Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.344.2025.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Skutki podatkowe rozliczenia poniesionych kosztów.
Słowa kluczowe: refaktura
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych rozliczenia poniesionych kosztów. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. funkcjonuje jako samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej. Jest czynnym
    podatnikiem VAT, (...). Podstawowym rodzajem działalności A. jest świadczenie usług w
    zakresie ratownictwa medycznego. Działalność ta korzysta ze zwolnienia z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Pozostała sprzedaż jest opodatkowana wg właściwych stawek VAT. Ponieważ sprzedaż
    opodatkowana nie osiąga 2% sprzedaży ogółem w związku z tym, Wnioskodawca nie ma
    prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Wynika z tego, iż naliczony
    podatek VAT stanowi dla Wnioskodawcy koszt, natomiast podatek VAT należny jest
    odprowadzany do Urzędu Skarbowego.
    Budynek w (...) został bezpłatnie przekazany do użytkowania przez Urząd (...) na podstawie
    aktu notarialnego. Użytkownikami tego budynku w części 1282/2976 jest A. oraz B. Każda
    z tych jednostek wykorzystuje ww. nieruchomość dla celów swojej podstawowej
    działalności tj. świadczenie usług zdrowotnych.
    Na terenie nieruchomości znajduje się parking. Ponieważ parking jest niestrzeżony, często
    był wykorzystywany przez osoby obce. Pojawił się wówczas pomysł aby przy wjeździe na
    parking został zamontowany szlaban, co miało uniemożliwić parkowanie przez osoby
    nieuprawnione. Montażem szlabanu zajęła się A., zawarto umowę z wykonawcą i
    inwestycja została wykonana co potwierdza faktura zakupu wystawiona przez wykonawcę.
    Strony przed przystąpieniem do realizacji zadania ustaliły, iż dzielą koszty wykonania
    szlabanu po połowie. Faktura została wystawiona na rzecz A. Ponieważ, jak już wyżej
    opisano, działalność A. na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług jest zwolniona z VAT, nie ma możliwości odliczenia tego
    podatku. Podatek VAT dla A. stanowi koszt. Jednostka odprowadza do Urzędu Skarbowego
    VAT należny od sprzedaży. W opisanym przypadku problem polega na tym, iż A. wystawiła
    fakturę dla B. na połowę kosztów wykonania szlabanu w następujący sposób: Wartość f-ry
    wraz z podatkiem VAT (brutto) została podzielona na dwie równe części i do tego został
    doliczony podatek VAT wg stawki na fakturze pierwotnej (zakupu).
    Przykład:
    Fa VAT otrzymana od dostawcy – wartość netto 15 000,00,
    VAT naliczony 23% wynosi – 3 450,00,
    Do zapłaty – 18 450,00 (wszystko zapłaciła A.).
    Następnie zgodnie z wcześniejszym uzgodnieniem wystawiono fakturę dla B. w
    następujący sposób: 18 450,00 zostało podzielone na pół, czyli wartość netto 9 225,00
    plus do tego VAT 23% 2 121,75. Wartość faktury ogółem: 11 346,75. B. nie zgadza się z
    takim sposobem wystawienia faktury, ich zdaniem powinno się podzielić wartość netto i
    wówczas doliczyć VAT (czyli 15 000,00/2 = 7 500,00 + 1 725,00 VAT = 9 225,00).

## Pytanie

Czy zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
    trzeciej Wnioskodawca postąpił właściwie dzieląc wartość otrzymanej faktury brutto na
    pół i doliczając podatek VAT wg stawki podstawowej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT Wnioskodawca postąpił właściwie, gdyż jako
    podatnik działający we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej bierze udział w
    świadczeniu usług. Można przyjąć, iż to A. wyświadczyła usługę (w części 1/2).
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i dlatego zastosował właściwą
    stawkę podatkową.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż - rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
      usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym, na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W myśl art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,

    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym
    czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach
    umowy zobowiązaniowej a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Zatem aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy
    świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także
    odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną
    zapłatą. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana
    jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług należy
    zatem rozumieć prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego
    usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy
    stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zauważyć należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy
    lub świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi
    być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy,
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy nadmienić, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które
    wykonują czynności podlegające opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie
    na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej,
    dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w
    zakresie tych czynności.

    Ponadto, wskazać również należy, że dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma
    znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są
    również podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności
    komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na
    cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne, naukowe itd.).
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT. Podstawowym
    rodzajem Państwa działalności jest świadczenie usług w zakresie ratownictwa
    medycznego. Działalność ta korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Pozostała sprzedaż jest opodatkowana wg
    właściwych stawek VAT. Ponieważ sprzedaż opodatkowana nie osiąga 2% sprzedaży
    ogółem w związku z tym, nie mają Państwo prawa do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony. Wynika z tego, iż naliczony podatek VAT stanowi dla Państwa koszt,
    natomiast podatek VAT należny jest odprowadzany do Urzędu Skarbowego.
    Budynek został bezpłatnie przekazany do użytkowania przez Urząd (...) na podstawie aktu
    notarialnego. Użytkownikami tego budynku w części 1282/2976 są Państwo oraz B. Każda
    z tych jednostek wykorzystuje ww. nieruchomość dla celów swojej podstawowej
    działalności, tj. świadczenie usług zdrowotnych.
    Na terenie nieruchomości znajduje się parking. Ponieważ parking jest niestrzeżony, często
    był wykorzystywany przez osoby obce. Pojawił się wówczas pomysł, aby przy wjeździe na
    parking został zamontowany szlaban, co miało uniemożliwić parkowanie przez osoby
    nieuprawnione. Montażem szlabanu zajęli się Państwo, zawarto umowę z wykonawcą i
    inwestycja została wykonana co potwierdza faktura zakupu wystawiona przez wykonawcę.
    Strony przed przystąpieniem do realizacji zadania ustaliły, iż dzielą koszty wykonania
    szlabanu po połowie. Faktura została wystawiona na Państwa. Ponieważ Państwa
    działalność na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy jest zwolniona z VAT, nie ma możliwości
    odliczenia tego podatku. Podatek VAT stanowi dla Państwa koszt. Wystawili Państwo
    fakturę dla B. na połowę kosztów wykonania szlabanu w następujący sposób: wartość f-ry
    wraz z podatkiem VAT (brutto) została podzielona na dwie równe części i do tego został
    doliczony podatek VAT wg stawki na fakturze pierwotnej (zakupu).
    Następnie zgodnie z wcześniejszym uzgodnieniem wystawiono fakturę dla B. w
    następujący sposób: 18 450,00 zostało podzielone na pół, czyli wartość netto 9 225,00
    plus do tego VAT 23% 2 121,75. Wartość faktury ogółem: 11 346,75. B. nie zgadza się z
    takim sposobem wystawienia faktury, ich zdaniem powinno się podzielić wartość netto i
    wówczas doliczyć VAT (czyli 15 000,00/2 = 7 500,00 + 1 725,00 VAT = 9 225,00).
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy postąpili Państwo prawidłowo dzieląc
    wartość otrzymanej faktury brutto na pół i doliczając podatek VAT wg stawki podstawowej.
    Konfrontując zaprezentowany opis sprawy z powołanymi wyżej przepisami prawa należy
    stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie, w odniesieniu do przeniesienia części kosztów
    inwestycji na B., mamy do czynienia z sytuacją, w której występuje skonkretyzowane
    świadczenie (wykonanie szlabanu), które jest wykonywane na podstawie porozumienia
    pomiędzy dwoma określonymi stronami transakcji (usługodawcą i usługobiorcami), dla
    którego istnieje bezpośredni beneficjent czynności.
    Działając we własnym imieniu, nabyli Państwo usługę związaną z wykonaniem szlabanu.
    Usługa została w istocie wykonana na Państwa rzecz i na rzecz B., jednakże faktura za
    wykonane prace została wystawiona na Państwa. Koszt usługi wykonanej na rzecz B.
    zgodnie z ustaleniami stanowi połowę.
    Innymi słowy, odsprzedają Państwo usługę wykonania szlabanu zakupioną od wykonawcy
    na rzecz B. stosownie do ustalonej części, a więc, zgodnie do art. 8 ust. 2a, wchodzą
    Państwo w rolę podmiotu świadczącego usługę na rzecz B.

    Należy zwrócić uwagę, że porozumienie dotyczy wzajemnych zobowiązań Państwa i B., i
    jest de facto umową stron określającą przedmiot świadczenia z Państwa strony – tj.
    udzielenie we własnym imieniu zamówienia wykonawcy szlabanu i realizacja świadczenia
    – oraz należnego wynagrodzenia w postaci części kwoty wynikającej z faktury otrzymanej
    od wykonawcy prac, zgodnie z ustaleniami jest to połowa kosztów.
    Należy zwrócić uwagę, że ustalili Państwo wraz z B. kwestie montażu szlabanu na
    parkingu. Ustalenia w kwestii wykonania tego szlabanu dotyczą wzajemnych zobowiązań
    Państwa i B., i są de facto umową stron określającą przedmiot świadczenia ze strony
    Państwa – a mianowicie to Państwo zajęli się montażem szlabanu, zawarli Państwo
    umowę z wykonawcą i inwestycja ta została wykonana, co potwierdza faktura wystawiona
    przez wykonawcę na Państwa. Jednocześnie należne jest Państwu wynagrodzenie w
    postaci części kwoty wynikającej z otrzymanej od wykonawcy faktury – w ustalonej części
    (połowa kosztu wykonania szlabanu).
    W związku z powyższym, odsprzedają Państwo usługę zakupioną u wykonawcy na rzecz B.
    – stosownie do ustalonego z tym B. udziału, a więc wykonują Państwo czynności
    podlegające opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1
    oraz art. 8 ust. 2a ustawy.
    Podsumowując, czynność przeniesienia ekonomicznego kosztu części inwestycji na B.
    należy traktować jako odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
      od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
      prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
      korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
      w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
      pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      ust. 1b.
    Przepis ust. 3 powołanego artykułu stanowi, że:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
      wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
      mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
      wyjątkiem:

      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
      5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    Są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Jak wynika z
    przeprowadzonej wyżej analizy, świadczą Państwo usługę opodatkowaną podatkiem od
    towarów i usług na rzecz B.
    Z przywołanego wyżej przepisu art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy wynika że podatnik jest
    obowiązany udokumentować świadczenie usług na rzecz innego podatnika podatku,
    podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
    prawnej niebędącej podatnikiem. Zatem, są Państwo zobowiązani do wystawienia faktury
    na rzecz B. z tytułu świadczenia usługi związanej z wykonaniem szlabanu.
    W tym miejscu należy wskazać na przepis art. 29a ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania
    określony został w art. 29a ust. 6 ustawy, w myśl którego:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
      nabywcy lub usługobiorcy.
    Stosownie natomiast do art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
      wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
      ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
      potrzeby podatku.
    Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje
    wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący
    usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7
    ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie do podstawy
    opodatkowania.
    Jednocześnie należy wskazać, że przepisy prawa podatkowego nie regulują wysokości
    kwoty należnej od nabywcy, czyli ceny sprzedaży. Przepisy ustawy o podatku od towarów i

    usług, które regulują konsekwencje publiczno-prawne dokonania sprzedaży towaru lub
    wyświadczenia usługi – nie mogą mieć wpływu na wysokość ceny ustalonej przez strony
    umowy cywilnej. Regulują bowiem, co stanowi podstawę opodatkowania, ale nie mają i
    nie mogą mieć wpływu na sposób jej ustalenia.
    W prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony
    mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada
    ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. W związku z tym, przy
    ustalaniu wysokości należności ustawodawca nie ingeruje w sferę podejmowania decyzji,
    co do sposobu określenia należności (ceny – tj. czy winna być ona uzgodniona w zawartej
    pomiędzy kontrahentami umowie jako wartość bez podatku VAT, tzw. cena netto, czy też
    wartość z podatkiem VAT, tzw. cena brutto) za sprzedawany towar czy świadczoną usługę,
    a wszelkie spory pomiędzy stronami transakcji w tym zakresie są rozstrzygane na gruncie
    prawa cywilnego, a nie podatkowego.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 168):
      Cena oznacza wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest
      obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę.
    W myśl art. 3 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług:
      W cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na
      podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru lub usługi podlega obciążeniu
      podatkiem od towarów i usług lub podatkiem akcyzowym. Przez cenę rozumie się
      również stawkę taryfową.
    Z przytoczonych regulacji ustawy o VAT wynika, że podstawą opodatkowania jest
    zapłata z tytułu dokonanej dostawy czy świadczenia usługi, pomniejszona o kwotę
    należnego podatku, tj. wartość netto (bez podatku). Przy czym to strony (a nie organ
    podatkowy) dokonujące czynności cywilnoprawnych określają w zawieranych przez
    siebie umowach wartość – cenę, za którą dokonują transakcji. Jak wynika z opisu
    sprawy, przed przystąpieniem do realizacji zadania ustalili Państwo wraz z B., że koszty
    wykonania szlabanu dzielą po połowie. Skoro – jak wynika z wniosku – Państwa
    wynagrodzeniem z tytułu wykonania szlabanu – jest połowa kwoty (brutto) wskazanej
    na fakturze otrzymanej od wykonawcy – to ta wartość, pomniejszona o kwotę
    należnego podatku, będzie stanowiła – zgodnie z art. 29a ustawy – podstawę
    opodatkowania. Ta kwota stanowi zatem Państwa wynagrodzenie ustalone z B.
    Nie można się zatem z Państwem zgodzić, że powinni Państwo podzielić wartość
    otrzymanej faktury brutto na pół i doliczyć do tej kwoty podatek VAT. Skoro umówili się
    Państwo z B., że dzielą koszt inwestycji i kwota ta jest jedyną zapłatą za wykonane
    świadczenie, tj. nie otrzymają Państwo dodatkowych środków, dopłat, to stanowi ona
    wartość brutto otrzymanego wynagrodzenia, w którym metodą „w stu” należy wyliczyć
    podatek VAT.
    W konsekwencji, oceniając Państwa stanowisko całościowo, należało uznać je za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym

    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu
    faktycznego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Ponadto, zgodnie z art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej:
      W zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w
      przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie wydaje
      się interpretacji indywidualnych.
    Tym samym, kwestia ustalenia wysokości stawki podatku VAT dla dostawy towarów lub
    świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być rozstrzygnięta tylko w ramach wydania
    wiążącej informacji stawkowej określonej w art. 42a ustawy. Stosownie do tego przepisu:
      Wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na
      potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów,
      wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
      1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
      2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury
      scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji
      Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy
      Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy,
      kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną
      do:
      a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
      b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej
      podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
      3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym
      mowa w art. 42b ust. 4.
      Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.