Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.558.2025.3.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Zaniechanie poboru podatku; umorzenie wierzytelności i
kwota dodatkowa (ugoda w 2025 r.).
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt-przewalutowanie kredytu
kwota-kwota dodatkowa
ugody-ugoda sądowa
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z 29 lipca 2025 r.
    (wpływ 31 lipca 2025 r.) oraz pismem z 29 lipca 2025 r. (wpływ 31 lipca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 10 czerwca 2008 r. Wnioskodawczyni zawarła z Bankiem ... z siedzibą w .... umowę
    nr ...... o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych indeksowany do CHF (dalej: „Umowa
    kredytowa”). Jest to umowa kredytu indeksowanego, wypłaconego w złotówkach, którego
    saldo wyrażone jest we franku szwajcarskim.
    Przedmiotowy kredyt hipoteczny zaciągnięty został na realizację wyłącznie jednej
    inwestycji mieszkaniowej. Zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego został dokonany z myślą o zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych
    Wnioskodawczyni. Umowa kredytowa zabezpieczona została hipoteką ustanowioną na
    kredytowanej nieruchomości.
    Bank .... dokonał wypłaty kredytu w dwóch transzach:
      1) pierwsza wypłacona 12 czerwca 2008 r. w wysokości 58 205,63 CHF przeliczona
        przez Bank .... po kursie 2,0553, tj. 119 630,04 zł,
      2) druga wypłacona 18 czerwca 2008 r. w wysokości 50 683,97 CHF przeliczona przez
        Bank ... po kursie 2,0395, tj. 103 369,96zł.
    Ww. Bank ... wypłacił transze w złotówkach. Łączna kwota otrzymanego kredytu stanowiła
    kwotę 223 000 zł. Spłata kredytu była dokonywana w złotówkach do marca 2013 r., potem
    poprzez podpisanie aneksu spłata była dokonywana w CHF. Otrzymany kredyt w kwocie
    223 000 PLN został spłacony w kwocie 233 420,80 PLN.
    W związku ze stosowaniem w umowie kredytowej przez Bank ... klauzul niedozwolonych,
    Wnioskodawczyni przystąpiła do pozwu grupowego o ustalenie odpowiedzialności Banku
    w 2014 r. Sprawa toczy się przed Sądem ... ...... Wydział .... pod sygnaturą ....
    W związku z procesem trwającym ponad 10 lat oraz wystosowaniem w grudniu 2024 r.
    przez Bank .... pozwu do Wnioskodawczyni o zwrot kapitału, Wnioskodawczyni zawarła w
    dniu 8 stycznia 2025 r. porozumienie do Umowy Kredytowej, na mocy którego
    postanowiono, że:

      kwota zadłużenia z tytułu Umowy kredytowej, wynosząca 65 699,68 CHF po
      przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie walut obcych ogłaszanym przez
      NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia Ugody (tj. 4,5097)
      wynosi: 296 285,85 zł,
      Bank ... zwolnił Kredytobiorcę z pozostałego długu (umarzając zadłużenie
      Kredytobiorcy) w zakresie kwoty 65 699,68 CHF, co po przeliczeniu na polską walutę
      wynosi 296 285,85 PLN,
      Bank .... wypłacił Kredytobiorcy tytułem dodatkowej kwoty pieniężnej stanowiącej
      częściowy zwrot (nadpłatę) spłaconych rat kredytowych kwotę 8 600 PLN w terminie
      miesiąca od zawarcia Ugody w związku z rozliczeniem Umowy.
    Wnioskodawczyni nigdy nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej. Kredyt został zaciągnięty na pokrycie kosztów nabycia
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, zlokalizowanego w ...., przy
    ul. .... Nr domu .... lok. ...., KW nr ..........., prowadzonego przez Sąd ......... w ........ ... Wydział
    .....
    Bank ..... w załączniku nr .... porozumienia do Umowy Kredytowej nr ........., wskazał, że:
      Kredytobiorca oświadczył, iż w związku z art. 508 Kodeksu Cywilnego, przyjmuje
      zwolnienie z długu wobec Banku ... w kwocie 296 285,85 PLN.
      Kredytobiorca przyjął do wiadomości, że w dniu 24 grudnia 2024 r. weszło w życie
      rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 191
      2) wydłużające moc obowiązującego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
      marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
      dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
      mieszkaniowe (Dz. U. z 2022r. poz. 952) do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Przed podpisaniem Ugody Wnioskodawczyni dzwoniła do KIS i uzyskała potwierdzenie, że
    ma zastosowanie w Jej przypadku zaniechanie poboru podatku wynikające z
    rozporządzenia, ale że zawsze może wystąpić o indywidualną interpretację.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawczyni jest właścicielem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego, na nabycie którego został zaciągnięty wskazany we wniosku kredyt
    hipoteczny. Wnioskodawczyni była jedynym kredytobiorcą. Kredyt hipoteczny, o którym
    mowa we wniosku, został udzielony przez Bank ...., który podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i jest uprawniony do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady jego funkcjonowania.
    Ugoda została zawarta między Bankiem ..... a .... - Kredytobiorcą. Bank .... i Kredytobiorcę
    łączyła umowa kredytu nr ..... z dnia 10 czerwca 2008 r. Kredytobiorca miał świadomość

    prawa do podniesienia przeciwko Bankowi roszczeń w związku z zawarciem,
    wykonywaniem lub treścią Umowy i stał na stanowisku, że w szczególności może
    dochodzić roszczeń o uznanie postanowień Umowy, w tym dotyczących zasad ustalania
    kursu waluty, klauzuli ryzyka walutowego i zasad indeksacji, za niewiążące na podstawie
    art. 385 i nast. Kodeksu cywilnego lub stwierdzenie nieważności Umowy lub o zapłatę z
    ww. tytułów. Kredytobiorca był świadomy, że podniesienie któregokolwiek z tych roszczeń
    może skutkować pozytywnym dla Kredytobiorcy orzeczeniem sądowym. Kredytobiorca od
    2014 r. pozostawał członkiem pozwu grupowego przeciwko Bankowi .... o ustalenie
    odpowiedzialności Banku za stosownie abuzywnych klauzul w umowach kredytowych.
    Zamiarem Banku i Kredytobiorcy było polubowne rozstrzygnięcie sporu dotyczącego
    ważności umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym
    uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy poprzez przyjęte w
    porozumieniu rozwiązania. Kredytobiorca mając pełną świadomość, zgodził się odstąpić
    od dochodzenia od Banku roszczeń wywodzonych z zarzutu nieważności Umowy lub
    niedozwolonego charakteru postanowień Umowy z zamian za dokonanie rozliczenia
    zadłużenia wynikającego z Umowy.
    Szczegóły rozliczenia
    Kredytobiorca oświadczył, że w związku z art. 508 Kodeksu cywilnego przyjmuje
    zwolnienie z długu wobec Banku ....., z tytułu Umowy kredytu hipotecznego nr .... z dnia 10
    czerwca 2008 r. w kwocie 296 285,85 zł. Kredytobiorca przyjął do wiadomości, że w dniu
    24 grudnia 2024 r. roku weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. poz. 1912) wydłużające moc obowiązującą rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe (Dz. U. poz. 592) do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Jednocześnie Kredytobiorca przyjął do wiadomości, że w celu zastosowania względem
    Niego ww. rozporządzenia niezbędne jest spełnienie warunków wskazanym w tym
    rozporządzeniu, w zakresie których złożył oświadczenie:
      wskazany wyżej kredyt hipoteczny został zaciągnięty w 100% na realizację wyłącznie
      jednej inwestycji mieszkaniowej,
      nie skorzystał z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Na pytanie Organu: „Jakie ustalenia w sprawie przewalutowania/umorzenia zobowiązania
    kredytowego zawierała ugoda?”, Wnioskodawczyni wskazała: „W księgach rachunkowych
    Banku na dzień zawarcia Porozumienia wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu
    umowy wynosiła 65 699,68 CHF co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po kursie
    4,5097 zadłużenie Kredytobiorcy na dzień zawarcia porozumienia wynosiło 296 285,85 zł.
    Bank zwolnił Kredytobiorcę z długu (umorzył zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty

    65 699,68 CHF, tj. całej pozostałej do spłaty w chwili zawarcia porozumienia, a
    Kredytobiorca to porozumienie przyjął. Strony oświadczyły, że uznały Umowę za
    wykonaną w całości i żadna ze stron nie będzie dochodziła od drugiej w przyszłości
    jakichkolwiek roszczeń związanych z wykonaniem Umowy”.
    Na kwotę objętą ugodą 65 699,68 CHF składała się kwota kapitału kredytu wynosząca 65
    585,57 CHF i kwota odsetek naliczonych do dnia zawarcia porozumienia, tj. 114,11 CHF, co
    oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po kursie 4,5097, zadłużenie Kredytobiorcy
    na dzień zawarcia porozumienia wynosi 296 285,85 zł. Ta kwota objęta ugodą nie
    zawierała odsetek karnych, ani dodatkowych opłat ani ubezpieczeń.
    Przewalutowanie/umorzenie i wygaśnięcie zobowiązania dotyczyło tylko i wyłącznie
    jednego Kredytobiorcy, czyli Wnioskodawczyni.
    Na pytanie Organu: „Kiedy ww. kwota została Pani wypłacona przez bank?”,
    Wnioskodawczyni wskazała: „08.01.2025 r.”
    Wypłacona kwota dodatkowa nie stanowi świadczenia z tytułu zastosowania ujemnego
    oprocentowania.
    Na pytanie Organu: „Czy ww. kwota stanowi zwrot części nadpłaconego przez Panią
    kapitału i odsetek (zwrot uiszczonych przez Panią kwot tytułem spłaty zadłużenia na rzecz
    banku, zawartych w ratach kredytu hipotecznego)?”, Wnioskodawczyni odpowiedziała:
    „Tak”.
    Na pytanie Organu: „Czy ww. kwota stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane przez
    Panią tytułem spłaty kredytu hipotecznego?”, Wnioskodawczyni odpowiedziała: „Nie”.
    Z ugody wynika że ww. kwota stanowi częściowy zwrot spłaconych wcześniej przez
    Wnioskodawczynię rat kredytowych.
    Kwota udzielonego Wnioskodawczyni kredytu w 2008 r. wynosiła 223 000 zł, natomiast
    kwota spłacanych przez Wnioskodawczynię rat kredytowych od 2008 r. do momentu
    zawarcia porozumienia, tj. 8 stycznia 2025 r., wynosiła 233 420,80 zł. Bank samodzielnie
    ustalił tą kwotę – 8 600 zł.
    Ugoda z bankiem nie wyodrębnia ww. kwoty jako odrębnego świadczenia na rzecz
    Wnioskodawczyni.
    Pytania
      1. Czy kwota 8 600 zł stanowiąca częściowy zwrot spłaconych rat, którą Bank ... zwrócił
        Wnioskodawczyni w wyniku zawartej Ugody, będzie dla Niej stanowić przychód
        podatkowy, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych?

      2. Czy kwota umorzenia powstała w wyniku zawarcia Ugody podlegać będzie
        zaniechaniu poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra
        Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
        dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
        hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W ocenie Wnioskodawczyni, rozliczenie Umowy kredytowej na podstawie Ugody oraz
    wypłata przez Bank .... kwoty 8 600 PLN jest neutralna z podatkowego punktu widzenia.
    Zwrócić należy uwagę, że kwota 8 600 zł, którą Bank .... wypłacił tytułem rozliczenia
    Umowy kredytowej, stanowi zwrot przez Bank .... nienależnego mu świadczenia, które
    zostało do momentu zawarcia Ugody zapłacone na podstawie Umowy kredytowej
    zawierającej niedozwolone klauzule. Innymi słowy, istotą Ugody zawartej z Bankiem ... jest
    bowiem ustalenie przez Strony sporu sądowego, że kwota stanowi zwrot nienależnego
    Bank ... świadczenia, tym samym nie może stanowić po stronie Wnioskodawczyni
    przychodu podlegającego opodatkowaniu. Kwota ta jest jedynie zwrotem uprzednio
    dokonanych wpłat, które Wnioskodawczyni wpłaciła wcześniej do Banku i nie przekracza
    uiszczonej łącznej kwot rat kapitałowo-odsetkowych.
    Ad 2
    Kwota umorzenia 296 285,85 zł powstała w wyniku zawarcia Ugody podlegać będzie
    zaniechaniu poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    Należy podkreślić, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zgodnie natomiast z
    definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany
    jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione
    do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej
    jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być

    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno
    zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie
    mające charakteru zwrotnego.
    Wobec powyższego zwrot przez Bank ...., zawartej w Ugodzie kwoty rozliczenia Umowy
    kredytowej, stanowiącej zwrot nienależnie przez Wnioskodawcę wpłaconej ze środków
    własnych kwoty, tytułem spłaty zaciągniętego w 2008 r. kredytu hipotecznego, jest dla
    Wnioskodawczyni neutralna podatkowo i nie będzie powodować po Jej stronie powstania
    przychodu, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W wyniku zwrotu nadpłaty kredytu w ramach zawartej ugody, Wnioskodawczyni bowiem
    nie osiągnęła konkretnego przysporzenia majątkowego, a w związku z tym, nie będzie
    ciążył na Niej obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
    W ocenie Wnioskodawczyni umorzenie kwoty 296 285,85 zł PLN podlegać będzie
    zaniechaniu poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe (dalej: „rozporządzenie”). Kwota umorzenia stanowić będzie
    bowiem inne źródło przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wskazany w art. 20 ust. 1 tej ustawy katalog przychodów z innych źródeł nie stanowi
    katalogu zamkniętego, a więc brak jest przeszkód prawnych do zakwalifikowania jako inny
    przychód ze źródła przychodu, które nie jest wprost wymienione w przepisach ustawy.
    Niemniej jednak, zakupiona przez Wnioskodawczynię nieruchomość, sfinansowana
    poprzez kredyt hipoteczny w wyniku zawarcia umowy kredytowej, niewątpliwie zakupiona
    została na cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, zarządza się
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1. umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
        a. kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
          gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz

        b. osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
          zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
          inwestycji mieszkaniowej.
    Zgodnie z ust. 2 tego przepisu, kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
        kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
        ubezpieczeń.
    Umowa kredytowa została zawarta w celu uzyskania kredytu na sfinansowanie zakupu
    mieszkania na własne cele mieszkaniowe, zaś Wnioskodawczyni nigdy nie korzystała z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej, więc wypełnia
    kryteria zawarte w § 1 rozporządzenia.
    Z kolei zgodnie z treścią § 3 rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o
    kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
        1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Umowa kredytowa zawarta została w dniu 10 czerwca 2008 r., a więc przed dniem 15
    stycznia 2015 r., zaś Bank .... był podmiotem o którym mowa w § 3 pkt 1 rozporządzenia.
    Kredyt zabezpieczony był hipoteką ustanowioną na kredytowanej nieruchomości i

    zaciągnięty został na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowy kredyt hipoteczny
    zaciągnięty został na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Ponadto, zgodnie z treścią § 1 rozporządzenia, zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia
    31 grudnia 2026 r.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni wypełniła wszystkie
    kryteria do objęcia zaniechaniem poboru podatku dochodowego na podstawie
    rozporządzenia ww. zarówno w zakresie kwoty odpowiadającej umorzonej części
    zobowiązania wynikającego z umowy kredytowej, jak i w przypadku nadpłaty zwróconej
    przez Bank .... po zawarciu ugody.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
      52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
      oraz
      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
      ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22
      ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
      przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
      podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka

      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Wskazała Pani, że na podstawie ugody (zawartej 8 stycznia 2025 r.) pozostałe do spłaty
    zadłużenie zostało przewalutowane z CHF na PLN, według kursu ustalonego w ugodzie a
    także Bank umorzył Pani zadłużenie, a dodatkowo wypłacił dodatkowe środki w wysokości
    8 600 zł.
    Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe powyższych czynności.
    Wypłata kwoty dodatkowej
    Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez Bank
    Jak wynika z opisu sprawy:
      w wyniku zawartej ugody 8 stycznia 2025 r. Bank wypłacił Pani dodatkową kwotę 8
      600 zł, która stanowi częściowy zwrot (nadpłatę) spłaconych rat kredytowych,
      wypłata ww. kwoty nastąpiła w ciągu miesiąca od daty podpisania ugody,
      kwota dodatkowa nie stanowi świadczenia z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania,
      wskazała Pani, że wypłacona kwota dodatkowa nie stanowi przysporzenia ponad
      kwoty uiszczane przez Panią tytułem spłaty kredytu hipotecznego,
      ugoda z Bankiem nie wyodrębnia kwoty 8 600 zł jako odrębnego świadczenia Banku
      na Pani rzecz.
    Wobec powyższego, skoro jak Pani wskazała – wypłacona kwota dodatkowa 8 600 zł nie
    przekroczy kwoty, którą Pani wpłaciła do Banku tytułem rat kredytowych, to należy uznać,
    że wypłata tej kwoty nie stanowi dla Pani przychodu. Wypłacana kwota nie stanowi
    świadczenia z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pani majątku. Otrzymana przez Panią kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które
    nienależnie wpłaciła Pani wcześniej do Banku.
    Pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych i ich uzyskanie, nie skutkuje po Pani stronie obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
    Umorzenie wierzytelności
    Należy w tym miejscu wyjaśniam, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Jak wcześniej wskazałem, otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych
    w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzona Pani kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu (kwota
    kapitału i odsetek) – na podstawie ugody zawartej w 2025 r., stanowi przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 r. poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.),

        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.

    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
      1) kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
      2) kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
        udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
      3) kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
      4) kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
        kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że
      10 czerwca 2008 r. zawarła Pani umowę kredytu hipotecznego indeksowanego do
      CHF na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej,
      ww. kredyt hipoteczny został udzielony przez Bank, którego działalność podlega
      nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego, uprawniony do udzielania kredytów na
      podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe,
      celem kredytu był zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
      mieszkalnego z myślą o zaspokojeniu Pani potrzeb mieszkaniowych,

      jest Pani właścicielem mieszkania i jedynym kredytobiorcą,
      umowa kredytowa zabezpieczona została hipoteką ustanowioną na kredytowanej
      nieruchomości,
      8 stycznia 2025 r. zawarła Pani ugodę z Bankiem, na podstawie której doszło do
      przewalutowania kredytu oraz umorzenia pozostałego do spłaty zadłużenia,
      nie korzystała Pani w przeszłości z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu
      zabezpieczonego hipotecznie, zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzam, że umorzona przez Bank kwota kredytu (kapitału), na podstawie zawartej 8
    stycznia 2025 r. ugody z Bankiem, stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Jednocześnie wskazuję, że w sytuacji uzyskania przez Panią przychodu związanego z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2008 r. kredytu hipotecznego (na
    jedną inwestycję mieszkaniową), zastosowanie znajduje zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe. Spełnia Pani wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie
    ww. zaniechania.
    Pani stanowisko w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznano za prawidłowe,
    pomimo błędnie wskazanego we własnym stanowisku do pytania nr 2, że wypełniła
    Pani wszystkie kryteria do objęcia zaniechaniem poboru podatku dochodowego na
    podstawie rozporządzenia ww. zarówno w zakresie kwoty odpowiadającej umorzonej
    części zobowiązania wynikającego z umowy kredytowej, „jak i w przypadku nadpłaty
    zwróconej przez Bank ... po zawarciu ugody” – bowiem we własnym stanowisku do
    pytania nr 1 prawidłowo Pani wskazała, że wypłacona Pani przez Bank kwota stanowi
    zwrot nienależnego Bank ... świadczenia, tym samym nie stanowi po Pani stronie
    przychodu podlegającego opodatkowaniu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on

    dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosuje się Pani do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ...., ul. ...., ...... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.