Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.621.2024.4.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-06
Teza: Czy odszkodowanie wraz z odsetkami zasądzonymi przez Sąd w wyniku wniesionego przez Wspólnotę Pozwu przeciwko deweloperowi są przychodami zwolnionymi z podatku dochodowego od osób prawnych?
Słowa kluczowe: deweloper; naprawa; odszkodowania; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 44

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych
    opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych:

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia czy odszkodowanie wraz z odsetkami
    zasądzonymi przez Sąd w wyniku wniesionego przez Wspólnotę Pozwu przeciwko
    Deweloperowi są przychodami zwolnionymi z podatku CIT.
    Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 13 stycznia 2025 r. (data
    wpływu 15 stycznia 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wspólnota mieszkaniowa „A." powstała (...) 2006 roku i jest odrębnym podmiotem w
    ramach osiedla o nazwie „A.". Osiedle tworzą budynki wielorodzinne z mocy prawa
    zawiązane w dwie wspólnoty mieszkaniowe oraz szeregowe budynki jednorodzinne.
    Zasoby mieszkaniowe Wspólnoty to:
        cztery budynki wielorodzinne wolnostojące oznaczone literami G, H, I oraz J - każdy
        z 10 lokalami mieszkalnymi,
        dwa budynki wielorodzinne zespolone oznaczone jako K/L z 24 lokalami
        mieszkalnymi.
    Dla tych nieruchomości jest prowadzona księga wieczysta nr (...) obejmująca działkę
    gruntu nr (...) o powierzchni (...) m2 na której znajduje się 6 budynków o nr (...), o
    powierzchni użytkowej (...) m2. W budynkach mieszczą się 64 lokale mieszkalne.
    Zaistniały stan rzeczy:
    Od chwili zawiązania Wspólnoty za pośrednictwem Administratorów zgłaszane były
    deweloperowi B.- usterki budowalne w częściach wspólnych jak i lokali mieszkalnych.
    Pierwsza ekspertyza - niezależnych instytucji badawczych - została przeprowadzona w
    roku 2009 i było to badanie kamerą termowizyjną. Administratorem Wspólnoty była
    wówczas firma C. Sp. z o.o. która bezskutecznie dochodziła od dewelopera usunięcia wad
    w częściach Wspólnych i mieszkań - brak dociepleń mieszkań poddaszowych, parterowych
    jak i pozostałych.
    W wyniku bezskutecznego działania Administratora w dochodzeniu od dewelopera
    naprawienia usterek budowlanych w częściach wspólnych budynków - w roku 2010
    dochodzi do zmiany Administratora, z którego inicjatywy - po uzyskaniu zgody Zarządu
    Wspólnoty w roku 2011 wykonane zostały ekspertyzy oceny stanu technicznego
    uszkodzeń w budynkach G, H, I, J, K/L. Ocena dotyczyła stanu technicznego dachów wraz z
    wykonaną ich obróbką blacharską, stanu technicznego izolacji poziomej i pionowej
    budynków, stanu technicznego balkonów, uszkodzeń mieszkań zgłoszonych w trakcie
    wydawania tej opinii. Opracowanie to zawierało konkretne propozycje wykonania napraw
    przez dewelopera pod nadzorem sporządzającego tę opinię. Odbyło się w tym temacie
    spotkanie w którym uczestniczyli przedstawiciele: dewelopera, Administratora tj. firmy
    „D.", Zarządu Wspólnoty oraz sporządzającego opinię. Ostatecznie po wielu spotkaniach i
    uchybieniach w naprawach dokonywanych przez dewelopera - zdecydowano o
    wystąpieniu na drogę postępowania Sądowego.
    W związku z tym w roku 2011 we Wspólnocie podjęto:
        uchwałę nr (...) w której zostały określone szacowane koszty sądowe, które
        Wspólnota Mieszkaniowa musi ponieść wszczynając proces oraz wskazane zostało
        źródło finansowania tych kosztów, w tym przypadku kwota nadwyżki bilansowej,
        która została wygenerowana we Wspólnocie w roku 2010.

        Uchwałę nr (...) po to aby wspólnota mogła skutecznie dochodzić roszczeń z tytułu
        wad fizycznych w częściach wspólnych nieruchomości. W związku z tym zarząd
        Wspólnoty został upoważniony do prowadzenia sprawy przeciwko deweloperowi
        samodzielnie albo udzielenia pełnomocnictwa procesowego kancelarii prawnej. W
        tej samej Uchwale zarząd został upoważniony do zawierania z członkami Wspólnoty
        umów cesji roszczeń przysługujących członkom Wspólnoty w stosunku do
        dewelopera z tytułu wad fizycznych istniejących w nieruchomości wspólnej.
        Uchwałę nr (...) w sprawie: sposobu pokrycia kosztów usunięcia wad nieruchomości
        wspólnej położonej przy ul. (...) wybiegającą w przyszłość związaną z zakończeniem
        procesu sądowego. W myśl tej Uchwały - po zakończonym procesie po oszacowaniu
        kosztów naprawy w przypadku gdy kwota napraw nie pozwoli na naprawę
        zgłoszonych wad w całości, zostanie podjęta odrębna uchwała Wspólnoty, która
        ustali wysokość naliczeń dla wszystkich Członków Wspólnoty na „Fundusz
        remontowy" lub inny właściwy „Fundusz celowy".
        W trakcie toczącego się procesu Wspólnota jako strona pozywająca musiała
        ponosić koszty tego procesu. Najpoważniejszym wydatkiem, który stawiał
        Wspólnotę przed bardzo poważnym wyzwaniem był koszt dodatkowych ekspertyz i
        wycen który miał być wykonany przez Instytut (...) (w skrócie (...)) w roku 2018. Sąd
        zwrócił się do tego Instytutu o podanie przybliżonego kosztu sporządzenia
        oględzin, inwentaryzacji, obmiarów wad i dokumentacji naprawczej - wykazanych
        deweloperowi wad budowlanych. Instytut koszt wykonania tych prac określił w
        wysokości (...) i z terminem wykonania tych prac do (...) 2019 roku. W tym miejscu
        należy wyjaśnić, iż w trakcie procesu zostało powołanych przez Sąd dwóch biegłych.
        Biegły Sądowy mgr inż. A.A. oraz (...). Opinia biegłego A.A. została przez nas
        zakwestionowana w całości, stąd drugi biegły, tj. (...).
    Pozew wniesiony przez Wspólnotę poprzez Mecenasa A.A. początkowo oszacowany został
    na kwotę (...) zł. Następnie w trakcie procesu rozszerzony został o kwotę (...) zł co było
    wynikiem:
        Sporządzonych kosztorysów przez Biegłego Sądowego – (...).
        Zebranych umów cesji - cesji 92,30%, tj, 59 właścicieli lokali.
        wykonanych przez Wspólnotę doraźnych napraw w częściach wspólnych,
        poniesionych przez Wspólnotę kosztów ekspertyz niezbędnych do wystąpienia na
        drogę sądową
        wystąpienia przez Wspólnotę o wynagrodzenie dla Inspektora Nadzoru
        Budowlanego za przeprowadzenie napraw zgodnie z kosztorysami Biegłego
        Sądowego.
    Wyrok w I Instancji zapadł (...) 2021 roku (zmieniony na korzyść Wspólnoty na podstawie
    wniesionego zażalenia przez Wspólnotę do Sądu Apelacyjnego w dniu (...) 2021 roku).
    Ostateczny wyrok (w Sądzie Apelacyjnym) zapadł (...) 2024 roku. Wpłata zasądzonych kwot
    wraz z odsetkami nastąpiła w dniach (...) 2024 roku. Od kwoty (...) zł zasądzono odsetki od
    dnia (...) 2012 roku do dnia zapłaty. A od kwoty (...) zł od dnia (...) 2020 roku.

    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    Istotą tematyki dotyczącej zarządzania budynkami wielorodzinnymi jest rozgraniczenie
    pomiędzy częściami wspólnymi budynku oraz lokalami, w tym również o kwalifikację
    balkonów jako części wspólnych bloku albo elementów mieszkania. Taka kwalifikacja ma
    spore znaczenie przede wszystkim w kontekście remontów i kosztów z nimi związanych.
    Balkon występuje w obszarze mieszkań ponad parterowych - elementem nierozerwalnie
    związanym z budynkiem jest konstrukcja płyty balkonowej. Płyta tarasu na parterze
    osadzona jest w gruncie przylegającym do mieszkań parterowych.
    We wniosku Wnioskodawcy do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na stronach od 6
    do 8 Wspólnota przedstawiła zróżnicowane wyroki setowe dotyczące statusu prawnego
    balkonów i tarasów odnośnie do ich części wspólnej. W wyroku NSA z dnia 10 marca 2022
    r. o sygnaturze akt II OSK 835/19 - Sędziowie NSA podobnie jak sędziowie Sądu
    Apelacyjnego w Łodzi (patrz sygn. akt I ACa 168/15) stwierdzili to, że kluczowe znaczenie
    mają kwestie typowo praktyczne. Marcowy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego
    mówi, że „jeśli przemawiają za tym względy natury architektonicznej lub estetycznej, to
    balkony, tarasy lub ich Cementy mogą być uznane za wchodzące w skład nieruchomości
    wspólnej, choćby służyły one do wyłącznego użytku osób zajmujących określony lokal".
    Zarządca/administrator „D." w roku 2014 stał na stanowisku, że wspólnotę mieszkaniową
    obciążają wydatki na remonty oraz bieżącą konserwację tych części, które są elementem
    konstrukcji balkonu trwale połączonym z budynkiem. Pozostałe wydatki powinny zostać
    poczynione przez właściciela mieszkania, tj. utrzymanie balkonu w dobrym stanie (dotyczy
    to nawierzchni balkonu np. usuwanie śniegu w zimie, uzupełnienie fug pomiędzy płytkami
    w przypadku ich zaniku, wymiana uszkodzonej płytki).
    Jeden z właścicieli zwrócił się o naprawę uszkodzonej nawierzchni balkonu do
    Administratora i otrzymał od niego właśnie taką interpretację aby naprawił to we własnym
    zakresie i na własny koszt. Właściciel to wykonał.
    Niezależnie od stanowiska Administratora Zarząd Wspólnoty uznał, że sprawa balkonów i
    tarasów musi być rozstrzygnięta przez Sąd w procesie wytoczonym przez Wspólnotę
    deweloperowi co do kwestii wad ukrytych w balkonach i tarasach [podpunkt c] I w tej
    kwestii wypowiedział się Biegły powołany przez Sąd tj. Instytut (...)(w skrócie (...))
    Instytut (...) w (...) ocenił zgromadzone w sprawie dokumenty. W swojej opinii Instytut
    stwierdził, że zasadnicze wady i usterki wykonawcze balkonów i tarasów są skutkiem wad
    wykonawczych jak również wad projektowych tj. braku całkowitego ocieplenia balkonów
    czego skutkiem jest występowanie mostków termicznych co ma wpływ na całość
    zachowania się warstw wykończeniowych balkonu, podatnych na cykle przemarzania.
    Instytut wykazał, że warstwy wykończeniowe to nie tylko elementy wierzchnie, które
    użytkuje właściciel mieszkania (płytki ceramiczne, fugi), ale również znajdujące się poniżej
    izolacje przeciwwilgociowe i termiczne oraz beton spadkowy. Na stan zachowania tych
    elementów ma przede wszystkim wpływ poprawność ich wykonania i zgodność
    materiałowa - za co odpowiedzialny jest wykonawca (deweloper). Odpadające płytki i
    wykruszone fugi są następstwem braku:
        przeciwwilgociowej izolacji pod-płytkowej,
        izolacji termicznej.
    W wyniku tego płyty balkonowe są spękane na płaszczyznach czołowych i bocznych na
    skutek nie zawilgoconych ale wprost mokrych warstw wykończeniowych balkonów (woda
    uwięziona w elementach betonowych - na skutek nieprzestrzegania reżimu
    technologicznego). Nie został też zachowany reżim technologiczny pod względem
    wymaganej konsystencji i elastyczności zaprawy uszczelniającej - jastrych cementowy w
    swojej spodniej części (w wyniku dokonanych odkrywek) składał się w zasadzie z piasku.
    Wykazano więc, że balkony i tarasy mają wady ukryte, niemożliwe do stwierdzenia w

    momencie kupna mieszkania co w stanie faktycznym całkowicie wyłącza właściciela
    mieszkania z procesu remontu balkonu/tarasu. Sąd uwzględnił argumentację (...) i
    przyznał Wspólnocie odszkodowanie zgodne z ekspertyzą (...) obejmujące m.in.
    przywrócenie stanu balkonów i tarasów w ramach działań naprawczych podejmowanych
    przez Wspólnotę z zasądzonego odszkodowania.
    Do tej pory właścicielowi który dokonał naprawy balkonu nie zwrócono kosztów naprawy
    balkonu wraz z odsetkami. Jest to zdarzenie przyszłe.
    Zgodnie z obowiązującym we Wspólnocie Regulaminem Funduszu Remontowego -
    wszelkie wydatki muszą być udokumentowane Uchwałą Wspólnoty, także w przypadku
    zwrotu kosztów naprawy balkonu wraz z odsetkami - wówczas wydatek ten będzie
    zaksięgowany na subkoncie 851-3. Zwrot ten nie zostanie rozliczony z odszkodowania.
    Otrzymane odszkodowanie wraz z odsetkami zostało zaksięgowane na Zespole kont (...).
    W ramach tego konta księgowane są naliczenia subkonto (...). Odsetki pożytki subkonto
    (...). Wydatki subkonto (...).
    Fundusz remontowy - wydatki związane z pozwem przeciwko deweloperowi - subkonto
    (...). Na tym subkoncie zostało zaksięgowane zasądzone i otrzymane już odszkodowanie
    wraz z odsetkami.
    Z przepisów ustawy o własności lokali wynika, że Wspólnota Mieszkaniowa nie jest
    właścicielem budynku, w którym znajdują się lokale będące własnością osób fizycznych i
    prawnych z udziałami ułamkowymi w częściach wspólnych i gruncie. Budynek Wspólnoty
    nie jest zatem jego środkiem trwałym podlegającym amortyzacji.
    Zasoby mieszkaniowe Wspólnoty to:
        cztery budynki wielorodzinne wolnostojące oznaczone literami G, H, I oraz J - każdy
        z 10 lokalami mieszkalnymi,
        dwa budynki wielorodzinne zespolone oznaczone jako K/L z 24 lokalami
        mieszkalnymi.
    Dla tych nieruchomości jest prowadzona księga wieczysta nr (...) obejmująca działkę
    gruntu nr (...) o powierzchni (...) m2 na której znajduje się 6 budynków o nr (...), o
    powierzchni użytkowej (...) m2. W budynkach mieszczą się 64 lokale mieszkalne.
    Odszkodowanie zostanie przeznaczone tylko na utrzymanie zasobów mieszkaniowych
    Wspólnoty - (1) naprawę dachów którą już częściowo wykonano (pozostaje do naprawy
    dach w budynku K/L) (2) naprawę fundamentów (prace trwają), (3) tarasów (prace trwają)
    (4) balkonów (nastąpią).

## Pytanie

1. Czy odszkodowanie wraz z odsetkami zasądzonymi przez Sąd w wyniku wniesionego
      przez Wspólnotę Pozwu przeciwko deweloperowi są przychodami zwolnionymi z
      podatku dochodowego od osób prawnych?
    2. Czy zwrócony właścicielowi koszt remontu balkonu wraz z odsetkami liczonymi od
      kosztu wykonanego przez właściciela remontu balkonu - są przychodami zwolnionymi
      z podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 1 w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 2 dotyczącego podatku
    dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Z treści art. 471 KC wynika, że deweloper jako dłużnik obowiązany jest do naprawienia
    szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania.

    Z normy wyrażonej w powyższym artykule, nabywca może dochodzić naprawienia szkody
    zarówno w postaci przywrócenia stanu pierwotnego, jak i odszkodowania w postaci
    zapłaty określonej sumy pieniędzy. Aby tak się stało, nabywca jest zmuszony do
    udowodnienia tego, że poniósł szkodę (uszczerbek na majątku), która była naturalną
    konsekwencją faktu, iż deweloper działał w sposób sprzeczny lub niezgodny z
    postanowieniami umowy. Wspólnota udowodniła to w procesie sądowym.
    Odszkodowanie powinno mieć charakter kompensacyjny, nie powinno stanowić
    wzbogacenia na majątku. I tak zostało to wycenione przez (...).
    Z kolei Ustawa o CIT przewiduje ważne zwolnienie z podatku dochodowego przeznaczone
    dla wspólnot mieszkaniowych. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, wolne
    od podatku są dochody m.in. wspólnot mieszkaniowych, prowadzących działalność w
    zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w
    części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem
    dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami
    mieszkaniowym.
    Jak wykazano wcześniej, zasądzone odszkodowanie dotyczy części wspólnych w
    nieruchomościach Wspólnoty, tj.
        Dachów,
        Fundamentów
        Balkonów i tarasów
    i w całości przeznaczone zostanie na doprowadzenie wymienionych elementów do stanu
    zgodnego z normami technologicznymi i projektowymi - bo to określone zostało w
    wycenie kosztorysowej sporządzonej przez (...).
    DACHY - z uwagi na postępującą degradację poszycia dachowego budynków G, H, I oraz J
    oraz wzrastającą inflację w gospodarce narodowej - remont dachów Wnioskodawca
    rozpoczął w roku 2023 a zakończył w 2024 przed ogłoszeniem ostatecznego wyroku.
    Naprawa ta została sfinansowana z bieżących środków pieniężnych gromadzonych na
    Funduszu Remontowym Wspólnoty.
    Zgodnie z danymi zawartymi w kosztorysach (...) naprawa ta winna wynieść:
    (...)
    Faktyczny koszt wykonania napraw na przełomie roku 2023/2024 wyniósł:
    (...)
    Z powyższego zestawienia danych wynika, że zgodnie z wyceną (...) - koszt docieplenia
    mieszkań poddaszowych wraz z naprawą dachów oraz orynnowaniem winien wynieść (...)
    PLN. Ostatecznie jest wyższy o 45%. Naprawa wykonana została zgodnie z opinią (...).
    Istotnym błędem budowalnym w wykonaniu dachów było to, że pod gontami nie było
    papy podkładowej co powodowało przeciekanie dachów. Wykonane badania kamerą
    termowizyjną z roku 2009 zostały też potwierdzone przez (...) - dodatkowo poprzez
    odkrywki poszycia dachowego od wewnątrz budynków, co też w wyniku wykonanych prac
    usunięto. Zgodnie z opinią biegłych jak i wykonanych wcześniej ekspertyz całość poszycia
    dachowego należało zutylizować (zerwać) i na tak przygotowaną powierzchnię położyć
    właściwe warstwy - wpierw papę podkładową a następnie zasadniczą. Przy tym procesie
    niezbędna jest utylizacja materiału budowlanego co podwyższa koszt wykonanego
    remontu na przełomie roku 2023/2024.
    FUNDAMENTY - w wyniku wygranego procesu Wnioskodawca może przystąpić do ich
    naprawy. Istotną wadą budowlaną jest brak izolacji poziomej na fundamentach budynków
    co w konsekwencji powoduje zawilgocenie mieszkań parterowych czemu w trybie pilnym
    należy zaradzić.

    Izolacja pozioma na wierzchu ław fundamentowych, czyli pod ścianą fundamentową
    wykonaną z bloczków betonowych, mogących kapilarnie podciągać wodę, nie występuje
    dla żadnego budynku Wnioskodawcy, a przy trzech nie połączono pionowej izolacji
    przeciwwilgociowej z wierzchem ławy fundamentowej - i to deweloperowi zostało
    udowodnione przez (...).
    BALKONY I TARASY - pomimo rozbieżnych wyroków Sądowych w sprawie balkonów i
    tarasów - jako zarząd – Wnioskodawca uznał, że sprawę balkonów i tarasów należy
    również ująć w pozwie. Wspólnota uważa, że to ostatecznie Sąd zdecyduje na bazie
    materiału dowodowego czy odszkodowanie za balkony i tarasy winno być zasądzone czy
    też nie.
    W sprawie balkonów w roku 2014 we Wspólnocie przyjęta była wykładnia Sądu
    Najwyższego który dwukrotnie wyrokował w tej sprawie. W wyroku z dnia (...) 2002 roku
    (...) SN uznał, iż balkon przylegający do lokalu mieszkalnego, stanowiącego przedmiot
    odrębnej własności i służący do wyłącznego użytku jego właściciela, to część składowa
    tego lokalu, a koszty jego utrzymania w należytym stanie, w tym także odtworzenia, nie
    obciążają wspólnoty mieszkaniowej budynku, lecz właściciela lokalu mieszkalnego. Także
    w uchwale z dnia (...) 2008r. (...) Sąd Najwyższy wskazał, że „Właściciel lokalu mieszkalnego
    ponosi wydatki związane z utrzymaniem w należytym stanie balkonu stanowiącego
    pomieszczenie pomocnicze służące wyłącznie zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych osób
    zamieszkałych w tym lokalu." Na tej podstawie niektórzy właściciele dokonali naprawy
    balkonu.
    W roku 2015 z problematyką dotyczącą balkonów mierzył się również Sąd Apelacyjny w
    Łodzi, patrzący na sprawę balkonów inaczej. Wyrok tego sądu z dnia (...) 2015 r. (sygn. akt
    (...)) wskazuje, że „choć w przypadku balkonów, nie jest możliwym precyzyjne ustalenie
    podziału, odnośnie tego, gdzie zaczyna się prawo własności jednego lokatora, a gdzie
    nieruchomość wspólna, zachodzą podstawy do uznania, że ich utrzymanie w należytym
    stanie czy też ocieplenie ciąży na wspólnocie mieszkaniowej". Łódzki sąd uznał, że
    kluczowe znaczenie mają kwestie praktyczne związane między innymi z zachowaniem
    jednolitego wyglądu budynku oraz jego wspólnej charakterystyki technicznej.
    W roku 2018 - do właścicieli lokali mieszkalnych Wspólnoty wystosowane zostało pismo w
    sprawie remontu górnych tarasów w budynkach G, H, I, J, które są zadaszeniem dla
    mieszkań położonych niżej. Koszt tego remontu dla jednego budynku oszacowany został
    na poziomie ok. (...) PLN co było wynikiem zmiany technologii wykonania tego remontu.
    Montaż płyt betonowych ułożonych na podkładach regulowanych umożliwiających dostęp
    do izolacji tarasu. Oznaczało to, że po zaizolowaniu płyty betonowej w przypadku
    ponownego zalania nie miało być rozkuwania wszystkiego. Do tego remontu jednak nie
    doszło z uwagi na konieczność zgromadzenia środków finansowych na wynagrodzenie dla
    wyznaczonego przez sąd biegłego tj. Instytutu (...) w (...) ((...)). W piśmie tym poproszono
    mieszkańców którzy wykonali remont balkonów/tarasów we własnym zakresie o to aby
    zgłosili to do administracji celem weryfikacji wykonanych prac, co będzie przedmiotem
    dalszych uzgodnień ze zwrotem poniesionych przez właściciela kosztów włącznie. Do tej
    pory zwrot tych środków nie został dokonany, co byłoby też zgodne z wyrokiem z 11
    grudnia 2018 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W swoim wyroku
    (...) WSA uznał to, że adresatem decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości
    budowlanych (wydanej na podstawie art. 66 prawa budowlanego) jest tylko zarządca
    budynku wielorodzinnego. Ciążą na nim obowiązki wymienione przez art. 61 prawa
    budowlanego dotyczące właściwego utrzymania obiektu. Co ważne, Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Warszawie potwierdził możliwość późniejszego rozliczenia się z
    właścicielem mieszkania (na gruncie cywilnoprawnym). Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli
    Wspólnota może dochodzić rozliczenia się z wykonanego remontu z właścicielem lokalu to
    również właściciel, który dokonał naprawy we własnym zakresie może dochodzić zwrotu
    tego kosztu w granicach określonych prawem. I w tej kwestii stawiany jest koszt płytek i
    fug.

    W roku 2022 - w sprawie balkonów i tarasów zapadał też wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego. W wyroku NSA z dnia 10 marca 2022 r. o sygnaturze akt (...) -
    Sędziowie NSA podobnie jak sędziowie Sądu Apelacyjnego w Łodzi (patrz sygn. akt I ACa
    168/15) stwierdzili to, że kluczowe znaczenie mają kwestie typowo praktyczne. Marcowy
    wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego mówi, że „jeśli przemawiają za tym względy
    natury architektonicznej lub estetycznej, to balkony, tarasy lub ich elementy mogą być
    uznane za wchodzące w skład nieruchomości wspólnej, choćby służyły one do wyłącznego
    użytku osób zajmujących określony lokal".
    Każda sytuacja naturalnie musi być oceniana osobno - z uwzględnieniem cech budynku.
    Zatem wątpliwości zupełnie nie znikają. Wyrok NSA z (...) 2022 r. był następstwem decyzji
    powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, który nakazał wspólnocie wykonanie
    nowej warstwy wykończeniowej na balkonie (po usunięciu odspojonych płytek) i naprawę
    uszkodzonych balustrad.
    W procesie Wspólnoty - na wniosek sądu - Instytut (...) w (...) ocenił zgromadzone w
    sprawie dokumenty. W swojej opinii Instytut stwierdził, że zasadnicze wady i usterki
    wykonawcze balkonów i tarasów są skutkiem wad wykonawczych jak również wad
    projektowych tj. braku całkowitego ocieplenia balkonów czego skutkiem jest
    występowanie mostków termicznych co ma wpływ na całość zachowania się warstw
    wykończeniowych balkonu, podatnych na cykle przemarzania.
    Instytut wykazał, że warstwy wykończeniowe to nie tylko elementy wierzchnie, które
    użytkuje właściciel mieszkania (płytki ceramiczne, fugi), ale również znajdujące się poniżej
    izolacje przeciwwilgociowe i termiczne oraz beton spadkowy. Na stan zachowania tych
    elementów ma przede wszystkim wpływ poprawność ich wykonania i zgodność
    materiałowa - za co odpowiedzialny jest wykonawca (deweloper). Odpadające płytki i
    wykruszone fugi są następstwem braku:
        przeciwwilgociowej izolacji pod-płytkowej,
        izolacji termicznej.
    W wyniku tego płyty balkonowe są spękane na płaszczyznach czołowych i bocznych na
    skutek nie zawilgoconych ale wprost mokrych warstw wykończeniowych balkonów (woda
    uwięziona w elementach betonowych - na skutek nieprzestrzegania reżimu
    technologicznego). Nie został też zachowany reżim technologiczny pod względem
    wymaganej konsystencji i elastyczności zaprawy uszczelniającej - jastrych cementowy w
    swojej spodniej części (w wyniku dokonanych odkrywek) składał się w zasadzie z piasku.
    Wykazano więc, że balkony i tarasy mają wady ukryte, niemożliwe do stwierdzenia w
    momencie kupna mieszkania co automatycznie wyłącza właściciela mieszkania z procesu
    remontu balkonu/tarasu.
    Prace remontowe balkonów i tarasów zakresem swym obejmą utylizację wszystkich
    dotychczasowych materiałów użytych do ich wykonania. Następnie wymagane będzie:
    (1) ocieplenie ścian płytami styropianowymi,
    (2) wykonanie izolacji przeciwwilgociowych i przeciwwodnych
    (3) położenie warstw wyrównawczych
    (4) wykonanie obróbek blacharskich
    (5) położenie nowej posadzki wraz z płytkami
    (6) naprawa elewacji.
    To wszystko przy zachowaniu jednolitego wyglądu balkonów i tarasów w osiedlu.

    W powyższym opisie Wspólnota wykazała, że wygrany przez nią proces z deweloperem
    dotyczy części wspólnych zasobów mieszkaniowych Wspólnoty i w całości przeznaczony
    zostanie na ich doprowadzenie do stanu zgodnego ze sztuką budowlaną.
    PODSUMOWANIE
    Uzyskane odszkodowanie wraz z odsetkami w całości przeznaczone zostanie na likwidację
    udowodnionych w procesie sądowym wad budowlanych.
    Z chwilą rozpoczęcia procesu w ewidencji księgowej Wspólnoty w ramach konta
    związanego z funduszem remontowym utworzone zostało subkonto do rejestrowanie
    wydatków związanych z procesem, co w znacznym stopniu umożliwiło Wspólnocie
    zasądzenie tych kwot do zwrotu - co teraz będzie mogła uczynić. Na tym też subkoncie
    rozliczone zostanie uzyskane przez nią odszkodowanie wraz z odsetkami.
    Kwota odszkodowania wraz z odsetkami nie jest wystarczająca na przeprowadzenie tych
    remontów. Wspólnota od chwili zawiązania gromadzi środki na utrzymanie zasobów
    mieszkaniowych w stanie nie pogorszonym na utworzonym we Wspólnocie Funduszu
    Remontowym. Pomimo wygranego procesu odpis na ten fundusz nie uległ zmniejszeniu i
    nadal obowiązuje stawka w wysokości 2,00 PLN od metra kwadratowego liczona od
    powierzchni lokali mieszkalnych Wspólnoty po to aby gospodarka zasobami
    mieszkaniowymi była w pełni efektywna.
    Jak już to w powyższym wywodzie na wstępie napisano deweloper zgodnie z Art. 471 KC
    jest zobowiązany do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego
    wykonania zobowiązania. W toczącym się procesie deweloper wielokrotnie występował o
    zawarcie ugody, jednakże nigdy z propozycjami do jej zawarcia nie przystąpił. Ostatecznie
    Sąd II Instancji utrzymał wyrok Sądu I Instancji i na konto Wspólnoty wpłynęły środki
    pieniężne umożliwiające doprowadzenie zasobów mieszkaniowych do stanu zgodnego z
    wymaganiami prawa budowlanego - tak jak to już się stało z dachami w budynkach G, H, I i
    J.
    Zarząd Wspólnoty stoi na stanowisku, że: Otrzymane wynagrodzenie (odszkodowanie)
    wraz z odsetkami za usterki i wady budowlane dotyczy wyłącznie składników majątkowych
    związanych z gospodarką zasobami mieszkaniowymi i będzie korzystało ze zwolnienia z
    podatku dochodowego od osób prawnych, gdyż zostanie przeznaczone na cele związane z
    utrzymaniem zasobów mieszkaniowych (art. 17 ust. 1 pkt 44 u.p.d.o.p.).
    Stanowisko Wspólnoty w tej sprawie jest tożsame z interpretacją indywidualną Dyrektora
    KIS z dnia 28 kwietnia 2020 r. (0111-KDIB1-2.4010.65.2020.2.MS). O jej wydanie wystąpiła
    wspólnota mieszkaniowa, która nie uzyskała od dewelopera skutecznego usunięcia
    usterek budowlanych i wystąpiła na drogę postępowania sądowego zakończonego z
    sukcesem dla Wspólnoty bo deweloper nie przystąpił do usuwania stwierdzonych usterek.
    Wspólnota po otrzymaniu od właścicieli odpowiednich pełnomocnictw (cesji), wystąpiła na
    drogę sądową wobec dewelopera o wypłatę odszkodowania za wady techniczne budynku.
    Postępowanie zakończyło się prawomocnym wyrokiem sądowym, w którym sąd przyznał
    wspólnocie odszkodowanie za wady techniczne budynku, zwrot poniesionych kosztów na
    wykonanie opinii technicznych, zwrot poniesionych kosztów procesu oraz odsetki za
    opóźnienie.
    Powyższe stanowisko jest też zgodne z interpretacją indywidualną Dyrektora KIS z dnia 5
    listopada 2021 r. (0111-KDIB1-1.4010.417.2021.2.NL). W tym drugim stanowisku
    dodatkowo zaznaczone jest to, że otrzymane odszkodowanie wraz z odsetkami będzie
    zwolnione z CIT jeżeli łącznie zostaną spełnione dwa warunki:
        dochód będzie uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
        dochód zostanie przeznaczony na utrzymanie zasobów mieszkaniowych

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994
    r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1048, dalej: „uwl”), określając sposób
    ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym
    przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością
    wspólną.
    Zgodnie z art. 6 uwl:
      Ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy
      wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać
      zobowiązania, pozywać i być pozwana.
    Wspólnotę mieszkaniową tworzą zatem zarówno właściciele odrębnych lokali
    mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali o innym przeznaczeniu. W razie
    wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości
    wspólnej jako prawo związane z własnością lokali (art. 3 ust. 1 zd. 1 ww. ustawy).
    W myśl art. 3 ust. 2 uwl:
      Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie
      służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 uwl:
      Właściciel lokalu ma prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej zgodnie z
      jej przeznaczeniem.
    Stosownie natomiast do art. 13 ust. 1 ww. ustawy:
      Właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany
      utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego,
      uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości
      wspólnej, korzystać z niej w sposób nieutrudniający korzystania przez innych
      współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra.
    Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat,
    płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca, co wskazuje art. 15 ust. 1 tej ustawy.
    Przepis zawarty w art. 14 uwl stanowi natomiast, że:
      Na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:
      1) wydatki na remonty i bieżącą konserwację;
      2) opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej
      nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę;
      3) ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane
      bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali;
      4) wydatki na utrzymanie porządku i czystości;
      5) wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.
    Wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,
    zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2587 ze zm., dalej: „updop”), są podatnikami podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z

      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Z art. 7 ust. 2 updop wynika, że:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Odszkodowanie to szczególny rodzaj świadczenia, którego celem jest naprawienie szkody.
    Przepisy podatkowe nie zawierają definicji odszkodowania. Oznacza to, że w tym zakresie
    należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Na gruncie prawa cywilnego odszkodowanie za doznaną
    szkodę majątkową lub niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym
    przepisy łączą obowiązek naprawienia szkody.
    Wskazać należy, że updop nie definiuje przychodów podatkowych. Ustawodawca
    ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 updop przykładowych
    przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do tej
    kategorii należą wszelkie przysporzenia podatnika, mające charakter definitywny,
    powiększające jego aktywa, którymi może on rozporządzać jak własnymi, o ile nie zostały
    ujęte w art. 12 ust. 4 ww. ustawy. W art. 12 ust. 4 updop, określono rodzaje przysporzeń,
    których nie zalicza się do przychodów podatkowych, jednakże brak w nim wyłączenia z
    opodatkowania przychodu pochodzącego z odszkodowania.
    Otrzymanie odszkodowanie zgodnie z przepisami updop, mieści się w ogólnym pojęciu
    przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, zgodnie z którym:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Otrzymane przez Wnioskodawcę przysporzenie ma trwały charakter (nie podlega
    zwrotowi), a Wspólnota ma możliwość jego swobodnego dysponowania. Przysporzenie to
    ma zatem wszelkie cechy przychodu za który zresztą winno być uznane. Należy także
    odnotować, że otrzymane odszkodowanie nie zostało wyłączone z przychodów na
    podstawie art. 12 ust. 4 updop.
    Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto wspólnoty
    mieszkaniowej, bez względu na źródło ich pochodzenia, co do zasady stanowią przychód
    w rozumieniu ustawy podatkowej. Natomiast wszelkie koszty ponoszone przez wspólnotę,
    mające związek z uzyskanym przychodem są kosztami uzyskania przychodów, w myśl art.
    15 ust. 1 updop stanowiącego, że:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy odszkodowanie wraz z odsetkami
    zasądzonymi przez Sąd w wyniku wniesionego przez Wspólnotę Pozwu przeciwko
    deweloperowi są przychodami zwolnionymi z podatku dochodowego od osób prawnych.
    Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu sprawy wynika, że
    Wspólnota wystąpiła z powództwem sądowym przeciwko deweloperowi o odszkodowanie
    za wady oraz usterki jakie wystąpiły na ww. Wspólnocie. W 2024 roku Sąd Apelacyjny
    wydał wyrok na korzyść Wspólnoty. Deweloper wypłacił Wspólnocie (...) 2024 r. roku
    odszkodowanie wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie (...) zł. Odszkodowanie zostanie
    przeznaczone tylko na utrzymanie zasobów mieszkaniowych Wspólnoty - naprawę
    dachów którą już częściowo wykonano, naprawę fundamentów, tarasów i balkonów.
    Wspólnota posiada:

        cztery budynki wielorodzinne wolnostojące - każdy z 10 lokalami mieszkalnymi,
        dwa budynki wielorodzinne zespolone z 24 lokalami mieszkalnymi.
    Z powyższego wynika, że kwota odszkodowania otrzymana przez Wspólnotę będzie dla
    Wnioskodawcy stanowić przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 updop.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 updop:
      Wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot
      mieszkaniowych, społecznych inicjatyw mieszkaniowych, towarzystw budownictwa
      społecznego, samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność
      w zakresie gospodarki mieszkaniowej oraz społecznych agencji najmu, o których
      mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach
      rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2021 r. poz. 2224 oraz z 2022 r. poz. 807 i 1561),
      uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele
      związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej
      działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.
    Przedmiotem powyższego zwolnienia jest zatem dochód uzyskany przez wskazane w
    powołanym przepisie podmioty ze źródła, jakim jest działalność w zakresie gospodarki
    zasobami mieszkaniowymi, jeżeli został przeznaczony na cele preferowane przez
    ustawodawcę, tj. cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.
    Oba wskazane powyżej warunki muszą być spełnione łącznie.
    Powyższe oznacza, iż nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki
    zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki
    zasobami mieszkaniowymi, w części nie przeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.
    W celu dokonania prawidłowej wykładni powyższego przepisu, należy odwołać się do
    definicji gospodarki zasobami mieszkaniowymi i zasobów mieszkaniowych. Wskazać w
    tym miejscu należy, że ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „gospodarki
    zasobami mieszkaniowymi” oraz „zasobów mieszkaniowych”. Odnosząc się do znaczenia
    tych pojęć funkcjonującego w języku powszechnym, należy przyjąć, że „gospodarka” – w
    kontekście omawianego przypadku – oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś, „zasób”
    to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś, natomiast „mieszkanie” to pomieszczenie, w
    którym się mieszka (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN 1996, pod
    red. M. Szymczaka). Przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowe” określa zatem rzeczy
    związane z mieszkaniem, odnoszące się do mieszkania.
    Zatem, termin zasoby mieszkaniowe dotyczy obiektów mieszkalnych, przeznaczonych do
    zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Wobec powyższego, gospodarka zasobami
    mieszkaniowymi obejmuje zarządzanie i dysponowanie zgromadzonym zbiorem rzeczy,
    służących celom mieszkaniowym lub związanych z zamieszkiwaniem. Jej istota sprowadza
    się do działań służących prawidłowej eksploatacji tych zasobów i utrzymaniu substancji
    mieszkaniowej w stanie niepogorszonym.
    Uwzględniając charakter opłat wnoszonych przez właścicieli lokali oraz pokrywanych z
    nich kosztów, uzasadnione jest rozumienie pojęcia zasoby mieszkaniowe, użytego w art.
    17 ust. 1 pkt 44 updop, nie tylko jako obejmującego lokale mieszkalne, ale również innego
    rodzaju pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub
    znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z
    mieszkań, jak również ułatwiające dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające
    jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie. Zasobem mieszkaniowym nie są
    natomiast lokale użytkowe oraz związane z tymi lokalami obiekty (np. budynki, grunty,
    pomieszczenia, urządzenia).
    Wobec powyższego, przez „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć:

    1. budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich
      pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany
      ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice,
      komórki, garaże;
    2. pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z
      administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych
      budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej,
      kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-
      remontowe;
    3. urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki – doły
      gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i
      ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne
      (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne
      budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu,
      mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych
      (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci);
    4. grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki
      mieszkalne.
    Związane z wyżej wymienionymi budynkami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami),
    obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze, odsetki za zwłokę od
    nieterminowych ich wpłat, czy odszkodowania związane z gospodarowaniem tymi
    lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami ) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią
    przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie
    przychody i koszty podatkowe w rozumieniu updop (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1,
    z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy) stanowiące o kalkulacji uzyskiwanego przez
    wspólnotę dochodu. Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 updop,
    wolny jest od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z
    utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.
    Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody, osiągnięte z innych źródeł niż
    gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie
    tych zasobów, gdyż nie będzie spełniony jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w
    cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy, ani też dochody osiągnięte z gospodarki
    zasobami mieszkaniowymi przeznaczone na utrzymanie lokali innych niż mieszkaniowe
    (np. lokali użytkowych i związanych z nimi garaży).
    Mając na uwadze powyższe, zauważyć należy, że dochód uzyskany przez Wspólnotę
    Mieszkaniową, w związku z otrzymanym od Dewelopera odszkodowaniem wraz z
    odsetkami za zwłokę, dotyczącym budynków mieszkalnych, który Wspólnota zamierza
    przeznaczyć na usunięcie wad i usterek w budynkach Wspólnoty Mieszkaniowej
    (związanych z zasobem mieszkaniowym Wspólnoty), korzysta ze zwolnienia na podstawie
    art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, uznać należy za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.