Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.61.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-02
Teza: Finansowanie dłużnego długoterminowego projektu z zakresu
infrastruktury publicznej.
Słowa kluczowe: finansowanie-finansowanie dłużne
infrastruktura
limit
projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
finansowania dłużnego-Długoterminowy projekt z
zakresu infrastruktury publicznej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 10
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący uznania Farmy Wiatrowej za długoterminowy projekt z zakresu

    infrastruktury publicznej i w związku z tym uprawnienia Spółki do nieuwzględniania
    kosztów finansowania dłużnego tego projektu. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. Sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest spółką prawa
    kapitałowego, której przedmiotem działalności jest wytwarzanie energii elektrycznej (35.11.
    Z). Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony
    obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278; dalej: „ustawa o
    CIT”). Wnioskodawca powstał na skutek połączenia dwóch spółek, tj.:
        B. Sp. z o.o. (NIP: ...) - dalej „Przejmująca”;
        C. Sp. z o.o. (NIP: ...) - dalej „Przejmowana”.
    W dalszej części niniejszego Wniosku, gdy mowa będzie o Wnioskodawcy, rozumie się
    przez to również Przejmującą, o ile nie zostało to wyraźnie zaznaczone inaczej.
    Połączenie ww. spółek zostało zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu 3
    kwietnia 2024 roku. Do połączenia spółek doszło zgodnie z art. 492 § 1 pkt 1 i n. ustawy z
    dnia 15 września 2000 roku - Kodeks spółek handlowych (dalej: „ksh”), tj. metodą łączenia
    się przez przejęcie, zgodnie z którym spółka przejmująca (tu: B. Sp. z o.o. - obecnie
    Wnioskodawca) wchodzi w całość praw i obowiązków spółki przejmowanej (C. Sp. z o.o.),
    ale jednocześnie nie dochodzi do zawiązania nowego podmiotu.
    Powyższe - zgodnie z art. 93 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja
    podatkowa (dalej: „Ordynacja”) - oznacza, że Wnioskodawca jako Przejmująca jest
    sukcesorem praw i obowiązków podatkowych spółki Przejmowanej.
    Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie wytwarzania energii elektrycznej. Spółka
    wytwarza energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii (dalej: „OZE”), tj. Farmy
    Wiatrowej (...) o mocy 26 MW oraz Farmy Wiatrowej (...) o mocy 24 MW (dalej łącznie:
    „Farmy Wiatrowe”, „Projekt”). Przewidywany okres ekonomicznej użyteczności Farm
    Wiatrowych wynosi 30 lat.
    Projekt był finansowany ze środków własnych oraz w oparciu o pozyskane finansowanie
    zewnętrzne. W dniu 19 grudnia 2013 roku Przejmowana zawarła Umowę Kredytu (...) z
    Bankiem (...) (dalej: „ BANK A.”). Zgodnie z Załącznikiem nr 1 do przedmiotowej umowy,
    kredyt udzielony został na refinansowanie poniesionych kosztów inwestycji polegającej na
    wybudowaniu Farm Wiatrowych.
    Podejmując czynności zmierzające do połączenia, Przejmująca zawarła w dniu 2 marca
    2023 roku Umowę Kredytu z Bankiem (...) (dalej: „ BANK B.”). Kredyt ten został udzielony -
    zgodnie z pkt 3.1. ww. umowy z dnia 2 marca 2023 roku - w celu finansowania udzielenia
    spółce C. z o.o. (Przejmowanej) pożyczki celem sfinansowania całkowitej spłaty kredytu
    udzielonego przez BANK A.. Jednocześnie - zgodnie z Umową Pożyczki z dnia 2 marca 2023
    roku - Przejmująca udzieliła Przejmowanej pożyczki na całkowitą spłatę kredytu w BANK A.
    W wyniku połączenia Przejmującej i Przejmowanej doszło do subrogacji ww. pożyczki.
    Resumując, przygotowując się do przejęcia Przejmowanej, Wnioskodawca jako
    Przejmująca zaciągnął zobowiązania kredytowe wobec BANK B. w celu spłaty zobowiązań
    Przejmowanej wobec BANK. Natomiast zobowiązania wobec BANK A. były zaciągnięte w
    celu finansowania Farm Wiatrowych będących obecnie własnością Wnioskodawcy, na
    skutek połączenia spółek.
    Powyższe oznacza, że w wyniku połączenia Wnioskodawca, jako następca prawny
    Przejmowanej, otrzymując finansowanie od BANK B. w celu dalszego refinansowania
    zobowiązań Przejmowanej wobec BANK A. ponosi koszty finansowania dłużnego Projektu,

    o których mowa w art. 15c ust. 12 ustawy o CIT. Do kosztów finansowania dłużnego
    Wnioskodawca zalicza przede wszystkim odsetki, prowizje oraz inne koszty związane z
    udzielonym przez BANK B. finansowaniem.
    Podkreślić przy tym należy, że:
        wykonawca (tu: Przejmowana i Wnioskodawca) Farm Wiatrowych posiadała i
        posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
        podatkowy;
        Farmy Wiatrowe znajdują się w całości na terytorium Polski;
        koszty finansowania zewnętrznego są dla celów podatkowych wykazywane przez
        Wnioskodawcę w całości w Polsce;
        całość dochodów Wnioskodawcy również podlega opodatkowaniu w Polsce.
    Wobec powyższego - w świetle art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT - po stronie Wnioskodawcy
    pojawiła się wątpliwość, czy jest on obowiązany do wyłączania z kosztów uzyskania
    przychodów te koszty finansowania dłużnego, które związane są z finansowaniem Farm
    Wiatrowych.

## Pytanie

Czy Farmy Wiatrowe opisane w stanie faktycznym stanowią długoterminowy projekt z
    zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c. ust. 10 ustawy o CIT, a zatem
    zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów
    finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do
    sfinansowania Farm Wiatrowych przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania
    dłużnego, o którym mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Farmy Wiatrowe opisane w stanie faktycznym stanowią długoterminowy projekt
    z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c. ust. 10 ustawy z 15 lutego
    1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278; dalej:
    „ustawa o CIT”), a zatem zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien
    uwzględniać kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek)
    wykorzystywanych do sfinansowania Farm Wiatrowych przy wyliczaniu nadwyżki kosztów
    finansowania dłużnego, o którym mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o CIT, ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem
    dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji (dalej:
    „podatek CIT”). Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania
    podatkiem CIT jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Natomiast, jak wskazano w art. 7
    ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów
    uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku
    podatkowym.
    Na podstawie art. 15c ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, podlegający w Polsce opodatkowaniu
    od całości swoich dochodów, są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów
    koszty finansowania dłużnego. Zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT przy wyliczaniu
    nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę kosztów finansowania
    dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania
    długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, w przypadku którego
    spełnione są łącznie następujące warunki:
    1) wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii
      Europejskiej;

    2) aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się całości w państwie członkowskim Unii
      Europejskiej;
    3) koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w
      państwie członkowskim Unii Europejskiej;
    4) dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.
    Analogicznie - zgodnie z art. 15c ust. 9 ustawy o CIT - dochodu wynikającego z
    długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej nie uwzględnia się przy
    obliczaniu przychodów i kosztów, o których mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
    Natomiast jak stanowi art. 15c ust. 10 ustawy o CIT długoterminowy projekt z zakresu
    infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji
    lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w ogólnym interesie publicznym.
    Jednocześnie, jak stanowi art. 93 § 1 pkt 1 Ordynacji, osoba prawna powstała w wyniku
    łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa
    podatkowego prawa i obowiązki każdej łączących się spółek (sukcesja uniwersalna).
    Zdaniem Wnioskodawcy, Farmy Wiatrowe opisane w stanie faktycznym stanowią
    długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c.
    ust. 10 ustawy o CIT, a zatem, zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, Wnioskodawca nie
    powinien uwzględniać kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów
    (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania tych Farm Wiatrowych przy wyliczaniu
    nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o którym mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
    W pierwszej kolejności należy podkreślić, że w przedstawionym przez Wnioskodawcę
    stanie faktycznym spełnione zostały wszystkie przesłanki formalne, o których mowa w art.
    15c ust. 8 ustawy o CIT, tj.:
        wykonawcą Farm Wiatrowych był sam Wnioskodawca (wcześniej jako
        Przejmowana), będąc podmiotem odpowiedzialnym za realizację Inwestycji oraz
        uprawniony jest do ich dalszej eksploatacji,
        Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Polski i podlega nieograniczonemu
        obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
        Aktywa, składające się na Farmy Wiatrowe, znajdują się w całości w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej (w Polsce), tj. zarówno Farma Wiatrowa (...), jak i
        Farma Wiatrowa (...) są zlokalizowane na terytorium Polski,
        koszty finansowania zewnętrznego ponoszone przez Wnioskodawcę na realizację
        Farm Wiatrowych są i będą wykazywane dla celów podatkowych w całości w
        państwie członkowskim Unii Europejskiej (w Polsce),
        dochody związane z Farmami Wiatrowymi będą przez Wnioskodawcę osiągane w
        całości na terytorium Polski lub Unii Europejskiej.
    Jednocześnie Wnioskodawca - jako następca prawny Przejmowanej - ma prawo do
    rozliczania tych kosztów zgodnie z zasadą sukcesji uniwersalnej wyrażoną w art. 93 § 1
    Ordynacji. Przy czym podkreślić należy, że, o ile w trakcie realizacji Projektu dochodziło do
    zmiany podmiotów finansujących, to jednak finansowanie to cały czas było związane - jak
    zostało to przedstawione w stanie faktycznym - z dostarczeniem, modernizacją,
    eksploatacją lub utrzymaniem Farm Wiatrowych. Przechodząc dalej, wskazać należy, że
    kluczowym warunkiem, obok wskazanych powyżej przesłanek formalnych, jest to, aby
    dany projekt (tu: Farmy Wiatrowe) mieścił się w definicji zawartej w art. 15c ust. 10 ustawy
    o CIT. Art. 15c ust. 10 ustawy o CIT wymienia następujące przesłanki, aby projekt mógł
    zostać uznany za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w
    rozumieniu art. 15c ust. 8 ustawy o CIT:

        projekt musi mieć charakter długoterminowy,
        przedsięwzięcie musi być projektem z zakresu infrastruktury publicznej,
        projekt musi służyć dostarczeniem, modernizacją, eksploatacją lub utrzymaniem
        znaczącego składnika aktywów, przy czym przez aktywa - zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt
        12 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (dalej: „UoR”) - rozumie
        się kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej
        wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości
        wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych,
        projekt powinien być realizowany w ogólnym interesie publicznym.
    Przesłanka długoterminowości
    Szacowany okres eksploatacji Farm Wiatrowych wynosi 30 lat. Co więcej, finansowanie
    zostało udzielone Wnioskodawcy na wieloletnie okresy. W związku z tym, zdaniem
    Wnioskodawcy, realizowane Projekty w postaci rozwoju i budowy elektrowni Farm
    Wiatrowych stanowią projekty o charakterze długoterminowym w rozumieniu art. 15c ust.
    10 ustawy o CIT.
    Przesłanka przedsięwzięcia z zakresu infrastruktury publicznej
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN pojęcie „infrastruktury” należy rozumieć
    jako urządzenia i instytucje usługowe niezbędne do należytego funkcjonowania
    społeczeństwa i produkcyjnych działów gospodarki. W orzecznictwie sądowo-
    administracyjnym podkreśla się, że przez infrastrukturę publiczną należy rozumieć zbiór
    instytucji, obiektów czy urządzeń stanowiących podstawę do właściwego funkcjonowania
    bądź rozwoju danego systemu gospodarczego. Szerzej określając, jest to kompleks
    urządzeń użyteczności publicznej, niezbędny do zapewnienia należytego funkcjonowania
    gospodarki narodowej i życia ludności, odpowiednio rozmieszczony w przestrzeni (Kupiec
    i in „Gospodarka Przestrzenna Infrastruktura Ekonomiczna” Uniwersytet w B., 2005).
    Pojęcie infrastruktury zostało podobnie zdefiniowane przez A. Ginsberta-Geberta
    (Ekonomiczne i socjologiczne problemy ochrony środowiska: praca zbiorowa Wrocław:
    Zakł. Nar. im. Ossolińskich, 1985), który, poza wymienieniem takich cech, jak: podstawowe
    instytucje niezbędne do funkcjonowania gospodarki, czy związanie z terenem bazy
    materialnej, wskazuje także o konieczności wyposażenia terenu, zarówno w niezbędne
    urządzenia techniczne, jak i urządzenia społeczne, socjalne i instytucje kultury.
    Zważywszy, że Farmy Wiatrowe w sposób oczywisty przyczyniają się do właściwego
    funkcjonowania i rozwoju systemy gospodarczego, a także życia ludności, poprzez
    zapewnienie dostaw energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł bezemisyjnych, zdaniem
    Wnioskodawcy projekt stanowi przedsięwzięcie z zakresu infrastruktury publicznej.
    Przesłanka znaczącego składnika aktywów
    Jak wskazano powyżej, aby dany projekt mógł zostać uznany za długoterminowy projekt z
    zakresu infrastruktury publicznej, przedmiotem projektu powinien być znaczący składnik
    aktywów podatnika, przy czym ustawa o CIT nie definiuje tego pojęcia. Zgodnie ze
    Słownikiem Języka Polskiego PWN, przez pojęcie „znaczący” należy rozumieć: odgrywający
    ważną rolę. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, można uznać, że „znaczący”
    to taki składnik aktywów, który odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu określonej
    społeczności lub podmiotu oraz przedstawia dużą wartość materialną. Jak zostało
    wskazane w stanie faktycznym, głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy, z
    którego czerpie on przychody, jest wytwarzanie energii elektrycznej, którą to
    Wnioskodawca wytwarza właśnie z Farm Wiatrowych. Oznacza, to że mają one dla
    Wnioskodawcy charakter znaczący w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, gdyż
    pozwalają na prowadzenie podstawowej działalności gospodarczej.

    Przesłanka ogólnego interesu publicznego
    Przechodząc dalej, wskazać należy, że dzięki realizacji Projektu Wnioskodawca może
    realizować dalszy cel jakim jest dostarczanie odbiorcom energii elektrycznej pochodzącej z
    OZE. Wytwarzając energię elektryczną z OZE, Wnioskodawca nie tylko realizuje swoją
    strategię ESG, lecz dąży do wypełnienia celów energetycznych ustanowionych przez
    Państwo Polskie (o czym w dalszej części Wniosku), zapewniając stałe dostawy energii
    elektrycznej przy jednoczesnym ograniczeniu wpływu jej produkcji na środowisko.
    Odnosząc się do przesłanki ogólnego interesu publicznego, Wnioskodawca pragnie
    wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 4 Dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016
    roku ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania
    opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego
    (dalej: "Dyrektywa"), długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej oznacza
    projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego
    składnika aktywów, który to projekt dane państwo członkowskie uważa za będący w
    ogólnym interesie publicznym. Przy czym ani przepisy Dyrektywy, ani przepisy ustawy o
    CIT nie definiują pojęcia ogólnego interesu publicznego w kontekście projektu z zakresu
    infrastruktury publicznej, a zatem w takiej sytuacji, ponownie niezbędne jest odwołanie
    się do ogólnych zasad wykładni językowej. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN
    przytoczone wyżej pojęcia należy rozumieć następująco:
    „publiczny” - oznacza (i) dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości lub (ii)
    dostępny lub przeznaczony dla wszystkich,
    „interes” - oznacza (i) pożytek, korzyść lub (ii) przedsięwzięcie przynoszące korzyść
    materialną.
    W związku z tym, przez interes publiczny należałoby rozumieć przedsięwzięcie
    przynoszące korzyść materialną całemu społeczeństwu lub danej zbiorowości, z
    dostępnością i przeznaczeniem dla wszystkich. Należy bowiem podkreślić, że wytworzona
    z Farm Wiatrowych energia elektryczna pozwala odciążyć część sektora energetycznego
    opartego energii elektrycznej produkowanej z węgla. Tym samym, elektrownie tego typu,
    zapewniając ciągłość i bezpieczeństwo w dostawie energii elektrycznej, zaspokajają
    podstawowe potrzeby społeczeństwa oraz gospodarki w zakresie dostępu do energii.
    Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że energia elektryczna jest towarem niezbędnym dla
    życia każdego człowieka i gospodarczego rozwoju kraju. Ponadto, za publicznym
    charakterem inwestycji przemawia również fakt, że zapewnienie społeczeństwu dostępu
    do energii jest co do zasady obowiązkiem publicznym każdego państwa.
    Zważywszy na powyższe, projekt zapewniający ciągłość i bezpieczeństwo w dostawie
    energii elektrycznej jest, zdaniem Wnioskodawcy, projektem istotnym dla całego
    społeczeństwa i gospodarki, a zatem będący w ogólnym interesie publicznym w
    rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT. Podkreślić należy, że inaczej niż w przypadku
    elektrowni konwencjonalnych (wytwarzających energię elektryczną z paliw kopalnych)
    wytwarzanie prądu ze źródeł odnawialnych nie wymaga dostarczania jakiegokolwiek
    paliwa, dzięki czemu odnawialne źródła energii w całym okresie eksploatacji nie emitują
    gazów cieplarnianych, bądź emitują jedynie niewielkie ich ilości. Zwiększenie udziału
    energii odnawialnej w koszyku źródeł energii elektrycznej pomaga ograniczyć emisję
    gazów cieplarnianych, nie tylko ma pozytywny wpływ na środowisko przez redukcję tzw.
    śladu węglowego. Brak konieczności zużywania paliw kopanych oznacza brak kosztów z
    nim związanych, co uwalnia cenę energię z wiatru i ze słońca od wahań cen węgla, ropy
    naftowej, gazu ziemnego, czy paliwa jądrowego. Jest to szczególnie istotne, gdyż wpływ
    sytuacji geopolitycznej i zakłóceń w łańcuchach dostaw na cenę energii elektrycznej
    otrzymywaną przez lokalne społeczeństwo i gospodarki zostaje wtedy ograniczony.
    Dodatkowo, odnosząc się do spełnienia kryterium ogólnego interesu publicznego przez
    Farmy Wiatrowe należy wskazać, że:

        celem budowy Farm Wiatrowych była, jest i będzie produkcja energii elektrycznej,
        która następnie dostarczana odbiorcy zaspokaja jedną z podstawowych potrzeb
        społecznych;
        budowa Farm Wiatrowych wpisuje się w założenia zatwierdzonej przez Radę
        Ministrów „Polityki energetycznej Polski do 2040 r.” (źródło Polityka energetyczna
        Polski do 2040 r. - Ministerstwo Klimatu i Środowiska - Portal Gov.pl), zgodnie z
        którą w 2040 roku ponad połowę mocy zainstalowanych mają stanowić źródła
        zeroemisyjne.
    Powyższe oznacza, że celem Rządu Polskiego jest wspieranie dalszego rozwoju OZE w
    Polsce, do czego Wnioskodawca też się przyczynia poprzez budowę Farm Wiatrowych.
    Zatem realizowany przez Wnioskodawcę Projekt ma istotne znaczenie z punktu widzenia
    polskiej polityki energetycznej, a także każdego kraju dążącego do rozbudowy
    zeroemisyjnej infrastruktury energetycznej, kształtowania oraz zapewnienia
    bezpieczeństwa energetycznego z uwzględnieniem wpływu na środowisko.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że spełniona jest
    przesłanka, która wskazuje, że Projekty powinny być w ogólnym interesie publicznym, w
    rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT.
    Orzecznictwo
    W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy przedstawione na wstępie, uznać należy
    za prawidłowe, co znajduje potwierdzenie również w utrwalonym orzecznictwie sądowo-
    administracyjnym, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wskazał Naczelny Sąd
    Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2023 roku, sygn. II FSK 1615/20:
    „Dostrzegając zatem wątpliwości co do zakwalifikowania elektrowni wiatrowej jako
    inwestycji realizującej ogólny interes publiczny w rozumieniu art. 15c ust. 10 u.p.d.o.p.,
    należy rozważyć, czy może być on uznany za wartościowy, korzystny lub pożądany przez
    zbiorowość, ale w oderwaniu od definicji i kryteriów przyporządkowanych gospodarce
    nieruchomościami. Dopiero wtedy można wyprowadzić uprawniony wniosek co do
    możliwości zastosowania wyłączenia limitowania kosztów planowanego finansowania
    dłużnego na podstawie art. 15c ust. 8 u.p.d.o.p., w szczególności mając na względzie, że
    wyłączenie to stanowi wyjątek od zasady limitowania takich kosztów, ale także, że
    elektrownia wiatrowa służy zapewnieniu społeczeństwu dostępu do energii elektrycznej i
    odpowiada przyjętemu przez rząd kierunkowi transformacji energetycznej, tworząc
    infrastrukturę służącą dobru publicznemu i zaspokajającą potrzeby społeczne”.
    Stanowisko podobne było w późniejszym okresie zajmowane wielokrotnie przez sądy, na
    co wskazują uzasadnienia poniżej wskazanych wyroków:
        wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2024 roku, sygn. II
        FSK 1194/21, w którym wskazano, że:
    „Prawidłowy sposób wykładni omawianego pojęcia dokonany przez Sąd pierwszej instancji
    potwierdza orzecznictwo naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 8
    lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1615/20 (publ. CBOSA), zajął się wykładnię zwrotu »
    ogólnego interesu publicznego« w kontekście farm wiatrowych. Zawarte w tym judykacie
    zapatrywania skład rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela i przyjmując za swoje
    posłuży się nimi w niezbędnym zakresie”.;
        wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2023 roku, sygn. II FSK
        2874/20, w którym wskazano:

    „interpretując pojęcie interesu publicznego należy zaś przede wszystkim ocenić, czy dana
    potrzeba znajduje w obiektywnie określonej sytuacji faktycznej uzasadnienie społeczne z
    punktu widzenia korzyści, które może przynieść, a wymaga to relatywizacji do
    konkretnego układu wartości, z uwagi na który nadaje się jej publiczny wymiar (por. A.
    Wilczyńska, Interes publiczny w prawie stanowionym i orzecznictwie Trybunału
    Konstytucyjnego, PPH 2009, nr 6, s. 48-55). W tym przypadku, skoro strona skarżąca
    wskazywała na interes publiczny w postaci zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego
    regionu, należało w tym kontekście ocenić charakter inwestycji, choćby w kontekście art. 1
    ust. 2 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2018 r. poz. 755 z późn.
    zm.). Nie ma przy tym znaczenia, czy inwestycję realizuje podmiot prywatny czy publiczny
    (por. Z. Czarnik, M. Mikolik, op. cit., s. 34), jeżeli realizuje w ten sposób interes publiczny”;
        wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lutego 2024
        roku, sygn. I SA/Gd 40/24, w którym wskazano, że:
    „stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji, iż prowadzona przez skarżącą
    inwestycja, nie może zostać uznana za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury
    publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 8-10 u.p.d.o.p. jest w tej sytuacji nieprawidłowe.
    Rację ma bowiem skarżąca wskazując, że realizowane przedsięwzięcie w zakresie budowy
    elektrowni niezależnie od rodzaju wytwarzanej energii ma istotne znaczenie z punktu
    widzenia polityki energetycznej każdego kraju w zakresie rozbudowy infrastruktury
    wytwórczej energii elektrycznej, kształtowania krajowej strategii energetycznej oraz
    zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego z uwzględnieniem wpływu na środowisko”
    (podobnie wyrok WSA w Gdańsku z dnia 27 marca 2024 roku, sygn. I SA/Gd 38/24 oraz z 3
    kwietnia 2024 roku, sygn. I SA/Gd 32/24).
    Resumując, zdaniem Wnioskodawcy Farmy Wiatrowe opisane w stanie faktycznym
    stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w
    art. 15c. ust. 10 ustawy o CIT, a zatem zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT
    Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów finansowania dłużnego wynikających z
    kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania Farm Wiatrowych przy
    wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o którym mowa w art. 15c ust. 1
    ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku wyroki sądowe zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.