Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.23.2025.2.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-05
Teza: Rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze
stawką 0% w związku z przekazaniem nagród uczestnikowi
programu lojalnościowego będącemu podmiotem
posiadającym siedzibę na terytorium innego państwa
członkowskiego UE niż PL.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
podatnik-podatnik VAT UE
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów - dokumenty
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki
zastosowania stawki podatku 0% przy
wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów -
dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 stycznia 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie
    rozpoznania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% w związku z
    przekazaniem nagród uczestnikowi programu lojalnościowego będącemu podmiotem
    posiadającym siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego UE niż PL.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 11 lutego 2025 r. (wpływ
    11 lutego 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka (dalej: Agencja) jest agencją reklamową, posiada siedzibę działalności gospodarczej
    na terytorium Polski i jest czynnym podatnikiem VAT, VAT UE. Aktualnie głównym profilem
    działalności gospodarczej Spółki jest obsługa programów lojalnościowych swoich klientów.
    Agencja posiada magazyn nagród w Polsce i obsługuje program dla klienta z branży
    motoryzacyjnej, a uczestnikami programu są wyłącznie przedsiębiorstwa - głównie
    warsztaty samochodowe. Wśród klientów nie ma klientów indywidualnych, ani
    konsumentów. Uczestnicy programu lojalnościowego wymieniają zdobyte punkty na
    nagrody w „sklepiku z nagrodami”. Wymiana nagród odbywa się obecnie wg
    następującego schematu: uczestnik dostaje od Agencji fakturę z uwzględnieniem
    rzeczywistej wartości nagrody wraz z adnotacją o opłaceniu faktury przez podmiot trzeci

    (Klienta Agencji). Dzięki czemu w efekcie uczestnik nie ponosi żadnych kosztów
    związanych z odbiorem nagrody. Dotychczas Agencja obsługiwała rynek polski. Jednakże
    planuje objąć obsługą kolejne rynki krajów Unii Europejskiej, w pierwszej kolejności
    Bułgarię - obsługa tego kraju już została rozpoczęta. W związku planami ekspansji
    zagranicznej Agencja dostrzega konieczność rozpoznania obowiązków podatkowych
    obciążających Agencję.
    W uzupełnieniu wniosku, udzielili Państwo następujących odpowiedzi:
    1) Czy klienci Agencji (podmioty opłacające dostawy towarów) współpracują z
      warsztatami samochodowymi do których Spółka wysyła towary z Polski do Bułgarii?
      Warsztaty samochodowe to nabywcy towarów od klienta Agencji, który jest
      właścicielem programu lojalnościowego. W tym programie lojalnościowym warsztaty
      samochodowe (dalej: „uczestnicy”) w ramach swoich relacji z klientem Agencji zbierają
      punkty bonusowe, które mogą wymieniać na nagrody. Wymiana punktów na nagrody
      /towary odbywa się w systemie klienta Agencji, po czym informacje o zamówionych
      nagrodach/towarach przekazywane są do Agencji, która odpowiedzialna jest za dalszą
      realizację zamówienia czyli zakup towaru, pakowanie, wysyłkę do uczestnika.
      Zakupione towary (nagrody) trafiają bezpośrednio do magazynu (z pominięciem
      Agencji) i z niego są wysyłane do uczestników. Agencja korzysta z usługi fulfilmentu
      (kompleksowa obsługa magazynowa, tj. odbieranie dostaw, przechowywanie,
      przygotowywanie paczek do odebrania przez kurierów) oraz usług kurierskich,
      świadczonych przez podmioty zewnętrzne.
    2) Czy wynagrodzenie od klientów za obsługę programów lojalnościowych będzie
      obejmowało przekazanie nagród uczestnikom programu lojalnościowego (warsztatom
      samochodowym)?
      Tak, agencja rozlicza się z firmą, która jest właścicielem tego programu i w jego
      ramach zleca wysyłkę towarów. Wynagrodzenie Agencji obejmuje obsługę programu
      lojalnościowego przez Agencję, organizację transportu (wysyłka za pomocą firmy
      kurierskiej), zakup, magazynowanie i pakowanie towarów, będących nagrodami w
      programie lojalnościowym.
      Wynagrodzenie od klienta Agencji jest podzielone ze wskazaniem kosztów wysyłek za
      pośrednictwem firmy kurierskiej.
    3) Kto jest odpowiedzialny za transport nagród do uczestników programu
      lojalnościowego upoważnionych przez Państwa klienta; jak zorganizowany jest
      transport, czy transport z Polski do innego kraju Unii Europejskiej niż Polska (np.
      Bułgarii) organizowany jest przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub
      nabywcy?
      Transport odbywa się za pośrednictwem firm kurierskich, a następnie usługi
      transportowe są opłacane na podstawie faktur. Agencja zawarła umowy na usługi
      kurierskie z odrębnymi podmiotami. Dotyczy to zarówno przesyłek na terenie kraju,
      jak i międzynarodowych. Agencja nie organizuje transportu przy użyciu własnego
      środka transportu. Transport nie jest organizowany również przy użyciu środka
      transportu nabywcy tj. uczestnika programu. Transport nie jest również organizowany
      przy użyciu środka transportu klienta Agencji (właściciela programu lojalnościowego).
    4) Czy przedmiotem wywozu z terytorium Polski i dostawy do uczestnika programu
      lojalnościowego są te same towary (nagrody), tj. towary, które nie podlegają w trakcie
      przemieszczenia np. przeróbce, obróbce, uzupełnieniu, złożeniu czy zachowana jest
      tożsamość towaru?
      Towary (nagrody) nie zmieniają się w trakcie transportu, nie podlegają przeróbce,
      obróbce, uzupełnieniu, złożeniu oraz jest zachowana ich tożsamość. Towary są
      spakowane w opakowania jednostkowe w Polsce i w niezmienionej postaci docierają
      do uczestników programu. Nie są również przepakowywane w inne opakowania, z

      wyłączeniem sytuacji zniszczenia opakowania zewnętrznego podczas transportu przez
      firmę kurierską, co jest uregulowane odrębnym regulaminem firmy kurierskiej, która
      odpowiada za przesyłkę podczas transportu.
    5) Jakie dokumenty (dowody) przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej
      za dany okres rozliczeniowy potwierdzające, że towary będące przedmiotem
      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostały wywiezione z terytorium kraju na
      terytorium innego państwa członkowskiego, posiadali Państwo w odniesieniu do
      dostaw dokonywanych na rzecz klienta? Należy szczegółowo wymienić. W
      szczególności wskazać należy, czy posiadaliście Państwo specyfikację poszczególnych
      sztuk ładunku?
      Agencja dla każdego zamówienia złożonego przez uczestnika w programie
      lojalnościowym posiada następujące informacje i dokumenty:
      1. Wiadomość email generowana automatycznie w momencie zlecenia zamówienia
        uczestnika do realizacji. Wiadomość wysyłana jest do uczestnika programu, kopia
        tej wiadomości zapisywana jest na Państwa serwerze. W wiadomości widnieją
        następujące informacje: dane uczestnika, adres dostawy, nazwa i ilość
        zamówionych towarów, numer przesyłki kurierskiej, wewnętrzny numer
        zamówienia.
      2. Potwierdzenie z systemu VIES wygenerowane przez API, potwierdzające, że
        uczestnik (podmiot zamawiający towar/nagrodę) posiada VAT UE.
      3. Faktura dla uczestnika z wyszczególnieniem towarów i ilości.
      4. Plik PDF z trackingiem od firmy kurierskiej zawierający etapy podróży zamówienia
        oraz status doręczenia. Tracking zawiera numer przesyłki wskazany w wiadomości
        email z pkt 1 powyżej.
      5. Etykieta wysyłkowa, na której widnieje numer faktury z pkt 3 powyżej.
      6. Agencja nie posiada własnego środka transportu, wszystkie towary wysyłane są za
        pomocą firmy kurierskiej. Dodatkowo Agencja może posiadać specyfikacje usług
        kurierskich w formie pliku excel dołączane do faktur rozliczeniowych za te usługi, w
        których może widnieć wewnętrzny numer zamówienia i/lub numer przesyłki z pkt 1
        powyżej, jednakże forma tych dokumentów może się różnić w zależności od firmy
        kurierskiej.
    6) Czy składali Państwo terminowo informacje podsumowujące, zawierające prawidłowe
      dane dotyczące wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, a w przypadku uchybień,
      należycie na piśmie wyjaśnili Państwo te uchybienia naczelnikowi urzędu skarbowego?
      Wnioskodawca (Agencja) składa oraz będzie składał terminowo informacje
      podsumowujące, zawierające prawidłowe dane dotyczące wewnątrzwspólnotowych
      dostaw towarów lub w przypadku uchybień, należycie na piśmie wyjaśnił i będzie
      wyjaśniał te uchybienia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.
    Pytania (pytanie nr 3 zostało przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy Agencja poprawnie stosuje 0% stawkę VAT (VAT reverse charge) na wystawianych
      FV w przypadku wysyłki nagród do uczestników będących przedsiębiorcami w kraju
      innym, niż Polska, czynnymi podatnikami VAT-UE?
    2. Czy Agencja poprawnie stosuje krajową 23% stawkę VAT na wystawianych FV w
      przypadku wysyłki nagród do uczestników będących przedsiębiorcami w kraju innym,
      niż Polska, ale niebędących czynnymi podatnikami VAT-UE?
    3. Czy posiadane przez Agencję dokumenty łącznie potwierdzają dostarczenie towarów
      będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy i w
      konsekwencji uprawniają Agencję do zastosowania stawki podatku VAT 0%?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Bardzo istotną kwestią jest status podatkowy uczestników programu, gdyż zupełnie
    odmienne zasady opodatkowania, obowiązują przedsiębiorców, aktywnych podatników
    VAT-UE w systemie VIES, a inne przedsiębiorców, ale niebędących podatnikami VAT-UE,
    niezgłoszonymi w systemie VIES.
    Agencja rozszerzyła działalność w do Bułgarii, zatem do kraju należącego do UE, a w ciągu
    kilku miesięcy zamierza rozszerzyć działalność na pozostałe kraje UE. Zasady dotyczące
    Bułgarii będą również dotyczyć wszystkich pozostałych krajów UE, z małymi wyjątkami -
    niektóre kraje posiadają specjalne jednostki autonomiczne, które nie podlegają unijnym
    przepisom o ujednoliceniu podatków, najważniejsze z nich to Hiszpańskie Wyspy
    Kanaryjskie, czy Duńskie Wyspy Owcze i Grenlandia - te obszary w zakresie podatku VAT
    są traktowane jak terytorium poza UE.
    W przypadku WDT - Wewnątrzwspólnotowej Dostawy Towarów - właściwa stawka VAT to
    zerowa stawka, tzw. VAT reverse charge, tzn. podatek VAT nalicza i odlicza (operacja jest
    neutralna podatkowo).
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług WDT to wywóz towarów z
    terytorium Polski na terytorium państwa członkowskiego UE na rzecz podatnika VAT na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska, czyli np. z Polski do Bułgarii. Aby
    dana operacja mogła być uznana za WDT należy spełnić następujące warunki (art. 42
    ustawy o VAT); nabywca musi być podatnikiem VAT zidentyfikowanym na potrzeby
    transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju, czyli powinien posiadać numer VAT UE spoza Polski; Sprzedawca musi
    być podatnikiem VAT, który zgłosił w urzędzie skarbowym zamiar dokonywania dostaw
    wewnątrzwspólnotowych, czyli posługuje się numerem NIP z prefiksem PL. (sprawdzić
    poprawności NIP UE można na stronie Komisji Europejskiej - https://ec.europa.eu
    /taxation_customs /vies/#/vat-validation).
    Ponadto, aby daną dostawę towarów opodatkować według preferencyjnej stawki 0%,
    dostawca - Agencja - przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy powinien posiadać w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
    przedmiotem WDT zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na
    terytorium państwa członkowskiego UE.
    Tymi dowodami mogą być: w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi
    (spedytorowi) - dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika odpowiedzialnego za
    wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały
    dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego
    niż Polska - w szczególności międzynarodowy list przewozowy CMR lub w przypadku gdy
    wywóz dokonywany jest przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy,
    podatnik powinien posiadać dokument zawierający co najmniej: imiona i nazwiska lub
    nazwy oraz adresy siedziby działalności gospodarczej sprzedawcy i nabywcy, adres, pod
    który są przewożone towary, określenie towarów i ich ilości, potwierdzenie przyjęcia
    towarów przez nabywcę, rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są
    wywożone towary - specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.
    W przypadku gdy dokumenty, o których mowa wyżej, nie potwierdzają w sposób
    jednoznaczny dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, wówczas zgodnie z art. 42 ust. 11
    ustawy o VAT dowodami mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła
    WDT, w szczególności: korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
    dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu; dokument potwierdzający
    zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub
    zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument
    stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania; dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę
    towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

    Przy czym należy pamiętać, że posiadanie wszystkich ww. dowodów (dokumentów) nie
    jest warunkiem sine qua non zastosowania procedury VAT reverse charge. Naturalnie
    wszystkie zebrane przez sprzedawcę dokumenty muszą łącznie potwierdzić fakt
    wywiezienia oraz dostarczenia towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego, innego niż terytorium kraju.
    Najbardziej pożądanym dokumentem dokonania transportu towaru między dwoma
    krajami UE jest międzynarodowy list przewozowy CMR, jednakże katalog dowodów jest
    otwarty, zatem akceptowalne są wszelkie dokumenty potwierdzające dostawę. Agencja
    zamierza wysyłać nagrody kurierem. Będzie dysponowała fakturą od firmy kurierskiej za
    dokonane transporty. Agencja jest w posiadaniu następującego zestawu dokumentów
    potwierdzających WDT: faktura klienta, wiadomość e-mail wychodząca do uczestnika
    programu (zagranicznego przedsiębiorcy), wygenerowany zrzut ekranu ze śledzeniem
    (tracking) przesyłki kurierskiej do pliku pdf, potwierdzenie e-mail od firmy kurierskiej, jeśli
    firma kurierska je prześle. W zależności od firmy kurierskiej dokonującej transportu na
    załączniku do faktury mogą być wyszczególnione poszczególne dostawy na których będą
    widnieć następujące informacje: data nadania przesyłki w Polsce data odbioru przesyłki za
    granicą adres nadania przesyłki adres dostarczenia przesyłki dane odbiorcy przesyłki
    numer przesyłki. Na załączniku do faktury od firmy kurierskiej nie będzie informacji, co
    zawiera przesyłka, jednakże będzie widniał numer przesyłki, a ten sam numer będzie
    również widniał w wiadomości e-mail jaką otrzyma zagraniczny przedsiębiorca dzięki
    czemu z ogółu dokumentów będzie jednoznacznie wynikało w jakiej dacie, jakiemu
    podmiotowi, jaki towar przesłano, w ten sposób w przypadku przedsiębiorców
    zgłoszonych do VAT UE będzie można zastosować procedurę VAT reverse charge. Nie
    każda firma kurierska udostępnia taki załącznik.
    Obowiązek podatkowy w WDT powstaje z chwilą wystawienia faktury, jeżeli warunek ten
    nie zostanie spełniony, obowiązek ten powstanie 15. dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów. Należy zaznaczyć, że w przypadku
    otrzymania zaliczki, zadatku itp. na poczet WDT nie powstaje zobowiązanie do rozliczenia
    VAT - art. 20 ust. 3 ustawy o VAT został uchylony.
    Ze względu na fakt, że na sprzedawcy ciąży obowiązek zebrania wszystkich niezbędnych
    dokumentów umożliwiających zastosowanie stawki 0% ustawodawca uregulował
    szczególne zasady rozliczania WDT w deklaracji podatkowej, uzależniając je od terminu
    zebrania tych dokumentów.
    Otrzymanie dokumentów w terminie późniejszym upoważnia podatnika do wykazania w
    ewidencji WDT ze stawką 0% w rozliczeniu za okres, w którym dokonano dostawy oraz do
    dokonania korekty deklaracji podatkowej VAT-7/VAT-7K oraz informacji podsumowującej
    VAT UE.
    W przypadku uczestników programu będącymi przedsiębiorcami w swoich krajach, ale
    niezarejestrowanych jako podatników VAT UE w systemie VIES Agencja nie będzie mogła
    wykazać WDT, a zatem naliczy polską krajową stawkę VAT 23%.
    Subsumpcja: Agencja stoi na stanowisku, że w ww. stanie faktycznym i na mocy
    powołanych przepisów:
    Ad 1 - ma prawo zastosować 0% stawkę VAT (VAT reverse charge) na wystawianych FV w
    przypadku wysyłki nagród do uczestników będących przedsiębiorcami w kraju innym, niż
    Polska, czynnymi podatnikami VAT UE.
    Ad 2 - powinna zastosować 23% stawkę VAT na wystawianych FV w przypadku wysyłki
    nagród do uczestników będących przedsiębiorcami w kraju innym, niż Polska,
    niebędącymi czynnymi podatnikami VAT UE.
    Ad 3 - Faktura od firmy kurierskiej z załącznikiem, jak opisano w stanowisku
    wnioskodawcy, wraz z informacją w wiadomości e-mail jaką otrzyma zagraniczny
    przedsiębiorca jest wystarczającym dowodem do potwierdzenia transportu danego

    towaru z terytorium Polski na terytorium innego kraju UE - co jest jednym z warunków
    zastosowania procedury VAT reverse charge.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;
        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
          kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest agencją reklamową, posiada siedzibę działalności
    gospodarczej na terytorium Polski i jest czynnym podatnikiem VAT i VAT UE. Aktualnie
    głównym profilem działalności gospodarczej Spółki jest obsługa programów
    lojalnościowych swoich klientów. Spółka posiada w Polsce magazyn nagród i obsługuje
    program dla klienta z branży motoryzacyjnej, a uczestnikami programu są wyłącznie
    przedsiębiorstwa - warsztaty samochodowe. Warsztaty samochodowe to nabywcy
    towarów od klienta Spółki, który jest właścicielem programu lojalnościowego. W tym
    programie warsztaty samochodowe zbierają punkty bonusowe, które następnie
    wymieniają na nagrody. Wymiana punktów odbywa się w systemie klienta Spółki, który to
    następnie informuje Spółkę o zamówionych nagrodach. Spółka jest odpowiedzialna za
    dalszą realizację zamówienia czyli zakup towarów, pakowanie, wysyłkę do uczestnika.
    Zakupione towary trafiają bezpośrednio do magazynu (z pominięciem Agencji) i są z niego
    wysłane bezpośrednio do uczestników. Transport odbywa się za pośrednictwem firm
    kurierskich zleconych przez Spółkę. Spółka wystawia uczestnikom fakturę z
    uwzględnieniem rzeczywistej wartości nagrody wraz z adnotacją o opłaceniu faktury przez
    podmiot trzeci (Klienta Agencji). Uczestnik nie ponosi żadnych kosztów związanych z
    odbiorem nagrody. To Spółka rozlicza się klientem Spółki, który to jest właścicielem

    programu lojalnościowego. Wynagrodzenie Spółki obejmuje obsługę programów
    lojalnościowych, organizację transportu, zakup towarów, magazynowanie i pakowanie
    nagród.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy wątpliwości Spółki dotyczą ustalenia czy w
    przypadku wysyłki nagród do uczestników będących przedsiębiorcami w kraju innym niż
    Polska oraz zidentyfikowanych do transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) Spółka
    poprawnie stosuje stawkę 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (pytanie 1 i 3)
    a także wątpliwości dotyczą określenia czy w przypadku wysyłki nagród do uczestników
    będących przedsiębiorcami w kraju innym niż Polska, ale niezidentyfikowanych do
    transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) Spółka poprawnie stosuje krajową stawkę
    podatku 23% (pytanie 2).
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
        1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
          transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego
          innym niż terytorium kraju;
        2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
          zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
          państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
        3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
          podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
          terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju,
          niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe,
          które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą
          zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów
          akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
        4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
          innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
          dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:

        1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
          numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
          państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
          stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
        2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
          okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
          przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
          kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
          terytorium kraju;
        3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę
          towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Analiza przedstawionych regulacji pozwala na ustalenie dwóch podstawowych warunków,
    od spełnienia których uzależnione jest uznanie danej dostawy za dostawę o charakterze
    wewnątrzwspólnotowym. Uprawnia to w konsekwencji do zastosowania preferencyjnej
    stawki podatku w wysokości 0%. Przepisy art. 13 ust. 2 pkt 1 i ust. 6 ustawy wymagają dla
    uznania danej transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, aby dostawca
    towaru był podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy, u którego sprzedaż nie jest
    zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy, zaś nabywcą towaru
    winien być podatnik podatku od wartości dodanej zidentyfikowany na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska. Zatem
    pierwszy z warunków dotyczy aspektu prawnego transakcji - jego spełnienie ma
    gwarantować, że czynność ta zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie
    w państwie przeznaczenia i jako taka zostanie tam faktycznie opodatkowana.
    Drugi z warunków dotyczy aspektu faktycznego transakcji - jego spełnienie pozwala na
    przyjęcie, że rzeczywiście nastąpił wywóz towarów z terytorium kraju i jego transport
    (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Drugi z warunków
    dotyczy zatem faktycznych, a nie prawnych aspektów transakcji i został określony wprost
    w cyt. wyżej art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
        1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust.
          3 pkt 1, lub
        2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
          dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
          których mowa w art. 100 ust. 8
        - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
          skarbowego.
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
        1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
          odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których
          jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich

          przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju
          - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
        2) (uchylony),
        3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
        4) (uchylony),
        - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
        1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
        2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
        3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy
          dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej
          formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie
          zobowiązania;
        4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
          członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Brzmienie art. 42 ustawy, w tym wprowadzony w niej wymóg podania przez nabywcę
    dwuliterowego kodu stosowanego dla podatku od wartości dodanej nadanego przez
    państwo członkowskie właściwe dla nabywcy oraz wymóg wykazania transakcji w
    informacji podsumowującej, jest wynikiem implementacji Dyrektywy Rady (UE) 2018/1910
    z dnia 4 grudnia 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do
    harmonizacji i uproszczenia niektórych przepisów w systemie podatku od wartości
    dodanej dotyczących opodatkowania handlu między państwami członkowskimi.
    Zgodnie z punktem 7 preambuły do ww. Dyrektywy,
      Jeżeli chodzi o numer identyfikacyjny VAT w odniesieniu do zwolnienia dostawy
      towarów w handlu wewnątrzwspólnotowym, proponuje się, żeby włączenie numeru
      identyfikacyjnego VAT nabywcy towarów do systemu wymiany informacji o VAT
      (zwanego dalej „VIES”), nadanego przez państwo członkowskie inne niż państwo
      rozpoczęcia transportu towarów stało się, oprócz warunku transportu towarów poza
      państwo członkowskie dostawy, przesłanką materialną zastosowania zwolnienia, a
      nie wymogiem formalnym. Wpis do VIES ma ponadto zasadnicze znaczenie dla
      informowania państwa członkowskiego przybycia o obecności towarów na jego
      terytorium, a tym samym odgrywa kluczową rolę w walce z oszustwami w Unii. Z
      tego względu państwa członkowskie powinny zapewnić, aby - w przypadku gdy
      dostawca nie spełnia obowiązków w zakresie wpisu do VIES - zwolnienie nie miało
      zastosowania, z wyjątkiem sytuacji, gdy dostawca działa w dobrej wierze, to znaczy w
      przypadku, gdy może on należycie uzasadnić przed właściwymi organami
      podatkowymi wszelkie uchybienia związane z informacją podsumowującą, co
      mogłyby również obejmować w tym czasie dostarczenie przez dostawcę
      prawidłowych informacji wymaganych na podstawie art. 264 Dyrektywy 2006/112
      /WE.
    Mając na uwadze powyższe, trzeba stwierdzić, że dostawa towarów do nabywcy z innego
    kraju członkowskiego, który nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE, nie może
    podlegać opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 0%.

    Wspomniana Dyrektywa 2018/1910 wprowadziła zmianę w art. 138 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r. nr 347/1), który brzmi następująco:
        1. Państwa członkowskie zwalniają dostawę towarów wysyłanych lub
          transportowanych do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium
          danego państwa, ale na terytorium Wspólnoty, przez sprzedawcę lub przez
          nabywcę towarów lub na ich rzecz, jeżeli spełnione są następujące warunki:
          a) towary są dostarczane innemu podatnikowi lub osobie prawnej niebędącej
            podatnikiem, działających w takim charakterze w państwie członkowskim
            innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
          b) podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, na rzecz których
            dokonywana jest dostawa, są zidentyfikowani do celów VAT w państwie
            członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia wysyłki lub transportu
            towarów oraz podali dostawcy ten numer identyfikacyjny VAT;
        1a Zwolnienie przewidziane w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli dostawca nie
          dopełnił przewidzianego w art. 262 i 263 obowiązku składania informacji
          podsumowującej lub jeżeli złożona przez niego informacja podsumowująca nie
          zawiera prawidłowych informacji dotyczących tej dostawy zgodnie z wymogami
          art. 264, chyba że dostawca może należycie, w sposób odpowiadający
          właściwym organom, uzasadnić swoje uchybienie.
    Zatem zmiana dokonana Dyrektywą Rady (UE) 2018/1910 dodała istotny warunek
    materialny zastosowania zwolnienia w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów. Dodanie to oznacza, że w sytuacji gdy nabywca towarów nie poda swojego
    numeru VAT UE dostawcy lub jeżeli podany numer identyfikacyjny VAT nadano w państwie
    członkowskim, z którego towary są wysyłane lub transportowane, warunki dotyczące
    stosowania zwolnienia określone w art. 138 należy uznać za niespełnione i dostawca nie
    ma innej możliwości niż naliczenie VAT.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach

    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,
    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu
    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1,
    3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma

    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...) Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    Spółka zarejestrowana do transakcji wewnątrzwspólnotowej dokonuje wywozu
    określonych towarów (nagród) z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego
    innego niż terytorium kraju (Bułgarii) w wyniku odpłatnej dostawy towarów, o której mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy, na rzecz uczestnika programu, jednak tylko niektórzy uczestnicy
    programu lojalnościowego mający siedzibę na terytorium Bułgarii będą posiadali właściwy
    i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
    państwo członkowskie właściwe dla uczestnika, zawierający dwuliterowy kod stosowany
    dla podatku od wartości dodanej. Ponadto Spółka dla każdego zamówienia złożonego
    przez uczestnika w programie lojalnościowym posiada następujące dokumenty:
    1. Wiadomość email generowana automatycznie w momencie zlecenia zamówienia
      uczestnika do realizacji. Wiadomość wysyłana jest do uczestnika programu, kopia tej
      wiadomości zapisywana jest na Państwa serwerze. W wiadomości widnieją
      następujące informacje: dane uczestnika, adres dostawy, nazwa i ilość zamówionych
      towarów, numer przesyłki kurierskiej, wewnętrzny numer zamówienia.
    2. Potwierdzenie z systemu VIES wygenerowane przez API, potwierdzające, że uczestnik
      (podmiot zamawiający towar/nagrodę) posiada VAT UE.
    3. Faktura dla uczestnika z wyszczególnieniem towarów i ilości.
    4. Plik PDF z trackingiem od firmy kurierskiej zawierający etapy podróży zamówienia oraz
      status doręczenia. Tracking zawiera numer przesyłki wskazany w wiadomości email z
      pkt 1 powyżej.
    5. Etykieta wysyłkowa, na której widnieje numer faktury z pkt 3 powyżej.
    6. Dodatkowo Spółka może posiadać specyfikacje usług kurierskich w formie pliku excel
      dołączane do faktur rozliczeniowych za te usługi, w których może widnieć wewnętrzny
      numer zamówienia i/lub numer przesyłki z pkt 1 powyżej, jednakże forma tych
      dokumentów może się różnić w zależności od firmy kurierskiej.
    Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że
    Spółka spełnia przesłanki, do uznania danego przekazania nagród uczestnikom programu

    lojalnościowego (warsztatom samochodowym) za wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy, w sytuacji gdy Spółka dokonuje wywozu
    towarów z terytorium kraju na terytorium Bułgarii na rzecz podatnika zarejestrowanego
    dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Ponadto posiadane przez Spółkę dokumenty
    łącznie potwierdzają przekazanie nagród będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do uczestników zarejestrowanych dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowych, znajdujących się na terytorium Bułgarii. W konsekwencji
    upoważniają Spółkę (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do
    zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów (WDT).
    Natomiast przekazanie nagród uczestnikowi programu lojalnościowego będącemu
    podmiotem posiadającym siedzibę na terytorium Bułgarii, ale niezarejestrowanemu dla
    transakcji wewnątrzwspólnotowych (niezobowiązanemu do opodatkowania
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów), należy kwalifikować jako odpłatną dostawę
    towarów dokonaną przez Spółkę na terytorium kraju opodatkowaną według właściwej
    stawki podatku dla dostawy tego towaru. W opisanej sytuacji warunek, o którym mowa w
    art. 13 ust. 2 ustawy, tj. warunek, że dostawa musi zostać dokonana w czasie gdy nabywca
    towarów posiadał właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji
    wewnątrzwspólnotowej (VAT UE), którym to posłużył się na potrzeby tej dostawy, nie
    został spełniony. Przedmiotowa dostawa została dokonana do nabywcy, który nie posiadał
    numeru identyfikacyjnego do transakcji wewnątrzwspólnotowej (VAT UE).
    W konsekwencji Państwa stanowisko całościowo należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto informuję, że odnośnie wysokości stawki podatku do dostawy towarów
    dokonanej przez Spółkę na rzecz podatnika niezidentyfikowanego do transakcji
    wewnątrzwspólnotowej (VAT UE) nie zajęto stanowiska, ze względu na to, że kwestia
    ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla czynności dostawy towarów
    lub świadczenia usług dokonywanych od 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie w
    ramach wydania wiążącej informacji stawkowej, zgodnie z art. 42a ustawy.
    Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach stanu przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.