Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.377.2025.4.AWY
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
poniesionych na organizację spotkań integracyjnych dla
pracowników.
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna
integracja-integracja pracowników
integracja-wyjazd integracyjny
odliczenia-prawo do odliczenia
usługi-usługi gastronomiczne
usługi-usługi kompleksowe
usługi-usługi noclegowe
świadczenie-świadczenie kompleksowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na
    organizację spotkań integracyjnych dla pracowników.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. S.A. jest spółką prawa handlowego prowadzącą działalność gospodarczą na terenie
    Polski („Spółka” lub „A.”), a jednocześnie czynnym zakładem (...). Kluczowym zadaniem A.
    jest (...).
    Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Spółka planuje wdrożyć organizację integracji dla swoich pracowników („Integracje”). Przez
    pracowników Spółka rozumie osoby zatrudnione przez nią na podstawie umów o pracę.
    Integracje będą miały charakter:
        wspólnych spotkań z zapewnieniem cateringu lub w restauracji bądź pizzerii,
        innych wspólnych wycieczek np. do teatru, kina, na koncert, na kręgle.
    W ramach rozbudowanej struktury organizacyjnej Spółki, poszczególnym jednostkom
    organizacyjnym A. (poszczególnym działom) przyznawane będą wg planu na dany rok
    środki finansowe z przeznaczeniem na organizację ogólnodostępnych Integracji dla
    pracowników Spółki w ramach danej jednostki organizacyjnej. W budżecie na dany rok

    będzie ustalana pula środków finansowych przypadających na poszczególne działy na ten
    cel. Kierownicy poszczególnych działów Spółki będą dysponowali wskazanymi środkami
    finansowymi na integrację pracowników.
    Specyfika pracy w Spółce zarówno pod ziemią jak i na powierzchni wymaga od
    pracowników szczególnego zaangażowania, współpracy i motywacji. W związku z
    powyższym priorytetem Spółki jest organizacja Integracji mających na celu poprawę
    komunikacji wewnętrznej i motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników, jak
    również budowanie zespołu, a ponadto mających na celu poprawę atmosfery w pracy
    oraz ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między pracownikami, co zmierza do
    zwiększenia efektywności i wydajności pracy pracowników, a przez to również zwiększenia
    przychodów Spółki.
    Fundusze wykorzystywane w celu organizacji Integracji nie pochodzą z Zakładowego
    Funduszu Świadczeń Socjalnych, lecz ze środków obrotowych Spółki. Spółka będzie
    ponosić pełny koszt Integracji.
    Integracje co do zasady organizowane będą poza godzinami pracy pracowników. Udział w
    Integracjach jest dobrowolny, jednakże mając na uwadze cel przyświecający organizacji
    opisywanych spotkań/wycieczek, Spółka oczekuje obecności pracowników na tego typu
    wydarzeniach. Informacja o planowanych Integracjach będzie podawana do wiadomości
    pracowników poszczególnych działów i mogą oni wziąć w nich udział na zasadach
    dobrowolności.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na pytania Organu wskazali
    Państwo:
    1. Jakie konkretnie wydatki poniosą Państwo w związku z organizacją Integracji – proszę
      wymienić oraz opisać cel ponoszonego wydatku.
    Odp.: Pracodawca pozostawia dowolność wyboru formy Integracji komórkom
    organizacyjnym, tj. wycieczka, wyjście do kina, kręgle czy restauracji. Są to przede
    wszystkim koszty biletów wstępu, odpłatność za posiłek itp.
    Cel wydatku, a tym samym cel Integracji, został określony we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    2. Jaki jest związek (bezpośredni czy pośredni) zakupionych w ramach organizacji
      Integracji towarów i usług z Państwa działalnością opodatkowaną podatkiem VAT i w
      czym ten związek się przejawia?
    Odp.: Związek pośredni. Odbywające się wydarzenia (Integracje) wpływają na relacje
    pracownicze w ramach komórek organizacyjnych, co wpływa na wydajność zespołu,
    poprawę komunikacji oraz więź pracowników ze Spółką.
    3. Czy będą Państwo nabywać poszczególne świadczenia składające się na organizację
      Integracji od różnych usługodawców/dostawców, czy przy każdej Integracji ten sam
      podmiot będzie odpowiadał za jej organizację, tj. wszystkie świadczenia, na które
      poniosą Państwo wydatki, które wskażą Państwo w odpowiedzi na pytanie nr 1
      postawione w tym wezwaniu?
    Odp.: Poszczególne świadczenia składające się na organizację Integracji będą nabywane
    od różnych usługodawców/dostawców.
    4. Czy z zawartej przez Państwa z usługodawcą/usługodawcami umowy na realizację
      Integracji będzie wynikać, że nabędą Państwo jedną kompleksową usługę organizacji
      Integracji, na którą składać się będą wymienione przez Państwa elementy (wydatki)
      przyporządkowane do Integracji, czy też że nabędą Państwo poszczególne odrębne od
      siebie świadczenia (towary i usługi) i każdy z wydatków zostanie poniesiony odrębnie?

    Odp.: Nie planuje się zawierać żadnych umów dot. wspólnych wyjść do restauracji czy
    innych form spotkań integracyjnych. Z uwagi na fakt, że zdarzenia, o których mowa we
    wniosku dot. stanu przyszłego, Pracodawca na ten moment nie jest w stanie określić, czy
    potencjalny organizator nie będzie wymagał określenia zakresu integracji pracowników.
    Spółka przewiduje, że możliwe są zarówno sytuacje, w których będzie ona nabywać jedną
    kompleksową usługę, jak i takie, w których nabywane będą pojedyncze usługi
    niestanowiące usługi kompleksowej.
    5. Czy w umowie zawartej z usługodawcą będzie określone odrębne wynagrodzenie za
      dostarczane towary i usługi w ramach organizacji poszczególnych Integracji, czy też
      zostanie ustalone jedno wynagrodzenie dla całego kompleksowego świadczenia
      organizacji Integracji?
    Odp.: Pytanie we wniosku dotyczy zdarzenia przyszłego, zatem Spółka nie może
    przewidzieć, czy i w jaki sposób będą zawierane umowy na Integrację. Jak wskazano w
    odpowiedzi na pytanie nr 4, możliwe są zarówno sytuacje, w których będzie ona nabywać
    jedną kompleksową usługę, jak i takie, w których nabywane będą pojedyncze usługi
    niestanowiące usługi kompleksowej.
    6. Czy z perspektywy Państwa jako nabywcy usługi organizacji danej Integracji konieczne
      jest, aby jeden podmiot wykonał wszystkie usługi/dokonał dostawy towarów
      niezbędnych w celu organizacji tej Integracji? Czy fakt nabycia przez Państwa tych
      świadczeń od różnych usługodawców wpłynie na jakość organizacji danej Integracji
      (jeśli taka sytuacja będzie miała miejsce)?
    Odp.: Nie jest to konieczne.
    7. Czy organizacja Integracji przełoży się na wzrost Państwa konkurencyjności na rynku
      bądź pozyskanie nowych klientów? Jeśli tak, to w jaki sposób?
    Odp.: Spółka przewiduje, że poprawie może ulec jej wizerunek jako pracodawcy, co
    pośrednio może wpłynąć także na wizerunek Spółki u potencjalnych klientów.
    8. Czy organizacja Integracji wpłynie na Państwa wizerunek, na sposób postrzegania
      Państwa przez klientów i pracowników? Jeśli tak, to w jaki sposób?
    Odp.: Umożliwienie różnych form Integracji wśród pracowników wpłynie na wizerunek i
    sposób postrzegania Spółki jako pracodawcy, co pośrednio może wpłynąć na jej
    wizerunek także u klientów.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 4)
    Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    poniesionych na organizację spotkań integracyjnych w zakresie opisanym powyżej
    zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.) („uVAT”) z zastrzeżeniem wyłączeń określonych w art.
    88 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków poniesionych na organizację spotkań integracyjnych w zakresie opisanym
    powyżej, zgodnie z art. 86 ust. 1 uVAT, z wyłączeniem podatku naliczonego od wydatków
    na usługi gastronomiczne i noclegowe, chyba że usługi te stanowiłyby część usługi
    kompleksowej.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 uVAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 uVAT
    przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Kluczowym warunkiem
    skorzystania z prawa do odliczenia jest zatem istnienie związku pomiędzy poniesionym
    wydatkiem a działalnością opodatkowaną.

    Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 uVAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 uVAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Przedstawiona w art. 86 ust. 1 uVAT zasada wyklucza zatem możliwość obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług,
    które nie są przez podatnika wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Dotyczy to m.in. ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Istnienie związku między
    nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest
    traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w
    Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.).
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 uVAT oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które nie dają podatnikowi prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b uVAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i
    gastronomicznych.
    Co także istotne, to z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy
    uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej powinno wynikać, że określony zakup został zrealizowany w celu jego
    wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Związek taki może mieć charakter
    bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można
    mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe
    lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług,
    będących przedmiotem dostawy, zatem są związane bezpośrednio z czynnościami
    opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone przez podatnika
    wydatki wiążą się w sposób ogólny z całokształtem działalności podatnika (jego
    przedsiębiorstwa). Mają wówczas pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym
    samym z osiąganymi przez podatnika przychodami.
    Dla skorzystania z prawa do odliczenia VAT naliczonego musi istnieć (przynajmniej w
    sposób pośredni) związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług a powstaniem obrotu.
    O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy zakup towarów i usług nie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu
    przez podatnika, ale przez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości,
    przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

    W kontekście powyższego należy wskazać, że w opisanym przypadku organizowane
    spotkania integracyjne będą miały ogólny oraz pośredni związek z działalnością
    gospodarczą Wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie celem organizowanych spotkań
    integracyjnych będzie zwiększenie motywacji pracowników, poprawa komunikacji
    wewnętrznej, budowa zespołu, wzmocnienie identyfikacji pracowników ze Spółką oraz
    podniesienie efektywności ich pracy. Działania te zmierzają do zabezpieczenia oraz
    zwiększenia źródła przychodów Spółki, a zatem mają związek z wykonywaną przez Spółkę
    działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.
    W związku z powyższym, zdaniem Spółki, wydatki te będą związane z prowadzoną przez
    nią działalnością gospodarczą, zatem będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia VAT
    naliczonego wykazanego na fakturach dotyczących Spotkań integracyjnych.
    Powyższe zdaniem Spółki będzie dotyczyć zarówno przypadku, gdy Spółka będzie
    organizować spotkanie integracyjne samodzielnie i otrzyma faktury za poszczególne
    świadczenia (z wyłączeniem usług noclegowych i gastronomicznych); jak również
    przypadków, gdy Spółka otrzyma fakturę za kompleksową organizację spotkania
    integracyjnego od podmiotu trzeciego - w tej sytuacji Spółka będzie uprawniona do
    odliczenia całego VAT wykazanego na takiej fakturze (także w zakresie usług noclegowych i
    gastronomicznych, jeśli będą one elementem usługi kompleksowej).
    Stanowisko Spółki potwierdzają także stanowiska organów podatkowych, m.in. Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 23 stycznia 2018 r., nr 0111-KDIB3-
    1.4012.778.2017.1.ICz, w której wskazał, że:
    „(...) jeżeli nabyta usługa obiektywnie tworzy - w aspekcie gospodarczym - jedną całość,
    której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to na podstawie przepisów art. 86 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony wykazany w fakturach dokumentujących jej nabycie, o ile nie zachodzą
    przesłanki wykluczające to prawo określone w art. 88 ustawy oraz faktycznie - jak podano
    we wniosku - organizacja przedmiotowych usług organizacji imprez integracyjnych dla
    swoich pracowników i podwykonawców ma na celu wzmocnienie pozytywnych relacji w
    zespole, jak również zwiększenie identyfikacji zespołu ze Spółką, motywację zespołu do
    wydajnej pracy i wzmocnienie lojalności zespołu wobec Spółki, co przekłada się w dalszej
    przyszłości na wzrost sprzedaży opodatkowanej produktów Spółki.”
    Mając na uwadze powyższe, Spółka jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków ponoszonych na organizację spotkań integracyjnych, z wyłączeniem podatku
    naliczonego od usług gastronomicznych i noclegowych, na podstawie art. 86 ust. 1 uVAT,
    chyba że usługi te stanowiłyby część świadczenia kompleksowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:

      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powołanych przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    łącznie określone warunki:
        odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
        określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego),
        faktura dokumentuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług na
        terytorium Polski, czyli została na niej wskazana kwota podatku.
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
      nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
      a) (uchylona)
      b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
        świadczących usługi przewozu osób,
      c) usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego
        podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.
    Z kolei jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

    W tym miejscu należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów
    lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być
    wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych
    czynności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wskazać należy, że w myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione dwa
    warunki: odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku VAT, a nabyte towary i usługi,
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Z uwagi na konstrukcję podatku od towarów i usług (opartą na zasadzie potrącalności w
    danej fazie obrotu), podatek ten jest z punktu widzenia jego podatników neutralny, gdyż
    pełnią oni jedynie rolę płatników, przerzucając jego ekonomiczny ciężar na kolejnych
    nabywców, czyli finalnie na konsumentów. Możliwość obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego związana jest jednak z wykonaniem przez podatnika takich
    czynności, które podlegają ustawie o podatku od towarów i usług. Jeśli jednak dana
    czynność ustawie tej nie podlega, to nie powstaje ani obowiązek w zakresie podatku
    należnego, ani uprawnienie w zakresie podatku naliczonego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Prowadzą Państwo działalność gospodarczą, a jednocześnie są Państwo czynnym
    zakładem (...).
    Planują Państwo wdrożyć organizację Integracji dla swoich pracowników, tj. osób
    zatrudnionych przez Państwa na podstawie umów o pracę.
    Integracje będą miały charakter:
        wspólnych spotkań z zapewnieniem cateringu lub w restauracji bądź pizzerii,
        innych wspólnych wycieczek, np. do teatru, kina, na koncert, na kręgle.
    W związku z organizacją Integracji będą Państwo ponosić przede wszystkim koszty biletów
    wstępu, odpłatność za posiłek itp. Będą Państwo ponosić pełny koszt Integracji. Fundusze
    wykorzystywane w celu organizacji Integracji nie pochodzą z Zakładowego Funduszu
    Świadczeń Socjalnych, lecz ze środków obrotowych Spółki.
    Integracje będą co do zasady organizowane poza godzinami pracy pracowników. Udział w
    Integracjach będzie dobrowolny, jednak oczekują Państwo obecności pracowników na
    tego typu wydarzeniach.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków poniesionych na organizację Integracji.

    Aby ocenić prawidłowość Państwa stanowiska w przedmiotowym zakresie w pierwszej
    kolejności należy rozstrzygnąć, czy w analizowanej sytuacji dokonują Państwo nabycia
    kompleksowej usługi organizacji Integracji.
    Generalnie system podatku od wartości dodanej opiera się na zasadzie, że każde
    świadczenie jest traktowane odrębnie i niezależnie na potrzeby opodatkowania tym
    podatkiem.
    Ani dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), ani
    też przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak również
    szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za
    świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy
    traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    W szczególności wskazać należy wyrok Trybunału z 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05
    Talacre Beach Caravan Sales Ltd, w którym Trybunał stwierdził, że należy dać prymat
    ochronie zasady, nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku
    dostaw jako świadczenia złożonego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących
    świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i
    usług winno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana
    bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.
    W pewnych jednak okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być
    wykonywane oddzielnie, a zatem, odpowiednio, prowadzić do opodatkowania lub
    zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (por. np. wyrok
    TSUE z 2 grudnia 2010 r. w sprawie C-276/09 Everything Everywhere Ltd, z 27 września
    2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP, z 17 stycznia 2013 r. w sprawie C-
    224/11 BGŻ Leasing sp. z o.o.). Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    zawiera zatem wskazówki dotyczące warunków, jakie muszą być spełnione, żeby uznać
    określony zespół świadczeń za świadczenie złożone.
    Jedna transakcja występuje zatem wtedy, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub
    więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą
    obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
    miałoby charakter sztuczny (por. np. wyrok TSUE z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96
    Card Protection Plan Ltd, ww. wyrok C-392/11; ww. wyrok TSUE C-224/11; lub też wyrok
    TSUE z 27 czerwca 2013 r. w sprawie C-155/12 RR Donnelley Global Tumkey Solutions
    Poland sp. z o.o.).
    Ponadto jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, natomiast pozostałe
    świadczenie lub świadczenia stanowią świadczenie lub świadczenia dodatkowe
    /pomocnicze, traktowane z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne tj.
    dzielące los prawny świadczenia głównego. W szczególności świadczenie należy uznać za
    dodatkowe/pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla
    klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia
    głównego, tj. stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z tego
    świadczenia (por. ww. wyrok TSUE C-349/96, C-392/11, C-224/11 lub też C-155/12).
    Poza tym w wyroku z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service Srl Trybunał
    wskazał, że aby stwierdzić, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową, należy w
    pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej
    czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych
    świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie. W orzeczeniu tym Trybunał wskazał na
    konieczność dokonania analizy charakteru transakcji także z punktu widzenia nabywcy, z
    uwagi na fakt, że to właśnie perspektywa nabywcy powinna być podstawą do ustalenia,
    jaki był rzeczywisty charakter świadczenia.

    Tak również TSUE orzekł w wyroku z 10 marca 2011 r. w sprawach połączonych C-497/09,
    C-499/09, C-501/09 i C-502/09:
      „W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do
      świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz
      służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego”.
    Natomiast w wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV,
    OV Bank NV, Trybunał wskazał, że art. 2 (1) VI Dyrektywy:
      „należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia
      (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako
      konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w
      aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter,
      to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów
      stosowania podatku od wartości dodanej”.
    Powyższe oznacza, że dla oceny, czy w danej sytuacji są spełnione przesłanki dla uznania
    danego zespołu świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe jest ocena, czy w
    przypadku wydzielenia poszczególnych świadczeń, dla nabywcy będą one miały istotną
    wartość. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że
    samodzielnie nie przynoszą wymaganej, praktycznej korzyści z punktu widzenia
    przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub
    odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowanie
    do poszczególnych jego elementów odrębnych cen.
    Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą
    wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter
    samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności
    kompleksowej.
    W celu ustalenia, czy świadczenia stanowią kilka niezależnych świadczeń czy jedno
    świadczenie, należy poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej
    transakcji (por. ww. wyrok TSUE C-392/11 lub C-224/11). Nie ma jednak bezwzględnej
    zasady dotyczącej ustalania zakresu danego świadczenia z punktu widzenia podatku VAT,
    a co za tym idzie, w celu ustalenia zakresu danego świadczenia należy wziąć pod uwagę
    ogół okoliczności, w jakich ma miejsce dana transakcja.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, poszczególne świadczenia składające się na organizację
    Integracji będą nabywane od różnych usługodawców/dostawców. Z perspektywy Państwa
    jako nabywcy usługi organizacji danej Integracji nie jest konieczne, aby jeden podmiot
    wykonał wszystkie usługi/dostawy towarów niezbędnych w celu organizacji tej Integracji.
    Nie planują Państwo zawierać żadnych umów dot. wspólnych wyjść do restauracji czy
    innych form spotkań integracyjnych.
    Na podstawie powyższych uregulowań, należy stwierdzić, że w okolicznościach
    przedstawionych przez Państwa, nabywane przez Państwa poszczególne usługi oraz
    towary w celu organizacji Integracji nie będą stanowiły usługi kompleksowej. Przy
    organizacji Integracji nie będą Państwo bowiem nabywać jednej usługi, na którą składają
    się poszczególne elementy, lecz odrębne usługi/towary od różnych usługodawców
    /dostawców.
    Opis zdarzenia przyszłego wskazuje zatem, że nabywane przez Państwa świadczenia
    należy uznać za odrębne usługi/dostawy towarów, niewchodzące w skład świadczenia
    kompleksowego.
    Jeśli jednak w ramach organizacji Integracji będą Państwo nabywać świadczenie
    kompleksowe, to poszczególne czynności w ramach tego świadczenia nie będą podlegały
    odrębnej analizie w kontekście prawa do odliczenia podatku VAT.

    Odnosząc się natomiast do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy
    wskazać, że zgodnie z przytoczonym wcześniej art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów
    i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym prawo to nie
    przysługuje – nawet gdy określone wcześniej warunki są spełnione – w sytuacji
    wystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Należy w tym miejscu wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje ani
    pojęcia usług gastronomicznych, ani pojęcia usług cateringowych. Posiłkując się zatem
    definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN przyjąć należy, że usługa
    gastronomiczna polega na przygotowaniu i podaniu posiłku w miejscu, w którym jest on
    przyrządzany, tj. w restauracji czy innym lokalu. Catering oznacza natomiast dostarczenie
    przygotowanych posiłków w miejsce wskazane przez zamawiającego, np. do siedziby
    spółki. W świetle powyższego uznać należy, że catering różni się od usług
    gastronomicznych.
    Pojęcie „usług gastronomicznych” rozumiane jest wąsko. Jego zakres znaczeniowy
    pokrywa się z tym określonym w art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr
    282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006
    /112; Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011, str. 1, ze zm.) dla „usług restauracyjnych”, które
    zdefiniowane zostały jako świadczone w lokalu należącym do usługodawcy usługi
    polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności i napojów, przeznaczonych
    do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi
    na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów albo też żywności i
    napojów stanowić ma przy tym jedynie element większej całości, w której przeważać
    powinny usługi.
    Podobnie wypowiedział się również Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 2 maja 1996
    r. w sprawie C-231/94 Faalborg-Gelting. W powyższym orzeczeniu TSUE udzielił
    odpowiedzi na pytanie, kiedy mamy do czynienia z usługą restauracyjną, a kiedy ze
    sprzedażą żywności „na wynos”, tj. de facto z dostawą towarów. Jak zauważył TSUE, usługa
    restauracyjna jest rezultatem szeregu czynności, począwszy od gotowania potrawy do jej
    serwowania, przy czym jednocześnie do dyspozycji klienta pozostaje infrastruktura, w tym
    jadalnia z pomieszczeniami sąsiadującymi (np. szatnia), umeblowanie i zastawa stołowa.
    Osoby, które w ramach wykonywania swojego zawodu pracują w restauracjach, wykonują
    na rzecz nabywcy posiłków wiele czynności, takich jak nakrywanie do stołu, doradzanie
    klientowi i objaśnianie szczegółów dotyczących posiłków w menu, podawanie do stołu i
    sprzątanie po zakończeniu konsumpcji. Usługi restauracyjne charakteryzuje zatem cały
    zespół cech i czynności, przy czym dostawa posiłku jest jedynie częścią usługi, choć
    stanowi dominujący element. Zatem należy je klasyfikować dla celów VAT jako
    świadczenie usług. Jednocześnie TSUE podkreślił, że sytuacja wygląda odmiennie, jeśli
    transakcja dotyczy posiłków „na wynos” i nie obejmuje usługi mającej na celu uzyskanie
    wzrostu konsumpcji na miejscu przy odpowiednim podaniu potrawy. Wtedy mamy do
    czynienia z dostawą towarów (tj. żywności).
    Wprawdzie powyższy wyrok dotyczył rozstrzygnięcia kwestii miejsca opodatkowania
    określonych czynności, jednak zaprezentowany przez TSUE podział na usługi
    restauracyjne oraz dostarczanie żywności „na wynos” może być pomocny przy ustaleniu
    rzeczywistego charakteru cateringu. Wyrok ten w pośredni sposób pomaga odróżniać
    klasyczne usługi gastronomiczne od cateringu, rozumianego jako przygotowanie i
    dostarczenie żywności we wskazane miejsce.
    Usługi restauracyjne i cateringowe, choć bardzo podobne, nie są tożsame. Ich różnice są
    bardzo istotne z punktu widzenia podatku VAT.

    W świetle powyższego przyjąć należy, że wyłączenie, o którym mowa cyt. wyżej art. 88 ust.
    1 pkt 4 lit. b ustawy dotyczy tylko usług gastronomicznych rozumianych jako usługi
    restauracyjne. Nie obejmuje ono natomiast usług cateringowych.
    Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po
    powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do
    odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni
    lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można
    było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością
    podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z
    działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia
    się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu.
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Stanowisko powyższe znajduje
    również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE m.in.: wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excisie), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO
    Particiationis SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats). TSUE
    podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje
    podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze
    sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną
    czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w
    przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane
    do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Powyższe potwierdza również wyrok TSUE z 22 października 2015 r. w sprawie C-126/14
    (pkt 28), w którym m.in. stwierdzono:
      „Jednak jak wskazała rzecznik generalna w pkt 33 i 34 opinii, Trybunał przyznał
      podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT nawet w przypadku braku
      bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą
      naliczenie podatku a transakcją lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem
      należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy poniesione wydatki należą do

      kosztów ogólnych tego podatnika i jako takie stanowią elementy cenotwórcze
      dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Tego rodzaju wydatki mają bowiem
      bezpośredni i ścisły związek z całością działalności gospodarczej podatnika.”
    Podobnie TSUE wypowiedział się w wyrokach C-435/05, C-29/08.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ust. 1 ustawy
    wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają
    go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach
    działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1
    ustawy prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że
    nieziszczenie się warunku pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do
    realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono
    przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności
    zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji
    uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.
    Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że wystąpi
    pośredni związek wydatków poniesionych przez Państwa na organizację Integracji z
    czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Jak wynika z wniosku, Integracje mają na celu poprawę komunikacji wewnętrznej i
    motywacji do pracy poprzez zintegrowanie pracowników, jak również budowanie zespołu
    oraz poprawę atmosfery w pracy i ułatwienie ułożenia wzajemnych relacji między
    pracownikami, co zmierza do zwiększenia efektywności i wydajności pracy pracowników, a
    przez to również zwiększenia przychodów Spółki.
    Co więcej, wskazali Państwo, że Integracje wpływają na relacje pracownicze w ramach
    komórek organizacyjnych, co wpływa na wydajność zespołu, poprawę komunikacji oraz
    więź pracowników ze Spółką. Przewidują Państwo, że poprawie może ulec Państwa
    wizerunek jako pracodawcy, co pośrednio może wpłynąć także na Państwa wizerunek u
    potencjalnych klientów.
    Analiza przedstawionego przez Państwa opisu sprawy prowadzi do wniosku, że wystąpi
    pośredni związek wydatków poniesionych przez Państwa na organizację Integracji dla
    pracowników z Państwa działalnością opodatkowaną. Należy stwierdzić, że poprzez wpływ
    na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości – tj. poprawę efektywności i
    wydajności pracy, większą identyfikację pracowników ze Spółką, poprawę atmosfery
    pracy, budowanie dobrego wizerunku Spółki – wydatki na organizację Integracji będą
    pośrednio związane ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT.
    Podsumowując, zaprezentowany przez Państwa opis sprawy wskazuje, że został wykazany
    racjonalny związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionymi wydatkami na
    organizację Integracji a prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą przez
    wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości. Integracje będą służyły
    przede wszystkim zintegrowaniu pracowników, poprawie atmosfery pracy, jak również
    budowaniu zespołu. Udział pracowników w Integracjach przyczyni się do wzrostu
    efektywności pracy, a w rezultacie do zwiększenia Państwa przychodów.
    Podkreślenia wymaga fakt, że w świetle powołanego wyżej art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy,
    podatek naliczony z tytułu nabycia usług noclegowych i gastronomicznych – co do zasady

    – nie podlega odliczeniu. Powyższe ograniczenie nie ma jednak zastosowania w sytuacji,
    gdy przedmiotem zakupu jest kompleksowa usługa organizacji spotkań integracyjnych,
    czyli co do istoty jedna usługa, na którą składają się poszczególne elementy, w tym usługi
    gastronomiczne i noclegowe.
    Jeżeli natomiast w celu organizacji Integracji nie będą Państwo nabywać jednej usługi
    kompleksowej, to należy zgodzić się z Państwem, że z prawa do odliczenia podatku VAT od
    wydatków związanych z organizacją Integracji należy wyłączyć zakupione usługi
    gastronomiczne i noclegowe, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    W konsekwencji, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, będzie Państwu przysługiwać prawo
    do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku z
    organizacją Integracji dla pracowników, z wyłączeniem wydatków określonych w art. 88
    ustawy, tj. w szczególności w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, czyli usług noclegowych i
    gastronomicznych, chyba że usługi te stanowiłyby część usługi kompleksowej.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4
    dotyczącego podatku od towarów i usług. W zakresie pytań nr 1-3 dotyczących podatku
    dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych zostaną
    wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Ponadto, interpretacja nie dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
    zakupu alkoholu, ponieważ w opisie sprawy nie wskazali Państwo, że poniosą Państwo
    wydatki na jego zakup.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.