Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP3.4512.924.2016.1.LŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-28
Teza: w zakresie nieuwzględniania przy ustalaniu wskaźnika proporcji sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 2-10 otrzymanych dotacji na dofinansowanie zadań statutowych wymienionych w ustawie o publicznej służbie krwi
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; krwiodawstwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.) oraz art. 223 § 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.) - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 21 grudnia 2016 r. (data wpływu 28 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuwzględniania przy ustalaniu wskaźnika proporcji sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 2-10 otrzymanych dotacji na dofinansowanie zadań statutowych wymienionych w ustawie o publicznej służbie krwi - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuwzględniania przy ustalaniu wskaźnika proporcji sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 2-10 otrzymanych dotacji na dofinansowanie zadań statutowych wymienionych w ustawie o publicznej służbie krwi.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej utworzonym przez Skarb Państwa reprezentowanym przez Ministra Zdrowia i jest jednostką organizacyjną publicznej służby krwi na podstawie art. 4 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (t.j. Dz.U 2014.332 ze zm.). Wnioskodawca jest wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego w Rejestrze Stowarzyszeń, innych Organizacji Społecznych i Zawodowych, Fundacji oraz Samodzielnych Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej.

Wnioskodawca jest podmiotem leczniczym działającym na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz. U.2016.1638 ze zm.). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i odlicza podatek VAT naliczony wskaźnikiem struktury sprzedaży. Celem działania Wnioskodawcy jest w szczególności organizowanie i prowadzenie działalności w zakresie krwiodawstwa i krwiolecznictwa, a zwłaszcza w zakresie pobierania krwi i oddzielania jej składników oraz zaopatrywanie podmiotów leczniczych w krew oraz jej składniki. Wnioskodawca prowadzi sprzedaż krwi i jej składników zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz sprzedaż (wewnątrzwspólnotową dostawę towarów) nadwyżek osocza firmom farmaceutycznym na terenie Unii Europejskiej ze stawką VAT „0%".

Wnioskodawca pobiera krew od honorowych dawców i poddaje ją procesowi preparacji. Z pobranej krwi od dawców, w procesie preparacji zostają oddzielone składniki krwi niezbędne do lecznictwa tj. koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat krwinek płytkowych i osocze. W procesie produkcyjnym, powstaje nadwyżka osocza, którą Wnioskodawca nie jest w stanie wydać do lecznictwa. Nadwyżka ta jest sprzedawana na rynek Unii Europejskiej do frakcjonatorów osocza.

Wnioskodawca otrzymuje dofinansowanie w formie dotacji z budżetu państwa z części będącej w dyspozycji ministra właściwego ds. zdrowia w zakresie:

\-zadań statutowych wymienionych w art. 27 pkt 3-4 oraz pkt 6 ustawy o publicznej służbie krwi tj. pobieranie krwi oraz dokonywanie zabiegów z tym związanych, gromadzenie, konserwacja, przechowywanie i wydawanie krwi, zaopatrywanie podmiotów leczniczych w krew i jej składniki.

W roku 2016 została zawarta umowa z Ministrem Zdrowia (organem tworzącym) na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi . W związku z art. 127 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013r. poz. 885 ze zm.), która obejmuje dofinansowanie ze środków publicznych zadań wymienionych w art. 27 pkt 3-4 oraz pkt 6 ustawy o publicznej służbie krwi w odniesieniu do krwi i jej składników. Minister (organ tworzący) w § 1 ust. 2 umowy określił podstawę ustalenia wysokości dotacji jako liczbę jednostek koncentratu krwinek czerwonych (KKCz) wydanych przez Wnioskodawcę w roku poprzednim do podmiotów leczniczych pomnożoną przez wartość jednego punktu (wartość jednej jednostki KKCz) ustalonej przez Ministra Zdrowia.

Przedmiotem umowy ze Skarbem Państwa - Ministrem Zdrowia jest dofinansowanie Wnioskodawcy w formie dotacji z budżetu państwa w części będącej w dyspozycji ministra zdrowia w zakresie zadań wymienionych w art. 27 pkt 3, 4 oraz 6 ustawy o publicznej służbie krwi tj. pkt 3 pobieranie krwi oraz dokonywanie zabiegów z tym związanych, pkt 4 gromadzenie, konserwacja, przechowywanie i wydawanie krwi, pkt 6 zaopatrywanie podmiotów leczniczych w krew i jej składniki. Podstawą ustalenia wysokości dotacji jest liczba jednostek KKCz wydanych do podmiotów leczniczych pomnożona przez wartość jednego punktu (wartość 1 jednostki KKCz). Wnioskodawca działa w interesie publicznym, realizując zadania wymienione w art. 27 cyt. ustawy w szczególności:

1.  kwalifikowanie kandydatów na dawców i dawców do oddawania krwi,
2.  prowadzenie rejestru dawców krwi oraz rejestru dawców krwi rzadkich grup, oddających krew w regionalnym centrum,
3.  pobieranie krwi oraz dokonywanie zabiegów z tym związanych,
4.  gromadzenie, konserwacja, przechowywanie i wydawanie krwi,
5.  propagowanie honorowego krwiodawstwa i pozyskiwanie dawców krwi,
6.  zaopatrywanie podmiotów leczniczych w krew i jej składniki oraz produkty krwiopochodne,
7.  zaopatrywanie wytwórni farmaceutycznych w osocze krwi,
8.  udzielanie konsultacji związanych z leczeniem krwią,
9.  prowadzenie rejestru powikłań poprzetoczeniowych,
10.  sprawowanie nadzoru w dziedzinie krwiodawstwa i krwiolecznictwa,
11.  organizowanie szkoleń w dziedzinie krwiodawstwa i krwiolecznictwa.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o publicznej służbie krwi, Wnioskodawca pobiera opłaty za wydaną krew i jej składniki tylko w wysokości określonej w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia. Na podstawie art. 19 ust. 2 cyt. ustawy Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii w odpowiednich instytucjach, określa corocznie, do dnia 30 czerwca, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za krew i jej składniki wydawane przez jednostki organizacyjne publicznej służby krwi, obowiązujące w następnym roku kalendarzowym, uwzględniając rodzaje kosztów ponoszonych przez jednostki organizacyjne publicznej służby krwi w związku z pobieraniem krwi, oddzielaniem jej składników, ich przechowywaniem i wydawaniem, a także uwzględniając wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku poprzedzającym rok wydania rozporządzenia, ogłaszany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Otrzymane środki są wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem tj. na sfinansowanie zadań wymienionych w art. 27 pkt 3-4 oraz pkt 6 ustawy o publicznej służbie krwi w odniesieniu do krwi i jej składników.

W roku 2016 Wnioskodawca obniża kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, stosował proporcję, w związku z brakiem możliwości wyodrębnienia zakupów związanych ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną. Proporcja została wyliczona na zasadach określonych w art. 90 ust. 3. Przy ustaleniu proporcji, do całkowitego obrotu w mianowniku Wnioskodawca doliczył wysokość otrzymanej dotacji, uważając, że otrzymana dotacja ma wpływ na cenę krwi i jej składników. Wstępna proporcja dla roku 2016 wyliczona przez Wnioskodawcę na podstawie danych z roku 2015 wyniosła 31%.

Po zapoznaniu się z interpretacjami IPTPP2/443-725/13-6/KW Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 11 grudnia 2013 r. oraz z interpretacją IBPP3/4512-202/15/JP Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 marca 2015 r. Wnioskodawca uważa, że dotacja otrzymana z Ministerstwa Zdrowia nie powinna być uwzględniana w mianowniku proporcji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy otrzymana dotacja z Ministerstwa Zdrowia na dofinansowanie działań statutowych wymienionych w ustawie o publicznej służbie krwi powinna być uwzględniana przy ustalaniu wskaźnika proporcji sprzedaży o którym mowa w art. 90 ust. 2-10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2016r. poz. 710, ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, po przeanalizowaniu stanu faktycznego - w świetle wydanych interpretacji indywidualnych organów podatkowych w podobnych sprawach (IPTPP2/443-725/13-6/KW Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 11 grudnia 2013r., oraz IBPP3/4512-202/15/JP Dyrektora izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 marca 2015r.) Wnioskodawca doszedł do wniosku, że otrzymana dotacja z Ministerstwa Zdrowia na dofinansowanie zadań statutowych nie stanowi obrotu i nie powinna być uwzględniana przy ustalaniu wskaźnika proporcji sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jednocześnie, według ust. 2 tegoż artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl przepisu art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W świetle art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Z uwagi na brzmienie cytowanych powyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie nie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Z cytowanych powyżej regulacji wynika, że proporcja ustalana jest w oparciu o obrót. Przy obliczaniu proporcji istotne jest zatem ustalenie, czy analizowane czynności stanowią podstawę opodatkowania podatkiem VAT, w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy. W sytuacji, gdy są to czynności niebędące sprzedażą (niestanowiące obrotu, tj. niepodlegające opodatkowaniu), to wówczas nie uwzględnia się ich przy ustalaniu proporcji. Oznacza to, że przepisy art. 90 ustawy stosuje się wyłącznie do tej części obrotu i zakupów, która związana jest z działalnością gospodarczą podatnika w rozumieniu ustawy, a zatem nie dotyczy działalności niepodlegającej opodatkowaniu.

W świetle art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Z treści powołanych wyżej przepisów wynika więc, że w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia. Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu. Nie jest więc obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej utworzonym przez Skarb Państwa reprezentowanym przez Ministra Zdrowia i jest jednostką organizacyjną publicznej służby krwi na podstawie art. 4 ust. 3 pkt 2 ustawy o publicznej służbie krwi. Wnioskodawca jest wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego w Rejestrze Stowarzyszeń, Innych Organizacji Społecznych i Zawodowych, Fundacji oraz Samodzielnych Zakładów Opieki Zdrowotnej. Wnioskodawca jest podmiotem leczniczym działającym na podstawie ustawy o działalności leczniczej. Jest czynnym podatnikiem VAT. Celem działania Wnioskodawcy jest w szczególności organizowanie i prowadzenie działalności w zakresie krwiodawstwa i krwiolecznictwa, a zwłaszcza w zakresie pobierania krwi i oddzielania jej składników oraz zaopatrywanie podmiotów leczniczych w krew oraz jej składniki. Wnioskodawca prowadzi sprzedaż krwi i jej składników zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT oraz sprzedaż (wewnątrzwspólnotową dostawę towarów) nadwyżek osocza firmom farmaceutycznym na terenie Unii Europejskiej ze stawką VAT „0".

Wnioskodawca otrzymuje dofinansowanie w formie dotacji z budżetu państwa z części będącej w dyspozycji ministra właściwego ds. zdrowia w zakresie:

\-zadań statutowych wymienionych w art. 27 pkt 3-4 oraz pkt 6 ustawy o publicznej służbie krwi tj. pobieranie krwi oraz dokonywanie zabiegów z tym związanych, gromadzenie, konserwacja, przechowywanie i wydawanie krwi, zaopatrywanie podmiotów leczniczych w krew i jej składniki.

W roku 2016 została zawarta umowa z Ministrem Zdrowia (organem tworzącym) na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi . W związku z art. 127 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013r. poz. 885 ze zm.), która obejmuje dofinansowanie ze środków publicznych zadań wymienionych w art. 27 pkt 3-4 oraz pkt 6 ustawy o publicznej służbie krwi w odniesieniu do krwi i jej składników. Minister (organ tworzący) w § 1 ust. 2 umowy określił podstawę ustalenia wysokości dotacji jako liczbę jednostek koncentratu krwinek czerwonych (KKCz) wydanych przez Wnioskodawcę w roku poprzednim do podmiotów leczniczych pomnożoną przez wartość jednego punktu (wartość jednej jednostki KKCz) ustalonej przez Ministra Zdrowia.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o publicznej służbie krwi, Wnioskodawca pobiera opłaty za wydaną krew i jej składniki tylko w wysokości określonej w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia. Na podstawie art. 19 ust. 2 cyt. ustawy Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii w odpowiednich instytucjach, określa corocznie, do dnia 30 czerwca, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za krew i jej składniki wydawane przez jednostki organizacyjne publicznej służby krwi, obowiązujące w następnym roku kalendarzowym, uwzględniając rodzaje kosztów ponoszonych przez jednostki organizacyjne publicznej służby krwi w związku z pobieraniem krwi, oddzielaniem jej składników, ich przechowywaniem i wydawaniem, a także uwzględniając wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku poprzedzającym rok wydania rozporządzenia, ogłaszany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Otrzymane środki są wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem tj. na sfinansowanie zadań wymienionych w art. 27 pkt 3-4 oraz pkt 6 ustawy o publicznej służbie krwi w odniesieniu do krwi i jej składników.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi, czy otrzymane dotacje na dofinansowanie zadań statutowych wymienionych w ustawie o publicznej służbie krwi nie stanowią obrotu i nie powinny być uwzględniane przy ustalaniu wskaźnika proporcji sprzedaży.

W kontekście przedstawionych przepisów prawa podatkowego należy odwołać się w tym miejscu do przepisów ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 332). Zgodnie z art. 4 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy jednostkami organizacyjnymi publicznej służby krwi są regionalne centra krwiodawstwa i krwiolecznictwa, zwane dalej „regionalnymi centrami".

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o publicznej służbie krwi, krew jest wydawana przez jednostki organizacyjne publicznej służby krwi, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-4, za opłatą. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Instytutu, określa corocznie, do dnia 30 czerwca, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za krew i jej składniki wydawane przez jednostki organizacyjne publicznej służby krwi, obowiązujących w następnym roku kalendarzowym, uwzględniając rodzaje kosztów ponoszonych przez jednostki organizacyjne publicznej służby krwi w związku z pobieraniem krwi, oddzielaniem jej składników, ich przechowywaniem i wydawaniem, a także uwzględniając wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku poprzedzającym rok wydania rozporządzenia, ogłaszany przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego (art. 19 ust. 2 ustawy o publicznej służbie krwi).

Na podstawie powyższej regulacji ustawy o publicznej służbie krwi Minister Zdrowia w rozporządzeniu z dnia 15 września 2016 r. w sprawie określenia wysokości opłat za krew i jej składniki w 2017 r. (Dz.U. z 206 r., poz. 1538) określił wysokość opłat za krew i poszczególne składniki krwi wydawane przez jednostki organizacyjne publicznej służby krwi, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-4 ww. ustawy o publicznej służbie krwi.

Stosownie do art. 23 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy o publicznej służbie krwi regionalne centra są samodzielnymi publicznymi zakładami opieki zdrowotnej tworzonymi przez Skarb Państwa reprezentowany przez ministra właściwego do spraw zdrowia, i są dofinansowane w formie dotacji z budżetu państwa, z części będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia, w zakresie zadań określonych w art. 27 ust. 1 pkt 1 3-5, 7,8 i 11-13.

Do zadań Wnioskodawcy, według art. 27 ustawy o publicznej służbie krwi, należy w szczególności:

1.  kwalifikowanie kandydatów na dawców i dawców do oddania krwi,
2.  prowadzenie rejestru dawców krwi oraz rejestru dawców krwi rzadkich grup, oddających krew odpowiednio w regionalnym centrum,
3.  pobieranie krwi oraz dokonywanie zabiegów z tym związanych,
4.  gromadzenie, konserwacja, przechowywanie i wydawanie krwi,
5.  propagowanie honorowego krwiodawstwa i pozyskiwanie dawców krwi,
6.  zaopatrywanie podmiotów leczniczych w krew i jej składniki oraz w produkty krwiopochodne,
7.  zaopatrywanie wytwórni farmaceutycznych w osocze krwi,
8.  udzielanie konsultacji związanych z leczeniem krwią,
9.  prowadzenie rejestru powikłań poprzetoczeniowych,
10.  sprawowanie nadzoru w dziedzinach krwiodawstwa i krwiolecznictwa,
11.  organizowanie szkoleń w dziedzinach krwiodawstwa i krwiolecznictwa.

Odnosząc powołane przepisy prawa do okoliczności przedmiotowej sprawy należy wskazać, że przedmiotowych dofinansowań do zadań statutowych wymienionych w art. 27 pkt 3-4 i pkt 6 ustawy o publicznej służbie krwi, które otrzymał Wnioskodawca w 2016 r. nie można rozpatrywać w kategorii dopłat do ceny sprzedawanych towarów. Stosownie do przepisów ustawy o publicznej służbie krwi, wysokość opłat za krew i jej składniki określa corocznie Minister Zdrowia w drodze rozporządzenia. Zatem zdaniem Organu, fakt otrzymania dotacji pozostaje bez wpływu na cenę, jaką podmioty lecznicze są zobowiązane zapłacić za krew i jej składniki. Wnioskodawca przeznaczył otrzymane dotacje na wykonanie czynności w ramach konkretnych zadań nałożonych na niego w ustawie o publicznej służbie krwi - otrzymane środki zostały wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem tj. na sfinansowanie zadań wymienionych w art. 27 pkt 3-4 oraz pkt 6 ustawy o publicznej służbie krwi w odniesieniu do krwi i jej składników.

Wobec powyższego należy uznać, że przedmiotowa dotacja do zadań statutowych wymienionych w art. 27 pkt 3-4 i pkt 6 ww. ustawy o publicznej służbie krwi nie ma bezpośredniego wpływu na cenę sprzedawanych towarów, nie stanowi dopłaty do ceny tych towarów, lecz jej istotą jest pokrycie kosztów realizacji ww. konkretnych zadań Wnioskodawcy wymienionych w ustawie o publicznej służbie krwi.

Podsumowując, otrzymana na podstawie zawartej w 2016 r. umowy dotacja do zadań statutowych wymienionych w art. 27 pkt 3-4 i pkt 6 ustawy o publicznej służbie krwi, nie zwiększa obrotu, o którym mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Odnosząc się z kolei do kwestii uwzględniania otrzymanej dotacji przy obliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 - 6 ustawy o VAT należy stwierdzić, że skoro jak wykazano wyżej otrzymana przez Wnioskodawcę, dotacja nie stanowi podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, to nie powinna być uwzględniona w proporcji ustalanej zgodnie z art. 90 ustawy.

W konsekwencji powyższego przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację -w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie

trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.