Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.486.2021.1.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-11-08
Teza: czy wydatki na: wynajem dwóch mieszkań, czynsz administracyjny i media (związane z tymi mieszkaniami) poniesione przez Spółkę na rzecz prezesa zarządu oraz członka zarządu stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu
Słowa kluczowe: członkowie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-koszty zarządu; mieszkanie; najem-najem na cele mieszkalne ; wydatek; zarząd-prezes zarządu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 38; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 38a

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 sierpnia 2021 r. (data wpływu 1 października 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy wydatki na: wynajem dwóch mieszkań, czynsz administracyjny i media (związane z tymi mieszkaniami) poniesione przez Spółkę na rzecz prezesa zarządu oraz członka zarządu stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 1 października 2021 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy wydatki na: wynajem dwóch mieszkań, czynsz administracyjny i media (związane z tymi mieszkaniami) poniesione przez Spółkę na rzecz prezesa zarządu oraz członka zarządu stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:**

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą głównie w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinach pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych jak również badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie biotechnologii. Spółka posiada siedzibę w K. Zgodnie z wyrażoną wolą Spółki wpisano do Krajowego Rejestru Sądowego skład zarządu w postaci: Pana M.C. jako prezesa zarządu oraz Pana S.K. jako członka zarządu. Obaj są zarazem udziałowcami Wnioskodawcy. Na mocy decyzji Spółki przysługuje im wynagrodzenie. Wymienieni wyżej reprezentanci Spółki są obywatelami Korei Południowej, posiadają tam domy, jak również osoby najbliższe, w tym rodzinę. Między innymi ze względu na znaczną odległość pomiędzy ich domem, rodziną, a miejscem wykonywania działań związanych z zasiadaniem w zarządzie Spółki (Polska) wynoszącą kilka tysięcy kilometrów, Wnioskodawca podjął decyzję o wynajmie dwóch mieszkań: jednego na użytek prezesa zarządu oraz jednego na użytek członka zarządu. Wnioskodawca zawarł umowy z wynajmującymi tych mieszkań, posiada dokumenty na to wskazujące i dokumentujące transakcje (umowy, rachunki, faktury itp.). Spółka ponosi opłaty za najem, czynsz administracyjny oraz media. Wysokość opłat jest zgodna z realiami rynku wynajmu nieruchomości w K. Jest to korzystniejsza finansowo opcja dla Wnioskodawcy niż koszty hoteli, które dodatkowo w okresie pandemii są okresowo zamykane. Wskazać należy także, iż w związku z powyższym obaj członkowie zarządu Wnioskodawcy posiadają polską rezydencję podatkową. Prezes zarządu aktywnie reprezentuje Spółkę, co realizuje poprzez liczne spotkania biznesowe oraz aktywne poszukiwanie nowych kontrahentów. Podejmuje On także działania zarządcze w miejscu siedziby Spółki, których nie mógłby podjąć zdalnie, przebywając poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Członek zarządu również wykazuje zaangażowanie w działania biznesowe. Realizuje to między innymi poprzez nadzór nad procesem technologicznym oraz działaniami w laboratorium znajdującym się w K. Czynności te, nie mogłyby być podejmowane z Korei Południowej albowiem obecność na miejscu jest niezbędna.

Powyższe działania są skoncentrowane na rozwijaniu przedsiębiorstwa, które nie mogłoby się odbyć bez ich udziału. Planują Oni także, z biegiem czasu, wraz z osiągnięciem zamierzonych celów przedsięwzięcia (oraz zatrudnieniu odpowiedniego personelu), powrócić do swojego rodzinnego kraju, co w oczywisty sposób wskazuje na powód wynajęcia mieszkań i ich przebywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy wydatki na: wynajem dwóch mieszkań, czynsz administracyjny i media (związane z tymi mieszkaniami) poniesione przez Spółkę na rzecz prezesa zarządu oraz członka zarządu stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki za najem dwóch mieszkań, czynsz i media (związane z tymi mieszkaniami) poniesione przez Spółkę na rzecz prezesa zarządu oraz członka zarządu należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, gdyż wpisują się w dyspozycję przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Obecność prezesa i członka zarządu w firmie jest niezbędna, gdyż reprezentują Oni Spółkę na zewnątrz - nawiązując nowe relacje biznesowe, odbywając spotkania z kontrahentami, podpisując umowy, ale także wewnątrz przedsiębiorstwa - poprzez nadzór nad procesem technologicznym oraz działaniem w laboratorium znajdującym się w K., dzięki czemu Spółka może funkcjonować i generować przychody. Długa nieobecność prezesa oraz członka zarządu odbiłaby się niekorzystnie na funkcjonowaniu Spółki, a jego dojazd z domu rodzinnego do miejsca pracy bez posiadania miejsca noclegowego/mieszkania jest faktycznie niemożliwy ze względu na bardzo dużą odległość między krajami.

Zdaniem Spółki, powyższe koszty pozostają w związku z jej działalnością, a ich poniesienie ma wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Spółka posiada odpowiednio dokumentowane transakcje wynajmu, a koszty te nie znajdują się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jednakże z uwagi na fakt, że w analizowanym przypadku prezes zarządu oraz członek zarządu są jednocześnie udziałowcem Spółki, ocena prawna Wnioskodawcy przedmiotowych wydatków wymaga odniesienia się do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „u.p.d.o.p.”), zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy).

W dyspozycji ww. przepisu mieszczą się sytuacje, gdy spółka kapitałowa wykonuje świadczenie na rzecz swojego wspólnika, nie otrzymując w zamian żadnego świadczenia wzajemnego. W ocenie Wnioskodawcy, nie znajdzie on natomiast zastosowania w przypadku, gdy świadczenia na rzecz udziałowca dotyczą lub są związane z pełnieniem funkcji w organie zarządzającym. Odpowiada im wówczas wykonywanie przez tą osobę fizyczną określonych czynności na rzecz Spółki, co wyklucza możliwość uznania tych świadczeń za mające charakter jednostronny.

Istotne wydaje się także znaczenie dla kwalifikacji prawnej świadczeń na rzecz prezesa i członka zarządu ma również unormowanie art. 16 ust. 1 pkt 38a u.p.d.o.p. Na jego podstawie, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

Jednakże wskazać należy, że zgodnie z art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1578 ze zm.), zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę.

Oznacza to, że zarząd prowadzi sprawy spółki we wszystkich obszarach niezastrzeżonych wyraźnie do kompetencji innych organów spółki oraz reprezentuje spółkę. Prowadzenie spraw spółki dotyczy sfery wewnętrznej funkcjonowania spółki (podejmowania decyzji organizacyjnych i gospodarczych w spółce), natomiast reprezentacja odnosi się do relacji zewnętrznych (składania oświadczeń woli wobec innych niż spółka uczestników obrotu prawnego).

W ocenie Spółki, treść przepisu art. 16 ust. 1 pkt 38a u.p.d.o.p., nie uwzględnia zatem wydatków na rzecz osób wchodzących w skład organów zarządzających osób prawnych, pozwalając tym samym na zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów również innych niż wynagrodzenie z tytułu pełnionej funkcji wydatków ponoszonych na rzecz tych osób, przy zachowaniu ogólnych warunków wynikających z treści art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy istnieje odpowiednia norma prawna do zaliczenia powyższych wydatków jako koszty uzyskania przychodu Spółki, a jednocześnie nie istnieje żaden przepis stanowiący temu wbrew.

Powyższe stanowisko potwierdzają także wydane wcześniej indywidualne interpretacje prawa podatkowego m.in: Znak: ITPB3/423-310a/11/MT oraz Znak: 0111-KDIB2-3.4010.12.2017.2.SK.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania, ustawodawca wyróżnia przy tym koszty podatkowe:

\- bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód) oraz

\- inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Przywołana regulacja art. 15 ust. 1 updop wskazuje, że definicja kosztów uzyskania przychodów – dla celów podatku dochodowego – składa się z dwóch podstawowych elementów, które łącznie tworzą swego rodzaju normatywną klauzulę generalną.

Pierwszy z tych elementów określić można mianem przesłanki pozytywnej, zakładającej spełnienie łączne dwóch warunków, tj.:

\- konieczność faktycznego (co do zasady) poniesienia wydatku oraz

\- poniesienie wydatku musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Drugi z tych elementów stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z którą ponoszonego wydatku nie ujęto w zamkniętym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Art. 16 ust. 1 updop zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów.

Jednocześnie podkreślić należy, że nieujęcie danego wydatku w katalogu kosztów niepotrącalnych, wymienionych w art. 16 ust. 1 updop, nie oznacza automatycznie, że inne koszty w nim niewymienione, tymi kosztami mogą być. W takim przypadku należy bowiem badać, czy dany koszt poniesiony został w celu uzyskania przychodu (zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu). Tak więc dany podmiot gospodarczy ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków po wyłączeniu tych, których możliwość odliczenia jest wprost ograniczona w ustawie, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że ich poniesienie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych, technicznych i biotechnologii. Prezes zarządu oraz członek zarządu Spółki są obywatelami Korei Południowej, gdzie posiadają domy i rodzinę. Obaj zarazem są udziałowcami Wnioskodawcy i posiadają polską rezydencję podatkową. Wnioskodawca wynajmuje dwa mieszkania:

\- na użytek prezesa zarządu Spółki oraz

\- na użytek członka zarządu Spółki.

Wnioskodawca zawarł umowy z wynajmującymi tych mieszkań, posiada dokumenty na to wskazujące i dokumentujące transakcje (umowy, rachunki, faktury). Spółka ponosi opłaty za najem, czynsz administracyjny oraz media. Wysokość opłat jest zgodna z realiami rynku wynajmu nieruchomości w K.

Prezes zarządu aktywnie reprezentuje Spółkę, co realizuje po przez liczne spotkania biznesowe oraz aktywne poszukiwanie nowych kontrahentów. Podejmuję również działania zarządcze w miejscu siedziby Spółki, których nie mógłby podejmować zdalnie, przebywając poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Członek zarządu realizuje nadzór na procesami technologicznymi oraz działaniami w laboratorium. Czynności te, nie mogłyby być podejmowanie z Korei Południowej albowiem obecność na miejscu jest niezbędna.

Powyższe działania są skoncentrowane na rozwijaniu przedsiębiorstwa, które nie mogłoby się odbyć bez udziału prezesa i członka zarządu Spółki.

Z powyższego wynika, że przedmiotowe wydatki związane z pełnieniem funkcji w organie zarządzającym Spółki są ponoszone w związku z funkcjonowaniem prezesa i członka zarządu i prowadzeniem przez nich działalności gospodarczej. Co do zasady, można je zatem uznać za ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Jednakże z uwagi na fakt, że w analizowanym przypadku prezes i członek zarządu są jednocześnie udziałowcami Spółki, ocena prawna przedmiotowych wydatków wymaga odniesienia się do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 38 updop, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz wspólników lub członków spółdzielni niebędących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów, z tym że wydatki ponoszone na rzecz członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i innych spółdzielni zajmujących się produkcją rolną są kosztem uzyskania przychodów w części dotyczącej działalności objętej obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego.

W dyspozycji ww. przepisu mieszczą się sytuacje, gdy spółka kapitałowa wykonuje świadczenie na rzecz swojego wspólnika, nie otrzymując w zamian żadnego świadczenia wzajemnego. Nie znajdzie on natomiast zastosowania w przypadku, gdy świadczenia na rzecz udziałowca dotyczą lub są związane z pełnieniem funkcji w organie zarządzającym. Odpowiada im wówczas wykonywanie przez tą osobę fizyczną określonych czynności na rzecz Spółki, co wyklucza możliwość uznania tych świadczeń za mające charakter jednostronny.

Istotne znaczenie dla kwalifikacji prawnej świadczeń na rzecz prezesa i członka zarządu ma również unormowanie art. 16 ust. 1 pkt 38a updop. Na jego podstawie, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

Jednakże wskazać należy, że zgodnie z art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1526 ze zm.), zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę.

Oznacza to, że zarząd prowadzi sprawy spółki we wszystkich obszarach niezastrzeżonych wyraźnie do kompetencji innych organów spółki oraz reprezentuje spółkę. Prowadzenie spraw spółki dotyczy sfery wewnętrznej funkcjonowania spółki (podejmowania decyzji organizacyjnych i gospodarczych w spółce), natomiast reprezentacja odnosi się do relacji zewnętrznych (składania oświadczeń woli wobec innych niż spółka uczestników obrotu prawnego).

Treść przepisu art. 16 ust. 1 pkt 38a updop, nie uwzględnia zatem wydatków na rzecz osób wchodzących w skład organów zarządzających osób prawnych, pozwalając tym samym na zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów również innych niż wynagrodzenie z tytułu pełnionej funkcji wydatków ponoszonych na rzecz tych osób, przy zachowaniu ogólnych warunków wynikających z treści art. 15 ust. 1 updop.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie przepisy art. 16 ust. 1 pkt 38 i pkt 38a updop nie będą miały zastosowania, gdyż zarząd nie jest organem stanowiącym, lecz organem zarządzającym Spółką, a przedmiotowe wydatki (koszty najmu mieszkania, czynszu administracyjnego, media) można zakwalifikować, jako będące następstwem dwustronnych zobowiązań, przez co stanowią koszt uzyskania przychodów, jeśli spełniają podstawowy wymóg określony w art. 15 ust. 1 updop, tj. mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i zostały poniesione w celu uzyskania przychodu, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Zauważyć przy tym należy, że aby wydatki na rzecz Prezesa i Członka zarządu uznać za koszty uzyskania przychodów winien łączyć go ze spółką stosunek pracy lub inny równorzędny. W przypadku, gdy prezes i członek zarządu nie jest pracownikiem spółki, konieczność ponoszenia przez spółkę wydatków na jego rzecz winna wynikać z prawidłowo zawartych umów (np. cywilnoprawnych), a w przypadku ich braku z uchwał wspólników podjętych zgodnie z prawem albo mieć podstawę w umowie spółki, czy też wynikać z postanowień regulaminów lub statutu spółki, przewidujących zwrot należności z tytułu wydatków na rzecz osób niebędących pracownikami spółki.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy że wydatki z tytułu pokrycia kosztów najmu mieszkania, czynszu administracyjnego, media ponoszone przez Spółkę na rzecz prezesa i członka zarządu w celu efektywnego prowadzenia przez nich działalności gospodarczej Spółki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki pod warunkiem, że z zawartych umów/uchwał, bądź z postanowień/regulaminów/statutu Spółki, wynika konieczność poniesienia ww. wydatków na rzecz prezesa i członka zarządu.

Należy przy tym podkreślić, że ciężar co do prawidłowego udokumentowania ww. wydatków, jak i wykazania związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy poniesieniem tych wydatków, a uzyskaniem przychodu spoczywa na Spółce, bowiem musi wykazać, że poniosła koszt zasadny z punktu widzenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\`, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.