Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.572.2025.1.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego; cyberbezpieczeństwo.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-odliczenie częściowe
odliczenia-prawo do odliczenia
proporcja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Miasto jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    Miasto wykonuje zadania nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji,
    których zostało powołane. Większość z tych zadań jest realizowana przez Miasto w
    ramach reżimu publicznoprawnego. Niemniej jednak, wybrane czynności Miasto wykonuje
    na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych i traktuje je jako podlegające
    regulacjom VAT.
    W ramach czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych Miasto
    dokonywać może:
    A) zarówno transakcji opodatkowanych VAT według odpowiednich stawek - Miasto w
      szczególności może dokonywać sprzedaży działek pod zabudowę, dzierżawy lokali
      użytkowych, refakturować opłaty za media oraz świadczyć usługi reklamowe i
      wynajmować powierzchnię pod stoiska handlowe. Transakcje te Miasto wykazuje
      wówczas w rejestrach sprzedaży i plikach JPK_V7M;
    B) jak również podlegających opodatkowaniu VAT, aczkolwiek zwolnionych z podatku – w
      szczególności może to być wynajem lokali mieszkalnych oraz sprzedaż tzw. „starszych
      /używanych” budynków i lokali. Transakcje te Miasto wykazuje wówczas w rejestrach
      sprzedaży i plikach JPK_V7M, jako zwolnione z podatku VAT.
    Po stronie Miasta występują również zdarzenia spoza zakresu VAT (tj. zdarzenia, które
    Miasto traktuje jako w ogóle niepodlegające ustawie o VAT):
    C) zarówno polegające na uzyskiwaniu przez Miasto określonych wpływów - w
      szczególności dochody z podatku od nieruchomości i opłaty skarbowej oraz udział w
      podatkach dochodowych;
    D) jak również niezwiązane z uzyskiwaniem wpływów - w szczególności budowa
      ogólnodostępnej infrastruktury gminnej jak trawniki, chodniki, oświetlenie, place
      zabaw etc.
    W związku z wykonywaniem ww. czynności na podstawie umów cywilnoprawnych oraz
    występowaniem zdarzeń spoza zakresu VAT, Miasto ponosi szereg wydatków, z tytułu
    których kontrahenci wystawiają na rzecz Miasta faktury VAT z wykazanymi kwotami
    podatku.
    Miasto zrealizowało inwestycję pn. „(...)” (dalej: „Zadanie” lub „Projekt”).
    Zadanie zostało zrealizowane na potrzeby Urzędu Miasta i Gminy w (...) (dalej: „Urząd”).
    Głównym celem Zadania jest poprawa cyberbezpieczeństwa Miasta oraz podniesienie
    poziomu bezpieczeństwa informacji poprzez wzmacnianie odporności i zdolności do
    skutecznego zapobiegania i reagowania na incydenty w systemach informatycznych
    Miasta.
    Miasto w ramach realizacji przedmiotowego Zadania poniosło wydatki na towary/usługi,
    które są/będą wykorzystywane na potrzeby Urzędu Miasta i Gminy w (...) (dalej:
    „Wydatki”). W ramach Projektu zrealizowano cztery zadania, w ramach których zakupiono
    w szczególności następujące towary/usługi:
    1) Zadanie 1: (...);
    2) Zadanie 2: (...);
    3) Zadanie 3: (...);
    4) Zadanie 4: (...).
    W związku z realizacją Zadania Miasto otrzymało od dostawców/wykonawców faktury VAT,
    na których wskazane zostało jako nabywca przedmiotowych towarów/usług.

    Jednocześnie Miasto pragnie wskazać, iż przedmiotowa inwestycja została zrealizowana
    przy pomocy środków przyznanych w ramach Programu Fundusze Europejskie na Rozwój
    Cyfrowy 2021–2027.
    Poniesione w ramach Zadania Wydatki służą, zdaniem Miasta, wykonywaniu przez Miasto
    czynności wskazanych w punktach A, B, C i D.
    Miasto nie jest w stanie przyporządkować poniesionych Wydatków jako wydatków
    związanych wyłącznie z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT albo wyłącznie z
    czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT, bowiem wydatki te jednocześnie
    związane są, zdaniem Miasta, z czynnościami opodatkowanymi VAT (wymienionymi
    powyżej jako A), zwolnionymi z opodatkowania VAT (wymienionymi powyżej jako B) oraz
    występującymi po stronie Miasta zdarzeniami spoza zakresu VAT (wymienionymi powyżej
    jako C i D).
    Miasto nie zna sposobu, aby Wydatki bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować
    odpowiednio do czynności opodatkowanych VAT, zwolnionych z VAT lub też do zdarzeń w
    ogóle niepodlegających regulacjom VAT. Trudność dokonania bezpośredniej alokacji
    powyższych Wydatków wynika między innymi z faktu, że wykonywane przez Miasto
    czynności podlegające opodatkowaniu VAT i występujące po jego stronie zdarzenia spoza
    zakresu VAT są co do zasady wykonywane przez tych samych pracowników Urzędu i/lub
    przy pomocy tych samych zasobów. Innymi słowy, przykładowo w tym samym lokalu i
    pomieszczeniach w budynku Urzędu, przy pomocy tych samych materiałów i urządzeń, ci
    sami pracownicy, w tym samym dniu, mogą brać udział np.:
        w transakcji sprzedaży działki pod zabudowę, opodatkowanej według podstawowej
        stawki VAT,
        w transakcji sprzedaży „starszego/używanego” budynku, którego dostawa korzysta
        ze zwolnienia z VAT,
        przy poborze podatku od nieruchomości oraz
        przy zawarciu umowy z wykonawcą, który będzie budował oświetlenie drogowe.
    W odniesieniu do Wydatków Miasto podkreśla, że jego zdaniem poprawa
    cyberbezpieczeństwa służy całokształtowi działalności Gminy. Przykładowo bowiem,
    awaria systemu informatycznego spowodowana cyberatakiem mogłaby zarówno utrudnić
    działalność gospodarczą Miasta opodatkowaną VAT (np. wystawienie faktur za świadczone
    przez Miasto usługi dostawy wody), zwolnioną z opodatkowania VAT (np. wystawienie
    faktur za najem lokali mieszkalnych), czy inną niż gospodarcza, niepodlegającą
    opodatkowaniu VAT (np. wystawienie zaświadczeń przez Referat Spraw Obywatelskich i
    Obronnych / USC).

## Pytanie

Czy w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją Inwestycji, Miastu przysługuje
    prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego przy jednoczesnym zastosowaniu
    proporcji (tzw. prewspółczynnika), o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w związku
    z § 3 ust. 2 Rozporządzenia, a następnie proporcji sprzedaży (tzw. współczynnika), o której
    mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W odniesieniu do Wydatków związanych z realizacją Zadania, Miastu przysługuje prawo do
    częściowego odliczenia podatku naliczonego przy jednoczesnym zastosowaniu proporcji
    (tzw. prewspółczynnika), o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w związku z § 3 ust.
    2 Rozporządzenia oraz proporcji sprzedaży (tzw. współczynnika), o której mowa w art. 90
    ust. 3 ustawy o VAT.

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem, w przypadku, gdy Miasto wykonuje czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą – powinno być ono traktowane, jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa de facto w sposób analogiczny do tych podmiotów.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w myśl
    art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez
    świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów.
    Jak Miasto wskazało, dokonywane przez nie na podstawie umów cywilnoprawnych
    czynności, takie jak np. dzierżawa lokali użytkowych, refakturowanie opłat za media,
    powinny być traktowane jako podlegające opodatkowaniu VAT, bowiem w tym zakresie
    Miasto działa jako podatnik VAT stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    W odniesieniu do Wydatków dotyczących realizacji Zadania nie jest możliwe ich
    jednoznaczne przyporządkowanie do czynności dających prawo do odliczenia podatku
    naliczonego oraz czynności niedających takiego prawa. Jednakże, z uwagi na fakt, iż ww.
    Wydatki mają zdaniem Miasta niewątpliwie w części związek także z czynnościami
    opodatkowanymi VAT, zdaniem Miasta powinno mu przysługiwać prawo do odliczenia
    części VAT naliczonego od tego rodzaju wydatków. Do rozstrzygnięcia pozostaje natomiast
    kwestia, w jaki sposób ustalić wysokość podatku, który będzie przez Miasto odliczany.
    W sytuacji, gdy podatnik wykonuje działalność jednocześnie podlegającą opodatkowaniu
    VAT i/lub zwolnioną z VAT, a także działalność spoza zakresu regulacji ustawy o VAT,
    odliczenie podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tego tytułu jest możliwe
    tylko w takim zakresie, w jakim wydatki te da się przyporządkować działalności
    podlegającej VAT (w szczególności potwierdzają to wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „TSUE”) w sprawach C-437/06 oraz C-515/07).
    Do sytuacji takiej odnosi się art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, który wszedł w życie 1 stycznia
    2016 r. Stosownie do treści wymienionego przepisu, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych

    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    Zdaniem Miasta, będące przedmiotem wniosku Wydatki, w zakresie, w jakim nie dotyczą
    działalności publicznej Miasta, mają w części związek z wykonywaną przez Miasto
    działalnością gospodarczą. Bowiem jak Miasto wskazało powyżej, w zakresie czynności
    opodatkowanych VAT (wymienionych jako A w opisie sprawy) oraz w zakresie czynności
    podlegających opodatkowaniu, aczkolwiek zwolnionych z opodatkowania VAT
    (wymienionych jako B w opisie sprawy) Miasto działa jako podatnik VAT w ramach
    prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT w związku z art. 15 ust. 2 cyt. ustawy).
    Ponadto, wskazane powyżej Wydatki zostały poniesione w części również w związku z
    występującymi po stronie Miasta zdarzeniami spoza zakresu VAT (wymienionymi jako C-D
    w opisie sprawy). Nie ulega wątpliwości, iż tego rodzaju wydatki dotyczą towarów i usług
    wykorzystywanych do celów innych niż działalność gospodarcza.
    Miasto pragnie przy tym zaznaczyć, iż w jego opinii, nabywane towary i usługi nie służą
    celom osobistym, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2. Zdaniem Miasta, w związku
    z ponoszeniem Wydatków, które w pewnej części są także związane z obszarem
    działalności Miasta, obejmującym zdarzenia spoza zakresu VAT, niewątpliwie nie dochodzi
    do przekazania towarów lub ich zużycia na cele osobiste Miasta ani jego pracowników, ani
    też do darowizn. W przypadku bowiem nieodpłatnego świadczenia usług, nie ulega
    wątpliwości, iż taka czynność wynika z określonych zadań Miasta, a nie stanowi
    wykorzystania przedmiotowych obiektów na cele osobiste Miasta czy jej pracowników. Nie
    powinno budzić wątpliwości, iż są to zdarzenia z zakresu zadań własnych Miasta i tym
    samym jego działalności (dodatkowo wykonywane poza reżimem cywilnoprawnym).
    Podsumowując, zdaniem Miasta, fakt, iż nabywane przez nie towary i usługi mają związek
    z wykonywaniem zadań własnych nałożonych ustawowo, nie świadczy o wykorzystywaniu
    przez Miasto tych towarów i usług na cele osobiste. Ponoszone przez Miasto w tym
    zakresie wydatki, jak wynika z opisu sprawy, nie zostały również poniesione na cele
    określone w art. 8 ust. 5 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, Miasto stoi na stanowisku, iż w analizowanym przypadku, przysługuje
    mu prawo do odliczenia odpowiedniej części podatku naliczonego od poniesionych
    Wydatków, ustalonej zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    W art. 86 ust. 2a ustawy o VAT ustawodawca wskazał wyraźnie, iż sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    W konsekwencji, na mocy powyższej delegacji Minister Finansów wydał Rozporządzenie, w
    którym wskazał m.in. dla jednostek samorządu terytorialnego sposób określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany
    za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej działalności.

    Zgodnie z § 3 ust. 2 Rozporządzenia za sposób określenia proporcji uznaje się w
    przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony
    według wzoru:
    X=A x 100D   UJST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.UJST
    Zdaniem Miasta, w celu określenia, w jakiej części Wydatki dotyczące Zadania służą
    działalności gospodarczej Miasta, należy wykorzystać wskazaną proporcję (tzw.
    prewspółczynnik lub preproporcja).
    Zdaniem Miasta, oprócz powyższej proporcji, Miasto zastosować powinno proporcję, o
    której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, zgodnie z którym, proporcję sprzedaży ustala
    się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu
    czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie
    prawo.
    Ustawa o VAT nie definiuje czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego. W opinii Wnioskodawcy, w tym przypadku należy się
    odnieść do czynności podlegających ustawie o VAT, a więc czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT, lecz zwolnionych z opodatkowania. Natomiast nie należy
    uwzględniać zdarzeń znajdujących się w ogóle poza zakresem regulacji ustawy o VAT
    (zostały one już uwzględnione na etapie zastosowania prewspółczynnika).
    Na uwagę zasługuje również fakt, iż przywołany przepis odnosi się do pojęcia obrotu.
    Zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. art. 29a ust. 1 ustawy VAT, podstawą
    opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i
    5 jest wszystko to, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub
    usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub
    osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika. Natomiast przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt
    22 ustawy o VAT, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Oznacza to, iż przepis art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, określający sposób wyliczenia proporcji
    sprzedaży poprzez odniesienie się do pojęcia obrotu, stanowi, iż w kalkulacji
    współczynnika sprzedaży należy uwzględniać wyłącznie czynności stanowiące odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, czyli czynności podlegające ustawie o VAT. W
    konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, wyłącznie
    czynności uregulowane w przepisach ustawy o VAT mogą zostać uwzględnione w
    kalkulacji proporcji. Zatem zdarzenia znajdujące się poza zakresem ustawy o VAT nie
    powinny wpływać na wysokość proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy
    o VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii orzeczniczej, w której
    TSUE wielokrotnie rozstrzygał, co należy rozumieć przez czynność, w związku z którą nie
    przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przykładowo w orzeczeniach C-333
    /91 Sofitam SA v. Ministre charge du Budget, C-306/94 Regie duaphinoise – Cabinet A.

    Forest SARL v. Minister du Budget, C-16/00 Cibo Participations SA Directeur Regional des
    impot du Nord-Pas-de-Calais, TSUE potwierdził, iż odsetki od pożyczek, oraz dywidendy
    pozostające całkowicie poza strefą opodatkowania VAT nie mogą być uwzględniane w
    obliczaniu proporcji sprzedaży, która ma na celu ustalenie części podatku naliczonego
    podlegającej odliczeniu.
    Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w utrwalonym w tej materii
    orzecznictwie krajowym. W tym miejscu należy wskazać na uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej: „NSA”) w składzie 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn.
    I FPS 9/10, w sentencji której rozszerzony skład sędziowski wskazał, że „Wartość czynności
    niepodlegających w ogóle opodatkowaniu nie wchodzi bowiem do sumy wartości obrotów
    ustalanych dla potrzeb liczenia proporcji sprzedaży”. Zatem NSA jednoznacznie
    potwierdził, że zdarzenia pozostające poza zakresem regulacji VAT nie powinny mieć
    wpływu na wysokość współczynnika sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o
    VAT.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy Miasto, które jest jednostką samorządu terytorialnego jest
    organem władzy publicznej, o którym mowa w przywołanym przypisie ustawy o VAT, a
    zadania, dla których Miasto zostało powołane w ramach reżimu publicznoprawnego,
    pozostają poza zakresem regulacji VAT.
    W konsekwencji, Miasto nie powinno uwzględniać w kalkulacji proporcji sprzedaży
    zdarzeń spoza zakresu VAT.
    W związku z powyższym, w odniesieniu do Wydatków dotyczących Zadania, w celu
    określenia części podatku naliczonego do odliczenia, właściwe będzie jednoczesne
    zastosowanie prewspółczynnika (tj. stosunku obrotów związanych z działalnością
    gospodarczą do całości dochodów Miasta), a następnie zastosowanie współczynnika, tj.
    proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.
    Stanowisko Miasta znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych przepisów
    prawa podatkowego. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 5 czerwca 2025 r., sygn.
    0113-KDIPT1-1.4012.364.2025.1.RG, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”)
    wskazał, iż: „(...) w sytuacji gdy wydatki poniesione w związku z realizacją ww. inwestycji
    będą wykorzystywane przez Państwa zarówno do działalności gospodarczej (czynności
    opodatkowane i zwolnione od podatku VAT) oraz do celów innych niż działalność
    gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu) i nie będą mieli Państwo
    możliwości przypisania poniesionych wydatków w całości do działalności gospodarczej, to
    w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej
    będą Państwo zobowiązani do stosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86
    ust. 2a ustawy z uwzględnieniem § 3 ust. 2 Rozporządzenia, skalkulowanego dla urzędu
    obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego. Ponadto z uwagi na to, że wydatki
    związane z realizacją ww. inwestycji będą służyły w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych, jak i do czynności zwolnionych od
    podatku, i nie będą mieli Państwo możliwości odrębnego określenia kwot podatku
    naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, będą Państwo zobowiązani również do
    proporcjonalnego odliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy”.
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej DKIS z 22
    maja 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.175.2024.2.EB oraz w interpretacji indywidualnej
    DKIS z 29 stycznia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.13.2024.1.KSA.
    Podsumowując, zdaniem Miasta, w odniesieniu do Wydatków dotyczących Zadania, tj.
    takich które – zdaniem Miasta – związane są jednocześnie z czynnościami

    opodatkowanymi VAT (wymienionymi jako A w opisie sprawy), zwolnionymi z
    opodatkowania VAT (wymienionymi jako B w opisie sprawy) oraz występującymi po
    stronie Miasta zdarzeniami spoza zakresu VAT (wymienionymi jako C i D w opisie sprawy),
    celem ustalenia możliwej do odliczenia części podatku naliczonego od tych Wydatków,
    Miasto powinno zastosować jednocześnie tzw. prewspółczynnik, o którym mowa w § 3
    ust. 2 Rozporządzenia oraz tzw. współczynnik, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i
    usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyklucza możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Stosownie do ww. przepisów na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa
    pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług
    wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma

    prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy (...).
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Jak stanowi § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    W myśl § 2 pkt 5 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o urzędzie obsługującym jednostkę samorządu
      terytorialnego – rozumie się przez to urząd obsługujący jednostkę samorządu
      terytorialnego, działający w formie samorządowej jednostki budżetowej.
    W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy”
    sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej,
    tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.

    Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Powołany art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w
    przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
    W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić
    działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. Towarzyszą one
    działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie
    nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością
    gospodarczą.
    Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie
    usług na cele osobiste w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy.
    Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością
    gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek
    naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy – przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy, czy nieodpłatną działalność statutową.
    Ponadto w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych od podatku, należy
    mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Poniższe przepisy stanowią
    uzupełnienie regulacji ww. art. 86 ustawy.
    W myśl art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do

      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    W świetle art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Ponadto, zgodnie z art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem. Realizują Państwo inwestycję pn. „(...)”. Zadanie jest realizowane na potrzeby
    Urzędu Miasta i Gminy.
    W związku z realizacją Inwestycji otrzymali Państwo od dostawców/wykonawców faktury,
    na których zostali Państwo wskazani jako nabywca przedmiotowych towarów/usług.
    Inwestycja jest finansowana wyłącznie ze źródeł zewnętrznych, tj. w przedmiotowym
    zakresie przyznane zostało Państwu dofinansowanie w ramach Funduszy Europejskich na
    Rozwój Cyfrowy 2021-2027.
    Nie są Państwo w stanie przyporządkować ponoszonych wydatków związanych z
    Inwestycją jako wydatków związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi lub
    wyłącznie z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT, bowiem wydatki te
    jednocześnie związane są z czynnościami opodatkowanymi VAT, zwolnionymi z podatku
    oraz występującymi po jej stronie zdarzeniami spoza zakresu VAT.
    Nie znają Państwo sposobu, aby wydatki mieszane bezpośrednio i wyłącznie
    przyporządkować odpowiednio do czynności opodatkowanych VAT, zwolnionych z VAT lub
    też do zdarzeń w ogóle niepodlegających regulacjom VAT. Trudność dokonania
    bezpośredniej alokacji powyższych wydatków wynika również z faktu, że wykonywane
    przez Państwa czynności podlegające opodatkowaniu VAT i występujące po Państwa
    stronie zdarzenia spoza zakresu VAT są co do zasady wykonywane przez tych samych
    pracowników Urzędu i/lub przy pomocy tych samych zasobów.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją Inwestycji przy zastosowaniu preproporcji, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy w związku z § 3 ust. 2 rozporządzenia, a następnie
    proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, odliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności
    gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający

    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie
    wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje
    pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych
    z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej,
    brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z
    zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających
    temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy, a w przypadku wystąpienia czynności zwolnionych z opodatkowania
    tym podatkiem – także proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Zatem w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją Inwestycji, które wykorzystają
    Państwo zarówno do celów działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT
    oraz zwolnionych z VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności
    niepodlegających opodatkowaniu VAT), i których nie mają Państwo możliwości
    przyporządkowania w całości do działalności gospodarczej, w pierwszej kolejności powinni
    Państwo dokonać wyliczenia kwoty podatku naliczonego przypisanego do działalności
    gospodarczej zgodnie ze „sposobem określenia proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust.
    2a i następne ustawy z uwzględnieniem § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015
    roku.
    Następnie, z uwagi na to, że – jak wynika z okoliczności sprawy – wydatki związane z
    realizacją Inwestycji służą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zarówno do
    czynności opodatkowanych, jak i do czynności zwolnionych od podatku, i nie mają
    Państwo możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z
    czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, są Państwo zobowiązani również do proporcjonalnego odliczenia podatku,
    zgodnie z art. 90 ust. 3 i następne ustawy.
    Zatem przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego w
    związku z realizacją Inwestycji w pierwszej kolejności przy zastosowaniu
    prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy w związku z § 3 ust.
    2 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r., a następnie proporcji sprzedaży, o której
    mowa w art. 90 ustawy. Prawo do odliczenia przysługuje Państwu pod warunkiem
    niewystąpienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.