Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.702.2024.2.JB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej tzw. IP BOX
Słowa kluczowe: IP Box
komputery
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
Zagadnienia: dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 31 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych
    przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 4 lutego 2025 r. (wpływ 5 lutego 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanów faktycznych (wynikający z wniosku oraz jego uzupełnienia)
    Wnioskodawca od dnia (...) października 2023 roku prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej, której przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem
    oprogramowania. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2020.1426 tj. z późn.
    zm.). Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów. Wnioskodawca stosuje opodatkowanie w formie podatku liniowego (19%).
    Wnioskodawca wskazuje, że na potrzeby wniosku pod pojęciami „program
    komputerowy”, „Oprogramowanie”, „technologia” oraz „części Oprogramowania” należy
    rozumieć kod programistyczny wytworzony przez Wnioskodawcę stanowiący
    oprogramowanie komputerowe. Wskazane pojęcia są pojęciami używanymi zamiennie i
    oznaczają oprogramowanie wytworzone przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nie nabywa wyników prac
    badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich
    innych podmiotów. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej jest rezultatem Jego
    własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi
    utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych i stanowią jedną z form wyrażenia
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej według art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o
    PIT.
    Wnioskodawca wskazuje, że podjęta przez Niego działalność nie obejmuje działalności
    polegającej na badaniach naukowych.
    Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem „działalności prowadzonej przez
    programistę” należy rozumieć działalność polegającą na wytwarzaniu kodu
    programistycznego (w ramach prowadzonej działalności gospodarczej) prowadzącego
    do wytworzenia nowego oprogramowania (praw własności intelektualnej) w ramach
    realizacji umów z kontrahentami wskazanymi we wniosku.

    Przedmiotowa działalność Wnioskodawcy dotyczy wytwarzania, rozwijania oraz
    ulepszania programów komputerowych (tj. Oprogramowanie, części Oprogramowania),
    które według art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, z późn. zm., dalej zwana
    „ustawą o PAIPP”) są utworami.
    W ramach swojej działalności gospodarczej wykonuje czynności:
    a) w zakresie wytwarzania Oprogramowania, przykładowo w postaci tworzenia kodu
      źródłowego;
    b) w zakresie wytwarzania części Oprogramowania, w wyniku rozwijania lub ulepszania
      określonego programu komputerowego;
    c) niezwiązane wprost z wytwarzaniem programów komputerowych, np. spotkania z
      zespołem.
    W celu wskazania części dochodu przypadającego na wytworzenie kwalifikowanych
    praw własności Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasową. Prowadzone ewidencję
    pozwalają na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw
    własności intelektualnej.
    W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca może współpracować z zespołami
    danego Kontrahenta, wówczas ma On z góry określoną rolę wytwarzając zdefiniowane i
    funkcjonalnie samodzielne elementy. Za rezultat prac oraz wykonywane czynności w
    ramach zawieranych umów odpowiedzialność ponosi Wnioskodawca. Sposób
    wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są wyborem Wnioskodawcy. Za rezultat
    prac oraz wykonywane czynności w ramach zawieranych umów odpowiedzialność
    ponosi Wnioskodawca. Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są Jego
    wyborem. Ponadto, w związku z nienależytym wykonaniem umowy, Zleceniodawcy
    mają prawo wystąpić do Wnioskodawcy z roszczeniem regresowym. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie
    wyznaczonym przez Zlecającego te czynności. Ma On możliwość wykonywania zleceń
    zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest związany sztywnymi
    godzinami pracy.
    Wnioskodawca podkreśla, że w związku z tak wykonywaną działalnością ponosi ryzyko
    gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia
    wyników odmiennych od założonych celów. Zgodnie z tą definicją działalność
    Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem gospodarczym.
    Wnioskodawca od dnia (...) marca 2024 roku nieprzerwanie świadczy usługi
    programistyczne w oparciu o umowę na świadczenie usług z firmą X sp. z o.o., zawartą
    w dniu (...) grudnia 2023 r. Na podstawie zapisów umownych Wnioskodawca przenosi
    na X sp. z o.o., prawa autorskie do wytworzonych utworów. Wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich jest wkalkulowane w wynagrodzenie za świadczenie
    usług programistycznych. Na fakturach nie zostało wydzielone wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich, ponieważ na podstawie swobody zawierania umów nie
    ustalono takiego obowiązku. Płatność wynagrodzenia nie musi być bezpośrednio
    powiązana z zakończeniem konkretnego etapu prac. W praktyce jest to jednak
    wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego gdyż
    jest to finalny efekt prowadzonych prac. Jednocześnie Wnioskodawca podejmując
    określone zlecenie jest pewien, że dany program powstanie, kwestią otwartą jest
    natomiast jak będzie działał oraz jaka będzie potrzebna ilość czasu, która jest potrzebna
    na stworzenie danego oprogramowania, stąd określony sposób wynagradzania, który
    jest standardem w branży tworzenia nowych programów komputerowych.
    Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Wnioskodawca nie otrzymuje

    wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do „programu
    komputerowego”. Wypłacane Wnioskodawcy przez Kontrahenta wynagrodzenie
    obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub ulepszeniem
    kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem i/lub
    ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi informatyczne. Preferencyjną stawką
    podatkową Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego część, która dotyczy
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Wnioskodawca w trakcie wykonywanych prac zajmował się tworzeniem
    oprogramowania w języku programowania (...0, w wyniku którego wytworzony został
    kod programistyczny projektów (funkcjonalności):
    (...).
    Wnioskodawca tworzy kod programistyczny, który wcześniej nie istniał w związku z
    czym działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu, ulepszaniu, oprogramowania
    /programów komputerowych stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej).
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnego oprogramowania. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonego
    przez Niego oprogramowania. Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania
    opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca bez
    wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace
    twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Bez wątpienia działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały
    miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana
    jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i
    jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Natomiast Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta powodują
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest
    spełniona. Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano
    w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP Box). Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez
    siebie działalności gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje nowe
    programy komputerowe, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i
    umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze
    światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku,

    w którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca, jednakże
    nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    Prace programisty obejmują kilka etapów, są to między innymi:
    A. Etap obejmujący planowanie, analizę i zaprojektowanie oprogramowania, jest to
      szczegółowa analiza indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika
      programu, zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie
      możliwych rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia
      oprogramowania i metod jego implementacji. W ramach tego etapu programista
      dokonuje oceny czy możliwe jest zastosowanie już istniejących narzędzi lub bibliotek
      do kluczowych wymagań biznesowych oraz licencyjnych.
    B. Praca nad wytworzeniem nowej architektury i oprogramowania – etap ten obejmuje
      stworzenie nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta
      lub użytkownika programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
      jednostkowych weryfikujących poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie
      jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania testów regresyjnych po
      wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek, czy też optymalizacji w kodzie
      źródłowym zidentyfikowanych na etapie klienckich testów akceptacyjnych.
    C. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów.
    W wyniku prowadzonych prac powstaje oprogramowanie - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019
    r. poz. 1231, z późn. zm.; dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe mogą być
    wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi.
    Na podstawie art. 8 ustawy o PAIPP, twórcy przysługują autorskie prawa majątkowe do
    utworu jaki jest rezultatem jego działalności intelektualnej.
    Jednocześnie w świetle art. 17 ww. ustawy, Wnioskodawca ma prawo do korzystania z
    niego, rozporządzania nim oraz wynagrodzenia za korzystanie z niego.
    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w
    powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu
    utrwalenia. Przedmioty praw autorskich, jakimi są programy komputerowe, podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
    objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W związku z tym, każdorazowy wynik Jego pracy stanowić będzie osobny element
    podlegający ochronie ww. przepisu. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie
    potrzebom Kontrahenta lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą
    oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność
    wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na
    rynku.
    Oprogramowanie, które tworzy Wnioskodawca powstaje w wyniku jego indywidualnej
    pracy opierającej się na tworzeniu, rozwijaniu, a także ulepszaniu kodu źródłowego. Aby

    kod źródłowy spełniał indywidualne potrzeby Zamawiającego, musi być każdorazowo
    opracowany w inny sposób. Każdy kod źródłowy należy ocenić jako unikatowy, będący
    efektem kreatywnego procesu myślowego Wnioskodawcy. Zatem, stworzone,
    ulepszone i rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości
    intelektualnej).
    Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że:
    - Przed rozpoczęciem realizacji wskazanych czynności Wnioskodawca dysponował
      podstawową wiedzą z zakresu programowania i narzędzi IT, pozyskaną w ramach
      studiów oraz kursów w których uczestniczył. Działalność prowadzona przez
      wnioskodawcę jest działalnością twórczą w związku z czym Wnioskodawca będzie
      wykorzystywał umiejętności w zakresie algorytmiki, analizy danych, oceny zdarzeń
      logicznych w celu rozwoju stosowanych przez niego rozwiązań programistycznych, co
      pozwoli na wytworzenie nowego, niepowtarzalnego oraz autorskiego kodu
      programistycznego opartego o technologię języka oprogramowania (...).
    - Wnioskodawca w swojej działalności wykorzystuje wytworzone innowacyjne rozwiązania
      techniczne. Posiadana wiedza jest podstawą do rozpoczęcia analizy oraz do oceny
      jakie rozwiązania powinno być rozwinięte oraz na jakich zasobach wiedzy powinno
      bazować.
    - Będąca przedmiotem wniosku działalność jest oparta na wytworzonych przez
      Wnioskodawcę oryginalnych rozwiązaniach technologicznych opartych o technologię
      oprogramowania (...).
    - Wnioskodawca zaplanował cel w postaci zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystanie
      zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, tj. tworzenia nowych, zmienionych
      lub usprawnionych produktów, procesów lub usług.
    - Efektem działania Wnioskodawcy będzie oprócz zwiększenia zasobów wiedzy także
      dostarczenie kodu programistycznego efektywniejszego od poprzednio stosowanych
      rozwiązań.
    - Wnioskodawca realizuje zaplanowane przedsięwzięcie w sposób systematyczny i
      zaplanowany, dążąc do zwiększenia zasobów wiedzy oraz wytworzenia tworzenia
      nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług.
    Ewidencja
    Od dnia (...) marca 2024 roku Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w
    art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona
    techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne
    zestawienie dokumentów. Ewidencja potwierdza uzyskane przychody oraz poniesione
    wydatki dotyczące poszczególnych programów komputerowych na koniec danego
    okresu rozliczeniowego (miesiąc). Zestawienie to obejmuje przychody i wydatki od
    początku realizacji Projektu, w ramach którego wytwarzane jest Oprogramowanie, bądź
    części Oprogramowania do końca danego miesiąca kalendarzowego. W prowadzonej
    Ewidencji zostaje wskazany dla każdej faktury przychodowej współczynnik IP Box.
    Współczynnik ten informuje jaka część przychodu z danej faktury, stanowiła
    wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do określonego programu
    komputerowego, wytworzonego przez Wnioskodawcę w danym okresie
    rozliczeniowym. Wnioskodawca wyodrębnił poszczególne programy komputerowe w
    prowadzonej Ewidencji. W odniesieniu do każdego z nich ewidencjonuje potwierdzone

    fakturami/rachunkami przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze
    wskazaniem takich informacji jak: dane kontrahenta, nr dokumentu, data sprzedaży,
    data faktury, kwota z faktury).
    W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody
    ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do
    przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest
    możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa
    w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką. Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę pozwala ponadto
    na monitorowanie i śledzenie efektów prac realizowanych w ramach tworzenia
    Oprogramowania, bądź części Oprogramowania poprzez comiesięczne wskazanie
    informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Każdy Projekt
    wyodrębniony w Ewidencji został opisany, w szczególności poprzez wskazanie
    uzgodnionych z Kontrahentem oczekiwanych efektów prac programistycznych.
    Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja, o której mowa we
    wniosku, prowadzona jest w sposób umożliwiający wyodrębnienie każdego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, przychodów, kosztów uzyskania
    przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej oraz kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde ww. prawo w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 4 lutego 2025 r. doprecyzowano opis sprawy w
    następujący sposób:
      1. Wnioskodawca wskazuje, że twórczy charakter przejawia się w:
        a) Wnioskodawca podejmował szereg działań zmierzających do usprawnienia
          istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
          wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym
          problemu badawczego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego
          programu, wykorzystanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w celu
          wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego
          rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę aplikacji i niosłoby za
          sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie
          programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu
          źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który
          sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy podlegający
          ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
        b) Usługi oparte są na nowoczesnych i sprawdzonych rozwiązaniach
          programistycznych. Rozwiązania wykorzystywane przez Wnioskodawcę to:
          (...).
        c) Oryginalność „oprogramowania” stworzonego przez Wnioskodawcę polega
          na tym, że każde wytworzenie oprogramowania wymagało indywidualnej
          analizy, wymyślenia koncepcji wytworzenia poszczególnych jego
          elementów, przeprowadzenia badań nad zastosowaniem optymalnych
          narzędzi i technologii. Żaden program komputerowy tworzony przez
          Wnioskodawcę się nie powielał – Wnioskodawca personalizował
          wytwarzane „oprogramowanie”, od początku dostosowując je do
          warunków panujących w podmiocie zlecającym.

        d) Na to, że „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub modyfikacji różniło
          się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy miał wpływ fakt, że
          każdorazowo Wnioskodawca sam wymyślał odpowiednią kombinację
          stosowanych narzędzi i dostępnych technologii, cały czas kształcił się w
          zakresie nowoczesnych rozwiązań programistycznych, zdobywał
          dodatkową wiedzę i umiejętności, pozyskując je z fachowej literatury,
          kursów etc. Manualne aktualizowanie danych w systemach zarządzania
          danymi zostało zastąpione programem, który dzięki zastosowanym
          algorytmom aktualizuje automatycznie tylko wyselekcjonowane rekordy.
          Wnioskodawca tworzył kod programistyczny w oparciu o technologie, o
          których mowa w punkcie b.
      2. Prowadzone prace są prowadzone w sposób systematyczny. Systematyczność
        przejawia się w poniższych aspektach:
        a) Wnioskodawca zaplanował cel w postaci zwiększenia zasobów wiedzy lub
          wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, tj.
          tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów
          lub usług. Ponadto, celem Wnioskodawcy jest także dostarczenie klientowi
          programów komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj.
          w szczególności:
          - tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
          - tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z
            wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków
            programowania),
          - tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele
            biznesowe klientów,
          - tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości
            korzystania z oprogramowania.
          Finansowanie następuje ze środków własnych.
        b) Wnioskodawca osiągnął cele wskazane w odpowiedzi na podpunkt a. W
          szczególności było to wytworzenie nowego programu komputerowego.
        c) Systematyczność działań Wnioskodawcy objawia się poprzez przestrzeganie
          metodycznego procesu tworzenia oprogramowania, który zaczyna się od
          identyfikacji potrzeb, poprzez projektowanie i rozwój, aż po testowanie i
          wdrażanie. Jest to cykliczny proces, który gwarantuje ciągłe ulepszanie i
          dostosowywanie produktów do zmieniających się wymagań rynkowych
          oraz potrzeb klientów. W zależności od potrzeb i wielkości projektów –
          Wnioskodawca planuje szczegółową pracę w ujęciu czasowym.
        d) Wnioskodawca realizuje prace na podstawie okresów projektowych, w
          ramach których są stosowane harmonogramy działań oraz celów do
          osiągnięcia. W ramach realizacji wskazanych harmonogramów
          Wnioskodawca wytworzył programy opisane we wniosku.
      3. Efekty pracy programisty zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym,
        twórczym, charakterem, zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej
        wartości niematerialnej nie były efektem pracy, która wymagała do osiągnięcia
        rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty
        dało się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny oraz nie
        są jedynie „techniczną” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
        Kontrahenta.
      4. W każdym przypadku efekty prac Wnioskodawcy „oprogramowanie” stanowią
        nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu

        komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
        autorskim i prawach pokrewnych.
      5. W każdym przypadku także rozwoju i ulepszania oprogramowań efekty prac
        Wnioskodawcy stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w
        postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74
        ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
      6. Podejmowane przez Wnioskodawcę działania nie mają charakteru działalności
        obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do oprogramowania.
      7. Działania Wnioskodawcy zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności
        tego „programu komputerowego”, „oprogramowania”, „części oprogramowania”.
      8. Oprogramowanie jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane
        odbywają się w świecie cyfrowym. Program tworzony przez Wnioskodawcę
        zapisywany jest w środowiskach, których właścicielami są Kontrahenci, i tam
        odbywa się jego przekazanie zgodnie z ustaleniami pomiędzy Wnioskodawcą a
        Kontrahentami. W relacji z Kontrahentami następuje indywidualizacja i
        konkretyzacja tych praw, tj. Kontrahenci wiedzą, jakie konkretnie prawa
        majątkowe nabywają, w którym momencie, do jakich utworów, za jaką cenę i na
        jakich polach eksploatacji. Umowa wskazuje, że prawa autorskie przechodzą na
        zleceniodawcę na polach eksploatacji wymienionych w umowie. W zamian za
        wynagrodzenie, o którym mowa w umowie.
      9. „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do „Oprogramowania”,
        każdorazowo, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach
        ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
        zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
      10. Wniosek dotyczy dochodów osiągniętych w roku podatkowym 2024.
      11. Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych
        przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za
        popełnienie czynów niedozwolonych ponosi Wnioskodawca.
    Pytania
    1. Czy prawa autorskie do programów komputerowych (Oprogramowanie, części
      Oprogramowania) tworzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej można
      uznać za kwalifikowane prawa własności intelektualnej (kwalifikowane IP) w
      rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 updof.?
    2. Czy działalność prowadzona przez programistę stanowi działalność badawczo-
      rozwojową?
    3. Czy dochód uzyskany z kwalifikowanego IP w ramach realizacji umowy o świadczenie
      usług programistycznych w zakresie realizacji umowy o usługi programistyczne z firmą
      X sp. z o.o. programista będzie mógł opodatkować 5% stawką podatku?
    Pana stanowisko w sprawie
    AD. 1
    W ocenie Wnioskodawcy prawa autorskie do programów komputerowych
    (Oprogramowanie, części Oprogramowania) tworzonych samodzielnie przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

    Kwalifikowane IP to prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:
    - zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    - należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT
      (odpowiednio art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT);
    - podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    W ocenie Przedsiębiorcy, w niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie wskazane
    wyżej przesłanki.
    Oprogramowanie jako program komputerowy
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego oprogramowanie jest programem
    komputerowym, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: (...) 8) autorskie prawo do
    programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawową przesłanką warunkującą możliwość korzystania z mechanizmu IP Box jest
    wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej przedmiotu ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    (wymienione w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 ustawy o PIT).
    Ustawa o PIT w art. 30ca ust. 2 pkt 8 jako jedno z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, z których dochód może podlegać opodatkowaniu stawką 5%, wymienia
    autorskie prawo do programu komputerowego. Na gruncie przepisów podatkowych, w
    tym przepisów o IP Box, brak jest definicji programu komputerowego. Tym samym
    niezbędnym jest ustalenie zakresu przedmiotowego regulacji w oparciu o inne przepisy
    powszechnie obowiązującego prawa polskiego.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”),
    przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
    przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa
    autorskiego są utwory: (i) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i nast. ustawy o prawie autorskim) gdzie wskazano, że programy
    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego
    rozdziału nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą
    jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie
    podlegają ochronie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma regulacji prawnej na gruncie prawa podatkowego lub
    prawa autorskiego, która wprost definiuje program komputerowy. W ocenie
    Przedsiębiorcy, należy, wobec tego posłużyć się definicjami programu komputerowego,
    które są sformułowane w źródłach innych niż przepisy prawa lub do przepisów, które
    nawiązują do zakresów gry komputerowej i oprogramowania (programu
    komputerowego).

    Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją program komputerowy jest to (...) sekwencja
    symboli opisująca realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem
    oprogramowania (...).
    Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się
    zatem oprogramowanie użytkowe, systemy operacyjne, programy narzędziowe, gry
    wideo, kompilatory i inne. (...). Program można podzielić na dwie części (obszary): i.
    część zawierającą kod - składającą się z rozkazów sterujących działaniem procesora; ii.
    część zawierającą dane - składającą się z danych wykorzystywanych i przetwarzanych
    przez program, np. adresów pamięci, stałych liczbowych, komunikatów tekstowych,
    danych graficznych itp. (...).
    W oparciu o tę definicję należy przyjąć, że Oprogramowanie jako całość, tj. kod
    programistyczny i źródłowy, interfejs użytkownika i warstwa graficzna, stanowi jednolity
    program komputerowy.
    W ocenie Wnioskodawcy, przepisy o statystyce publicznej również wskazują na
    rozumienie, zgodnie z którym Oprogramowanie należałoby klasyfikować w całości jako
    programy komputerowe, które w rezultacie podlegają w całości ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o
    PIT.
    Należy w tym miejscu odwołać się do systematyki Klasyfikacji działalności gospodarczej
    przedstawionej w Rozporządzeniu PKD, Załącznik Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II - Schemat klasyfikacji ("Załącznik Schemat klasyfikacji"). Przedsiębiorca
    klasyfikuje swoją działalność gospodarczą w podklasie 62.01.Z.
    Zgodnie z treścią objaśnień do podklasy 62.01.Z PKD, podklasa ta obejmuje pisanie,
    modyfikowanie, badanie, dokumentowanie i wspomaganie oprogramowania, włączając
    pisanie zleceń sterujących programami dla użytkowników. Podklasa ta obejmuje
    analizowanie, projektowanie systemów gotowych do użycia: * rozbudowę, tworzenie,
    dostarczanie oraz dokumentację oprogramowania wykonanego na zlecenie
    określonego użytkownika, * pisanie programów na zlecenie użytkownika, *
    projektowanie stron internetowych.
    Biorąc pod uwagę konstrukcję programu komputerowego, która składa się w
    zasadniczej części z kodu źródłowego i warstwy graficznej, istotne jest również
    podejście zaprezentowane w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP Box z dnia 15 lipca 2019 r. (zwanych dalej Objaśnieniami IP Box),
    gdzie wskazuje się, że w związku z celem IP Box w katalogu kwalifikowanych IP może
    znaleźć się oprogramowanie (program komputerowy) jako całość i należy odrzucić
    teoretyczny podział na część kodu źródłowego i wynikowego oraz część algorytmu,
    interfejsu lub interfejsu użytkownika.
    Zgodnie z Objaśnieniami IP BOX (pkt 73 i nast.) w przepisach o prawie autorskim brak
    jest definicji programu komputerowego, natomiast w literaturze przyjmuje się różne,
    niezwykłe kazuistyczne podejścia, które implikują niejako rozbijanie programu
    komputerowego na część chronioną prawem (formę (ekspresji) utworu) i niechronioną
    (treść/idea) prawem autorskim. W literaturze podaje się też, że ochronie podlega
    kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu
    wynikowego.
    Ochronie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie będą
    natomiast podlegać takie elementy programu komputerowego jak algorytm, interfejs
    czy interfejs użytkownika. Niemniej jednak, w świetle celu preferencji IP Box oraz jej
    normatywnego kontekstu, usytuowanego w szczególności w Raporcie OECD BEPS Plan
    Działania nr 5, a także uwarunkowań systemu prawa podatkowego w Polsce, powyższe,
    skrajnie kazuistyczne i skomplikowane podejście przedstawiane w literaturze
    przedmiotu prawa autorskiego należy odrzucić. Otóż w celu poprawnego zastosowania

    preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy
    nadać mu znaczenie funkcjonalne i celowościowe w zgodzie z międzynarodowym
    kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie
    z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, czyli nie tylko program
    komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione
    prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP, jako aktywo
    funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w kontekście powyższej interpretacji Ministerstwa Finansów
    należy przyjąć, że Oprogramowanie tworzone przez niego powinno, jako nierozerwalna,
    funkcjonalna całość być traktowane jak programy komputerowe. Każda warstwa
    Oprogramowania - kod źródłowy, zespół instrukcji, warstwa dźwiękowa, warstwa
    graficzna oraz interfejs użytkownika – w kontekście gospodarczym i uzyskiwanych
    dochodów jako całość stanowią aktywa, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody.
    W szczególności, co warte podkreślenia, w sensie czysto handlowym (biznesowym)
    znaczenie dla uzyskiwanych przychodów ma każda warstwa Oprogramowania.
    Przedsiębiorca uzyskuje przychody z Oprogramowania jako funkcjonalnej całości.
    Ponadto, w ocenie Przedsiębiorcy, tworzone przez Przedsiębiorcę Oprogramowanie
    zawierające Funkcje Dodatkowe, z których Przedsiębiorca uzyskuje przychody należy
    traktować jako jedną całość w kontekście klasyfikowania jako programu
    komputerowego podlegającego ochronie autorskiego prawa do programu
    komputerowego.
    AD. 2
    W ocenie Wnioskodawcy prowadzone przez Wnioskodawcę prace spełniają przesłanki
    do uznania ich za działalność badawczo-rozwojową.
    Oprogramowanie jako wynik prac badawczo-rozwojowych o twórczym charakterze
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą przez działalność
    badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania
    naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to
    taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań,
    często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z
    art. 5a pkt 38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją
    systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od
    istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność
    systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Nie ma również wymogu ciągłego lub długotrwałego prowadzenia działalności przez

    podatnika, by uznać daną działalność za działalność spełniającą kryterium
    systematyczności, albo też by podatnik musiał planować tego rodzaju działalność na
    przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył działalność na przykład
    na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego tygodnia lub jednego
    dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-rozwojowego, jeżeli takie
    działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem działalności badawczo-
    rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem spełnione
    kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Po trzecie, taka
    działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie
    zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania naukowe
    (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz
    (ii) prace rozwojowe (o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy).
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, mogące odnosić się do wielu przejawów
    aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z
    zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika,
    które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz innych operacji w toku z uwagi na
    swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie
    mogą stanowić prac rozwojowych.
    Przedsiębiorca jest programistą, tworzącym Oprogramowanie przy użyciu
    innowacyjnych technologii. Przedsiębiorca stworzył autorskie Oprogramowanie
    wyrażone w formie kodu źródłowego zapisem alfanumerycznym, składającym się z liter,
    cyfr, symboli i innych znaków, stanowiących zapis poleceń adresowanych do
    komputera, utworzonych zgodnie z zasadami leksyki i składni danego języka
    programowania.
    Stawiane przed Wnioskodawcą wyzwania mają charakter niepowtarzalny i unikalny.
    Wymagają od Niego dogłębnego zbadania danych zagadnień, zaprojektowania nowego
    i oryginalnego rozwiązania, a na końcu zaimplementowania go w sposób całkowicie
    przez niego zdefiniowany, zgodnie ze sztuką i zdobytą wiedzą. Tego typu podejście
    każdorazowo wpływa na zwiększanie zasobów wiedzy oraz pozwala na wykorzystanie
    jej do tworzenia coraz to nowszych i bardziej rozbudowanych rozwiązań, które nie są
    ogólnodostępne w gospodarce lub znacznie różnią się od już istniejących. Proces
    pogłębiania tej wiedzy przekłada się na projektowanie i opracowywanie coraz to
    nowszych i niepowtarzalnych rozwiązań komercyjnych, zgodnych z potrzebami klientów
    na drodze twórczej. Każdorazowo w ramach zawartych umów wytwarzane są autorskie
    i innowacyjne rozwiązania, dostosowane do potrzeb klienta, które opracowane zostają
    od podstaw lub - jeśli klient ma taką potrzebę - rozwijane i ulepszane zostają istniejące
    programy informatyczne. Nie zmienia to faktu, że każde z tych podejść wymaga
    zaprojektowania i opracowania nowego i innowacyjnego rozwiązania, które bazuje na
    systematycznie pogłębianej i poszerzanej wiedzy.
    Wszelkie opracowane i wytworzone dzieła są autorskimi i unikalnymi rozwiązaniami.
    Aby sprostać tym wymaganiom, niezbędnym elementem jest ciągłe i systematyczne
    poszerzanie oraz pogłębianie wiedzy z zakresu nowych technologii, ich wykorzystania
    oraz dostosowania w unikalny sposób do potrzeb klienta.
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że
    Oprogramowanie zostało rozwinięte i ulepszone przez Przedsiębiorcę w ramach
    prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej.
    AD. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5%

    względem dochodu uzyskanego z kwalifikowanego IP w ramach realizacji umowy o
    świadczeniu usług programistycznych z firmą X sp. z o.o.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek
    od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania.
    Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego –
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o
    działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to
    działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, o polegającą na
    poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, o polegającą na
    wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we
    własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której
    uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w
    art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność
    gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    - odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie,
      z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi
      zlecający wykonanie tych czynności,
    - są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności, a wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego
      związanego z prowadzoną działalnością.
    Wnioskodawca podkreśla, że osiągany przez niego dochód spełnia kryteria wskazane w
    art. 30ca ust. 1, ponieważ odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz
    wykonywanie przez Wnioskodawcę czynności ponosi Wnioskodawca na zasadach
    ogólnych. Czynności nie są przez Wnioskodawcę wykonywane pod kierownictwem ani
    w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności. Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, że z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej mamy do czynienia wówczas, gdy jest to jedno z praw, wskazanych przez
    ustawodawcę w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 Ustawy PIT, podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Unia Europejska.
    W rozpatrywanym przypadku kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest
    „autorskie prawo do programu komputerowego”, wskazane w art. 30ca ust. 2 pkt 8
    Ustawy PIT.
    Wskazać należy, iż Ustawa PIT nie zawiera definicji legalnej pojęcia „autorskie prawo do
    programu komputerowego”. Dlatego też, w oparciu o dyrektywy wykładni systemowej
    zewnętrznej, należy odwołać się do aktu prawnego, stanowiącego centralną regulację w
    zakresie prawa autorskiego i prawa własności intelektualnej - Prawa autorskiego.

    Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 Prawa Autorskiego programy komputerowe co do zasady,
    podlegają ochronie jak utwory literackie.
    W szczególności wskazać należy, że aby dana aplikacja uzyskała status „utworu”, tj.
    dobra zasługującego na prawnoautorską ochronę, niezbędne jest stwierdzenie, iż
    stanowi ona „przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze”. Należy przy
    tym stosować takie same kryteria, jak przy dokonywanej w podobnym celu ocenie dzieł
    literackich.
    Ochrona przyznana aplikacji obejmuje wszystkie formy jej wyrażenia. Podstawową
    przesłanką powstania prawa autorskiego jest to, aby dana aplikacja stanowiła utwór - a
    zatem była przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    W tym miejscu Wnioskodawca pragnie wskazać, iż warunek ten jest spełniony. Po
    pierwsze, każdy z produkowanych komponentów aplikacji jest produktem "osobnym"
    (swoistym) i jednocześnie twórczym. Podobnie jak różne (od siebie) książki tego samego
    autora. Po wtóre, o twórczym i indywidualnym charakterze przesądza fakt wytworzenia
    danej aplikacji w ramach działalności Wnioskodawcy.
    W praktyce, ochronie prawno-autorskiej (jako utwór) podlegać będzie kod (w postaci
    kodu źródłowego bądź wynikowego, bez względu na jego rodzaj). To właśnie tenże kod
    tworzony jest w ramach procesu produkcji danej aplikacji.
    Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, iż aplikacje tworzone przez Wnioskodawcę
    stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej (dalej: „KPWI”) – w rozumieniu
    przepisu art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy o PIT (autorskie prawo do programu
    komputerowego).
    Należy wskazać, że Wnioskodawca ponosił koszty związane z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalność związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej.
    Wnioskodawca z racji prowadzenia odrębnej ewidencji spełnia także kryteria wskazane
    w art. 30cb ust. 2.
    Konkludując, należy wskazać, że Wnioskodawca wypełnia wszystkie wskazane w art.
    30ca oraz 30cb wymagania w efekcie czego podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz

      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że od (...) października 2023 r.
    prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest
    działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Posiada Pan na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy. Pana działalność
    dotyczy wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania programów komputerowych. Od (...)
    marca 2024 r. nieprzerwanie świadczy Pan usługi programistyczne w oparciu o umowę
    na świadczenie usług z firmą X sp. z o.o., z siedzibą w Warszawie. W trakcie
    wykonywanych prac zajmował się Pan tworzeniem oprogramowania w języku
    programowania (...), w wyniku którego wytworzony został kod programistyczny
    projektów (funkcjonalności):
    (...).
    Efekty pracy programisty zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym,
    charakterem, zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej nie były efektem pracy, która wymagała do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”
    realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta. W każdym przypadku
    efekty Pana prac – „oprogramowanie” stanowią nowe, odrębne od tego
    oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. „Przeniesienie”
    majątkowych praw autorskich do „Oprogramowania”, każdorazowo, następuje zgodnie
    z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Jak wynika z opisu sprawy, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnego oprogramowania. Wytwarzane przez
    Pana Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i
    obejmują m.in. zaprojektowanie, czynność programowania (tworzenia kodu

    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Oprogramowanie, które Pan tworzy powstaje w wyniku indywidualnej pracy opierającej
    się na tworzeniu, rozwijaniu, a także ulepszaniu kodu źródłowego. Aby kod źródłowy
    spełniał indywidualne potrzeby Zamawiającego, musi być każdorazowo opracowany w
    inny sposób. Każdy kod źródłowy należy ocenić jako unikatowy, będący efektem Pana
    kreatywnego procesu myślowego. Zatem, stworzone, ulepszone i rozwijane przez Pana
    oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze
    (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Tworzy Pan kod programistyczny, który
    wcześniej nie istniał w związku z czym działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu,
    ulepszaniu, oprogramowania/programów komputerowych stanowi przejaw działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). W
    wyniku prowadzonych prac powstaje oprogramowanie - utwory na gruncie art. 1
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze. W ramach prowadzonej działalności
    nie nabywa Pan wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne
    podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Oprogramowanie wytwarzane przez
    Pana w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności gospodarczej jest rezultatem
    Pana własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji
    stanowi utwory.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że podejmował Pan szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu
    badawczego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie
    posiadanej przez Pana wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę aplikacji i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Pana usługi oparte są na nowoczesnych i sprawdzonych
    rozwiązaniach programistycznych. Rozwiązania wykorzystywane przez Pana to (...).
    Oryginalność „oprogramowania” stworzonego przez Pana polega na tym, że każde
    wytworzenie oprogramowania wymagało indywidualnej analizy, wymyślenia koncepcji
    wytworzenia poszczególnych jego elementów, przeprowadzenia badań nad
    zastosowaniem optymalnych narzędzi i technologii. Żaden program komputerowy
    tworzony przez Pana się nie powielał – personalizował Pan wytwarzane
    „oprogramowanie”, od początku dostosowując je do warunków panujących w
    podmiocie zlecającym. Na to, że „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub
    modyfikacji różniło się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana miał wpływ fakt, że
    każdorazowo sam wymyślał Pan odpowiednią kombinację stosowanych narzędzi i
    dostępnych technologii, cały czas kształcił się w zakresie nowoczesnych rozwiązań
    programistycznych, zdobywał dodatkową wiedzę i umiejętności, pozyskując je z
    fachowej literatury, kursów etc. Manualne aktualizowanie danych w systemach
    zarządzania danymi zostało zastąpione programem, który dzięki zastosowanym
    algorytmom aktualizuje automatycznie tylko wyselekcjonowane rekordy.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od

    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań: planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że prowadzone przez Pana prace są prowadzone w sposób
    systematyczny. Zaplanował Pan cel w postaci zwiększenia zasobów wiedzy lub
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, tj. tworzenia nowych,
    zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług. Ponadto, Pana celem
    jest także dostarczenie klientowi programów komputerowych realizujących założenia
    biznesowe klienta, tj. w szczególności:
    - tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    - tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    - tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
    - tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
      oprogramowania.
    Wskazał Pan również, że finansowanie następuje ze środków własnych.
    Systematyczność Pana działań objawia się poprzez przestrzeganie metodycznego
    procesu tworzenia oprogramowania, który zaczyna się od identyfikacji potrzeb, poprzez
    projektowanie i rozwój, aż po testowanie i wdrażanie. Jest to cykliczny proces, który
    gwarantuje ciągłe ulepszanie idostosowywanie produktów do zmieniających się
    wymagań rynkowych oraz potrzeb klientów. W zależności od potrzeb i wielkości
    projektów - planuje Pan szczegółową pracę w ujęciu czasowym. Realizuje Pan prace na
    podstawie okresów projektowych, w ramach których są stosowane harmonogramy
    działań oraz celów do osiągnięcia. W ramach realizacji wskazanych harmonogramów
    wytworzył Pan programy opisane we wniosku.
    Zatem, kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem

    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnego oprogramowania. W ramach
    działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonego
    przez Niego oprogramowania. W ramach prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje Pan nowe programy
    komputerowe, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje Pan tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy
    planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana
    wytworzony. Przed rozpoczęciem realizacji wskazanych czynności dysponował Pan
    podstawową wiedzą z zakresu programowania i narzędzi IT, pozyskaną w ramach
    studiów oraz kursów w których uczestniczył. Działalność prowadzona przez Pana jest
    działalnością twórczą w związku z czym będzie Pan wykorzystywał umiejętności w
    zakresie algorytmiki, analizy danych, oceny zdarzeń logicznych w celu rozwoju
    stosowanych przez Pana rozwiązań programistycznych, co pozwoli na wytworzenie
    nowego, niepowtarzalnego oraz autorskiego kodu programistycznego opartego o
    technologię języka oprogramowania (...). W swojej działalności wykorzystuje Pan
    wytworzone innowacyjne rozwiązania techniczne. Posiadana wiedza jest podstawą do
    rozpoczęcia analizy oraz do oceny jakie rozwiązania powinno być rozwinięte oraz na
    jakich zasobach wiedzy powinno bazować. Zaplanował Pan cel w postaci zwiększenia
    zasobów wiedzy lub wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań,
    tj. tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług.
    Efektem Pana działania będzie oprócz zwiększenia zasobów wiedzy także dostarczenie
    kodu programistycznego efektywniejszego od poprzednio stosowanych rozwiązań.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    · badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    · prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku i uzupełnieniu, Pana działalność dotyczy wytwarzania,
    rozwijania oraz ulepszania programów komputerowych. Pracując nad wytworzeniem
    oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu
    wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnego oprogramowania.
    Każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W związku z tym, każdorazowy
    wynik Pana pracy stanowić będzie osobny element podlegający ochronie ww. przepisu.
    Oprogramowanie, które Pan tworzy powstaje w wyniku Pana indywidualnej pracy
    opierającej się na tworzeniu, rozwijaniu, a także ulepszaniu kodu źródłowego. Efekty pracy
    programisty zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym, charakterem,
    zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej nie były

    efektem pracy, która wymagała do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną” realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Kontrahenta. Podejmowane działania nie mają charakteru
    działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do oprogramowania.
    Pana działania zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności „programu
    komputerowego”, „oprogramowania”, „części oprogramowania”. Oprogramowanie jest
    produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane odbywają się w świecie
    cyfrowym. Program tworzony przez Pana zapisywany jest w środowiskach, których
    właścicielami są Kontrahenci, i tam odbywa się jego przekazanie zgodnie z ustaleniami
    pomiędzy Panem a Kontrahentami. W relacji z Kontrahentami następuje indywidualizacja i
    konkretyzacja tych praw, tj. Kontrahenci wiedzą, jakie konkretnie prawa majątkowe
    nabywają, w którym momencie, do jakich utworów, za jaką cenę i na jakich polach
    eksploatacji. „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do „Oprogramowania”,
    każdorazowo, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art.
    5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita

      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + dw którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności

      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - na podstawie umowy o świadczenie usług ze Spółką, tworzy Pan oraz rozwija
      oprogramowanie komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-
      rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od
      osób fizycznych;
    - efektem Pana pracy jest oprogramowanie, zawsze spełnia ono definicję utworu w
      rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zawsze jest
      odrębnym programem komputerowym, który podlega ochronie na podstawie art. 74
      tej ustawy;
    - przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Spółki na mocy umowy o
      świadczenie usług, przeniesienie praw majątkowych na Spółkę następuje na
      podstawie pisemnej umowy na wskazanych polach eksploatacji;
    - prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową
      ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych;
    - w ewidencji pozaksięgowej dokonuje Pan wyodrębnienia kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej (Prawa IP BOX).
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (Oprogramowania, części Oprogramowania) jest kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do
    programu komputerowego (Oprogramowania, części Oprogramowania) stanowi dochód
    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
    7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach
    realizacji umowy o świadczenie usług programistycznych, na warunkach opisanych we
    wniosku, zawartej z firmą X sp. z o.o., na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.