Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.20.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Ustalenie rezydencji podatkowej.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce zamieszkania
rezydencja-rezydencja podatkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

.
    30 kwietnia 2025 r wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 28 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca w... 2024 r. wyjechał do Zjednoczonych Emiratów Arabskich (dalej: ZEA) z
    zamiarem stałego pobytu. Decyzja ta była podjęta w związku z otrzymaniem oferty pracy
    w ZEA w sektorze prywatnym (full time contratct). W ZEA zdecydował się na najem
    nieruchomości i stworzenia samodzielnego gospodarstwa domowego. W dniu wyjazdu
    Wnioskodawca zgłosił swoją zmianę miejsca pobytu w polskim systemie ewidencji
    ludności. Mimo, że formalnie nie został wymeldowany z polskiego adresu, nie przebywa
    już na stałe w Polsce. Tak jak zostało powyżej wskazane, w ZEA wynajął mieszkanie, co
    wskazuje na Jego zamiar długoterminowego pobytu w tym kraju.
    Od momentu wyjazdu do ZEA, Wnioskodawca wykonuje prace, której miejsce
    wykonywania jest poza granicami Polski. Wynagrodzenie z tytułu tej pracy jest
    przekazywane na konto bankowe w ZEA. Wnioskodawca reguluje wszystkie swoje
    zobowiązania finansowe w ZEA. Posiada On również akcje pracownicze, które otrzymał od
    swojego pracodawcy.
    W ZEA Wnioskodawcy zależało na asymilacji w nowym miejscu zamieszkania, co
    doprowadziło do nawiązania relacji przyjacielskich oraz czynnego udziału w życiu
    społecznym w ZEA.
    W momencie podjęcia decyzji o zmianie miejsca zamieszkania, utracił On powiązania z
    Polską. Wnioskodawca posiada w Polsce jedynie konto bankowe oraz współwłasność w
    lokalu mieszkalnym. Nie posiada On ani żony, ani dzieci.
    W 2024 r. od momentu wyjazdu Wnioskodawca spędził w ZEA ponad 183 dni, do Polski
    wracał jedynie w celu odwiedzenia rodziny, tj. w celach rekreacyjnych. W 2025 r. nadal
    przebywa na stałe w ZEA, natomiast Wnioskodawca rozważa powrót do kraju.
    Uzupełnienie wniosku
    28 maja 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    a) W okresie którego dotyczy wniosek, w którym kraju uzyskiwał Pan dochody?
      Odpowiedź: Wnioskodawca uzyskiwał dochody wyłącznie w ZEA (Zjednoczone Emiraty
      Arabskie).
    b) Jakiego kraju obywatelstwo Pan posiada?
      Odpowiedź: Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie.
    c) Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, zgodnie z wewnętrznym prawem ZEA, jest Pan
      osobą o nieograniczonym obowiązku podatkowym w ZEA (tj. osobą fizyczną, która ma
      miejsce zamieszkania w ZEA i jest obywatelem ZEA)?
      Odpowiedź: Tak, w okresie obejmującym wniosek, Wnioskodawca posiadał stałe
      miejsce zamieszkania w ZEA. Posiada On dokumenty dotyczące rezydencji (Emirates
      ID, wiza pracownicza), które uregulowały Jego status prawny w ZEA. Wnioskodawca nie
      jest obywatelem ZEA.
    d) Czy posiada Pan dokumenty potwierdzające miejsce Pana zamieszkania w ZEA w
      okresie obejmującym wniosek? Jeśli tak, jakie są to dokumenty?
      Odpowiedź: Wnioskodawca posiada dokument Ejari– oficjalny rządowy dokument
      potwierdzający umowę najmu mieszkania w..... Dodatkowo posiada rachunki za prąd i
      wodę ... i chłodzenie ... w wynajmowanym mieszkaniu. Po przyjeździe do ZEA korzystał
      również z wynajmu krótkoterminowego, w związku z czym posiada faktury oraz
      umowy za krótkoterminowy najem.
    e) Czy w ZEA prowadzi Pan aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską? Czy
      należy Pan do organizacji, klubów, itp.?
      Odpowiedź: Tak, Wnioskodawca brał udział w spotkaniach i konferencjach dla
      programistów. Uczestniczył również w lokalnych wydarzeniach, takich jak rodzinne
      pikniki organizowane z przyjaciółmi i znajomymi, festiwale kulturalne organizowane

      przez ..... A także brał udział w wydarzeniach sportowych, w tym meczach piłkarskich
      organizowanych przez lokalny klub sportowy ....
    f) Czy korzysta Pan ze świadczeń zdrowotnych lub społecznych w ZEA?
      Odpowiedź: Wnioskodawca korzystał ze świadczeń zdrowotnych w Zjednoczonych
      Emiratach Arabskich – kilkukrotnie korzystał z usług medycznych oraz świadczeń
      profilaktycznych.
    g) Jakie były Pana powiązania gospodarcze z ZEA w okresie, którego dotyczy wniosek? Czy
      miał Pan w ZEA konta bankowe, oszczędności, kredyty, ubezpieczenia, inne umowy o
      świadczenie dla Pana usług (np. telefonia komórkowa, internet)?
      Odpowiedź: W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca posiadał w ZEA główne
      konto bankowe, na które otrzymywał wynagrodzenie z pracy wykonywanej w ZEA i z
      którego korzystał na co dzień. Posiadał również konto oszczędnościowe. Miał
      dodatkowo wykupione ubezpieczenie zdrowotne, ubezpieczenie na życie oraz
      ubezpieczenie na wypadek utraty pracy. Zawierał także umowy z lokalnym
      operatorem na świadczenie usług telefonicznych oraz umowę na internet w
      wynajmowanym mieszkaniu.
    h) Jakie były Pana powiązania osobiste i rodzinne z ZEA w ww. okresie (w szczególności
      czy ww. okresie miał Pan w ZEA członków najbliższej rodziny)?
      Odpowiedź: Przede wszystkim należy wskazać, ze Wnioskodawca nie posiada
      najbliższej rodziny takiej jak żona czy dzieci. Najbliższą rodzinę stanowią rodzice,
      którzy pozostali w Polsce. W ZEA posiadał On grono przyjaciół oraz bliskich znajomych,
      które zdobył podczas pobytu. Ze względu na pierwotny zamiar osiedlenia się w ZEA
      budował on lokalne powiązania osobiste.
    i) Czy w okresie, którego dotyczy wniosek posiadał Pan w ZEA stałe ognisko domowe,
      które urządził i zastrzegł dla swojego trwałego użytkowania?
      Odpowiedź: Tak, Wnioskodawca posiadał w ZEA stałe ognisko domowe, które urządził
      i przeznaczył do trwałego użytkowania. Wynajmował mieszkanie, w którym prowadził
      gospodarstwo domowe. Mieszkanie było przygotowane do stałego zamieszkania i
      wykorzystywane przeze Niego w sposób ciągły, a nie tylko tymczasowy.
    j) Czy w Polsce prowadzi Pan aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską?
      Czy należy Pan do organizacji, klubów, itp.?
      Odpowiedź: Nie, Wnioskodawca nie prowadził działalności społecznej, politycznej,
      kulturalnej i obywatelskiej w Polsce, ani nie należał do żadnych organizacji,
      stowarzyszeń oraz klubów. W Polsce bywał sporadycznie w przedmiotowym okresie.
    k) Czy korzysta Pan ze świadczeń zdrowotnych lub społecznych w Polsce?
      Odpowiedź: Wnioskodawca nie korzystał ze świadczeń zdrowotnych finansowanych ze
      środków publicznych – z dniem wyjazdu do ZEA został wyrejestrowany z systemu NFZ.
      Nie Korzystał również z żadnych świadczeń społecznych. Miał natomiast pojedyncze
      prywatne wizyty u lekarza w Polsce, związane z kontynuacją leczenia rozpoczętego
      jeszcze przed wyjazdem z kraju, które odbywały się podczas jego sporadycznych wizyt
      w kraju.
    l) Jakie były Pana powiązania gospodarcze z Polską w okresie, którego dotyczy wniosek?
      Czy miał Pan w Polsce konta bankowe, oszczędności, kredyty, ubezpieczenia, inne
      umowy o świadczenie dla Pana usług (np. telefonia komórkowa, internet)?
      Odpowiedź: W okresie objętym wnioskiem, Wnioskodawca posiadał w Polsce konto
      bankowe, z którego korzystał przed wyjazdem z kraju, jednak w trakcie tego okresu,
      którego dotyczy wniosek nie było ono aktywnie używane. Nie posiadał On
      ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce, a Jego ubezpieczenie na życie zostało wcześniej
      anulowane. Dokonał On również cesji umowy na internet, tak, aby nie być jej stroną.

      Wnioskodawca posiadał polski numer telefonu komórkowego w systemie prepaid.
      Dodatkowo, w tym okresie posiadał pozostałości po kredycie konsumenckim, który
      został zaciągnięty przed wyjazdem z Polski.
    m) Jakie były Pana powiązania osobiste i rodzinne z Polską w ww. okresie (w szczególności
      czy ww. okresie miał Pan w Polsce członków najbliższej rodziny)?
      Odpowiedź: Przede wszystkim należy wskazać, ze Wnioskodawca nie posiada
      najbliższej rodziny takiej jak żona czy dzieci. W okresie objętym wnioskiem,
      Wnioskodawca w Polsce miał członków najbliższej rodziny – rodziców oraz dalszą
      rodzinę. Warto wskazać, że Wnioskodawca jest osobą dorosłą i niezależną, a więzi
      rodzinne w tym zakresie nie są aż tak ścisłe.

## Pytanie

1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca będzie podlegał
      nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce jako polski rezydent
      podatkowy w okresie od lutego 2024 r. do dnia powrotu do kraju?
    2. Czy w przypadku podjęcia decyzji o powrocie do kraju w trakcie roku, dojdzie do zmiany
      miejsca zamieszkania dla celów podatkowych od dnia powrotu więc w 2025 r.
      Wnioskodawca będzie miał tzw. łamaną rezydencję podatkową?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na przeniesienie ośrodka interesów życiowych,
    społecznych i gospodarczych w momencie wyjazdu do ZEA (luty 2024 r.) utracił On polską
    rezydencję podatkową.
    Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 26
    lipca 1991 r. (dalej: ustawa PIT), osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, obejmującemu całość ich dochodów, niezależnie od miejsca ich uzyskania.
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy PIT, uznanie osoby fizycznej za mająca miejsce
    zamieszkania w Polsce uzależnione jest od spełnienia jednej z dwóch przesłanek:
    1. posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodka interesów życiowych), lub
    2. przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy PIT, osoby fizyczne niemające miejsca zamieszkania w
    Polsce podlegają jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu
    dochody osiągane na terytorium RP.
    Na mocy art. 4a ustawy PIT, powyższe regulacje podlegają modyfikacji zgodnie z
    postanowieniami umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Polska.
    Kwestie interpretacji pojęcia miejsce zamieszkania reguluje także umowa miedzy Rządem
    Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 31 stycznia 1993 r. (dalej: UPO PL-ZEA).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 UPO PL-ZEA, określenie osoba mająca miejsce zamieszkania lub
    siedzibę w Umawiającym się Państwie oznacza:

    a) w przypadku Polski, osobę, która zgodnie z prawem Polski podlega tam opodatkowaniu
      z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo
      inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również Polskę, jej jednostki
      terytorialne lub organy lokalne,
    b) w przypadku Zjednoczonych Emiratów Arabskich:
    (i) osobę fizyczną, która ma miejsce zamieszkania w Zjednoczonych Emiratach
        Arabskich i jest obywatelem Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz
    (ii) spółkę, która została utworzona w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i ma tam
        miejsce faktycznego zarządu, pod warunkiem, że spółka może przedstawić dowód
        na to, że wyłącznym właścicielem jej kapitału są Zjednoczone Emiraty Arabskie i/lub
        instytucja rządowa Zjednoczonych Emiratów Arabskich i/lub federalny lub lokalny
        rząd i/lub osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w Zjednoczonych Emiratach
        Arabskich i spółka jest kontrolowana przez powyżej wymienione osoby mające
        miejsce zamieszkania lub faktyczny zarząd w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
    Zgodnie z art. 4 ust. 3 UPO PL-ZEA, jeżeli osoba może być uznana za rezydenta obu
    państw, stosuje się następujące zasady:
    i) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona
        stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
        Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mająca miejsce zamieszkania w
        tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona silniejsze powiązania osobiste
        lub gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
    ii) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
        interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
        żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania
        w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
    iii) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym
        Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
    iv) jeżeli jest ona obywatelem obu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem
        żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie
        w drodze wzajemnego porozumienia.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca od lutego 2024 r.
    przebywa w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, gdzie podjął zatrudnienie na podstawie
    umowy o prace w sektorze prywatnym. Jego wynagrodzenie przekazywane jest na konto
    bankowe w ZEA, a wszelkie zobowiązania finansowe regulowane są w tym państwie.
    Wnioskodawca wynajmuje mieszkanie na terytorium ZEA i prowadzi tam samodzielne
    gospodarstwo domowe, co wskazuje na Jego intencje długoterminowego pobytu.
    Powiązania Wnioskodawcy z Polską mają jedynie charakter formalny i ograniczają się do
    współwłasności nieruchomości oraz posiadania konta bankowego. Pobyt Wnioskodawcy w
    Polsce w 2024 r. jest sporadyczny i nie przekracza 183 dni w roku podatkowym, co
    jednoznacznie wyklucza możliwość uznania Go za polskiego rezydenta podatkowego na
    podstawie kryterium długości pobytu.
    W świetle powyższych okoliczności, zgodnie z art. 4 ust. 3 UPO PL-ZEA, ośrodek interesów
    życiowych Wnioskodawcy znajduje się w ZEA. Tam koncentruje On swoje życie osobiste i
    zawodowe, reguluje zobowiązania finansowe oraz posiada kluczowe dokumenty związane
    z pobytem i zatrudnieniem, takie jak Emirates Resident ID, elektroniczna wiza rezydencka
    oraz umowa rachunku bankowego z podmiotem mającym siedzibę w ZEA.

    W konsekwencji, Wnioskodawca spełnia warunki uznania go za rezydenta podatkowego
    Zjednoczonych Emiratów Arabskich, a tym samym podlega w Polsce jedynie
    ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Mając na uwadze powyższe regulacje oraz przedstawione okoliczności faktyczne,
    Wnioskodawca nie spełnia kryteriów określonych w art. 3 ust. 1a ustawy PIT, które
    pozwalałyby uznać Go za polskiego rezydenta podatkowego. Z tego względu, zgodnie z
    art. 3 ust. 2a ustawy PIT, Wnioskodawca podlega w Polsce jedynie ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu wyłącznie dochody uzyskane na terytorium
    RP, których Wnioskodawca nie osiąga.
    W świetle art. 4 ust. 3 UPO PL-ZEA oraz postanowień Modelowej Konwencji OECD,
    rezydencja podatkowa Wnioskodawcy, w ocenie Wnioskodawcy, powinna zostać
    przypisana Zjednoczonym Emiratom Arabskim, co oznacza brak obowiązku rozliczania w
    Polsce dochodów uzyskanych poza jej terytorium.
    Ad. 2 (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie posiada On obecnie nieograniczonego obowiązku
    podatkowego w Polsce (jest rezydentem podatkowym w ZEA, gdzie posiada ośrodek
    interesów społecznych i gospodarczych), stąd w momencie podjęcia decyzji o zmianie
    miejsca zamieszkania i powrocie do kraju stanie się On rezydentem podatkowym od dnia
    powrotu. W konsekwencji tego, w 2025 r. będzie On posiadał tzw. łamana rezydencję
    podatkową (część roku będzie rezydentem ZEA, część roku będzie rezydentem w Polsce).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają

    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej
    osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone
    spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich,
    aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Natomiast „centrum
    interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności
    zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy,
    polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.
    Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w
    trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim
    rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego
    obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę,
    podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium
    Polski. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania.
    W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą odpowiednie uregulowania Umowy
    między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Abu Zabi
    dnia 31 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 81 poz. 373 ze zm.; dalej: „Umowa”) zmienionej
    Protokołem podpisanym w Abu Zabi dnia 11 grudnia 2013 r. (dalej: „Protokół
    zmieniający”), zmodyfikowanej zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną
    implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie
    erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę dnia 7
    czerwca 2017 r. oraz przez Zjednoczone Emiraty Arabskie dnia 27 czerwca r. (dalej:
    „Konwencja MLI”).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. Umowy:

      W rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza:
      a) w przypadku Polski, osobę, która zgodnie z prawem Polski podlega tam
        opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu,
        siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje
        również Polskę, jej jednostki terytorialne lub organy lokalne,
      b) w przypadku....:
          (i) osobę fizyczną, która ma miejsce zamieszkania w Zjednoczonych Emiratach
            Arabskich i jest obywatelem Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz
          (ii) spółkę, która została utworzona w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i ma
            tam miejsce faktycznego zarządu, pod warunkiem, że spółka może
            przedstawić dowód na to, że wyłącznym właścicielem jej kapitału są
            Zjednoczone Emiraty Arabskie i/lub instytucja rządowa Zjednoczonych
            Emiratów Arabskich i/lub federalny lub lokalny rząd i/lub osoby fizyczne
            mające miejsce zamieszkania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i
            spółka jest kontrolowana przez powyżej wymienione osoby mające miejsce
            zamieszkania lub faktyczny zarząd w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Na podstawie art. 4 ust. 3 ww. Umowy:
      Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna może być uznana za
      mającą miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status
      będzie określony według następujących zasad:
      (i) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w który ma ona
        stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
        Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w
        tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona silniejsze powiązania osobiste
        lub gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
      (ii) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
        interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
        żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce
        zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w który zwykle przebywa;
      (iii) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj
        w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym
        Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
      (iv) jeżeli jest ona obywatelem obu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem
        żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną
        zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.
    Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisów, należy sięgnąć do Komentarza do
    Modelowej Konwencji OECD, której głównym celem jest umożliwienie rozwiązywania w
    sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego
    prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa
    członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się
    do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji.
    Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się
    włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania

    podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona
    w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym umowa zawarta między
    Polską i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi.
    Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
    warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z
    Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko
    domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne,
    aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od
    czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek
    interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy
    ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle
    przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Zgodnie z art. 306l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Organ podatkowy na wniosek podatnika wydaje zaświadczenie o jego miejscu
      zamieszkania lub siedzibie dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej (certyfikat rezydencji).
    Polskie przepisy prawa podatkowego nie zawierają regulacji, które w sposób
    jednoznaczny określałyby tryb postępowania w przypadku ustalania rezydencji
    podatkowej danej osoby. Nie jest zatem możliwe uzyskanie od organów podatkowych
    decyzji podatkowej określającej gdzie znajduje się rezydencja podatkowa danego
    podatnika. W tym przypadku ciężar dowodowy spoczywa na osobie fizycznej, która
    wskazując, że jej rezydencja znajduje się w innym niż Polska kraju, musi przedstawić
    wiarygodne i udokumentowane przesłanki potwierdzające konkretne miejsce
    zamieszkania.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania i jednocześnie
    rezydencję podatkową poza Polską mogą być m.in. zagraniczny certyfikat rezydencji,

    zagraniczne zeznania podatkowe, umowa o pracę, historia zatrudnienia, paski
    wynagrodzeń, zagraniczne potwierdzenie zameldowania, zagraniczna umowa najmu
    nieruchomości, wyciągi bankowe czy też formularz ZAP-3 z nowym adresem zamieszkania.
    Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że w lutym 2024 r. wyjechał Pan do
    jednoczonych Emiratów Arabskich z zamiarem stałego pobytu. Wynajął Pan tam
    mieszkanie. Od momentu wyjazdu do ZEA, wykonuje Pan prace, której miejsce
    wykonywania jest poza granicami Polski. Wynagrodzenie z tytułu tej pracy jest
    przekazywane na konto bankowe w ZEA. Reguluje Pan wszystkie swoje zobowiązania
    finansowe w ZEA. Posiada Pan również akcje pracownicze, które otrzymał od swojego
    pracodawcy. W ZEA nawiązał Pan relacje przyjacielskie oraz brał Pan czynny udziału w
    życiu społecznym w ZEA. W momencie podjęcia decyzji o zmianie miejsca zamieszkania,
    utracił Pan powiązania z Polską. Posiada Pan w Polsce jedynie konto bankowe oraz
    współwłasność w lokalu mieszkalnym. Nie posiada Pan ani żony, ani dzieci. W 2024 r. od
    momentu wyjazdu spędził Pan w ZEA ponad 183 dni, wracał do Polski jedynie w celu
    odwiedzenia rodziny, tj. w celach rekreacyjnych. W 2025 r. nadal przebywa Pan na stałe w
    ZEA, natomiast rozważa powrót do kraju.
    W uzupełnieniu wniosku dodał Pan, że posiada stałe miejsce zamieszkania w ZEA i posiada
    Pan dokumenty dotyczące rezydencji (Emirates ID, wiza pracownicza). Brał Pan udział w
    spotkaniach i konferencjach dla programistów. Uczestniczył również w lokalnych
    wydarzeniach, takich jak rodzinne pikniki organizowane z przyjaciółmi i znajomymi,
    festiwale kulturalne organizowane przez miasto..., a także brał udział w wydarzeniach
    sportowych. Korzystał Pan ze świadczeń zdrowotnych w ZEA. Miał Pan wykupione
    ubezpieczenie zdrowotne, ubezpieczenie na życie oraz ubezpieczenie na wypadek utraty
    pracy.
    Dodatkowo wskazał Pan, że posiadał w ZEA stałe ognisko domowe, które urządził i
    przeznaczył do trwałego użytkowania. Wynajmował mieszkanie, w którym prowadził
    gospodarstwo domowe. Mieszkanie było przygotowane do stałego zamieszkania i
    wykorzystywane przez Pana w sposób ciągły, a nie tylko tymczasowy.
    Biorąc zatem powyższe pod uwagę, na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego
    stwierdzić należy, że w okresie od lutego 2024 r., tj. od momentu Pana wyjazdu do ZEA do
    momentu powrotu do Polski, nie spełnia Pan przesłanki wskazanej w art. 3 ust. 1a pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwalającej uznać Pana za osobę
    posiadającą ośrodek interesów życiowych w Polsce. Jak sam Pan podał we wniosku – w
    lutym 2024 r. przeprowadził się Pan do ZEA z zamiarem stałego pobytu. Tam mieszka Pan
    i pracuje. Nie posiada Pan ani żony, ani dzieci. Analizując zatem stopień Pana powiązań
    osobistych i gospodarczych od momentu wyjazdu do ZEA do momentu powrotu do Polski
    uznać należy, że w tym okresie ściślejsze związki osobiste i gospodarcze łączyć będą Pana
    z ZEA.
    W analizowanej sprawie nie zostanie również spełniony warunek wskazany w art. 3 ust.
    1a pkt 2 ww. ustawy, ponieważ jak Pan wyjaśnił w 2024 r. od momentu wyjazdu spędził
    Pan w ZEA ponad 183 dni, wracał do Polski jedynie w celu odwiedzenia rodziny, tj. w
    celach rekreacyjnych.
    W związku z powyższym, w świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w okresie od lutego 2024 r. do dnia powrotu do kraju nie będzie Pan posiadał
    w Polsce miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. W konsekwencji, będzie Pan
    podlegać w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust.
    2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. tylko od dochodów
    (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Sytuacja zmieni się w przypadku powrotu do Polski, bowiem w momencie powrotnego
    Pana przesiedlenia, zostanie przeniesiony na terytorium Polski Pana ośrodek interesów
    życiowych. W tej sytuacji, będzie Pan spełniał warunek, określony w art. 3 ust. 1a pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwalający uznać, że od momentu

    powrotu do Polski, będzie Pan posiadał w Polsce miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych w związku z posiadaniem centrum interesów osobistych i gospodarczych w
    tym kraju, a zatem będzie Pan podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Od momentu powrotu do Polski, będzie Pan więc podlegał
    opodatkowaniu na terytorium Polski od wszystkich osiągniętych przez Pana dochodów,
    bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów z uwzględnieniem zapisów umów o
    unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.