Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.286.2021.14.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Skutki zawarcia umowy trustu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
trust
udział-nabycie udziałów
udział-sprzedaż udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Świadczenia w naturze i inne nieodpłatne
świadczenia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.-
Zbycie udziałów, akcji.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 6-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków zawarcia umowy
    trustu. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. W ramach jednoosobowej
    działalności gospodarczej prowadzonej pod firmą X pracuje zdalnie na rzecz swojego
    klienta – spółki pod nazwą: Y z siedzibą w Z w Nowej Zelandii założonej w 2018 r. (dalej:
    „Spółka”).
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w Nowej Zelandii całkowicie lub
    częściowo poprzez zakład (czyli stałą placówkę, która służy wykonywaniu działalności
    gospodarczej) położony na terytorium tego państwa. W rozumieniu nowozelandzkich
    przepisów podatkowych Wnioskodawca nie ma miejsca zamieszkania w Nowej Zelandii.
    Wnioskodawca nie podlega opodatkowaniu w Nowej Zelandii tylko w zakresie dochodu ze
    źródeł w tym państwie.
    Spółka jest osobą prawną, którą dla celów podatkowych na gruncie prawa Nowej Zelandii
    traktuje się jak osobę prawną. Spółka ma zarząd na terytorium Nowej Zelandii. W
    rozumieniu nowozelandzkich przepisów podatkowych Spółka ma siedzibę w Nowej
    Zelandii. Spółka podlega opodatkowaniu w Nowej Zelandii nie tylko w zakresie dochodu
    ze źródeł w Nowej Zelandii, ale także w zakresie dochodu ze źródeł w innych państwach.
    Jeden z członków zarządu i wspólników Spółki – P (dalej: „Powiernik”) otrzymał od Spółki
    udziały założycielskie, które miały być przez niego nabyte powierniczo i zostać
    przeznaczone dla beneficjentów – kluczowego personelu, członków zarządu i kluczowych
    współpracowników Spółki (dalej: „Trust”).
    Wnioskodawca został oznaczony jako kluczowy współpracownik Spółki, który miałby
    otrzymać 100 000 udziałów (dalej: „Udziały”). Uzyskanie przez Wnioskodawcę uprawnień
    beneficjenta trustu nie będzie się wiązało z jakąkolwiek odpłatnością ze strony
    Wnioskodawcy na rzecz Spółki lub Powiernika.
    Wnioskodawcy zaproponowano podpisanie „Acceptance Form”, zgodnie z którym
    Wnioskodawca akceptuje zawarcie umowy trustu pomiędzy Spółką a Powiernikiem
    („Umowa Trustu”) na swoją rzecz jako rzeczywistego właściciela („beneficial owner”).
    Umowa Trustu podlega prawu Nowej Zelandii i właściwe do rozpoznania wszelkich
    sporów powstałych na gruncie Umowy Trustu są sądy w Nowej Zelandii. Na gruncie
    ustawodawstwa podatkowego Nowej Zelandii Wnioskodawca jest traktowany jak
    właściciel Udziałów Spółki, które są objęte Umową Trustu, natomiast na gruncie ustawy o
    spółkach obowiązującej w Nowej Zelandii jako właściciel Udziałów Spółki, które są objęte
    Umową Trustu, traktowany jest Powiernik.
    Zgodnie z Umową Trustu, której Wnioskodawca nie jest stroną, Powiernik będzie posiadał
    udziały powierniczo dla każdego beneficjenta. Trust wszedł w życie z chwilą utworzenia
    udziałów i – o ile nie dojdzie do jego wcześniejszej likwidacji – będzie trwał przez okres 80
    lat. Wnioskodawca jako beneficjent będzie miał prawo żądać przeniesienia tytułu
    prawnego do udziałów tylko za zgodą wyrażoną na piśmie przez Spółkę, Powiernika i tego

    beneficjenta i pod warunkiem spełnienia wszelkich rozsądnych warunków narzuconych
    przez Spółkę lub Powiernika. Warunki te nie mogłyby obejmować nałożenia obciążeń
    finansowych na beneficjenta.
    Beneficjent ma wpływ na sprzedaż udziałów przez Powiernika. Powiernik może sprzedać
    udziały jedynie na żądanie beneficjenta lub w sytuacji, gdy jest to wymagane przez umowę
    spółki (np. w sytuacji, gdy 75% wspólników chce sprzedać całą spółkę, wówczas wspólnicy
    mniejszościowi muszą sprzedać swoje udziały na tych samych warunkach).
    Powiernik musi zapłacić każdemu z beneficjentów kwotę po opodatkowaniu wszelkich
    wypłat (dywidend i innych) dokonanych przez Spółkę odnoszących się do udziałów
    posiadanych dla danego beneficjenta. Na gruncie ustawodawstwa Nowej Zelandii
    sprzedaż Udziałów objętych Umową Trustu nie jest traktowana jako źródło przychodu
    Powiernika. Na gruncie ustawodawstwa Nowej Zelandii sprzedaż udziałów objętych
    umową trustu jest traktowana jako źródło przychodów Beneficjenta. Będzie to dochód
    Beneficjenta z tytułu przeniesienia praw własności do udziałów. Na gruncie
    ustawodawstwa Nowej Zelandii sprzedaż udziałów objętych Umową Trustu będzie
    traktowana jako zysk kapitałowy. Zyski kapitałowe są wolne od podatku w Nowej Zelandii
    – wedle informacji przekazanych Wnioskodawcy przez Spółkę – to ustawodawstwo nie zna
    podatku od zysków kapitałowych.
    Na gruncie ustawodawstwa Nowej Zelandii przekazanie przez Powiernika na rzecz
    Beneficjenta należności, które przysługują Beneficjentowi na podstawie Umowy Trustu w
    związku ze sprzedażą Udziałów objętych Umową Trustu nie jest traktowane jako źródło
    przychodów Beneficjenta. Na gruncie ustawodawstwa Nowej Zelandii przekazane
    Wnioskodawcy przez Powiernika należności, które będą przysługiwały Wnioskodawcy na
    podstawie Umowy Trustu w związku ze sprzedażą Udziałów objętych Umową Trustu nie
    spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w Nowej
    Zelandii.
    Głosowanie z Udziałów będzie wykonywane przez Powiernika w taki sam sposób, w jaki są
    wykonywane prawa głosu przez większość udziałowców posiadających udziały zwykłe i
    uznaje się, że każdy beneficjent nieodwołalnie ustanowił Powiernika swoim
    pełnomocnikiem w tym celu. Powiernik jest związany postanowieniami Umowy Trustu w
    zakresie wykonywania prawa głosu, a nie wskazówkami beneficjenta. Powiernik jest
    zobowiązany do przekazywania beneficjentom kopii dokumentów dotyczących wszelkich
    wpłat związanych z Udziałami lub związanych z wykonywaniem innych praw udziałowych
    (za wyjątkiem wykonywania prawa głosu). W zakresie wykonywania praw udziałowych,
    innych niż prawo głosu, rozumianych jako prawa poboru, prawa dołączenia do transakcji
    zbycia udziałów przez udziałowców większościowych (tag along right) i inne prawa, które
    mają zastosowanie zgodnie z umową wspólników lub umową Spółki, Powiernik ma je
    wykonywać zgodnie z wszelkimi uzasadnionymi i rozsądnymi wskazówkami Beneficjenta.
    Dywidendy są wypłacane przez Spółkę na rzecz Powiernika, ale Powiernik może wykazać
    obowiązujące stawki podatkowe dla celów podatku u źródła w oparciu o sposób
    opodatkowania Beneficjenta. Sam Powiernik na gruncie ustawodawstwa Nowej Zelandii
    nie jest podatnikiem, ponieważ nie uzyskuje żadnych przychodów we własnym zakresie.
    Jest on po prostu pośrednikiem, otrzymującym przychód w imieniu innych. Spółka jest
    uprawniona do dokonania zmiany Powiernika. Powiernik odpowiada za uszczuplenie
    aktywów trustu. Z majątku trustu Powiernik ma prawo odzyskać wszelkie kwoty
    wynikające z zaciągniętych przez niego zobowiązań przy wykonywaniu w dobrej wierze
    obowiązków z Umowy Trustu.
    Powiernik nie jest wynagradzany za swoje czynności z aktywów trustu. Wynagrodzenie
    może wypłacać mu Spółka ze środków własnych „jeśli uzna to za stosowne”.
    O likwidacji trustu decyduje Powiernik za zgodą Spółki, w przypadku, gdy Powiernik uzna,
    że cele Trustu nie mogą być dłużej realizowane w sposób pierwotnie zamierzony.
    Skutkiem likwidacji trustu będzie przeniesienie udziałów z Powiernika na Beneficjentów, a

    wszelkie nieuregulowane zobowiązania lub wydatki zostaną poniesione przez Spółkę.
    Umowa Trustu uprawnia Wnioskodawcę do udziału w majątku likwidacyjnym Spółki.
    Umowa Trustu może być zmieniona tylko przez Spółkę i jedynie w celu dostosowania do
    prawa Nowej Zelandii lub skorygowania oczywistego błędu. Zmiany nie mogą wpływać
    niekorzystnie na interesy beneficjentów lub dawać Powiernikowi większych uprawnień niż
    te określone w Umowie Trustu.
    Głównym powodem zawarcia Umowy Trustu jest zapobieganie rozdrobnieniu
    udziałowców Spółki i związanych z tym komplikacji. Zgodnie z literą ... „Acceptance Form”,
    beneficjent przyjmuje do wiadomości i potwierdza, że jego korzyść z Udziałów jest dla
    niego osobista i przyjmuje do wiadomości, że nie wolno mu cedować, obciążać ani w inny
    sposób zbywać Udziałów, chyba że Udziały są sprzedawane zgodnie z umową wspólników
    i umową Spółki. Wszelkie zbycie musi być zgodne z ograniczeniami dotyczącymi
    przenoszenia zawartymi w Umowie Trustu i umowie Spółki. Obejmują one prawo poboru
    wymagające, aby akcje były najpierw oferowane innym akcjonariuszom oraz aby zarząd
    Spółki zatwierdził przeniesienie jako zgodne z najlepszym interesem Spółki. Przeniesienie
    z naruszeniem tych wymogów nie zostanie uznane przez Spółkę ani Powiernika.
    Wedle informacji uzyskanych od Spółki w jakimkolwiek momencie w okresie 365 dni
    poprzedzających sprzedaż udziałów w Spółce ich wartość nie będzie pochodziła
    bezpośrednio lub pośrednio w więcej niż 50% z majątku nieruchomego (nieruchomości)
    położonego na terytorium Nowej Zelandii.
    Pytania
    1. Czy podpisanie przez Wnioskodawcę „Acceptance Form” jest zdarzeniem neutralnym
      podatkowo i jako takie nie powoduje powstania po stronie Wnioskodawcy przychodu
      do opodatkowania?
    2. Czy przychód uzyskiwany przez Wnioskodawcę w związku ze sprzedażą udziałów w
      Spółce (realizowaną na zasadach określonych w umowie trustu) należy opodatkować
      na zasadach określonych w art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Trust nie jest uregulowany w prawie polskim. Wywodzi się z anglosaskich systemów
    prawnych i odnosi się do relacji, w której osoba fizyczna lub prawna (powiernik) zgadza się
    wziąć w zarząd powierniczy tytuł prawny do określonego majątku („majątek lub kapitał
    przekazany w zarząd powierniczy”) na wniosek drugiej strony (osoby przekazującej
    majątek lub kapitał), przy założeniu, że pierwsza z osób na mocy „zobowiązania
    powierniczego” ma wykonywać kontrolę prawną na wyłączną korzyść jednej lub kilku osób
    fizycznych, prawnych lub podmiotów niebędących osobami prawnymi (beneficjentów),
    którzy pozostają właścicielami praw do korzyści lub tytułu prawnego opartego na prawie
    słuszności.
    Zdaniem Wnioskodawcy, umowa trustu nie jest umową o ustanowieniu instrumentu
    finansowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt. 2 lit c-i ustawy o z dnia 29 lipca 2005 r. o
    obrocie instrumentami finansowymi.
    Jak wyjaśniono powyżej, Umowa Trustu nie kreuje żadnego instrumentu finansowego, nie
    ustanawia go. W tradycyjnym ujęciu trust nie jest osobą prawną, lecz wydzieloną pulą
    zasobów zarządzanych przez powiernika na podstawie wiążącej umowy prawnej (D.L. Hill,
    T. Kardach, „Trust i prywatna fundacja jako narzędzia planowania podatkowego – wybrane
    zagadnienia (1)” Przegląd Podatkowy 05/2007). W ramach trustu można wyróżnić trzech
    uczestników: założyciela, powiernika i beneficjenta. Beneficjanci mogą być stali (wskazani
    w umowie i uprawnieni do regularnych dochodów) lub dyskrecjonalni (których
    uprawnienia zależą od decyzji powiernika). Trusty mogą być odwołane (uprawniające

    założyciela do zmiany postanowień umowy trustu lub nawet rozwiązania trustu) i
    nieodwołalne (raz utworzony trust nie może być zmieniony lub odwołany) – D.L. Hill, T.
    Kardach, „Trust i prywatna fundacja jako narzędzia planowania podatkowego - wybrane
    zagadnienia (1)” Przegląd Podatkowy 05/2007.
    Treść Umowy Trustu wskazuje, że różni się ona od znanych w praktyce polskiej umów
    powierniczych, choć zawiera pewne jej elementy. I tak, odmiennie niż w standardowych
    umowach powierniczych, to nie ta sama osoba, która będzie beneficjentem umowy
    wyposaża powiernika w składniki majątkowe, ale robi to podmiot trzeci (Spółka). Sens
    Umowy Trustu polega na przetrzymaniu określonych praw majątkowych i wydaniu ich
    beneficjentowi, ale Spółce zależy na trwaniu Umowy Trustu, aby zapobiec rozdrobnieniu
    struktury udziałowców. Z treści punktu ... Umowy Trustu wynika, że Spółce zależy także na
    głosowaniu przez Powiernika z udziałów w sposób zgodny z głosowaniem
    większościowych udziałowców i jedynie z głosowania niezgodnego z tym sposobem
    mogłoby powodować powstanie roszczeń po stronie beneficjentów (dochodzonych na
    drodze sądowej). Nie istnieje natomiast związanie Powiernika dyrektywami beneficjentów
    w zakresie głosowania z udziałów w Spółce. W konsekwencji wypłata jakiejkolwiek
    dywidendy lub podejmowanie decyzji związanych ze sprzedażą udziałów de facto nie
    należą do Wnioskodawcy. To także różni Umowę Trustu od standardowej umowy
    powierniczej, w której powierzający ma kontrolę nad sposobem głosowania przez
    powiernika w spółce oraz ma kontrolę nad likwidacją stosunku powiernictwa lub
    rozporządzeniami dokonywanymi powierzonymi udziałami. W przypadku Umowy Trustu
    kontrolę nad głosowaniem ma większość wspólników (za którymi musi podążać
    Powiernik), kontrolę nad likwidacją ma Powiernik i Spółka, natomiast kontrolę nad
    rozporządzeniami udziałami ma beneficjent wraz ze Spółką i Powiernikiem, jednak to
    Spółka i Powiernik, a nie beneficjent, mogą stawiać w tym zakresie warunki.
    W konsekwencji beneficjent nie może podjąć samodzielnie decyzji i doprowadzić do:
    - wpłaty na jego rzecz dywidendy,
    - zbycia na rzecz osoby trzeciej udziałów, a tym samym wypłaty na jego rzecz sumy
      uzyskanej ze zbycia lub
    - likwidacji trustu i przeniesienia na jego rzecz udziałów.
    Korzyści po stronie beneficjenta są więc potencjalne i mają charakter warunkowy – zależą
    od decyzji innych podmiotów. Umowa Trustu nie ustanawia konkretnych dat i warunków,
    pod którymi beneficjent ma pewność otrzymania wypłaty. Z treści Umowy Trustu wynika
    natomiast, że w przypadku, gdy już dojdzie do wypłaty dywidendy lub zbycia udziałów
    (nad czym kontrolę ma Spółka i Powiernik), to kwota dywidendy przypadająca na udziały
    beneficjenta lub kwota uzyskana ze sprzedaży udziałów beneficjenta jest należna
    beneficjentowi.
    Zgodnie z treścią Umowy Trustu, Spółka nie może wycofać się z określonych w Umowie
    Trustu korzyści na rzecz beneficjentów, a w przypadku likwidacji trustu przewiduje
    przeniesienie udziałów w Spółce z Powiernika na beneficjentów. Całokształt Umowy
    Trustu wskazuje na chęć przyznania korzyści beneficjentom (a tym samym zapewnienie
    sobie ich lojalności i wysiłków w celu pomnożenia majątku Spółki, mając na względzie
    potencjalne korzyści), ale przy tym zamiar utrzymywania trustu w dłuższym okresie czasu i
    brak możliwości wpływania beneficjentów na sprawy wewnętrzne Spółki.
    Biorąc pod uwagę wskazane wyżej:
    - ograniczone prawo żądania przeniesienia tytułu prawnego do udziałów na inny podmiot
      (zgoda wyrażona na piśmie przez Spółkę i Powiernika, warunki narzucone przez
      Spółkę lub Powiernika, przy tym Spółka prawdopodobnie będzie wymagać, aby
      Umowa Trustu pozostała w mocy);
    - brak wpływu na głosowanie Powiernika, który jest zobowiązany głosować tak, jak
      większość udziałowców, a w konsekwencji brak wpływu na wypłatę dywidendy;

    - brak wpływu na likwidację trustu przed okresem, na jaki został ustanowiony (80 lat),
    w ocenie Wnioskodawcy, uzasadnionym jest stanowisko, że z chwilą podpisania
    Acceptance Form nie dochodzi do uzyskania przychodu na gruncie ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”).
    Zgodnie z przepisem art. 11. ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art.
    17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Definicja przychodu zawarta w przepisie art. 11 u.p.d.o.f. ma charakter ogólny. Przepisy
    dotyczące poszczególnych źródeł przychodów mogą uszczegóławiać tę definicję, jednak w
    zakresie świadczeń nieodpłatnych definicja dotycząca przychodów z działalności
    gospodarczej pokrywa się z definicją ogólną.
    Przychodem z działalności gospodarczej jest również – zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 u.p.d.
    o.f.– wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń,
    obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b u.p.d.o.f.
    Należą one do tego źródła, w przypadku gdy są one powiązane z prowadzoną przez
    podatnika pozarolniczą działalnością gospodarczą.
    Istotą przychodu z nieodpłatnych świadczeń jest to, że otrzymujący osiąga rzeczywistą, a
    nie tylko potencjalną czy spodziewaną korzyść ekonomiczną, autentyczne wzbogacenie
    czy zaoszczędzenie własnego majątku. Zatem ważne, decydujące wręcz jest to, by po
    stronie otrzymującego wystąpiła rzeczywista, a nie tylko domniemana korzyść. Co ważne,
    należy wskazać na konkretne i wymierne finansowo przysporzenie lub obiektywne
    zaoszczędzenie, ochronę przed wydatkami, które osoba taka musiałaby ponieść, lub
    stratami, jakie by u niej wystąpiły, gdyby nie otrzymała takiego darmowego świadczenia
    (Kowalski Radosław, PIT. Komentarz do wybranych przepisów, LEX/el. 2020).
    Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca
    2014 r. w sprawie o sygn. akt K 7/13: „jednolite stanowisko doktryny prawa podatkowego,
    opierające się na wynikach interpretacyjnych uzyskanych przy zastosowaniu reguł
    wykładni językowej, wyraża się w przekonaniu, że „użycie w tym przepisie słowa
    „otrzymane” w odniesieniu do świadczeń nieodpłatnych wskazuje, że przychód powstaje,
    gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz
    skonkretyzować odbiorcę” (Marciniuk, op. cit, Nb 20). Podkreśla się, że art. 11 ust. 1
    PDOFizU wyraźnie różnicuje sposoby powstania przychodu: gdy chodzi o pieniądze i
    wartości pieniężne przychód może powstać – verba legis– przez „otrzymanie lub
    postawienie go do dyspozycji podatnika”. Natomiast świadczenia w naturze i inne
    nieodpłatne świadczenia – w przeciwieństwie do pieniędzy i wartości pieniężnych – są
    traktowane jako przychód wyłącznie pod warunkiem, że są „otrzymane”, co ma wskazywać
    na bezwzględnie – w odniesieniu do tego przychodu – wymagany realny charakter
    świadczenia”.
    W przypadku stosunków powiernictwa, które oparte są o zasadę swobody umów,
    przyjmuje się, że skutki podatkowe występują bezpośrednio u beneficjenta, zaś powiernik
    jest podmiotem transparentnym podatkowo, zgodnie z interpretacjami indywidualnymi
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
    - z dnia 13 grudnia 2019 r. nr 0111-KDIB4.4015.118.2019.2.BB,
    - z dnia 29 lipca 2020 r. nr 0111-KDIB2-3.4015.59.2020.2.ASZ,
    - z dnia 5 lutego 2020 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.555.2019.2.MG,
    - z dnia 26 lutego 2020 r. nr 0112-KDIL2-2.4011.10.2020.1.MM,

    - z dnia 24 marca 2020 r. nr 0115-KDIT3.4011.519.2019.6.AW,
    - z dnia 5 maja 2020 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.96.2020.5.EC,
    - z dnia 5 sierpnia 2020 r. nr 0115-KDIT3.4011.298.2020.4.AWO
    oraz wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 lipca 2019 r.
    sygn. akt I SA/Gl 54/19.
    Wynika to m.in. z tego, że przysporzenia na rzecz powiernika nie mają charakteru
    ostatecznego i jest on zobowiązany do wydania wszystkich korzyści na rzecz
    powierzającego. Przyjmuje się zatem, że skutki podatkowe związane z czynnościami
    wykonywanymi przez powiernika są analogiczne do tych, jakie wystąpiłyby, gdyby
    czynności te wykonywane były bezpośrednio przez powierzającego (wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2017 r. sygn. akt II FSK 1370/15). Jest to pogląd
    ugruntowany w stanowiskach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i popierany w
    orzecznictwie sądów administracyjnych. Przyczyną takiego rozwiązania jest przyjęcie, że
    jakkolwiek powiernik jest formalnym właścicielem powierzonego majątku, to jednak
    beneficjent jest jego właścicielem ekonomicznym, natomiast do przychodów podatkowych
    zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i
    bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, które stanowić
    będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego
    przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających opodatkowaniu decyduje
    definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie
    powiększa ono majątek podatnika (którymi może rozporządzać jak właściciel) –
    interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 lutego 2020
    r. nr 0112-KDIL2-2.4011.10.2020.1.MM.
    Z treści Acceptance Form i Umowy Trustu nie wynika, że Wnioskodawca otrzyma Udziały
    do rozporządzania nimi jak właściciel. Nie może bowiem nimi rozporządzać na rzecz
    osoby trzeciej, zmusić Powiernika do przeniesienia ich własności, wykonywać z nich prawa
    głosu wedle swojego uznania, a w konsekwencji podjąć decyzji o pobraniu dywidendy. Jest
    natomiast uprawniony do pobierania kwot (po opodatkowaniu) dywidendy i innych kwot
    np. związanych ze sprzedażą Udziałów.
    W ocenie Wnioskodawcy, podpisanie Acceptance Form nie powinno wiązać się z
    powstaniem przychodu po Jego stronie, gdyż biorąc pod uwagę treść tego dokumentu
    oraz Umowy Trustu, jest to przyznanie tytułu do otrzymywania przyszłych przychodów, a
    nie realne przysporzenie majątkowe w chwili podpisania dokumentu.
    Ad 2
    Przepis art. 30b ust. 4 u.p.d.o.f. wprowadza regułę, że przychody uzyskane z odpłatnego
    zbycia udziałów, są co do zasady przychodami z kapitałów pieniężnych (stawka 19% od
    dochodu), chyba że ich sprzedaż następuje w wykonaniu działalności gospodarczej,
    wówczas należałoby je zaliczyć do tego źródła.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowa jest interpretacja tego przepisu, potwierdzona w
    orzecznictwie sądów administracyjnych, że co do zasady przychody z odpłatnego zbycia
    pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających stanowią
    przychody z kapitałów pieniężnych, a nie przychody z pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Wyjątek, o jakim mowa w art. 30b ust. 4 u.p.d.o.f., dotyczy każdej
    działalności gospodarczej, przy okazji wykonywania której następuje realizacja tych praw.
    Sprzedaż przez Wnioskodawcę Udziałów jako niemająca żadnego związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą nie może być uznana za sprzedaż następującą w wykonaniu
    działalności gospodarczej. Przychód uzyskiwany przez Wnioskodawcę w związku ze
    sprzedażą udziałów w spółce (realizowaną na zasadach określonych w umowie trustu) jest
    przychodem ze sprzedaży udziałów. Przychód uzyskiwany przez Wnioskodawcę w związku

    ze sprzedażą udziałów w Spółce (realizowaną na zasadach określonych w umowie trustu)
    należy opodatkować na zasadach określonych w art. 30b ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 25 czerwca 2021 r. wydałem interpretację indywidualną nr
    0113-KDIPT2-3.4011.286.2021.1.KS, w której uznałem Pana stanowisko za:
    · nieprawidłowe – w części dotyczącej braku powstania przychodu podatkowego w
      momencie podpisania „Acceptance Form” (uzyskania uprawnień beneficjenta trustu);
    · prawidłowe – w części dotyczącej sposobu opodatkowania przychodu uzyskanego w
      związku ze sprzedażą udziałów w Spółce (realizowaną na zasadach określonych w
      umowie trustu).
    Interpretację doręczono Panu 28 czerwca 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Krakowie. Skarga wpłynęła do mnie 27 lipca 2021 r.
    Wniósł Pan o uchylenie zaskarżonej interpretacji w zaskarżonej części (tj. w części
    uznającej Pana stanowisko za nieprawidłowe) i zasądzenie na swoją rzecz kosztów
    postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm
    przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił interpretację w zaskarżonej części –
    wyrokiem z 4 listopada 2021 r. sygn. akt I SA/Łd 1111/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 21 listopada 2024 r. sygn. akt II FSK 273/23
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 21 listopada 2024
    r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
    • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.):

      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Przy czym w myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym,
    zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie, uzyskane przez
    podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy
    wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego
    zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pan polskim
    rezydentem podatkowym, który w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej
    pracuje zdalnie na rzecz spółki z Nowej Zelandii. Jeden z członków zarządu i wspólników
    Spółki (Powiernik) otrzymał od Spółki udziały założycielskie, udziały miały być przez niego
    nabyte powierniczo i przeznaczone dla beneficjentów, tj. kluczowego personelu, członków
    zarządu i kluczowych współpracowników Spółki. Pan jako kluczowy współpracownik spółki
    ma otrzymać 100 000 udziałów i uzyska uprawnienia Beneficjenta trustu, co nie będzie
    wiązało się z jakąkolwiek odpłatnością z Pana strony na rzecz Spółki lub Powiernika. Na
    podstawie „Acceptance Form” akceptuje Pan zawarcie umowy trustu pomiędzy Spółką a
    Powiernikiem na swoją rzecz jako rzeczywistego właściciela (beneficial owner). Umowa
    trustu podlega prawu Nowej Zelandii, zaś na gruncie ustawodawstwa podatkowego Nowej
    Zelandii jest Pan traktowany jak właściciel udziałów Spółki, które są objęte umową trustu,
    natomiast na gruncie ustawy o spółkach obowiązującej w Nowej Zelandii jako właściciel
    Udziałów Spółki, które są objęte umową trustu, traktowany jest Powiernik. Nie jest Pan
    stroną umowy trustu. Powiernik będzie posiadał udziały powierniczo dla każdego
    Beneficjenta. Trust wszedł w życie z chwilą utworzenia udziałów i będzie trwał przez 80 lat
    (o ile nie dojdzie do jego wcześniejszej likwidacji). Będzie miał Pan prawo żądać
    przeniesienia tytułu prawnego do udziałów tylko za zgodą Spółki, Powiernika i tego
    Beneficjenta i pod warunkiem spełnienia warunków narzuconych przez Spółkę lub
    Powiernika. Powiernik może sprzedać udziały jedynie na żądanie Beneficjenta, lub w
    sytuacji gdy jest to wymagane przez umowę spółki. Powiernik musi zapłacić każdemu z
    beneficjentów kwotę po opodatkowaniu wszelkich wypłat (dywidend i innych) dokonanych
    przez Spółkę, odnoszących się do udziałów posiadanych przez danego beneficjenta. Na
    gruncie ustawodawstwa Nowej Zelandii sprzedaż udziałów objętych umową trustu jest
    traktowana jako źródło przychodów Beneficjenta (dochód z tytułu przeniesienia praw
    własności do udziałów), zyski kapitałowe są wolne od podatku w Nowej Zelandii. Na
    gruncie ustawodawstwa Nowej Zelandii przekazanie przez Powiernika na rzecz
    Beneficjenta należności, które przysługują mu w związku ze sprzedażą udziałów objętych
    Umową Trustu nie jest traktowane jako źródło przychodów Beneficjenta. Głosowanie z
    udziałów będzie wykonywane przez Powiernika w taki sposób, w jaki są wykonywane
    prawa głosu przez większość udziałowców posiadających udziały zwykłe i uznaje się, że

    każdy Beneficjent nieodwołalnie ustanowił Powiernika swoim pełnomocnikiem w tym celu.
    Powiernik jest związany postanowieniami umowy trustu w zakresie wykonywania prawa
    głosu, a nie wskazówkami Beneficjenta. W zakresie wykonywania praw udziałowych,
    innych niż prawo głosu, Powiernik ma je wykonywać zgodnie ze wskazówkami
    Beneficjenta (prawo poboru, prawo dołączenia do transakcji zbycia udziałów przez
    udziałowców większościowych i inne prawa zgodnie z umową wspólników i umową
    spółki). Dywidendy są wypłacane przez Spółkę na rzecz Powiernika, ale Powiernik może
    wykazać obowiązujące stawki podatkowe dla celów podatku u źródła w oparciu o sposób
    opodatkowania Beneficjenta. Skutkiem likwidacji Trustu będzie przeniesienie udziałów z
    Powiernika na Beneficjentów, a nieuregulowane zobowiązania lub wydatki zostaną
    uregulowane przez Spółkę. Umowa Trustu uprawnia Pana do udziału w majątku
    likwidacyjnym Spółki. Beneficjent nie może cedować, obciążać ani w inny sposób zbywać
    udziałów, chyba że udziały są sprzedawane zgodnie z umową wspólników i umową spółki
    (prawo poboru wymaga aby akcje były najpierw oferowane innym akcjonariuszom).
    Wszelkie zbycie musi być zgodne z ograniczeniami dotyczącymi przenoszenia zawartymi w
    umowie trustu i umowie spółki.
    Biorąc powyższe pod uwagę zauważyć należy, że tworzenie trustów dopuszcza głównie
    prawodawstwo krajów opierających się na anglosaskim systemie prawa common law.
    Konstrukcja trustu sprowadza się do stosunku zobowiązaniowego (stosowna umowa
    trustu, tzw. deed of trust), na mocy którego powiernik (trustee) przyjmuje w zarząd
    powierniczy tytuł prawny do określonego majątku założyciela trustu, zobowiązując się
    jednocześnie do działania w interesie określonych beneficjentów.
    Określone w umowie trustu cele realizowane są wyłącznie przez powiernika, jako że
    posiada on wyłączny, choć tylko powierzony tytuł prawny do majątku trustu.
    Skutki uczestnictwa w umowie trustu zawartej na gruncie prawa obcego mogą być różne
    w zależności od charakteru tej umowy i realizowanych w jej ramach świadczeń.
    Przykładowo, inne skutki wywołuje:
    • sytuacja, gdy beneficjent jest traktowany jako właściciel udziałów, któremu są
      bezpośrednio przypisywane skutki wszystkich czynności i zdarzeń, które dotyczą
      udziałów,
    • sytuacja, gdy beneficjenta nie traktuje się jako właściciela udziałów, ale wyłącznie jako
      uprawnionego do otrzymywania świadczeń , które są „pochodną” czynności i zdarzeń
      dotyczących udziałów.
    Wskazane elementy umowy trustu, ponieważ wynikają z przepisów prawa obcego, na
    gruncie których umowa trustu została zawarta, muszą zostać opisane przez
    wnioskodawcę. Organ wydający interpretację nie może ich samodzielnie ustalić.
    Przechodząc na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy wskazać,
    że w myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.

    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub
    zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne,
    których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest
    nieodpłatne – to jest nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu – przysporzenie
    majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Sposób ustalania wartości pieniężnej wyżej określonych świadczeń regulują dalsze
    przepisy przywołanego artykułu.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Na podstawie art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
          gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
          innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
          równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
          lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
          świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
          gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
          czasu i miejsca udostępnienia.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych,
    odrębnymi źródłami przychodów są:
    · pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
    · kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
      niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7).
    Zgodnie z treścią art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11
      ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia
      udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych.
    W myśl art. 30b ust. 1 ww. ustawy:
      Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub
      pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych
      instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), z odpłatnego zbycia udziałów w
      spółdzielni oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian
      za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana
      część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    W odniesieniu do skutków podatkowych związanych z podpisaniem przez Pana
    „Acceptance Form” wyjaśnić należy, że analiza okoliczności przedstawionych w opisie

    sprawy prowadzi do wniosku, że w momencie podpisania „Acceptance Form” nie nabył
    Pan nieodpłatnie udziałów Spółki z siedzibą w Nowej Zelandii. Nabył Pan jedynie
    uprawnienie do uzyskiwania wypłat świadczeń, które będą dotyczyły udziałów Spółki.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że na gruncie prawa spółek Nowej Zelandii jako właściciel
    udziałów traktowany jest powiernik. Beneficjent jest natomiast osobą, która nie ma prawa
    głosu w Spółce – nie może samodzielne podejmować decyzji, które standardowo
    pozostają w gestii udziałowców. Ponadto, samo prawo Beneficjenta do uzyskania prawa
    własności akcji też jest warunkowe (nie może swobodnie domagać się przeniesienia na
    niego formalnej własności udziałów).
    Zatem, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie można Pana
    uznać za faktycznego udziałowca Spółki. Zakres Pana faktycznych uprawnień nie
    odpowiada roli udziałowca w rozumieniu polskiej ustawy podatkowej.
    Z chwilą podpisania „Acceptance Form” wstępuje Pan w określoną relację prawną – staje
    się beneficjentem umowy trustu. Co istotne, nie jest Pan stroną umowy trustu, nie miał
    wpływu na treść tej umowy i nie ma istotnego wpływu na to, co będzie działo się z
    udziałami, z którymi związane będą uzyskiwane przez Pana – jako beneficjenta –
    świadczenia pieniężne. Zaakceptował Pan jedynie rolę nadaną Panu przez strony umowy.
    Zatem z momentem podpisania „Acceptance Form” nie uzyskuje Pan definitywnego
    przysporzenia majątkowego, w szczególności nie uzyskuje faktycznego władztwa nad
    udziałami Spółki. Uzyskuje Pan jedynie status beneficjenta – osoby, która może uzyskać
    realne świadczenia z umowy trustu (w tym własność udziałów spółki) w przyszłości.
    Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 4 listopada
    2021 r. sygn. akt I SA/Kr 1111/21:
      (...) nabycie praw do udziałów spółki, jakie miało miejsce w dacie podpisania
      formularza samo przez się nie dało bowiem skarżącemu żadnego przychodu. Jak
      powszechnie i jednomyślnie przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych,
      aby powstał przychód i nastąpiło opodatkowanie muszą zostać spełnione łącznie
      dwa warunki: świadczenie musi mieć wymierną korzyść dla podatnika oraz podatnik
      musi tę korzyść (świadczenie) „otrzymać”. Nieodpłatne objęcie udziałów jest
      natomiast neutralne podatkowo w dacie tego zdarzenia i nie może być utożsamiane
      z przekazaniem nieodpłatnego świadczenia czy świadczenia w naturze.
    Jednocześnie należy zauważyć, że z wniosku nie wynika, aby odpłatne zbywanie udziałów
    następowało w wykonywaniu przez Pana działalności gospodarczej. Zatem, odpłatne
    zbycie udziałów uzyskanych nieodpłatnie w wyniku podpisania „Acceptance Form”
    (uzyskania uprawnień beneficjenta trustu) będzie skutkowało powstaniem po Pana
    stronie przychodu ze źródła kapitały pieniężne, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, w momencie podpisania przez Pana „Acceptance Form” (uzyskania
    uprawnień beneficjenta trustu) nie powstanie po Pana stronie przychód w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast sprzedaż nabytych przez
    Pana udziałów w Spółce (realizowana na zasadach określonych w umowie trustu) będzie
    skutkować po Pana stronie powstaniem przychodu z kapitałów pieniężnych w rozumieniu
    art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Przychód ten należy zatem opodatkować na zasadach określonych w art.
    30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Końcowo należy podkreślić, że wydając niniejszą interpretację indywidualną, odniosłem
    się tylko do kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania. Nie badałem kwestii dotyczącej
    ustalenia miejsca opodatkowania opisanych we wniosku świadczeń na gruncie Umowy

    między Rzecząpospolitą Polską a Nową Zelandią w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu, podpisanej w Warszawie dnia 21 kwietnia 2005 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 248 poz.
    1822).
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wniesienia wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej