Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/4511-299/15-4/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-08-21
Teza: skutki podatkowe udzielenia spółce komandytowej nieoprocentowanej pożyczki przez wspólnika tej spółki
Słowa kluczowe: pożyczka; przychód; spółki-spółka osobowa; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2015 r. (data wpływu 21 maja 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 lipca 2015 r. (data wpływu 24 lipca 2015 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych udzielenia spółce komandytowej nieoprocentowanej pożyczki przez wspólnika tej spółki **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), w związku z czym pismem z dnia 15 lipca 2015 r., Nr IPTPB1/4511-299/15-2/AP, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 15 lipca 2015 r. (data doręczenia 16 lipca 2015 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 23 lipca 2015 r. (data wpływu 24 lipca 2015 r.), nadanym dnia 23 lipca 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od wszystkich osiąganych przez siebie dochodów, niezależnie od miejsca ich osiągania. Wnioskodawca jest wspólnikiem w X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Y (dalej zwana: „Spółką”), w której posiada status komandytariusza od dnia rejestracji Spółki, tj. od dnia 13 lutego 2015 r. Wspólnikami tej Spółki jest X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz osoby fizyczne, w tym Wnioskodawca. Wspólnicy Spółki, w tym Wnioskodawca, planują zgodnie, w celu dofinansowania bieżącej działalności Spółki, dokapitalizowanie Spółki.

Dokapitalizowanie Spółki przez wspólników będzie nieoprocentowane oraz będzie miało charakter zwrotny. Termin zwrotu tego dokapitalizowania zostanie ustalony pod warunkiem wykazania przez Spółkę, w sprawozdaniu finansowym, sporządzanym na dzień zakończenia danego roku obrotowego, zysku w odpowiedniej wysokości. Dokapitalizowanie to będzie miało charakter nieoprocentowanej pożyczki, zawartej mocą umowy, pomiędzy Spółką, a każdym z jej wspólników, w tym Wnioskodawcą. Wysokość zysku, wykazanego w sprawozdaniu finansowym, o którym mowa powyżej, od osiągnięcia którego uzależniony będzie jej zwrot wspólnikom, zostanie ustalona we wskazanej umowie pożyczki, a także w uprzedniej uchwale wszystkich wspólników Spółki, zobowiązującej ich do zawarcia wskazanych umów pożyczek. Ponadto, wskazano, że dokapitalizowanie Spółki przez każdego ze wspólników zostanie dokonane w proporcji do udziału w zysku i stracie Spółki, wykazanych w umowie Spółki, w taki sposób, że jeśli wspólnicy posiadają taki sam procent udziału w zysku, będą zobowiązani do dokapitalizowania Spółki kwotą w równej wysokości, natomiast jeśli jeden ze wspólników posiada odpowiednio mniejszy udział w zysku, będzie on zobowiązany do dokapitalizowania Spółki kwotą odpowiednio niższą od kwot, do uiszczenia których będą wspólnicy, posiadający wyższy od niego udział w zysku.

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że jest wspólnikiem w X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa od dnia 13 lutego 2015 r., tj. od dnia rejestracji Spółki w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Przychody Wnioskodawcy z prowadzonej przez Niego jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowane są podatkiem liniowym w stawce 19%, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca w prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzi pełne księgi rachunkowe. X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej towarów z zakresu budownictwa. Wnioskodawca posiada 49% udziału w zysku Spółki X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa. Spółka będzie zobowiązana do zwrotu pożyczki, jeśli zysk, wykazany w sprawozdaniu finansowym, sporządzanym na koniec danego roku obrotowego, osiągnie określoną w uchwale wspólników Spółki oraz umowach pożyczek, wysokość. Jeśli w danym roku obrotowym zysk będzie niższy, Spółka po zakończeniu tego roku nie będzie obowiązana do zwrotu tego dofinansowania wspólnikom i kolejnym momentem, w którym będzie można sprawdzić, czy ten warunek został spełniony, będzie zakończenie kolejnego roku obrotowego i sporządzenie sprawozdania finansowego za ten rok obrotowy. Jeśli okaże się, że zysk osiągnął wskazaną uprzednio w uchwale wysokość, Spółka stanie się zobowiązaną do zwrotu udzielonego uprzednio przez wspólników dofinansowania jej działalności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy z tytułu udzielenia przez Wnioskodawcę oraz pozostałych wspólników nieoprocentowanych pożyczek, o których mowa we wniosku, w proporcji zgodnej z udziałem danego wspólnika w zysku Spółki, wystąpi po stronie Wnioskodawcy przychód z tytułu uzyskania nieodpłatnego świadczenia?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), będzie On wraz z pozostałymi wspólnikami finansować działalność Spółki proporcjonalnie do określonego w umowie udziału w jej zysku oraz stracie. Biorąc pod uwagę transparentność podatkową spółki komandytowej, taki rodzaj ukształtowania dokapitalizowania Spółki przez Wnioskodawcę oznacza, że w części przypadającej na Jego udział w zyskach Spółki będzie On udostępniał środki finansowe „samemu sobie”, a jednocześnie dokapitalizowanie Spółki, dokonane przez pozostałych wspólników tej Spółki spowoduje, że część kwot, wpłaconych do Spółki przez pozostałych wspólników, zgodna z udziałem Wnioskodawcy w zysku, stanowić będzie ekwiwalent dla pozostałej kwoty, wpłaconej przez Wnioskodawcę do Spółki, ponad Jego udział w zysku. Innymi słowy, skoro Wnioskodawca posiada 49% udziału w zysku i stracie Spółki, to 49% wniesionej kwoty do Spółki nie będzie stanowiło podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym z tytułu uzyskania nieodpłatnego świadczenia z uwagi na swego rodzaju udostępnienie środków finansowych „samemu sobie”, natomiast pozostałe 51% wniesionej kwoty, jako dokapitalizowanie Spółki, będzie stanowiło ekwiwalent otrzymanego przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, w związku z dokapitalizowaniem Spółki przez pozostałych wspólników. W takich okolicznościach nie dojdzie do powstania nieodpłatnego świadczenia po stronie Wnioskodawcy, a tym samym z tytułu dokonania przedmiotowej czynności nie będzie podstaw do rozpoznania przez Wnioskodawcę, podlegającego opodatkowaniu przychodu. Także późniejsze otrzymanie zwrotu przedmiotowego dokapitalizowania przez Wnioskodawcę, nie spowoduje powstania podlegającego opodatkowaniu przychodu, ponieważ nie dojdzie w tym przypadku do wystąpienia jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego.

Jak wskazano powyżej, dokapitalizowanie Spółki przez wspólników, w tym Wnioskodawcę, będzie nieoprocentowane oraz będzie miało charakter zwrotny, po spełnieniu określonych w umowach pożyczek oraz wskazanej powyżej uchwale, warunków. Tym samym, należy uznać, że będzie to świadczenie zbliżone do świadczenia o charakterze bardziej pożyczkowym, niż o charakterze wkładu pieniężnego do Spółki, bowiem wniesienie wkładu nie ma charakteru zwrotnego.

W przypadku przedmiotowego planowanego dokapitalizowania Spółki, które będzie miało charakter zwrotny, może być ono traktowane jako uregulowana w art. 720-724 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121; zwanym dalej: „k.c.”), pożyczka. Zgodnie z powołanymi przepisami, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W modelu kodeksowym pożyczka przybiera postać umowy nieodpłatnej - określenie wynagrodzenia z tytułu udostępnienia kapitału nie należy do elementów koniecznych tego rodzaju umowy. W praktyce najczęściej jednak zostaje ona zawarta za wynagrodzeniem w postaci odsetek.

W przedmiotowym przypadku dokapitalizowanie będzie miało charakter zwrotny, co zbliża je definicyjnie do pożyczki w rozumieniu kodeksowym, bez wynagrodzenia dla pożyczkodawcy. Na gruncie prawa cywilnego pod pojęciem świadczenia rozumie się zachowanie dłużnika zgodne z treścią zobowiązania i czyniące zadość interesom wierzyciela. Do zachowania, mającego z punktu widzenia prawa cywilnego charakter świadczenia nieodpłatnego, dochodzi zarówno wtedy, gdy w umowie w ogóle nie zastrzeżono wynagrodzenia, jak i wówczas, gdy wynagrodzenie to ma charakter symboliczny.

Ze względu na autonomiczny charakter norm prawa podatkowego oraz brak ustawowej definicji świadczenia nieodpłatnego, sądy administracyjne w swoim orzecznictwie wielokrotnie precyzowały pojęcie nieodpłatnego świadczenia oraz świadczeń, stanowiących przychody w rozumieniu przepisów podatkowych.

I tak, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 czerwca 2011 r. (sygn. akt II FSK 788/10) wskazał, że „podstawową cechą nieodpłatnego świadczenia jest to, że otrzymujący przysporzenie nie jest zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego, np. obniżki ceny z tytułu sprzedaży towaru lub świadczonej usługi. Pojęcie nieodpłatnego świadczenia obejmuje te spośród nich, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub też których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inna formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar majątkowy czy finansowy. Kluczową cechą świadczenia nieodpłatnego jest więc to, że otrzymujący takie świadczenie nie jest zobowiązany do wykonania jakiekolwiek świadczenia wzajemnego. Aby zatem dane świadczenie mogło być uznane za świadczenie nieodpłatne konieczne jest by polegało ono wyłącznie na jednostronnym przysporzeniu po stronie podmiotu, który świadczenie to uzyskał. Nieodpłatnym świadczeniem będą więc w szczególności wszelkie wykonane na rzecz uprawnionego świadczenia, np. przyznające mu prawa do używania lub użytkowania składnika majątku.”

Pojęcie nieodpłatnego świadczenia zostało również zdefiniowane w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2002 r. (sygn. akt FPS 9/02), zgodnie z którą pojęcie nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.; zwanej dalej: „u.p.d.o.p.”), zawierającego uregulowania analogicznego do art. 11 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.; zwanej dalej: „u.p.d.o.f.”), będącego przedmiotem wykładni na podstawie niniejszego wniosku, „ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony - por. art. 353 k.c.), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.”

Ogólne pojęcie przychodu na gruncie powoływanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiowane jest w art. 11 u.p.d.o.f. Zgodnie z powoływanym przepisem, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 - 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw, wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W przedmiotowej sprawie istnieje prawdopodobieństwo zastosowania jedynie art. 14 u.p.d.o.f., jako jednego ze wskazanych w art. 11 u.p.d.o.f., przepisów, które mają wpływ na zmianę definicji przychodów, określonej w tym przepisie. Zgodnie z art. 14 ust. 1 zd. 1 u.p.d.o.f., za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Podsumowując, mając na uwadze treść powołanych powyżej przepisów, przychodem będą wszystkie przysporzenia majątkowe podatnika, o ile nie zostały wymienione w art. 14 ust. 3 u.p.d.o.f. i nie zostały wskazane w art. 21 u.p.d.o.f.

Zgodnie z tak pojmowanym pojęciem przychodu, obejmuje on także przysporzenia związane z nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym korzystaniem z praw i rzeczy (w tym pieniędzy), na podstawie art. 11 ust. 2a u.p.d.o.f., pod warunkiem jednak, że korzyść ta zostaje uzyskana kosztem innego podmiotu, zgodnie z powołaną powyżej definicją pojęcia „nieodpłatne świadczenie”, wypracowaną przez orzecznictwo sadów administracyjnych. Warto również zauważyć, że w judykaturze podkreśla się, że podatek dochodowy jest ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem podlegającym opodatkowaniu przychodem jest tylko taka wartość, która wchodząc do majątku podatnika powiększa jego aktywa, a więc ma charakter trwały i definitywny. Przykładowo wskazać tutaj można wyrok WSA w Poznaniu z 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Po 292/08, w którym Sąd stwierdził, że „pożyczki (lub świadczenia o zbliżonym charakterze), jako że, co do zasady, muszą być spłacone (zwrócone), nie mają wpływu na wysokość przychodu podatkowego” (por. przykładowo wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z 13 września 2000 r., sygn. akt I SA/Sz 1634/99, Orzecznictwo Podatkowe LexisNexis 2001/2, str. 5). Wyjątkiem jest tu sytuacja, w której pożyczka zostanie umorzona, gdyż czyni to z niej nieodpłatne świadczenie w rozumieniu analizowanego unormowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z 18 grudnia 1996 r., sygn. akt I SA/Łd 2752/95, (\`(...)\`) niepubl.).

Nieoprocentowane dokapitalizowanie Spółki przez jej wspólników, w tym Wnioskodawcę, będące przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację podatkową, nie będzie miało charakteru definitywnego, ponieważ podlegać będzie zwrotowi w terminie określonym w stosownej uchwale oraz umowach pożyczek, a jednocześnie, co zostanie wykazane, nie będzie stanowić korzyści odnoszonej kosztem innego podmiotu, wobec czego nie spowoduje powstania u Wnioskodawcy przychodu podatkowego. Również późniejszy jego zwrot przez Spółkę wspólnikom, w tym Wnioskodawcy, nie powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ otrzymana przez Wnioskodawcę kwota nie będzie stanowiła dla Niego przysporzenia majątkowego w rozumieniu nowej kategorii ekonomicznej, a tym samym nie może być uznana za przychód w rozumieniu u.p.d.o.f.

Stosownie do art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Jednocześnie spółki osobowe prawa handlowego, w tym spółka komandytowa, nie są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych, a dochody uzyskiwane za ich pośrednictwem podlegają opodatkowaniu u wspólników tych spółek, co stanowi przejaw tzw. transparentności podatkowej spółek osobowych w Polsce.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f., przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). Zasadę proporcjonalnego udziału stosuje się analogicznie do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 8 ust. 2 u.p.d.o.f. Wspólnik spółki komandytowej, który wykonuje świadczenie na rzecz tej spółki, z podatkowego punktu widzenia wykonuje zatem świadczenie „dla siebie samego” w takim zakresie, w jakim przychody i koszty spółki osobowej stanowią również jego przychody i koszty. W konsekwencji, jeżeli dane świadczenie ma charakter nieodpłatny, u wspólnika tego nie wystąpi ani przychód, ani koszt podatkowy. W takim przypadku nie będzie można mówić o uzyskaniu przez tego wspólnika przychodu z tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia, ponieważ spółka komandytowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego, a wspólnik w sensie podatkowym świadczył „samemu sobie”.

Korzyść z tytułu wykorzystywania kapitału udostępnionego przez wspólników, w tym Wnioskodawcę (pożyczek), nie jest uzyskiwana kosztem innego podmiotu. Biorąc pod uwagę, że każdy ze wspólników Spółki, w tym Wnioskodawca, dofinansuje Spółkę proporcjonalnie do swojego udziału w zysku tej Spółki, należy uznać że każdy ze wspólników będzie w istocie dofinansowywał „samego siebie”, wobec czego wskutek dokonania przedmiotowych czynności nie dojdzie do powstania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia u Wnioskodawcy. W opisywanej operacji gospodarczej każdy ze wspólników będzie partycypował w kwocie swojego dofinansowania w sposób proporcjonalny do udziału w zyskach Spółki, określonych w jej umowie, natomiast pozostała część dokapitalizowania udzielonego przez Wnioskodawcę stanowić będzie ekwiwalent dla dokapitalizowania udzielonego przez pozostałych wspólników, stanowiącą równowartość kwoty, która pozostała ponad kwotę przypadającą na udział w zysku wspólników.

Pod uwagę należy również wziąć kontekst gospodarczy udzielanego dofinansowania. Mianowicie, Wnioskodawca, będący jednocześnie wspólnikiem spółki osobowej, udziela jej nieodpłatnego dofinansowania o charakterze zwrotnym, co oznacza, że będzie partycypował w korzyściach majątkowych płynących z faktu, że pozostali wspólnicy również udzielili Spółce dofinansowania, ale jednocześnie będzie ponosił ciężar finansowy dofinansowania, którego sam Spółce udzieli. Nominalnie ciężar ten będzie nawet większy niż otrzymana korzyść. Niemniej jednak, będzie odpowiadał udziałowi poszczególnych wspólników w zyskach Spółki osobowej. W związku z powyższym uznać należy, że w sytuacji faktycznej niniejszej sprawy Wnioskodawca będzie czerpał określone korzyści majątkowe z pożyczek udzielonych Spółce osobowej, z drugiej jednak strony poniesie określone ciężary finansowe (sam udzieli pożyczki). Będą to zatem świadczenia ekwiwalentne. Również zatem z tego powodu należy uznać, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym nie dojdzie, po stronie Wnioskodawcy (wspólnika Spółki), do powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 2a u.p.d.o.f.

Należy podkreślić, że prezentowane stanowisko potwierdzane jest także przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach, o czym świadczy m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 listopada 2011 r., Nr IPPB3/423-642/11-4/AG, wydana na gruncie analogicznych przepisów u.p.d.o.p.

Argumentacja powyższa, wskazująca, że w przypadku pożyczek udzielanych spółce osobowej przez jej wspólników w wysokości proporcjonalnej do ich udziału w zysku tejże spółki nie rozpoznaje się przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, znalazła akceptację również w licznych innych interpretacjach prawa podatkowego, wśród których można wskazać następujące interpretacje, wydane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj.:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 grudnia 2013 r., Nr IPPB1/415-1003/13-4/EC,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 stycznia 2011 r., Nr IPPB1/415-980/10-2/EC,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 6 sierpnia 2012 r., Nr ILPB1/415-492/12-4/AG,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 stycznia 2013 r., Nr IPPB1/415-980/10-2/AMN;

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 20 października 2014 r., Nr IBPBI/1/415-732/10/KB,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 lutego 2015 r., Nr IPPB1/415-1369/14-2/EC.

Podsumowując, mając powyższe na względzie, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku dokonania przez Wnioskodawcę świadczeń na rzecz Spółki, w proporcji pozostającej do Jego udziału w zyskach Spółki, wynikającej z umowy Spółki, o charakterze nieodpłatnym, lecz zwrotnym, na warunkach określonych w uchwale wspólników o dokonaniu świadczenia, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie na gruncie przepisów u.p.d.o.f. przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 11 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 2a w zw. z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., zarówno w związku z udzieleniem przez Niego dofinansowania Spółce w odniesieniu do tej kwoty, jak i w związku z udzieleniem przez pozostałych wspólników takich dofinansowań (w odniesieniu do kwoty, odpowiadającej proporcji udziału Wnioskodawcy w zyskach Spółki), jak i w momencie zwrotu przedmiotowych świadczeń przez Spółkę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy Wnioskodawcy. Nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych wspólników spółki osobowej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.