Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.512.2019.2.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-08
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek; spadek-dział spadku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 1 września 2019 r. (data wpływu 4 września 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 października 2019 r. (data wpływu 22 października 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 i 14f § 1-2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 10 października 2019 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.512.2019.1.KR, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 11 października 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 17 października 2019 r.). W dniu 22 października 2019 r. (nadano w dniu 21 października 2019 r.) wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu złożonym przez:

*   Zainteresowaną będącą stroną postępowania: Panią A,

*   Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania: Panią B,

przedstawiono następujący stan faktyczny:

W latach 1977-89 rodzice Wnioskodawczyni (Zainteresowanej będącej stroną postępowania) i Jej siostry (Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania) nabyli działkę nr 1, na której wybudowali dom oraz dwie niezabudowane działki nr 2 i nr 3. Matka Zainteresowanych zmarła w 2008 r., zaś ojciec Zainteresowanych zmarł w 2010 r.

W dniu 22 lipca 2010 r. zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe, w wyniku którego Wnioskodawczyni, Jej siostra i brat nabyli spadek po matce, każdy w 1/4 części, a po ojcu każdy w 1/3 części. W dniu 10 kwietnia 2015 r. dokonali zgodnego działu spadku, w wyniku którego brat (C) otrzymał działkę nr 1 zabudowaną budynkiem mieszkalnym – bez spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców (Wnioskodawczyni –A i Jej siostry – B), niezabudowana działka nr 2 w równych udziałach po 1/2 części została przyznana Wnioskodawczyni i Jej siostrze bez spłaty na rzecz brata, zaś działka nr 3 przyznana została w równych udziałach po 1/3: Wnioskodawczyni, Jej siostrze i bratu. Ponieważ był to zgodny nieodpłatny dział spadku majątek nie został wyceniony. W dniu 12 sierpnia 2019 r. Wnioskodawczyni sprzedała z siostrą działkę nr 2, której były właścicielkami za łączną kwotę 125 000 zł (po 62 500 zł dla każdej).

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowane wskazały, że przedmiotowa nieruchomość (działka nr 2) została nabyta przez rodziców 7 maja 1975 r. tj. w trakcie trwania ich małżeństwa. Rodzice otrzymali ją jako darowiznę od ojca matki i zostali jej współwłaścicielami po połowie. Ww. nieruchomość była objęta wspólnością ustawową małżeńską matki i ojca. W wyniku działu spadku wartość rynkowa składników majątkowych przyznanych na współwłasność Zainteresowanych (A i B) nie zwiększyła się w stosunku do wartości udziału w spadku przysługującego Zainteresowanym po rodzicach, w składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku. Wskutek działu spadku Zainteresowane nie uzyskały przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego przez Nich w spadku udziału w majątku spadkowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy odpłatne zbycie nieruchomości, tj. działki nr 2 nabytej w drodze nabycia spadku, działu spadku stanowi dla Wnioskodawczyni i Jej siostry przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Zainteresowanych, odpłatne zbycie działki nr 2 nie stanowi źródła przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Źródłem przychodów podlegających opodatkowaniu jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Od 1 stycznia 2019 r. w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku m.in. nieruchomości, 5-letni okres liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez spadkodawcę. Rodzice nabyli swoje nieruchomości w latach 1977-1989, zatem upłynął pięcioletni okres, liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę i dlatego odpłatne zbycie w 2019 r. w tej części nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie podlega wykazaniu w zeznaniu PIT-39.

W drodze działu spadku Wnioskodawczyni i Jej siostra nie nabyły wskazanej nieruchomość ponad udział, który pierwotnie Im przysługiwał w spadku. Każda z Nich oddała na rzecz brata 1/3 swojego udziału w działce nr 1 zabudowanej budynkiem mieszkalnym w zamian otrzymując od brata po 1/6 udziału niezabudowanej działki nr 2 (działkę tę stanowiły grunty orne kl. V). Z racji, że działka zabudowana domem mieszkalnym ma o wiele większą wartość niż grunty orne kl. V to wartość oddanego bratu 1/3 udziału jest wyższa niż wartość 1/6 udziału otrzymanego od niego. W przypadku Wnioskodawczyni i Jej siostry nie doszło więc do sytuacji nabycia części nieruchomości, która przekraczałaby dotychczasowy udział w spadku. Sprzedaż działki nr 2 nastąpiła do wysokości przysługującego Im pierwotnie udziału w spadku i nie stanowi źródła przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, a przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Dodany przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, 5-letni okres liczony będzie od daty nabycia nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkobiercę.

Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Natomiast, stosownie do art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że w latach 1977-89 rodzice Wnioskodawczyni i Jej siostry nabyli działkę nr 1, na której wybudowali dom oraz dwie niezabudowane działki nr 2 i nr 3. Działka nr 2 została nabyta przez rodziców Zainteresowanych w 1975 r. w drodze darowizny. Ww. nieruchomość była objęta wspólnością ustawową małżeńską matki i ojca Zainteresowanych. Matka Zainteresowanych zmarła w 2008 r., zaś ojciec Zainteresowanych zmarł w 2010 r. W 2010 r. zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe, w wyniku którego Wnioskodawczyni, Jej siostra i brat nabyli spadek po matce, każdy w 1/4 części, a po ojcu każdy w 1/3 części. W 2015 r. dokonali zgodnego nieodpłatnego działu spadku w wyniku którego brat otrzymał działkę nr 1 zabudowaną budynkiem mieszkalnym – bez spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców (Wnioskodawczyni i Jej siostry), niezabudowana działka nr 2 w równych udziałach po 1/2 części została przyznana Wnioskodawczyni i Jej siostrze bez spłaty na rzecz brata, zaś działka nr 3 przyznana została w równych udziałach po 1/3: Wnioskodawczyni, Jej siostrze i bratu. W 2019 r. Wnioskodawczyni sprzedała z siostrą działkę nr 2, której były właścicielkami.

W wyniku działu spadku wartość rynkowa składników majątkowych przyznanych na współwłasność Zainteresowanych nie zwiększyła się w stosunku do wartości udziału w spadku przysługującego Zainteresowanym po rodzicach, w składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku. Wskutek działu spadku Zainteresowane nie uzyskały przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego przez Nich w spadku udziału w majątku spadkowym.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy.

W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego).

W myśl natomiast art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy, dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Tak więc na skutek działu spadku następuje „konkretyzacja” składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku.

Dokonując oceny skutków podatkowych dokonanej przez Zainteresowanych sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (działki nr 2) należy wskazać, że dział spadku między spadkobiercami, nie stanowi dla Wnioskodawczyni i Jej siostry nowej daty nabycia udziału w nieruchomości, albowiem jak wskazały Zainteresowane w opisie stanu faktycznego w wyniku działu spadku wartość rynkowa składników majątkowych przyznanych na współwłasność Zainteresowanych nie zwiększyła się w stosunku do wartości udziału w spadku przysługującego Zainteresowanym po rodzicach, w składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku. Wskutek działu spadku Zainteresowane nie uzyskały przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego przez Nich w spadku udziału w majątku spadkowym.

W związku z powyższym należy przyjąć za Zainteresowanymi, że wskutek działu spadku Zainteresowane nie uzyskały przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową nabytego przez Nich w spadku udziału w majątku spadkowym, zatem w niniejszej sprawie istotne znaczenie ma data nabycia nieruchomości przez spadkodawcę.

W przedmiotowej sprawie datą nabycia przedmiotowej nieruchomości (działki nr 2) przez spadkodawców, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest 1975 r.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego, stwierdzić należy, że dokonane w 2019 r. przez Zainteresowanych odpłatne zbycie udziałów we współwłasności nieruchomości (działki nr 2) – nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawców.

Tym samym, Zainteresowane nie będą zobowiązane z tego tytułu do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Zainteresowanych jest prawidłowe.

Końcowo Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Zainteresowanych w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 ustawy Ordynacja podatkowa) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.