Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.102.2025.1.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-28
Teza: Ustalenie czy prace wykonywane przez pracownika Spółki na
stanowisku Kierownika Działu (...) spełniają definicję
działalności badawczo; rozwojowej.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
prace-prace badawczo-rozwojowe
pracownik
płatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9b-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – pismem z 26 marca 2025 r. (wpływ 26 marca 2025
    r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka A. Oddział w Polsce (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka) prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie (...). Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umowy o pracę
    pracownika na stanowisku Kierownik Działu (...). Do jego obowiązków należy:
    (...)
    Projekty stworzone przez pracownika w ramach ww. czynności są projektami
    niepowtarzalnymi, mającymi indywidualny charakter i spełniającymi przesłanki utworu
    określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 z późn. zm., dalej jako: ustawa o prawach autorskich) tj. są
    przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonym w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Do utworów
    tworzonych przez pracownika zaliczyć można:
        Opracowanie lub uzupełnienie strategii fazy inżynierskiej,
        Opracowywanie koncepcji konstrukcji linii produkcyjnych (dla nowych produktów i
        optymalizacja istniejących),
        Opracowywanie koncepcji konstrukcji stanowisk produkcyjnych (dla nowych
        produktów i optymalizacja istniejących),
        Opracowanie koncepcji transportu komponentów między stanowiskami (dla
        nowych produktów i optymalizacja istniejących),
        Opracowanie lub uzupełnienie standardów projektowych,
        Wsparcie dla zewnętrznych biur projektowych - poprzez wspólne znalezienie
        rozwiązań dla pojawiających się ewentualnych problemów projektowych,
        Identyfikacja i wdrażanie potencjałów oszczędnościowych - poprzez znalezienie
        indywidualnych rozwiązań projektowych, które optymalizują koszty,
        Przygotowywanie indywidualnego rozwiązania projektowego dla dostawców
        zewnętrznych, np. w przypadku otrzymania od dostawcy niedziałających urządzeń
        lub nie pasujących do danego procesu - przygotowanie indywidualnego
        rozwiązania,
        Opracowanie lub uzupełnienie projektów inżynierskich.
    Tworzone utwory mają na celu, m.in.:
        Opracowanie kompletnego procesu produkcyjnego nowych produktów lub
        ulepszenie istniejącego,
        Zmniejszenie kosztów wytwarzania produktu poprzez optymalizację procesu,
        skrócenie czasu do wytworzenia,
        Zwiększenie konkurencyjności produktu na rynku.

    Czynności podejmowane przez pracownika Spółki zatrudnionego na stanowisku Kierownik
    Działu (...) stanowią działalność obejmującą badania aplikacyjne rozumiane jako prace
    mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie
    nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Ponadto czynności podejmowane przez ww. pracownika Spółki stanowią prace rozwojowe
    obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
    zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace
    wykonywane przez pracownika Spółki zatrudnionego na stanowisku Kierownik Działu (...)
    nie polegają na działaniach obejmujących zmiany rutynowe i okresowe. Kierownik Działu
    (...) podejmuje prace w sposób systematyczny, tj. uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Osoba zatrudniona na tym
    stanowisku jest odpowiedzialna m.in. za fazę inżynierską w planowanym projekcie,
    opracowanie nowych lub ulepszenie istniejących rozwiązań inżynierskich zastosowanych
    w danym projekcie oraz analizy danych otrzymywanych z innych działów, w celu
    wprowadzenia zmian, optymalizacji, ulepszeń po to, aby zagwarantować funkcjonowanie
    nowej lub integrowanej, niepowtarzalnej linii produkcyjnej, przy jak najlepszej
    efektywności i zapewnieniu bezpieczeństwa. Celem prac wykonywanych przez pracownika
    zatrudnionego na stanowisku Kierownik Działu (...) jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań. Pracodawca planuje
    wprowadzić zmiany do umowy o pracę z pracownikiem (w formie aneksu, dalej „Aneks”)
    oraz stworzyć Regulamin zarządzania prawami własności intelektualnej. Z aneksu wynikać
    będzie, że obowiązki ze stosunku pracy obejmują także działalność twórczą.
    Wyodrębniona część wynagrodzenia, określona w sposób procentowy na podstawie czasu
    poświęconego na przygotowanie utworu, stanowi honorarium za przeniesienie praw
    autorskich do utworu. W zakresie wynagrodzenia, wskazuje się, że stała wartość
    honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu stanowi 80% wynagrodzenia
    zasadniczego, jednak w celu weryfikacji kwoty honorarium i wykazania, że określony w
    umowie procent nie odbiega od rzeczywistości, prowadzona będzie ewidencja czasu pracy
    poświęconego na prace twórcze w powiązaniu z określonymi utworami. W ten sposób
    Wnioskodawca będzie mieć możliwość modyfikacji ustalonej w umowie o pracę
    procentowej wartości wynagrodzenia autorskiego, po dokonaniu okresowej kontroli.
    Honorarium nie będzie przysługiwać pracownikowi podczas okresów jego nieobecności.
    Jak już Wnioskodawca wyżej wskazywał - powstanie utworu będzie dokumentowane za
    pomocą ewidencji czasu pracy, z której wynikać będzie, ile pracownik poświęcił czasu na
    stworzenie konkretnego utworu. Ponadto pracownik będzie prowadził ewidencję
    stworzonych utworów.
    Pytania
    1. Czy prace wykonywane przez pracownika Spółki na stanowisku Kierownik Działu (...)
      spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 w
      zw. z art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o PIT?
    2. Czy Spółka ma możliwość zastosowania do nich przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o
      PIT?
    Przedmiotem interpretacji jest odpowiedź na Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1.
    W zakresie pytania nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy prace wykonywane przez pracownika Spółki na stanowisku
    Kierownik Działu (...) spełniają definicję działalności badawczo- rozwojowej w rozumieniu
    art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o PIT. Tym samym Spółka będzie mieć
    możliwość zastosowania do nich przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, tj. 50% kosztów
    uzyskania przychodu do przychodów z pracy twórczej. Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3

    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r.
    poz. 1128 z późn. zm.; dalej: ustawa o PIT) koszty uzyskania niektórych przychodów
    określa się m.in. z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów
    wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub
    rozporządzania przez nich tymi prawami - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z
    zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o
    potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i
    rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b,
    których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Powołany przepis art. 22 ust. 9 pkt 3
    ustawy o PIT wskazuje, że ustalenie, czy określony przychód został osiągnięty z tytułu
    korzystania z praw autorskich lub pokrewnych (lub rozporządzania tymi prawami), i
    podatnik jest twórcą, czy też artystą wykonawcą należy ocenić w świetle odrębnych
    przepisów, czyli przepisów ustawy o prawach autorskich. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 8 ust.
    1 ustawy o prawie autorskim przedmiotem prawa autorskiego (przysługującego twórcy, o
    ile ustawa nie stanowi inaczej) jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór). Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili
    ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną (art. 1 ust. 3 ustawy o prawach autorskich).
    Podlega zatem ochronie od momentu ustalenia, nawet jeżeli jest nieukończony. Ustalenie
    to taka forma utworu, która daje możliwość zapoznania się z nim osobie trzeciej (poza
    autorem). Uwzględniając powyższe regulacje dotyczące utworu, przyjąć należy, że jest on
    przeciwstawny działalności odtwórczej, rzemieślniczej, technicznej. Z tego względu nie
    można zakwalifikować jako utworu efektu działalności wyłącznie rutynowej, szablonowej,
    zdeterminowanej (przez przeznaczenie, materiał, wiążące schematy), pozbawiającej
    twórcę swobody dokonywania wyborów. Utwór może powstać zarówno w ramach
    stosunku pracy, czy umowy cywilnoprawnej (umowy zlecenia lub o dzieło). Warunkiem dla
    zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu jest, aby pracownik w wyniku
    wykonywania obowiązków ze stosunku pracy stworzył utwór w rozumieniu ustawy o
    prawach autorskich, czyli aby wynik jego działań nosił cechy indywidualnej twórczości oraz
    pracownik dokonał rozporządzania prawami albo skorzystał ze swoich praw. Pojęcia
    "korzystanie" i "rozporządzanie" nie są dokładnie zdefiniowane w ustawie o prawach
    autorskich. Jednak należy uznać, że przeniesienie praw autorskich lub udzielanie licencji
    na korzystanie z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych na zakład pracy mieści się w
    ich zakresie. Nabycie przez pracodawcę majątkowych praw autorskich do utworów
    pracowniczych nie ma charakteru pierwotnego. Kwestie prawne związane z powstaniem i
    nabyciem prawa autorskiego do utworów pracowniczych reguluje art. 12 ustawy o
    prawach autorskich. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie
    stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania
    obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa
    majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron.
    Powyższe oznacza, że od chwili powstania utworu do jego przyjęcia przez pracodawcę
    autorskie prawa pozostają przy twórcy. Jak wskazał Minister Finansów w interpretacji
    ogólnej z dnia 15 września 2020 r., nr DD3.8201.1.2018:
        "przedmiotem prawa autorskiego jest tylko taka działalność twórcza, która
        prowadzi do powstania utworu korzystającego z ochrony praw autorskich; sama
        działalność twórcza nie może być przedmiotem prawa autorskiego, a do
        przychodów uzyskanych z tego tytułu nie ma zastosowania art. 22 ust. 9 pkt 3
        ustawy PIT,
        podstawowymi warunkami do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w
        ramach stosunku pracy jest to, aby przedmiotem umowy o pracę było powstanie

        utworu w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim, tj. zamawianego i
        oczekiwanego przez pracodawcę, oryginalnego wytworu o indywidualnym
        charakterze,
        w przypadku utworu pracowniczego niezbędne jest przyjęcie tego utworu przez
        pracodawcę, gdyż oznacza to ustawowe (lub umowne) rozporządzenie prawem
        autorskim na rzecz pracodawcy."
    Zaznaczyć również należy, że fakt korzystania przez podatnika z prawa autorskiego
    powinien być udokumentowany, gdyż warunkiem zastosowania kosztów, o których mowa
    w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT jest, aby zaistniał utwór w rozumieniu ustawy o prawach
    autorskich, twórca udzielił licencji na korzystanie z danego utworu, względnie by doszło do
    rozporządzenia majątkowymi prawami autorskimi do tworzonego dzieła. W razie
    wykonywania na podstawie stosunku pracy czynności zarówno chronionych prawem
    autorskim, jak i niebędących przedmiotem prawa autorskiego, pozbawionych cech
    twórczych, udokumentowania wymaga wartość wynagrodzenia z tytułu korzystania z
    prawa autorskiego. Tylko bowiem wyraźne rozróżnienie, jak również dokumentowanie
    prac - utworów chronionych prawem autorskim - oraz wypłaconych wynagrodzeń z tego
    tytułu daje podstawę do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przy
    zapewnieniu właściwej realizacji obowiązków płatnika w zakresie prawidłowego obliczania
    i poboru zaliczek na podatek dochodowy. Wykonywanie pracy twórczej nie oznacza
    automatycznie powstania utworu i przejścia praw z tego tytułu na pracodawcę.
    Podwyższone koszty uzyskania przychodów można więc stosować, jeżeli zostało
    wypłacone wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. Jak wskazał
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 19 listopada
    2018 r., nr 0113-KDIPT3. 4011.440.2018.2. JR:
        "Z treści umowy o pracę (lub innego dokumentu) powinno więc wynikać, że
        obowiązki ze stosunku pracy obejmują także działalność twórczą, a wyodrębniona
        część wynagrodzenia stanowi honorarium za przeniesienie praw autorskich do
        utworu. Konieczne jest dokładne wyróżnienie (w jasny, czytelny sposób) tej części
        wynagrodzenia, która związana jest z korzystaniem lub rozporządzaniem przez
        pracownika z przysługujących mu praw autorskich.
        Zatem, jeżeli pracodawca wyodrębni część wynagrodzenia należną z tytułu
        rozporządzania lub korzystania przez pracowników z praw majątkowych do
        utworów przez nich stworzonych od pozostałego wynagrodzenia za wykonywane
        obowiązki, niemające charakteru twórczego, możliwe będzie zastosowanie 50%
        kosztów uzyskania przychodu od części twórczej."
    Podsumowując, w celu zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu do
    części wynagrodzenia związanego z rozporządzeniem prawami autorskimi muszą zostać
    spełnione następujące przesłanki:
        praca wykonywana przez pracownika jest przedmiotem prawa autorskiego, a więc
        spełnia przesłanki utworu określone w ustawie o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych,
        pracownik jest twórcą w rozumieniu tej ustawy i uzyskiwanie przychodu przez
        pracownika wynika z korzystania przez twórcę z tychże praw lub rozporządzania
        tymi prawami,

        umowa o pracę przewiduje zróżnicowanie wynagrodzenia należnego pracownikowi
        na część związaną z korzystaniem z praw autorskich i część związaną z
        wykonywaniem typowych obowiązków pracowniczych oraz pracodawca prowadzi
        stosowną dokumentację w tym zakresie, np. prowadzi szczegółową ewidencję
        przekazanych utworów, a także
        przychody muszą być uzyskiwane z tych rodzajów działalności, o których mowa w
        art. 22 ust. 9b ustawy o PIT.
    Jak Wnioskodawca wskazał w opisie zaistniałego stanu faktycznego projekty stworzone
    przez pracownika zajmującego stanowisko Kierownik Działu (...) są projektami
    niepowtarzalnymi, mającymi indywidualny charakter i spełniającymi przesłanki utworu,
    wskazane w ustawie o prawach autorskich tj. są przejawem działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze, ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
    przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Z aneksu do umowy o pracę wynikać będzie, że
    obowiązki ze stosunku pracy obejmują także działalność twórczą. W zakresie
    wynagrodzenia, wskazane będzie, że honorarium za przeniesienie praw autorskich do
    utworu stanowi 80% wynagrodzenia zasadniczego, jednak w celu weryfikacji kwoty
    honorarium i wykazania, że określony w umowie procent nie odbiega od rzeczywistości,
    prowadzona będzie ewidencja czasu pracy poświęconego na prace twórcze w powiązaniu
    z określonymi utworami. W ten sposób Wnioskodawca będzie mieć możliwość modyfikacji
    ustalonej w umowie o pracę procentowej wartości wynagrodzenia autorskiego, po
    dokonaniu okresowej kontroli. Zatem, powstanie utworu będzie dokumentowane za
    pomocą ewidencji czasu pracy, z której wynikać będzie, ile pracownik poświęcił czasu na
    stworzenie konkretnego utworu. Ponadto pracownik prowadzić będzie ewidencję
    stworzonych utworów. Warto wskazać, że stosownie do powoływanej już interpretacji
    ogólnej Ministra Finansów z dnia 15 września 2020 r.:
        "ustalenie wysokości honorarium leży w zakresie swobody kontraktowej stron
        umowy (stosunku pracy, umowy cywilnoprawnej),
        żadne powszechnie obowiązujące przepisy nie regulują zasad ustalania wysokości
        honorarium,
        nie ma też żadnych innych uniwersalnych reguł, ugruntowanych praktyką i
        orzecznictwem sądowym (z wyjątkiem negatywnych przesłanek określonych w
        tezach orzeczniczych wykluczających możliwość zastosowania 50% kosztów
        uzyskania przychodów), pozwalających na wskazanie zasad dokumentowania prac
        stanowiących przedmiot prawa autorskiego,
        fakt uzyskania przychodu z praw autorskich i jego wysokość wymaga
        odpowiedniego udokumentowania, przy czym może to zostać wykazane za pomocą
        każdego prawnie dopuszczalnego dowodu. "
    Wobec tego, w ocenie Spółki sposób określenia wysokości honorarium, tj. określenie jego
    wysokości w sposób procentowy od kwoty zasadniczego wynagrodzenia i jego weryfikacja
    na podstawie prowadzonej ewidencji czasu pracy poświęconego na prace twórcze w
    powiązaniu z określonymi utworami jest poprawny i będzie pozwalać na zastosowanie
    wobec tak określonego wynagrodzenia 50% kosztów uzyskania przychodu. Powyższe
    znajduje potwierdzenie w przywoływanej już interpretacji ogólnej Ministra Finansów:
    "Jeżeli zatem twórca:
        poświęca ściśle określony czas na stworzenie (tworzenie) konkretnego dzieła,

        rejestruje czas pracy twórczej w odrębnym dokumencie (np. w ewidencji
        prowadzonej papierowo lub w formie elektronicznej (specjalnie do tego
        stworzonego oprogramowania), bazie danych prowadzonej w formie elektronicznej
        lub ewentualnie w oświadczeniu składanym pracodawcy za określony okres, np.
        miesiąc, kwartał, półrocze lub rok),
        czas pracy twórczej jest akceptowany przez pracodawcę (np. akceptuje wpisy w
        ewidencji, wpisy w bazie danych lub ww. oświadczenie),
        wszystkie utwory (nie tylko przykładowe) stworzone (lub w trakcie tworzenia) przez
        twórcę są również rejestrowane lub utrwalane (np. w tej samej ewidencji, bazie
        danych lub wymienione w oświadczeniu)
    to nie ma przeszkód, aby wartość honorarium autorskiego była określana na podstawie
    czasu pracy twórczej w powiązaniu z konkretnym stworzonym (tworzonym) utworem.
    W związku z tym określenie wartości honorarium na podstawie ewidencji czasu pracy w
    powiązaniu z konkretnym utworem jest również dopuszczalne. Przykładowo, jeżeli 70%
    czasu pracy pracownika stanowił czas pracy twórczej (przeznaczonej na stworzenie, czy
    tworzenie konkretnego dzieła), to można uznać, że 70% jego wynagrodzenia za pracę
    stanowiło honorarium i do tej części można zastosować 50% koszty uzyskania
    przychodów". Aby podatnik mógł zastosować 50% koszty uzyskania przychodu do części
    wynagrodzenia związanego z rozporządzeniem prawami autorskimi przychody muszą być
    uzyskiwane z tych rodzajów działalności, o których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, tj.:
    1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
      krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych,
      wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej,
      programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii,
      reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
    2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej
      oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
    3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
    4) działalności publicystycznej;
    5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej,
      edukacyjnej oraz wydawniczej;
    6) działalności konserwatorskiej;
    7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 oraz z 2020 r. poz.
      288), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
    8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej,
      badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
    W związku z tym, że przedmiotem interpretacji jest działalność badawczo-rozwojowa
    należy wskazać na treść art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, zgodnie z którym działalność
    badawczo- rozwojowa to:
        działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
        podejmowana w sposób systematyczny
        w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
        tworzenia nowych zastosowań.

    Natomiast w myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy, ilekroć w ustawie o PIT jest mowa o badaniach
    naukowych oznacza to:
        badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478),
        badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei prace rozwojowe zdefiniowane są w art. 5a pkt 40 ww. ustawy i oznaczają prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce.
    Zgodnie z powyższymi przepisami, badania naukowe to działalność obejmująca:
    1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca
    jest zdania, że prace wykonywane przez pracownika zatrudnionego na stanowisku
    Kierownik Działu (...) spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej. Powyższe
    przepisy wprowadzają kilka istotnych kryteriów, od których spełnienia uzależniona jest
    możliwość uznania określonych działań za działalność badawczo- rozwojową (przy czym
    kryteria te muszą być spełnione łącznie). Zgodnie z tymi kryteriami, działalność badawczo-
    rozwojowa powinna:
        mieć twórczy charakter
        obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe,
        być podejmowana w sposób systematyczny, oraz
        być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
        wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W ocenie Wnioskodawcy z ustawowej definicji prac badawczo-rozwojowych wynika, że
    taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem
    wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest
    na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które
    nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ustawy podatkowej wynika,
    że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób.
    Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem słowo "systematycznie" odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Działalność badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz
    prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w

    celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych
    produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii). Przepisy
    dotyczące działalności badawczo-rozwojowej należy interpretować ściśle, a zatem do
    działalności badawczo-rozwojowej można zaliczyć tylko te działania podatnika, które
    wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W odniesieniu do przedmiotu zapytania, tj. dotyczących
    określenia, czy prace wykonywane przez pracownika Spółki na stanowisku Kierownik
    Działu (...) spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, że jak wynika z opisu
    stanu faktycznego:
        czynności podejmowane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww.
        stanowisku stanowią działalność obejmującą badania aplikacyjne rozumiane jako
        prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
        opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
        znaczących ulepszeń. Ponadto, czynności podejmowane przez tego pracownika
        stanowią prace rozwojowe obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i
        wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania
        produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
        produktów, procesów lub usług,
        prace wykonywane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww. stanowisku nie
        polegają na działaniach obejmujących zmiany rutynowe i okresowe,
        pracownik zatrudniony na ww. stanowisku, podejmuje prace w sposób
        systematyczny. Czynności wykonywane przez Kierownik Działu (...) cechują się
        zorganizowaniem i zaplanowaniem, co potwierdza fakt, że czynności badawczo-
        rozwojowe prowadzone są przez specjalnie wyznaczone do tego osoby,
        posiadające wyspecjalizowaną wiedzę, obowiązane do przestrzegania instrukcji
        oraz procedur związanych z funkcjonowaniem firmy oraz sporządzania
        dokumentacji obejmującej efekt prowadzonych prac,
        celem prac wykonywanych przez tego pracownika jest zwiększenie zasobów wiedzy
        oraz wykorzystanie tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.
    Podsumowując, w ocenie Spółki prace wykonywane przez pracownika Spółki na
    stanowisku Kierownik Działu Projektowania Mechanicznego spełniają definicję działalności
    badawczo- rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy
    o PIT, a tym samym Spółka ma możliwość zastosowania do nich przepis art. 22 ust. 9 pkt 3
    ww. ustawy, tj. 50% kosztów uzyskania przychodu do przychodów z pracy twórczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W świetle art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
      r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce ((Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      Prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje
    się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do
    tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i
    technologii produkcji.
    Z ustawowej definicji prac badawczo-rozwojowych wynika, że taka działalność musi mieć
    charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność
    badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego
    charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ustawy podatkowej wynika, że działalność
    badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej
    właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem słowo „systematycznie” odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Podsumowując, działalność badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w
    kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i
    umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i
    umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub
    usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii).
    W tym miejscu podkreślenia wymaga, że przepisy dotyczące działalności badawczo-
    rozwojowej należy interpretować ściśle, a zatem do działalności badawczo-rozwojowej
    można zaliczyć tylko te działania podatnika, które wyczerpują znamiona definicji zawartej
    w treści art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W odniesieniu do przedmiotu wątpliwości wyrażonych przez Państwo w postawionym
    pytaniu, tj. dotyczących określenia, czy prace wykonywane przez pracownika Spółki
    zatrudnionego na stanowisku Kierownika Działu (...) spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych należy wskazać, że jak wynika z opisu sprawy:
        czynności podejmowane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww.
        stanowisku stanowią działalność obejmującą badania aplikacyjne rozumiane jako
        prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
        opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
        znaczących ulepszeń. Ponadto czynności podejmowane przez ww. pracownika
        Spółki stanowią prace rozwojowe obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i
        wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania
        produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych
        produktów, procesów lub usług;
        prace wykonywane przez pracownika Spółki zatrudnionego na ww. stanowisku nie
        polegają na działaniach obejmujących zmiany rutynowe i okresowe,
        pracownik zatrudniony przez Państwo na ww. stanowisku, podejmuje prace w
        sposób systematyczny, tj. uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
        pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z
        przyjęciem określonych celów do osiągnięcia,
        celem prac wykonywanych przez tego pracownika jest zwiększenie zasobów wiedzy
        oraz wykorzystanie tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności oraz cytowane wyżej przepisy
    prawa podatkowego stwierdzić należy, że prace wykonywane przez pracownika Spółki
    zatrudnionego na stanowisku Kierownika Działu Projektowania Mechanicznego spełniają
    definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko Państwa w tym zakresie jest więc
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.