Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.286.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: W momencie przepisania praw do lokat nie doszło do
zawarcia umowy darowizny, a zatem nie powstał obowiązek
podatkowy w podatku od spadków i darowizn. To oznacza, że
Wnioskodawczyni nie była zobowiązana do zgłoszenia
darowizny oraz odprowadzenia podatku od spadków i
darowizn.
Słowa kluczowe: darowizna
lokaty
pełnomocnik
rachunki-rachunek bankowy
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
darowizny, polecenia darczyńcy
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej
    podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych przepisania lokat
    bankowych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 września 2025
    r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest polską obywatelką, podlegającą opodatkowaniu w sposób
    nieograniczony (od wszystkich dochodów w Polsce) − polskim rezydentem podatkowym.
    Brat Wnioskodawczyni posiadał lokaty bankowe. Wszystkie środki na lokatach były
    wyłączną własnością brata. Rok temu lokaty bankowe przepisał na Wnioskodawczynię,
    natomiast sam został pełnomocnikiem do tych lokat.
    Ze wspólnych ustaleń z bratem wynikało, że tylko brat może dysponować środkami
    pieniężnymi zgromadzonymi na lokatach. Wnioskodawczyni nie zawierała z bratem żadnej
    umowy darowizny czy to w formie ustnej czy pisemnej. Nie korzystała ze środków na
    lokacie na własne potrzeby.
    Wnioskodawczyni wspólnie z bratem ustaliła, że dopiero w przyszłości po zamknięciu lokat
    środki zostaną w drodze umowy darowizny przekazane na własność Wnioskodawczyni
    poprzez przelew bankowy na prywatny rachunek Wnioskodawczyni.
    Przekazanie lokat nie stanowiło otrzymania darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, zgodnie z którym przez umowę darowizny
    darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem
    swego majątku. Środków na lokacie Wnioskodawczyni nie nabyła tytułem darowizny.

## Pytanie

Czy przepisanie na Wnioskodawczynię lokat bankowych zasilonych w całości środkami
    pieniężnymi należącymi do brata, w sytuacji braku możliwości dysponowania przez
    Wnioskodawczynię środkami tam zgromadzonymi, skutkowało obowiązkiem zgłoszenia
    darowizny i odprowadzenia podatku od spadków i darowizn?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, z uwagi na fakt, iż nie doszło do zawarcia umowy darowizny pomiędzy
    Panią a bratem oraz z uwagi na fakt braku możliwości swobodnego dysponowania
    środkami na lokatach po Pani stronie nie powstał obowiązek podatkowy w podatku od
    spadków i darowizn, a zatem nie była Pani zobowiązana do zgłoszenia darowizny oraz
    odprowadzenia podatku od spadków i darowizn.
    W pierwszej kolejności wskazała Pani, że lokata to umowa z bankiem, na podstawie której
    klient banku powierza określoną sumę pieniędzy na określony z góry czas w celu
    osiągnięcia korzyści w postaci odsetek od tej lokaty. Po upływie określonego w umowie
    czasu bank zwraca klientowi wartość wpłaconego pierwotnie kapitału a dodatkowo kwotę
    odsetek naliczonych za okres funkcjonowania lokaty wyszczególniony w umowie.
    Lokata umożliwia posiadaczowi gromadzenie na nim środków pieniężnych przez
    określony czas z zamiarem osiągnięcia korzyści w postaci odsetek od utrzymanego
    kapitału.
    Lokata umożliwia zlecenie dokonywania wypłat choć z ryzykiem utraty tych odsetek.
    Lokata stanowi także narzędzie ewidencjonowania stanu środków pieniężnych (kapitału),
    stanu przyrostu odsetek od tego kapitału a także stanu dokonywanej wpłaty (wpłat) oraz
    wypłat.
    Bank przyjmując środki pieniężne na lokatę zobowiązuje się przechowywać te środki w
    określonym z góry czasie (terminowa lokata) a więc przejmuje obowiązki depozytariusza.
    To jednak nie wszystko. Bank jest zobowiązany zwrócić te środki pieniężne powiększone o
    naliczone odsetki od lokaty będącej przedmiotem umowy.

    Także na każde żądanie posiadacza lokaty bank zobowiązuje się wypłacić te środki jednak
    pod ryzykiem utraty korzyści w postaci odsetek naliczonych od wpłaconych środków
    (kapitału).
    Przyjmuje się, iż na moment wpłaty kapitału do banku − posiadacz traci ich własność na
    rzecz banku, a nabywa wierzytelność o zwrot tego kapitału powiększonego o naliczone
    odsetki na rzecz swoją lub osoby trzeciej.
    Przechodząc na grunt przepisów podatkowych zauważyła Pani, że zgodnie z art. 1 ust. 1
    ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu
    dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
    1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
      testamentowego;
    2) darowizny, polecenia darczyńcy;
    3) zasiedzenia;
    4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
    5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę
    6) darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
    7) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej
    „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny.
    Dla określenia pojęcia darowizny należałoby się posłużyć z kolei art. 888 § 1 ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Przepis ten mówi, iż przez umowę darowizny
    darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem
    swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu
    przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś
    dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma
    charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek
    świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy
    musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy
    oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, iż oświadczenie darczyńcy
    powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez
    zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Minimalną konieczną treść darowizny stanowią oświadczenia woli darczyńcy oraz
    obdarowanego, w których strony dojdą do porozumienia:
    1) co będzie przedmiotem darowizny,
    2) że świadczenie tego przedmiotu nastąpi kosztem majątku darczyńcy i
    3) że będzie mieć charakter nieodpłatny.

    Darowizna nakłada na darczyńcę obowiązek spełnienia świadczenia polegającego na
    nieodpłatnym przysporzeniu obdarowanego kosztem majątku darczyńcy.
    Jak wskazał WSA w Gliwicach w wyroku z 6 sierpnia 2024 r. I SA/GI 207/24 darowizna jest
    wprawdzie czynnością prawną pod tytułem darmym lecz przede wszystkim jest czynnością
    dwustronną, a więc wymaga dla jej skuteczności złożenia zgodnych oświadczeń woli
    zmierzających do osiągnięcia określonego skutku prawnego. Konieczne to współdziałania
    darczyńcy i obdarowanego. Kluczowe znaczenie ma tutaj przede wszystkim zachowanie
    darczyńcy, z którego powinno wynikać, że zamierza przenieść prawo kosztem swojego
    majątku na obdarowanego. Obdarowany powinien natomiast taką darowiznę przyjąć.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego,
    pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści cytowanego art. 889
    Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na
    nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje − przy nabyciu w
    drodze darowizny − z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu
    notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy − z chwilą
    spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny
    przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Aby wystąpił ww. obowiązek podatkowy w danym stanie faktycznym muszą wystąpić
    wszystkie elementy konstrukcyjne umowy darowizny, a więc przede wszystkim musi
    wystąpić element rozporządzający, tj. przeniesienie na obdarowanego prawa własności
    przedmiotu darowizny.
    W tym zakresie należy wskazać, że samo przepisanie praw do lokaty bez zawierania
    umowy darowizny czy chociażby działania w celu dokonania nieodpłatnego przysporzenia
    nie skutkuje dla osoby nabywającej automatycznym nabyciem tych środków pieniężnych.
    Samo przepisanie lokaty bez woli rozporządzenia środkami tam znajdującymi się nie
    oznacza, iż doszło do podlegającej opodatkowaniu umowy darowizny.
    W przedmiotowym stanie faktycznym odnoszącym się do sytuacji, w której brat przepisał
    na Panią lokaty bankowe należy wskazać na następujące istotne okoliczności:
    1) brak zawarcia umowy darowizny,
    2) brak intencji właściciela środków (brata) co do przekazania darowizny na Pani rzecz;
    3) brak intencji, brak zgody właściciela środków (brata) co do wypłacania, wydawania
      środków na jakikolwiek cel.
    Odnosząc się do treści art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wskazała Pani, że nie wystąpiło i nie
    występuje u Pani żadne bezpłatne świadczenie, żadne przysporzenie majątkowe kosztem
    majątku brata, czy to z tytułu przepisania praw do lokat bankowych czy to z tytułu wypłat
    dokonywanych przez brata jako pełnomocnika do tychże lokat.
    W rezultacie uważa Pani, że przepisanie praw do lokat bankowych nie stanowiło
    darowizny. Darowiznę stanowi dopiero faktycznie przekazanie środków pieniężnych (z
    wolą ich rozporządzenia w sposób nieodpłatnych) po zamknięciu lokaty. Mając powyższe
    na uwadze w momencie przepisania przez brata praw do lokat nie doszło do zawarcia
    umowy darowizny, a zatem nie powstał obowiązek podatkowy w podatku od spadków i
    darowizn. To oznacza, że nie była Pani zobowiązana do zgłoszenia darowizny oraz
    odprowadzenia podatku od spadków i darowizn.

    Na potwierdzenie swojego stanowiska przywołała Pani interpretacje indywidualne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
    Zgodnie z art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 111 ze zm.) :
    Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz
    z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli
    stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.
    Jednolity tekst ustawy o podatku od spadków i darowizn został opublikowany w Dz.U. z
    2024 r. poz. 1837 ze zm., natomiast Kodeksu cywilnego w Dz.U. z 2025 r. poz. 1071.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ zauważa, że przy ocenianiu Pani stanowiska, przyjął za Panią – zawarte w opisie
    stanu faktycznego – wyjaśnienia i informacje, że tylko brat może dysponować środkami
    pieniężnymi zgromadzonymi na lokatach a Pani nie otrzymała ich tytułem darowizny.
    Organ interpretacyjny nie może bowiem prowadzić postępowania wyjaśniającego, tym
    samym musi przyjąć dane zawarte przez Panią w opisie zdarzenia we wniosku, jako
    element stanu zaistniałego. Ewentualna weryfikacja tych danych może nastąpić w
    postępowaniu wyjaśniającym – podatkowym.
    Interpretacje indywidualne i wyroki sądowe nie są źródłem prawa w Polsce i wiążą strony
    tylko w konkretnej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.