Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-405/08/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-19
Teza: Możliwość amortyzowania lokalu wykorzystywanego w ramach prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej oraz lokali użytkowych przeznaczonych na wynajem
Słowa kluczowe: amortyzacja; działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani K., przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 05 lutego 2008r.), uzupełnionym w dniu 10 marca 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie możliwości amortyzowania lokalu wykorzystywanego w ramach prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej oraz lokali użytkowych przeznaczonych na wynajem (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 lutego 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie możliwości amortyzowania lokalu wykorzystywanego w ramach prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej oraz lokali użytkowych przeznaczonych na wynajem (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 27 lutego 2008r. wezwano do jego uzupełnienia. W dniu 10 marca 2008r. wniosek powyższy został uzupełniony.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest jedynym właścicielem budynku usługowo – mieszkalnego. Znajduje się w nim lokal apteki, w którym razem z synem prowadzi działalność gospodarczą na 50% udziału każdej ze stron. Prowadzą książkę podatkową. Wnioskodawczyni rozlicza się wg PIT-5L a syn wg PIT-5. Równocześnie w tym budynku wnioskodawczyni prowadzi wynajem lokali użytkowych jako osoba prywatna odprowadzająca VAT z wynajmu. Z tego tytułu rozlicza się wg PIT-5. Syn również prowadzi w innym budynku wynajem lokalu i odprowadza VAT. Rozlicza się również wg PIT-5. Wnioskodawczyni ma wykonany „Operat Szacunkowy” w/w budynku w grudniu 2007r. Nosi się z zamiarem amortyzowania lokalu apteki oraz lokali na wynajem z wyłączeniem powierzchni mieszkalnej. Z jej rozeznania może amortyzować stawką 2,5% z rozłożeniem na 40 lat. W uzupełnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała m. in., iż:

*   działalność gospodarcza prowadzona jest wspólnie z synem jako spółka cywilna,
*   budynek, w którym są lokale użytkowe, które zamierza amortyzować został wytworzony we własnym zakresie,
*   lokale, które zamierza amortyzować nie są odrębnymi nieruchomościami,
*   część mieszkalna nieruchomości stanowi 20,2% natomiast część użytkowa stanowi 79,8% ogólnej powierzchni,
*   lokale, które zamierza amortyzować nie były do tej pory amortyzowane, dlatego że jest to nowy budynek.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytania:

Czy w oparciu o operat szacunkowy przysługuje jej prawo do amortyzacji lokalu apteki i lokali użytkowych? Czy podana stawka i okres amortyzacji 2,5% na 40 lat są prawidłowe)? (pytania oznaczone we wniosku nr 2) Zdaniem wnioskodawczyni lokal apteki winien być użytkowany w oparciu o:

1.  wniesione przez nią prawo do użytkowania lokalu wynikające z umowy spółki (50%),
2.  wniesione przez syna prawo do użytkowania lokalu wynajętego.

Część wprowadzonego do działalności gospodarczej prawa użytkowania lokalu tj. 50% powierzchni przeznaczonej na działalność apteki podlega amortyzacji wg stawki 2,5%. Dokonywane odpisy amortyzacyjne będą kosztem:

*   z działalności apteki – 50% lokalu w związku z wprowadzeniem do spółki prawa do użytkowania połowy lokalu,
*   z wynajmu lokalu apteki na cele prowadzonej działalności.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) odrębnymi źródłami przychodów są:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza oraz
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 – tj. pozarolniczej działalności gospodarczej – uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług (art. 14 ust. 1 ww. ustawy). W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Stosownie do postanowień art. 22 ust. 8 ww. ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 powołanej ustawy.

W myśl art. 22a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do treści art. 22f ust. 1 ww. ustawy, podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b. Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia (art. 22g ust. 1 pkt 2 ww. ustawy).

Za koszt wytworzenia – zgodnie z art. 22g ust. 4 ww. ustawy – uważa się natomiast wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Zgodnie z treścią art. 22g ust. 9 ww. ustawy jeżeli podatnik nie może ustalić kosztu wytworzenia, o którym mowa w ust. 4, wartość początkową środków trwałych ustala się w wysokości określonej z uwzględnieniem cen rynkowych, o których mowa w ust. 8, przez biegłego, powołanego przez podatnika. Zauważyć jednakże należy, iż możliwość ustalenia wartości początkowej środka trwałego w drodze wyceny stanowi sytuację szczególną, wyjątek od obowiązującej zasady ustalania tejże wartości wg kosztu wytworzenia. Niemożność ustalenia wartości początkowej środka trwałego zgodnie z ww. generalną zasadą winna mieć przy tym charakter obiektywny, a więc dotyczyć np. tych sytuacji, w których podatnik nie posiada – bo nie musi (nie musiał) posiadać stosownych dokumentów stwierdzających wysokość poniesionych przez niego wydatków. Jak wynika z wniosku, przedmiotowy budynek jest budynkiem nowym. We wniosku określono go jako budynek usługowo - mieszkalny. Wnioskodawczyni winna zatem posiadać dokumenty potwierdzające wysokość poniesionych w związku z wytworzeniem ww. budynku wydatków. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż wartość początkowa budynku winna zostać ustalona zgodnie z treścią cyt. wyżej art. 22g ust. 4 ww. ustawy.

Z cyt. powyżej art. 22a ust. 1 ww. ustawy wynika, iż amortyzacji podlegać mogą jedynie lokale będące odrębną własnością, których właścicielem jest podmiot dokonujący odpisów amortyzacyjnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotowy lokal (a właściwie część będącego jej własnością budynku), w którym wnioskodawczyni wspólnie z synem prowadzi w formie spółki cywilnej pozarolniczą działalność gospodarczą, nie stanowi odrębnej nieruchomości. Ponadto z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż własność tego lokalu nie została wniesiona do Spółki Cywilnej; do Spółki wniesiono tylko prawo do użytkowania tego lokalu w połowie przez wnioskodawczynię, a w drugiej połowie przez jej syna (wspólnika) w związku z zawartą przez niego umową najmu tej części lokalu apteki.

Z uwagi na fakt, iż przedmiotowy lokal nie spełnia kryteriów pozwalających na uznanie go za środek trwały, określonych w art. 22a ust. 1 ww. ustawy (tj. nie stanowi odrębnej własności a jego właścicielem pozostaje wnioskodawczyni jako osoba fizyczna a nie Spółka Cywilna), nie może podlegać amortyzacji w ramach prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej. Zauważyć jednocześnie należy, iż niemożność dokonywania odpisów amortyzacyjnych od lokalu, tj. części budynku, w którym wnioskodawczyni wraz z synem prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą - w ramach tejże działalności - nie wyklucza możliwości amortyzowania oddanej w najem części tego budynku, jak i zresztą pozostałych mających być przedmiotem najmu lokali użytkowanych w ramach odrębnych źródeł przychodów jakimi są pozarolnicza działalność gospodarcza oraz najem nieruchomości.

Zgodnie z art. 22f ust. 4 ww. ustawy jeżeli tylko część nieruchomości, w tym budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej bądź wynajmowana lub wydzierżawiana – odpisów amortyzacyjnych dokonuje się w wysokości ustalonej od wartości początkowej nieruchomości, budynku lub lokalu odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, wynajmowanej lub wydzierżawianej, do ogólnej powierzchni użytkowej tej nieruchomości, budynku lub lokalu. W związku z powyższym, w związku z przeznaczeniem części przedmiotowej nieruchomości (wskazanego we wniosku budynku) na cele osobiste, kosztem uzyskania przychodów mogą być odpisy amortyzacyjne przypadające proporcjonalnie na część nieruchomości oddaną w najem. Przy czym zauważyć należy, iż odpisy te mogą stanowić koszt uzyskania przychodów proporcjonalnie do przychodów uzyskanych z określonego źródła przychodu. W związku z określoną w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kategoryzacją źródeł przychodów oraz uznaniem na gruncie przedmiotowej sprawy za odrębne źródła przychodów przychodów uzyskanych z wynajmu:

1.  synowi części lokalu apteki,
2.  pozostałych lokali użytkowych

W powiązaniu z cyt. wyżej art. 14 ust. 2 pkt 11 stwierdzić należy, iż w zdarzeniu przyszłym, przedstawionym we wniosku, wnioskodawczyni, w związku z wynajmowaniem lokali użytkowych, uzyskuje przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj.:

*   przychód z wynajmu części lokalu apteki synowi, jako najem składnika majątku wykorzystywanego przez wnioskodawczynię w prowadzonej działalności gospodarczej, który tym samym – stanowi przychód określony w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (uzyskiwany jednakże poza Spółką Cywilną, której wnioskodawczyni jest wspólnikiem),
*   przychód z wynajmu pozostałych lokali użytkowych, który stanowi przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy (najem).

W związku z powyższym odpisy amortyzacyjne dokonywane od lokali użytkowych oddanych w najem mogą stanowić koszt uzyskania przychodów z ww. źródeł przychodów, w takiej proporcji, jaka odpowiada powierzchni budynku, z której wnioskodawczyni uzyskuje przychód z danego źródła, do całkowitej powierzchni tegoż budynku. Jednocześnie zauważyć należy, iż odpisy amortyzacyjne przypadające na część lokalu apteki, wykorzystywaną przez wnioskodawczynię na własne potrzeby, jako iż nie została ona wniesiona do Spółki ani oddana w najem i w konsekwencji nie spełnia kryteriów środka trwałego, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 22i ust. 1 ww. ustawy odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.

W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór.

Zgodnie z Wykazem stawek amortyzacyjnych, stanowiących Załącznik nr 1 do ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stawka amortyzacyjna dla budynków niemieszkalnych wynosi 2,5%.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, iż przedmiotowy budynek w części podlegającej amortyzacji i na zasadach określonych w niniejszej interpretacji może być amortyzowany wg stawki 2,5% w okresie 40 lat.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.