Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.2.2025.3.PRP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT udostępnienia Współpracownikowi Pakietu i infrastruktury.
Słowa kluczowe: infrastruktura; pakiet; udostępnienie-udostępnienie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 września 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania
    podatkiem VAT udostępnienia Współpracownikowi Pakietu i infrastruktury oraz podatku
    dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnili go Państwo pismem z 12 marca 2025 r.
    (wpływ 12 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (zwany dalej także Spółką) zajmuje się sprzedażą oraz serwisem
    samochodów. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i
    podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
    ich osiągania (jest rezydentem podatkowym w Polsce). Spółka od 2022 roku wybrała
    ryczałt od dochodów spółek (tzw. system estoński). Wnioskodawca sprzedaje swoje usługi,
    części samochodowe oraz samochody innym podmiotom zarówno prowadzącym, jak i
    nieprowadzącym działalności gospodarczej (dalej: Klienci).
    Obecnie Spółka zawiera umowy współpracy z osobami fizycznymi prowadzącymi
    indywidualne działalności gospodarcze świadczącymi usługi na rzecz Spółki (dalej
    Współpracownicy). Za wykonywanie ww. usług zgodnie z umową Współpracownikom
    przysługuje wynagrodzenie, na które składają się następujące składniki: wynagrodzenie
    stałe, prowizja, prowizja dodatkowa za wykonanie poszczególnych czynności w ramach
    umowy. Prowizja oraz prowizja dodatkowa obliczane i ustalane są na podstawie
    postanowień załączników stanowiących integralną część umowy (dalej Umowa).
    W związku z zawarciem umowy Współpracownik otrzymuje do dyspozycji pakiet
    Współpracownika (dalej zwany również: Pakietem), co stanowi normalną praktykę w tego
    typu stosunkach gospodarczych. W ramach Pakietu zostają udostępnione
    Współpracownikowi nieodpłatnie następujące urządzenia, dostępy do środowisk
    teleinformatycznych oraz inne narzędzia i materiały na czas obowiązywania umowy w
    zależności od zakresu realizowanej Współpracy.
    Szczegółowe zasady udostępnienia Pakietu Współpracownikowi, w szczególności telefonu,
    sprzętu komputerowego, w tym laptopa, oraz karty do dostępu do infrastruktury Spółki
    zostają określone w Procedurze udostępnienia Pakietu (dalej zwana Procedurą). Pakiet
    współpracownika zostaje udostępniony Współpracownikowi w celu stworzenia warunków
    do poprawnego wykonywania przez Współpracownika zobowiązań wynikających z
    postanowień umowy.
    Jednocześnie, zawierając umowę Współpracownik oświadcza, że zapoznał się z
    regulacjami Wnioskodawcy, w szczególności Procedurą oraz będzie jej przestrzegać. Co
    zresztą znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości.
    Współpracownik nie ma prawa do dalszego udostępniania elementów Pakietu osobom
    trzecim bez uprzedniego uzyskania pisemnej zgody od Spółki. Współpracownik
    uprawniony jest do nieodpłatnego korzystania, w zależności od zakresu współpracy
    określonej w umowie współpracy albo od zakresu zlecenia określonego w umowie
    zlecenia z infrastruktury biurowej albo warsztatowej Spółki zgodnie z procedurami
    wewnętrznymi funkcjonującymi w Spółce. W praktyce, działalność współpracownika w
    biurze/warsztacie obejmuje spotkania z Klientami. Przykładowo w przypadku
    współpracowników zajmujących się sprzedażą samochodów aktywność biurowa obejmuje
    kompletowanie dokumentacji związanej z zawieranymi w imieniu Spółki umowami,
    przygotowywanie dokumentów do wysyłki do klientów pocztą kurierską, wykonywanie
    kserokopii i skanów umów. Współpracownik we własnym zakresie ustala ilość czasu, jaką

    tam spędza w infrastrukturze biurowej/warsztatowej Spółki. Udostępnienie infrastruktury
    biurowej/warsztatowej oraz udostępnienie elementów Pakietu następuje bezpłatnie, tj.
    bez wynagrodzenia w formie pieniężnej. Umowy zawierają potwierdzenie, że wartość
    wynagrodzenia należnego Współpracownikowi z tytułu świadczonych Usług na podstawie
    Umowy uwzględnia okoliczność udostępniania mu infrastruktury biurowej/warsztatowej
    oraz udostępnienie elementów Pakietu w celu wykonywania tych usług (wynagrodzenie
    byłoby odpowiednio wyższe gdyby Spółka nie zapewniała infrastruktury biurowej
    /warsztatowej oraz Pakietu i musieliby oni pozyskać to we własnym zakresie).
    Model udostępniania Pakietów Współpracownikom odpowiada tzw. umowie toolingowej,
    w której Spółka zobowiązują się do nieodpłatnego udostępnienia Pakietu, w celu i na czas
    świadczenia usług na rzecz Spółki. Po zakończeniu współpracy Pakiet będzie zwracany
    Spółce. Elementy Pakietu mogą też być wymieniane na inne w trakcie trwania współpracy
    (w razie ich zużycia lub zepsucia). Przez cały okres współpracy ze Współpracownikami
    prawo własności i/lub prawo do rozporządzania elementami Pakietu jak właściciel będzie
    pozostawało po stronie Spółki i w żadnym momencie nie dojdzie do przeniesienia tych
    praw na rzecz Współpracowników. Umowa będzie wprost wskazywała, że elementy
    Pakietu są udostępniane Współpracownikom wyłącznie w celu wykonywania Usług na
    rzecz Spółki i nie jest dopuszczalne ich użytkowanie na inne cele, tj. ani do świadczenia
    usług na rzecz innych podmiotów, ani na cele prywatne Współpracowników.

## Pytanie

Czy należy uznać, że udostępnienie Współpracownikowi Pakietu oraz infrastruktury Spółki,
    w szczególności infrastruktury biurowej, w ramach Umowy powoduje powstanie po
    stronie Spółki zobowiązanie w podatku VAT? (oznaczone we wniosku jako pytanie nr 2)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej ustawą: opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy: przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
    Z treści art. 8 ust. 1 ustawy, wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu, które nie stanowi dostawy towarów.
    Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś
    rzecz”, a „świadczenie” – to obowiązek wykonywania, przekazania czegoś na czyjąś rzecz.

    Zgodnie z wyżej wskazanymi regulacjami, przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi
    należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług
    każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni jego odbiorca odnoszący korzyść związaną z tym świadczeniem. W
    związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na
    powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W tym miejscu należy wskazać, że jak wynika z powołanych powyżej przepisów, każde
    świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
      · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
      · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie treści
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do
    zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są
    wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Ustawodawca jednakże przewidział od
    powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte w przypadku dostawy towarów w art. 7
    ust. 2 ustawy VAT, a w przypadku świadczenia usług - w art. 8 ust. 2 ustawy VAT.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny

    – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jak wynika z powyższego przepisu, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega
    generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym
    także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia, w całości lub
    części, kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub
    wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów
    pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich
    opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 2 ustawy: za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
        działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
        podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
        udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
        organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
        tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w ww. przepisach w pewnych, ściśle określonych
    przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję
    odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy powołanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy VAT, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej
    sprawie występują. Aby zatem nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie
    usług, a co za tym idzie za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono
    świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika.
    Wątpliwości Spółki dotyczą między innymi ustalenia, czy nieodpłatne udostępnianie
    infrastruktury biurowej/warsztatowej oraz narzędzi w ramach w ramach umowy o
    współpracy zawieranej przez Współpracowników w celu świadczenia Usług na rzecz
    Wnioskodawcy, na zasadach opisanych w zdarzeniu przyszłym, będzie świadczeniem
    podlegającym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 8 ust. 1-2
    ustawy VAT. Wykonywanie Usług przez Współpracowników wymaga korzystania z
    określonych urządzeń oraz funkcjonalności, tj. elementów Pakietu oraz elementów
    infrastruktury biurowej/warsztatowej.

                      1Wskazać należy, że w myśl art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
    (Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 z późn. zm.): strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek
    prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości
    (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
    Umowa zakładająca udostępnienie kontrahentowi narzędzi wykorzystywanych w ramach
    przedsięwzięcia - którą w praktyce gospodarczej przyjęto nazywać umową toolingową (z
    ang. tool - narzędzie) - jako umowa nienazwana nie została unormowana w prawie
    cywilnym. Na mocy umowy toolingowej zlecający zobowiązuje się do bezpłatnego
    udostępnienia wykonawcy, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, określonych
    składników majątkowych stanowiących jego własność. Wykonawca zobowiązuje się
    natomiast do wykorzystania otrzymanych przedmiotów do wykonania uzgodnionych w
    umowie toolingowej usług na rzecz zlecającego. W wyniku zawarcia umowy nie dochodzi
    do przeniesienia własności składników majątkowych na rzecz wykonawcy, nie jest on
    również uprawniony do swobodnego dysponowania udostępnionymi przedmiotami.
    Mając zatem na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym
    przypadku nieodpłatne udostępnienie infrastruktury biurowej/warsztatowej oraz Pakietu
    nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, w świetle
    przedstawionych okoliczności sprawy należy uznać, że nieodpłatne udostępnienie
    infrastruktury biurowej/warsztatowej oraz Pakietu w celu świadczenia Usług na rzecz
    Spółki związane będzie z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Zatem
    czynności te nie będą świadczeniem usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy VAT.
    W konsekwencji, stwierdzić należy, że czynności udostępnienia infrastruktury biurowej
    /warsztatowej oraz Pakietu w ramach Umowy, nie będą stanowiły świadczenia usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 i 2 ustawy VAT. W związku z powyższym, nieodpłatne
    udostępnienie infrastruktury biurowej/warsztatowej oraz Pakietu w ramach Umowy w
    celu świadczenia Usług na rzecz Spółki, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług.
    Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa

    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Państwa do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.