Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1219/13-4/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-03-21
Teza: W oparciu o opisany stan faktyczny, czy w świetle artykułu 29a ust. 7.3 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującej od 1 stycznia 2014 roku; ewidencjonowanie faktur za media w księgach Wnioskodawcy i odliczanie podatku naliczonego będzie prawidłowe i zgodne z przepisami?
Słowa kluczowe: media; najem; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; refakturowanie; stawka; usługi-usługi kompleksowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 16 grudnia 2013 r. (data wpływu 18 grudnia 2013 r.) uzupełnionym pismem z 6 marca 2014 r. (data wpływu 10 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących mediów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących mediów. Wniosek uzupełniono w dniu 10 marca 2014 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego oraz brakującą opłatę za wydanie interpretacji indywidualnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będący właścicielem obiektów posadowionych na gruntach własnych lub będących w prawie wieczystego użytkowania, w ramach posiadanych wolnych lokali i obiektów produkcyjnych dokonuje ich wynajmu. Zawierając z najemcą umowę cywilno-prawną określa w niej, że za wykorzystane media (woda, energia elektryczna, telefon) będzie wystawiał fakturę na podstawie faktycznego zużycia wyliczonego z faktur wystawianych przez (…). Do tej pory zasadność wystawanych przez Wnioskodawcę refaktur jak i sposób rejestracji zdarzeń nie budził wątpliwości Wnioskodawcy w odniesieniu do przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Otrzymana faktura za media ewidencjonowana jest w księgach firmy z odliczeniem wskazanego podatku naliczonego, a następnie na podstawie faktycznego zużycia (w oparciu o tzw. podliczniki) wystawiana jest tzw. refaktura dla najemcy z uwidocznionym podatkiem należnym.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że:

*   jest czynnym zarejestrowany podatnikiem podatku od towarów i usług,
*   lokale o których mowa we wniosku są wyłącznie lokalami użytkowymi,
*   lokale i obiekty produkcyjne, w odniesieniu do których Wnioskodawca otrzymuje faktury od dostawców mediów, są wykorzystywane przez Spółdzielnię wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle artykułu 29a ust. 7.3 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującej od 1 stycznia 2014 roku; ewidencjonowanie faktur za media w księgach Wnioskodawcy i odliczanie podatku naliczonego będzie prawidłowe i zgodne z przepisami?

Zdaniem Wnioskodawcy, ewidencjonowanie w księgach Spółdzielni faktur za wykorzystane media i odliczanie od nich podatku będzie prawidłowe gdyż:

1.  Spółdzielnia jest właścicielem przyłączy wod-kan, elektrycznych, telefonicznych i tym samym działa we własnym imieniu i na własną rzecz,
2.  faktury wystawiane przez dostawców mediów dotyczą zarówno zużycia dotyczącego najemców, jak i obejmują zużycie dotyczące Spółdzielni.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy - w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy (w brzmieniu od 1 stycznia 2014 r.) - kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.) - obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 ustawy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.) - podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencje zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, art. 134 oraz art. 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący właścicielem obiektów posadowionych na gruntach własnych lub będących w prawie wieczystego użytkowania, w ramach posiadanych wolnych lokali użytkowych i obiektów produkcyjnych dokonuje ich wynajmu. Zawierając z najemcą umowę cywilno-prawną określa w niej, że za wykorzystane media (woda, energia elektryczna, telefon) będzie wystawiał fakturę na podstawie faktycznego zużycia wyliczonego z faktur wystawianych przez (…). Otrzymana faktura za media ewidencjonowana jest w księgach firmy z odliczeniem wskazanego podatku naliczonego, a następnie na podstawie faktycznego zużycia (w oparciu o tzw. podliczniki) wystawiana jest tzw. refaktura dla najemcy z uwidocznionym podatkiem należnym.

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowany podatnikiem podatku od towarów i usług. Lokale i obiekty produkcyjne, w odniesieniu do których Wnioskodawca otrzymuje faktury od dostawców mediów, są wykorzystywane przez Spółdzielnię wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących mediów.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego są spełnione, ponieważ - jak wskazał Wnioskodawca - jest on czynnym podatnikiem podatku VAT oraz nabywane media (przeznaczone zarówno do zużycia dokonywanego przez najemców, jak i zużycia dotyczącego Wnioskodawcy) są wykorzystywane przez Spółdzielnię wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zaewidencjonowanych w prowadzonych przez Spółdzielnię rejestrach faktur dokumentujących zakup mediów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących mediów. Natomiast w pozostałym zakresie zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.