Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-934/09/KO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-04
Teza: czy Wnioskodawca ma prawo odliczyć VAT zawarty w fakturach wystawianych przez wynajmującego z tytułu miesięcznej raty?
Słowa kluczowe: faktura; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2009r. (data wpływu do 4 grudnia 2009r.), uzupełniony pismem z dnia 1 marca 2010r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących miesięczne raty - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 grudnia 2009r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem w dniu 1 marca 2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących miesięczne raty.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca w styczniu 2007r. podpisał umowę najmu na pomieszczenia biurowe. Umowa ta została podpisana na czas określony do 31 grudnia 2012r. bez możliwości jej wcześniejszego rozwiązania. Z tytułu najmu Wnioskodawca był zobowiązany płacić wynajmującemu - także czynnemu podatnikowi VAT - czynsz za ten lokal na podstawie faktur VAT zawierających stosowny 22% podatek VAT.

Niestety z powodu pogorszenia się sytuacji gospodarczej Wnioskodawcy musiał on zredukować koszty swojej działalności m.in. przez zmniejszenie zajmowanej przez niego powierzchni biurowej. W związku z tym, że umowa została zawarta na czas określony, nie jest przewidziany tryb wcześniejszego jej rozwiązania. W związku z tym Wnioskodawca zwrócił się do wynajmującego z prośbą o podpisanie porozumienia rozwiązującego umowę najmu przed terminem jej zakończenia i jednocześnie zadeklarował zapłacić uzgodnione odszkodowanie z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy.

Wynajmujący przystał na prośbę Wnioskodawcy i podpisano stosowne porozumienie, z którego wynika, że Wnioskodawca, jako najemca, do dnia 9 października 2009r. odda wynajmującemu przedmiot najmu (czyli rozwiąże umowę przed umownym terminem jej wygaśnięcia) i z tytułu jej wcześniejszego rozwiązania zapłaci wynajmującemu odszkodowanie.

W podpisanym porozumieniu o rozwiązaniu umowy, strony ustaliły, że odszkodowanie będzie wypłacone w 25 miesięcznych ratach płaconych w kwocie brutto, składającej się z ustalonej kwoty netto, powiększonej o 22% podatek VAT. Raty te będą dokumentowane stosownymi fakturami VAT wystawianymi przez wynajmującego.

Wnioskodawca prowadzi działalność usługową w zakresie oprogramowania. Usługi te w całości wykonuje na rzecz kontrahentów zagranicznych.

Wnioskodawca wystawia faktury VAT z oznaczeniem NP (niepodlegające VAT – obecnie zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, do 31 grudnia 2009r. zgodnie z art. 27 ustawy o VAT).

Koszt płaconego przez Wnioskodawcę czynszu i odszkodowań, o których mowa we wniosku są kosztami pośrednimi (nie związanymi bezpośrednio z wykonywanymi usługami).

Ponieważ całość wykonywanych przez Wnioskodawcę usług wypełnia przesłanki art. 86 ust. 8 to od wszystkich kosztów ogólnych (pośrednich) Wnioskodawca odlicza VAT – ma 100% strukturę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Biorąc pod uwagę, że odszkodowanie nie jest wymienione w ustawie o VAT jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy Wnioskodawca ma prawo odliczyć VAT zawarty w fakturach wystawianych przez wynajmującego z tytułu miesięcznej raty odszkodowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, mimo zapisu w porozumieniu o doliczeniu podatku VAT do raty odszkodowania, wynajmujący nie powinien doliczać w wystawianych fakturach VAT podatku VAT należnego od raty odszkodowania, a Wnioskodawca jako strona płacąca odszkodowanie, nie ma podstawy do odliczenia podatku VAT naliczonego zawartego w tych fakturach, ponieważ płacone przez Wnioskodawcę odszkodowanie nie jest związane z żadną usługą wykonywaną przez wynajmującego na rzecz Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o VAT czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub do podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Przy czym należy zwrócić uwagę w szczególności na przepis art. 8 ust. 1 pkt 2, który przez świadczenie usług nakazuje rozumieć także zobowiązanie do powstrzymania się do dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w styczniu 2007r. podpisał umowę najmu na pomieszczenia biurowe. Umowa ta została podpisana na czas określony do 31 grudnia 2012r. bez możliwości jej wcześniejszego rozwiązania. Z powodu pogorszenia się sytuacji gospodarczej Wnioskodawcy musiał on zredukować koszty swojej działalności m.in. przez zmniejszenie zajmowanej przez niego powierzchni biurowej. W związku z tym Wnioskodawca zwrócił się do wynajmującego z prośbą o podpisanie porozumienia rozwiązującego umowę najmu przed terminem jej zakończenia. Wynajmujący przystał na prośbę Wnioskodawcy i podpisano stosowne porozumienie. Z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy Wnioskodawca zapłaci wynajmującemu określoną w porozumieniu kwotę, która zostanie wypłacona w 25 miesięcznych ratach.

Możliwość wcześniejszego rozwiązania umowy najmu regulują przepisy Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 673 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.), jeżeli czas trwania najmu jest oznaczony, zarówno wynajmujący, jak i najemca mogą wypowiedzieć najem w wypadkach określonych w umowie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że umowa najmu została podpisana na czas określony bez możliwości jej wcześniejszego rozwiązania, a zatem nie określono w umowie wypadków, w których umowa mogłaby zostać wypowiedzona przez wynajmującego lub najemcę. W związku z powyższym zostało podpisane porozumienie rozwiązujące umowę najmu przed terminem jej zakończenia. Tym samym doszło do świadczenia nowej usługi przez Wynajmującego na rzecz Wnioskodawcy, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wynajmujący bowiem w ramach porozumienia wyraził zgodę na wcześniejsze rozwiązanie umowy za wynagrodzeniem rozłożonym na 25 rat miesięcznych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jest podstawową cechą podatku od wartości dodanej. Zapewnia ono bowiem neutralność tego podatku dla podatników VAT, przy jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. Ma ono zapewniać, że podatek płacony przez podatnika VAT przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych w działalności opodatkowanej nie będzie stanowił dla niego faktycznego kosztu (obciążenia finansowego).

Ponieważ podatek od towarów i usług obciąża konsumpcję w związku z tym jego ciężarem nie powinni być obciążeni podatnicy VAT w tym zakresie, w jakim wykorzystują zakupione towary i usługi do wykonywania czynności opodatkowanych. W tym przypadku nie występują oni bowiem w charakterze konsumentów zakupionych dóbr.

Przez czynności opodatkowane należy rozumieć w tym przypadku czynności, które faktycznie zostały (bądź zostaną) objęte opodatkowaniem tj. do czynności tych będzie miała zastosowanie konkretna stawka podatku VAT.

Z powyższego wynika, że jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są lub mają być wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości podatku.

Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być co do zasady realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi w całości na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia w całości podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług (choćby przed zrealizowaniem prawa do odliczenia, towary bądź usługi nie zostały jeszcze spożytkowane na cele działalności opodatkowanej).

Natomiast w przypadku gdy towary i usługi tylko częściowo służą do wykonywania czynności opodatkowanych, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko w części związanej z czynnościami opodatkowanymi. W tej sytuacji podatnik jest obowiązany do wyodrębnienia części kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi, co wynika wprost z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność usługową w zakresie oprogramowania. Zatem wynajęte przez Wnioskodawcę w styczniu 2007r. pomieszczenia biurowe wykorzystywane były do wykonywania czynności opodatkowanych. Tym samym zawarte porozumienie w wyniku, którego powstaje świadczenie usługi jest również związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących miesięczne raty.

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.