Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-457/16/WLK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-07-22
Teza: 1. Czy nabyte przez Spółkę prawa ochronne na znaki towarowe zarejestrowane przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej i prawa do unijnych znaków towarowych zarejestrowanych przez EUIPO (dawna nazwa OHIM), stanowią podlegającą amortyzacji podatkowej wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z czym czy Wnioskodawca był uprawniony do rozpoznania odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowych znaków jako kosztu podatkowego na zasadzie art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? 2. Czy w związku z nabyciem przez Spółkę praw ochronnych na znaki towarowe zarejestrowane przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej i praw do unijnych znaków towarowych zarejestrowanych w EUIPO (dawna nazwa OHIM), Spółka prawidłowo ustaliła wartość początkową tych praw na znaki towarowe do amortyzacji podatkowej i prawidłowo je amortyzuje?
Słowa kluczowe: amortyzacja; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 1 czerwca 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 7 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

*   czy nabyte przez Spółkę prawa ochronne na znaki towarowe zarejestrowane przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej i prawa do unijnych znaków towarowych zarejestrowanych przez EUIPO (dawna nazwa OHIM), stanowią podlegającą amortyzacji podatkowej wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z czym czy Wnioskodawca był uprawniony do rozpoznania odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowych znaków jako kosztu podatkowego na zasadzie art. 15 ust. 6 tej ustawy;
*   czy w związku z nabyciem przez Spółkę praw ochronnych na znaki towarowe zarejestrowane przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej i praw do unijnych znaków towarowych zarejestrowanych w EUIPO (dawna nazwa OHIM), Spółka prawidłowo ustaliła wartość początkową tych praw na znaki towarowe do amortyzacji podatkowej i prawidłowo je amortyzuje - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

*   czy nabyte przez Spółkę prawa ochronne na znaki towarowe zarejestrowane przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej i prawa do unijnych znaków towarowych zarejestrowanych przez EUIPO (dawna nazwa OHIM), stanowią podlegającą amortyzacji podatkowej wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z czym czy Wnioskodawca był uprawniony do rozpoznania odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowych znaków jako kosztu podatkowego na zasadzie art. 15 ust. 6 tej ustawy;
*   czy w związku z nabyciem przez Spółkę praw ochronnych na znaki towarowe zarejestrowane przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej i praw do unijnych znaków towarowych zarejestrowanych w EUIPO (dawna nazwa OHIM), Spółka prawidłowo ustaliła wartość początkową tych praw na znaki towarowe do amortyzacji podatkowej i prawidłowo je amortyzuje.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (dalej: również jako „Spółka”) jest osobą prawną podlegającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka pełni rolę swoistego centrum zarządzania markami (znakami towarowymi) związanymi w branżą betonową i kruszywową w szerokim tego słowa znaczeniu.

Spółka w lutym 2016 r. nabyła w drodze umowy sprzedaży prawa na znaki towarowe zarejestrowane zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczpospolitej Polskiej jak i w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, w skrócie EUIPO (dawna nazwa OHIM).

Cena sprzedaży wynikająca z umowy sprzedaży i faktury została przez Wnioskodawcę uiszczona w całości. Przewidywany okres używania ww. znaków towarowych jest dłuższy niż rok. Nadmienić należy, że przedmiotowe znaki towarowe oddane zostały przez Wnioskodawcę do używania na podstawie odpłatnej umowy licencyjnej. Znaki towarowe nadawały się do ich gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia ich do używania.

Po wprowadzeniu przedmiotowych znaków towarowych do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółka rozpoczęła dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od przyjętej wartości początkowej równej cenie nabycia znaków, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wartość wprowadzono do ewidencji. Odpisy amortyzacyjne Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodu. Spółka przyjęła długość tj. okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych uwzględniający fakt, że zgodnie z przepisami podatkowymi minimalny okres amortyzacji znaków towarowych wynosi 60 miesięcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy nabyte przez Spółkę prawa ochronne na znaki towarowe zarejestrowane przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej i prawa do unijnych znaków towarowych zarejestrowanych przez EUIPO (dawna nazwa OHIM), stanowią podlegającą amortyzacji podatkowej wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z czym czy Wnioskodawca był uprawniony do rozpoznania odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowych znaków jako kosztu podatkowego na zasadzie art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy w związku z nabyciem przez Spółkę praw ochronnych na znaki towarowe zarejestrowane przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej i praw do unijnych znaków towarowych zarejestrowanych w EUIPO (dawna nazwa OHIM), Spółka prawidłowo ustaliła wartość początkową tych praw na znaki towarowe do amortyzacji podatkowej i prawidłowo je amortyzuje?

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, nabyte przez Spółkę znaki towarowe, zarówno te zarejestrowanie w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej jak i znaki towarowe unijne zarejestrowane przez EUIPO (dawnej OHIM), stanowią podlegające amortyzacji podatkowej wartości niematerialne i prawne w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”), w związku z czym Wnioskodawca był uprawniony do rozpoznania odpisów amortyzacyjnych od ww. znaków, jako kosztu podatkowego na zasadzie art. 15 ust. 6 updop.

Stosownie do art. 15 ust. 6 updop, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 updop, prawo ochronne na znak towarowy może stanowić wartość niematerialną i prawną, jako jedno z praw wymienionych w ustawie prawo własności przemysłowej.

Zgodnie bowiem z art. 153 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1410, dalej: „Prawo własności przemysłowej”), przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pod pojęciem praw określonych w ustawie - Prawo własności przemysłowej należy rozumieć również prawa z rejestracji unijnych (dawniej wspólnotowych) znaków towarowych rejestrowanych w EUIPO na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady UE i PE nr 2015/2424 z 16 grudnia 2015 r. zmieniającym rozporządzenie nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej, jeżeli umowa międzynarodowa lub przepisy prawa Unii Europejskiej obowiązujące bezpośrednio w krajach członkowskich określają szczególny tryb udzielania ochrony na wynalazki, wzory użytkowe, wzory przemysłowe, znaki towarowe, oznaczenia geograficzne lub topografie układów scalonych, w sprawach nieuregulowanych w tej umowie lub w tych przepisach albo pozostawionych w kompetencji organów krajowych przepisy ustawy stosuje się odpowiednio.

Zatem prawo na unijny (wspólnotowy) znak towarowy zarejestrowany w EUIPO (dawna nazwa OHIM) mieści się w kategorii praw określonych w art. 16b ust. 1 pkt 6 updop.

Należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia unijny znak towarowy ma charakter jednolity. Wywołuje on ten sam skutek w całej Unii: może on być zarejestrowany, zbyty, być przedmiotem zrzeczenia się lub decyzji stwierdzającej wygaśnięcie praw właściciela znaku lub unieważnienie znaku, a jego używanie może być zakazane jedynie w odniesieniu do całej Unii. Zasadę tę stosuje się, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.

Oznacza to, że przy spełnieniu pozostałych warunków amortyzacji podatkowej znaków towarowych, czyli:

*   nabyciu prawa,
*   jego gospodarczej przydatności w dniu przyjęcia do używania,
*   przewidywanego okresu używania dłuższego niż rok oraz,
*   wykorzystywania takiej wartości przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą albo oddanie przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1;

\-prawo na znak towarowy zarówno ten zarejestrowany w Urzędzie Patentowym RP jak i znak towarowy unijny zarejestrowany przez EUIPO (dawnej OHIM) stanowić będzie wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w praktyce organów podatkowych, przykładowo w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 1 lipca 2011 r., sygn. IBPBI/2/423-759/11/CzP;
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 lutego 2011 r., sygn. IPPB3/423-781/10-2/MS oraz w interpretacji indywidualnej z 16 września 2011 r., sygn. IPPB3/423-532/11-2/PK1,
*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej, w Bydgoszczy z 19 kwietnia 2012 r., sygn. ITPB3/423-38a/12/DK,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 sierpnia 2012 r. sygn. IPPB3/423-372/12-2/PK1,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 30 października 2012 r., sygn. IPPB3/423-554/12-3/PK1,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 15 maja 2013 r., sygn. IBPBI/2/423-239/13/JD,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 6 grudnia 2013 r. ILPB4/423-340/13-6/MC),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 28 sierpnia 2014 r., sygn. IBPBI/2/423-660/14/MO,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 7 kwietnia 2016 r., sygn. IBPB-1-1/4510-45/16/SG.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawcy, cena nabycia praw na znaki towarowe, (zarówno te zarejestrowane w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej jak i znaki towarowe unijne zarejestrowane przez EUIPO (dawnej OHIM)) - czyli kwota należna zbywcy powiększona o koszty związane z zakupem wartości niematerialnych i prawnych naliczone do dnia przekazania jej do używania - stanowi wartość początkową znaków towarowych jako wartości niematerialnych i Spółka prawidłowo je amortyzuje.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 updop, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Natomiast, ust. 3 ww. art. 16g precyzuje, że za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Stosownie zaś do art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z kolei, zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 4 updop, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.

Okres amortyzacji znaków towarowych przyjęty przez Spółkę nie jest krótszy niż 60 miesięcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienić należy, że w zakresie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.