Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-533/09-6/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-09
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia zapłaconego na rzecz podmiotu trzeciego.
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; koszt-koszty uzyskania przychodów; odszkodowania; osoba-osoby trzecie; pośrednictwo; umowa-rozwiązanie umowy; umowa-umowa najmu; usługi; wydatek; wynagrodzenia; związki-związek przyczynowo-skutkowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 03 lipca 2009 r. (data wpływu 14 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia zapłaconego na rzecz podmiotu trzeciego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 22 września 2009 r. (data wpływu 25 września 2009 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia zapłaconego na rzecz podmiotu trzeciego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzeń przyszłych.

Podatnik jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym – spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Podatnik na podstawie umowy najmu wykorzystywał nieruchomość na cele związane z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Obecnie nieruchomość ta nie jest już przez Podatnika wykorzystywana na potrzeby prowadzonej przez Niego na jej terenie działalności gospodarczej (Podatnik podjął już działania w celu znalezienia podnajemców). Jednakże umowa najmu cały czas obowiązuje. Podatnik na ww. nieruchomości dokonał nakładów (z własnych środków). Umowa najmu została zawarta na czas określony, bez możliwości wcześniejszego jej wypowiedzenia. Podatnik, z powodu zmiany strategii gospodarczej (która nie pociąga za sobą zmiany rodzaju działalności gospodarczej), zamierza rozwiązać przedmiotową umowę najmu w drodze porozumienia z Wynajmującym, gdyż działalność gospodarcza prowadzona na tej nieruchomości zostanie przeniesiona w inne miejsce celem dalszego jej wykonywania. Wraz zakończeniem stosunku najmu Podatnik zamierza zawrzeć z właścicielami przedmiotowej nieruchomości porozumienie, na podstawie którego dokonane zostaną wzajemne rozliczenia z tytułu poczynionych przez Podatnika nakładów na ww. nieruchomości.

Brane są pod uwagę dwa warianty ww. porozumienia:

*   właściciele zatrzymają poczynione przez Podatnika nakłady na nieruchomości za zapłatą określonej kwoty na rzecz Podatnika,

*   właściciele zatrzymają poczynione przez Podatnika nakłady na nieruchomości nieodpłatnie.

W przypadku, gdyby jednak nie udało się zawrzeć ww. porozumienia, Podatnik bierze pod uwagę podjęcie następujących działań (alternatywnie):

*   Podatnik rozwiązuje umowę z właścicielami nieruchomości i płaci im odpowiednie odszkodowanie,

*   Podatnik zleca podmiotowi trzeciemu prowadzenie negocjacji w sprawie rozwiązania przedmiotowej umowy najmu (bez odszkodowania płaconego przez Podatnika na rzecz właścicieli nieruchomości) oraz podjęcie czynności w celu znalezienia nowego najemcy przedmiotowej nieruchomości (nowy najemca „wszedłby” w miejsce Podatnika),

*   umowa nie zostanie rozwiązana, a Podatnik postara się znaleźć podnajemców.
    
    Podatnik odliczał podatek naliczony VAT z tytułu nabycia przedmiotowych nakładów na nieruchomości.
    
    W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    
    Czy w przypadku, gdy Podatnik zleci podmiotowi trzeciemu prowadzenie negocjacji w sprawie rozwiązania przedmiotowej umowy najmu (bez odszkodowania płaconego przez Podatnika na rzecz właścicieli nieruchomości) oraz podjęcie czynności w celu znalezienia nowego (w miejsce Podatnika) najemcy nieruchomości, to czy wartość zapłaconego na rzecz podmiotu trzeciego wynagrodzenia będzie stanowić dla Podatnika koszt uzyskania przychodów? – pytanie oznaczone we wniosku nr 6.
    
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
    
    Należy zauważyć, że w przedmiotowym przypadku Podatnik zamierza rozwiązać umowę najmu nieruchomości w celu przeniesienia prowadzonej na niej działalności gospodarczej. Zgodnie ze zmienioną strategią gospodarczą Podatnika przeniesienie działalności gospodarczej wpłynie na poprawę wyników prowadzonej działalności gospodarczej. Zlecenie przez Podatnika podmiotowi trzeciemu pomocy w prowadzeniu negocjacji z właścicielami nieruchomości przy rozwiązaniu umowy najmu oraz podjęcia czynności w celu znalezienia nowego najemcy (w miejsce Podatnika), pozwoli Podatnikowi zminimalizować koszty związane z rozwiązaniem przedmiotowej umowy najmu (Podatnik nie będzie płacił odszkodowania właścicielowi nieruchomości).
    
    Podatnik podkreśla, że poniesiony przez Niego koszt zostanie poniesiony w celu osiągnięcia w innym miejscu przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (umowa najmu zostanie rozwiązana, z uwagi na fakt, że Podatnik zamierza przenieść miejsce prowadzenia działalności gospodarczej).
    
    W katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, ustawodawca nie zawarł odszkodowania z tytułu rozwiązania umowy najmu.
    
    Podatnik zwraca uwagę, na fakt, że zawarte art. 15 ust. 1 ww. ustawy terminy „zachowania źródła przychodów” oraz „zabezpieczenia źródła przychodów” należy rozumieć następująco:
    
    *   zachowanie źródła przychodów – zachowanie mające na celu zapewnienie, aby przychody z danego źródła występowały dalej w dotychczasowej wysokości (w nienaruszonym stanie) oraz aby to źródło przychodów istniało,
    
    *   zabezpieczenie źródła przychodu – zapewnienie istnienia źródła przychodów – ochrona tego źródła.
    
    Podatnik nie zamierza zmieniać rodzaju działalności, a jedynie przenieść ją w inne miejsce, należy zatem stwierdzić, że działanie takie mieści się w zakresie pojęcia zachowania źródła przychodów. Zdanie Podatnika zgodne jest ze stanowiskiem organów podatkowych – interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2009 r. wydana przez Ministra Finansów za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB3/423-50/09-6/EŻ).
    
    Z uwagi na powyższe, zdaniem Podatnika, do kosztów uzyskania przychodów Podatnik może zaliczyć kwotę zapłaconego wynagrodzenia dla podmiotu trzeciego z tytułu świadczenia usług, których przedmiotem jest pomoc dla Podatnika w prowadzeniu negocjacji w sprawie rozwiązania umowy najmu oraz podjęcie czynności w celu znalezienia nowego najemcy, z uwagi na fakt, że spełniony został warunek określony w art. 15 ust. 1 ww. ustawy (zachowanie źródła przychodów).
    
    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
    
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).
    
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:
    
    *   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
    
    *   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    
    *   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    
    *   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
    
    *   został właściwie udokumentowany,
    
    *   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    
    Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami bądź służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów. Przy czym, zwrot „w celu” oznacza to, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym, że poniesienie go ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów, albo zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    
    Z treści wniosku wynika, że w przypadku, gdyby Wnioskodawcy nie udało się zawrzeć stosownego porozumienia z właścicielami wynajmowanej nieruchomości, Spółka bierze pod uwagę zlecenie podmiotowi trzeciemu prowadzenie negocjacji w sprawie rozwiązania przedmiotowej umowy najmu (bez zapłaty odszkodowania) oraz podjęcie czynności w celu znalezienia nowego najemcy ww. nieruchomości.
    
    Spółka argumentuje, że poniesiony przez Nią koszt zostanie poniesiony w celu osiągnięcia przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w innym miejscu. Ponadto, zlecenie podmiotowi trzeciemu pomocy w prowadzeniu negocjacji z właścicielami nieruchomości przy rozwiązaniu umowy najmu oraz podjęcia czynności w celu znalezienia nowego najemcy pozwoli Spółce zminimalizować koszty związane z rozwiązaniem przedmiotowej umowy najmu.
    
    Wobec powyższego, wydatek w postaci wynagrodzenia na rzecz podmiotu trzeciego uznać należy za koszt poniesiony w celu zachowania oraz zabezpieczenia źródła przychodu. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1996, przez pojęcie „zachować” („zachowywać”) należy rozumieć „dochować coś w stanie nie zmienionym, nie naruszonym, utrzymać”. Natomiast „zabezpieczyć” („zabezpieczać”) oznacza „uczynić bezpiecznym – nie zagrożonym; dać ochronę, ochronić”. Można zatem przyjąć, iż koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    
    Istotą tego rodzaju kosztów jest ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości. W analizowanej sprawie, Spółka przedstawiła informacje, które wskazują, iż dla zachowania (zabezpieczenia) obecnych i przyszłych przychodów racjonalnym może okazać się zlecenie podmiotowi trzeciemu prowadzenie negocjacji w sprawie rozwiązania umowy najmu oraz podjęcie czynności w celu znalezienia nowego (w miejsce Wnioskodawcy) najemcy nieruchomości. Zatem argumentacja Spółki w zakresie kwalifikacji ww. wydatku odpowiada przytoczonej definicji.
    
    Reasumując powyższe wyjaśnienia, stwierdzić należy, iż wydatek poniesiony przez Spółkę tytułem wynagrodzenia dla podmiotu trzeciego stanowić będzie – w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – koszt uzyskania przychodów.
    
    Zaznacza się jednak, że zaliczenie tegoż wydatku do kosztów uzyskania przychodów powoduje obniżenie podstawy opodatkowania, zatem Spółka winna dysponować stosownymi dowodami, iż zaliczenie przedmiotowego wydatku do kosztów uzyskania przychodów było zasadne i celowe. W szczególności zaś, że wydatek ten został poniesiony w celu uzyskania lub zagwarantowania przychodów, względnie w celu uniknięcia ryzyka wystąpienia strat bądź znacznego zmniejszenia uzyskiwanych dotąd dochodów.
    
    Ponadto informuje się, iż w zakresie pozostałych zdarzeń przyszłych wydane zostały odrębne interpretacje indywidualne, i tak:
    
    *   w części dotyczącej pytań nr 1 - 4 – interpretacja indywidualna z dnia 09 października 2009 r. nr ILPB3/423-533/09-4/EK,
    
    *   w części dotyczącej pytania nr 5 – interpretacja indywidualna z dnia 09 października 2009 r. nr ILPB3/423-533/09-5/EK,
    
    *   w części dotyczącej pytania nr 7 – interpretacja indywidualna z dnia 09 października 2009 r. nr ILPB3/423-533/09-7/EK,
    
    *   w części dotyczącej pytania nr 8 – interpretacja indywidualna z dnia 09 października 2009 r. nr ILPB3/423-533/09-8/EK,
    
    *   w części dotyczącej pytania nr 9 – interpretacja indywidualna z dnia 09 października 2009 r. nr ILPB3/423-533/09-9/EK,
    
    *   w części dotyczącej pytania nr 10 – interpretacja indywidualna z dnia 08 października 2009 r. nr ILPP1/443-830/09-4/BP,
    
    *   w części dotyczącej pytania nr 11 – interpretacja indywidualna z dnia 08 października 2009 r. nr ILPP1/443-830/09-5/BP.
    
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.