Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.289.2016.2.AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-06-10
Teza: Czy w świetle aktualnych przepisów prawidłowym jest, że od momentu wejścia w życie umowy użyczenia i następnie podpisania umowy najmu, w której tylko Wnioskodawczyni jest wynajmującym w trakcie roku podatkowego, tylko Ona jest zobowiązana w całości rozliczać przychody z najmu i opłacać podatek w wybranej przez siebie formie ryczałtowej 8,5%?
Słowa kluczowe: majątek-majątek odrębny; najem; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; umowa-umowa najmu; użyczenie
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2016 r. (data wpływu 4 marca 2016 r.), uzupełnionym pismami z dnia 3 marca 2016 r. (data wpływu 8 marca 2016 r.) oraz z dnia 28 maja 2016 r. (data wpływu 1 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania ww. podatkiem całości przychodów z najmu lokalu, w tym również z udziału użyczonego przez małżonka oraz opodatkowanie tego przychodu stawką 8,5% - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 marca 2016 r. do Izby Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Pismem z dnia 11 marca 2016 r., Nr IBPB-2-2/4511-300/16/HS, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, na podstawie art. 170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), przekazał ww. wniosek, celem załatwienia zgodnie z właściwością przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 16 marca 2016 r.).

W dniu 8 marca 2016 r. do Izby Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej wpłynęło uzupełnienie ww. wniosku (pismo Wnioskodawczyni z dnia 3 marca 2016 r.). Pismem z dnia 15 marca 2016 r., Nr IBPB-2-2/4511-300/16/HS, przekazane ono zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach do załatwienia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 21 marca 2016 r.).

Powyższy wniosek, uzupełniony przez Wnioskodawczynię pismem z dnia 3 marca 2016 r., nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 23 maja 2016 r., Nr 1061-IPTPB1.4511.289.2016.1.AG, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 23 maja 2016 r., a doręczono w dniu 28 maja 2016 r. Uzupełnienie ww. wniosku wpłynęło do tut. Organu w dniu 1 czerwca 2016 r., nadane zostało w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 30 maja 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni od 2006 r. posiada z mężem umowę rozdzielności majątkowej. W 2010 r. zakupiła wraz z mężem mieszkanie ….. o pow. 51,9 m2. Mieszkanie to zostało zakupione w udziałach 50/50. Od 2010 r. mieszkanie jest wynajmowane osobom fizycznym (najem prywatny, nie jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej) na cele mieszkaniowe i Wnioskodawczyni wraz z mężem zadeklarowali w Urzędzie Skarbowym, jako sposób rozliczenia ryczałt 8,5% (najem prywatny). Każde z nich, stosownie do swych udziałów, rozlicza się z przychodu i płaci podatek, zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym. Ustawodawca nie przewidział możliwości rozliczania przychodów z najmu tylko przez jedno z małżonków w przypadku rozdzielności majątkowej. Nie ma więc możliwości zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 5-9a ww. ustawy, umożliwiającego wspólnego opodatkowania przychodów przez jedną ze stron, gdyż Wnioskodawczyni i Jej mąż nie posiadają wspólnoty majątkowej. Złożenie zatem informacji o wyborze opodatkowania 8,5% i dodatkowo wyjaśnienie o rozliczeniu podatku proporcjonalnie do swego udziału było jedynie potwierdzeniem faktu zgodnego z prawem, nie zaś możliwym wyborem strony opłacającej podatek. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z najmem, Jej mąż także nie.

Do 28 lutego 2016 r. obowiązywała umowa najmu, w której oboje małżonkowie byli stroną wynajmującą i stosownie do udziałów rozliczali przychody. W dniu 28 lutego 2016 r. mąż przekazał Wnioskodawczyni swoje udziały w ww. mieszkaniu w użyczenie (umowa użyczenia), ze zgodą na ewentualny wynajem.

Zgodnie z art. 710 Kodeksu cywilnego, przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu na bezpłatne używanie oddanej mu rzeczy.

Cechą użyczenia jest więc nieodpłatność. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umowa ta nie rodzi skutków podatkowych dla męża i dla Wnioskodawczyni. Umowa użyczenia może przewidywać prawo do wynajmowania użyczonego lokalu i wówczas przychód z najmu jest przychodem osoby biorącej lokal w użyczenie. Zatem, Wnioskodawczyni otrzymując w całości przychód z wynajmu (umowa najmu zawarta w dniu 29 lutego 2016 r.) i równocześnie będąc stroną w umowie najmu jako wynajmujący (mąż w umowie nie występuje), będzie rozliczać się z Urzędem Skarbowym. Świadczenie to stanowi dla Wnioskodawczyni w całości przychód podlegający opodatkowaniu. Zatem, Wnioskodawczyni opłaca podatek od całości przychodu, mąż nie.

W dniu 29 lutego 2016 r. Wnioskodawczyni złożyła dodatkowe oświadczenie w Urzędzie Skarbowym …., że od marca 2016 r., w związku z podpisaną umową użyczenia tylko Ona będzie dokonywała rozliczeń podatkowych w zakresie najmu, przy czym, pozostaje to ryczałt 8,5%. Mąż także złożył oświadczenie informujące, że od marca żona będzie rozliczała podatek z najmu.

W piśmie z dnia 28 maja 2016 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że umowa użyczenia pomiędzy Nią a mężem została zawarta w sposób pisemny. Ponadto poinformowała, że wynajmuje mieszkanie wyłącznie osobom fizycznym, z przeznaczeniem na cele mieszkalne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 3 marca 2016 r.:

Czy w świetle aktualnych przepisów prawidłowym jest, że od momentu wejścia w życie umowy użyczenia i następnie podpisania umowy najmu, w której tylko Wnioskodawczyni jest wynajmującym w trakcie roku podatkowego, tylko Ona jest zobowiązana w całości rozliczać przychody z najmu i opłacać podatek w wybranej przez siebie formie ryczałtowej 8,5%?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przedstawionym w sposób ostateczny w uzupełnieniu wniosku z dnia 3 marca 2016 r., w umowie najmu jedynie Ona jest stroną wynajmującą (mąż w umowie nie występuje, gdyż wcześniej przekazał Wnioskodawczyni swoje udziały w mieszkaniu umową użyczenia i zezwolił Jej na wynajem). Wnioskodawczyni pobiera pieniądze z najmu od najemców w sumie 100%, tj. zgodnie ze swoim udziałem w nieruchomości i udziałem, z którego korzysta na podstawie umowy użyczenia. Zatem, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawczyni osiąga przychody z najmu i je rozlicza.

Podobnie wyraził się Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 9 marca 2015 r., Nr IBPBII/2/415-1064/12/14/MZM, wyjaśniając, że „Umowa użyczenia może przewidywać prawo do wynajmowania użyczonego lokalu przez osobę biorącą lokal w użyczenie. Jeśli ta osoba jest wynajmującym, wówczas przychód z najmu jest przychodem osoby biorącej lokal w użyczenie”.

I dodatkowo, w interpretacji z dnia 17 kwietnia 2016 r., Nr IBPBI1/2/415-67/14/AK (dot. użyczenia nieruchomości matce przez syna), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wyjaśnił, że „jeśli użyczający zawarł z biorącym w używanie umowę użyczenia swojego udziału w nieruchomości, a osoba biorąca w użyczenie zawarła umowę najmu, to u użyczającego nie powstało przysporzenie majątkowe i nie jest on zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego”.

Ponadto fakt, że umowa użyczenia weszła w życie w ciągu trwania roku, a nie od 1 stycznia nie ma znaczenia w sprawie i nie może przesądzać o niemożliwości zapłaty podatku tylko przez Wnioskodawczynię. Od dnia podpisania umowy użyczenia i następnie wynajmu nie zmienia się sposób rozliczenia - pozostaje ryczałt 8,5%, zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawczyni. W przypadku rozdzielności majątkowej nie ma możliwości odwołania się do art. 12 ust. 6-8a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, mówiącym o możliwości opodatkowania przez jedno z małżonków i faktu zgłoszenia tegoż, poprzez oświadczenie do dnia 20 stycznia danego roku. Przy rozdzielności majątkowej zasady te nie mają zastosowania.

Fakt możliwości rozliczenia przychodu w formie ryczałtowej 8,5% tylko przez jedno z małżonków przy umowie użyczenia lokalu niestanowiącego wspólnej własności potwierdza interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 3 października 2013 r., Nr IBPBII/2/415-673/13/NG.

Biorąc pod uwagę ww. wymienione interpretacje, a także stan prawny i faktyczny, należy stwierdzić, że będąc osobą wynajmującą i korzystającą przy tym na mocy umowy użyczenia z części nieruchomości męża, Wnioskodawczyni osiąga przychód w całości i jest zobowiązana jako Wynajmujący do rozliczenia podatku od momentu wynajmu użyczonego lokalu (na podstawie umowy użyczenia oraz swojego udziału w lokalu). Umowa użyczenia może wejść w życie w dowolnym momencie roku podatkowego. Podpisana umowa najmu, w której Wnioskodawczyni jest wynajmującym (za zgodą użyczającego) wskazuje na fakt opodatkowania tylko przez Wnioskodawczynię przychodu od momentu wejścia jej w życie, gdyż nie ma tu zastosowania art. 12 ust. 6-8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, gdyż między Wnioskodawczynią a Jej mężem nie istnieje wspólność majątkowa. Należy też podkreślić, że wybrana forma opodatkowania na rok 2016 - ryczałt 8,5% pozostaje bez zmian.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle ww. przepisu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega każde przysporzenie majątkowe, które uzyskują osoby fizyczne, tj. wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Przychodami z tytułu najmu, który nie stanowi działalności gospodarczej są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Stosownie bowiem do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 9a ust. 6 ww. ustawy, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit a) ww. ustawy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a .

Powyższe przepisy wskazują, że podstawową formą opodatkowania przychodów z najmu są tzw. „zasady ogólne”, określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, jeżeli podatnik nie wybierze innej formy opodatkowania (nie zadeklaruje wyboru opodatkowania uzyskiwanych przychodów z najmu poprzez złożenie do urzędu skarbowego stosownego pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych), to będzie obowiązany płacić podatek od dochodów z najmu według zasad i skali podatkowej określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380, z późn. zm. ), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Z przytoczonych powyżej uregulowań prawnych wynika, że podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Strony umowy określają w niej wysokość czynszu. Czynsz ten stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże, aby powstał przychód po stronie wynajmującego musi powstać przysporzenie majątkowe, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego. Powyższa regulacja oznacza, że przychodem z najmu jest wyłącznie przychód otrzymany lub postawiony podatnikowi do dyspozycji.

Przez pojęcie „otrzymane”, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego, należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik, wykazując określoną aktywność, ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy. Oznacza to, że momentem powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 11 ust. 1 tej samej ustawy, jest moment rzeczywistego otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika kwoty z tytułu najmu. Przychód powstaje zatem wtedy, kiedy podatnik otrzymuje pieniądze, albo kiedy pieniądze są postawione do jego dyspozycji.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu fatycznego wynika, że Wnioskodawczyni od 2006 r. posiada z mężem rozdzielność majątkową. W 2010 r. zakupiła wraz z mężem mieszkanie, z udziałem 50/50. Mieszkanie to było wynajmowane osobom fizycznym w ramach najmu prywatnego. Przychód z najmu przez każdego z małżonków był opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, przy zastosowaniu stawki 8,5%, stosownie do złożonych w Urzędzie Skarbowym deklaracji. Do 28 lutego 2016 r. obowiązywała umowa najmu, w której oboje małżonkowie byli stroną wynajmującą. W dniu 28 lutego 2016 r. mąż, na mocy umowy użyczenia, zawartej w formie pisemnej, przekazał Wnioskodawczyni swoje udziały w ww. mieszkaniu. W umowie tej wyraził zgodę na wynajem mieszkania przez Wnioskodawczynię. W dniu 29 lutego 2016 r. Wnioskodawczyni zawarła umowę najmu ww. mieszkania, w której występuje jednoosobowo jako Wynajmująca. W związku z powyższym przychody z wynajmu powyższego mieszkania otrzymuje wyłącznie Wnioskodawczyni. W dniu 29 lutego 2016 r. Wnioskodawczyni złożyła w Urzędzie Skarbowym dodatkowe oświadczenie, że od marca 2016 r. tylko Ona będzie dokonywała rozliczeń podatkowych w zakresie najmu, przy czym, formą opodatkowania pozostaje ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, przy zastosowaniu stawki 8,5%. Natomiast Jej mąż złożył oświadczenie informujące, że od marca żona będzie rozliczała podatek z najmu.

Zauważyć należy, że umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, regulujących zasady używania rzeczy. Zgodnie z art. 710 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy w zakresie przewidzianym umową i przepisami prawa. W świetle tego przepisu, cechą charakterystyczną użyczenia jest nieodpłatność oraz motyw bezinteresowności. Z uwagi na fakt, że z tytułu umowy użyczenia zobowiązanym do spełnienia świadczenia jest tylko użyczający, umowę tę należy uznać za jednostronnie zobowiązującą. Kodeks cywilny nie przewiduje żadnej szczególnej formy zawierania tej umowy i może ona być zawarta w dowolnej formie, np. zwykłej pisemnej, ustnej, aktu notarialnego, czynności dorozumianych. Umowa użyczenia może przewidywać prawo do wynajmowania użyczonego lokalu przez osobę biorącą lokal w użyczenie. Jeśli ta osoba jest wynajmującym wówczas przychód z najmu jest przychodem osoby biorącej lokal w użyczenie.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni od momentu wejścia w życie umowy użyczenia udziału w lokalu mieszkalnym przez męża, a następnie podpisania przez Nią w trakcie roku podatkowego umowy najmu tego lokalu, według której jest stroną wynajmującą, zobowiązana będzie do opodatkowania przychodów osiągniętych z tego tytułu. W takiej bowiem sytuacji stroną osiągającą przychód z najmu jest wyłącznie Wnioskodawczyni. Przychody z ww. tytułu mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, przy zastosowaniu stawki 8,5%, stosownie do art. 6 ust. 1a i art. 12 ust. 3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, po złożeniu w Urzędzie Skarbowym oświadczenia o wyborze tej formy opodatkowania.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.