Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4515-230/16-1/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-10-20
Teza: skutki podatkowe wypłaty przez dłużnika kwoty wierzytelności dzieciom Wnioskodawcy – nabywcom tej wierzytelność tytułem darowizny od ojca
Słowa kluczowe: darowizna; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od spadków i darowizn; prawa-prawa majątkowe; wierzytelność; środek-środki pieniężne
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 25 lipca 2016 r. (data wpływu do Biura – 28 lipca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wypłaty przez dłużnika kwoty wierzytelności na rzecz obdarowanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2016 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wypłaty przez dłużnika kwoty wierzytelności na rzecz obdarowanych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca sprzedał na rzecz osoby trzeciej ogół praw i obowiązków wspólnika w spółce jawnej, z tytułu czego powstała na jego rzecz wierzytelność o zapłatę ceny za przedmiotową sprzedaż. Cena ta została rozłożona na raty, a obecnie do spłaty pozostaje ostatnia z nich.

Wnioskodawca rozważa darowanie na rzecz dwójki swoich dorosłych dzieci, w części po ½ na każde dziecko, wspomnianej wierzytelności o zapłatę ostatniej raty ceny z tytułu sprzedaży ogółu praw i obowiązków wspólnika w spółce jawnej.

Po nabyciu przez dzieci Wnioskodawcy ww. wierzytelności w drodze darowizny, spłata wierzytelności przez dłużnika nastąpiłaby już na rzecz nowych wierzycieli, tj. na rzecz dzieci Wnioskodawcy.

Wnioskodawca jest obywatelem polskim i ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie.

Czy spłata powyższych wierzytelności przez dłużnika na rzecz nowych wierzycieli (tj. dzieci Wnioskodawcy) będzie się wiązała dla Wnioskodawcy z obowiązkiem zapłaty podatku od spadków i darowizn?

Wnioskodawca uważa, że spłata darowanych przez niego wierzytelności na rzecz nowych wierzycieli (tj. dzieci Wnioskodawcy) nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego z tytułu podatku od spadków i darowizn.

Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawca powołał przepis art. 1 ust. 1 ustawy podatku od spadków i darowizn, na podstawie którego wywiódł, iż przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie przewidują żadnych obowiązków podatkowych z tytułu realizacji wierzytelności, którą to czynność należy odróżnić od czynności jej zbycia. W konsekwencji, spłata wierzytelności przez dłużnika jest neutralna z punktu widzenia podatku od spadków i darowizn.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji powyżej Organ przywołał tylko tę część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do pytania oznaczonego we wniosku nr 2.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku od spadków i darowizn w kwestii wypłaty przez dłużnika kwoty wierzytelności dzieciom Wnioskodawcy – nabywcom tej wierzytelność tytułem darowizny od ojca (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

W zakresie skutków podatkowych dla darczyńcy przekazania tytułem darowizny prawa majątkowego w postaci części wierzytelności pieniężnej na rzecz swoich dzieci (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) wydana została odrębna interpretacja znak: IBPB-2-1/4515-229/16 -1/MCZ.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2016 r., poz. 205, ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci - art. 1 ust. 2 ww. ustawy.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca rozważa darowanie na rzecz dwójki zstępnych (swoich dzieci) wierzytelności o zapłatę ostatniej raty ceny z tytułu sprzedaży ogółu praw i obowiązków wspólnika w spółce jawnej, w części po ½ na każde dziecko. Spłata wierzytelności przez dłużnika nastąpi już na rzecz nowych wierzycieli – dzieci Wnioskodawcy.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że realizacja (spłata) wierzytelności przez dłużnika na rzecz nowych wierzycieli – dzieci Wnioskodawcy nie wywoła dla Wnioskodawcy skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn. Czynność ta jest neutralna dla Wnioskodawcy z punktu widzenia ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) – w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.