Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.506.2022.2.EG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-11-17
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na realizację zadania oraz ustalenie czy wykonywanie czynności, na realizację których otrzymano dotację, będzie opodatkowane podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

6 września 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 września 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach VAT dokumentujących wydatki poniesione na realizację Zadania oraz ustalenia, czy środki otrzymane w związku z realizacją Zadania stanowią podstawę opodatkowania. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 listopada 2022 r. (wpływ 8 listopada 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Obecnie Gmina realizuje inwestycję pn. „…” (dalej: Projekt, Zadanie).

Projekt stanowi przedsięwzięcie o charakterze rządowym oraz zasięgu ogólnopolskim. Jego głównym celem jest wyrównanie szans na rozwój gospodarczy i społeczny dla dzieci z rodzin z terenów popegeerowskich poprzez zapewnienie im dostępu do sprzętu komputerowego. W konsekwencji, przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu przyczyni się do poprawy jakości życia ww. mieszkańców.

W ramach Zadania zostaną nabyte w szczególności:

‒ laptopy;

‒ ubezpieczenie zakupionego sprzętu komputerowego.

W związku z realizacją przedmiotowego Zadania Gmina otrzymuje/otrzyma od dostawców/wykonawców faktury VAT, na których wskazana będzie jako nabywca przedmiotowych towarów/usług.

Na realizację przedmiotowego Zadania Gminie zostało przyznane dofinansowanie pochodzące ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu (…).

Zakupiony wskutek realizacji Zadania sprzęt zostanie nieodpłatnie przekazany na własność mieszkańcom spełniającym kryteria Projektu. W konsekwencji, Gmina nie będzie wykorzystywać przedmiotowego majątku do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. Gmina nie będzie czerpać żadnych dochodów z tytułu wykorzystywania przedmiotowego majątku.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. 2022 poz. 559 z poz. 1372 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) do zadań własnych Gminy należą w szczególności sprawy dotyczące pomocy społecznej.

W tym miejscu Gmina pragnie również wskazać na treść art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2021, poz. 2268 z późn. zm., dalej: „ustawa o pomocy społecznej”), zgodnie z którym przez pomoc społeczną należy rozumieć instytucję polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy, pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwienia im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Ponadto, art. 3 ust. 2 stanowi, iż zadaniem pomocy społecznej jest podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem. Natomiast w ust. 3 ustawodawca wskazał, by rodzaj, forma i rozmiar świadczenia były dostosowane do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Zaś ostatnie postanowienia omawianego artykułu wskazują na to, że potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeśli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.

Jednocześnie, zgodnie z art. 32 pkt 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 nr. 78, poz. 483, dalej: „Konstytucja”) nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Biorąc pod uwagę wyznaczony przepisami zakres zadań Gminy oraz przedmiot Zadania (tj. zakup i nieodpłatne przekazanie sprzętu komputerowego dla dzieci z rodzin z terenów popegeerowskich w celu przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu), należy w konsekwencji wskazać, iż realizacja Projektu przez Gminę stanowi realizację zadań własnych Gminy w rozumieniu ww. ustaw.

W odpowiedzi na wezwanie wskazali Państwo:

Odpowiedzi na pytania Organu postawione w wezwaniu

Pytanie nr 1:

Czy Gmina podpisze umowy z mieszkańcami biorącymi udział w zadaniu? Jeżeli tak, jakie będą ich postanowienia? Do jakich czynności będzie zobowiązana Gmina, a do jakich mieszkańcy?

Odpowiedź:

Gmina podpisała z mieszkańcami biorącymi udział w zadaniu umowy darowizny. Zgodnie z postanowieniami zawartej umowy darowizny:

a. Gmina (tj. darczyńca) zobowiązana jest do nieodpłatnego przekazania mieszkańcowi laptopa wraz z oprogramowaniem;

b. mieszkaniec (tj. obdarowany) zobowiązany jest:

‒ przyjąć darowiznę,

‒ oświadczyć, iż zrzeka się w stosunku do Gminy ewentualnych roszczeń z tytułu wad darowanych rzeczy, a także

‒ przestrzegać obowiązujących w Gminie zapisów Procedury monitorowania utrzymania projektów, do wprowadzenia której Gmina została zobowiązana.

Pytanie nr 2:

Czy mieszkańcy biorący udział w projekcie będą zobowiązani do pokrycia jakichkolwiek kosztów / wniesienia jakichkolwiek płatności, np. z tytułu realizacji albo przystąpienia do zadania? Prosimy wskazać czego będą dotyczyć te koszty.

Odpowiedź:

Mieszkańcy biorący udział w projekcie nie zostali zobowiązani do pokrycia jakichkolwiek kosztów / wniesienia jakichkolwiek płatności, np. z tytułu realizacji albo przystąpienia do zadania – laptopy z oprogramowaniem zostały przekazane mieszkańcom nieodpłatnie na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

Pytanie nr 3:

Czy będą Państwo wykonywać jakiekolwiek czynności (usługi) na rzecz mieszkańców biorących udział w zadaniu? Jeśli tak – prosimy wskazać/opisać jakie i czy będą Państwo wystawiać z tego tytułu faktury VAT?

Odpowiedź:

Gmina nie wykonuje/nie będzie wykonywać jakichkolwiek czynności (usług) na rzecz mieszkańców biorących udział w zadaniu. W związku z realizacją zadania Gmina została zobowiązana jedynie do nieodpłatnego przekazania mieszkańcom laptopów wraz z oprogramowaniem. Gmina nie będzie wystawiać z tego tytułu faktur VAT, bowiem przedmiotowe świadczenia zostaną wykonane nieodpłatnie na podstawie protokołów zdawczoodbiorczych.

Pytanie nr 4:

Czy mogą Państwo przeznaczyć otrzymane dofinansowanie na inny cel niż realizacja zadania pn. „…”? Jeśli tak – jaki to może być cel? Czy otrzymane przez Państwo dofinansowanie może być przeznaczone na ogólną działalność Gminy?

Odpowiedź:

Gmina nie mogła przeznaczyć otrzymanego dofinansowania na inny cel niż realizacja zadania.

Pytanie nr 5:

Czy realizacja ww. zadania jest uzależniona od otrzymania dofinansowania, tj. czy w sytuacji gdy nie otrzymaliby Państwo dofinansowania, to realizowaliby Państwo to zadanie?

Odpowiedź:

Gmina pragnie wyjaśnić, iż żądanie uzupełnienia przez podatnika alternatywnego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wykracza poza rozpatrywanie w niniejszej sprawie interpretacyjnej pytanie podatnika. Jak wielokrotnie wskazywał tutejszy organ podatkowy pojęcie „stanu faktycznego” oraz „zdarzenia przyszłego” musi mieć zindywidualizowany i jednoznaczny charakter. Interpretacja indywidualna ma nie tylko informować w sposób konkretny, a nie warunkowy, ale przede wszystkim dać się zastosować w procesie samoobliczania podatku i to w takich okolicznościach, które będą pokrywały się z wcześniej opisanymi i wziętymi pod uwagę przy jej wydawaniu. Opis musi być zatem zindywidualizowany przedmiotowo tak, aby było możliwe porównanie stanu wynikającego z wniosku o wydanie interpretacji ze stanem występującym w rzeczywistości. W tym celu zasadniczo niezbędne jest podanie informacji w zakresie elementów pozwalających na uchwycenie tożsamości zdarzeń, zależnie od specyfiki wynikającej z przepisów prawa podatkowego będących w danym przypadku przedmiotem interpretacji (zob. m.in. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 376/12).

Ponadto, indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa) nie stanowi porady prawnej lub optymalizacji podatkowej w zakresie wielu wariantów stanu faktycznego przedstawionych przez Gminę. Zgodnie z 14c § 1 Ordynacji podatkowej Organ, wydając interpretację, ocenia prawidłowość, czyli zgodność z prawem stanowiska prawnego Gminy, stanowiącego odpowiedź Gminy na jej pytanie interpretacyjne w konkretnym i adekwatnym do pytania i stanowiska obszarze stanu faktycznego. W przypadku negatywnej oceny własnego prawnego stanowiska Gminy, Organ, na podstawie 14c § 2 Ordynacji podatkowej, przedstawia wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z jego uzasadnieniem prawnym. Przedstawienie zagadnienia interpretacyjnego w relacji do wielu stanów faktycznych i stanowisk własnych Gminy, uzasadniałoby ocenę, że Gmina w istocie domagałaby się w tym zakresie wykładni prawa podatkowego, a nie udzielania odpowiedzi na pytanie poprzez weryfikację odnoszącego się do niego stanowiska prawnego oraz (ewentualne) wskazanie i uzasadnienie prawidłowego stanowiska.

Indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego mają charakter indywidualny dlatego, że udzielać mają wnioskodawcy informacji o możliwości stosowania i wykładni konkretnych przepisów prawa w relacji do określonego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, nie zaś porady prawnej w obszarze wielu unormowań i stanów faktycznych, w celu zapoznania się we wszystkich tych zakresach z zapatrywaniami prawnymi organu interpretacyjnego dla (ewentualnego) wybrania jednej z przedstawionych możliwości stosowania i wykładni prawa lub jednego z możliwych sposobów ukształtowania prowadzonej bądź projektowanej działalności podatkowo znaczącej (zob. wyrok NSA z dnia 27 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 2745/13).

W tym kontekście Gmina pragnie uniknąć sytuacji, w której wskazywałaby alternatywne stany faktyczne/zdarzenia przyszłe (otrzymanie dotacji lub jej nieotrzymanie i wpływ na realizację zadania), gdyż uniemożliwiłoby to de facto wydanie organowi podatkowemu jednoznacznej interpretacji indywidualnej w tym zakresie. Z uwagi na istotę interpretacji indywidualnych, w szczególności ich gwarancyjny charakter, przedmiotem tych rozstrzygnięć nie może być ocena abstrakcyjnych i jednocześnie hipotetycznych sytuacji faktycznych/zdarzeń przyszłych. Przyjęcie jako podstawy do wydania interpretacji indywidualnej ogólnikowego (ujmowanego w ramach tylko i wyłącznie pewnej kategorii) opisu zdarzeń mogłoby prowadzić do naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z odesłaniem zawartym w art. 14h tej ustawy (zob. wyroki NSA: z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt I FSK 864/12; z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt II FSK 900/13; z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 2356/13; z dnia 4 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 2548/13).

W przedstawionym przez Gminę stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym opisano konkretne zadanie, ale wychodząc naprzeciw oczekiwaniom DKIS Gmina odniesie się do hipotetycznych zdarzeń, o które pyta Organ.

W przypadku braku otrzymania dotacji Gmina nie realizowałaby zadania - otrzymanie dofinansowania warunkowało bowiem jego realizację.

Pytanie nr 6:

Czy będą Państwo zobowiązani do zwrotu środków otrzymanych na realizację zadania, w przypadku gdy nie zostanie ono zrealizowane?

Odpowiedź:

Gmina jest zobowiązania do zwrotu środków otrzymanych na realizację zadania, w przypadku gdy nie zostanie ono zrealizowane.

Pytanie nr 7:

W jaki sposób kalkulowana jest wysokość dofinansowania? Czy jego wysokość jest uzależniona od liczby mieszkańców biorących udział w zadaniu, itp.?

Odpowiedź:

Dofinansowanie zostało przyznane na podstawie sporządzonego przez Gminę wniosku o dofinansowanie - wniosek obejmował konkretną liczbę laptopów wraz z oprogramowaniem, w konsekwencji czego, w ocenie Gminy, pośrednio wysokość dofinansowanie uzależniona jest od liczby osób zakwalifikowanych do udziału w projekcie.

Pytanie nr 8:

Czy w sytuacji gdyby nie uzyskali Państwo dofinansowania, to czy uczestnicy musieliby wnosić w związku z realizacją zadania jakiekolwiek opłaty?

Odpowiedź:

Jak wskazane już zostało w odpowiedzi na pytanie nr 5, gdyby Gmina nie otrzymała dofinansowania w przedmiotowym zakresie, zadanie nie zostałoby zrealizowane, a zatem zakwalifikowani uczestnicy nie musieliby wnosić jakiekolwiek opłaty.

**Pytania**

1) Czy Gminie przysługuje/przysługiwać będzie prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturach VAT dokumentujących poniesione przez Gminę wydatki na zakup sprzętu komputerowego, który następnie zostanie nieodpłatne przekazany dla dzieci z rodzin z terenów popegeerowskich w celu przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu?

2) Czy środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego otrzymane przez Gminę w ramach programu operacyjnego (\`(...)\`) w związku z realizacją Zadania stanowią dla Gminy podstawę opodatkowania VAT w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT?

### Państwa stanowisko w sprawie

1) Gminie nie przysługuje/ nie przysługiwać będzie prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturach VAT dokumentujących poniesione przez Gminę wydatki na zakup sprzętu komputerowego, który następnie zostanie nieodpłatne przekazany dla dzieci z rodzin z terenów popegeerowskich w celu przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu.

2) Środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego otrzymane przez Gminę w ramach programu operacyjnego (…) w związku z realizacją Zadania nie stanowią dla Gminy podstawy opodatkowania VAT w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

UZASADNIENIE

Ad 1. i 2.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, że prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje wyłącznie przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.:

‒ nabywcą towarów/usług jest podatnik VAT oraz

‒ nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Tym samym, dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie, czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

(i) Gmina jako podatnik VAT

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Jeżeli zatem dana czynność ma miejsce w ramach wykonywania zadań nałożonych na gminę odrębnymi przepisami prawa i nie ma formy umowy cywilnoprawnej - nie podlega VAT.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, do zadań własny Gminy powierzonych jej na mocy przepisów odrębnych, należą, w szczególności sprawy dotyczące pomocy społecznej. Zadania te mogą być przy tym realizowane przez Gminę samodzielnie, jak również poprzez uczestnictwo w różnego rodzaju programach o zasięgu ponad lokalnym (np. ogólnopolskim). Przykładem takiego programu może być opisany program „…”.

Program stanowi przedsięwzięcie mające na celu przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu poprzez zakup i nieodpłatne przekazanie sprzętu komputerowego dla dzieci z rodzin z terenów popegeerowskich. W konsekwencji, Gmina przystępując do realizacji Projektu podejmuje działania z zakresu pomocy społecznej.

W tym miejscu Gmina ponownie pragnie także wskazać na treść art. 2 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym przez pomoc społeczną należy rozumieć instytucję polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Ponadto, w myśl powołanego powyżej art. 3 ust. 1 ww. ustawy pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwienia im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Jednocześnie, art. 3 ust. 2 stanowi, iż zadaniem pomocy społecznej jest podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem. Natomiast w ust. 3 ustawodawca wskazał, by rodzaj, forma i rozmiar świadczenia były dostosowane do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Zaś ostatnie postanowienia omawianego artykułu wskazują na to, że potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeśli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.

W konsekwencji, w ocenie Gminy, wykonywanie przez nią opisanych w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym czynności z zakresu pomocy społecznej stanowi wypełnianie obowiązków narzuconych w ramach obowiązujących przepisów prawa krajowego.

Jednocześnie Gmina pragnie podkreślić, iż nieodpłatne przekazanie zakupionego w ramach realizowanego Zadania sprzętu, zdaniem Gminy, stanowi realizację konstytucyjnych praw zagwarantowanych mieszkańcom spełniającym kryteria Projektu - zgodnie bowiem z art. 32 pkt 2 Konstytucji nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż opisane w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym czynności podejmowane przez Gminę (tj. zakup i nieodpłatne przekazanie sprzętu komputerowego dla dzieci z rodzin z terenów popegeerowskich) stanowią realizację zadań własnych Gminy, o których mowa w przepisach odrębnych.

W tym miejscu należy uzupełnić, iż w ocenie Wnioskodawcy przekazywane mu środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu operacyjnego (…) nie mają charakteru wynagrodzenia. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN „wynagrodzenie” oznacza „zapłatę za pracę” lub „odszkodowanie za utratę czegoś”. Z kolei przez pojęcie „zapłata” rozumieć należy, w szczególności „uiszczenie należności za coś” lub „odpłacenie komuś za coś”. W konsekwencji, skoro wypłata Gminie ww. środków nie stanowi ekwiwalentu za wykonywanie przez Gminę powierzonych jej czynności, zaś opiera się wyłącznie na poniesieniu określonego rodzaju kosztów, nie sposób w tym wypadku mówić o tym, iż wypłacane Gminie środki stanowią wynagrodzenie za podejmowane przez Gminę działania w ramach realizacji Zadania.

Z powyższego wynika również zdaniem Wnioskodawcy, iż stosunek prawny pomiędzy Gminą a instytucją finansującą powstaje w oparciu o administracyjnoprawną metodę regulacji. W szczególności zauważyć należy, że sposób ukształtowania współpracy pomiędzy ww. podmiotami, jak również udział w kosztach realizacji Projektu przez instytucję finansującą, bezsprzecznie nadaje występującemu stosunkowi prawnemu charakteru administracyjnego. Istotny jest także brak działania Gminy na zasadach konkurencji w obrocie gospodarczym w przedmiotowym zakresie.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy podejmowane przez Gminę działania nie stanowią również czynności wykonywanych na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych.

Skoro zatem wykonywanie przez Gminę opisanych w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym czynności stanowi realizację zadań własnych Gminy, które nie są przy tym realizowane na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych (zakup i dostawa sprzętu komputerowego są realizowane w sferze administracyjno-prawnej), to w ocenie Wnioskodawcy Gmina wykonując powierzone jej zadania nie działa w roli podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 6 ustawy o VAT.

Tym samym nie jest spełniona pierwsza przesłanka warunkująca prawo do odliczenia VAT, stanowiąca o ponoszeniu wydatków przez podatnika tego podatku.

(ii) związek wydatków z czynnościami opodatkowanymi VAT

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Jednocześnie stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

‒ jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z cyt. wyżej art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że opodatkowaniu VAT podlegają wszelkie nieodpłatne przekazania towarów pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów, jako czynności wyłączonej spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały przekazane.

W myśl art. 7 ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika. Co należy rozumieć przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, ustawodawca sprecyzował w art. 7 ust. 4, natomiast definicję próbki zawarł w art. 7 ust. 7 ustawy.

Z powołanych wyżej regulacji wynika, że ustawodawca zrównuje czynności dokonane bez wynagrodzenia z czynnościami odpłatnymi, przy spełnieniu warunków wymienionych w tym przepisie z zastrzeżeniem wypływającym z ust. 3 tego artykułu (wyłączenie zrównania z uwagi na przedmiot objęty czynnością nieodpłatną). W ten sposób wszelkie nieodpłatne przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa towarów, innych niż prezenty o małej wartości i próbki, wchodzi w zakres objęty pojęciem "odpłatnej dostawy towarów", o ile podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Mając na uwadze przytoczone regulacje, zdaniem Gminy, w analizowanym przypadku nie wystąpi obowiązek opodatkowania VAT nieodpłatnej dostawy towarów, bowiem ww. przesłanka nie zostanie spełniona (brak prawa do odliczenia):

‒ jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, zakupiony wskutek realizacji Projektu sprzęt zostanie nieodpłatnie przekazany na własność mieszkańcom spełniających kryteria Projektu. W konsekwencji, Gmina nie będzie wykorzystywać przedmiotowego majątku do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. Gmina nie będzie czerpać żadnych dochodów z tytułu wykorzystywania przedmiotowego majątku;

‒ ponadto, głównym założeniem Zadania jest przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu dzieci z rodzin z terenów popegeerowskich. Tym samym, zdaniem Gminy, zakup i nieodpłatne przekazanie sprzętu komputerowego mieszkańcom spełniających kryteria Projektu, stanowią realizację zadań własnych Gminy, tj. spraw dotyczących pomocy społecznej.

Reasumując, w ocenie Gminy, nieodpłatne przekazanie sprzętu komputerowego dla dzieci z rodzin z terenów popegeerowskich stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi również nie zostanie spełniony, bowiem realizacja przedmiotowego Zadania nie jest związana z wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając na uwadze powyższe - zdaniem Gminy - nie przysługuje / nie będzie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT naliczonego _z_ faktur VAT dokumentujących zakup sprzętu komputerowego, który następnie zostanie nieodpłatne przekazany dla dzieci z rodzin z terenów popegeerowskich w celu przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu, bowiem w przedmiotowej sytuacji:

‒ Gmina realizując powierzone jej zadania własne na mocy przepisów odrębnych przy okazji realizacji Zadania będzie występowała w charakterze organu władzy publicznej,

‒ podejmowane przez Gminę działania nie wypełniają dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, a co za tym idzie nie mogą być uznane za świadczenia podlegające opodatkowaniu VAT.

Powyższe prowadzi również bezpośrednio do konkluzji, iż środki otrzymywane przez Gminę _z_ Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu operacyjnego (…), w związku _z_ realizacją Zadania, nie stanowią dla Gminy podstawy opodatkowania VAT w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”,

opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ww. ustawy,

przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy,

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel \`(\`(...)\`)\`.

Przez pojęcie „dostawy towarów”, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Interpretując zawarty w ww. artykule zwrot „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy podkreślić, że jest to czynność, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Uznaje się przy tym, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”. Istotny jest przede wszystkim aspekt ekonomiczny, a nie prawny transakcji, w ramach której podatnik przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania towarami jak właściciel. Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować podobnie jak właściciel.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy,

przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Zatem czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy.

I tak, na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia;

2) wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

W świetle art. 7 ust. 3 ustawy:

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a także wszelkie inne darowizny, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych, z wyjątkiem przekazania towarów spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy,

podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy,

działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy,

nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 022 r. poz. 559 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym,

gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym,

do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o samorządzie gminnym,

zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do treści art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360):

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Zatem darowizna jest umową cywilnoprawną, cechującą się nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zamierzają Państwo przystąpić do realizacji zadania pn. „…”.

W ramach Zadania zostaną nabyte w szczególności:

‒ laptopy;

‒ ubezpieczenie zakupionego sprzętu komputerowego.

Zakupiony wskutek realizacji Zadania sprzęt zostanie nieodpłatnie przekazany na własność mieszkańcom spełniającym kryteria Projektu.

Gmina podpisała z mieszkańcami biorącymi udział w zadaniu umowy darowizny. Mieszkańcy biorący udział w projekcie nie zostali zobowiązani do pokrycia jakichkolwiek kosztów / wniesienia jakichkolwiek płatności, np. z tytułu realizacji albo przystąpienia do zadania – laptopy z oprogramowaniem zostały przekazane mieszkańcom nieodpłatnie na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych. Gmina nie wykonuje/nie będzie wykonywać jakichkolwiek czynności (usług) na rzecz mieszkańców biorących udział w zadaniu. W związku z realizacją zadania Gmina została zobowiązana jedynie do nieodpłatnego przekazania mieszkańcom laptopów wraz z oprogramowaniem. Gmina nie będzie wystawiać z tego tytułu faktur VAT, bowiem przedmiotowe świadczenia zostaną wykonane nieodpłatnie na podstawie protokołów zdawczoodbiorczych. Gmina nie mogła przeznaczyć otrzymanego dofinansowania na inny cel niż realizacja zadania. W przypadku braku otrzymania dotacji Gmina nie realizowałaby zadania - otrzymanie dofinansowania warunkowało bowiem jego realizację. Gmina jest zobowiązania do zwrotu środków otrzymanych na realizację zadania, w przypadku gdy nie zostanie ono zrealizowane. Dofinansowanie zostało przyznane na podstawie sporządzonego przez Gminę wniosku o dofinansowanie - wniosek obejmował konkretną liczbę laptopów wraz z oprogramowaniem, w konsekwencji czego, w ocenie Gminy, pośrednio wysokość dofinansowanie uzależniona jest od liczby osób zakwalifikowanych do udziału w projekcie.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturach VAT dokumentujących poniesione przez Gminę wydatki na zakup sprzętu komputerowego, który następnie zostanie nieodpłatne przekazany dla rodzin z dziećmi z terenów popegeerowskich w celu przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu, a także określenia, czy środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego otrzymane przez Gminę w ramach (…) w związku z realizacją Zadania stanowią dla Gminy podstawę opodatkowania VAT w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W odniesieniu do powyższego, powtórzyć należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jednostki samorządu terytorialnego, takie jak np. Gmina, z uwagi na podmiotowość nadaną im przepisami prawa (w przypadku Gminy - ustawą o samorządzie gminnym) w zakresie, w jakim wykonują zadania, do realizacji których zostały powołane, działają jako organ władzy publicznej, a zatem dla tych czynności korzystają z wyłączenia od opodatkowania w oparciu o przepis art. 15 ust. 6 ustawy.

Gmina dokonując przedmiotowych zakupów (sprzętu komputerowego), które następnie nieodpłatnie przekaże dzieciom z rodzin popegeerowskich w celu przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu, będzie realizowała przede wszystkim zadania własne. Jak bowiem wskazali Państwo we wniosku, do zadań własnych Gminy należą w szczególności sprawy dotyczące pomocy społecznej. Zakupiony w ramach realizacji Zadania sprzęt zostanie nieodpłatnie przekazany na własność mieszkańcom.

Oznacza to, że nie będą Państwo nabywać tych towarów do działalności gospodarczej i tym samym nie będą Państwo w tym przypadku działać w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Z uwagi na powyższe nie spełniają Państwo – wynikającej z art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkującej nabycie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie sprzętu komputerowego. W rezultacie nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem sprzętu komputerowego z oprogramowaniem.

Tym samym, z uwagi na fakt, że nieodpłatne przekazanie przez Państwa zakupionego sprzętu komputerowego osobom trzecim nastąpi w związku i w ramach wykonywania zadań własnych, to nie wystąpi obowiązek naliczenia podatku należnego z tego tytułu.

Podkreślić w tym miejscu należy, że w analizowanej sprawie nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy. Nie jest bowiem możliwe zastosowanie opodatkowania w odniesieniu do ww. czynności (tj. nieodpłatnego przekazania towarów w ramach wykonywania zadań własnych), skoro we wskazanym zakresie nie są Państwo – zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy – uznawani za podatnika. Ponadto, jak rozstrzygnięto powyżej, nie będzie Państwu przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem laptopów.

Podsumowując, przekazując w ramach Projektu laptopy na rzecz dzieci z rodzin popegeerowskich nie będą Państwo wykonywać czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji nie będzie Państwu przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach VAT dokumentujących poniesione przez Państwa wydatki na zakup ww. sprzętu, który następnie zostanie nieodpłatne przekazany dla rodzin z dziećmi z terenów popegeerowskich w celu przeciwdziałania wykluczeniu cyfrowemu.

W niniejszej sprawie należy powołać art. 29a ust. 1 ustawy, w myśl którego:

podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 ww. Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym:

w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

Jak wskazano wyżej, przekazując w ramach Projektu laptopy na rzecz dzieci z rodzin popegeerowskich nie będą Państwo wykonywać czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nie dojdzie zatem do dostawy towarów ani świadczenia usług, o których mowa odpowiednio w art. 7 i art. 8 ustawy, a więc do sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy. Tym samym otrzymane przez Państwa dofinansowanie, pochodzące ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach (…) nie będzie stanowić podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Konsekwentnie, dofinansowanie to nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

‒ stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

‒ zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto podkreślić należy, iż powołane przez Państwa wyroki Sądów są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Rozstrzygnięcia dokonane przez sądy są wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane, a organy podatkowe nie są związane rozstrzygnięciami sądów w indywidualnych sprawach.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).