Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.602.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem i wypłacenia
kwot.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
należność-potrącenie należności
odsetki-naliczanie odsetek
ugody
wypłata-wypłata pieniężna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    17 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 sierpnia 2025 r. (data wpływu 28
    sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania: (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: (...)
    Opis stanu faktycznego
    Zainteresowani, pozostający w związku małżeńskim, zawarli 1 sierpnia 2005 r. umowę
    kredytu nr (...) z Bankiem (...) z siedzibą w (...) (następca prawny ...), (dalej: „Umowa
    Kredytu”, „Kredyt”). Kredyt był kredytem indeksowanym do waluty frank szwajcarski (CHF).
    Wypłata kredytu nastąpiła w dziewięciu transzach w złotych polskich w następujących
    terminach:
    1) 99 000 zł - 11 sierpnia 2005 r.,
    2) 76 000 zł - 26 września 2005 r.,
    3) 29 000,01 zł - 12 stycznia 2006 r.,
    4) 28 999,99 zł - 7 kwietnia 2006 r.,
    5) 14 000 zł - 23 maja 2006 r.,
    6) 9 000,01 zł - 22 czerwca 2006 r.,
    7) 12 499,99 zł - 28 sierpnia 2006 r.,
    8) 12 500 zł - 27 września 2006 r.
    Zainteresowanym nigdy nie została wypłacona żadna kwota w walucie frank szwajcarski.
    Kwoty wypłacone Zainteresowanym w złotych polskich zostały przeliczone przez pozwany
    bank według kursu kupna waluty CHF podanego w Tabeli kursów (...) Banku, zgodnie z
    zapisami umowy zawartej pomiędzy stronami. Zainteresowani (Kredytobiorcy) wystąpili z
    powództwem o stwierdzenie nieważności Umowy Kredytu oraz zapłatę na Ich rzecz sumy
    spełnionych na rzecz Banku (...) świadczeń w wykonaniu nieważnej Umowy Kredytu. W
    rozpoznaniu, ww. Sąd Okręgowy w (...) Wydział I Cywilny wyrokiem z 12 maja 2022 r., sygn.
    akt (...), ustalił, że umowa kredytu nr (...) zawarta pomiędzy Zainteresowanymi, a (...),
    poprzednikiem prawnym Banku (...) 1 sierpnia 2005 r., jest nieważna oraz zasądził od
    Banku (...) na rzecz Zainteresowanych solidarnie kwotę 263 006,03 zł wraz z ustawowymi
    odsetkami za opóźnienie liczonymi od 13 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty. Wskutek
    wniesionej apelacji Banku (...), Sąd Apelacyjny w (...) Wydział I Cywilny wyrokiem z 24 lipca
    2024 r., sygn. akt (...), oddalił apelację Banku w całości.
    W uzupełnieniu wniosku Zainteresowani wskazali, że kredyt zaciągnięty został w kwocie
    285 812,64 zł, co stanowiło łączną równowartości 13 752,89 CHF, według kursu kupna
    Banku z dnia wypłaty poszczególnych transz kredytu. Kredyt został przeznaczony na
    budowę domu mieszkalnego położonego na działce ew. nr (...), objętej KW nr (...). Prawo
    własności do zabudowanej domem mieszkalnym nieruchomości przysługuje wyłącznie
    Zainteresowanemu. Nieruchomość położona jest przy ul. (...) w (...). Do chwili obecnej
    Zainteresowani zamieszkują tę nieruchomość. Nieruchomość służyła do zaspokajania
    własnych potrzeb mieszkaniowych. Cel kredytu wskazany w umowie to pokrycie części
    kosztów budowy domu mieszkalnego na działce ew. nr (...), objętej KW o nr (...) oraz cele
    konsumpcyjne Kredytobiorców. Zainteresowani odpowiadali solidarnie za zobowiązania
    wynikające z kredytu bankowego.

    Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw. Kredyt spłacany był od 8 września 2005 r. do 10
    lipca 2023 r. Kredyt wskazany we wniosku był zabezpieczony hipoteką ustanowioną na
    kredytowanej nieruchomości położonej przy ul. (...) w X. Łącznie do 10 lipca 2023 r.
    Zainteresowani wpłacili na rzecz Banku kwotę 457 400,42 zł. Zainteresowani
    (Kredytobiorcy) zawarli z Bankiem ugodę sądową w postępowaniu z powództwa Banku
    przed Sądem Okręgowym w X (sygn. akt ...) dokonując rozliczenia świadczeń nienależnych
    stron. Łączna wartość wierzytelności Kredytobiorców przeciwko Bankowi wyniosła 567
    096,26 zł (wartość świadczenia nienależnego 457 400,42 zł, z czego kwota 263 006,03 zł
    zasądzona została wyrokiem Sądu Okręgowego z 12 maja 2022 r. wraz z ustawowymi
    odsetkami za opóźnienie, które na 6 sierpnia 2024 r. wynosiły 109 695,84 zł).
    Wierzytelność Banku przeciwko Kredytobiorcom wyniosła 291 479,76 zł (kapitał kredytu
    281 000 zł i ustawowe odsetki za opóźnienie od tej kwoty, które na dzień 6 sierpnia 2024 r.
    wynosiły 20 959,52 zł). Na mocy ugody, strony dokonały umownego potrącenia swych
    wierzytelności. Wskutek potrącenia, Bank zobowiązany był do zapłaty na rzecz
    kredytobiorców kwoty 275 616,50 zł. Wierzytelność Banku przeciwko kredytobiorcom
    uległa umorzeniu w całości wskutek potrącenia. Kwota 275 616,50 zł została wypłacona 25
    września 2024 r. Zainteresowanym. Odsetki ustawowe za opóźnienie ustala się według
    sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych.
    Odsetki ustawowe za opóźnienie objęte wnioskiem to odsetki ustawowe za opóźnienie
    wobec nieterminowej zapłaty należności i nie są to odsetki kapitałowe.
    Na pytanie Organu o treści: „jakie przepisy były podstawą wydania wyroków sądowych
    dotyczących unieważnienia umowy kredytowej z bankiem (np. Kodeksu cywilnego) i jakie
    były skutki unieważnienia umowy kredytowej dla stron tej umowy? Jakie prawa i obowiązki
    wynikały dla stron umowy z wyroków sądowych?” Zainteresowany wskazał, że podstawą
                    1wydania wyroków był art. 385 § 1 i art. 410 § 2 Kodeksu cywilnego. Skutkiem stwierdzenia
    nieważności umowy dla jej stron jest nabycie przez każdą ze stron niezależnych od siebie
    roszczeń o zwrot świadczeń, tj. Kredytobiorców od Banku w zakresie uiszczonych rat
    spłaty oraz Banku do Kredytobiorców o zwrot kapitału kredytu. Z tytułu wydania wyroków,
    Bank miał obowiązek zapłaty na rzecz Kredytobiorców kwoty 263 006,03 zł wraz z
    oznaczonymi odsetkami i kosztami postępowania.
    Kwota wypłacona przez Bank 25 września 2024 r. stanowi zwrot spłat rat kredytu oraz
    zaległe ustawowe odsetki za opóźnienie, naliczone od sumy zapłaconych na rzecz Banku
    rat spłaty kredytu. Wypłacona kwota w wysokości 275 616,50 zł nie przewyższa wartości
    wpłaconych na rzecz Banku rat spłaty kredytu (łącznie 457 400,42 zł). Wierzytelność
    Kredytobiorców ponad kwotę 275 616,50 zł uległa umorzeniu wskutek potrącenia z
    wierzytelnością Banku z tytułu zwrotu kapitału kredytu. Wyrok Sądu Okręgowego w (...)
    Wydział I Cywilny z 12 maja 2022 r., sygn. akt (...), uprawomocnił się 24 lipca 2024 r. Bank
    dokonał wypłaty kwoty 275 616,50 zł w dniu 25 września 2024 r. jednorazowo na wspólny
    rachunek Zainteresowanych.

## Pytanie

Czy kwota główna stanowiąca zwrot świadczenia nienależnego oraz ustawowe odsetki za
    opóźnienie od tej kwoty, które wypłacił Bank zgodnie z wyrokiem, który unieważnił umowę
    kredytu hipotecznego indeksowanego do franka szwajcarskiego, nie podlegają
    opodatkowaniu zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

    W ocenie Zainteresowanych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych odsetki, które otrzymali od banku, nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega.
    Wyjątki od omawianej zasady dotyczą dochodów, które zostały wprost wymienione przez
    ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jako zwolnione z podatku oraz dochodów, od których zaniechano poboru podatku w
    drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na
    podstawie art. 22 ustawy - Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane
    w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy
    art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie
    stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Ogólna definicja przychodów,
    zawarta została w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, który stanowi, że przychodami, z
    zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9,10 w zakresie realizacji praw wynikających z
    pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art.
    30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń.
    Wedle powyższego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega, co do zasady, każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Stosownie zaś do
    definicji dochodu, jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany
    jest przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Z definicji tej wywieść można, że za przychody podatkowe mogą być uznane
    tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno
    zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym,
    niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób
    fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek
    otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w
    naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też, gdy na skutek określonego
    zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów,
    uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem
    różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w
    oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający
    specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. Artykuł 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego

    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
    tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
    umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
    określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do
    tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Każde świadczenie mające
    realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego
    do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe, przez umowę
    kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w
    umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca
    zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu
    kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz
    zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata, na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej, są obojętne podatkowo.
    Z kolei, stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej
    czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność
    umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy nie
    powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną
    umową, jako świadczenia nienależne. Kredytodawca powinien zatem zwrócić wszystkie
    świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca powinien zwrócić kwotę
    faktycznie otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez
    sąd, skutki prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu
    zawarcia umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że
    umowa kredytu, jako nieważna już od chwili jej zawarcia, nie wywołuje skutków
    prawnych. Mamy do czynienia z sytuacją, jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Mając na uwadze powyższe, skoro kwota należności głównej zwrócona przez bank w
    związku z wyrokiem sądu o unieważnieniu umowy kredytu hipotecznego, stanowi zwrot
    pobranych przez kredytodawcę nienależnych świadczeń, to należy uznać, że zwrot ten
    nie stanowi przychodu. Czynność ta nie spowodowała uzyskania przysporzenia
    majątkowego, ani wzrostu majątku Kredytobiorców. Otrzymana kwota stanowiła zwrot
    własnych pieniędzy, które nienależnie Kredytobiorca wpłacił wcześniej do banku.
    Pieniądze te nie są przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Jeżeli
    dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać
    odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie
    było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Nie
    każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca
    przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia
    od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy
    przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    W świetle art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności

    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku
    dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia tego przepisu, zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które
    spełniają równocześnie dwa warunki: są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty
    należności oraz świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie
    przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
    Skoro zatem, kwota należności głównej zwrócona przez Bank w związku z wyrokiem
    sądu o unieważnieniu umowy kredytu hipotecznego, stanowiąca zwrot pobranych
    przez kredytodawcę nienależnych świadczeń, nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy zwolnienia
    wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
      52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
      oraz
      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
      ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22
      ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
      przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
      podatników).
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej
      określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl pkt 9 tego artykułu, do źródeł przychodów zalicza się inne źródła.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Wskazać należy, że stosownie do art. 410 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub
      nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa
      świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli
      czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna
      po spełnieniu świadczenia.
    Należy wyjaśnić, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony
      w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Skoro zatem mamy do czynienia ze zwrotem nienależnie pobranych świadczeń, to należy
    uznać, że zwrot ten nie stanowi dla Zainteresowanych przychodu.
    W przypadku zwrotu świadczenia na podstawie nieważnej umowy kredytowej, klient
    otrzymuje bowiem z powrotem swój kapitał – zwrot zapłaconych bankowi kwot. Nie ma
    zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla
    celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. Zatem, stronie po
    Zainteresowanych, jako kredytobiorców, z tytułu zwrotu 25 września 2024 r. kwoty
    należności głównej nie powstał przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W złożonym wniosku wątpliwości Zainteresowanych dotyczą również kwestii
    opodatkowania zasądzonych wyrokiem odsetek ustawowych za opóźnienie.
    Wskazać należy, że różnego rodzaju świadczenia, w tym m.in. odszkodowania,
    zadośćuczynienia oraz odsetki za zwłokę w wypłacie tychże świadczeń stanowią – co do
    zasady – przychód w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie świadczenia z ww.
    tytułów są opodatkowane. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze zwolnienia od
    podatku dochodowego.
    Wyjaśnić zatem należy, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2
    ustawy Kodeks cywilny:
      § 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel
      może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i
      chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik
      odpowiedzialności nie ponosi.
      § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki
      ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej ... i 5,5
      punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według
      stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość

    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje tylko wówczas, gdy
    przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które
    spełniają równocześnie dwa warunki:
    1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
    2) świadczenia, od których są naliczane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów
      Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
    Skoro zatem, zwrot nienależnie pobranych przez bank świadczeń, który otrzymali
    Zainteresowani, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    to wypłacone od tego odsetki ustawowe za opóźnienie w wypłacie ww. kwoty zwrotu,
    liczone od 13 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, odsetki ustawowe za opóźnienie, stanowią dla Zainteresowanych
    przychód z innych źródeł stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w związku z tym, że jak wskazano
    zwrot nienależnie pobranych przez bank świadczeń, który otrzymali Zainteresowani, nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone
    Zainteresowanym odsetki będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą

    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.