Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB3.4511.926.2016.2.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-22
Teza: Zwolnienie z opodatkowania nadwyżki powstałej w wyniku poniesienia mniejszych wydatków na usługi dotyczące szkoleń językowych niż kwota otrzymanego dofinansowania.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; dotacja; przychód; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2016 r. (data wpływu 23 grudnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 lutego 2017 r. (data wpływu 13 lutego 2017 r.) oraz pismem z dnia 13 marca 2017 r. (data wpływu 15 marca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania nadwyżki powstałej w wyniku poniesienia mniejszych wydatków na usługi dotyczące szkoleń językowych niż kwota otrzymanego dofinansowania (pytanie nr 1) **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2016 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z uwagi na braki wniosku, Organ podatkowy na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm), pismem z dnia 1 lutego 2017 r., nr 1061-IPTPB3.4511.926.2016.1.MS (doręczonym w dniu 6 lutego 2017 r.), wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na ww. wezwanie dnia 13 lutego 2017 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 10 lutego 2017 r.). Ponadto, pismem z dnia 13 marca 2017 r. (data wpływu 15 marca 2017 r.) Wnioskodawca przesłał do tutejszego Organu sprostowanie do ww. wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, … (dalej Wnioskodawca) prowadzi działalność edukacyjno-szkoleniową na terenie całego kraju wg PKD 2007 85.59.B. Wnioskodawca działa na podstawie wpisu do Rejestru Instytucji Szkoleniowych, o numerze … prowadzonym przez Wojewódzki Urząd Pracy w …. Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe w oparciu o ustawę z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca realizuje m.in. projekty unijne finansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego – Regionalny Program Operacyjny na lata 2014-2020 (RPO) oraz Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 (POWER). Wnioskodawca realizuje projekty zgodnie z umową o dofinansowanie na podstawie wniosku o dofinansowanie, w którym określony jest szczegółowy budżet Projektu. Budżet Projektu podzielony jest na zadania, w ramach których realizowane są, m.in. szkolenia (zawodowe, komputerowe, językowe itp., czyli związane z podstawową działalnością Wnioskodawca), przyznawane są środki na założenie działalności gospodarczej, organizowany jest staż zawodowy dla uczestników Projektu.

W umowie o dofinansowanie projektu realizowanego przez Wnioskodawcę określona jest całkowita wartość Projektu, która jest sumą:

1.  dofinansowania na realizację Projektu (płatność ze środków europejskich oraz ze środków dotacji celowej z budżetu państwa),
2.  wkładu prywatnego Realizatora Projektu (Wnioskodawcy).

Instytucja Zarządzająca (IZ)/Instytucja Pośrednicząca (IP) przekazuje Beneficjentowi dofinansowanie na realizację Projektu w wysokości określonej procentowo w:

1.  Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 dla danego województwa i konkretnego działania (dotyczy RPO),
2.  Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój na lata 2014-2020 dla konkretnego działania (dotyczy POWER).

Dofinansowanie to w ramach konkretnego działania określone jest na różnym poziomie procentowym, ale i tak stanowi kwotę nie mniejszą niż 70% całkowitych wydatków kwalifikowanych Projektu (w tym płatność ze środków europejskich i dotacja celowa z budżetu państwa). Realizator Projektu zobowiązuje się natomiast do wniesienia wkładu własnego ze środków własnych w wysokości stanowiącej nie więcej niż 30% całkowitych wydatków kwalifikowanych Projektu. Najczęściej jest to kwota mieszcząca się w przedziale 5%-10% wydatków kwalifikowanych.

Zgodnie z umową o dofinansowanie zawartą z Instytucją Zarządzającą (IZ) koszty bezpośrednie na szkolenia językowe mogą być rozliczane za pomocą uproszczonej metody rozliczania wydatków w projektach finansowanych ze środków EFS, tj. na podstawie stawek jednostkowych. Wysokość stawek jednostkowych jest określona w wytycznych horyzontalnych, wytycznych programowych, jak również w regulaminie konkursu. Zastosowanie stawek jednostkowych możliwe jest w obszarze edukacji do szkoleń językowych w zakresie języka angielskiego, francuskiego i niemieckiego realizowanych w ramach projektów współfinansowanych z EFS na terenie całego kraju. Rozliczenie stawek jednostkowych w projekcie następuje poprzez przemnożenie liczby faktycznie zrealizowanych usług przez konkretną stawkę jednostkową. Stawka jednostkowa dotyczy 60 godzin lekcyjnych usługi szkoleniowej w pełnym zakresie kosztów, tj. obejmującej w szczególności koszt organizacji szkolenia, koszt zakwalifikowania uczestnika projektu do odpowiedniej grupy, koszt wykładowcy w zakresie przygotowania się do zajęć, ich prowadzenia, wyposażonej sali, materiałów szkoleniowych, wody dla uczestników szkolenia, cyklicznych egzaminów wewnętrznych i testów. Stawka jednostkowa odnosi się do usługi szkoleniowej, a nie do pojedynczych pozycji kosztowych szkolenia. W przypadku wykonania mniejszej niż założona we wniosku o dofinansowanie projektu liczby usług, Beneficjent powinien wykazać we wniosku o płatność jedynie zrealizowaną liczbę usług. Ministerstwo Rozwoju Regionalnego w piśmie z dnia 22 listopada 2012 r. znak: DZF-IV-82252-582-KP/I2 stwierdza, że w indywidualnych przypadkach może wystąpić rozliczenie w projekcie kwot mniejszych lub większych niż wydatki rzeczywiście poniesione przez Beneficjenta. Jednak nie może mieć to wpływu na poprawność realizacji projektu. Instytucja Zarządzająca we wspomnianym piśmie wyjaśnia, że w przypadku niższej wartości rzeczywiście poniesionych wydatków niż wartość stawki jednostkowej lub kwoty ryczałtowej powstała różnica nie stanowi oszczędności w projekcie, a sposób jej zaksięgowania zależy od polityki rachunkowej Beneficjenta.

Odnosząc się do kwestii związanych z ponoszeniem wydatków rozliczanych za pomocą stawek jednostkowych IZ/IP zaleca, aby następowało ono z własnego rachunku realizatora projektu (Beneficjenta), a nie bezpośrednio z wyodrębnionego rachunku projektu. W tym celu IZ/IP przekazuje Beneficjentowi środki dofinansowania zgodnie z harmonogramem płatności na rachunek projektu wskazany w umowie – następnie:

1.  Beneficjent – zgodnie z zapotrzebowaniem – z rachunku projektu przelewa kwotę stanowiącą odpowiednią wielokrotność stawek jednostkowych na rachunek własny (wraz ze stosownym opisem np. „rozliczenie 15 stawek jednostkowych”) – następnie:
2.  Beneficjent ponosi poszczególne wydatki objęte daną stawką jednostkową (np. wypłata wynagrodzeń wykładowców, opłata za wynajem sali) z rachunku własnego, na który przelana została przez niego odpowiednia część dofinansowania.

Rozliczanie wydatków na podstawie stawki jednostkowej jest dokonywane we wniosku o płatność według ustalonej stawki jednostkowej w zależności od faktycznie wykonanej liczby usług w stosunku do założeń zawartych w zatwierdzonym wniosku o dofinansowanie. Beneficjent jest zobowiązany udokumentować faktyczne wykonanie liczby usług objętych stawką jednostkową zgodnie z warunkami określonymi w umowie o dofinansowanie projektu. Zgodnie z umową o dofinansowanie, dokumentami potwierdzającymi realizację wskaźników są: listy obecności prowadzone na każdych zajęciach, dzienniki zajęć prowadzone na każdych zajęciach, rejestr wydanych zaświadczeń o ukończeniu szkolenia, kserokopie wydanych zaświadczeń o ukończeniu szkolenia, wewnętrzne testy wiedzy przeprowadzane na początku i końcu szkolenia, zestawienie wyników wewnętrznych testów wiedzy przeprowadzanych na początku i końcu szkolenia.

Weryfikacja wydatków polega na sprawdzeniu, czy działania zadeklarowane przez Beneficjenta zostały zrealizowane i określone w umowie o dofinansowanie projektu wskaźniki produktu lub rezultatu zostały osiągnięte. Rozliczenie następuje według ustalonej stawki w zależności od faktycznie wykonanej ilości dóbr/usług w ramach danego projektu. Powyższe zalecenie wynika z faktu, że w odniesieniu do wydatków rozliczanych za pomocą uproszczonych metod, w tym przypadku stawek jednostkowych, IZ/IP zwolniona jest z obowiązku weryfikacji dokumentacji finansowo-księgowej przedmiotowych wydatków. Pozostawienie ewentualnego śladu rewizyjnego na rachunku projektowym, mogącym dostarczyć informacji na temat kwoty rzeczywiście wydatkowanej przez Beneficjenta nie byłoby zgodne z założeniami upraszczania procesu rozliczania projektów finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Nie ma bowiem obowiązku zbierania ani opisywania dokumentów księgowych na potwierdzenie poniesionych wydatków rozliczanych wg stawek jednostkowych. Tym samym IZ/IP podczas kontroli na miejscu nie przeprowadza weryfikacji dokumentów księgowych dotyczących w ten sposób poniesionych wydatków. Natomiast rozliczenie finansowe w projekcie dokonywane jest wyłącznie na podstawie dokumentów potwierdzających wykonanie rezultatów, produktów i zadań. Beneficjent powinien udokumentować wykonanie liczby usług objętych stawką jednostkową, które wykazuje we wniosku o płatność.

Powstały przychód (nadwyżka) wynika z wyższej przelanej kwoty stawki jednostkowej (tj. liczba faktycznie zrealizowanych usług x konkretna stawka jednostkowa) niż kwota wydatków związanych z realizacją usługi szkolenia językowego. Stawki jednostkowe są przelewane z wydzielonych rachunków bankowych dla każdego Projektu na rachunek własny firmy.

Zasady rozliczania stawki jednostkowej w projektach współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej i budżetu państwa są takie same dla wszystkich projektów, w których usługi dotyczące szkoleń językowych rozliczane są w oparciu o stawkę jednostkową ustaloną dla tych usług.

W piśmie z dnia 7 lutego 2017 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że forma prawna firmy … to osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Nazwy projektów realizowanych przez Wnioskodawcę: „…”, „…”, „…”, „…”, ,,…”, ,,…”, ,,…”, „…”, „…”, „…”. Wnioskodawca wyjaśnił, że na bieżąco składa wnioski o dofinansowanie na konkursy i istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że w niedalekiej przyszłości także będzie realizować takie projekty.

Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie, m.in. na podstawie:

1.  Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006,
2.  Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1304/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006,
3.  Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 480/2014 z dnia 3 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013,
4.  Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu,
5.  Ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Wnioskodawca (Beneficjent) wskazał, że podpisuje i będzie podpisywał umowy o dofinansowanie z Instytucjami Zarządzającymi, Instytucjami Pośredniczącymi w całej Polsce (tj. Wojewódzkie Urzędy Pracy, Urzędy Marszałkowskie, … Jednostka Wdrażania Programów Unijnych). Następnie otrzymuje dofinansowanie na wyodrębniony rachunek bankowy z Banku Gospodarstwa Krajowego. W realizowanych przez Wnioskodawcę projektach współfinansowanych z EFS i budżetu państwa uczestniczą m.in. osoby pracujące, osoby bezrobotne, które są zainteresowane podniesieniem swoich kwalifikacji, zmianą kwalifikacji, poprzez udział w szkoleniach, stażu itp. Wnioskodawca jest Beneficjentem, któremu środki pochodzące z Europejskiego Funduszu Społecznego wypłaca Bank Gospodarstwa Krajowego. Część środków dotacji jakie otrzymuje na prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej nie jest przeznaczona na podstawie odrębnych przepisów na wynagrodzenie Wnioskodawcy, jako osoby fizycznej prowadzącej działalność. Wnioskodawca wskazał, że może zaistnieć sytuacja, że w ramach powstałej nadwyżki właściciel firmy dokona wypłaty własnej z działalności gospodarczej. Wnioskodawca poniósł i będzie ponosił mniejsze wydatki na usługi dotyczące szkoleń językowych (wynikające z niższych cen usług) niż kwota otrzymanego dofinansowania za tę samą ilość usług przemnożonych przez stawkę jednostkową i powstała w ten sposób nadwyżka stanowi i stanowić będzie dla Wnioskodawcy środki własne. Budżet projektu określa jakie wydatki mogą zostać sfinansowane otrzymanym przez Wnioskodawcę dofinansowaniem. Budżet podzielony jest na koszty bezpośrednie i koszty pośrednie. Dla przykładu: budżet ogółem – 500 000; koszty bezpośrednie (podzielone na zadania) – 400 000; koszty pośrednie (25% kosztów bezpośrednich) – 100 000; nadwyżka – 30 000. Realizator projektu otrzymuje w ramach kosztów pośrednich dofinansowanie w wysokości 100 000, natomiast koszty jakie poniósł wyniosły 70 000, stąd też powstała nadwyżka w wysokości 30 000. Powstała nadwyżka wynika z poniesienia mniejszych wydatków na katalog kosztów pośrednich niż wynika to z % kosztów bezpośrednich przedstawionych do rozliczenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (po przeformułowaniu):

1.  Czy przychód (nadwyżka) powstały w wyniku poniesienia niniejszych wydatków na usługi dotyczące szkoleń językowych (wynikająca z niższych cen usług) niż kwota otrzymanego dofinansowania za tę samą ilość usług przemnożonych przez stawkę jednostkową stanowi w 2016 r. dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. l pkt 129 oraz art. 21 ust. l pkt 136?
2.  Czy przychód (nadwyżka) powstały w wyniku poniesienia mniejszych wydatków na usługi dotyczące szkoleń językowych (wynikająca z niższych cen usług) niż kwota otrzymanego dofinansowania za tę samą ilość usług przemnożonych przez stawkę jednostkową, będzie stanowić w roku 2017 i latach następnych dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 oraz art. 21 ust. l pkt 136?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1, natomiast w zakresie pytania nr 2 zostanie wydana odrębna interpretacja indywidualna.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód (nadwyżka) powstały w wyniku poniesienia mniejszych wydatków na usługi dotyczące szkoleń językowych (wynikająca z niższych cen usług) niż kwota otrzymanego dofinansowania za tę samą ilość usług przemnożonych przez stawkę jednostkową, będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 oraz pkt 136. Wnioskodawca wskazał, że w ramach działalności między innymi realizowane są projekty finansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego – Regionalny Program Operacyjny na lata 2014-2020 (RPO) oraz Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 (POWER). Na realizację tych projektów instytucje zarządzające przyznają Wnioskodawca dofinansowanie określone na różnym poziomie procentowym ale stanowiące kwotę nie mniejszą niż 70% całkowitych wydatków kwalifikowanych Projektu (w tym płatność ze środków europejskich i dotacja celowa z budżetu państwa). Realizator Projektu zobowiązuje się natomiast do wniesienia wkładu własnego ze środków własnych w wysokości stanowiącej nie więcej niż 30% całkowitych wydatków kwalifikowanych Projektu. Najczęściej jest to kwota mieszcząca się w przedziale 5%-10% wydatków kwalifikowanych. W realizowanych projektach prowadzone są szkolenia językowe rozliczane uproszczoną metodą, tj. na podstawie stawek jednostkowych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnione z podatku dochodowego są dotacje w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. nr 157, poz. 1240, z późn. zm.), środkami publicznymi, są ,,środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)” – art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych. Natomiast art. 5 ust. 3 pkt 1 definiuje dokładniej co zalicza się do środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych „środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b”.

Dodatkowo, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 136, wolne od podatku dochodowego są płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez Wykonawców.

Finansowanie projektów realizowanych przez Wnioskodawcę odbywa się ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego wypłacanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego i dotacji celowej z budżetu państwa.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 oraz pkt 136 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota otrzymanego dofinansowania jest zwolniona w całości z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stawka jednostkowa określona w budżecie projektu odnosi się do usługi szkoleniowej, a nie do pojedynczych pozycji kosztowych szkolenia.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma zatem znaczenia wysokość wydatków poniesionych na realizację szkolenia językowego rozliczanego za pomocą stawki jednostkowej. W związku z czym, nadwyżka powstała w wyniku poniesienia mniejszych wydatków na usługę szkolenia językowego niż kwota otrzymanego dofinansowania będzie przychodem zwolnionym z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 oraz pkt 136 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje wydane przez dyrektorów Izb Skarbowych o następujących sygnaturach: IBPB-1-3/4510-587/15/APO, IPTPB3/423-178/ 14-2/GG, ILPB3/423-532/13-2/PR.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że przychód (nadwyżka) powstały w wyniku mniejszych wydatków na usługi dotyczące szkoleń językowych (wynikająca z niższych cen usług) niż kwota otrzymanego dofinansowania za tę samą ilość usług przemnożonych przez stawkę jednostkową stanowi w 2016 r. dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 oraz art. 21 ust. 1 pkt 136.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie natomiast do przepisu art. 14 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu należy stwierdzić, że ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:

*   dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych – zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,

*   ww. świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca prowadzi działalność edukacyjno-szkoleniową na terenie całego kraju wg PKD 2007 85.59.B. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca realizuje, m.in. projekty unijne finansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego – Regionalny Program Operacyjny na lata 2014-2020 (RPO) oraz Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 (POWER). Wnioskodawca realizuje projekty zgodnie z umową o dofinansowanie na podstawie wniosku o dofinansowanie, w którym określony jest szczegółowy budżet Projektu. W umowie o dofinansowanie projektu realizowanego przez Wnioskodawcę określona jest całkowita wartość Projektu, która jest sumą: dofinansowania na realizację Projektu (płatność ze środków europejskich oraz ze środków dotacji celowej z budżetu państwa) oraz wkładu prywatnego Realizatora Projektu (Wnioskodawcy). Dofinansowanie to w ramach konkretnego działania określone jest na różnym poziomie procentowym, ale i tak stanowi kwotę nie mniejszą niż 70% całkowitych wydatków kwalifikowanych Projektu (w tym płatność ze środków europejskich i dotacja celowa z budżetu państwa). Realizator Projektu zobowiązuje się natomiast do wniesienia wkładu własnego ze środków własnych w wysokości stanowiącej nie więcej niż 30% całkowitych wydatków kwalifikowanych Projektu. Zgodnie z umową o dofinansowanie zawartą z Instytucją Zarządzającą (IZ) koszty bezpośrednie na szkolenia językowe mogą być rozliczane za pomocą uproszczonej metody rozliczania wydatków w projektach finansowanych ze środków EFS, tj. na podstawie stawek jednostkowych. Wnioskodawca, jest Beneficjentem, któremu środki pochodzące z Europejskiego Funduszu Społecznego wypłaca Bank Gospodarstwa Krajowego. Część środków dotacji jakie otrzymuje Wnioskodawca na prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej nie jest przeznaczona na podstawie odrębnych przepisów na wynagrodzenie Wnioskodawcy jako osoby fizycznej prowadzącej działalność. Wnioskodawca wskazał, że poniósł i będzie ponosił mniejsze wydatki na usługi dotyczące szkoleń językowych (wynikające z niższych cen usług) niż kwota otrzymanego dofinansowania za tą samą ilość usług przemnożonych przez stawkę jednostkową i powstała w ten sposób nadwyżka stanowi i stanowić będzie dla Wnioskodawcy środki własne.

Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1870, z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o środkach europejskich rozumie się przez to to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2, 4 i 5a-5c. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

W myśl art. 5 ust. 3 ww. ustawy, do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się, m.in. środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b, tj.:

1.  programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna,
2.  programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz. Urz. UE L 310 z 09.11.2006, str. 1) oraz programów Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa.

Na podstawie art. 111 pkt 16 ustawy o finansach publicznych, dochodami podatkowymi i niepodatkowymi budżetu państwa są środki europejskie i środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b, na realizację projektów pomocy technicznej oraz środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. c i d i pkt 6 oraz w art. 4 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1306/2013”, po ich przekazaniu na rachunek dochodów budżetu państwa.

Z kolei na mocy art. 112 ust. 1 pkt 9 tej ustawy, wydatki budżetu państwa są przeznaczone w szczególności na wkład krajowy na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich lub środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3, 5 i 6.

Zgodnie z art. 117 ust. 1 ww. ustawy, Budżet środków europejskich jest rocznym planem dochodów i podlegających refundacji wydatków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, z wyłączeniem środków przeznaczonych na realizację projektów pomocy technicznej oraz środków, o których mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013.

W budżecie środków europejskich ujmuje się:

1.  dochody z tytułu realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
2.  wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w części podlegającej refundacji (art. 17 ust. 2 ww. ustawy).

Przy czym w myśl art. 124 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, w tym wydatki budżetu środków europejskich są wydatkami budżetu państwa, które na podstawie art. 186 omawianej ustawy o finansach publicznych mogą być przeznaczone na:

1.  realizację projektów przez jednostki budżetowe;
2.  płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
3.  dotacje celowe dla beneficjentów;
4.  realizację projektów finansowanych w ramach Programu Środki Przejściowe;
5.  realizację Wspólnej Polityki Rolnej zgodnie z odrębnymi ustawami.

Zgodnie z art. 187 ustawy o finansach publicznych, za obsługę płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, zwanych dalej „płatnościami”, odpowiada Minister Finansów. Przepis art. 200 ust. 1 ww. ustawy stanowi natomiast, że obsługę bankową płatności prowadzi Bank Gospodarstwa Krajowego w ramach umowy rachunku bankowego zawartej z Ministrem Finansów.

Na podstawie art. 202 ust. 1 ww. ustawy, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu są gromadzone na wyodrębnionych rachunkach bankowych.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 204 tej ustawy, środki, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są przeznaczone wyłącznie na cele określone w umowie międzynarodowej, przepisach odrębnych lub deklaracji dawcy. Podkreślić należy, że w świetle znowelizowanych przepisów ustawy o finansach publicznych środki pochodzące z UE, FS i EFR stanowią odrębną formę środków europejskich przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich. Jednak zgodnie z cytowanym uprzednio przepisem art. 186 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, wydatki z budżetu środków europejskich, są wydatkami budżetu państwa, które mogą być przeznaczone na płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich.

Ustawa o finansach publicznych zmieniła również sposób dystrybucji środków finansowych na realizację programów, wprowadzając odrębny podmiot – płatnika dokonującego płatności na rzecz beneficjentów. Płatnikiem tym ustanowiono Bank Gospodarstwa Krajowego, który otrzymuje środki z budżetu państwa (z Ministerstwa Finansów), a następnie przekazuje płatność beneficjentowi. Nowy obieg środków na finansowanie programów przedstawia się następująco: budżet państwa (Ministerstwo Finansów) – Bank Gospodarstwa Krajowego – beneficjent.

Na podstawie art. 188 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, podstawą dokonania płatności na rzecz beneficjenta jest zlecenie płatności wystawione przez instytucję, z którą beneficjent zawarł umowę o dofinansowanie projektu, oraz pisemna zgoda dysponenta części budżetowej na dokonanie płatności, z zastrzeżeniem, że w przypadku gdy projekt realizuje instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca będąca zarządem województwa lub przez zarząd województwa upoważniona, zlecenia płatności są wystawiane przez zarząd województwa. Zgodnie natomiast z art. 126 ustawy o finansach publicznych, dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

Przy czym, zgodnie z art. 127 ust. 2 pkt 5 tej ustawy, dotacjami celowymi są także środki przeznaczone na współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 136 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców.

Natomiast, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są dotacje w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przytoczone regulacje prawne, należy wskazać, że środki, które Wnioskodawca otrzyma w związku z realizacją projektów finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego oraz z budżetu państwa stanowić będą dla Wnioskodawcy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednakże przychód ten będzie zwolniony z opodatkowania w części pochodzącej ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego wypłacanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 136 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast w części pochodzącej z dotacji celowej z budżetu państwa – na postawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ww. ustawy.

Odnosząc się natomiast do kwestii opodatkowania otrzymanego dofinansowania projektu w części, która faktycznie nie zostanie przez Wnioskodawcę wydatkowana i nie będzie podlegała zwrotowi do Instytucji Zarządzającej wskazać należy, że ta część otrzymanego dofinansowania także stanowi dla Wnioskodawcy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, który podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpowiednio na podstawie cytowanych uprzednio przepisów art. 21 ust. 1 pkt 129 oraz art. 21 ust. 1 pkt 136 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podkreślić należy, że zwolnieniu podlega cała kwota otrzymanego dofinansowania, nawet jeśli wystąpiła nadwyżka otrzymanych środków w wyniku rozliczenia w projekcie kwot większych niż wydatki rzeczywiście poniesione przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.