Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-261/08/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-04-24
Teza: możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją zadania „Rozbudowa kanalizacji sanitarnej”
Słowa kluczowe: gmina; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; korekta-korekta podatku; odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług; urząd-urząd gminy; zadania-zadania publiczne; zadania-zadania własne; zgłoszenie-zgłoszenie rejestracyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy J., przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2008r. (data wpływu 18 lutego 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją zadania „Rozbudowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości J. – część III”– jest **prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z realizacją zadania „Rozbudowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości J. – część III”. **W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:**

Gmina J. korzystając z dotacji pochodzącej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Zintegrowanego Programu Rozwoju Regionalnego zleciła realizację zadania „Rozbudowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości J. – część III”. Wykonanie robót budowlano-montażowych w ramach tego zadania udokumentowane zostało przez wykonawcę fakturami VAT wystawionymi w okresie od października do grudnia 2005r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 15 grudnia 2005r. udzielił pozwolenia na użytkowanie inwestycji, po czym inwestycja została na podstawie aneksu nr 2 z dnia 19 grudnia 2005r., do umowy z dnia 31 grudnia 2004r. przekazana w dzierżawę spółce Strzeleckie Wodociągi i Kanalizacja, której jedynym udziałowcem jest gmina Strzelce Opolskie. Gmina nie dokonała rozliczenia ww. podatku naliczonego, ale po ponownym przeanalizowaniu sprawy zamierza dokonać korekty złożonych deklaracji. Urząd Gminy J. (z racji działania w imieniu Gminy) jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT od 1997r. (NIP nadano 12 lutego 1997r.). W związku ze zmianami interpretacyjnymi, dokonane zostało odrębne zgłoszenie rejestracyjne Gminy J., która w wyniku tego uzyskała drugi NIP oraz została zarejestrowana jako podatnik VAT od 1 kwietnia 2005r. Gmina J. zarejestrowana jest jako podatnik VAT zwolniony od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku VAT. W związku z powyższym większość czynności dokonywanych przez Urząd Gminy w imieniu Gminy J. (np. sprzedaż, najem czy dzierżawa składników majątku Gminy) dokumentowana była fakturami wystawianymi przez Urząd Gminy z podaniem tego właśnie Urzędu jako sprzedawcy, również faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w większości wystawiane były na Urząd Gminy i ten Urząd wymieniały jako nabywcę. Także deklaracje VAT-7 składane były przez Urząd Gminy. Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z realizacją zadania „Rozbudowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości J. – część III” w całym okresie realizacji wystawiane były (w odróżnieniu od wspomnianych wyżej innych faktur zakupowych) na Gminę J., (tzn. nie na Urząd Gminy) z podaniem numeru NIP Gminy. **W związku z powyższym zadano następujące pytanie:** Czy w opisanym stanie faktycznym, tj. przy udostępnieniu kanalizacji sanitarnej innemu podatnikowi VAT do odpłatnego używania na podstawie umowy dzierżawy, przysługiwało Gminie prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wykonaniem prac budowlano - montażowych w ramach przedmiotowego zadania i czy Gmina składając zaległe deklaracje VAT-7 za okres od daty rejestracji, ma prawo dokonać odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu (dzierżawa)?

Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na fakt, iż pobiera on pożytki (czynsz) z używania ujęcia wody przez spółkę prawa handlowego będącą odrębnym podatnikiem VAT, który to czynsz podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a równocześnie Wnioskodawca nie wykorzystuje sieci do działalności niepodlegającej opodatkowaniu lub zwolnionej od podatku, przysługiwało mu odliczenie podatku VAT i zamierza on dokonać stosownej korekty. Zdaniem Wnioskodawcy ze względu na fakt, iż Urząd Gminy wszelkich czynności dokonuje nie w imieniu własnym, lecz w imieniu Gminy, to Gmina jest faktycznie podatnikiem VAT i to Gmina powinna składać deklaracje VAT-7. Tym samym mimo zarejestrowania jako podatnik zwolniony od podatku VAT, Gmina faktycznie nie miała nigdy prawa do tego zwolnienia, ponieważ jej rzeczywiste obroty (firmowane przez Urząd Gminy) przekraczały w każdym kolejnym roku równowartość 10 000 euro. Zatem Gmina od daty zarejestrowania jako odrębny podatnik, tj. od 1 kwietnia 2005r. jest tzw. czynnym podatnikiem VAT. W związku z powyższym Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca wskazał orzeczenie sądu administracyjnego, tj. wyrok z dnia 26 października 2007r. (sygn. akt I S.A./Lu 468/07), w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, iż późniejsze zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego o zmianie statusu ze zwolnionego podatnika VAT na czynnego podatnika nie wpływa na utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego. **W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Wskazana norma prawna wyraża podstawową zasadę wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku dla podatnika, rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

Zgodnie z przepisem § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Gmina stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).

Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent). W myśl art. 33 ust. 1, wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy. Jak wynika z powyższego, urząd gminy nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu ww. art. 9 ustawy o samorządzie gminnym. Jest wyłącznie zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu. Urząd gminy jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań gminy oraz obsługi techniczno organizacyjnej gminy. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu gminy, również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż nie występuje odrębna od podmiotowości gminy podmiotowość urzędu gminy. Zatem Urząd Gminy działając w imieniu Gminy realizuje zadania własne Gminy. Natomiast zdolność prawną i zdolność do dokonywania czynności prawnych ma Gmina, nie zaś Urząd Gminy. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2006r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych (Dz. U. Nr 142 poz. 1020) urząd gminy nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług dla samorządowych osób prawnych oraz dla ich urzędów, obsługujących od strony techniczno organizacyjnej te osoby prawne. Urząd Gminy jest więc aparatem pomocniczym organu wykonawczego, który nie posiada podmiotowości prawnej. Powyższe oznacza, że podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności może być wyłącznie Gmina, w żadnym zaś przypadku Urząd Gminy.

Jak już podano na wstępie zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W świetle powyższego przepisu jednostki samorządu terytorialnego (gminy, powiaty, województwa), ze względu na przyznaną im ustawowo osobowość prawną, są podatnikami podatku od towarów i usług, o ile spełnią pozostałe warunki wskazane w art. 15 ustawy. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995r. - o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tj. Dz.U. z 2004r. Nr 269 poz. 2681 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej NIP. Dla celów rozliczeń podatku od towarów i usług, Gmina i Urząd Gminy powinny stosować jednakowe oznaczenie NIP nadane Gminie, a w związku z wykonywanymi przez nie czynnościami powinno być wystawiane jedno rozliczenie deklaracyjne VAT – 7 niezależnie czy daną czynność należy przypisać gminie, czy też obsługującemu ją od strony techniczno-organizacyjnej urzędowi gminy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym). Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Gmina w ramach realizacji swoich zadań prowadziła w okresie od października do grudnia 2005r. prace budowlano-montażowe w związku z realizacją zadania „Modernizacja gminnego ujęcia wody w miejscowości J. – część III”.

Z treści wniosku wynika, iż Gmina została zarejestrowana jako podatnik VAT od dnia 1 kwietnia 2005r. Jednocześnie została zarejestrowana jako podatnik VAT zwolniony na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, pomimo, iż faktyczne obroty uzyskiwane przez Gminę z wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT w każdym roku przekraczały kwotę 10 000 euro. Jednakże obroty te wykazywane były w deklaracji VAT-7 składanej przez Urząd Gminy, który był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Natomiast faktury za zakupione towary i usługi związane z realizacją zadania „Modernizacja gminnego ujęcia wody w miejscowości J. – część III” wystawiane były na Gminę z podaniem numeru NIP Gminy. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż zmodernizowane ujęcie wody powstałe w wyniku realizacji zadania zostało oddane spółce gminnej do odpłatnego używania na podstawie umowy dzierżawy, a więc na podstawie umowy cywilnoprawnej. W świetle powyższych przepisów, odpłatne realizowane w ramach umów cywilnoprawnych świadczenie usług przez Gminę na rzecz spółki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT), natomiast przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy. Z tytułu dzierżawy Gmina osiągać będzie obrót podlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a zatem, poniesione przez Gminę wydatki na inwestycje są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Z treści cytowanego powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom wyłącznie w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do transakcji opodatkowanych, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Zatem ze względu na związek poniesionych wydatków na inwestycje pod nazwą „Modernizacja gminnego ujęcia wody w miejscowości J. – część III” z czynnościami opodatkowanymi (uzyskiwaniem obrotów z tytułu dzierżawy), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie. Prawo to przysługuje Gminie, bowiem podatnikiem podatku od towarów i usług od samego początku powinna być Gmina, a nie Urząd Gminy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy prawo do tego obniżenia powstaje co do zasady w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny. W myśl art. 86 ust. 11 ww. ustawy jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy. Natomiast przepis art. 86 ust. 13 ww. ustawy stanowi, że jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Stosownie do postanowień art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie to w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania). Zgodnie z cytowanym przepisem art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, status podatnika czynnego (zarejestrowanego) konieczny jest w momencie wykazywania odliczenia, tzn. zgłoszenie rejestracyjne powinno być przez podatnika dokonane przed terminem do złożenia deklaracji rozliczeniowej za okres obejmujący otrzymanie przedmiotowych faktur.

Art. 96 ust. 1 ustawy, stanowiący o obowiązku rejestracji, ani żaden inny przepis nie przewidują żadnych sankcji w przypadku późniejszej rejestracji lub braku rejestracji. Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy), kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym stosownie do art. 86 ust. 10 do ust. 15 ustawy. Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego – co wprost wynika z art. 86 ust. 10 ustawy – jest przy tym, zazwyczaj otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego. Reasumując, prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u podatnika, o ile wykaże, że zakupy były związane z działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Trzeba rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia podatku, od momentu skorzystania z tego prawa. Realizacja tego prawa, następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który umożliwia identyfikowanie go jako podatnika. Jak wskazano powyżej z treści art. 88 ust. 4 nie wynika jednakże, w którym momencie podatnik musi uzyskać status podatnika czynnego VAT, by móc skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Z zasady neutralności podatku VAT wynikającej z art. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady z dnia 11 kwietnia 1967r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/277/EEC) oraz z konstrukcji Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej - ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) należy wynosić, iż brak rejestracji jako podatnika VAT czynnego w okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia podatku należnego nie uniemożliwia podatnikowi skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy bezspornie związane z prowadzeniem działalności.

Jednakże należy zauważyć, że powołane wyżej Dyrektywy Pierwsza i Szósta zostały uchylone Dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007r. W nowej Dyrektywie 2006/112/WE powtórzono zasadę neutralności podatku VAT, o której mowa powyżej. W sytuacji przedstawionej we wniosku, Gmina nie była czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT w okresie od października do grudnia 2005r. Jednakże zakupy związane z realizacja zadania „Modernizacja gminnego ujęcia wody w miejscowości J. – część III” dokonane w tym okresie można uznać za bezspornie związane z działalnością opodatkowaną Gminy. Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny należy uznać, iż Gminie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z faktur zakupowych wystawionych na jej rzecz i otrzymanych przed dokonaniem rejestracji dla celów VAT, jako podatnik VAT czynny. Gmina miała prawo wykazać podatek VAT naliczony wynikający z przedmiotowych faktur w deklaracji VAT-7 za miesiąc otrzymania tych faktur lub w deklaracji za miesiąc następny (zgodnie z art. 86 ust. 10 i 11 ww. ustawy) lub w korekcie deklaracji VAT-7 za jeden z tych miesięcy, dokonanej nie później niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego (art. 86 ust. 13 ww. ustawy). Jednocześnie należy wskazać, iż zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy o VAT podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Natomiast w myśl art. 96 ust. 5 jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

*   przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
*   przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
*   przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia;
*   przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9.

Stosownie do art. 96 ust. 4 naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako "podatnika VAT czynnego" lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego". Reasumując, ze względu na związek poniesionych wydatków na inwestycje pod nazwą „Rozbudowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości J. – część III” z czynnościami opodatkowanymi (uzyskiwaniem obrotów z tytułu dzierżawy), Gminie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie. Jednocześnie Gmina składając korekty deklaracji za okres gdy nie była zarejestrowana jako podatnik VAT czynny ma prawo dokonać odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, jednakże po uprzednim złożeniu aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego i uzyskania statusu podatnika VAT czynnego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.