Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.13.2025.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży Nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
grunty-grunt niezabudowany
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 5 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży
    Nieruchomości. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności częściowo zabudowanej nieruchomości
    gruntowej położonej w miejscowości (...), obręb ewidencyjny (...), oznaczonej jako działka
    ewidencyjna nr 1 o łącznej pow. (...) ha, dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę
    wieczystą o nr (...).
    Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę na podstawie umowy
    darowizny z dnia 24 stycznia 2000 r. sporządzonej w formie aktu notarialnego Rep A nr (...)
    przez A. A. notariusza w (...).
    Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim w którym obowiązuje ustawowy ustrój
    wspólności majątkowej. Przedmiotowa nieruchomość z uwagi na treść art. 33 pkt 2
    ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. 2023 r. poz. 2809)
    weszła w skład majątku osobistego wnioskodawcy. Jednocześnie od momentu dokonania
    darowizny nieruchomość nie była przedmiotem umów lub innych czynności prawnych
    powodujących rozszerzenie ustawowej wspólności majątkowej.
    Przedmiotowa nieruchomość jest częściowo zabudowana budynkiem jednorodzinnym,
    garażem oraz dwoma budynkami gospodarczymi. Nieruchomość posiada bezpośredni
    dostęp do drogi publicznej. Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana na potrzeby
    prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Nieruchomość ma charakter nieruchomości rolnej w rozumieniu art. 461 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - kodeks cywilny (Dz. U. 2024 r. poz. 1061) oraz wchodzi w skład
    gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy. Sam Wnioskodawca posiada status rolnika
    indywidualnego w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o
    kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. 2024 r. poz. 423).
    Zgodnie z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego wprowadzonym na podstawie Uchwały Rady Gminy (...) nr (...) z dnia (...)
    2020 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    Gminy (...) - Etap II (tereny rolne) oraz Uchwały Rady Gminy (...) nr (...) z dnia (...) 2019 r. w
    sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy (...) -
    Etap II, teren nieruchomości jest objęty obowiązującymi m.p.z.p., przy czym część
    nieruchomości jest objęta oznaczeniem „R- tereny przeznaczone na cele gospodarki
    rolnej”, a w części oznaczeniem „RM - tereny przeznaczone dla zabudowy zagrodowej”. Dla

    nieruchomości nie została wydana odrębna jakakolwiek decyzja: ustalająca warunki jej
    zabudowy, ustalająca na jej terenie lokalizację inwestycji celu publicznego, czy zezwalająca
    na realizację inwestycji drogowej.
    Nadto przedmiotowa nieruchomość została oznaczona w Uchwale Rady Gminy (...) nr (...) z
    dnia (...) 2023 r. w sprawie zmiany Studium Uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
    przestrzennego Gminy (...) oznaczeniem „MNU - tereny przeznaczone dla wolnostojącej
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy mieszkaniowo-usługowej oraz usług
    nieuciążliwych”. Obecnie na podstawie Uchwały Rady Gminy (...) nr (...) z dnia (...) 2023 r. w
    sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego fragmentów ośmiu obrębów geodezyjnych w Gminie (...), trwa procedura
    planistyczna polegająca na zmianie przeznaczenia działki nr 1, położonej w obrębie
    geodezyjnym (...), gmina (...), zgodnie z kierunkami wyznaczonymi przez Studium
    Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy (...).
    W dniu 24 lipca 2024 r. Wnioskodawca zawarł ze spółką C. S.A. z siedzibą w (...) (NIP: (...),
    REGON: (...), KRS: (...)) warunkową umowę przedwstępną sprzedaży części nieruchomości -
    działki ewidencyjnej mającej powstać na skutek podziału działki ewidencyjnej o nr 1, o
    powierzchni (...) ha, zgodnie z załączonym do umowy wstępnym planem podziału. Umowa
    została sporządzona w formie aktu notarialnego Rep A nr (...) przez notariusz B. B. w (...).
    Przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości została zawarta z zastrzeżeniem licznych
    warunków:
    1) uzyskania przez spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu
      na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości,
      obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, w tym jednokondygnacyjnym
                                          2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 524,05 m, w tym salą
                        2sprzedaży o powierzchni 400,00 m (czterysta metrów kwadratowych) wraz z
      miejscami parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych,
    2) uzyskania przez spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez
      właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość,
    3) uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych,
    4) uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
      kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę
      drogi,
    5) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    6) potwierdzenia badaniami geotechniczne możliwości posadowienia na nieruchomości
      budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    7) wydania przez właściwy organ prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji
      zatwierdzającej podział nieruchomości,
    8) zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr 1 w ten
      sposób, że możliwe będzie posadowienie na części nieruchomości obiektu handlowo-
      usługowego wraz z miejscami parkingowymi,
    9) uzyskania przez spółkę warunków technicznych dla przyłączy - wodnej, energetycznej,
      kanalizacji, zgodnie z koncepcją spółki,
    10) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym,

    11) uzyskania i okazania przez sprzedającego (wnioskodawcę) najpóźniej do dnia zawarcia
      przyrzeczonej umowy sprzedaży indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej
      przez właściwego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności
      naliczenia bądź zwolnienia z naliczenia podatku VAT.
    Wnioskodawca udzielił spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw do występowania przed wszelkimi organami władzy publicznej w
    sprawach związanych z uzyskaniem wszystkich decyzji oraz pozwoleń w sprawach
    wskazanych w katalogu, o którym mowa wyżej, a także do podejmowania wszelkich innych
    działań faktycznych oraz prawnych, które okażą się niezbędne do uzyskania decyzji oraz
    pozwoleń, w szczególności do składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji oraz
    postanowień.
    Udzielone pełnomocnictwo obejmowało również umocowanie do dokonywania przez
    spółkę wszelkich czynności związanych z uzyskaniem niezbędnych warunków
    technicznych oraz przyłączy mediów do części nieruchomości.
    W treści umowy Wnioskodawca wyraził zgodę na usytuowanie przez spółkę jej własnym
    kosztem i staraniem, na nieruchomości będącej przedmiotem przyszłej umowy sprzedaży,
    tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Postanowienia
    umowy zastrzegają, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej C S.A.
    usunie na własny koszt urządzenia usytuowane na działce.
    W dniu zawarcia warunkowej umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości
    Wnioskodawca zawarł ze spółką umowę dzierżawy części nieruchomości gruntowej
    oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 1.
    Nabycie nieruchomości przez Wnioskodawcę nie było opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług. Od momentu nabycia prawa własności nieruchomości w drodze
    darowizny była ona wykorzystywana na cele osobiste oraz na potrzeby prowadzonego
    przez Wnioskodawcę gospodarstwa rolnego. Przed zawarciem umowy przedwstępnej z C
    S.A. Wnioskodawca nie podejmował żadnej dodatkowej aktywności mającej na celu
    pozyskanie potencjonalnego nabywcy, w szczególności Wnioskodawca nie zamieszczał
    ogłoszeń oraz ofert dotyczących sprzedaży nieruchomości lub jej części, na internetowych
    portalach ogłoszeniowych, czy w innych podobnych środkach przekazu informacji.
    Sprzedaż części nieruchomości przez Wnioskodawcę ma charakter incydentalny i nie
    wiąże się z zamiarem uczynienia stałego źródła zarobkowania. Działanie Wnioskodawcy
    jest podyktowane koniecznością zabezpieczenia osobistych potrzeb materialnych jego
    oraz najbliższej rodziny.
    Nieruchomość stanowiąca własność Wnioskodawcy z uwagi na przymiot nieruchomości
    rolnej w rozumieniu k.c., jej przeznaczenie w m.p.z.p. była wykorzystywana przez
    Wnioskodawcę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o podatku od towarów (Dz. U. 2024 r. poz. 361,
    dalej; „u.p.tu.”), a polegającej na wykorzystaniu na potrzeby działalności rolniczej, o której
    mowa w art. 2 pkt 15 u.p.t.u. Nie mniej, charakter działalności gospodarczej wykonywanej
    przez Wnioskodawcę pozwala na uznanie go za rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2
    pkt 19 u.p.tu. Tym samym Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia przysługującego
    rolnikowi ryczałtowemu w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 3 u.p.tu.
    Wnioskodawca nie jest zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych, albowiem z
    uwagi na charakter wykonywanej przez niego działalności rolniczej jest wyłączona z
    zakresu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
    2024 r. poz. 226, dalej; „u.p.d.o.f.”).
    Reasumując, uprzednie wykorzystanie nieruchomości służyło Wnioskodawcy
    wykonywaniu jedynie działalności zwolnionej na podstawie przepisów ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca sprzedając nieruchomość gruntową na skutek zawarcia przyrzeczonej
    umowy sprzedaży, w świetle przedstawionych faktów, dokona odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.tu., jako podatnik w ramach wykonywanej
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 u.p.tu., a w konsekwencji będzie
    zobowiązany do zapłaty podatku należnego od dokonanej dostawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Na mocy art. 15 ust. 1 u.p.tu., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 u.p.tu., obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta
    w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem, podatnik, tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy o przejawie aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami,
    można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego przybierają formę
    zorganizowaną, może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej

    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich. Stanowisko wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w bieżącym orzecznictwie
    krajowych oraz europejskich sądów - o czym mowa poniżej.
    Jak zostało podkreślone w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca nie będzie
    podejmował działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
    Powyższe czynności zostaną jednak podjęte przez kupującego - C S.A., który będzie działał
    jako pełnomocnik Wnioskodawcy. W myśl art. 96 kodeksu cywilnego, umocowanie do
    działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe)
    albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Tym samym skutki czynności
    powziętych przez kupującego - C S.A. wywołają bezpośredni skutek w sferze praw i
    obowiązków Wnioskodawcy.
    Nie mniej, w ocenie Wnioskodawcy rozpatrując niniejszą sprawę dla prawidłowego
    zastosowania art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.tu., z perspektywy podmiotowości
    prawnopodatkowej na gruncie VAT i stwierdzenia, czy wnioskodawca zbywając
    niezabudowane działki będzie działał jako handlowiec, istotne są tezy wyroku Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10
    i C-181/10 (EU:C:2011:589).
    W wyroku tym Trybunał stwierdził, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej, sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych nie ma charakteru
    decydującego. Inaczej jest natomiast w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE. Takie aktywne działania mogą polegać
    przykładowo na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie
    nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej
    sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Jednocześnie, z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że stwierdzenie,
    czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik VAT
    wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy,
    albowiem odmienność stanów faktycznych zezwala jedynie na sformułowanie pewnych
    wskazań, bez możliwości tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli. W każdej sprawie
    konieczne jest ustalenie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot występował w
    charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych
    przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do tego gruntu
    (por. wyroki NSA z dnia: 22 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1323/12; 14 marca 2014 r.,
    sygn. akt I FSK 319/13; 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 781/13; 29 kwietnia 2014 r.,
    sygn. akt I FSK 621/13; 11 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1352/13; 3 marca 2015 r., sygn.
    akt I FSK 1859/13; 8 lipca 2015 r., sygn. akt I FSK 729/14; publ.: CBOSA, http://orzeczenia.
    nsa.gov.pl).
    Na tle powołanego wyżej orzecznictwa TSUE Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że
    po jego wydaniu, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykształciła się
    spójna linia orzecznicza, uwzględniająca wskazania płynące z tego orzeczenia. Na tej
    podstawie przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości
    należy uwzględniać czynności podejmowane na poszczególnych etapach aktywności
    sprzedającego w ich całokształcie. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy,
    które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania
    zarządu majątkiem prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane
    będzie działała w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej
    osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności

    przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę,
    jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych okoliczności (por. wyroki NSA: z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn.
    akt I FSK 239/12; z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13, z dnia 9 maja 2014 r.,
    sygn. akt I FSK 811/13).
    Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych właściciel może
    podejmować działania przygotowawcze np. w przypadku braku planu zagospodarowania
    przestrzennego wystąpić o wydanie decyzji w sprawie warunków zagospodarowania
    nieruchomości, wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na mniejsze działki
    budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę, oraz inicjować
    postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z rolnej na
    budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez się nie
    dają podstaw do kwalifikowania, że są one typowe dla działań „handlowca”, tj. podatnika
    podatku od towarów i usług (zob. wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK
    2036/17, wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 870/23).
    Nie należy również utożsamiać udzielenia pełnomocnictwa potencjalnemu nabywcy jako
    faktu przemawiającego za uznaniem, iż sprzedaż nieruchomości będzie dokonywana w
    ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez zbywcę. Jak podkreśla się w
    orzecznictwie, jeżeli konkretny podmiot zainteresowany nabyciem nieruchomości za
    określoną cenę zawiera umowę przedwstępną, z której wynika, że otrzyma
    pełnomocnictwa do dokonywania określonych czynności dla upewnienia się, czy
    nieruchomość spełnia jego wymogi, to nie można tego utożsamiać z podjęciem przez
    dotychczasowego właściciela nieruchomości działalności gospodarczej (zob. wyrok WSA w
    Gdańsku z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 940/23).
    Podsumowując, w kontekście przedstawionych przez Wnioskodawcę okoliczności
    faktycznych należy uznać, że Wnioskodawca przez cały czas posiadania nieruchomości
    wykazywał zamiar zachowania ich w swoim majątku prywatnym, z przeznaczeniem na
    zaspokojenie swoich potrzeb osobistych oraz działalności prowadzonego gospodarstwa
    rolnego, a ponadto nie podejmował wobec nieruchomości działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując przy tym środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców czy usługodawców.
    W kontekście niniejszej sprawy trudno uznać, aby działania podjęte przez Wnioskodawcę
    wypełniały przesłankę ciągłości prowadzenia działalności gospodarczej, rozumianej jako
    powtarzalność ogółu podejmowanych przez podatnika działań - począwszy od momentu
    nabycia działki w drodze darowizny, aż po ich sprzedaż w wykonaniu zawartej umowy
    przedwstępnej. Innymi słowy ciężko uznać, aby układały się one w celowy łańcuch, ciąg
    następujących po sobie konsekwentnych i zamierzonych czynności ukierunkowanych
    bezpośrednio na uzyskanie przychodu ze sprzedaży działek.
    Tym samym w ocenie Wnioskodawcy sprzedaż części nieruchomości na skutek zawarcia
    przyrzeczonej umowy sprzedaży nie będzie stanowiło czynności odpłatnej dostawy
    towarów wykonywanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa
    w art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. - w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do
    zapłaty podatku VAT od wartości ceny uzyskanej tytułem sprzedaży części nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii.
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    tego podatku.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:
      1. .rów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwe zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadne jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla

    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą
    2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania podatkiem VAT dostawy części
    nieruchomości – działki o pow. 0,4050 ha mającej powstać na skutek podziału działki
    ewidencyjnej o nr 1.

    Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje
    środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga jednak oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjął i podejmie Pan w
    odniesieniu do działki, której jest Pan właścicielem przed jej sprzedażą i ustalić, czy spełnia
    Pan przesłanki do uznania go za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu tej
    sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że przysługuje Panu prawo własności częściowo zabudowanej
    nieruchomości gruntowej, oznaczonej jako działka ewidencyjna nr 1 o łącznej pow. (...) ha.
    Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Pana na podstawie umowy darowizny.
    24 lipca 2024 r. zawarł Pan ze spółką C S.A warunkową umowę przedwstępną sprzedaży
    części nieruchomości - działki ewidencyjnej mającej powstać na skutek podziału działki
    ewidencyjnej o nr 1, o powierzchni (...) ha, zgodnie z załączonym do umowy wstępnym
    planem podziału.
    Przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości została zawarta z zastrzeżeniem licznych
    warunków m.in.:
    1) uzyskania przez spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu
      na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości,
      obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, w tym jednokondygnacyjnym
                                          2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 524,05 m, w tym salą
                        2sprzedaży o powierzchni 400,00 m wraz z miejscami parkingowymi w liczbie
      minimum 20 miejsc postojowych,
    2) uzyskania przez spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez
      właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość,
    3) wydania przez właściwy organ prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji
      zatwierdzającej podział nieruchomości,
    4) zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr 1 w ten
      sposób, że możliwe będzie posadowienie na części nieruchomości obiektu handlowo-
      usługowego wraz z miejscami parkingowymi,
    5) uzyskania przez spółkę warunków technicznych dla przyłączy - wodnej, energetycznej,
      kanalizacji, zgodnie z koncepcją spółki,
    6) uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym.
    Udzielił Pan spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw do
    występowania przed wszelkimi organami władzy publicznej w sprawach związanych z
    uzyskaniem wszystkich decyzji oraz pozwoleń w sprawach wskazanych w katalogu, o
    którym mowa wyżej, a także do podejmowania wszelkich innych działań faktycznych oraz
    prawnych, które okażą się niezbędne do uzyskania decyzji oraz pozwoleń, w szczególności
    do składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji oraz postanowień.
    Udzielone pełnomocnictwo obejmowało również umocowanie do dokonywania przez
    spółkę wszelkich czynności związanych z uzyskaniem niezbędnych warunków
    technicznych oraz przyłączy mediów do części nieruchomości.

    Wyraził Pan zgodę na usytuowanie przez spółkę jej własnym kosztem i staraniem, na
    nieruchomości będącej przedmiotem przyszłej umowy sprzedaży, tymczasowego
    przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz
    treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Postanowienia umowy zastrzegają,
    że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej C S.A. usunie na własny
    koszt urządzenia usytuowane na działce.
    W dniu zawarcia warunkowej umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości zawarł Pan
    ze spółką umowę dzierżawy części nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka
    ewidencyjna nr 1.
    Od momentu nabycia prawa własności nieruchomości w drodze darowizny była ona
    wykorzystywana na cele osobiste oraz na potrzeby prowadzonego przez Pana
    gospodarstwa rolnego. Charakter działalności gospodarczej wykonywanej przez Pana
    pozwala na uznanie Pana za rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy.
    Korzysta Pan ze zwolnienia przysługującego rolnikowi ryczałtowemu w oparciu o art. 43
    ust. 1 pkt 3 ustawy.
    Przed zawarciem umowy przedwstępnej z C. S.A. nie podejmował Pan żadnej dodatkowej
    aktywności mającej na celu pozyskanie potencjonalnego nabywcy, w szczególności nie
    zamieszczał Pan ogłoszeń oraz ofert dotyczących sprzedaży nieruchomości lub jej części,
    na internetowych portalach ogłoszeniowych, czy w innych podobnych środkach przekazu
    informacji. Sprzedaż części nieruchomości przez Pana ma charakter incydentalny i nie
    wiąże się z zamiarem uczynienia stałego źródła zarobkowania. Pana działanie jest
    podyktowane koniecznością zabezpieczenia osobistych potrzeb materialnych.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, należy ustalić, czy transakcja sprzedaży części
    działki o pow. (...) ha mającej powstać na skutek podziału działki ewidencyjnej o nr 1, na
    rzecz Kupującego, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W rozpatrywanej sprawie istotne jest to, że zawarł Pan ze Spółką kupującą nieruchomość
    umowę dzierżawy.
    Art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na strony
    – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Dzierżawa działki, stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy oraz nosi znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15
    ust. 2 ustawy.
    Zatem dzierżawa części działki stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie umowy
    dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego. Taki sposób
    wykorzystania przez Pana przedmiotowej działki sprawia, że jest ona wykorzystywana w
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku
    osobistego. Tym samym dokonując dostawy części działki, nie będzie Pan zbywał majątku
    osobistego, ale majątek wykorzystywany przez Pana w działalności gospodarczej.

    W rozpatrywanej sprawie istotne znaczenie ma również kwestia udzielenia
    pełnomocnictwa, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział
    I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu cywilnego.
    Art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    Art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Art. 109 Kodeksu cywilnego:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 Kodeksu cywilnego,
    zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:

      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
      oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
      umowy przyrzeczonej.
      § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    W celu sprzedaży części nieruchomości zawarł Pan z Kupującą spółką umowę
    przedwstępną (w akcie notarialnym). W umowie tej Kupujący zobowiązał się m.in. do
    uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której
    będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym obiektem
    handlowo-usługowym wraz z miejscami parkingowymi. Kupujący uzyska także decyzję
    zezwalającą na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość, a także warunki
    techniczne przyłączy - wodnej, energetycznej, kanalizacji zgodnie z koncepcją spółki.
    Udzielił Pan Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami władzy publicznej oraz do
    podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania ww.
    decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji
    i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączeń do sieci
    oraz uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego. Wyraził Pan także zgodę na
    usytuowanie przez Kupującego własnym kosztem i staraniem na przedmiotowej
    Nieruchomości tymczasowego przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami
    technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z
    operatorem.
    Udzielone pełnomocnictwo i zgody upoważniły Kupującego do wykonania w Pana imieniu
    czynności, wynikających z warunków ww. umowy przedwstępnej, których wykonanie
    wyklucza uznanie, że była to sprzedaż majątku prywatnego w ramach zarządzania
    majątkiem osobistym.
    Brak bezpośredniego wykonywania przez Pana opisanych powyżej działań, w odniesieniu
    do części działki o pow. (...) ha mającej powstać na skutek podziału działki ewidencyjnej o
    nr 1 (działania te podejmowane są i będą przez Kupującego) nie oznacza, że podjęte
    czynności pozostają bez wpływu na Pana sytuację prawną. Po udzieleniu pełnomocnictwa
    czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w Pana sferze
    prawnej, jako mocodawcy. Kupujący, dokonując ww. działań, uatrakcyjni Nieruchomość,
    stanowiącą nadal Pana własność. Szereg opisanych powyżej działań, dokonanych za Pana
    pełną zgodą, wpłynie generalnie na podniesienie atrakcyjności ww. Nieruchomości jako
    towaru i wzrost jej wartości.

    Podjęte działania mają doprowadzić do zawarcia transakcji na potrzeby wybudowania na
    ww. nieruchomości inwestycji budowlanej Kupującego. Do czasu zawarcia umowy
    przyrzeczonej nieruchomość ta podlegać więc będzie wielu ww. czynnościom. Wszystkie te
    czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w Pana sferze
    prawnopodatkowej. W efekcie dokonanych szeregu ww. czynności, sprzeda Pan
    nieruchomość gruntową o zupełnie innym charakterze, niż w chwili zawarcia umowy
    przedwstępnej - uatrakcyjnioną, gotową do realizacji zamierzeń inwestycyjnych Nabywcy.
    Tym samym udzielenie przez Pana stosownego pełnomocnictwa i zgód spowodowało, że
    wszystkie ww. czynności podejmowane są i będą przez Kupującego w Pana imieniu i na
    Pana korzyść, ponieważ to Panu przysługuje prawo własności nieruchomości i to Pan jest
    stroną uzyskującą stosowne decyzje, pozwolenia, warunki itp. związane z realizacją
    inwestycji Kupującego. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność
    wykonywania ww. czynności przez kupującą spółkę.
    Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania
    Nieruchomości do sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby
    fizyczne w zakresie zarządzania majątkiem osobistym – prywatnym.
    Zatem dokonując opisanych we wniosku czynności w celu sprzedaży części działki o pow.
    0,4050 ha mającej powstać na skutek podziału działki ewidencyjnej o nr 1, podejmie Pan
    działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie
    obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180
    /10 i C#181/10, tj. wykaże Pan aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości,
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    Całokształt podjętych przez Pana działań w odniesieniu do ww. Nieruchomości: dzierżawa
    części działki oraz czynności wynikające z umowy przedwstępnej sprzedaży wskazuje, że
    planowana przez Pana sprzedaż części działki, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy,
    będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez Pana jako podatnika podatku VAT w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie występują przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to dostawa części działki ewidencyjnej mającej
    powstać na skutek podziału działki ewidencyjnej o nr 1, o pow. (...) ha, będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, zgodnie z którym:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one

    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996
    r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału
    Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa
    krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to
    należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa
    warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 627
    /12:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do
    których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w
    art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze

    zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”. Tym samym przepis art. 136 Dyrektywy 2006
    /112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z aktualnie obowiązującym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, teren nieruchomości jest objęty obowiązującymi m.p.
    z.p., przy czym część nieruchomości jest objęta oznaczeniem „R- tereny przeznaczone na
    cele gospodarki rolnej”, a w części oznaczeniem „RM - tereny przeznaczone dla zabudowy
    zagrodowej”.
    Przedmiotowa nieruchomość została oznaczona w Uchwale Rady Gminy z (...) 2023 r. w
    sprawie zmiany Studium Uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
    Gminy (...) oznaczeniem „MNU - tereny przeznaczone dla wolnostojącej zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy mieszkaniowo-usługowej oraz usług
    nieuciążliwych”. Obecnie na podstawie Uchwały Rady Gminy (...) z (...) 2023 r. w sprawie
    przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    fragmentów ośmiu obrębów geodezyjnych w Gminie (...), trwa procedura planistyczna
    polegająca na zmianie przeznaczenia działki nr 1, położonej w obrębie geodezyjnym (...),
    gmina (...), zgodnie z kierunkami wyznaczonymi przez Studium Uwarunkowań i Kierunków
    Zagospodarowania Przestrzennego Gminy (...).
    Wprawdzie Kupująca zamierza zainicjować zmiany w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego, ale w momencie transakcji będzie dysponować
    prawomocną, ostateczną i wykonalną decyzją o pozwoleniu na budowę, z której wynikać
    będzie możliwość zabudowania przedmiotowej Nieruchomości planowanymi przez
    Kupującą obiektami, w tym obiektem handlowo-usługowym wraz z miejscami
    parkingowymi.
    Decyzja taka jest wydawana po spełnieniu warunków, które określa ustawa z dnia 7 lipca
    1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).
    Art. 35 ust. 1 lit. a Prawa budowlanego:
      Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o
      zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu
      architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej
      sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu
      architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu.
    Art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego:
      W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ
      administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o
      pozwoleniu na budowę.
    Jednym z warunków wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jest położenie
    nieruchomości na terenie, który jest przeznaczony pod zabudowę w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu.
    Zatem część działki o pow. (...) ha mającej powstać na skutek podziału działki ewidencyjnej
    o nr 1, w momencie dostawy będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt
    33 ustawy (będzie wydana decyzja o warunkach zabudowy) i w rezultacie jej sprzedaż nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że nabycie nieruchomości nastąpiło na podstawie umowy
    darowizny, a więc czynności, która nie jest opodatkowana podatkiem VAT. Zatem, nie

    wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie można więc uznać,
    że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu nieruchomości, lub
    że takie prawo Panu nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.
    Sprzedaż przez Pana części działki o pow. (...) ha mającej powstać na skutek podziału
    działki ewidencyjnej o nr 1 nie będzie więc objęta również zwolnieniem od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zatem sprzedaż przez Pana części działki o pow. (...) ha mającej powstać na skutek
    podziału działki ewidencyjnej o nr 1, będzie stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7
    ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 lub pkt 2 ustawy. Dokonana przez Pana dostawa ww. nieruchomości na rzecz
    Spółki będzie więc opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku.
    Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Pana w uzasadnieniu własnego stanowiska wyroków
    sądów należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na gruncie unikalnego zdarzenia
    przyszłego, i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza. Ocena omawianej kwestii, tj.
    skutków sprzedaży nieruchomości nie jest kwestią uniwersalną, dającą się odnieść do
    ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu przesłankach
    podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być dokonywana z punktu
    widzenia każdego odrębnego zdarzenia przyszłego. Specyfika działalności podmiotów jest
    na tyle różnorodna, że niekiedy nawet podobne okoliczności faktyczne nie spowodują
    analogicznych konsekwencji prawnopodatkowych, a tym samym nie mogą być tożsamo
    traktowane. Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych
    występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Pana orzeczenia
    sądowe, choć stanowią element Pana argumentacji, to nie mogą stanowić podstawy do
    rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.