Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-112/12-4/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-05-09
Teza: w zakresie obowiązku zapłaty oraz terminu odliczenia podatku VAT w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem koparki gąsiennicowej
Słowa kluczowe: koparka; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; transport-środek transportu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 4-art. 103

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia – według daty wpływu do Izby Skarbowej w Łodzi 30 stycznia 2012 r., do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim 2 lutego 2012 r., uzupełnionym pismem z dnia 26 marca 2012 r. (data wpływu 29 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty oraz terminu odliczenia podatku VAT w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem koparki gąsiennicowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2012 r. do Izby Skarbowej w Łodzi (data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim – 2 lutego 2012 r.) został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty oraz terminu odliczenia podatku VAT w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem koparki gąsiennicowej.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 marca 2012 r. (data wpływu 29 marca 2012 r.), poprzez złożenie druku ORD-IN wraz z uzupełnieniem o wszystkie wymagane w tym formularzu elementy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawczyni będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz transakcji wewnątrzwspólnotowych, składająca miesięczne deklaracje dla potrzeb podatku VAT dnia 25.11.2008r. zakupiła na terenie Niemiec, jako wewnątrzwspólnotowe nabycie, koparkę gąsiennicową. Maszyna ta nie jest i nie będzie zarejestrowana, początkowo umieszczona została w ewidencji środków handlowych, gdyż przeznaczona była na sprzedaż. Ponieważ jednak od długiego czasu nie ma kupca na tę maszynę, za to firma Wnioskodawczyni rozwija się w kierunku budowlanym, Zainteresowana zamierza przekwalifikować ją na środek trwały i wykorzystywać ją w działalności gospodarczej. Nie ma jednak pewności co do obowiązku lub braku obowiązku zapłacenia podatku VAT.

Zgodnie z art. 103 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8 (czyli przez składanie deklaracji miesięcznych), podatnicy są obowiązani do obliczania i wpłacania podatku VAT w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, jeśli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeśli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 10 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług spośród pojazdów lądowych przez nowe środki transportu rozumie się te, które są przeznaczone do transportu osób lub towarów i wymienione są w poz. 1-4, 9, 10 i 15-20 załącznika nr 1 do ustawy (a także spełniają określone wymogi odnośnie pojemności, mocy silnika, przebiegu oraz momentu dopuszczenia ich do użytkowania). Z powyższego wynikałoby, że aby zakupiony towar mógł być zaliczony do środków transportu, musi być wymieniony w ww. pozycjach załącznika nr 1 do ustawy. Tymczasem są tam wskazane niektóre grupy towarów z grupowań PKWiU: 34.10 (samochody osobowe i pojazdy mechaniczne z wyłączeniami), 3.20 (lokomotywy szynowe i wagony z wyłączeniami), 35.41 (niektóre wózki inwalidzkie).

Koparki znajdują się w grupowaniach PKWiU: 29.52.26 i 29.52.27, czyli w dziale „maszyny i urządzenia, gdzie indziej nie wymienione”. Skoro więc koparka nie jest środkiem transportu, to w ocenie Wnioskodawczyni, w przypadku jej nabycia nie ma zastosowania przepis art. 103 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym, Zainteresowana prosi o interpretację przepisu dotyczącego podatku od towarów i usług oraz wskazanie, czy w tym przypadku powinien zostać uiszczony podatek VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od zakupionej jako wewnątrzwspólnotowe nabycie koparki gąsiennicowej, która ma być przekwalifikowana na środek trwały w firmie Wnioskodawczyni występuje obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług, jeżeli tak, to w jakim terminie należy dokonać wpłaty tego podatku i w jakiej deklaracji odliczyć zapłacony podatek?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie ma obowiązku płacenia podatku od towarów i usług od wewnątrzwspólnotowego nabycia koparki gąsiennicowej, ponieważ traktowana jest ona jako maszyna, urządzenie a nie środek transportu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Z uwagi na okoliczność, iż przedmiotowy stan faktyczny dotyczy wewnątrzwspólnotowego nabycia koparki gąsiennicowej w listopadzie 2008 r., niniejszą interpretację wydaje się w oparciu o stan prawny obowiązujący w dniu dokonania tej transakcji.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zaklasyfikowania określonych towarów do właściwych grupowań statystycznych, obowiązany jest podatnik. Zgodnie z przepisem § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), dla celów podatku od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Na mocy art. 9 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    
    1.  podatnik, podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
    
    *   z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Przepis ust. 1 – stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy – stosuje się również w przypadku, gdy:

1.  nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,
2.  dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

\- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz transakcji wewnątrzwspólnotowych, składająca miesięczne deklaracje dla potrzeb podatku VAT dnia 25.11.2008r. zakupiła na terenie Niemiec, jako wewnątrzwspólnotowe nabycie, koparkę gąsiennicową LIEBHERR CAT 320. Maszyna ta nie jest i nie będzie zarejestrowana, początkowo umieszczona została w ewidencji środków handlowych, gdyż przeznaczona była na sprzedaż. Ponieważ jednak od długiego czasu nie ma kupca na tę maszynę, za to firma Wnioskodawczyni rozwija się w kierunku budowlanym, Zainteresowana zamierza przekwalifikować ją na środek trwały i wykorzystywać ją w działalności gospodarczej. Koparki znajdują się w grupowaniach PKWiU: 29.52.26 i 29.52.27, czyli w dziale „maszyny i urządzenia, gdzie indziej nie wymienione”.

Zgodnie z art. 99 ust. 9 ustawy w przypadku gdy podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 nie mają obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, deklarację podatkową składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Stosownie do art. 99 ust. 10 ustawy w przypadku gdy podatnicy, o których mowa w art. 15, oraz podmioty niebędące podatnikami wymienionymi w art. 15, niemające obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, dokonują jedynie wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu, deklarację podatkową w zakresie nabywanych nowych środków transportu składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu.

W myśl art. 103 ust. 3 ustawy, w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 9 i 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju (art. 103 ust. 4 ustawy).

W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, podatnicy są obowiązani przedłożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu. Do informacji dołącza się kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika – art. 103 ust. 5 ustawy.

Stosownie do art. 103 ust. 6 ustawy informacja, o której mowa w ust. 5, wraz z kopią faktury potwierdzającej nabycie środka transportu i dowodem zapłaty, stanowią podstawę do wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 105 ust. 1 pkt 1.

Jak wynika z powyższego, jeżeli podatnik podatku od towarów i usług (rozliczający ten podatek na zasadach ogólnych), przywozi nabyty z innego państwa Unii Europejskiej środek transportu, który będzie chciał zarejestrować na terytorium Polski lub jeżeli ten środek transportu nie podlega rejestracji, ale będzie użytkowany na terytorium Polski – jest zobowiązany wpłacić należny podatek od towarów i usług we właściwym urzędzie skarbowym w ciągu 14 dni licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Na mocy art. 2 pkt 10 lit. a ustawy, przez nowe środki transportu rozumie się przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe wymienione w poz. 1-4, 9, 10 i 15-20 załącznika nr 1 do ustawy, napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowatów, jeżeli przejechały nie więcej niż 6 000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy (…).

Zatem za nowe środki transportu mogą być uznane pojazdy lądowe przeznaczone do transportu osób lub towarów wymienione w poz. 1-4, 9, 10 i 15-20 załącznika nr 1 do ustawy, które spełniają określone warunki dotyczące mocy silnika bądź jego pojemności skokowej oraz dotyczące dotychczasowej długości ich używania (mierzonej czasem używania oraz przebiegiem).

Natomiast przez inne środki transportu, o których mowa w art. 103 ust. 4 należy rozumieć środki transportu tożsame z nowymi, jednak nie spełniające warunku uznania ich za nowe środki transportu w postaci przebiegu lub okresu który upłynął od dopuszczenia ich do użytku.

Opisana we wniosku koparka gąsiennicowa nie została wymieniona w powołanym powyżej załączniku. Zatem nie można uznać przedmiotowej koparki za środek transportu.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w związku z nabyciem w dniu 25.11.2008 r. na terenie Niemiec jako wewnątrzwspólnotowe nabycie koparki gąsiennicowej LIEBHERR, sklasyfikowanej według PKWiU z 1997 r. jako 29.52.26 i 29.52.27 „koparki mechaniczne samobieżne, czerpaki …”, która ma być przekwalifikowana na środek trwały, Zainteresowana nie była i nie jest zobowiązana do rozliczenia podatku od towarów i usług zgodnie z art. 103 ust. 4 i ust. 5 ustawy.

Natomiast Wnioskodawczyni była zobowiązana do zapłaty podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia koparki na zasadach ogólnych określonych w art. 103 ust. 1 ustawy, tj. Zainteresowana była obowiązana do obliczenia i wpłacenia podatku w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Zgodnie z przepisem art. 103 ust. 1 ustawy, podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b.

Odnosząc się zaś do kwestii deklaracji, w której zapłacony podatek może być odliczony, tut. Organ wskazuje, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Z kolei ust. 10 pkt 2 tego artykułu wskazuje, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Natomiast w myśl art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Wobec powyższego Wnioskodawczyni winna uwzględnić kwotę podatku naliczonego w deklaracji dotyczącej okresu, w którym powstał obowiązek podatkowy lub jeżeli nie dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w tym terminie, może dokonać odliczenia kwoty podatku naliczonego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych pod warunkiem, że nabyty towar jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania Zainteresowanej w kontekście przedstawionego stanu faktycznego i własnego stanowiska. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte przedmiotowym pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Końcowo należy wskazać, że pomimo, iż we wniosku ORD-IN zaznaczono w części E.1 „przedmiot wniosku” pozycję 50 jako zdarzenie przyszłe, to jednak z uwagi na treść złożonego wniosku, a w szczególności na okoliczność nabycia w dniu 25 listopada 2008 r. koparki gąsiennicowej oraz fakt uiszczenia opłaty w wysokości 40 zł, tj. opłaty odpowiadającej jednemu zaistniałemu stanowi faktycznemu, tut. Organ uznał, że przedmiotowy wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Końcowo należy podkreślić, że obowiązek przedstawienia organom podatkowym prawidłowej klasyfikacji dla sprzedawanych towarów lub świadczonych usług należy do podatnika, który ponosi również odpowiedzialność za nieprawidłowo dokonaną klasyfikację. Wskazuje się, że tut. Organ nie jest uprawniony do klasyfikacji towarów i usług, ani też weryfikacji wskazanych przez Wnioskodawczynię klasyfikacji, w związku z tym, niniejszej interpretacji indywidualnej udzielono wyłącznie przy założeniu, że grupowanie wskazane przez Wnioskodawczynię w stanie faktycznym jest prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.