Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.120.2019.2.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-14
Teza: Brak możliwości opodatkowania stawką 0 zł lub zwolnienia od akcyzy jako oleju procesowo-technologicznego, nabywanej wewnątrzwspólnotowo parafiny o kodzie CN 2710 19 25, używanej do nasączania węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz produkcji typu węgiel instant (nie wymagający podpałki).
Słowa kluczowe: parafina; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; stawka; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 89

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 maja 2019 r. (data wpływu – 21 maja 2019 r.), uzupełnionym pismem z 26 czerwca 2019 r. (data wpływu – 5 lipca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie:

*   opodatkowania stawką 0 zł nabywanej parafiny o kodzie CN 2710 19 25, używanej do nasączania węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz produkcji typu węgiel instant (nie wymagający podpałki) – **jest nieprawidłowe**;
*   zwolnienia od akcyzy nabywanej parafiny i używanej do nasączania węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz produkcji typu węgiel instant, jako oleju procesowo-technologicznego – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie opodatkowania stawką 0 zł nabywanej parafiny o kodzie CN 2710 19 25, używanej do nasączania węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz produkcji typu węgiel instant (nie wymagający podpałki) oraz zwolnienia od akcyzy nabywanej parafiny i używanej do nasączania węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz produkcji typu węgiel instant, jako oleju procesowo-technologicznego. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 26 czerwca 2019 r. (data wpływu – 5 lipca 2019 r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 6 czerwca 2019 r., znak 0111-KDIB3-3.4013.120.2019.1.MAZ.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – … Sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność w zakresie produkcji produktów do grilla i kominka. W swojej ofercie posiada takie produkty jak m.in. brykiet węgla drzewnego, węgiel drzewny, podpałki, grille jednorazowe, węgiel drzewny typu instant, klasyczne grille węglowe i gazowe, drewno kominkowe oraz brykiet ekologiczny do kominków i pieców.

Wnioskodawca nie posiada składu podatkowego.

Spółka chciałaby sprowadzić z Holandii płynną parafinę o kodzie CN 2710 19 25, w celu użycia jej do nasączenia węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz \[do\] produkcji typu węgiel instant (niewymagający podpałki). Produkt - parafina płynna - nie będzie sprzedawana w takiej formie \[w\] jakiej została zakupiona.

Obecnie Wnioskodawca w produktach tych wykorzystuje parafinę płynną dostarczaną przez polski podmiot. Parafina ta posiada jednak gorsze właściwości od tej produkowanej w Holandii.

Parafina płynna byłaby dostarczana w pojemnikach typu mauser po 1000 litrów. Kraj importu - Holandia.

Przeznaczeniem towaru (parafiny płynnej) nie będzie użycie, oferowanie na sprzedaż lub użycie jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych. Przedstawiona parafina będzie używana jako paliwo do nasączenia węgla drzewnego, co oznacza nadanie ostatecznego przeznaczenia dla tego produktu w firmie Spółki i brak możliwości modyfikacji, przetworzenia, uzyskania przez osoby trzecie paliwa napędowego pod każdą postacią z nasączonego węgla drzewnego. Parafina wchłonięta w węgiel drzewny stanowi integralną część finalnego produktu i jest niezbędnym elementem technologicznym wpływającym na podstawowe walory użytkowe produktu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy dla parafiny płynnej o kodzie CN 2710 19 25, używanej do nasączenia węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz produkcji typu węgiel instant (niewymagający podpałki), stawka podatku akcyzowego wynosi 0 zł?
2.  Czy parafina wykorzystana w ten sposób może skorzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego jako olej procesowo-technologiczny?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1\. Dla parafiny płynnej o kodzie CN 2710 19 25, używanej do nasączenia węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz produkcji typu węgiel instant (niewymagający podpałki), na podstawie art. 89 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, stawka podatku akcyzowego wynosi 0 zł. Parafina płynna jest wyrobem akcyzowym energetycznym, wykorzystywanym przez Wnioskodawcę do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych.

Produkty, do których produkcji wykorzystywana jest parafina płynna o kodzie CN 2710 19 25, zawierają się w wykazie wyrobów akcyzowych, określonych w załączniku nr 1 do ustawy. Zgodnie bowiem z poz. 27 tego załącznika, za wyroby akcyzowe uznaje się „oleje ropy naftowej i oleje otrzymane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe”, objęte kodem CN 2710.

Ponadto zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i ust. 3 ustawy, do wyrobów energe-tycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Przy czym paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych. Natomiast paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust 2.

Stawki akcyzy na wyroby energetyczne, w tym na paliwa opałowe, określono w art. 89 ust. 1 ustawy. Zgodnie bowiem z art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy, stawka akcyzy dla benzyn lotniczych o kodzie CN 2710 12 31, paliw typu benzyny do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 12 70 oraz nafty pozostałej o kodzie CN 2710 19 25 wynosi 1822,00 zł/1000 litrów.

Ponieważ przedmiotem konfekcjonowania będzie parafina płynna o kodzie CN 2710 19 25, to w przypadku, gdy będzie ona przeznaczona do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, należy objąć ją stawką podatku akcyzowego określoną w art. 89 ust. 2 ustawy, wynoszącą 0 zł. Zgodnie z art. 89 ust. 2 ustawy, stawka akcyzy na wyroby energetyczne inne niż określone w ust 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł.

Wytwarzany ostateczny produkt nie będzie bowiem przeznaczony na cele opałowe lub jako dodatki/domieszki do paliw opałowych (na podstawie przepisu art. 86 ust. 3 ustawy, paliwami opałowymi są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych).

Proces produkcji skutkuje nadaniem ostatecznego przeznaczenia dla importowanej parafiny i brakiem możliwości modyfikacji, przetworzenia lub odzyskania przez osoby trzecie parafiny z nasączonego węgla drzewnego. Parafina wchłonięta w węgiel drzewny stanowi integralną część finalnego produktu i jest niezbędnym elementem technologicznym, wpływającym na podstawowe walory użytkowe produktu. Produkt trafia zaś do sprzedaży detalicznej w postaci jednostkowych opakowań o wymiarach poniżej 5 litrów objętości i 5 kg wagi.

Ustawa o podatku akcyzowym nie definiuje pojęcia „cel opałowy”. Dla ustalenia znaczenia tego pojęcia należy zatem posługiwać się znaczeniem potocznym tych słów. Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie „opał” oznacza to, czym się pali (np. w piecu), materiał służący do ogrzewania, zaś pojęcie „opałowy” to dotyczący opału, handlu opałem, służący do opalania.

Mając na uwadze powyższe definicje, stwierdzić należy, że cel „opałowy” jest spełniony w każdym przypadku, w którym zużywany wyrób energetyczny służyć będzie otrzymywaniu energii cieplnej służącej do ogrzewania, opalania itp. Wykładnia literalna przepisów ustawy o podatku akcyzowym nakazuje przyjąć, iż z celem opałowym mamy do czynienia wówczas, gdy następuje proces polegający na spalaniu wyrobów energetycznych w celu wytworzenia energii cieplnej służącej do takich celów, jak np. ogrzewanie różnego rodzaju pomieszczeń, wody lub innych cieczy. Zużyciem wyrobu energetycznego na cele opałowe będzie zatem zużycie go bezpośrednio w urządzeniu grzewczym, tj. urządzeniu bezpośrednio przetwarzającym energię uzyskaną w wyniku spalania wyrobu energetycznego na energię cieplną.

Jednocześnie należy wskazać, że pojęcie „grill” to elektryczny piekarnik z rożnem lub rusztem albo przenośny ruszt opalany węglem drzewnym, służący do pieczenia potraw bez użycia tłuszczu.

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz przytoczone definicje pojęć „opał” oraz „grill” stwierdzić należy, że wytwarzany przez Wnioskodawcę węgiel drzewny do jednorazowego grilla nie będzie przeznaczony do celów opałowych. Zarówno grillowy węgiel drzewny przeznaczony do grillowania potraw, w tym steków, jak również brykiet do grilla, nie są zgodnie z potocznym rozumieniem używane w celach opałowych. Służą one jedynie jako paliwa i źródła energii do urządzeń grillowych, gdzie podczas procesu spalania węgla pojawia się żar umożliwiający obróbkę termiczną żywności.

W myśl powyższego, na gruncie krajowych przepisów stawka akcyzy dla parafiny ciekłej o kodzie CN 2710 19 25, przeznaczonej do produkcji ww. podpałki do grilla o kodzie CN 2710 19 25, jak i stawka podatku dla wyprodukowanej przez Wnioskodawcę podpałki do grilla o kodzie CN 2710 19 25, wynosi 0 zł.

2\. Zdaniem Wnioskodawcy, parafina wykorzystana w ten sposób może skorzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego na mocy pojęcia wykorzystania oleju w sposób procesowo-technologiczny. Wyjaśnień w tym zakresie należy poszukać w potocznym znaczeniu tych słów w języku polskim. W „Słowniku języka polskiego” pod red. M. Szymczaka, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995 r. (t. III, s. 452) wskazano, że pod pojęciem „proces technologiczny” należy rozumieć „zespół procesów fizycznych i chemicznych zachodzących przy produkcji”.

Proces technologiczny, co do zasady, to uporządkowany zbiór czynności (proces) zmieniających własności fizyczne (kształt, wielkość), formę występowania lub własności chemiczne określonej substancji (materiału), przy wykorzystaniu całokształtu wiedzy dotyczącej konkretnej metody wytworzenia jakiegoś dobra lub uzyskania określonego efektu przemysłowego lub usługowego (technologii). Proces technologiczny razem z czynnościami pomocniczymi (np. prze-mieszczaniem materiału) stanowi proces produkcyjny, w wyniku którego otrzymywany jest dany produkt. Proces technologiczny stanowi główną część procesu produkcyjnego, w którym następuje obróbka materiału oraz wytworzenie wyrobu gotowego.

Należy stwierdzić, że zwolnienie od akcyzy będzie miało zastosowanie do olejów napędowych wykorzystywanych w toku procesu produkcyjnego, zmierzającego do wytworzenia określonego wyrobu (np. w taki sposób, że przedmiotowy olej wejdzie w skład produkowanego wyrobu; bądź też będzie niezbędny w celu przeprowadzenia procesu produkcyjnego). Zdaniem Spółki, w tym wypadku wspomniane wyżej przeznaczenie parafiny spełnia wymogi wykorzystania oleju w sposób procesowo-technologiczny, gdyż nasączanie parafiną węgla drzewnego jest niezbędne, aby produkt w gotowej postaci mógł trafić na rynek i spełniać w pełni swoje przeznaczenie.

W uzupełnieniu wniosku z 26 czerwca 2019 r. Wnioskodawca wskazał, że stanowisko \[w zakresie pytania\] nr 2 Spółki odnosi się do przepisów: art. 86 ust. 2 i art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku akcyzowym oraz § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 28 grudnia 2018 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest w zakresie:

*   opodatkowania stawką 0 zł nabywanej parafiny o kodzie CN 2710 19 25, używanej do nasączania węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz produkcji typu węgiel instant (nie wymagający podpałki) - nieprawidłowe;
*   zwolnienia od akcyzy nabywanej parafiny i używanej do nasączania węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz produkcji typu węgiel instant, jako oleju procesowo-technologicznego - nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2019 r., poz. 864, ze zm.; dalej jako: „ustawa”) – ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod pozycją 27 załącznika nr 1 do ustawy, pod kodem CN 2710, zostały wymieniony oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe.

Natomiast w załączniku nr 2 do ustawy, stanowiącym wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG, w poz. 20 wskazane zostały oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów, o kodach CN od ex 2710 12 do ex 2710 19 68 i od ex 2710 20 11 do ex 2710 20 90.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, terytorium kraju to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy, terytorium państwa członkowskiego to terytorium państwa, do którego zgodnie z art. 52 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 349 i 355 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej mają zastosowanie te Traktaty, z wyłączeniem terytorium kraju (…).

Natomiast terytorium Unii Europejskiej to terytorium kraju oraz terytoria państw członkowskich - art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Z kolei terytorium państwa trzeciego to terytorium inne niż terytorium Unii Europejskiej - art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy, import oznacza przywóz:

1.  samochodów osobowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,
2.  wyrobów akcyzowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju (…).

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej „WIA”, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

Zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie – art. 3 ust. 2 ustawy.

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego - art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, dokonanego na potrzeby wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej na terytorium kraju, powstaje z dniem otrzymania wyrobów akcyzowych przez podatnika, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia dokonania wysyłki określonej w uproszczonym dokumencie towarzyszącym lub od dnia wystawienia dokumentu handlowego, w przypadku gdy wyroby akcyzowe przemieszczane są na podstawie dokumentu handlowego – art. 10 ust. 4 ustawy.

Stosownie do art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych – art. 86 ust. 2 ustawy.

Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2 – art. 86 ust. 3 ustawy.

W myśl art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy, stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla benzyn lotniczych o kodzie CN 2710 12 31, paliw typu benzyny do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 12 70 oraz nafty pozostałej o kodzie CN 2710 19 25 - 1822,00 zł/1000 litrów.

Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy, stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla pozostałych paliw silnikowych - 1797,00 zł/1000 litrów.

Stosownie do art. 89 ust. 2 ustawy, stawka akcyzy na wyroby energetyczne wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł, jeżeli wyroby te są:

1.  w posiadaniu zużywającego podmiotu gospodarczego;
2.  przemieszczane na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD ze składu podatkowego do zużywającego podmiotu gospodarczego lub do składu podatkowego od zużywającego podmiotu gospodarczego, który posiadał je w celu zużycia do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy;
3.  przemieszczane na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD do składu podatkowego w przypadku niedostarczenia ich do zużywającego podmiotu gospodarczego;
4.  nabywane wewnątrzwspólnotowo na podstawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego lub dokumentu handlowego przez zużywający podmiot gospodarczy;
5.  nabywane wewnątrzwspólnotowo w procedurze zawieszenia poboru akcyzy przez zarejestrowanego odbiorcę w celu dostarczenia ich do zużywającego podmiotu gospodarczego i przemieszczane do tego podmiotu na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD;
6.  importowane przez zużywający podmiot gospodarczy; 6a. przemieszczane na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD - w przypadku zwrotu przez zużywający podmiot gospodarczy, który importował te wyroby, do sprzedawcy spoza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli wyprowadzenie wyrobów akcyzowych następuje przez urząd celno-skarbowy znajdujący się na terytorium kraju;
7.  przeznaczone do sprzedaży detalicznej w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów lub wadze do 5 kilogramów;
8.  importowane lub nabywane wewnątrzwspólnotowo w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów lub wadze do 5 kilogramów przez osobę fizyczną w celach innych niż prowadzenie działalności gospodarczej lub innych niż cele handlowe.

Zgodnie natomiast z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 roku w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. poz. 2525; dalej jako: „rozporządzenie w sprawie zwolnień od akcyzy”), zwalnia się od akcyzy oleje smarowe, pozostałe oleje o kodach CN 2710 19 71-83 i 2710 19 87-99, przeznaczone do wykorzystania do celów innych niż napędowe lub opałowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, albo jako oleje smarowe do silników albo do produkcji paliw silnikowych, olejów opałowych, dodatków lub domieszek do paliw silnikowych lub olejów smarowych do silników, w przypadkach, o których mowa w art. 32 ust. 3 pkt 1-3 i 6-9 ustawy - jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w art. 32 ust. 5-6b, 12 i 13 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wytwarza produkty do grilla i kominka. Spółka zamierza dokonywać wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii (a nie importu z Holandii, jak błędnie wskazała Spółka w opisie zdarzenia przyszłego) płynnej parafiny o kodzie CN 2710 19 25, w celu jej użycia do nasączania węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz produkcji typu węgiel instant (nie wymagający podpałki). Parafina nie będzie sprzedawana w takiej formie, w jakiej zostanie nabyta. Przeznaczeniem parafiny nie będzie użycie, oferowanie na sprzedaż lub użycie jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości:

*   opodatkowania stawką 0 zł nabywanej parafiny o kodzie CN 2710 19 25, używanej do nasączania węgla drzewnego wykorzystywanego w grillach jednorazowych oraz produkcji typu węgiel instant (nie wymagający podpałki);
*   zwolnienia od akcyzy nabywanej parafiny i wykorzystywanej w sposób opisany we wniosku, jako oleju procesowo-technologicznego.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz przywołane przepisy ustawy stwierdzić należy, że płynna parafina o kodzie CN 2710 19 25, którą będzie nabywał Wnioskodawca, wypełnia definicję wyrobu energetycznego, zawartą w art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy. Przy czym kod CN 2710 19 25, jaki podał dla tej parafiny Wnioskodawca, odpowiada „nafcie pozostałej”, wymienionej pod tym kodem w Nomenklaturze Scalonej, stanowiącej załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). Powyższe oznacza, że stawka akcyzy dla parafiny, która będzie przedmiotem nabycia przez Wnioskodawcę została wskazana w art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy i wynosi 1822,00 zł/1000 litrów.

Spółka wskazała w opisie zdarzenia przyszłego, że parafina nie będzie sprzedawana w takiej formie, w jakiej zostanie zakupiona. Wnioskodawca podał w opisie zdarzenia przyszłego, że parafina nie będzie przeznaczona do użycia, oferowana na sprzedaż lub używana jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych. Z kolei we własnym stanowisku w sprawie Wnioskodawca wywiódł wniosek, że tę parafinę o kodzie CN 2710 19 25, gdy będzie ona przeznaczona do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, należy objąć stawką podatku akcyzowego określoną w art. 89 ust. 2 ustawy, wynoszącą 0 zł. Z takim stanowiskiem Wnioskodawcy Organ nie może się zgodzić.

Możliwość zastosowania, na podstawie art. 89 ust. 2 ustawy, stawki akcyzy 0 zł do wyrobów energetycznych wymaga łącznego spełnienia następujących warunków:

*   przedmiotem opodatkowania są wyroby wymienione w załączniku nr 2 do ustawy,
*   wyroby te nie zostały określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy,
*   wyroby są przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych,
*   występuje przypadek określony w art. 89 ust. 2 pkt 1-8 ustawy.

Odnosząc powyższe do przedmiotu sprawy należy stwierdzić, że parafina płynna o kodzie CN 2710 19 25 jest wyrobem energetycznym wymienionym w załączniku nr 2 do ustawy, pod poz. 20. Ten warunek będzie zatem przez Spółkę spełniony. Natomiast nie będzie spełniony warunek, zgodnie z którym ta parafina płynna nie została określona w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy. Jak bowiem Organ już wskazał wcześniej, wyrób energetyczny o kodzie CN 2710 19 25 jest wymieniony w art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy. Wnioskodawca pominął ten fakt, cytując jedynie treść art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy, zgodnie z którym stawka akcyzy dla nafty pozostałej o kodzie CN 2710 19 25 wynosi 1822,00 zł/1000 litrów. Organ pragnie zatem wskazać, że podany przez Wnioskodawcę kod CN parafiny płynnej odpowiada w Nomenklaturze Scalonej „nafcie pozostałej”. Zatem parafina płynna o kodzie CN 2710 19 25, jako wymieniona w art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy, nie będzie korzystała z opodatkowania akcyzą w wysokości 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2 ustawy – nie zostanie bowiem spełniony jeden z warunków wymienionych w tym przepisie. Tym samym dalsze rozważania co do przeznaczenia oraz sposobu wykorzystania tej parafiny płynnej, jak również prawidłowości udokumentowania jej wewnątrzwspólnotowego nabycia, nie będą już miały wpływu na możliwość zastosowania stawki akcyzy w wysokości 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2 ustawy. Jak bowiem wskazano wyżej, dla zastosowania zerowej stawki podatku akcyzowego w oparciu o przepis art. 89 ust. 2 ustawy, wymagane jest łączne spełnienie wszystkich warunków w tym przepisie wymienionych. Brak spełnienia jednego z nich eliminuje możliwość stosowania zerowej stawki akcyzy.

Mając zatem na uwadze treść art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy, parafina płynna o kodzie CN 2710 19 25, nabywana wewnątrzwspólnotowo przez Wnioskodawcę nie do składu podatkowego, bo takowego Spółka nie posiada, jak podała w opisie zdarzenia przyszłego, będzie przedmiotem opodatkowania akcyzą. Stawka akcyzy dla tej parafiny płynnej o kodzie CN 2710 19 25 będzie wynosiła 1822,00 zł/1000 litrów, jak stanowi art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Z kolei zadane we wniosku pytanie nr 2 dotyczy możliwości zwolnienia od podatku akcyzowego parafiny płynnej, wykorzystywanej do nasączania węgla drzewnego oraz węgla instant, jako oleju procesowo-technologicznego. W zakresie pytania nr 2, w uzupełnieniu wniosku, Spółka podała, że przedstawione stanowisko odnosi się do przepisów art. 86 ust. 2 i art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku akcyzowym oraz § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 28 grudnia 2018 r.

W związku z powyższym Organ pragnie zauważyć, że przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko w zakresie pytania nr 2 nie znajduje umocowania we wskazanych przepisach dotyczących podatku akcyzowego. Możliwość skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla olejów procesowo-technologicznych przewidywał przepis § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2013 r., poz. 212, ze zm.; dalej jako” „rozporządzenie z 2013 r.”), który obowiązywał do dnia 31 grudnia 2015 r. Zgodnie z § 6 ust. 3 tego rozporządzenia, zwalnia się od akcyzy oleje napędowe oznaczone kodem CN 2710 19 41, wykorzystywane na cele olejów elektroizolacyjnych – transformatoro-wych oraz olejów procesowych - technologicznych, w przypadkach, o których mowa w art. 32 ust. 3 pkt 1-3, 8 i 9 ustawy - jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w art. 32 ust. 5-13 ustawy. Jak wynika zatem z cytowanego przepisu, zwolnienie od akcyzy dotyczyło wyłącznie wyrobu akcyzowego o kodzie CN 2710 19 41, a nie wyrobu o kodzie CN 2710 19 25, który zamierza nabywać Wnioskodawca.

Z dniem 1 stycznia 2016 r. przepis § 6 ust. 3 rozporządzenia z 2013 r. został uchylony na mocy § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 2176). Obowiązujący obecnie, a wskazany w uzupełnieniu wniosku przepis § 6 pkt 2 rozporządzenia w sprawie zwolnień od akcyzy, nie przewiduje zwolnienia od akcyzy dla olejów procesowych - technologicznych, a dotyczy olejów smarowych, pozostałych olejów o kodach CN 2710 19 71-83 i 2710 19 87-99. Jak z powyższego wynika, parafina płynna o kodzie CN 2710 19 25, którą zamierza nabywać Wnioskodawca, nie mieści się w zakresie przedmiotowym tego przepisu, uprawniającego do zwolnienia od akcyzy.

W zakresie przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska dotyczącego pytania nr 2 nie znajdzie zastosowania również art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy, ponieważ dla opisanego w treści wniosku wyrobu została określona stawka akcyzy w oparciu o wskazany przepis art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy, niezależnie od jego przeznaczenia.

W tym miejscu należy wskazać, że dla wyrobu o kodzie CN 2710 19 25 zostało przewidziane jedynie zwolnienie od akcyzy na podstawie § 3 rozporządzenia, w przypadku, gdy ten wyrób przeznaczony jest do celów oświetleniowych, kosmetycznych lub jako zmywacz antykorozyjny, przy spełnieniu innych warunków związanych z ich dostawą. W przedstawionej sprawie sytuacja taka jednak nie występuje.

Reasumując Organ stwierdza, że z uwagi na powyższe okoliczności, wyrób o kodzie CN 2710 19 25 nazywany przez Wnioskodawcę parafiną płynną, którą zamierza nabywać Spółka, a która ma być wykorzystywana do nasączania węgla drzewnego oraz węgla instant, nie może korzystać ze zwolnienia od akcyzy dla olejów procesowych - technologicznych, ponieważ przepisy ustawy i rozporządzeń wykonawczych takiego zwolnienia nie przewidują.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Zatem oceniając całościowo Organ pragnie stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Wskazana przez Wnioskodawcę parafina płynna o kodzie CN 2710 19 25, która będzie przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego, nie będzie opodatkowana stawką akcyzy w wysokości 0 zł ani nie będzie zwolniona od akcyzy, a będzie natomiast opodatkowana stawką w wysokości 1822,00 zł/1000 litrów, jak stanowi art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych - art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193, ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54§ 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.