Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1140/12/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-25
Teza: Parafia nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu polegającego na remoncie elewacji ścian zewnętrznych kościoła.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; parafia; podmiot-podmiot niezarejestrowany; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2012r. (data złożenia 18 października 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżania kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pod nazwą „ \`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2012r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżania kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pod nazwą „ \`(...)\`”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Tytuł projektu „ \`(...)\`”. W 2011r. w sierpniu Wnioskodawca podpisał umowę z Urzędem Marszałkowskim w ramach PROW na wykonanie remontu elewacji kościoła parafialnego. Dowodem wykonania remontu elewacji będą faktury VAT, na których nabywcą będzie Wnioskodawca. Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną kościoła, posiada osobowość prawną, co wynika z art. 517 ustawy z dnia 17 maja 1989r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej. (Dz. U. z 1989r. Nr 29, poz. 154 ze zm.), nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku VAT, ani nie figuruje w ewidencji płatników podatku VAT. Nie posiada możliwości odliczenia podatku VAT. Projekt został zrealizowany przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7. Remontowany kościół jest ogólnodostępny i nieodpłatny dla parafian oraz turystów.

Interpretacja jest niezbędna jako załącznik do wniosku o płatność składanego po zrealizowaniu projektu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżania kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pod nazwą „ \`(...)\`”?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca nie ma prawa do obniżania kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pod nazwą „ \`(...)\`”.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany w urzędzie skarbowym jako podatnik podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054) w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Należy jednak zauważyć, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ww. ustawy o VAT, zgodnie którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).

Powołane regulacje wykluczają więc możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zrealizował projekt pod nazwą „ \`(...)\`”. Dowodem wykonania remontu elewacji będą faktury VAT, na których nabywcą będzie Wnioskodawca.

Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną kościoła, posiada osobowość prawną, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7.Remontowany kościół jest ogólnodostępny i nieodpłatny dla parafian i turystów.

Wskazać w tym miejscu wypada, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosowanie zaś do unormowania art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle powyższego, niewątpliwie Wnioskodawca jako kościelna osoba prawna w zakresie, w jakim realizuje czynności określone w art. 5 ustawy o VAT, spełnia przesłanki do uznania go za podatnika podatku od towarów i usług.

Jednakże podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych przez podatnika VAT, nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Przywołany na wstępie art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, stanowiący dopełnienie art. 86, określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego.

Zrealizowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego możliwe jest zatem tylko przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni” poprzez złożenie deklaracji VAT-7.

Wnioskodawca przesłanki tej nie spełnia, wprost wskazał, że nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT, a ponadto z opisu zdarzenia przyszłego jednoznacznie wynika, iż remontowany kościół nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Uwzględniając więc unormowanie zawarte w powołanym na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi. Wyremontowany kościół będzie udostępniany nieodpłatnie, a ponadto Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. W konsekwencji dokonane zakupy nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności generujących podatek należny.

W świetle powyższego Wnioskodawca nie będzie miał możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy związane z realizacją projektu pod tytułem „ \`(...)\`”.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.