Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.116.2017.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-27
Teza: w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usług dotyczących budowy budynku mieszkalno-usługowego
Słowa kluczowe: budowa; budynek; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2017 r. (data wpływu 20 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usług dotyczących budowy budynku mieszkalno-usługowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usług dotyczących budowy budynku mieszkalno-usługowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest przedsiębiorstwem budowlanym, zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W ramach prowadzonej działalności Spółka świadczy usługi budowlane na rzecz spółki P. Sp. z o.o. (tj. Inwestora będącego również zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym).

Przedmiotem świadczonych usług jest wybudowanie budynku mieszkalno-usługowego z garażami podziemnymi stanowiącymi część budynku wraz z instalacjami wewnętrznymi i zewnętrznymi, dojściami, dojazdami i miejscami postojowymi wraz z infrastrukturą wewnętrzną i zewnętrzną. Jako element stanu faktycznego Wnioskodawca prosi o przyjęcie, że dla usług związanych z budownictwem infrastruktury towarzyszącej zewnętrznej w rozumieniu art. 146 ust. 3 Ustawy o VAT zastosowanie znajduje stawka podstawowa 23%. W związku z tym kwestia ta nie będzie omawiana w dalszej części wniosku.

Budynek jest klasyfikowany w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. W załączeniu dołączono przekrój przedmiotowego budynku.

Łączna powierzchnia użytkowa budynku (bez części wspólnych, tj. korytarzy i klatek schodowych) ma wynosić 12.216,48 m2, w tym:

*   powierzchnia użytkowa mieszkań 5.027,06 m2,

*   komórek lokatorskich przynależących do lokali mieszkalnych 268,59 m2.

*   powierzchnia użytkowa garaży (miejsc parkingowych bez dróg dojazdowych i komunikacji) 1.852,50 m2,

*   powierzchnia biur i usług 2.723,97 m2.

Powierzchnia użytkowa żadnego z lokali mieszkalnych nie przekroczy 150 m2.

Przedmiotem umowy jest wykonanie robót budowlanych dotyczących budynku jako całości, a nie wykonanie odrębnych robót poszczególnych lokali, czy też części budynku.

Spółka pełni rolę Generalnego Wykonawcy, przy czym inwestycja jest realizowana siłami własnymi oraz przy pomocy podwykonawców.

Wobec Inwestora Spółka wykonuje kompleksową jednolitą usługę w zakresie budownictwa mieszkaniowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym do usług polegających na wybudowaniu budynku mieszkalno-usługowego, w bryle którego znajdują się również garaże, sklasyfikowanego według PKOB do działu 11, zastosowanie znajduje stawka VAT 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że do usług polegających na wybudowaniu wielorodzinnego budynku mieszkalno-usługowego, sklasyfikowanego wg PKOB do działu 11, zastosowanie znajduje stawka VAT 8%.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT „opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, „przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”. Przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 41 ustawy o VAT:

Ust. 2 Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Ust. 12 Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Ust. 12a Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Ust. 12b Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Ust. 12c W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Stosownie natomiast do art. 146a „W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8% (…).

Przedmiotem kompleksowej usługi świadczonej przez Spółkę jest wybudowanie budynku mieszkalno-usługowego.

Usługa ta dotyczy więc wybudowania budynku mieszkalnego, tj. obiektu budownictwa mieszkaniowego w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o VAT zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Ponieważ umowa z Inwestorem została zawarta na wykonanie całości budynku, to obniżona stawka podatku 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 Ustawy o VAT ma zastosowanie do całości usług budowlanych, w tym również lokali niemieszkalnych i garaży podziemnych znajdujących się w budynku.

Zgodnie z interpretacją Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 18 kwietnia 2014 r. sygn. IPTPP1/443-103/14-4/MW „przy realizacji całego zadania inwestycyjnego w odniesieniu do budowy bez znaczenia pozostaje struktura procentowo-powierzchniowa znajdujących się w nim lokali mieszkalnych i niemieszkalnych, istotnym jest bowiem sklasyfikowanie budynku wg Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych do odpowiedniego grupowania. Fakt, że 48% powierzchni tego budynku jest przeznaczone na cele użytkowe nie zobowiązuje do zastosowania na przedmiotowe prace budowlane proporcji według, której 48% wszystkich robót budowlanych ma być opodatkowana stawką 23%, natomiast 52% stawka podatku 8%.”

Katalog wyłączeń wymieniony w art. 41 ust. 12b Ustawy o VAT nie znajduje w tym przypadku zastosowania, gdyż zgodnie z opisem stanu faktycznego powierzchnia użytkowa poszczególnych lokali mieszkalnych nie przekroczy 150m2. Należy zwrócić uwagę, iż przepis ten nie miałby zastosowania nawet w przypadku, gdyby powierzchnia lokali mieszkalnych przekroczyła 150 m2. Przedmiotem umowy pomiędzy Inwestorem a Spółką są bowiem usługi polegające na wybudowaniu całego budynku, a nie konkretnego lokalu mieszkalnego.

W kontekście powyższych rozważań można się także odnieść do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą nie można dokonywać podziału jednolitych ekonomicznie (z perspektywy beneficjenta) usług. Potwierdza to wyrok w sprawie C‑572/07 z dnia 11 czerwca 2009 r., że ,,(…) jednolite świadczenie występuje w przypadku, gdy dwa lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 5a ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do treści art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy o VAT, wynosi 8%.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Powołany przepis (art. 41 ust. 12 ustawy) stanowi implementację art. 98 ust. 1 i ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 z późn. zm.). Zgodnie z art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone. W myśl art. 98 ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy 2006/112/WE, stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. W załączniku tym, zatytułowanym: „Wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98”, w poz. 10 wskazano na dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej.

Według art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r., w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 2002 r. Nr 18, poz. 170, z późn. zm.), dział PKOB 11 obejmuje:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne - 111,

*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe - 112, w tym: budynki o trzech i więcej mieszkaniach (PKOB 1122),

*   budynki zbiorowego zamieszkania – 113.

Celem właściwego zdefiniowania pojęcia obiektu budownictwa mieszkaniowego i co się z tym wiąże stosowania odpowiedniej stawki podatkowej, Wnioskodawca powinien uwzględniać regulacje wynikające z ww. art. 2 pkt 12 ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć: budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290, z późn. zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Ponadto zgodnie z ww. rozporządzeniem w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ustawy Prawo budowlane, wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Podkreślić należy, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem powinny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego. Decydujące znaczenie ma, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (tj. dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Zastosowanie prawidłowej stawki podatku uzależnione jest także od postanowień umowy na wykonanie robót budowlanych. Jeżeli przedmiotem umowy będą roboty budowlane w budynkach mieszkalnych (PKOB 11) jako całości - to należna stawka będzie 8%. Jeżeli jednak w umowie zostanie wskazane, że roboty budowlane dotyczyć będą poszczególnych części budynku, tj. powierzchni mieszkalnych i odrębnie powierzchni niemieszkalnych, wówczas w odniesieniu do usług wykonywanych w części mieszkalnej zastosowanie znajdzie 8% stawka podatku, natomiast do usług wykonywanych w części niemieszkalnej - 23% stawka podatku.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest przedsiębiorstwem budowlanym, zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczy usługi budowlane na rzecz innej spółki tj. Inwestora będącego również zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

Przedmiotem świadczonych usług jest wybudowanie budynku mieszkalno-usługowego z garażami podziemnymi stanowiącymi część budynku wraz z instalacjami wewnętrznymi.

Budynek jest klasyfikowany w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych.

Łączna powierzchnia użytkowa budynku (bez części wspólnych, tj. korytarzy i klatek schodowych) ma wynosić 12.216,48 m2, w tym:

*   powierzchnia użytkowa mieszkań 5.027,06 m2,

*   komórek lokatorskich przynależących do lokali mieszkalnych 268,59 m2.

*   powierzchnia użytkowa garaży (miejsc parkingowych bez dróg dojazdowych i komunikacji) 1.852,50 m2,

*   powierzchnia biur i usług 2.723,97 m2.

Powierzchnia użytkowa żadnego z lokali mieszkalnych nie przekroczy 150 m2.

Przedmiotem umowy jest wykonanie robót budowlanych dotyczących budynku jako całości, a nie wykonanie odrębnych robót poszczególnych lokali, czy też części budynku.

Spółka pełni rolę Generalnego Wykonawcy, przy czym inwestycja jest realizowana siłami własnymi oraz przy pomocy podwykonawców.

Wobec Inwestora Spółka wykonuje kompleksową jednolitą usługę w zakresie budownictwa mieszkaniowego.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy do dostawy usług polegających na wybudowaniu budynku mieszkalno-usługowego, w bryle którego znajdują się również garaże, sklasyfikowanego według PKOB do działu 11, zastosowanie znajduje stawka VAT 8%.

Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że warunkiem zastosowania stawki 8%, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, stawki podatku 8%.

Przenosząc powołane przepisy prawa na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skoro przedmiotem wniosku są usługi polegające na wybudowaniu budynku jako całości sklasyfikowanego w PKOB do grupowania 11, to obniżona stawka podatku w wysokości 8% ma zastosowanie dla tej czynności. Ponadto Wnioskodawca oraz Inwestor, na rzecz którego wykonywana jest usługa są czynnymi podatnikami VAT.

Tym samym, dla przedstawionej we wniosku usługi polegającej na wybudowaniu budynku mieszkalno-usługowego, należy zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 i 12 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie wskazać należy, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zagadnienia zawartego w pytaniu, tj. zastosowania 8% stawki podatku VAT dla kompleksowej usługi budowlanej polegającej na budowie budynku mieszkalno-usługowego, w bryle którego znajdują się również garaże, nie rozstrzyga natomiast pozostałych kwestii zawartych w stanowisku Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego, w tym m.in. określenia stawki podatku VAT dla prac zleconych podwykonawcom Spółki czy też określenia stawki podatku VAT dla usług związanych z infrastrukturą zewnętrzną towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu (np. dojściami, dojazdami itp.), ponieważ kwestie te nie były przedmiotem zapytania.

Ponadto tut. Organ informuje, że nie jest uprawniony do oceny dodatkowych dokumentów dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przy wydawaniu niniejszej interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się wyłącznie na opisie sprawy przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego może być prowadzone wg ewentualnego postępowania podatkowego, w toku którego organ podatkowy jest uprawniony do badania dodatkowego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.