Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-51/11-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-04-13
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług szkoleniowych.
Słowa kluczowe: działalność; kształcenie; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi edukacyjne; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 5 stycznia 2011 r. (data wpływu 13 stycznia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r. (data wpływu 8 kwietnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług szkoleniowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług szkoleniowych. Dnia 8 kwietnia 2011 r. Zainteresowana uzupełniła wniosek o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność – zgodnie z PKD 85.59 B – „pozostałe pozaszkolne formy edukacji gdzie indziej niesklasyfikowane”, na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.) i posiada wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez Prezydenta Miasta.

Zainteresowana realizuje usługi szkoleniowe przede wszystkim w zakresie rozwoju kompetencji osobistych (komunikacja, motywacja, radzenie sobie ze stresem, wypalenie zawodowe) na zlecenie pracodawców, którzy uznają szkolenia w ww. zakresie za potrzebne w celu zwiększenia efektywności pracy zespołu (przedsiębiorstwa) poprzez budowanie kompetencji psychospołecznych jednostek (pracowników).

Ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476) wniosła zmiany w zakresie zwolnień od podatku od towarów i usług dla podatników świadczących usługi w zakresie kształcenia.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione zostały od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane.

W ocenie Zainteresowanej pojęcie usług kształcenia zawodowego pozwala na zbyt swobodne przyporządkowanie, ale też i zakwestionowanie przez organ podatkowy usługi szkoleniowej, jako usługi kształcenia zawodowego. Podatnik powziął bowiem wątpliwość, czy usługi rozwoju kompetencji osobistych (zdolności interpersonalne, radzenie sobie ze stresem, zarządzanie czasem własnym) zlecane bardzo często przez pracodawców w ramach podnoszenia kwalifikacji kadry pracowników, (będące w ocenie podatnika usługami kształcenia zawodowego), są nimi w rozumieniu ustawodawcy.

Komunikat Ministerstwa Finansów z dnia 31 grudnia 2010 r. opublikowany na stronie internetowej ministerstwa wyjaśnia, że „dla zastosowania zwolnienia w pierwszej kolejności istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków np. uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia. Zatem nie wszystkie usługi dotyczące kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego będą objęte zwolnieniem”.

W komunikacie Ministerstwa Finansów – jak stwierdza Wnioskodawczyni – także kryje się nieścisłość. Przedmiotowa ustawa o podatku od towarów i usług wyraźnie bowiem formułuje nieobligaotoryjność posiadania akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, albowiem ustawodawca wprowadził między litery a) i b) art. 43 ust. 1 pkt 29 spójnik „lub”.

Nadal jednak podatnik nie znajduje odniesienia odnośnika do definicji „usługi kształcenia zawodowego”. We właściwym ze względu na siedzibę podatnika Urzędzie Skarbowym w trakcie rozmowy telefonicznej Wnioskodawczyni otrzymała potwierdzenie swojego stanowiska, że usługi szkoleniowe związane z rozwojem kompetencji psychospołecznych, osobistych należy interpretować, jako usługi kształcenia zawodowego i uznać za zwolnione od podatku od towarów i usług.

Dnia 8 kwietnia 2011 r. Zainteresowana uzupełniła opis stanu faktycznego sprawy wskazując, iż prowadzi działalność na podstawie przepisów ustawy o systemie oświaty – zgodnie z wpisem do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez Prezydenta Miasta – jednakże nie jest to działalność wychowawcza.

Ponadto Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności na podstawie innych, odrębnych przepisów, poza wyżej wskazanymi.

Zainteresowana wskazała jednocześnie, iż działalność nie jest finansowana ze środków publicznych w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, realizuje jednak wybrane szkolenia dla podmiotów finansowanych w całości, ze środków publicznych, które stanowią jego źródło dochodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy usługi szkoleniowe zlecane przez pracodawców dla pracowników związana z rozwojem kompetencji osobistych (takich jak zdolności interpersonalne, radzenie sobie ze stresem, zarządzanie czasem własnym) realizowane przez podmiot gospodarczy - osobę fizyczną niebędącą nauczycielem, działający na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.) i posiadający wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzony przez właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i nie posiadający akredytacji kuratora oświaty spełniają treść art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji są zwolnione od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w zadanym pytaniu przedmiotowe usługi szkoleniowe wyczerpują definicję „usług kształcenia zawodowego”. Przepisy Kodeksu pracy zdefiniowały pojęcie „podnoszenie kwalifikacji zawodowych”. Podnoszenie kwalifikacji zawodowych oznacza zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą (art. 1031 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy – t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.). Takie rozumienie podnoszenia kwalifikacji zawodowych współgra z innymi przepisami Kodeksu pracy, zgodnie z którymi kwalifikacje zawodowe pracowników wymagane do wykonywania pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku są ustalane w przepisach wewnątrzzakładowych (np. w układzie zbiorowym pracy) lub w przepisach szczególnych. Przepisy te wskazują zatem, jakich kwalifikacji pracodawca może oczekiwać od pracowników przy wykonywaniu pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku (art. 102 ww. k.p.). Zatem przepisy Kodeksu pracy dotyczą przede wszystkim podnoszenia kwalifikacji zawodowych w ramach pracy aktualnie wykonywanej przez pracownika, ale również będą mogły mieć zastosowanie w przypadku, gdy planowany jest awans pracownika lub też pracodawca zamierza zaproponować mu inne warunki pracy, np. pracę na innym stanowisku, ze względu na zmianę profilu działalności firmy. Zgodnie z pojęciem stosowanym w statystyce narodowej (GUS) szkolenie zawodowe oznaczają „nabycie nowych umiejętności lub rozwijanie i ulepszanie już istniejących, przynajmniej w części finansowane przez przedsiębiorstwo, skierowane do załogi zatrudnionej na umowę o pracę lub do osób, których praca przynosi przedsiębiorstwu zysk, takich jak nieopłacani członkowie rodzin i pracownicy dorywczy. Musi być zaplanowane i organizowane z zamysłem nauczania”. Zgodnie ze standardami kwalifikacji zawodowych Ministra Pracy i Polityki Społecznej czynności zawodowe to „działania podejmowane w ramach zadania zawodowego i dające efekt w postaci realizacji celu przewidzianego w zadaniu zawodowym. Czynności mogą mieć charakter motoryczny lub intelektualny. Mając na względzie przytoczone definicje „usług kształcenia zawodowego” oraz fakt, że podatnik realizuje usługi kształcenia na podstawie odrębnych przepisów (ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty – t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) świadczone usługi, w ocenie Wnioskodawczyni są zwolnione od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Z kolei przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy, stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a ustawy, wprowadzonym art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578 ze zm.) oraz zmienionym art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej. Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów. Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Równocześnie na podstawie uregulowań zawartych w pkt 29 ww. artykułu, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto, zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 288 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu, usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz. U. L Nr 347, str. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni prowadzi działalność – zgodnie z PKD 85.59 B – „pozostałe pozaszkolne formy edukacji gdzie indziej niesklasyfikowane”, na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.) i posiada wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez Prezydenta Miasta Kalisza. Zainteresowana realizuje usługi szkoleniowe przede wszystkim w zakresie rozwoju kompetencji osobistych (komunikacja, motywacja, radzenie sobie ze stresem, wypalenie zawodowe) na zlecenie pracodawców, którzy uznają szkolenia w ww. zakresie za potrzebne w celu zwiększenia efektywności pracy zespołu (przedsiębiorstwa) poprzez budowanie kompetencji psychospołecznych jednostek (pracowników). Jednakże prowadzona działalność nie obejmuje swym zakresem działalności wychowawczej. Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług dla świadczonych usług.

Jak wynika z art. 2 pkt 3a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) system oświaty obejmuje placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych.

W myśl art. 82 ww. ustawy, osoby fizyczne i prawne mogą zakładać placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu placówek publicznych.

Placówki niepubliczne mogą zatem być zakładane i prowadzone przez osoby fizyczne lub osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego.

Jeżeli zatem Wnioskodawczyni prowadzi działalność objętą systemem oświaty oraz posiada wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez prezydenta miasta, może skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, w zakresie usług kształcenia wymienionych w zaświadczeniu właściwego organu dokonującego wpisu.

Ponadto, tut. Organ informuje, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni dotyczące zwolnienia od podatku VAT usług szkoleniowych uznano za prawidłowe, jednakże z uwagi na zastosowanie innych przepisów prawa niż wskazane przez Zainteresowaną.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.