budżetowy oraz przedsiębiorca uprawniony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, który zawarł z organizatorem publicznego transportu zbiorowego umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, na linii komunikacyjnej określonej w umowie.

Zgodnie z art. 18 ww. ustawy, do zadań własnych gminy w zakresie publicznego transportu zbiorowego należą budowa, przebudowa i remont:

1.  przystanków komunikacyjnych oraz dworców, których właścicielem lub zarządzającym jest gmina;
2.  wiat przystankowych lub innych budynków służących pasażerom, posadowionych na miejscu przeznaczonym do wsiadania i wysiadania pasażerów lub przylegających do tego miejsca, usytuowanych w pasie drogowym dróg publicznych bez względu na kategorię tych dróg.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje utworzenie centrum przesiadkowego w Gminie w formule P. Realizacja operacji polega na przeprowadzeniu inwestycji dotyczącej remontu budynku dworca kolejowego, w tym zagospodarowaniu 8 pomieszczeń funkcjonalnych oraz zagospodarowanie terenu wokół obiektu poprzez utworzenie 21 miejsc parkingowych, miejsc postojowych dla rowerów, budowę ciągów komunikacyjnych (chodnik i droga) oraz pielęgnację i uporządkowanie zieleni. Infrastruktura powstała w ramach przedmiotowego projektu będzie ogólnodostępna, a jej użytkownicy będą z niej korzystać nieodpłatnie. Realizacja projektu nie wywołuje u Wnioskodawcy przychodów operacyjnych.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Jak wskazał Wnioskodawca towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie będą w jakimkolwiek zakresie wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawca podał również, że przedmiotowy projekt będzie realizowany w ramach zadań własnych Gminy.

W kontekście powyższego, Wnioskodawca działając jako organ władzy publicznej w zakresie wykonywania czynności związanych z budową przedmiotowej infrastruktury nie będzie występował jako podatnik podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze opis sprawy i wskazany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT stwierdzić należy, że skoro towary i usługi nabyte w związku z realizacją inwestycji nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to w przedmiotowej sprawie nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług – związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT. Gmina nabywając towary i usługi celem zrealizowania zadania, nie nabywa ich do działalności gospodarczej i tym samym nie działa w charakterze podatnika podatku VAT, zatem nie spełnia przesłanek z art. 86 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Gmina nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, niniejszą interpretację wydano w oparciu o wskazanie, że towary i usługi nabyte w ramach ww. projektu nie będą w jakimkolwiek zakresie wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.