Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.582.2017.1.ŻR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-06
Teza: brak możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 08 sierpnia 2017 r. (data wpływu 06 września 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „…..” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „…..”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zespół Parków Krajobrazowych Województwa ….. został utworzony z dniem 1 stycznia 2013 r., zgodnie z uchwałą nr …. Sejmiku Województwa …. z dnia 25 września 2012 roku w sprawie utworzenia samorządowej wojewódzkiej jednostki organizacyjnej „Zespół Parków Krajobrazowych Województwa …..” oraz nadania jej statutu.

Zespół został powołany w wyniku połączenia następujących jednostek:

*   Dyrekcja …. Parku Krajobrazowego,

*   Dyrekcja Parku Krajobrazowego ….,

*   Dyrekcja ….. Parków Krajobrazowych,

*   Zespół ….. Parków Krajobrazowych.

Zgodnie ze statutem zatwierdzonym uchwałą nr …. Sejmiku Województwa …., Zespół ZPKW….. jest samorządową jednostką budżetową samorządu Województwa ….., realizującą zadania właśnie Województwa. Zespół PKW…. jest jednostką organizacyjną Województwa …. nieposiadającą osobowości prawnej. Bezpośredni nadzór nad Zespołem sprawuje zarząd Województwa ….. Zespół PKW…. działa na zasadach określonych przepisami o finansach publicznych. Podstawowym celem zespołu PKW….. jest inspirowanie i podejmowanie działań mających na celu zachowanie, popularyzację i upowszechnienie wartości przyrodniczych, historycznych i kulturowych parków oraz wykonywanie zadań wynikających z ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

Do zakresu działania Zespołu PKW….. należą w szczególności:

*   realizacja zadań określonych w ustawie o ochronie przyrody i aktach prawa miejscowego tworzących parki, w tym nadzór nad występującymi na terenie parków chronionymi obiektami przyrodniczymi,

*   organizacji działalności edukacyjnej, turystycznej oraz rekreacyjnej,

*   współdziałanie w zakresie ochrony przyrody z jednostkami organizacyjnymi oraz z osobami prawnymi i fizycznymi.

Zespół PKW…. rozpoczął działania zmierzające do pozyskania dofinansowania ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej …. na realizację zadań wynikających z ustawy o ochronie przyrody. Zespół PKW…. wykonuje wyłącznie czynności pozostające poza działalnością gospodarczą (działalność statutowa). Zespół PKW…. nie wykonuje czynności w ramach działalności gospodarczej.

Dokonywane zakupy towarów i usług w ramach realizacji zadań, o których mowa we wniosku o dofinansowanie ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Dokumentowanie zakupu towarów i usług odbywa się w imieniu i na rzecz jednostki macierzystej to jest Województwa …\`(...)\` Nabywcą faktur dokumentujących poniesione wydatki w ramach realizacji przedmiotowych zadań jest Województwo ….., odbiorcą i płatnikiem faktury jest Zespół Parków Krajobrazowych Województwa …..

Jednostka samorządu terytorialnego Województwa …. (Województwo …..) dokonała centralizacji rozliczeń VAT z dniem 01 stycznia 2017 r. wraz ze swoimi jednostkami organizacyjnymi. Zespół Parków Krajobrazowych nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT.

Wnioskodawca w ramach realizacji projektu o nazwie „…..” przeprowadzi prace pielęgnacyjne celem zachowania dobrego stanu trzech drzew przydrożnych o wyjątkowych walorach krajobrazowych oraz poprawę stanu bezpieczeństwa osób i mienia znajdujących się w zasięgu ich koron. Prace pielęgnacyjne drzew będą polegały na usunięciu suchych lub chorych gałęzi z koron drzew, stwarzające zagrożenie bezpieczeństwa, przerzedzenie zagęszczonych odrostów gałęzi powodujących nadmierne obciążenie konarów, cięcie sanitarne związane z usunięciem posuszu i wybranych gałęzi zaatakowanych przez jemiołę, oczyszczanie pnia drzew w celu ograniczenia zalegania wody i rozwoju grzybów jak również zastąpienie warstwy ziemi żwirem w celu zabezpieczenia szyi korzeniowej przed nadmiarem wilgoci. Przewidywany termin rozpoczęcia, realizacji projektu 01 września 2017 rok. Termin zakończenia realizacji zadania 30 grudnia 2017 rok.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przy składaniu wniosku o dofinansowanie do Wojewódzkiego Funduszu Środowiska i Gospodarki Wodnej, Zespół PKW….. ma prawną możliwość odliczania podatku VAT od zakupu materiałów i usług w ramach realizacji zadań wynikających z ustawy o ochronie przyrody?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z dnia 2016 r. poz. 710 ze zm.) nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Województwo ….., jest czynnym podatnikiem VAT w przypadku zawierania umów cywilno-prawnych. W zakresie realizowanych zadań nałożonych przepisami Województwo …. nie jest podatnikiem podatku od towaru i usług.

Zespół Parków Krajobrazowych Województwa …. jest wojewódzką samorządową jednostką organizacyjną podporządkowaną Sejmikowi Województwa ….. Samorząd Województwa ….. jest organem władzy publicznej realizującym zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których został powołany. Województwo …. jest zarejestrowanym podatnikiem VAT (jako podatnik czynny) w Urzędzie Skarbowym, w przypadku czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilno-prawnych. Zwolnienie z podatku VAT, które obejmuje Województwo …. dotyczy działalności prowadzonej jako organ władzy publicznej.

Od 2009 roku w kompetencji Sejmiku Województwa …. znajdują się m.in. parki krajobrazowe, co wynika bezpośrednio z ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz. U. nr 92, poz. 753) oraz ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2016 r. poz. 2134).

Składanie wniosków o dotacje z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej służy realizacji zadań wynikających z art. 14 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa oraz określonych w obowiązującej ustawie o ochronie przyrody i rozporządzeń o utworzeniu parków. Otrzymane dotacje są wprowadzane do budżetu zespołu PKW….. i służą realizacji ww. zadań.

Zatem z uwagi na charakter zadania (wykonywanie zadań publicznych ) Województwo …., a zatem i Zespół Parków Krajobrazowych Województwa …., nie ma prawnej możliwości odliczenia podatku VAT przy realizacji ww. zadań. Według interpretacji Wnioskodawcy, Województwo …. a zatem i Zespół PKW…. nie ma prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakupy materiałów i usług w ramach realizacji zadań wynikających z ustawy ochrony przyrody, ponieważ efekty realizowanych zadań nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, jak również zespół PKW…. jako wykonawca realizowanego zadania nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej „ustawą”, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast art. 88 ust. 4 ustawy, stanowi dopełnienie art. 86 i określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego. Stosownie bowiem do tego przepisu, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Na mocy art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r., poz. 486, z późn. zm.) organy samorządu województwa działają na podstawie i w granicach określonych przez ustawy. Do zakresu działania samorządu województwa należy wykonywanie zadań publicznych o charakterze wojewódzkim, niezastrzeżonych ustawami na rzecz organów administracji rządowej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, samorząd województwa wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, dysponuje mieniem wojewódzkim, prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na podstawie budżetu.

Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, w celu wykonywania zadań województwo tworzy wojewódzkie samorządowe jednostki organizacyjne oraz może zawierać umowy z innymi podmiotami.

Natomiast art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie województwa stanowi, że samorząd województwa wykonuje zadania o charakterze wojewódzkim określone ustawami, w szczególności w zakresie edukacji publicznej, w tym szkolnictwa wyższego.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Jak wynika z art. 105 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2016 r., poz. 2134 z późn. zm.), parkiem krajobrazowym kieruje dyrektor parku krajobrazowego.

Natomiast zgodnie z art. 105 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody, do zadań dyrektora parku krajobrazowego należy:

1.  ochrona przyrody, walorów krajobrazowych oraz wartości historycznych i kulturowych;
2.  organizacja działalności edukacyjnej, turystycznej oraz rekreacyjnej;
3.  (uchylony);
4.  współdziałanie w zakresie ochrony przyrody z jednostkami organizacyjnymi oraz osobami prawnymi i fizycznymi;
5.  składanie wniosków do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dotyczących zagospodarowania przestrzennego obszarów wchodzących w skład parku krajobrazowego.

Stosownie do art. 107 ust. 1 ww. ustawy o ochronie przyrody, zadania z zakresu ochrony przyrody, walorów krajobrazowych, wartości historycznych i kulturowych oraz działalności edukacyjnej na terenie parku krajobrazowego wykonuje Służba Parku Krajobrazowego.

Natomiast stosownie do przepisu art. 107 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody, do zadań Służby Parku Krajobrazowego należy:

1.  inwentaryzacja siedlisk przyrodniczych, stanowisk roślin, zwierząt i grzybów objętych ochroną gatunkową oraz ich siedlisk, a także zasługujących na ochronę tworów i składników przyrody nieożywionej;
2.  identyfikacja i ocena istniejących i potencjalnych zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych parku krajobrazowego oraz wnioskowanie o podejmowanie działań mających na celu eliminowanie lub ograniczanie tych zagrożeń i ich skutków, a także innych działań w celu poprawy funkcjonowania i ochrony parku krajobrazowego;
3.  gromadzenie dokumentacji dotyczącej przyrody oraz wartości historycznych, kulturowych i etnograficznych;
4.  realizacja zadań związanych z ochroną innych form ochrony przyrody w granicach parku krajobrazowego;
5.  informowanie o przepisach o ochronie przyrody osób przebywających na obszarach podlegających ochronie oraz w miejscach, w których znajdują się twory i składniki przyrody objęte formami ochrony przyrody;
6.  prowadzenie edukacji przyrodniczej w szkołach i wśród miejscowego społeczeństwa, a także promowanie wartości przyrodniczych, historycznych, kulturowych i turystycznych parku krajobrazowego;
7.  współpraca z samorządami, zarządcami obszarów parku krajobrazowego, organizacjami ekologicznymi i z innymi podmiotami, mającymi związek z ochroną parku krajobrazowego.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – zakupy towarów i usług w ramach realizacji zadań, o których mowa we wniosku o dofinansowanie ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nadto Zespół PKW…. wykonuje wyłącznie czynności pozostające poza działalnością gospodarczą (działalność statutowa). Zespół PKW…..nie wykonuje czynności w ramach działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu realizacji przedmiotowego projektu.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „…..”, ponieważ zakupy towarów i usług w ramach realizacji ww. projektu nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.