Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.425.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-30
Teza: Uznanie, czy świadczone usługi szkoleń na prawo jazdy
kategorii B korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie
art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy oraz prawo do korzystania ze
zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy po
przekroczeniu wartości sprzedaży 200 000 zł.
Słowa kluczowe: prawo jazdy
usługi-usługi szkoleniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia
zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
odrębnych przepisach,
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      - uznania, czy świadczone przez Pana usługi szkoleń na prawo jazdy kategorii B
        korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy
        oraz
      - prawa do korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy po
        przekroczeniu wartości sprzedaży 200 000 zł.
    Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 3 lipca 2025 r. (data wpływu 11
    lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie szkolenia osób ubiegających się o
    uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi wyłącznie kategorii B w ramach
    ośrodka szkolenia kierowców. Nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w
    rozumieniu przepisów prawo oświatowe i nie świadczy usług w zakresie kształcenia i
    wychowania, kursy na prawo jazdy kategorii B nie są przez Pana świadczone jako
    jednostka objęta systemem oświaty. Nie posiada Pan akredytacji, o której mowa w
    przepisach o systemie oświaty, a szkolenia nie są finansowane ze środków publicznych.
    PKD działalności to 85.53.Z - pozaszkolne formy edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu.
    Odbiorcami świadczonych usług są w szczególności:
      - osoby fizyczne, ubiegające się o prawo jazdy kat. B - szczególnie ci, którzy po raz
        pierwszy wchodzą na rynek pracy (uczniowie, studenci);
      - osoby fizyczne, które chcą nowe uprawnienia albo chciałyby się przekwalifikować;
      - osoby fizyczne, które myślą o rozpoczęciu działalności gospodarczej;
      - osoby fizyczne, które w wyniku popełnionego wykroczenia lub przestępstwa utraciły
        uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B.
    Od chwili rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej Pana obroty w żadnym roku,
    w którym prowadził Pan działalność nie przekroczyły limitu 200.000,00 złotych, o którym
    mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685, z
    późn. zm.).
    Prowadzi Pan kursy kat. B na podstawie przepisów uregulowanych w ustawie z dnia 5
    stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 - tekst jednolity z późn.
    zm.) oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy m.in. Rozporządzeniu Ministra
    Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób
    ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców
    (Dz. U. z 2018 r. poz. 1885 - tekst jednolity z późn. zm.).
    Uzyskane kwalifikacje po ukończeniu szkolenia są zgodne z rozporządzeniem Ministra
    Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie kwalifikacji zawodów i
    specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania.

    Nabyte uprawnienia nie mogą zostać zakwalifikowane do konkretnej branży czy zawodu,
    ponieważ w dzisiejszych czasach są jednym z podstawowych wymagań jakie stawiane są
    pracownikom w momencie rekrutacji.
    W nawiązaniu do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami,
    kierującym pojazdem może być osoba, która osiągnęła wymagany wiek i jest sprawna pod
    względem fizycznym i psychicznym oraz spełnia jeden z następujących warunków:
      1) posiada umiejętność kierowania pojazdem w sposób niezagrażający bezpieczeństwu
        i nieutrudniający ruchu drogowego i nienarażający kogokolwiek na szkodę oraz
        odpowiedni dokument stwierdzający posiadanie uprawnienia do kierowania
        pojazdem;
      2) odbywa w ramach szkolenia naukę jazdy;
      3) zdaje egzamin państwowy.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 1-4 ww. ustawy o kierujących pojazdami, prawo jazdy jest
    wydawane osobie, która:
      1) osiągnęła minimalny wiek wymagany do kierowania pojazdami odpowiedniej
        kategorii;
      2) uzyskała orzeczenie:
        a) lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem,
        b) psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania
          pojazdem - nie dotyczy prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T;
      3) odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii;
      4) zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej
        kategorii.
    Stosownie do art. 23 ust. 1 ww. ustawy o kierujących pojazdami, szkolenie osoby
    ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem
    silnikowym lub uprawnienia do kierowania tramwajem odbywa się w formie:
      1) kursu;
      2) zajęć szkolnych - w zakresie uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi, z
        wyłączeniem uprawnień w zakresie prawa jazdy kategorii A1, A2 i A.
    W myśl art. 23 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, szkolenie osoby ubiegającej się o
    uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym jest
    prowadzone zgodnie z programem szkolenia i obejmuje:
      1) część teoretyczną przeprowadzaną w formie wykładów i ćwiczeń w zakresie:
          a) podstaw kierowania pojazdem i uczestnictwa w ruchu drogowym,
          b) obowiązków i praw kierującego pojazdem;
      2) część praktyczną w zakresie kierowania pojazdem, zwaną dalej "nauką jazdy"
        przeprowadzaną:
        a) na placu manewrowym,
        b) w ruchu miejskim oraz
        c) w ruchu poza obszarem zabudowanym;

      3) naukę udzielania pierwszej pomocy przeprowadzaną w formie wykładów i zajęć
        praktycznych;
      4) kontrolne sprawdzenie poziomu osiągniętej wiedzy i umiejętności, zwane dalej
        „egzaminem wewnętrznym”.
    Wykłady, o których mowa w ust. 2 pkt 1 mogą być przeprowadzone stacjonarnie w
    siedzibie firmy lub w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik
    komputerowych i Internetu pod nadzorem ośrodka szkolenia kierowców (art. 23 ust. 3
    ustawy o kierujących pojazdami).
    Zgodnie z art. 23 ust. 4 i 4a ustawy o kierujących pojazdami, egzamin wewnętrzny jest
    przeprowadzany po ukończeniu części teoretycznej i części praktycznej szkolenia oraz
    nauki udzielania pierwszej pomocy, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, przez instruktora lub
    wykładowcę wyznaczonych przez kierownika podmiotu prowadzącego szkolenie.
    Wykładowca przeprowadza wyłącznie część teoretyczną egzaminu wewnętrznego. Część
    teoretyczną egzaminu wewnętrznego, o którym mowa w ust. 4. w przypadku zajęć
    przeprowadzonych w sposób określony w ust. 3 przeprowadza się po zakończeniu zajęć
    teoretycznych.
    W świetle art. 24 ustawy o kierujących pojazdami, nauka jazdy jest prowadzona:
      1) pojazdem:
        a) odpowiadającym wymaganiom określonym dla danej kategorii prawa jazdy
          lub dla pozwolenia na kierowanie tramwajem,
        b) oznakowanym kwadratową tablicą barwy niebieskiej z białą literą "L",
        c) przystosowanym do nauki jazdy zgodnie z wymaganiami określonymi w
          przepisach wydanych na podstawie art. 66 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca
          1997 r. - prawo o ruchu drogowym,
        d) posiadającym adnotację w dokumencie stwierdzającym dopuszczenie do
          ruchu o spełnieniu wymagań, o których mowa w lit. a-c, dokonywaną przez
          odpowiedni organ, na podstawie pozytywnego wyniku badania technicznego
          przeprowadzonego przez stację kontroli pojazdów, o której mowa w art. 83
          ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - prawo o ruchu drogowym - nie dotyczy
          tramwaju;
      2) pojazdem odpowiednio przystosowanym do rodzaju niepełnosprawności
        spełniającym warunki, o których mowa w pkt 1 lit. a i b - w przypadku szkolenia
        osoby niepełnosprawnej.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ww. ustawy, szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie
    uprawnienia do kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym w formie kursu, z
    zastrzeżeniem ust. 3, jest prowadzone przez:
      1) ośrodek szkolenia kierowców - jednostkę organizacyjną przedsiębiorcy wpisanego
        do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców;
      2) jednostkę wojskową - w zakresie szkolenia żołnierzy na potrzeby sił zbrojnych
        Rzeczypospolitej Polskiej;
      3) jednostkę organizacyjną służb podległych lub nadzorowanych przez ministra
        właściwego do spraw wewnętrznych - w zakresie szkolenia osób na potrzeby tych
        służb.
    W uzupełnieniu wniosku na pytania Organu:

      1) Czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe, są usługami kształcenia
        zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
        2024 r. poz. 361 ze zm.)?
      2) Czy jest Pan podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29
        ustawy o podatku od towarów i usług lub § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra
        Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i
        usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2020 r., poz. 1893)?
      3) Czy usługi szkoleniowe objęte zakresem wniosku są prowadzone w formach i na
        zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach?
      4) Czy w ramach prowadzonej działalności świadczy Pan wyłącznie usługi szkoleniowe
        w zakresie kursów na prawo jazdy kategorii B?
      5) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 4 jest przecząca, to proszę wskazać, czy dokonuje
        Pan dostaw towarów lub świadczenia usług niekorzystających ze zwolnienia od
        podatku od towarów i usług?
      6) Czy obecnie korzysta Pan ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub ust. 9
        ustawy o podatku od towarów i usług?
    wskazał Pan:
      1) Tak. Świadczone przez Pana usługi szkoleniowe, są usługami kształcenia
        zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt. 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
        2024 r. poz. 361 ze zm.).
      2) Tak. Jest Pan podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29
        ustawy o podatku od towarów i usług lub § 3 ust. 1 pkt 14 Rozporządzenia Ministra
        Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i
        usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2020r., poz. 1893).
      3) Tak. Usługi szkoleniowe objęte zakresem wniosku są prowadzone w formach i na
        zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
      4) Tak. W ramach prowadzonej działalności świadczy Pan wyłącznie usługi szkoleniowe
        w zakresie kursów na prawo jazdy kategorii B.
      5) Nie dotyczy
      6) Tak. Obecnie korzysta Pana ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub ust. 9
        ustawy o podatku od towarów i usług.
    Pytania
      1. Czy kursy na prawo jazdy kategorii B świadczone dla wszystkich wymienionych
        odbiorców, które są prowadzone w formach i na zasadach opisanych w niniejszym
        wniosku o wydanie interpretacji mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie
        art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i
        usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685, z późn. zm.)?
      2. Czy świadcząc usługi, które są prowadzone w formach i na zasadach opisanych w
        niniejszym wniosku o wydanie interpretacji podlega Pan pod art. 113 ust. 1 ustawy

        z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r. poz. 685, z
        późn. zm.) i po osiągnięciu limitu określonego ustawą staje się Pan czynnym
        podatnikiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
      1. Pana zdaniem, do świadczonych przeze Pana usług, szkolenia osób ubiegających się
        o uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi wyłącznie kategorii "B"
        możliwe jest, zastosowanie zwolnienia przedmiotowego z VAT na podstawie art. 43
        ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
        U. z 2021 r. poz. 685, z późn. zm.), ponieważ spełniają one definicję usług
        kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w
        powołanym artykule.
      2. Korzystając ze zwolnienia przedmiotowego w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz.
        685, z późn. zm.) sprzedaż usług opisanych we wniosku nie jest ograniczona
        żadnym limitem wartości sprzedaży. To oznacza, że po przekroczeniu kwoty
        200.000,00 złotych nadal korzysta Pan z tego zwolnienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

      a. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      oraz
      - dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie
    ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie
    z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem
    oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,
        lub
      b. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług
        objętych akredytacją, lub
      c. finansowane w całości ze środków publicznych
      - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, przewiduje zwolnienie dla usług
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i
    na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania przedmiotowego
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, istotne jest uznanie danej usługi
    za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie
    spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie
    danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Z kolei, jak wynika z treści art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
      1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
      konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
      niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Na mocy art. 43 ust. 17a ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia
    2006 r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady,

      Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    W tym kontekście wskazania wymaga – co wielokrotnie podkreślał Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie
    2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności
    zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia
    prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu
    rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych
    państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do
    opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od
    ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i
    każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada
    2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
    Ponadto 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z
    15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1 ze zm.).
    Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane
    bezpośrednio.
    Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44
    ww. rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. Zgodnie z tym przepisem:
      Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na
      warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują
      nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
      nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
      Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie
      ma w tym przypadku znaczenia.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie szkolenia
    osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi wyłącznie
    kategorii B w ramach ośrodka szkolenia kierowców.
    Dla oceny, czy usługi wykonywane przez Pana korzystają ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest m.in.
    stwierdzenie:
    - czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą
      systemem oświaty lub
    - czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz
    - czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    We wniosku wskazał Pan, iż nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w
    rozumieniu przepisów prawo oświatowe i nie świadczy usług w zakresie kształcenia i
    wychowania, kursy na prawo jazdy kategorii B nie są przez Pana świadczone jako
    jednostka objęta systemem oświaty. Nie posiada Pan akredytacji, o której mowa w
    przepisach o systemie oświaty.
    Tym samym, świadczone przez Pana usługi szkoleniowe nie korzystają ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione
    przesłanki wynikające z powołanego przepisu.

    W konsekwencji należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewiduje zwolnienie dla
    usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww.
    zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie
    dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego
    szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Jak wynika z wniosku, prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie szkolenia osób
    ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi wyłącznie kategorii
    B w ramach ośrodka szkolenia kierowców.
    Odbiorcami świadczonych usług są w szczególności:
      - osoby fizyczne, ubiegające się o prawo jazdy kat. B - szczególnie ci, którzy po raz
        pierwszy wchodzą na rynek pracy (uczniowie, studenci);
      - osoby fizyczne, które chcą nowe uprawnienia albo chciałyby się przekwalifikować;
      - osoby fizyczne, które myślą o rozpoczęciu działalności gospodarczej;
      - osoby fizyczne, które w wyniku popełnionego wykroczenia lub przestępstwa utraciły
        uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B.
    Świadczone przez Pana usługi szkoleniowe, są usługami kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o
    podatku od towarów i usług. Nabyte uprawnienia nie mogą zostać zakwalifikowane do
    konkretnej branży czy zawodu, ponieważ w dzisiejszych czasach są jednym z
    podstawowych wymagań jakie stawiane są pracownikom w momencie rekrutacji.
    Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od
    podatku od towarów i usług wskazania wymaga, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit.
    a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które
    określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to
    przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg
    osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.
    Wskazał Pan we wniosku, że prowadzi Pan kursy kat. B na podstawie przepisów
    uregulowanych w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami oraz w
    przepisach wykonawczych do tej ustawy m.in. Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i
    Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o
    uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1210 ze zm.), zwanej dalej ustawą o kierujących pojazdami:
      Kierującym pojazdem może być osoba, która osiągnęła wymagany wiek i jest
      sprawna pod względem fizycznym i psychicznym oraz spełnia jeden z następujących
      warunków:
      1) posiada umiejętność kierowania pojazdem w sposób niezagrażający
      bezpieczeństwu, nieutrudniający ruchu drogowego i nienarażający kogokolwiek na
      szkodę oraz odpowiedni dokument stwierdzający posiadanie uprawnienia do
      kierowania pojazdem;
      2) odbywa w ramach szkolenia naukę jazdy;

      3) zdaje egzamin państwowy.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o kierujących pojazdami:
      Prawo jazdy jest wydawane osobie, która:
      1) osiągnęła minimalny wiek wymagany do kierowania pojazdami odpowiedniej
      kategorii;
      2) uzyskała orzeczenie:
      a) lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem,
      b) psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania
      pojazdem – nie dotyczy prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T;
      3) odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii;
      4) zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej
      kategorii.
    W myśl z art. 23 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami:
      Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania
      motorowerem, pojazdem silnikowym lub uprawnienia do kierowania tramwajem
      odbywa się w formie:
      1) kursu;
      2) zajęć szkolnych − w zakresie uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi.
    Na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami:
      Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania
      motorowerem lub pojazdem silnikowym jest prowadzone zgodnie z programem
      szkolenia i obejmuje:
      1) część teoretyczną przeprowadzaną w formie wykładów i ćwiczeń w zakresie:
      a) podstaw kierowania pojazdem i uczestnictwa w ruchu drogowym,
      b) obowiązków i praw kierującego pojazdem;
      2) część praktyczną w zakresie kierowania pojazdem, zwaną dalej „nauką jazdy”,
      przeprowadzaną:
      a) na placu manewrowym,
      b) w ruchu miejskim oraz
      c) w ruchu poza obszarem zabudowanym;
      3) naukę udzielania pierwszej pomocy przeprowadzaną w formie wykładów i zajęć
      praktycznych;
      4) kontrolne sprawdzenie poziomu osiągniętej wiedzy i umiejętności, zwane dalej
      „egzaminem wewnętrznym”.
    Stosownie do art. 23 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami:
      Wykłady, o których mowa w ust. 2 pkt 1, mogą być przeprowadzone w formie
      nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu pod
      nadzorem ośrodka szkolenia kierowców.
    Zgodnie z art. 23 ust. 4 ustawy o kierujących pojazdami:
      Egzamin wewnętrzny jest przeprowadzany po ukończeniu części teoretycznej i części
      praktycznej szkolenia oraz nauki udzielania pierwszej pomocy, o których mowa w
      ust. 2 pkt 1-3, przez instruktora lub wykładowcę wyznaczonych przez kierownika
      podmiotu prowadzącego szkolenie. Wykładowca przeprowadza wyłącznie część
      teoretyczną egzaminu wewnętrznego.

    W myśl art. 23 ust. 4a ustawy o kierujących pojazdami:
      Część teoretyczną egzaminu wewnętrznego, o którym mowa w ust. 4, w przypadku
      zajęć przeprowadzonych w sposób określony w ust. 3, przeprowadza się po
      zakończeniu zajęć teoretycznych.
    W świetle art. 24 ustawy o kierujących pojazdami:
      Nauka jazdy jest prowadzona:
      1) pojazdem:
      a) odpowiadającym wymaganiom określonym dla danej kategorii prawa jazdy lub dla
      pozwolenia na kierowanie tramwajem,
      b) oznakowanym kwadratową tablicą barwy niebieskiej z białą literą „L”,
      c) przystosowanym do nauki jazdy, zgodnie z wymaganiami określonymi w
      przepisach wydanych na podstawie art. 66 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. –
      Prawo o ruchu drogowym,
      d) posiadającym adnotację w dokumencie stwierdzającym dopuszczenie do ruchu o
      spełnieniu wymagań, o których mowa w lit. a-c, dokonywaną przez odpowiedni
      organ, na podstawie pozytywnego wyniku badania technicznego przeprowadzonego
      przez stację kontroli pojazdów, o której mowa w art. 83 ustawy z dnia 20 czerwca
      1997 r. – Prawo o ruchu drogowym – nie dotyczy tramwaju;
      2) pojazdem odpowiednio przystosowanym do rodzaju niepełnosprawności
      spełniającym warunki, o których mowa w pkt 1 lit. a i b – w przypadku szkolenia
      osoby niepełnosprawnej.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami:
      Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania
      motorowerem lub pojazdem silnikowym w formie kursu, z zastrzeżeniem ust. 3, jest
      prowadzone przez:
      1) ośrodek szkolenia kierowców - jednostkę organizacyjną przedsiębiorcy wpisanego
      do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców;
      2) jednostkę wojskową - w zakresie szkolenia żołnierzy na potrzeby Sił Zbrojnych
      Rzeczypospolitej Polskiej;
      3) jednostkę organizacyjną służb podległych ministrowi właściwemu do spraw
      wewnętrznych lub nadzorowanych przez tego ministra - w zakresie szkolenia osób
      na potrzeby tych służb oraz strażaków ratowników ochotniczej straży pożarnej, na
      zasadach określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach
      pożarnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 233).
    Wymagania w stosunku do podmiotów prowadzących szkolenie w zakresie programu
    szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami zostały
    uregulowane w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 4 marca 2016 r.
    w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami,
    instruktorów i wykładowców (t. j. Dz. U. 2018 r. poz. 1885 ze zm.).
    Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szkolenia osób ubiegających się o
    uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców:
      Szkolenie osoby szkolonej jest przeprowadzane jako:
      1) szkolenie podstawowe − przed przystąpieniem po raz pierwszy do egzaminu
      państwowego, w zakresie określonej kategorii prawa jazdy lub pozwolenia;
      2) szkolenie uzupełniające − przeprowadzane na wniosek osoby, która ukończyła
      szkolenie podstawowe.

    Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szkolenia osób ubiegających się o
    uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców:
      1. Przeprowadzenie poszczególnych zajęć w ramach szkolenia jest potwierdzane w
      karcie przeprowadzonych zajęć stosowanej na kursie dla kandydatów na kierowców
      lub motorniczych każdorazowo:
      1) w momencie rozpoczynania zajęć poprzez wpisanie daty i godziny rozpoczęcia
      szkolenia oraz numeru ewidencyjnego osoby prowadzącej zajęcia, jeżeli go posiada;
      2) po zakończeniu zajęć poprzez wpisanie godziny zakończenia szkolenia i złożenie
      podpisu przez osobę prowadzącą zajęcia i osobę szkoloną.
    Minimalną liczbę godzin zajęć w zakresie części teoretycznej i praktycznej szkolenia dla
    każdej osoby podlegającej szkoleniu podstawowemu określa § 9 ust. 1 rozporządzenia w
    sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami,
    instruktorów i wykładowców, który stanowi, że:
      1. Liczbę godzin zajęć w zakresie części teoretycznej i praktycznej szkolenia dla
      każdej osoby podlegającej szkoleniu podstawowemu ustala indywidualnie instruktor
      prowadzący w porozumieniu z tą osobą, przy czym:
      1) liczba godzin dla zajęć w zakresie części teoretycznej szkolenia nie może być
      mniejsza niż:
      a) 26 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii A1, A2, A, B1, B, T lub pozwolenia,
      b) 4 godziny zajęć teoretycznych i ćwiczeń w zakresie udzielania pierwszej pomocy
      ofiarom wypadków drogowych - dotyczy prawa jazdy kategorii A1, A2, A, B1, B, T i
      pozwolenia,
      c) 20 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii C1, C, D1, D,
      d) 5 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii AM,
      e) 1 godziny zajęć teoretycznych i ćwiczeń w zakresie udzielania pierwszej pomocy
      ofiarom wypadków drogowych - dotyczy prawa jazdy kategorii AM;
      2) liczba godzin dla zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia nie może być
      mniejsza niż:
      a) 5 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii AM,
      b) 15 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii B+E,
      c) 20 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii A1, A2, A, C1, C1+E, D1+E lub T,
      d) 25 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii C+E lub D+E,
      e) 30 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii B1, B, C, D1 lub pozwolenia, z
      zastrzeżeniem pkt 5,
      f) 60 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii D;
      3) wymagania, o których mowa w pkt 1, nie dotyczą osób ubiegających się o prawo
      jazdy kategorii B, C lub D, jeżeli posiadają prawo jazdy odpowiednio kategorii B1, C1
      lub D1 albo zaświadczenie o uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu
      państwowego w zakresie prawa jazdy odpowiednio kategorii B1, C1 lub D1;
      4) wymagania, o których mowa w pkt 1, nie dotyczą osób ubiegających się o prawo
      jazdy kategorii A2, jeżeli posiadają prawo jazdy kategorii A1, oraz osób ubiegających
      się o prawo jazdy kategorii A, jeżeli posiadają prawo jazdy kategorii A1 lub A2;
      5) dla szkolenia w zakresie prawa jazdy kategorii C prowadzonego przez jednostki
      wojskowe dla żołnierzy zasadniczej służby wojskowej lub żołnierzy służby
      kandydackiej liczba godzin zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia nie może
      być mniejsza niż 20.

    Stosownie do treści § 10 i § 11 ust. 1 i ust. 2 w sprawie szkolenia osób ubiegających się o
    uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców:
      10. Godzina zajęć w zakresie części teoretycznej szkolenia równa się 45 minutom, a
      zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia – 60 minutom.
      11 . 1. Zajęcia w zakresie części praktycznej szkolenia nie mogą być dłuższe niż:
      1) 2 godziny dziennie w okresie pierwszych:
      a) 4 godzin szkolenia – w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2 lub A,
      b) 8 godzin szkolenia – w zakresie prawa jazdy kategorii innych niż określone w lit. a
      oraz pozwolenia;
      2) 3 godziny dziennie – po określonych w pkt 1 godzinach dla zajęć w zakresie części
      praktycznej szkolenia dla prawa jazdy poszczególnych kategorii oraz pozwolenia;
      3) 4 godziny dziennie – po zakończeniu 50% godzin zajęć w zakresie części
      praktycznej szkolenia dla prawa jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E
      oraz pozwolenia.
      2. Podczas zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia z osobą szkoloną dopuszcza
      się stosowanie urządzeń technicznych wspomagających komunikację, jeżeli osoba
      szkolona jest osobą, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia
      2011 r. o języku migowym i innych środkach komunikowania się (Dz. U. z 2017 r. poz.
      1824).
    Zgodnie z § 19 w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania
    pojazdami, instruktorów i wykładowców:
      Egzamin wewnętrzny składa się z części:
      1) teoretycznej − przeprowadzanej w sali wykładowej przy użyciu testu
      komputerowego;
      2) praktycznej − przeprowadzanej na placu manewrowym i w ruchu drogowym po
      uzyskaniu przez osobę szkoloną pozytywnego wyniku z części teoretycznej egzaminu
      − jeżeli jest wymagana.
    Zasady przeprowadzania egzaminów wewnętrznych regulują przepisy § 20, § 21 w sprawie
    szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i
    wykładowców, które stanowią m.in., że:
      § 20
      1. Zakres części teoretycznej egzaminu wewnętrznego, liczba pytań
      egzaminacyjnych, ich tematyka, sposób oceny części teoretycznej egzaminu
      wewnętrznego oraz czas jego przeprowadzenia są zgodne ze sposobem
      przeprowadzania części teoretycznej egzaminu państwowego.
      2. Informację o wyniku części teoretycznej egzaminu wewnętrznego, liczbie
      popełnionych błędów oraz dacie przeprowadzenia egzaminu, podpisaną przez
      instruktora lub wykładowcę, który przeprowadził część teoretyczną egzaminu
      wewnętrznego, i osobę szkoloną, umieszcza się w dokumentacji kandydata na
      kierowcę.
      § 21
      1. Zakres części praktycznej egzaminu wewnętrznego, kryteria oceny oraz czas
      trwania, z zastrzeżeniem ust. 2, są zgodne ze sposobem przeprowadzania części
      praktycznej egzaminu państwowego.
      2. W trakcie przeprowadzania części praktycznej egzaminu wewnętrznego realizuje
      się wszystkie przewidziane dla egzaminu państwowego zadania egzaminacyjne, bez
      względu na liczbę popełnionych błędów, z wyjątkiem przypadku, gdy zachowanie

      osoby szkolonej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu
      drogowego.
      3. W trakcie części praktycznej egzaminu wewnętrznego instruktor wypełnia arkusz
      przebiegu części praktycznej egzaminu wewnętrznego i wyszczególnia w nim błędy
      popełnione przez osobę szkoloną; arkusz może być sporządzony w postaci
      elektronicznej przy wykorzystaniu funkcjonalności systemu teleinformatycznego,
      przy czym wynik egzaminu wewnętrznego instruktor potwierdza podpisem
      elektronicznym albo unikalnym identyfikatorem i hasłem nadanymi w tym systemie.
      4. Po zakończeniu części praktycznej egzaminu wewnętrznego instruktor
      przeprowadzający egzamin omawia z osobą szkoloną popełnione przez nią błędy.
      5. W przypadku zakończenia egzaminu wewnętrznego z wynikiem negatywnym
      instruktor prowadzący ustala wraz z osobą szkoloną, na podstawie wypełnionego
      arkusza przebiegu części praktycznej egzaminu wewnętrznego, dalszy zakres
      szkolenia niezbędny do uzyskania wszystkich umiejętności.
      6. Arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu wewnętrznego podpisują instruktor
      przeprowadzający egzamin, instruktor, który prowadził szkolenie, i osoba szkolona.
      7. Arkusz przebiegu egzaminu wewnętrznego otrzymuje osoba szkolona, a kopię
      arkusza pozostawia się w ośrodku szkolenia kierowców lub innym podmiocie
      prowadzącym szkolenie.
      8. Jako arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu wewnętrznego wykorzystuje
      się arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu państwowego stosowany do
      przeprowadzania egzaminów państwowych.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony przez Pana opis sprawy
    należy stwierdzić, że świadczone przez Pana usługi obejmujące kursy na prawo jazdy
    kategorii B spełniające definicję usług kształcenia zawodowego/przekwalifikowania
    zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, są prowadzone w formach i
    na zasadach wskazanych w przepisach odrębnych.
    Tym samym dla świadczonych przez Pana usług znajdzie zastosowanie zwolnienie od
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii objętej zakresem pytania nr 2, tj. prawa do korzystania
    ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy po przekroczeniu wartości sprzedaży
    200.000,00 zł należy wskazać, że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w
      trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.

    Przy czym, w myśl art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

      1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Z ww. przepisu wynika więc, że poza wyjątkami wskazanymi w ust. 2 pkt 2, do wartości
    sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy nie wlicza się odpłatnego świadczenia
    usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy.
    Jak ustalono wyżej, dla świadczonych przez Pana usług obejmujących kursy na prawo
    jazdy kategorii B znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Zatem w limicie sprzedaży, uprawniającym do zwolnienia od podatku na podstawie art.
    113 ust. 1 ustawy, nie powinna być ujmowana wartość sprzedaży ww. usług obejmujących
    kursy na prawo jazdy kategorii B, korzystających ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    W związku z tym, wartość sprzedaży ww. świadczonych przez Pana usług obejmujących
    kursy na prawo jazdy kategorii B nie spowoduje, że utraci Pan prawo do korzystania ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.