Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.806.2024.4.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-14
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z poniesionymi Wydatkami na Gadżety.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w przypadku dostawy towarów i świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z
    poniesionymi Wydatkami na Gadżety. Uzupełnili Państwo wniosek pismem z 21 stycznia
    2025 r. (wpływ 24 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka działająca pod firmą: A. Sp. z o.o. [dalej: „Wnioskodawca" lub „Spółka”] jest
    czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT będącym polskim rezydentem podatkowym,
    podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od
    całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    W ramach swojej działalności, Grupa Kapitałowa, której częścią jest Wnioskodawca [dalej:
    „Grupa Kapitałowa”], wypracowała szereg rozwiązań w postaci algorytmów i programów
    służących do rozwoju strategii marketingowych w Internecie [dalej: „Technologia ...”].
    Grupa Kapitałowa prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia na rzecz
    klientów usług retargetingu cyfrowego w oparciu o tzw. real-time bidding technology w
    cyfrowych sieciach reklamowych. Ponadto w skład Grupy Kapitałowej wchodzą spółki,
    skupiające się na tworzeniu i udostępnianiu oprogramowania dla firm w obszarze social
    media marketingu i obsługi klienta, a także wsparcia działań dot. content marketingu,
    influencer marketingu oraz brandingu.
    Wnioskodawca świadczy usługi o charakterze usług wspólnych dla podmiotów z Grupy
    Kapitałowej, które prowadzą działalność operacyjną polegającą na prowadzeniu kampanii
    marketingu cyfrowego, którego główne cele ukierunkowane są wokół widoczności i
    świadomości potencjalnego odbiorcy reklamy w Internecie (tzw. branding).
    W ramach wykonywanej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabywa różnego
    rodzaju gadżety z logo Spółki/Grupy Kapitałowej [dalej: „Gadżety”]. Gadżety te są
    następnie nieodpłatnie przekazywane przez Wnioskodawcę obecnym oraz potencjalnym
    klientom Spółki przy różnych okazjach takich jak, np. wydarzenia branżowe, szkolenia,
    konferencje, spotkania biznesowe, czy też w specjalnych momentach, jak np.
    podziękowanie za współpracę pod koniec roku, z okazji świąt, etc.
    Celem powyższych działań jest zachęcenie jak największej liczby klientów do zapoznania
    się z ofertą Spółki i rozważenie współpracy z Grupą Kapitałową, co jest kluczowym
    elementem strategii biznesowej. Pozwala to również na budowanie pozytywnego
    wizerunku Grupy Kapitałowej. Tego typu aktywność ma także na celu zwiększenie
    rozpoznawalności marki Spółki, promocję jej wizerunku, stworzenie pozytywnych
    skojarzeń z jej nazwą oraz dbałość o rozpoznawalność marki produktu poprzez utrwalone
    logo, pod którym sprzedawane są usługi świadczone przez Grupę Kapitałową, do której
    należy Wnioskodawca. Kiedy potencjalni klienci otrzymują upominki z logo Spółki, mogą
    czuć się bardziej zachęceni do rozważenia oferty współpracy. W konsekwencji, ponosząc
    wydatki na Gadżety Grupa Kapitałowa rozpowszechnia swój wizerunek, co z kolei
    przyczyni się do wzrostu jakości świadczonych usług, umocnienia jej pozycji na rynku oraz
    finalnie ma doprowadzić do zwiększenia przychodów Grupy Kapitałowej oraz Spółki.
    Obecnie Wnioskodawca ponosi wydatki na zakup gadżetów z logo Grupy Kapitałowej, m.in
    takich jak: notesy, kubki, smycze, długopisy i torby materiałowe oraz drobne przekąski, np.
    cukierki [dalej łącznie: „Wydatki na Gadżety”]. Wartość jednostkowa kupowanych do tej
    pory Gadżetów zasadniczo nie przekraczała 30 złotych, ale Wnioskodawca nie wyklucza
    sytuacji, w której ta wartość może być wyższa. Zgodnie z zasadami przyjętymi w Grupie
    Kapitałowej wartość jednostkowa upominku nie może przekroczyć równowartości 30 euro.

    Wnioskodawca wskazuje również, iż Wydatki na Gadżety mają związek z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT, gdyż są ściśle związane z usługami świadczonymi przez
    Spółkę. W związku z powyższym opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego,
    Wnioskodawca powziął wątpliwość czy Wydatki na Gadżety będą stanowić dla Spółki
    koszty uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust 1 ustawy o CIT oraz czy Spółka ma
    prawo do odliczenia podatku VAT w związku z tymi wydatkami.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka posiada i będzie posiadać (pozyskiwać od sprzedawców Gadżetów) faktury
    wystawione na rzecz Spółki, które dokumentują/będą dokumentować wydatki poniesione
    na Gadżety.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka świadczy i będzie świadczyć
    wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT, które nie będą korzystać ze
    zwolnienia z tego podatku.
    Spółka pragnie wskazać, że zdarzają/mogą zdarzyć się sytuacje, że Spółka świadczy usługi
    opodatkowane poza terytorium kraju.
    Wnioskodawca wskazuje, że wykonywane przez Spółkę usługi, które są/będą
    opodatkowane poza terytorium kraju, w sytuacji, gdyby były wykonywane na terytorium
    Polski, to byłyby opodatkowane VAT na terytorium Polski.
    Wnioskodawca wskazuje, że Spółka jest i będzie w posiadaniu dokumentów, które
    jednoznacznie wskazują na taki związek.
    Są to w szczególności:
    1. faktury za zakup Gadżetów,
    2. umowy dotyczące czynności wykonywanych poza terytorium Polski oraz
    3. faktury sprzedażowe wystawiane przez Spółkę z tytułu świadczenia tego typu usług - jak
      również inne stosowne dokumenty, które mogą potwierdzać ten związek, a nie są
      wymienione powyżej.
    Jak zostało wskazane we Wniosku, Gadżety będą przekazywane obecnym oraz
    potencjalnym klientom - poprzez „klientów” Spółka rozumie, również klientów innych
    spółek z Grupy Kapitałowej, na rzecz, których to spółek Wnioskodawca świadczy usługi.
    Przekazanie Gadżetów ma na celu budowanie relacji biznesowych z obecnymi i
    potencjalnymi klientami Spółki/Grupy Kapitałowej. Wkład osób, które dzięki utrzymaniu
    /zbudowaniu relacji biznesowych, rozpoczną bądź będą kontynuować współpracę ze
    Spółką lub Grupą Kapitałową, co do zasady ma wpływ na rozwój Spółki/całej Grupy.
    Skutkiem pozyskania zwiększonej liczby klientów jest zwiększona ilości kampanii, a zatem
    zwiększenie sprzedaży Usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotów z
    Polski (transakcje opodatkowane), jak i spółek zagranicznych (transakcje, spełniające
    warunki z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT).
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w zakresie dokumentów, z których wynikać ma
    związek poniesionych wydatków na Gadżety z usługami wykonywanymi poza terytorium
    kraju, Dyrektor KIS przyjmuje, że „Powinny to być przede wszystkim dokumenty
    potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą
    jednocześnie opisywać te czynności.” (tak np. w interpretacji indywidualnej z 5 września
    2023 r. znak 0114-KDIP1-2.4012.288.2023.2.RM oraz z 6 września 2023 r. znak 0111-KDIB3-
    3.4012.244.2023.2.AW).
    Taka interpretacja potwierdza więc, że Spółka posiada dokumenty, z których wynika
    związek poniesionych Wydatków na Gadżety z usługami świadczonymi przez Spółkę na
    rzecz podatników z innego kraju, w szczególności z usługami wsparcia świadczonymi na
    rzecz podmiotów powiązanych mających siedzibę w Polsce, bądź poza nią.

## Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z
    poniesionymi Wydatkami na Gadżety zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku
    z poniesionymi Wydatkami na Gadżety zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124 ustawy o VAT.
    Natomiast ust. 2 pkt 1 ww. artykułu wskazuje, że kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a. nabycia towarów i usług,
      b. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.:
      1. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
      2. gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
        do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
        określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    W myśl art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli
    importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług
    przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby
    czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z
    których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z usługami świadczonymi poza
    terytorium kraju jest to, aby - hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych
    usług w kraju, podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Wymagane jest ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty z których wynikać będzie
    związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju.
    Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych
    czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.
    Z treści art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że podatnik podatku od towarów i usług,
    który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, zachowuje
    prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, przy spełnieniu określonych
    warunków. Zdaniem Wnioskodawcy, przepis ten winien być rozumiany w ten sposób, że
    upoważnia do odliczenia podatku naliczonego nie tyle w sytuacji, gdy podatnik podatku od
    towarów i usług wykazuje podatek należny z tytułu wykonywania na terenie kraju
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ale gdy wykazuje fakt dostawy
    towarów lub świadczenia usług, które z uwagi na przepisy dotyczące miejsca świadczenia
    opodatkowane są poza terytorium kraju. Podkreślić należy, ze ustawodawca zapewnił
    podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art.
    86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy o VAT Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy

    podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy
    transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
    podatku.
    W ocenie Wnioskodawcy, stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych
    albo ewentualnie dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
    terytorium kraju. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi. Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż przedstawiona wyżej zasada
    wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do
    czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Przy
    czym, wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach
    działalności opodatkowanej. Natomiast związek dokonywanych zakupów z działalnością
    podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można
    mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe
    lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług,
    będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami.
    Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.
    O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania
    przychodu przez podatnika, np. przez ich odsprzedaż, ale przez wpływ na ogólne
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany
    podmiot obrotów.
    Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów -
    odliczenie jest prawnie dozwolone. Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz
    planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany
    został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. W kontekście
    powyższego należy wskazać, że w opisanym przypadku Wydatki na Gadżety mają z jednej
    strony bezpośredni związek z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy oraz
    bezpośrednio przyczyniają się do uzyskania przychodu przez Wnioskodawcę. Należy
    bowiem stwierdzić, iż Wydatki na Gadżety są związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę
    działalnością gospodarczą, w ramach której wykonywana jest działalność opodatkowana
    na terytorium kraju oraz poza jego terytorium Ponoszone Wydatki na Gadżety z jednej
    strony służą bowiem nabyciu towarów, które są niezbędne do zrealizowania usług przez
    Wnioskodawcę. Z drugiej strony Wydatki na Gadżety wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa, a więc mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez Spółkę przychodami.

    Powyższe potwierdzają również znane Wnioskodawcy interpretacje indywidualne DKIS,
    które zostały dotychczas wydane w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie przez
    podatników VAT upominków z logo podatnika dla jego pracowników i kontrahentów. Tak
    np. w:
        interpretacji indywidualnej DKIS z 12 kwietnia 2023 r sygn. 0114-KDIP1-
        1.4012.88.2023.2.MM, w której DKIS uznał za prawidłowe stanowisko
        wnioskodawcy, zgodnie z którym przekazanie prezentów na rzecz kontrahentów w
        postaci gadżetów takich jak długopisy, kalendarze, notesy, broszury, ulotki, kubki
        opatrzonych logotypem marki wnioskodawcy jest pośrednio związane z
        czynnościami opodatkowanymi wnioskodawcy, a co za tym idzie wnioskodawca ma
        prawo do odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na te
        gadżety:
        interpretacji indywidualnej DKIS z 17 czerwca 2021 r. sygn. 0114-KDIP4-
        2.4012.143.2021.2.WH, w której DKIS uznał za prawidłowe stanowisko
        wnioskodawcy, zgodnie z którym przekazanie upominków na rzecz pracowników i
        kontrahentów w postaci kubków, notesów, listów i plecaków, na których widniało
        logo wnioskodawcy jest pośrednio związane z czynnościami opodatkowanymi
        wnioskodawcy, a co za tym idzie wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku
        VAT w związku z wydatkami poniesionymi na te upominki.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu
    przyszłym, na gruncie przepisów ustawy o VAT, Wnioskodawcy przysługuje prawo do
    odliczenia VAT naliczonego w związku z poniesionymi Wydatkami na Gadżety. Mając na
    uwadze powyższe Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z treści art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania

    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami
    i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy,
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Podkreślić należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w
    pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej
    czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w

      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy odnosi się do podatników
    prowadzących działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw
    towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy,
    jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami.
    Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami
    dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku
    wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik
    posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z
    czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim
    dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju,
    które będą jednocześnie opisywać te czynności.
    W tym miejscu należy zauważyć, że faktura jest podstawowym dokumentem
    potwierdzającym dokonanie transakcji opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    Posiadanie jej, co do zasady, warunkuje możliwość odliczenia podatku naliczonego w
    niej zawartego i tym samym pozwala na realizację zasady neutralności VAT.
    Przy czym należy podkreślić, że faktura stanowi podstawę dla nabywcy towaru lub
    usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy
    wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.
    Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego
    potwierdzają również wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie
    C-123/87, Jeunehomme TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i (b)
    oraz 22 ust. 8 VI Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie
    wymogu, zgodnie z którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania
    faktury, która, oprócz spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI
    Dyrektywie, musi zawierać określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie
    VAT i umożliwić organom skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich
    rodzaj nie może uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do
    odliczenia. Tożsamo w orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 Terra
    Baubedarf-Handel GmbH, Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art.
    18 ust. 2 VI Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia
    przysługuje w okresie rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane
    przez te przepisy, tj. towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik
    powinien być w posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów
    danego państwa członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.
    Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić
    wyłącznie faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie
    podmiotowym, przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi
    potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług
    pomiędzy konkretnymi podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi
    oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych
    aspektów eliminuje możliwość odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze,
    która nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT
    będącym polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania. W ramach wykonywanej działalności gospodarczej nabywają
    Państwo różnego rodzaju gadżety z logo Spółki/Grupy Kapitałowej. Gadżety te są
    następnie nieodpłatnie przekazywane przez Państwa obecnym oraz potencjalnym

    klientom Spółki przy różnych okazjach takich jak, np. wydarzenia branżowe, szkolenia,
    konferencje, spotkania biznesowe, czy też w specjalnych momentach, jak np.
    podziękowanie za współpracę pod koniec roku, z okazji świąt, etc.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    poniesionymi Wydatkami na Gadżety zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach
    działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1
    ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że
    nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do
    realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono
    przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności
    zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji
    uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie
    nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu
    przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego
    fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona
    niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od
    transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do
    odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami
    opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można
    było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością
    podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z
    działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia

    się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ
    na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy,
    wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego
    itp.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika
    czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy,
    lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z
    wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia
    2006 r. str. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excisie), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO
    Participations SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats). TSUE
    podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje
    podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze
    sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną
    czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w
    przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane
    do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Podobny pogląd wyraził Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 8 czerwca 2000 r. w sprawie
    C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank. Trybunał nie miał w tej
    sprawie wątpliwości, że art. 2 Pierwszej Dyrektywy i art. 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w
    sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych, należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez
    podatnika podatku VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa, było zasadniczo
    istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją
    (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. W uzasadnieniu
    tego wyroku Trybunał wyjaśnił, że w przypadku gdy podatnik dokonuje transakcji, w
    odniesieniu do których podatek VAT podlega odliczeniu oraz transakcji niedających
    podstaw do odliczenia podatku naliczonego, podatnik może dokonać odliczenia podatku
    VAT naliczonego od towarów i usług przez niego nabytych w przypadku, gdy towary te
    pozostają w bezpośrednim związku z transakcjami sprzedaży podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W tym miejscu warto przywołać orzeczenie TSUE z 8 lutego 2007 r. C#435/05 w sprawie
    Investrand BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën, jako wyraz ugruntowanej linii
    orzeczniczej w TSUE w zakresie przyznawania prawa do odliczenia podatnikowi nawet w
    przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją
    powodującą naliczenie podatku.

    Należy jednak zauważyć, że w wyroku tym (pkt 23) w pierwszej kolejności TSUE wskazał, że
    zgodnie z ustalonym orzecznictwem, aby można było przyznać podatnikowi prawo do
    odliczenia naliczonego podatku VAT i określić zakres tego prawa, zasadniczo konieczne
    jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją
    powodującą naliczenie podatku, a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem
    należnym, które rodzą prawo do odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt
    24; w sprawie Abbey National, pkt 26; oraz wyrok z 3 marca 2005 r. w sprawie C#32/03
    Fini H, Zb.Orz. str. I#1599, pkt 26). Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy
    nabyciu towarów lub usług zakłada, iż wydatki poczynione celem ich nabycia stanowiły
    element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzących prawo do
    jego odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 30, w sprawie Abbey
    National, pkt 28, jak i wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C#16/00 Cibo Participations,
    Rec. str. I#6663, pkt 31).
    Następnie w pkt 24 wyroku TSUE wskazał, że prawo do odliczenia zostaje zatem również
    przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku
    pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub kilkoma
    transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty
    omawianych usług stanowią część jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią element
    cenotwórczy dla dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te w
    rzeczywistości zachowują bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą
    podatnika (zob. w szczególności ww. wyroki w sprawach Midland Bank, pkt 23 i 31 oraz
    Kretztechnik, pkt 36).
    Ostatecznie jednak TSUE doszedł w tej sprawie do konkluzji, że artykuł 17 ust. 2 szóstej
    dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw
    państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku
    od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w
    ten sposób, że koszty usług doradczych, z których podatnik skorzystał w celu ustalenia
    kwoty wierzytelności stanowiącej część majątku jego przedsiębiorstwa i związanej ze
    sprzedażą akcji dokonaną w okresie, w którym nie był on jeszcze podatnikiem podatku
    VAT, z braku dowodów na to, że wyłączną przyczyną tych usług jest działalność
    gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika, nie wykazują
    bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do
    odliczenia podatku VAT, który je obciąża.
    W konsekwencji z wyroku tego wynika, że aby można było przyznać podatnikowi prawo do
    odliczenia naliczonego podatku VAT związek pomiędzy zakupami, a działalnością
    gospodarczą co do zasady powinien być bezpośredni, może być również pośredni jednak
    tylko gdy zakupy związane są z działalnością gospodarczą („wyłączną przyczyną tych usług
    jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika”).
    W przeciwnym wypadku koszty pośrednie nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku
    z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je
    obciąża.
    Odnosząc się do ponoszonych przez Państwa Wydatków na Gadżety, uznać należy że
    wydatki te mają pośredni związek z prowadzoną przez Państwa działalnością
    gospodarczą. Jak wynika z opisu sprawy celem powyższych działań jest zachęcenie jak
    największej liczby klientów do zapoznania się z ofertą Spółki i rozważenie współpracy z
    Grupą Kapitałową, co jest kluczowym elementem strategii biznesowej. Wskazali Państwo,
    że pozwala to również na budowanie pozytywnego wizerunku Grupy Kapitałowej. Tego
    typu aktywność ma także na celu zwiększenie rozpoznawalności marki Spółki, promocję jej
    wizerunku, stworzenie pozytywnych skojarzeń z jej nazwą oraz dbałość o
    rozpoznawalność marki produktu poprzez utrwalone logo, pod którym sprzedawane są
    usługi świadczone przez Grupę Kapitałową, do której Państwo należą. Wskazali Państwo
    również, iż Wydatki na Gadżety mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem
    VAT, gdyż są ściśle związane z usługami świadczonymi przez Spółkę. Posiadają i będą

    posiadać Państwo (pozyskiwać od sprzedawców Gadżetów) faktury wystawione na rzecz
    Spółki, które dokumentują/będą dokumentować wydatki poniesione na Gadżety. W
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, świadczą i będą świadczyć Państwo
    wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT, które nie będą korzystać ze
    zwolnienia z tego podatku. Wskazali Państwo także, że wykonywane przez Spółkę usługi,
    które są/będą opodatkowane poza terytorium kraju, w sytuacji, gdyby były wykonywane
    na terytorium Polski, to byłyby opodatkowane VAT na terytorium Polski. Wskazali
    Państwo, że Spółka jest i będzie w posiadaniu dokumentów, które jednoznacznie wskazują
    na taki związek.
    W rezultacie, przekazywane przez Państwa Gadżety są/będą związane z prowadzoną przez
    Państwa działalnością gospodarczą, w ramach której - jak sami Państwo wskazali –
    wykonywana jest działalność opodatkowana na terytorium kraju, a także poza jego
    terytorium a Wydatki na Gadżety mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
    wykonywane na terytorium kraju. Wskazali Państwo, że dokumentami potwierdzającymi
    związek Wydatków na Gadżety z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju są m.
    in. faktury za zakup Gadżetów, umowy dotyczące czynności wykonywanych poza
    terytorium Polski oraz faktury sprzedażowe wystawiane przez Spółkę z tytułu świadczenia
    tego typu usług.
    Podsumowując, przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego w związku z poniesionymi Wydatkami na Gadżety zgodnie z art. 86 ust. 1 i
    ust. 8 pkt 1 ustawy. Prawo to przysługuje/będzie przysługiwało pod warunkiem
    niezaistnienia ograniczeń wskazanych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wniosku wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.