Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.150.2017.1.RR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-10
Teza: Czy wartość rabatu klubowego będzie stanowić przychód podatkowy dla uczestnika programu ..., osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, a w związku z tym, czy Spółka będzie zobowiązana do sporządzenia informacji o przychodach z innych źródeł (PIT-8C) i przekazania jej podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; osoba-osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej; przychód; rabaty
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2017 r. (data wpływu 7 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z udzielaniem rabatów w ramach programu rabatowo-lojalnościowego (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 czerwca 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

… Sp. z o.o. (zwana dalej „Spółką” lub „Wnioskodawcą”) jest dystrybutorem na terenie Polski luksusowych produktów oferowanych w ramach grupy …. Sprzedaż odbywa się głównie za pośrednictwem przedstawicieli. Są to osoby związane ze Spółką umowami cywilnoprawnymi, na podstawie których doprowadzają do zawierania, w imieniu i na rzecz Spółki, umów sprzedaży towarów Wnioskodawcy. Sprzedaż może być też dokonywana za pomocą sklepu internetowego.

Z uwagi na fakt, że klienci na rynku towarów oferowanych przez Spółkę są coraz bardziej wymagający, a sam rynek jest niezwykle konkurencyjny, Spółka wprowadza zachęty sprzedażowe dla swoich klientów. Są to na ogół programy rabatowo-lojalnościowe. Obecnie działa program pod nazwą … (dalej „klub”, „program” lub „\`(...)\`”). Jest to program rabatowo-lojalnościowy, którego celem jest popularyzacja i promocja produktów oferowanych przez Spółkę, a także zwiększenie ich sprzedaży oraz popularyzacja misji organizatora – Spółki: „…”. Program ten obowiązuje przez czas określony do dnia 30 kwietnia 2018 r. Udział w programie jest nieodpłatny i dobrowolny dla uczestników. Program oferuje przywileje dla uczestników (dalej: „uczestnik” lub „członek”), określone w regulaminie. Uczestnikami \`(...)\` mogą być wyłącznie konsumenci, tj. pełnoletnie osoby fizyczne, dokonujące czynności prawnej ze Spółką (organizatorem) w celu niezwiązanym bezpośrednio z ich działalnością gospodarczą lub zawodową.

Z uwagi na fakt, że klientami Spółki są także często osoby prowadzące działalność gospodarczą, i nabywające produkty Spółki w celu związanym z taką działalnością, obecnie Spółka przygotowuje kolejny program rabatowo-lojalnościowy pod nazwą …. Ten program będzie dedykowany wyłącznie dla klientów-przedsiębiorców, nabywających produkty do celów tejże działalności.

Programy \`(...)\` oraz \`(...)\` będą przez określony czas funkcjonowały jednocześnie. Jednakże w niniejszym wniosku Spółka odnosi się jedynie do konsekwencji podatkowych związanych z uczestnikami programu \`(...)\`, który jest programem wyłącznie dla konsumentów. Zgodnie z regulaminem klubu \`(...)\`, dla uczestników programu oferowane są dwa rodzaje korzyści, opisane poniżej. Członek \`(...)\` może korzystać jednocześnie z obydwu niżej wymienionych przywilejów, bądź z wybranego z nich. W tym zakresie uczestnik ma pełną swobodę wyboru.

Po pierwsze – możliwość nabywania przez uczestnika \`(...)\` towarów Spółki z ustalonymi rabatami, czyli po cenie klubowej. Cena klubowa to cena obniżona o rabat kwotowy („rabat klubowy”), określona indywidualnie dla każdego produktu i zamieszczona w ofercie Spółki. Cena klubowa przyznaje rabaty maksymalnie do 20% ceny regularnej (zwykłej) oraz odpowiednio do 30% ceny zwykłej w przypadku kosmetyków. Uzyskanie rabatu, tj. dokonanie zakupu w cenie klubowej nie wymaga od uczestnika programu \`(...)\` spełnienia żadnych dodatkowych warunków. Wystarczy być uczestnikiem programu i nabyć towar. Ceny klubowe są identyczne dla każdego uczestnika programu i wynikają z cennika. Rabaty uzyskiwane poprzez stosowanie cen klubowych nie są wymienialne na środki pieniężne, mogą być tylko realizowane wyłącznie przy dokonaniu zakupu towaru przez uczestnika \`(...)\`.

Po drugie – uczestnik ma możliwość uzyskania tzw. „premii” w postaci świadczenia pieniężnego wyrażonego w złotych polskich. Premia jest przyznawana i wypłacana przez Spółkę uczestnikowi z tytułu tzw. „polecenia” uczestnictwa w programie Wnioskodawcy. Uczestnik ma bowiem prawo – ale nie jest to nigdy jego obowiązek – do polecania innym osobom fizycznym (konsumentom) uczestnictwa w programie \`(...)\` i nabywania produktów Spółki. Jeśli w wyniku takiego polecenia, dokonanego przez aktualnego uczestnika \`(...)\`, nowy uczestnik (czyli „osoba zachęcona”) przystąpi do klubu, to ten uczestnik, który zachęcił nowego członka, otrzyma określoną premię pieniężną (w wysokości wynikającej z regulaminu), ale tylko jeśli ten nowy, zachęcony członek dokona jakiegoś zakupu produktu od Spółki. Wysokość premii dla uczestnika „zachęcającego” kalkulowana jest jako pewien procent ceny pierwszego zakupu dokonanego przez nowego, „zachęconego” uczestnika klubu. Uczestnikowi, który zachęci daną osobę do przystąpienia do \`(...)\` przysługuje więc premia pieniężna wyłącznie wtedy, gdy tenże nowy, „zachęcony” członek klubu dokona jakiegoś zakupu od Spółki. Premia przysługuje uczestnikowi „zachęcającemu” jedynie od pierwszego zakupu nowego członka. Dalsze zakupy nowego członka nie są premiowane na rzecz „zachęcającego” uczestnika. Chodzi tu bowiem o to, aby uczestnicy zachęcali do przystępowania do programu stale nowe osoby i aby konsekwentnie powiększał się krąg lojalnych klientów Spółki.

W niedalekiej przyszłości, kiedy Spółka uruchomi ww. …, uczestnik obecnie działającego programu \`(...)\`, czyli zawsze jest to konsument – osoba fizyczna, będzie mógł dokonywać ww. poleceń, zachęcając zarówno konsumentów do przystąpienia do \`(...)\`, jak i przedsiębiorców do przystąpienia do dedykowanego im programu …. Bez względu na to, czy uczestnik „zachęcający” zachęci konsumenta do przystąpienia do programu \`(...)\`, czy też przedsiębiorcę do przystąpienia do rabatowego programu …, to zasady uzyskania premii za takie „zachęcenia” będą zawsze takie same dla „zachęcającego” członka \`(...)\`, tj. premia będzie mu należna tylko wtedy, jeśli nowo zachęcony przez niego członek \`(...)\` lub nowo zachęcony członek … dokona pierwszego zakupu towaru Spółki. Jeśli chodzi o klub \`(...)\`, to członkiem programu może być każda osoba fizyczna, konsument, który przystąpi do programu i zaakceptuje regulamin. Uczestnik, na specjalnym formularzu, zgłasza zamiar przystąpienia do programu, potwierdza zapoznanie się z regulaminem i akceptuje jego warunki. Od razu też, jako uczestnik \`(...)\`, może nabywać towary po cenie klubowej, czyli z rabatem. Zatem przystąpienie do programu jest niezwykle proste i prawie natychmiastowe. Obecnie do \`(...)\` nie mogą należeć pracownicy Spółki, ww. przedstawiciele Spółki, ani członkowie ich rodzin, należący do pierwszej grupy podatkowej. Każdy inny konsument może w bardzo prosty sposób przystąpić do programu \`(...)\` i następnie, bez żadnych innych warunków, nabywać towary z rabatem. Spółka planuje w najbliższej przyszłości wprowadzić jednak zmiany do regulaminu. Będą one polegać na tym, że do klubu będą mogły przystąpić także osoby będące członkami rodzin pracowników i przedstawicieli Spółki. Po zmianie regulaminu do \`(...)\` nie będą mogli należeć jedynie pracownicy i przedstawiciele Spółki. Każda inna osoba, konsument, będzie mógł do klubu przystąpić i jako członek klubu realizować opisane wyżej zakupy z rabatami klubowymi lub zachęcać inne osoby – konsumentów, bądź przedsiębiorców – do przystąpienia do dwóch ww. programów rabatowych istniejących w Spółce (albo do \`(...)\` – dla konsumentów, albo do \`(...)\` – dla przedsiębiorców) i uzyskiwać z tego tytułu premię – o ile zachęcony, nowy członek, któregoś z ww. klubów dokona pierwszego zakupu w Spółce.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy wartość rabatu klubowego będzie stanowić przychód podatkowy dla uczestnika programu \`(...)\`, osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, a w związku z tym, czy Spółka będzie zobowiązana do sporządzenia informacji o przychodach z innych źródeł (PIT-8C) i przekazania jej podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu?
2.  Czy wartość otrzymanych premii pieniężnych za „polecenie” uczestnictwa w jednym z programów rabatowych Wnioskodawcy, będzie stanowić przychód podatkowy dla uczestnika programu \`(...)\`, osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, a w związku z tym, czy Spółka będzie zobowiązana do sporządzenia informacji o przychodach z innych źródeł (PIT-8C) i przekazania jej podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu?
3.  Czy dokonywanie wielokrotnych „poleceń” uczestnictwa w programach rabatowych Wnioskodawcy, przez uczestników klubu \`(...)\`, w sytuacji gdy zostanie rozszerzona możliwości zachęcania nowych uczestników do dwóch programów rabatowych, tj. zarówno do \`(...)\` jak i do \`(...)\`, może zostać uznane za świadczenie usług przez uczestników \`(...)\` na rzecz Spółki, a wypłacane premie uznane za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego Spółka byłaby zobowiązana jako płatnik do pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłacanych uczestnikowi premii, zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
4.  Czy zgodnie z art. 29a ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy Spółka będzie zbywać towary uczestnikom \`(...)\` z rabatem klubowym, to podstawa opodatkowania dla celów podatku od towarów i usług nie będzie obejmować kwot tychże rabatów?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 1, dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych (stan faktyczny i zdarzenie przyszłe). Natomiast w pozostałym zakresie zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość rabatu klubowego, tj. różnica pomiędzy ceną regularną towaru a jego ceną klubową, nie będzie stanowić przychodu podatkowego dla uczestnika programu \`(...)\`, osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Wynika to z faktu, że rabaty klubowe, ze względu na otwartą formułę programu \`(...)\` (każdy konsument w prosty sposób może przystąpić do programu), są dostępne na identycznych zasadach potencjalnie dla nieograniczonego kręgu odbiorców – Klientów Spółki za zakup takiego samego towaru. Trudno w takiej sytuacji mówić o jakimkolwiek uprzywilejowaniu jakiejkolwiek grupy czy osoby. A w takim przypadku nie można uznać, aby uczestnik \`(...)\` nabywający towar po cenie klubowej (wynikającej z cennika) i realizujący rabat klubowy, uzyskiwał jakiekolwiek przychody z innych źródeł (art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), w postaci częściowo nieodpłatnego świadczenia. W związku z powyższym, zdaniem Spółki, nie będzie Ona zobowiązana do sporządzenia informacji o przychodach z innych źródeł (PIT-8C) i przekazania jej podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, w sytuacji gdy uczestnik \`(...)\` zrealizuje rabat klubowy przy zakupie danego towaru od Spółki.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) – dalej „ustawa o PIT”, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Użyte w tym przepisie sformułowanie „w szczególności” oznacza, że przepis zawiera tylko przykładowe wyliczenie przychodów, co oznacza, że w zasadzie każde przysporzenie majątkowe – przychód może być objęte tym przepisem.

Na mocy art. 42a ustawy o PIT, osoby prawne, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, przekazać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika (PIT-8C).

Jak wskazano powyżej w stanie faktycznym, głównym obszarem działalności Wnioskodawcy jest działalność gospodarcza polegająca na sprzedaży różnego rodzaju towarów luksusowych do klientów, poprzez system tzw. sprzedaży bezpośredniej. Aby zachęcić klientów do nabywania towarów, Spółka organizuje atrakcyjne programy rabatowo-lojalnościowe. Obecnie jest to program \`(...)\`. Jak wskazano w stanie faktycznym, aktualnie do programu może przystąpić każda osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (poza pracownikami, przedstawicielami i ich najbliższymi rodzinami), poprzez złożenie stosownego oświadczenia z jednoczesną akceptacją regulaminu. Jednocześnie w najbliższej przyszłości krąg uczestników zostanie jeszcze rozszerzony, bowiem do klubu \`(...)\` będą mogły przystępować osoby, które należą do rodzin pracowników lub przedstawicieli Spółki. Z klubu \`(...)\` będą nadal wyłączeni pracownicy i przedstawiciele. Od momentu przystąpienia do programu, każdy uczestnik może nabywać towary z rabatem klubowym. Wartość kwotowa rabatów jest znana uczestnikowi już przed zakupem towarów, bowiem wszystkie ceny regularne i ceny klubowe (z uwzględnieniem rabatów klubowych) są publikowane przez Spółkę w dostępnym cenniku. W tym miejscu Wnioskodawca dodaje, że co prawda przedstawiciele Spółki nie mogą stać się uczestnikami klubu \`(...)\`, jednak w razie gdyby chcieli zakupić na cele osobiste taki sam towar, jak uczestnicy klubu, to wtedy przysługują takim przedstawicielom – bez żadnych dodatkowych warunków – takie same rabaty jak członkom \`(...)\` (tj. taki sam rabat na taki sam towar). Natomiast pracownicy mogą zawsze uzyskać rabat na zakupy własne w drodze negocjacji z pracodawcą i rabat taki nigdy nie powinien być niższy niż ww. rabat klubowy dla uczestników programu \`(...)\`.

Zdaniem Wnioskodawcy, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „rabat”. „Rabat”, zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia, oznacza „zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towarów jednorazowo lub w określonym czasie, upust” (Słownik Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996). Skoro cena towarów ulega zmniejszeniu, nabywca za tę samą kwotę nabywa większą ilość towaru. W rezultacie zapłacona kwota, dla nabywcy stanowi rzeczywistą cenę zakupu wszystkich towarów (w tym także tych wydanych jako rabat), a udzielony rabat nie stanowi dla konsumenta (uczestnika programu) przychodu.

Zatem w opisanej we wniosku sytuacji, skutkiem uzyskania rabatu przez uczestnika w programie \`(...)\` będzie obniżenie ceny zakupu towarów, a nie uzyskanie nieodpłatnego świadczenia. W takich okolicznościach należy stwierdzić, że rabaty klubowe, z uwagi na fakt, że są dostępne w jednakowej wysokości potencjalnie dla nieograniczonego kręgu odbiorców, nie będą stanowiły dla uczestników programu \`(...)\` przychodów do opodatkowania. Zasada ta odnosić się będzie także do tych nowych uczestników, którzy będą członkami rodzin pracowników i rodzin przedstawicieli Spółki. Każdy z uczestników uzyska bowiem identyczny rabat, jaki dostępny jest potencjalnie dla nieograniczonego kręgu odbiorców.

Z uwagi na powyższe, w tej sytuacji, po stronie Spółki nie wystąpi zatem obowiązek sporządzania informacji o przychodach z innych źródeł (PIT-8C) i przekazywania jej podatnikom (uczestnikom \`(...)\`) oraz odpowiednim urzędom skarbowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłem przychodu są tzw. „inne źródła”.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cyt. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (art. 11 ust. 2b ww. ustawy).

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, gdy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Na podstawie art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, tj. „Informację o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych”; dalej: informacja PIT-8C.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia bonifikaty, rabatu. Słownik wyrazów obcych Władysława Kopalińskiego definiuje pojęcie – bonifikata, rabat, opust, upust, jako zniżkę ceny dóbr lub usług, przyznawaną przez sprzedającego (wykonawcę usługi) po dokonaniu transakcji. W praktyce udzielenie bonifikaty polega więc na obniżeniu ceny zakupu towarów lub usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest dystrybutorem na terenie Polski produktów luksusowych. Spółka wprowadza zachęty sprzedażowe dla swoich klientów. Obecnie działa program pod nazwą … (dalej „klub”, „program” lub „\`(...)\`”). Uczestnikami \`(...)\` mogą być wyłącznie konsumenci, tj. pełnoletnie osoby fizyczne. Z uwagi na fakt, że klientami Spółki są także często osoby prowadzące działalność gospodarczą, i nabywające produkty Spółki w celu związanym z taką działalnością, obecnie Spółka przygotowuje kolejny program rabatowo-lojalnościowy pod nazwą …. Ten program będzie dedykowany wyłącznie dla klientów-przedsiębiorców, nabywających produkty do celów tejże działalności. Zgodnie z regulaminem klubu \`(...)\`, dla uczestników programu oferowane są dwa rodzaje korzyści. Członek \`(...)\` może korzystać jednocześnie z obydwu niżej wymienionych przywilejów, bądź z wybranego z nich. W tym zakresie uczestnik ma pełną swobodę wyboru. Po pierwsze, uczestnik ma możliwość nabywania przez uczestnika \`(...)\` towarów Spółki z ustalonymi rabatami, czyli po cenie klubowej. Rabaty uzyskiwane poprzez stosowanie cen klubowych nie są wymienialne na środki pieniężne, mogą być tylko realizowane wyłącznie przy dokonaniu zakupu towaru przez uczestnika \`(...)\`. Po drugie, uczestnik ma możliwość uzyskania tzw. „premii” w postaci świadczenia pieniężnego wyrażonego w złotych polskich. Premia jest przyznawana i wypłacana przez Spółkę uczestnikowi z tytułu tzw. „polecenia” uczestnictwa w programie Wnioskodawcy. Uczestnik ma bowiem prawo, ale nie jest to nigdy jego obowiązek, do polecania innym osobom fizycznym (konsumentom) uczestnictwa w programie \`(...)\` i nabywania produktów Spółki. Jeśli w wyniku takiego polecenia, dokonanego przez aktualnego uczestnika \`(...)\`, nowy uczestnik (czyli „osoba zachęcona”) przystąpi do klubu, to ten uczestnik, który zachęcił nowego członka, otrzyma określoną premię pieniężną (w wysokości wynikającej z regulaminu), ale tylko jeśli ten nowy, zachęcony członek dokona jakiegoś zakupu produktu od Spółki. Uczestnikowi, który zachęci daną osobę do przystąpienia do \`(...)\` przysługuje więc premia pieniężna wyłącznie wtedy, gdy tenże nowy, „zachęcony” członek klubu dokona jakiegoś zakupu od Spółki. Premia przysługuje uczestnikowi „zachęcającemu” jedynie od pierwszego zakupu nowego członka. W niedalekiej przyszłości, kiedy Spółka uruchomi ww. …, uczestnik obecnie działającego programu \`(...)\`, czyli zawsze jest to konsument – osoba fizyczna, będzie mógł dokonywać ww. poleceń, zachęcając zarówno konsumentów do przystąpienia do \`(...)\`, jak i przedsiębiorców do przystąpienia do dedykowanego im programu …. Bez względu na to, czy uczestnik „zachęcający” zachęci konsumenta do przystąpienia do programu \`(...)\`, czy też przedsiębiorcę do przystąpienia do rabatowego programu …, to zasady uzyskania premii za takie „zachęcenia” będą zawsze takie same dla „zachęcającego” członka \`(...)\`, tj. premia będzie mu należna tylko wtedy, jeśli nowo zachęcony przez niego członek \`(...)\` lub nowo zachęcony członek … dokona pierwszego zakupu towaru Spółki. Wnioskodawca planuje w przyszłości wprowadzić zmiany do regulaminu. Będą one polegać na tym, że do klubu będą mogły przystąpić także osoby będące członkami rodzin pracowników i przedstawicieli Spółki.

Należy zauważyć, że skutkiem uzyskania rabatu jest obniżenie ceny zakupu towarów lub usług. W przypadku, gdy rabat na sprzedawane towary czy usługi dotyczy wyłącznie określonej grupy podmiotów, np. pracowników, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Odmienna sytuacja ma miejsce wówczas, gdy krąg podmiotów uprawnionych do rabatu nie jest ograniczony wyłącznie do określonej grupy osób.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że grono beneficjentów – podmiotów korzystających z rabatów nie jest/nie będzie ograniczone wyłącznie do określonej grupy osób. Akcja rabatowa skierowana bowiem jest/będzie do klientów (członków programu rabatowo-lojalnościowego …). Zatem, krąg uprawnionych do zakupów z rabatem będzie potencjalnie nieograniczony.

W konsekwencji, korzystanie na jednakowych warunkach z akcji rabatowych przez ww. klientów, jest/będzie dla nich neutralne podatkowo.

W związku z powyższym, stosownie do treści art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na Wnioskodawcy jako płatniku nie ciąży/nie będzie ciążył obowiązek sporządzenia, dla ww. klientów (osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej) „informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych” na druku PIT-8C i przesłania ich w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego podatnikom oraz właściwym urzędom skarbowym.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.