Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4010.20.2017.1.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-03
Teza: W zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie usług gastronomicznych (cateringowych) ponoszonych w związku z organizacją narad pracowników Spółki i osób nieprowadzących działalności gospodarczej współpracujących ze Spółką na podstawie umów o świadczenie usług oraz organizacją spotkań roboczych członków zarządu lub kadry kierowniczej.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; szkolenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 26 kwietnia 2017 r. (data wpływu 4 maja 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie usług gastronomicznych (cateringowych) ponoszonych w związku z organizacją narad pracowników Spółki i osób nieprowadzących działalności gospodarczej współpracujących ze Spółką na podstawie umów o świadczenie usług oraz organizacją spotkań roboczych członków zarządu lub kadry kierowniczej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie usług gastronomicznych (cateringowych) ponoszonych w związku z organizacją narad pracowników Spółki i osób nieprowadzących działalności gospodarczej współpracujących ze Spółką na podstawie umów o świadczenie usług oraz organizacją spotkań roboczych członków zarządu lub kadry kierowniczej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe.

Spółka z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca specjalizuje się w wynajmie podnośników (w tym podestów ruchomych i ładowarek teleskopowych), a także prowadzi ich sprzedaż (włączając części do tych maszyn) oraz świadczy usługi serwisowe oraz szkoleniowe.

Wnioskodawca nabywa m.in. usługi gastronomiczne (cateringowe) w związku z organizacją wewnętrznych konsultacji, narad pracowników (m.in. działów sprzedaży, serwisu i wynajmu). Jeśli mowa o pracownikach, chodzi zarówno o osoby zatrudnione na podstawie umów o pracę oraz o osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, współpracujące ze Spółką na podstawie umów o świadczenie usług. Spotkania te mają na celu m.in. ustalenie jednolitego sposobu działania w celu realizacji polityki sprzedażowej. Usługi gastronomiczne (cateringowe) nabywane są także przez Wnioskodawcę w celu organizacji spotkań roboczych zarządu Spółki (lub całej kadry kierowniczej), które odbywają się w różnych miejscach w kraju. Spotkania te służą m.in. podejmowaniu optymalnych decyzji z punktu widzenia zarządu Spółką.

Zakupy usług gastronomicznych (cateringowych) są dokumentowane fakturami, przy czym usługodawcy stosują tutaj różne sposoby ujęcia tych usług na fakturze. Przykładowo, faktura może wskazywać łączną kwotę należną za usługi gastronomiczne (cateringowe) zapewnione wszystkim pracownikom uczestniczącym w szkoleniu, zebraniu bądź będącym w delegacji, a może zdarzyć się tak, że wyszczególniona jest liczba posiłków i ich rodzaj. Co istotne, w ramach jednej usługi gastronomicznej (cateringowej) mogą zostać zamówione rożne rodzaje posiłków w różnej cenie; Wnioskodawca nie ewidencjonuje (nie sprawdza), którzy pracownicy spożyli dany rodzaj posiłku. Istnieje także możliwość, że pomimo zamówienia posiłków dla wszystkich pracowników, niektórzy z nich nie skorzystają z zapewnionej im możliwości pożywienia się (co może nastąpić z różnych względów, np. z powodu indywidualnych preferencji żywieniowych pracowników), czego Spółka nie odnotowuje.

Pod pojęciem usług gastronomicznych (cateringowych) Spółka rozumie nie tylko dostawę obiadów, lunchów i kolacji, lecz również kanapek, kaw, herbat oraz innych napojów bezalkoholowych.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w sytuacji opisanego zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, wydatki na nabycie usług gastronomicznych (cateringowych) mogą zostać przez Wnioskodawcę zaliczone do kosztów uzyskania przychodów? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W świetle tego przepisu, ocena konkretnego wydatku poniesionego przez podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika,
*   jest definitywny, tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Za wydatki na zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. należy uznać te, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, czy działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami (por. wyrok 7 sędziów NSA z 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11).

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, wydatki na nabycie usług gastronomicznych (cateringowych) mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Skoro wskazane wydatki ponoszone są przez Spółkę w związku z organizacją spotkań mających na celu m.in. ustalenie jednolitego sposobu działania w celu realizacji polityki sprzedażowej lub służących podejmowaniu optymalnych decyzji z punktu widzenia zarządu Spółką, to mogą być zaliczane przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów. Celem poniesienia tych kosztów jest bowiem przede wszystkim osiągnięcie przychodów (związane np. z dążeniem do zwiększenia sprzedaży poprzez usprawnienie realizacji polityki sprzedażowej).

Nie można więc uznać, że wyłącznym, bądź dominującym celem ponoszenia wydatków na nabycie usług gastronomicznych (cateringowych) w tym stanie rzeczy jest stworzenie pewnego wizerunku Wnioskodawcy.

Powyższe potwierdza interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 sierpnia 2012 r., Znak: IPPB5/423-468/12-2/JC, w której wskazano, że stanowisko Spółki w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatków poniesionych przez Spółkę na nabycie usług cateringowych, kawy, herbaty, ciastek, podawanych podczas wewnętrznych spotkań zarządu, wewnętrznych szkoleń, należało uznać za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Zatem, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, ustawodawca wymienił – w art. 16 ust. 1 pkt 28 updop – koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Ustawa podatkowa, nie definiuje przy tym terminu „reprezentacja” ani też nie odsyła do innych przepisów prawa. Brak ustawowej definicji pojęcia „reprezentacja” nie uprawnia jednak do dowolnego określania zakresu znaczeniowego tego terminu.

Zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą, celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest właśnie wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym podejmowane są w stosunku do podmiotów zewnętrznych.

Koszty ponoszone przez podatników należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie lub utrzymanie tego przychodu. Kosztami będą koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. W każdej sytuacji jednakże trzeba sprawdzić cel w jakim dany wydatek został poniesiony.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka nabywa usługi gastronomiczne (cateringowe) w związku z organizacją wewnętrznych konsultacji, narad pracowników (m.in. działów sprzedaży, serwisu i wynajmu), w tym osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę oraz osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, współpracujące ze Spółką na podstawie umów o świadczenie usług. Spotkania te mają na celu m.in. ustalenie jednolitego sposobu działania w celu realizacji polityki sprzedażowej. Usługi gastronomiczne (cateringowe) nabywane są także przez Wnioskodawcę w celu organizacji spotkań roboczych zarządu Spółki (lub całej kadry kierowniczej), które odbywają się w różnych miejscach w kraju. Spotkania te służą m.in. podejmowaniu optymalnych decyzji z punktu widzenia zarządu Spółką.

Kwestią podlegającą rozstrzygnięciu jest, czy ponoszone wydatki mają charakter wydatków reprezentacyjnych, czy też ogólnych kosztów funkcjonowania Spółki. W przypadku, jeżeli wydatki poniesione zostały w związku z organizacją wewnętrznych konsultacji, narad pracowników Spółki i osób nieprowadzących działalności gospodarczej, współpracujących ze Spółką na podstawie umów o świadczenie usług, których celem jest m.in. ustalenie jednolitego sposobu działania w celu realizacji polityki sprzedażowej, a także wydatki związane z organizacją spotkań roboczych zarządu Spółki (lub całej kadry kierowniczej), m.in. w celu podejmowania optymalnych decyzji z punktu widzenia zarządu Spółki, to spełniają warunki, o których mowa w art. 15 ust. 1 updop i mogą być zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów. Nie stanowią natomiast wydatków o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 updop, gdyż jak w przedmiotowej sprawie wskazał Wnioskodawca, celem poniesienia tych wydatków jest przede wszystkim osiągnięcie przychodów (związane np. z dążeniem do zwiększenia sprzedaży poprzez usprawnienie realizacji polityki sprzedażowej). Należy więc, zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że nie można uznać, że wyłącznym bądź dominującym celem ponoszenia tych wydatków jest stworzenie pewnego wizerunku firmy. Dodatkowo, jak wskazano wyżej działania o charakterze reprezentacyjnym podejmowane są w stosunku do podmiotów zewnętrznych, nie dotyczą zatem pracowników firmy jak i osób nieprowadzących działalności gospodarczej, współpracujących ze Spółką na podstawie umów o świadczenie usług oraz członków zarządu lub kadry kierowniczej.

W tym miejscu należy podkreślić, że to obowiązkiem Wnioskodawcy, jako odnoszącego ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie w oparciu o zgromadzone dowody związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, zgodnie z dyspozycją przywołanego art. 15 ust. 1 updop.

Nadmienić także należy, że zasadność zaliczenia tych wydatków (w szczególności związek pomiędzy ich poniesieniem a osiągnięciem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu), do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wydatki ponoszone na zakup usług gastronomicznych (cateringowych) nabywanych przez Spółkę w związku z organizowanymi wewnętrznymi naradami pracowników Spółki i osób nieprowadzących działalności gospodarczej współpracujących ze Spółką na podstawie umów o świadczenie usług oraz spotkaniami zarządu Spółki nie należy kwalifikować do wydatków na reprezentację, podlegających wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie wyżej analizowanego art. 16 ust. 1 pkt 28 updop. Tym samym, przedmiotowe wydatki, jako wydatki spełniające przesłanki zawarte w art. 15 ust. 1 updop i niewymienione w tzw. negatywnym katalogu kosztów mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się natomiast do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że interpretacje dotyczą konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym i w tej danej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku numerami 1 i 3-7 wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, - w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.