Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.156.2025.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-14
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wykorzystywaniem przez
prezesa zarządu samochodu służbowego do celów
służbowych.
Słowa kluczowe: cel-cel służbowy
obowiązek-obowiązek płatnika
pojazdy-pojazd samochodowy
przychód-przychód z działalności wykonywanej osobiście
przychód-przychód ze stosunku służbowego
płatnik
samochód-samochód osobowy
samochód-samochód służbowy
użytkowanie (używanie)-użytkowanie samochodów
zarząd-prezes zarządu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Pozostali płatnicy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X. jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym w Polsce obowiązkowi
    podatkowemu. Głównym przedmiotem działalności spółki jest (...)
    Prezes Zarządu jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Wnioskodawca nie jest czynnym płatnikiem od podatku od towarów i usług. Prezes
    Zarządu nie posiada statusu przedsiębiorcy, nie wnioskował o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, ani też nie planuje dokonać takiego
    zgłoszenia oraz nie zarejestrował się jako podatnik VAT.
    Działalność Prezesa Zarządu ogranicza się wyłącznie do wykonywania obowiązków
    zarządczych wobec Spółki. Prezes Zarządu wykonuje swoje obowiązki na podstawie
    Umowy o świadczenie usług zarządzania. Zakres obowiązków i uprawnień Prezesa
    Zarządu określają przepisy prawa, postanowienia Umowy Spółki, Regulaminu Zarządu,
    Uchwały organów Spółki i inne wewnętrzne dokumenty Spółki oraz od 2024 r. Umowa o
    świadczenie usług zarządzania. Miejscem wykonywania obowiązków przez Prezesa
    Zarządu jest siedziba Spółki, jak również inne miejsca, w których zasadne jest podjęcie
    czynności w celu realizacji obowiązków Prezesa Zarządu.
    Do obowiązków Prezesa Zarządu należy prowadzenie spraw i interesów Spółki. Czynności
    te częstokroć wymagają wyjazdów w miejsca wykonywania aktualnych obowiązków
    służbowych, w tym często poza siedzibę główną Spółki. Charakter pełnionych funkcji i
    wykonywanych czynności wymaga od Prezesa Zarządu stałej mobilności i stałej
    dyspozycyjności bez względu na porę dnia. W związku z tym w celu realizacji obowiązków
    służbowych Prezesowi Zarządu powierzony jest samochód służbowy. Na podstawie
    umowy o świadczenie usług zarządzania par. 4 ust. 1 pkt 2 prezesowi zarządu spółki
    udostępniono między innymi samochód służbowy w celu wykonywania usług i
    obowiązków służbowych.
    Samochód służbowy udostępniony Prezesowi Zarządu służy do wykonywania obowiązków
    polegających na prowadzeniu spraw i interesów spółki zarówno w siedzibie, jak i poza nią.
    Charakter pełnionej funkcji i wykonywanych czynności wymaga od Prezesa Zarządu stałej
    mobilności i stałej dyspozycyjności bez względu na porę dnia (również poza ustalonymi

    godzinami pracy). Samochód służbowy jest Prezesowi Zarządu powierzony w celu
    ułatwienia wykonywania dedykowanych obowiązków, które wymagają stałej gotowości i
    dyspozycyjności. Powierzony Prezesowi Zarządu samochód służbowy wykorzystywany
    będzie głównie w celu dojazdu przez niego z miejsca zamieszkania do siedziby Spółki lub
    innego miejsca wynikającego z aktualnie wykonywanych obowiązków służbowych.
    Ponadto udostępnienie samochodu umożliwiać będzie szybkie i sprawne przemieszczanie
    się przez Prezesa Zarządu pomiędzy różnymi lokalizacjami, w których będzie on
    wykonywał obowiązki służbowe. Posiadanie przez Prezesa Zarządu samochodu
    służbowego ma zapewnić jego stałą mobilność (nawet poza godzinami pracy) oraz
    oszczędność czasową. Powierzony Prezesowi Zarządu samochód służbowy garażowany
    jest w pobliżu miejsca zamieszkania Prezesa Zarządu lub innego miejsca wynikającego z
    aktualnie wykonywanych obowiązków służbowych (np. wizyty w gminach-udziałowcach
    spółki, u kontrahentów i (...)).
    Prezes Zarządu spółki mieszka poza miejscowością, w której znajduje się siedziba spółki.
    X. jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym w Polsce obowiązkowi
    podatkowemu w całości swoich dochodów. Głównym przedmiotem działalności jest (...).
    Udziałowcami spółki jest (...) gmin na terenie (...) oraz (...). Spółka nie jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka podpisała z prezesem zarządu umowę o
    świadczenie usług (...). Prezes zarządu spółki jest osobą fizyczną posiadającą miejsce
    zamieszkania na terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Prezes Zarządu
    nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie wpisu do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Na podstawie Umowy o Świadczenie Usług Zarzadzania prezes zarządu zobowiązał się do
    zarządzania spółką i prowadzenia spraw spółki, natomiast spółka zobowiązała się do
    zapłaty prezesowi zarządu wynagrodzenia, zgodnie z zasadami określonymi w umowie.
    Zakres obowiązków i uprawnień Prezesa Zarządu określają przepisy prawa,
    postanowienia Umowy spółki i inne wewnętrzne dokumenty spółki oraz Umowa o
    Świadczenie Usług (...).
    Miejscem wykonywania obowiązków przez Prezesa Zarządu jest siedziba spółki w (...), jak
    również inne miejsca, w których zasadne jest podjęcie czynności w celu realizacji
    obowiązków Prezesa Zarządu. Zgodnie z umową Prezes Zarządu wykonuje obowiązki
    wynikające z umowy w czasie i miejscu według własnego uznania. Charakter pełnionej
    funkcji i wykonywanych czynności wymaga od prezesa zarządu stałej mobilności i
    dyspozycyjności, bez względu na porę dnia. Na podstawie umowy spółka (...) udostępnia
    do korzystania w zakresie niezbędnym do wykonywania Usług urządzenia techniczne oraz
    inne zasoby stanowiące mienie Spółki, w szczególności: samochód, telefon komórkowy z
    opłaconym abonamentem, komputer przenośny wraz z niezbędnym dodatkowym
    wyposażeniem.
    Spółka obecnie korzysta z samochodu na podstawie umowy najmu pojazdu
    (niekonsumencka), faktury dotyczące rat leasingowych są ujmowane w księgach spółki co
    miesiąc. Ten wynajmowany samochód służbowy jest powierzony Prezesowi Zarządu spółki
    w celu wykonywania obowiązków służbowych, wymagających stałej dyspozycyjności oraz
    przemieszczania się między wieloma lokalizacjami – gminami będącymi udziałowcami
    spółki. Samochód jest niezbędnym narzędziem umożliwiającym Prezesowi zarządu
    skuteczne wywiązywanie się przez niego z powierzonych zadań. Prezes jest zobowiązany
    odbywać zlecone mu przez spółkę podróże służbowe, jeżeli pozostają one w związku z
    wykonywanymi przez niego obowiązkami.
    Spółka pokrywa wszystkie niezbędne wydatki związane z używaniem pojazdu, tj. koszty
    jego utrzymania i eksploatacji (np. parking umożliwiający bezpieczny postój w miejscu
    zamieszkania, wymiana opon i innych płynów oraz zużywających się części w wyniku
    korzystania z pojazdu, w racie najmu są zawarte opłaty związane z ubezpieczeniem i
    serwisem) oraz koszty paliwa.

    Udostępnienie samochodu miało na celu szybkie i sprawne przemieszczanie się przez
    Prezesa zarządu pomiędzy różnymi lokalizacjami, w których będzie on wykonywał
    obowiązki służbowe. Posiadanie przez Prezesa zarządu samochodu służbowego ma
    zapewnić jego stałą mobilność oraz oszczędność czasową. Prezes nie korzysta z
    samochodu służbowego do celów prywatnych.

## Pytanie

Czy Prezes Zarządu korzystając z udostępnionego mu samochodu służbowego w celu
    realizacji powierzonych mu przez spółkę zadań (obowiązków służbowych) jako przejazdy z
    miejsca zamieszkania do siedziby spółki i z powrotem do miejsca zamieszkania oraz
    parkowania samochodu służbowego w miejscu umożliwiającym bezpieczny postój, uzyska
    z tego tytułu przychód z umowy o świadczenie usług zarządzania podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do którego
    spółka będzie zobowiązana wypełnić obowiązki płatnika określone w art. 41 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Prezes Zarządu, korzystając z udostępnionego mu samochodu służbowego nie uzyska z
    tego tytułu przychodu, który podlegałby opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, w odniesieniu do którego Spółka byłaby zobowiązana wypełnić obowiązki
    płatnika.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prezes Zarządu, któremu powierzony został do korzystania
    samochód służbowy w celu należytego wywiązywania się przez Niego z obowiązków
    służbowych, korzystając z przedmiotowego samochodu w celu dojazdu z miejsca
    zamieszkania do miejsca wykonywania obowiązków służbowych, bądź powierzonych
    zadań i z powrotem do miejsca zamieszkania, nie uzyskuje z tego tytułu przychodu z
    nieodpłatnych świadczeń w ramach przychodu z kontraktu managerskiego, tj. na
    podstawie art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 11
    ust. 1 ww. ustawy.
    Tym samym Spółka uważa, że nie ciążą na niej w tym przypadku obowiązki płatnika
    określone w art. 41 ust. 1 ww. ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przejazdy Prezesa Zarządu powierzonym mu samochodem
    służbowym pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscem wykonywania obowiązków
    służbowych, bądź też powierzonych mu zadań, stanowią realizację jego obowiązków
    służbowych. Wymaga się bowiem od Prezesa Zarządu ciągłej mobilności oraz
    dyspozycyjności, w związku z czym samochód jest mu powierzony w celu ułatwienia
    wykonywania dedykowanych obowiązków (obowiązków służbowych).
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku. Wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie
    rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych
    źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest określona w art.
    10 ust. 1 pkt 2 działalność wykonywana osobiście. Natomiast poszczególne kategorie
    przychodów z działalności wykonywanej osobiście wymienione zostały przez ustawodawcę
    w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Zgodnie z art. 13 pkt 7 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o
    której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby,
    niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych,
    komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.
    Natomiast w myśl art. 13 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, za przychody z działalności
    wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody
    uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów
    menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju
    umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności
    gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Stosownie do art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z
    zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych
    stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z
    uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich
    uzyskania.
    Według art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość
    pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
    1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
    2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
    3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu
      lub budynku;
    4. w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i
    zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności
    podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy.
    W myśl art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą,
    osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art.
    13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
    pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do
    dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów
    w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu

    składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną
    w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują
    kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do
    20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na
    rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego
    właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik
    nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy
    płatnik nie posiada siedziby.
    Jednakże w przypadku, gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o
    których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu
    skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
    opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z pełnioną funkcją do obowiązków Prezesa Zarządu
    należy prowadzenie spraw i interesów Spółki. Charakter pełnionej funkcji i wykonywanych
    czynności wymaga od Prezesa Zarządu stałej mobilności i stałej dyspozycyjności bez
    względu na porę dnia (również poza ustalonymi godzinami pracy). Samochód służbowy
    jest Prezesowi Zarządu powierzony w celu ułatwienia wykonywania dedykowanych
    obowiązków, które wymagają stałej gotowości i dyspozycyjności. Powierzony Prezesowi
    Zarządu samochód służbowy wykorzystywany będzie głównie w celu dojazdu przez niego
    z miejsca zamieszkania do siedziby Spółki lub innego miejsca wynikającego z aktualnie
    wykonywanych obowiązków służbowych. Ponadto udostępnienie samochodu umożliwiać
    będzie szybkie i sprawne przemieszczanie się przez Prezesa Zarządu pomiędzy różnymi
    lokalizacjami, w których będzie on wykonywał obowiązki służbowe. Posiadanie przez
    Prezesa Zarządu samochodu służbowego ma zapewnić jego stałą mobilność (nawet poza
    godzinami pracy) oraz oszczędność czasową. Tak jak Spółka wskazała, używanie
    samochodu służbowego służyć będzie Prezesowi Zarządu w celach związanych z
    wykonywaniem powierzonych obowiązków (wykonywaniem zadań służbowych).
    W przedmiotowej sprawie nie otrzyma on żadnej korzyści majątkowej kosztem Spółki.
    Korzystanie bowiem z samochodu służbowego przez Prezesa Zarządu, wobec którego
    Wnioskodawca, ze względu na specyfikę wykonywanych zadań, oczekuje stałej gotowości,
    dyspozycyjności i mobilności, nie może zostać uznane za nieodpłatne świadczenie. Istotne
    jest także to, że samochód może być używany wyłącznie do celów związanych z
    wykonywaniem obowiązków wynikających z umowy o pracę lub innej umowy zawartej ze
    Spółką lub do celów związanych z działalnością gospodarczą Spółki.
    Wnioskodawca podkreśla, że samochód służbowy będzie wykorzystywany przez Prezesa
    Zarządu w celu wykonywania obowiązków służbowych oraz zadań powierzonych mu przez
    Spółkę. Dlatego też zdaniem Wnioskodawcy brak jest podstaw do uznania, że po stronie
    Prezesa Zarządu powstanie przychód z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z dojazdem
    samochodem służbowym z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania powierzonych
    Prezesowi Zarządu przez Wnioskodawcę zadań i z powrotem.
    Zatem w ocenie Wnioskodawcy Spółka nie będzie miała z tego tytułu obowiązku ustalenia
    przychodu po stronie Prezesa Zarządu oraz obliczania, pobrania i odprowadzenia zaliczek
    na podatek dochodowy od osób fizycznych, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe stanowisko potwierdzane jest także w indywidualnych interpretacjach
    podatkowych, wydawanych w analogicznych stanach faktycznych, np.
    • interpretacja z 2 października 2020 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.594.2020.1.GG;
    • interpretacja z 10 marca 2020 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.613.2019.6.JM;
    • interpretacja z 10 czerwca 2021 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.218.2021.2.JM;

    • interpretacja z 8 lutego 2023 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.890.2022.2.SJ, zgodnie z którą:
    Mając na uwadze opis sprawy oraz zacytowane powyżej przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że Członkowie Zarządu, którym
    powierzony zostanie samochód służbowy w celu należytego wywiązywania się z
    obowiązków służbowych, w tym w celu dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca
    wykonywania obowiązków służbowych i z powrotem, nie uzyskają z tego tytułu przychodu
    z tytułu nieodpłatnych świadczeń, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do którego Państwo będziecie musieli
    wypełnić obowiązki płatnika ww. podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają:
      wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Art. 10 ust. 1 ww. ustawy zawiera usystematyzowany zbiór źródeł przychodów, a dalsze
    przepisy szczegółowo normują poszczególne źródła i stanowią o zróżnicowanych
    zasadach opodatkowania.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, źródłem przychodów jest działalność
    wykonywana osobiście.
    Zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z
    działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:
      przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych.
    Natomiast w myśl art. 13 pkt 9 ww. ustawy, z działalności wykonywanej osobiście, o której
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się również:
      przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w
      pkt 7.
    Należy zauważyć, że wyodrębnienie w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście przychodów z
    umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o
    podobnym charakterze – przy jednoczesnym zdefiniowaniu na użytek tej ustawy pojęcia
    pozarolniczej działalności gospodarczej – nie pozostawia wątpliwości, że źródłem tych
    przychodów jest zawsze działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Konsekwencją zakwalifikowania przychodów z tytułu umowy menedżerskiej jako
    przychodów z działalności wykonywanej osobiście jest ich opodatkowanie za
    pośrednictwem płatnika – na zasadach określonych w art. 41 i art. 42 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Płatnicy, o których mowa w art. 41 analizowanej ustawy, w myśl art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku
      w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki
      (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania,
      a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia
      działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek
      został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10,
      przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że:
    • Prezes Zarządu wykonuje swoje obowiązki na podstawie umowy o świadczenie usług
      (...);
    • miejscem wykonywania obowiązków przez Prezesa Zarządu jest siedziba Spółki, jak
      również inne miejsca, w których zasadne jest podjęcie czynności w celu realizacji
      obowiązków;
    • do obowiązków Prezesa Zarządu należy prowadzenie spraw i interesów Spółki – często
      wymaga to wyjazdów w miejsca wykonywania aktualnych obowiązków służbowych, w
      tym poza siedzibę główną Spółki;
    • Prezesowi zarządu spółki udostępniono m.in. samochód służbowy w celu wykonywania
      usług i obowiązków służbowych;
    • charakter pełnionej funkcji i wykonywanych czynności wymaga od Prezesa Zarządu
      stałej mobilności i stałej dyspozycyjności bez względu na porę dnia (również poza
      ustalonymi godzinami pracy);
    • powierzony Prezesowi Zarządu samochód służbowy wykorzystywany będzie głównie w
      celu dojazdu przez niego z miejsca zamieszkania do siedziby Spółki lub innego miejsca
      wynikającego z aktualnie wykonywanych obowiązków służbowych.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym o osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Pod pojęciem przychodu należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia
    prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie
    majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Stosownie do art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i
      stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Według  art.  11  ust.  2a  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  wartość
    pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu
      lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji
    nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy. Rozumienie tego
    pojęcia zostało jednak wypracowane w orzecznictwie. W uchwałach z 18 listopada 2002 r.
    sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd
    Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że na gruncie tej
    ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma:
      szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska
      gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
      kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze
      w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z
      kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające
      konkretny wymiar finansowy.
    W uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10 NSA potwierdził powyższe stanowisko
    uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych,
    w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, wykorzystywanie samochodu
    służbowego przez Prezesa Zarządu do przejazdów z miejsca zamieszkania do siedziby
    Spółki następuje w celu wykonywania zadań służbowych. Charakter pełnionej funkcji i
    wykonywanych czynności wymaga od Prezesa Zarządu stałej mobilności i dyspozycyjności,
    bez względu na porę dnia. Samochód służbowy jest powierzony Prezesowi Zarządu w celu
    ułatwienia wykonywania obowiązków służbowych, wymagających stałej dyspozycyjności

    oraz przemieszczania się między wieloma lokalizacjami. W związku z czym samochód jest
    niezbędnym narzędziem umożliwiającym Prezesowi Zarządu skuteczne wywiązywanie się
    przez Niego z powierzonych zadań.
    Tym samym udostępnienie Prezesowi samochodu służbowego dla celów wykonywania
    zadań służbowych w ramach umowy o świadczenie usług zarządzania nie skutkuje po
    stronie Prezesa powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym
    mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie będą więc
    Państwo mieli z tego tytułu obowiązku obliczania, pobrania i odprowadzenia zaliczek na
    podatek dochodowy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.