Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-512/15/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-06-05
Teza: Czy Wnioskodawca jest zobligowany do ustalenia przychodu z tytułu częściowo odpłatnego nabycia, którym jest nadwyżka wartości rynkowej nabytego składnika majątku ponad cenę zapłaconą przez Wnioskodawcę za ten składnik?
Słowa kluczowe: leasing-umowa cesji leasingu-wykup przedmiotu umowy leasingu; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2015 r. (data wpływu 27 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wystąpienia po stronie Wnioskodawcy nieodpłatnego świadczenia w związku z wykupem przedmiotu leasingu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wystąpienia po stronie Wnioskodawcy nieodpłatnego świadczenia w związku z wykupem przedmiotu leasingu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 11 marca 2010 r. zawarł Pan umowę leasingu operacyjnego, której przedmiotem była koparko-ładowarka. Przedmiotowa umowa została zakończona i rozliczona w dniu 24 lutego 2015 r. Przez okres trwania umowy wpłacił Pan czynsz inicjalny oraz 60 miesięcznych rat.

W lutym 2015 r. zrealizował Pan opcję wykupu koparko-ładowarki i na podstawie faktur VAT z dnia 24 lutego 2015 r. został Pan jej właścicielem. Wykupioną koparkę zaliczył Pan do środków trwałych ustalając wartość początkową jako kwotę należną zbywcy z tytułu zakupu danego składnika majątku. Ww. składnik majątku nabył Pan za cenę niższą niż wynosi jego wartość rynkowa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy jest Pan zobligowany do ustalenia przychodu z tytułu częściowo odpłatnego nabycia, którym jest nadwyżka wartości rynkowej nabytego składnika majątku ponad cenę zapłaconą przez Pana za ten składnik?

Zdaniem Wnioskodawcy jeżeli po okresie umowy leasingu operacyjnego – przedmiot takiej umowy został wykupiony (koparka) za cenę niższą niż aktualna wartość rynkowa tego przedmiotu, przepisów podatkowych o nieodpłatnym bądź o częściowo nieodpłatnym nabyciu rzeczy i praw majątkowych w stosunku do Pana nie stosuje się.

W sensie bowiem ekonomicznym, równowartość ceny zakupu takiego składnika majątku zaliczył już Pan w znacznym stopniu do swoich kosztów uzyskania przychodów, poprzez zaliczenie do tych kosztów płaconych w związku z umową leasingową rat leasingowych. W konsekwencji, przy ustalaniu wartości początkowej koparki oraz przy ustalaniu wysokości kosztu z tytułu jej zbycia, brak jest podstaw prawnych do podwyższenia zapłaconej za koparkę ceny wykupu. Stawka amortyzacyjna koparki wynosi 20%. Tytułem umowy leasingu wpłacał Pan 60 miesięcznych rat leasingowych.

Ustalenie przychodu z tytułu częściowo odpłatnego nabycia w wysokości wartości rynkowej i ujęcie ponownie amortyzacji w kosztach uzyskania przychodu prowadziłoby do podwójnego ujęcia w koszty zakupu tego samego składnika majątku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu jest prawidłowe.

Stosownie do treści art. 23c pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa w art. 23b ust. 1, finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem tej umowy przychodem ze sprzedaży środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży; jeżeli jednak cena ta jest niższa od hipotetycznej wartości netto środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej według zasad określonych w art. 19.

Z treści wskazanego powyżej przepisu, wynika, że dotyczy on obowiązków zbywcy – leasingodawcy i jedynie w przypadku, gdy umowę łączącą leasingodawcę z kontrahentem można uznać za umowę leasingu o której mowa w art. 23b ust. 1, dlatego też stwierdzić należy, że nie ma on zastosowania w przedmiotowej sprawie.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 11 ust. 2 ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania (ust. 2).

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b).

Zdaniem organu podatkowego, zakup koparko-ładowarki, na warunkach wskazanych we wniosku, nie będzie skutkował obowiązkiem ustalenia przychodu z tytułu świadczenia częściowo odpłatnego o którym mowa w art. 11 ust. 2b ww. ustawy.

Można bowiem przyjąć, że cena zakupu, która została uzgodniona między stronami, odzwierciedla wartość przedmiotu umowy oraz stopień jego zużycia, przy uwzględnieniu zapłaconych opłat czynszowych. W takiej sytuacji nie można twierdzić, że otrzymuje Pan koparko-ładowarkę częściowo nieodpłatnie.

Zatem, na tle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego, zgodnie ze swoim stanowiskiem, nie będzie Pan zobowiązany do ustalenia przychodu z tytułu świadczenia częściowo odpłatnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.