Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.90.2025.3.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-25
Teza: Obowiązek opodatkowania w Polsce świadczenia
emerytalnego otrzymywanego z Wielkiej Brytanii.
Słowa kluczowe: Wielka Brytania
emerytura
rezydent podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami, które wpłynęły
    17 i 19 marca 2025 r. oraz pismem z 1 kwietnia 2025 r. (wpływ 2 kwietnia 2025 r.) i 24
    kwietnia 2025 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Od 2008 r. do 2023 r. do celów podatkowych podlegał Pan rezydencji w Zjednoczonym
    Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ze względu na Pana stały pobyt w tym
    kraju.
    W 2023 r. przeniósł się Pan na stałe do Polski i uzyskał certyfikat rezydencji do celów
    podatkowych od 1 grudnia 2023 r., wydany przez Naczelnika Pierwszego Urzędu
    Skarbowego w (...).
    Obecnie ze względu na miejsce zamieszkania podlega Pan pod Urząd Skarbowy w (...).
    Od 24 czerwca 2022 r. nabył Pan prawo do emerytury w Polsce. Emerytura jaką Pan
    otrzymywał rozliczana była podatkowo w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i
    Irlandii Północnej wraz z dochodem uzyskanym w tym kraju. Taka sytuacja miała miejsce
    w roku podatkowym 2022 oraz 2023. Za rok 2023, będąc w Polsce od 1 grudnia 2023 r.,
    otrzymał Pan wynagrodzenia z Wielkiej Brytanii oraz PIT z dochodu uzyskanego w
    miesiącu grudniu 2023 r. z tytułu emerytury angielskiej, do rozliczenia w Polsce – zgodnie
    z rezydencją podatkową.
    PIT roczny, zawierający kwotę emerytury angielskiej za grudzień 2023 r. został rozliczony w
    Polsce.
    Okazało się jednak, że ZUS Oddział w (...), przesłał PIT-11A od wypłaconej Panu polskiej
    emerytury do przynależnego Urzędu Skarbowego w (...), ujmując w pozycji przychód całą
    kwotę otrzymanej emerytury za rok 2023, nie potrącając za ten okres podatku
    dochodowego.
    Nadmienia Pan, że polska emerytura wypłacana była w Wielkiej Brytanii za cały rok 2023
    łącznie z grudniem. Na tej podstawie emerytura nabyta w Polsce za 2023 r. łącznie z
    emeryturą angielską i pozostałymi dochodami uzyskanymi w Anglii, została już rozliczona
    w Wielkiej Brytanii i zapłacony został podatek, na podstawie umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania i zapobieganiu uchylania się od opodatkowania w zakresie
    podatków dochodowych.
    Okres rozliczeniowy podatku w Wielkiej Brytanii jest przesunięty i obejmuje okres od
    kwietnia 2022 r. do kwietnia 2023 r. oraz od kwietnia 2023 r. do kwietnia 2024 r. Został on
    rozliczony z wszelkich dochodów i opłacony należny podatek.
    Naczelnik Urzędu Skarbowego w (...) wezwał Pana do rozliczenia dochodu z polskiej
    emerytury za cały rok 2023 i zapłacenia podatku od całej kwoty dochodu za rok 2023.
    Na opisaną sytuację posiada Pan dokumenty: rozliczenie podatkowe za okres kwiecień
    2023 r. -kwiecień 2024 r., w którym jest ujęty cały uzyskany dochód z polskiej i angielskiej
    emerytury, zaświadczenie – certyfikat o uzyskaniu rezydencji w Polsce od 1 grudnia 2023
    r. (...) o wysokości emerytury uzyskanej w roku 2023.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    W 2023 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania i był rezydentem podatkowym w Wielkiej
    Brytanii zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym kraju.
    W roku podatkowym 2023 nie przebywał Pan dłużej niż nawet 30 dni na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej.
    W Polsce miał Pan jedynie córkę i wnuczkę, które odwiedzał raz lub dwa razy w roku. W
    Wielkiej Brytanii żył i mieszkał Pan razem z żoną, a syn mieszkał ze swoją rodziną w
    odległości (...) od Państwa, co powodowało bardzo częste wizyty i radość z wnuków. Zaś
    kontakty z przyjaciółmi były bardzo zżyte.
    W 2023 r. z Polską był Pan związany jedynie poprzez posiadanie razem z żoną konta
    bankowego w (...). Nie posiadał Pan żadnych inwestycji ani polis ubezpieczenia na życie.

    Jedynie – po powrocie syna po 17 latach do Polski – postanowił Pan z żoną wrócić do
    ojczyzny i we wrześniu podczas urlopu znaleźli i zakupili mieszkanie, które czekało puste
    do Państwa przyjazdu z Wielkiej Brytanii do grudnia.
    W Wielkiej Brytanii w 2023 r. Pan pracował, opłacał składki pogrzebowe. Miał Pan polisę na
    życie, dom wynajmował od agencji nieruchomości. Kończył Pan spłacanie kredytu za
    kupno samochodu, posiadał Pan dwa konta bankowe – (...) i (...).
    W 2023 r. Pana gospodarstwem domowym była Wielka Brytania.
    W 2023 r. swoim majątkiem zarządzał Pan w Wielkiej Brytanii.
    W 2023 r. jak i latach poprzednich, jedyne co to uczestniczył Pan w wyborach krajowych
    jak i lokalnych.
    W 2023 r. na stałe mieszkał Pan w Wielkiej Brytanii i – gdyby nie powrót syna do Polski –
    nigdy nawet nie planował Pan powrotu do kraju.
    W 2023 r. cały czas przebywał Pan w Wielkiej Brytanii (nie licząc wyjazdów urlopowych).
    Do Polski sprowadził się Pan 1 grudnia 2023 r.
    W związku z tym, że syn z wnukami powrócił na stałe do Polski, nie widział Pan z żoną
    dalej sensu życia w samotności i z dala od bliskich. Chciałby Pan także złożyć swoje
    szczątki w ziemi ojczystej.
    Od 1 grudnia Pana centrum interesów życiowych, gospodarczych i interesów osobistych
    została Polska.
    W 2023 r. posiadał Pan tylko i wyłącznie obywatelstwo Polskie.
    Emerytura z Wielkiej Brytanii pochodzi z tytułu świadczenia usług na rzecz Wielkiej
    Brytanii, jest wypłacana za Pana świadczenie usług dla Wielkiej Brytanii.
    Natomiast, w 2023 r. emeryturę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłacał Panu w
    związku z osiągnięciem przez Pana ustawowego wieku emerytalnego. W 2023 r.
    emerytura z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych była wypłacana na podstawie obliczeń
    wypracowanych, opłacanych, udokumentowanych i zweryfikowanych przez Zakład
    Ubezpieczeń Społecznych lat Pana pracy w Polsce. Od ukończenia szkoły zawodowej w
    1974 r., pracował Pan w (...), następnie 12 lat pracy w (...) jako (...), a po upadku PRL
    prowadził Pan działalność gospodarczą. W związku z wypadkiem i utratą zdrowia, pobierał
    Pan czasową rentę inwalidzką. Po wyzdrowieniu i odebraniu Panu świadczeń rentowych i
    w związku z problemem znalezienia pracy wyjechał Pan szukać szczęścia za granicą.
    Zaznacza Pan, że cały okres Pana zatrudnienia w Polsce był legalnie opodatkowany i z
    każdego dnia były odprowadzane składki w ramach systemu ubezpieczeń społecznych.

## Pytanie

Czy od 1 stycznia 2023 r. do 30 listopada 2023 r. Pana dochody z emerytury otrzymywanej
    z Polski podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Zjednoczonym Królestwie
    Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, a od 1 grudnia 2023 r. podlegały opodatkowaniu w
    Polsce?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, rezydentem podatkowy w Polsce jest Pan według wydanego certyfikatu od
    1 grudnia 2023 r., zatem za okres od 1 stycznia 2023 r. do 30 listopada 2023 r. dochody
    zostały rozliczone i opłacone zgodnie z obowiązującym prawem podatkowym Wielkiej
    Brytanii, w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, a dochody
    uzyskane w okresie od 1 grudnia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. rozlicza Pan w Polsce w
    ramach umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z art. 3 ust. 2b ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
        1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
        4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
        5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
          5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
            uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie
            przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego
            zbycia tych tytułów uczestnictwa;
        6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej

        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
          6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
            tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce
            nieruchomościowej;
        7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych
        lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
        organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od
        miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
        8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 2b ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia
    jedynie przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie
    jest to wyliczenie wyczerpujące.
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    podatnicy podlegający ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają w Polsce
    opodatkowaniu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona
    osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę
    i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce
    od całości swoich dochodów.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni

    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W opisie zdarzenia w szczególności wskazał Pan, że w 2023 r. posiadał Pan miejsce
    zamieszkania i był rezydentem podatkowym w Wielkiej Brytanii – zgodnie z przepisami
    obowiązującymi w tym kraju, i nie przebywał dłużej niż nawet 30 dni na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej. W związku z powrotem syna do Polski, sprowadził się Pan do
    kraju 1 grudnia 2023 r. (od tego momentu Pana centrum interesów gospodarczych i
    osobistych jest w Polsce). W 2023 r. cały czas przebywał Pan w Wielkiej Brytanii (nie licząc
    wyjazdów urlopowych). W 2023 r. w Polsce miał Pan jedynie córkę i wnuczkę, które
    odwiedzał raz lub dwa razy w roku. W Wielkiej Brytanii żył i mieszkał Pan razem z żoną, a
    syn mieszkał ze swoją rodziną w odległości (...) od Państwa. W 2023 r. z Polską był Pan
    związany jedynie poprzez posiadanie razem z żoną konta bankowego w (...). Nie posiadał
    Pan żadnych inwestycji ani polis ubezpieczenia na życie. Jedynie – po powrocie syna po 17
    latach do Polski – postanowił Pan z żoną wrócić do ojczyzny i we wrześniu podczas urlopu
    znaleźli i zakupili mieszkanie, które czekało puste do Państwa przyjazdu z Wielkiej Brytanii
    do grudnia. W 2023 r. na stałe mieszkał Pan w Wielkiej Brytanii i – gdyby nie powrót syna
    do Polski – nigdy nawet nie planował Pan powrotu do kraju. W Wielkiej Brytanii w 2023 r.
    Pan pracował, opłacał składki pogrzebowe. Miał Pan polisę na życie, dom wynajmował od
    agencji nieruchomości. Kończył Pan spłacanie kredytu za kupno samochodu, posiadał Pan
    dwa konta bankowe – (...) i (...). W 2023 r. Pana gospodarstwo domowe było w Wielkiej
    Brytanii i swoim majątkiem zarządzał Pan w Wielkiej Brytanii. Posiadał Pan tylko i
    wyłącznie obywatelstwo Polskie. W 2023 r. ZUS wypłacał Panu emeryturę w związku z
    osiągnięciem przez Pana ustawowego wieku emerytalnego na podstawie obliczeń
    wypracowanych, opłacanych, udokumentowanych i zweryfikowanych lat Pana pracy w
    Polsce. Od ukończenia szkoły zawodowej w 1974 r., pracował Pan w (...), następnie 12 lat
    pracy w (...) jako (...), a po upadku PRL prowadził Pan działalność gospodarczą. W związku z
    wypadkiem i utratą zdrowia, pobierał Pan czasową rentę inwalidzką. Po wyzdrowieniu i
    odebraniu Panu świadczeń rentowych i w związku z problemem znalezienia pracy
    wyjechał Pan szukać szczęścia za granicą.
    W Pana sytuacji należy odnieść się więc do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą
    Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20
    lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840) zmodyfikowanej przez Konwencję
    wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu
    zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w
    Paryżu dnia 24 listopada 2016 r., podpisaną w Paryżu dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018
    r., poz. 1369).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 Konwencji:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa
      tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania,
      miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o
      podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego
      jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby,
      która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub
      zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.
    Z art. 4 ust. 2 ww. Konwencji wynika zaś, że:

      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma
      miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa
      się zgodnie z następującymi zasadami:
        a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe
        miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i
        gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
        b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
        życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
        Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w
        którym zwykle przebywa;
        c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie
        przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;
        d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest
        obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw
        rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła
    dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym
    miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na
    krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania,
    dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko,
    co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w
    sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć
    charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu
    Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i
    ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz
    nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod
    uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i
    wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim
    mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne
    postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie
    tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym
    osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Mając zatem na uwadze zacytowane przepisy prawa podatkowego stwierdzam, że jeżeli w
    trakcie roku podatkowego osoba fizyczna zmieni miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych, to w tym też momencie następuje zmiana zakresu jej obowiązku

    podatkowego, któremu podlega w nowym miejscu zamieszkania tj. z ograniczonego
    obowiązku podatkowego na nieograniczony.
    I tak, skoro w 2023 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania i był rezydentem podatkowym w
    Wielkiej Brytanii – zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym kraju (w Polsce przebywał
    nie dłużej niż 30 dni), w Wielkiej Brytanii Pan pracował, żył i mieszkał razem z żoną,
    wynajmował dom, miał konta bankowe, to do momentu Pana przeprowadzki do Polski,
    podlegał Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art.
    3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, mając na uwadze, że 1 grudnia 2023 r. przeprowadził się Pan z Wielkiej Brytanii
    do Polski, gdzie uzyskał Pan certyfikat rezydencji i gdzie od momentu przeprowadzki
    znajdowało się centrum Pana interesów gospodarczych i osobistych, uznać należy, że od 1
    grudnia 2023 r. Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych jest Polska.
    W konsekwencji, od tego momentu, podlegał Pan w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. podlegał Pan obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów (przychodów).
    Odnosząc się do Pana wątpliwości, wyjaśniam że stosownie do art. 17 ust. 1 ww.
    Konwencji polsko-brytyjskiej:
      Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2 niniejszej Konwencji, emerytury,
      renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania
      w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
    Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ww. Konwencji:
      Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, jednorazowe wypłaty w
      ramach systemu emerytalnego utworzonego w jednym Umawiającym się Państwie i
      wypłacane na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się
      Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie.
    Art. 18 ust. 2 Konwencji stanowi zaś, że:
      a) Jakakolwiek emerytura wypłacana lub pochodząca z funduszy utworzonych przez
      Umawiające się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną albo organ lokalny, osobie
      fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego jednostki
      terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
      b) Bez względu na postanowienia punktu a) niniejszego ustępu, taka emerytura
      podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba ma
      miejsce zamieszkania w tym Państwie i jest obywatelem tego Państwa.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika jednoznacznie, że – co do zasady – emerytury
    wypłacane z Polski osobie fizycznej, która ma miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii,
    podlegają opodatkowaniu tylko w Wielkiej Brytanii.
    Wyjątek dotyczy jednak emerytur otrzymywanych z tytułu usług o charakterze publicznym
    świadczonych na rzecz państwa, jednostek samorządu lokalnego tego państwa albo
    jednej z ich osób prawnych prawa publicznego; świadczenia te podlegają opodatkowaniu
    – co do zasady – tylko w tym państwie. Jednakże tego rodzaju świadczenia podlegają
    opodatkowaniu wyłącznie w państwie zamieszkania w sytuacji gdy świadczeniobiorca ma
    w tym państwie zarówno miejsce zamieszkania, jak i posiada obywatelstwo tego państwa.
    Emerytura otrzymywana z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na skutek osiągnięcia
    ustawowego wieku emerytalnego, w związku z przychodami z tytułu pracy w (...) jako (...),
    bądź z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, nie mieści się w dyspozycji art. 18
    ust. 2 ww. Konwencji.
    Wobec powyższego, na mocy art. 17 ust. 1 Konwencji, wypłacana Panu od 1 stycznia 2023
    r. do momentu przeprowadzki do Polski, emerytura z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

    podlegała opodatkowaniu tylko w Pana miejscu zamieszkania, tj. w Wielkiej Brytanii.
    Natomiast, po przeprowadzce do Polski 1 grudnia 2023 r., na skutek której nastąpiła
    zmiana Pana rezydencji podatkowej, polska emerytura podlega opodatkowaniu tylko w
    Polsce.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.