Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.193.2017.2.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-06
Teza: w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia
Słowa kluczowe: obciążenia-odwrotne obciążenie; podatnik; podwykonawstwo; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2017 r. (data wpływu 24 maja 2017 r.), uzupełnionym w dniu 16 sierpnia 2017 r. (data wpływu 22 sierpnia 2017 r.) w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 4 sierpnia 2017 r. otrzymane przez Wnioskodawcę w dniu 8 sierpnia 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia. Wniosek został uzupełniony w dniu 16 sierpnia 2017 r. (data wpływu 22 sierpnia 2017 r.) w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 4 sierpnia 2017 r. otrzymane przez Wnioskodawcę w dniu 8 sierpnia 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, czynnym podatnikiem podatku VAT, świadczącym usługi w zakresie robót budowlanych polegających na wynajmowaniu rusztowań i platform roboczych, włączając w to ich montaż i demontaż. Wnioskodawca Usługi świadczy dla firm będących również czynnymi podatnikami podatku VAT.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że jest czynnym podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku VAT, nie dokonującym sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.

Odnośnie pytania 1 Wnioskodawca wskazał, że firma na rzecz której Wnioskodawca wykonuje usługi jest podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy, zarejestrowanym jako podatnik podatku VAT czynny. Opisane świadczenie wykonuje jako podwykonawca w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy. Ponadto na wezwanie Organu o wskazanie pełnego (siedmiocyfrowego) symbolu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.) dla świadczenia realizowanego na rzecz firmy, którego dotyczy pytanie Wnioskodawca wskazał, że są to usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU jako 43.99.20.0.

Odnośnie pytania 2 Wnioskodawca wskazał, że firma na rzecz której wykonuje usługi jest podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy, zarejestrowanym jako podatnik podatku VAT czynny. Podmioty na rzecz których Wnioskodawca wykonuje usługi są głównymi wykonawcami prac budowlanych i remontowych zleconych przez inwestora. Wykonywane przez Wnioskodawcę usługi są wykorzystywane przez nabywców w celu realizacji przez firmę świadczenia na rzecz kolejnego podmiotu. Ponadto na wezwanie Organu o wskazanie pełnego (siedmiocyfrowego) symbolu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.) dla świadczenia realizowanego na rzecz firmy, którego dotyczy pytanie Wnioskodawca wskazał, że są to usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU jako 43.99.20.0.

Sprzedaż wykonywanej przez Wnioskodawcę usługi demontażu i montażu rusztowań jako podwykonawcy służy zwykle kontrahentowi jako usługa pomocnicza, np. do remontu lub budowy zbiornika. Po zakończeniu prac kontrahent Wnioskodawcy jako wykonawca fakturuje dla inwestora prace budowlane lub remontowe zbiornika nie wyszczególniając w fakturze pozycji usług Wnioskodawcy, traktując je jako pomocnicze.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 16 sierpnia 2017 r.:

1.  Czy wykonywane przez Wnioskodawcę usługi demontażu i montażu oraz wynajmu rusztowań podlegają odrębnym stawkom podatku VAT, czy należy je traktować jako jeden rodzaj usług i objąć w całości procedurą odwrotnego obciążenia jeżeli usługi te są wykonywane w ramach podwykonawstwa?
2.  Czy wykonywane przez Wnioskodawcę usługi montażu i demontażu rusztowań mogą być traktowane jako usługi wykonywane w ramach podwykonawstwa, jeżeli firma dla której wykonywane są usługi, będąca wykonawcą głównym, traktuje usługi Wnioskodawcy jako pomocnicze, tzn. ujmuje je w kosztach swojej usługi generalnej, ale nie odsprzedaje jej dalej jako usługi cząstkowej – nie wyszczególnia jej wartości w fakturze za wykonawstwo generalne usługi? Czy odsprzedając ww. usługi jako podwykonawca Wnioskodawca ma prawo do zastosowania do nich mechanizmu odwrotnego obciążenia, biorąc pod uwagę fakt, że wykonawca fakturując roboty dla inwestora nie wymienia ich literalnie w swojej fakturze?

Stanowisko Wnioskodawcy ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 16 sierpnia 2017 r.:

1.  Wykonywane usługi montażu i demontażu rusztowań oraz ich jednoczesna dzierżawa, w związku z ich klasyfikacją PKWiU 43.99.20 mogą być w całości objęte procedurą odwrotnego obciążenia. Jedynie w przypadku wykonania usługi samej dzierżawy rusztowań, bez usług dodatkowych, tj. montażu i demontażu, klasyfikowane pod symbolem PKWiU 77.32.10.0 będzie podlegało opodatkowaniu stawką 23%.
2.  Jeżeli wartość usługi Wnioskodawcy jest wliczana przez podmiot, na rzecz którego jest świadczona, do wartości usługi generalnej wykonawcy, wykonywane usługi Wnioskodawca może traktować jako podwykonawstwo. Jeżeli usługi podwykonawcze Wnioskodawcy polegające na montażu i demontażu rusztowania podlegają dalszej odsprzedaży jako element kosztowy całości usług wykonanych przez wykonawcę dla inwestora, to pomimo, że w dalszym etapie fakturowania przez wykonawcę nie są wyszczególnione, Wnioskodawca ma prawo do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie Organ podkreśla, że niniejsza interpretacja indywidualna nie rozstrzyga poprawności klasyfikacji realizowanego świadczenia do grupowania PKWiU. Wskazać bowiem należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji realizowanego świadczenia do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.). Tut. Organ nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego. W związku z powyższym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane w złożonym wniosku.

Należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem realizowanych świadczeń.

Ponieważ stosownie do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika z tego, że to właśnie m.in. producent, bądź usługodawca posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu, czy usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania lub przeznaczenia wyrobu, bądź zakresu świadczonych usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przy identyfikacji usług należy mieć na uwadze, że dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2011 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) oraz wytyczne metodologiczne do tej klasyfikacji.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy – podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy – w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego podwykonawca to „firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy” (http://sjp.pwn.pl/sjp/ podwykonawca;2503008).

Jednocześnie należy zauważyć, że przy każdej z usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, podano również symbol klasyfikacji statystycznej PKWiU, co wskazuje, że tylko konkretne usługi sklasyfikowane pod danym symbolem, wymagają rozliczania podatku na zasadzie odwrotnego obciążenia.

W pytaniu 1 Wnioskodawca powziął wątpliwość czy wykonywane przez Wnioskodawcę usługi demontażu i montażu oraz wynajmu rusztowań podlegają odrębnym stawkom podatku czy należy je traktować jako jeden rodzaj usług i objąć w całości procedurą odwrotnego obciążenia jeżeli usługi te są wykonywane w ramach podwykonawstwa.

W opisie stanu faktycznego dotyczącego pytania 1 Wnioskodawca wskazał, że jest czynnym podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku VAT, nie dokonującym sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9. Jednocześnie firma na rzecz której Wnioskodawca wykonuje usługi jest podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy, zarejestrowanym jako podatnik podatku VAT czynny. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że opisane świadczenie wykonuje jako podwykonawca w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy. Natomiast na wezwanie Organu o wskazanie pełnego (siedmiocyfrowego) symbolu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.) dla świadczenia realizowanego na rzecz firmy, którego dotyczy pytanie Wnioskodawca wskazał, że są to usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU jako 43.99.20.0.

Z objaśnień do PKWiU wynika, że grupowanie PKWiU 43.99.20.0 obejmuje - roboty związane z montowaniem i demontowaniem rusztowań i platform roboczych, wynajmowanie rusztowań i platform roboczych, włączając ich montowanie i demontowanie.

Natomiast grupowanie to nie obejmuje - wynajmowania rusztowań bez ich montowania i demontowania, sklasyfikowanego w 77.32.10.0.

Jak wskazano od dnia 1 stycznia 2017 r. mechanizmem odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy objęte zostały tylko konkretne usługi sklasyfikowane pod danym symbolem PKWiU. Zatem w przedmiotowej sprawie dla prawidłowego opodatkowania wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności istotna jest klasyfikacja usług będących przedmiotem transakcji.

Wnioskodawca wskazał, że świadczy usługę sklasyfikowaną w PKWiU 43.99.20.0. Usługi sklasyfikowane w PKWiU 43.99.20.0. zostały wymienione w załączniku nr 14 do ustawy. Zatem w przedmiotowej sprawie spełnione są wszystkie warunki, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 1h ustawy. Tym samym w przypadku świadczonych usług należy zastosować mechanizm odwrotnego obciążenia. W konsekwencji w analizowanym przypadku podmiotem obowiązanym do opodatkowania przedmiotowej usługi zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h będzie jej nabywca.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie objętym pytaniem nr 1 należy uznać za prawidłowe.

W pytaniu 2 Wnioskodawca powziął wątpliwość czy wykonywane przez Wnioskodawcę usługi montażu i demontażu rusztowań mogą być traktowane jako usługi wykonywane w ramach podwykonawstwa, jeżeli firma dla której wykonywane są usługi, będąca wykonawcą głównym, traktuje usługi Wnioskodawcy jako pomocnicze, tzn. ujmuje je w kosztach swojej usługi generalnej, ale nie odsprzedaje jej dalej jako usługi cząstkowej oraz czy odsprzedając niniejsze usługi jako podwykonawca ma prawo do zastosowania do nich mechanizmu odwrotnego obciążenia, biorąc pod uwagę fakt, że wykonawca fakturując roboty dla inwestora nie wymienia ich literalnie w swojej fakturze.

W opisie stanu faktycznego dotyczącego pytania 2 Wnioskodawca wskazał, że jest czynnym podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku VAT, nie dokonującym sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9. Jednocześnie firma na rzecz której Wnioskodawca wykonuje usługi jest podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy, zarejestrowanym jako podatnik podatku VAT czynny. Podmioty na rzecz których Wnioskodawca wykonuje usługi są głównymi wykonawcami prac budowlanych i remontowych zleconych przez inwestora. Wykonywane przez Wnioskodawcę usługi są wykorzystywane przez nabywców w celu realizacji przez firmę świadczenia na rzecz kolejnego podmiotu. Po zakończeniu prac kontrahent Wnioskodawcy jako wykonawca fakturuje dla inwestora prace budowlane lub remontowe zbiornika nie wyszczególniając w fakturze pozycji usług Wnioskodawcy, traktując je jako pomocnicze. Natomiast na wezwanie Organu o wskazanie pełnego (siedmiocyfrowego) symbolu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.) dla świadczenia realizowanego na rzecz firmy, którego dotyczy pytanie Wnioskodawca wskazał, że są to usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU jako 43.99.20.0.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy prawa uznać należy, że w analizowanym przypadku Wnioskodawca świadcząc na rzecz firm przedmiotowe usługi, jest podwykonawcą, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy. Firmy nie nabywają bowiem od Wnioskodawcy usług na własne potrzeby lecz w celu wyświadczenia prac budowlanych i remontowych zleconych przez inwestora.

Zatem również w tym przypadku są spełnione przesłanki, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 1h ustawy zgodnie z którymi świadczone przez Wnioskodawcę usługi powinny być opodatkowane z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia. Wnioskodawca jak i firma na rzecz której Wnioskodawca wykonuje usługi jest czynnym podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy. Usługi sklasyfikowane w PKWiU 43.99.20.0. zostały wymienione w załączniku nr 14 do ustawy. Jednocześnie jak wskazano wyżej w analizowanym przypadku Wnioskodawca świadczy przedmiotowe usługi, jako podwykonawca, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy. W konsekwencji w analizowanym przypadku podmiotem obowiązanym do opodatkowania przedmiotowej usługi zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 17 ust. 1h będzie jej nabywca.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie objętym pytaniem nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.