Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.601.2025.2.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Uznanie Wnioskodawczyni za podatnika w związku ze
sprzedażą działek.
Słowa kluczowe: podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku uznania Pani za podatnika w związku ze sprzedażą udziału w działkach.
    Uzupełniła Pani wniosek pismem z 13 października 2025 r. (wpływ 20 października 2025
    r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    21 września 1995 r. na podstawie aktu notarialnego Repertorium A Nr (...) zawartego
    przed notariuszem w (...), C.C. i D.D. dokonali darowizny nieruchomości położonej w (...) na
    rzecz swoich córek: A.A. (obecnie A. A.) i B.B. - po 1/2 udziału każdej z nich.

    Nabycie gruntów miało charakter darmy, okazyjny, nie było wówczas planów
    wyodrębnienia działek oraz ich sprzedaży. Po niemal 30 latach od nabycia działki w 2024
    roku, zgodnie z decyzją Wójta Gminy (...) z 19 lutego 2024 r. (nr (...)), zatwierdzono wstępny
    podział nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1, obręb (...). W wyniku podziału
    wyodrębniono 11 działek budowlanych. Działki te nadal mają charakter gruntów
    prywatnych - niezabudowanych, nieuzbrojonych, nieprzeznaczonych do działalności
    gospodarczej. Nie były wcześniej wykorzystywane w działalności gospodarczej, a ich
    sprzedaż nie miała charakteru planowanego z zamiarem osiągania zysku w sposób
    zorganizowany.
    W 2025 r. zawarte zostały cztery przedwstępne umowy sprzedaży dotyczące
    wyodrębnionych działek. Umowy zostały zawarte z różnymi nabywcami, przy udziale
    pośrednika nieruchomości 8 lipca 2025 r., 14 lipca 2025 r. oraz 18 lipca 2025 r. Sprzedaż
    ma charakter jednorazowy i incydentalny, a środki ze sprzedaży mają służyć realizacji
    celów prywatnych, m.in. remontów i zabezpieczenia emerytalnego.
    Prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie usług fryzjerskich, a sprzedaż działek
    nie jest związana z zakresem prowadzonej działalności. W przeszłości nigdy nie
    podejmowała Pani żadnych czynności związanych z profesjonalnym obrotem
    nieruchomościami.
    Planowana sprzedaż gruntu opisana we wniosku nastąpi w ramach sprawowania zarządu
    nad majątkiem prywatnym, poza działalnością gospodarczą. Planowany przychód nastąpi
    z ewentualnej sprzedaży tego gruntu lub jego części.
    Nie można wykluczyć, iż potencjalni nabywcy gruntu będą oczekiwać od Pani przedłożenia
    uzgodnień z zakładem wodociągów, czy też zakładem energetycznym w zakresie
    zapewnienia mediów na przedmiotowym terenie. Mogą również oczekiwać uzbrojenia
    tego terenu w konieczne instalacje. Jeżeli sprzedaż gruntu będzie możliwa bez
    konieczności uzyskania takich uzgodnień czy też uzbrojenia terenu wówczas dokonana
    zostanie sprzedaż bez ponoszenia dodatkowych nakładów.
    Decyzja o sprzedaży gruntu podjęta została pod wpływem sytuacji gospodarczej kraju i
    Europy i uważa Pani, że zmierza ona w złym kierunku. Decyzja o zawarciu umów
    przedwstępnych sprzedaży gruntów wynika z ustaleń poczynionych z potencjalnymi
    nabywcami. Nie można wykluczyć, że taka umowa będzie konieczna celem uzyskania
    finansowania dłużnego ze strony kupującego (przedłożenia jej bankowi). Nie przewiduje
    Pani udzielania jakichkolwiek pełnomocnictw dla potencjalnego nabywcy do działania w
    Pani imieniu, która zamierza ograniczyć do niezbędnego minimum czynności faktyczne i
    prawne związane z posiadaniem i sprzedażą całości lub części gruntu.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Na pytanie: Jakie numery ewidencyjne mają niezabudowane nieruchomości gruntowe
    objęte pytaniem we wniosku?
    Odpowiedziała Pani: Numery ewidencyjne działek to 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 oraz 12
    powstałe z podziału działki nr 1.
    Na pytanie: Czy jest/była Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług? Jeśli tak, proszę wskazać od kiedy oraz w związku z wykonywaniem jakich
    czynności dokonała Pani tej rejestracji?
    Odpowiedziała Pani: Pani A. A. nie była nigdy zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Na pytanie: W jaki sposób wykorzystywała Pani niezabudowaną nieruchomość gruntową
    w całym okresie jej posiadania przed wydzieleniem działek i po ich wydzieleniu (od
    momentu nabycia do planowanej sprzedaży)?
    - jeśli były to cele prywatne/osobiste, to proszę wskazać, w jaki sposób zaspokajała te
    potrzeby prywatne/osobiste?

    odpowiedziała Pani: Od momentu otrzymania darowizny była to jedna duża działka rolna.
    Była to działka uprawna, na której uprawiane było zboże na własne potrzeby. Część nie
    była uprawiana (około 1/4 powierzchni działki nie była uprawiana).
    Na pytanie: Czy wykorzystywała Pani niezabudowaną nieruchomość gruntową do
    działalności rolniczej, a jeżeli tak, to:
    a) czy dokonywała Pani z tej nieruchomości zbiorów i sprzedaży produktów rolnych i była
      z tego tytułu podatnikiem VAT?
    b) czy też produkty rolne wykorzystywała Pani na własne potrzeby?
    Odpowiedziała Pani:
    a) Nie było takiej sytuacji.
    b) Produkty rolne były wykorzystywane na własne potrzeby.
    Na pytanie: Czy udostępniała Pani/będzie udostępniała nieruchomość, bądź działki z niej
    wydzielone innym osobom na podstawie umów cywilnoprawnych (najem, dzierżawa,
    użyczenie, inna umowa – jaka)? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
    a) kto będzie stroną umowy – Pani, inna osoba – kto?
    b) czy umowa będzie miała charakter odpłatny, czy nieodpłatny? Jeśli umowa będzie
      miała charakter odpłatny to jaka była kwota czynszu z tytułu ww. umowy oraz czy
      będzie odprowadzała Pani należne podatki?
    Odpowiedziała Pani: Nie były i nie będą zawierane takie umowy.
    Na pytanie: Czy sprzedawała Pani w przeszłości nieruchomości? Czy była Pani z tego tytułu
    podatnikiem podatku VAT?
    Odpowiedziała Pani: Pani A.A. w listopadzie 2012 roku sprzedała udział w domu. Był to
    dom otrzymany w darowiźnie od rodziców. Była to współwłasność z siostrą B.B. Ponadto
    na niektóre działki wskazane w punkcie 1 zostały zawarte przedwstępne umowy
    sprzedaży, tj. działka nr 4, 12, 6, 9, 5, 7, które zostały wydzielone z pola darowanego i nie
    było z tego tytułu podatku VAT.
    Na pytanie: W jakim celu oraz z czyjej inicjatywy dokonano podziału niezabudowanej
    nieruchomości gruntowej?
    Odpowiedziała Pani: Z inicjatywy Pani A.A. oraz jej siostry B.B. Były to grunty nieużywane.
    Z uwagi na wiek Wnioskodawczyń chcą sprzedać wyodrębnione działki.
    Na pytanie: Czy występowała Pani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działek,
    które zamierza Pani sprzedać (objętych pytaniem we wniosku)? Jeśli tak to w jakim celu?
    Odpowiedziała Pani: Tak, Wnioskodawczyni występowała o wydanie decyzji o warunkach
    zabudowy dla wszystkich tych działek w celu sprzedaży tych działek i warunki takie zostały
    wydane.
    Na pytanie: W jaki sposób poszukiwała/poszukuje/będzie poszukiwała Pani nabywcy
    działek? (Proszę wskazać odrębnie dla każdej działki).
    Odpowiedziała Pani: Dla każdej z działek nabywcy sami się zgłaszają tzw. „pocztą
    pantoflową" lub poprzez pośrednika nieruchomości.
    Na pytanie: Do wykonania jakich czynności zobowiązany był/będzie pośrednik
    nieruchomości w odniesieniu do sprzedaży działek? Czy pośrednik posiada umocowanie
    prawne do uzyskiwania w Pani imieniu zgód, pozwoleń dotyczących działek? Jakich?
    Odpowiedziała Pani: Pośrednik nie posiada żadnych zgód do działania w imieniu
    Wnioskodawczyni. Jedyne czynności dokonane przez pośrednika to wskazywanie
    potencjalnych nabywców i przygotowanie umowy przedwstępnej.

    Na pytanie: Czy zawarte przedwstępne umowy sprzedaży zawierają warunki, od
    spełnienia których jest uzależniona sprzedaż? Jeśli tak, jakie?
    Odpowiedziała Pani: Nie będą zawierały takich warunków.
    Na pytanie: Czy w odniesieniu do pozostałych działek, które planuje Pani sprzedać, będzie
    Pani zawierała umowy przedwstępne sprzedaży? Jeżeli tak, to czy będą zawierały warunki,
    od spełnienia których będzie uzależniona przyszła sprzedaż?
    Odpowiedziała pani: Tak, będą zawierane takie umowy. Nie będą jednak zawierały takich
    warunków.
    Na pytanie: Czy podejmowała Pani/będzie Pani podejmowała (osobiście lub za
    pośrednictwem osób trzecich) w przypadku działek, które zamierza Pani sprzedać
    jakiekolwiek czynności wymagające zaangażowania środków finansowych zmierzające do
    podniesienia wartości niezabudowanej nieruchomości gruntowej, np. wyposażenie w
    urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej, ogrodzenie
    terenu, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza
    zwykłe formy ogłoszenia, bądź inne? Jeśli tak, jakie to będą czynności i nakłady?
    Odpowiedziała Pani: Będą to działania polegające na uzbrojeniu działek w urządzenia i
    sieci wodociągowe, kanalizację oraz prąd. Nie będzie wykonywane ogrodzenie terenu oraz
    nie będą podejmowane żadne działania marketingowe, wykraczające poza zwykłe formy
    ogłoszenia.
    Pragnie Pani nadmienić, iż ze środków uzyskanych ze sprzedaży pierwszych trzech działek
    zostaną uzbrojone wszystkie działki. Środków tych nie wystarczy jednak na uzbrojenie
    wszystkich działek.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym w sytuacji zawarcia przez Panią jednej lub wielu umów
    sprzedaży działek gruntu powstałych z podziału gruntu o numerze 1, obrębu (...) o
    powierzchni ok. 9,87 ha, zlokalizowanych na terenie, co do którego nie istnieje miejscowy
    plan zagospodarowania przestrzennego i co do których to działek wydano ostateczną
    decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, taka sprzedaż powinna być
    rozpoznana jako zdarzenie w ramach sprawowania zarządu majątkiem prywatnym
    (osobistym) pozostające poza systemem podatku od wartości dodanej (podatku od
    towarów i usług) i w związku z powyższym Pani dla tej czynności nie jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 u. VAT oraz art. 9 ust. 1 akapit 1
    Dyrektywy 2006/112?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie sprzedaż kilku działek gruntu, stanowiących majątek prywatny, nie stanowi
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (m.in.
    wyrok z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 - Słaby),
    sprzedaż prywatnego majątku przez osobę fizyczną, która nie podejmuje aktywnych
    działań typowych dla przedsiębiorców, nie jest działalnością gospodarczą.
    W szczególności, zgodnie z linią interpretacyjną organów podatkowych i orzecznictwem:
        sama liczba transakcji (tu: 11 sprzedaży oraz kolejne sprzedaże w perspektywie
        kilku lat) nie przesądza o prowadzeniu działalności gospodarczej,
        istotne jest, czy sprzedawca podejmuje działania profesjonalne: np. uzbrajanie
        terenu, działania marketingowe, inwestowanie, przekształcanie gruntu - co w
        niniejszej sprawie nie miało miejsca.

    Korzysta Pani jedynie z usług pośrednika nieruchomości, co jest dopuszczalne i nie
    przesądza o profesjonalizacji działań.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Należy też zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za
    dostawę owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o

    podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie
    towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego).
    Zatem grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest
    podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i

      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
    - po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    - po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
      wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w nieruchomościach
    stanowiących niezabudowane działki nr 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 oraz 12 istotne jest, czy
    w celu dokonania ich sprzedaży podjęła/podejmie Pani aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby
    to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego

    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.
    Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści wniosku wynika, że 21 września 1995 r. na podstawie aktu notarialnego C.C. i D.D.
    dokonali darowizny nieruchomości na rzecz swoich córek - po 1/2 udziału każdej z nich.
    Nabycie gruntów miało charakter darmy, okazyjny, nie było wówczas planów
    wyodrębnienia działek oraz ich sprzedaży. Po niemal 30 latach od nabycia działki, w 2024
    roku zatwierdzono wstępny podział nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1. W wyniku
    podziału wyodrębniono 11 działek budowlanych. Działki te nadal mają charakter gruntów
    prywatnych - niezabudowanych, nieuzbrojonych, nieprzeznaczonych do działalności

    gospodarczej. Nie były wcześniej wykorzystywane w działalności gospodarczej, a ich
    sprzedaż nie miała charakteru planowanego z zamiarem osiągania zysku w sposób
    zorganizowany. W 2025 r. zawarte zostały cztery przedwstępne umowy sprzedaży
    dotyczące wyodrębnionych działek. Umowy zostały zawarte z różnymi nabywcami, przy
    udziale pośrednika nieruchomości. Sprzedaż ma charakter jednorazowy i incydentalny, a
    środki ze sprzedaży mają służyć realizacji celów prywatnych, m.in. remontów i
    zabezpieczenia emerytalnego. Nie była Pani nigdy zarejestrowanym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Podejmie Pani działania polegające na uzbrojeniu działek w
    urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizację oraz prąd. Nie będzie wykonywane
    ogrodzenie terenu oraz nie będą podejmowane żadne działania marketingowe,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia. Ze środków uzyskanych ze sprzedaży
    pierwszych trzech działek zostaną uzbrojone wszystkie działki. Środków tych nie wystarczy
    jednak na uzbrojenie wszystkich działek.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w sytuacji
    zawarcia przez Panią jednej lub wielu umów sprzedaży udziału w działkach nr 2, 3, 4, 5, 6,
    7, 8, 9, 10, 11 oraz 12 powstałych z podziału działki nr 1, taka sprzedaż powinna być
    rozpoznana jako zdarzenie w ramach sprawowania zarządu majątkiem prywatnym
    (osobistym) pozostające poza systemem podatku od wartości dodanej (podatku od
    towarów i usług) i w związku z powyższym Pani dla tej czynności nie jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy oraz art. 9 ust. 1 akapit 1
    Dyrektywy 2006/112.
    W tym celu należy ustalić, czy dla opisanych transakcji wystąpi/wystąpiła Pani w roli
    podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości
    gruntowych) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas,
    gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla
    określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Należy więc przeanalizować całokształt działań, jakie podjęła/podejmie Pani w odniesieniu
    do działek nr 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 oraz 12 powstałych z podziału działki nr 1, i ustalić,
    czy w odniesieniu do opisanych czynności spełnia/będzie Pani spełniała przesłanki do
    uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy w 2024 r. zatwierdzono wstępny podział nieruchomości
    oznaczonej jako działka nr 1. W wyniku podziału wyodrębniono 11 działek budowlanych.
    Występowała Pani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla wszystkich działek w celu
    sprzedaży tych działek i warunki takie zostały wydane. Wskazała Pani, także że będzie
    podejmowała działania polegające na uzbrojeniu działek w urządzenia i sieci
    wodociągowe, kanalizację oraz prąd. Ponadto wskazała Pani, że ze środków uzyskanych ze
    sprzedaży pierwszych trzech działek zostaną uzbrojone wszystkie działki, przy czym
    środków finansowych nie wystarczy na uzbrojenie wszystkich działek.
    Odnosząc się zatem do zakresu Pani działań związanych z przygotowaniem działek nr 2, 3,
    4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 oraz 12 powstałych z podziału działki nr 1 do sprzedaży stwierdzić
    należy, że wszelkie czynności jakie Pani podjęła/podejmie należy uznać za działania
    zmierzające do zwiększenia wartości i atrakcyjności sprzedawanych działek. Środki
    finansowe, jakie przeznaczy Pani na doprowadzenie mediów do sprzedawanych działek
    niewątpliwie będą miały wpływ na wysokość ceny, jaką kupujący zapłaci Pani za nabyte
    działki. Zatem podjęte oraz podejmowane w przyszłości przez Panią działania są/będą

    podejmowane wyłącznie w interesie kupujących i dzięki temu wynagrodzenie za sprzedaż
    nieruchomości będzie wyższe. W analizowanej sprawie, kupujący od Pani grunt otrzyma
    gotowy „produkt”, tj. działkę budowlaną gotową do zabudowy.
    Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy, w świetle przywołanych
    regulacji prawnych prowadzi zatem do stwierdzenia, że sprzedaż przez Panią udziału w
    działkach nr 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 oraz 12 powstałych z podziału działki nr 1 nie
    nastąpiła/nie nastąpi w ramach zarządu swoim majątkiem prywatnym, lecz będzie
    stanowić sprzedaż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2
    ustawy, a Pani z tytułu sprzedaży działa/będzie działać jako podatnik, w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy.
    Za uznaniem Pani za profesjonalny podmiot prowadzący działalność gospodarczą
    przemawiają podjęte przez Panią działania m.in. podział działki na 11 działek
    budowlanych, wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działek, jak
    również uzbrojenie działek w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizację oraz prąd.
    Powyższe czynności niewątpliwie podejmowane są/będą w związku z uatrakcyjnieniem
    działek i uzyskaniem jak najwyższej ceny z ich sprzedaży oraz łatwiejszym zbyciem
    majątku. Tym samym podejmując czynności, takie jak podział działki, wystąpienie o
    wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działek jak również uzbrojenie działek w
    urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizację oraz prąd, Pani działalność jest/będzie
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądza, że sprzedaż
    przez Panią udziału w działkach nr 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 oraz 12 powstałych z podziału
    działki nr 1 wypełni przesłanki działalności gospodarczej.
    Istotnym w analizowanej sprawie jest fakt, że przed sprzedażą dokona Pani istotnych
    nakładów podnoszących wartość oferowanych do sprzedaży udziałów w działkach. Jak
    wskazała Pani w uzupełnieniu wniosku – wszystkie działki zostaną uzbrojone w media:
    zostaną doprowadzone urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacyjne oraz prąd. Przy
    czym środki na uzbrojenie działki zamierza Pani pozyskać ze sprzedaży trzech pierwszych
    działek.
    Zatem należy wskazać, że w analizowanym przypadku brak jest czynności
    charakteryzujących zarząd majątkiem osobistym, a u podstaw Pani działania leżą cele
    gospodarcze, wobec tego sprzedaż udziału w działkach nr 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 oraz
    12 powstałych z podziału działki nr 1 nie będzie stanowiła rozporządzania majątkiem
    osobistym. Przedstawiona we wniosku Pani aktywność w przedmiocie zbycia udziału w
    działkach wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności w odniesieniu do przedmiotowych działek, a zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że
    w świetle przepisów w zakresie podatku od towarów i usług będzie Pani działała jako
    podatnik VAT.
    W Pani sprawie należy uznać, że w odniesieniu do sprzedaży działek, podjęła/podejmie
    Pani działania profesjonalne, tj. uzbroi teren przed sprzedażą, w związku z czym poczyni
    Pani inwestycję (pozyska środki finansowe ze sprzedaży trzech pierwszych działek, a
    następnie zainwestuje w uzbrojenie kolejnych nieruchomości). Taki sposób zarządzania
    posiadanym majątkiem (pomimo wejścia w jego posiadanie w drodze darowizny)
    powoduje, że posiadany majątek utraci walor majątku prywatnego a jego zbycie nie
    będzie przejawem czynności pozostających poza zakresem opodatkowania.
    Ponadto należy również podkreślić, że podejmowane przez Panią czynności nie miały na
    celu zaspokajania własnych potrzeb osobistych, a uzyskanie jak najwyższej ceny ze
    sprzedaży działek poprzez podniesienie ich wartości.
    W konsekwencji, należy uznać, że w związku ze sprzedażą działek podjęła/podejmie Pani
    szereg aktywnych działań mających charakter handlowy oraz inwestycyjny – podniesie
    Pani wartość posiadanych udziałów w działkach, a następnie zainwestuje Pani pozyskane
    środki w uzbrojenie kolejnych działek i ich sukcesywną sprzedażą.

    Zatem, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym
    zakresie przepisy prawa stwierdzam, że w sytuacji zawarcia przez Panią jednej lub wielu
    umów sprzedaży udziału w działkach nr 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 oraz 12 powstałych z
    podziału działki nr 1, będzie Pani występowała w charakterze podatnika, o którym mowa
    w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2
    ustawy, a czynność dostawy udziału w niezabudowanych działkach będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego,
    które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pani,
    należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Panią, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    współwłaścicielki działek.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.