Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-1115/15-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-12-30
Teza: Skutki podatkowe przekształcenia spółki z o.o. w SK.
Słowa kluczowe: kapitał-kapitał zakładowy; kapitał-kapitał zapasowy; przekształcanie; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; zyski-zysk niepodzielony
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2015 r. (data wpływu 9 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekształcenia spółki – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekształcenia spółki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest jednym z czterech udziałowców (osoby fizyczne) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

W przyszłości, kolejnym – piątym udziałowcem Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zostanie Sp. z o. o. poprzez nabycie jednego udziału Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Następnie, w związku z planowaną zmianą organizacyjnoprawną Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – licząca pięciu udziałowców, tj. cztery osoby fizyczne, w tym Wnioskodawcę, oraz Sp. z o. o. – zostanie przekształcona w spółkę komandytową, w której te osoby fizyczne, w tym Wnioskodawca uzyskają status wspólników – komandytariuszy, natomiast ta Sp. z o. o. uzyska status wspólnika – komplementariusza.

W Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością część zysków była dzielona w inny sposób niż poprzez wypłatę dywidendy jej udziałowcom, zgodny z ustawą z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (dalej: Ksh).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wartość podzielonych zysków w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, w sposób zgodny z Ksh, z wyjątkiem zysków podzielonych poprzez przekazanie ich na inne kapitały niż kapitał zakładowy w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością będzie dla Wnioskodawcy dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych w przypadku przekształcenia Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytową?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 8 zd. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: PdofU), dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej – w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną.

Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2011 r. w spawie o sygn. akt II FSK 931/10, możliwe są dwa znaczenia pojęcia „niepodzielony zysk”.

Po pierwsze, będzie to zysk, który nie został podzielony między wspólników (przeznaczony na wypłatę dywidendy), po drugie niepodzielony zysk to taki, który nie został podzielony między wspólników, ani w żaden inny sposób.

Przepisy PdofU nie definiują pojęcia „zysk niepodzielony”. Jednak znaczenia konkretnego przepisu prawa nie można dochodzić w oderwaniu od całego porządku prawnego. Punktem wyjścia powinna być konstatacja, że prawo podatkowe jest fragmentem obowiązującego w Polsce systemu prawa.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, powstałe w związku z brakiem owej legalnej definicji wskazanego pojęcia wątpliwości interpretacyjne należy rozwiązać za pomocą wykładni systemowej zewnętrznej, sięgając do przepisów Ksh.

Zgodnie z art. 191 § 1 Ksh, wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników, z uwzględnieniem przepisu art. 195 § 1 Ksh.

Umowa spółki może przewidywać inny sposób podziału zysku, z uwzględnieniem przepisów art. 192-197 Ksh (art. 191 § 2 Ksh).

Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający wspólnikom dzieli się w stosunku do udziałów (art. 191 § 3 Ksh).

Ponadto w myśl art. 231 § 2 pkt 2 Ksh, przedmiotem obrad zwyczajnego zgromadzenia wspólników powinno być powzięcie uchwały o podziale zysku albo pokryciu straty jeżeli zgodnie z art. 191 § 2 Ksh sprawy te nie zostały wyłączone spod kompetencji zgromadzenia wspólników.

Zatem, już sama treść art. 191 § 2 Ksh wskazuje, że przeznaczenie zysku może nastąpić również nie między wspólników.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 931/10 wskazał na treść wyroku Sądu Najwyższego z 6 marca 2009 r. w sprawie o sygn. akt II CSK 522/08, który podkreślił, że decyzja o przeznaczeniu zysku rocznego na cele związane z działalnością spółki i dalszym jej rozwojem, która wyłącza prawo do dywidendy, powinna uwzględniać między innymi cel jej działalności, konieczne do jego realizacji i dalszego rozwoju przedsięwzięcia oraz uwarunkowania rynkowe, jak również to, że prawo do udziału w wypracowanym zysku jest jednym z najważniejszych uprawnień wspólnika; właściwe rozważenie interesu spółki i wspólnika decyduje o pozytywnej ocenie uchwały zgromadzenia wspólników.

Prawo dysponowania zyskiem należy do zgromadzenia wspólników, jeżeli sprawy te nie zostały wyłączone spod kompetencji tego organu.

Wynika to m.in. z cytowanego art. 231 § 2 pkt 2 Ksh. Dysponowanie zyskiem może się odbywać na rzecz wspólników albo zysk może zostać podzielony w inny sposób, jeżeli umowa spółki przewiduje inny sposób podziału zysku.

Mimo, że Ksh nie zawiera definicji pojęcia niepodzielonych zysków, to w sytuacji, gdy zysk ten został rozdysponowany zgodnie z umową spółki nie jest on już zaliczany do kategorii zysków niepodzielonych.

Skoro przepisy Ksh dopuszczają podział zysku na cele związane z działalnością spółki i dalszym jej rozwojem, który jednocześnie wyłącza prawo do dywidendy, zysk ten, prawidłowo rozdysponowany nie jest już zyskiem niepodzielonym w rozumieniu art. 24 ust. 5 pkt 8 ab initio PdofU.

Ustawodawca w powołanym przepisie podatkowym nie zawęził jego działania wyłącznie do zysków niepodzielonych między wspólników.

Wobec tego każdy dozwolony przepisami Ksh podział zysku (z wyjątkiem przekazania go na inne kapitały niż kapitał zakładowy) wyklucza zastosowanie art. 24 ust. 5 pkt 8 Pdofu, w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną. Odmienne stanowisko byłoby sprzeczne z literalnym brzmieniem art. 24 ust. 5 pkt 8 PdofU.

Zawężenie kategorii niepodzielonych zysków wyłącznie do zysków niepodzielonych między wspólników prowadziłoby do rozszerzenia obowiązku podatkowego, co jest niedopuszczalne przez wzgląd na postanowienia art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

W tych okolicznościach zasadne jest stanowisko Wnioskodawcy, ponieważ prawidłowo rozdysponowany zysk nie jest już zyskiem niepodzielonym w rozumieniu art. 24 ust. 5 pkt 8 ab initio PdofU. Wobec powyższego nie stanowi on dochodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 8 ab initio PdofU. Artykuł 24 ust. 5 pkt 8 PdofU znajduje jednak zastosowanie do zysków podzielonych poprzez przekazanie ich na inne kapitały niż kapitał zakładowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo, należy wskazać, że powołane w treści wniosku orzeczenia sądów nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że zdaniem tut. Organu podatkowego, tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.