Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.703.2024.4.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-04
Teza: Brak rozpoznania przychodu podatkowego w związku z ponownym otrzymaniem od kontrahenta kwoty podatku VAT.
Słowa kluczowe: mechanizm podzielonej płatności (MPP; split payment); podatek-podatek od towarów i usług; przychód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące przychodu-Zwrócone, umorzone lub zaniechane podatki i opłaty
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego we
    wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy braku

    rozpoznania przychodu podatkowego w związku z ponownym otrzymaniem od
    kontrahenta kwoty podatku VAT.
    Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 3 lutego 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    X. S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest hiszpańską spółką akcyjną, prowadzącą w
    Polsce działalność za pośrednictwem oddziału. Spółka prowadzi działalność polegającą na
    świadczeniu usług inżynieryjnych i budowy obiektów przemysłowych. Spółka jest
    zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT.
    W latach 2021-2024 Spółka świadczyła na rzecz kontrahenta (dalej „Kontrahent”),
    podmiotu zarejestrowanego jako czynny podatnik VAT w Polsce, usługi inżynierskie
    związane z budową elektrowni gazowej opodatkowane VAT w Polsce oraz wystawiała z
    tego tytułu faktury VAT dokumentujące świadczenie tych usług (dalej: „Faktury”). Kwota
    należności z Faktur przekraczała 15 000 zł a Faktury dokumentowały usługi, o których
    mowa w załączniku 15 do ustawy o VAT. Wszystkie Faktury zostały oznaczone informacją o
    mechanizmie podzielonej płatności.
    Pomimo oznaczenia, Kontrahent zapłacił kwotę brutto wynikają z Faktur na rozliczeniowy
    rachunek bankowy Spółki - nieumyślnie dokonując przelewu z pominięciem mechanizm
    podzielonej płatności.
    Kontrahent zwrócił się do Spółki z prośbą o pomoc w naprawieniu swojej pomyłki. Mając
    na uwadze treść interpretacji indywidulanych wydawanych przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, w tym interpretacji z dnia 12 maja 2022 r. (nr 0111-KDIB2-
    1.4010.85.2022.1.MK), Spółka i Kontrahent ustalili następujący schemat postępowania:
    1. Kontrahent wystąpił do Spółki o zwrot kwoty VAT wynikającej z Faktur, którego to
      zwrotu Spółka nie mogła zrealizować,
    2. Strony zdecydowały, że Kontrahent przeleje w mechanizmie podzielonej płatności na
      rachunek VAT Spółki kwotę VAT wynikającą z Faktur,
    3. Spółka nie zwróci równowartości kwoty VAT wynikającej z Faktur na rachunek
      Kontrahenta bezpośrednio po otrzymaniu płatności od Kontrahenta,
    4. Spółka wystąpi do naczelnika urzędu skarbowego o zgodę na przekazanie środków z
      rachunku VAT na rozliczeniowy rachunek bankowy, ponieważ w ubiegłych okresach
      Spółka wywiązała się już z zobowiązań z tytułu VAT należnego wynikającego z Faktur,
    5. po otrzymaniu środków na swój rozliczeniowy rachunek bankowy Spółka przeleje
      równowartość kwoty VAT na rachunek bankowy Kontrahenta.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Po otrzymaniu na rachunek rozliczeniowy kwoty brutto wynikającej z faktur (bez
    zastosowania przez Kontrahenta mechanizmu podzielonej płatności), Spółki nie wpłaciła
    kwoty podatku VAT na rachunek VAT Spółki. Spółka wskazuje, że przepisy prawa
    podatkowego oraz prawa bankowego nie przewidują takiego obowiązku oraz technicznej i
    prawnej możliwości. Tym samym przelew z rachunku rozliczeniowego na własny rachunek
    VAT jest niemożliwy do zrealizowania.
    Spółka nie zwróciła kwoty podatku VAT bezpośrednio po otrzymaniu płatności na
    rachunek VAT, gdyż nie mogła swobodnie dysponować środkami na tym rachunku.
    Rachunek VAT może być obciążony tylko w ściśle określonych przypadkach (art. 62b ust. 2
    ustawy Prawo bankowe).
    6 stycznia 2025 r. Spółka wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o
    zgodę na przekazanie środków z rachunku VAT Spółki. Na moment składania niniejszej
    odpowiedzi postanowienie w tej sprawie nie zostało jeszcze wydane.

    Pytania
    1. Czy ponowne otrzymanie od Kontrahenta kwoty VAT wynikającej z Faktur, tym razem
      w mechanizmie podzielonej płatności, nie spowoduje powstania przychodu
      podatkowego po stronie Wnioskodawcy?
    2. Czy w przypadku uznania, że otrzymanie od Kontrahenta kwoty VAT spowoduje
      powstanie przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy, po dokonaniu zwrotu
      równowartości kwoty VAT na rachunek bankowy Kontrahenta Wnioskodawca
      powinien skorygować swój przychód podatkowy i ująć tę korektę na bieżąco, tj. w
      okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w
      przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty?
    3. Czy ponowne otrzymanie od Kontrahenta kwoty VAT wynikającej z Faktur, tym razem
      w mechanizmie podzielonej płatności, będzie skutkowało u Wnioskodawcy
      powstaniem obowiązku podatkowego w VAT oraz obowiązkiem wystawienia faktury z
      tego tytułu?
    4. Czy w przypadku uznania, że otrzymanie od Kontrahenta kwoty VAT będzie skutkowało
      powstaniem obowiązku podatkowego w VAT oraz obowiązkiem wystawienia faktury
      po stronie Wnioskodawcy, po dokonaniu zwrotu równowartości kwoty VAT na
      rachunek bankowy Kontrahenta Wnioskodawca powinien skorygować podstawę
      opodatkowania oraz wystawić z tego tytułu fakturę korygującą?
    Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie nr 1 i 2 dotyczące
    podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 3 i 4 dotyczących
    podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W ocenie Wnioskodawcy, otrzymanie od Kontrahenta płatności kwoty VAT w mechanizmie
    podzielonej płatności nie spowoduje powstania przychodu podatkowego po stronie
    Wnioskodawcy z uwagi na obowiązek jej zwrotu na rzecz Kontrahenta.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego z
    tytułu otrzymania kwoty VAT, jej późniejszy zwrot na rzecz Kontrahenta spowoduje
    obowiązek korekty przychodów podatkowych na bieżąco, tj. w okresie rozliczeniowym, w
    którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny
    dokument potwierdzający przyczyny korekty.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art.
    14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice
    kursowe.
    W myśl art. 12 ust. 3 ustawy CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z
    działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały
    jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych
    bonifikat i skont.
    Mając na uwadze ww. przepisy, przysporzenia związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą powinny mogą powstać z tytułu:
    1) faktycznego otrzymania pieniędzy lub wartości pieniężnych, lub
    2) uzyskania przychodów należnych, nawet gdy nie zostały jeszcze otrzymane.

    W analizowanej sprawie mamy do czynienia z pieniędzmi faktycznie otrzymanymi.
    Niemniej, aby powstał przychód podatkowy na tej podstawie, istotne jest, aby środki
    zostały faktycznie otrzymane, trwale i definitywnie powiększając majątek podatnika.
    Jak wskazuje się w doktrynie, przychodem nie są wszelkie przysporzenia, które w
    określonych warunkach prawnych mogą być zwrócone na rzecz świadczącego. Dotyczy to:
    otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat, rat, zabezpieczeń, gwarancji, poręczeń,
    zastawów, hipotek. Przysporzenia majątkowe, kwalifikowane jako przychody podlegające
    opodatkowaniu, muszą mieć charakter definitywny. (W. Modzelewski, J. Pyssa (red.),
    Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Komentarz. Wyd. 23,
    Warszawa 2024). Jak z kolei podkreślił dr W. Dmoch, wszelkie wpłaty pieniężne uzyskane
    przez podatnika tytułem kaucji, gwarancji itp., których otrzymanie ma charakter
    nieostateczny i warunkowy, nie stanowią przychodu dla podmiotu, który je uzyskał (por.
    W. Dmoch, "Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz 2022", C.H. Beck, wyd. 10,
    2022 r.).
    Analogiczny pogląd prezentują również organy podatkowe, przykładowo w interpretacji z
    dnia 27 grudnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.436.2022.1.BJ Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej wskazał, że: „o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do
    przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w
    tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub
    pomniejsza pasywa. Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono
    charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje
    swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi, a więc takie
    którym może on rozporządzać jak właściciel”.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt analizowanej sprawy, zdaniem Wnioskodawcy,
    otrzymane od Kontrahenta kwoty VAT nie będą stanowić przychodu podatkowego,
    ponieważ Wnioskodawca zobowiązuje się do ich zwrotu na rzecz Kontrahenta. Kwoty te
    zatem nie spowodują trwałego przysporzenia po stronie Wnioskodawcy. Dodatkowo, ze
    względu na zobowiązanie do zwrotu środków, Spółka nie uzyska swobody w
    dysponowaniu nimi.
    Biorąc zatem pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy otrzymane od Kontrahenta
    kwoty VAT wynikające z Faktur nie mogą stanowić przychodów podatkowanych.
    Ad 2
    Jeśli Organ nie zgodziłby się ze stanowiskiem Spółki zaprezentowanym w zakresie pytania
    nr 1 i uznał, że otrzymane od Kontrahenta kwoty VAT stanowią dla Spółki przychód
    podatkowy, w ocenie Spółki zwrot tych kwot na rzecz Kontrahenta, po ich uprzednim
    zwolnieniu z rachunku VAT, stanowić będzie podstawę do skorygowania tego przychodu.
    Jak stanowi art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana
    błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez
    zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w
    którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny
    dokument potwierdzający przyczyny korekty.
    Mając na uwadze, że przyczyną korekty przychodu nie będzie błąd rachunkowy czy
    oczywista omyłka, a faktyczne dokonanie zwrotu kwot VAT na rachunek kontrahenta,
    zdaniem Wnioskodawcy powinien rozpoznać tę korektę na bieżąco, tj. w okresie
    rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku
    faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 podatek dochodowy od osób
    prawnych (Dz.U. z 2023 r., poz.2805, ze zm., dalej: „ustawy o CIT”),
      przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Art. 12 ust. 3 ustawy o CIT stanowi natomiast, że:
      za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
      rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
      kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1,
      uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane,
      po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Z opisu sprawy wynika, że w latach 2021-2024 świadczyli Państwo na rzecz Kontrahenta
    usługi inżynierskie i wystawiali z tego tytułu faktury VAT dokumentujące świadczenie tych
    usług. Wszystkie Faktury zostały oznaczone informacją o mechanizmie podzielonej
    płatności. Pomimo oznaczenia, Kontrahent zapłacił kwotę brutto wynikają z Faktur na
    rozliczeniowy rachunek bankowy Spółki - nieumyślnie dokonując przelewu z pominięciem
    mechanizm podzielonej płatności.
    Kontrahent zwrócił się do Spółki z prośbą o pomoc w naprawieniu swojej pomyłki. Spółka i
    Kontrahent ustalili następujący schemat postępowania:
        Kontrahent wystąpił do Spółki o zwrot kwoty VAT wynikającej z Faktur, którego to
        zwrotu Spółka nie mogła zrealizować,
        strony zdecydowały, że Kontrahent przeleje w mechanizmie podzielonej płatności
        na rachunek VAT Spółki kwotę VAT wynikającą z Faktur,
        Spółka nie zwróci równowartości kwoty VAT wynikającej z Faktur na rachunek
        Kontrahenta bezpośrednio po otrzymaniu płatności od Kontrahenta,
        Spółka wystąpi do Naczelnika Urzędu Skarbowego o zgodę na przekazanie środków
        z rachunku VAT na rozliczeniowy rachunek bankowy,
        po otrzymaniu środków na swój rozliczeniowy rachunek bankowy Spółka przeleje
        równowartość kwoty VAT na rachunek bankowy Kontrahenta.
    W zaistniałej sytuacji powzięli Państwo wątpliwości, czy ponowne otrzymanie od
    Kontrahenta kwoty podatku VAT nie spowoduje powstania przychodu podatkowego.
    Na podstawie powyższych przepisów, przysporzenia związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą powinny zostać rozpatrzone pod względem:
        faktycznego otrzymania pieniędzy lub wartości pieniężnych (zgodnie z art. 12 ust. 1
        pkt 1 ustawy o CIT);
        uzyskania przychodów należnych, nawet gdy nie zostały jeszcze otrzymane
        (zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT).
    W odniesieniu do otrzymanych pieniędzy/wartości pieniężnych istotne jest by zostały one
    faktycznie otrzymane, stając się własnością podatnika, trwale powiększając jego majątek.
    Podatnik winien zaliczyć takie przychody, które są mu należne. Nie są to jednak
    jakiekolwiek przychody, lecz takie, w stosunku do których przysługuje mu prawo ich
    otrzymania i które będą stanowiły jego trwałe przysporzenie majątkowe.
    W analizowanej sprawie mamy do czynienia z pieniędzmi faktycznie otrzymanymi.
    Niemniej, aby powstał przychód podatkowy na tej podstawie, istotne jest, aby środki
    zostały faktycznie otrzymane, trwale i definitywnie powiększały majątek podatnika.

    Nie stanowią jednak przychodu podatkowego wszelkie wpłaty, które mają charakter
    nieostateczny czy warunkowy, jedynie czasowo i niedefinitywnie powiększając majątek
    podatnika. Wszelkie wpłaty pieniężne uzyskane przez podatnika tytułem kaucji, gwarancji
    itp., których otrzymanie ma charakter nieostateczny i warunkowy, nie stanowią przychodu
    dla podmiotu, który je uzyskał. Wpłaty te staną się przychodem dla podatnika dopiero w
    tym momencie, kiedy nastąpi zdarzenie skutkujące definitywnym otrzymaniem ich przez
    podatnika.
    Podatek należny od towarów i usług to wartość podatku wynikająca ze sprzedaży. Podatek
    ten „należy się” Skarbowi Państwa. Jego wysokość zależy od ceny netto oraz stawki
    podatku VAT. Z uwagi na to, przychodem należnym z wystawionych przez Państwa faktur
    jest kwota netto, a zatem kwota pomniejszona o należny podatek od towarów i usług. Tym
    samym należna kwota podatku VAT, wynikająca z wystawionych przez Państwa faktur
    pomimo jej wpłaty na rachunek rozliczeniowy Spółki (i drugi raz na Państwa rachunek VAT)
    nie stanowi Państwa przychodu należnego. Niezastosowanie się przez Kontrahenta do
    mechanizmu podzielonej płatności nie zmienia charakteru podatku VAT. Ponadto, jak
    wskazują Państwo w stanie faktycznym – zobowiązani sią do zwrotu kwoty podatku VAT –
    w sytuacji ponownej wpłaty tego podatku na rachunek VAT Spółki i uzyskania zgody
    Naczelnika Urzędu Skarbowego na przekazanie tych środków z rachunku VAT na Państwa
    rachunek rozliczeniowy.
    W sytuacji, gdy kwota podatku VAT ostatecznie podlega zwrotowi to nie można uznać
    takiej wpłaty za definitywne przysporzenie majątkowe po Państwa stronie. Konsekwentnie
    otrzymana ponownie kwota podatku VAT nie może zostać uznana za przychód podatkowy
    na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz nie stanowi przychodu należnego na
    podstawie art. 12 ust. 3 tej ustawy.
    Mając na uwadze powyższe, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że ponowne
    otrzymane od Kontrahenta kwoty podatku VAT nie będzie stanowić przychodu
    podatkowego, ponieważ zobowiązują się Państwo do jej zwrotu na rzecz Kontrahenta, i
    kwoty te nie spowodują trwałego przysporzenia po stronie Spółki.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Z uwagi na powyższe rozstrzygnięcie, udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 2 stało się nie
    zasadne. Przesądza o tym fakt, że Państwa pytanie nr 2 miało charakter alternatywny, w
    sytuacji gdy Państwa stanowisko do pytania nr 1 zostałoby uznane za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego, które
    Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze
    stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego oraz zastosują się
        Państwo do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.