Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-566/16-4/JK3
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-07-08
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości położonej w Szwecji oraz opodatkowanie emerytury ze Szwecji.
Słowa kluczowe: emerytura; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; Szwecja
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 maja 2016 r. (data wpływu 5 maja 2016 r.) uzupełniony pismem z dnia 27 czerwca 2016 r. (data nadania 27 czerwca 2016 r., data wpływu 29 czerwca 2016 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 17 czerwca 2016 r. Nr IPPB4/4511-566/16-2/JK3, Nr IPPB2/4511-358/16-2/MG (data nadania 20 czerwca 2016 r., data doręczenia 23 czerwca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych – jest:

*   **prawidłowe** - w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości położonej w Szwecji,
*   **nieprawidłowe** - w zakresie opodatkowania emerytury ze Szwecji wyłącznie w Szwecji.

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji w indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości położonej w Szwecji oraz w zakresie opodatkowania emerytury ze Szwecji.

Z uwagi na braki formalne pismem z dnia 17 czerwca 2016 r., Nr IPPB4/4511-566/16-2/JK3, Nr IPPB2/4511-358/16-2/MG (data nadania 20 czerwca 2016 r., data doręczenia 23 czerwca 2016 r.) wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Pismem z dnia 27 czerwca 2016 r. (data nadania 27 czerwca 2016 r., data wpływu 29 czerwca 2016 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest obywatelem Szwecji, zamieszkałym w Polsce. Od 1994 r. pozostaje w związku z małżeńskim z obywatelką Polski. Wnioskodawca ma córkę (ur. 1996 r.), która jest studentką oraz pozostaje na utrzymaniu Wnioskodawcy i Jego żony. Wnioskodawca mieszka razem z rodziną w Warszawie od 1996 r.

W 1996 r. Wnioskodawca przeprowadził się ze Szwecji do Polski, w tymże roku szwedzki urząd skarbowy wydał decyzję o jego emigracji do Polski. W 1998 r. został nadany Wnioskodawcy w Polsce numer NIP, a w 2001 r. uzyskał kartę stałego pobytu w Polsce oraz numer PESEL. Do 2010 r. Wnioskodawca pracował w Polsce na pełen etat, a od 2011r. prowadzi w Polsce działalność gospodarczą. W 2011 r. Wnioskodawca zarejestrował również spółkę prawa handlowego w Szwecji. Od 2010 r. Wnioskodawca pobiera emeryturę zarówno w Szwecji jak i w Polsce.

W Polsce Wnioskodawca posiada 2 nieruchomości, w jednej z nich mieszka od 2000 r. W Szwecji Wnioskodawca posiada obecnie jedną nieruchomość o charakterze letniskowym, w miejscowości wypoczynkowej. Do zeszłego roku był również współwłaścicielem 1/3 części drugiej nieruchomości letniskowej w tej samej miejscowości w Szwecji, którą to współwłasność otrzymał razem z rodzeństwem od rodziców, jako darowiznę w 1989 r. W zeszłym roku Wnioskodawca sprzedał swój udział w tej nieruchomości rodzeństwu (stan faktyczny). Wnioskodawca zwrócił się z wnioskiem o wydanie interpretacji, że sprzedaż tej nieruchomości może być opodatkowana w Polsce, na podstawie Ustawy o podatku od osób fizycznych.

Ponadto, Wnioskodawca nabywa oraz zbywa akcje w spółkach zagranicznych oraz uzyskuje z tego tytułu dochody lub straty (stan faktyczny oraz zdarzenia przyszłe). Wnioskodawca zwrócił się z wnioskiem o wydanie interpretacji, że dochody z tego tytułu mogą być opodatkowane w Polsce na podstawie ustawy o podatku od osób fizycznych.

Wnioskodawca posiada również akcje w spółkach szwedzkich oraz uzyskuje z nich dywidendy (stan faktyczny oraz zdarzenia przyszłe). Zwraca się z wnioskiem o wydanie interpretacji, że dywidendy te mogą być opodatkowane w Polsce na podstawie Ustawy o podatku od osób fizycznych, z zastosowaniem szczegółowych przepisów Konwencji miedzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 19 listopada 2004 r.

Emerytura, którą Wnioskodawca otrzymuje w Szwecji opodatkowana jest w Szwecji, na mocy decyzji szwedzkiego urzędu skarbowego (stan faktyczny oraz zdarzenia przyszłe). Wnioskodawca zwraca się z wnioskiem o wydanie interpretacji, że emerytura, która jest wypłacana w Szwecji, może być nadal opodatkowana w Szwecji na podstawie szwedzkich przepisów podatkowych.

Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, a także stosuje się do niego przepisy Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 19 listopada 2004 r.

Emerytura, która jest wypłacana Wnioskodawcy w Szwecji, otrzymywana jest w ramach ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż nieruchomości położonej w Szwecji Wnioskodawca może opodatkować w Polsce, na podstawie ustawy o podatku od osób fizycznych? (stan faktyczny)
2.  Czy dochody z tytułu przeniesienia własności udziałów w spółkach zagranicznych Wnioskodawca może opodatkować w Polsce na podstawie Ustawy o podatku od osób fizycznych? (stan faktyczny i zdarzenia przyszłe)
3.  Czy dywidendy szwedzkich firm Wnioskodawca może opodatkować w Polsce na podstawie ustawy o podatku od osób fizycznych, z zastosowaniem tabeli procentowej z art. 10 ustęp 2 Konwencji miedzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 19 listopada 2004 r.? (stan faktyczny i zdarzenia przyszłe)
4.  Czy emeryturę, którą Wnioskodawca otrzymuje w Szwecji, a która jest opodatkowana w Szwecji, na mocy decyzji szwedzkiego urzędu skarbowego, Wnioskodawca może nadal opodatkowywać w Szwecji na podstawie szwedzkich przepisów podatkowych? (stan faktyczny i zdarzenia przyszłe)

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi rozstrzygnięcie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych odnośnie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości oraz opodatkowania emerytury ze Szwecji (pyt. Nr 1 i 4 ), natomiast w pozostałym zakresie (pyt. Nr 2 i 3) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy.

Swoje interpretacje Wnioskodawca opiera na fakcie, że jest obywatelem szwedzkim mającym miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych (ośrodek interesów życiowych) oraz przebywam na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym (art. 3. ustęp 1a Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W związku z powyższym podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości moich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (art. 3. Ustęp 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) ale także stosują się do Wnioskodawcy przepisy Konwencji miedzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 19 listopada 2004 r. (dalej „Konwencja”).

Poniżej Wnioskodawca przedstawia swoje stanowisko co do pytań:

1.  Czy sprzedaż nieruchomości położonej w Szwecji Wnioskodawca może opodatkować w Polsce, na podstawie Ustawy o podatku od osób fizycznych? TAK

Artykuł 13 ust. 1 Konwencji stanowi, że zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie (Polska), z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego, (\`(...)\`) położonego w drugim Umawiającym się Państwie (Szwecja) (\`(...)\`) mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (Szwecja). Sformułowanie „mogą”, po szwedzku „far”, po angielsku „may” (zgodnie z trójjęzycznym tekstem Konwencji opublikowanym w Dz. U. Nr 26 z dnia 16 lutego 2006 r.) - oznacza możliwość, ale nie przymus. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę, że z zasady obowiązują Wnioskodawcę przepisy podatkowe w Polsce, wnosi o zastosowanie polskich przepisów.

1.  Czy emeryturę, którą Wnioskodawca otrzymuje w Szwecji, a która jest opodatkowana w Szwecji, na mocy decyzji szwedzkiego urzędu skarbowego, Wnioskodawca może nadal opodatkowywać w Szwecji na podstawie szwedzkich przepisów podatkowych? TAK

Art. 18 Konwencji w ust. 1 stanowi, że emerytury i inne podobne świadczenia otrzymywane w ramach ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych oraz renty powstające w Umawiającym się Państwie (Szwecja) i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie (Polska) mogą być opodatkowane w pierwszym wymienionym Państwie (Szwecja). W związku z powyższym, oraz mając na względzie decyzje szwedzkich urzędów podatkowych w tej sprawie, Wnioskodawca wnosi o dalsze opodatkowanie szwedzkiej emerytury w Szwecji.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do treści art. 3 ust. 1a cytowanej ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę, która nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce uważa się, zgodnie z art. 3 ust. 2b pkt 4 ww. ustawy, dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Przepisy art. 3 ust. 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu podpisanej w Sztokholmie dnia 19 listopada 2004 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 26, poz. 193), dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, budynki, pożytki z nieruchomości, jak również prawa do stałych i zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego (art. 6 ust. 2 Konwencji).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 Konwencji zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, albo z przeniesienia własności akcji lub innych praw w spółce, której majątek składa się głównie z majątku nieruchomego, mogą być opodatkowane w tym drugim państwie.

Użycie w umowie sformułowania „może być opodatkowany” oznacza, że dochód z majątku nieruchomego jest opodatkowany w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe przewidują ich opodatkowanie. Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz polsko-szwedzkiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przychody ze sprzedaży nieruchomości położonej w Szwecji przez osobę zamieszkałą w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest obywatelem Szwecji, zamieszkałym w Polsce. Od 1994 r. pozostaje w związku z małżeńskim z obywatelką Polski. Wnioskodawca ma córkę, która jest studentką oraz pozostaje na utrzymaniu Wnioskodawcy i Jego żony. Wnioskodawca mieszka razem z rodziną w Warszawie od 1996 r. W Polsce Wnioskodawca posiada 2 nieruchomości, w jednej z nich mieszkam od 2000 r. W Szwecji Wnioskodawca posiada obecnie jedną nieruchomość o charakterze letniskowym, w miejscowości wypoczynkowej. Do zeszłego roku był również współwłaścicielem 1/3 części drugiej nieruchomości letniskowej w tej samej miejscowości w Szwecji, którą to współwłasność otrzymał razem z rodzeństwem od rodziców, jako darowiznę w 1989 r. W zeszłym roku Wnioskodawca sprzedał swój udział w tej nieruchomości rodzeństwu. Wnioskodawca zwrócił się z wnioskiem o wydanie interpretacji, że sprzedaż tej nieruchomości może być opodatkowana w Polsce, na podstawie Ustawy o podatku od osób fizycznych.

Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz Konwencji zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Królestwem Szwecji, przychody ze sprzedaży nieruchomości położonej w Szwecji przez osobę zamieszkałą w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonujących zamiany.

W świetle powyżej wskazanego art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w tym przepisie stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Zatem dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma zatem data ich nabycia.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca był współwłaścicielem 1/3 części nieruchomości letniskowej w Szwecji, którą to współwłasność otrzymał razem z rodzeństwem od rodziców, jako darowiznę w 1989 r. W zeszłym roku Wnioskodawca sprzedał swój udział w tej nieruchomości rodzeństwu.

Przez pojęcie darowizny rozumieć należy typ umowy nazwanej, opisany w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121). Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny, umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Przy czym umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości, o czym stanowi art. 158 ww. ustawy powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.

Mając na uwadze powyższe, za datę nabycia przedmiotowej nieruchomości należy uznać datę przekazania Wnioskodawcy udziału w nieruchomości na podstawie umowy darowizny, co miało miejsce w 1989 r. W konsekwencji odpłatne zbycie udziałów w nieruchomościach w 2015 r., nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ 5 letniego terminu o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy co do zastosowania polskich przepisów, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości położonej w Szwecji przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce – jest prawidłowe.

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi również kwestia opodatkowania dochodów z tytułu emerytury.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 Konwencji polsko - szwedzkiej, emerytury i inne podobne świadczenia otrzymywane w ramach ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych oraz renty powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w pierwszym wymienionym Państwie.

Określenie „renty” oznacza określoną kwotę wypłacaną okresowo w ustalonych terminach dożywotnio lub przez określony albo dający się ustalić okres, jako spełnienie zobowiązania dokonywania wypłat w zamian za w pełni dokonane zobowiązanie pieniężne lub w równoważniku danej kwoty pieniężnej (art. 18 ust. 2 ww. konwencji).

Przy tym, postanowienie w umowie, że danego rodzaju dochód „może podlegać” opodatkowaniu w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła) wskazuje, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji). Przypisanie prawa do opodatkowania nie ma tutaj charakteru wyłączności.

W świetle powyższego stwierdzić zatem należy, że świadczenia emerytalne otrzymywane przez Wnioskodawcę ze Szwecji podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Szwecji.

Jednocześnie jednak, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce, należy zastosować określoną w umowie metodę unikania podwójnego opodatkowania.

Stosownie do art. 22 ust. 1 lit. a) ww. Konwencji, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który stosownie do postanowień niniejszej Konwencji podlega opodatkowaniu w Szwecji, to Polska, z uwzględnieniem postanowień punktu (b), wyłączy taki dochód od opodatkowania. Polska, przy obliczaniu podatku należnego od pozostałego dochodu tej osoby, może zastosować stawkę podatku, jaka byłaby właściwa, gdyby wyłączony dochód nie był wyłączony.

Z powyższego wynika, że przy rozliczaniu dochodów uzyskanych ze Szwecji (w tym emerytury) ma zastosowanie tzw. metoda wyłączenia z progresją, którą na gruncie polskich przepisów określa art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z ww. art. 27 ust. 8 ustawy, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Przy wyliczeniu stopy procentowej dochód zwolniony (ten uzyskany za granicą) dodaje się do podstawy opodatkowania, a nie do dochodu określonego zgodnie z art. 9 ust. 2 ww. ustawy (tj. do nadwyżki przychodu nad kosztami). Wynika to z treści art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który odsyła do dochodów podlegających opodatkowaniu zgodnie z ust. 1. Zgodnie z tym przepisem podatek pobiera się od podstawy opodatkowania.

Zasadę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ustawy stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych (wyłączonych) z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego, np. łącznie z małżonkiem. W przeciwnym razie, podatnik nie ma obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce.

Jak wynika z treści wniosku i jego uzupełnienia, wynika, że Wnioskodawca jest obywatelem Szwecji, zamieszkałym w Polsce. Do 2010 r. Wnioskodawca pracował w Polsce na pełen etat, a od 2011r. prowadzi w Polsce działalność gospodarczą. W 2011 r. Wnioskodawca zarejestrował również spółkę prawa handlowego w Szwecji. Od 2010 r. Wnioskodawca pobiera emeryturę w Szwecji, która jest otrzymywana w ramach ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych.

Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie metoda wyłączenia z progresją, zgodnie z którą dochody uzyskane za granicą są zwolnione od podatku w Polsce, ale mają wpływ na podatek od dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce. Zagraniczne dochody należy uwzględnić tylko do ustalenia stopy procentowej, według której Wnioskodawca winien obliczyć podatek należny od dochodu uzyskanego w Polsce. Natomiast kwota podatku zapłaconego za granicą nie będzie miała wpływu na wysokość podatku od dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.

Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz przepisy obowiązującego prawa należy stwierdzić, że Wnioskodawca jako osoba posiadająca nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce winien uwzględnić emeryturę otrzymywaną ze Szwecji do wyliczenia stopy procentowej dla pozostałych dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej podlegania szwedzkiej emerytury opodatkowaniu wyłącznie w Szwecji – jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.