Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-158/14-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-05-19
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej aport autobusów szynowych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; obowiązek-obowiązek podatkowy; odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 18 lutego 2014 r. (data wpływu 25 lutego 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r. (data wpływu 7 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej aport autobusów szynowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej aport autobusów szynowych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r. o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

S.A. są spółką samorządową Województwa i są czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest transport kolejowy pasażerski międzymiastowy (PKD 49.10.Z) oraz transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski (PKD 49.31.Z).

Województwo, stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa, posiada osobowość prawną wykonując zadania publiczne. Stosownie do treści art. 45 ust. 1 ww. ustawy, zarząd województwa wykonuje zadania województwa przy pomocy urzędu marszałkowskiego i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych. Urząd Marszałkowski Województwa (dalej: UMW) planuje objęcie nowych akcji w S.A. w zamian za wkład niepieniężny w postaci dwóch autobusów szynowych typu M 212, przeznaczonych do przewozu osób w ruchu lokalnym i regionalnym. Wartość księgowa szynobusów wynosi łącznie 9.150.000 zł. Autobusy szynowe zostały nabyte przez UMW w roku 2004 i nieodpłatnie przekazane do używania Spółce z o.o. Podatek naliczony zawarty na fakturze dokumentującej zakup nie został przez UMW odliczony, bowiem nie były one przeznaczone do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Od dnia 8 kwietnia 2009 r. z autobusów szynowych w ramach umowy użyczenia korzysta S.A.

Wniesienie aportu zostanie zawarte w formie aktu notarialnego. Urząd Marszałkowski Województwa traktując aport jako dostawę opodatkowaną podatkiem od towarów i usług wystawi dla S.A. fakturę VAT ze stawką podatku w wysokości 23%.

W uzupełnieniu z dnia 30 kwietnia 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że składniki majątku –autobusy szynowe typu M 212, które Urząd Marszałkowski Województwa (dalej: UMW) planuje wnieść jako wkład niepieniężny na objęcie nowych akcji w S.A., będą przeznaczone do przewozu osób w ruchu lokalnym i regionalnym. Usługi przewozów osób w ruchu lokalnym i regionalnym świadczone przez S.A. – zgodnie z obowiązującymi przepisami – są w całości opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Wniesione aportem szynobusy nie będą wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółce przysługuje odliczenie podatku naliczonego z faktury dokumentującej dostawę autobusów szynowych, dokonaną w formie aportu niepieniężnego na zasadach ogólnych, tj. w miesiącu otrzymania faktury lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje w całości odliczenie podatku naliczonego od przewidywanej dostawy autobusów szynowych na zasadach ogólnych, tj. w miesiącu otrzymania faktury lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zainteresowany będzie wykorzystywał otrzymane w formie aportu autobusy szynowe do sprzedaży opodatkowanej – transportu kolejowego. W przypadku wniesienia aportu rzeczowego do Spółki, transakcja ta zasadniczo spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Wynika to z faktu, że efektem aportu jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania danym towarem jak właściciel, natomiast wynagrodzeniem w takim przypadku są obejmowane akcje.

Zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. Z powyższego wynika, że nie występują w roli podatników podatku VAT jednostki samorządu terytorialnego tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wyłączenie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez organy umów cywilnoprawnych.

Z uwagi na powyższe, wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki spełnia definicję dostawy towarów – nastąpi bowiem przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Transakcja ta zasadniczo spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Wynika to z faktu, że efektem aportu jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania danym towarem jak właściciel, natomiast wynagrodzeniem w takim przypadku są obejmowane udziały bądź akcje.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Brzmienie tego przepisu od dnia 1 stycznia 2014 r. jest dokładnym odwzorowaniem art. 136 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zwolnienie to obejmuje jedynie te dostawy towarów, przy których nabyciu na podstawie ustawodawstwa krajowego wyłączone jest prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uwagi na wykorzystywanie tychże zakupów do działalności zwolnionej z opodatkowania.

Jak wskazano w stanie sprawy, UMW w odniesieniu do nabytych szynobusów, nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego na fakturze zakupowej, bowiem UMW dokonał zakupu z przeznaczeniem na wykonywanie zadań publicznych, nieobjętych zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Do zadań samorządu województwa – zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie województwa z dnia 5 czerwca 1998 r. – należy m.in. organizowanie transportu zbiorowego i dróg publicznych określonych innymi ustawami. Zatem warunek, że towary (szynobusy) były przeznaczone do działalności zwolnionej z opodatkowania, nie został spełniony. Autobusy szynowe były przeznaczone przez UMW do wykonywania zadań własnych samorządu województwa, a mianowicie organizowania i dotowania regionalnych kolejowych przewozów osobowych. Stąd czynność wniesienia aportu zostanie przez UMW potraktowana jako dostawa opodatkowana stawką 23% i udokumentowana fakturą VAT z wykazanym podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Przepisy art. 88 ust. 3a pkt 1-2, 4-5 i 7 ustawy, regulują przypadki w jakich faktury nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego.

W przedmiotowej sprawie jak wskazano powyżej, zdaniem Wnioskującej Spółki, nie znajdzie zastosowania wyłączenie przewidziane przepisem art. 88 ust. 3a pkt 2 cytowanej ustawy, gdyż –jak wskazano powyżej – UMW wnoszony aport wykorzystywał do czynności niepodlegających opodatkowaniu, a nie zwolnionych z opodatkowania, stąd nie może zastosować zwolnienia wynikającego z postanowień art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT.

Z przepisów ustawy VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

S.A. będą wykorzystywały wniesione aportem autobusy szynowe do czynności opodatkowanych – przewozu pasażerów komunikacją kolejową. Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W świetle art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego.

Reasumując, S.A. będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej dostawę przedmiotowych autobusów szynowych dokonaną w formie aportu zgodnie z ww. zasadami oraz w terminach przewidzianych prawem, wynikających z przepisów art. 86 ust. 10 i ust. 11 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Na mocy art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r., prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Jednocześnie zmiany w przepisach ustawy obowiązujących od dnia 1 stycznia 2014 r. powodują, że z odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 ustawy można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:

*   powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
*   doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
*   podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.).

Stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca – będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług – prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest transport kolejowy pasażerski międzymiastowy oraz transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski.

Urząd Marszałkowski Województwa planuje objęcie nowych akcji w Spółce w zamian za wkład niepieniężny w postaci dwóch autobusów szynowych typu M 212, przeznaczonych do przewozu osób w ruchu lokalnym i regionalnym. Wniesienie aportu zostanie zawarte w formie aktu notarialnego. Urząd Marszałkowski Województwa traktując aport jako dostawę opodatkowaną podatkiem od towarów i usług wystawi na rzecz Zainteresowanego fakturę VAT ze stawką podatku w wysokości 23%.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że składniki majątku – autobusy szynowe typu M 212, które Urząd Marszałkowski Województwa planuje wnieść jako wkład niepieniężny, będą przeznaczone do transportu osób w ruchu lokalnym i regionalnym. Usługi te – zgodnie z obowiązującymi przepisami – są w całości opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Wniesione aportem szynobusy nie będą wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej aport autobusów szynowych w miesiącu otrzymania faktury lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wskazuje Wnioskodawca nabędzie on w drodze aportu autobusy szynowe typu M 212, które będzie wykorzystywał do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie Zainteresowany poinformował, że wniesienie aportem ww. autobusów szynowych będzie stanowiło czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, która będzie udokumentowana fakturą VAT ze stawką podatku w wysokości 23%.

W świetle powyższych regulacji prawnych oraz odnosząc się do opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej aport autobusów szynowych typu M 212.

Podsumowując, Zainteresowanemu będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej dostawę autobusów szynowych, dokonaną w formie aportu niepieniężnego, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z zastrzeżeniem art. 88 ustawy, w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych ww. autobusów powstał obowiązek podatkowy, doszło do faktycznego nabycia tych towarów oraz podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję. Wskazuje się, że ww. prawo do odliczenia podatku naliczonego będzie przysługiwało w miesiącu otrzymania faktury lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisanym zdarzeniu przyszłym oraz we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności określenia stawki podatku VAT dla dostawy w drodze aportu autobusów szynowych.

Ponadto zaznacza się, że powołane we własnym stanowisku w sprawie przepisy art. 86 ust. 10 i ust. 11 ustawy – w tym brzmieniu – obowiązywały do dnia 31 grudnia 2013 r., natomiast od dnia 1 stycznia 2014 r. otrzymały nowe brzmienie, wskazane w uzasadnieniu interpretacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.