Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-809/15-2/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-10-30
Teza: Dot. możliwości anulowania wystawionej faktury dokumentującej świadczenie usług budowlanych lub budowlano-montażowych, w sytuacji gdy nie doszło do faktycznego wykonania tychże usług (bądź części usługi budowlanej, dla której określono zapłatę) i przedmiotowa faktura nie została wprowadzona do obrotu prawnego.
Słowa kluczowe: faktura; faktura-anulowanie faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 108

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 27 lipca 2015 r. (data wpływu 5 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości anulowania wystawionej faktury – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości anulowania wystawionej faktury.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, w zakresie opisanym w stanie faktycznym uzyskała pozytywną interpretację Ministra Finansów z dnia 17 lutego 2011 r. (Sygn. IPPP3/443-1124/10-4/JF). Spółka uważa, iż zmiany przepisów ustawy o VAT, które zostały wprowadzone po dacie uzyskania tej interpretacji nie mają wpływu na związanie organów podatkowych jej treścią, ponieważ zmiany nie miały wpływu na zmianę stanu prawnego obejmującego przedmiotową kwestię.

Trzeba mieć bowiem na uwadze, że wygaśnięcia interpretacji nie powodują w szczególności (por. odpowiedź sekretarza stanu MF na interpelację z 3 grudnia 2013 r.):

*   zmiana numeru przepisu przy jednoczesnym braku zmiany jego treści,
*   przeniesienie przepisu regulującego daną kwestię do innego aktu prawnego (np. z rozporządzenia do ustawy),
*   zmiana treści przepisu polegająca np. na zmianie numeracji czy innym unormowaniu kwestii zawartych w przepisie, jednak zmiana ta nie była przedmiotem uprzedniej interpretacji w stosunku do konkretnego podatnika.

Z ostrożności Spółka chciałaby jednak uzyskać potwierdzenie opisanej w stanie faktycznym kwestii, w nowym stanie prawnym. Wnioskodawca jest wykonawcą robót budowlanych w ramach realizacji różnych projektów budowlanych, które są pozyskiwane między innymi w drodze przetargów publicznych i niepublicznych.

W praktyce prowadzenia działalności gospodarczej zdarzają się przypadki, że Wnioskodawca wystawi fakturę dokumentującą sprzedaż, która w rzeczywistości nie miała miejsca lub w przypadku częściowego wykonania usługi, dla danej części nie określono zapłaty. Dotyczy to sytuacji, gdy zostanie wystawiona faktura dokumentująca świadczenie usług budowlanych lub budowlano - montażowych, podczas gdy usługi te nie zostały faktycznie wykonane lub w przypadku częściowego wykonania usługi, dla danej części nie określono zapłaty. Jako nie wykonanie usługi wskazane powyżej, uwzględnia się także przypadek, w którym usługi nie zostały wykonane pomiędzy podmiotami wskazanymi na fakturze.

W przypadku wystawienia faktury dokumentującej usługę, która nie została faktycznie wykonana, Wnioskodawca dokonuje czynności anulowania takiej faktury w oparciu o przyjętą u Wnioskodawcy procedurę anulowania faktury. Procedura anulowania faktury określa warunki, przy spełnieniu których może dojść do anulowania faktury. Warunki te są następujące:

*   faktura dokumentuje czynność niedokonaną (usługę budowlaną bądź część usługi dla której przewidziano odrębną płatność, które w rzeczywistości nie zostały faktycznie wykonane lub w przypadku częściowego wykonania usługi, dla danej części nie określono zapłaty), oraz

*   faktura nie została wprowadzona do obrotu prawnego (Wnioskodawca posiada oba egzemplarze faktury, tj. ten przeznaczony dla sprzedawcy i nabywcy).

Spółka przyjmuje, że faktura nie została wprowadzona do obrotu prawnego, jeżeli egzemplarz faktury nie został wysłany dla kontrahenta Spółki, jak również gdy egzemplarz faktury został przesłany dla kontrahenta Spółki, a kontrahent dokonał zwrotu faktury bez ostatecznego uwzględniania faktury do ewidencji (w każdym z tych przypadków Spółka jest w posiadaniu obu egzemplarzy faktury).

Zgodnie z procedurą anulowania faktur, na techniczną czynność anulowania faktury składają się:

1.  dokonanie przez Spółkę przekreślenia obu egzemplarzy faktury uniemożliwiając ich powtórne wydanie i wykorzystanie,
2.  umieszczenie na obu egzemplarzach faktury adnotacji „anulowano” wraz z przyczyną i okolicznościami anulowania,
3.  w zależności od etapu, na którym dochodzi do anulowania faktury, może wystąpić konieczność wystornowania faktury w rejestrze VAT, co oznacza, że z powodów technicznych anulowana faktura pojawia się w rejestrze sprzedaży zarówno ze znakiem dodatnim jak i ujemnym (w efekcie jej wartość wynosi zero).

Wnioskodawca zaznacza, że procedura anulowania nie ma zastosowania, poza przypadkiem nieprawidłowych stron transakcji na fakturze, do sytuacji, w których usługa budowlana została faktycznie wykonana (faktycznie zakończono wszystkie czynności, do których wykonania Spółka była zobowiązana na mocy umowy, wchodzące w skład usługi budowlanej bądź części usługi budowlanej, dla której określono zapłatę), a zatem istnieje podstawa do wystawienia faktury, natomiast kontrahent Spółki – z uwagi na różne okoliczności – odmawia przyjęcia faktury.

Zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego (ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r., Dz. U. 2014.121 j.t., ze zm.) dotyczącymi umów o roboty budowlane, inwestor zobowiązuje się w szczególności do odbioru obiektu, a zatem zgodnie z tym przepisem subiektywna wola inwestora może decydować o realizacji projektu. Jednak Wnioskodawca przy ocenie zakończenia realizacji usługi budowlanej bądź części usługi budowlanej dla której określono zapłatę, bierze pod uwagę przede wszystkim element obiektywny. Usługę lub jej część, dla której przewidziano zapłatę ocenia się z punktu widzenia cech technicznych obiektu lub cech technologicznych procesu budowlanego. Obiekt taki istotnie można byłoby w niektórych wypadkach podzielić na części, które mogą także stanowić przedmiot odrębnych umów, jednak sposób takiego podziału nie jest dowolny, subiektywny, ale obiektywnie ograniczony. Stany rzeczy realizowane w umowie o roboty budowlane podlegają bowiem przepisom prawa budowlanego, którego przepisy decydują ostatecznie o dopuszczalności realizacji stanów „niekompletnych” i tylko w sytuacji, gdy jest to dopuszczalne, strony mogą o tym skutecznie postanowić w umowie. Jednak w przypadku odmowy podpisania protokołu przez zamawiającego, Wnioskodawca bierze pod uwagę stan obiektywny. Stwierdza bowiem poprawność wykonania usługi lub jej części dla której określono zapłatę, co do jej jakości, ilości i wartości, poprzez zgłoszenie gotowości odbioru prac lub rozliczenia końcowego. Powyższe dokumenty, mimo braku ich akceptacji przez zamawiającego, są traktowane jako podstawa do wystawienia faktury.

Podejście Spółki do rozpoznawania momentu wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych jest całkowicie zgodne z aktualnym podejściem do tego zagadnienia przez organy podatkowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku wystawienia faktury dokumentującej świadczenie usług budowlanych lub budowlano-montażowych, podczas gdy nie doszło do faktycznego wykonania tychże usług (bądź części usługi budowlanej, dla której określono zapłatę) i przedmiotowa faktura nie została wprowadzona do obrotu prawnego (Wnioskodawca posiada oba egzemplarze faktury), Wnioskodawca ma prawo anulować taką fakturę?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku wystawienia faktury dokumentującej świadczenie usług, gdy nie doszło do faktycznego wykonania tychże usług lub części usług, dla której przewidziano zapłatę, a przedmiotowa faktura nie została wprowadzona do obrotu prawnego na zasadach wskazanych w opisie stanu faktycznego (Wnioskodawca posiada oba egzemplarze faktury), to Wnioskodawca jest uprawniony do anulowania przedmiotowej faktury.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 106b ustawy o VAT, podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą w szczególności sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, sprzedażą jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 106g ust. 1 ustawy o VAT, faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

Stosownie do art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Należy zauważyć, że w myśl powyższych przepisów, podatnik wystawia fakturę w szczególności w przypadku sprzedaży (odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług). Faktura jest zatem dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego – potwierdzeniem w szczególności nabycia określonych towarów i usług. W myśl art. 106g ust. 1 ustawy o VAT, wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Zatem faktury jedynie sporządzonej, a nie wprowadzonej do obrotu prawnego nie można uznać za fakturę wystawioną w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Wnioskodawca uważa, że ma prawo do anulowania przedmiotowej faktury – nie można bowiem skutecznie wystawić faktury korygującej do niewystawionej faktury.

Możliwość anulowania faktur potwierdzają liczne interpretacje organów podatkowych.

Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 3 września 2013 r. (sygn. akt IBPP1/443-485/13/LSz), „faktura nie wprowadzona do obrotu prawnego nie jest fakturą w rozumieniu art. 106 ustawy o VAT a zatem nie jest fakturą wystawioną w rozumieniu wyżej cytowanego przepisu prawnego. Co za tym idzie, do faktury takiej nie mogą mieć zastosowania wymogi dotyczące wystawiania faktur korygujących”.

Podobnie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 19 lutego 2010 r. (sygn. akt IPPP3/443-1163/09-2/MM) stwierdzając, że: „Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Faktura VAT, jedynie sporządzona, a nie wprowadzona do obrotu prawnego (faktura anulowana), nie jest zatem fakturą wystawioną w rozumieniu wyżej cytowanego przepisu prawnego. W konsekwencji anulowania faktury VAT podatnik nie wykazuje wartości w niej zawartych w deklaracji VAT.”

Spółka chciałaby zauważyć, że brak jest przepisów w ustawie o VAT bądź rozporządzeniach wykonawczych jasno regulujących, kiedy może dojść do anulowania faktur oraz jakie wymogi są konieczne do tego, by do ich skutecznego anulowania doszło.

Ponieważ jak zostało wskazane powyżej, do faktury anulowanej, a zatem nie wprowadzonej do obrotu prawnego nie stosuje się przepisów ustawy o VAT w zakresie art. 106a do 108 dotyczących faktur. Dokumenty będące przedmiotem zapytania, nie mieszczą się bowiem w pojęciu faktury w rozumieniu VAT.

W interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe oraz orzecznictwie sądów administracyjnych zostały określone warunki umożliwiające podatnikom skuteczne anulowanie faktur. Utrwalił się bowiem pogląd, iż w przypadku gdy faktura została sporządzona, ale nie została jeszcze wprowadzona do obrotu prawnego oraz gdy dokumentuje dostawę towarów lub świadczenie usług, które nie zostały faktycznie wykonane możliwe jest anulowanie takiej faktury.

Potwierdzenie tego stanowiska można znaleźć w szeregu interpretacji indywidualnych.

Tytułem przykładu wskazać można na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 maja 2014 r. (sygn. IBPP2/443-112/14/IK), w której Dyrektor potwierdza, że: „W sytuacjach wyjątkowych, gdy pomiędzy stronami nie doszło do wykonania usługi lub dostawy towarów, dopuszczalne jest również anulowanie faktury, sprowadzające się do przekreślenia obu egzemplarzy faktury oraz dokonaniu na nich adnotacji uniemożliwiających ich powtórne wykorzystanie. Warunkiem koniecznym jest posiadanie obu egzemplarzy (tj. przeznaczonego dla nabywcy i sprzedawcy) faktury oraz nie wprowadzenie ich do obiegu prawnego”.

Podobnie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 24 września 2013 r. (sygn. akt IPPP1M43-791/13-2/PR) w której potwierdza, że: „Możliwe jest zatem – w drodze wyjątku – anulowanie niesłusznie wystawionej faktury VAT, pod warunkiem, iż nie doszło do faktycznego wykonania czynności określonych w fakturze oraz że przedmiotowa faktura nie została wprowadzona do obrotu prawnego, a podatnik wystawiający ma w swojej dokumentacji oryginał i kopię faktury (kontrahent nie uwzględnił faktury w swoich ewidencjach)”.

Tożsamy pogląd zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny na gruncie ustawy o VAT obowiązującej przed dniem 11 marca 2004 r. (wyrok z dnia 19 grudnia 2000 r., sygn. akt III SA 1715/99) stwierdzając, iż: „Możliwość anulowania faktur, nie dopuszczoną wyraźnie przez ustawę o podatku od towarów i usług, należy zaaprobować jako praktyczną i realną drogę wycofania się podatnika z błędnego wystawienia dokumentu rozliczeniowego. Możliwość taka dotyczyć powinna jednak wyłącznie tych dokumentów rozliczeniowych (faktur), które nie zostały wprowadzone przez podatnika do obrotu prawno - podatkowego np. poprzez doręczenie ich kontrahentom”.

Jak wynika z interpretacji organów podatkowych, jednym z wymogów koniecznych do spełnienia, aby doszło do skutecznego anulowania faktury, jest to, aby faktura nie została wprowadzona do obrotu prawnego.

Za wprowadzenie do obrotu prawnego uznaje się wysłanie faktury do nabywcy, jej przyjęcie / zaakceptowanie treści oraz ujęcie faktury przez nabywcę w ewidencji. A contrario w stanie faktycznym opisanym w niniejszym wniosku należy uznać, że jeżeli egzemplarz faktury nie został przez Spółkę wysłany dla kontrahenta albo gdy egzemplarz faktury został przesłany dla kontrahenta, a kontrahent dokonał zwrotu faktury bez wprowadzenia faktury do ewidencji (w obu przypadkach Wnioskodawca dysponuje dwoma egzemplarzami faktury) to faktura nie została wprowadzana do obrotu prawnego.

Stanowisko Spółki poparte jest szeregiem interpretacji wydawanych przez organy podatkowe.

Tytułem przykładu wskazać należy na pogląd wyrażony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 25 listopada 2011 r., sygn. IPPP1/443-1044/10-2/IGo, zgodnie z którym „gdy faktury nie zostały wysłane, gdy zostały wysłane, ale nie odebrane oraz gdy zostały wysłane, odebrane, a następnie odesłane przez kontrahentów, nie doszło do zrealizowania transakcji. Zainteresowany wprawdzie sporządził faktury VAT, jednak nie zostały one wprowadzone do obrotu prawnego. Ponadto z przedstawionych przez Podatnika okoliczności wynika, iż jest On w posiadaniu zarówno oryginału jak i kopii przedmiotowych faktur VAT. Zatem stwierdzić należy, iż Zainteresowany ma prawo do anulowania przedmiotowych faktur”.

Tożsamy pogląd wyrażono w interpretacji indywidualnej z dnia 17 lutego 2011 r. (sygn. IPPP3/443-1124/10-4/JF), w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym „aby jednak dokonać anulowania konieczne jest, aby faktura nie została wprowadzona do obrotu prawnego, tj. zagwarantowanie, że zarówno oryginał, jak i jej kopia były w posiadaniu podatnika. W opinii Spółki obejmuje to zatem także przypadki wysłania faktury do osoby wskazanej jako nabywca, który następnie dokonał jej zwrotu bez wprowadzenia do ksiąg (nie uwzględnił w ewidencji).”

Jak wynika z interpretacji organów podatkowych, drugim wymogiem koniecznym do spełnienia, aby doszło do skutecznego anulowania faktury jest to, aby faktura dokumentowała czynność niedokonaną (zdarzenie gospodarcze, które nie doszło do skutku).

Wykonywane przez Spółkę usługi budowlane lub budowlano-montażowe składają się z wielu elementów, a proces ich wykonywania jest rozciągnięty w czasie. W umowach o roboty budowlane zawieranych pomiędzy Spółką a kontrahentami i w dokumentacji związanej z zamówieniem strony ustalają szczegółowy zakres czynności, do których wykonania zobowiązana jest Spółka oraz warunki zapłaty. W przypadku świadczonych przez Spółkę usług budowlanych lub budowlano-montażowych strony często umawiają się na częściowe przyjmowanie usługi, określając zapłatę dla danej części (np. po wykonaniu danego elementu scalonego). W związku z tym Spółka uznaje, że „wykonanie usługi” następuje w momencie faktycznego zakończenia wszystkich czynności wchodzących w skład usługi budowlanej, do których wykonania zobowiązana jest Spółka na mocy podpisanego kontraktu o roboty budowlane.

W praktyce prowadzenia działalności zdarzają się sytuacje, iż w przypadku gdy usługi budowlane przyjmowane są częściowo, nie dochodzi po stronie Spółki do faktycznego zakończenia wszystkich czynności składających się na daną część usługi budowlanej, dla której to części usługi w kontrakcie określona została zapłata, a mimo to Spółka dokonała wystawienia faktury z tytułu wykonania danej części usługi budowlanej.

Podobne sytuacje zdarzają się w przypadku rozliczeń końcowych – po stronie Spółki dochodzi do wystawienia faktury końcowej dokumentującej wykonanie usługi budowlanej, mimo iż faktycznie nie zostały zakończone wszystkie czynności wchodzące w skład usługi budowlanej, do których wykonania zobowiązała się Spółka na mocy kontraktu.

Zdaniem Spółki, gdy wszystkie czynności składające się na świadczoną przez Spółkę usługę budowlaną (bądź część usługi, dla której została określona zapłata) nie zostały zakończone, brak jest przesłanek do uznania, że usługa została wykonana. Nie sposób bowiem uznać, że po stronie Spółki doszło do wykonania usługi budowlanej, kiedy to nie została zakończona ostatnia czynność wchodząca w skład usługi budowlanej lub budowlano-montażowej, do której wykonania zobowiązana jest Spółka na mocy kontraktu.

Spółka pragnie podkreślić, że przypadki wskazane powyżej nie obejmują sytuacji, gdy usługa budowlana lub budowlano-montażowa została przez Spółkę faktycznie wykonana (faktycznie zakończono wszystkie czynności, do których wykonania Spółka była zobowiązana na mocy umowy, wchodzące w skład usługi budowlanej bądź części usługi, dla której określono zapłatę), Spółka wystawiła fakturę a kontrahent Spółki – z uwagi na różne okoliczności – odmawia przyjęcia przedmiotowej faktury.

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze, że w przedstawionym stanie faktycznym, wystawiona przez Spółkę faktura:

*   egzemplarz faktury nie jest wysyłany dla kontrahenta Spółki albo kontrahent dokonuje zwrotu faktury nie uwzględniając jej w ewidencji,
*   jest przechowywana w dziale księgowości Spółki (oba egzemplarze),
*   jest trwale przekreślona i oznaczona adnotacją „anulowano”,

nie dochodzi do wprowadzenia takiej faktury do obrotu prawnego, a w konsekwencji przedmiotowa faktura nie została skutecznie wystawiona w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Ponadto mając na uwadze, iż faktura dokumentuje czynności niewykonane (usługę budowlaną, która w rzeczywistości nie została faktycznie wykonana zgodnie z zakresem przewidzianym dla danej usługi lub usługi realizowanej etapowo w umowie z kontrahentem), Spółka spełniła wszystkie niezbędne wymagania wypracowane przez praktykę organów podatkowych, aby formalnie móc anulować wystawiony jako fakturę dokument.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę w przedmiotowym wniosku, tj. możliwości anulowania przez Wnioskodawcę wystawionej faktury dokumentującej świadczenie usług budowlanych lub budowlano-montażowych, w sytuacji gdy nie doszło do faktycznego wykonania tychże usług (bądź części usługi budowlanej, dla której określono zapłatę) i przedmiotowa faktura nie została wprowadzona do obrotu prawnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.