Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.370.2023.3.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-08-21
Teza: Brak obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu nabycia samochodu stanowiącego nowy środek transportu.
Słowa kluczowe: nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; transport-środek transportu-nowy środek transportu 
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów-Wewnątrzwspólnotowe nabycie nowych środków transportu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9-ust. 3

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
=====================================================

Szanowny Panie

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

23 maja 2023 r. wpłynął Pana wniosek z 23 maja 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu nabycia samochodu stanowiącego nowy środek transportu. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 7 lipca 2023 r. (wpływ 7 lipca 2023 r.) oraz z 14 lipca 2023 r. (wpływ 14 lipca 2023 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)

Chce Pan kupić samochód używany. Data pierwszej rejestracji to ….2022 r., przebieg 800 km czyli w myśl polskiej ustawy o podatku od towarów i usług jest to pojazd nowy. Samochód ten zakupił we Francji obywatel Ukrainy. Obecnie samochód znajduje się na terenie Polski i umowa zakupu auta będzie zawarta w Polsce.

W piśmie z 7 lipca 2023 r. na pytania Organu udzielił Pan następujących odpowiedzi:

1) Pytanie: „Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą? Jeśli tak, to proszę wskazać od kiedy i w jakim zakresie?”

Odpowiedź: „Tak, od ….2023, sprzedaż samochodów”.

2) Pytanie: „Czy jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT?”

Odpowiedź: „Nie”.

3) Pytanie: „Czy nabycie samochodu, o którym mowa we wniosku, nastąpi w celach związanych z działalnością gospodarczą?”

Odpowiedź: „Nie”.

4) Pytanie: „Czy samochód, o którym mowa we wniosku, jest pojazdem lądowym, napędzanym silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata?”

Odpowiedź: „Tak”.

5) Pytanie: „Czy wskazana w opisie sprawy data pierwszej rejestracji samochodu, tj. ….2022 r. to data pierwszej rejestracji w Polsce?”

Odpowiedź: „Nie”.

6) Pytanie: „Jeśli odpowiedź na ww. pytanie nr 5 będzie przecząca, to proszę wskazać czy samochód, który zamierza Pan nabyć:

a) będzie podlegał rejestracji w Polsce?

b) został zarejestrowany w Polsce? Jeśli tak, to proszę wskazać datę (dzień, miesiąc i rok).

c) będzie użytkowany na terytorium Polski?”

Odpowiedź: „6a) Tak. 6b) Nie. 6c) Tak.”

7) Pytanie: „Czy nabył Pan już samochód, o którym mowa we wniosku?”

Odpowiedź: „Nie”.

8) Pytanie: „W jaki sposób jest/będzie udokumentowane nabycie przez Pana samochodu (np. fakturą, rachunkiem, umową)?”

Odpowiedź: „Umowa zakupu”.

9) Pytanie: „Czy sprzedawcą ww. samochodu jest/będzie obywatel Ukrainy, o którym mowa w opisie sprawy? Jeśli nie, to proszę wskazać jaki podmiot jest/będzie wskazany jako zbywca samochodu (sprzedawca) na dokumencie dotyczącym zakupu pojazdu?”

Odpowiedź: „Nie, będzie to obywatel Niemiec.”

10) Pytanie: „Czy ww. samochód jest/będzie zakupiony od:

a) Osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej?

b) Podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą?”

Odpowiedź: „Od osoby fizycznej”.

11) Pytanie: „Czy w związku z nabyciem przez Pana ww. samochodu nastąpi/nastąpiło przemieszczenie tego pojazdu do Polski z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju (tj. Polski)?”

Odpowiedź: „Samochód ma być dostarczony przez sprzedającego do miejsca mojego zamieszkania. Samochód nabędę w Polsce.”

Następnie w piśmie z 14 lipca 2023 r. w odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:

1) Pytanie: „Z jakiego konkretnie miejsca (proszę podać miejscowość i kraj) ma być dostarczony przez sprzedającego (obywatela Niemiec) do Pana miejsca zamieszkania ww. samochód?:

Odpowiedź: „Nie wiem z jakiej miejscowości przyjedzie samochód, ponieważ mam różne oferty, na pewno jest to terytorium Niemiec.”

2) Pytanie: „W przypadku odpowiedzi na ww. pytanie nr 1, że przedmiotowy samochód ma być przemieszczany pomiędzy określonymi miejscowościami znajdującymi na terytorium Polski, to należy wyjaśnić w jakich okolicznościach/w jakim celu/w ramach jakich transakcji ww. samochód znalazł się na terytorium Polski?”

Odpowiedź: „Nie dotyczy”.

3) Pytanie: „W jaki sposób nawiązał Pan kontakt ze sprzedawcą samochodu, o którym mowa we wniosku?”

Odpowiedź: „Obywatela Niemiec poznałem przypadkowo w okolicach … jak szukałem aut oferowanych do sprzedaży.”

4) Pytanie: „Kiedy i w jaki sposób zapoznał się Pan z ofertą sprzedaży samochodu, o którym mowa we wniosku?”

Odpowiedź: „Poglądowe oferty otrzymuje drogę elektroniczną.”

5) Pytanie: „Kiedy, w jaki sposób oraz jakie konkretnie zostały ustalone warunki nabycia przez Pana ww. samochodu?”

Odpowiedź: „Nic konkretnego nie zostało ustalone. Bedzie przejeżdżał przez … i jak będzie mi się auto podobało to kupuję, jak nie, to jedzie dalej (gdzie dokładnie? nie wiem).”

6) Pytanie: „Czy decyzję o nabyciu samochodu, o którym mowa we wniosku podjął Pan kiedy ten samochód znajdował się:

a) na terytorium Polski?

b) na terytorium innego państwa? Jeżeli tak, to proszę wskazać jakiego?”

Odpowiedź: „Decyzje podejmę na miejscu po oględzinach samochodu – w Polsce.”

7) Pytanie: „Czy ww. samochód został przemieszczony na terytorium Polski przez obywatela z Niemiec:

a) celem dokonania dostawy konkretnie na Pana rzecz?

b) celem sprzedaży nieokreślonemu nabywcy np. na giełdzie samochodowej?”

Odpowiedź: „Z tego co mi wiadomo celem sprzedaży nieokreślonemu nabywcy poza terenem Polski. Skoro sprzedawca jedzie setki kilometrów i daje mi możliwość wyboru - kupić, albo nie kupić, to ma na pewno na taki pojazd pewnego kupca - takie jest moje zdanie. Na pytania udzieliłem odpowiedzi zgodnie z posiadaną przeze mnie wiedzą.”

**Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 14 lipca 2023 r.)**

Czy w opisanej sytuacji, kupując jakikolwiek samochód o przebiegu poniżej 6 tys. km jest Pan zobowiązany zapłacić od jego zakupu podatek VAT?

### Pana stanowisko w sprawie (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)

Pana zdaniem, jeżeli nie dochodzi do przemieszczenia towaru z innego kraju członkowskiego do Polski to pojazd mimo, że spełnia przesłanki nowego, nie podlega obowiązkowi zapłacenia za niego podatku VAT.

Zgodnie z przepisami o podatku VAT obowiązującymi w Polsce, nabywając taki pojazd na terenie Polski, Pana zdaniem, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty za niego podatku VAT.

Pana zdaniem, w opisanej sytuacji nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku VAT od zakupionego samochodu.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy nabycia samochodu, o którym mowa w opisie sprawy, nie zaś nabycia „jakiegokolwiek samochodu o przebiegu poniżej 6 tys. km”.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570) – zwanej dalej: „ustawą”:

Opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przepis art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.).

Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej - rozumie się przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 10 lit. a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o nowych środkach transportu – rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób lub towarów: pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta,

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1) nabywcą towarów jest:

a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

− z zastrzeżeniem art. 10;

2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:

1\. nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,

2\. dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

\- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

Zatem transakcja może zostać uznana za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów pod warunkiem, że nabywcą tych towarów jest podatnik o którym mowa w art. 15 lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, natomiast dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 lub podatnikiem podatku od wartości dodanej. W sytuacji gdy spełnione zostaną powyższe warunki transakcję uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy.

Natomiast każde przemieszczenie nowego środka transportu pomiędzy krajami Unii Europejskiej, któremu towarzyszy przeniesienie prawa do rozporządzania nim jak właściciel, stanowi - zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy w związku z art. 9 ust. 1 ustawy - wewnątrzwspólnotowe nabycie, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przy tym, z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak stanowi z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Stosownie do art. 25 ust. 1 ustawy:

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

W myśl art. 103 ust. 3 ustawy:

W przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

Na podstawie art. 103 ust. 4 ustawy:

Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju.

W myśl art. 103 ust. 5 ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, podatnicy są obowiązani przedłożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu. Do informacji dołącza się kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika.

Wymienione przepisy ustawy zobowiązują podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia środków transportu do przedłożenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o takim nabyciu oraz do zapłaty podatku z tego tytułu. Przy czym informacja i zapłata podatku dotyczy zarówno „nowych środków transportu”, jak i „innych środków transportu”.

Z opisu sprawy wynika, że od … 2023 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży samochodów i nie jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Chce Pan kupić używany samochód od osoby fizycznej, obywatela Niemiec. Nabycie ww. samochodu nie nastąpi w celach związanych z działalnością gospodarczą. Data pierwszej rejestracji ww. samochodu to ….2022 r., a jego przebieg wynosi 800 km. Samochód, który zamierza Pan nabyć będzie podlegał rejestracji w Polsce i będzie użytkowany w Polsce. Samochód będzie dostarczony przez sprzedającego do Pana miejsca zamieszkania z terytorium Niemiec. Nie nabył Pan jeszcze ww. samochodu, decyzje podejmie Pan po oględzinach samochodu w Polsce.

Powołując się na definicję zawartą w art. 2 pkt 10 lit. a ustawy, za „nowe środki transportu” mogą być uznane pojazdy lądowe przeznaczone do transportu osób lub towarów, które spełniają określone warunki dotyczące mocy silnika bądź jego pojemności skokowej oraz dotyczące dotychczasowej długości ich używania (mierzonej czasem używania oraz przebiegiem). Natomiast przez „inne środki transportu”, o których mowa w art. 103 ust. 4 ustawy należy rozumieć środki transportu tożsame z nowymi, jednak nie spełniające warunku uznania ich za „nowe środki transportu” w postaci przebiegu lub okresu, który upłynął od dopuszczenia ich do użytku.

Aby można uznać jakąkolwiek maszynę, urządzenie czy pojazd za „nowy środek transportu” lub „inny środek transportu”, należy przede wszystkim ustalić, czy będzie się ona zawierała w zakresie pojęciowym „środka transportu”.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że z chwilą przystąpienia do Unii Europejskiej, państwa członkowskie zobowiązały się do wykonywania i stosowania prawa wspólnotowego. Treść przepisu art. 249 Traktatu o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/2 ze zm.) stanowi, że:

W celu wykonania swych zadań oraz na warunkach przewidzianych w niniejszym Traktacie, Parlament Europejski wspólnie z Radą, Rada i Komisja uchwalają rozporządzenia i dyrektywy, podejmują decyzje, wydają zalecenia i opinie. Rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Dyrektywa wiąże każde Państwo Członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i środków. Decyzja wiąże w całości adresatów, do których jest kierowana. Zalecenia i opinie nie mają mocy wiążącej.

I tak, zgodnie z art. 38 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:

Środek transportu, o którym mowa w art. 56 oraz w art. 59 akapit pierwszy lit. g) dyrektywy 2006/112/WE, obejmuje pojazdy, mechaniczne lub inne, a także innego rodzaju wyposażenie i urządzenia służące do przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, w tym przeznaczone do ciągnięcia, przesuwania lub pchania przez pojazdy, i zasadniczo zaprojektowane oraz faktycznie nadające się do wykorzystania w celu transportu.

Przepis art. 38 ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawiera niewyłączną, przykładową listę środków transportu. Zgodnie z tym przepisem:

Środki transportu, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności następujące pojazdy:

a) pojazdy lądowe, takie jak samochody, motocykle, rowery, trójkołowce oraz pojazdy turystyczne;

b) przyczepy i naczepy;

c) wagony kolejowe;

d)statki;

e) statki powietrzne;

f)pojazdy dostosowane specjalnie do przewozu osób chorych lub rannych;

g) ciągniki i inne pojazdy rolnicze;

h) pojazdy o napędzie mechanicznym lub elektrycznym przeznaczone dla osób niepełnosprawnych.

Natomiast stosownie do art. 38 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:

Środkami transportu, o których mowa w ust. 1, nie są pojazdy trwale unieruchomione ani kontenery.

Analiza art. 38 rozporządzenia 282/2011 wskazuje, że elementem przesądzającym o uznaniu danej maszyny, urządzenia czy pojazdu za środek transportu jest jej przeznaczenie, tzn. przewóz osób lub rzeczy z miejsca na miejsce. Użyty w definicji „środka transportu” zwrot dotyczący przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, dotyczy zarówno pojazdów, jak i innego rodzaju wyposażenia i urządzeń.

Jak wynika z opisu sprawy, samochód, który zamierza Pan nabyć, jest pojazdem lądowym, napędzanym silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, a jego przebieg wynosi 800 km. Zatem, zgodnie z art. 2 pkt 10 lit. a ustawy, samochód, o którym mowa w opisie sprawy, spełnia definicję nowego środka transportu. Ponadto, jak wynika z okoliczności sprawy, ww. samochód ma być dostarczony przez sprzedającego z terytorium Niemiec do Pana miejsca zamieszkania w Polsce. Przy czym zaznaczyć należy, że pozostaje bez znaczenia kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towar może być wysyłany lub transportowany przez dokonującego dostawy, nabywcę towaru lub na ich rzecz.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sytuacji nabycia przez Pana prawa do rozporządzania jak właściciel ww. samochodem, który zostanie przemieszczony z terytorium Niemiec do Pana miejsca zamieszkania na terytorium Polski, przedmiotowa transakcja zgodnie z art. 9 ust. 3 w związku z art. 9 ust. 1 ustawy będzie stanowiła wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, tj. nowego środka transportu.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności sprawy wskazać należy, że w przypadku nabycia samochodu, o którym mowa w opisie sprawy, przemieszczonego do Polski z terytorium Niemiec, będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia ww. nowego środka transportu.

Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Podkreślić należy, iż Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach przedstawionego przez Pana opisu sprawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).