Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.703.2025.1.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działki wykorzystywanej do
działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

M.P. (dalej także jako „Wnioskodawca”) jest czynnym podatnikiem VAT prowadzącym
    pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą (...). Głównym przedmiotem działalności
    jest produkcja opakowań drewnianych.
    M.P., będący małżonkiem Wnioskodawcy, jest także czynnym podatnikiem VAT
    prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Wnioskodawca wraz z małżonkiem (dalej: „Małżonek Wnioskodawcy”) nabyli w roku 2022
    na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej nieruchomość (dalej:
    „Nieruchomość”), na podstawie zawartej umowy sprzedaży / kupna.
    Dane Nieruchomości: (...), niezabudowana działka gruntu nr: (...), łączna powierzchnia: (...)
    ha.
    Obecnie Wnioskodawca wraz z Małżonkiem Wnioskodawcy planują sprzedać tę
    Nieruchomość.
    Inne istotne uwarunkowania faktyczne:
    1. Obecnym właścicielem Nieruchomości jest Marcin i M.P., zakupionej na podstawie
        umowy sprzedaży (akt notarialny rep. (...)).
    2. Dla Nieruchomości nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy.
    3. Do Nieruchomości została doprowadzony przez Wnioskodawcę prąd.
    4. Nieruchomość nie była dotychczas wystawiona na sprzedaż.
    5. Wnioskodawca wraz z Małżonkiem Wnioskodawcy sprzedali w 2019 r. lokal mieszkalny i
        budynek mieszkalny.
    6. Nieruchomość była wykorzystywana także dla celów prowadzonej działalności
        gospodarczej Wnioskodawcy (jako miejsce do magazynowania półproduktów).
    7. Wnioskodawca planuje sprzedaż innych posiadanych nieruchomości w najbliższej
        przyszłości.
    8. Nieruchomość była przedmiotem dzierżawy.
    9. W przypadku, gdy Wnioskodawca będzie sprzedawać kolejne działki to będą to: 1 i 2
        gmina (...), miejscowość (...).
  10. Nieruchomość była, zakupiona pod budowę zakładu produkcyjnego (miejscowy plan
        zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości to usługi i produkcja).
  11. Wnioskodawca wraz z Małżonkiem Wnioskodawcy prowadzą zakład produkcyjny
        (produkcja opakowań drewnianych). Na Nieruchomości były magazynowane
        półprodukty wykorzystywane przez Wnioskodawcę do produkcji wyrobów
        gotowych.
  12. W zakresie sprzedaży Nieruchomości, jej nabywca sam się zgłosił.
  13. Nieruchomość (działka (...) ul. (...)), została przez Wnioskodawcę w całości ogrodzona;
        doprowadzono do niej energię elektryczną.
  14. W zakresie sprzedaży Nieruchomości zawarto umowę przedwstępną sprzedaży.
  15. W zakresie sprzedaży Nieruchomości zostało udzielone pełnomocnictwo w
        przedwstępnej umowie sprzedaży działki.
  16. Sprzedaż Nieruchomości pozwoli Wnioskodawcy wraz z Małżonkiem Wnioskodawcy
        zakupić inne działki w strefie produkcyjnej, na których Wnioskodawca wraz z
        Małżonkiem Wnioskodawcy będzie chciał zbudować zakład produkcyjny.

## Pytanie

Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości stanowić będzie czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz czy Wnioskodawca z tego tytułu
    będzie podatnikiem podatku od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...). W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest
    mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii.
    W sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej
    przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi
    towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednakże nie każda czynność
    stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 tej ustawy, działalność gospodarcza
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o VAT ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego
    majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania
    jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą
    prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    tej ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej części majątku

    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Potwierdzone to zostało również w wyroku
    TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE.
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych. W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości (działek) istotne jest, czy w
    świetle zaprezentowanego opisu stanu faktycznego, w celu dokonania sprzedaży
    nieruchomości Wnioskodawca podejmował/będzie podejmował aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę
    należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta
    nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z
    orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i
    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10)
    wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą
    same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
    zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą Inaczej jest natomiast -
    jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży
    gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Należy wskazać, że przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając
    nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, o VAT wymaga ustalenia, że jej działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność
    tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę,
    jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Za przejaw takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: -
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, - uzbrojenie tego terenu, - wydzielenie
    dróg wewnętrznych, - działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, - uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy

    terenu lub wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, - prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich. Tak wskazał Dyrektor KIS m.in. w interpretacjach indywidualnych z 22 kwietnia 2021
    r., nr 0114-KDIP4-1.4012.94.2021.2.PS, z 13 czerwca 2023 r., nr 0112-KDIL3.4012.260.2023.
    I.EW i z 1 lutego 2024 r., nr 0114-KDIP1 2.4012.564.2023.2.SST.
    Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 16 10.2024 r., 0113-KDIPT1-
    1.4012.529.2024.4.MGO wyraził pogląd, zgodnie z którym „Każdy, kto dokonuje czynności,
    które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług. Należy podkreślić, że aby uznać, że nieruchomość stanowi majątek prywatny,
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania tej nieruchomości (części nieruchomości) w ramach majątku osobistego.
    Ponadto, należy wskazać, że majątek prywatny, to taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. (. .. ) Jak wynika z okoliczności sprawy,
    przedmiotem zbycia będą działki, które zakupił Pan z zamiarem wykorzystywania w
    działalności gospodarczej, którą wówczas Pan prowadził. Zatem, nie można uznać, że
    przedmiotem dostawy będzie składnik majątku osobistego, a sprzedaż ww. działek będzie
    stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    W konsekwencji analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz, obowiązujących w
    tym zakresie przepisów prawa prowadzi do wniosku, że dostawa działek nr 1, nr 2, nr 3 i
    nr 4 będących we współwłasności małżeńskiej będzie dokonana przez Pana w ramach
    działalności gospodarczej. Tym samym, w zakresie zbycia działek nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4,
    będących we współwłasności małżeńskiej, będzie Pan występował jako podatnik podatku
    od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzący działalność
    gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wynika z okoliczności sprawy,
    przedmiotem zbycia będą działki zakupione z zamiarem wykorzystywania ich w Pana
    działalności gospodarczej, którą wówczas Pan prowadził. W konsekwencji, dostawa ww.
    działek będących we współwłasności małżeńskiej będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.”
    Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego.
  1. Obecnym właścicielem Nieruchomości jest Marcin i M.P., zakupionej na podstawie
      umowy sprzedaży (akt notarialny rep. (...)).
  2. Dla Nieruchomości nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy.
  3. Do Nieruchomości Wnioskodawca doprowadził prąd.
  4. Nieruchomość nie była dotychczas wystawiona na sprzedaż.
  5. Wnioskodawca wraz z Małżonkiem Wnioskodawcy sprzedał w 2019 r. lokal mieszkalny i
      budynek mieszkalny.
  6. Nieruchomość była wykorzystywana także dla celów prowadzonej działalności
      gospodarczej Wnioskodawcy (jako miejsce do magazynowania półproduktów).
  7. Wnioskodawca planuje sprzedaż innych posiadanych nieruchomości w najbliższej
      przyszłości.
  8. Nieruchomość była przedmiotem dzierżawy.
  9. W przypadku, gdy Wnioskodawca będzie sprzedawać kolejne działki to będą to: 1 i 2
      gmina (...), miejscowość (...).

10. Nieruchomość była zakupiona pod budowę zakładu produkcyjnego (miejscowy plan
      zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości to usługi i produkcja).
11. Wnioskodawca wraz z Małżonkiem Wnioskodawcy prowadzi zakład produkcyjny (produkcja
      opakowań drewnianych). Na Nieruchomości były magazynowane półprodukty
      wykorzystywane przez Wnioskodawcę do produkcji wyrobów gotowych.
12. W zakresie sprzedaży Nieruchomości, jej nabywca sam się zgłosił.
13. Nieruchomość (działka (...) ul. (...)), została przez Wnioskodawcę w całości ogrodzona;
      doprowadzono do niej energię elektryczną.
14. W zakresie sprzedaży Nieruchomości zawarto umowę przedwstępną sprzedaży.
15. W zakresie sprzedaży Nieruchomości zostało udzielone pełnomocnictwo w przedwstępnej
      umowie sprzedaży działki.
16. Sprzedaż Nieruchomości pozwoli Wnioskodawcy wraz z Małżonkiem Wnioskodawcy zakupić
      inne działki w strefie produkcyjnej, na których Wnioskodawca wraz z Małżonkiem
      Wnioskodawcy będzie chciał zbudować zakład produkcyjny.
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości będzie stanowić
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym
    Wnioskodawca z tego tytułu będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości będzie mieć charakter działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT. Aktywność Wnioskodawcy wykracza /
    będzie wykraczać poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. W ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawca podjął i podejmuje profesjonalne
    czynności przygotowujące Nieruchomość do sprzedaży i zbywając je będzie wykonywał
    działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Tym samym
    wystąpi ciąg zdarzeń, który wskazywać będą na aktywność Wnioskodawcy w zakresie
    obrotu nieruchomościami. Powyższe oznacza także, że analiza okoliczności sprzedaży
    Nieruchomości oraz treści powołanych przepisów przy uwzględnieniu orzecznictwa TSUE
    prowadzi do wniosku, że można uznać Wnioskodawcę za podatnika podatku od towarów i
    usług z tytułu sprzedaży Nieruchomości będącej przedmiotem niniejszego wniosku.
    Zbieżny z powyższym pogląd, w zbliżonych stanach faktycznych, wyrażony został m.in. w:
1) interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 4 grudnia 2024 r. 0112-KDIL1-
      1.4012.674.2024.2.DS:
      „W opisanej sytuacji udostępniając Nieruchomość Kupującemu wyszedł Pan
      naprzeciw Jego oczekiwaniom i jednocześnie przyspieszył proces realizacji inwestycji
      zamierzonej przez Spółkę. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej. Nieruchomość
      ta była Pana własnością i podlegała wielu czynnościom.
      W konsekwencji, mimo że w analizowanej sprawie działania dotyczące
      przygotowania działek do sprzedaży podjąć pełnomocnik, to jednak efekty tych
      działań wywarty bezpośredni skutek dla Pana, tj. zmierzały do sprzedaży
      Nieruchomości i osiągnięcia pożytku z tego tytułu. Fakt, że pełnomocnik, działając na
      podstawie udzielonego pełnomocnictwa był upoważniony w Pana imieniu do
      wszelkich czynności, które okazały się niezbędne do przygotowania przedmiotowej
      Nieruchomości pod sprzedaż - świadczą o przygotowaniu Nieruchomości do
      inwestycji, czyli o wykorzystaniu Nieruchomości do celów zarobkowych.
      Tym samym, Pana aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
      wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości, a
      zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że w świetle przepisów ustawy o podatku od
      towarów i usług sprzedając Nieruchomość, działał Pan jako podatnik podatku VAT.
      Dokonując sprzedaży ww. działek, nie korzystał Pan z prawa do rozporządzania

      własnym majątkiem prywatnym. Podejmowane przez Pana działania wykluczyły
      sprzedaż działek nr 1 i nr 2 w ramach zarządu majątkiem osobistym. Pomimo, że -
      jak Pan wskazuje - przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży nie dokonywał
      Pan innych czynności w celu przygotowania Nieruchomości do sprzedaży (np.:
      uzbrojenie terenu, ogrodzenie, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości
      bądź atrakcyjności działki, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach
      masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, inne działania
      marketingowe itp.) to oceniając całokształt przedstawionych okoliczności sprawy
      należy stwierdzić, że Pana działania podjęte wraz z Kupującym wykraczały poza sferę
      rozporządzania majątkiem prywatnym.
      Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz przedstawiony opis sprawy
      należy stwierdzić, że sprzedaż przez Pana Nieruchomości była, zgodnie z art. 15 ust.
      1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna
      dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.”
2) interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 29 listopada 2024 r., 0113-KDIPT1-
      2.4012.803.2024.1.PRP:
      „W świetle powyższego uznać należy, że Kupujący będzie dokonywał określonych
      czynności w związku ze sprzedażą przez Panią działki nr 1. Pomimo, że ww. czynności
      dokonywane będą przez przyszłego właściciela, to aby takie czynności mogły zostać
      poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi wystąpić z wnioskiem lub
      udzielić stosownych pełnomocnictw (zgody/upoważnienia w sprawach dotyczących
      nieruchomości) potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w
      jego imieniu. Jak wskazano wyżej, udzieliła Pani Kupującemu stosownego
      pełnomocnictwa.
      Okoliczność, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią, ale
      przez Kupującego nie oznacza, że pozostają bez wpływu na Pani sytuację prawną. Po
      udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki
      bezpośrednio w Pani (mocodawcy) sferze prawnej. Z kolei Kupujący, dokonując ww.
      działań, uatrakcyjni przedmiotową nieruchomość stanowiącą nadal Pani własność.
      Działania te, dokonywane za pełną Pani zgodą, wpłyną generalnie na podniesienie
      atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości. Mając zatem na
      uwadze powyższe okoliczności należy wskazać, że dokonując sprzedaży działki nr 1,
      nie będzie Pani korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym
      majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem
      własności. W taki sposób zorganizowała Pani sprzedaż ww. działki że niejako Pani
      działania łącznie z działaniami przyszłego nabywcy stanowią pewnego rodzaju
      wspólne przedsięwzięcie.
      Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej posiada Pani prawo własności działki nr 1,
      które podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku
      VAT zostaną "wykonane" w Pani sferze prawnopodatkowej. W tym kontekście bez
      znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego
      nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności dostawie podlega nieruchomość o
      zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia umowy przedwstępnej.
      Zatem w przedmiotowej sprawie podejmując ww. czynności zaangażowała Pani
      środki podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie
      obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w
      sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała aktywność w przedmiocie zbycia

      nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie
      tego rodzaju obrotem.
      Wobec powyższego, uznać należy, że podejmowane przez Panią działania oraz
      dokonane czynności wykluczają sprzedaż działki nr 1, w ramach zarządu Pani
      majątkiem prywatnym. Tym samym należy stwierdzić, że ww. sprzedaż będzie
      dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15
      ust. 2 ustawy, a Pani będzie działała jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust.
      1 ustawy. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że
      przedmiotem dostawy będzie Pani składnik majątku osobistego, a sprzedaż ww.
      działki będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym”
3) interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 28 Iistopada 2024 r., 0113-KDIPT1-
      2.4012.802.2024 1.AM:
      „Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej posiada Pan prawo własności ww. działki,
      która podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku
      VAT zostaną "wykonane" w Pana sferze prawnopodatkowej. W tym kontekście bez
      znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego
      nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności dostawie podlega nieruchomość o
      zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia umowy przedwstępnej.
      Zatem, podejmując ww. czynności zaangażował Pan środki podobne do tych, jakie
      wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o
      których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj.
      wykazał Pan aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości będącej we
      współwłasności małżeńskiej porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
      profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Wobec powyższego uznać należy, że podejmowane przez Pana działania oraz dokonane
    czynności wykluczają sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 w ramach zarządu Pana
    majątkiem prywatnym. Tym samym należy stwierdzić, że ww. sprzedaż będzie dostawą
    dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy,
    a Pan będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art 15 ust. 1 ustawy. Z uwagi na
    powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie
    Pana składnik majątku osobistego, a sprzedaż ww. działki będzie stanowiła realizację
    prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    W konsekwencji, skoro w tej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania
    Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust 1 ustawy prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży niezabudowanej działki
    nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy ”
    Podsumowując, sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości będzie stanowić czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca z tego tytułu
    będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej
    „Dyrektywą 2006/112/WE”:
    Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Stosownie do art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
      Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami
    reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
    przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
    dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności
    zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest
    sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w
    całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być
    on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych.
    Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do
    celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich
    transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym

    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja.
    Odnośnie ustalenia, czy sprzedaż działki będącej przedmiotem wniosku, będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług wskazać należy, że jak Pani wskazała jest
    Pani czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi Pani działalność gospodarczą, której
    głównym przedmiotem jest produkcja opakowań drewnianych. Działka była
    wykorzystywana przez Panią dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Były na
    niej magazynowane półprodukty wykorzystywane przez Panią do produkcji wyrobów
    gotowych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które wykorzystują nieruchomość dla celów działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika
    podatku od towarów i usług. Należy jeszcze raz podkreślić, że aby uznać, że nieruchomość
    stanowi majątek prywatny, podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania tej nieruchomości (części
    nieruchomości) w ramach majątku osobistego. Ponadto, należy wskazać, że majątek
    prywatny, to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. W
    związku z powyższym należy stwierdzić, że będąca we współwłasności małżeńskiej działka
    nie była wykorzystywana przez Panią do celów prywatnych (osobistych). Jak wynika z
    okoliczności sprawy, przedmiotem zbycia będzie działka, którą wykorzystywała Pani w
    działalności gospodarczej, którą Pani prowadzi. Zatem, nie można uznać, że przedmiotem
    dostawy będzie składnik majątku osobistego, a sprzedaż ww. działek będzie stanowiła
    realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    W konsekwencji, analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz obowiązujących w
    tym zakresie przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż przez Panią działki
    stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1
    ustawy, a Pani z tego tytułu będzie podatnikiem podatku VAT.
    Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego,
    ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie

    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.