Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.720.2024.2.HW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Ustalenie, czy w związku z udostępnieniem sieci kanalizacyjnej Spółce na podstawie umowy dzierżawy Gmina ma prawo do korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy oraz prawo do odliczania 1/10 podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z budową ww. infrastruktury.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; czynności-czynności opodatkowane; dzierżawa; gmina; korekta-korekta podatku naliczonego; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2. Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -Korekta podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 2 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 7a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy w związku z udostępnieniem sieci
    kanalizacyjnej Spółce na podstawie umowy dzierżawy Gmina ma prawo do korekty
    podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy oraz prawa do odliczania 1/10 podatku
    naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z budową ww.
    infrastruktury. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 grudnia 2024 r. (wpływ 27 grudnia
    2024 r.) oraz pismem z 7 stycznia 2025 r. (wpływ 7 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W związku ze zmianą stanu faktycznego zawartego we wniosku dotyczącego interpretacji
    (...) Gmina ponownie zwraca się z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Gmina X jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. W roku 2018 Gmina
    zgodnie z otrzymaną interpretacją podatkową (...) odliczyła podatek VAT od faktur
    dotyczących wydatków ponoszonych w związku z budową kanalizacji sanitarnej w
    miejscowości Y przy zastosowaniu prewspółczynnika obliczonego zgodnie z art. 86 ust. 2a
    ustawy o podatku od towarów i usług. Wartość budowy sieci kanalizacji sanitarnej w Y
    wyniosła (...) zł brutto.
    W roku 2018 od wydatków poniesionych na realizację powyższej inwestycji odliczono
    podatek VAT prewspółczynnikiem wyliczonym na podstawie § 3. (Sposób określenia
    proporcji w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, jednostki budżetowej, zakładu
    budżetowego) Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie
    sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Proporcja wyliczona zgodnie z wyżej wskazanymi przepisami dla Gminy X wyniosła 6% w
    związku z powyższym kwota odliczonego podatku wyniosła:
    - (...) zł z faktury (...) wystawionej dnia 8 marca 2018 r. na kwotę brutto (...) zł, netto (...) zł,
      VAT (...) zł;
    - (...) zł z faktury (...) wystawionej dnia 15 czerwca 2018 r. na kwotę brutto (...) zł, netto (...)
      zł, VAT (...) zł;
    - (...) zł z faktury (...) wystawionej dnia 18 czerwca 2018 r. na kwotę brutto (... zł, netto (...)
      zł, VAT (...) zł;
    - (...) zł z faktury (...) wystawionej dnia 1 października 2018 r. na kwotę brutto (...) zł, netto
      (...) zł, VAT (...) zł;
    - (...) zł z faktury (...) wystawionej dnia 15 października 2018 r. na kwotę brutto (...) zł, netto
      (...) zł, VAT (...) zł.

    Razem z powyższych faktur podatku VAT odliczono (...) zł.
    W stosunku do powyższych faktur Gmina ma obowiązek dokonywania korekt zgodnie z
    art. 90c ust. 1 i art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług i takie korekty zostały
    wykonane.
    Powyższe przepisy mówią o tym, że korekty rocznej po zakończeniu roku muszą dokonać
    podatnicy, którzy wykonywali czynności opodatkowane i nieopodatkowane a podatek
    naliczony odliczany był przy zastosowaniu tzw. prewspółczynnika. W przypadku towarów i
    usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez
    podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających
    amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały
    zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z
    wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty podatnik
    dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
    użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
    użytkowania.
    Roczna korekta w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów
    dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W
    przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że
    korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Gmina X dokonywała wszystkich obowiązujących ją korekt zgodnie z przepisami ustawy o
    podatku od towarów i usług za rok 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023.
    W obecnej chwili infrastruktura kanalizacji sanitarnej w Y wykorzystywana jest przez
    Gminę do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na odpłatnym świadczeniu
    usług – odprowadzenie i oczyszczanie ścieków. Jest to zadanie własne Gminy zgodnie z
    ustawą o samorządzie gminnym oraz z ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i
    zbiorowym odprowadzaniu ścieków.
    Gmina wybudowaną infrastrukturę wykorzystuje również w bardzo niewielkim stopniu do
    odprowadzania i oczyszczania ścieków z budynku będącego własnością Gminy, tj. z
    świetlicy wiejskiej. Budynek ten obowiązkowo podłączony jest do kanalizacji.
    W świetlicy prowadzona jest:
    - działalność publiczna, która nie podlega VAT – sala udostępniana jest nieodpłatnie na
      cele gminne (zebrania wiejskie, spotkania z mieszkańcami. (...));
    - działalność gospodarcza opodatkowana związana z odpłatnym najmem na rzecz osób
      fizycznych i prawnych na potrzeby zorganizowania imprez okolicznościowych np.
      urodziny, wesela, jubileusze itp. (tzw. udostępnienia komercyjne. (...)).
    Wybudowana sieć kanalizacyjna wykorzystywana jest więc do celów prowadzonej przez
    Gminę działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza; nie
    jest natomiast wykorzystywana do działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Działalność gospodarcza Gminy w przypadku wybudowanej sieci kanalizacji sanitarnej na
    terenie miejscowości Y polega na usłudze odbioru i oczyszczaniu ścieków od osób
    fizycznych oraz podmiotów gospodarczych, za które wystawiane są faktury VAT ze stawką
    8%.
    Działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług występuje
    wyłącznie w świetlicy wiejskiej, i to tylko w przypadku organizowania imprez nieodpłatnych
    takich jak zebrania wiejskie czy spotkania z mieszkańcami.
    W roku 2016 Gmina założyła spółkę pod nazwą Z (dalej: Z lub Spółka), by prowadziła ona w
    imieniu Gminy działalność m.in. w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz
    odprowadzania i oczyszczania ścieków. Infrastruktura wodno-kanalizacyjna wybudowana

    do roku 2016 została przekazana Spółce wkładem niepieniężnym (aportem) w postaci
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, natomiast nowo budowane sieci wodno-
    kanalizacyjne systematycznie zostawały przekazywane na rzecz Z umowami odpłatnej
    dzierżawy.
    W związku z powyższym Gmina X planuje przekazać wybudowaną sieć kanalizacji
    sanitarnej w Y w dzierżawę Spółce na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy, tak jak miało
    to miejsce z pozostałą infrastrukturą wodno-kanalizacyjną.
    Z tytułu odpłatnego udostępnienia przedmiotowej kanalizacji Z (100% udział Gminy)
    Gmina będzie pobierać określone w umowie dzierżawy wynagrodzenie (czynsz
    dzierżawny) na podstawie wystawianych faktur.
    Eksploatacja sieci kanalizacyjnej polegać będzie na zarządzaniu wyżej opisaną
    infrastrukturą, eksploatacji, utrzymaniu i konserwacji oraz utrzymywaniu urządzeń i
    obiektów niezbędnych do jej prawidłowego funkcjonowania.
    Gmina wraz z infrastrukturą kanalizacyjną przekaże Spółce obsługę swoich
    dotychczasowych kontrahentów, w tym także odprowadzanie i oczyszczanie ścieków
    pobieranych z budynku świetlicy wiejskiej. Spółka będzie również zawierała nowe umowy
    cywilnoprawne na odprowadzanie ścieków z mieszkańcami i podmiotami funkcjonującymi
    na terenie miejscowości oraz wystawiała faktury VAT.
    Odpłatna umowa dzierżawy pomiędzy Gminą a Z będzie umową zawartą na czas
    nieokreślony. Gmina uważa, że umowa będzie trwała dłużej niż 10 lat. Kwota czynszu
    dzierżawnego będzie wynosiła około 4,5% wartości inwestycji rocznie i opiewać będzie na
    kwotę około (...) zł brutto (netto plus 23% VAT). Ustalona kwota czynszu będzie kwotą
    stałą. Co miesiąc Gmina będzie wystawiała na rzecz Spółki fakturę w wysokości około (...) zł
    brutto.
    Gmina ustaliła, że wysokość czynszu dzierżawnego będzie ustalona w oparciu o stawkę
    amortyzacyjną i nie będzie wynikała z długości okresu użytkowania kanalizacji sanitarnej.
    Zastosowanie stawki amortyzacyjnej jako podstawy czynszu dzierżawnego wynika z faktu,
    iż przedmiot dzierżawy jest wykorzystywany do realizacji zadań własnych Gminy a zadania
    te powierzone zostały własnej spółce komunalnej w tym celu utworzonej. Zadanie to
    ponadto ma charakter obowiązkowy z realizacji którego Gmina nie może zrezygnować.
    Dochód z tytułu dzierżawy kanalizacji sanitarnej nie będzie znaczący dla budżetu Gminy.
    W skali roku będzie to około (...) zł brutto. Dzierżawa kanalizacji sanitarnej w Y w stosunku
    do ogólnej wartości budżetu stanowi jedynie ułamek uzyskiwanego przez Gminę dochodu.
    Na przestrzeni lat Gmina wszystkie wybudowane przez siebie infrastruktury wodno-
    kanalizacyjne przekazywała Spółce w odpłatną dzierżawę, by w jej imieniu wykonywała
    ona zadania własne Gminy określone w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
    W związku z powyższym podjęto decyzję o przekazaniu Spółce również sieci kanalizacyjnej
    w miejscowości Y.
    Zdaniem Gminy, odpłatne udostępnienie infrastruktury kanalizacyjnej przez Gminę na
    rzecz Spółki w formie umowy dzierżawy będzie stanowiło zmianę w sposobie jej
    wykorzystywania, w związku z czym Gmina będzie miała prawo do zastosowania tzw.
    korekty wieloletniej podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT.
    Przepisy ustawy o VAT przewidują procedurę tzw. wieloletniej korekty podatku VAT
    naliczonego, która ma zastosowanie m.in. do towarów, które pierwotnie nie służyły
    wykonywaniu czynności opodatkowanych, a następnie ich przeznaczenie zostało
    zmienione i zaczęły być wykorzystywane dla celów czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT.
    I tak, stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, przepisy dotyczące korekty podatku
    naliczonego (określone w art. 91 ust. 1-6) stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy
    podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku

    naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego
    obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Należy zauważyć, że udostępnienie przez Gminę sieci kanalizacyjnej Spółce w oparciu o
    umowę odpłatnej dzierżawy będzie stanowiło zmianę przeznaczenia infrastruktury w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Gmina rozpocznie bowiem wykorzystywanie
    infrastruktury do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (tj. będzie
    świadczyć opodatkowane podatkiem VAT usługi w zakresie odpłatnego udostępniania
    /wydzierżawiania kanalizacji sanitarnej na rzecz Spółki).
    Zmiana przeznaczenia infrastruktury będzie uprawniać Gminę do dokonania korekty
    podatku naliczonego w trybie tzw. wieloletniej korekty, o której mowa w art. 91 ustawy o
    VAT. Gmina w związku ze zmianą przeznaczenia przedmiotowej sieci kanalizacji i
    rozpoczęcia wykorzystywania jej do czynności opodatkowanych, będzie mogła dokonać
    korekty podatku naliczonego związanego z budową kanalizacji sanitarnej w wysokości 1
    /10 kwoty podatku naliczonego za każdy rok, w którym nieruchomość ta będzie
    wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, licząc do końca 10-
    letniego okresu korekty.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Gmina X jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT od 27 grudnia 2007
      r.
    2. Wybudowaną sieć kanalizacji sanitarnej w Y, Gmina planuje oddać w płatną dzierżawę
      w pierwszej połowie 2025 roku.
    3. Wydatki na budowę kanalizacji sanitarnej w Y ponoszone były w 2018 roku, inwestycja
      została oddana do użytkowania w 2018 roku.
    4. W chwili budowy kanalizacji sanitarnej w Y, Gmina nie planowała oddania sieci w
      odpłatną dzierżawę. Nie pozwalały na to zapisy w umowie Nr (...) o przyznaniu pomocy
      z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w związku z realizacją
      inwestycji: pn. „(...)”. W chwili budowy kanalizacji sanitarnej w Y, Gmina nie wykluczała
      możliwości oddania w dzierżawę sieci kanalizacji sanitarnej po okresie trwałości
      operacji wskazanym w umowie Nr (...).
    5. W wyniku budowy kanalizacji sanitarnej w miejscowości Y doszło do wytworzenia
      środka trwałego – sieci kanalizacyjnej. Składają się na to faktury:
      - nr (...) wystawiona dnia 08 marca 2018 r. na kwotę brutto (...) zł, netto (...) zł, VAT (...)
        zł;
      - nr (...) wystawiona dnia 15 czerwca 2018 r. na kwotę brutto (...) zł, netto (...) zł, VAT
        (...) zł;
      - nr (...) wystawiona dnia 8 czerwca 2018 r. na kwotę brutto (...) zł, netto (...) zł, VAT (...)
        zł;
      - nr (...) wystawiona dnia 1 października 2018 r. na kwotę brutto (...) zł ,netto (...) zł,
        VAT (...) zł;
      - nr (...) wystawiona dnia 15 października 2018 r. na kwotę brutto (...) zł, netto (...) zł,
        VAT (...0 zł.
      Sieć kanalizacji sanitarnej w miejscowości Y oddano do użytkowania w roku 2018.
    6. W wyniku realizacji inwestycji doszło do wytworzenia nieruchomości – kanalizacji
      sanitarnej o której mowa w art. 2 pkt 14a („wytworzeniu nieruchomości – rozumie się
      przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym”).

    Pytania
    1. Czy odpłatne udostępnienie sieci kanalizacji sanitarnej w Y przez Gminę na rzecz Spółki
      będzie stanowiło zmianę jej przeznaczenia, w związku z czym Gmina będzie miała
      prawo do zastosowania tzw. korekty wieloletniej podatku naliczonego, o której mowa
      w art. 91 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    2. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie, czy dla odliczenia podatku
      naliczonego związanego z wydatkami na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w Y Gmina
      powinna zastosować 10-letni okres korekty, w związku z czym Gmina ma prawo
      odliczać rocznie 1/10 podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących
      wydatki związane z budową wspomnianej infrastruktury do zakończenia 10-letniego
      okresu korekty?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
    U. z 2021 r. poz. 1372 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
    usługi.
    Z powyższego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz, gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że podatnikami są podmioty
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel i rezultat tej
    działalności. Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów
    obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT).
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie wszelkich czynności, które mają
    charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.: czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).

    W Gminie eksploatacją infrastruktury kanalizacyjnej zajmuje się Spółka, dlatego sieć
    kanalizacyjna zostanie oddana Przedsiębiorstwu Komunalnemu na podstawie odpłatnej
    umowy dzierżawy. Spółka prowadzić będzie działalność gospodarczą w zakresie odbioru i
    oczyszczania ścieków, ponosząc od tego momentu wszelkie koszty utrzymania i
    eksploatacji sieci kanalizacyjnej oraz uzyskując dochody z tytułu odprowadzania i
    oczyszczania ścieków.
    Umowa dzierżawy będzie czynnością odpłatną, ponieważ Spółka zobowiąże się płacić
    Gminie wynagrodzenie.
    Przedmiotowy stosunek będzie zatem dwustronnie zobowiązujący i wzajemny.
    Odpowiednikiem świadczenia Gminy sprowadzającego się do oddania rzeczy w dzierżawę
    będzie świadczenie Spółki, polegające na uiszczaniu kwoty ustalonego wynagrodzenia
    (czynszu dzierżawnego). Skoro wynagrodzenie będzie stanowiło obligatoryjny element
    powyższego stosunku zobowiązaniowego, to świadczenie Gminy na rzecz Spółki będzie
    odpłatnym świadczeniem usług dla potrzeb VAT.
    Jednocześnie Gmina wskazała, że rozważana dzierżawa przedmiotowych obiektów sieci
    kanalizacyjnej nie będzie czynnością zwolnioną od VAT, bądź wyłączoną z opodatkowania
    VAT. W związku z tym, że dzierżawa sieci kanalizacyjnej jest czynnością cywilnoprawną a
    nie publicznoprawną Gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność – jako usługa
    zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy – będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Jednocześnie, transakcja ta nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku, gdyż ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani też rozporządzenia
    wykonawcze do niej nie przewidują w takim przypadku zwolnienia od podatku.
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy Gmina uważa, że w
    związku z odpłatnym wydzierżawieniem majątku – sieci kanalizacji sanitarnej, będzie miała
    prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT, na zasadach ogólnych, wynikających z art.
    86 ust. 1 ustawy.
    Zdaniem Gminy, będzie istniał związek pomiędzy zakupami towarów i usług dokonanymi
    przez Gminę na potrzeby wytworzenia sieci kanalizacyjnej a wykonywanymi przez Gminę
    czynnościami opodatkowanymi (odpłatna umowa dzierżawy ).
    Tym samym, Gmina uważa, że odpłatne oddanie do korzystania sieci kanalizacji sanitarnej
    w (...) przez Gminę na rzecz Spółki będzie stanowiło zmianę jej przeznaczenia, w związku z
    czym Gmina będzie miała prawo do zastosowania tzw. korekty wieloletniej podatku
    naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od
    towarów i usług.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone m.in. w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 91 ust. 1
    ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1,
    jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-
    10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub
    przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku
    podatkowego.
    W myśl ust. 2 powołanego artykułu, w przypadku towarów i usług, które na podstawie
    przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i
    praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje
    w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
    gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

    Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a
    w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.
    W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których
    wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z
    tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do
    użytkowania.
    Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
    pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje
    się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji
    podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).
    Gmina X dokonywała wszystkich obowiązujących ją korekt zgodnie z przepisami ustawy o
    podatku od towarów i usług za rok 2018, 2019, 2020, 2021, 2022 i 2023. Ustęp 4 artykułu
    91 stanowi, że w przypadku, gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi
    sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną
    opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal
    wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika,
    aż do końca okresu korekty.
    W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w
    odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku
    opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art.
    91 ust. 5 ustawy).
    Na postawie art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w
    ust. 4, zostaną:
    1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego
      towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
    2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty
      przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie
      z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Ustęp 7 analizowanego artykułu określa, że przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w
    przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę
    podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał
    takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub
    usługi.
    W ust. 7a cyt. artykułu postanowiono, że w przypadku towarów i usług, które na
    podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także
    gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków
    trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których
    wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje
    się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
    dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w
    okresie korekty.
    Analiza powołanych przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany
    przeznaczenia środka trwałego, zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również
    w sytuacji gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo, podatnik jest

    obowiązany dokonać korekty podatku. Przy czym, jak wskazano w powołanych wyżej
    przepisach, wysokość podatku podlegającego korekcie uzależniona jest od uznania
    danego towaru za ruchomość bądź nieruchomość.
    W przypadku Gminy, korekt rocznych dokonywano corocznie w stosunku 1/10 za rok
    2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023.
    Gmina dokona również korekty jeszcze w styczniu 2025 r. za rok 2024
    prewspółczynnikiem rzeczywistym wyliczonym po zakończeniu roku na podstawie danych
    za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy zgodnie z Rozporządzeniem
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników.
    Prawdopodobnie w pierwszej połowie roku 2025 Gmina przekaże Spółce sieć
    kanalizacyjną w odpłatną dzierżawę i to w dacie przekazania nastąpi zmiana
    przeznaczenia środka trwałego.
    Tak więc, w styczniu 2026 r. dokona korekty za rok 2025 rzeczywistym
    prewspółczynnikiem, który wyniesie 100% (działalność gospodarcza – oddanie Spółce
    kanalizacji sanitarnej w odpłatną dzierżawę).
    Następnie dokona korekty w roku 2027 (za rok 2026) – prewspółczynnikiem wynoszącym
    100%, oraz w roku 2028 (za rok 2027) – 100%.
    Gmina uważa, że w dacie oddania sieci kanalizacyjnej nastąpi zmiana użytkowania
    przedmiotowej inwestycji, i że może dokonać korekty podatku odliczonego od wydatków
    poniesionych na budowę kanalizacji sanitarnej w miejscowości Y poprzez dokonywanie
    korekt za pierwszy okres rozliczeniowy roku następnego do ukończenia 10-letniego
    okresu korekty.
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy, będzie ona uprawniona do dokonania korekty
    podatku naliczonego w związku ze zmianą przeznaczenia infrastruktury kanalizacyjnej do
    wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanej podatkiem VAT poprzez dokonywanie
    korekty podatku naliczonego związanego z budową sieci kanalizacyjnej w wysokości 1/10
    kwoty podatku naliczonego za każdy rok, w którym nieruchomość ta będzie wykorzystana
    do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, licząc do końca 10-letniego okresu korekty.
    Podsumowując, Gmina w związku ze zmianą przeznaczenia przedmiotowej sieci
    kanalizacji i rozpoczęcia wykorzystywania jej do czynności opodatkowanych, będzie mogła
    dokonać korekty podatku naliczonego związanego z budową kanalizacji sanitarnej w
    wysokości 1/10 kwoty podatku naliczonego za każdy rok, w którym nieruchomość ta
    będzie wykorzystana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, licząc do końca 10-
    letniego okresu korekty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:

      nabycia towarów i usług,
      dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto, ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. „niezwłocznego
    odliczenia podatku naliczonego”, która wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa
    zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności
    opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć
    wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art.
    86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie
    wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie.
    Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach
    działalności opodatkowanej. Tym samym, podatnik dokonując zakupu towarów czy usług,
    dokonuje ich natychmiastowej alokacji do czynności dających prawo do odliczenia lub
    niedających takiego prawa.
    Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy
    zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają m.in. regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i
    następne.

    Ponadto, cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście
    definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Natomiast
    przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy, czy nieodpłatną działalność statutową).
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot,
    który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do
    celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w
    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu
    terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami.
    Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15

    ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w
    przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu
    komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest
    opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie
    uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego,
    należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do
    niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za
    podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej

      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Na podstawie delegacji zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, zostało wydane rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej
    rozporządzeniem.
    Na mocy § 1 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - Gmina X jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT od 27 grudnia 2007
      r.
    - W roku 2018 Gmina odliczyła podatek VAT od faktur dotyczących wydatków
      ponoszonych w związku z budową kanalizacji sanitarnej w miejscowości Y przy
      zastosowaniu prewspółczynnika obliczonego zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy.
    - w roku 2018 od wydatków poniesionych na realizację powyższej inwestycji odliczono
      podatek VAT prewspółczynnikiem wyliczonym na podstawie § 3 Rozporządzenia
      Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
      przypadku niektórych podatników.
    - proporcja wyliczona zgodnie z wyżej wskazanymi przepisami dla Gminy wyniosła 6%.

    - w odniesieniu do powyższych wydatków Gmina ma obowiązek dokonywania korekt
      zgodnie z art. 90c ust. 11 art. 86 ust. 2a ustawy i takie korekty zostały wykonane.
    - Gmina dokonywała wszystkich obowiązujących ją korekt zgodnie z przepisami ustawy o
      podatku od towarów i usług za rok 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023.
    - W obecnej chwili infrastruktura kanalizacji sanitarnej w Y wykorzystywana jest przez
      Gminę do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na odpłatnym
      świadczeniu usług – odprowadzenie i oczyszczanie ścieków. Jest to zadanie własne
      Gminy zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym oraz z ustawą o zbiorowym
      zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.
    - Gmina wybudowaną infrastrukturę wykorzystuje również w bardzo niewielkim stopniu
      do odprowadzania i oczyszczania ścieków z budynku będącego własnością Gminy, tj. z
      świetlicy wiejskiej. Budynek ten obowiązkowo podłączony jest do kanalizacji. W
      świetlicy prowadzona jest działalność publiczna, która nie podlega VAT – sala
      udostępniana jest nieodpłatnie na cele gminne oraz działalność gospodarcza
      opodatkowana związana z odpłatnym najmem na rzecz osób fizycznych i prawnych na
      potrzeby zorganizowania imprez okolicznościowych.
      Wybudowana sieć kanalizacyjna wykorzystywana jest więc do celów prowadzonej
      przez Gminę działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
      gospodarcza; nie jest natomiast wykorzystywana do działalności zwolnionej od
      podatku VAT.
      Działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług występuje
      wyłącznie w świetlicy wiejskiej i to tylko w przypadku organizowania imprez
      nieodpłatnych takich jak zebrania wiejskie, czy spotkania z mieszkańcami.
    - W roku 2016 Gmina założyła Spółkę z o.o., by prowadziła ona w imieniu Gminy
      działalność m.in. w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania i
      oczyszczania ścieków. Infrastruktura wodno-kanalizacyjna wybudowana do roku 2016
      została przekazana Spółce wkładem niepieniężnym (aportem) w postaci
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa, natomiast nowo budowane sieci wodno-
      kanalizacyjne systematycznie zostawały przekazywane na rzecz Spółki umowami
      odpłatnej dzierżawy.
    - Gmina planuje przekazać wybudowaną sieć kanalizacji sanitarnej w Y w dzierżawę
      Spółce na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy.
    - Z tytułu odpłatnego udostępnienia przedmiotowej kanalizacji Spółka (100% udział
      Gminy) Gmina będzie pobierać określone w umowie dzierżawy wynagrodzenie (czynsz
      dzierżawny) na podstawie wystawianych faktur.
    - Eksploatacja sieci kanalizacyjnej polegać będzie na zarządzaniu wyżej opisaną
      infrastrukturą, eksploatacji, utrzymaniu i konserwacji oraz utrzymywaniu urządzeń i
      obiektów niezbędnych do jej prawidłowego funkcjonowania. Gmina przekaże również
      Spółce obsługę swoich dotychczasowych kontrahentów, w tym także odprowadzanie i
      oczyszczanie ścieków pobieranych z budynku świetlicy wiejskiej. Spółka będzie
      również zawierała nowe umowy cywilnoprawne na odprowadzanie ścieków z
      mieszkańcami i podmiotami funkcjonującymi na terenie miejscowości oraz wystawiała
      faktury.
    - Odpłatna umowa dzierżawy pomiędzy Gminą a Spółką będzie umową zawartą na czas
      nieokreślony. Gmina uważa, że umowa będzie trwała dłużej niż 10 lat. Kwota czynszu
      dzierżawnego będzie wynosiła około 4,5% wartości inwestycji rocznie. Ustalona kwota
      czynszu będzie kwotą stałą. Co miesiąc Gmina będzie wystawiała na rzecz Spółki
      fakturę.

    - Gmina ustaliła, że wysokość czynszu dzierżawnego będzie ustalona w oparciu o stawkę
      amortyzacyjną i nie będzie wynikała z długości okresu użytkowania kanalizacji
      sanitarnej.
    - Wybudowaną sieć kanalizacji sanitarnej w Y, Gmina planuje oddać w płatną dzierżawę w
      pierwszej połowie roku 2025.
    - Wydatki na budowę kanalizacji sanitarnej w Y ponoszone były w roku 2018, inwestycja
      została oddana do użytkowania w roku 2018.
    - W chwili budowy kanalizacji sanitarnej w Y, Gmina nie planowała oddania sieci w
      odpłatną dzierżawę. Nie pozwalały na to zapisy w umowie o przyznaniu pomocy z
      Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w związku z realizacją ww.
      inwestycji. W chwili budowy kanalizacji sanitarnej w Y, Gmina nie wykluczała
      możliwości oddania w dzierżawę sieci kanalizacji sanitarnej po okresie trwałości
      operacji.
    - W wyniku budowy kanalizacji sanitarnej w miejscowości Y doszło do wytworzenia
      środka trwałego – sieci kanalizacyjnej. Sieć kanalizacji sanitarnej w miejscowości Y
      oddano do użytkowania w roku 2018.
    - W wyniku realizacji inwestycji doszło do wytworzenia nieruchomości – kanalizacji
      sanitarnej, o której mowa w art. 2 pkt 14a ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy odpłatne udostępnienie sieci kanalizacji
    sanitarnej w Y przez Gminę na rzecz Spółki będzie stanowiło zmianę jej przeznaczenia, w
    związku z czym Gmina będzie miała prawo do zastosowania tzw. korekty wieloletniej
    podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy oraz czy dla odliczenia podatku
    naliczonego związanego z wydatkami na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w Y Gmina
    powinna zastosować 10-letni okres korekty, w związku z czym Gmina ma prawo odliczać
    rocznie 1/10 podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki
    związane z budową wspomnianej infrastruktury do zakończenia 10-letniego okresu
    korekty.
    Wskazali Państwo w opisie sprawy, że Gmina planuje w połowie roku 2025 oddać w
    dzierżawę wybudowaną sieć kanalizacji sanitarnej w Y. Obecnie ww. infrastruktura
    wykorzystywana jest przez Gminę do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej
    na odpłatnym świadczeniu usług – odprowadzenie i oczyszczanie ścieków. Gmina
    wybudowaną infrastrukturę wykorzystuje również w bardzo niewielkim stopniu do
    odprowadzania i oczyszczania ścieków z budynku będącego własnością Gminy, tj. z
    świetlicy wiejskiej. Wybudowana sieć kanalizacyjna wykorzystywana jest więc do celów
    prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza; nie jest natomiast wykorzystywana do działalności zwolnionej od podatku
    VAT. Zatem odpłatne udostępnienie przez Gminę ww. sieci kanalizacji sanitarnej
    (dzierżawa) będzie stanowiło zmianę sposobu wykorzystania ww. infrastruktury.
    Odnosząc się natomiast do kwestii korekty podatku VAT od wydatków poniesionych na
    realizacją inwestycji na budowę kanalizacji sanitarnej w miejscowości Y, wskazuję, że
    zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 90c i art. 91 ustawy.
    Przepisy zawarte w art. 91 ustawy wprowadzają regułę ostatecznego rozliczenia podatku
    naliczonego za dany rok podatkowy w sytuacji, gdy odliczenia dokonano na podstawie
    proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy, a ponadto regulują kwestię odliczenia podatku
    w przypadku, gdy uprzednio odliczona kwota podatku naliczonego z różnych przyczyn
    musi zostać skorygowana lub w przypadku, gdy podatek naliczony nie został odliczony, bo
    na moment realizacji prawa do odliczenia nabyty towar lub usługa nie miały służyć
    działalności opodatkowanej, ale sytuacja ta uległa zmianie.
    Przepis art. 90c ust. 1 ustawy stanowi, że:

      W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku
      naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego,
      w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest
      obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając
      dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się
      odpowiednio.
    Natomiast stosownie z art. 90c ust. 2 i ust. 3 ustawy:
    2. W przypadku, gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla którego
      sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust. 22,
      może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w
      przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a.
    3. Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób
      określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby
      on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.
    Zatem z art. 90c ust. 1 ustawy wynika obowiązek korekty rocznej podatku naliczonego z
    jednoczesnym wskazaniem, że w zakresie tej korekty zastosowanie znajdą przepisy art. 91
    ust. 2 – ust. 9 ustawy.
    Wskazać należy, że dokonywane na bieżąco odliczenie podatku naliczonego ma charakter
    wstępny. Prewspółczynnik, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, co do zasady
    wyliczany jest na podstawie danych z poprzedniego roku podatkowego. Po zakończeniu
    roku podatkowego w pierwszym okresie rozliczeniowym roku następnego (tj. styczniu lub
    I kwartale) podatnik zobowiązany jest do dokonania korekty dokonanego odliczenia z
    wykorzystaniem już realnych danych za rok korygowany.
    Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:

      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    W myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Stosownie do art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
      tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
      korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane
      wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
      opodatkowaniu.
    Przepis art. 91 ust. 7 ustawy stanowi, że:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    W myśl art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do takich towarów i usług, które
    stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające
    amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały
    zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Z przepisów
    wynika również, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia
    podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej
    korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany
    przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

    Wprowadzenie procedury korekty związane jest z zasadą niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego, obowiązującą w podatku od towarów i usług. W momencie nabycia
    związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma
    zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub
    usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając
    prawo do odliczenia, uzasadniając dokonanie odliczenia albo zmieniając zakres prawa do
    odliczenia.
    Zatem, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest zobowiązany skorygować
    podatek naliczony, odliczony według proporcji wstępnej.
    Korekty należy dokonać w rozliczeniu za styczeń lub I kwartał roku następnego:
    • przy uwzględnieniu danych dla zakończonego roku podatkowego,
    • według proporcji rzeczywistej na podstawie art. 90c ust. 1 ustawy oraz art. 91 ust. 1-3
    ustawy.
    Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników
    majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku
    zaliczanych do środków trwałych o wartości początkowej przekraczającej 15.000 zł ustawa
    przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla
    nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat).
    Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada
    bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym
    czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do
    odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    Obowiązek dokonania korekty kwoty podatku odliczonego z uwzględnieniem proporcji
    właściwej dla zakończonego roku podatkowego w deklaracjach za pierwsze okresy
    rozliczeniowe następnych lat podatkowych dotyczy podatku związanego z nabyciem
    towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
    przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
    jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych
    nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł. W
    tym przypadku korekta nie jest bowiem jednorazowa, lecz ma charakter cząstkowy i
    wieloletni. W każdym kolejnym roku okresu korekty (1/5 dla środków trwałych, których
    wartość początkowa przekracza 15 000 zł, 1/10 dla nieruchomości) korygowana jest część
    podatku naliczonego, który przypada na ten okres (odpowiednio 5-letni i 10-letni). Taki
    mechanizm korekty dla podatku związanego z nabyciem tych towarów i usług związany
    jest z tym, że towary i usługi zaliczane do środków trwałych zazwyczaj są wykorzystywane
    w dłuższym okresie.
    Jak wynika z opisu sprawy, dokonali Państwo częściowego odliczenia wydatków
    poniesionych na ww. infrastrukturę z zastosowaniem prewspółczynnika, zgodnie z
    zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 2a-2h oraz § 3 rozporządzenia. Sieć kanalizacji
    sanitarnej w Y będzie od połowy roku 2025 wykorzystywana przez Państwa wyłącznie do
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    W świetle powyższego, w celu dokonania korekty odliczonego podatku VAT w związku ze
    zmianą sposobu wykorzystania ww. infrastruktury właściwe będzie zastosowanie
    odliczenia podatku dla tej korekty z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 1
    ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy.
    Wskazali Państwo we wniosku, że w wyniku realizacji inwestycji doszło do wytworzenia
    nieruchomości. W związku z powyższym, w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do
    środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł zastosowanie
    znajdzie 10-letni okres korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy.

    Roczna korekta – w opisanej sytuacji – dotyczy 1/10 kwoty podatku naliczonego przy
    nabyciu lub wytworzeniu środka trwałego i dokonuje się jej – w myśl art. 91 ust. 3 ustawy –
    w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po
    roku podatkowym, za który dokonuje się korekty. Pierwszym rokiem, za który należałoby
    dokonać korekty z tytułu zmiany przeznaczenia, będzie rok 2025, gdyż od tego roku
    Infrastruktura zostanie odpłatnie udostępniona Spółce w ramach umowy dzierżawy.
    Wówczas korekta winna być dokonana w styczniu następnego roku, tj. w styczniu 2026 r.
    w wysokości 1/10 podatku naliczonego zapłaconego przy budowie Infrastruktury.
    Prawo do tej korekty będzie przysługiwało z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86
    ust. 1 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art.
    88 ustawy.
    Podsumowanie
    Mając zatem na uwadze przywołane wyżej przepisy prawa wskazać należy, że odpłatne
    udostępnienie przez Gminę Spółce sieci kanalizacji sanitarnej w Y będzie stanowiło zmianę
    jej przeznaczenia, w związku z czym – w przypadku wykorzystywania Infrastruktury
    wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT (dzierżawy) Gmina
    będzie miała prawo do zastosowania korekty podatku VAT z tytułu wydatków
    poniesionych na Inwestycję (w odniesieniu do środków trwałych, których wartość
    początkowa przekracza 15.000 zł), który nie został odliczony przy ich nabyciu, zgodnie z
    art. 90c ustawy, na zasadach wynikających z art. 91 ust. 2 ustawy oraz art. 91 ust. 7 i 7a
    ustawy. Przy czym, korekta ta powinna być dokonywana corocznie, w okresie 10 lat od
    oddania Inwestycji do używania, w wysokości 1/10 podatku naliczonego wynikającego z
    faktur dokumentujących wydatki związane z budową Infrastruktury. Pierwsza korekta
    powinna zostać dokonana za rok, w którym zmienione zostanie przeznaczenie Inwestycji,
    tj. za rok 2025 w pierwszym okresie rozliczeniowym roku 2026.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań). Inne
    kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.