Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-338/13/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-10-14
Teza: Zastosowanie właściwego kursu do przeliczenia waluty obcej.
Słowa kluczowe: import-import usług; obowiązek-obowiązek podatkowy; waluta-kurs walut
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 31a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2013 r. (data wpływu 18 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwego kursu do przeliczenia waluty obcej na złote w przypadku importu usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lipca 2013 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwego kursu do przeliczenia waluty obcej na złote w przypadku importu usług.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka posiada siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Polski oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowego od osób prawnych, a także jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług („Wnioskodawca”).

W ramach swojej działalności Wnioskodawca nabywa m. in. usługi od kontrahentów nieposiadających siedziby na terenie Polski („Kontrahent”), które Wnioskodawca rozpoznaje jako import usług. W niektórych przypadkach faktury są wystawiane przez kontrahentów przed powstaniem obowiązku podatkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że do przeliczenia na złote polskie kwot z faktur w walutach obcych, wystawionych przez kontrahenta przed powstaniem obowiązku podatkowego – dokumentujących nabycie usług rozpoznawanych przez Wnioskodawcę jako import usług – może zastosować przepis art. 31a ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, do przeliczenia na złote polskie kwot z faktur w walutach obcych, wystawionych przez kontrahenta przed powstaniem obowiązku podatkowego, dokumentujących nabycie usług rozpoznawanych przez Wnioskodawcę jako import usług, można zastosować przepis art. 31a ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca uważa, że pojęcie „podatnika” użyte w art. 31a ust. 2 ustawy o VAT obejmuje zarówno podmioty krajowe będące podatnikami VAT, jak również podmioty posiadające siedzibę poza Polską (w krajach Unii Europejskiej i poza Unią Europejską), które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym art. 31 a ust. 2 ustawy ma zastosowanie również w przypadku importu usług.

Według Wnioskodawcy, potwierdzeniem prawidłowości powyższego stanowiska są interpretacje indywidualne wydawane przez Ministra Finansów, np. wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 grudnia 2010 r. nr IBPP3/443-743/10/DG, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 stycznia 2011 r. nr IPPP3/443-1068/10-2/LK oraz z dnia 9 marca 2011 r. nr IPPP2/443-931/09/10-7/S/AN/IG. Dodatkowo potwierdzeniem, że pojęcie „podatnika” z art. 31 a ust. 2 ustawy o VAT należy rozumieć szeroko, jest to, że interpretacje te zapadły pod rządami przepisów obowiązujących przed dniem 1 stycznia 2013 r., tj. gdy art. 31a ust. 2 ustawy o VAT - inaczej niż jest to obecnie - odnosił się wprost do ustawy o VAT oraz rozporządzeń wykonawczych do ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 31a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r., w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać sposób przeliczenia tych kwot na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.

Na podstawie art. 19 ust. 19 powołanej ustawy, przepisy ust. 1, 4, 5, 11, ust. 13 pkt 1 lit. b i c, pkt 2, 4 i 7-9 oraz ust. 14-16 stosuje się odpowiednio do importu usług, z zastrzeżeniem ust. 19a i 19b.

Tym samym, w przypadku określonym w powołanym art. 31a ust. 1 ustawy prawidłowe ustalenie kursu waluty obcej winno być dokonane z uwzględnieniem stosownych ustępów przepisów art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług.

W przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury. Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio (art. 31a ust. 2 omawianej ustawy).

W złożonym wniosku poinformowano, że Spółka w ramach swojej działalności nabywa m. in. usługi od kontrahentów nie posiadających siedziby na terenie Polski, które rozpoznaje jako import usług. W niektórych przypadkach faktury są wystawiane przez Kontrahentów przed powstaniem obowiązku podatkowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii możliwości zastosowania, do przeliczenia na złote polskie kwot, wynikających z faktur wystawionych przez kontrahenta w walutach obcych przed powstaniem obowiązku podatkowego, przepisu art. 31a ust. 2 ustawy o VAT.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe w powiązaniu z powołanymi przepisami prawa stwierdzić należy, że w przypadku opisanego importu usług Wnioskodawca będzie mógł stosować, celem przeliczenia kwot wyrażonych w walucie obcej na złote, wynikających z otrzymanych faktur, wystawionych przez kontrahenta przed powstaniem obowiazku podatkowego, przeliczanie tych kwot w oparciu o treść art. 31a ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie wskazano, że faktura wystawiana przez kontrahenta jest przed powstaniem obowiązku podatkowego, wobec czego nie znajdzie zastosowanie przepis art. 31a ust. 1 ustawy w powiązaniu z art. 19 ust. 19 ustawy.

Końcowo zaznacza się, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości rozpoznawania przez Wnioskodawcę importu usług, albowiem nie było to przedmiotem zapytania i nie przedstawiono w tym zakresie własnego stanowiska w sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.