Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.136.2025.1.PRM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Brak uwzględnienia w limicie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wartości sprzedaży usług najmu mieszkania oraz ustalenia przysługującego Wnioskodawczyni limitu za 2024 r.
Słowa kluczowe: najem-najem mieszkań; podatnik-podatnik zwolniony; usługi-usługi pomocnicze; zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze  mieszkalnym  lub  części  nieruchomości na cele mieszkaniowe; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie  podmiotowe - obliczanie obortu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 20; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 17 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku uwzględnienia w limicie, o którym mowa w art. 113 ust. 1
    ustawy wartości sprzedaży usług najmu mieszkania oraz ustalenia przysługującego Pani
    limitu za 2024 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od 1 września 2024 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą pod nazwą „A”, NIP: (...).
    Przedmiotem prowadzonej działalności jest wynajem systemu (...) sklasyfikowany pod
    numerem PKD 77.39.Z.
    Limit uprawniający Panią do korzystania ze zwolnienia z VAT w działalności na 2024 r.
    proporcjonalnie wynosi 66 606,67 zł. W działalności osiągnęła Pani przychód za 2024 r. w
    kwocie 59 679 zł nie przekraczając obowiązującego Panią limitu.
    Jednocześnie przez cały 2024 r. prywatnie wynajmowała Pani będące Pani własnością
    mieszkanie, wyłącznie na cele mieszkaniowe osobie prywatnej, z którego miesięczny
    przychód uzyskiwała Pani w kwocie 1 500 zł. Za 2024 r. przychód wyniósł 18 000 zł. Najem
    prywatny nie ma charakteru usług pomocniczych dla prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Pytania
    1. Czy dochody uzyskiwane z najmu wliczane są do kwoty 200 000 zł uprawniającej do
      zwolnienia z podatku VAT?
    2. Czy w związku z prowadzeniem działalności przez jedynie cztery miesiące 2024 r. (IX-
      XII) a uzyskiwaniem przychodów z tytułu wynajmu przez cały rok 2024 r. (I-XII) limit
      zwolnienia z VAT wynosi 66 666 zł (proporcjonalnie do ilości miesięcy trwania
      działalności), czy 200 000 zł z racji na to, że wynajem trwał 12 miesięcy 2024 r., a we
      wrześniu dołączona została działalność gospodarcza?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, najem prywatny na cele mieszkaniowe w kwocie za 2024 r., który wyniósł
    18 000 zł nie wlicza się do limitu uprawniającego Panią do korzystania ze zwolnienia z VAT
    z działalności gospodarczej, który dla działalności proporcjonalnie wynosi 66 666,67 zł.
    Uważa Pani, że nie powinna Pani brać pod uwagę prywatnego najmu na cele
    mieszkaniowe.
    Przepisy prawa podatkowego
    Art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi w
    zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym
    lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na
    rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26
    października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz.
    790, 1114, 1463 i 1693).
    Art. 113 podatku od towarów i usług – wartość sprzedaży a zwolnienie podatkowe

    1. Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z
      wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    2. Do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 1 nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terenie kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od
        podatku na podstawie art. 43 zwolnienia podatkowe ust. 1 lub przepisów
        wydanych na podstawie art. 82 zwolnienia od podatku organizacji
        międzynarodowych ust. 3 z wyjątkiem:
        a) transakcji związanych z nieruchomościami,
        b) usług, o których mowa w art. 43 zwolnienia podatkowe,
        c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
        - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu
    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę).
    Podkreślenia wymaga, że aby dana czynność – stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.

    Jedną z generalnych zasad na gruncie podatku od towarów i usług jest bowiem to, że
    czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, gdy wykonane są przez podatnika.
    Z treści art. 15 ust. 1 wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zatem definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na
    objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną
    działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy tym, z art. 15 ust. 2
    ustawy jednoznacznie wynika, że pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć
    także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku decydujące
    znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki
    obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość wykorzystywania
    składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które charakteryzuje
    się powtarzalnością lub długim okresem trwania.
    Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony –
    zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na
    strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Zatem najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8
    ust. 1 ustawy i świadczony jest na gruncie podatku od towarów i usług w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter
    wyjątkowy (od ogólnej zasady powszechności opodatkowania) i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię

    literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób
    jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu
    statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny
    rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego
    od podatku VAT. Jak bowiem wynika z treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
      rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o
      których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych
      formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 790, 1114, 1463 i 1693).
    Należy ponadto zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług
      wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.
    Zgodnie z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy pod symbolem PKWiU 55 wskazane są:
      Usługi związane z zakwaterowaniem.
    Istotą przedmiotowego zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy jest cel
    wynajmu. Z brzmienia przepisu wynika, że aby usługi najmu były objęte ww. zwolnieniem,
    konieczne jest łączne spełnienie trzech przesłanek:
        usługi najmu muszą być świadczone na własny rachunek podatnika,
        przedmiotem najmu musi być nieruchomość o charakterze mieszkalnym,
        najem musi być realizowany wyłącznie w celach mieszkaniowych.
    Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje również możliwość skorzystania ze
    zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ustawy.
    Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
          energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
          wyrobów tytoniowych,
          samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
          podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
          trwałych podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust.
      1 pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
          preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
          komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
          urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
          maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
          pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
          motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony).
    Ustawodawca zarówno w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do
    ustawy nie zdefiniował pojęcia charakter „pomocniczy”, o którym mowa w art. 113 ust. 2
    ustawy. W takim przypadku w pierwszej kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki
    bowiem sposób ustawodawca komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy.
    Dopiero gdy wykładnia językowa nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów
    dopuszczalne jest skorzystanie z pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych.
    Według internetowego słownika synonimów (strona internetowa http://synonim.net
    /synonim/pomocniczy), synonimami do słowa „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny,
    wspierający, poboczny, akcesoryjny, dodatkowy, dopływowy, posiłkowy, subsydialny,
    subsydiarny, uzupełniający, wspomagający”.
    Przepisy unijnej Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112WE, posługują się określeniem „incidental
    transactions” w ramach odpowiedniego przepisu, co na język polski może być tłumaczone
    jako „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” wg Słownika języka
    polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza przy tym „mający małe
    znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza
    „dotyczący czegoś pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze
    „incydentalnym” oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy
    określonej okazji, nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie
    „incydentalności” odnosi się więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego
    zdarzenia, co raczej do jego poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.
    Także w wersji francuskiej omawianej Dyrektywy 2006/112/WE użyto określenia
    „accessoire”, a w wersji niemieckiej „Hilfsumsaetze”, co wskazuje, że w analizowanym
    kontekście istotne jest, aby były to czynności poboczne, czy też pomocnicze do zasadniczej
    działalności podatnika (wspomniane powyżej trzy wersje językowe VI Dyrektywy są
    kompatybilne i wskazują na pomocniczy, poboczny charakter omawianych czynności).
    Podobnie, polska wersja językowa Dyrektywy 2006/112/WE, która zastąpiła VI Dyrektywę,
    odstępuje od sformułowania „transakcje sporadyczne” i określa omawiane czynności jako
    „transakcje pomocnicze”.
    Transakcje pomocnicze zatem to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością
    podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym
    uzupełnieniem tej działalności. Tak więc, aby ocenić, czy dana czynność może być uznana
    za pomocniczą, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim to, czy stanowi ona
    uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Jeżeli dana działalność
    stanowi stały i niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze.

    Zatem, aby ocenić, czy świadczona usługa ma charakter „pomocniczy”, należy wziąć pod
    uwagę to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika.
    Za czynności związane z nieruchomościami należy natomiast uznać nie tylko usługi stricte
    dotyczące nieruchomości, ale wszelkie czynności, których wykonanie oparte jest na
    wykorzystaniu, używaniu i użytkowaniu nieruchomości. Transakcje pomocnicze natomiast
    to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich
    tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności.
    Z opisu sprawy wynika, że przez cały 2024 r. wynajmowała Pani będące Pani własnością
    mieszkanie wyłącznie na cele mieszkaniowe osobie prywatnej. Z tego tytułu za 2024 r.
    uzyskała Pani przychód w wysokości 18 000 zł. Następnie od 1 września 2024 r.
    zarejestrowała Pani działalność gospodarczą, z tytułu której korzysta Pani ze zwolnienia
    podmiotowego. Przychód osiągnięty z tej działalności wyniósł 59 679 zł. Wskazała Pani
    również we wniosku, że najem prywatny nie ma charakteru usług pomocniczych dla
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii braku uwzględnienia w limicie zwolnienia podmiotowego
    z podatku VAT wartości sprzedaży usług najmu mieszkania oraz ustalenia wysokości
    przysługującego Pani limitu za 2024 r.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości na wstępie należy podkreślić, że świadczenie usług
    najmu wypełnia, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej,
    jeżeli jest wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych, bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej, czy jako
    odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Bez znaczenia w tej sytuacji jest również rodzaj zarejestrowanej działalności
    gospodarczej.
    Zatem opisany przez Panią we wniosku najem wpisuje się w działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani z tytułu tej czynności występuje w charakterze
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym,
    wykonywana przez Panią czynność najmu mieszkania osobie prywatnej wyłącznie na cele
    mieszkaniowe podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Jest Pani właścicielem lokalu mieszkalnego wynajętego na rzecz osoby fizycznej na jej cele
    mieszkaniowe. Celem oddania w najem ww. lokalu mieszkalnego jest zatem zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych osoby prywatnej będącej najemcą tego lokalu. W rezultacie,
    najem mieszkania na rzecz osoby fizycznej na jej cele mieszkaniowe spełnia przesłanki do
    objęcia tej usługi zwolnieniem od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości należy wskazać, że analiza powołanych wyżej przepisów
    prawa podatkowego wskazuje, że obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, po przekroczeniu którego
    podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie
    bierze się pod uwagę odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług,
    zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na
    podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem m.in. transakcji związanych z nieruchomościami,
    jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.
    Prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w zakresie usługi najmu mieszkania –
    zgodnie z Pani stwierdzeniem w opisie sprawy - nie można uznać za działalność
    świadczoną pomocniczo. Jest to obok działalności w zakresie wynajmu systemu (...)
    (wynajem (...)), drugi rodzaj wykonywanej przez Panią działalności. Są to dwie różne
    transakcje podstawowe - w zakresie odrębnego rodzaju (przedmiotu) wykonywanej przez
    Panią działalności gospodarczej.
    Tym samym, odpłatne świadczenie przez Panią usług najmu mieszkania, jako transakcji
    związanych z nieruchomością, zwolnione od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt

    36 ustawy, które nie mają charakteru czynności pomocniczych, każdorazowo podlega
    wliczeniu do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji, świadcząc usługi najmu mieszkania za cały 2024 r., może Pani korzystać
    ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Jednocześnie wartość
    sprzedaży z tytułu ww. najmu wlicza się do limitu zwolnienia podmiotowego. Jak już wyżej
    wskazano, najem nieruchomości stanowi działalność gospodarczą na gruncie ustawy o
    VAT. Zatem, ze względu na prowadzenie przez Panią działalności gospodarczej za cały
    2024 r., z tytułu ww. najmu, obowiązuje Panią limit w wysokości 200 000 zł, do całej
    prowadzonej działalności tj. najmu mieszkania oraz najmu słuchawek, a nie tak jak Pani
    wskazała w swoim stanowisku 66 666,67 zł.
    Wskazuję, że prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego utraci Pani w momencie
    rozpoczęcia świadczenia czynności wskazanych w art. 113 ust. 13 ustawy, oraz po
    przekroczeniu limitu wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy.
    Zatem, Pani stanowisko, zgodnie z którym najem prywatny na cele mieszkaniowe w
    kwocie za 2024 r., który wyniósł 18 000 zł nie wlicza się do limitu uprawniającego Panią do
    korzystania ze zwolnienia z VAT z działalności gospodarczej, który dla działalności
    proporcjonalnie wynosi 66 666,67 zł oraz, że nie powinna Pani brać pod uwagę
    prywatnego najmu na cele mieszkaniowe uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.