Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1077/13-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-12-23
Teza: Opodatkowanie przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: czynsz; lokal; media; najem; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; opłata; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; przychód-opodatkowanie przychodu
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1-art. 2; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2013 r. (data wpływu 23 września 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

****

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu lokalu mieszkalnego

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego. Dnia 11 sierpnia 2013 r. podpisał jako wynajmujący umowę o wynajem mieszkania i jednocześnie zdecydował się na opodatkowanie najmu nieruchomości w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych dochodów osiąganych przez osoby fizyczne przewiduje opodatkowanie przychodów z najmu według stawki 8,5% bez możliwości pomniejszania przychodów o kwotę poniesionych kosztów. Wnioskodawca zawarł umowę, która przewiduje że najemca oprócz czynszu za użytkowanie mieszkania zobowiązuje się uiszczać, za pośrednictwem Wnioskodawcy (tj. wynajmującego), opłaty z tytułu użytkowania mediów (np. prąd, woda, gaz, CO, itp.). Powyższe rozwiązanie wiąże się jednak z wątpliwościami co do podatkowego rozliczenia otrzymywanych przez Wnioskodawcę wpłat z tytułu kosztów użytkowania mediów i innych kosztów.

W tym zakresie zostały zawarte stosowane zapisy w podpisanej umowie, gdzie w § 3 zapisano że: „Czynsz najmu strony ustalają w wysokości 750 zł za jeden miesiąc najmu. Czynsz najmu nie zawiera kosztów mediów i innych opłat administracyjnych tj. m.in. opłaty administracyjnej dla zarządcy, zaliczki na koszty wody i ścieków oraz zaliczki na koszty CO, które to koszty zobowiązuje się pokrywać najemca”.

Następnie w § 4 zapisano: „Strony ustalają, że wszelkie koszty mediów i innych opłat, takich jak opłata za wywóz nieczystości stałych, gaz, energię elektryczną, miesięczna opłata administracyjna dla zarządcy wraz z zaliczką na koszty wody i ścieków oraz zaliczka na koszty CO związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego, w czasie trwania umowy, ponosić będzie najemca. Ponadto najemca opłacać będzie we własnym zakresie ewentualne koszty usług takich jak telewizja kablowa, telefon, Internet i inne. Płatności z tytułu ww. kosztów będą realizowane za pośrednictwem wynajmującego. Najemca będzie przekazywał w tym celu wynajmującemu określone kwoty środków pieniężnych wynikające każdorazowo z bieżących faktur i rachunków wystawianych przez dostawców poszczególnych mediów czy usług. Opłata administracyjna dla zarządcy budynku wraz z zaliczką na koszty wody i ścieków oraz zaliczką na koszty CO opłacana będzie przez najemcę za pośrednictwem wynajmującego. Najemca będzie przekazywał w tym celu wynajmującemu określoną kwotę środków pieniężnych, zgodną z obowiązującym w danym okresie zawiadomieniem o wysokości opłat od zarządcy wspólnoty”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie ww. zapisów zawartej umowy otrzymywane od najemcy kwoty dotyczące zwrotów opłat za media i inne koszty stanowią również przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychodem z najmu w przypadku zawartej umowy z najemcą jest jedynie kwota czynszu za użytkowanie lokalu, tj. 750 zł. Otrzymywane opłaty z tytułu korzystania z mediów i inne koszty nie stanowią bowiem dla Wnioskodawcy przysporzenia majątkowego – Wnioskodawca sprawuje jako wynajmujący jedynie funkcję pośrednika płatności między najemcą a dostawcami mediów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do uregulowań zawartych w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Przychodami w myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać w oparciu o postanowienia wyżej powołanego art. 11 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Natomiast w myśl art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Z przytoczonych powyżej uregulowań prawnych wynika, że podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże, aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą natomiast ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu, jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez najemcę w związku z użytkowaniem lokalu mieszkalnego nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

W związku z powyższym, w świetle przedstawionych we wniosku informacji oraz powołanych przepisów uznać należy, że jedynie określona w umowie najmu wysokość czynszu będzie stanowić przysporzenie majątkowe Wnioskodawcy jako wynajmującego, a tym samym generować przychód do opodatkowania, stosownie do wybranej przez siebie formy opodatkowania tych przychodów, tj. zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Natomiast należności z tytułu opłat, do których ponoszenia zobowiązany będzie zgodnie z zawieraną umową najmu najemca, nie będą stanowić przysporzenia majątkowego dla Wnioskodawcy.

Tak więc, podstawą opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych będzie jedynie określona w umowie najmu wysokość czynszu.

Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że w związku z postanowieniami umowy, o której mowa we wniosku, przychodem z tytułu najmu lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne będzie wyłącznie kwota czynszu najmu. Tak więc, otrzymywane od najemcy kwoty dotyczące zwrotów opłat za media i inne koszty nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Tym samym, stanowisko przedstawione przez Zainteresowanego jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

****