Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.18.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-06
Teza: Skutki podatkowe przekazania Wnioskodawczyni środków
pieniężnych na podstawie umowy przechowania.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
umowa-umowa przechowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne-
Umowy depozytu nieprawidłowego
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1-lit. j

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 stycznia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 7 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków
    podatkowych zawarcia umowy przechowania. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 25 lutego 2025 r. (data wpływu 28 lutego 2025 r.). W ww.
    uzupełnieniu rozszerzyła Pani zakres wniosku o podatek od spadków i darowizn,
    formułując w tym zakresie pytanie i przedstawiając własne stanowisko.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Rodzic Wnioskodawcy określony w niniejszym wniosku jako Osoba Spokrewniona wraz ze
    współmałżonkiem wspólnie prowadziła gospodarstwo domowe oraz zarządzała finansami.
    Współmałżonek Osoby Spokrewnionej zmarł w (...) 2024 r. i środki pieniężne znajdujące
    się na wspólnej lokacie terminowej stały się własnością Osoby Spokrewnionej. Osoba
    Spokrewniona zdecydowała się przekazać środki finansowe znajdujące się na lokacie wraz
    z odsetkami w łącznej kwocie (...) PLN Wnioskodawcy, będącemu najbliższym członkiem
    rodziny znajdującemu się w pierwszej grupie podatkowej. Przekazanie miało miejsce 18
    kwietnia 2024 r. Tego samego dnia Osoba Spokrewniona przekazała Wnioskodawcy
    również kolejną kwotę (...) PLN. Przekazanie miało miejsce podczas wspólnej wizyty w
    banku, podczas której Osoba Spokrewniona poleciła Wnioskodawcy alokację otrzymanych
    środków pieniężnych w następujące instrumenty: - lokata terminowa, – obligacje (winno
    być: w fundusze).
    Dnia 14 listopada 2024 r. Wnioskodawca zwrócił Osobie Spokrewnionej środki w kwocie
    (...) PLN. Niniejsza kwota przekazana Osobie Spokrewnionej przez Wnioskodawcę
    stanowiła zwrot środków otrzymanych 18 kwietnia 2024 r. powiększony o wpływy z lokaty
    oraz obligacji (winno być: o wpływ z funduszy).
    Należy wziąć pod uwagę istotne okoliczności sprawy, iż Osoba Spokrewniona jest w
    podeszłym wieku, zaznała silnego stresu w wyniku utraty współmałżonka po 60 latach
    wspólnego pożycia. W wyniku żałoby pogorszyło się samopoczucie oraz zdrowie tej osoby,
    stąd wyznaczyła osobę z najbliższej rodziny, której przekazała swoje finanse, na wypadek
    gdyby samodzielnie nie była w stanie się nimi zająć. Na co dzień Wnioskodawca opiekuje
    się Osobą Spokrewnioną poprzez załatwianie spraw, robienie zakupów i wsparcie w
    innych codziennych czynnościach. Przez cały okres opisany w stanie faktycznym Osoba
    Spokrewniona była rzeczywistym dysponentem środków przekazanych Wnioskodawcy,
    wszystkie transakcje miały miejsce z jej inicjatywy, decydowała o alokacji środków
    przekazanych Wnioskodawcy oraz stanowiła o kwotach i tytułach przelewów.
    Wnioskodawca nie odniósł żadnej korzyści z przechowania środków. Zwrot środków oraz
    decyzja Osoby Spokrewnionej o ich ponownym zarządzaniu z własnego rachunku
    bankowego została umotywowana tym, że Osoba Spokrewniona chciała uregulować
    ostatecznie swoje sprawy finansowe ze względu na podeszły wiek oraz zaprzestać
    obciążania Wnioskodawcy przechowywaniem swoich środków pieniężnych. Podczas
    wspólnej wizyty w banku Osoba Spokrewniona ustaliła tytuł przelewu zwrotnego, który
    miała otrzymać od Wnioskodawcy jako „darowizna”. Decyzja ta wynikała z tego, iż Osoba
    Spokrewniona przed wizytą w banku dowiedziała się, że otrzymanie przelewu na
    wskazaną kwotę od członka rodziny z pierwszej grupy podatkowej będzie wymagało
    zgłoszenia darowizny na druku SD-Z2. Przy tej decyzji nie został wzięty pod uwagę
    całokształt stanu faktycznego, a wyłącznie pojedyncza transakcja. W przedstawionym
    stanie faktycznym środki przekazane 18 kwietnia 2024 r. Wnioskodawcy nie miały
    znamion darowizny, zatem zwrot tych środków również nie będzie jej stanowił. Tym
    samym Wnioskodawca stwierdza, że tytuł przelewu zwrotnego był błędny i niespójny
    biorąc pod uwagę całościowy stan faktyczny. Uznanie transakcji opisanych we wniosku za
    darowiznę nie odzwierciedliłoby charakteru całokształtu transakcji ani intencji
    Wnioskodawcy oraz Osoby Spokrewnionej. Skoro pierwotny przelew od Osoby
    Spokrewnionej do Wnioskodawcy nie stanowił darowizny, zwrot tych środków też nią nie
    będzie.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że środki zostały Pani przekazane przez Osobę
    Spokrewnioną na podstawie umowy o przechowywanie w rozumieniu art. 835 Kodeksu
    cywilnego. Zgodnie z tym co wskazała Pani we wniosku, otrzymała Pani od Osoby
    Spokrewnionej środki pieniężne w kwocie (...) PLN, a zwróciła jej (...) PLN co stanowiło
    otrzymaną kwotę powiększoną o zysk z alokacji tych środków.
    Nie mogła Pani dysponować pieniędzmi zgodnie z własnym uznaniem.

    Dysponowała Pani pieniędzmi przez 210 dni (od 18 kwietnia 2024 r. do 14 listopada 2024
    r.) w tym czasie zaalokowała je Pani zgodnie z wolą Osoby Spokrewnionej w fundusze.
    Prawie cały okres, w którym dysponowała Pani środkami, znajdowały się one na
    funduszach i nie wydatkowała ich Pani w żaden sposób.
    Ponadto wskazała Pani, że we wniosku o interpretację indywidualną została zawarta
    błędna informacja, że pieniądze zostały umieszczone na lokacie i obligacjach, chce Pani
    sprostować - pieniądze zostały zaalokowane w fundusze.
    Pytania
    1) Czy można uznać, że przelewy otrzymane przez Wnioskodawcę 18 kwietnia 2024 r. od
      Osoby Spokrewnionej w kwotach (...) PLN oraz (...) PLN stanowią oddanie pieniędzy na
      przechowanie według art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) ustawy o podatku od czynności
      cywilnoprawnych biorąc pod uwagę, że przelew zwrotny miał miejsce 14 listopada
      2024 r., a Wnioskodawca nie odniósł korzyści z przechowanych środków? Otrzymane
      środki wraz z nadwyżką wypracowaną na alokacji środków w instrumenty finansowe
      zostały w całości zwrócone Osobie Spokrewnionej.
    2) Czy można uznać, że opisana transakcja podlega opodatkowaniu według stawki 0,5% a
      obowiązek podatkowy spoczywa na Wnioskodawcy zgodnie z art. 4 pkt 7 oraz art. 7
      ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad. 1. Pani zdaniem, przelewy otrzymane przez Panią 18 kwietnia 2024 r. od Osoby
    Spokrewnionej w kwotach (...) PLN oraz (...) PLN stanowią oddanie pieniędzy na
    przechowanie według art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    Ad. 2 Pani zdaniem, opisana transakcja podlega opodatkowaniu według stawki 0,5% a
    obowiązek podatkowy spoczywa na Pani zgodnie z art. 4 pkt 7 oraz art. 7 ust. 1 pkt 4
    ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295):
    Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
      a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
      b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
      c) (uchylona),
      d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
        ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
      e) umowy dożywocia,
      f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części
        dotyczącej spłat lub dopłat,
      g) (uchylona),
      h) ustanowienie hipoteki,
      i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
        służebności,
      j) umowy depozytu nieprawidłowego,
      k) umowy spółki.
    Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:

      Podatkowi podlegają zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one
      podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych,
      z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.
    W myśl natomiast art. 1 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody,
      jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne
      wymienione w pkt 1 lub 2.
    Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Podatkowi od czynności
    cywilnoprawnych podlegają więc wyłącznie czynności, które zostały wymienione w
    ustawie. Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych przedmiotem opodatkowania są umowy depozytu nieprawidłowego.
    Zgodnie z art. 835 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę przechowania przechowawca zobowiązuje się zachować w stanie
      niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie.
    W myśl art. 839 ww. ustawy:
      Przechowawcy nie wolno używać rzeczy bez zgody składającego, chyba że jest to
      konieczne do jej zachowania w stanie niepogorszonym.
    Zgodnie z art. 845 ww. ustawy:
      Jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że
      przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub
      innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy
      o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o
      przechowaniu.
    Depozyt nieprawidłowy uznawany jest albo za odmianę zwykłej umowy przechowania,
    instytucję odrębną od umowy pożyczki, albo odrębny typ umowy nazwanej. Uznaje się
    również, że depozyt nieprawidłowy (przechowanie nieprawidłowe) jest umową
    szczególnego rodzaju, zawierającą elementy przechowania i pożyczki. Przedmiotem
    depozytu nieprawidłowego mogą być wyłącznie pieniądze lub rzeczy oznaczone tylko co
    do gatunku. Osoba biorąca pieniądze (rzecz) do depozytu nieprawidłowego ma obowiązek
    oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy), ale niekoniecznie tę samą.
    Depozyt nieprawidłowy ma miejsce wtedy, gdy z przepisów szczególnych albo z umowy
    lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na
    przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku.
    Upoważnienie do rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzmi jest dla bytu
    umowy depozytu nieprawidłowego konieczne – sam fakt oddania na przechowanie
    pieniędzy nie tworzy bowiem jeszcze stosunku depozytu nieprawidłowego z prawem
    rozporządzania nimi.
    Przechowawca „nieprawidłowy” nabywa na własność przedmiot depozytu i może nim
    rozporządzać tak, jak w umowie pożyczki. Depozyt nieprawidłowy różni się jednak od
    pożyczki tym, że jest zawierany w interesie składającego. Nie można utożsamiać depozytu
    nieprawidłowego z pożyczką. Depozyt nieprawidłowy może być odpłatny lub nieodpłatny.
    Zgodnie z powyższym, umowa przechowania nie stanowi czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych jeżeli przechowawca nie może
    rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi
    tylko co do gatunku.
    Z treści przedstawionego stanu faktycznego wynika, że 18 kwietnia 2024 r. na podstawie
    umowy o przechowanie w rozumieniu art. 835 Kodeksu cywilnego Osoba Spokrewniona

    przekazała Pani środki pieniężne. Zgodnie z poleceniem Osoby Spokrewnionej
    zaalokowała Pani środki pieniężne w fundusze. Przez cały okres przechowywania środków
    pieniężnych nie mogła Pani dysponować pieniędzmi zgodnie z własnym uznaniem. To
    Osoba Spokrewniona była rzeczywistym dysponentem przekazanych Pani środków,
    wszystkie transakcje miały miejsce z jej inicjatywy i to ona decydowała o alokacji tych
    środków. Nie odniosła Pani żadnej korzyści z przechowywania środków. Zgodnie z decyzją
    Osoby Spokrewnionej, 14 listopada 2024 r. zwróciła Pani Osobie Spokrewnionej wszystkie
    środki otrzymane 18 kwietnia 2024 r. powiększone o wpływy z funduszy.
    A zatem, skoro jak wynika z przedstawionego przez Panią stanu faktycznego, Osoba
    Spokrewniona przekazała Pani pieniądze tytułem zwykłej umowy przechowania i umowa
    ta nie przybrała postaci umowy depozytu nieprawidłowego (nie była Pani uprawniona do
    rozporządzania środkami i faktycznie nimi Pani nie rozporządzała bez polecenia Osoby
    Spokrewnionej), to należy stwierdzić, że powyższa czynność nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie mieści się w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, wymienionych w ustawie o podatku od
    czynności cywilnoprawnych.
    Pani stanowisko, zgodnie z którym środki pieniężne oddane Pani na przechowanie
    podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych należało uznać za nieprawidłowe, ponieważ nie zawarła Pani
    umowy depozytu nieprawidłowego. Czynność prawna polegająca na przekazaniu Pani
    przez Osobę Spokrewnioną pieniędzy na przechowanie była umową przechowania.
    Należy jeszcze raz podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych podlega umowa depozytu nieprawidłowego (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j ww.
    ustawy). Aby umowa przechowania przybrała postać depozytu nieprawidłowego,
    przechowawca musi być uprawniony do swobodnego rozporządzania środkami oddanymi
    mu na przechowanie, czyli może przeznaczyć je na własne cele. Pani nie była do tego
    uprawniona.
    Tym samym nie ciąży na Pani obowiązek podatkowy w podatku od czynności
    cywilnoprawnych z tytułu otrzymania środków pieniężnych od Osoby Spokrewnionej na
    przechowanie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pani stanowiska tylko w zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od
    spadków i darowizn, zostanie wydana odrębna interpretacja.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.