Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.658.2025.3.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Ugoda z bankiem; zwrot środków nienależnie wpłaconych do
banku.
Słowa kluczowe: kredyt
kredyt-kredyt hipoteczny
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem złożonym 5 sierpnia 2025 r. i 11 sierpnia 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 16 października 2006 r. wspólnie z mężem (...) jako konsument, zawarła Pani z ...
    Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w ..., ... w ... - Umowę nr ... o kredyt hipoteczny dla osób
    fizycznych „...” waloryzowany kursem CHF (dalej jako: „Umowa”) o wartości 350 000,04 zł.
    Następcą prawnym ... jest obecnie ... . Kredyt został przeznaczony na sfinansowanie
    budowy domu jednorodzinnego na posiadanej wspólnie z mężem działce gruntu nr ...,
    obręb ..., przy ul. ... . Przedmiotowa nieruchomość została wybudowana w celu
    zaspokojenia osobistych potrzeb mieszkaniowych i sfinansowana zgodnie z
    harmonogramem transz uruchamianych przez bank. Zaciągnięty kredyt został
    zabezpieczony hipoteką kaucyjną w wysokości 525 000,00 zł, ustanowioną na własności
    wyżej wymienionej działki gruntu wpisaną do KW nr .... W dniu 13 lutego 2024 r. kredyt
    został całkowicie spłacony poprzez zapłatę kwoty 336 535,00 zł ze środków pochodzących
    ze sprzedaży tej nieruchomości. Łączna wysokość wpłaconych do banku rat kapitałowo-
    odsetkowych i innych opłat wyniosła 763 625,55 zł (w tym kwoty 61 860,60 franków
    szwajcarskich przeliczonych po kursie NBP z dnia złożenia pozwu). Powołując się na
    abuzywność klauzul Umowy, wspólnie z mężem wytoczyła Pani przeciwko bankowi pozew
    indywidualny o nieważność Umowy, wnosząc o zasądzenie od banku kwoty 413 626,00 zł
    tytułem zwrotu nienależnie pobranych przez bank świadczeń w wykonaniu łączącej strony
    całkowicie nieważnej Umowy. Bank w dniu 24 czerwca 2025 r. zaproponował podpisanie
    ugody pozasądowej, aby zakończyć istniejący spór sądowy oraz zgodnie oświadczyć, że
    strony nie będą dochodzić w przyszłości roszczeń związanych z zawarciem i
    wykonywaniem Umowy oraz zobowiązują się do zakończenia istniejących sporów
    sądowych, przedmiotem których są roszczenia wynikające z Umowy. W celu ugodowego
    zakończenia sporu bank proponuje zwrócić Pani oraz mężowi łączną kwotę 331 700,72 zł.
    W proponowanej ugodzie bank oświadcza, że w wyniku zwrotu, w odniesieniu do wyżej
    wymienionej kwoty, na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny przygotowania informacji
    PIT-11 dla kwoty zwrotu. Nadto, bank oświadcza, że wystąpił do Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie stanu
    faktycznego powstałego w wyniku zawartej ugody, czy po stronie kredytobiorcy powstaje
    przychód w związku ze zwrotem wskazanym w ugodzie, a tym samym na Banku nie ciąży
    powyżej wskazany obowiązek informacyjny. Bank otrzymał interpretację indywidualną i
    zamieścił o niej komunikat na swojej stronie internetowej. Uzupełniając opis stanu
    faktycznego, wskazuje Pani, że nie zawarła Pani żadnego innego kredytu na zaspokojenie
    swoich potrzeb mieszkaniowych.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Nadmienia Pani, że pomimo iż występuje Pani jako osoba fizyczna o indywidualną
    interpretację podatkową, zdarzenie przyszłe dotyczy ugody pomiędzy bankiem a Panią i
    mężem jako stroną przedmiotowej umowy kredytowej oraz ugody. Kredyt został spłacony
    solidarnie przez Panią i męża, zatem zwrot środków pieniężnych we wskazanej w
    propozycji ugody kwocie, tj. 331 700,72 zł nastąpi do Pani i do Pani męża łącznie na
    wspólne konto. Podnosi Pani tę kwestię, gdyż mimo iż w opisie zdarzenia przyszłego jest
    jednoznacznie wskazane, że stroną ugody jest Pani wspólnie z mężem, to w przesłanych
    pytaniach znajduje się wskazanie, jakoby kwota ugody przysługiwała w całości Pani.
    Rozumie Pani stan prawny, że podatnik występuje indywidualnie do Krajowej Informacji
    Skarbowej o interpretację podatkową, niemniej opis zdarzenia przyszłego dotyczy
    zawartej umowy wspólnie z Pani mężem i bank traktuje Panią i męża łącznie jako stronę
    umowy i ugody.
    W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na
    zadane w wezwaniu pytania:
    1) Czy zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę
      kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości; jeśli nie, proszę wyjaśnić jaka część ww.
      kredytu obciąża Panią, a jaka współkredytobiorcę?

        Odpowiedź: Par. 31 ust. 1 przedmiotowej umowy kredytu brzmi „Kredytobiorcy
        ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z Umowy”.
        Żadne inne zapisy przedmiotowej umowy nie wskazują na inny sposób
        odpowiedzialności kredytobiorców, niż solidarny i w taki też sposób umowa
        kredytowa była spłacana (z rachunku wspólnego).
    2) Czy kwota 331 700,72 zł, którą otrzyma Pani od banku jest zwrotem na Pani rzecz
      środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy kredytowej przekazała Pani na
      rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, czy jest to inna kwota – jaka
      (czego dotyczy)?
        Odpowiedź: Tak, kwota 331 700,72 zł jest zwrotem środków pieniężnych na rzecz
        Pani i Pani męża (łącznie) jako strony umowy, które to środki pieniężne na mocy
        umowy kredytowej Pani i Pani mąż przekazaliście solidarnie na rzecz banku w
        ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. Dodatkowo w opisie zdarzenia
        przyszłego wskazano „W proponowanej ugodzie bank oświadcza, że w wyniku
        zwrotu, w odniesieniu do wyżej wymienionej kwoty, na Banku nie ciąży obowiązek
        informacyjny przygotowania informacji PlT-11 dla kwoty zwrotu. Nadto, bank
        oświadcza, że wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie
        indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie stanu faktycznego powstałego
        w wyniku zawartej ugody, czy po stronie kredytobiorcy powstaje przychód w
        związku ze zwrotem wskazanym w ugodzie, a tym samym na Banku nie ciąży
        powyżej wskazany obowiązek informacyjny. Bank otrzymał interpretację
        indywidualny i zamieścił o niej komunikat na swojej stronie internetowej.”
    3) Czy kwota 331 700,72 zł, którą otrzyma Pani od banku mieści się w kwocie wpłacanej
      przez Panią podczas spłaty kredytu?
        Odpowiedź: Tak, kwota 331 700,72 zł mieści się w kwocie 763 625,55 zł i zostało to
        wskazane w opisie zdarzenia przyszłego cyt. „Łączna wysokość wpłaconych do
        banku rat kapitałowo-odsetkowych i innych opłat wyniosła 763 625,55 zł (w tym
        kwoty 61 860,60 franków szwajcarskich przeliczonych po kursie NBP z dnia
        złożenia pozwu).”. Dodatkowo wskazuje Pani jak na wstępie, że kwota zwrotu
        nastąpi do Pani i do Pani męża łącznie, jako strony umowy i ugody.
    4) Czy w wyniku ugody nastąpiło przewalutowanie kredytu na PLN?
        Odpowiedź: Nie, w wyniku ugody nie nastąpiło przewalutowanie kredytu na PLN.
        Ponadto, kredyt został spłacony całkowicie, o czym mowa w opisie zdarzenia
        przyszłego cyt. „W dniu 13 lutego 2024 r. kredyt został całkowicie spłacony poprzez
        zapłatę kwoty 336 535,00 zł ze środków pochodzących ze sprzedaży tej
        nieruchomości.”
    5) Dlaczego bank wypłaci kwotę 331 700,72 zł – jakim tytułem ją wypłaci, z czego wynika
      ta wypłata, jaki ma charakter? W szczególności, czy jest to:
    a) zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty rat kredytowo-
      odsetkowych, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych
      według kursów waluty przyjętych w ugodzie, zostały uznane za nadpłatę kredytu, albo
    b) zwrot środków wpłaconych wcześniej do banku, które zostały w ugodzie uznane za
      nienależne bankowi z innych powodów (jakich?)?
        Odpowiedź: Nawiązując do zapisów projektu ugody załączonego do wniosku o
        wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, tj.:
        Par. 1 ust. 2. „Kredytobiorca/y wykonując Umowę spłacił/li tytułem rat kapitałowo-
        odsetkowych kwotę 61 860,60 CHF/479 994,26 PLN, a tytułem innych świadczeń
        pieniężnych 3 500,00 PLN.”,
        Par. 1 ust. 5 „W celu ugodowego zakończenia sporu, Bank zobowiązuje się zwrócić
        na rzecz Kredytobiorcy/ów ustalaną przez Strony kwotę 331 700,72 PLN.”,

        czyli bank zaproponował określoną kwotę zwrotu (ust. 5) w nawiązaniu do
        wpłaconych wcześniej przez nas środków pieniężnych (ust. 2).
        W proponowanej treści ugody nie są wskazane żadne zapisy świadczące o
        „ponownym przeliczeniu zobowiązań kredytowych według kursów waluty
        przyjętych w ugodzie ”. Natomiast w załączniku nr 1 do projektu ugody
        umieszczone zostały zapisy wynikające bezpośrednio ze wskazań Trybunału
        Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Sądu Najwyższego o konsekwencjach
        potencjalnej abuzywności klauzul. Biorąc pod uwagę orzecznictwo Trybunału
        Sprawiedliwości Unii Europejskiej i sadów polskich, w znakomitej większości
        wyroków umowy kredytowe waloryzowane kursem walut obcych są uznane w
        całości za nieważne, właśnie ze względu na abuzywność stosowanych przez banki
        klauzul oraz bardzo często dodatkowo wskutek wadliwego prawnie procesu
        zawierania umów kredytowych łamiących podstawowe prawa konsumentów.
        Zważywszy na powyższe, w Pani ocenie jest to powód zwrotu środków nienależnie
        wpłaconych do banku.
    6) Czy zwrot środków pieniężnych:
    a) to odszkodowanie ze strony banku (jeśli tak, za jakie szkody)?
        Odpowiedź: Nie. Z treści ugody nie wynikają żadne zapisy, które można uznać za
        odszkodowanie ze strony banku.
    b) to wynagrodzenie za zaniechanie dochodzenia przez Panią roszczeń wobec banku na
      drodze sądowej lub odstąpienie od takich roszczeń?
        Odpowiedź: Nie. W preambule projektu ugody w pkt 8 cyt. „W związku z
        zawarciem Ugody, Strony zgadzają się, że nie będą dochodzić w przyszłości
        roszczeń związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy oraz zobowiązują się
        do zakończenia istniejących sporów sądowych, przedmiotem których są
        roszczenia wynikające z Umowy.” ale ugoda nie traktuje o jakimkolwiek
        wynagrodzeniu za zaniechanie dochodzenia roszczeń wobec banku na drodze
        sądowej lub odstąpienie od takich roszczeń.
    c) to zadośćuczynienie ze strony banku na Pani rzecz (jeśli tak, z tytułu jakich krzywd)?
        Odpowiedź: Nie, ani w treści pozwu, ani w treści projektu ugody nie występują
        żadne odniesienia do zadośćuczynienia ze strony banku na Waszą rzecz.
    d) to świadczenie z tytułu kredytu mieszkaniowego związanym z powstaniem przychodu z
      tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania?
        Odpowiedź: Nie, każda spłacana przez Was rata kapitałowo-odsetkowa wiązała się
        z dodatnią kwotą w części odsetkowej.

## Pytanie

Czy kwota zwrotu, wynikająca z proponowanej przez bank ugody dotyczącej kredytu
    otrzymanego na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, podlega opodatkowaniu?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, kwota, która ma być zwrócona przez bank w wyniku zawarcia ugody, nie
    jest ani Pani dochodem, ani przychodem, lecz zwrotem niesłusznie pobranych kwot z
    tytułu rat kapitałowo-odsetkowych i innych opłat, a tym samym nie wiąże się z
    koniecznością zapłaty podatku dochodowego.
    Uzasadnienie stanowiska:
    Zgodnie z Kodeksem cywilnym przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w
    zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność
    co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić
    spór istniejący lub mogący powstać. W nawiązaniu do opisu stanu faktycznego, powołując

    się na abuzywność klauzul z Umowy Pani i Pani mąż wytoczyliście przeciwko bankowi
    pozew indywidualny o nieważność Umowy, wnosząc o zasądzenie od banku kwoty 413
    626,00 zł tytułem zwrotu nienależnie pobranych przez bank świadczeń w wykonaniu
    łączącej strony całkowicie nieważnej Umowy. Bank proponuje podpisanie ugody, w wyniku
    której dokona zwrotu nienależnie pobranych świadczeń w wysokości 331 700,72 zł. Nadto,
    z definicji przychodu zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wywieść należy, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, niemające
    charakteru zwrotnego. Zważywszy na to, że proponowana kwota zwrotu mieści się w
    kwocie uiszczonych do banku rat kapitałowo-odsetkowych i innych opłat, tj. 763 625,55 zł
    (w tym kwoty 61 860,60 franków szwajcarskich przeliczonych po kursie NBP z dnia
    złożenia pozwu), uznać należy, że nie uzyska Pani, w przypadku zawarcia ugody, korzyści
    majątkowej, która mogłaby zostać potraktowana jako trwałe przysporzenie w Pani
    majątku. Tym samym, w związku ze zwrotem przez bank kwoty wynikającej z
    proponowanej ugody, po Pani stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie wystąpi również
    obowiązek zapłaty podatku z tego tytułu. Takie stanowisko przedstawia także bank w
    treści ugody powołując się na otrzymaną interpretację podatkową Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem
    przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe zwrotu przez bank należności stanowiącej zwrot zapłaconych kwot
    tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość

    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, skoro jak Pani wskazała – kwota, którą bank Pani wypłaci będzie
    stanowić zwrot środków pieniężnych na rzecz Pani jako strony umowy, które to środki
    pieniężne na mocy umowy kredytowej przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty
    rat kapitałowo-odsetkowych, a więc będzie stanowiła zwrot środków nienależnie
    wpłaconych do banku, to stwierdzam, że zwrot ten nie stanowić dla Pani przychodu.
    Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pani majątku. Otrzymana przez Panią kwota stanowić będzie zwrot własnych pieniędzy,
    które nienależnie wpłaciła Pani wcześniej do banku.
    Pieniądze te nie będą Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, nie będzie Pani miała obowiązku
    rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów podatkowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii
    wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w
    sprawie oceny prawnej.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w
    sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do
    sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na
    podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Wyjaśnić również należy, że wydając interpretacje w trybie ww. przepisu tutejszy Organ
    nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w
    polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny
    własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z
    przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega
    weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej
    sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w
    związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z
    wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób (np. Pani męża).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.