Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-254/13-2/EL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-04-25
Teza: Wynagrodzenie, które Wnioskodawca będzie otrzymywał w związku z pełnieniem funkcji dyrektora w Spółce będącej rezydentem podatkowym ZEA – stosownie do treści art. 19 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu – będzie podlegało opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Jednocześnie jednak – zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. a) tej Umowy – ww. dochody będą zwolnione z opodatkowania w Polsce.
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; dyrektor; wynagrodzenia; Zjednoczone Emiraty Arabskie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 18.03.2013r. (data wpływu 29.03.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu pełnienia funkcji dyrektora w spółce z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.03.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu pełnienia funkcji dyrektora w spółce z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest podatnikiem zamieszkującym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Zostanie On powołany na funkcję dyrektora Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (zwanej w dalszej części „Spółką ZEA”).

W związku z wykonywaniem czynności określonych w umowie związanych z pełnieniem funkcji dyrektora, w tym zarządzanie Spółką i działanie w imieniu Spółki ZEA na zasadach określonych w akcie założycielskim Spółki oraz uchwale zgromadzenia wspólników, Spółka ZEA będzie wypłacać Podatnikowi wynagrodzenie.

Zakres pełnionych przez Wnioskodawcę obowiązków w ramach funkcji dyrektora w Spółce ZEA mieści się w definicji art. 19 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (zwanej dalej „Umową ). Zgodnie ze statutem Spółki ZEA, funkcje zarządcze w Spółce ZEA pełnić będzie rada dyrektorów (Board of Directors), w której Wnioskodawca będzie pełnił funkcję dyrektora. Wobec powyższego należy mieć na względzie, że funkcja dyrektora będzie analogiczną do pełnienia funkcji członka zarządu, zaś rada dyrektorów jest odpowiednikiem zarządu.

Spółka ZEA, w której Wnioskodawca pełnił będzie funkcję dyrektora będzie rezydentem podatkowym Zjednoczonych Emiratów Arabskich, zarejestrowanym zgodnie z tamtejszym prawem oraz mającym siedzibę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Z tytułu pełnienia funkcji dyrektora w Spółce ZEA, Wnioskodawca będzie podlegał obowiązkowi podatkowemu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Zgodnie z art. 19 Umowy, wynagrodzenie i inne należności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej otrzymuje z tytułu członkostwa w zarządzie, radzie nadzorczej, lub innym podobnym organie Spółki ZEA mającej siedzibę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, może być opodatkowane w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wynagrodzenie, które Wnioskodawca będzie otrzymywał na postawie uchwały Zgromadzenia Wspólników Spółki ZEA w związku z pełnieniem funkcji członka zarządu (dyrektora), będzie opodatkowane wyłącznie w Zjednoczonych Emiratach Arabskich?
2.  Czy wynagrodzenie Wnioskodawcy otrzymywane tytułem pełnienia funkcji członka zarządu (dyrektora) Spółki ZEA będzie opodatkowane w Polsce, czy też będzie ono miało jedynie wpływ na ustalenie efektywnej stawki podatku dochodowego od osób fizycznych, według której będą opodatkowane inne dochody podlegające w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, tj. na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3.  Czy w przypadku, gdy wynagrodzenie otrzymane na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników Spółki ZEA z tytułu wykonywania obowiązków członka zarządu (dyrektora) oraz inne należności i świadczenia związane z pełnieniem funkcji członka zarządu (dyrektora) przysługujące Wnioskodawcy na podstawie Umowy Spółki ZEA, będąc jedynym źródłem dochodów — tzn. brak jakichkolwiek innych dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, zobowiązany jest składać coroczne zeznanie podatkowe za dany rok podatkowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 19 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (zwanej dalej „Umową”), wynagrodzenie i inne należności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej otrzymuje z tytułu członkostwa w zarządzie, radzie nadzorczej, lub innym podobnym organie Spółki ZEA mającej siedzibę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, może być opodatkowane w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Wobec powyższego należy uznać, że wszelkie przychody otrzymane w związku ze sprawowaniem funkcji członka zarządu (dyrektora) Spółki ZEA, może podlegać opodatkowaniu jedynie w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (jeżeli wewnętrzne przepisy podatkowe tego kraju przewidują opodatkowanie takich dochodów), także bez względu na miejsce faktycznego sprawowania obowiązków członka organu Spółki ZEA, w tym dyrektora Spółki ZEA.

Zgodnie z art. 24 ust 1 Umowy w przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami Umowy może być opodatkowany w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Polska zwolni taki dochód od opodatkowania, lecz może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był tak właśnie zwolniony.

Należy stwierdzić, iż na gruncie prawa polskiego odpowiednikiem art. 24 ust. l Umowy jest art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyjaśnia on, jak należy obliczyć w takim przypadku stopę procentową, która będzie zastosowana do dochodu podlegającego w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wynagrodzenie, które ewentualnie Wnioskodawca ma otrzymać na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników Spółki ZEA z tytułu wykonywania obowiązków członka zarządu (dyrektora) oraz inne należności i świadczenia związane z pełnieniem funkcji członka zarządu (dyrektora), przysługujące na podstawie umowy spółki będą opodatkowane wyłącznie w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Natomiast w Polsce powyższe należności będą miały wpływ wyłącznie na ustalenie efektywnej stopy procentowej podatku dochodowego od osób fizycznych, która znajdzie zastosowanie w odniesieniu do innych dochodów podlegających w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wynagrodzenie, które ewentualnie Wnioskodawca ma otrzymać na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników Spółki ZEA z tytułu wykonywania obowiązków członka zarządu (dyrektora) oraz one należności i świadczenia związane z pełnieniem funkcji członka zarządu (dyrektora), przysługujące na podstawie umowy spółki będą opodatkowane wyłącznie w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Natomiast w Polsce powyższe należności będą miały wpływ wyłącznie na ustalenie efektywnej stopy procentowej podatku dochodowego od osób fizycznych, która znajdzie zastosowanie w odniesieniu do innych dochodów podlegających w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych, tzn. na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli takie dochody wystąpią.

Należy stwierdzić, że w przypadku braku jakichkolwiek dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce poza wynagrodzeniem uzyskanym za granicą, Podatnik nie jest zobowiązany składać corocznego zeznania podatkowego za dany rok podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska – o czym stanowi art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zasady opodatkowania wynagrodzeń dyrektorów regulują postanowienia art. 19 umowy z dnia 31 stycznia 1993 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1994 r. Nr 81, poz. 373).

W myśl art. 19 Umowy z dnia 31 stycznia 1993 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1994 r. Nr 81, poz. 373), wynagrodzenia i inne podobne należności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w zarządzie, radzie nadzorczej lub w innym podobnym organie spółki mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Odnosząc się do użytego w art. 19 Umowy określenia przedmiotu opodatkowania należy wskazać, że przez wynagrodzenia i inne podobne należności otrzymywane z tytułu członkostwa w zarządzie, radzie nadzorczej lub w innym podobnym organie spółki należy rozumieć wyłącznie należności wynikające z pełnienia funkcji zarządczych i nadzorczych w spółce, a nie innych funkcji pełnionych dodatkowo przez osoby będące członkami zarządu, rady nadzorczej lub innego podobnego organu spółki (np. funkcji doradcy, konsultanta). Chodzi zatem o należności z tytułu czynności charakterystycznych dla wykonywania obowiązków dyrektora w spółce, dla zarządzania spółką i nadzoru nad zarządzaniem spółką. Wskazać również należy, że z Komentarza do art. 16 Modelowej Konwencji (Klaus Vogel on Double Taxation Conventions, Third Editio, str. 957-958) wynika, że artykuł ten obejmuje wyłącznie wynagrodzenie wypłacone w zamian za nadzór nad zarządzaniem spółką.

Ponadto, użyty w wyżej powołanym przepisie art. 19 Umowy zwrot „mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie” określa, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w państwie rezydencji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt e) umowy, określenie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób utworzone w jednym z Umawiających się Państw zgodnie z jego ustawodawstwem.

Jednocześnie określenie "spółka" oznacza każdą osobę prawną lub każdą jednostkę, którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną (art. 3 ust. 1 pkt f) umowy).

Art. 4 umowy wskazuje natomiast kryteria pozwalające uznać osobę za rezydenta umawiającego się państwa. Zazwyczaj ustawodawstwa poszczególnych państw nakładają nieograniczony obowiązek podatkowy oparty na osobistych więzach podatnika z danym państwem, polegających przede wszystkim na fakcie zamieszkania lub posiadania siedziby w tym państwie.

Stosownie do art. 4 ust. 1 umowy, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.

Jeżeli spółka posiada siedzibę w obu umawiających się państwach, to uważa się ją za mającą siedzibę w tym państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu (art. 4 ust. 3 umowy).

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż nie każdy przypadek posiadania przez spółkę siedziby w umawiającym się państwie, oznacza iż spółka podlega w tym państwie opodatkowaniu z tytułu rezydencji podatkowej. Nie przesądza również o rezydencji podatkowej fakt zarejestrowania spółki w danym państwie. W przypadku gdy spółka posiada siedziby w obu umawiających się państwach, spółka może zostać uznana za rezydenta tylko tego państwa, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.

Miejsce faktycznego zarządu to miejsce, w którym, z merytorycznego punktu widzenia podejmowane są najważniejsze decyzje w sprawach zarządzania i w sprawach handlowych, niezbędne do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa jako całości. W celu ustalenia miejsca faktycznego zarządu powinny być brane pod uwagę wszystkie fakty i okoliczności. Dany podmiot może mieć więcej niż jedno miejsce zarządu, lecz może mieć tylko jedno miejsce faktycznego zarządu (pkt. 24 Komentarza do art. 4 MK).

Dokonując interpretacji celowościowej art. 16 MK OECD, nie ulega wątpliwości, iż warunek w nim wymieniony odnoszący się do posiadania przez spółkę siedziby w drugim państwie, dotyczy rezydencji podatkowej spółki, czyli podlegania przez spółkę nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w drugim państwie (a nie faktu zarejestrowania jej czy posiadania siedziby w drugim państwie).

Taką interpretację potwierdza np. wersja angielska art. 19 umowy między Polską a ZEA, która stanowi: „Directors’ fees and similar payments derived by a resident of a Contracting State in his capacity as member of the board of directors of a company which is a resident of the other Contracting State may be taxed in that other State.”. Stosownie do art. 30 umowy, została ona sporządzona w językach polskim, arabskim i angielskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne. W przypadku rozbieżności przy interpretacji umowy tekst angielski będzie rozstrzygający.

Z powyższych przepisów wynika, iż wynagrodzenie dyrektora mającego miejsce zamieszkania w Polsce z tytułu członkowstwa w organach zarządzających (board of directors) spółki ZEA, będzie podlegało opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19 umowy, o ile spółka ta jest rezydentem ZEA. W takim przypadku, dochód dyrektora może być opodatkowany w ZEA, a w Polsce należy zastosować metodę wyłączenia z progresją, o której mowa w art. 24 umowy i art. 27 ust. 8 ustawy.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. a) ww. Umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, to Polska zwolni, z uwzględnieniem postanowień punktu b), taki dochód lub majątek od opodatkowania, lecz może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był tak właśnie zwolniony od opodatkowania.

Wobec tego, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania może być opodatkowany w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, to Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, ale może przy obliczaniu podatku od pozostałej części dochodu lub majątku takiej osoby stosować stopę podatkową, która byłaby zastosowana w razie, gdyby zwolniona część dochodu lub majątku nie podlegała takiemu zwolnieniu.

W myśl art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1,
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zasadę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego np. łącznie z małżonkiem. W przeciwnym razie, podatnik nie ma obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym o osób fizycznych.

Wnioskodawca obejmie funkcję dyrektora w Spółce mającej siedzibę na terytorium Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Spółka kapitałowa będzie rezydentem podatkowym Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Zakres pełnionych przez Wnioskodawcę obowiązków w ramach funkcji dyrektora w Spółce mieści się w definicji art. 19 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodu i majątku.

Mając na uwadze powołany wyżej stan prawny oraz opierając się na treści wniosku stwierdzić należy, że wynagrodzenie, które Wnioskodawca będzie otrzymywał w związku z pełnieniem funkcji dyrektora w Spółce będącej rezydentem podatkowym ZEA – stosownie do treści art. 19 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu – będzie podlegało opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Jednocześnie jednak – zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. a) tej Umowy – ww. dochody będą zwolnione z opodatkowania w Polsce.

W sytuacji osiągnięcia dochodów podlegających w Polsce opodatkowaniu na zasadach ogólnych, będą one opodatkowane w sposób określony w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnione z opodatkowania dochody z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu Spółki, rezydenta Zjednoczonych Emiratów Arabskich należy wówczas uwzględnić do ustalenia stopy procentowej, według której Wnioskodawca powinien obliczyć podatek należny od dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.