Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1075/12/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-11-21
Teza: Prawo do odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu dofinansowanego ze środków UE, dotyczącego remontu dachu kościoła.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-fundusz unijny; odliczenia-prawo do odliczenia; parafia; podatek-podatek naliczony-odzyskanie podatku naliczonego; projekt-projekt pomocowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2012 r. (data wpływu 4 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu pn. „R.” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu pn. „R.”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Parafia nie prowadzi działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Prowadzi tylko niegospodarczą działalność statutową, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wobec czego nie figuruje w ewidencji podatników podatku od towarów i usług.

W związku z realizacją projektu, Parafia wystąpiła o dofinansowanie zadania dotyczącego remontu dachu kościoła.

Ogólna charakterystyka wykonanych robót (zakres prac) to:

1.  roboty rozbiórkowe polegające na demontażu:
    1.  istniejącego pokrycia z dachówki „esówki”,
    2.  łacenia dachu,
    3.  papy asfaltowej,
    4.  deskowania oraz rynien i rur spustowych,
2.  wymiana zniszczonych elementów konstrukcyjnych dachu,
3.  ułożenie nowego deskowania dachu z desek o gr. 32 mm,
4.  ułożenie warstwy papy asfaltowej,
5.  ułożenie łat i kontrłat,
6.  wykonanie pokrycia dachowego z dachówki „esówki” wraz z rynnami i rurami spustowymi z blachy ocynkowanej oraz płotkami przeciwśniegowymi,
7.  impregnacja elementów konstrukcyjnych dachu (krokwie, słupy, podwaliny, miecze, kleszcze, itp.) oraz odeskowania (od wewnątrz) środkami przeciwgrzybiczymi i ognioochronnymi,
8.  wymiana instalacji odgromowej (demontaż istniejącej instalacji odgromowej na dachu budynku kościoła i ponowne ułożenie nowej instalacji w trakcie prowadzenia robót remontowych).

W związku z realizacją przedmiotowego projektu Parafia będzie dokonywała nabycia towarów i usług, które będą udokumentowane fakturami zawierającymi kwotę podatku od towarów i usług. Dokonane zakupy nie będą miały związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych tym podatkiem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z realizacją przedmiotowego zadania, Parafii będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego lub otrzymania zwrotu tego podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i usług, gdyż nie jest podatnikiem oraz prowadzi tylko niegospodarczą działalność statutową, a dokonane zakupy nie mają związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych tym podatkiem. Parafia wskazała, iż otrzymane dofinansowanie nie pochodzi ze środków, o których mowa w § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Powołane przez Parafię rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799), które obowiązywało do dnia 31 grudnia 2010 r., regulowało powyższe kwestie w analogiczny sposób w rozdziale 9 oraz § 7 ust. 3 i 4.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że Parafii nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż dokonane w ramach realizacji projektu zakupy towarów i usług nie będą miały związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Ponadto Parafia nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, co również wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego. Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w § 8 ust. 3 i 4 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.