Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-820/09/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-10-09
Teza: Czy żużel odbierany nieodpłatnie przez Spółkę od huty, za który ona wcześniej płaciła należy traktować jako wartość otrzymanych nieodpłatnie rzeczy i kwalifikować jako przychody należne w Spółce?
Słowa kluczowe: odpady (śmieci); odpady (śmieci)-przetwarzanie odpadów (śmieci); przychód; recycling; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 14 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy żużel odbierany nieodpłatnie przez Spółkę od huty, stanowić będzie nieodpłatne świadczenie - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy żużel odbierany nieodpłatnie przez Spółkę od huty, stanowić będzie nieodpłatne świadczenie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka powstała w 1999r. Celem jej działalności była likwidacja hałdy pohutniczej w wyniku czego pozyskiwano materiał do produkcji kruszyw drogowych różnych frakcji. W trakcie działalności huta z bieżącej produkcji dostarczała żużel pohutniczy, za który płaciła Spółce ustaloną cenę za zagospodarowanie odpadów, a Spółka płaciła jej za dowóz (Spółka nie posiada własnego transportu). W związku z trudną sytuacją na rynku w 2009r. huta postawiła warunek nieodpłatnego odbioru żużla z jej placu przez Spółkę, bądź nie podpisania umowy o dalszej współpracy. Odmowa przyjęcia warunków postawionych przez dostawcę żużla (monopolistę na lokalnym rynku) wiązałaby się z zaprzestaniem działalności Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy żużel odbierany nieodpłatnie przez Spółkę od huty, za który ona wcześniej płaciła należy traktować jako wartość otrzymanych nieodpłatnie rzeczy i kwalifikować jako przychody należne w Spółce?

Zdaniem Spółki, rezygnacja z opłaty związanej z dostarczanym żużlem nie rodzi u niej przychodu z tytułu nieodpłatego otrzymania rzeczy czy świadczeń, gdyż:

*   materiał ten w kompozycji z innymi odpadami służy do produkcji wyrobu finalnego jakim jest kruszywo drogowe różnych frakcji,
*   ceny kruszyw wzrosły uwzględniając brak opłaty za otrzymywany żużel,
*   brak przychodu po stronie odbiorcy i kosztu po stronie dostawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie wskazać należy, iż zawarte w stanowisku Spółki okoliczności dotyczące zasad kształtowania ceny sprzedaży produktów nie są przedmiotem niniejszej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.