Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-152/09-4/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-11-13
Teza: Podatek od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez Pełnomocnika Panią, przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2009 r. (data wpływu 18 sierpnia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 września 2009 r. (data wpływu 5 października 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązku podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz obowiązku pobrania podatku u źródła, a także podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązku podatkowego.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym pismem z dnia 24 września 2009 r. znak: ILPB3/423-662/09-2/KS, ILPB2/436-152/09-2/AJ wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia tego wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Zainteresowanego, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 24 września 2009 r., skutecznie doręczono w dniu 29 września 2009 r. Natomiast odpowiedź na nie została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 2 października 2009 r. (data wpływu 5 października 2009 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Uczestnicy transakcji:

*   Wnioskodawca - Sp. z o. o. (dalej spółka A),
*   X Sp. z o.o. (dalej spółka B),
*   Spółka z siedzibą na Cyprze (dalej spółka C),
*   Cypryjski rezydent (dalej spółka D).

Spółka A jest spółką celową, której jedynym w chwili obecnej przedmiotem działalności jest odbudowa budynku starego spichlerza z przeznaczeniem na cele hotelowe.

Nie jest to środek trwały Spółki. Spółka nie będzie wykorzystywała budynku na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Po wybudowaniu i wyposażeniu (hotel ma zostać wybudowany w standardzie „pod klucz"), sprzeda go Spółce B (dalej Nieruchomość).

Spółka A zostanie zlikwidowana lub rozpocznie nową inwestycję.

Spółka C jest 100 % udziałowcem spółki A (od dnia powstania spółki) i spółki B (od sierpnia 2009 r.).

Spółka A posiada zobowiązanie wobec Spółki D z tytułu umów pożyczek zawartych w latach 2005-2009. Kwoty umów wyrażone są w walutach obcych.

Umowy te staną się przedmiotem umowy cesji wierzytelności pomiędzy spółką D jako cedentem a spółką C jako cesjonariuszem. Terminy spłaty przypadają w latach 2010-2011. Umowy nie przewidują kapitalizacji odsetek. Spłata odsetek ma nastąpić łącznie ze spłatą kapitału.

W maju 2008 r. Spółka A zawarła ze spółką B przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości. Umowa przyrzeczona ma zostać zawarta w terminie 3 miesięcy od uzyskania przez Spółkę A ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, jednak nie później niż w terminie do dnia 30 grudnia 2009r.

Wraz z Nieruchomością sprzedane zostanie wyposażenie ruchome posadowionego na nieruchomości budynku hotelowego.

Cena sprzedaży/kupna Nieruchomości wraz z wyposażeniem ruchomym wyrażona jest w polskich złotych.

Spółka B ma zamiar sfinansować zakup Nieruchomości między innymi z zaciągniętej pożyczki. Podpisze w tym celu umowę pożyczki ze spółką C. Nie nastąpi jednak spełnienie świadczenia pierwotnego z tytułu umowy pożyczki a strony uzgodnią inny sposób spełnia świadczenia. W miejsce tego świadczenia spółka C przeleje na spółkę B swoją wierzytelność przysługującą od spółki A z tytułu umowy pożyczki (świadczenie w miejsce wykonania), co będzie stanowiło wypełnienie zobowiązania spółki C do udzielenia pożyczki spółce B. Przelew dotyczyć będzie należności głównych z tytułu umów pożyczek oraz odsetek naliczonych do dnia podpisania umowy świadczenia w miejsce wykonania.

W tej sytuacji Spółka B stanie się wierzycielem Spółki A z tytułu przelanej uprzednio przez spółkę C wierzytelności, która zostanie potrącona zgodnie z obowiązującymi przepisami ze zobowiązaniem z tytułu umowy sprzedaży Nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Czy umowa świadczenia w miejsce wykonania rodzi obowiązek w podatku od czynności cywilnoprawnych?

Tutejszy organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wydano w dniu 13 listopada 2009 r. interpretację indywidualną nr ILPB3/423-662/09-4/KS.

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera zamknięty katalog czynności objętych tym podatkiem.

Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają czynności wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zdaniem Wnioskodawcy umowa o świadczenie w miejsce wykonania jako niewymieniona w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych nie powoduje obowiązku zapłaty tego podatku.

Nawet gdyby uznać, że umowa ta mieści się w zakresie przedmiotowym ww. ustawy, to zauważyć trzeba że spółki C oraz B zawierając ją działają w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa, czyli występują jako podatnicy VAT wykonujący usługę pośrednictwa finansowego zwolnioną od tego podatku.

Taka umowa jest wówczas wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wyłączenie to ma zastosowanie również wówczas, gdy dany podmiot (w tym przypadku spółka C) nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, ponieważ także w takim przypadku podmiot ten działa w charakterze podatnika VAT, jakkolwiek wykonuje czynność zwolnioną od podatku i nie jest objęty obowiązkiem dokonania rejestracji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 z późn. zm.) podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienia hipoteki,
*   ustanowienia odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają także – na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy – zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4. W zakresie przedmiotowym ustawy zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 3 mieszczą się także orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Reasumując stwierdza się, iż opisane przez Wnioskodawcę czynności nie należą do katalogu czynności cywilnoprawnych wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i tym samym nie podlegają opodatkowaniu.

Opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych mogą podlegać natomiast czynności cywilnoprawne, w związku z zawarciem których sporządzono umowę, o ile są to czynności wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.