Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.731.2025.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-21
Teza: Zawarcie ugody z bankiem; umorzenie części kredytu i zwrot
kosztów.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 3 października 2025 r.– w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca, (...), jest współkredytobiorcą na podstawie umowy kredytu hipotecznego
    zawartej w 2008 r. z Bankiem (...). Kredyt został udzielony w walucie obcej (CHF),
    zabezpieczony hipoteką i przeznaczony na zakup działki oraz budowę domu
    jednorodzinnego. Cel kredytu został w pełni zrealizowany - na nabytej działce powstał
    dom mieszkalny, w którym Wnioskodawca zamieszkuje wraz z rodziną. W toku
    wykonywania umowy kredytu powstał spór pomiędzy Wnioskodawcą i jego małżonką a
    Bankiem, w szczególności co do ważności niektórych postanowień umowy dotyczących
    indeksacji kredytu i ryzyka walutowego.
    Wnioskodawcy wystąpili do Sądu Okręgowego z pozwem o ustalenie nieważności umowy
    oraz o zapłatę. Postępowanie toczy się pod sygn. akt (...). Obecnie prowadzone są
    negocjacje ugodowe z Bankiem. Projekt ugody przewiduje, że Bank całkowicie zwolni
    Wnioskodawcę i jego małżonkę z pozostałego zadłużenia kredytowego oraz obie strony
    wzajemnie zrzekną się roszczeń związanych z wykonywaniem umowy kredytu. Aktualne
    zadłużenie - na lipiec 2025 r. - wynosi (...) CHF, tj. (...) PLN (według kursu średniego NBP).
    Ponadto, zgodnie z projektem ugody, Bank wypłaci na rzecz Wnioskodawcy i jego
    małżonki kwotę 11 800,00 PLN tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
    W rezultacie zawarcia ugody po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podatkowy
    odpowiadający wartości umorzonego zobowiązania oraz dodatkowej kwoty 11 800,00
    PLN. Bank poinformował, że do takiego przychodu znajduje zastosowanie rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. 2022 poz. 592 ze zm.). Po zawarciu
    ugody Wnioskodawca zamierza złożyć oświadczenie wymagane ww. rozporządzeniem, w
    celu skorzystania z prawa do zaniechania poboru podatku.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku przedstawił Pan następujące informacje:
    W umowie wskazano dokładnie, że celem kredytu jest pokrycie części kosztów budowy
    domu mieszkalnego, zwanego dalej „Domem".
    Kredyt został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Umowa przewiduje solidarne zobowiązanie do spłaty pełnej wysokości kredytu.
    Umorzenie części zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu przez bank będzie dotyczyło
    wszystkich współkredytobiorców.
    Zgodnie z treścią ugody zaproponowanej przez bank, na kwotę zadłużenia składa się:
    - kapitał kredytu pozostający do spłaty: (...) CHF,
    - odsetki umowne od kapitału kredytu: (...) CHF,
    - pozostałe odsetki, opłaty i koszty: (...) CHF.
    Wspomniane pozostałe odsetki, opłaty i koszty były niezbędne do zawarcia umowy
    kredytu i jego obsługi.
    Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania

    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów, tj. bank (...).
    Nieruchomość, na którą zostały wydatkowane środki z kredytu jest położona w Polsce,
    innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Wnioskodawca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej niż wskazana we wniosku inwestycji mieszkaniowej.
    Kwota 11 800 zł, stanowiąca zwrot kosztów zastępstwa sądowego jest kwotą obliczoną
    ryczałtowo, faktycznie poniesione koszty na obsługę prawną i opłaty sądowe to kwota 5
    000 zł poniesiona przez obojga kredytobiorców.
    Pytania
    1) Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w przypadku zawarcia ugody z Bankiem i
      całkowitego umorzenia przez Bank zobowiązania Wnioskodawcy wynikającego z
      umowy kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2008 r. na zakup działki i budowę domu
      jednorodzinnego, w którym Wnioskodawca zamieszkuje, powstały przychód
      podatkowy z tytułu umorzenia zobowiązania podlega zaniechaniu poboru podatku
      dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z
      dnia 11 marca 2022 r. (Dz.U. 2022 poz. 592 ze zm.)?
    2) Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w przypadku wypłaty przez Bank na rzecz
      Wnioskodawcy dodatkowej kwoty 11 800,00 PLN tytułem zwrotu kosztów
      postępowania sądowego, po stronie Wnioskodawcy powstanie w ogóle przychód w
      rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy,
    Ad 1
    Umorzenie zobowiązania kredytowego powoduje co do zasady powstanie przychodu z
    tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy PIT. Nie ulega
    wątpliwości, że umorzenie zobowiązania stanowi dla podatnika wymierną korzyść
    majątkową, ponieważ powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty. W konsekwencji jest
    przychodem podatkowym. W przypadku Wnioskodawcy do takiego przychodu
    zastosowanie znajdzie jednak Rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (Dz.U. 2022
    poz. 592 ze zm.).
    Rozporządzenie to obejmuje dochody z tytułu umorzenia:
    - kapitału kredytu,
    - odsetek (w tym skapitalizowanych),
    - prowizji oraz opłat niezbędnych do zawarcia umowy.
    Zdaniem Wnioskodawcy warunki zaniechania w jego przypadku są w pełni spełnione:
    - kredyt został udzielony w 2008 r. (przed 15 stycznia 2015 r.),
    - kredyt był zabezpieczony hipoteką,
    - przeznaczony na cele mieszkaniowe z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy PIT (zakup działki i
      budowa domu jednorodzinnego),
    - cel został zrealizowany - Wnioskodawca zamieszkuje w tym domu,
    - umorzenie nastąpi w 2025 r., a więc do 31 grudnia 2026 r., tj. w okresie objętym
      Rozporządzeniem.

    Potwierdzają to liczne interpretacje KIS.
    W interpretacji z 6 czerwca 2025 r. (0113-KDIPT2-2.4011.137.2025.3.DA) organ wskazał:
    „Umorzenie kapitału oraz odsetek od kredytu hipotecznego udzielonego na cele
    mieszkaniowe przed 15 stycznia 2015 r. spełnia przesłanki z § 1 Rozporządzenia i w
    związku z tym podlega instytucji zaniechania poboru podatku”.
    Podobnie interpretacja z 24 maja 2024 r. (0114-KDIP3-2.4011.178.2024.2.MG): „W sytuacji,
    gdy kredyt został przeznaczony na budowę domu mieszkalnego, a podatnik faktycznie w
    nim zamieszkuje, powstały przychód z umorzenia zadłużenia objęty jest zaniechaniem
    poboru podatku dochodowego”.
    Wniosek: przychód powstały wskutek umorzenia kredytu hipotecznego w całości korzysta
    z ochrony rozporządzenia i wobec tego podatek od tego przychodu będzie korzystał z
    zaniechania poboru.
    Ad 2
    Kwota 11 800 zł wypłacona przez Bank w ramach ugody jako zwrot kosztów postępowania
    sądowego (w tym zastępstwa procesowego) nie stanowi przychodu podatkowego.
    Przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy PIT jest tylko definitywne przysporzenie
    majątkowe. Zwrot kosztów sądowych nie powiększa majątku podatnika - odtwarza stan
    sprzed poniesienia kosztów.
    Jak podkreślił Dyrektor KIS w interpretacji z 30 lipca 2025 r. (0113-KDIPT2-
    2.4011.559.2025.1.AKU): „Zwrot kosztów procesu nie stanowi przychodu w rozumieniu
    ustawy PIT, ponieważ nie wiąże się z powstaniem definitywnego przysporzenia
    majątkowego po stronie podatnika”.
    Analogicznie w interpretacji z 24 lipca 2025 r. (0112-KDIL2-1.4011.587.2025.1.MB): „Środki
    pieniężne otrzymane od banku tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego nie
    generują przychodu, gdyż mają charakter restytucyjny”.
    Zbieżne wnioski wynikają z interpretacji z 16 lipca 2025 r. (0115-KDST2-1.4011.262.2025.2.
    MD) oraz 24 marca 2025 r. (0112-KDIL2-1.4011.100.2025.1.KP).
    Wniosek: kwota 11 800 zł otrzymana w ramach ugody jako zwrot kosztów sądowych jest
    neutralna podatkowo i nie podlega PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane

      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank części wierzytelności
    od kredytu hipotecznego, zaciągniętego w 2008 r., wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    W tym miejscu nawiązać należy do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów

    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).

      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego

      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
    - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych
      na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
    - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione
      do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
    - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz
    - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a)
      inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W literze art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymieniono w literze c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w
    takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie,
    natomiast w literze d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont
    własnego budynku mieszkalnego. Zatem udzielony Panu kredyt wypełnia przesłanki do
    uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu
    zaciągniętego przez Pana na zakup działki oraz budowę domu jednorodzinnego, stanowić
    będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dlatego nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
    od uzyskanego przychodu.
    Przechodząc do kwestii zwrotu na Pana rzecz kosztów postępowania sądowego, wskazuję,
    że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.

    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.
    Zatem zwrot na rzecz kredytobiorców kosztów postępowania sądowego do wysokości
    poniesionych przez nich kosztów - nie spowoduje powstania po ich stronie przychodu, o
    którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że kwota 11 800 zł, stanowiąca zwrot kosztów zastępstwa
    sądowego została obliczona ryczałtowo, natomiast faktycznie poniesione przez obojga
    kredytobiorców koszty na obsługę prawną i opłaty sądowe to 5 000 zł.
    Zatem, zwrócone Panu ww. koszty postępowania sądowego do wysokości faktycznie
    poniesionych kosztów – 5 000 zł, nie będą stanowiły dla Państwa przysporzenia i nie będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w
    związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów postępowania sądowego nie nastąpi realne
    przysporzenie majątkowe. Kwota ta będzie stanowiła jedynie zwrot poniesionych
    wcześniej przez Pana wydatków - nie będzie więc dochodem podlegającym
    opodatkowaniu.
    Natomiast nadwyżka ponad kwotę 5 000 zł będzie stanowiła dla Pana przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. Kwotę tę winien Pan wykazać w zeznaniu rocznym wraz z innymi przychodami
    opodatkowanymi skalą podatkową.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pan jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpił Pan o interpretację przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców.
    Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w
    odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla pozostałego
    kredytobiorcy – Pana żony.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana we wniosku interpretacji indywidualnych,
    stwierdzam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania,
    ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu
    faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.