Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.798.2020.3.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-26
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w spadku i w dziale spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek-dział spadku; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 września 2020 r. (data wpływu 23 września 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 grudnia 2020 r. (data wpływu 23 grudnia 2020 r.) oraz pismem z dnia 11 stycznia 2021 r. (data wpływu 21 stycznia 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3-4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 8 grudnia 2020 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.798.2020.1.DA, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 8 grudnia 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 14 grudnia 2020 r.). W dniu 23 grudnia 2020 r. (nadano w dniu 21 grudnia 2020 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

Ponieważ wniosek w dalszym ciągu nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 4 ww. ustawy, ponownie wezwano Wnioskodawcę pismem z dnia 30 grudnia 2020 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.798.2020.2.DA na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 30 grudnia 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 4 stycznia 2021 r.), zaś w dniu 21 stycznia 2021 r. (nadano w dniu 11 stycznia 2021 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spadkodawca …, syn … i …, wszedł w posiadanie gospodarstwa rolnego położonego w miejscowości …, gmina …, powiat …, województwo …, na podstawie umowy darowizny zawartej w dniu 19 marca 1994 r. (akt notarialny, Rep. …, sporządzony przed notariuszem …). Na mocy powyżej wskazanej umowy spadkodawca otrzymał od swoich rodziców działki: nr A o powierzchni 26 arów, nr B o powierzchni 9 arów, nr C o łącznej powierzchni 0,89 ha wraz z zabudowaniami. Od daty zawarcia umowy darowizny, a więc od dnia 19 marca 1994 r. spadkodawca był wyłącznym właścicielem tych gruntów, a powyżej wskazane działki stanowiły całą masę spadkową. Grunty wchodzące w skład masy spadkowej znajdują się w miejscowości …, gmina …, powiat …, województwo …. Działka nr C zabudowana była stajnią, stodołą i domem drewnianym, 3-izbowym, krytym dachówką, wybudowanym około 1913 r., oznaczonym porządkowo nr …. Pozostałe działki nabyte przez spadkodawcę w darowiźnie nie były zabudowane.

Rodzice spadkodawcy, którzy dokonali darowizny na rzecz swoich dzieci oświadczyli, że nie posiadają innych poza wymienionym gospodarstwem rolnym i z dniem zawarcia umowy zaprzestali prowadzenia działalności rolniczej w celu uzyskania świadczenia z ubezpieczenia społecznego rolników, gdyż decyzją z dnia 1 stycznia 1994 r. otrzymali emeryturę rolniczą.

W skład spadku po spadkodawcy wchodziła nieruchomość otrzymana w darowiźnie od rodziców w dniu 19 marca 1994 r., składająca się z działek: nr C/1, C/2, C/3, C/4, C/6, C/7, C/8 o łącznej powierzchni 0,8249 ha, które powstały z podziału działki nr C.

Zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia sporządzonym w dniu 16 września 2014 r., Rep. …, przed notariuszem … w kancelarii notarialnej położonej w …, przy ul. …, ojciec Wnioskodawcy zmarł w dniu 17 kwietnia 2014 r. pozostawiając po sobie dwoje zstępnych uprawionych do dziedziczenia, tj. Wnioskodawcę (syna) oraz … (córkę). W nieruchomości będącej masą spadkową każdy z nich posiadał udział 1/2. Innych spadkobierców nie było.

W dniu 30 maja 2019 r. została zawarta umowa w formie aktu notarialnego o częściowy dział spadku po zmarłym ojcu Wnioskodawcy, Rep. …. Przedmiotem umowy o częściowy dział spadku były działki: nr C/3, nr C/4, nr C/5, nr C/6, nr C/7 i nr C/8. Działki: nr C/3, nr C/4, nr C/5, nr C/7 i nr C/8 nie były zabudowane, a działka nr C/6 stanowiła drogę dojazdową. Działki te powstały wyniku podziału, który został zatwierdzony ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy … z dnia 10 grudnia 2013 r.

W wyniku częściowego działu spadku Wnioskodawca otrzymał działki: nr C/7 i nr C/8 oraz udział 4/8 w działce nr C/6. Działu spadku dokonano bez spłat i dopłat. Rodzeństwo zgodnie nie dochodziło między sobą żadnych spłat, dopłat ani rozliczeń finansowych. W wyniku częściowego działu spadku udział Wnioskodawcy zmniejszył się w stosunku do wartości Jego udziału w składnikach majątku wchodzących w skład spadku. Wnioskodawca nie otrzymał przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego przez Niego udziału w majątku spadkowym po spadkodawcy. Wartość nieruchomości gruntowej, na której przeprowadzono czynności została oszacowana na podstawie średnich cen gruntów o porównywalnych parametrach na terenie gminy. Wartość nie była ustalana przez rzeczoznawcę majątkowego.

W dniu 23 października 2019 r. Wnioskodawca na podstawie umowy sprzedaży zbył udział 4/8 w działce nr C/6, a także działkę nr C/8. Wnioskodawca wskazuje, że odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiło w wyniku działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wobec odpłatnego zbycia nieruchomości dokonanego w dniu 23 października 2019 r. należy uiścić podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), zdarzenie prawne z dnia 30 maja 2019 r. nie spowodowało, że na nowo liczony jest termin pięcioletni.

W ocenie Wnioskodawcy, kwota uzyskana ze sprzedaży działki nr C/6 i nr C/8 nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż wartość nieruchomości jaką Wnioskodawca otrzymał w wyniku częściowego działu spadku jest niższa niż wartość odziedziczonego przez Niego udziału w majątku zmarłego ojca.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Na mocy art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano w artykule 10 między innymi ustęp 5.

Powyższy przepis, stosownie do art. 16 ww. ustawy zmieniającej, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia lub odpłatnego zbycia, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku i dziale spadku nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę, a w przypadku dokonania działu spadku istotne jest ustalenie, czy w wyniku jego dokonania nie następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 17 kwietnia 2014 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy. Spadkodawca nabył w dniu 19 marca 1994 r. na podstawie aktu notarialnego gospodarstwo rolne w drodze darowizny od rodziców. Przedmiotem darowizny były działki: nr A o powierzchni 26 arów, nr B o powierzchni 9 arów, nr C o łącznej powierzchni 0,89 ha wraz z zabudowaniami. Od daty zawarcia umowy darowizny spadkodawca był wyłącznym właścicielem ww. działek. Działka nr C zabudowana była stajnią, stodołą i domem drewnianym, 3-izbowym, krytym dachówką, wybudowanym około 1913 r. Pozostałe działki nabyte przez spadkodawcę nie były zabudowane. W skład spadku po ojcu Wnioskodawcy wchodziła otrzymana w dniu 19 marca 1994 r. w darowiźnie od rodziców nieruchomość, składająca się z działek: nr C/1, C/2, C/3, C/4, C/6, C/7, C/8 o łącznej powierzchni 0,8249 ha, które powstały z podziału działki nr C. Zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia sporządzonym w dniu 16 września 2014 r. osobami uprawionymi do dziedziczenia był Wnioskodawca oraz Jego siostra. Każdy z nich posiadał udział 1/2 w całej masie spadkowej po spadkodawcy. W dniu 30 maja 2019 r. została zawarta umowa w formie aktu notarialnego o częściowy dział spadku po zmarłym ojcu Wnioskodawcy. Przedmiotem umowy o częściowy dział spadku były działki: nr C/3, nr C/4, nr C/5, nr C/6, nr C/7 i nr C/8. Działki: nr C/3, nr C/4, nr C/5, nr C/7 i nr C/8 nie były zabudowane, natomiast działka nr C/6 stanowiła drogę dojazdową. Działki te powstały wyniku podziału z dnia 10 grudnia 2013 r. W wyniku częściowego działu spadku Wnioskodawca otrzymał działki: nr C/7 i nr C/8 oraz udział 4/8 w działce nr C/6. Działu spadku dokonano bez spłat i dopłat. W wyniku częściowego działu spadku udział Wnioskodawcy zmniejszył się w stosunku do wartości Jego udziału w składnikach majątku wchodzących w skład spadku. Wnioskodawca nie otrzymał przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego przez Niego udziału w majątku spadkowym po spadkodawcy. Wartość ww. działek została oszacowana na podstawie średnich cen gruntów o porównywalnych parametrach na terenie gminy. Wartość nie była ustalana przez rzeczoznawcę majątkowego. W dniu 23 października 2019 r. Wnioskodawca na podstawie umowy sprzedaży zbył działkę nr C/8 oraz udział 4/8 w działce nr C/6. Odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiło w wyniku działalności gospodarczej.

Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Wnioskodawcę przedmiotowych nieruchomości, tj. działki nr C/8 oraz udziału 4/8 w działce nr C/6, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie ww. nieruchomości nabytych w spadku oraz w dziale spadku po zmarłym w 2014 r. ojcu nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przedmiotowych nieruchomości przez spadkodawcę.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów tej ustawy.

W myśl art. 924 i art. 925 ustawy Kodeks cywilny, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony u notariusza, potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny). Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy.

W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy, dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Tak więc na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawcę przedmiotowych nieruchomości, tj. działki nr C/8 oraz udziału 4/8 w działce nr C/6, nastąpiło w różny sposób:

*   w drodze spadku po ojcu Wnioskodawcy, do którego ma zastosowanie przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidujący liczenie okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę ‒ ojca Wnioskodawcy, tj. w 1994 r.,

*   w wyniku działu spadku, do którego ma zastosowanie przepis art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wskazuje że nie stanowi nabycia, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabycie w drodze działu spadku nieruchomości do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Dokonując oceny skutków podatkowych dokonanej przez Wnioskodawcę sprzedaży przedmiotowych nieruchomości, tj. działki nr C/8 oraz udziału 4/8 w działce nr C/6, należy wskazać, że dział spadku między spadkobiercami, nie stanowi dla Wnioskodawcy nowej daty nabycia udziału w nieruchomości, albowiem jak wskazano w opisie stanu faktycznego, wartość rynkowa udziału w składnikach majątkowych przyznanego Wnioskodawcy w wyniku działu spadku nie zwiększyła się w stosunku do przysługującego Wnioskodawcy udziału w majątku spadkowym po ojcu. Wskutek działu spadku Wnioskodawca nie uzyskał przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego przez Niego w spadku udziału w składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku.

W związku z powyższym należy przyjąć za Wnioskodawcą, że wskutek działu spadku nie uzyskał On przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego przez Niego w spadku udziału w majątku spadkowym, zatem w niniejszej sprawie istotne znaczenie ma data nabycia nieruchomości przez spadkodawcę.

W przedmiotowej sprawie za datę nabycia przez Wnioskodawcę przedmiotowych nieruchomości, tj. działki nr C/8 oraz udziału 4/8 w działce nr C/6, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć dzień nabycia ww. nieruchomości przez spadkodawcę na podstawie umowy darowizny, tj. dzień 19 marca 1994 r.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego, stwierdzić należy, że dokonane w 2019 r. przez Wnioskodawcę odpłatne zbycie nieruchomości, tj. działki nr C/8 oraz udziału 4/8 w działce nr C/6, nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawcę (ojca Wnioskodawcy). Tym samym, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany z tego tytułu do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm., opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, w tym nie analizuje załączonych dokumentów. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Należy dodatkowo wskazać, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Wnioskodawcy jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla Jego siostry.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.