Interpretacja indywidualna
Sygnatura: LPP2/443-1383/09-2/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-12-08
Teza: Czy sprzedaż części i złomu po zlikwidowanych środkach trwałych powinna podlegać opodatkowaniu na zasadach ogólnych (stawka 22%), czy jest z tego obowiązku zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ?
Słowa kluczowe: części; ruchomości; towar-towar używany; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; złom
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 2 października 2009 r. (data wpływu 12 października 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy części i złomu po zlikwidowanych środkach trwałych **– jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy części i złomu po zlikwidowanych środkach trwałych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W wyniku całkowitego zużycia Wnioskodawca (dalej: Spółka) dokonał likwidacji środków trwałych. w wyniku fizycznej likwidacji odzyskiwane są części i złom, które następnie są sprzedawane. Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem przedmiotowych składników majątku ruchomego. Część środków trwałych, które Zainteresowany likwiduje, zostały nabyte w drodze kupna (faktura VAT z dnia 31 lipca 2000 r.), jednak transakcja ta korzystała ze zwolnienia, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 8 stycznia 1993 r. Pozostała zaś część składników majątku została wniesiona do Spółki aportem w dniu 24 maja 2000 r., na pokrycie udziałów w postaci maszyn, urządzeń, budynków, budowli i materiałów. Transakcja sprzedaży środków wykorzystywanych w działalności gospodarczej Spółka dokumentuje fakturą VAT stosując zwolnienie zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz art. 43 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Transakcje sprzedaży części i złomu po zlikwidowanych środkach trwałych Wnioskodawca dokumentuje fakturą VAT stosując stawkę 22% (opodatkowanie na zasadach ogólnych).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż części i złomu po zlikwidowanych środkach trwałych powinna podlegać opodatkowaniu na zasadach ogólnych (stawka 22%), czy jest z tego obowiązku zwolniona, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. w myśl ust. 2 ww. artykułu, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. z powyższego przepisu wynika zatem, że używanym towarem – rzeczą ruchomą jest taki towar, który był używany przez podatnika dokonującego jego sprzedaży przez co najmniej 6 miesięcy. Spółka dokonała zbycie nie samych towarów, a jedynie ich części i złomu pozostałego po ich likwidacji. Do momentu sprzedaży części i złom po zlikwidowanych środkach trwałych nie były używane przez Spółkę. w związku z tym, że sprzedawane części środków trwałych i złomu, powstałych po ich likwidacji nie były używane przez podatnika (w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy o VAT), ich sprzedaż podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosowanie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast – w myśl art. 43 ust. 2 ustawy – przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca (dalej Spółka) dokonał likwidacji środków trwałych w wyniku ich całkowitego zużycia, które następnie sprzedawał. Część środków trwałych, które Zainteresowany likwiduje zostały nabyte w drodze kupna, a pozostała część składników majątku wniesiona aportem na pokrycie udziałów w postaci maszyn, urządzeń, budynków, budowli i materiałów. Transakcje sprzedaży części i złomu po zlikwidowanych środkach trwałych Spółka dokumentuje fakturą VAT stosując stawkę 22%. Wnioskodawca dokonał zbycia nie samych towarów, a jedynie ich części i złomu pozostałego po ich likwidacji. Do momentu sprzedaży części i złom po zlikwidowanych środkach trwałych nie były używane przez Spółkę.

Używanie towaru przez użytkownika przez okres 6 miesięcy powoduje możliwość skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy przy dostawie tego towaru. Zatem znaczenie ma czas, przez jaki towar ten używany jest przez podatnika dokonującego jego dostawy. To zaś oznacza, że sprzedaż rzeczy ruchomej, która w okresie 6 miesięcy poprzedzających dostawę nie była używana przez dostawcę, nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ustawy.

Za „używanie”, jako przesłankę zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie można uznać posiadania towaru, któremu nie towarzyszy faktyczne jego wykorzystywanie. Nie jest zatem wystarczające samo tylko posiadanie danego towaru przez wskazany przepisem czas.

Reasumując, sprzedaż przez Wnioskodawcę części i złomu po zlikwidowanych środkach trwałych będzie podlegać opodatkowaniu stawką 22%.

Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 - rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.