Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.539.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-22
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działki
niezabudowanej.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
teren-teren niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek sygnowany datą 27 marca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży
    niezabudowanej działki wydzielonej z działki 1/2, bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Uzupełnił go Pan pismem z 8 września 2025 r. (wpływ 10 października 2025 r.) oraz
    pismem sygnowanym datą 27 marca 2025 r. (wpływ 15 października 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności do nieruchomości w udziale (...) części w
    nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę 1/2 o powierzchni (...) ha, położonej w (...),
    nabytej na podstawie prawomocnego aktu własności ziemi (...) wydanego z up. naczelnika
    Powiatu w (...), prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w (...) Sygn. Akt (...) z (...)
    2005 r., zarejestrowanego pod numerem (...) aktu poświadczenia dziedziczenia Rep. A Nr
    (...) z (...) 2023 r.
    Nieruchomość położona jest w miejscowości (...), gminy (...), powiat (...), województwo (...),
    składającej się z działki nr 1/2 o pow. (...) ha.
    Wypis z rejestru gruntów i wyrys z mapy ewidencyjnej wydane z up. Starosty (...) w dniu (...)
    2025 r., nr (...), z których wynika, że działka nr 1/2 o pow. (...) ha położona w (...) stanowi
    pastwiska trwałe (...), grunty orne (...) oraz sady (...). Z upoważnienia Burmistrza Gminy (...)
    w dniu (...) 2025 r., (...), wynika, że działka nr 1/2 położona w (...), na podstawie
    Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta (...), zatwierdzonego
    Uchwalą Rady Miejskiej (...) Nr: (...) z dnia (...) 2005 r. ogłoszoną w Dz. Urz. Woj. (...). Br (...)
    poz. (...) z dnia (...) 2005 r., z którego wynika, że przedmiotowa nieruchomość jest ujęta w
    obszarze oznaczonym jako (...) i (...) – teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i
    teren usług publicznych z zakresu oświaty.
    Działka o numerze 1/2 o pow. (...) ha nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu
    dla lasów, jak też decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia (...) 1991 r. o lasach.
    Działka posiada dostęp do drogi publicznej. Nieruchomość nie jest wykorzystywana na
    cele działalności gospodarczej.
    Przedmiotem sprzedaży będzie działka 1/2 o powierzchni (...) ha.

    Wnioskodawca zamierza sprzedać Spółce prawo własności niezabudowanej
    nieruchomości składającej się z działki 1/2 o powierzchni (...) ha. Co ważne, działka jest
    wydzierżawiona Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą.
    Ponadto, kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej. Kupująca Spółka planuje na działkach wybudować obiekt handlowo-
                              2usługowy o powierzchni zabudowy min. (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum (...) miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z dnia (...) 2025 r. – umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość Spółka, zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce. To jest spółka zobowiązuje się do:
    1) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej nieruchomości
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie
                2mniejszej niż (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
      postojowych.
    2) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Kupującej Spółki na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25
      ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
      dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
      zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
      komunikacyjną nieruchomości.
    3) Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji.
    4) Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    5) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji o podziale działki nr 1/2
      o powierzchni (...) ha, zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki.
    6) Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej,
      kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    7) Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym.
    8) Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym, w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać działkę 1/2 o powierzchni (...) ha.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1) Wnioskodawca nigdy nie udostępniał ww. działki osobom trzecim na podstawie umów
      cywilnoprawnych, w szczególności nie oddawał w najem ani dzierżawę.
    2) W stosunku do działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu jej
      uatrakcyjnienia.
    3) W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
      żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
      przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    4) Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    5) Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.

    6) Wnioskodawca obecnie dzierżawi działkę 1/2 o powierzchni (...) ha Spółce, która
      planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń (umowa (...) z dnia (...) 2025 r. zawarta
      na czas 3 miesięcy).
    7) Nabycie nie było udokumentowane fakturą.
    8) Nabycie działki nie było opodatkowane podatkiem VAT.
    9) Podatek od nabycia nie został odliczony.
    10) Działka nie była wykorzystywana do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
    11) Działka nie była wykorzystywana do działalności rolniczej.
    12) Działka nie była wykorzystywana do celów prywatnych.
    13) Dzierżawa działki nie jest opodatkowana podatkiem VAT.
    14) Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT.
    15) Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym.
    Wnioskodawca wraz z współwłaścicielami oświadczają, iż udzielają Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych, dotyczących przyłączenia do sieci
    kanalizacji deszczowej, sieci kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia
    wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci któregokolwiek
    z mocodawców. Ponadto, Sprzedawcy oświadczają, że wyrażają zgodę na dysponowanie
    przez Kupującego Nieruchomością opisaną w opisie powyżej na cele budowlane w
    rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
    Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii itp. oraz udostępnią Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą
    przedmiotem umowy, celem przeprowadzenia badań gruntu. Po przeprowadzeniu badań
    i niezbędnych czynności teren zostanie przywrócony do stanu pierwotnego przez
    Kupującego.
    Sprzedawcy oświadczają, że wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym
    kosztem i staraniem na nabywanej Nieruchomości tymczasowego przyłącza
    energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią
    umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupujący oświadcza, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce
    gruntu urządzenia i przywróci teren do stanu pierwotnego.
    W uzupełnieniu do wniosku udzielił Pan odpowiedzi na zadane w wezwaniu przez Organ
    pytania oraz ujednolicił opis sprawy poprzez wskazanie:
    · Przedmiotem wniosku jest sprzedaż prawa własności do działki o powierzchni (...) ha,
      która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego działki nr 1/2.
    · Przedmiotem dzierżawy jest działka o powierzchni (...) ha, która zostanie wydzielona z
      działki nr 1/2.
    · Działka stanowiła formę zabezpieczenia majątkowego, ale nie była użytkowana. Jest Pan
      podatnikiem podatku VAT, ale nie z tytułu posiadania działki. Nie są to czynności

      opodatkowane podatkiem VAT (art. 5 ustawy o VAT nie podlegają pod
      opodatkowanie). Działka była też dzierżawiona – zwolnienie z art. 113 ust. 1 ustawy o
      VAT.
    · Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości, z tytułu której był Pan
      podatnikiem.
    · Nie posiada Pan innych nieruchomości, które zamierza Pan sprzedać.
    · Oprócz dzierżawy na rzecz obecnego Kupującego, nie udostępniał Pan działki osobom
      trzecim na podstawie umów najmu, dzierżawy, użyczenie i innych umów.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z dnia 15 października
    2025 r.)
    Czy sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z działki 1/2 o powierzchni (...) ha jest
    opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z dnia
    15 października 2025 r.)
    Pana zdaniem, sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z działki 1/2 o powierzchni
    (...) ha opodatkowana jest podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz.
    1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności.
    Problematyka ta została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.). Ze współwłasnością mamy do czynienia
    wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195
    Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach
    ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać
    swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy – Kodeks
    cywilny). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój
    udział. Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę
    towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel, (...). W świetle powyższej definicji sprzedaży nie
    każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i

    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta
    w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem, podatnik, tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że
    dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z
    górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za
    takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób
    ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu
    dochodu. Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która
    okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być
    związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką
    działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z
    działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług, w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
    · po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    · po drugie czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem
      jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy o przejawie takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną, może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Przypomnijmy, iż na działce 1/2 od momentu nabycia do momentu zbycia nie
    prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie

    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Jak to wskazano w opisie powyżej, działka 1/2
    oznaczona jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i teren usług publicznych z zakresu oświaty.
    Tym samym, z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż są to tereny inne niż te,
    które ustawodawca wymienia w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Ponadto, należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki 1
    /2 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru. Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związek z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa
    wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu
    cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W
    myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem
    nieważności udzielone na piśmie. Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może
    być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co
    innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej
    wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109
    ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku,
    gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli, jak wynika z przepisów art.
    95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby
    (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do
    działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem, każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie wydzielonej z 1/2 o powierzchni
    (...) ha warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego. Tym samym,
    Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, których zazwyczaj dokonuje
    profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawcy, w tej sytuacji zachowuje się jak
    podatnik podatku VAT wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jego
    imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki
    wydzielonej z działki 1/2 o powierzchni (...) ha.

    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane,
    zdaniem Wnioskodawcy, nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami, tereny te utracą taki charakter, a także
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy
    – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1
    ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z
    2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w
    tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
    gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem
    morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz
    terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww.
    ustawy – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego – na podstawie ust. 2 powołanego przepisu –
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    · lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;
    · sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości. Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działki będą objęte
    decyzją o warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym
    samym, ww. działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji, Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki wydzielonej z działki 1/2 o
    powierzchni (...) ha, stanowiącej teren budowlany, będzie opodatkowana podatkiem VAT i
    nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia jej sprzedaż trzeba
    udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej
    dokumentem potwierdzającym nabycie, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług,
    jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest Spółka, a więc czynny podatnik
    podatku od towarów i usług i zgodnie z 106b ustawy o VAT taka transakcja musi być
    udokumentowana fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
      wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego,
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego
      lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
        a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
          pierwszym zasiedleniem;
        b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanej działki,
    wydzielonej z działki nr 1/2 istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął lub
    podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując

    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że przysługuje Panu prawo własności do
    nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę nr 1/2 o powierzchni (...) ha, nabytej na
    podstawie prawomocnego aktu własności ziemi – aktu poświadczenia dziedziczenia z
    2023 r. Z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wynika, ze przedmiotowa
    nieruchomość jest ujęta w obszary oznaczone jako (...) i (...) – teren zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i teren usług publicznych z zakresu oświaty. Obecnie
    planuje Pan dokonać sprzedaży prawa własności do działki o powierzchni (...) ha, która
    powstanie w wyniku podziału geodezyjnego z działki nr 1/2, która służyła Panu jako
    zabezpieczenie majątkowe. Nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu jej
    uatrakcyjnienia. Nigdy samodzielnie nie podejmował Pan żadnych działań
    marketingowych, nie ogłaszał Pan sprzedaży w środkach masowego przekazu, w
    szczególności nie ogłaszał sprzedaży w internecie, prasie, radiu. Nieruchomość nigdy nie
    była wykorzystywana przez Pana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. Działka nie była przedmiotem umowy najmu, umowy użyczenia, oprócz umowy
    dzierżawy zawartej z Kupującą przedmiotową nieruchomość Spółką. Obecnie dzierżawi
    Pan nieruchomość Spółce, która planuje ją zakupić po uzyskaniu pozwoleń. Przedmiotem
    dzierżawy jest działka o powierzchni (...) ha, która zostanie wydzielona z działki nr 1/2.
    Ponadto, jak wskazał Pan w opisie sprawy, udzielił Pan Kupującej Spółce pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń. Wyraził Pan zgodę na
    dysponowanie przedmiotową działką przez Kupującą na cele budowlane w rozumieniu
    art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo

    Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie
    zgód, opinii itp. Kupująca Spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-
    usługowy. W akcie notarialnym nr (...) z dnia (...)2025 r. – umowa przedwstępna, Kupująca
    Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją, tj.
    m. in. do uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
    zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości
    obiektami zgodnie z planami Spółki, uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej
    decyzji o pozwoleniu na budowę.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy planowana przez Pana
    sprzedaż niezabudowanej działki powstałej z wydzielenia z działki o nr 1/2, będzie
    opodatkowana podatkiem VAT bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej
    czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie
    przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do czynności sprzedaży
    niezabudowanej działki powstałej z wydzielenia z działki o nr 1/2, będzie Pan spełniał
    przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podjął Pan działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania należy wskazać,
    że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu w
    zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z
    parkingiem – zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie tych decyzji i
    pozwoleń jest w analizowanej sytuacji warunkiem zrealizowania właściwej umowy
    sprzedaży. Te czynności nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem
    definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu
    Kupującemu umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do
    potrzeb Kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który
    przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot
    sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W rozpatrywanej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (Kupująca Spółka) już się
    zgłosił, Pan – jako właściciel gruntu – nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.) – czyli nabywcy – w sensie prawnym rzeczywiście
    dotyczą Pana – jako właściciela gruntu. Jednak starania pełnomocnika (czyli Kupującej
    Spółki) nie są Pana staraniami – jako właściciela gruntu – podejmowanymi w celu
    pozyskania kupującego, a w kontekście oferowanego gruntu – uczynienia go bardziej
    atrakcyjnym dla potencjalnego nabywcy.
    Ponadto, z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku
    wynika, że sprzedawana nieruchomość została odpłatnie udostępniona na rzecz Kupującej
    Spółki – odpłatna umowa dzierżawy – wyłącznie w celu uzyskania przez Kupującą
    niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej zrealizowania warunków, od
    których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Zatem, odpłatne

    udostępnienie przez Pana sprzedawanego gruntu należy traktować jako element zawartej
    wcześniej z Kupującą Spółką umowy przedwstępnej.
    Z okoliczności sprawy wynika również, że nabywca (Spółka) wykonuje opisane czynności
    we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania
    nieruchomości do swoich określonych potrzeb, zmierzających do budowy na zakupionym
    gruncie obiektu handlowego.
    Z wniosku nie wynika zatem, aby w związku ze sprzedażą podejmował Pan aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Zatem, samo udzielenie przez Pana pełnomocnictwa Kupującej Spółce do wykonania
    określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i odpłatne
    udostępnienie na rzecz Kupującej Spółki (nabywcy) nie powodują, że dokonując sprzedaży
    opisanej nieruchomości zostanie Pan z tych powodów uznany za podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    łącznego obszaru (...) ha obejmującego niezabudowaną działkę gruntu powstałą z
    wydzielenia z działki nr 1/2, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął
    Pan bowiem, takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni
    mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w
    zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że wszelkie czynności podjęte przez Kupującą Spółkę na
    mocy udzielonego jej przez Pana pełnomocnictwa, zostaną podjęte w interesie przyszłego
    – skonkretyzowanego nabywcy – a ich ewentualne nieziszczenie się doprowadzić może w
    swoich skutkach do odstąpienia od zawarcia z Panem umowy przyrzeczonej. Podjęte
    przez stronę kupującą działania oraz ich efekty, w przypadku niezawarcia umowy
    przyrzeczonej nie wpłyną na poziom atrakcyjności nieruchomości dla innego nabywcy.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującej Spółce do wykonania określonych czynności w celu
    dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i odpłatne udostępnienie gruntu na rzecz
    kupującego (nabywcy) przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje,
    że zostanie Pan z tego powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego
    działalność gospodarczą.
    Zatem, dokonując sprzedaży obszaru (...) ha niezabudowanej działki gruntu powstałej z
    wydzielenia z działki o nr 1/2, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww.
    działki, a jej dostawę cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, dokonując sprzedaży opisanej działki będzie Pan korzystać z przysługującego
    Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie
    w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Podsumowując stwierdzam, że przy planowanej dostawie niezabudowanej działki
    wydzielonej z działki nr 1/2 o powierzchni (...) ha na rzecz Spółki, brak jest przesłanek
    pozwalających uznać Pana za podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,

    prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W analizowanej
    sprawie sprzedaż niezabudowanej działki należy uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności, do której przepisy ustawy nie będą miały zastosowania.
    Zatem, sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1/2, nie będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z
    powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia
    ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
    Wydane rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, w szczególności oparto się na sprostowaniu zawartym w uzupełnieniu do
    wniosku, iż „Przedmiotem wniosku jest sprzedaż prawa własności do działki o powierzchni
    (...) ha, która powstanie w wyniku podziału geodezyjnego działki nr 1/2”, co oznacza, że w
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych.
    Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie
    zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w
    wydanej interpretacji rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k–14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k–14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43–300 Bielsko–Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.