Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.999.2024.2.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu nie będzie stanowił dla Wnioskodawcy przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu PIT. Zatem Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez bank kwoty.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny; ugody-ugoda sądowa; zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 18 stycznia 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 29 maja 2007 r. zawarła Pani z Bankiem (A) umowę o kredyt konsolidacyjny Nr (...)
    na kwotę 95.880 zł - indeksowany do franka szwajcarskiego. Celem kredytu
    konsolidacyjnego była spłata innej pożyczki hipotecznej, innego kredytu mieszkaniowego
    oraz pożyczki na inne potrzeby i cele konsumpcyjne, nie związane z mieszkaniowymi. W
    dniu 12 września 2016 r. powyższy kredyt konsolidacyjny został przez Panią spłacony w
    całości (wraz z odsetkami w kwocie 169.787 zł ) i w księgach rachunkowych Banku (A), nie
    figuruje żadne zobowiązanie z tytułu ww. umowy kredytowej. W marcu 2024 r.
    pełnomocnik złożył w Pani imieniu pozew do Sądu Okręgowego w (...) o ustalenie
    nieważności ww. umowy kredytowej i o zapłatę z uwagi na zawarte w umowie klauzule
    niedozwolone. Sprawie nadano sygn. akt (...). Po złożeniu pozwu, otrzymała Pani z Banku
    propozycję polubownego zakończenia sprawy i zawarcia ugody z Bankiem (A). Bank (A) w
    treści ugody zawarł zapis w paragrafie 2 ust. 2 „...iż zobowiązuje się do zapłaty na rzecz
    Kredytobiorcy kwoty 57.000 zł tytułem kwoty pieniężnej stanowiącej częściowy zwrot
    spłaconych przez Kredytobiorcę rat kredytowych. W ust. 3 zapisał: „ Zapłata należności
    nastąpi w ciągu 14 dni...” Jednocześnie w Ugodzie, Bank wskazuje, że „umowa jest ważna i
    nie uznaje za zasadne roszczeń o uznanie postanowień umowy za niewiążące na
    podstawie art. 385 (1) i nast. Kc.” Jednocześnie Bank oświadczył, że według jego najlepszej
    wiedzy, na moment podpisania ugody, zwracana kwota pieniężna, o której mowa w par. 2
    ust. 2 Ugody, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych (PIT ), zgodnie z wydanymi interpretacjami
    indywidualnymi Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nie ma więc obowiązku
    wystawienia względem Kredytobiorcy i właściwego dla niego urzędu skarbowego,
    informacji podatkowej PIT, zgodnie z ar. 42a w zw. z art. 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Podobną informację otrzymała Pani
    dwukrotnie dzwoniąc na informację KIS - ma Pani więc nadzieję, że znajdzie ona
    potwierdzenie w wydanej indywidualnej interpretacji.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wypłata przez Bank (A) świadczenia w wysokości 57.000 zł jest zwrotem na rzecz Pani (A.
    A.) środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego
    walutowego, przekazała Pani na rzecz Banku (A) w ramach spłaty rat kapitałowo -
    odsetkowych.

## Pytanie

Czy kwota zwrotu, wynikająca z tytułu umowy Ugody dot. spłaconego kredytu frankowego,
    otrzymanego na inne cele niż mieszkaniowe, podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, przy zapisie w Ugodzie „ ...Bank zobowiązuje się do
    zapłaty na rzecz Kredytobiorcy kwoty 57.000 zł tytułem kwoty pieniężnej stanowiącej
    częściowy zwrot spłaconych przez Kredytobiorcę rat kredytowych”?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że zwracana przez Bank kwota w wyniku Ugody dot. kredytu frankowego na
    inny dowolny cel (nie mieszkaniowy ) - nie jest Pani dochodem/przychodem, lecz zwrotem
    niesłusznie zapłaconych rat, co potwierdza liczne już orzecznictwo sądowe. Raty były
    płacone z Pani opodatkowanych dochodów, wobec czego można przyjąć, że konieczność
    ponownego płacenia podatku dochodowego od tej kwoty, porównywalna byłaby do
    konieczności płacenia podatku od zwrotu podatku z poprzedniego roku. W tym miejscu
    przywołuje Pani również art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który
    potwierdza, że pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie

    podatnika z wartością do jego majątku. Przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy mogą
    być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. W Pani przypadku jest
    zwrot spłaconych rat, a nie umorzenie należności, co należy wyraźnie podkreślić.
    Informację zgodną z Pani myślami otrzymała Pani telefonicznie na infolinii KIS, nr tel. 22
    3300330 w dniu 16 grudnia 2024 r. i w dniu ok. 27 września 2024 r., gdzie Pani
    powiedziała, że w przypadku zwrotu spłaconych rat, nie powstaje przychód i nie ma
    podatku. Natomiast przychód byłby jeśli byłby zapis o umorzeniu należności. Pani na
    infolinii powiedziała również, że dla pewności i potwierdzenia najlepiej zwrócić się o
    indywidualną interpretację do KIS - co niniejszym Pani czyni. Powyższe jest tym bardziej
    uzasadnione, że nie ma w całości zastosowanie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów związanych z kredytem hipotecznym na cele mieszkaniowe. Jeśli KIS potwierdzi
    w wydanej indywidualnej interpretacji, że kwota otrzymana od Banku (A), nie jest Pani
    dochodem/przychodem - lecz zwrotem spłaconych rat kredytowych i podatek dochodowy
    nie jest należny, będzie możliwa ugoda z Bankiem i polubowne zakończenie sprawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń.
    Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i
    system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.
    W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”,
    „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód,
    pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że:
    1. w 2007 r. zawarła Pan z bankiem umowę kredytu konsolidacyjnego;
    2. złożyła Pani do sądu pozew o unieważnienie umowy i zapłatę na Pana rzecz rat
      kapitałowo-odsetkowych wpłacanych na poczet umowy kredytu;
    3. bank zaproponował Pan zawarcie ugody i zapłaty kwoty 57.000 zł tytułem kwoty
      pieniężnej stanowiącej częściowy zwrot spłaconych przez Panią rat kredytowych.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy wypłacona kwota będzie stanowić przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Skutki podatkowe wypłaty kwoty przez bank
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzyma Pani zwrot środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy umowy przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty części
    rat udzielonego kredytu. A zatem otrzyma Pani środki będące ekwiwalentem wydatków,
    które były uprzednio poniesione z Pani własnych środków. Kwota otrzymana na
    podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pani majątku.
    Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego
    kredytu nie będzie stanowił dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będzie Pani miała obowiązku
    zapłaty podatku od zwróconej przez bank kwoty.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...), ul. (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu
    wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w
    terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.