Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.15.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-11
Teza: Dochody Uczelni, przeznaczone i wydatkowane na cele
statutowe, w tym na pokrycie kosztów działalności Centrum
korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4.
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe
dotacja-dotacja unijna
edukacja
uczelnie-uczelnie publiczne
usługi-usługi edukacyjne
usługi-usługi naukowo-badawcze
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody
przeznaczone na cele statutowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo 3 marca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W strukturach Uczelni funkcjonuje (...) Centrum (..., dalej: „Centrum”). Centrum powstało w
    wyniku realizacji projektu pn. (dalej „Projekt”). Projektem objęto budowę budynku na
    potrzeby laboratoriów badawczych (...), a także nabycie stanowiących wyposażenie tych
    laboratoriów środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Centrum składa się
    z (...) laboratoriów, w których są opracowywane nowoczesne technologie oraz wyroby (...),
    mające być odpowiedzią na wyzwania (...). Infrastruktura projektu służy zaawansowanym
    pracom badawczym, a także jest udostępniana przedsiębiorstwom.
    Na realizację Projektu Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie ze środków publicznych
    (ze środków pochodzących z Unii Europejskiej, pozyskanych w ramach Regionalnego
    Programu Operacyjnego na lata 2014-2020), zgodnie ze złożonym wnioskiem o
    dofinansowanie do instytucji zarządzającej – Województwa (...) (dalej „Wniosek”) oraz
    umową o dofinansowanie projektu (dalej „Umowa”), zawartej z Województwem (...).
    W treści Wniosku wskazano, że Uczelnia spełnia kryteria określone w definicji „organizacji
    prowadzącej badania i szerzącej wiedzę” w rozumieniu Komunikatu Komisji „Zasady
    ramowe dotyczące pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną
    (2014/C 198/01)” (Dz. U. UE C z dnia 27 czerwca 2014 r., dalej „Komunikat Komisji”), a
    działalność laboratoriów wpisuje się w główną działalność Uczelni, jaką jest prowadzenie
    badań naukowych. Jak zadeklarowano we Wniosku, przedmiot Projektu używany będzie
    zgodnie z założonym podziałem na działalność gospodarczą i niegospodarczą (...%
    stanowić będzie działalność gospodarcza, a ...% działalność niegospodarcza). Źródłem
    finansowania kosztów działalności gospodarczej będą przede wszystkim przychody z
    wynajmu innym podmiotom na jednakowych i niedyskryminujących warunkach, a także
    przychody z prac badawczych i rozwojowych zleconych przez inne jednostki, w tym
    przedsiębiorstwa czy szpitale. W części niegospodarczej zaplanowano pokrycie kosztów
    funkcjonowania z krajowych dotacji, jak również z projektów w obszarze badań
    podstawowych. Konsekwencją założenia poziomu wykorzystania infrastruktury Projektu
    na działalność gospodarczą jako (...)% jej zasobów jest przyjęcie podziału kosztów
    kwalifikowanych na (...)% kosztów kwalifikowanych podlegających zasadom pomocy
    publicznej (część gospodarcza) i (...)% kosztów kwalifikowanych niepodlegających zasadom
    pomocy publicznej (część niegospodarcza). Kluczem podziału będzie czas pracy
    laboratoriów, wprowadzona będzie ewidencja czasu pracy infrastruktury, jak również
    rejestr zawartych umów. Uczelnia zobowiązała się także we wzmiankowanym dokumencie
    do prowadzenia wyodrębnionej księgowości dla obu części. We Wniosku zapisano
    również, że Uczelnia jest przedsiębiorcą w rozumieniu funkcjonalnym (wykorzystuje
    produkty projektu do działalności o charakterze gospodarczym). Wskazane stwierdzenie
    uzasadniono następująco: „Definicja działalności gospodarczej stosowana na potrzeby
    pomocy publicznej jest zdecydowanie szersza od definicji zawartej w ustawie o swobodzie
    działalności gospodarczej i oznacza wszelką działalność polegającą na oferowaniu na
    rynku towarów i usług. Zgodnie z tą definicją Uczelnia realizując działania prowadzone na
    części gospodarczej projektu będzie przedsiębiorcą w rozumieniu funkcjonalnym. Część ta
    obejmie (...)% całkowitych rocznych zasobów danej infrastruktury, zaś zdaniem KE [Komisji
    Europejskiej – przypis własny] tylko w sytuacji gdy organizacja prowadząca badania lub
    infrastruktura badawcza prowadzi niemal wyłącznie działalność niegospodarczą, jej
    finansowanie może być w całości nieobjęte zasadami pomocy państwa, pod warunkiem że
    jej działalność gospodarcza ma charakter czysto pomocniczy, co rozumiane jest jako
    wykorzystywanie infrastruktury do celów gospodarczych na poziomie nieprzekraczającym
    20% rocznych zasobów tej infrastruktury. Reasumując, w tej części Uczelnia będzie
    przedsiębiorcą w rozumieniu funkcjonalnym”. Ponadto we Wniosku stwierdzono, że

    podziału kosztów inwestycji pomiędzy część objętą pomocą publiczną i nieobjętą pomocą
    publiczną dokonano na podstawie planowanego rocznego użytkowania infrastruktury,
    mierzonego godzinami wykorzystania na działalność gospodarczą w rozumieniu Komisji
    Europejskiej (...%) i działalność nie stanowiącą działalności gospodarczej w tym rozumieniu
    (...%). Dotyczy to zarówno budynku, jak też aparatury i oprogramowania. Podkreślono
    także we wskazanym dokumencie, iż realizacja projektu pozwoli na zacieśnienie
    współpracy z sektorem prywatnym. Będzie to możliwe na co najmniej dwa sposoby:
    poprzez wykonywanie prac zleconych przez przedsiębiorstwa lub wynajem aparatury, a
    także przez wspólną realizację projektów badawczych, w których jednostka naukowa
    występuje w roli partnera/konsorcjanta, a nie podwykonawcy.
    Wskazane we Wniosku założenia znalazły odzwierciedlenie w Umowie. Określono w niej
    źródła finansowania Projektu, w tym wysokość dofinansowania na część gospodarczą oraz
    część niegospodarczą. Określenie „część gospodarcza”, zgodnie z postanowieniami
    Umowy, oznacza część projektu wykorzystywaną na działalność gospodarczą powiązaną z
    działalnością niegospodarczą, zgodną z celami projektu (np. wynajem infrastruktury,
    świadczenie usług na rzecz przedsiębiorstw, realizację badań kontraktowych, które
    odbywają się na zasadach rynkowych) i sfinansowaną zgodnie ze schematem pomocy
    publicznej. Pojęcie „część niegospodarcza” zostało natomiast zdefiniowane jako część
    projektu przeznaczona na następujące rodzaje działalności, sfinansowane ze środków
    publicznych w Projekcie:
    a) zasadnicza działalność organizacji prowadzących badania i infrastruktur badawczych, w
      szczególności kształcenie, niezależna działalność badawczo-rozwojowa mająca na celu
      powiększanie zasobów wiedzy i lepsze zrozumienie, w tym badania i rozwój w ramach
      współpracy, kiedy to organizacja prowadząca badania lub infrastruktura badawcza
      podejmuje skuteczną współpracę, szerokie rozpowszechnianie wyników badań na
      zasadzie niedyskryminacji i braku wyłączności, np. przez nauczanie, dostępne bazy
      danych, otwarte publikacje i otwarte oprogramowanie;
    b) działania związane z transferem wiedzy, jeżeli są one prowadzone przez organizację
      prowadzącą badania lub infrastrukturę badawczą (w tym przez ich działy lub jednostki
      zależne) albo wspólnie z innymi podmiotami tego typu lub w imieniu innych
      podmiotów tego typu, a wszelkie zyski z tych działań są reinwestowane w zasadniczą
      działalność organizacji prowadzących badania lub infrastruktur badawczych. Zlecenie
      wykonania odpowiednich usług stronom trzecim w drodze procedury otwartej
      pozostaje bez uszczerbku dla niegospodarczego charakteru takiej działalności.
    Uczelnia jest zobowiązana, zgodnie z Umową, do pomiaru wykorzystywania infrastruktury
    i wykazania, ze jest ona używana przez i na rzecz przedsiębiorstw. Do jej obowiązków
    należy coroczne monitorowanie, czy udział działalności gospodarczej w stosunku do
    sytuacji oczekiwanej w momencie przyznania pomocy nie przekroczył obowiązującej
    maksymalnej intensywności pomocy. Okres monitorowania rozpoczyna się po
    zakończeniu realizacji projektu, a kończy się z chwilą zamortyzowania/umorzenia
    wszystkich elementów infrastruktury objętej projektem. W przypadku, gdy wartość
    finansowania publicznego przypadającego na finansowanie działalności gospodarczej w
    danym roku obrotowym przekracza roczną alokację udzielonego dofinansowania na część
    gospodarczą projektu w danym roku, Uczelnia zobowiązana jest do zwrotu
    dofinansowania wynikającego z przekroczenia. Z kolei jeżeli Uczelnia nie osiągnie w
    danym roku minimalnego poziomu działalności gospodarczej, tj. (...)%, Umowa może
    zostać rozwiązana ze skutkiem natychmiastowym.
    Wnioskodawca jest publiczną uczelnią akademicką, a jego zasady działania określa ustawa
    z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.,
    dalej „PSWN”). Zgodnie z art. 11 ust. 1 PSWN, podstawowymi zadaniami uczelni są:
    1) prowadzenie kształcenia na studiach;
    2) prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia;

    3) prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer
      wiedzy i technologii do gospodarki;
    4) prowadzenie kształcenia doktorantów;
    5) kształcenie i promowanie kadr uczelni;
    6) stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w:
      a) procesie przyjmowania na uczelnię w celu odbywania kształcenia,
      b) kształceniu,
      c) prowadzeniu działalności naukowej;
    7) wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, tradycję
      narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;
    8) stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;
    9) upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i
      udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych;
    10) działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych.
    W myśl art. 12 PSWN, Uczelnia może prowadzić działalność gospodarczą wyodrębnioną
    organizacyjnie i finansowo od działalności polegającej na wykonywaniu zadań, o których
    mowa w art. 11, w zakresie i formach określonych w statucie, w szczególności przez
    tworzenie spółek kapitałowych. Stosownie do art. 34 ust. 1 PSWN statut określa zasady
    organizacji i funkcjonowania uczelni, w tym zasady prowadzenia działalności gospodarczej
    przez uczelnię. Zgodnie z art. 425 PSWN wykonywanie przez uczelnię zadań, o których
    mowa w art. 11, oraz prowadzenie działalności sportowej, rehabilitacyjnej lub
    diagnostycznej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z
    dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221, dalej „Prawo
    przedsiębiorców”).
    Zgodnie z § (...) statutu Uczelni (Uchwała nr ... Senatu ... z dnia ... w sprawie uchwalenia
    Statutu ..., tekst ujednolicony na dzień ..., dalej „Statut”) ma ona autonomię we wszystkich
    obszarach swojego działania na zasadach i w granicach wynikających z PSWN. Uczelnia
    kieruje się zasadami wolności nauczania, badań naukowych i twórczości artystycznej oraz
    poszanowaniem praw chroniących własność intelektualną. Uczelnia stanowi integralną
    część narodowego systemu edukacji i nauki. W myśl § (...) Statutu Uczelnia może
    prowadzić działalność gospodarczą w zakresie i formach określonych w Statucie i w PSWN,
    w szczególności w art. 149 ustawy (tworzenie spółek celowych). Uczelnia może prowadzić
    działalność gospodarczą w zakresie działalności (...).
    Centrum, od momentu jego uruchomienia, jest wykorzystywane przez Uczelnię zgodnie z
    założonym we Wniosku i Umowie podziałem na działalność gospodarczą i niegospodarczą
    (...% działalność gospodarcza, a ...% działalność niegospodarcza). Podkreślenia wymaga, że
    podział ten nie stanowi rzeczywistego podziału infrastruktury Centrum (fizycznego
    wyodrębnienia części wykorzystywanej gospodarczo oraz niegospodarczo). Ta sama
    infrastruktura jest wykorzystywana dla obydwu wskazanych celów, a przypisanie do jednej
    z kategorii odbywa się według wskazanego we Wniosku oraz Umowie klucza podziału.
    Wnioskodawca ponosi koszty funkcjonowania Centrum (w tym dokonuje odpisów
    amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, składających
    się na infrastrukturę Centrum). Koszty te finansowane są wpływami z prac badawczych i
    rozwojowych zleconych przez inne jednostki, w tym przedsiębiorstwa czy szpitale, a także
    z subwencji, dotacji, w tym również w ramach projektów w obszarze badań
    podstawowych. Uczelnia nie świadczy faktycznie odpłatnego najmu infrastruktury.
    Uczelnia powzięła wątpliwość, czy w związku z wykorzystywaniem Centrum na działalność
    polegającą na prowadzeniu prac badawczych i rozwojowych zleconych przez inne
    jednostki (a więc określoną we Wniosku o dofinansowanie projektu i zawartej Umowie
    jako działalność gospodarcza), jej dochody, przeznaczone na pokrycie kosztów działalności
    Centrum, w tym na pokrycie odpisów amortyzacyjnych od wykorzystywanych w tym celu
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, uznać należy za dochody

    przeznaczone i wydatkowane na cele statutowe Uczelni, o których mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 4 ustawy o PDOP.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Podstawowe zadania uczelni określa art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., zwanej dalej „PSWN”).
    Stosownie do wskazanej regulacji należą do nich:
    1) prowadzenie kształcenia na studiach;
    2) prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia;
    3) prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer
      wiedzy i technologii do gospodarki;
    4) prowadzenie kształcenia doktorantów;
    5) kształcenie i promowanie kadr uczelni;
    6) stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w:
      a) procesie przyjmowania na uczelnię w celu odbywania kształcenia,
      b) kształceniu,
      c) prowadzeniu działalności naukowej;
    7) wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie, tradycję
      narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;
    8) stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;
    9) upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i
      udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych;
    10) działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych.
    Stosownie do art. 34 ust. 1 PSWN zasady organizacji i funkcjonowania uczelni określa
    statut. W § (...) Statutu Uczelni (Uchwała nr ... Senatu ... z ... w sprawie uchwalenia Statutu
    ..., tekst ujednolicony na dzień ..., dalej „Statut”) wskazano, że Uczelnia jest publiczną
    uczelnią akademicką, a zasady jej organizacji i funkcjonowania określa PSWN, ustawa
    Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz akty
    wykonawcze do ustawy i Statut. Stosownie do § (...) Statutu Uczelnia stanowi integralną
    część narodowego systemu edukacji i nauki. W myśl § (...) Statutu Uczelnia prowadzi
    innowacyjne badania naukowe i prace rozwojowe, kształci wysoko wykwalifikowane kadry
    na rzecz społeczeństwa i gospodarki oparte na wiedzy, a także aktywnie wpływa na rozwój
    regionu i społeczności lokalnych. Jak precyzuje § (...) Uczelnia, uczestnicząc w rozwoju
    nauki, techniki i kultury, kształtuje w swej społeczności postawy odpowiedzialności,
    społecznej aktywności, wzajemnego szacunku, tolerancji, uczciwości, sprawiedliwości i
    umiłowania prawdy oraz propaguje dobre obyczaje w nauce.
    W konsekwencji, zadania Uczelni, określone w art. 11 ust. 1 PSWN oraz powołanych
    postanowieniach Statutu należy uznać za jej cele statutowe.
    (...) Centrum (...) składa się z laboratoriów badawczych (...). Infrastruktura Centrum jest
    wykorzystywana w celu prowadzenia przez Uczelnię prac badawczych. Jednocześnie
    Uczelnia wykorzystuje aparaturę Centrum dla potrzeb świadczenia odpłatnych usług
    badawczych (zgodnie ze swoim celem statutowym) zleconych przez zewnętrzne podmioty,
    w tym przedsiębiorstwa. Centrum nie prowadzi sprzedaży towarów.
    Uczelnia nie wynajmuje (jak również nie oddaje w dzierżawę) pomieszczeń, infrastruktury,
    sprzętu, aparatury przynależnych do Centrum.

## Pytanie

Czy prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dochody Uczelni,
    przeznaczone i wydatkowane na pokrycie kosztów działalności Centrum (w tym na
    pokrycie odpisów amortyzacyjnych od wykorzystywanych w tym celu środków trwałych i

    wartości niematerialnych i prawnych) korzystają ze zwolnienia od opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    PDOP?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochody Uczelni, przeznaczone i wydatkowane na pokrycie
    kosztów działalności Centrum (w tym na pokrycie odpisów amortyzacyjnych od
    wykorzystywanych w tym celu środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych),
    korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych
    na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP, wolne od podatku są dochody
    podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa,
    naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów,
    kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw
    społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi
    w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i
    społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele. W myśl
    art. 17 ust. 1b ustawy o PDOP, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników
    przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma
    zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i – bez względu na termin – wydatkowany
    na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na
    opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust.
    1 pkt 5a (dotyczącym dochodów klubów sportowych). Zgodnie z art. 17 ust. 1c ustawy o
    PDOP, przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w:
    1) przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach;
    2) przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których funkcję
      organu założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich jednostki
      pomocnicze utworzone na podstawie odrębnych przepisów;
    3) samorządowych zakładach budżetowych oraz jednostkach organizacyjnych
      nieposiadających osobowości prawnej, będących podatnikami podatku dochodowego
      od osób prawnych – jeżeli przedmiotem ich działalności jest zaspokajanie potrzeb
      publicznych pośrednio związanych z ochroną środowiska w zakresie: wodociągów i
      kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk i utylizacji odpadów komunalnych oraz
      transportu zbiorowego.
    Konstrukcja zwolnienia od opodatkowania zawarta w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP
    odnosi się do dochodów wydatkowanych na określone cele. Wydatkowanie dochodów
    przez podatników realizujących cele wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP na te
    cele statutowe powoduje, że wydane w ten sposób dochody korzystają ze zwolnienia.
    Natomiast dochody, które zostaną wydatkowane na inne cele niż wskazane w
    przytoczonych wyżej przepisach art. 17 ustawy, nie korzystają ze zwolnienia
    przedmiotowego.
    Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych „przepisy ustanawiające
    zwolnienia i ulgi podatkowe w systemie polskiego prawa podatkowego są istotnym
    wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, zatem stosowane muszą być w
    sposób ścisły. Omawiane zwolnienie podatkowe stanowi instrument, za pomocą którego
    ustawodawca wspiera i ułatwia realizację preferowanych przez niego celów społecznych,
    wskazanych enumeratywnie w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. Tym samym zwolnienie to
    powinno realizować cel założony i preferowany przez ustawodawcę. Odwołanie się w
    powyższym przepisie do celów statutowych, na podstawie których działają podatnicy
    oznacza, że zwolnienie może dotyczyć wyłącznie tych celów statutowych. Jeżeli zatem
    statut danego podmiotu przewiduje realizację niewymienionych w ustawie celów, dochód
    przeznaczony na ich realizację, nie będzie podlegał zwolnieniu” (por. wyroki Naczelnego

    Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt II FSK 1853/18, z dnia 6
    sierpnia 2019 r., sygn. akt II FSK 537/19). Jak zauważył Naczelny Sad Administracyjny w
    wyroku z dnia 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt II FSK 2427/17, odnosząc się do art. 17 ust. 1
    pkt 4 ustawy o PDOP: „Zwrot "cel statutowy", użyty w tym przepisie, należy rozumieć jako
    cel działania danego podmiotu, który przypisuje mu, jako cel statutowy, ustawa regulująca
    zasady jego powstawania, organizacji i funkcjonowania, nie zaś każdy cel zapisany w
    statucie tego podmiotu”. Podobnie, w wyroku z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt II FSK 1728
    /07, ten sam sąd stwierdził: „Jeżeli więc podatnik powołuje się na okoliczność
    przeznaczania dochodów na zapisane w jego statucie cele przewidziane w art. 17 ust. 1
    pkt 4 u.p.d.o.p., to zbadania wymaga czy stanowią one cele statutowe w granicach
    przewidzianych przez normujące w tym przedmiocie prawo. Poza przywołanym obszarem
    normatywnym aktywność podatnika dotyczy bowiem tylko zapisów statutu, a nie
    określonych przez prawo celów statutowych, co nie uzasadnia zastosowania ulgi
    podatkowej wynikającej z treści przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. Cel przywołany w
    statucie winien być badany dla oceny – czy na podstawie normującego w stosunku do
    danych podmiotów prawa może stanowić ich cel statutowy, a następnie, w razie
    odpowiedzi twierdzącej – czy cel ten zgodny jest z celami statutowymi przewidzianymi w
    art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.”.
    Wnioskodawca, jako publiczna uczelnia akademicka, należy do grona podmiotów,
    wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP. Jej cele statutowe, określone w art. 11
    PSWN oraz Statutem, pokrywają się z celami, wzmiankowanymi w powołanym przepisie,
    statuującym zwolnienie podatkowe. Ustawa PSWN określa, jako jedno z zadań
    podstawowych uczelni, prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług
    badawczych oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki. Jednocześnie art. 17 ust. 1
    pkt 4 ustawy o PDOP wskazuje, wśród celów preferowanych przez ustawodawcę,
    działalność naukową oraz naukowo-techniczną. Mając na względzie zatem regulacje,
    determinujące działalność Uczelni oraz regulację art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP, uznać
    należy, że prowadzenie prac badawczych i rozwojowych stanowi realizację celów
    statutowych uczelni. Nie ma przy tym znaczenia, czy wykonanie badań zostało zlecone
    uczelni przez inne jednostki, w tym przedsiębiorstwa czy szpitale.
    Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem,
    wydatkowania dochodu w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej nie można
    uznać za realizację celu statutowego podatnika. „Przyjęcie odmiennego poglądu
    prowadziłoby w konsekwencji do całkowitego zwolnienia od opodatkowania wszelkich
    dochodów osiąganych przez jednostki realizujące cele statutowe określone w art. 17 ust. 1
    u.p.d.o.p. Nie ma bowiem żadnych przeszkód, aby wykazać, że wszystkie wydatki danej
    jednostki są pośrednio ponoszone dla realizacji celów statutowych. Takie stanowisko
    pozostawałoby jednak w oczywistej sprzeczności z istotą ulg podatkowych oraz wykładnią
    systemową przepisów ustawy” (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4
    grudnia 2018 r., sygn. akt II FSK 3595/16, analogicznie wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FSK 537/19). Jak wskazał
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w prawomocnym wyroku z dnia 20
    września 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 86/16: „nie można przyjąć, że także pośrednie wydatki
    podatnika (związane z prowadzeniem działalności gospodarczej), realizujące cele
    statutowe preferowane przez ustawodawcę, korzystać będą ze zwolnienia z
    opodatkowania”.
    Pogląd wyrażany przez sądy administracyjne jest odzwierciedlony także w interpretacjach
    indywidualnych organów podatkowych (por. interpretacje indywidualne Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 maja 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.130.2023.1.
    MR1, z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.25.2024.2.AK). Co istotne,
    stanowiska organów podatkowych odwołują się do definicji działalności gospodarczej w

    rozumieniu Prawa przedsiębiorców, co pozwala na stwierdzenie, że wydatkowanie
    dochodu w związku z działalnością gospodarczą rozumianą tak, jak definiuje to Prawo
    przedsiębiorców, wyklucza zastosowanie zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP.
    Odnosząc wskazane rozważania do działalności Uczelni, zwrócić należy uwagę na
    dotyczące jej szczególne regulacje w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej. Art.
    12 PSWN wyraźnie przesądza o konieczności wyodrębnienia działalności gospodarczej,
    prowadzonej przez uczelnię, od działalności polegającej na wykonywaniu zadań, o których
    mowa w art. 11 (czyli zadań podstawowych, takich jak m.in. świadczenie usług
    badawczych). Natomiast art. 425 PSWN stanowi, że wykonywanie przez uczelnię zadań, o
    których mowa w art. 11 tej ustawy nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu
    Prawa przedsiębiorców. Zatem z mocy prawa nie uznaje się za działalność gospodarczą
    prowadzenia działalności naukowej, świadczenia usług badawczych oraz transferu wiedzy
    i technologii do gospodarki, wzmiankowanych w art. 11 ust. 1 pkt 3 PSWN. Bez wpływu na
    taką ocenę pozostaje okoliczność, czy usługi badawcze, np. wykonywane na zlecenie
    innych podmiotów, mają charakter odpłatny. Stanowisko takie potwierdza również
    doktryna. Jak stwierdzono w komentarzu do PSWN, art. 425 PSWN stanowi lex specialis,
    na mocy którego działalność podstawowa uczelni, obejmująca zakres zadań opisanych w
    art. 11 PSWN, nie jest uznawana za działalność gospodarczą. Nawet odpłatna realizacja
    tych zadań nie będzie stanowić działalności gospodarczej (por. Maria Hulicka Dział XII.
    Finansowanie systemu szkolnictwa wyższego i nauki w: „Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce. Komentarz” (red.) Jerzy Woźnicki, str. 1163).
    Co podkreślano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie na
    budowę Centrum ze środków publicznych (ze środków pochodzących z Unii Europejskiej).
    Warunkiem uzyskania wskazanego dofinansowania było przyjęcie określonych
    zobowiązań w zakresie wykorzystywania Centrum przez Uczelnię, wskazanych Wnioskiem
    oraz Umową. Przewidują one wykorzystanie Centrum w podziale na działalność
    gospodarczą i niegospodarczą, a Wniosek określa Uczelnię jako przedsiębiorcę w
    rozumieniu funkcjonalnym. Uwzględnienia jednak wymaga przy tym, do jakich regulacji
    prawnych referują wskazane dokumenty, co ma kluczowe znaczenie dla odkodowania
    zastosowanych pojęć „działalność gospodarcza” oraz „przedsiębiorca”.
    Art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/2 ze
    zm., dalej „TFUE”) reguluje instytucję pomocy publicznej. Na mocy tej regulacji zasadniczo
    wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów
    państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji
    poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest
    niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową
    między państwami członkowskimi. Jak wskazano w pkt 49 motywów rozporządzenia
    Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy
    za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 (Dz.U.UE.L.2014.187.1,
    dalej „Rozporządzenie Komisji w sprawie niektórych rodzajów pomocy”) infrastruktury
    badawcze mogą służyć do prowadzenia zarówno działalności gospodarczej, jak i
    niegospodarczej. W celu uniknięcia przyznawania pomocy państwa na działalność
    gospodarczą poprzez finansowanie działalności niegospodarczej ze środków publicznych,
    koszty i finansowanie działalności gospodarczej i niegospodarczej powinny być wyraźnie
    oddzielone. W przypadku gdy infrastrukturę wykorzystuje się do prowadzenia zarówno
    działalności gospodarczej, jak i niegospodarczej, finansowanie ze środków publicznych
    kosztów związanych z działalnością niegospodarczą tej infrastruktury nie stanowi pomocy
    państwa. Zasadami pomocy państwa obejmuje się tylko te środki publiczne, które
    powiązane są z działalnością gospodarczą. W celu zapewnienia zgodności z progami
    powodującymi obowiązek zgłoszenia i maksymalnymi poziomami intensywności pomocy
    należy uwzględniać jedynie działalność gospodarczą. Jeśli infrastruktura służy niemal
    wyłącznie do prowadzenia działalności niegospodarczej, jej finansowanie może w całości
    wykraczać poza zakres zasad pomocy państwa, pod warunkiem że jej gospodarcze

    wykorzystanie zachowa czysto pomocniczy charakter, tj. działalności o ograniczonym
    zakresie, bezpośrednio związanej z funkcjonowaniem infrastruktury i koniecznej do jej
    funkcjonowania lub nieodłącznie związanej z jej głównym przeznaczeniem
    niegospodarczym. Należy uznać, że taka sytuacja zachodzi, jeśli działalność gospodarcza
    pochłania takie same nakłady (takie jak materiały, sprzęt, siła robocza i majątek trwały) jak
    działalność niegospodarcza, a wydajność przewidziana corocznie na taką działalność
    gospodarczą nie przekracza 20% całkowitej rocznej wydajności infrastruktury badawczej.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 1 załącznika I do Rozporządzenia Komisji w sprawie
    niektórych rodzajów pomocy, za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą bez względu na jego formę prawną. Zalicza się tu w szczególności
    osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się
    rzemiosłem lub inną działalnością, a także spółki lub stowarzyszenia prowadzące
    regularną działalność gospodarczą. W świetle prawodawstwa Unii Europejskiej pojęcie
    przedsiębiorstwa rozumiane jest zatem szeroko. Europejski Trybunału Sprawiedliwości
    uznaje za przedsiębiorstwo każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez
    względu na jego formę prawną oraz źródła finansowania (por. wyrok z dnia 23 kwietnia
    1991 r. w sprawie C#41/90 Höfner i Elser, Zb. Orz. TS 1991, s. I-1979), natomiast
    działalność gospodarczą intepretuje jako działalność polegającą na oferowaniu towarów i
    /lub usług na określonym rynku, tj. działalność produkcyjną, dystrybucyjną i usługową
    (por. wyrok z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie C-309/99, J. C. J. Wouters, J. W. Savelbergh i
    Price Waterhouse Belastingadviseurs BV przeciwko Algemene Raad van de Nederlandse
    Orde van Advocaten, Zb. Orz. TS 2002, s. I-1577). Za przedsiębiorcę może zostać uznany
    podmiot nienastawiony na zysk (non- profit organisation), jak wskazano w wyroku z dnia
    21 września 1999 r. w sprawie Albany International przeciwko Stichting
    Bedrijfspensioenfonds Textielindustrie (sprawa C-67/96, Zb. Orz. TS 1999, s. I-5751).
    W Komunikacie Komisji podkreślono, że „organizacja prowadząca badania i szerząca
    wiedzę” lub „organizacja prowadząca badania” oznacza podmiot (taki jak uniwersytet lub
    instytut badawczy, agencja zajmująca się transferem technologii, pośrednik innowacyjny,
    wirtualny lub fizyczny podmiot prowadzący współpracę w dziedzinie badań), niezależnie
    od jego statusu prawnego (ustanowienia na mocy prawa publicznego lub prywatnego) lub
    sposobu finansowania, którego podstawowym celem jest samodzielne prowadzenie
    badań podstawowych, badań przemysłowych lub eksperymentalnych prac rozwojowych
    lub rozpowszechnianie na szeroką skalę wyników takich działań poprzez nauczanie,
    publikacje lub transfer wiedzy. Organizacje prowadzące badania i szerzące wiedzę są
    beneficjentami pomocy państwa, jeżeli finansowanie publiczne, które otrzymują, spełnia
    wszystkie warunki art. 107 ust. 1 TFUE. Jak wyjaśniono w zawiadomieniu dotyczącym
    pojęcia pomocy państwa i zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości
    beneficjent musi być zakwalifikowany jako przedsiębiorstwo, nie jest to jednak
    uzależnione od jego statusu prawnego, tj. od tego, czy ustanowiono go na mocy prawa
    publicznego czy prywatnego, ani też od jego charakteru gospodarczego, tj. od tego, czy
    jest nastawiony na zysk, czy nie. Elementem decydującym o uznaniu danego podmiotu za
    przedsiębiorstwo jest to, czy prowadzi on działalność gospodarczą polegającą na
    oferowaniu produktów lub usług na danym rynku. W Komunikacie Komisji wskazano
    również, że jeżeli organizacje prowadzące badania lub infrastruktury badawcze są
    wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, np. wynajmu wyposażenia lub
    laboratoriów przedsiębiorstwom, świadczenia usług dla przedsiębiorstw lub prowadzenia
    badań na zlecenie, to finansowanie publiczne przeznaczone na taką działalność
    gospodarczą na ogół uznaje się za pomoc państwa.
    Z orzecznictwa sądów Unii Europejskiej oraz praktyki decyzyjnej Komisji Europejskiej
    wyprowadzić można wniosek, zgodnie z którym pojęcie działalności gospodarczej – w
    rozumieniu unijnego prawa konkurencji – ma charakter funkcjonalny. Nawet jeśli w
    przeważającej części działalność podmiotu polega na podejmowaniu aktywności innej niż
    gospodarcza, nie jest on, jako całość przedsiębiorstwem, to z uwagi na niektóre funkcje
    może się on kwalifikować jako przedsiębiorstwo (jeżeli funkcje te mają charakter

    gospodarczy). Z tej perspektywy przykładowo także jednostka samorządu terytorialnego
    może być uznana za przedsiębiorcę w rozumieniu prawa konkurencji, gdy działalność, w
    którą się angażuje, ma charakter gospodarczy – pod względem tej konkretnej funkcji (por.
    Pismo Prezesa UOKiK znak DDO-0799-19(2)/12/MG;https://legislacja.rcl.gov.pl/docs//505
    /31771/31778/31782/dokument 31580.pdf).
    Wnioskodawca niewątpliwie wypełnia przesłankę prowadzenia działalności gospodarczej
    w rozumieniu reguł konkurencji wynikających z TFUE, w zakresie wskazanym we Wniosku
    oraz Umowie, w tym kiedy świadczy usługi na rzecz przedsiębiorstw i realizuje badania
    kontraktowe. Jego zdaniem nie oznacza to jednak automatycznie, że wskazana działalność
    nie stanowi realizacji celu statutowego. Art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP stanowi o
    zwolnieniu dochodu podatnika, którego celem statutowym jest m.in. działalność naukowa,
    naukowo-techniczna – w części przeznaczonej na ten cel. Jednocześnie art. 11 ust. 1 pkt 3
    PSWN przewiduje, jako zadanie podstawowe uczelni, prowadzenie działalności naukowej,
    świadczenie usług badawczych oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki. Statut
    Uczelni stanowi o jej działaniu na zasadach i w granicach wynikających z PSWN. Co
    ponadto istotne, na mocy PSWN, wykonywanie przez uczelnię zadań, o których mowa w
    art. 11 tej ustawy, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu Prawa
    przedsiębiorców. Prowadzenie działalności w takim rozumieniu należałoby uznać za
    przeszkodę w skorzystaniu z omawianego zwolnienia.
    W powoływanym komentarzu do przepisów PSWN zwrócono uwagę na następującą
    kwestię: „Należy wyraźnie podkreślić, że przepisy komentowanego artykułu [art. 425
    PSWN – przypis własny] stoją w sprzeczności z rozumieniem działalności gospodarczej w
    regulacjach prawa europejskiego w kontekście pomocy publicznej. Przepisy prawa
    unijnego dotyczące tej kwestii (mające prymat nad ustawodawstwem krajowym), a także
    orzecznictwo unijne za działalność gospodarczą uważają wszelką działalność polegającą
    na oferowaniu towarów i usług na rynku. W świetle tych przepisów i ich interpretacji
    prowadzenie rynkowej działalności edukacyjnej (np. kursy, studia podyplomowe) czy usług
    badawczych wykonywanych na rzecz otoczenia zewnętrznego stanowi działalność
    gospodarczą [...]. W myśl art. 11 p.s.w.n. również ta działalność mieści się w zakresie
    działalności podstawowej uczelni i zgodnie z przepisami komentowanego artykułu nie
    stanowi działalności gospodarczej” (por. Maria Hulicka Dział XII. Finansowanie systemu
    szkolnictwa wyższego i nauki w: „Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz” (red.)
    Jerzy Woźnicki, str. 1164).
    Wskazane argumenty prowadzą do jednoznacznej konkluzji, że pomimo zakwalifikowania
    do działalności gospodarczej w rozumieniu reguł konkurencji wynikających z TFUE,
    aktywność Uczelni w zakresie prowadzenia prac badawczych i rozwojowych zleconych
    przez inne jednostki, w tym przedsiębiorstwa czy szpitale:
    - nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu Prawa przedsiębiorców oraz
    - stanowi świadczenie usług badawczych oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki,
      a zatem realizację celu statutowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, gdyby nawet uznać, że prowadzenie prac badawczych i
    rozwojowych zleconych przez inne jednostki oznacza wykonywanie działalności
    gospodarczej, a zatem nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4
    ustawy o PDOP, to wskazana regulacja nie daje podstawy do jakiegokolwiek limitowania
    preferencji (przykładowo wprowadzenia proporcji wyliczenia dochodu zwolnionego). Nie
    byłoby zatem prawidłowym uznanie, że zwolnienie przysługuje w odniesieniu do (...)%
    wydatkowanego dochodu, bo tyle wynosi udział wykorzystania Centrum w działalności
    niegospodarczej w stosunku do całej jego działalności. Jak podkreślano, podział
    wykorzystania infrastruktury na działalność gospodarczą i niegospodarczą nie stanowi
    fizycznego wyodrębnienia części wykorzystywanej gospodarczo oraz niegospodarczo, gdyż
    ta sama infrastruktura jest wykorzystywana dla obydwu wskazanych celów, a przypisanie
    do jednej z kategorii odbywa się według umownego klucza podziału. Reguł tych nie można
    jednak przenosić na grunt zwolnienia podatkowego, skoro przepis wskazuje na

    przeznaczanie dochodu na cele statutowe i nie przewiduje żadnych reguł „statystycznego”
    limitowania zwolnienia. Niewątpliwie Uczelnia realizuje takie właśnie cele z
    wykorzystaniem infrastruktury Centrum. Pokrywanie kosztów funkcjonowania Centrum to
    w istocie przeznaczanie i wydatkowanie dochodu na cele statutowe.
    Reasumując, dochody Uczelni, przeznaczone i wydatkowane na pokrycie kosztów
    działalności Centrum korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PDOP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych
      i spółek kapitałowych w organizacji.
    Jednostki zwolnione podmiotowo z podatku dochodowego od osób prawnych określone
    zostały w art. 6 ust. 1 ustawy o CIT.
    Jako że Uczelnia jest osobą prawną oraz nie została wymieniona przez ustawodawcę w
    treści art. 6 ust. 1 ustawy o CIT jako podmiot zwolniony od podatku, podlega ogólnym
    regułom podatkowym przewidzianym w ustawie o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W świetle art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ustalony w powyższy sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z
    opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten zawiera bowiem
    katalog dochodów wolnych od podatku. Innymi słowy – wyłącza z podstawy
    opodatkowania dochody uzyskane z tytułów w nim wymienionych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem
      statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym
      również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej
      i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy
      dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę,
      dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i
      społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.
    Zwolnienie przedmiotowe, o jakim mowa w ww. art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, ma
    zastosowanie do dochodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 17 ust. 1a ustawy o CIT.
    Według tego przepisu:

      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających
      dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy:
      1) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów
      przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego,
      piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu
      powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub
      dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem objęte są jednak
      dochody podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20
      lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uzyskane z działalności
      polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego;
      1a) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach
      określonych w art. 17a-17k;
      2) dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż
      wymienione w tych przepisach.
    Na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających
      dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma
      zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin -
      wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji
      tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania
      przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
    Na mocy art. 17 ust. 1c ustawy o CIT:
      Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w:
      1) przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach;
      2) przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których
      funkcję organu założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich
      jednostki pomocnicze utworzone na podstawie odrębnych przepisów;
      3) samorządowych zakładach budżetowych oraz jednostkach organizacyjnych
      nieposiadających osobowości prawnej, będących podatnikami podatku
      dochodowego od osób prawnych - jeżeli przedmiotem ich działalności jest
      zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych z ochroną środowiska w
      zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk i utylizacji
      odpadów komunalnych oraz transportu zbiorowego.
    Mając na uwadze brzmienie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT należy wskazać, że
    zastosowanie przedmiotowego zwolnienia będzie możliwe w przypadku spełnienia
    następujących warunków:
    - podatnik prowadzi działalność statutową w zakresach wskazanych w art. 17 ust. 1 pkt 4
      ustawy o CIT (jego działalność statutowa odpowiada przynajmniej jednej z
      wymienionych powyżej),
    - podatnik nie zalicza się do podmiotów wymienionych w art. 17 ust. 1c ustawy o CIT,
    - podatnik przeznaczył oraz wydatkował, bez względu na termin, osiągnięte dochody na
      cel wskazany w statucie, odpowiadający celowi wskazanemu w art. 17 ust. 1 pkt 4
      ustawy o CIT.
    Przez działalność statutową podatnika należy rozumieć te rodzaje działalności, które ujęte
    zostały w jego statucie. Określenie celów statutowych pod kątem uprawnień podatkowych
    musi być precyzyjne i ścisłe. Z podatkowego punktu widzenia chodzi bowiem o zwolnienie
    dochodu od podatku, a zatem zastosowanie instytucji będącej wyjątkiem od reguły, jaką
    jest opodatkowanie dochodów osób prawnych.
    Zastosowanie przedmiotowego zwolnienia zależy nie tylko od przeznaczenia osiągniętego
    dochodu na preferowane ustawą cele statutowe, ale także od faktycznego wydatkowania
    go na te cele. Użyte przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT sformułowanie
    „w części przeznaczonej na te cele” oznacza, że jeżeli statut będzie przewidywał również

    realizację innych celów, niż wymienione w tym przepisie, to przeznaczenie dochodów
    podatnika na realizację tych „innych celów” nie będzie stanowiło podstawy do zwolnienia
    od opodatkowania.
    Zatem warunkiem skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    CIT jest, aby cele przewidziane w statucie mieściły się w katalogu celów wymienionych w
    tym przepisie. Z regulacji art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT wynika zatem wprost, że
    podstawowym kryterium zastosowania przewidzianego w nim zwolnienia podatkowego
    jest przeznaczenie przez podatnika osiągniętego przez niego dochodu na preferowane i
    ściśle określone w przepisie cele, przy czym cele te muszą w sposób niebudzący
    wątpliwości wynikać z postanowień statutu danego podmiotu. Jednocześnie określenie
    „cel statutowy” oznacza cel, który został wyraźnie sprecyzowany w statucie danej osoby
    prawnej.
    Przepis ten nie zawiera natomiast wymogu, aby wskazane w nim cele statutowe były
    głównymi czy też jedynymi celami działalności osoby prawnej. Jednak, aby podatnik mógł
    skorzystać ze zwolnienia wynikającego z omawianego przepisu, musi zadeklarować, że
    osiągnięty przez niego dochód w całości lub w części przeznaczy na cele statutowe
    preferowane przez ustawodawcę i na te cele go faktycznie wydatkuje.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w strukturach Uczelni
    funkcjonuje Centrum, które powstało w wyniku realizacji projektu obejmującego budowę
    budynku na potrzeby laboratoriów badawczych inżynierii biomedycznej, a także nabycie
    stanowiących wyposażenie tych laboratoriów środków trwałych i wartości niematerialnych
    i prawnych. Centrum składa się z (...) laboratoriów, w których są opracowywane
    nowoczesne technologie oraz wyroby medyczne.
    Infrastruktura Centrum jest wykorzystywana w celu prowadzenia przez Uczelnię prac
    badawczych. Jednocześnie Uczelnia wykorzystuje aparaturę Centrum dla potrzeb
    świadczenia odpłatnych usług badawczych (zgodnie ze swoim celem statutowym)
    zleconych przez zewnętrzne podmioty, w tym przedsiębiorstwa. Centrum nie prowadzi
    sprzedaży towarów. Uczelnia nie wynajmuje (jak również nie oddaje w dzierżawę)
    pomieszczeń, infrastruktury, sprzętu, aparatury przynależnych do Centrum.
    Podstawowe zadania Uczelni określa art. 11 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, w tym w pkt 3 prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych
    oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki.
    Stosownie do art. 34 ust. 1 PSWN zasady organizacji i funkcjonowania uczelni określa
    statut. W § (...) Statutu Uczelni wskazano, że Uczelnia jest publiczną uczelnią akademicką,
    a zasady jej organizacji i funkcjonowania określa PSWN, ustawa Przepisy wprowadzające
    ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz akty wykonawcze do ustawy i Statut.
    Stosownie do postawień Statutu Uczelnia stanowi integralną część narodowego systemu
    edukacji i nauki, prowadzi innowacyjne badania naukowe i prace rozwojowe, kształci
    wysoko wykwalifikowane kadry na rzecz społeczeństwa i gospodarki oparte na wiedzy, a
    także aktywnie wpływa na rozwój regionu i społeczności lokalnych. Zadania Uczelni,
    określone w art. 11 ust. 1 PSWN oraz powołanych postanowieniach Statutu należy uznać
    za jej cele statutowe.
    Państwa wątpliwość budzi, czy dochody Uczelni, przeznaczone i wydatkowane na pokrycie
    kosztów działalności Centrum korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., dalej: „PSWN”):
      Podstawowymi zadaniami uczelni są:
      1) prowadzenie kształcenia na studiach;
      2) prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia;

      3) prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer
      wiedzy i technologii do gospodarki;
      4) prowadzenie kształcenia doktorantów;
      5) kształcenie i promowanie kadr uczelni;
      6) stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w:
      a) procesie przyjmowania na uczelnię w celu odbywania kształcenia,
      b) kształceniu,
      c) prowadzeniu działalności naukowej;
      7) wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie,
      tradycję narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;
      8) stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;
      9) upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez
      gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych;
      10) działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych.
    Jak stanowi art. 425 PSWN:
      Wykonywanie przez uczelnię zadań, o których mowa w art. 11, oraz prowadzenie
      działalności sportowej, rehabilitacyjnej lub diagnostycznej nie stanowi działalności
      gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
      przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 i 1222).
    Z powyższego wynika, że wykonywanie przez Uczelnię zadań, o których mowa w art. 11
    PSWN (w tym świadczenie usług badawczych) nie stanowi działalności gospodarczej. W
    konsekwencji, biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy, można uznać, że Centrum
    jest wykorzystywane wyłącznie do działalności statutowej.
    Postanowienia art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT wskazują, że dochody podatników, których
    celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym
    również polegająca na kształceniu studentów – w części przeznaczonej na te cele jest
    wolna od podatku.
    Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy
    stwierdzić, że cele do jakich wykorzystywane jest Centrum funkcjonujące w ramach
    Uczelni są zbieżne z celami, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Dlatego
    też dochody Uczelni, przeznaczone i wydatkowane na pokrycie kosztów działalności
    Centrum podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków zaznaczyć należy, że
    orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ,

    mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.