Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.675.2025.3.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-03
Teza: Skutki podatkowe w podatku VAT sprzedaży udziału w
działkach niezabudowanych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
podatnik
sprzedaż-sprzedaż działek
udział-sprzedaż udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych w
    podatku VAT sprzedaży udziału w działkach niezabudowanych nr 1 i 2 oraz podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 18 września 2025 r. (daty wpływu 24 września 2025).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
    Wniosek składa Pani osobiście. Jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności
    gospodarczej, nie posiadającą statusu czynnego podatnika podatku VAT. Nieprowadzącą
    działalności rolniczej. Jest Pani właścicielką niezabudowanej nieruchomości gruntowej
    nabytej w przeszłości od majątku prywatnego. Nabycie działki nie było związane z żadną
    działalnością zarobkową ani gospodarczą, a poszczególne udziały w gruncie od momentu
    nabycia pozostają składnikiem majątku osobistego. Działka – grunt orny niezabudowany,
    położony przy ul. (...) o nr. ewidencyjnym działki 1 i 2, arkusz mapy (...), obręb (...) – (...) o
              2powierzchni 3125m, dla której Sąd Rejonowy (...) w (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi księgę wieczystą (...). Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego ma przeznaczenie przemysłowe. Na dzień złożenia
    wniosku działka pozostaje niezabudowana, ale posiada dostęp do mediów w drodze, przy
    czym nie wykonywała Pani przyłączeń ani żadnych prac uzbrojeniowych. Teren ten nie był
    także przedmiotem przekształceń, scalenia, podziałów ani żadnych działań mających na
    celu zwiększenia jego atrakcyjności inwestycyjnej. Aktualnie działka jest zarośnięta
    poprzez dziką roślinność. Jednakże jest planowana sprzedaż w/w gruntów na rzecz
    jednego nabywcy – przedsiębiorcy (dewelopera), który zamierza realizować na tym terenie
    inwestycję budowlaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie
    zintegrowanego planu inwestycyjnego. Sprzedaż ma charakter incydentalny i
    jednostkowy. W związku z powyższym zwraca się Pani o potwierdzenie, czy planowana
    sprzedaż działki niezabudowanej dokonana przez osoby fizyczne nieprowadzące
    działalności gospodarczej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    (VAT)?
    W uzupełnieniu wniosku Pani wskazała, iż:
    Działki 1 i 2 zostały nabyte jako spadek po zmarłym mężu (...) w roku 2022.
    Jest Pani współwłaścicielką obu działek razem z innymi osobami z rodziny. Pani część
    wynosi 51/640.
    W odpowiedzi na pytanie o treści:
    Jak faktycznie była wykorzystywana ww. nieruchomość przez cały okres jej posiadania?
    Udzieliła Pani następującej odpowiedzi:
    Nie posiada Pani wiedzy jak była wykorzystywana. Pani osobiście jej nie wykorzystywała.
    Przewidywaną datą sprzedaży jest rok 2026.

    W odpowiedzi na pytanie o treści:
    Czy nieruchomość była/jest/będzie udostępniana innym osobom na podstawie umowy
    najmu, dzierżawy lub innej umowy? Jeżeli tak, to należy wskazać:
    a) datę zawarcia ww. umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy?
    b) na jaki okres była/jest/będzie zawarta ww. umowa?
    c) czy umowa miała/ma/będzie miała charakter odpłatny, czy nieodpłatny? Czy będzie Pani
    odprowadzała z tego tytułu należne podatki?
    Udzieliła Pani następującej odpowiedzi:
    Nie była udostępniana innym osobom na podstawie żadnej umowy. Nie było umowy.
    W odpowiedzi na pytanie o treści:
    W jaki sposób poszukiwała Pani nabywcę/nabywców ww. nieruchomości; czy
    podejmowała Pani działania marketingowe w zakresie obrotu nieruchomościami,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży ww.
    nieruchomości (np. reklama, skorzystanie z usług biura nieruchomości itp.)?
    Udzieliła Pani następującej odpowiedzi:
    Nie szukała Pani nabywcy i nie podejmowała Pani żadnych działań marketingowych, nie
    reklamowała i nie korzystała Pani z biura nieruchomości oraz nie odprowadzała Pani z
    tego tytułu żadnych podatków.
    Nie dokonywała Pani sprzedaży innych nieruchomości, ponieważ ich Pani nie posiada
    oprócz mieszkania, w którym zamieszkuje z córką. Posiada Pani również mały drewniany
    domek z niewielką działką, którą użytkuje Pani w sezonie letnim w celach
    wypoczynkowych, którą nabyła Pani również w spadku po zmarłym mężu (...). Nie planuje
    Pani sprzedaży żadnej z wyżej wymienionych nieruchomości.
    W odpowiedzi na pytania o treści:
    Czy przed sprzedażą działek zostaną wydane pozwolenia na budowę? Jeśli tak, to z czyjej
    inicjatywy nastąpi wydanie ww. pozwoleń?
    Jakie inne pozwolenia, decyzje zostaną wydane do dnia sprzedaży przedmiotowych działek
    oraz z czyjej inicjatywy nastąpi wydanie/uzyskanie tych pozwoleń/decyzji, itp.?
    Udzieliła Pani następującej odpowiedzi:
    Nie wie Pani czy przed sprzedażą zostaną wydane pozwolenia na budowę, ponieważ tym
    zajmie się kupujący.
    Nie podejmowała Pani żadnych czynności w związku ze sprzedażą działek.
    Nie orientuje się Pani kiedy został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego i przez kogo.
    Nie podejmowała Pani żadnych działań w związku z uchwaleniem miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego.
    Nabycie działki nastąpiło w ramach postępowania spadkowego i nie było opodatkowane
    podatkiem VAT. Nie było udokumentowane fakturą.
    Nie wykorzystywała Pani działek w ogóle oraz nie będzie ich Pani wykorzystywała do
    momentu sprzedaży.
    Została zawarta umowa przedwstępna z nabywcą działek.
    Zaznacza Pani, iż odpowiedzi udzieliła Pani według wszelkiej dostępnej Pani wiedzy.

    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy jest Pani zobowiązana do odprowadzenia podatku VAT od sprzedaży działek 1 i 2?
    Przedmiotem sprzedaży są obie działki.
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie planowana sprzedaż niezabudowanej działki o przeznaczeniu
    przemysłowym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT),
    ponieważ nie następuje w ramach działalności gospodarczej, Pani nie występuje w tej
    transakcji w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług. Zgodnie z powyższym przywołanym artykułem podatnikami
    są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei w myśl art. 15 ust. 2, przez
    działalność gospodarczą rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, również wówczas, czy czynność została wykonana jednorazowo, a także
    działalność polegająca na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Nie prowadzi Pani działalności
    gospodarczej w żadnej firmie, nie jest Pani czynnym podatnikiem VAT, a planowana
    sprzedaż ma charakter jednorazowy i dotyczy składnika prywatnego majątku. Nabycie
    działki miało miejsce wiele lat temu z zamiarem przetrzymywania w majątku osobistym,
    bez zamiaru sprzedaży w celach zarobkowych, nie była podmiotem najmu, dzierżawy ani
    innej formy komercyjnego wykorzystywania.
    Ponadto, nie podejmowała Pani żadnych aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które byłyby działalnością gospodarczą. Nie dokonywała Pani podziału
    działek, nie występowała Pani o decyzję o warunkach zabudowy, nie wykonywała Pani
    prac uzbrojeniowych ani nie reklamowała Pani działki. Zgodnie z ugruntowanym
    orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz licznymi interpretacjami
    indywidualnymi Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sprzedaż majątku prywatnego
    przez osobę fizyczną, niezwiązaną z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz
    niewykazującą aktywności właściwej dla podmiotów profesjonalnych, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT,
    koniecznie jest ustalenie, że sprzedający występuje w charakterze podatnika VAT, a nie
    osoby prywatnej – co w tej sytuacji nie ma miejsca.
    W związku z powyższym Pani zdaniem sprzedaż niezabudowanej działki gruntowej
    będącej częścią majątku osobistego:
    1) Nie podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ nie zachodzą przesłanki uznania
      Wnioskodawcy za podatnika VAT w tej transakcji,
    2) A co za tym idzie – nie występuje obowiązek wystawienia faktury VAT, zarejestrowania
      działalności gospodarczej ani składania deklaracji VAT w związku z tą sprzedażą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.

    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności

    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w prawie własności działki
    nr 1 i 2 istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba

    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności
    gospodarczej, nie posiadającą statusu czynnego podatnika podatku VAT. Jest Pani
    współwłaścicielką niezabudowanej nieruchomości gruntowej nabytej w przeszłości od
    majątku prywatnego tj. działki nr 1 i 2. Stanowią one grunt orny niezabudowany. Nabycie
    działek nastąpiło w ramach postępowania spadkowego i nie było opodatkowane
    podatkiem VAT. Nabycie działek nie było związane z żadną działalnością zarobkową ani
    gospodarczą. Nie wykorzystywała Pani działek w ogóle oraz nie będzie ich Pani
    wykorzystywała do momentu sprzedaży. Działki nie były udostępniane innym osobom na
    podstawie żadnej umowy. Nie szukała Pani nabywcy i nie podejmowała Pani żadnych
    działań marketingowych. Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego działki mają przeznaczenie przemysłowe. Nie
    podejmowała Pani żadnych działań w związku z uchwaleniem miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego. Działki posiadają dostęp do mediów w drodze, przy
    czym nie wykonywała Pani przyłączeń ani żadnych prac uzbrojeniowych. Nie podejmowała
    Pani żadnych czynności w związku ze sprzedażą działek. Teren ten nie był także

    przedmiotem przekształceń, scalenia, podziałów ani żadnych działań mających na celu
    zwiększenia jego atrakcyjności inwestycyjnej. Planuje Pani sprzedaż w/w gruntów na rzecz
    jednego nabywcy – przedsiębiorcy (dewelopera), który zamierza realizować na tym terenie
    inwestycję budowlaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie
    zintegrowanego planu inwestycyjnego. Nie wie Pani czy przed sprzedażą zostaną wydane
    pozwolenia na budowę, ponieważ tym zajmie się kupujący. Została zawarta umowa
    przedwstępna z nabywcą działek.
    Pani wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy dokonując sprzedaży
    udziału w działkach objętych zakresem wniosku, będzie Pani zobowiązana do
    odprowadzenia podatku VAT.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, należy ustalić, czy planowana transakcja
    sprzedaży udziału w działkach nr 1 i 2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie Pani podjęła/podejmie w
    odniesieniu do działki nr 1 i 2, które są przedmiotem planowanej sprzedaży, aby ustalić,
    czy w odniesieniu do opisanej czynności, będzie Pani spełniała przesłanki do uznania Pani
    za podatnika podatku od towarów i usług.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż udziału w
    działkach nr 1 i 2 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    gdyż brak jest przesłanek, aby w związku ze sprzedażą ww. udziałów uznać Panią za
    podatnika tego podatku.
    Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o
    podatku od towarów i usług, to nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży udziału
    w działkach nr 1 i 2 będzie Pani działała w charakterze handlowca, o którym mowa w art.
    15 ust. 1 ustawy. Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem taka Pani aktywność, która
    wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    współwłasności w działkach nr 1 i 2.
    Nie podjęła Pani również ciągu zdarzeń, które wskazywałyby na aktywność w zakresie
    obrotu nieruchomościami, bowiem do tej pory Pani nie dokonywała i nie będzie - do dnia
    sprzedaży przedmiotowych udziałów w działkach - dokonywała żadnych działań mających
    na celu zwiększenie wartości tych działek ani żadnych działań w celu jej uatrakcyjnienia
    (np. takich jak: uzbrojenie działki w przyłącza do sieci kanalizacyjnej, gazowej,
    elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie;
    utwardzenie dróg; uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej; inne działania
    zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki). Działki nie były i nie są
    przez Panią wykorzystywane na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej
    opodatkowanej podatkiem VAT. Przedmiotowe działki nie były przez Panią w ogóle
    wykorzystywane oraz nie były udostępniane innym osobom. Nie podejmowała Pani
    żadnych czynności w związku ze sprzedażą działek.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym.
    W tej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży
    udziału w działkach nr 1 i 2 wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z
    tytułu sprzedaży ww. udziału będzie korzystać Pani z przysługującego Pani prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania.

    W konsekwencji, sprzedaż udziału w działkach nr 1 i 2, nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, w
    szczególności dotyczące obowiązku wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż
    udziałów w działkach, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W
    przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna dotyczy tylko Pani i nie
    wywołuje skutków podatkowych dla innych współwłaścicieli.
    Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i
    usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.