Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-614/10/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-01-17
Teza: Czy wydatek poniesiony przez Spółkę na nabycie baz danych klientów i przejecie praw i zobowiązań z umów z tymi klientami można uznać za wydatek poniesiony na zakup know-how, który powinien być amortyzowany? Czy w sytuacji uznania, iż wydatki na zakup baz danych klientów wraz z przejęciem praw i zobowiązań z umów z tymi klientami nie stanowią know-how można je zaliczyć do pośrednich kosztów uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: amortyzacja; dane-baza danych; know-how; koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; wartości-wartości niematerialne i prawne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 3 listopada 2010 r. (data wpływu 8 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego – uzupełnionym pismem z dnia 7 grudnia 2010 r. (data wpływu 10 grudnia 2010 r.) – dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji prawnopodatkowej praw do bazy danych klientów - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji prawnopodatkowej praw do bazy danych klientów. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych. Wobec tego pismem z dnia 29 listopada 2010 r. Nr ITPB3/423-614/10-2/AW wezwano Spółkę do jego uzupełnienia. Niniejsze zostało dokonane w dniu 10 grudnia 2010 r. (data wpływu).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca rozważa zakup od innej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kontaktów z jej klientami z branży „papieru dekoracyjnego”. Planowany zakup jest związany z zaprzestaniem przez sprzedawcę produkcji i zbytu produktów z branży „papier dekoracyjny”. Przedmiotem tego transferu jest wykaz aktualnych (i potencjalnych) klientów oraz następujące informacje: nazwa, adres, inne dane kontaktowe, wybrane informacje finansowe dotyczące aktualnie czynnych klientów oraz umów zawartych przez spółkę zbywającą z jej klientami, a regulujących sprzedaż produktów.

Ponadto, Wnioskodawca zamierza przejąć prawa i zobowiązania wynikające z umów zawartych pomiędzy sprzedawcą, a klientami, których dane są przedmiotem sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wydatek poniesiony przez Spółkę na nabycie baz danych klientów i przejecie praw i zobowiązań z umów z tymi klientami można uznać za wydatek poniesiony na zakup know-how, który powinien być amortyzowany?
2.  Czy w sytuacji uznania, iż wydatki na zakup baz danych klientów wraz z przejęciem praw i zobowiązań z umów z tymi klientami nie stanowią know-how można je zaliczyć do pośrednich kosztów uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup baz danych kontrahenta należy uznać za wydatki na zakup know-how i w związku z tym będą podlegały one amortyzacji.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje znaczenia terminu „know-how”. Wskazuje jednak pośrednio, że „know-how” dotyczy: informacji związanych ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych); informacji związanych ze z zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (art. 16b ust. 1 pkt 7 powołanej ustawy). Termin know-how oznacza zdolność, wiedzę lub umiejętność uzyskania określonego rezultatu lub prowadzenia jakiejś działalności. Know-how składa się z wiadomości i doświadczeń o charakterze technicznym, administracyjnym, finansowym albo innego rodzaju, nadających się do stosowania w pracy przedsiębiorstwa lub do wykonywania zawodu. Pojęcie know-how obejmuje doświadczenia o charakterze technicznym i techniczno - organizacyjnym oraz doświadczenia o charakterze organizacyjnym, finansowym i handlowym przydatne do prowadzenia przedsiębiorstwa, które nie są związane z cyklem produkcyjnym.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym dojdzie do zakupu baz danych oraz przejęcia praw i zobowiązań wynikających z umów z klientami stanowiących „know-how”. Przedmiotem umowy będą informacje o charakterze organizacyjnym, finansowym oraz handlowym przydatne do prowadzenia przedsiębiorstwa Spółki. Zakupiona wiedza o bazie danych klientów służyć będzie usprawnieniu organizacji i zbytu w handlu na danym rynku, który jest ściśle związany z działalnością przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Nabyte prawa do wiedzy (informacji) handlowej związanej z określonym rynkiem, należy – w ocenie Spółki – uznać na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartości niematerialne i prawne oraz amortyzować na warunkach określonych w art. 16b ust. 1 pkt 7 powołanej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie wyjaśnić należy, iż uwagi na niniejsze rozstrzygnięcie wniosek w części dotyczącej pytania drugiego stał się bezprzedmiotowy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10–562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.