Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-48/13-2/RG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-03-05
Teza: Czy podatnik podatku od towarów i usług - Gmina w odniesieniu do zrealizowanego projektu ma prawo do odliczenia w 2013 roku podatku VAT w całości lub części?
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2013r. (data wpływu 21 stycznia 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w 2013r. podatku VAT w całości lub w części w związku z realizacją inwestycji pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 stycznia 2013r. r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w 2013r. podatku VAT w całości lub w części w związku z realizacją inwestycji pn. „…”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Gmina realizując zadania nałożone przepisami ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym /Dz. U. z 2001 roku Nr 142 poz. 1591 z późn. zm. - art. 7 ust. 1 pkt 8/, wykonała inwestycję pn. „…”. W ramach tej inwestycji, która była realizowana w latach 2009-2011, został rozbudowany budynek istniejącej już Publicznej Szkoły Podstawowej oraz wybudowana została hala sportowa przy istniejącym już Publicznym Gimnazjum.

Do realizacji zadania Gmina pozyskała dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach działania 5.2 „Podniesienie jakości usług publicznych poprzez wspieranie placówek edukacyjnych i kulturalnych” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 - 2013. Otrzymane dofinansowanie stanowiło 60% wartości brutto inwestycji, tj. uwzględniało również koszty naliczonego podatku VAT w zakupionych usługach. Gmina tworząc budżet dla zadania jw. uwzględniła jako koszty kwalifikowane kwoty podatku VAT naliczonego, ponieważ nie ma możliwości jego odzyskania w całości lub części poprzez rozliczenia z urzędem skarbowym.

Gmina nie miała możliwości odzyskania naliczonego podatku VAT od zakupionych usług, ponieważ nie dokonuje w tym zakresie sprzedaży i nie osiąga w ramach działalności oświatowej żadnych dochodów. Głównym celem projektu było zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie edukacji publicznej - art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku samorządzie gminnym oraz art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty.

Nowe budynki nie są przedmiotem najmu, dzierżawy itp., lecz odbywają się w nich jedynie nieodpłatne zajęcia edukacyjne w ramach szkół publicznych. Działalność, która jest prowadzona w nowych budynkach jest działalnością statutową Gminy i nie jest związana z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.

Po zakończeniu inwestycji nowe budynki zostały przekazane zgodnie z art. 43 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami /Dz. U. z 2004 roku Nr 261 poz. 2603 z późn. zm./ dyrektorom poszczególnych placówek oświatowych. Forma „trwałego zarządu” jaką placówki zostały przekazane do użytkowania nie przysporzyła Gminie z tego tytułu żadnego dochodu. Zgodnie bowiem z art. 81 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty /Dz. U. z 2004 roku Nr 256 poz. 2572 z póź. zm./ publiczne szkoły, placówki, a także inne formy wychowania przedszkolnego, zakłady kształcenia nauczycieli i kolegia pracowników służb społecznych oraz prowadzące je organy są zwolnione z opłaty z tytułu trwałego zarządu i użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiących własność skarbu państwa lub jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, zajętych na działalność oświatową.

Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury dokumentujące poniesione wydatki w ramach realizacji wyżej wymienionego projektu, były wystawiane na Gminę jako beneficjenta pomocy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podatnik podatku od towarów i usług - Gmina w odniesieniu do zrealizowanego projektu ma prawo do odliczenia w 2013 roku podatku VAT w całości lub części?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym /Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 z późn. zm./ Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie edukacji publicznej na poziomie szkół podstawowych i gimnazjalnych.

Gmina nowe budynki oświatowe wykorzystuje tylko w zakresie wypełniania swoich ustawowych i statutowych obowiązków, nie są one zatem przedmiotem najmu czy dzierżawy, tj. nie służą prowadzeniu działalności generującej dochody i działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Po zakończeniu inwestycji nowe budynki zostały przekazane dyrektorom szkół decyzją administracyjną Wójta Gminy w trwały zarząd art. 43 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. Forma przekazania wyżej opisana również nie wygeneruje dla Gminy dochodów, bowiem zgodnie z art. 81 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty, publiczne szkoły są zwolnione od opłaty za trwały zarząd.

W przypadku Wnioskodawcy usługi nabywane w ramach inwestycji nie służyły czynnościom opodatkowanym - w oparciu o § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 04 kwietnia 2011 roku.

Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Podstawową zasadą dla realizacji prawa obniżenia podatku należnego o podatek nauczony jest istnienie związku tego podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Gmina nie wykorzystuje inwestycji zrealizowanej w ramach projektu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarowi usług.

Wobec powyższego oraz zgodnie z art. 5 i art. 86 ust. z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, Gmina nie ma prawa odliczyć w całości lub części podatku naliczonego z faktur związanych ze zrealizowaną inwestycją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Nieodpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatne świadczenie usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z powyższego wynika, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Zdaniem tut. organu aby ustalić czy świadczone usługi są związane z działalnością podatnika należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.).

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne, w myśl art. 7 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, obejmują sprawy edukacji publicznej.

Natomiast, w myśl art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. 2004, Nr 256, poz. 2572) zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli, w tym z oddziałami integracyjnymi, przedszkoli specjalnych oraz innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 14a ust. 1a, szkół podstawowych oraz gimnazjów, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych, szkół artystycznych oraz szkół przy zakładach karnych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, należy do zadań własnych gmin.

Zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) publiczne szkoły, placówki, a także inne formy wychowania przedszkolnego, zakłady kształcenia nauczycieli, placówki doskonalenia nauczycieli i kolegia pracowników służb społecznych oraz prowadzące je organy są zwolnione z opłat z tytułu trwałego zarządu, użytkowania i użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, zajętych na działalność oświatową.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina realizując zadania nałożone przepisami ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym wykonała w latach 2009-2011 inwestycję pn. „…”, w ramach której został rozbudowany budynek istniejącej już Publicznej Szkoły Podstawowej oraz wybudowana została hala sportowa przy istniejącym już Publicznym Gimnazjum. Do realizacji zadania Gmina pozyskała dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach działania 5.2 „Podniesienie jakości usług publicznych poprzez wspieranie placówek edukacyjnych i kulturalnych” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 - 2013. Otrzymane dofinansowanie stanowiło 60% wartości brutto inwestycji.

Gmina nie miała możliwości odzyskania naliczonego podatku VAT od zakupionych usług, ponieważ nie dokonuje w tym zakresie sprzedaży i nie osiąga w ramach działalności oświatowej żadnych dochodów. Głównym celem projektu było zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie edukacji publicznej. Nowe budynki nie są przedmiotem najmu, dzierżaw itp., lecz odbywają się w nich jedynie nieodpłatne zajęcia edukacyjne w ramach szkół publicznych. Działalność, która jest prowadzona w nowych budynkach jest działalnością statutową Gminy i nie jest związana z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT. Po zakończeniu inwestycji nowe budynki zostały przekazane dyrektorom poszczególnych placówek oświatowych. Forma „trwałego zarządu” jaką placówki zostały przekazane do użytkowania nie przysporzyła Gminie z tego tytułu żadnego dochodu. Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury dokumentujące poniesione wydatki w ramach realizacji wyżej wymienionego projektu, były wystawiane na Gminę jako beneficjenta pomocy.

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż oddanie nieodpłatnie w trwały zarząd budynków powstałych w ramach realizacji projektu wpisuje się w cel prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

W konsekwencji należy stwierdzić, iż zakupy towarów i usług jakie będą dokonywane w związku z realizacją przedmiotowego projektu, pozostawały będą bez związku z czynnościami implikującymi po stronie Wnioskodawcy podatek należny. Służyły one będą bowiem czynnościom, które nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wobec powyższego z zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy wynika, iż towary i usługi nabywane na potrzeby ww. projektu pozostają bez związku z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami generującymi podatek należny.

Tym samym stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania cytowany na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy, bowiem jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia w 2013 roku podatku VAT w całości lub części w związku z realizacją projektu pn. „…”, ponieważ ww. budynki nie służą Wnioskodawcy do działalności opodatkowanej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie wskazać należy, że organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.