Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4510-404/15-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-11-10
Teza: Czy powstanie przychód podatkowy po stronie Wnioskodawcy z tytułu wykonywanych przez XX SA czynności, za które Wnioskodawca otrzymuje punkty w ramach Programu Lojalnościowego? Czy przychód powinien być rozpoznany w wysokości udzielonego opustu z tytułu wykorzystanych w Programie Lojalnościowym punktów w dniu dokonania kompensaty (wykorzystania punktów), rozumianej jako zapłata, tj. w dniu wystawienia faktury przez Spółkę z przypisaną kwotą opustu?
Słowa kluczowe: bony-bony towarowe; kompensata; koszt-koszty uzyskania przychodów; promocja-akcja promocyjna; rabaty; sprzedaż-sprzedaż premiowa; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z poźn. zm.) oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 sierpnia 2015 r. – data wpływu 14 sierpnia 2015 r. – o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych w związku z otrzymaniem punktów o nieokreślonej wartości pieniężnej w ramach programu lojalnościowego (pytania oznaczone we wniosku – druk ORD-IN numerami 1 i 2) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych w związku z otrzymaniem punktów o nieokreślonej wartości pieniężnej w ramach programu lojalnościowego zorganizowanego przez spółkę szwajcarską.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – spółka akcyjna (Wnioskodawca) – zawarła ze spółką szwajcarską (zwana dalej Spółką) umowę na użytkowanie systemu komputerowego, który jest wykorzystywany w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Jednocześnie Wnioskodawca podpisał ze Spółką umowę o przystąpieniu Wnioskodawcy do programu lojalnościowego (Umowa o Program Lojalnościowy), w ramach której zdobywa (otrzymuje) punkty poprzez wykonywanie określonych w tej umowie czynności, jak np.:

*   przystąpienie do Programu Lojalnościowego (bonus za przystąpienie do programu),
*   uczestnictwo w spotkaniu, telekonferencji z potencjalnym klientem Spółki lub konferencji organizowanej przez Spółkę, podczas której zaprezentuje własne doświadczenia związane z użytkowaniem systemu komputerowego oraz korzyści z jego stosowania lub
*   udział w kampanii marketingowej Spółki (np. zgoda na udział w wywiadzie na temat korzyści płynących z korzystania z usług oferowanych przez Spółkę),
*   dostarczenie prezentacji internetowej o korzyściach płynących z korzystania z usług oferowanych przez Spółkę w celu jej zamieszczenia w kanale internetowym (Webinarium).

W Umowie o Program Lojalnościowy wskazano, ile punktów uzyska Wnioskodawca za dokonanie konkretnego świadczenia na rzecz Spółki; przy czym za wykonanie ww. czynności, Wnioskodawca nie otrzymuje odrębnej odpłatności od Spółki poza przydzieleniem na rzecz Wnioskodawcy określonej ilości punktów. Umowa o Program Lojalnościowy wskazuje, że punkty nie są ekwiwalentne konkretnej sumie pieniężnej (nie stanowią wartości pieniężnej).

Zgodnie z Umową o Program Lojalnościowy punkty powinny być wykorzystane w ciągu 2 lat licząc od dnia ich przyznania, a ich niewykorzystanie w ww. terminie nie daje podstaw do żądania jakiejkolwiek rekompensaty od Spółki z tytułu utraty ważności punktów.

Zgromadzone przez Wnioskodawcę w ramach Programu Lojalnościowego punkty mogą być wykorzystywane przez Wnioskodawcę w postaci udzielonych opustów na określone w Umowie o program lojalnościowy usługi oferowane przez Spółkę.

XX SA w momencie zakupu usług, w odniesieniu do których może uzyskać opust cenowy za przyznane punkty, otrzymuje fakturę na kwotę wynagrodzenia, zawierającą informację o udzielonym opuście lub fakturę z wyszczególnionym wynagrodzeniem za daną usługę wraz z dokumentem towarzyszącym określonym jako „Credit memo” z kwotą udzielonego opustu.

W praktyce opust jest kalkulowany w oparciu o przelicznik 1 punkt = 1 EURO, ale nie wynika to z Umowy o Program Lojalnościowy.

XX SA płaci na rzecz Spółki wynagrodzenie za zakupioną od Spółki usługę po uwzględnieniu udzielonego opustu.

Zdarza się, że opust jest równy kwocie wynagrodzenia za usługi Spółki, wówczas Wnioskodawca nie ma obowiązku zapłaty za zakupioną od Spółki usługę.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym powstanie przychód podatkowy po stronie Wnioskodawcy z tytułu wykonywanych przez XX SA czynności, za które Wnioskodawca otrzymuje punkty w ramach Programu Lojalnościowego?
2.  Czy przychód powinien być rozpoznany w wysokości udzielonego opustu z tytułu wykorzystanych w Programie Lojalnościowym punktów w dniu dokonania kompensaty (wykorzystania punktów), rozumianej jako zapłata, tj. w dniu wystawienia faktury przez Spółkę z przypisaną kwotą opustu?
3.  Czy w świetle ustalonego stanu faktycznego i przy założeniu, że spełnione są ogólne warunki, określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, uprawniające Wnioskodawcę do zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, może Wnioskodawca zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwotę ustalonego za zakupione usługi wynagrodzenia w wysokości przed udzieleniem opustu, tj. odpowiadającej wartości rynkowej?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie pierwsze i drugie. Wniosek Spółki w zakresie pytania trzeciego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywanie przez Wnioskodawcę czynności opisanych w stanie faktycznym na podstawie Umowy o Program Lojalnościowy na rzecz Spółki należy rozpatrywać na gruncie ustawy o CIT jako świadczenie usług na rzecz Spółki. Punkty otrzymane przez Wnioskodawcę na podstawie Umowy o Program Lojalnościowy w tej części, które zostaną przez Spółkę wykorzystane w postaci żądania opustu cenowego, należy traktować jako formę odpłatności za świadczone przez Wnioskodawcę usługi na rzecz Spółki.

Wydaje się zatem, że Umowa o Program Lojalnościowy ma inny charakter niż programy lojalnościowe funkcjonujące na rynku polskim, w których punkty nabywane są przez uczestnika w związku z odpłatnym nabyciem przez niego towarów lub usług od organizatora/innych uczestników programu.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 3 i 4 oraz art. 14 ustawy, są w szczególności: 1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe; 2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Na gruncie powołanego przepisu, w stanie faktycznym opisanym przez Wnioskodawcę, należy uznać, że Wnioskodawca uzyskuje przychód z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT w postaci obniżenia ceny przy wystawieniu faktury za usługi świadczone przez Spółkę na rzecz Wnioskodawcy. Otrzymany opust cenowy równy jest wartości otrzymanych świadczeń nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie.

Należy jednocześnie uznać, że z uwagi, na fakt, iż w momencie uzyskania punktów Wnioskodawca nie ma prawa żądać w zamian zapłaty w postaci środków pieniężnych, a punkty jak wskazuje wprost Umowa o Program Lojalnościowy nie stanowią wartości pieniężnej, Wnioskodawca nie uzyskuje przychodu, o którym mowa w cyt. art. 12 ust. 1 pkt 1, tj. z tytułu „otrzymanych pieniędzy lub wartości pieniężnych”.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, za wykonane w Programie Lojalnościowym czynności przychód powstanie w dniu udzielenia opustu cenowego do wynagrodzenia za usługi Spółki świadczone na rzecz Wnioskodawcy i w wysokości udzielonego opustu.

Przychód, na podstawie art. 12 ust. 6 ustawy o CIT, dla nieodpłatnych świadczeń (analogiczne zasady obowiązują dla świadczeń częściowo odpłatnych) ustala się:

*   jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
*   jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
*   jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu,

w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

W analizowanym stanie faktycznym mamy do czynienia z sytuacją wskazaną w pkt 1 cyt. art. 12 ust. 6 ustawy o CIT, bowiem Spółka wystawia faktury na kwotę wynagrodzenia wyliczoną według cen, które obowiązują wszystkich jej klientów.

Uzyskany przez Wnioskodawcę opust przy zakupie takiej usługi, oznacza dla Wnioskodawcy obowiązek rozpoznania przychodu z otrzymania nieodpłatnego świadczenia lub częściowo odpłatnego świadczenia w kwocie udzielonego opustu, tj. różnicy między ceną stosowaną przez Spółkę wobec wszystkich jej odbiorców a płatnością dokonaną przez Wnioskodawcę.

Przychód z tytułu otrzymania świadczeń nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie powstaje co do zasady w dniu otrzymania tego świadczenia, tj. w dniu otrzymania zapłaty, do której dochodzi poprzez kompensatę uzyskanych w Programie Lojalnościowym punktów z wynagrodzeniem należnym Spółce z tytułu wykonanych usług.

Z uwagi, że wspomniana kompensata ma miejsce w dniu wystawienia faktury przez Spółkę określającej wysokość udzielonego opustu, dzień wystawienia faktury przez Spółkę należy uznać za moment uzyskania przychodu przez Wnioskodawcę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku opis zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo należy dodać, że przedmiotem interpretacji nie jest kwestia cywilnoprawnej kwalifikacji rozważanych czynności, tj. czy umowa zawierana przez Spółkę z kontrahentem ma charakter umowy barterowej, gdyż nie jest to przedmiotem zapytania, a ponadto zgodnie z przepisami ustawy Ordynacja podatkowa udzielenie interpretacji podatkowej opiera się na stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) nakreślonym we wniosku o jej wydanie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.