Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.344.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-14
Teza: Nabywane od Spółki Niemieckiej usługi sekwencjonowania,
wykonywane przez podmiot leczniczy, korzystają ze
zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18
ustawy, jako usługi ściśle związane z usługami opieki
medycznej.
Słowa kluczowe: import-import usług
usługi-usługi medyczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi opieki medycznej
wykonywane przez podmioty lecznicze
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 18

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT importu badań genetycznych w

    celu diagnostyki medycznej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem
    z 26 czerwca 2025 r. (wpływ 2 lipca 2025 r.) oraz pismem z 7 lipca 2025 r. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana jako podatnik
    zwolniony z podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jest podmiotem leczniczym,
    zarejestrowanym w Rejestrze Podmiotów Prowadzących Działalność Leczniczą. Usługi
    świadczone przez Wnioskodawcę służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu
    i poprawie zdrowia. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca
    zajmuje się prowadzeniem Poradni Genetycznej oraz Pracowni Diagnostyki Genetycznej.
    W ramach Poradni Genetycznej prowadzone są konsultacje genetyczne zarówno dla
    dzieci, jak i dorosłych, zarówno w trybie komercyjnym, jak i finansowanym przez
    Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ). Konsultacje odbywają się stacjonarnie oraz w formie
    teleporad.
    Poradnia zajmuje się diagnostyką chorób genetycznych, niepłodnością, niepowodzeniami
    rozrodu oraz innymi problemami klinicznymi.
    W Pracowni Diagnostyki Genetycznej wykonywane są również badania genetyczne z
    wykorzystaniem najnowocześniejszych technologii, takich jak sekwencjonowanie nowej
    generacji (NGS) i całoeksomowe (WES).
    Spółka świadczy swoje usługi bezpośrednio na rzecz Narodowego Funduszu Zdrowia,
    szpitali, prywatnych praktyk lekarskich, a także na rzecz indywidualnych pacjentów.
    W celu przeprowadzenia badań diagnostycznych, Wnioskodawca nabywa usługi
    przeprowadzenia sekwencjonowania, która jest fragmentem badania diagnostycznego.
    W przypadku nabycia ww. usługi przeprowadzenia sekwencjonowania od podmiotu
    zagranicznego Wnioskodawca rozpoznaje import usług i z tego tytułu nalicza VAT należny
    według stawki 23%. Podatek ten jest wykazywany w deklaracji VAT-8 i wpłacany do urzędu
    skarbowego.
    Usługi są nabywane m.in. od Niemieckiej Spółki, będącej globalnym dostawcą analiz
    genetycznych dla szerokiego zakresu zastosowań medycznych i posiadającej największe
    laboratorium w Europie w dziedzinie genetyki klinicznej.
    Spółka Niemiecka jest jednostką naukowo-badawczą, świadczy usługi zarówno stricte
    medyczne czyli wykonuje pełne badania diagnostyczne, jak również świadczy usługi
    polegające na wykonaniu reakcji sekwencjonowania na maszynach do NGS, którymi
    dysponują w swoim parku maszynowym. W szczególności usługodawca przeprowadza
    sekwencjonowania (...), łączące zalety sekwencjonowania całego eksomu (WES) i
    sekwencjonowania całego genomu (WGS), obejmując wszystkie istotne z punktu widzenia
    choroby obszary genomu oraz wybrane zakażenia niegenetyczne.
    Spółka Niemiecka jako jednostka badawczo-naukowa posiada odpowiednią akredytację
    wydaną przez władze Niemieckiej Republiki Federalnej, do przeprowadzania badań w
    zakresie:
        opieki medycznej (analityka kwasu nukleinowego),
        opieki medycznej (medyczne badania laboratoryjne w ramach studiów klinicznych),
    Obszar badań:
        Analityka kwasu nukleinowego,
        Genetyka ludzka (cytogenetyka),
        Genetyka ludzka (molekularna genetyka ludzka).

    Wnioskodawca kupuje usługę sekwencjonowania, a cały dalszy ciąg badań
    diagnostycznych, czyli analiza danych, analiza bioinformatyczna, przygotowanie raportów,
    jest opracowana przez Spółkę.
    Badania te stanowią narzędzia diagnostyczne uzupełniające terapię farmakologiczną,
    klinicznie i analitycznie dostosowane do schorzeń określonego typu. Zgromadzone w ten
    sposób dane umożliwiają lekarzowi dobór terapii odpowiedniej dla konkretnego pacjenta
    oraz pozwalają na lepsze zrozumienie rezultatów leczenia, uwzględniając informacje o
    jego odporności na określone metody terapeutyczne. W wielu przypadkach badania te
    dostarczają lekarzowi także dane prognostyczne, tj. informacje na temat
    prawdopodobnego przebiegu choroby pacjenta (w szczególności w zakresie tempa jej
    rozwoju), co również przekłada się na dobór odpowiedniej terapii.
    Spółka Niemiecka świadcząca usługi sekwencjonowania na rzecz Wnioskodawcy, nie
    posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.
    Zagraniczny usługodawca nie jest podmiotem wpisanym do Rejestru podmiotów
    wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 100-109 ustawy z dnia 15
    kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 160, dalej: „Ustawa o
    działalności leczniczej”), ani nie składał wniosków o wpis do takiego rejestru.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Wątpliwości spółki dotyczą wyłącznie usług nabywanych od Niemieckiej Spółki.
    Wniosek nie dotyczy innych podmiotów i innych usług niż wskazane we wniosku.
    Usługa sekwencjonowania polega na technicznym wykonaniu reakcji laboratoryjnych oraz
    poddaniu uzyskanego preparatu odczytowi sekwencji materiału genetycznego z
    wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu, tzw. sekwenatora o wysokiej przepustowości.
    Na pytanie: czy bezpośrednim celem usług sekwencjonowania jest opieka medyczna
    służąca profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia?
    Odpowiedzieli Państwo: tak, celem tej usługi jest wykonanie genetycznego badania
    diagnostycznego w ramach usługi wykonywanej przez MLD (Medyczne Laboratorium
    Diagnostyczne), zarejestrowane w KIDL.
    Wykonanie usługi sekwencjonowania jest niezbędne do uzyskania danych w zakresie
    sekwencji materiału genetycznego pacjenta, a tym samym jest niezbędne do wykonania
    dla niego badania diagnostycznego, postawienia rozpoznania klinicznego i zaplanowania
    leczenia w celu poprawy zdrowia.
    Wykonanie genetycznego badania diagnostycznego, które służy celom zdrowotnym i
    profilaktycznym, nie jest możliwe bez etapu usługi sekwencjonowania oraz bez wykonania
    dalszych etapów, czyli analizy danych, analizy bioinformatycznej oraz przygotowania
    raportów. Usługa sekwencjonowania jest jednym z wielu etapów laboratoryjnych
    niezbędnych do wykonania badania i wydania wyniku diagnostycznego.
    Na pytanie: Czy usługi nabywane od podmiotu/podmiotów zagranicznych są elementem
    niezbędnym do wyświadczenia przez Państwa usług badań genetycznych? Proszę wyjaśnić
    dlaczego.
    Odpowiedzieli Państwo: Tak, są niezbędne ponieważ usługa sekwencjonowania jest
    integralnym etapem procedury diagnostycznej wysokoprzepustowych badań
    genetycznych. Bez wykonania usługi sekwencjonowania nie jest możliwe uzyskanie
    danych genomowych do ich dalszej analizy i wydania wyniku diagnostycznego.
    Omawiane usługi nabywają Państwo wyłącznie w celu wykonywania badań genetycznych
    przez reprezentowany przez Państwa podmiot leczniczy.
    Podstawowym celem świadczonych przez Państwa badań genetycznych jest diagnoza,
    bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia osoby poddawanej badaniu, tj. badania mają

    cel terapeutyczny. Podstawowym celem jest wykonanie badań diagnostycznych, które
    stanowią element procesu stawiania rozpoznania klinicznego, leczenia i profilaktyki
    zdrowotnej.
    Świadczone przez Państwa usługi badań genetycznych na rzecz NFZ, szpitali, prywatnych
    praktyk lekarskich są wykonywane w ramach opieki medycznej i szpitalnej, tj. są
    niezbędne w toku prowadzonej terapii konkretnego pacjenta. Badania genetyczne są
    niezbędne w toku prowadzonej terapii i/lub w toku stawiania diagnozy klinicznej,
    poszukiwania przyczyny objawów klinicznych obserwowanych u pacjenta.
    Świadczone przez Państwa usługi badań genetycznych na rzecz indywidualnych pacjentów
    (w tym komercyjnych) wykonywane są w ramach opieki medycznej nad pacjentem. Zwykle
    pacjenci zgłaszają się na podstawie wskazań medycznych oraz są kierowani przez lekarzy
    specjalistów.
    Celem świadczonych przez Państwa usług badań genetycznych, niezależnie od podmiotu
    zlecającego badanie, jest zawsze opieka medyczna/szpitalna służąca profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Wykonywane przez Państwa
    badania genetyczne, tak jak inne badania diagnostyczne, służą profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia pacjenta, w
    odniesieniu do wykonywanych przez Państwa badań, przejawiają się w istotnym udziale
    uzyskanych wyników w procesie diagnostycznym - badania genetyczne pozwalają na
    postawienie diagnozy klinicznej, na dobór odpowiedniego leczenia (np. w przebiegu
    niektórych nowotworów).
    Nie świadczą Państwo usług badań genetycznych dla celów innych niż terapeutyczne,
    niezwiązanych z diagnozą i terapią indywidualnego pacjenta.
    Wykonywane przez Państwa badania genetyczne nie stanowią ogólnej informacji
    niewiążącej się z oceną konkretnego przypadku pacjenta. Wykonywane badania są
    elementem medycyny spersonalizowanej.
    Świadczone usługi dotyczą wyłącznie ochrony zdrowia. Nie służą określaniu cech mających
    wpływ na aspekty życia inne niż zdrowotne.
    Zgodnie z Państwa aktualną wiedzą Niemiecka Spółka nie posiada w Polsce siedziby ani
    stałego miejsca działalności gospodarczej. Wniosek dotyczy wyłącznie usług nabywanych
    od Niemieckiej Spółki. Zgodnie z informacjami dostępnymi na stronie internetowej
    Contact Niemiecka Spółka jest zlokalizowana w Niemczech.
    Wnioskodawca nabywa od Niemieckiej Spółki wyłącznie usługi sekwencjonowania, która
    jest elementem wykonywanych przez Państwa podmiot (MLD) badań diagnostycznych.
    Spółka Niemiecka działa jako laboratorium diagnostyczne, jest jednostką badawczo-
    naukową, posiadającą odpowiednią akredytację wydaną przez odpowiednie urzędy.
    Niemiecka Spółka, od której nabywane są usługi, prowadzi działalność jako medyczne
    laboratorium diagnostyczne, działając w oparciu o następujące akty prawne i normy:
        Gendiagnostikgesetz (GenDG) - ustawa o diagnostyce genetycznej, regulująca
        wykonywanie badań genetycznych oraz wymagania dotyczące zgody pacjenta i
        kwalifikacji personelu;
        Rili-BÄK - wytyczne Niemieckiej Izby Lekarskiej dotyczące zapewnienia jakości w
        badaniach laboratoryjnych;
        MPDG (Medizinprodukterecht-Durchführungsgesetz) - niemiecka ustawa
        wykonawcza do rozporządzeń UE IVDR (rozporządzenie 2017/746 dotyczące
        wyrobów medycznych do diagnostyki in vitroi) i MDR (rozporządzenie 2017/745

        dotyczące pozostałych wyrobów medycznych), określająca obowiązki laboratoriów
        oraz nadzór nad nimi w Niemczech;
        DIN EN ISO 15189 - międzynarodowa norma określająca wymagania dla
        laboratoriów medycznych, w tym dotyczące jakości i kompetencji personelu;
        DIN EN ISO 17025 - norma dotycząca kompetencji laboratoriów badawczych w
        zakresie wykonywanych analiz laboratoryjnych.
    Na podstawie powyższych przepisów i norm, Niemiecka Spółka jest uprawniona do:
        wykonywania badań genetycznych i molekularnych na zlecenie lekarzy oraz
        instytucji medycznych,
        opracowywania i walidacji testów diagnostycznych,
        przygotowywania raportów medycznych wykorzystywanych w diagnostyce i
        leczeniu pacjentów,
        prowadzenia usług w systemie ochrony zdrowia zgodnie z wymaganiami IVDR oraz
        MPDG,
        realizowania badań zgodnie z wymogami jakościowymi i proceduralnymi
        określonymi przez GenDG i Rili-BÄK.
    Niemiecka Spółka nie posiada odrębnego zezwolenia na prowadzenie działalności
    leczniczej, ponieważ zgodnie z niemieckim porządkiem prawnym laboratoria
    diagnostyczne nie wymagają takiego zezwolenia i nie podlegają rejestracji jako „lecznicze”
    placówki. Ich działalność regulowana jest przez powyższe akty prawne i normy jakościowe.
    Nadzór i kontrola.
    Działalność laboratorium podlega nadzorowi odpowiednich organów, takich jak:
        niemieckie urzędy nadzoru nad wyrobami medycznymi,
        jednostki akredytujące (np. DAkkS),
        izby lekarskie oraz Kassenärztliche Vereinigungen w zakresie zapewnienia jakości i
        zgodności z przepisami.
    Usługi nabywane od Niemieckiej Spółki są wykorzystywane w celach diagnostycznych i
    stanowią istotny element procesu opieki zdrowotnej, wspierając diagnostykę oraz leczenie
    pacjentów zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa niemieckiego i unijnego.
    Niemiecka Spółka specjalizuje się w diagnostyce genetycznej oraz usługach
    sekwencjonowania materiału genetycznego.
    Działa od 2009 roku i jest uznawana za jednego z liderów w dziedzinie genetyki klinicznej,
    współpracując z lekarzami, klinikami oraz przemysłem farmaceutycznym.
    Posiada własne laboratoria oraz certyfikaty jakości (m.in. CLIA, CAP, DIN EN ISO 15189, ISO
    17025).
    Status prawny w świetle niemieckiego prawa:
    Niemiecka Spółka działa jako akredytowane laboratorium diagnostyczne, realizujące
    badania genetyczne na zlecenie lekarzy i instytucji medycznych.
    W zakresie działalności znajdują się m.in.:
        pobieranie i analiza materiału genetycznego,

        przygotowywanie raportów diagnostycznych,
        wspomaganie procesu leczenia przez dostarczanie danych lekarzom prowadzącym.
    Niemiecka Spółka nie jest formalnie wpisana do niemieckiego rejestru podmiotów
    prowadzących działalność leczniczą (np. szpitali, MVZ), ponieważ niemieckie przepisy
    różnicują działalność leczniczą (Heilbehandlung) i diagnostyczną, traktując laboratoria jako
    odrębny typ usługodawców zdrowotnych. Niemniej jednak, laboratoria takie jak Spółka
    działają w systemie opieki zdrowotnej i podlegają szczegółowym regulacjom technicznym i
    jakościowym (np. Medizinproduktegesetz, IVDR, normy ISO).
    Znaczenie dla zwolnienia z VAT:
    Pomimo braku formalnego statusu „podmiotu leczniczego” w rozumieniu niemieckiego
    prawa, usługi świadczone przez Niemiecką Spółkę spełniają przesłanki do zastosowania
    zwolnienia z VAT, zarówno na gruncie przepisów polskiej ustawy o VAT (art. 43 ust. 1 pkt
    18 i 19), jak i dyrektywy 2006/112/WE (art. 132 ust. 1 lit. b i c).
    W szczególności:
        usługi są nabywane od Niemieckiej Spółki wyłącznie w celu wykonywania badań
        diagnostycznych, których celem jest profilaktyka i ochrona zdrowia pacjentów, w
        tym postawienie rozpoznania i dobór właściwego leczenia.
        usługi te są nabywane przez Wnioskodawcę wyłącznie w celu diagnostyki
        medycznej pacjentów - tj. są niezbędnym etapem procesu świadczenia usług
        medycznych przez lekarzy i placówki medyczne.
        usługi te są wykonywane przez instytucję wyspecjalizowaną w badaniach
        genetycznych, działającą w ścisłym związku z systemem ochrony zdrowia,
        akredytowaną i podlegającą rygorom jakościowym właściwym dla usług
        medycznych.
    Zgodnie z orzecznictwem TSUE (m.in. sprawy C-307/01, C-262/08, C-106/05), decydujące
    znaczenie dla zastosowania zwolnienia z VAT ma charakter i cel świadczonej usługi, a nie
    wyłącznie jej forma organizacyjna czy status formalny świadczeniodawcy w danym
    państwie członkowskim. Tak długo, jak usługa służy konkretnemu pacjentowi i celom
    zdrowotnym, może korzystać ze zwolnienia na mocy prawa unijnego.
    Potencjalny status w świetle polskich przepisów:
    Gdyby Niemiecka Spółka prowadziła działalność w Polsce w analogiczny sposób, mogłaby
    zostać zakwalifikowana jako podmiot leczniczy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    działalności leczniczej, np. jako laboratorium medyczne (zakład diagnostyki
    laboratoryjnej), pod warunkiem spełnienia wymagań formalnych (w tym wpisu do RPWDL i
    zatrudniania osób wykonujących zawody medyczne).
    Fakt, że prawo niemieckie dokonuje formalnego rozróżnienia między podmiotami
    leczniczymi a diagnostycznymi, nie powinien przesądzać o braku możliwości skorzystania
    ze zwolnienia z VAT - o ile spełnione są materialne przesłanki wynikające z dyrektywy i
    ustawy o VAT, tj. świadczenie usług o charakterze medycznym mających na celu
    profilaktykę, diagnozowanie, leczenie lub poprawę zdrowia pacjentów.
    Podsumowanie:
    Niemiecka Spółka nie posiada formalnego statusu „podmiotu leczniczego” w rozumieniu
    niemieckiego prawa, ale jej działalność spełnia przesłanki do uznania usług za zwolnione z
    VAT jako usługi wykorzystywane w celach diagnostycznych.

    Ponadto, gdyby analogiczna działalność była prowadzona w Polsce, istniałaby możliwość
    uznania jej za podmiot leczniczy w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej.
    W trakcie wyboru laboratorium, które mogłoby wykonywać usługę sekwencjonowania
    kierowali się Państwo rodzajem placówki oraz usług, które świadczy. Niemiecka spółka
    świadczy m.in. usługi medyczne i badawcze i posiada akredytacje dedykowane dla
    podmiotów wykonujących badania o charakterze diagnostycznym. Ponieważ niemiecka
    spółka przedstawiła stosowne dokumenty akredytacyjne, zakładają Państwo, że usługa
    sekwencjonowania jest wykonywana z użyciem sprzętu spełniającego wymogi
    diagnostyczne przez osoby, które posiadają odpowiednie umiejętności i są przeszkolone
    zgodnie z wymogami akredytacyjnymi.
    Pytania
    1. Czy usługi badań genetycznych nabywane przez Spółkę od podmiotów zagranicznych
      w celu diagnostyki medycznej mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art.
      43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT?
    2. Czy w konsekwencji Spółka nie była i nie jest zobowiązana do rozliczenia podatku
      należnego 23% VAT z tytułu importu tych usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy
    Usługi badań genetycznych nabywane przez Spółkę od podmiotów zagranicznych w celu
    diagnostyki medycznej mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    18 ustawy o VAT, jako usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawa towarów i
    świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności
    leczniczej przez podmioty lecznicze.
    W konsekwencji Spółka nie była i nie jest zobowiązana do naliczenia podatku należnego
    23% VAT z tytułu importu tych usług.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów (...).
    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Zgodnie z art. 28a ustawy o VAT, na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
    1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
        a. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
        b. osobę prawną niebędąca podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;

    2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych
      za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art.
      5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego
      rzecz usług.
    Powyższy artykuł wprowadza w ustawie drugą definicje podatnika. Definicja ta ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Generalna zasada dotycząca miejsca świadczenia usług (na rzecz podatników w
    rozumieniu art. 28a ustawy) została określona w art. 28b ust. 1 ustawy. W oparciu o ten
    przepis, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika
    jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
    gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art.
    28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług do których nie znajduje
    zastosowanie art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art.
    28n ustawy na rzecz podatnika działającego w takim charakterze jest miejsce, w którym
    podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 2 pkt 9 ww. ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z
    tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 4.
    Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi,
    jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
    b) usługobiorcą jest:
          w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa
          w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
          w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
          siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
          gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
          którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    W myśl art. 17 ust. 1a ustawy, przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w
    przypadku gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub
    dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.
    Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5,
    usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

    Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT zwolniony oraz jako podatnik VAT-
    UE. Wnioskodawca nabywa usługi od Niemieckiej Spółki, będącej aktywnym podatnikiem
    VAT-UE.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawca nabywając usługę od
    zagranicznego podmiotu, powinien rozpoznać po swojej stronie import usług, który
    będzie opodatkowany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa na terytorium Polski w
    myśl art. 28b ustawy w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz art. 2 pkt 9 ustawy o VAT.
    Należy wskazać, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług może być albo opodatkowana podatkiem albo może korzystać ze zwolnienia od
    podatku.
    Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie
    opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane,
    wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    Należy jednak zauważyć, że ww. przepis art. 43 ust. 1 pkt ustawy, zwalnia od podatku
    wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń,
    które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w
    ramach zawodów medycznych, ale tylko te, które służą określonemu celowi. Zauważyć
    zatem należy, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem nie ma
    prawa do zastosowania zwolnienia od podatku.
    Przytoczone powyżej przepisy ustawy o VAT w zakresie zwolnienia z opodatkowania opieki
    medycznej stanowi implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust.
    1 lit. b i c Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.)
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
    Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
    a) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez
      podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do
      stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki
      medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym
      charakterze;
    b) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych,
      określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT
    podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
    świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty.
    Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że
    zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle
    zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
    Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie lub poprawa zdrowia, należy zastosować wykładnię językową.
    Profilaktyka to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś
    niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki

    stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona
    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    Zachowywanie rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym,
    nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności,
    utrzymywanie.
    Interpretując słowo ratowanie należy odwołać się do słów ratować i ratownictwo. Ratować
    to starać się ocalić, zachować cos, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół
    środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.
    Pojęcie przywracać oznacza doprowadzić cos do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na
    nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się
    znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio.
    Pojęcie przywracanie zdrowia oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu,
    sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
    Poprawa to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się,
    polepszanie. Z kolei termin poprawa zdrowia, którym posługuje się ustawodawca
    określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia
    na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które
    należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473
    /08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości
    UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13
    VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych
    przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym
    dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej stwierdził, że pojęcia opieki medycznej oraz świadczeń opieki medycznej ()
    odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu
    chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d
    'Ambrumenil (C-307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki
    medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne
    realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w
    zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
    Ww. pojęcie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia odpowiada określeniom używanym przez
    Trybunał postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim
    jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych. W pojęciu tym zawierają się
    również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie
    Unterpertinger, C-212/01, pkt 40).

    Ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw
    do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania
    medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona
    zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać
    zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-
    212/01.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpringer s
    Pensionsversicherungsanstalt der Arbiter C-212/01 stwierdził, że (...) to cel usługi
    medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też,
    jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem
    nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz
    udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne,
    zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi.
    Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi,
    które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają
    charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb
    przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki
    ubezpieczenia na życie). Ponadto, jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08:
    Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu
    wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia,
    lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Rzecznik zauważa
    również, że: działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia
    medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej
    świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne
    świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź
    pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na
    rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do
    odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia
    zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie
    pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia
    potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne
    laboratoria prywatne.
    Z kolei z orzecznictwa polskich sądów administracyjnych (wyrok NSA z 27 września 2013 r.,
    sygn. akt I FSK 1242/12) wynika, że usługa w zakresie opieki medycznej wymaga
    przynajmniej zapewnienia możliwości oceny stanu zdrowia pacjenta w celu postawienia
    prawidłowej diagnozy oraz zaproponowania odpowiedniego, dostosowanego do
    wymogów konkretnej osoby postępowania terapeutycznego.
    Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę
    wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady
    powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy
    interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.
    Zatem, w pierwszej kolejności należy wskazać przesłanki dotyczące podmiotów, które
    muszą być spełnione, aby można było zastosować zwolnienie od podatku VAT dla
    świadczonych usług medycznych.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia podmiotu leczniczego czy działalności leczniczej.
    Wobec powyższego, przy definiowaniu powyższych pojęć należy posiłkować się przepisami
    ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 633 ze zm.).
    Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 5 cyt. wyżej ustawy o działalności leczniczej, za podmiot
    wykonujący działalność leczniczą uznaje się podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4,
    oraz lekarza, pielęgniarkę lub fizjoterapeutę wykonujących zawód w ramach działalności
    leczniczej jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5.

    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o działalności leczniczej, przez świadczenie
    zdrowotne należy rozumieć działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub
    poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub
    przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.
    Według art. 11 ww. ustawy o działalności leczniczej, działalność lecznicza w rodzaju
    ambulatoryjne świadczenia zdrowotne może obejmować także udzielanie świadczeń
    zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem badania diagnostyczne wykonywane w
    celu rozpoznania stanu zdrowia i ustalenia dalszego postępowania leczniczego.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 przytoczonej wyżej ustawy o działalności leczniczej, podmiotami
    leczniczymi są:
    1) przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
      przedsiębiorców (Dz.U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24) we wszelkich
      formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie
      stanowi inaczej,
    2) samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,
    3) jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane
      przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
      Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
      posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych
      lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, pielęgniarkę podstawowej opieki
      zdrowotnej lub położną podstawowej opieki zdrowotnej w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej (Dz.U. z 2021
      r. poz. 1050),
    4) instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
      instytutach badawczych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1383 oraz z 2021 r. poz. 1192 i 2333),
    5) fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w
      zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności
      leczniczej,
    5a)posiadające osobowość prawną jednostki organizacyjne stowarzyszeń, o których
      mowa w pkt 5,
    6) osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku
      Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do
      innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i
      wyznania,
    7) jednostki wojskowe
    - w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.
    Mając na uwadze powyższe oraz fakt, że:
        Wnioskodawca jest podmiotem leczniczym, zarejestrowanym w Rejestrze
        Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą, - usługi diagnostyki genetycznej
        świadczone przez Wnioskodawcę służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
        przywracaniu oraz poprawie zdrowia,
        wykonywane przez Niemiecką Spółkę usługi sekwencjonowania są niezbędne i
        ściśle związane z przeprowadzaniem diagnostyki genetycznej,
        Niemiecka Spółka jest jednostką badawczo-naukową, posiadającą odpowiednią
        akredytację wydaną przez władze Republiki Federalnej Niemiec do
        przeprowadzania badań w zakresie opieki medycznej,

    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż nabywane od Niemieckiej Spółki usługi
    sekwencjonowania podlegają zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18
    ustawy o VAT. W konsekwencji Spółka nie jest i nie była zobowiązana do naliczania
    podatku VAT w wysokości 23% od importu tych usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Kwestia określenia miejsca świadczenia przy świadczeniu usług została uregulowana w
    Rozdziale 3 Dział V ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 28a ustawy o VAT:
      na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
          1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
              a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o
              której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą
              odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej
              działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
              b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
              zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku
              lub podatku od wartości dodanej;
          2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
            nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
            świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w
            odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Powyższy artykuł wprowadza w ustawie drugą definicję podatnika. Definicja ta ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Generalna zasada dotycząca miejsca świadczenia usług (na rzecz podatników w
    rozumieniu art. 28a ustawy) została określona w art. 28b ust. 1 ustawy. W oparciu o ten
    przepis:

      miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Przy czym w myśl art. 28b ust. 2 ustawy:
      w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Stosownie zaś do art. 28b ust. 3 ustawy:
      w przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności
      gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym
      mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług, do których nie znajduje
    zastosowania art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art.
    28n ustawy na rzecz podatnika działającego w takim charakterze jest miejsce, w którym
    podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli
    jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności
    gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej. W przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym
    podatnik będący usługobiorcą ma stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 9 ww. ustawy:
      przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
      podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
        a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej
          oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium
          kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
          zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
        b) usługobiorcą jest:
              w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym
              mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym
              mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania
              zgodnie z art. 97 ust. 4,
              w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku
              których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest
              terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna
              niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
              w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15,
              posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce

              prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba
              prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca
              siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do
              zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    W myśl art. 17 ust. 1a ustawy:
      przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy
      usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca
      lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.
    Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy:
      w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        są Państwo zarejestrowani jako podatnik zwolniony z podatku od towarów i usług;
        są Państwo podmiotem leczniczym, zarejestrowanym w Rejestrze Podmiotów
        Prowadzących Działalność Leczniczą;
        w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zajmują się Państwo
        prowadzeniem Poradni Genetycznej oraz Pracowni Diagnostyki Genetycznej;
        w Pracowni Diagnostyki Genetycznej wykonywane są badania genetyczne z
        wykorzystaniem najnowocześniejszych technologii, takich jak sekwencjonowanie
        nowej generacji (NGS) i całoeksomowe (WES);
        w celu przeprowadzenia badań diagnostycznych, nabywają Państwo usługi
        przeprowadzenia sekwencjonowania, które są fragmentem badania
        diagnostycznego;
        w przypadku nabycia ww. usługi przeprowadzenia sekwencjonowania od podmiotu
        zagranicznego rozpoznają Państwo import usług i z tego tytułu naliczają VAT
        należny według stawki 23%;
        usługi są nabywane od Niemieckiej Spółki, będącej globalnym dostawcą analiz
        genetycznych dla szerokiego zakresu zastosowań medycznych i posiadającej
        największe laboratorium w Europie w dziedzinie genetyki klinicznej;
        Spółka Niemiecka świadcząca usługi sekwencjonowania na Państwa rzecz, nie
        posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
        Polsce.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy nabywane przez Państwa od Niemieckiej Spółki
    usługi sekwencjonowania w celu diagnostyki medycznej mogą korzystać ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, wobec czego nie są Państwo
    zobowiązani do rozliczenia podatku należnego z tytułu importu tych usług.

    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że w
    niniejszej sprawie wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy zastrzeżenia nie mają zastosowania,
    zatem miejsce świadczenia usług będących przedmiotem wniosku powinno być ustalone
    na podstawie zasady ogólnej wyrażonej w tym przepisie.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że Państwo (zarejestrowani jako podatnik podatku
    VAT (zwolniony) w Polsce) nabywając usługę od Niemieckiej Spółki, powinni rozpoznać po
    swojej stronie import usług, który będzie opodatkowany zgodnie z obowiązującymi
    przepisami prawa na terytorium Polski w myśl art. 28b ustawy w związku z art. 17 ust. 1
    pkt 4 oraz art. 2 pkt 9 ustawy.
    Należy wskazać, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług może być albo opodatkowana podatkiem albo może korzystać ze zwolnienia od
    podatku.
    Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i
      świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach
      działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy o VAT:
      zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
            1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej
              zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
            2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez
              podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w
              stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej, stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) Dyrektywy
    2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, ze zm.), zwanej dalej
    Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
    Na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane
      przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych
      do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale,
      ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o
      podobnym charakterze.
    Analizując powyższe regulacje należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia
    od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
    1. przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj.
      usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
      przywracaniu i poprawie zdrowia, a także

    2. przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi
      być podmiotem leczniczym.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie
    znajduje zastosowania.
    Z utrwalonego orzecznictwa TSUE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia
    prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku
    VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym
    kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak
    również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie:
    pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art.
    132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły,
    ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT
    objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Zauważyć należy, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych ani
    wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych
    pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy ukształtowała się wspólnotowa
    linia orzecznicza. I tak w wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał
    stwierdził, że:
      pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (...) odnoszą się do
      usług, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub
      zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie
      d ́Ambrumenil (C-307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki
      medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia
      medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy
      medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń
      zdrowotnych.
    Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt
    18 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez
    Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim
    jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się
    również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie
    Unterpertinger, C-212/01, pkt 40).
    Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy ani orzecznictwo Trybunału
    Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej
    podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu
    leczenia. Zatem czynności których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za
    świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i
    usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01 oraz w sprawie C-384/98.
    Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, objęte są
    wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką,
    zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów
    nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy
    poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w
    każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie,
    ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie
    będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z
    omawianego zwolnienia.
    Zgodnie z wyrokiem TSUE C-141/00 w sprawie Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH:

      zwolnienie przyznane w art. 13(A)(J)(c,) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1 lit.
      c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika
      świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie.
    W wyroku tym TSUE wyjaśnił również:
      w dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy) nie wymaga, by
      usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej, aby
      objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa warunki: musi to obejmować
      usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające konieczne
      kwalifikacje zawodowe (pkt 27).
    Należy również dokonać rozgraniczenia usług opieki medycznej od usług ściśle z nimi
    związanych.
    W sprawie CopyGene A/S przeciwko Skatteministeriet C-262/08, Trybunał Sprawiedliwości
    UE wskazał, że:
      jeśli chodzi następnie o pojęcie działalności „ściśle związanej” z „opieką szpitalną i
      medyczną” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy z brzmienia
      tego przepisu wynika, że nie obejmuje ono świadczeń, które nie przedstawiają
      żadnego związku z opieką szpitalną nad odbiorcami tych świadczeń ani z opieką
      medyczną świadczoną ewentualnie na ich rzecz (zob. ww. wyrok w sprawie Dornier,
      pkt 33, a także wyrok z dnia 1 grudnia 2005 r. w sprawach połączonych C#394/04 i
      C#395/04 Ygeia, Zb.Orz. s. I#10373, pkt 17),
      (...) świadczenia wchodzą w zakres pojęcia „działalności ściśle [...] związanej” z opieką
      szpitalną i medyczną w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej dyrektywy tylko
      wówczas, gdy są rzeczywiście świadczone jako usługi pomocnicze względem
      stanowiącej świadczenie główne opieki szpitalnej nad odbiorcami lub opieki
      medycznej świadczonej na rzecz odbiorców (zob. ww. wyrok w sprawie Ygeia, pkt 18).
      W związku z tym z orzecznictwa Trybunału wynika, że świadczenie może być uznane
      za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w
      sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego
      usługodawcy (zob. ww. wyroki: w sprawie Komisja przeciwko Francji, pkt 27; w
      sprawie Dornier, pkt 34; w sprawie Ygeia, pkt 19, a także wyrok z dnia 14 czerwca
      2007 r. w sprawie C#434/05 Horizon College, zb. orz. s. I#4793, pkt 29 i przywołane
      tam orzecznictwo). W odniesieniu do świadczeń medycznych Trybunał stwierdził, że
      zważywszy na cel zwolnienia przewidzianego w art. 13 część A ust. 1 lit. b) szóstej
      dyrektywy, jedynie świadczenie usług, które logicznie wpisują się w ramy
      dostarczania usług opieki szpitalnej i medycznej i które w procesie świadczenia tych
      usług stanowią etap niezbędny, aby osiągnąć cele terapeutyczne, którym te ostatnie
      służą, mogą stanowić „działalność ściśle [...] związaną” w rozumieniu tego przepisu
      (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Ygeia, pkt 25).
    Samo rozróżnienie tych usług w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy wskazuje na ich bliższy (usługi
    w zakresie opieki medycznej) i dalszy (usługi ściśle z tymi usługami związane) związek z ich
    faktycznym odbiorcą (pacjentem). Jeszcze wyraźniej wskazuje na to treść art. 132 ust. 1 lit.
    b dyrektywy 2006/112/WE Rady, w którym mowa o opiece szpitalnej i medycznej, której
    nie sposób oddzielić od podmiotu, który ma być tą opieką objęty oraz o czynnościach
    ściśle z nimi związanych.
    W opisie sprawy podali Państwo, że:
        nabywają Państwo od Niemieckiej Spółki wyłącznie usługi sekwencjonowania, która
        jest elementem wykonywanych przez Państwa podmiot (MLD) badań
        diagnostycznych;

        usługa sekwencjonowania polega na technicznym wykonaniu reakcji
        laboratoryjnych oraz poddaniu uzyskanego preparatu odczytowi sekwencji
        materiału genetycznego z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu, tzw.
        sekwenatora o wysokiej przepustowości;
        celem tej usługi jest wykonanie genetycznego badania diagnostycznego w ramach
        usługi wykonywanej przez MLD (Medyczne Laboratorium Diagnostyczne),
        zarejestrowane w KIDL;
        wykonanie usługi sekwencjonowania jest niezbędne do uzyskania danych w
        zakresie sekwencji materiału genetycznego pacjenta, a tym samym jest niezbędne
        do wykonania dla niego badania diagnostycznego, postawienia rozpoznania
        klinicznego i zaplanowania leczenia w celu poprawy zdrowia;
        wykonanie genetycznego badania diagnostycznego, które służy celom zdrowotnym
        i profilaktycznym, nie jest możliwe bez etapu usługi sekwencjonowania oraz bez
        wykonania dalszych etapów czyli analizy danych, analizy bioinformatycznej oraz
        przygotowania raportów. Usługa sekwencjonowania jest jednym z wielu etapów
        laboratoryjnych niezbędnych do wykonania badania i wydania wyniku
        diagnostycznego;
        usługi nabywane od podmiotu/podmiotów zagranicznych są niezbędne do
        wyświadczenia przez Państwa usług badań genetycznych, ponieważ usługa
        sekwencjonowania jest integralnym etapem procedury diagnostycznej
        wysokoprzepustowych badań genetycznych. Bez wykonania usługi
        sekwencjonowania nie jest możliwe uzyskanie danych genomowych do ich dalszej
        analizy i wydania wyniku diagnostycznego;
        omawiane usługi nabywają Państwo wyłącznie w celu wykonywania badań
        genetycznych przez reprezentowany przez Państwa podmiot leczniczy;
        Spółka Niemiecka działa jako laboratorium diagnostyczne, jest jednostką badawczo-
        naukową, posiadającą odpowiednią akredytację wydaną przez odpowiednie urzędy;
        Niemiecka Spółka, od której nabywane są usługi, prowadzi działalność jako
        medyczne laboratorium diagnostyczne;
        Niemiecka Spółka działa jako akredytowane laboratorium diagnostyczne,
        realizujące badania genetyczne na zlecenie lekarzy i instytucji medycznych;
        na podstawie przepisów i norm prawa niemieckiego, Niemiecka Spółka jest
        uprawniona do:
          wykonywania badań genetycznych i molekularnych na zlecenie lekarzy oraz
          instytucji medycznych,
          opracowywania i walidacji testów diagnostycznych,
          przygotowywania raportów medycznych wykorzystywanych w diagnostyce i
          leczeniu pacjentów,
          prowadzenia usług w systemie ochrony zdrowia zgodnie z wymaganiami IVDR
          oraz MPDG,
          realizowania badań zgodnie z wymogami jakościowymi i proceduralnymi
          określonymi przez GenDG i Rili-BÄK;

        Niemiecka Spółka nie jest formalnie wpisana do niemieckiego rejestru podmiotów
        prowadzących działalność leczniczą, ponieważ niemieckie przepisy różnicują
        działalność leczniczą i diagnostyczną, traktując laboratoria jako odrębny typ
        usługodawców zdrowotnych. Niemniej jednak, laboratoria takie jak Spółka działają
        w systemie opieki zdrowotnej i podlegają szczegółowym regulacjom technicznym i
        jakościowym;
        Niemiecka Spółka nie posiada odrębnego zezwolenia na prowadzenie działalności
        leczniczej, ponieważ zgodnie z niemieckim porządkiem prawnym laboratoria
        diagnostyczne nie wymagają takiego zezwolenia i nie podlegają rejestracji jako
        „lecznicze” placówki. Ich działalność regulowana jest przez państwowe akty prawne
        i normy jakościowe;
        usługi nabywane od Niemieckiej Spółki są wykorzystywane w celach
        diagnostycznych i stanowią istotny element procesu opieki zdrowotnej, wspierając
        diagnostykę oraz leczenie pacjentów zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa
        niemieckiego i unijnego.
    Odnosząc się do przesłanki podmiotowej do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy należy wskazać, że usługi sekwencjonowania nabywane przez
    Państwa od Spółki Niemieckiej w celu diagnostyki medycznej będą korzystać ze zwolnienia
    od podatku w przypadku, gdy będą nabywane przez Państwa od podmiotu leczniczego,
    który wykonuje usługę w ramach działalności leczniczej.
    Z opisu sprawy wynika, że Niemiecka Spółka nie posiada formalnego statusu „podmiotu
    leczniczego” w rozumieniu niemieckiego prawa, powyższe wynika z faktu, że niemieckie
    przepisy różnicują działalność leczniczą i diagnostyczną, traktując laboratoria jako
    odrębny typ usługodawców zdrowotnych. Niemiecka Spółka nie posiada odrębnego
    zezwolenia na prowadzenie działalności leczniczej, ponieważ zgodnie z niemieckim
    porządkiem prawnym laboratoria diagnostyczne nie wymagają takiego zezwolenia i nie
    podlegają rejestracji jako „lecznicze” placówki. Ich działalność regulowana jest przez
    państwowe akty prawne i normy jakościowe. Jak wskazali Państwo w opisie sprawy,
    laboratoria takie jak Spółka działają w systemie opieki zdrowotnej i podlegają
    szczegółowym regulacjom technicznym i jakościowym. Należy mieć zatem na uwadze, że
    Niemiecka Spółka prowadzi działalność jako medyczne laboratorium diagnostyczne i
    działa jako akredytowane laboratorium diagnostyczne, realizujące badania genetyczne na
    zlecenie lekarzy i instytucji medycznych. Na podstawie przepisów i norm prawa
    niemieckiego, Niemiecka Spółka jest uprawniona do wykonywania badań genetycznych i
    molekularnych na zlecenie lekarzy oraz instytucji medycznych, opracowywania i walidacji
    testów diagnostycznych, przygotowywania raportów medycznych wykorzystywanych w
    diagnostyce i leczeniu pacjentów, prowadzenia usług w systemie ochrony zdrowia zgodnie
    z wymaganiami IVDR oraz MPDG, realizowania badań zgodnie z wymogami jakościowymi i
    proceduralnymi określonymi przez GenDG i Rili-BÄK.
    Zatem, pomimo tego, że Niemiecka Spółka jest podmiotem zagranicznym to spełnia
    przesłanki uznania jej za pomiot leczniczy.
    Odnosząc się natomiast do przesłanki przedmiotowej do objęcia usług zwolnieniem od
    podatku VAT, należy zaznaczyć, że aby uznać określone usługi za medyczne, istotny jest
    cel ich wykonywania. Musi to być cel medyczny, terapeutyczny.
    Podkreślić należy, że wszędzie gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem - nie ma
    prawa do zastosowania zwolnienia od podatku.

    Pojęcie działalności „ściśle związanej” z „opieką medyczną”, jak już wskazano powyżej, nie
    obejmuje świadczeń, które nie przedstawiają żadnego związku z opieką szpitalną nad
    odbiorcami tych świadczeń ani z opieką medyczną świadczoną ewentualnie na ich rzecz.
    Świadczenia wchodzą w zakres pojęcia „działalności ściśle związanej” z opieką szpitalną i
    medyczną tylko wówczas, gdy są rzeczywiście świadczone jako usługi pomocnicze
    względem stanowiącej świadczenie główne opieki szpitalnej nad odbiorcami lub opieki
    medycznej świadczonej na rzecz odbiorców. Świadczenie może być uznane za pomocnicze
    względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie, lecz środek
    służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego usługodawcy. Jedynie
    świadczenie usług, które logicznie wpisują się w ramy dostarczania usług opieki szpitalnej i
    medycznej i które w procesie świadczenia tych usług stanowią etap niezbędny, aby
    osiągnąć cele terapeutyczne, którym te ostatnie służą, mogą stanowić „działalność ściśle
    związaną” w rozumieniu przepisu art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że omawiane usługi nabywają Państwo wyłącznie w
    celu wykonywania badań genetycznych przez reprezentowany przez Państwa podmiot
    leczniczy. Świadczone przez Państwa usługi badań genetycznych na rzecz NFZ, szpitali,
    prywatnych praktyk lekarskich są wykonywane w ramach opieki medycznej i szpitalnej, tj.
    są niezbędne w toku prowadzonej terapii konkretnego pacjenta. Badania genetyczne są
    niezbędne w toku prowadzonej terapii i/lub w toku stawiania diagnozy klinicznej,
    poszukiwania przyczyny objawów klinicznych obserwowanych u pacjenta. Celem
    świadczonych przez Państwa usług badań genetycznych, niezależnie od podmiotu
    zlecającego badanie, jest zawsze opieka medyczna/szpitalna służąca profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Wykonywane przez Państwa
    badania genetyczne, tak jak inne badania diagnostyczne, służą profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie i poprawa zdrowia pacjenta, w odniesieniu do wykonywanych przez
    Państwa badań, przejawiają się w istotnym udziale uzyskanych wyników w procesie
    diagnostycznym - badania genetyczne pozwalają na postawienie diagnozy klinicznej, na
    dobór odpowiedniego leczenia (np. w przebiegu niektórych nowotworów). Nie świadczą
    Państwo usług badań genetycznych dla celów innych niż terapeutyczne, niezwiązanych z
    diagnozą i terapią indywidualnego pacjenta.
    Z powyższego opisu wynika, że celem świadczonych przez Państwa usług genetycznych
    badań diagnostycznych jest działanie związane z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem,
    przywracaniem i poprawą zdrowia pacjenta. Ponadto usługi te świadczą Państwo jako
    podmiot leczniczy. Zatem świadczone przez Państwa usługi genetycznych badań
    diagnostycznych stanowią usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce,
    zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia korzystające ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy
    Jednocześnie w zakresie nabywanej usługi sekwencjonowania wskazali Państwo, że jej
    wykonanie jest niezbędne do uzyskania danych w zakresie sekwencji materiału
    genetycznego pacjenta, a tym samym jest niezbędne do wykonania dla niego badania
    diagnostycznego, postawienia rozpoznania klinicznego i zaplanowania leczenia w celu
    poprawy zdrowia. Wykonanie przez Państwa genetycznego badania diagnostycznego,
    które służy celom zdrowotnym i profilaktycznym, nie jest możliwe bez etapu usługi
    sekwencjonowania oraz bez wykonania dalszych etapów czyli analizy danych, analizy
    bioinformatycznej oraz przygotowania raportów. Usługa sekwencjonowania jest jednym z
    wielu etapów laboratoryjnych niezbędnych do wykonania badania i wydania wyniku
    diagnostycznego. Usługi nabywane od Spółki Niemieckiej są niezbędne do wyświadczenia
    przez Państwa usług badań genetycznych, ponieważ usługa sekwencjonowania jest
    integralnym etapem procedury diagnostycznej wysokoprzepustowych badań
    genetycznych. Bez wykonania usługi sekwencjonowania nie jest możliwe uzyskanie
    danych genomowych do ich dalszej analizy i wydania wyniku diagnostycznego.

    Wskazali Państwo, że wykonanie przez Państwa genetycznego badania diagnostycznego,
    nie jest możliwe bez usługi sekwencjonowania. Zatem, należy stwierdzić, że świadczenie
    usług sekwencjonowania na Państwa rzecz stanowi usługę ściśle związaną z usługami w
    zakresie opieki medycznej, służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia. Tym samym spełniona jest przesłanka przedmiotowa, o której mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, nabywane od Spółki Niemieckiej usługi sekwencjonowania,
    wykonywane przez podmiot leczniczy, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, jako usługi ściśle związane z usługami opieki
    medycznej.
    W konsekwencji nie są Państwo zobowiązani do rozliczenia podatku należnego z tytułu
    importu opisanych usług sekwencjonowania, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.