Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-129/09-2/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-05-20
Teza: CIT w zakresie skutków podatkowych wniesienia przez Stronę wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego do spółki komandytowej
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; aport; przychód; skutki podatkowe; spółki-spółka komandytowa; wartość-wartość rynkowa; wkład-wkłady niepieniężne; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 5; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16h; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 09.03.2009r. (data wpływu 16.03.2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie skutków podatkowych wniesienia przez Stronę wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego do spółki komandytowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.03.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie skutków podatkowych wniesienia przez Stronę wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego do spółki komandytowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka S.A. (dalej: „Spółka”) prowadzi działalność gastronomiczną na terytorium Polski oraz planuje ekspansję na rynki zagraniczne. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) i podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).

Spółka ma prawo ochronne do zarejestrowanego znaku towarowego „Pizza ”.

W związku z planami ekspansji, Spółka planuje wydzielić ze swoich struktur znak towarowy „Pizza ” i przenieść go do spółki celowej, która następnie udzieliłaby pozostałym spółkom z grupy, w tym Spółce, licencji na korzystanie ze znaku towarowego.

Na skutek tej decyzji Spółka zamierza po 1 kwietnia 2009 r. założyć spółkę osobową (najprawdopodobniej spółkę komandytową dalej: „Spółka Komandytowa”). Następnie swój udział w spółce osobowej Spółka zamierza pokryć wkładem niepieniężnym w postaci praw do znaku towarowego. Wartość znaku towarowego wskazana w umowie Spółki Komandytowej będzie równa jego wartości rynkowej na dzień wniesienia wkładu.

Drugi wspólnik Spółki Komandytowej wniesie środki pieniężne tytułem wkładu.

Wnoszony przez Spółkę znak towarowy nie będzie stanowić przedsiębiorstwa, ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w świetle przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), wniesienie przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego do Spółki Komandytowej, nie spowoduje u Wnioskodawcy powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy odpisy amortyzacyjne dokonywane od znaku towarowego wniesionego aportem do Spółki Komandytowej stanowią koszt uzyskania przychodów wspólników, w tym Spółki, począwszy od miesiąca następującego po dokonaniu aportu?
3.  Czy wartość początkowa znaku towarowego, od której dokonywane są odpisy amortyzacyjne, jest równa wartości tego znaku ustalonej przez wspólnika na dzień wniesienia wkładu, jednak nie wyższej od wartości rynkowej?
4.  Czy wniesienie aportem znaku towarowego po 1 kwietnia 2009 r. stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu Art. 5 ust. 1 pkt 1 i Art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”), podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT?
5.  Czy wartość sprzedaży netto wskazana na fakturze dokumentującej aport powinna równać się wartości wkładu niepieniężnego określonego w umowie spółki, kwota należności ogółem powinna równać się wartości sprzedaży netto powiększonej o kwotę podatku należnego, natomiast kwota do zapłaty równa się wyłącznie podatkowi VAT wykazanemu na fakturze?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej są zagadnienia dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych, tj. pytania oznaczone nr 1 - 3.

W części dotyczącej podatku od towarów i usług, tj. pytań oznaczonych nr 4-5 wydane zostały odrębne interpretacje indywidualne nr IPPP1/443-269/09-2/MP oraz IPPP1/443-269/09-3/MP.

Stanowisko Spółki

Ad. 1

Zgodnie z Art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, przychody podatkowe stanowią m. in.:

*   otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe (Art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT);
*   nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część (Art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT).

W ocenie Spółki, nie ulega wątpliwości, że w przypadku wniesienia aportu do spółki osobowej, wnoszący aport nie otrzymuje pieniędzy ani wartości pieniężnych. W konsekwencji, aby odpowiedzieć na pytanie, czy w przypadku aportu do Spółki Komandytowej powstaje przychód podatkowy, analizie należy poddać zapisy art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, za przychód podlegający opodatkowaniu uważa się „nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część”. Brzmienie powyższego przepisu jednoznacznie określa, że odnosi się on wyłącznie do aportów wnoszonych do spółek kapitałowych.

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: „Kodeks spółek handlowych”) przewiduje dwa rodzaje spółek handlowych:

*   spółki kapitałowe, oraz

*   spółki osobowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych, spółkami kapitałowymi są: spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjne. Natomiast stosownie do art. 4 § 1 pkt 1 tej ustawy do spółek osobowych zaliczamy: spółki jawne, spółki partnerskie, spółki komandytowe oraz spółki komandytowo - akcyjne. W myśl przepisów Kodeksu spółek handlowych, spółki osobowe, w przeciwieństwie do spółek kapitałowych nie posiadają osobowości prawnej.

W konsekwencji, ze względu na fakt, że spółka osobowa nie jest spółką kapitałową art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT nie znajdzie w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym zastosowania. W rezultacie wartość udziału uzyskanego przez Spółkę w spółce komandytowej w zamian za wkład niepieniężny w postaci znaku towarowego nie będzie stanowić dla Spółki przychodu dla celów podatkowych.

Za prawidłowością prezentowanego stanowiska przemawia również interpretacja art. 12 ust. 1 b ustawy o CIT. Zgodnie z powyższym przepisem przychód określony w art. 12 ust. 1 pkt 7 powstaje w dniu:

*   zarejestrowania spółki kapitałowej, albo

*   wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego. spółki, albo

*   wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji jest związane z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego.

Zdaniem Spółki, analizując przepisy Kodeksu spółek handlowych należy stwierdzić, że pojęcie kapitału zakładowego występuje w odniesieniu do spółek kapitałowych, tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (art. 152 Kodeksu spółek handlowych), oraz spółki akcyjnej (art. 302 Kodeksu spółek handlowych), a także w drodze regulacji szczególnej w spółce komandytowo - akcyjnej (art. 126 Kodeksu spółek handlowych). Skoro zatem w spółce osobowej, co do zasady, nie ma kapitału zakładowego, art. 12 ust. 1 b, a w konsekwencji art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT nie powinien mieć zastosowania. W konsekwencji, aport znaku towarowego do Spółki Komandytowej, będącej spółką osobową nie tylko nie mieści się w zakresie przepisu Art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, ale nie byłoby również możliwe określenie momentu rozpoznania przychodu podatkowego ze względu na wspomniany brak rejestracji kapitału zakładowego w Spółce Komandytowej.

Prawidłowość prezentowanego powyżej stanowiska, tj. brak przychodu po stronie wnoszącego wkład niepieniężny do spółki osobowej potwierdza również wykładnia celowościowa art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT. Obecne brzmienie tego przepisu wprowadzono na mocy ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1179), kiedy to po wyrazie „spółce” dodano wyraz „kapitałowej”. Z uzasadnienia do rządowego projektu powyższej ustawy (druk nr 411 z dnia 17 kwietnia 2002 r.) wynika, że zmiana art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych polegała na „wprowadzeniu zapisu, że skutki podatkowe związane z wnoszeniem aportów dotyczą objętych akcji (udziałów) w spółce kapitałowej”.

Ponadto, jak wyjaśniono w uzasadnieniu do ustawy, „udział w kapitale zakładowym spółek kapitałowych jest wartościowo ujętą kategorią ekonomiczną stanowiącą cząstkę kapitału zakładowego i będącą odpowiednikiem nominalnej wartości wkładu pieniężnego i niepieniężnego. Udział kapitałowy w spółkach osobowych nie został natomiast zdefiniowany w przepisach kodeksu spółek handlowych. W spółce osobowej nie występuje kategoria wartości nominalnej udziału, bowiem inaczej funkcjonuje ten kapitał”. Z uzasadnienia do ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jednoznacznie wynika zatem, że wprowadzenie powyższej zmiany w art. 12 ust. 1 pkt 7 polegało na jego doprecyzowaniu poprzez jednoznaczne określenie, że odnosi się on wyłącznie do spółek kapitałowych: z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a zatem niewątpliwie z wykluczeniem spółek osobowych: jawnych, cywilnych, partnerskich, komandytowych i komandytowo — akcyjnych.

Ponadto, na marginesie uwag dotyczących art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, należy jeszcze dodać, że przepisu tego nie wolno jest stosować do wkładów niepieniężnych wnoszonych do spółek osobowych na zasadzie analogii. Byłaby to bowiem niedopuszczalna w demokratycznym państwie prawa rozszerzająca interpretacja przepisu określającego przedmiot opodatkowania. Reasumując wniesienie przez Spółkę opisanego wyżej wkładu niepieniężnego (w postaci znaku towarowego) do Spółki komandytowej nie spowoduje uzyskania przez Spółkę przychodu do opodatkowania w rozumieniu ustawy o CIT.

Ad.2

Zasady zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od znaku towarowego

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną (\`(...)\`) łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. W świetle Art. 5 ust. 2 ustawy o CIT, zasada ta znajduje odpowiednie zastosowanie w przypadku rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku. W związku z powyższym, skutki podatkowe związane z funkcjonowaniem osobowej spółki handlowej, a odnoszące się do wspólnika będącego osobą prawną powinny być rozpatrywane w oparciu o ustawę o CIT. Zgodnie z Art. 15 ust. 6 „kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16”.

Zgodnie z Art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r.: Prawo własności przemysłowej (dalej: „Prawo własności przemysłowej”) (\`(...)\`)„ o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Prawa określone w ustawie Prawo własności przemysłowej obejmują m. in. prawa do znaków towarowych. W szczególności, zgodnie z Art. 153 ust. 1 Prawa własności przemysłowej, przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji, prawa do zarejestrowanego znaku towarowego „ Pizza” podlegają amortyzacji zgodnie z Art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT.

„W związku z planami wykorzystywania znaku towarowego do prowadzenia działalności gospodarczej lub oddania go do korzystania na podstawie umowy licencyjnej przez co najmniej rok, spełnione są również pozostałe przesłanki uznania znaku towarowego za wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji podatkowej.

W konsekwencji, odpisy amortyzacyjne dokonywane przez Spółkę Komandytową będą stanowiły koszt uzyskania przychodów dla Spółki, proporcjonalnie do jej udziału w zyskach.

Moment rozpoczęcia naliczania odpisów amortyzacyjnych

Zgodnie z Art. 16d ust. 2 ustawy o CIT „składniki majątku, o których mowa w art. 16a-1 6c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1 najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania”.

Natomiast w świetle Art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji.

Dla skutecznego przeniesienia prawa ochronnego oraz prawa do zgłoszonego znaku towarowego w myśl Prawa własności przemysłowej konieczna jest forma pisemna zastrzeżona pod rygorem nieważności (odpowiednio art. 162 w związku z art. 67 oraz art. 127 Prawa własności przemysłowej). Dla skuteczności przejścia praw do znaków towarowych bez znaczenia jest natomiast kwestia ich rejestracji w Urzędzie Patentowym. W konsekwencji Spółka Komandytowa nabędzie prawa do znaku towarowego z chwilą podpisania umowy spółki dokumentującej aport i z tą datą będzie uprawniona do wprowadzenia tych praw do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych. Stanowisko Spółki potwierdził Dyrektor IS w Warszawie w interpretacji z 03.06.2008 (nr IP-PB3-423-412/08-4/MS):

„Jeżeli w związku z wniesieniem do spółki przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzi również zarejestrowany znak towarowy, zachowana jest forma notarialna, mająca pierwszeństwo nad formą pisemną to w takim przypadku dochodzi również do skutecznego przeniesienia na spółkę prawa do znaku towarowego. Wpis do rejestru patentowego stanowi jedynie przesłankę domniemania co do praw własności, nie decyduje jednak o prawie do korzystania.”

Stanowisko to potwierdza także Ministerstwo Finansów - Departament Podatków Dochodowych Ministerstwa Finansów w piśmie zatytułowanym: „Skutki podatkowe otrzymania przez spółkę znaku towarowego wchodzącego w skład przedsiębiorstwa, wniesionego do niej tytułem wkładu niepieniężnego”, opublikowanym w Biuletynie Skarbowym nr 4/2007. Wprawdzie pismo to dotyczy aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ale znajduje również zastosowanie w przedmiotowej sytuacji.

Zgodnie z pismem „na podstawie art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych amortyzacji i podlegają prawa określone w Prawie własności przemysłowej, nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia ich do używania. Z kolei z art. 67 ust. 3 Prawa własności przemysłowej wynika, iż przeniesienie tego prawa staje się skuteczne wobec osób trzecich z chwilą wpisu do rejestru patentowego. Zatem, jeżeli w związku z wniesieniem do spółki z o.o. przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzi również zarejestrowany znak towarowy, zachowana jest forma notarialna, (…) to w takim przypadku dochodzi także do skutecznego przeniesienia na spółkę prawa do tego znaku, czyli nabycia takiego prawa. Wpis do rejestru stanowi jedynie przesłankę domniemania co do praw własności, nie decyduje jednak o prawie do korzystania. Wobec powyższego, skoro zgodnie z art. 16b ust. 1 updop amortyzacji podlegają nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu ich przyjęcia do używania prawa, o których mowa w Prawie własności przemysłowej, to w konsekwencji spółka, do której został wniesiony wkład obejmujący prawo do znaku towarowego, może na podstawie art. 16b ust. 1 pkt 6 updop dokonywać amortyzacji tego prawa. Bez znaczenia w tym przypadku pozostaje to, czy i kiedy dokonany zostanie wpis w rejestrze patentowym przeniesienia prawa do znaku towarowego.

W konsekwencji, odpisy amortyzacyjne od praw do znaku towarowego zwiększą koszty uzyskania przychodów Spółki, jako wspólnika Spółki Komandytowej, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu dokonania aportu i wprowadzenia znaku towarowego do ewidencji.

Ad. 3

Ustawa o CIT nie zawiera szczegółowych regulacji co do sposobu określenia wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych wniesionych do spółki osobowej.

Niemniej jednak, zgodnie z Art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, za wartość początkową wniesionych składników majątkowych uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki kapitałowej - ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej. W ocenie Spółki, Art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT należy stosować analogicznie do ustalenia dla celów podatkowych wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych wniesionych aportem do spółki osobowej, w tym Spółki Komandytowej. W konsekwencji, dla celów określenia wartości początkowej znaku towarowego nabytego przez Spółkę Komandytową w ramach aportu, należy przyjąć określoną przez wspólników w umowie Spółki Komandytowej wartość znaku towarowego, nie wyższą jednak od jego wartości rynkowej. Powyższą interpretację potwierdza wykładnia systemowa. Zgodnie z brzmieniem art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”), „za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu”.

W ocenie Spółki brak jest racjonalnych powodów, dla których ustawodawca miałby zróżnicować sytuację podatkową przedsiębiorcy podlegającego ustawie o PIT, który mógłby na podstawie literalnego brzmienia przepisów dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości rynkowej znaku towarowego, a spółki podlegającej ustawie o CIT.

Podsumowując, wartość początkowa praw do znaku towarowego wniesionych aportem do Spółki Komandytowej, stanowiąca podstawę amortyzacji podatkowej, równa się ich wartości ustalonej przez podatnika na dzień wniesienia aportu, nie wyższej jednak od ich wartości rynkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie odnośnie punktów 1-3.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono w tym zakresie od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.