Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-323/12/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-06-11
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego.
Słowa kluczowe: sprzedaż-wartość sprzedaży; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 16 marca 2012 r. (data wpływu 19 marca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia podmiotowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Posiada Pani certyfikat księgowego wydany przez Ministra Finansów na podstawie art. 76a ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. Jest Pani uprawniona do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Z dniem 1 grudnia 2011 r. rozpoczęła Pani działalność gospodarczą - biuro rachunkowe, w ramach której wykonuje czynności sklasyfikowane wg PKD (2007) pod kodem 69.20.Z „Działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe”, wg PKWiU (2008) pod symbolem 69.20.2 „usługi rachunkowo-księgowe”. W zakresie świadczonych usług wykonuje Pani następujące czynności, tj.: prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencja przychodów i ksiąg rachunkowych na zlecenie, rzecz klientów odpowiednio osób fizycznych, prowadzących działalność oraz osób prawnych; sporządzanie sprawozdań finansowych, prowadzenie rejestru sprzedaży zakupów VAT i przygotowanie na ich podstawie deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług, obliczanie; rozliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców i ich pracowników oraz sporządzanie stosownych informacji, deklaracji podatkowych na podstawie księgi lub innych ewidencji.; obliczanie, rozliczanie składek ZUS, dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników i przygotowywanie stosownych deklaracji, raportów do ZUS; prowadzenie ewidencji środków trwałych oraz ewidencji wyposażenia; sporządzanie listy płac i prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników.

W ramach wykonywanych czynności nie świadczy Pani usług w zakresie doradztwa podatkowego. W umowach, które zawiera Pani z klientami znajduje się zapis następującej treści: „zleceniobiorca nie świadczy usług w zakresie doradztwa dla zleceniodawcy”. Planowana wartość przychodów ze sprzedaży w roku rozpoczęcia działalności nie przekroczy kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. kwoty 150 000 zł, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej. W ramach prowadzonej działalności nie wykonuje Pani żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, tzn. nie wykonuje usług o charakterze doradczym, nie udziela i nie będzie Pani udzielać porad prawnych, nie podpisuje deklaracji podatkowych. Jak podkreślono we wniosku nie świadczy Pani również usług sporządzania deklaracji podatkowych i udzielania porad osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej. Obecnie nie jest Pani zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i korzysta z przysługującego, w Pani ocenie, zwolnienia na mocy art. 113 ust. 1 i 9 ww. ustawy.

We wskazanym wyżej grupowaniu PKWiU mieszczą się pod symbolem:

*   69.20.21 usługi sprawdzania rachunków,
*   69.20.22 usługi zestawiania sprawozdań i bilansów finansowych,
*   69.20.23 usługi w zakresie księgowości,
*   69.20.29 pozostałe usługi rachunkowo-księgowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej może Pani korzystać ze zwolnienia podmiotowego?

Pani zdaniem, zakres świadczonych usług w ramach prowadzenia działalności gospodarczej nie kwalifikuje się do czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z tym możliwe jest korzystanie ze zwolnienie od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ww. ustawy w zw. z art. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej limitu określonego dla roku 2011 w kwocie 150 000 zł.

W ramach prowadzonej działalności świadczy Pani kompleksowe usługi księgowe na rzecz konkretnego zleceniodawcy. Usługi te mieszczą się pod symbolem PKWiU 69.20.2 „usługi rachunkowo-księgowe”. Klasyfikacja ta nie obejmuje usług doradztwa podatkowego. W Pani oceni należy mieć na uwadze również fakt, iż o prawie podatnika do korzystania ze zwolnienia, gdy świadczy usługi księgowe, nie decyduje ustawa o doradztwie podatkowym, lecz ustawa o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie akty wykonawcze. Pani zdaniem, przedmiotowe usługi nie mieszczą się w zakresie usług doradztwa. Zawodowe wykonywanie czynności doradztwa podatkowego zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów do tego uprawnionych, tj. osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych; adwokaci i radcowie prawni; biegli rewidenci, a Pani nie posiada powyższych uprawnień. Czynności, polegające na sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych w istocie rzeczy są wewnętrzną operacją programu księgowego, sprowadzająca się do wygenerowania z programu komputerowego deklaracji, informacji na podstawie wcześniej zaksięgowanych, zaewidencjonowanych dokumentów księgowych, sporządzanych list płac, wprowadzonych rachunków, dotyczących umów cywilnoprawnych. Opisana czynność sporządzania deklaracji ma charakter techniczny, a nie prawny choćby z tego względu, że deklaracje sporządzane są na podstawie innych dokumentów, w szczególności ksiąg rachunkowych. Ich wykonywanie wymaga zatem wiedzy z zakresu księgowości podatków, którą to wiedzę mają podmioty uprawnione do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Pani zdaniem ww. czynności nie można dopisać do czynności doradztwa, mieszczącego się w grupowaniu PKWiU 69.20.3 jako „usługi doradztwa podatkowego”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Art. 113 ust. 5 stanowi, iż jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.(…)

W oparciu o art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Stosownie zaś do art. 113 ust. 13 cyt. ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
    3.  nowych środków transportu,
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3.  niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

Minister Finansów w § 27 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia. Pod pozycją 12 tego załącznika wskazano, że wyłączenie ze zwolnienia od podatku dotyczy „doradztwa, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego”.

Z powyższego wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Czynności doradztwa podatkowego, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 73, poz. 443 ze zm.) obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie.

Z kolei ust. 2 tego artykułu stanowi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 3 ww. ustawy, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są:

1.  osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.

Treść przytoczonego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym wskazuje, że aby zaliczyć określone czynności do wykonywanych w ramach doradztwa podatkowego, muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych w tym artykule, a składające się na nie elementy muszą wystąpić łącznie. Oznacza to, że w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych, musi się to odbywać w imieniu i na rzecz podatników wraz z udzielaniem pomocy w tym zakresie. Podobnie rzecz się ma przy sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych.

Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.). W myśl art. 76a ust. 2 ww. ustawy, przedsiębiorcy wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności obejmującej:

1.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
2.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie, w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Stosownie do zapisu art. 76a ust. 3 powołanej ustawy, działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

1.  przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych;
2.  pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Zgodnie z przepisem art. 76a ust. 4 ww. ustawy, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż prowadzi Pani działalność gospodarczą, świadcząc usługi polegające na usługach rachunkowo-księgowych. Posiada Pani certyfikat księgowy, jednak nie posiada Pani uprawnień doradcy podatkowego.

Z treści zawieranych przez Panią umów z klientami wynika, iż zleceniobiorca nie świadczy usług w zakresie doradztwa dla zleceniodawcy. Ponadto nie podpisuje deklaracji podatkowych, ani nie sporządza Pani deklaracji podatkowych osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej.

Wskazała Pani, iż prowadzi działalność gospodarczą od grudnia 2011 r., a planowana wartość sprzedaży opodatkowanej w roku rozpoczęcia działalności nie przekroczy, proporcjonalnie do okresu prowadzonej działalności, kwoty 150 000 zł.

Odnosząc przedstawione okoliczności sprawy do obowiązujących, w tym zakresie przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że przy wykonywaniu działalności w zakresie usług rachunkowo-księgowych – przy zastrzeżeniu że nie obejmuje ona czynności w zakresie doradztwa - może Pani korzystać ze zwolnienia podmiotowego, do momentu przekroczenia limitów obrotu, o których mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń