Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.293.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-04
Teza: Uznanie skapitalizowanych odsetek za koszty inne niż
bezpośrednio związane z przychodami.
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie
odsetki-odsetki skapitalizowane
pożyczka-odsetki od pożyczki
udziałowiec
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z
przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4f
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4g

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący uznania skapitalizowanych odsetek za koszty inne niż
    bezpośrednio związane z przychodami. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. Sp. z o. o. (dalej „Spółka” lub „WNIOSKODAWCA”) jest spółką kapitałową z ograniczoną
    odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych, podlegającym opodatkowaniu na terytorium RP od
    całości osiąganych dochodów. Spółka ma charakter spółki celowej (...) prowadzącej
    działalność w branży deweloperskiej.
    W dniu (...) Spółka zawarła umowę pożyczki (dalej „Pożyczka”) ze swoim udziałowcem,
    spółką B. sp. z o.o. (dalej „Udziałowiec”). Zgodnie z postanowieniami Umowy, ostateczna
    spłata kwoty nominalnej Pożyczki wraz z odsetkami należnymi na moment spłaty ma
    nastąpić nie później niż 31 grudnia 2028 r. Spółka dokonała kapitalizacji należnych
    odsetek od Pożyczki.
    Umowa Pożyczki nie ogranicza celu, na jaki powinny zostać przeznaczone środki
    finansowe, w związku z czym Spółka przeznaczyła środki z Pożyczki na prowadzenie
    działalności operacyjnej.
    W szczególności, z uwagi na nadarzającą się okazję nabycia działki budowlanej w
    atrakcyjnej lokalizacji, Spółka wykorzystała większość środków finansowych z Pożyczki na
    nabycie nieruchomości gruntowej położonej w (...) (dalej jako „GRUNT”). Pozostałe środki
    zostały przeznaczone na pokrycie innych bieżących kosztów działalności Spółki.
    Na moment podjęcia decyzji o nabyciu Gruntu ani na moment kapitalizacji odsetek od
    Pożyczki nie zostały jeszcze podjęte decyzje dotyczące faktycznej realizacji na nim żadnego
    projektu deweloperskiego. Nie zostały również podjęte kroki w kierunku rozpoczęcia
    ewentualnej inwestycji, w tym obejmujące opracowanie projektu budowlanego. Na tym
    etapie możliwe było jeszcze, że Spółka nie podejmie się takiego przedsięwzięcia, a Grunt
    zostanie przez Spółkę sprzedany, wydzierżawiony lub pozostawiony na dłuższy czas w
    majątku Spółki jako inwestycja.
    Dopiero na późniejszym etapie, po dokonaniu analiz, podjęte zostały działania
    zmierzające w kierunku rozpoczęcia procesu deweloperskiego, w tym m.in. rozmowy z
    wybranym przez Spółkę bankiem celem pozyskania finansowania przeznaczonego
    specjalnie na realizację projektu deweloperskiego z zakresu budownictwa
    mieszkaniowego.

## Pytanie

Czy odsetki od Pożyczki udzielonej przez Udziałowca, skapitalizowane przed podjęciem
    działań zmierzających w kierunku rozpoczęcia projektu deweloperskiego, należy
    zaklasyfikować jako koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z
    przychodami, które zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT są potrącalne w dacie ich
    poniesienia?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, odsetki od Pożyczki udzielonej przez Udziałowca skapitalizowane
    przed podjęciem działań zmierzających w kierunku rozpoczęcia projektu deweloperskiego
    stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami,
    które zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT są potrącalne w dacie ich poniesienia.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT – koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w
    roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Z kolei art. 15 ust. 4d ustawy o CIT stanowi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż
    koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli
    koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie,
    jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty
    uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 ustawy o CIT ustawodawca zastrzega, iż nie uważa się za
    koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów) z wyjątkiem
    skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).
    Z perspektywy momentu ujęcia kosztów podatkowych w czasie dzieli się je na koszty
    bezpośrednio związane z przychodami i tzw. koszty pośrednie, tj. koszty inne niż
    bezpośrednio związane z przychodami. Koszty bezpośrednio związane z przychodami
    obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z przychodami, jakie osiąga
    dany podmiot. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają
    bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie
    warunkuje ich uzyskanie (lub zabezpieczenie ich źródła). Koszty pośrednie przyczyniają się
    zatem do możliwości trwałego prowadzenia działalności gospodarczej.
    Koszty pośrednie, chociaż związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w
    uchwytnym związku z konkretnymi, dającymi się wskazać przychodami. Tym samym nie
    jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód
    uzasadniający potrącenie takich kosztów. Ta kategoria kosztów winna być w ujęciu
    podatkowym ujmowana w dacie ich faktycznego poniesienia.
    Dla ustalenia prawidłowego momentu ujęcia wydatków w kosztach podatkowych,
    podatnik powinien zatem odpowiednio rozpoznać sposób powiązania kosztów z
    przychodami.
    W przedmiotowym stanie faktycznym, zdaniem Wnioskodawcy, niemożliwe jest
    powiązanie skapitalizowanych przez Spółkę odsetek od Pożyczki bezpośrednio z
    konkretnymi przychodami osiąganymi przez Spółkę.
    Specyfika działalności deweloperskiej charakteryzuje się tym, że poszczególne inwestycje
    realizowane są w długim okresie, sięgającym nawet kilku lat. Czasem, z uwagi na
    parametry biznesowe, otoczenie rynkowe i strategię biznesową ostatecznie nie dochodzi
    do realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego, mimo że zostały poczynione wstępne kroki
    przygotowawcze czy inwestycyjne w postaci zabezpieczenia (nabycia) gruntu, będące
    elementem podstawowej działalności spółki deweloperskiej.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, nie można odsetek od Pożyczki
    (skapitalizowanych jeszcze przed podjęciem działań dotyczących realizacji projektu
    deweloperskiego) uznać za niezbędne do powstania przyszłych, bliżej nieokreślonych
    przychodów Spółki. Mają one bowiem zupełnie inny charakter niż wydatki, które w
    przyszłości mogą prowadzić w sposób bezpośredni do wytworzenia konkretnych

    przychodów Spółki (przykładowo jak koszty materiałów budowlanych, wynagrodzeń
    podwykonawców itp. związane bezpośrednio ze sprzedażą budynków czy lokali
    mieszkalnych i niemieszkalnych). Gdyby takie koszty zostały pokryte z kredytu bankowego
    pozyskanego przez Spółkę właśnie na taki cel, czy nawet przez część Pożyczki, to wówczas
    odsetki od tej części (które zostaną skapitalizowane czy zapłacone w przyszłości, już w
    trakcie realizacji konkretnego procesu budowlanego) należałoby uznać za koszty
    bezpośrednio związane z takimi przychodami.
    Natomiast z uwagi na fakt, że Pożyczka została udzielona, a odsetki zostały
    skapitalizowane przed podjęciem jakichkolwiek kroków w kierunku realizacji konkretnego
    projektu deweloperskiego, nie można ich uznać za wydatki stanowiące element
    wytworzenia przedmiotowych lokali mieszkalnych, których sprzedaż w przyszłości
    wygeneruje przychody podatkowe.
    Pożyczka nie wskazywała celu, na jaki została udzielona i została wykorzystana na
    zabezpieczenie bazy (podstawy) działalności operacyjnej Spółki w postaci nabycia gruntu
    oraz na sfinansowanie innych wydatków związanych z prowadzeniem bieżącej działalności
    operacyjnej. W konsekwencji, zdaniem Spółki, skapitalizowane odsetki od Pożyczki
    stanowiły wydatek dotyczący bieżącej, operacyjnej działalności Spółki.
    Należy zatem uznać, że przedmiotowe odsetki stanowiły koszty poniesione w celu
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów Spółki, ale nie mają one
    bezpośredniego związku z dochodem uzyskanym z przyszłej sprzedaży zrealizowanych
    mieszkań. Przedmiotowe odsetki przyczyniły się w sposób pośredni do generowania
    przychodów w dłuższym, trudnym do zdefiniowania z góry okresie w niezdefiniowanej na
    moment poniesienia kosztów formie.
    Mając na uwadze powyższe, z uwagi na fakt, że skapitalizowane odsetki od Pożyczki nie
    mogą zostać powiązane z konkretnymi przyszłymi przychodami, nie stanowią one kosztów
    bezpośrednio związanych z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4 ustawy o CIT.
    Należy kwalifikować je jako koszty pośrednie, bowiem przyczyniły się one do pozyskania
    środków na prowadzenie działalności operacyjnej Spółki, co przyczynia się do powstania
    przychodu lub zabezpieczenia jego źródła, ale nie jest powiązane z żadnym konkretnym i
    możliwym do wskazania przychodem. Koszty te powinny być, zgodnie z art. 15 ust 4d
    ustawy o CIT, rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia,
    tj. w dacie ich kapitalizacji.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in.:
    • w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego, m.in.: w interpretacji
      indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 października 2016 r.,
      sygn. 1462- IPPB5.4510.833.2016.1.JC, interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.896.2022.1.
      AN, interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25
      września 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.399.2023.1.IN, interpretacji indywidualnej
      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-
      2.4010.592.2024.2.IN,
    • w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. w wyroku NSA z dnia 15 maja 2014 r.,
      sygn. II FSK 1527/12, wyroku NSA z dnia 1 czerwca 2011 r., sygn. II FSK 139/10, czy też
      w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. I SA/Wr 1107/11.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    natomiast należy zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Tym samym, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania
    przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    • został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    • jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    • został właściwie udokumentowany,
    • nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodów.
    Kierując się kryterium stopnia powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem,
    jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami i koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z
    przychodami (tzw. koszty pośrednie), różnicując moment ich potrącalności (art. 15 ust. 4,
    4b-4e ustawy o CIT).
    Do kategorii kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami
    należą takie wydatki, których poniesienie ma bezpośrednio na celu uzyskanie konkretnych
    przychodów. W ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości
    powstał związany z nimi przychód. Innymi słowy – posługując się językowym znaczeniem –
    przez koszty bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których
    poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu.
    Z kolei pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się
    przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
    prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi
    przysporzeniami podatnika – brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód. Koszty te jednak są związane z działalnością
    prowadzoną przez podatnika i przyczyniają się w sposób ogólny do osiągania przez niego

    przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany
    wydatek służy.
    Stosownie do art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Koszty pośrednie potrąca się, co do zasady, w roku poniesienia. Jeżeli jednak dotyczą one
    okresu dłuższego niż 1 rok, rozlicza się je proporcjonalnie. O tym jednak, czy w istocie
    dany wydatek z uwagi na swój charakter nie może zostać przyporządkowany do długości
    okresu, którego dotyczy, decydować będą przepisy prawa podatkowego, a nie sposób jego
    księgowania na potrzeby prawa bilansowego.
    Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, Spółka otrzymała pożyczkę od Udziałowca.
    Spółka skapitalizowała należne odsetki od Pożyczki. Umowa Pożyczki nie ogranicza celu,
    na jaki powinny zostać przeznaczone środki finansowe. Ostatecznie Spółka wykorzystała
    środki z pożyczki na zakup gruntu, a pozostałą część na bieżącą działalność. Na moment
    podjęcia decyzji o nabyciu Gruntu ani na moment kapitalizacji odsetek od Pożyczki nie
    zostały jeszcze podjęte decyzje dotyczące faktycznej realizacji na nim żadnego projektu
    deweloperskiego. Nie zostały również podjęte inne decyzje dotyczące zakupionego gruntu.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy odsetki od udzielonej pożyczki, skapitalizowane
    przed podjęciem działań zmierzających w kierunku rozpoczęcia projektu deweloperskiego,
    należy zaklasyfikować jako koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane
    z przychodami, które zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT są potrącalne w dacie ich
    poniesienia.
    Kapitalizacja odsetek polega na doliczeniu do wartości kapitału udzielonej pożyczki
    (kredytu) kwoty naliczonych odsetek. Przyjmuje się, że kapitalizacja odsetek traktowana
    jest na równi z zapłatą, ponieważ zmniejsza kwotę odsetek do zapłaty po stronie
    pożyczkobiorcy i tworzy korzyść ekonomiczną po stronie pożyczkodawcy, który od dnia
    kapitalizacji nalicza kolejne odsetki od zwiększonej kwoty udostępnionego kapitału.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a za koszty uzyskania przychodów nie uważa się
    wydatków:
      a) na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych
        pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę
        pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem
        waluty obcej, jeżeli:
          pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu)
          zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) – w
          wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej
          pożyczki (kredytu),

          pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące
          spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) –
          w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą
          zwróconego kapitału,
    W przypadku kapitalizacji odsetek, pożyczkobiorca pozostawia odsetki do dyspozycji
    pożyczkodawcy, który z kolei rozporządza nimi poprzez doliczenie ich do kwoty
    kapitałowej pożyczki. Zatem, pomimo braku fizycznego wpływu odsetek na rachunek
    pożyczkodawcy, otrzymuje on wynagrodzenie za udostępnienie kapitału stanowiące
    przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Biorąc zatem pod uwagę
    specyficzny charakter kapitalizacji odsetek, w wyniku której dochodzi do uregulowania
    zobowiązania pożyczkobiorcy z tytułu ich zapłaty, ustawodawca dopuścił możliwość
    zaliczenia w takim przypadku odsetek do kosztów uzyskania przychodów. W rezultacie
    poprzez wprowadzenie art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o CIT ustawodawca zrównał
    kapitalizację odsetek z ich zapłatą, a tym samym uznał, że skapitalizowane odsetki
    stanowią koszt podatkowy każdorazowo w dacie ich kapitalizacji, czyli w momencie
    dokonania wydatku, przez postawienie kapitalizowanych odsetek do dyspozycji
    pożyczkodawcy.
    Zatem kosztami podatkowymi w zakresie odsetek od różnych zobowiązań są odsetki
    zapłacone albo odsetki skapitalizowane, o ile podlegają kapitalizacji.
    Podsumowując, skapitalizowane odsetki stanowią koszt uzyskania przychodów w dacie ich
    kapitalizacji, czyli należy zakwalifikować je jako koszty inne niż bezpośrednio związane z
    przychodami oraz postąpić zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko
    sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy
    i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyroki sądowe
    zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w
    sprawie będącej przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.