Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.30.2016.2.AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-04-08
Teza: opodatkowanie przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej; księgi-księgi rachunkowe; limit; norma; przychód; spółki-spółka jawna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 31 grudnia 2015 r. (data wpływu 4 stycznia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 marca 2016 r. (data wpływu 14 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2016 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pismem z dnia 11 stycznia 2016 r., Nr IBPB-1-1/4511-5/16/NL (data wpływu 15 stycznia 2016 r.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, działający na podstawie art. 170 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) przekazał wniosek Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, celem załatwienia według właściwości, stosownie do § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643).

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 25 lutego 2016 r., Nr 1061-IPTPB1.4511.30.2016.1.AP, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 25 lutego 2016 r. (data doręczenia 4 marca 2016 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 9 marca 2016 r. (data wpływu 14 marca 2016 r.), nadanym dnia 11 marca 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Rozpatrywana działalność prowadzona jest przez małżonków pozostających we współwłasności małżeńskiej, w ramach wspólnego gospodarstwa rolnego. Działalność ta polega na produkcji grzybów i grzybni na 900 m2 powierzchni upraw, czyli w rozmiarach przekraczających 25 m2 , spełniających wymogi do opodatkowania dochodu normami szacunkowymi.

Na 2015 r. mąż Wnioskodawczyni zadeklarował w stosownym druku PIT-6 dochody z działów specjalnych produkcji rolnej w rozmiarze 900 m2 . Jest to cały metraż upraw we wspólnym gospodarstwie rolnym prowadzonym z Wnioskodawczynią. Własność gruntu stanowiła do grudnia 2015 r. własność osobistą męża, jednak gospodarstwo powstało ze środków wspólnych małżeńskich, w ramach ustroju współwłasności małżeńskiej. Małżonkowie wspólnie zaciągnęli kredyt na budowę gospodarstwa. W grudniu 2015 r. małżonkowie podpisali umowę rozszerzającą współwłasność małżeńską na cały majątek, obejmując tym samym współwłasnością grunt pod gospodarstwem. Mąż Wnioskodawczyni otrzymał decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w zakresie szacunkowego dochodu na 2015 r. w podatku dochodowym. Mąż Wnioskodawczyni w 2015 r. zatrudnia pracowników. W podatku od towarów i usług złożył On oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia i wskazał siebie jako przedstawiciela wspólnego gospodarstwa rolnego, który wystawia faktury ze swoim numerem NIP i dokonuje zakupów podając swój numer NIP. W 2015 r. mąż Wnioskodawczyni wystawiał faktury przychodowe i osiągnął przychody w kwocie netto przekraczającej limit określony w ustawie o rachunkowości, zobowiązujący do prowadzenia ksiąg rachunkowych, czyli 1 200 000 euro w przeliczeniu na złotówki, w sposób przewidziany przepisami. Małżonkowie podjęli decyzję, że od 1 stycznia 2016 r., to Wnioskodawczyni będzie prowadzić działy specjalne produkcji rolnej. Wnioskodawczyni dokona rejestracji w podatku od towarów i usług wskazując swój NIP i swoją osobę, jako reprezentującą wspólne gospodarstwo rolne, co oznacza, że w 2016 r. Wnioskodawczyni ze swoim numerem NIP będzie wystawiała wszystkie faktury przychodowe i na swój numer NIP będzie nabywać towary i usługi potrzebne do prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej. Działalnie takie jest możliwe i akceptowane w podatku od towarów i usług, gdzie opodatkowane jest gospodarstwo rolne, a osobę reprezentującą wskazuje się formalnie i na jej numer NIP dokonuje się sprzedaży i zakupów w ramach wspólnego gospodarstwa rolnego. Osoby takie można zamieniać w reprezentacji, składając odpowiednio VAT-Z osoby ustępującej i VAT-R nowej osoby reprezentującej wspólne gospodarstwo, uzupełnione NIP-7 z deklarowaną datą rozpoczęcia lub zakończenia działalności. Tak więc, Wnioskodawczyni będzie wystawiała w 2016 r. wszystkie faktury ze swoim numerem NIP, a tym samym Wnioskodawczyni będzie osiągać wszystkie przychody. Wnioskodawczyni będzie też dokonywać wszystkich zakupów dla prowadzenia działów specjalnych, podając wyłącznie swój numer NIP – co wynika z obowiązku względem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni również na podstawie porozumienia będzie pracodawcą dla zatrudnionych pracowników. Wnioskodawczyni stanie się płatnikiem i pod swoim numerem NIP będą odprowadzane podatki od wynagrodzeń i składki ZUS pracowników i z Jej numerem NIP będą składane wszelkie deklaracje. Wnioskodawczyni będzie dokonywała wypłat wynagrodzeń ze wspólnego konta małżonków, zadeklarowanego jako konto wspólnego gospodarstwa rolnego. Ponadto, w 2016 r. będzie osobą reprezentującą wspólne gospodarstwo rolne przed wszelkimi organami i instytucjami, w tym, w sprawie kontroli prawa pracy. Wnioskodawczyni będzie podpisywać także kontrakty i wszelkie umowy. Małżonkowie nie mają innych źródeł dochodu oprócz działów specjalnych produkcji rolnej. Oboje nieprzerwanie są oskładkowani składką KRUS jako rolnicy – właściciele gospodarstwa rolnego.

W piśmie z dnia 9 marca 2016 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że postanowiła ograniczyć zakres pytania dotyczący przedstawionych zagadnień do tych, które dotyczą bezpośrednio Jej osoby i zostały sprecyzowane w składanym uzupełnieniu wniosku. Przedstawiony w pierwotnym wniosku stan faktyczny nie ulega zmianie, a jedynie Wnioskodawczyni nadmieniła, że nie jest on już stanem przyszłym, a aktualnym. Wnioskodawczyni dodała, że zadeklarowała samodzielne prowadzenie działu specjalnego produkcji rolnej i złożyła we właściwym terminie wniosek o objęcie Jej opodatkowaniem wg norm szacunkowych. Ponadto, Wnioskodawczyni wskazała, że prowadzenie działalności gospodarczej, czy w tym przypadku działów specjalnych produkcji rolnej nie jest obowiązkiem wynikającym z przepisu prawa, a jest prawem obywatela i w zeszłym roku wspomagała męża i przyuczyła się do tej działalności, po czym postanowiła z małżonkiem, że w tym roku samodzielnie poprowadzi tę działalność, co czyni, a mąż zajmie się innymi działaniami mającymi na celu uruchomienie odrębnej działalności gospodarczej i utworzenie kolejnych miejsc pracy, co również czyni.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy zadeklarowane przez Wnioskodawczynię przychody z działów specjalnych produkcji rolnej w 2016 r. będą opodatkowane według norm szacunkowych, tj. na zasadach określonych w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to znaczy, że zastosowania w opisanym stanie faktycznym nie będzie miał art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości i opodatkowanie na zasadach art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), zadeklarowane przez Nią przychody z działów specjalnych produkcji rolnej w 2016 r. będą opodatkowane według norm szacunkowych, tj. na zasadach określonych w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wg złożonej przez Nią deklaracji PIT-6.

Podatek dochodowy jest podatkiem osobistym, a ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje możliwości wspólnego opodatkowania podatkiem dochodowym małżonków. Ustawa przewiduje natomiast możliwość wspólnego rozliczenia się małżonków z przychodów uzyskiwanych w trakcie roku indywidualnie.

Skoro w 2015 r. mąż Wnioskodawczyni w gospodarstwie rolnym uzyskiwał przychody z działów specjalnych produkcji rolnej, i jego dochody - jako dochody odrębnego podatnika - zostały ustalone w wysokości określonej decyzją organu podatkowego, to w opisywanej we wniosku sytuacji, tj., gdy Wnioskodawczyni wraz z mężem podjęli decyzję, że w 2016 r. to Ona będzie prowadziła działalność rolniczą w ich gospodarstwie rolnym, a mąż zajmie się inną (odrębną) działalnością, to również Wnioskodawczyni powinna być traktowana jako odrębny (od Jej męża) podatnik.

W związku z powyższym, limit określony w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości i związana z jego przekroczeniem konieczność opodatkowania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie dotyczy Wnioskodawczyni.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Jednocześnie w art. 2 ust. 2 ww. ustawy określono, że działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca między innymi na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo - fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc – w przypadku roślin,
2.  16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

\-licząc od dnia nabycia.

Jak stanowi art. 2 ust. 3 powołanej ustawy, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Przy czym, w myśl art. 2 ust. 3a cyt. ustawy, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy, działy specjalne produkcji rolnej są odrębnym źródłem przychodów.

Zgodnie z art. 15 ww. ustawy, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14 (a więc zasad właściwych dla pozarolniczej działalności gospodarczej), jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku.

Zauważyć należy, że w myśl art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 699), w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono m.in. zmiany w art. 15, który otrzymał następujące brzmienie:

*   ust. 1: Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

*   ust. 2: W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

Zgodnie z art. 8 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, ustawa weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

W związku z powyższym, mając na uwadze treść art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 r., osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro, ustalają przychód z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co – z uwagi na treść art. 24 ust. 4 powoływanej ustawy podatkowej – wiąże się z brakiem możliwości ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Przepis art. 24 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, poczynając od roku podatkowego 2002, ogłasza w drodze rozporządzenia normy szacunkowe, o których mowa w ust. 4, zmieniając je corocznie w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarowej produkcji rolniczej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Ponadto, z art. 24 ust. 4b ww. ustawy wynika, że jeżeli rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej przekraczają wielkości określone w załączniku nr 2, opodatkowaniu podlegają dochody uzyskane w roku podatkowym z całej powierzchni upraw lub wszystkich jednostek produkcji. Wobec powyższego, jeśli podatnik nie prowadzi podatkowej księgi przychodów i rozchodów, bądź ksiąg rachunkowych, dochód ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych, tj. na zasadach ryczałtowo-szacunkowych, zapisanych w art. 24 ust. 4a-4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie zaś do art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

Określony w tym przepisie obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych po przekroczeniu określonego limitu przychodów dotyczy, co do zasady podatników osiągających przychody z prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330, z późn. zm.) przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro.

Zatem, w zależności od dokonanego przez podatnika wyboru, dochód z działów specjalnych produkcji rolnej może być ustalany na dwa sposoby:

*   metodą szacunkową;

*   w oparciu o prowadzone przez podatnika księgi (podatkową księgę przychodów i rozchodów lub księgi rachunkowe).

Normy szacunkowe dochodu rocznego, stosownie do ust. 4a art. 24, stosuje się od jednostek powierzchni upraw lub innych jednostek rodzajów produkcji określonych w kolumnie 3 załącznika nr 2, z tym że w przypadku:

1.  upraw w szklarniach i tunelach foliowych – od 1 m2 powierzchni ogólnej obliczanej według wewnętrznej długości ścian;
2.  upraw grzybów i ich grzybni – od 1 m2 powierzchni zajętej pod te uprawy;
3.  wylęgarni drobiu – od 1 sztuki pisklęcia uzyskanego z wylęgu;
4.  zwierząt laboratoryjnych – od 1 sztuki sprzedanych zwierząt – na podstawie zawartych umów dla potrzeb laboratoryjnych, badań i doświadczeń naukowych, analiz i testów prowadzonych w laboratoriach, a także kontroli procesów technologicznych;
5.  hodowli i chowu zwierząt wymienionych pod lp. 15 lit. b)-h) załącznika nr 2 – od 1 sztuki zwierząt sprzedanych;
6.  hodowli ryb akwariowych – od 1 dm3 objętości akwarium, obliczonej według wewnętrznych długości krawędzi.

Stosownie zaś do treści art. 43 ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy, którzy osiągają dochody z działów specjalnych produkcji rolnej, są obowiązani składać w terminie do dnia 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy urzędowi skarbowemu deklaracje według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku następnym. Ponadto, są obowiązani zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni o:

1.  zaistnieniu zmian w prowadzonej produkcji w stosunku do podanej w deklaracji;
2.  zaprzestaniu lub rozpoczęciu w ciągu roku eksploatacji obiektów umożliwiających całoroczny cykl produkcji;
3.  rozpoczęciu w ciągu roku podatkowego prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej; w tym wypadku podatnicy ci składają deklaracje, o których mowa w ust. 1, o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w tym roku.

Zgodnie z art. 43 ust. 4 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać do kasy lub na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości ustalonej decyzją naczelnika tego urzędu skarbowego obniżone o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, opłaconej w tym miesiącu przez podatnika w terminach określonych w art. 44 ust. 6.

Z przepisów ustawy wynika, że podstawę opodatkowania – obliczoną przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu, stanowi wyłącznie dochód wynikający z iloczynu właściwej dla danego rodzaju produkcji działu specjalnego normy szacunkowej dochodu i ilości jednostek produkcji, których ta norma dotyczy. Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód ustalony na dany rok podatkowy w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w oparciu o wielkość i rodzaj produkcji wskazany przez Wnioskodawczynię w deklaracji o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji, nie zaś dochód faktycznie osiągnięty.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że rozpatrywana działalność prowadzona jest przez małżonków pozostających we współwłasności małżeńskiej, w ramach wspólnego gospodarstwa rolnego. Działalność ta polega na produkcji grzybów i grzybni na 900 m2 powierzchni upraw, czyli w rozmiarach przekraczających 25 m2 , spełniających wymogi do opodatkowania dochodu normami szacunkowymi. Na 2015 r. mąż Wnioskodawczyni zadeklarował w stosownym druku PIT-6 dochody z działów specjalnych produkcji rolnej w rozmiarze 900 m2 . Jest to cały metraż upraw we wspólnym gospodarstwie rolnym prowadzonym z Wnioskodawczynią. Własność gruntu stanowiła do grudnia 2015 r. własność osobistą męża, jednak gospodarstwo powstało ze środków wspólnych małżeńskich, w ramach ustroju współwłasności małżeńskiej. Małżonkowie wspólnie zaciągnęli kredyt na budowę gospodarstwa. W grudniu 2015 r. małżonkowie podpisali umowę rozszerzającą współwłasność małżeńską na cały majątek, obejmując tym samym współwłasnością grunt pod gospodarstwem. Mąż Wnioskodawczyni otrzymał decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w zakresie szacunkowego dochodu na 2015 r. w podatku dochodowym. W 2015 r. mąż Wnioskodawczyni wystawiał faktury przychodowe i osiągnął przychody w kwocie netto przekraczającej limit określony w ustawie o rachunkowości, zobowiązujący do prowadzenia ksiąg rachunkowych, czyli 1 200 000 euro w przeliczeniu na złotówki, w sposób przewidziany przepisami. Małżonkowie podjęli decyzję, że od 1 stycznia 2016 r., to Wnioskodawczyni będzie prowadzić działy specjalne produkcji rolnej. Wnioskodawczyni dokona rejestracji w podatku od towarów i usług wskazując swój NIP i swoją osobę, jako reprezentującą wspólne gospodarstwo rolne, co oznacza, że w 2016 r. Wnioskodawczyni ze swoim numerem NIP będzie wystawiała wszystkie faktury przychodowe i na swój numer NIP będzie nabywać towary i usługi potrzebne do prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej. Małżonkowie nie mają innych źródeł dochodu oprócz działów specjalnych produkcji rolnej. Oboje nieprzerwanie są oskładkowani składka KRUS jako rolnicy – właściciele gospodarstwa rolnego. Wnioskodawczyni zadeklarowała samodzielne prowadzenie działu specjalnego produkcji rolnej i złożyła we właściwym terminie wniosek o objęcie Jej opodatkowaniem wg norm szacunkowych.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że jeżeli Wnioskodawczyni z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej faktycznie będzie rozliczała podatek od dochodów uzyskiwanych z działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie decyzji Naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego na podstawie norm szacunkowych i nie dokona zgłoszenia zamiaru prowadzenia ksiąg rachunkowych w urzędzie skarbowym, będzie mogła określać dochód z tego tytułu na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na podstawie norm szacunkowych.

Końcowo wskazać należy, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności w ramach przedstawionego przez Wnioskodawczynię stanu faktycznego, gdyż w trybie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, nie ma możliwości jego modyfikowania, czy też prowadzenia postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych prowadzonego na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, nie jest ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania dowodowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.