Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.493.2025.2.EB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-16
Teza: Ustalenie, czy Gmina powinna zastosować prewspółczynnik
właściwy dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej
Inwestycje, tj. OSiRu, wyliczony zgodnie z Rozporządzeniem na
podstawie danych właściwych dla ww. jednostki organizacyjnej
w odniesieniu do odliczenia podatku naliczonego od
wydatków inwestycyjnych Gminy na Inwestycję, która została
przekazana jednostce organizacyjnej, tj. do OSiRu i która to
Inwestycja jest wykorzystywana przez tą jednostkę
organizacyjną.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
gmina
inwestycje
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy Gmina powinna
    zastosować prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej
    Inwestycje, tj. OSiRu, wyliczony zgodnie z Rozporządzeniem na podstawie danych
    właściwych dla ww. jednostki organizacyjnej w odniesieniu do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków inwestycyjnych Gminy na Inwestycję, która została przekazana
    jednostce organizacyjnej, tj. do OSiRu i która to Inwestycja jest wykorzystywana przez tą
    jednostkę organizacyjną. Uzupełnili go Państwo pismem z 4 września 2025 r. (wpływ 4
    września 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej: Gmina, JST lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT. Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465, dalej: ustawa o samorządzie gminnym) JST wyposażona jest w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. JST wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane samorządowe jednostki budżetowe.
    Aktualnie w strukturze organizacyjnej Gminy występują m.in. następujące jednostki
    budżetowe:
      • Szkoła Podstawowa im. (...),
      • Szkoła Podstawowa im. (...),
      • Szkoła Podstawowa nr 1 im. (...),
      • Szkoła Podstawowa nr 2 im. (...),
      • Szkoła Podstawowa w (...),
      • Przedszkole nr 1 im. (...),
      • Przedszkole nr 2 im. (...),
      • Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w (...),
      • Zespół Obsługi Ekonomiczno-Administracyjnej Szkół i Przedszkoli w (...),
    • Ośrodek Sportu i Rekreacji w (...) (dalej: OSiR),
    (dalej zwane łącznie: jednostkami organizacyjnymi).
    Jednocześnie, Gmina nie wyklucza w przyszłości likwidacji jednostek budżetowych, jak
    również utworzenia innych jednostek budżetowych lub też samorządowych zakładów
    budżetowych celem realizacji jej zadań, jako jednostki samorządu terytorialnego.
    W celu wykonywania zadań własnych Gmina realizuje inwestycje, które następnie
    przekazuje swoim jednostkom organizacyjnym. W szczególności, Gmina zrealizowała i
    udostępnia na rzecz OSiR następujące inwestycje:

        „(...)”,
        „(...)”, (dalej łącznie jako: Inwestycje).
    W związku z powyższym, Gmina poniosła liczne wydatki inwestycyjne dotyczące Inwestycji
    (dalej: wydatki inwestycyjne).
    OSiR wykorzystuje infrastrukturę sportową wytworzoną w ramach Inwestycji zarówno do
    prowadzenia działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT), jak i do
    działalności innej niż gospodarcza (poza VAT). W konsekwencji, w wielu przypadkach, w
    ocenie Gminy, nie ma możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków
    inwestycyjnych do konkretnego rodzaju działalności (opodatkowanej VAT lub
    niepodlegającej VAT). Takiej sytuacji dotyczy niniejszy wniosek o interpretację.
    Zaznaczyć jednocześnie należy, że przypadki, w których Gmina ma możliwość
    bezpośredniego przyporządkowania przedmiotowych wydatków do działalności
    opodatkowanej VAT lub niepodlegającej VAT nie są przedmiotem niniejszego wniosku o
    interpretację.
    W oparciu o art. 3 Specustawy Gmina dokonała centralizacji rozliczeń VAT Gminy i jej
    jednostek organizacyjnych i rozlicza się dla potrzeb VAT wspólnie ze swoimi jednostkami
    organizacyjnymi.
    Przepisy Rozporządzenia przewidują konieczność odrębnego ustalenia sposobu
    określenia proporcji (dalej: prewspółczynnik) dla każdej z gminnych jednostek
    organizacyjnych (§ 3 ust. 1).
    Mając na uwadze powyższe, Gmina powzięła wątpliwość związaną z tym, czy po
    scentralizowaniu rozliczeń VAT może stosować prewspółczynnik obliczony na bazie
    danych właściwych dla jednostki organizacyjnej, której zostały przekazane Inwestycje
    (która zarządza Inwestycjami), tj. w odniesieniu do Inwestycji – prewspółczynnik OSiRu, w
    sytuacji, gdy koszty dotyczące Inwestycji zostały poniesione przez samą Gminę.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    Gmina doprecyzowała, że inwestycja pn. „(...)” została omyłkowo wskazana we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej. Gmina zaniechała realizacji tego przedsięwzięcia
    inwestycyjnego.
    W związku z powyższym, przedstawione poniżej odpowiedzi na pytania Organu dotyczą
    wyłącznie inwestycji pn. „(...)”.
    Gmina poniżej przedstawia uzupełnienie Wniosku poprzez doprecyzowanie opisu stanu
    faktycznego i wskazuje:
    1. Wydatki na zakup towarów i usług związanych z realizacją inwestycji pn. „(...)” były
      ponoszone od marca 2018 r. do grudnia 2024 r.
      Równocześnie, w związku z zaniechaniem przez Gminę realizacji inwestycji pn. „(...)”,
      pytanie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe. Gmina pragnie wskazać, że
      dotychczasowo w związku z realizacją zadania pn. „(...)” poniosła wydatki wyłącznie na
      opracowanie dokumentacji technicznej w grudniu 2024 r.
    2. Gmina wskazuje, iż nie jest w stanie bezpośrednio przyporządkować do konkretnego
      rodzaju działalności (opodatkowanej VAT lub niepodlegającej VAT) kosztów
      poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...)", tj. wydatków poniesionych na:
      — opracowanie dokumentacji projektowej,
      — aktualizację dokumentacji projektowej,
      — prace przygotowawcze,
      — roboty budowlane,

      — nadzór inwestorski, merytoryczno-techniczny oraz autorski,
      — dostawę urządzeń teletechnicznych,
      — dostawę okien i drzwi,
      — wizyty konsultacyjno-doradcze,
      — wykonanie chodników.
      Wszystkie ww. wydatki dotyczą infrastruktury wytworzonej w ramach inwestycji pn.
      „(...)”, która stanowi funkcjonalną i nierozerwalną całość i jest wykorzystywana
      zarówno do działalności opodatkowanej VAT, jak i niepodlegającej VAT”.
    3. Gmina wskazuje, że wydatki poniesione na zadanie inwestycyjne określone we
      Wniosku jako „(...)” są wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych
      podatkiem VAT, polegających na odpłatnym udostępnianiu poszczególnych obiektów
      infrastruktury wytworzonej w ramach ww. przedsięwzięcia na rzecz zainteresowanych
      podmiotów tj. osób prywatnych, grup, stowarzyszeń, jak również zakładów pracy.
    4. Wydatki poniesione na zadanie inwestycyjne określone we wniosku jako „(...)”
      wykorzystywane są przez Gminę na potrzeby wykonywania czynności
      niepodlegających VAT, polegających na nieodpłatnym udostępnianiu ww. majątku na
      rzecz:
      · dzieci objętych wychowaniem przedszkolnym na terenie Gminy i uczniów szkół
        podstawowych prowadzonych przez Gminę w ramach zajęć lekcyjnych i
        pozalekcyjnych,
      · organizatorów imprez zleconych przez Gminę lub odbywających się pod patronatem
        Burmistrza (...),
      · organizatorów realizujących zadania własne Gminy w ramach umów zawartych z
        Gminą oraz
      · stowarzyszeń (...) prowadzących zajęcia pozalekcyjne dla dzieci i młodzieży z terenu
        Gminy realizujących zadania własne Gminy w ramach umów zawartych z Gminą.
    5. Gmina wskazuje, iż infrastruktura sportowa powstała w wyniku realizacji inwestycji pn.
      „(...)” została przekazana do Ośrodka Sportu i Rekreacji w (...) (dalej: „OSiR”) po
      zakończeniu inwestycji. Inwestycja została od początku zaplanowana do realizacji
      zadań OSiR, w związku z czym po zakończeniu prac budowlanych i odbiorze
      technicznym, została formalnie przekazana tej jednostce.
      W związku z powyższym, przed przekazaniem infrastruktury powstałej w ramach
      inwestycji „(...)” do OSiR, Gmina nie wykorzystywała jej do jakichkolwiek czynności tj.
      opodatkowanych VAT, zwolnionych z VAT lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
      Wszystkie czynności związane z wykorzystaniem przedmiotowej infrastruktury
      sportowej do czynności opodatkowanych VAT lub niepodlegających VAT miały miejsce
      dopiero po jej formalnym przekazaniu do OSiR i uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie
      obiektu budowlanego oraz są realizowane przez tę jednostkę organizacyjną Gminy.
      Ponadto, jak zostało wskazane na wstępie, Gmina zaniechała realizacji inwestycji pn.
      „(...)”. W związku z powyższym, pytanie w zakresie tej inwestycji jest bezprzedmiotowe.
    6. Infrastruktura powstała w ramach inwestycji pn. „(...)” została przekazana do Ośrodka
      Sportu i Rekreacji w (...) dnia (...) na podstawie protokołu przekazania – przyjęcia nr (...).
      Ponadto Gmina wskazała, że ww. inwestycja została dokumentem (...) z 20 stycznia
      2025 r. przyjęta do ewidencji środków trwałych, zaś decyzję powiatowego inspektora
      nadzoru budowlanego w (...) z dnia (...) r. sygn. (...) udzielono pozwolenia na
      użytkowanie powstałego w ramach tej inwestycji obiektu budowlanego”.

    7. Towary i usługi nabywane przez Gminę w związku z realizację inwestycji pn. „(...)” były
      ponoszone z zamiarem ich częściowego wykorzystywania do czynności
      opodatkowanych VAT”.
      Ponadto, w związku z zaniechaniem przez Gminę realizacji inwestycji pn. „(...)”,

## Pytanie

w zakresie tej inwestycji jest bezprzedmiotowe.
    Pytanie
    Czy od momentu scentralizowania rozliczeń VAT Gminy i jej jednostek organizacyjnych, w
    odniesieniu do odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych Gminy na Inwestycje, które
    zostały przekazane jednej z jednostek organizacyjnych, tj. do OSiRu i które to Inwestycje są
    wykorzystywane przez tę jednostkę organizacyjną jednocześnie do działalności
    gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz do działalności innej niż gospodarcza (poza VAT),
    przy jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków
    inwestycyjnych do działalności gospodarczej i innej niż gospodarcza, Gmina powinna
    zastosować prewspółczynnik właściwy dla tejże jednostki organizacyjnej wykorzystującej
    Inwestycje, tj. OSiRu, wyliczony zgodnie z Rozporządzeniem na podstawie danych
    właściwych dla ww. jednostki organizacyjnej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, od momentu scentralizowania rozliczeń VAT Gminy i jej jednostek
    organizacyjnych, jeżeli Gmina poniosła wydatki inwestycyjne dotyczące Inwestycji, które
    następnie przekazała jednej z jednostek organizacyjnych, tj. do OSiRu i które są za
    pośrednictwem tej jednostki wykorzystywane jednocześnie do działalności gospodarczej
    (opodatkowanej VAT) oraz do działalności innej niż gospodarcza (poza VAT), to przy
    odliczeniu VAT naliczonego z tytułu wydatków inwestycyjnych dotyczących Inwestycji
    Gmina powinna zastosować prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej
    wykorzystującej Inwestycje, tj. OSiRu (na podstawie Rozporządzenia w oparciu o dane
    właściwe dla tej jednostki organizacyjnej).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikom podatku VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanymi, tj. z
    czynnościami, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie
    zobowiązania podatkowego).
    Zdaniem Gminy, ww. przesłanka w odniesieniu do Inwestycji została spełniona, a tym
    samym Gmina ma możliwość odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków poniesionych
    na realizację Inwestycji. Jednakże, z uwagi na fakt, że Inwestycje są przez Gminę
    wykorzystywane jednocześnie do czynności podlegających opodatkowaniu VAT oraz
    czynności pozostających poza zakresem regulacji ustawy VAT, a Gmina nie jest w stanie
    dokonać tzw. alokacji bezpośredniej (przyporządkowania ponoszonych wydatków do
    poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT
    lub niepodlegających ustawie), Gmina nie może odliczyć całego VAT naliczonego z
    przedmiotowych wydatków, a wyłącznie jego część.
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
    zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w

    przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w
    całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie zaś do art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadająca odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 22 ustawy precyzuje, iż Minister właściwy do spraw finansów publicznych
    może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób
    określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez niego nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w Rozporządzeniu.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego.
    Przykładowo, dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego
    Rozporządzenie przewiduje sposób określenia proporcji według wzoru
      X = A x 100 / Dujst
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowanej przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    Dujst – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
    Analogiczny sposób kalkulacji prewspółczynnika został przewidziany dla jednostek
    budżetowych. W ich przypadku prewspółczynnik ma być również określany metodą
    przychodową na podstawie § 3 ust. 3 Rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem sposób
    określenia proporcji w przypadku jednostki budżetowej powinien zostać ustalony według
    wzoru:
      X = A x 100 / D
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,

    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową JST,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
    D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Rozporządzenie wskazuje także sposób określenia proporcji przez samorządowe zakłady
    budżetowe. W świetle § 3 ust. 4 Rozporządzenia jako sposób określenia proporcji uznaje
    się w przypadku zakładu budżetowego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / P
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
    P – przychody wykonane zakładu budżetowego.
    Co istotne, w celu określenia danych niezbędnych do wyliczenia ww. prewspółczynnika
    według sposobu wynikającego z Rozporządzenia (dochody wykonane urzędu/jednostki
    budżetowej lub przychody wykonane zakładu budżetowego), prawodawca odwołuje się do
    treści ustawy o finansach publicznych. Stosownie zaś do zapisów ustawy o finansach
    publicznych, podstawą gospodarki finansowej zarówno jednostki budżetowej, jak i
    zakładu budżetowego jest roczny plan dochodów/ przychodów i wydatków, czyli plan
    finansowy. Jednocześnie, przepisy gospodarki finansowej nie sprzeciwiają się
    wykorzystaniu wydatku przez inną jednostkę organizacyjną niż ta, która przewidziała ten
    wydatek w swoim planie finansowym i która faktycznie poniosła ten wydatek.
    Ponadto, Gmina pragnie podkreślić, że przepisy ustawy dotyczące prewspółczynnika (tj.
    art. 86 ust. 2a i 2b) wymagają, aby sposób określenia proporcji odpowiadał najbardziej
    specyfice prowadzonej działalności i dokonywanych nabyć. Od momentu scentralizowania
    rozliczeń VAT, działalność Gminy jako jednego podatnika obejmuje realizowane przez
    jednostki organizacyjne zadania publiczne, będące i niebędące działalnością gospodarczą
    w rozumieniu ustawy (czynności opodatkowane VAT i niepodlegające VAT). Zgodnie
    bowiem z art. 4 Specustawy, jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki
    organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania
    podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w
    przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, po dokonaniu przez Gminę konsolidacji rozliczeń VAT, każda z
    jednostek organizacyjnych prowadzi część działalności gospodarczej Gminy (odpowiednio
    w swoim zakresie). Tym samym, prewspółczynnik stosowany do nabyć towarów i usług,
    które zostały przekazane jednostkom w celu wykonania tego fragmentu działalności
    będzie najbardziej odpowiadał specyfice wykonywanej przez podatnika działalności tylko
    w sytuacji, gdy zastosujemy prewspółczynnik tejże jednostki. W świetle powyższych
    przepisów prewspółczynnik ma na celu odzwierciedlenie faktycznego wykorzystania
    dokonanych zakupów, a w przypadku Inwestycji przekazanych jednostce organizacyjnej,
    to ta jednostka korzysta z wydatków inwestycyjnych, choć poniosła je Gmina.
    Co więcej, prawodawca bezpośrednio w przepisach Rozporządzenia (§ 3 ust. 1
    przytoczony powyżej) wskazał, że sposób określenia preproporcji określony w tym
    Rozporządzeniu ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki
    samorządu terytorialnego.
    Wnioskodawca pragnie również zaznaczyć, że Minister Finansów podzielił stanowisko
    Gminy w wydanej 24 listopada 2016 r. broszurze informacyjnej „Centralizacja rozliczeń w
    podatku VAT jednostek samorządu terytorialnego”. Zgodnie z treścią ww. broszury: „W
    przypadku gdy dokonywane zakupy (towary i usługi) będą służyć również działalności

    wykonywanej poza zakresem VAT a bezpośrednie przyporządkowanie tych realizowanych
    w danej jednostce organizacyjnej ustala się z wykorzystaniem tzw. prewspółczynnika.
    Sposób (metodę) ustalenia tego prewspółczynnika zasadniczo wybiera podatnik, jednakże
    w przypadku JST za najbardziej adekwatną uznano metodę „obrotowo-przychodową”,
    stosowaną dla każdej jednostki organizacyjnej odrębnie. Wyliczony dla jednostki
    organizacyjnej prewspółczynnik znajdzie zasadniczo zastosowanie do zakupów towarów i
    usług zarówno dokonywanych przez tą jednostkę organizacyjną, jak i JST
    wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww. celów, tj. celów
    „mieszanych”.
    Z powyższego jasno zatem wynika, że jeżeli jednostka samorządu terytorialnego ponosi
    tzw. wydatki „mieszane”, to przy odliczeniu VAT naliczonego od tego typu nabyć
    zastosowanie powinien znaleźć prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej
    (wyliczony na podstawie danych właściwych dla jednostki organizacyjnej), która
    wykorzystuje te wydatki zarówno do działalności gospodarczej, jak i na potrzeby
    działalności innej niż gospodarcza. Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, przez jednostkę
    wykorzystującą wydatki do celów „mieszanych” należy rozumieć jednostkę, której Gmina
    przekazała Inwestycje (która zarządza Inwestycjami) bez względu na formę przekazania.
    Końcowo, Gmina pragnie zauważyć, że organy podatkowe potwierdzają w licznych
    interpretacjach podatkowych wydawanych w ostatnim czasie w analogicznym stanie
    faktycznym, że jeżeli po scentralizowaniu rozliczeń jednostka samorządu terytorialnego
    realizuje inwestycje, które zamierza bezpłatnie przekazać swoim jednostką
    organizacyjnym, które z kolei będą wykorzystywały te inwestycje zarówno dla celów
    realizacji działalności gospodarczej, jak i niegospodarczej, to w odniesieniu do tych
    wydatków związanych z tą inwestycją będzie mogła zastosować prewspółczynnik właściwy
    dla jednostki organizacyjnej, której została przekazana dana inwestycja.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych przepisów
    prawa podatkowego. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 4 czerwca 2024 r. o
    sygn. 0113-KIDPT1-2.4012.279.2024.2.KT Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    wskazał, iż: „(...) skoro w analizowanej sprawie wydatki związane z realizacją inwestycji są
    /będą wykorzystywane do działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT), jak
    również do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT) oraz nie mają/nie będą mieli Państwo przy tym
    możliwości obiektywnego przyporządkowania ponoszonych wydatków do poszczególnych
    rodzajów działalności, to powinni Państwo dokonać wyliczenia kwoty podatku naliczonego
    przypisanego do działalności gospodarczej w oparciu o proporcję, o której mowa w art. 86
    ust. 2a i następne ustawy oraz przepisach rozporządzenia z dnia 17grudnia 2015 r. tj. przy
    zastosowaniu prewspółczynnika dla jednostki budżetowej CSiR”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że w sytuacji gdy Gmina poniosła wydatki
    inwestycyjne dotyczące Inwestycji, które następnie zostały przekazane na rzecz jednostki
    organizacyjnej, przy jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego przyporządkowania
    wydatków inwestycyjnych do działalności gospodarczej i innej niż gospodarcza,
    Wnioskodawca dokonując odliczenia VAT od tego typu wydatków powinien zastosować
    prewspółczynnik jednostki organizacyjnej Gminy, której zostały przekazane Inwestycje.
    Takie działanie Gminy znajduje pełne uzasadnienie w art. 7 ust. 1 i 2 Specustawy. Zgodnie
    z przywołaną regulacją w wypadku, kiedy Gmina wykonuje przy pomocy jednostki
    organizacyjnej czynności, w związku z którymi przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, jak i czynności w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
    proporcje oblicza się odrębnie dla każdej jednostki organizacyjnej zgodnie z przepisami
    ustawy.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji, w której Gmina poniosła wydatki
    inwestycyjne dotyczące Inwestycji, które następnie zostały przekazane na rzecz jednostki
    organizacyjnej – tj. OSiRu, Wnioskodawca dokonując odliczenia VAT od tego typu
    wydatków powinien zastosować prewspółczynnik jednostki organizacyjnej, której

    Inwestycje zostały przekazane (która zarządza Inwestycjami), tj. w przypadku JST –
    prewspółczynnik OSiRu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że
    odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary
    lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji
    czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w
    jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu

      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Według art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
      celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
      o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Na podstawie art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
      działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
      działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności,
      w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej
      niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
      ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i
      poza tą działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.

    Na podstawie delegacji zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, zostało wydane rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej
    „rozporządzeniem z dnia 17 grudnia 2015 r.”.
    Na mocy § 1 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego,
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych, tj. dla urzędu
    obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, jednostki budżetowej, zakładu
    budżetowego.
    Powyższe rozporządzenie wprowadza też wzory, według których wyznaczane są sposoby
    określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć. Metody te mają charakter
    „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu działalności gospodarczej w
    całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej
    poza sferą podatku od towarów i usług.
    Według § 3 ust. 3 rozporządzenia:
      Sposób określenia proporcji w przypadku jednostki budżetowej powinien zostać
      ustalony według wzoru:
      X = A x 100/D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,

      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
      budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
      działalności gospodarczej,
      D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Stosownie do § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
      podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.
    Zgodnie z § 2 pkt 10 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej
      – rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy
      o finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4
      lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii
      Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o
      finansach publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające ze
      sprawozdania z wykonania:
      a) planu finansowego jednostki budżetowej oraz
      b) planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o którym
      mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana jednostka
      budżetowa prowadzi taki rachunek powiększone o kwotę stanowiącą równowartość
      środków przeznaczonych na zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej
      zadań jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na
      wypłatę, na podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń
      o podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych.
    W myśl § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
      organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków
      trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki
      samorządu terytorialnego - używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki
      działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a)pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
      finansowych,

      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
      transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i
    usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.

    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w
    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na
      własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Jednocześnie dodać należy, że wykonywanie wskazanych wyżej zadań może
    odbywać się w dwojakim charakterze, tj. wykonywanej władzy publicznej lub w warunkach
    działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    − Są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    − W celu wykonywania zadań własnych realizują Państwo inwestycje, które następnie
      przekazują Państwo swoim jednostkom organizacyjnym.
    − Zrealizowali Państwo i udostępniają Państwo na rzecz OSiR inwestycję pn. „(...)”.
    − OSiR wykorzystuje infrastrukturę sportową wytworzoną w ramach Inwestycji zarówno
      do prowadzenia działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT), jak i do
      działalności innej niż gospodarcza (poza VAT).
    − Nie mają Państwo możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków
      inwestycyjnych do konkretnego rodzaju działalności (opodatkowanej VAT lub
      niepodlegającej VAT).
    − Inwestycja została od początku zaplanowana do realizacji zadań OSiR, w związku z
      czym po zakończeniu prac budowlanych i odbiorze technicznym, została formalnie
      przekazana tej jednostce.
    − Wydatki na zakup towarów i usług związanych z realizacją inwestycji pn. „(...)” były
      ponoszone od marca 2018 r. do grudnia 2024 r.

    − Towary i usługi nabywane przez Gminę w związku z realizację ww. inwestycji były
      ponoszone z zamiarem ich częściowego wykorzystywania do czynności
      opodatkowanych VAT.
    Wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia, czy od momentu scentralizowania rozliczeń VAT
    Gminy i jej jednostek organizacyjnych, w odniesieniu do odliczenia VAT od wydatków
    inwestycyjnych Gminy na Inwestycje, które zostały przekazane jednej z jednostek
    organizacyjnych, tj. do OSiRu i które to Inwestycje są wykorzystywane przez tę jednostkę
    organizacyjną jednocześnie do działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz do
    działalności innej niż gospodarcza (poza VAT), przy jednoczesnym braku możliwości
    bezpośredniego przyporządkowania wydatków inwestycyjnych do działalności
    gospodarczej i innej niż gospodarcza, Gmina powinna zastosować prewspółczynnik
    właściwy dla tejże jednostki organizacyjnej wykorzystującej Inwestycje, tj. OSiRu, wyliczony
    zgodnie z Rozporządzeniem na podstawie danych właściwych dla ww. jednostki
    organizacyjnej.
    W tym miejscu zaznaczenia wymaga w odniesieniu do Państwa pytania, że w opisie
    sprawy wskazują Państwo, że Gmina zrealizowała i udostępnia na rzecz OSiR następujące
    inwestycje:
        „(...)”,
        „(...)”, (dalej łącznie jako: Inwestycje).
    W związku z powyższym, Gmina poniosła liczne wydatki inwestycyjne dotyczące Inwestycji
    (dalej: wydatki inwestycyjne).
    Natomiast, jak jednoznacznie wynika z uzupełnienia:
    · wydatki na zakup towarów i usług związanych z realizacją inwestycji pn. „(...)” były
      ponoszone od marca 2018 r. do grudnia 2024 r.,
    · zaniechali Państwo realizacji inwestycji pn. „(...)”, dotychczasowo w związku z realizacją
      zadania pn. „(...)” poniosła wydatki wyłącznie na opracowanie dokumentacji
      technicznej w grudniu 2024 r.
    Tym samym skoro nie zrealizowali Państwo inwestycji pn. „(...)”, inwestycja ta nie została
    przekazana jednej z jednostek organizacyjnych, tj. do OSiRu i jednostka ta nie
    wykorzystuje tej inwestycji, udzielona odpowiedź na zadane przez Państwa pytanie
    dotyczy tylko wydatków poniesionych na inwestycję pn. „(...)”.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, odliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności
    gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie
    wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje
    pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych
    z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej,
    brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z
    zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających
    temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania. Natomiast w sytuacji, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, a
    w przypadku wystąpienia czynności zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem – także
    proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

    Zauważyć należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą przepisy
    nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy swoich
    jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest – pomimo, że podatnikiem podatku VAT jest
    Gmina – wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez jednostkę
    samorządu terytorialnego w oparciu o sposób określenia proporcji, obliczony odrębnie
    dla każdej jednostki organizacyjnej.
    Wyliczony dla danej jednostki organizacyjnej sposób określania proporcji znajdzie
    zastosowanie do zakupów towarów i usług zarówno dokonywanych przez tę jednostkę
    organizacyjną, jak i przez jednostkę samorządu terytorialnego, wykorzystywanych jednak
    przez tę jednostkę organizacyjną do celów tzw. „mieszanych”.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że w odniesieniu do
    wydatków związanych z realizacją inwestycji pn. „(...)”, które wykorzystywane są za
    pośrednictwem jednostki budżetowej zarówno do celów działalności gospodarczej
    (czynności opodatkowanych VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza
    (czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT), i których nie ma możliwości
    przyporządkowania w całości do działalności gospodarczej, wyliczenie kwoty podatku
    naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej winno nastąpić z zastosowaniem
    tzw. prewspółczynnika określonego w art. 86 ust. 2a ustawy z uwzględnieniem przepisu §
    3 ust. 3 rozporządzenia, ustalonego dla ww. jednostki budżetowej.
    Przy czym należy wskazać, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, podatnik może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust.
    10-13 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Według art. 86 ust. 11 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2020 r.:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 11 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021
    r.:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 13 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 30 września
    2021 r.:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres,
      w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak
      niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

    Natomiast w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2021 r. art. 86 ust. 13 ustawy
    stanowi, że:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
        o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego
      – nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zauważyć należy, że zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646
    ze zm.):
      W przypadku gdy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego powstało przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się
      przepis art. 86 ust. 13 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
    Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
    importowanych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy, nie wcześniej jednak niż
    w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    W sytuacji gdy podatnik nie zrealizował prawa do odliczenia podatku naliczonego w
    rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów i usług powstał
    obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy), obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego można dokonać zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy (w brzmieniu
    obowiązującym w stosownym okresie), w jednym z dwóch lub w jednym z trzech kolejnych
    okresów rozliczeniowych (z wyjątkiem przypadku dotyczącego tzw. małego podatnika).
    Natomiast gdy podatnik nie dokona odliczenia, to ma prawo dokonania takiej czynności
    (zgodnie z odpowiednio obowiązującą treścią art. 86 ust. 13 ustawy), poprzez
    skorygowanie deklaracji za okres, w którym to prawo powstało albo za ten okres i za jeden
    z trzech następnych okresów rozliczeniowych (z wyłączeniem dotyczącym podatnika
    wymienionego w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy), jednak nie później niż w ciągu 5 lat licząc od
    początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Jednocześnie jak stanowi art. 86 ust. 15 ustawy:
      Do uprawnienia, o którym mowa w ust. 13, stosuje się odpowiednio art. 81b
      Ordynacji podatkowej.
    Na podstawie art. 81b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Uprawnienie do skorygowania deklaracji:
      1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli
        podatkowej – w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
      2) przysługuje nadal po zakończeniu:
      a) kontroli podatkowej,
      b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość
        zobowiązania podatkowego.

    W rozpatrywanej sprawie zastosowania nie będzie miał art. 81b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, gdyż nie wystąpiły u Państwa okoliczności, o których mowa w tym przepisie.
    Wynika to z faktu, iż w złożonym wniosku podpisali Państwo oświadczenie o następującej
    treści: „Oświadczam, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie
    interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie
    sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu
    podatkowego”.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że wydatki na zakup towarów i usług związanych z
    realizacją inwestycji pn. „(...)” były ponoszone od marca 2018 r. do grudnia 2024 r.
    Zatem w opisanej we wniosku sytuacji, w przypadku gdy nie dokonali Państwo odliczenia
    podatku naliczonego z faktur otrzymanych od marca 2018 r. do grudnia 2020 r.,
    dokumentujących wydatki związane z realizacją zadania pn. „(...)”, to obecnie nie
    przysługuje Państwu prawo do dokonania odliczenia podatku naliczonego wynikającego z
    ww. faktur, gdyż minęło już 5 lat od początku roku, w którym powstało prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, na podstawie art. 86
    ust. 13 ustawy. Uprawnienie do odliczenia części podatku naliczonego od tych wydatków
    mieli Państwo do 31 grudnia 2024 r.
    Natomiast mają Państwo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych w latach 2021-2024, dokumentujących
    wydatki związane z realizacją zadania pn. „(...)”. Prawo to przysługuje Państwu w
    rozliczeniu za okres, w którym otrzymają Państwo faktury dokumentujące poniesione
    wydatki (o ile w tym okresie lub wcześniej powstał obowiązek podatkowy po stronie
    dostawcy/usługodawcy tych towarów lub usług) lub w trzech następnych okresach
    rozliczeniowych. Z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego mogą Państwo także skorzystać poprzez dokonanie korekty deklaracji
    podatkowej wyłącznie za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego (w stanie prawnym obowiązującym do 30 września 2021 r.) lub za okres, w
    którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego bądź za jeden z trzech
    następnych okresów rozliczeniowych (w stanie prawnym obowiązującym od 1
    października 2021 r.) jednak nie później niż w ciągu 5 lat licząc od początku roku, w którym
    powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, zgodnie z art. 86 ust. 10, ust. 10b
    pkt 1, ust. 11 i ust. 13 ustawy, przy zachowaniu pozostałych warunków wskazanych w
    ustawie o podatku od towarów i usług.
    Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do wydatków udokumentowanych fakturami
    otrzymanymi w latach 2021-2024, skoro wykorzystywane są one do celów działalności
    gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT), jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza (czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT), i których nie ma
    możliwości przyporządkowania w całości do działalności gospodarczej, należy stwierdzić,
    że przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego,
    obliczonego zgodnie ze sposobem określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy, z uwzględnieniem przepisu § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów
    z dnia 17 grudnia 2015 r., dla jednostki budżetowej wykorzystującej Inwestycję pn. „(...)”.
    Przy czym, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, przysługuje
    pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Podsumowując:
    · Od momentu scentralizowania rozliczeń VAT Gminy i jej jednostek organizacyjnych, w
      odniesieniu do odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych Gminy
      udokumentowanych fakturami otrzymanymi w latach 2021-2024 na Inwestycję pn.
      „(...)”, która została przekazana jednej z jednostek organizacyjnych, tj. do OSiRu i która
      to Inwestycja jest wykorzystywana przez tę jednostkę organizacyjną jednocześnie do
      działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz do działalności innej niż

      gospodarcza (poza VAT), przy jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego
      przyporządkowania wydatków inwestycyjnych do działalności gospodarczej i innej niż
      gospodarcza, Gmina powinna zastosować prewspółczynnik właściwy dla tejże
      jednostki organizacyjnej wykorzystującej Inwestycję, tj. OSiRu, wyliczony zgodnie z
      Rozporządzeniem na podstawie danych właściwych dla ww. jednostki organizacyjnej.
    · Natomiast w odniesieniu do odliczenia VAT od wydatków inwestycyjnych Gminy
      udokumentowanych fakturami otrzymanymi w latach 2018-2020 na Inwestycję pn.
      „(...)” nie przysługuje Państwu prawo do dokonania odliczenia podatku naliczonego
      wynikającego z ww. faktur, gdyż minęło już 5 lat od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, na
      podstawie art. 86 ust. 13 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko oceniając je całościowo należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i opisem
    zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego i podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając
    przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu
    faktycznego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Informuję ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie
    sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków związanych z zaniechaną inwestycją pn. „(...)”, bowiem
    inwestycja ta nie została przekazana jednej z jednostek organizacyjnych, tj. do OSiRu i
    jednostka ta nie wykorzystuje tej inwestycji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.