Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-780/14/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-12-12
Teza: Jak należy opodatkować zwrot wkładu mieszkaniowego jeżeli wpłata wkładu nastąpiła w przeszłości z wynagrodzeń?
Słowa kluczowe: przychód-przychody z innych źródeł; przychód-przychód ze stosunku pracy; przychód-źródła przychodu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 8 września 2014 r. (data wpływu do Organu – 11 września 2014 r.), uzupełnionym 20 i 24 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu przez spółdzielnię mieszkaniową wkładu mieszkaniowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2014 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu przez spółdzielnię mieszkaniową wkładu mieszkaniowego.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 7 listopada 2014 r. znak: IBPB II/1/415-780/14/MK wezwano Wnioskodawczynię o jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełniono 20 listopada 2014 r. – przez uiszczenie brakującej opłaty oraz 24 listopada 2014 r. – przez uzupełnienie braków formalnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 1991 r. otrzymując mieszkanie spółdzielcze lokatorskie Wnioskodawczyni zapłaciła wkład mieszkaniowy w kwocie 32.000.000 zł (przed denominacją) plus udział członkowski za mieszkanie spółdzielcze lokatorskie (nie było mowy o mieszkaniu typu – własnościowe), od którego zapłaciła podatek. Wkład mieszkaniowy pochodził z oszczędności Wnioskodawczyni.

Po 20 latach nękania Wnioskodawczyni kredytem budowlanym, o którym nie było mowy w czasie podpisywania umowy o lokal spółdzielczy – lokatorski, narosły odsetki od tego kredytu, którego nie brała. Wnioskodawczyni znalazła się w trudnej sytuacji życiowej – została sama z trójką dzieci. Stać ją było tylko na płacenie bieżącego czynszu za lokal.

Z powodu niepłacenia kredytu budowlanego, odsetek a później normatywu Wnioskodawczyni była czterokrotnie sądzona w sądzie, efektem czego była eksmisja z lokalu.

Po dobrowolnym opuszczeniu ww. lokalu dnia 13 stycznia 2014 r., po półtora roku Wnioskodawczyni otrzymała od Spółdzielni Mieszkaniowej PIT-8C, według którego zapłaciła podatek w kwocie około 27.000 PLN. Podatek ten, wynikał z otrzymania rozliczenia wkładu mieszkaniowego. Realna kwota, którą otrzymała Wnioskodawczyni z rozliczenia od Spółdzielni wynosi 33.124,01 PLN. Według Wnioskodawczyni, drugi raz zapłaciła podatek od tych samych pieniędzy.

Z uzupełnienia wniosku, które wpłynęło do Biura 24 listopada 2014 r. wynika z kolei, że w 1992 r. Wnioskodawczyni otrzymała spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej. Aby otrzymać to prawo musiała dokonać wpłaty wkładu mieszkaniowego, który w 1992 r. wynosił 32.000.000 zł. Pieniądze te pochodziły z zarobków Wnioskodawczyni, a więc zostały opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przysługujące Wnioskodawczyni spółdzielcze lokatorskie prawo do opisanego powyżej lokalu mieszkalnego wygasło z dniem 7 września 2007 r. Prawo to Spółdzielnia wystawiła na przetarg, z którego uzyskała wartość rynkową prawa w wysokości 158.000 zł. Z tej kwoty Spółdzielnia potrąciła nominalną wartość uzyskanej dotacji budżetowej w wysokości 14.627,77 zł, zadłużenie Wnioskodawczyni wynikające z kilku tytułów wykonawczych oraz inne należności – przekazując na jej rachunek kwotę 33.142,01 zł (w dniu 18 lutego 2013 r.). W 2013 r. Wnioskodawczyni otrzymała też ze Spółdzielni pisemne rozliczenie (odnośnie którego miała i ma zastrzeżenia). W 2014 r. Wnioskodawczyni otrzymała ze Spółdzielni informację PIT-8C za 2013 r., z której to informacji wynikało, iż z tytułu rozliczenia wkładu mieszkaniowego osiągnęła przychód w wysokości 128.524,13 zł. Osiągnięcie przychodu pociągnęło za sobą konieczność uiszczenia podatku dochodowego w wysokości 24.420 zł, który dobrowolnie zapłaciła biorąc kredyt na ten cel.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Na jakiej podstawie Wnioskodawczyni ma dwa razy płacić podatek dochodowy od osób fizycznych od tej samej podstawy faktycznej, skoro w 1992 r. zapłaciła podatek dochodowy od środków przeznaczonych na wkład mieszkaniowy? Dlaczego ma płacić podatek dochodowy od zwróconego jej wkładu mieszkaniowego?

Wnioskodawczyni uważa, że w 1992 r. wnosząc do Spółdzielni wkład własny przekazała środki pochodzące z jej zarobków, a więc już po opodatkowaniu ich podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec wygaśnięcia przysługującego Wnioskodawczyni spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu, w 2013 r. Spółdzielnia zwróciła jej część wkładu mieszkaniowego w wysokości 33.142,01 zł. W 2014 r. Wnioskodawczyni otrzymała informację PIT-8C o uzyskaniu przychodu w wysokości 128.524,13 zł; zmuszona została do odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych od tej kwoty.

Wnioskodawczyni uważa, że po raz drugi zapłaciła podatek od tej samej kwoty.

Wkład własny Wnioskodawczyni wpłacony do Spółdzielni w 1992 r. był opodatkowany.

W 2013 r. otrzymała zwrot tego wkładu. Wnioskodawczyni uważa, że nie powinna płacić drugi raz podatku dochodowego.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm. – w brzmieniu obowiązującym w 2013 r.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających regulacjom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy źródłem przychodów są „inne źródła”.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Przepis art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega uzyskany w roku podatkowym dochód stanowiący dla osób fizycznych (podatników) przysporzenie majątkowe.

Jednakże, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody otrzymane w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni, do wysokości wniesionych udziałów lub wkładów do spółdzielni.

Kwestię wniesienia wkładu mieszkaniowego oraz jego zwrotu regulują przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1222).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.

W myśl art. 11 ust. 1 cyt. ustawy, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego wygasa z chwilą ustania członkostwa oraz w innych wypadkach określonych w niniejszym rozdziale.

W przypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia, z zastrzeżeniem art. 15, ogłasza nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia opróżnienia lokalu, zgodnie z postanowieniami statutu, przetarg na ustanowienie odrębnej własności tego lokalu, zawiadamiając o przetargu w sposób określony w statucie oraz przez publikację ogłoszenia w prasie lokalnej. Pierwszeństwo w nabyciu lokalu mają członkowie, którzy nie mają zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych i zgłoszą gotowość zawarcia umowy o ustanowienie i przeniesienie odrębnej własności tego lokalu. W przypadku zgłoszenia się kilku uprawnionych, pierwszeństwo ma najdłużej oczekujący. Warunkiem przeniesienia odrębnej własności lokalu na takiego członka jest wpłata wartości rynkowej lokalu (art. 11 ust. 2 ww. ustawy).

Stosownie do art. 11 ust. 21 cyt. ustawy w wypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia wypłaca osobie uprawnionej wartość rynkową tego lokalu. Przysługująca osobie uprawnionej wartość rynkowa nie może być wyższa od kwoty, jaką spółdzielnia uzyska od osoby obejmującej lokal w wyniku przetargu przeprowadzonego przez spółdzielnię zgodnie z postanowieniami statutu.

Zgodnie z art. 11 ust. 22 tej ustawy z wartości rynkowej lokalu potrąca się przypadającą na dany lokal część zobowiązań spółdzielni związanych z budową, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności niewniesiony wkład mieszkaniowy. Jeżeli spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków, potrąca się również nominalną kwotę umorzenia kredytu lub dotacji, w części przypadającej na ten lokal oraz kwoty zaległych opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1, a także koszty określenia wartości rynkowej lokalu.

Warunkiem wypłaty, o której mowa w ust. 21, jest opróżnienie lokalu (art. 11 ust. 24 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350, ze zm. – w brzmieniu obowiązującym w 1992 r.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21. Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 28, 29, 30 i 41 ust. 3, suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów, po potrąceniu strat, z wyjątkiem strat ze źródeł przychodów, z których dochody są wolne od podatku dochodowego, oraz strat ze sprzedaży rzeczy i praw majątkowych, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-19 i 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających regulacjom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 tej ustawy źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym również spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 1992 r. Wnioskodawczyni otrzymała spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego w Spółdzielni Mieszkaniowej. Aby otrzymać to prawo musiała dokonać wpłaty wkładu mieszkaniowego, który w 1992 r. wynosił 32.000.000 zł. Pieniądze te pochodziły z zarobków Wnioskodawczyni, a więc zostały opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przysługujące Wnioskodawczyni spółdzielcze lokatorskie prawo do opisanego powyżej lokalu mieszkalnego wygasło z dniem 7 września 2007 r. Spółdzielnia wystawiła lokal na sprzedaż (w drodze przetargu). W 2013 r. Spółdzielnia dokonała rozliczenia zobowiązań z Wnioskodawczynią i wypłaciła przysługującą jej należność w związku ze zbyciem lokalu. W 2014 r. Wnioskodawczyni otrzymała ze Spółdzielni informację PIT-8C za 2013 r., z której to informacji wynikało, że z tytułu rozliczenia wkładu mieszkaniowego osiągnęła przychód w wysokości 128.524,13 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę należy przede wszystkim stwierdzić, że otrzymany zwrot wkładu ze spółdzielni (wypłata wartości rynkowej lokalu) stanowi w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przysporzenie finansowe. Jako, że ustawa nie kwalifikuje tego przychodu do żadnej z kategorii przychodów szczegółowo określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy, to przychód ten należy zaliczyć do tzw. „innych źródeł”, o których mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy. Dalej stwierdzić należy, iż przychody ze stosunku pracy (wynagrodzenia za pracę – nazwane przez Wnioskodawczynię zarobkami) i zwrot przez Spółdzielnię Mieszkaniową wkładu mieszkaniowego są to przychody z różnych tytułów. Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym różnych świadczeń – z różnych tytułów – uzależnione były w latach poprzednich, jak i są obecnie, od zasad opodatkowania właściwych dla danego źródła przychodu.

Zatem jeżeli ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza określony przychód (np. ze stosunku pracy – art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) do innego źródła niż przychód z tzw. innych źródeł (art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), przychód ten stanowi przychód z tego źródła, a nie przychód z tytułu zwrotu przez spółdzielnię mieszkaniową wkładu mieszkaniowego.

Dla opodatkowania w 2013 r, świadczenia z tytułu zwrotu przez spółdzielnię mieszkaniową wkładu mieszkaniowego nie ma więc znaczenia, że wkład mieszkaniowy był sfinansowany z uzyskanych w przeszłości przychodów z tytułu wynagrodzenia za pracę (zarobków), które wcześniej też podlegały opodatkowaniu. Wskazane świadczenia zaliczane są bowiem przez ustawodawcę do różnych źródeł przychodów i każde z nich podlega opodatkowaniu wg odrębnych zasad. Gdyby kierować się argumentacją Wnioskodawczyni, to bezzasadnym i nieracjonalnym byłoby działanie ustawodawcy, który obok źródła przychodu jakim jest stosunek pracy wymienia np. „przychód ze zbycia innych rzeczy”. Naturalnym działaniem jest, że nabycie tych „innych rzeczy” (np. samochodu) następuje ze środków finansowych uzyskanych często ze stosunku pracy.

W odniesieniu do przychodu osiągniętego w 2013 r. z tytułu zwrotu przez Spółdzielnię Mieszkaniową wkładu mieszkaniowego należy zauważyć, że kwota zwróconego wkładu, do wysokości (tylko i wyłącznie) wniesionego do Spółdzielni Mieszkaniowej wkładu jest przychodem zwolnionym z podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast nadwyżka pomiędzy wypłaconym wkładem a wniesionym wkładem stanowi przysporzenie majątkowe podlegające opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 tej ustawy. Zwrot wkładu dokonywany jest zawsze w kwocie wyższej niż wkład wpłacony. Opodatkowaniu podlega więc tak naprawdę różnica – z uwagi na ww. zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy – pomiędzy zwróconym a wniesionym wkładem.

W świetle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz powołanych powyżej przepisów prawa należy stwierdzić, że przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskane przez Wnioskodawczynię w 2013 r. z tytułu zwróconego wkładu mieszkaniowego oraz przychody uzyskane w 1992 r. ze stosunku pracy (nazwane przez Wnioskodawczynię – zarobkami) stanowią różne źródła przychodów. Przychody z tych źródeł były/są w różny sposób opodatkowane, wypłacane były przez różne podmioty, w różnych latach podatkowych, na wypłacających ww. świadczenia ciążyły różne obowiązki (np. w 1992 r. obowiązek obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń ze stosunku pracy; w 2014 r. – wystawienia informacji PIT-8C w związku z uzyskaniem przez Wnioskodawczynię w 2013 r. przychodów z tytułu zwrotu przez spółdzielnię mieszkaniową wkładu mieszkaniowego, tj. przychodu z innych źródeł).

Dlatego też brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych aby twierdzić, że Wnioskodawczyni drugi raz płaci podatek dochodowy od tej samej kwoty.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku dołączono kopie dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i jej stanowiskiem.

Wydając niniejszą interpretację Organ oparł się jedynie na opisie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.