Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-132/09-5/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-04-29
Teza: Czy Spółka prawidłowo określa przychód i koszty podatkowe dla celów rozliczeń podatku dochodowego od osób prawnych?
Słowa kluczowe: bonifikaty; cel-cel wydatku; cena; cena-cena zakupu; cena-obniżenie ceny; faktura-faktura VAT; koszt-koszty uzyskania przychodów; promocja-akcja promocyjna; przychód; przychód-przychód nienależny; sprzedaż-sprzedaż premiowa; towar-sprzedaż towarów; wydatek; zakup; związki-związek przyczynowo-skutkowy; związki-związek z przychodem
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej – reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 04 lutego 2009 r. (data wpływu 09.02.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów i kosztów podatkowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony o brakującą opłatę w dniu 15 kwietnia 2009 r. – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów i kosztów podatkowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca jest producentem i dystrybutorem napojów alkoholowych w Polsce. Spółka wytwarza produkty (działa jako producent) oraz nabywa towary (działa jako dystrybutor), które następnie sprzedaje licznym kontrahentom (o ile nie zostało to wyraźnie wskazane w treści, niniejszy wniosek dotyczy sprzedawanych przez Spółkę produktów oraz towarów). W związku z dużą konkurencją na rynku wyrobów alkoholowych, Spółka stara się zapewnić jak najdłuższą współpracę z dotychczasowymi partnerami handlowymi oraz zachęcić do współpracy potencjalnych kontrahentów. Powyższe cele Spółka realizuje uatrakcyjniając swoją ofertę poprzez stosowanie różnego rodzaju promocji. Zdarza się, że w efekcie objęcia określonych towarów promocją, cena sprzedaży zostaje ustalona na poziomie symbolicznym (np. 0,1 PLN netto).

Sprzedaż produktu w takiej cenie powiązana jest zawsze ze sprzedażą większej ilości produktu w cenie standardowej. W efekcie powiązania sprzedaży kilku produktów i obniżenia ceny na jeden z nich do poziomu 0,1 PLN netto, klient Spółki otrzymuje pakiet promocyjny w cenie niższej od standardowej.

Opisaną powyżej sprzedaż promocyjną Spółka dokumentuje każdorazowo za pomocą faktur VAT. Poszczególne faktury mogą równocześnie dokumentować sprzedaż produktów zarówno po cenach standardowych, jak i po cenach promocyjnych. Co do zasady, towary, których dotyczy promocja są ujmowane na fakturze w oddzielnych pozycjach.

Cenę promocyjną Spółka traktuje jako obrót dla celów podatku od towarów i usług i od niej Spółka oblicza VAT należny. Jednocześnie, Spółka odlicza VAT naliczony związany z nabyciem towarów lub usług, które zostały wykorzystane do wytworzenia produktów będących przedmiotem promocji. Podobnie w przypadku, gdy Wnioskodawca nabywa napoje alkoholowe, a następnie sprzedaje je w ramach promocji (także po cenie niższej niż cena ich nabycia), Spółka dokonuje odliczenia podatku naliczonego związanego z ich nabyciem.

W związku ze sprzedażą promocyjną, Spółka dla celów podatku dochodowego do osób prawnych, rozpoznaje przychód w wysokości odpowiadającej cenie promocyjnej wykazanej na fakturze. Przykładowo, w przypadku sprzedaży towaru za 0,1 PLN netto, Spółka rozpoznaje przychód podatkowy w wysokości 0,1 PLN. Jednocześnie, Spółka uznaje za koszt uzyskania przychodów, wszystkie koszty poniesione w związku z wytworzeniem produktów, które są sprzedawane w ramach promocji. Podobnie, w przypadku, gdy Wnioskodawca nabywa napoje alkoholowe, a następnie sprzedaje je w ramach promocji (także po cenie niższej niż cena ich nabycia), za koszt uzyskania przychodu Spółka uznaje kwotę, po jakiej dokonała nabycia danego towaru.

Pomiędzy Spółką a jej kontrahentami nie zachodzą powiązania o charakterze kapitałowym lub osobowym z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i art. 32 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy Spółka prawidłowo określa przychód i koszty podatkowe dla celów rozliczeń podatku dochodowego od osób prawnych?

Stanowisko Wnioskodawcy jest następujące.

Przychód podatkowy.

W przypadku odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Zgodnie z uzgodnieniami dokonywanymi pomiędzy Spółką i Jej kontrahentami, sprzedaż wyrobów alkoholowych w określonych sytuacjach następuje po cenach promocyjnych. Zatem, cenę promocyjną należy uznać za cenę określoną w umowie, która zgodnie z przytoczonym przepisem odpowiada wysokości przychodu z tytułu sprzedaży rzeczy. W konsekwencji, Spółka postępuje prawidłowo rozpoznając przychód podatkowy w wysokości ceny promocyjnej netto wskazanej na fakturze.

Dodatkowo, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody związane z działalnością gospodarczą uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane (po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont). Za przychody należne uznaje się kwoty należne podatnikowi, których wydania może on zażądać, a których jeszcze nie otrzymał. W przypadku zastosowania ceny promocyjnej podatnik może zażądać wydania kwoty w wysokości tej ceny. Konsekwentnie cena ta stanowi przychód dla podatku dochodowego od osób prawnych.

Niezależnie od powyższego, zgodnie z analizowanym przepisem wysokość przychodu ustala się z uwzględnieniem udzielonych rabatów. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, podobnie jak ustawa o podatku od towarów i usług, nie zawiera definicji bonifikaty i skonta. W efekcie, należy odwołać się do definicji słownikowej tych pojęć. Jak Spółka wskazała wcześniej, stosowane przez Nią akcje promocyjne spełniają definicję bonifikaty. Jednocześnie, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera ograniczeń co do możliwości stosowania przez podatników bonifikat oraz ich wielkości. W rezultacie, należy uznać, że Spółka postępuje zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, rozpoznając przychód w wysokości ceny netto umieszczonej na fakturze.

Prawidłowość takiego podejścia znajduje potwierdzenie w stanowisku organów podatkowych. Taki sposób ustalania wysokości przychodu, w związku ze sprzedażą promocyjną, uznaje za prawidłowy przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, potwierdzając stanowisko wnioskodawcy, który twierdził, że „sprzedaż towarów na rzecz uprawnionych osób po preferencyjnej cenie 1,22 zł na gruncie podatku dochodowego do osób prawnych należy kwalifikować jako sprzedaż, a kwota 1,00 zł netto jest podatkowym przychodem” (interpretacja indywidualna z dnia 21 marca 2008 r., nr IP-PB3-423-60/08-3/JG). Tożsame stanowisko zajmuje m. in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu (interpretacja indywidualna z dnia 2 maja 2008 r., nr ILPB3/423-116/08-4/HS) oraz Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu (postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 13 września 2007 r. nr ZD/4061-149/07).

Koszty podatkowe.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za koszty uzyskania przychodów uznaje się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Konsekwentnie, wydatek jest traktowany jako koszt podatkowy jeżeli:

*   pozostaje w związku przyczynowo - skutkowym z przychodem podatkowym,
*   nie jest wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca, w toku prowadzonej działalności, ponosi koszty na zakup towarów lub usług, które są wykorzystywane w procesie produkcji wyrobów alkoholowych. Jak wskazywano powyżej, Spółka nabywa również gotowe napoje alkoholowe. Zarówno produkty wytworzone przez Spółkę, jak i nabyte przez Nią, są następnie sprzedawane kontrahentom Spółki. Powyższa działalność stanowi podstawowe źródło przychodów Wnioskodawcy.

Nie ulega zatem wątpliwości, że wskazane powyżej koszty są ponoszone w celu osiągnięcia przez Spółkę przychodów. Także w przypadku sprzedaży promocyjnej, koszty te mają związek z osiąganym przez Wnioskodawcę przychodem (jak wskazano wcześniej, Spółka rozpoznaje przychody z tytułu sprzedaży promocyjnej).

W opinii Wnioskodawcy, należy jeszcze raz podkreślić, że akcje promocyjne mają dodatkowo na celu zapewnienie długofalowej współpracy z danymi kontrahentami, co w efekcie ma gwarantować przychody Spółki w długim okresie. Konsekwentnie, należy uznać, że w przypadku wydatków związanych ze sprzedażą produktów / towarów w zakresie akcji promocyjnej, wydatki te są dodatkowo ponoszone w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów Spółki. Jednocześnie, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie przewiduje ograniczeń możliwości uznania poniesionych kosztów za koszty uzyskania przychodów z tej przyczyny, że podatnik uzyskuje przychody ze sprzedaży promocyjnej.

Konsekwentnie, Spółce przysługuje prawo do traktowania wydatków związanych ze sprzedażą promocyjną, jako koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych. Innymi słowy, Spółka może uznać za koszty podatkowe wszystkie opisane powyżej wydatki (z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Prawidłowość przedstawionego stanowiska została potwierdzona przez organy podatkowe. Na taki sposób traktowania kosztów w przypadku sprzedaży promocyjnej wskazuje Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, który stwierdził, że „wartość kosztu uzyskania przychodów winna stanowić cena nabycia przedmiotowych towarów handlowych” (interpretacja indywidualna z dnia 2 maja 2008 r., nr ILPB3/423-116/08-6/HS). Podobnie wypowiada się m. in. Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie (postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 30 czerwca 2006 r., nr 1472/ROP1/423-154/212/06/PK) oraz Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego (postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 18 września 2006 r., nr DP/423-0101/06/AK).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto informuje się, iż rozstrzygnięcie przedstawionego we wniosku pytania odnoszącego się do:

*   zaistniałego stanu faktycznego dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych, zawarto w interpretacji indywidualnej z dnia 29 kwietnia 2009 r. nr ILPB3/423-132/09-4/EK,
*   zaistniałego stanu faktycznego dotyczącego podatku od towarów i usług, zawarto w interpretacji indywidualnej z dnia 22 kwietnia 2009 r. nr ILPP2/443-145/09-4/EWW,
*   opisanego zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku od towarów i usług, zawarto w interpretacji indywidualnej z dnia 22 kwietnia 2009 r. nr ILPP2/443-145/09-5/EWW.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.