Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-1.4011.118.2017.1.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-06
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia w koszty wartość godziwą ustaloną na wyprodukowane jajo, w momencie sprzedaży, jako koszt własny wyprodukowanego jaja.
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej; koszt-koszty uzyskania przychodów; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2017 r. (data wpływu 6 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia w koszty wartość godziwą ustaloną na wyprodukowane jajo, w momencie sprzedaży, jako koszt własny wyprodukowanego jaja – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia w koszty wartość godziwą ustaloną na wyprodukowane jajo, w momencie sprzedaży, jako koszt własny wyprodukowanego jaja.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Główną działalnością gospodarczą firmy jest sprzedaż i produkcja jaj. Firma posiada kurniki z kurami nioskami. Około 50% zapotrzebowania firmy pochodzi z jaj wyprodukowanych. Pozostała część jaj jest zakupiona z aktywnego rynku. Firma ustala koszt własny jaja wyprodukowanego ustalając wartość godziwą, przyjętą z aktywnego rynku - ceną zakupu pozostałych jaj. Firma nie odlicza w koszty amortyzacji zabudowy kurników, klatek, wynagrodzenia pracowników, paszy, energii, obsługi weterynaryjnej przypadających na kurniki, w których znajdują się kury nioski. W koszty natomiast wlicza amortyzację jednego kurnika, paszę, energię, wynagrodzenia pracowników oraz obsługę weterynaryjną, w którym prowadzi odchów piskląt. Pisklęta w części są sprzedawane od razu po odchowie, lub przekazywane do pozostałych kurników jako kury nioski. Kury i pisklęta zakupione są odliczane bezpośrednio w koszty, ponieważ zawsze dochodzi do ich sprzedaży (zdatność kury do nośności kształtuje się na poziomie 56 tygodni). W momencie sprzedaży kury lub pisklęcia, firma nie księguje kosztu własnego sprzedaży. Firma prowadzona jest w formie ksiąg handlowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wartość godziwą ustaloną na jajo wyprodukowane firma może zaliczyć w koszty w momencie sprzedaży jako koszt własny wyprodukowanego jaja?

Zdaniem Wnioskodawcy, firma stoi na stanowisku, że wartość godziwa ustalona na jajo wyprodukowane może zaliczyć w koszty w momencie sprzedaży jako koszt własny wyprodukowanego jaja.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   musi pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   musi być właściwie udokumentowany.

Stosownie do art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r., poz. 1047, z późn. zm.), za wartość godziwą przyjmuje się kwotę, za jaką dany składnik aktywów mógłby zostać wymieniony, a zobowiązanie uregulowane na warunkach transakcji rynkowej, pomiędzy zainteresowanymi i dobrze poinformowanymi, niepowiązanymi ze sobą stronami. Wartość godziwą instrumentów finansowych znajdujących się w obrocie na aktywnym rynku stanowi cena rynkowa pomniejszona o koszty związane z przeprowadzeniem transakcji, gdyby ich wysokość była znacząca. Cenę rynkową aktywów finansowych posiadanych przez jednostkę oraz zobowiązań finansowych, które jednostka zamierza zaciągnąć, stanowi zgłoszona na rynku bieżąca oferta kupna, natomiast cenę rynkową aktywów finansowych, które jednostka zamierza nabyć, oraz zaciągniętych zobowiązań finansowych stanowi zgłoszona na rynek bieżąca oferta sprzedaży.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań, braku nadzoru lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Podkreślić przy tym należy, że ciężar wykazania związku przyczynowo-skutkowego kosztu z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z przedstawionego opisu wynika, że główną działalnością gospodarczą firmy jest sprzedaż i produkcja jaj. Firma posiada kurniki z kurami nioskami. Około 50% zapotrzebowania firmy pochodzi z jaj wyprodukowanych. Pozostała część jaj jest zakupiona z aktywnego rynku. Firma ustala koszt własny jaja wyprodukowanego ustalając wartość godziwą, przyjętą z aktywnego rynku - ceną zakupu pozostałych jaj. Firma nie odlicza w koszty amortyzacji zabudowy kurników, klatek, wynagrodzenia pracowników, paszy, energii, obsługi weterynaryjnej przypadających na kurniki, w których znajdują się kury nioski. W koszty natomiast wlicza amortyzację jednego kurnika, paszę, energię, wynagrodzenia pracowników oraz obsługę weterynaryjną, w którym prowadzi odchów piskląt. Firma prowadzona jest w formie ksiąg handlowych.

Jeżeli zatem w świetle przepisów ustawy o rachunkowości Wnioskodawca może ustalić koszt wytworzenia w oparciu o wartość godziwą, to w świetle art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość ta stanowi koszt uzyskania przychodu.

W analizowanej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że wyprodukowanie jaj jest główną działalnością firmy i aby wyprodukować jajo Wnioskodawca ponosi odpowiednie koszty związane z tą właśnie produkcją. Zatem stwierdzić należy, że Zainteresowany może wartość godziwą ustaloną na wyprodukowane jajo zaliczyć w koszty w momencie sprzedaży, jako koszt własny wyprodukowanego jaja.

Końcowo tut. Organ informuje, że dokonując weryfikacji stanowiska Wnioskodawcy, tutejszy Organ nie odniósł się do kwestii ustalenia wartości godziwej ustaloną na wyprodukowane jajo, bowiem powyższe zagadnienie nie było przedmiotem zapytania.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.