Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4019.4.2018.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-03
Teza: Zwrot osobom fizycznym części niektórych wydatków poniesionych w związku z budową budynku mieszkalnego na podstawie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi.
Słowa kluczowe: dopłata; mieszkanie; pomoc
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 września 2018 r. (data wpływu 20 września 2018 r.), uzupełnionym pismami z dnia 4 listopada 2018 r. (data wpływu 9 listopada 2018 r.) oraz z dnia 26 listopada 2018 r. (data wpływu 28 listopada 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej zwrotu osobom fizycznym części niektórych wydatków poniesionych w związku z budową budynku mieszkalnego na podstawie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zwrotu osobom fizycznym części niektórych wydatków poniesionych w związku z budową budynku mieszkalnego na podstawie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi. Wniosek został uzupełniony pismami w dniach 9 i 28 listopada 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 14 lipca 2017 r. Wnioskodawca (wraz z żoną A.) otrzymał decyzję X o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, obejmującego budynek mieszkalny jednorodzinny na działce o nr ewidencyjnym 80/4, (…). Na podstawie powyższej decyzji, we wrześniu 2017 r. Wnioskodawca wraz z żoną rozpoczął budowę domu systemem gospodarczym. Jako że jest to pierwsza inwestycja mieszkaniowa Wnioskodawcy i Jego małżonki, planują Oni ubiegać się o zwrot VAT za materiały budowlane, spełniając wszystkie warunki odzyskania VAT.

W dniu 26 czerwca 2018 r., na mocy aktu notarialnego, (…) Wnioskodawca przyjął od ojca darowiznę – zabudowaną nieruchomość, (…), stanowiącą działkę oznaczoną nr geodezyjnym 152/1, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą nr (…).

Dla potrzeb postępowania sądowego w sprawie o podział spadku wyżej wymienionej nieruchomości, w dniu 6 marca 2017 r., rzeczoznawca majątkowy, (…), sporządziła operat szacunkowy tejże nieruchomości. Zgodnie z wyciągiem z powyższego operatu, zarówno budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej 28 m2, jak i budynek gospodarczy o powierzchni użytkowej 10 m2, przeznaczone są do rozbiórki.

Operat zawiera następujący opis budynku mieszkalnego:

„Budynek mieszkalny parterowy, murowany z siporeksu, fundamenty kamienno-betonowe, strop drewniany, dach o konstrukcji drewnianej, pokrycie blachą, stolarka okienna drewniana zniszczona, części okien brak, drzwi płycinowe. Instalacji brak. Ściany zawilgocone, mury popękane. Dach z licznymi ubytkami pokrycia. Powierzchnia użytkowa 28 m2. Budynek nieużytkowany od 1999 roku. Stan techniczny zły.”

Operat zawiera również opis robót likwidacji obydwu budynków, między innymi rozebranie konstrukcji więźby dachowej, rozebranie pokrycia dachowego, wyburzenie murów, rozebranie stropów drewnianych.

Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca planuje rozbiórkę budynków, jednak z uwagi na ponoszone aktualnie wysokie koszty budowy domu, Zainteresowany nie ma środków na natychmiastową rozbiórkę.

Z uzupełnienia z dnia 4 listopada 2018 r. do wniosku wynika, że:

1.  Powierzchnia użytkowa domu, na którego budowę Wnioskodawca wraz z małżonką otrzymali pozwolenie w dniu 14 lipca 2017 r., będzie wynosić 97,9 m2.
2.  Do końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawca wraz z małżonką uzyskali pozwolenie na budowę, żaden z nich nie ukończył 36. roku życia.
3.  W dniu wydania pozwolenia na budowę, Wnioskodawca wraz z małżonką nie wychowywali dzieci.
4.  Do dnia złożenia wniosku o zwrot wydatków, nie byli i nie będą wraz z małżonką:
    1.  właścicielami budynku mieszkalnego jednorodzinnego (poza opisanym we wniosku budynkiem mieszkalnym otrzymanym w drodze darowizny od ojca), ani lokalu mieszkalnego,
    2.  osobami, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, którego przedmiotem jest lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny,
    3.  właścicielami lub współwłaścicielami budynku, jeżeli jego udział w przypadku jego zniesienia współwłasności, obejmowałby co najmniej jeden lokal mieszkalny.
5.  Wraz z małżonką zamierzają złożyć wniosek o zwrot wydatków nie później niż do dnia 31 grudnia roku, w którym zgodnie z prawem, będzie miało miejsce przystąpienie do użytkowania wybudowanego domu.

Z kolei z uzupełnienia z dnia 26 listopada 2018 r. do wniosku wynika, że:

1.  Wnioskodawca nie posiada dokumentacji wydanej po dacie otrzymanej darowizny budynku przez uprawniony w tym zakresie Organ, gdyż opiera się na operacie szacunkowym sporządzonym na potrzeby postępowania sądowego w sprawie o podział spadku, wykonanego przez rzeczoznawcę majątkowego w dniu 06.03.2017 r., z którego wynika, że budynek nie jest budynkiem mieszkalnym ze względu na jego zły stan techniczny (brak instalacji, zawilgocone ściany, popękane mury, dach z licznymi ubytkami pokrycia). Budynek jest nieużytkowany od 1999 r. Ponadto, powyższy operat zawiera szczegółowe określenie kosztów likwidacji budynków wraz z opisem robót, co jednoznacznie wskazuje na konieczność dokonania rozbiórki. Zainteresowany nie zlecił ponownego wykonania operatu, ponieważ stan nieruchomości nie uległ zmianie od daty wykonania wyżej wskazanego operatu.
2.  Opinia biegłego rzeczoznawcy była wydana w związku z postępowaniem spadkowym, w którym stroną był ojciec Wnioskodawcy – od którego Zainteresowany otrzymał powyższą nieruchomość w formie darowizny. Z powyższej opinii jednoznacznie wynika, że budynek ten nie nadaje się do zamieszkania i jest przeznaczony do rozbiórki.
3.  Od momentu otrzymania darowizny, w budynku nie przeprowadzono prac remontowych, ani modernizacyjnych, ponieważ budynek ze względu na jego zły stan techniczny nadaje się do rozbiórki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W związku z faktem, że aby móc otrzymać zwrot VAT, trzeba spełniać kilka warunków, w tym jeden z nich to, że musi to być pierwsza inwestycja mieszkaniowa, Wnioskodawca chciałby uzyskać odpowiedź, czy może wraz z żoną ubiegać się o powyższy zwrot za materiały budowlane zakupione do budowy domu, mimo otrzymanej darowizny?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że nieruchomość, którą otrzymał w formie darowizny jest, zgodnie z opinią rzeczoznawcy, w złym stanie technicznym i nie nadaje się do zamieszkania, tylko do rozbiórki, Zainteresowany uważa, że nieruchomość ta nie powinna być traktowana jako Jego pierwsza inwestycja mieszkaniowa.

Tak jak wspomniał wcześniej, w późniejszym terminie Wnioskodawca planuje rozbiórkę budynków.

Zainteresowany uważa, że spełnia wraz z żoną wszystkie warunki, aby móc ubiegać się o zwrot VAT za materiały budowlane zakupione do budowy domu. Pozostałe bowiem warunki spełniają bezwzględnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do treści art. 38 i art. 39 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (Dz. U. z 2018 r., poz. 604) – z dniem 1 stycznia 2014 r. straciła moc ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U., poz. 1468, z późn. zm.), regulująca zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.

Natomiast z art. 20 ust. 1 ww. ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi wynika, że – osoba fizyczna, która po dniu 1 stycznia 2014 r. poniosła wydatki na zakup materiałów budowlanych, ma prawo ubiegać się o zwrot części tych wydatków, zwany dalej „zwrotem wydatków”.

Ponadto – w myśl art. 20 ust. 3 pkt 1-5 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – o zwrot wydatków można się ubiegać, jeżeli:

1.  wydatki zostały poniesione w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych w związku z:
    1.  budową domu jednorodzinnego albo
    2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny;
2.  przedsięwzięcie, o którym mowa w pkt 1, było realizowane na podstawie pozwolenia na budowę wydanego po dniu 1 stycznia 2014 r. albo na podstawie zgłoszenia budowy;
3.  powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, o których mowa w pkt 1, nie przekracza odpowiednio:
    1.  75 m2 i 100 m2,
    2.  85 m2 i 110 m2 – w przypadku gdy osoba fizyczna w dniu wydania pozwolenia na budowę albo w dniu dokonania zgłoszenia budowy, o których mowa w pkt 2, wychowywała przynajmniej troje dzieci spełniających warunki, o których mowa w art. 7 ust. 1a;
4.  osoba fizyczna do końca roku kalendarzowego, w którym wydano pozwolenie na budowę lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego albo dokonano zgłoszenia budowy, nie ukończyła 36 lat;
5.  do dnia złożenia wniosku o zwrot wydatków osoba fizyczna nie była:
    1.  właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego,
    2.  osobą, której przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, którego przedmiotem jest lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny,
    3.  właścicielem lub współwłaścicielem budynku, jeżeli jego udział w przypadku zniesienia współwłasności obejmowałby co najmniej jeden lokal mieszkalny
− z wyłączeniem domu jednorodzinnego albo lokalu mieszkalnego, o którym mowa w pkt 1.

Zgodnie z art. 21 ww. ustawy – zwrot wydatków dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT, udokumentowanych fakturami wystawionymi dla osoby fizycznej od dnia wydania pozwolenia na budowę albo dokonania zgłoszenia budowy, o których mowa w art. 20 ust. 3 pkt 2, do dnia 30 września 2018 r.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ww. ustawy – prawo do zwrotu wydatków przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 20 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

W przypadku osoby fizycznej pozostającej w związku małżeńskim w roku kalendarzowym, w którym wydano pozwolenie na budowę lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego albo dokonano zgłoszenia budowy, warunek, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 4, dotyczy młodszego z małżonków, a warunek, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 5, dotyczy obojga małżonków (art. 22 ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 23 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi – zwrot wydatków dokonywany jest na wniosek osoby fizycznej złożony w urzędzie skarbowym. Przy czym wniosek o zwrot wydatków osoba fizyczna składa raz, nie później niż do dnia 31 grudnia roku, w którym zgodnie z prawem miało miejsce przystąpienie do użytkowania wybudowanego domu jednorodzinnego (art. 23 ust. 2 ww. ustawy).

Z treści wskazanych przepisów wynika, że ustawa daje prawo, po spełnieniu wszystkich określonych w niej warunków, do otrzymania zwrotu od Skarbu Państwa niektórych wydatków poniesionych w związku z budową pierwszego własnego mieszkania.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 14 lipca 2017 r. Wnioskodawca wraz z żoną otrzymali decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, obejmującego budynek mieszkalny jednorodzinny. Na podstawie powyższej decyzji, we wrześniu 2017 r. Wnioskodawca wraz z żoną rozpoczął budowę domu systemem gospodarczym. Jako, że jest to pierwsza inwestycja mieszkaniowa Wnioskodawcy i Jego małżonki, planują Oni ubiegać się o zwrot VAT za materiały budowlane, spełniając wszystkie warunki odzyskania VAT. W dniu 26 czerwca 2018 r. Wnioskodawca przyjął od ojca darowiznę – nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 28 m2 i budynkiem gospodarczym o powierzchni użytkowej 10 m2, przeznaczonymi do rozbiórki. Z operatu wykonanego przez rzeczoznawcę majątkowego wynika, że: jest to budynek mieszkalny parterowy, murowany z siporeksu, fundamenty kamienno-betonowe, strop drewniany, dach o konstrukcji drewnianej, pokrycie blachą, stolarka okienna drewniana zniszczona, części okien brak, drzwi płycinowe. Instalacji brak. Ściany zawilgocone, mury popękane. Dach z licznymi ubytkami pokrycia. Powierzchnia użytkowa 28 m2. Budynek nieużytkowany od 1999 roku. Stan techniczny zły. Operat zawiera również opis robót likwidacji obydwu budynków, między innymi rozebranie konstrukcji więźby dachowej, rozebranie pokrycia dachowego, wyburzenie murów, rozebranie stropów drewnianych. Wnioskodawca planuje rozbiórkę budynków, jednak z uwagi na ponoszone aktualnie wysokie koszty budowy domu, Zainteresowany nie ma środków na natychmiastową rozbiórkę. Powierzchnia użytkowa domu, na którego budowę Wnioskodawca wraz z małżonką otrzymali pozwolenie, będzie wynosić 97,9 m2. Do końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawca wraz z małżonką uzyskali pozwolenie na budowę, żaden z nich nie ukończył 36. roku życia. W dniu wydania pozwolenia na budowę, Wnioskodawca wraz z małżonką nie wychowywali dzieci. Do dnia złożenia wniosku o zwrot wydatków, nie byli i nie będą wraz z małżonką:

1.  właścicielami budynku mieszkalnego jednorodzinnego (poza opisanym we wniosku budynkiem mieszkalnym otrzymanym w drodze darowizny od ojca), ani lokalu mieszkalnego,
2.  osobami, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, którego przedmiotem jest lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny,
3.  właścicielami lub współwłaścicielami budynku, jeżeli jego udział w przypadku jego zniesienia współwłasności, obejmowałby co najmniej jeden lokal mieszkalny.

Wraz z małżonką zamierzają złożyć wniosek o zwrot wydatków nie później niż do dnia 31 grudnia roku, w którym zgodnie z prawem, będzie miało miejsce przystąpienie do użytkowania wybudowanego domu. Od momentu otrzymania darowizny, w budynku nie przeprowadzono prac remontowych, ani modernizacyjnych, ponieważ budynek ze względu na jego zły stan techniczny nadaje się do rozbiórki.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy Zainteresowany może ubiegać się o zwrot wydatków za zakupione materiały budowlane.

Rozdział 4 zawarty w ustawie o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi, zatytułowany jest „Zwrot osobom fizycznym niektórych wydatków poniesionych w związku z budową pierwszego własnego mieszkania”. Głównym założeniem ustawodawcy było zatem stworzenie prawa osobom fizycznym o ubieganie się o zwrot niektórych wydatków w związku z budową pierwszego własnego mieszkania.

Ustawodawca, poza wskazaniem w art. 20 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy katalogu wydatków poniesionych w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, w pkt 5 tegoż artykułu zawarł zastrzeżenie, z którego wynika, że warunkiem jest, aby osoba fizyczna ubiegająca się o zwrot wydatków do dnia złożenia wniosku nie była m.in. właścicielem budynku mieszkalnego.

Z ww. zastrzeżenia wynika zatem, że do dnia złożenia wniosku o zwrot wydatków, osoba fizyczna nigdy wcześniej przed złożeniem ww. wniosku nie mogła posiadać żadnego tytułu, o którym mowa w art. 20 ust. 3 pkt 5 ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi. Użycie przez ustawodawcę w tym przepisie zwrotu „do dnia złożenia wniosku” nie oznacza, że Wnioskodawca na moment złożenia wniosku o zwrot wydatków nie ma być m.in. właścicielem budynku mieszkalnego, lecz zwrot ten określa, że nigdy wcześniej Wnioskodawca nie mógł posiadać wymienionych powyżej praw. Zatem wybudowany dom musi być pierwszym nabytym na własność, jaki będzie posiadać osoba fizyczna chcąca ubiegać się o zwrot wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

W art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669, z późn. zm.), zawarta została definicja budynku mieszkalnego. Wynika z niej, że budynek mieszkalny to budynek, który m.in. służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych.

Jeżeli zatem osoba jest właścicielem budynku, którego z uwagi na jego stan techniczny nie może użytkować celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, to nie można stwierdzić, iż osoba ta jest właścicielem budynku mieszkalnego. W istocie bowiem budynek ten nie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. Jednakże, jednoznaczne ustalenie czy budynek jest, czy też nie jest budynkiem mieszkalnym, nie może być oparte jedynie na subiektywnym odczuciu danej osoby. Byłoby to bowiem zbyt ocenne dla czynienia ustaleń w tym zakresie i wywodzenia z tego określonych skutków podatkowych. Przykładowo bowiem, w opinii jednej osoby dany budynek ze względu na jego stan techniczny nie nadawałby się do zamieszkania (dokonana zostałaby jego rozbiórka), podczas gdy dla innej osoby budynek w identycznym stanie technicznym spełniałby funkcje mieszkalne. Ustalenia w tym zakresie winny zatem opierać się na obiektywnych przesłankach popartych odpowiednimi dowodami (np. stosowną dokumentacją wydaną przez uprawnione w tym zakresie Organy, np. powiatowego inspektora nadzoru budowlanego), które stanowiłyby podstawę do stwierdzenia, że budynek, którego dana osoba jest właścicielem, nie jest budynkiem mieszkalnym (gdyż nie służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, przykładowo ze względu na zły stan techniczny).

Z przedstawionego w treści wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest w posiadaniu operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego dla potrzeb postępowania sądowego w sprawie o podział spadku. Z operatu tego – jak wskazał Zainteresowany – wynika, że budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej 28 m2, jak i budynek gospodarczy o powierzchni użytkowej 10 m2, które otrzymał w drodze darowizny, przeznaczone są do rozbiórki. Z opisu sprawy wynika również, że od momentu otrzymania darowizny, w ww. budynku nie przeprowadzono prac remontowych, ani modernizacyjnych, ponieważ budynek ze względu na jego zły stan techniczny nadaje się do rozbiórki.

Nadto, jak wskazał Zainteresowany w opisie sprawy, powierzchnia użytkowa domu, na którego budowę Wnioskodawca otrzymał pozwolenie w dniu 14 lipca 2017 r., będzie wynosić 97,9 m2, a do końca roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawca wraz z małżonką uzyskali pozwolenie na budowę, nie ukończył On 36. roku życia.

Podsumowując, należy stwierdzić, że o ile opisany we wniosku budynek mieszkalny (otrzymany przez Wnioskodawcę w drodze darowizny) faktycznie nie może służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych i ze względu na zły stan techniczny jest przeznaczony do rozbiórki, to Wnioskodawca może ubiegać się o zwrot wydatków poniesionych na zakupione materiały budowlane do budowy domu, mimo otrzymanej darowizny.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zadanego pytania należało uznać za prawidłowe.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja indywidualna wydana została wyłącznie dla Wnioskodawcy. Natomiast współmałżonka Wnioskodawcy winna zwrócić się z odrębnym wnioskiem o wydanie interpretacji w swojej indywidualnej sprawie, jeżeli jest zainteresowana jej uzyskaniem. Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.