Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-637/09/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-10-13
Teza: Zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w przypadku zwrotu części wydatków.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; refundacja; zwrot-zwrot wydatków związanych z budownictwem
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2009 r. (data wpływu 20 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu stosowania przepisów prawa podatkowego w kwestii dotyczącej ustalenia prawa do zwrotu części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu stosowania przepisów prawa podatkowego w kwestii dotyczącej ustalenia prawa do zwrotu części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dla złożonego wniosku WZM-1 o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym poniesionych od dnia 1 maja 2004 r., urząd skarbowy zażądał obniżenia (według wskazanego wyliczenia) kwot zwrotu wyliczonych zgodnie z art. 3 ust. 5-7 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, z powodu otrzymania dofinansowania projektu z Sektorowego Programu Operacyjnego „Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2005”, dla którego faktury VAT za materiały budowlane w części przed opodatkowaniem podatkiem VAT (netto) stanowiły podstawę ustalenia kosztów kwalifikowanych tego dofinansowania. Podatek VAT był wyłączony z kosztów kwalifikowanych otrzymanego dofinansowania, podatnik został nim obarczony i w żadnej części nie był refundowany. Dofinansowanie pochodziło w części ze środków publicznych budżetu krajowego i w części ze środków wspólnotowych (Unii Europejskiej). Wniosek WZM-1 został wycofany.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy urząd skarbowy może żądać od podatnika zmniejszenia (w jakiej wysokości i na jakiej podstawie) kwoty zwrotu obliczonej zgodnie z art. 3 ust. 5-7 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, z powodu otrzymania dofinansowania, dla którego faktury VAT w części przed opodatkowaniem podatkiem VAT (netto) stanowiły podstawę ustalenia kosztów kwalifikowanych tego dofinansowania, a zapłacony podatek VAT nie został w żadnej części zrefundowany?

Zdaniem Wnioskodawcy, żądanie jest niedopuszczalne z następujących powodów:

1.  braku ustawowych ograniczeń do zwrotu wydatków, które zostały przez podatnika poniesione i stanowiły podstawę otrzymania dofinansowania,
2.  naruszenia postanowień art. 3 ust. 5 ustawy, który określa kwotę zwrotu jako równą ustawowemu wskaźnikowi zwrotu odniesionemu bezpośrednio do kwoty podatku VAT wynikającej z faktur,
3.  niezgodności z celem ustawy jakim jest wyrównanie sytuacji prawnej podatników kupujących materiały budowlane (obciążone 22%) i podatników kupujących usługi budowlane (obciążone 7%). Inwestor korzystający z dofinansowania i kupujący materiały będzie dyskryminowany w stosunku do inwestora korzystającego z dofinansowania i kupującego usługi budowlane,
4.  analogii zwrotu poniesionych wydatków, o których mowa w art. 3 ust. 6 ustawy, do otrzymanego dofinansowania wskazującej, że dla celu ustawy jakim jest wyrównanie osobom fizycznym wzrostu stawki podatku od towarów i usług na materiały budowlane po dniu 1 maja 2004 r. istotny jest jedynie zwrot wydatków w części dotyczącej podatku VAT, co wynika z wysokości ustawowych wskaźników zwrotu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468) ustawa reguluje zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ww. ustawy osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Zwrot, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 1 maja 2004 r. (art. 3 ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 3 ust. 4 ww. ustawy dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej. W art. 2 pkt 3 zdefiniowano pojęcie „faktura” używane na potrzeby tejże ustawy, w myśl którego „fakturą” jest faktura VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, dokumentująca zakupy, o których mowa w art. 3 ust. 1 tj. materiałów budowlanych.

W świetle powyższych przepisów, istotną przesłanką ubiegania się przez osoby fizyczne o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z budową, remontem budynku mieszkalnego lub jego części jest faktyczne poniesienie tych wydatków.

Przez poniesienie – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego – należy rozumieć bycie obarczonym, obciążonym. Wydatkiem poniesionym będzie zatem taki wydatek, którym podmiot jest obarczany, obciążany. Decydujące znaczenie ma zatem fakt obarczenia ciężarem ekonomicznym danego kosztu.

W przypadku więc, gdy poniesione wydatki związane z zakupem materiałów budowlanych zostały w jakikolwiek sposób zrefundowane, a więc osoba która poniosła wydatki otrzymała je np. w postaci refundacji, nie jest możliwy w tej części zwrot wydatków na podstawie omawianej ustawy. W momencie bowiem otrzymania refundacji osoba, która pierwotnie poniosła wydatki na cele mieszkaniowe już otrzymuje zwrot tych wydatków, tylko w innej formie.

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku faktury dokumentujące wydatki na zakup materiałów budowlanych zostały przedłożone do refundacji w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego „ Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006”. Nie sposób tym samym uznać, przy braku stosownych przeciwdowodów, iż ciężar ekonomiczny wydatków udokumentowanych ww. fakturami ponosi osoba dokonująca zakupu – zgodnie z danymi zawartymi na tych fakturach.

Natomiast osobie, która otrzymała zwrot części wydatków poniesionych na cele związane z budownictwem mieszkaniowym w jakiejkolwiek formie – w tym również w postaci refundacji od Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa – nie przysługuje świadczenie od tej części poniesionych wydatków. Wydatki na materiały budowlane, które zostały zwrócone należy pominąć przy ustalaniu kwoty do zwrotu.

Kwoty zwrotu części wydatków na zakup materiałów budowlanych zostały określone natomiast w art. 3 ust. 5 i 6 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w następujący sposób:

*   kwota zwrotu, o której mowa w ust. 4, jest równa, z zastrzeżeniem ust. 6, 68,18% kwoty podatku VAT wynikającej z faktur, nie więcej jednak niż 12,295% kwoty stanowiącej iloczyn:

1.  70 m2 powierzchni użytkowej i ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, przyjmowanej na potrzeby obliczenia premii gwarancyjnej od wkładów oszczędnościowych na książeczkach mieszkaniowych, ostatnio ogłoszonej przed kwartałem złożenia wniosku o dokonanie zwrotu, w przypadku inwestycji związanych z wydatkami, o których mowa w ust. 1, wymagających pozwolenia na budowę (art. 3 ust. 5 pkt 1 ustawy);
2.  30 m2 powierzchni użytkowej i ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, przyjmowanej na potrzeby obliczenia premii gwarancyjnej od wkładów oszczędnościowych na książeczkach mieszkaniowych, ostatnio ogłoszonej przed kwartałem złożenia wniosku o dokonanie zwrotu, w przypadku inwestycji związanych z wydatkami, o których mowa w ust. 1, niewymagających pozwolenia na budowę (art. 3 ust. 5 pkt 2 ustawy).

Z kolei art. 3 ust. 6 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym stanowi, że w odniesieniu do wydatków, na podstawie których osoba fizyczna korzystała lub korzysta z odliczenia, na podstawie:

1.  art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 2 i art. 9 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 134, poz. 1509, z późn. zm.),
2.  art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202, poz. 1956 i Nr 222, poz. 2201 oraz z 2005 r. Nr 263, poz. 2619) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 202, poz. 1958 oraz z 2005 r. Nr 263, poz. 2619).

*   kwota podlegająca zwrotowi, jest równa 55,23% kwoty podatku VAT wynikającej z faktur, nie więcej jednak niż 9,959% kwoty stanowiącej odpowiedni iloczyn, o którym mowa w ust. 5.

Jednakże podkreślić należy, iż art. 3 ust. 6 ww. ustawy reguluje zasady obliczania zwrotu części wydatków w przypadku gdy w odniesieniu do tych wydatków osoba fizyczna korzystała lub korzysta z odliczenia, na podstawie wymienionych w tym przepisie norm prawnych. Uregulowania powyższe dotyczące odliczeń od przychodu oraz od dochodu nie stanowią w swej istocie refundacji wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, skutkują jedynie zmniejszeniem podatku dochodowego (zryczałtowanego). Tym samym wskazana w art. 3 ust. 6 ustawy zasada obliczania zwrotu części wydatków, nie jest adekwatna w przypadku otrzymania przez podatnika refundacji wydatków, a co za tym idzie brak jest podstaw do jej zastosowania w Pana przypadku.

W dalszej części należy również wskazać, iż zakres przedmiotowy i podmioty ustawy określa jej tytuł oraz szczegółowo art. 1 ust. 1. Ustawa dotyczy zatem zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części. W żadnym miejscu ustawodawca nie nawiązuje w treści ustawy tego aktu do instytucji zwrotu podatku od towarów i usług w związku z zakupem materiałów budowlanych. Ustawodawca określił tylko, że zwrotowi podlega kwota odpowiadająca określonemu procentowi kwoty podatku VAT wynikającemu z faktury. W tej sytuacji nie ma znaczenia sposób dokonywania refundacji wydatków ponoszonych w związku z realizacją przez Pana projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego, a mianowicie podnoszona okoliczność, że „podatek VAT nie jest kosztem kwalifikowanym w tym projekcie”, wydatki zaś podlegają refundacji wyłącznie w części będącej podstawą do naliczenia podatku VAT (w kwotach netto).

Jak już wyżej wskazano uprawnienie do skorzystania z prawa do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych wynikającego z art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, uwarunkowane jest złożeniem przez podatnika wniosku wraz wymaganymi załącznikami na formularzu VZM-1 lub w innej formie z zachowaniem wymogów określonych w ustawie (art. 5 ust. 1).

W przypadku kiedy kwoty wydatków ulegają zmianie, tj. poniesiono nowe wydatki bądź dokonuje się korekty wcześniej poniesionych, podatnikowi przysługuje prawo złożenia korekty wniosku.

Przez korektę wniosku rozumie się rozszerzenie zakresu żądania lub zgłoszenie nowego żądania, zgodnie z art. 167 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.). W praktyce skorygowanie wniosku polega na uzupełnieniu lub poprawieniu wniosku wcześniej złożonego i następuje poprzez złożenie nowego wniosku z ponownym wyliczeniem kwoty zwrotu VAT. Przy czym, jeżeli składana korekta wiąże się wyłącznie z uzupełnieniem uprzednio złożonego wykazu faktur o nowe "zapomniane" pozycje, nie ma obowiązku sporządzenia nowego wykazu, w całości. Wystarczy, że składając korektę wniosku podatnik dołączy uzupełnienie poprzednio złożonego wykazu faktur, wyłącznie o nowo dodane pozycje, a w samej korekcie poinformuje o dodaniu nowych pozycji. Natomiast w przypadku rezygnacji z faktur poprzednio zamieszczonych w tym wykazie, wystarczającym będzie poinformowanie w korekcie o wycofanych pozycjach.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, organ podatkowy w przypadku gdy nie uwzględnia w całości żądania strony wydaje decyzję, w której określa prawidłową kwotę zwrotu. Jeżeli natomiast prawidłowość złożonego przez podatnika wniosku nie budzi wątpliwości, organ podatkowy dokonuje zwrotu kwoty wykazanej we wniosku bez wydania decyzji (art. 6 ust. 3 ww. ustawy).

Postępowanie w sprawie zwrotu toczy się na podstawie odpowiednio stosowanych przepisów Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, o której mowa w art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. W tym celu organy podatkowe, w celu zapewnienia sprawnego procedowania mającego na celu wydawanie rozstrzygnięć opartych na rzeczywistym stanie faktycznym, zostały wyposażone w instrument umożliwiający uzyskiwanie informacji od osób mających wiedzę na temat okoliczności danej sprawy. Instrumentem tym jest wezwanie.

Wezwanie jest czynnością procesową organu podatkowego dokonywaną w trakcie postępowania podatkowego, zaliczaną do czynności materialno-technicznych. Podstawowym celem tej czynności jest, stosownie do art. 155 § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa wyjaśnienie stanu faktycznego lub rozstrzygnięcie sprawy.

Tym samym w każdym przypadku gdy zachodzi konieczność szczegółowego wyjaśnienia stanu faktycznego, zwrócenie się przez organ podatkowy do składającego wniosek jest uzasadnione. Należy go jednak wezwać, tak jak przewidują to przepisy Działu IV Rozdziału 6 Ordynacji podatkowej.

Zatem, biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz prawny obowiązujący w jego zakresie stwierdzić należy, iż organ podatkowy, do którego wpłynął wniosek o zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, a który kwestionuje wysokość wykazanego w nim zwrotu, ma prawo wezwać Pana do złożenia niezbędnych wyjaśnień jeżeli jest to niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84 , 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.