Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1382/08-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-03-04
Teza: W przypadku użyczenia spółce komandytowej, której Wnioskodawca jest udziałowcem części nieruchomości przychodem Wnioskodawcy wg przepisów obowiązujących do końca 2008 r. jest część wartości czynszowej odpowiadająca różnicy między całością udziałów w spółce a wielkością udziału Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: czynsz; nieruchomości; przychód; spółki-spółka komandytowa; udziałowiec; użyczenie; wspólnik; zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2008 r. (data wpływu 15 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodu z tytułu nieodpłatnego użyczania przez udziałowca siedziby spółce

wg przepisów obowiązujących w 2008 r.:

*   w części przypadającej na jego udział w zysku spółki - **jest prawidłowe,**

*   w części przypadającej na udział pozostałych wspólników w zysku spółki - **jest nieprawidłowe,**

wg przepisów obowiązujących w 2009 r.:

*   w części przypadającej na jego udział w zysku spółki i w części przypadającej na udział pozostałych wspólników w zysku spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodu z tytułu nieodpłatnego użyczania siedziby spółce przez udziałowca.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest jednym z udziałowców spółki komandytowej, zwanej dalej „spółka”. Spółka ma siedzibę w części nieruchomości będącej własnością wnioskodawcy. Wnioskodawca użycza siedzibę spółce nieodpłatnie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.  Czy z tytułu nieodpłatnego korzystania z części nieruchomości wnioskodawcy przez spółkę wnioskodawca z tytułu uczestnictwa w zysku spółki, uzyskuje przychód w postaci nieodpłatnego świadczenia o wartości czynszu rynkowego?,
2.  Czy wnioskodawca uzyskuje przychód z tytułu nieodpłatnego użyczania siedziby spółce, zarówno w części przypadającej na jego udział w zysku spółki, jak również w części przypadającej na udział pozostałych wspólników w zysku spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy nie uzyskuje przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia o wartości czynszu rynkowego, jaki spółka zobowiązana byłaby uiszczać, gdyby wynajmowała nieruchomość od innego podmiotu.

Ponieważ wnioskodawca użycza część nieruchomości, w części przypadającej na jego udział w zysku spółki, sam sobie. A skoro tak, to nie może tu być mowy o nieodpłatnym świadczeniu - wnioskodawca nie może sam sobie niczego świadczyć nieodpłatnie.

Wnioskodawca uważa, że nie uzyskuje przychodu z tytułu nieodpłatnego użyczania siedziby spółce, zarówno w części przypadającej na jego udział w zysku spółki, jak również w części przypadającej na udział pozostałych wspólników w zysku spółki.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2008 r. źródłem przychodów są nieruchomości lub ich części.

Podstawę prawną do używania przez spółkę komandytową nieruchomości stanowi umowa użyczenia. Jest to umowa cywilnoprawna, uregulowana przepisami art. 710-719 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), której istota polega na tym, że użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nie oznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Z przytoczonej definicji wynika, że przedmiotem wskazanej umowy mogą być zarówno rzeczy ruchome jak i nieruchomości, a jej istotną cechą jest nieodpłatny charakter.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarcie umowy użyczenia nieruchomości może powodować określone konsekwencje podatkowe dla użyczającego oraz użytkującego, pomimo nieodpłatnego charakteru tej umowy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z nieruchomości odstąpionych bezpłatnie w całości lub w części do używania innym osobom fizycznym i prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej uważa się wartość czynszową, stanowiącą równowartość czynszu, jaki przysługiwałby od tych osób w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości. Nie jest jednak przychodem wartość czynszowa lokali lub budynków mieszkalnych udostępnionych osobom pozostającym z podatnikiem w stosunku pracy, dla których stanowi ona nieodpłatne świadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1.

Przychodu nie ustala się tylko wówczas jeżeli właściciel nieruchomości używa jej na własne potrzeby lub potrzeby członków rodziny albo oddał bezpłatnie nieruchomość lub jej część do użytku na cele działalności naukowej, naukowo-technicznej, oświatowej, oświatowo-wychowawczej, kulturalnej, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów, kultu religijnego oraz związkom zawodowym, nie ustala się wartości czynszowej tej nieruchomości lub jej części, a wydatki związane z nieruchomością nie stanowią kosztu uzyskania przychodów - art. 16 ust. 2 ww. ustawy.

W świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym spółka komandytowa nie jest podatnikiem tego podatku lecz osoby fizyczne będące wspólnikami takiej spółki.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wraz z innymi wspólnikami użytkuje na podstawie umowy użyczenia część własnej nieruchomości.

Zawarcie przedmiotowej umowy spowodowało zatem, że w takiej części, w jakiej Wnioskodawca ma prawo do udziału w zyskach spółki, świadczy na rzecz samego siebie. Mając na uwadze, że zawieranie umów z samym sobą nie jest prawnie dopuszczalne, Wnioskodawca nie ustala przychodu z działalności gospodarczej z tytułu nieodpłatnie uzyskanego świadczenia.

Dodać należy, iż ustalając przychód z nieruchomości odstąpionej nieodpłatnie do używania powinien uwzględnić wyłącznie tę wartość świadczenia, która przypada na pozostałych wspólników odpowiednio do wielkości ich udziałów w zyskach spółki.

Reasumując stwierdzić należy, iż w przypadku użyczenia spółce komandytowej, której Wnioskodawca jest udziałowcem części nieruchomości przychodem Wnioskodawcy wg przepisów obowiązujących do końca 2008 r. jest część wartości czynszowej odpowiadająca różnicy między całością udziałów w spółce a wielkością udziału Wnioskodawcy.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz.1316) z dniem 1.01.2009 r. uchylono przepisy art. 10 ust. 1 pkt 5 oraz art. 16.

W następstwie tej zmiany osoby, które oddały do nieodpłatnego używania nieruchomość (w rozpatrywanym wniosku spółce komandytowej), nie mają już z tego tytułu w 2009 r. obowiązku ustalania hipotetycznego przychodu w wysokości rynkowej wartości czynszu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego do dnia 31.12.2008 r. oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.