Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.401.2025.2.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Dotyczy ustalenia, czy opisane korekty przeprowadzane przez
Spółkę po zakończeniu roku w efekcie weryfikacji cen
transferowych (tzw. etap outcome testing) dotyczące wartości
transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi stanowią
korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o
podatku CIT.
Słowa kluczowe: cena-ceny transferowe
korekta
podmiot-podmioty powiązane
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a. Ceny transferowe-Oddział 2. Zasada ceny
rynkowej-Korekta cen transferowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1a-Oddział 2-art. 11e-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji
    indywidualnej m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    C Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca” lub „C”) posiada siedzibę na terytorium Polski
    i na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku CIT podlega nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Jednocześnie na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o
    podatku VAT jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce i odlicza
    podatek VAT na zasadach ogólnych.
    Podstawowym przedmiotem działalności C jest (...).
    Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej X zajmującej się (...).
    C świadczy usługi (...). Spółka mimo, że wchodzi w skład międzynarodowej grupy
    kapitałowej, to świadczy swoje usługi tylko na rzecz polskich podmiotów powiązanych.
    Usługi świadczone przez Spółkę będące przedmiotem niniejszego wniosku są realizowane
    dla podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku CIT – to
    transakcje kontrolowane w rozumieniu przepisu art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku CIT
    podlegające wycenie na zasadach rynkowych. Ceny transferowe są ustalane zgodnie z
    metodą weryfikacji cen transferowych marży transakcyjnej netto (art. 11d ust. 1 pkt 4
    ustawy o podatku CIT), w której przyjętą bazę kosztową powiększa się o rynkowy poziom
    narzutu, uznany za właściwy dla danego rodzaju świadczenia zgodnie z obowiązującą w
    Spółce i podmiotach powiązanych polityką cen transferowych. Narzut zysku wynika z
    aktualnej analizy porównawczej podmiotów prowadzących podobną działalność, jak
    Spółka.
    Usługi Spółki rozliczane są w miesięcznych okresach rozliczeniowych. Wynagrodzenie za
    dany miesiąc składa się z dwóch elementów: opłaty stałej oraz opłaty zmiennej. Opłata
    stała jest kalkulowana w oparciu o wybrane uśrednione koszty stałe ujęte w ewidencji
    księgowo-kontrolingowej roku poprzedniego (metodologia „r-1”), natomiast opłata
    zmienna jest kalkulowana w oparciu o koszty działu zarządzania majątkiem oraz część
    kosztów ogólnego zarządu, pochodzące z miesiąca poprzedzającego miesiąc wystawienia
    faktury (tzw. zasada „m-1”).
    Przyjęty sposób kalkulacji wynika z niedostępności na moment fakturowania za dany
    miesiąc ostatecznych (wiarygodnych) danych dotyczących kosztów podlegających ujęciu w
    ewidencji księgowo-kontrolingowej za okres realizacji usługi, za który następuje
    fakturowanie. Fakturowanie za dany miesiąc („m”) następuje bowiem najpóźniej na
    samym początku miesiąca kolejnego, a księgowo-kontrolingowe rozliczenie miesiąca „m”
    następuje później. Uznano więc, że zasadnym szacunkiem dla celów ustalenia bazy
    kosztowej dla okresu „m” jest poziom kosztów z okresów historycznych, mając na uwadze
    takie aspekty jak ciągłość wsparcia świadczonego przez Spółkę, stałość/powtarzalność
    jego zakresu (wynikającą z przedmiotu usług obejmującego m.in. zarządzanie i
    administrowanie składnikami majątku) i zasadniczą niezmienność grona odbiorców usług.
    Tak ustalona baza kosztowa jest powiększana o narzut w wysokości 5%.
    Powyższe stanowi etap ustalania ceny transferowej, tzw. initial price setting. Po
    zakończeniu roku następuje weryfikacja cen transferowych, tzw. outcome testing.
    Weryfikacja outcome testing polega na ustaleniu marżowości (rentowności) Spółki w
    całym roku podatkowym w oparciu o, z jednej strony, przychody osiągnięte ogółem ze
    sprzedaży usług do podmiotów powiązanych oraz, z drugiej strony, koszty rzeczywiste
    tych usług – rozumiane jako ostateczne koszty ujęte w ewidencji kontrolingowo-księgowej
    (w efekcie w sprawozdaniu finansowym) za dany zakończony rok. Ustalany jest więc wynik
    Spółki (narzut na kosztach działalności operacyjnej). Jeśli Spółka identyfikuje odchylenie w
    skali roku między poziomem ww. narzutu, a przedziałem międzykwartylowym
    wynikającym z aktualnej analizy porównawczej, wówczas konieczne jest skorygowanie

    rozliczeń z danego roku z podmiotami powiązanymi. Konieczność ww. badania oraz
    ewentualnego przeprowadzenia korekty jest uzasadnione obowiązkiem raportowania
    poziomu dochodowości uzyskanego przez Spółkę w odniesieniu do całego danego roku
    podatkowego w informacji podatkowej TP-R na bazie wyniku weryfikacji outcome testing
    za dany rok. Powyższe zbieżne jest z wymogiem, aby dany wskaźnik (tutaj narzut zysku)
    podlegający raportowaniu pod kątem zachowania zasady ceny rynkowej oceniany był na
    podstawie kosztów ostatecznie ujętych w ewidencji księgowo-kontrolingowej (w efekcie -
    w sprawozdaniu finansowym) za dany rok (mimo, iż, na przykładzie metodologii „m-1”,
    wynagrodzenie za styczeń badanego roku jest kalkulowane w pewnym zakresie na bazie
    kosztów grudnia roku poprzedniego, zaś koszty grudnia roku badanego będą oddziaływać
    na wartość wynagrodzenia za styczeń roku kolejnego, podczas gdy na przykładzie
    metodologii „R-1” wynagrodzenie było kalkulowane na podstawie uśrednionych kosztów
    stałych poniesionych w roku poprzednim).
    Opisana korekta rozliczeń dokonywana przez Spółkę nie zakłada korekty pierwotnej ceny
    świadczonych przez Spółkę usług (rozliczenia oparte są o intencję stron w zakresie
    wyrównania poziomu dochodowości w odniesieniu do realizowanej usługi w ujęciu całego
    roku podatkowego). Weryfikacja rozliczeń nie wiąże się/nie będzie się wiązać z
    dodatkowym świadczeniem - czy to po stronie Spółki, czy też podmiotów powiązanych.
    Rozliczenie nie dotyczy/nie będzie dotyczyć konkretnego świadczenia usług z konkretnego
    okresu rozliczeniowego (miesiąca) i (ze swej natury) nie odnosi/nie będzie się odnosić do
    konkretnych faktur dokumentujących sprzedaż (ani też konkretnych pozycji z tych faktur).
    W ocenie Spółki, charakter i przedmiot korekty rozliczenia dotyczy zachowania
    odpowiedniego poziomu dochodowości przy realizacji opisanych usług. W efekcie, ww.
    korekta rozliczeń nie wpływa/wpłynie na obniżenie/podwyższenie ceny usług
    świadczonych przez Spółkę w poszczególnych okresach rozliczeniowych,
    udokumentowanych na podstawie wystawionych faktur VAT. Jednocześnie należy
    wskazać, że przedmiotowe (roczne) rozliczenie będzie prowadzić do wyrównania kwot
    zidentyfikowanych odchyleń, a więc wyrównania różnicy pomiędzy kwotą środków
    należnych/otrzymanych od beneficjentów usług (wynikających z wartości
    udokumentowanych fakturami) a kwotą odpowiadającą wartości rozliczenia, jaka powinna
    być osiągnięta przy zakładanej (docelowej) dochodowości w odniesieniu do danego roku
    podatkowego.
    Elementem opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest założenie, że powyższa
    korekta spełnia przesłanki z art. 11e pkt 1 oraz 3-4 ustawy o podatku CIT. Wniosek w
    części dotyczącej podatku CIT ma na celu potwierdzenie, że spełniona jest przesłanka z
    art. 11e pkt 2 ustawy o podatku CIT.
    Podsumowując, po zakończeniu roku dokonywana jest/będzie weryfikacja osiągniętego
    poziomu dochodowości, kalkulowanego w odniesieniu do docelowej bazy kosztowej
    (kosztów rzeczywistych - kosztów ostatecznie ujętych w ewidencji księgowo-
    kontrolingowej i w sprawozdaniu finansowym za dany rok) i jej ew. dostosowanie (korekta
    wartości) w przypadku, gdy osiągnięta rentowność (mierzona narzutem na kosztach
    działalności operacyjnej) nie mieści się w założonym przedziale rynkowym (wynikającym z
    odpowiedniej analizy porównawczej). Przyjęty mechanizm weryfikacji i korekty jest z góry
    ustalony (tj. uwzględniony w metodyce ustalania ceny transferowej i uzgodnieniach
    między stronami).
    Należy podkreślić, iż analiza poziomu dochodowości i odchyleń od marżowości nie jest i
    nie będzie wykonywana w odniesieniu do poszczególnych faktur wystawianych w trakcie
    roku; tym samym Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadził identyfikacji
    odchyleń między kosztami budżetowanymi a rzeczywistymi (a w konsekwencji ew.
    odchyleń od narzutu rynkowego) w odniesieniu do poszczególnych okresów
    rozliczeniowych (miesięcy), lecz zbiorczo za cały rok obrotowy. Korekta odnosić się więc
    będzie łącznie do całego roku. Przyjęty przez Wnioskodawcę opisany powyżej sposób
    weryfikacji rozliczeń umożliwia wprawdzie dokonanie podziału zbiorczej kwoty

    zidentyfikowanych odchyleń na wartość usług rozliczanych w miesięcznych okresach
    rozliczeniowych, w odniesieniu do których wystawiono faktury VAT, za pomocą
    zastosowania odpowiednich działań matematycznych, tj. przykładowo proporcjonalnie.
    Działanie takie nie odzwierciedlałoby jednak poziomu kosztów rzeczywistych (ostatecznie
    ujętych w ewidencji księgowo-kontrolingowej) wpływających na wysokość wynagrodzenia
    w poszczególnych miesiącach (czyli nie byłaby badana marżowość konkretnie w
    odniesieniu do danego okresu miesięcznego i danego podmiotu), a byłby to wyłącznie
    matematyczny podział kwoty zbiorczej korekty. Jak bowiem wskazano powyżej,
    Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadził identyfikacji odchyleń między kosztami
    budżetowanymi a rzeczywistymi w odniesieniu do poszczególnych miesięcy w trakcie
    roku, lecz dokona analizy rentowności w oparciu o dane całoroczne. Wnioskodawca nie
    będzie również przypisywał tak ustalonej wartości korekty do wartości usługi za dany
    okres w trakcie roku.
    Obecnie w przypadku konieczności przeprowadzenia ww. korekt Wnioskodawca wystawia
    noty księgowe (uznaniowe/obciążeniowe) i rozliczenie to pozostawia poza VAT. W treści
    noty Wnioskodawca wskazuje m.in. swoje dane, dane podmiotu powiązanego, kwotę
    uznania lub obciążenia. Wnioskodawca nie rozbija kwoty obciążenia/uznania na
    poszczególne miesiące, gdyż, tak jak wskazano powyżej, weryfikacja marżowości nie jest
    czyniona na kosztach rzeczywistych poszczególnych miesięcy, ale w oparciu o koszty
    całego roku.

## Pytanie

Czy opisane korekty przeprowadzane przez Spółkę po zakończeniu roku w efekcie
    weryfikacji cen transferowych (tzw. etap outcome testing) dotyczące wartości transakcji
    pomiędzy podmiotami powiązanymi stanowią korekty cen transferowych w rozumieniu
    art. 11e ustawy o podatku CIT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, planowane korekty rozliczeń stanowić będą korekty cen
    transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o podatku CIT.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z przepisem art. 11e ustawy o podatku CIT, korekta cen transferowych
    dokonywana jest w sytuacji, jeżeli są spełnione łącznie warunki wskazane w tym przepisie,
    w tym kiedy „nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w
    trakcie roku podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub
    uzyskane przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej, a zapewnienie ich
    zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, wymaga dokonania
    korekty cen transferowych” (art. 11e pkt 2 ustawy o podatku CIT). Ponieważ elementem
    stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego jest założenie, że powyższa korekta spełnia
    przesłanki z art. 11e pkt 1 oraz 3-4 ustawy o podatku CIT, kluczowe jest ustalenie, że
    spełniona jest ww. przesłanka z art. 11e pkt 2 ustawy o podatku CIT.
    Celem korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o podatku CIT jest
    dostosowanie cen transferowych za dany okres do wysokości zgodnej z zasadą ceny
    rynkowej. Zasadniczo, korekta cen transferowych w rozumieniu ww. przepisu dotyczy tzw.
    rocznej korekty dochodowości, a jedną z jej przyczyn jest sytuacja, w której wskutek
    ostatecznie ustalonej bazy kosztów nie zostaje osiągnięty zakładany poziom
    dochodowości, zgodnie z przyjętą metodologią cen transferowych przewidującą
    rozliczanie między podmiotami powiązanymi w trakcie roku na podstawie kosztów
    budżetowanych (planowanych). Znajduje to potwierdzenie w treści Objaśnień
    podatkowych w zakresie cen transferowych z 31 marca 2021 r. Nr 2: Korekta cen
    transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT (dalej: „Objaśnienia podatkowe”). W
    Objaśnieniach podatkowych w ramach przykładu 10 wskazuje się, że w przypadku, gdy
    ostateczna cena zastosowana w transakcji między jej stronami może być niższa lub wyższa
    niż zafakturowana z uwagi na odchylenie kosztów rzeczywistych od planowanych

    wynikające ze wzrostu kosztów, a nie ze zmiany zakresu świadczonych usług, to taką
    zmianę stosowanych cen transferowych należy określić jako korektę cen transferowych z
    art. 11e ustawy o podatku CIT. Wynika to z faktu, że spółka świadcząca usługę poznała
    rzeczywiste koszty będące podstawą kalkulacji ceny (wynagrodzenia) w okresie
    późniejszym, a pierwotnie, zgodnie z ustaleniami między stronami, przyjęto rozliczenia w
    oparciu o koszty budżetowane (por. strona 20 Objaśnień podatkowych).
    Opisywany przykład w opinii Spółki jest bardzo zbliżony do przypadku przedstawionego w
    ramach niniejszego wniosku. W sytuacji Spółki bowiem po zakończeniu roku podatkowego:
      - zostanie dokonana weryfikacja osiągniętego poziomu marżowości na kosztach
        docelowych, tj. kosztach rzeczywistych danego roku podatkowego (czyli ostatecznie
        ujętych w ewidencji księgowo-kontrolingowej i w sprawozdaniu finansowym za
        dany rok), a badanie to będzie wykonane zbiorczo, w odniesieniu łącznie do całego
        roku,
      - wartość korekty dotyczy łącznie całego roku i nie wynika z badania poziomu
        dochodowości osiągniętej na wartości świadczenia z konkretnego okresu
        rozliczeniowego w ramach roku (danego miesiąca, za który wystawiono fakturę w
        trakcie roku),
      - celem korekty jest uzyskanie finalnie poziomu marżowości, kalkulowanego w
        odniesieniu do docelowej bazy kosztowej, który to poziom ma się mieścić w
        przedziale rynkowym (definiowanym poprzez daną analizę porównawczą); w
        żadnym zaś razie ww. korekta nie wynika ze zmiany zakresu świadczeń.
    W efekcie powyższego, opisane działania stanowią roczną korektę dochodowości, a przez
    to stanowią korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o podatku CIT (przy
    przyjętym założeniu, że pozostałe przesłanki z art. 11e pkt 1 i pkt 3-4 są spełnione).
    Powyższą kwalifikację potwierdza również piśmiennictwo Ministra Finansów, zawarte w
    ramach Objaśnień podatkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja
    podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), zwanej dalej „ustawą
    zmieniającą”, wprowadzone zostały przepisy szczególne dotyczące zasad ujmowania tzw.
    korekt cen transferowych (ang. transfer pricing compensating adjustments). Przepisy te
    regulują ujmowanie na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku
    dochodowego od osób fizycznych korekt cen transferowych dokonywanych przez
    podatnika. Przepisy te weszły w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.
    W uzasadnieniu do ustawy zmieniającej projektodawca wskazał, że celem wprowadzenia
    tej regulacji jest doprecyzowanie momentu ujęcia korekty przychodów oraz kosztów
    uzyskania przychodów z tytułu korekty cen transferowych i ujednolicenie podejścia w tym
    zakresie. Przepisy te wskazują, że korekta taka powinna zostać ujęta w okresie
    rozliczeniowym, którego dotyczy, a nie w okresie, kiedy została wystawiona (w przypadku
    przychodów) lub otrzymana (w przypadku kosztów uzyskania przychodów) faktura
    korygująca lub inny dokument potwierdzający dokonanie korekty.
    Stosownie do art. 11e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),

    podatnik może dokonać korekty cen transferowych poprzez zmianę wysokości
    uzyskanych przychodów lub poniesionych kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są
    spełnione łącznie następujące warunki:
    1) w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie roku
      podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane;
    2) nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku
      podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub uzyskane
      przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej, a zapewnienie ich
      zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, wymaga dokonania
      korekty cen transferowych;
    3) w momencie dokonania korekty podatnik posiada oświadczenie podmiotu
      powiązanego lub dowód księgowy potwierdzające dokonanie przez ten podmiot
      korekty cen transferowych w tej samej wysokości co podatnik;
    4) istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem, w
      którym podmiot powiązany, o którym mowa w pkt 3, ma miejsce zamieszkania,
      siedzibę lub zarząd.
    Jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy nowelizującej (druk sejmowy Nr 2860): „(...)
    art. 11e ustawy o CIT definiuje szczegółowe warunki dopuszczalności stosowania korekt
    cen transferowych. W praktyce gospodarczej często występują sytuacje, w których poziom
    ceny transferowej w trakcie roku nie ulega znaczącym modyfikacjom, w efekcie
    powodując odchylenia pomiędzy zrealizowanym poziomem rentowności podmiotu
    powiązanego a rynkowym poziomem rentowności, wynikającym przykładowo z analizy
    porównawczej. Taka sytuacja może mieć miejsce chociażby w relacji producenta o
    ograniczonym zakresie funkcji, ryzyk i aktywów z podmiotem centralnym zarządzającym
    łańcuchem dostaw (tzw. entrepreneur) – który to podmiot nie zawsze będzie stroną
    bezpośrednich transakcji z producentem. Po zakończeniu roku może okazać się, że
    wskutek wystąpienia zmian okoliczności istotnych z punktu widzenia cen transferowych
    suma wynagrodzenia otrzymanego przez producenta w trakcie roku może nie być
    wystarczająca do osiągnięcia rynkowego poziomu rentowności i w rezultacie, konieczne
    jest dokonanie korekty rentowności w celu uzyskania wyniku finansowego zgodnego z
    poziomem rynkowym. Istotne z punktu widzenia cen transferowych okoliczności, których
    nie można było przewidzieć w momencie planowania poziomu cen transferowych na dany
    rok mogą obejmować przykładowo istotne zmiany rynkowych cen podstawowych
    surowców lub materiałów, wahania kursów walutowych, zmiany stóp procentowych czy
    też znaczące wahania popytu lub podaży danego produktu, spowodowane czynnikami
    niezależnymi od podatnika i podmiotu powiązanego. Różnice pomiędzy zakładanym
    poziomem rentowności a rentownością rzeczywistą mogą wynikać również z modelu, w
    którym do ustalania cen transferowych w trakcie roku wykorzystywane były informacje o
    kosztach historycznych, a podatnik w trakcie roku nie miał możliwości dokonania
    dostosowania do kosztów rzeczywistych – podczas gdy zmieniają się istotne okoliczności
    mogące mieć wpływ na poziom ceny transferowej. Wówczas, na koniec roku może
    powstać różnica, wynikająca z porównania kosztów historycznych i rzeczywistych. Z uwagi
    na potencjalnie istotny wpływ możliwości dokonywania takich korekt na dochody
    podatkowe Skarbu Państwa, wprowadzono warunki, które ograniczą możliwość
    nadużywania korekt cen transferowych przez podatników i odpowiednio zabezpieczą
    interes Skarbu Państwa”.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3aa ustawy o CIT,
    przy ustaleniu wysokości przychodu uwzględnia się:

      1) korektę cen transferowych zmniejszającą przychody, mającą na celu spełnienie
        wymogów, o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe zastosowanie metod,
        o których mowa w art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art.
        11e pkt 1-4;
      2) korektę cen transferowych zwiększającą przychody, mającą na celu spełnienie
        wymogów, o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe zastosowanie metod,
        o których mowa w art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o których mowa w art.
        11e pkt 1 i 2;
      3) korektę cen transferowych, o której mowa w art. 11e, dokonaną w okresie
        opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli nie została uwzględniona w
        wyniku finansowym netto podatnika za dowolny rok tego okresu zgodnie z
        przepisami o rachunkowości i nie dotyczy transakcji dokonywanych w tym okresie.
    Stosownie do powyższych przepisów, w wyniku korekty cen transferowych
    zmniejszających przychody, korekta ta powinna spełniać warunki z pkt 1-4 art. 11e, zaś
    korekta zwiększająca przychody, powinna spełniać warunki z pkt 1 i 2 art. 11e.
    W myśl art. 15 ust. 1ab ustawy o CIT,
    przy ustalaniu wysokości kosztów uzyskania przychodów uwzględnia się:
    1) korektę cen transferowych zmniejszającą koszty uzyskania przychodów, mającą na
      celu spełnienie wymogów, o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe
      zastosowanie metod, o których mowa w art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o
      których mowa w art. 11e pkt 1 i 2;
    2) korektę cen transferowych zwiększającą koszty uzyskania przychodów, mającą na
      celu spełnienie wymogów, o których mowa w art. 11c, poprzez prawidłowe
      zastosowanie metod, o których mowa w art. 11d ust. 1-3, spełniającą warunki, o
      których mowa w art. 11e pkt 1-4;
    3) korektę cen transferowych, o której mowa w art. 11e, dokonaną w okresie
      opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli nie została uwzględniona w
      wyniku finansowym netto podatnika za dowolny rok tego okresu zgodnie z
      przepisami o rachunkowości i nie dotyczy transakcji dokonywanych w tym okresie.
    Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 3j ustawy o CIT,
    jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną
    oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie
    przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona
    faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający
    przyczyny korekty.
    Według art. 15 ust. 4i ustawy o CIT,
    jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest
    spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się
    poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w
    okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w
    przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.
    Oznacza to, że co do zasady wszelkie przychody oraz koszty uzyskania przychodów
    powinny być korygowane „na bieżąco”, z wyjątkiem przypadków, gdy korekta
    spowodowana jest błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką.
    Jednak w art. 12 ust. 3l pkt 2 oraz art. 15 ust. 4k pkt 2 ustawy o CIT ustawodawca zawarł
    zastrzeżenie, że przepisów dotyczących korekt (art. 12 ust. 3j-3k oraz art. 15 ust. 4i-4j) nie
    stosuje się do korekty cen transferowych, o których mowa w art. 11e ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3l pkt 2 ustawy o CIT,

    przepisów ust. 3j i 3k nie stosuje się do korekty cen transferowych, o której mowa w art.
    11e.
    Według art. 15 ust. 4k pkt 2 ustawy o CIT,
    przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do korekty cen transferowych, o której mowa w art.
    11e.
    Z powyższego wynika, że korekty cen transferowych, o których mowa w art. 11e ustawy o
    CIT są objęte zakresem regulacji art. 12 ust. 3l pkt 2 oraz art. 15 ust. 4k pkt 2 ustawy o CIT,
    co wyklucza prawo do dokonywania bieżącej korekty rozliczeń poprzez zmniejszenie lub
    zwiększenie przychodów/kosztów osiągniętych/poniesionych w okresie rozliczeniowym, w
    którym została wystawiona/otrzymana faktura korygująca, na podstawie art. 12 ust. 3j
    oraz art. 15 ust. 4i ustawy o CIT.
    Korekta cen transferowych może zostać dokonana „in plus” bądź „in minus”, tj.
    odpowiednio zwiększać wynik finansowy poprzez zwiększenie przychodów bądź
    zmniejszenie kosztów, albo zmniejszać wynik finansowy poprzez zmniejszenie
    przychodów lub zwiększenie kosztów.
    Korekta wyniku finansowego to korekta, w której podatnik sam dostosowuje dla celów
    podatkowych pierwotnie ustaloną cenę transferową do poziomu, który według niego
    spełnia zasadę ceny rynkowej (ang. arms length principle). Przez cenę transferową
    rozumie się rezultat finansowy, w tym cenę, wynagrodzenie, wynik finansowy lub
    wskaźnik finansowy. Korekty dokonywane są w grupach podmiotów powiązanych w celu
    doprowadzenia wyniku finansowego poszczególnych podmiotów powiązanych,
    działających w ramach łańcucha wartości, do poziomu zgodnego z zasadą ceny rynkowej,
    poprzez prawidłową dystrybucję dochodu między te podmioty, biorąc pod uwagę
    pełnione przez nie funkcje, ponoszone ryzyka oraz angażowane aktywa (tzw. profil
    funkcjonalny). Wynik finansowy zgodny z zasadą ceny rynkowej oznacza wynik finansowy,
    który w porównywalnych okolicznościach osiągnęłyby podmioty niepowiązane o
    porównywalnym profilu funkcjonalnym.
    Korekta cen transferowych dokonywana jest okresowo, zazwyczaj po zakończeniu danego
    okresu rozliczeniowego, kiedy znane są już niezbędne dane finansowe. Wystąpienie
    korekty wynika z zaistnienia w trakcie tego okresu, bądź po jego zakończeniu okoliczności,
    które nie mogły być znane stronom transakcji podczas jej planowania, a które
    spowodowały, że istnieje konieczność dostosowania poziomu pierwotnie ustalonej ceny
    transferowej do poziomu zgodnego z zasadą ceny rynkowej. Korekta powinna być
    dokonana w racjonalnie szybkim terminie po zakończeniu okresu rozliczeniowego. Przy
    określeniu częstotliwości oraz terminu dokonania takiej korekty powinna być wzięta pod
    uwagę m.in. praktyka gospodarcza przyjęta w branży, zmienność czynników
    ekonomicznych mających wpływ na wysokość ceny transferowej, wystąpienie okoliczności
    mających znaczący wpływ na zmianę pierwotnie ustalonej ceny transferowej, techniczne
    możliwości dokonania takiej korekty.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy opisane korekty przeprowadzane przez Spółkę
    po zakończeniu roku w efekcie weryfikacji cen transferowych (tzw. etap outcome testing)
    dotyczące wartości transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi stanowią korekty cen
    transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o podatku CIT.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że korekta ceny transferowej oznacza
    skorygowanie (poprawienie, dostosowanie) ceny transferowej. Cena transferowa to cena,
    wynagrodzenie, wynik finansowy, wskaźnik finansowy bądź inaczej określony rezultat
    finansowy warunków ustalonych lub narzuconych między podmiotami powiązanymi w
    wyniku istniejących między nimi powiązań (art. 11a ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT).
    Zatem, z korektami cen transferowych mamy do czynienia, gdy przewidują korektę
    (poprawienie, dostosowanie) ceny transferowej dotyczących transakcji realizowanych
    pomiędzy podmiotami powiązanymi.

    Odnosząc się do ustalenia, czy opisane korekty spełniają warunki do uznania ich za
    korektę cen transferowych, o której mowa w art. 11e ustawy o CIT, wskazać należy, że
    zgodnie z przywołanym art. 11e ustawy o CIT, pkt 1 i 2,
    podatnik może dokonać korekty cen transferowych poprzez zmianę wysokości
    uzyskanych przychodów lub poniesionych kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są
    spełnione łącznie następujące warunki:
    1) w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie roku
      podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane;
    2) nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku
      podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub uzyskane
      przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej, a zapewnienie ich
      zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, wymaga dokonania
      korekty cen transferowych.
    Odnosząc się do powyższego, w pierwszej kolejności wskazać należy, że istota korekty cen
    transferowych polega na urynkowieniu transakcji rynkowej na dzień jej zawarcia (zawartej
    na warunkach, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane), która stała się nierynkowa na
    skutek późniejszych, istotnych okoliczności, bądź znane są faktycznie poniesione koszty
    lub uzyskane przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej, a zapewnienie ich
    zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, wymaga dokonania
    korekty cen transferowych.
    I tak, w odniesieniu do spełnienia pierwszego warunku wnikającego z art. 11e pkt 1
    ustawy o CIT wskazać należy, że zgodnie z tym przepisem podatnik może dokonać korekty
    cen transferowych jeżeli spełnia warunek dotyczący ustalenia, czy w transakcjach
    kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie roku podatkowego ustalone
    zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane. Z powyższego wynika, że
    podstawowym warunkiem zastosowania korekty jest ustalenie w transakcjach
    kontrolowanych w trakcie roku podatkowego warunków rynkowych, czyli takich które
    zostałyby ustalone przez podmioty niepowiązane. Jak wynika z opisu sprawy, elementem
    opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest założenie, że korekta spełnia
    przesłanki z art. 11e pkt 1 ustawy o CIT. Zatem, warunek wynikający z art. 11e pkt 1
    ustawy o CIT Organ przyjmuje jako spełniony.
    W odniesieniu do spełnienia warunku drugiego wnikającego z art. 11e pkt 2 ustawy o CIT
    wskazać należy, że zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów w
    zakresie cen transferowych z 31 marca 2021 r., jako warunek wskazano zmianę istotnych
    okoliczności w trakcie roku podatkowego lub uzyskanie wiedzy o faktycznie uzyskanych
    przychodach lub poniesionych kosztach, tj. korektę cen transferowych w sytuacjach
    określonych w art. 11e pkt 2 ustawy o CIT, tj. przy zmianie istotnych okoliczności mających
    wpływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki lub w razie uzyskania wiedzy na
    temat wysokości faktycznie poniesionych kosztów lub uzyskanych przychodów będących
    podstawą obliczenia ceny transferowej, dokonuje się z uwzględnieniem istoty
    ekonomicznej transakcji kontrolowanej, w tym wyników analizy funkcjonalnej i profilu
    funkcjonalnego stron transakcji.
    Przesłanka określona w art. 11e pkt 2 ustawy o CIT, tj. „zmiana istotnych okoliczności
    mających wpływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki”, odnosi się do
    przypadku, gdy wystąpienie istotnych okoliczności skutkuje zmianą warunków realizacji
    transakcji. Ponadto, z objaśnień wynika, że druga z przesłanek określonych w art. 11e pkt
    2 ustawy o CIT, tj. „uzyskanie przez podatnika wiedzy na temat wysokości faktycznie
    poniesionych kosztów lub uzyskanych przychodów będących podstawą obliczenia ceny
    transferowej” odnosi się do sytuacji, gdy model ustalania cen transferowych oparty jest o
    budżety (plany, kosztorysy), w których do ustalania cen transferowych wykorzystane
    zostały np. informacje o kosztach historycznych. Na koniec okresu rozliczeniowego
    podatnicy dokonują w takim modelu rekalkulacji cen transferowych w oparciu o koszty

    (lub przychody) rzeczywiste - znane dopiero po zakończeniu okresu. Taki model rozliczeń
    cen transferowych może prowadzić do powstania na koniec okresu rozliczeniowego różnic
    pomiędzy zakładanymi a rzeczywiście zrealizowanym poziomem rentowności.
    Wskazać również należy, że wystąpienie pierwszego z warunków nie wyklucza możliwości
    wystąpienia drugiej z przesłanek (w art. 11e pkt 2 ustawy o CIT zastosowano spójnik
    logiczny „lub”), jednak wystarczające jest wykazanie jednej z nich. Istotne zaburzenie
    otoczenia rynkowego mające wpływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki
    może powodować zmianę faktycznie poniesionych kosztów lub uzyskanych przychodów w
    porównaniu do wielkości zakładanych, powodując tym samym ziszczenie się drugiego
    warunku z art. 11e ustawy o CIT.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, po zakończeniu roku
    podatkowego:
      - następuje weryfikacja cen transferowych, tzw. outcome testing. Weryfikacja outcome
        testing polega na ustaleniu marżowości (rentowności) Spółki w całym roku
        podatkowym w oparciu o, z jednej strony, przychody osiągnięte ogółem ze
        sprzedaży usług do podmiotów powiązanych oraz, z drugiej strony, koszty
        rzeczywiste tych usług – rozumiane jako ostateczne koszty ujęte w ewidencji
        kontrolingowo-księgowej (w efekcie w sprawozdaniu finansowym) za dany
        zakończony rok. Ustalany jest więc wynik Spółki (narzut na kosztach działalności
        operacyjnej). Jeśli Spółka identyfikuje odchylenie w skali roku między poziomem
        ww. narzutu, a przedmiotem międzykwartylowym wynikającym z aktualnej analizy
        porównawczej, wówczas konieczne jest skorygowanie rozliczeń z danego roku z
        podmiotami powiązanymi. Powyższe zbieżne jest z wymogiem, aby dany wskaźnik
        (tutaj narzut zysku) podlegający raportowaniu pod kątem zachowania zasady ceny
        rynkowej oceniany był na podstawie kosztów ostatecznie ujętych w ewidencji
        księgowo-kontrolingowej (w efekcie - w sprawozdaniu finansowym) za dany rok;
      - dokonywana jest/będzie weryfikacja osiągniętego poziomu dochodowości,
        kalkulowanego w odniesieniu do docelowej bazy kosztowej (kosztów rzeczywistych -
        kosztów ostatecznie ujętych w ewidencji księgowo-kontrolingowej i w sprawozdaniu
        finansowym za dany rok) i jej ew. dostosowanie (korekta wartości) w przypadku, gdy
        osiągnięta rentowność (mierzona narzutem na kosztach działalności operacyjnej)
        nie mieści się w założonym przedziale rynkowym (wynikającym z odpowiedniej
        analizy porównawczej). Przyjęty mechanizm weryfikacji i korekty jest z góry ustalony
        (tj. uwzględniony w metodyce ustalania ceny transferowej i uzgodnieniach między
        stronami);
      - analiza poziomu dochodowości i odchyleń od marżowości nie jest i nie będzie
        wykonywana w odniesieniu do poszczególnych faktur wystawianych w trakcie roku;
        tym samym Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadził identyfikacji
        odchyleń między kosztami budżetowanymi a rzeczywistymi (a w konsekwencji ew.
        odchyleń od narzutu rynkowego) w odniesieniu do poszczególnych okresów
        rozliczeniowych (miesięcy), lecz zbiorczo za cały rok obrotowy. Korekta odnosić się
        więc będzie łącznie do całego roku.
    Ponadto przedmiotowe (roczne) rozliczenie będzie prowadzić do wyrównania kwot
    zidentyfikowanych odchyleń, a więc wyrównania różnicy pomiędzy kwotą środków
    należnych/otrzymanych od beneficjentów usług (wynikających z wartości
    udokumentowanych fakturami) a kwotą odpowiadającą wartości rozliczenia, jaka powinna
    być osiągnięta przy zakładanej (docelowej) dochodowości w odniesieniu do danego roku
    podatkowego. Weryfikacja rozliczeń nie wiąże się/nie będzie się wiązać z dodatkowym
    świadczeniem - czy to po stronie Spółki, czy też podmiotów powiązanych.
    Mając powyższe na uwadze oraz pozostałe elementy przedstawione przez Państwa w
    opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że w przedmiotowej
    sprawie zostanie spełniony warunek wynikający z art. 11e pkt 2 ustawy o CIT.

    Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że możliwość dokonania przez Państwa
    korekty cen transferowych zależy od spełnienia pozostałych przesłanek wynikających z art.
    11e ustawy o CIT. Stosownie bowiem do przepisów art. 12 ust. 3aa oraz art. 15 ust. 1ab, w
    wyniku korekty cen transferowych zmniejszającej przychody, korekta ta powinna spełniać
    warunki określone w pkt 1-4 art. 11e ustawy o CIT, zaś korekta zwiększająca przychody,
    powinna spełniać jedynie warunki z pkt 1 i 2 art. 11e ustawy o CIT. Natomiast, mając na
    uwadze korektę cen transferowych zmniejszającą koszty, korekta ta powinna spełniać
    warunki określone w pkt 1 i 2 art. 11e ustawy o CIT, zaś korekta zwiększająca koszty,
    powinna spełniać warunki z pkt 1-4 art. 11e ustawy o CIT.
    Jednakże, jak wskazano we wniosku, elementem opisanego stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego jest założenie, że powyższa korekta spełnia przesłanki z art. 11e pkt 1 oraz 3-4
    ustawy o CIT.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że w opisanym stanie faktycznym i
    zdarzeniu przyszłym, korekty przeprowadzane przez Spółkę po zakończeniu roku w
    efekcie weryfikacji cen transferowych (tzw. etap outcome testing), dotyczące wartości
    transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi, przy założeniu że jak Państwo
    wskazaliście, spełniają przesłanki wynikające z art. 11e pkt 1 i 3-4 ustawy o CIT, stanowią
    korektę cen transferowych, o której mowa w art. 11e ustawy o CIT.
    Państwa stanowisko należało zatem uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Nadmieniam, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, dotyczącego podatku
    od towarów i usług wydane zostanie/zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy,
    że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do niniejszej sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.