Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.616.2019.2.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-03-10
Teza: Czy wskazane przez Spółkę trzy strumienie płatności stanowią przychody korzystające ze zwolnienia na podstawie posiadanych zezwoleń strefowych?
Słowa kluczowe: dochód; licencja; prace-prace badawczo-rozwojowe; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); umowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 grudnia 2019 r. (data wpływu 31 grudnia 2019 r.), uzupełnionym 6 marca 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wskazane przez Spółkę trzy strumienie płatności stanowią przychody korzystające ze zwolnienia na podstawie posiadanych zezwoleń strefowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wskazane przez Spółkę trzy strumienie płatności stanowią przychody korzystające ze zwolnienia na podstawie posiadanych zezwoleń strefowych. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 25 lutego 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.616.2019.1.IZ wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 6 marca 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

M S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: „SSE”, „Strefa”) na podstawie następujących zezwoleń: nr (…) z dnia 27 sierpnia 2010 r. zmienionego decyzją nr (…) z dnia 22 stycznia 2015 r.; nr (…) z dnia 12 kwietnia 2012 r. oraz nr (…) z dnia 30 grudnia 2016 r. Niniejsze zezwolenia zostały wydane w związku z nowymi inwestycjami realizowanymi na terenie (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „Zezwolenia”).

Spółka posiada Zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie strefy, określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług:

1.  Podstawowe substancje farmaceutyczne (21.10),
2.  Leki i pozostałe wyroby farmaceutyczne (21.20),
3.  Usługi w zakresie badań i analiz technicznych (71.2),
4.  Usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych (72.1),
5.  Usługi w zakresie badań podstawowych w dziedzinie biotechnologii wykorzystywanej w ochronie zdrowia (72.11.11.0),
6.  Usługi w zakresie badań stosowanych i badań przemysłowych w dziedzinie biotechnologii wykorzystywanej w ochronie zdrowia (72.11.12.0),
7.  Usługi w zakresie prac rozwojowych w dziedzinie biotechnologii wykorzystywanej w ochronie zdrowia (72.11.13.0).

Obecnie zasadniczym przedmiotem działalności Spółki jest prowadzenie prac badawczo-rozwojowych (\`(...)\`). W perspektywie prace te mają prowadzić do opracowania przez Spółkę (\`(...)\`) leku (\`(...)\`), a w konsekwencji także do jego wprowadzenia do obrotu oraz produkcji przez Spółkę.

W dniu 8 listopada 2016 r. Spółka zawarła Umowę w sprawie rozwoju i komercjalizacji (dalej: „Umowa”) z kontrahentem będącym spółką prawa irlandzkiego z siedzibą w Irlandii (dalej: „Kontrahent”). Kontrahentem Spółki jest globalna firma farmaceutyczna działająca m.in. w zakresie wprowadzania na rynek generycznych produktów farmaceutycznych oraz leków biopodobnych.

W Umowie tej Wnioskodawca zobowiązał się do opracowania biopodobnego leku referencyjnego względem leku (…) produkowanego przez holding R, a ponadto wyraził wolę przyznania Kontrahentowi wyłącznych praw, licencji i dostępu do informacji oraz własności intelektualnej dla celów komercjalizacji produktu. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za ukończenie na swój koszt rozwoju produktu, oraz uzyskanie niezbędnego pozwolenia na wprowadzenie produktu do obrotu. Wnioskodawca jest też podmiotem odpowiedzialnym za prowadzenie wszystkich spotkań z władzami regulacyjnymi i ma wyłączne prawo do interakcji z władzami regulacyjnymi odnośnie uzyskania upoważnienia do wprowadzenia do obrotu. Spółka jest również podmiotem, który ma wyłączne prawo i obwiązek do składania do władz regulacyjnych wszelkich zgłoszeń regulacyjnych niezbędnych do uzyskania pozwolenia na wprowadzenie do obrotu.

W ramach niniejszej Umowy Strony zobowiązują się również do zawarcia odrębnej umowy (tzw. Umowa Dostaw), która określać będzie kwotowo należności Spółki z tytułu produkcji oraz dostawy produktów (opracowanych leków) dla Kontrahenta (oraz ewentualnie dla jednostek z nim powiązanych) - produkcja realizowana przez Spółkę na terenie SSE w ramach rodzaju działalności wskazanego w zezwoleniach strefowych. Analizowana umowa z Kontrahentem zawiera również górne wartości cen dla jednostki wyrobu gotowego.

Jednocześnie, Kontrahent odpowiedzialny jest za komercjalizację na danych rynkach produktu (leku) opracowanego przez Spółkę oraz za poniesienie związanych z tym kosztów. W szczególności obowiązek ten obejmuje określenie i opracowanie znaków towarowych, wyglądu zewnętrznego, organizację dystrybucji i sprzedaży na danym rynku.

W ramach zawartej Umowy strony uzgodniły kilkuetapowy model finansowania, zależny od dokonania określonych czynności przez Wnioskodawcę, na który składają się przychody z tytułu udzielonej wyłącznej licencji przez Spółkę na rzecz Kontrahenta - w tym prawa do przyznawania i zatwierdzania sublicencji do produkowania lub zlecenia produkcji, wykorzystywania, sprzedaży, oferowania do sprzedaży, importu i innych form komercjalizacji oraz korzystania w inny sposób z przyznanych Kontrahentowi praw (prawa dotyczące wyłącznie leku opracowanego przez Spółkę w toku prac badawczych i rozwojowych prowadzonych na terenie SSE na podstawie posiadanych Zezwoleń).

Płatności należne Wnioskodawcy w tym zakresie zostały podzielone na:

a. Pierwszy strumień płatności:

Płatność wstępna, dokonana przy zawarciu Umowy stanowiąca częściowe wynagrodzenie za prawa i licencje przyznane Kontrahentowi w ramach zawartej Umowy, która w określonych przypadkach podlega zwrotowi (przedpłata).

b. Drugi strumień płatności:

Płatności/Zaliczki dokonywane w ramach dalszego wynagrodzenia za prawa i licencje przyznane przez Spółkę dla Kontrahenta, z tytułu osiągnięcia tzw. Kamieni Milowych dotyczących rozwoju Produktu zdefiniowanych przez Strony kolejno jako:

*   Skutecznie złożenie Wniosku o Pozwolenie na Wprowadzenie do Obrotu dla opracowywanego Produktu (MMA) w Europejskiej Agencji Leków (EMA),
*   Uzyskanie pozwolenia na Wprowadzenie do Obrotu Produktu od EMA,
*   Wprowadzenie do obrotu dla określonych Krajów Wiodących Rynku UE.

W określonych przypadkach wskazane powyżej zaliczki mogą podlegać zwrotowi na rzecz Kontrahenta.

c. Trzeci strumień płatności:

Opłaty stanowiące dalsze wynagrodzenie za prawa i licencje przyznane przez Spółkę Kontrahentowi, które obliczane będą z tytułu Rocznych Przychodów Produktowych w Okresie Opłat Licencyjnych, zdefiniowanym wzorem stanowiącym tabelaryczny iloczyn poziomu rocznych przychodów produktowych (dotyczących wyłącznie sprzedaży produktu opracowanego przez Spółkę w toku działalności prowadzonej na terenie SSE, w zakresie określonym zezwoleniem) i odpowiadającej temu poziomowi stawki procentowej (wynagrodzenie niniejsze ma zatem charakter zbliżony do prowizji należnej Spółki z tytułu osiągnięcia określonego obrotu dotyczącego leków opracowanych przez Wnioskodawcę).

Spółka raz jeszcze podkreśla, że wskazane powyżej płatności dotyczą wyłącznie leku opracowywanego przez Spółkę na terenie SSE w ramach prowadzonych prac badawczo- rozwojowych (w ramach działalności określonej w uzyskanych zezwoleniach). Jednocześnie, lek niniejszy - po zakończeniu fazy badawczej i uzyskaniu niezbędnych zgód formalnych - będzie wytwarzany przez Spółkę na terenie SSE w zakresie rodzajowym określonym w zezwoleniach strefowych. Tym samym, przedmiotem analizowanej Umowy z Kontrahentem nie są prawa licencje dotyczące wyrobów (leków) innych niż te opracowane przez Spółkę na terenie SSE.

Wskazany model finansowania i uzyskiwania przychodów z komercjalizacji produktów wysoce innowacyjnych jest typowy dla branży, ze względu na fakt, ż wprowadzenie do obrotu nowego wyrobu farmaceutycznego poprzedzają miesiące, a częściej nawet lata prowadzonych badań oraz pozyskiwania zgód organów odpowiedzialnych za dopuszczenie danego leku do obrotu. Model taki wykorzystywany jest także szeroko przez podmioty farmaceutyczne działające w Polsce, przykładowo, stosowne informacje o wykorzystaniu tego modelu zawarte zostały m.in.:

*   (\`(...)\`)
*   (\`(...)\`)
*   (\`(...)\`)

Jednocześnie, pod kątem kapitałochłonności procesu, to właśnie etap badań i rozwoju, jak również późniejszego pozyskiwania zgód administracyjnych, jest często najbardziej kosztowny, na ogół bardziej kosztowny niż sam proces produkcji opracowanego już leku. Tym samym, z uwagi na konieczność ponoszenia przez lata bardzo istotnych kosztów fazy badawczo-rozwojowej, przy jednoczesnym istotnym odsunięciu w czasie przychodów ze sprzedaży wyrobu, generowanych dopiero po wprowadzeniu leku do obrotu, niejako standardem jest model finansowania zakładający „zaliczkowanie” co do przyszłych praw dotyczących licencji udzielanej przez podmiot, który lek opracował.

Spółka sygnalizuje, jednocześnie, że taki model rozliczeń jest niejako pochodną szczególnie wysokiego (na tle innych branż) ryzyka braku sukcesu jeśli chodzi o doprowadzenie do wprowadzenia na rynek nowego produktu (np. konieczność badań klinicznych czy też bardzo rozbudowanej i sformalizowanej fazy dopuszczenia do obrotu).

Wnioskodawca ponadto wskazuje, że w zakresie omówionych zasad finansowania dotychczas otrzymał pełną kwotę za płatność wskazaną w punkcie a) powyżej (płatność wstępna) oraz zaliczkę wskazaną w punkcie b) powyżej wyłącznie w zakresie związanym ze skutecznym złożeniem MAA dla Produktu w EMA. Pozostałe płatności z punktu b) oraz płatności z punktu c) nie zostały zrealizowane. Zgodnie z umową Spółka miała dotychczas prawo wyłącznie do uznania 25% uzyskanych kwot jako zaliczki bezzwrotnej. W konsekwencji, Spółka wskazuje, że na mocy obowiązującej umowy i regulacji prawnych 25% otrzymanych kwot rozpoznała w charakterze przychodu podlegającego opodatkowaniu w deklaracji CIT-8 za 2018 rok. Istotna część umówionych kwot zostanie otrzymana przez Spółkę dopiero w przyszłych okresach po dokonaniu kolejnych kroków oraz po rozpoczęciu produkcji i sprzedaży wyrobów (leków) opracowanych przez Spółkę.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 3 marca 2020 r. (data wpływu 6 marca 2020 r.), Wnioskodawca wskazał dane zagranicznego Kontrahenta w zakresie realizacji wymiany informacji podatkowych z innym państwem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wskazane przez Spółkę trzy strumienie płatności stanowią przychody korzystające ze zwolnienia na podstawie posiadanych zezwoleń strefowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego trzy strumienie płatności korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT w oparciu o posiadane przez Spółkę zezwolenia strefowe.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych podlegają dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie posiadanego zezwolenia, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zezwolenia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka posiada stosowne zezwolenia strefowe wraz ze szczegółowym określeniem kodów PKWiU. Spółka raz jeszcze podkreśla, że otrzymywane od Kontrahenta przychody związane są w jej ocenie nierozerwalnie z podstawową działalnością Spółki prowadzoną a terenie SSE (w zakresie rodzaju określonego kodami PKWiU zawartych w zezwoleniu strefowym).

Spółka podkreśla, że w aktualnej doktrynie klaruje się negatywne stanowisko w sprawie definiowania przedmiotu działalności gospodarczej w zezwoleniu wyłącznie poprzez kody PKWiU zgodnie z którym „definiowanie przedmiotu działalności w zezwoleniu poprzez dane kody PKWiU/PKD, w miejsce np. „opisowego” wskazania wyrobów/usług właściwych dla działalności danego podatnika, stanowi rozwiązanie niedoskonałe, ponieważ często zdarza się, że trudno jest zdefiniować tę działalność w oparciu o kody statystyczne.” tak Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz red. dr Krzysztof Gil, Aleksandra Obońska, Adam Wacławczyk, Agnieszka Walter (2019).

Spółka podkreśla raz jeszcze (co wskazano również w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego), że posiadane przez nią Zezwolenia Strefowe dotyczą: „prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie strefy (podkreślenie Wnioskodawcy), określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług: (\`(...)\`)”. W konsekwencji, już sama treść Zezwoleń stanowi, że ze zwolnienia korzystać może szeroko rozumiana działalność w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie SSE w ramach określonych PKWiU. Treść zezwoleń nie limituje zatem zakresu zwolnienia tylko - przykładowo - do: „produkcji na terenie SSE wyrobów X” czy też „świadczenia na terenie SSE usług Y”, ale posługuje się kategorią znacznie szerszą - przywołaną: „działalnością produkcyjną, handlową, usługową w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie strefy (…)”.

Jednocześnie, gdyby Spółka nie otrzymała odpowiednich zezwoleń i nie wykonywała działań podejmowanych dotychczas na terenie SSE (opracowywanie nowej substancji czynnej dla leku biopodobnego) to w istocie Umowa zawarta z Kontrahentem nie doszłaby do skutku - nie istniałby jej przedmiot, którym jest w szczególności: (i.) ustalenie zakresu obowiązków obu Stron związanych z procesem opracowania leku i jego późniejszej komercjalizacji, (ii.) ustalenie modelu finansowania dla niezwykle kosztownego procesu badań nad substancjami medycznymi oraz certyfikacji/pozyskiwania zgód formalnych na wprowadzenie leku do obrotu; (iii.) ustalenie zasad osiągania przychodów przez Wnioskodawcę z tytułu przyznania Kontrahentowi licencji dotyczących opracowanego przez Spółkę leku. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, nieracjonalnym byłoby przyjęcie, że analizowane przychody wynikające z udzielenia licencji nie podlegają zwolnieniu dostępnemu na podstawie posiadanych zezwoleń strefowych, ze względu na fakt, że przychody te są bezpośrednim wynikiem prowadzenia przez Spółkę prac badawczo-rozwojowych (wprost wskazanych w treści zezwoleń strefowych posiadanych przez Spółkę; których to koszty doprowadzą do wygenerowania w przyszłości też przychodów niewątpliwie korzystających z zakresu zwolnienia - przychody ze sprzedaży produktów (leków) wytworzonych na terenie SSE, które uprzednio zostały opracowane przez Spółkę).

Dodatkowo, przyjęcie podejścia odmiennego prowadzić mogłoby do nieracjonalnych, negatywnych podatkowo konsekwencji wynikających ze stanowiska organów podatkowych konsekwentnie prezentowanego w zakresie możliwości rozliczenia strat osiąganych w ramach wyniku generowanego na działalności zwolnionej (brak możliwości zastosowania ogólnych reguł rozliczenia straty podatkowej - art. 7 ust. 5 ustawy o CIT - do straty osiąganej w ramach działalności zwolnionej). Tym samym, istnienie typowej dla branży farmaceutycznej, długiej fazy badawczo-rozwojowej produktu, przy jednoczesnym odroczeniu momentu osiągnięcia przychodów wynikających z tej aktywności, mogłoby powodować w przypadku Spółki: (i.) powstawanie straty w ramach działalności zwolnionej (która - jak wskazano - w ocenie organów nie podlega rozliczeniu z dochodem lat przyszłych); (ii.) powstawanie w latach kolejnych przychodów z tytułu licencji (wynikających bezpośrednio i ściśle z prowadzonych uprzednio prac nad rozwojem leku), które to przychody rozpoznawane byłyby w ramach działalności opodatkowanej. W konsekwencji, dla branży takiej jak farmacja, analizowany mechanizm zachęt inwestycyjnych (Specjalne Strefy Ekonomiczne) byłby niejako z definicji atrakcyjny w wysoce ograniczonym zakresie.

Wskazać należy, że w ocenie Spółki, zwolnieniu na podstawie posiadanych zezwoleń, podlegać może zarówno sam dochód ze sprzedaży wyrobu gotowego (leku produkowanego przez Spółkę na terenie SSE, w ramach działalności wskazanej w zezwoleniu) jak również ściśle związany z tym opracowywanym przez Spółkę lekiem przychód z tytułu udzielenia wskazanej licencji.

Poniżej Spółka przywołuje szereg orzeczeń oraz interpretacji indywidualnych, które potwierdzają, że za podlegające zwolnieniu na podstawie zezwolenia strefowego uznać należy nie tylko przychody ze sprzedaży wyrobów/usług powstałych na terenie SSE (w ramach PKWiU określonych w zezwoleniu), ale także przychody z nimi powiązane, przy zastrzeżeniu ścisłego związku z podstawą działalnością produkcyjną/usługową określoną w treści zezwolenia strefowego (podnoszone uprzednio generowanie „w zakresie” określonych wyrobów/usług wskazanych w zezwoleniu):

1\. Wnioskodawca przywołał interpretację indywidualną potwierdzającą wprost, że zwolnieniu na podstawie zezwolenia strefowego podlegać mogą zarówno wyroby gotowe powstałe na terenie SSE jak również przychody wynikłe z udzielania licencji dotyczących niniejszych wyrobów. Mianowice, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 23 stycznia 2015 r. (sygn. IBPBI/2/423-1330/14/PC) w pełni zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że: „Przychody Spółki ze sprzedaży produktów na rzecz branży finansowej, czy hotelarskiej (sprzedaż systemów informatycznych, oprogramowania, licencji) będą przychodami „strefowymi”. Spółka uważa też, że dochody wykazane w związku z prowadzeniem działalności wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego będą korzystać w całości ze zwolnienia od opodatkowania. Realizacja czynności skutkujących powstaniem dochodu, czyli opracowywanie określonych rozwiązań i systemów informatycznych skutkujących wytworzeniem produktu zamówionego przez klientów Spółki, będzie miała miejsce na terenie SSE. Zakupione licencje, sprzęt, czy usługi Podwykonawców będą niezbędne dla wytworzenia produktów „strefowych”, ale nie będą one tożsame rodzajowo i jakościowo z produktami oferowanymi przez Spółkę. Podsumowując wytwarzany na terenie SSE produkt końcowy, a zarazem i przychód z nim związany, byłby efektem pracy wykonywanej na terenie SSE.

2\. Teza zawarta w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 15 lutego 2018 r. (sygn. II FSK 245/16) w sprawie dotyczącej przedsiębiorstwa z branży motoryzacyjnej, które to przedsiębiorstwo w ramach prowadzonej działalności strefowej otrzymało rekompensatę z tytułu zmniejszenia zamówienia na produkty strefowe, pod których określony wolumen zamówień przygotowano zdolności produkcyjnych. Sąd stwierdził, że „Przedstawione wyżej uwagi prowadzą do wniosku, że za dochód z działalności gospodarczej należy uznać wszelki efekt ekonomiczny (finansowy) zarobkowej działalności wytwórczej, budowlanej, handlowej, usługowej oraz poszukiwania, rozpoznawania i wydobywania kopalin ze złóż, a także działalności zawodowej, wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Jednocześnie trzeba stwierdzić, że nie ma uzasadnionych podstaw, aby twierdzić, że przez dochód taki należy rozumieć tylko takie świadczenie, które stanowi bezpośrednio cenę za konkretny towar lub usługę, z kategorycznym wyłączeniem jakichkolwiek innych świadczeń. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że dochodem z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. są wszelkie przysporzenia wynikające z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE o ile tytuł ich otrzymania zawiera się w zakresie przedmiotowym działalności określonej w zezwoleniu”.

W tym zakresie istotny jest również wyrok NSA o sygn. II FSK 896/17 z 22 marca 2019 r., gdzie w stanie faktycznym Spółka otrzymała podobnie rekompensatę z tytułu niższego zrealizowanego wolumenu sprzedaży wytworzonych przez nią na terenie SSE części do pojazdów samochodowych. Sąd orzekł, że „za dochód z działalności gospodarczej należy uznać wszelki efekt ekonomiczny (finansowy) zarobkowej działalności wytwórczej, budowlanej, handlowej, usługowej oraz poszukiwania, rozpoznawania i wydobywania kopalin ze złóż, a także działalności zawodowej, wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Jednocześnie trzeba stwierdzić, że nie ma uzasadnionych podstaw, aby twierdzić, że przez dochód taki należy rozumieć tylko takie świadczenie, które stanowi bezpośrednio cenę za konkretny towar lub usługę, z kategorycznym wyłączeniem jakichkolwiek innych świadczeń. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że dochodem z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. są wszelkie przysporzenia wynikające z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, o ile tytuł ich otrzymania zawiera się w zakresie przedmiotowym działalności określonej w zezwoleniu.” NSA w omawianym wyroku wskazał ponadto „że celem tworzenia specjalnych stref ekonomicznych jest nie tylko sprzedaż towarów i usług, ale również i tworzenie miejsc pracy (art. 3 pkt 6 ustawy strefowej)”.

W tym miejscu, podkreślić należy fakt, że Wnioskodawcy przez stosunkowo niedługi okres prowadzenia działalności udało się stworzyć wiele miejsc pracy o najwyższym stopniu specjalizacji, jednocześnie przy relatywnie wysokich kosztach ponoszonych na stworzenie i utrzymanie takiego stanowiska.

Nie bez znaczenia jest również charakter prowadzonych czynności, tj. tworzenie i wdrażanie innowacyjnych rozwiązań medycznych mogących powodować wyraźne obniżenie kosztów leczenia oraz wzrost dostępności kuracji dla szerokiego grona odbiorców. Innymi słowy działalność Spółki w ramach zezwolenia strefowego klasyfikowana jest poprzez kluczową gospodarczo i społecznie branżę, a jej efekty w postaci wprowadzenia dostępności na wysoko specjalistyczny lek spełniają elementy misji i troski o dobro wspólne.

3\. Interpretacje indywidualne potwierdzające możliwość objęcia zakresem zwolnienia strefowego odszkodowań/rekompensat otrzymanych przez przedsiębiorcę przy zastrzeżeniu istnienia ścisłego związku pomiędzy tytułem wypłaty odszkodowania/rekompensaty a podstawową działalnością określoną treścią zezwolenia:

*   ITPB3/4510-588/15/MK - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 27 stycznia 2016 r., w której organ uznał za w pełni prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym: „(\`(...)\`) przychód z tytułu odszkodowania (zarówno z odszkodowania za straty majątkowe, jak również z odszkodowania za utracone korzyści) jest bezpośrednio związany z działalnością gospodarczą określoną w Zezwoleniu, a tym samym stanowi przychód z działalności zwolnionej z opodatkowania. W ocenie Spółki, bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, iż tego rodzaju przychody nie zostały bezpośrednio wskazane w treści Zezwolenia - fakt, iż nie istnieje symbol PKWiU odpowiadający działalności polegającej na otrzymywaniu odszkodowań, potwierdza, że zdarzenie polegające na otrzymaniu odszkodowania nie może być uznane za samodzielną działalność. W konsekwencji, z przyczyn obiektywnych, otrzymanie odszkodowania nie może stanowić rodzaju prowadzonej działalności, a otrzymane odszkodowanie zawsze będzie miało charakter przychodu nadzwyczajnego wynikającego ze zdarzeń losowych dotykających działalność podstawową przedsiębiorcy (w przypadku przedstawionym przez Spółkę otrzymanie odszkodowania będzie stanowiło zdarzenie związane z działalnością prowadzoną na terenie SSE na podstawie Zezwolenia). (\`(...)\`) W świetle powyższego (\`(...)\`) przychód z przedmiotowego odszkodowania podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jako przychód bezpośrednio związany z działalnością strefową objętą treścią zezwolenia”.
*   IPTPB3/4510-184/15-2/IR - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 25 sierpnia 2015 r., w której organ zajął następujące stanowisko: „Odszkodowanie uzyskane przez Wnioskodawcę od ubezpieczyciela w związku z powstałą stratą losową z tytułu pożaru na terenie specjalnej strefy ekonomicznej dotyczy majątku, który służył celom prowadzenia działalności na terenie Strefy. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że otrzymane od ubezpieczyciela odszkodowanie stanowi przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który wpływa na ustalenie podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przychód z przedmiotowego odszkodowania jest związany z działalnością produkcyjną wykonywaną na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, z której dochód korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ww. ustawy”.
*   IBPBI/2/423-612/11/AP - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 24 sierpnia 2011 r., w której organ stwierdził, że: „W związku z przedłużającym się procesem reklamacyjnym, Spółka odstąpiła od umowy i została zmuszona do zakupu nowego bijaka po znacznie wyższej cenie. W wyniku wydanego przez sąd nakazu zapłaty firma A wypłaciła Spółce odszkodowanie, które stanowiło rekompensatę z powodu różnicy w cenie nowo zakupionego przez Spółkę składnika majątkowego. Spółka zatem uzyskała przychód z tytułu ww. odszkodowania. Tym samym uznać należy, iż odszkodowanie to jako związane ze składnikiem majątku wykorzystywanym przez Spółkę do działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej objęte jest zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.”
*   ILPB3/423-617/10-5/MM - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 15 października 2010 r., w której stwierdził on, że „odszkodowania od ubezpieczyciela z tytułu zysku utraconego w związku ze spadkiem obrotów ze sprzedaży oraz wzrostem kosztów wytworzenia działalności strefowej w wyniku zdarzenia losowego - niezawinionego przez Spółkę - rekompensuje straty poniesione w wyniku przerwy w działalności gospodarczej objętej zezwoleniem strefowym i są bezpośrednim następstwem szkody w mieniu wykorzystywanym do prowadzenia tej działalności. Tym samym, odszkodowanie z tytułu utraconego zysku powinno podlegać zwolnieniu z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Reasumując powyższe, odszkodowania uzyskane przez Spółkę z tytułu utraconego zysku w związku z przerwą w działalności produkcyjnej objętej zezwoleniem, stanowią przychód strefowy”.

4\. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o sygn. I SA/GI 1314/18 z 25 kwietnia 2019 r., w którym Sąd przedstawił tezę, że „wynagrodzenie otrzymywane przez skarżącą z tytułu świadczonych usług mieści się w zwolnieniu podatkowym określonym w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. z uwagi właśnie na charakter usług obsługi reklamacji dostarczanych przez dostawców nieprawidłowych komponentów produkcyjnych. Po pierwsze dlatego, że usługi te są immanentnie związane z procesem produkcyjnym prowadzonym na terenie SSE, gdyż ten aspekt działalności nie występowałby, jeżeli nie byłaby prowadzona działalność sklasyfikowana pod nr PKWiU dział 29, grupy 29.1, 29.3 na podstawie zezwolenia. Po drugie nie da się wyprodukować odpowiedniej jakości produktu końcowego z użyciem wadliwych komponentów produkcyjnych. Po trzecie zaś wynagrodzenie za usługi obsługi reklamacji wadliwych komponentów stanowi de facto wynagrodzenie za angażowane moce produkcyjne oraz poniesione nakłady związane z realizacją zamówienia na produkty strefowe, co niewątpliwie stanowi element prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej (produkcyjnej/usługowej) na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, objętej zezwoleniem strefowym. Po czwarte pobierane opłaty od dostawców nie mogą być uznane za samodzielną działalność, ponieważ zawsze będą stanowić zdarzenie wynikające z podstawowej działalności skarżącej, objętej zezwoleniem.”

W ocenie Spółki jest to kolejny argument przemawiający za tym, że analizowane płatności wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego mogą podlegać zaliczeniu do przychodów strefowych jako immanentnie wynikające z podstawowej działalności będącej przedmiotem uzyskanych zezwoleń strefowych.

5\. Wyrok NSA z 27 sierpnia 2015 r. o sygn. II FSK 541/14 stanowiący, że „W analizowanym stanie faktycznym należy przyjąć, że podstawową działalnością gospodarczą prowadzoną przez spółkę na terenie strefy jest produkcja specjalistycznych maszyn i urządzeń, a także części i podzespołów do nich celem realizacji obowiązku ich serwisowania u nabywcy bądź dzierżawcy. Wykonywane w ramach usługi serwisowania czynności związane z zamontowaniem części i podzespołów, które obiektywnie muszą być wykonywane poza terenem strefy są czynnościami pomocniczymi. Pomiędzy tymi czynnościami a działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek a zatem stanowią one integralną część działalności strefowej spółki. Dochody z tego rodzaju działalności stanowią dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy a działalność mieści się w zakresie zezwolenia strefowego posiadanego przez spółkę.”

6\. Wyrok NSA z 15 grudnia 2011 r. o sygn. II FSK 1139/10 stanowiący, że: „(\`(...)\`) jeżeli w wyniku tak przeprowadzonej oceny okaże się, że „czynności pomocnicze” zostały wykonane przez ten sam podmiot korzystający ze zwolnienia strefowego oraz są one niezbędne do całościowego wytworzenia wyrobu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to czynności takie należy traktować jako działalność pomocnicza niezbędna do realizacji zakresu działalności gospodarczej objętych zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Reasumując, przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że zgodność zakresu zwolnienia działalności gospodarczej podatnika w oparciu o zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług ujęte w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - (Dz.U. Nr 8, poz.207) może być badana po stwierdzeniu, że dana działalność nie posiada charakteru pomocniczego. Jeżeli po przeprowadzeniu takich ocen okaże się, że dany rodzaj działalności nie jest działalnością pomocniczą niezbędną do realizacji konkretnego zadania gospodarczego oraz dany rodzaj działalności nie jest wymieniony w zezwoleniu strefowym, to dochód z takiej dzielności nie podlega zwolnieniu na podstawie ustawy podatkowej”.

7\. Wyrok WSA w Rzeszowie z 16 lutego 2016 r. o sygn. I SA/Rz 3/16 oraz wyrok NSA z 19 czerwca 2018 r., które to orzeczenia zapadły w tej samej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że „Jako warunki zwolnienia przewiduje on, że dochód musi powstać w wyniku działalności na terenie SSE, zaś działalność ta musi być prowadzona na terenie SSE na podstawie zezwolenia. Przesłanka zezwolenia musi się więc odnosić do prowadzonej działalności, nie zaś do rodzajów przychodów osiąganych z danej działalności gospodarczej. Nie rozróżnia ona jaki przychód może być nim objęty. Dotyczy przychodu osiągniętego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. W żaden sposób nie ogranicza jakiejś grupy przychodów z tej działalności jako nie podlegającej zwolnieniu. Jeżeli więc podmiot prowadzący działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, a więc spełniając przedmiotowe wymogi zezwolenia w zakresie ilości zainwestowanego kapitału, ilości zatrudnionych pracowników, poziomu kosztów strefowych w zakresie danego rodzaju produkcji uzyskuje z takiej działalności przychód to jest on zwolniony z podatku dochodowego. Przychód musi wynikać z działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia i w zakresie tego zezwolenia. Trzeba w tym zakresie wskazać, że w toku prowadzonej działalności gospodarczej podmiot strefowy może uzyskać przychód (dochód) wynikający bezpośrednio z wytworzonego produktu finalnego na produkcje którego uzyskał zezwolenie, ale mogą być to również przychody związane pośrednio z prowadzona produkcją wynikające np.: z oszczędności czy też innowacji przeprowadzonych lub uzyskanych w trakcie procesu produkcji. Taki przychód jeżeli wiąże się ściśle z procesem produkcji na który podmiot strefowy posiada zezwolenie również podlegać będzie zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 35 u.p.d.o.p. Ograniczeniu bowiem stosowania tego przepisu tylko do przychodów uzyskanych z tytułu zbycia produktów finalnych wytworzonych w strefie nie znajduje uzasadnienia skoro zwolnienie to odnosi się do przychodów związanych z działalnością w strefie prowadzoną na podstawie zezwolenia, nie zaś do produktów wskazanych w zezwoleniu. W ocenie Sądu jeżeli przy prowadzeniu produkcji określonej w zezwoleniu uzyska przychody z niej wynikające ale nie związane z końcowym produktem to również ten przychód powinien korzystać ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p”. Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał przywołaną argumentację stwierdzając, że „Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej ich wykładni, przyjmując że w toku prowadzonej działalności gospodarczej podmiot strefowy może uzyskać przychód (dochód) wynikający bezpośrednio z wytworzonego produktu finalnego, na produkcję którego uzyskał zezwolenie, ale mogą to być również przychody związane pośrednio z prowadzoną produkcją, wynikające np. z oszczędności czy też innowacji przeprowadzonych lub uzyskanych w trakcie procesu produkcji. Zasadnie Sąd ten uznał, że taki przychód, jeżeli wiąże się ściśle z procesem produkcji, na który podmiot strefowy posiada zezwolenie również podlegać będzie zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. (omyłkowo w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazanym jako pkt 35), zaś ograniczenie stosowania tego przepisu tylko do przychodów uzyskanych z tytułu zbycia produktów finalnych wytworzonych w strefie nie znajduje uzasadnienia, skoro zwolnienie to odnosi się do przychodów związanych z działalnością w strefie prowadzoną na podstawie zezwolenia, nie zaś do produktów wskazanych w zezwoleniu.”

8\. Wyrok NSA z 29 października 2019 (II FSK 809/18), w którym to NSA dopuścił możliwość uznania za podlegający w całości zwolnieniu dochód z działalności produkcyjnej częściowo fizycznie prowadzonej poza terenem SSE (na moment sporządzenia niniejszego wniosku dostępne wyłącznie uzasadnienie ustne orzeczenia). Sąd orzekł, że dla zdefiniowania zakresu zwolnienia kluczowy jest związek przychodu z rodzajem i obszarem działalności określonym w posiadanym zezwoleniu. Z uwagi, że w analizowanym przypadku związek ten w ocenie Sądu niewątpliwie występował, dopuszczone zostało objęcie zakresem zwolnienia także dochodu wynikłego z części produkcji faktycznie prowadzonej poza obszarem SSE. Spółka tym samym wskazuje, że przywołany wyrok potwierdza tezę przedstawioną w niniejszym wniosku - że dla oceny zakresu zwolnienia istotny jest faktyczny związek danego przychodu z obszarem (co istotne w sprawie rozpatrzonej analizowanym wyrokiem NSA) i rodzajem działalności (co istotne w analizowanym wniosku Spółki) wskazanym w treści zezwolenia posiadanego przez przedsiębiorcę.

9\. Argumentem potwierdzającym stanowisko prezentowane przez Spółkę może być także wieloletnia praktyka organów podatkowych co do specyficznych rozliczeń funkcjonujących w branży motoryzacyjnej (tzw. schemat toolingu). W branży niniejszej, w procesie produkcyjnym często wykorzystywane są specjalistyczne narzędzia, które wielokrotnie już bezpośrednio po nabyciu przez wykorzystującego je producenta (podmiot działający w SSE) są odsprzedawane zamawiającemu dane części samochodowe (jednocześnie pozostają one jednak fizycznie na terenie SSE i wykorzystywane są do produkcji „wyrobu strefowego”). Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną przychody i koszty dotyczące nabycia takich narzędzi oraz następnie transakcji ich zbycia mogą zostać przyporządkowane do działalności strefowej, mimo że sprzedaż tych narzędzi nie stanowi działalności wskazanej w zezwoleniach - w istocie można określić taką transakcję „odsprzedaży oprzyrządowania” jako zbliżoną swoją specyfiką do działalności handlowej (sprzedaż wyrobów niewytworzonych na terenie SSE), która z definicji nie korzysta z omawianego zwolnienia - przykładowo interpretacje: Dyrektora KIS m.in. z 20 grudnia 2018 (sygn. 0111-KDIB1- 1.4010.437.2018.1.BK) czy też interpretacja z 21 grudnia 2017 r. (sygn. 0111- KDIB1-3.4010.436.2017.1.APO).

We wskazanym powyżej stanie rzeczy, analogicznie jak w sytuacji będącej przedmiotem zapytania Spółki, powstałe przychody są ściśle i nierozerwalnie związane z podstawową działalnością określoną w treści zezwoleń (odpowiednio: produkcja komponentów samochodowych oraz - w przypadku Spółki: prace badawcze nad lekami oraz ich produkcja). Przychody te wynikają bezpośrednio z prowadzonych działań mających na celu wytworzenie finalnego produktu na produkcję którego Wnioskodawca uzyskał zezwolenie. Jednocześnie, bez zawarcia stosownych umów (odpowiednio: umowy dotyczące toolingu oraz – w przypadku Spółki - Umowa z Kontrahentem) nie byłoby możliwe prowadzenie podstawowej działalności określonej w treści zezwoleń strefowych. Tym samym, jest to kolejny przykład przychodów generowanych „w zakresie” wyrobów/usług wskazanych poprzez grupowania statystyczne w treści zezwolenia, które to w konsekwencji mogą korzystać z limitu zwolnienia dostępnego na jego (zezwolenia) podstawie.

Tym samym, mając na uwadze zarówno: (i.) brzmienie mających zastosowanie w sprawie przepisów; (ii.) prezentowane podejście organów podatkowych w kwestiach dotyczących definiowania zakresu dochodu podlegającego zwolnieniu w przypadku podmiotów posiadających zezwolenia strefowe; jak też (iii.) wykładnię celowością analizowanych regulacji; Spółka wnosi o zaaprobowanie jej stanowiska przedstawionego w niniejszym wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865, z późn. zm., dalej: „ustawy o CIT”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 482, z późn. zm., dalej: „ustawa o SSE”), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Z kolei, stosownie do art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na których możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy o SSE. Podstawą do korzystania z pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym), jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej specjalnej strefy ekonomicznej, uprawniające do korzystania z tej pomocy (art. 16 ust. 1 ustawy o SSE). Zgodnie z art. 12 tej ustawy, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych (…).

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cyt. powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności.

Powyższe regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej działalności gospodarczej, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę strefowego podatek dochodowy.

Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

*   prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,
*   uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu.

Powyższe warunki, jak każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, należy interpretować ściśle, zgodnie z wykładnią językową danej regulacji.

Dokonując oceny zakresu zwolnień podatkowych, należy wskazać, że wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Ze zwolnienia nie korzystają również dochody związane z działalnością na terenie strefy, bowiem ustawodawca w przepisie ustanawiającym zwolnienie świadomie użył określenia „dochody z działalności gospodarczej” a nie sformułowania „dochody związane z wykonywaniem działalności gospodarczej”. Podobnie w przypadku, gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy, wówczas również dochody z takiej działalności nie będą podlegały zwolnieniu.

Warto podkreślić również, że zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, nie ma charakteru podmiotowego. Nie obejmuje ono wszystkich dochodów podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, lecz tylko dochody uzyskane z działalności prowadzonej w ramach zezwolenia, a więc działalności określonej w tym zezwoleniu.

Zwolnieniem podatkowym objęty jest zatem dochód wygenerowany bezpośrednio z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, wymienionej wprost w zezwoleniu.

Odnosząc powyższe przepisy na grunt analizowanej sprawy rozważyć należy, czy uzyskane przez Spółkę od Kontrahenta wynagrodzenie w postaci trzech strumieni płatności stanowi przychód ze źródła przychodów, jakim jest działalność określona w posiadanych przez Spółkę Zezwoleniach, bo tylko taki przychód można traktować jako uzyskany z działalności strefowej, generujący dochód zwolniony z opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Wśród wymienionych w posiadanych przez Spółkę Zezwoleniach rodzajach działalności wskazane zostało m.in. PKWiU 72.1 - usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych.

Reasumując, stwierdzić należy, że uzyskane przez Spółkę od Kontrahenta wynagrodzenie w postaci trzech strumieni płatności jest następstwem prowadzonej działalności gospodarczej, wynikającej z zezwoleń strefowych. Zatem, ww. dochód uzyskiwany na podstawie Umowy zwartej z Kontrahentem podlega/będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania w myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, pod warunkiem posiadania wystarczającego limitu zwolnienia podatkowego.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.