Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.775.2025.3.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-30
Teza: Opodatkowanie uzyskanego przychodu związanego z
odszkodowaniem/zadośćuczynieniem.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
odszkodowania-odszkodowanie umowne
zadośćuczynienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1. A.B. (dalej: Poszkodowany lub Wnioskodawca), który jest adwokatem wraz ze swoim
    wspólnikiem C.D. (dalej: Wspólnik Poszkodowanego), który także jest adwokatem,
    prowadzą razem kancelarię adwokacką w formie spółki partnerskiej, która zajmuje się m.

    in. świadczeniem pomocy prawnej kredytobiorcom walutowym (dalej: Kancelaria lub
    Spółka).
    2. Poszkodowany oraz Wspólnik Poszkodowanego w dalszej części niniejszego wniosku
    będą łącznie określani jako Wspólnicy lub Strony.
    3. W ramach prowadzonej działalności Wspólnicy wygrywali spory z dużymi podmiotami z
    sektora bankowego oraz ubezpieczeniowego, a także świadczyli usługi w sprawach
    karnych, cywilnych i gospodarczych i w wyniku sukcesów zawodowych zdobywali coraz
    większą bazę klientów.
    4. Jednocześnie jednak Wspólnik Poszkodowanego nie informując Poszkodowanego o
    tym, prowadził w ramach indywidualnej działalności (tj. poza Kancelarią) praktykę prawną
    w takim samym zakresie co Spółka nie informując Poszkodowanego o tym i nie uzyskując
    w tym zakresie żadnych wymaganych zgód na taką działalność, łamiąc tym samym
    obowiązujący obydwu wspólników zakaz konkurencji.
    Ponadto, dochodziło również do sytuacji w której zlecenia, które miały pierwotnie być
    wykonywane w ramach prowadzonej Wspólników Kancelarii, faktycznie wykonywał
    Wspólnik osobiście, wystawiał „na siebie” paragon, bądź fakturę (tj. jako wykonawca
    usługi), wskazując swój nr rachunku bankowego do rozliczeń z klientami, przez co
    Kancelaria faktycznie nie wykonała tej usługi „przejętej” (wbrew wiedzy i woli
    Poszkodowanego) przez Wspólnika, który bezpośrednio wykonał tą usługę klientowi, ze
    szkodą dla Kancelarii i Poszkodowanego Wspólnika polegającą na tym, że skoro Kancelaria
    usługi nie wykonała, to nie uzyskała wynagrodzenia od Klienta, przez co dochód Wspólnika
    Poszkodowanego, jako udziałowca Kancelarii, też był niższy.
    5. Nieprawidłowości te zostały zidentyfikowane przez Poszkodowanego po okresie ok.
    kilku lat i Poszkodowany Wspólnik (Wnioskodawca) zażądał od swojego Wspólnika
    zadośćuczynienia/ odszkodowania z tytułu ww. szkód, a Wspólnik na te warunki się
    zgodził, w wyniku czego została zawarta umowa wspólników z dnia 28 maja 2025 r.
    pomiędzy Poszkodowanym a Wspólnikiem Poszkodowanego (dalej: Umowa), która wprost
    wskazuje na obowiązek naprawienia ww. nieprawidłowości przez Wspólnika poprzez m.in.
    wypłatę odpowiedniej kwoty na rzecz Poszkodowanego z tytułu opisanych naruszeń
    /szkód. Jednocześnie jednak z uwagi na skalę naruszeń Wspólnicy pragną zaznaczyć, że
    kwoty wskazane w Umowie nie wyczerpują wszystkich roszczeń Poszkodowanego wobec
    Wspólnika Poszkodowanego i wysokość dodatkowych kwot należnych Poszkodowanemu
    zostanie precyzyjnie wyliczona przez Wspólników w przyszłości po szczegółowej analizie
    naruszeń dokonanych przez Wspólnika Poszkodowanego.
    6. Jednocześnie Strony w preambule do Umowy wyraźnie także zaznaczyły, że intencją
    Stron jest prowadzenie działalności w zakresie wskazanym w ust. 2 Umowy (tj. m.in. w
    zakresie świadczenia pomocy prawnej kredytobiorcom walutowym) wyłącznie w ramach
    Spółki oraz rozliczenie nienależnie uzyskanego wynagrodzenia z powyższego tytułu przez
    Wspólnika Poszkodowanego z Poszkodowanym w okresie działania Spółki.
    7. Jednocześnie zgodnie z Umową, Strony postanowiły m.in., że:
        Nie dopuszczają możliwości prowadzenia działalności przez któregokolwiek ze
        Wspólników w zakresie w jakim usługi takie świadczą w ramach Spółki,
        Ma zostać dokonana cesja umów zawartych przez Wspólnika Poszkodowanego na
        rzecz Spółki w zakresie działalności tożsamej z działalnością Spółki oraz we
        wszelkich rozliczeniach z klientami z tytułu działalności tożsamej z działalnością
        Spółki ma zostać wskazywany rachunek bankowy Spółki,
        Zobowiązano się do zakazu konkurencji pod sankcją kar umownych,

        Z uwagi na działalność prowadzoną przez Wspólnika Poszkodowanego w
        tożsamym zakresie co Spółka, bez uzyskania wcześniejszej zgody w tym zakresie,
        a także z wykorzystaniem infrastruktury Spółki, Poszkodowanemu przysługuje
        roszczenie względem Wspólnika Poszkodowanego o rozliczenie uzyskanego
        wynagrodzenia przez Wspólnika Poszkodowanego w stosunku wynikającym z
        umowy Spółki. Ponadto Wspólnik Poszkodowanego jest zobowiązany do
        rozliczenia z Poszkodowanym wynagrodzenia pobranego przez Wspólnika
        Poszkodowanego od klientów Spółki bezpośrednio na swój nr rachunku
        bankowego. Na poczet powyższego tytułu Wspólnik Poszkodowanego zapłaci na
        rzecz Poszkodowanego kwotę w wysokości i na zasadach określonych w Umowie.
        Przy czym jak już wspominano na wstępie niniejszego wniosku kwota ta może ulec
        zmianie.
        Umowa przewiduje również szczegółowe badanie dokonanych naruszeń przez
        Wspólnika Poszkodowanego, w tym m.in. zobowiązanie się do przesłania
        Poszkodowanemu wszystkich umów, które w ramach indywidualnej działalności
        zawierał Wspólnik Poszkodowanego, a których zakres tych umów jest tożsamy z
        działalnością Spółki i z tego tytułu nastąpi dalsze rozliczenie dokonanych
        naruszeń. Niedopełnienie obowiązków w zakresie tego szczegółowego badania z
        kolei będzie skutkować karami umownymi,
        Strony postanowiły m.in., że Wspólnik Poszkodowanego pozbawiony zostanie
        prawa reprezentowania Spółki oraz dokonanie dalszych zmian w umowie spółki w
        wyniku których Poszkodowanemu będzie przysługiwał 70% udział w zyskach i
        stratach Spółki, a Wspólnikowi Poszkodowanemu w 30%.
    8. Wszelkie środki otrzymane na podstawie Umowy przez Poszkodowanego od Wspólnika
    Poszkodowanego w wyniku dokonanych przez niego naruszeń opisanych powyżej będą w
    dalszej części niniejszego wniosku opisanego łącznie jako Odszkodowanie lub
    Zadośćuczynienie.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Stroną umowy jest A.B. i C.D., Spółka nie jest stroną umowy.
    Kwoty należne p. A.B. od p. C.D., opisane we wniosku o wydanie interpretacji, zgodnie z
    umową ma otrzymać wyłącznie p. A.B., a nie Spółka, mają one być wpłacane konto
    bankowe p. A.B., a nie na konto bankowe Spółki, etc.
    Pan A.B., oprócz bycia wspólnikiem Spółki partnerskiej z p. C.D., prowadzi indywidualną
    JDG, w ramach której świadczy usługi prawne.
    Pan A.B. planuje rozpoznać przychód podatkowy w ramach swojej JDG, a nie w ramach
    Spółki, gdyż to Pan A.B., a nie Spółka, otrzyma od Pana C.D. kwoty opisane w stanie
    faktycznym, ponadto Spółka nie jest stroną umowy z Panem C.D., lecz Pan A.B.
    Dla prowadzonej działalności gospodarczej przyjął Pan jako formę opodatkowania tzw.
    podatek liniowy 19% (art. 30c ust. 1 ustawy o Podatku Dochodowym od Osób Fizycznych).

## Pytanie

Czy Odszkodowanie, które ma otrzymać Wnioskodawca od Wspólnika na podstawie
    Umowy stanowi przychód z działalności gospodarczej, a jeśli tak, to czy datą powstania
    przychodu będzie data jego faktycznego otrzymania (tj. zasada kasowa)?

    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy:
    1) Odszkodowanie, które ma otrzymać Wnioskodawca od Wspólnika na podstawie Umowy
    stanowi przychód Poszkodowanego z działalności gospodarczej, a datą powstania
    przychodu będzie data jego otrzymania przez Poszkodowanego (tj. zasada kasowa).
    Powyższe stanowisko wynika z następujących okoliczności.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY:
    1. Na wstępie niniejszego uzasadnienia należy określić czy Odszkodowanie
    /Zadośćuczynienie ma rzeczywisty charakter odszkodowania.
    2. Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji „odszkodowanie”, a zatem
    konieczne w tym zakresie jest posiłkowanie się przepisami prawa cywilnego.
    3. W tym kontekście z kolei należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 361 § 1 Kodeksu cywilnego,
    zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa
    działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W myśl natomiast art. 361 § 2
    Kodeksu cywilnego w powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub
    postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł,
    oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    4. W myśl z kolei art. 363 § 1 Kodeksu cywilnego naprawienie szkody powinno nastąpić,
    według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź
    przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu
    poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego
    nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do
    świadczenia w pieniądzu. Przy czym § 2 ww. regulacji wskazuje, że jeżeli naprawienie
    szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według
    cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia
    za podstawę cen istniejących w innej chwili.
    5. Zatem, jak słusznie podsumowuje się powyższe regulacje w doktrynie prawniczej
    (Nazaruk Piotr (red.), Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany): „Artykuły 361–363
    zawierają przepisy o podstawowym znaczeniu dla obowiązku odszkodowawczego, który
    stanowi najbardziej charakterystyczną dla prawa cywilnego sankcję naruszenia jego
    zakazów lub nakazów. Komentowane przepisy regulują problematykę związku
    przyczynowego (art. 361 § 1), składników szkody (art. 361 § 2), sposobu naprawienia
    szkody (art. 363 § 1 i 2) oraz przyczynienia się poszkodowanego (art. 362).”
    6. Wśród rodzajów odpowiedzialności wymienia się przede wszystkim odpowiedzialność
    deliktową określoną w art. 415 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którą kto z winy swej
    wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia oraz odpowiedzialność
    kontraktową na podstawie której zgodnie z art. 471 Kodeksu cywilnego, dłużnik
    obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego
    wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest
    następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
    7. Mając zatem powyższe na uwadze uznać należy, że odszkodowanie jest należne w
    sytuacji w której dochodzi do wyrządzenia szkody czy utracenia korzyści, w tym doznanie
    finansowego uszczerbku na majątku. W takiej sytuacji z kolei wyrządzający szkodę
    zobowiązany jest do rekompensaty za wyrządzoną szkodę, która z kolei jest efektem
    wywołania zdarzenia/dokonania czynności przez wyrządzającego szkodę.
    8. Na podobne rozumienie wskazuje także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji z dnia 6 kwietnia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.787.2019.4.IR uznając, że:
    „Należy podkreślić, że każde odszkodowanie ma za zadanie wyrównanie szkody w
    majątku, utraconych korzyści lub szkody poczynionej na osobie (zadośćuczynienie).
    Odszkodowanie stanowi zawsze przychód, gdyż otrzymujący je powiększa w ten sposób

    swój majątek. Odszkodowanie w żadnym wypadku nie ma charakteru restytucyjnego,
    bowiem niczego nie przywraca, a jedynie wynagradza stratę lub krzywdę. Warunkiem
    otrzymania każdego odszkodowania jest zdarzenie, w wyniku którego dana osoba doznała
    określonego uszczerbku.”
    9. Podobne stanowisko zajął również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji z dnia 23 października 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.543.2024.3.KM.
    10. Mając zatem powyższe na uwadze, uznać należy Odszkodowanie, które ma otrzymać
    Poszkodowany Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki rzeczywistego odszkodowania,
    bowiem w wyniku działań Wspólnika Poszkodowanego doszło do realnego wyrządzenia
    szkody Poszkodowanemu, bowiem gdyby nie jego zachowanie to środki, które zgodnie z
    Umową mają zostać wypłacone na rzecz Poszkodowanego zostałyby rozliczone wcześniej
    w ramach podziałów zysków Spółki, którą prowadzą Wspólnicy.
    11. Należy przy tym zaznaczyć, że co do zasady, odszkodowania stanowią przychód na
    gruncie podatku PIT, przy czym ustawa o PIT wskazuje w art. 21 ust. 1 szeroki katalog
    zwolnień przedmiotowych. Zdaniem Wspólników, jednak żadne z ww. zwolnień nie będzie
    miało zastosowania w zakresie Odszkodowania, w tym również to określone w art. 21 ust.
    1 pkt 3 ustawy o PIT czy w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT.
    12. Przechodząc zatem dalej, należy zauważyć, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    PIT źródłami przychodów są pozarolnicza działalność gospodarcza.
    13. W myśl z kolei z art. 14 ust. 1 ustawy o PIT Za przychód z działalności, o której mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po
    wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników
    dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług
    za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
    towarów i usług.
    14. Przy czym art. 14 ust. 3 zawiera katalog przychodów, które nie podlegają
    opodatkowaniu w ramach działalności gospodarczej, jednak żadna z powyższych kategorii
    nie będzie dotyczyć Odszkodowania. W związku z powyższym, każde przysporzenie
    uzyskane w ramach działalności gospodarczej jest przychodem z tej działalności, z
    zastrzeżeniem art. 14 ust. 3 ustawy o PIT.
    15. Konsekwentnie zatem, również wszelkie odszkodowania/kary umowne także powinny
    być zakwalifikowane do tej kategorii, a więc podlegałyby opodatkowaniu tak jak ta
    działalność (tj. skala podatkowa, podatek liniowy, ryczałt).
    16. Podobnie także uznał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 6
    kwietnia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.787.2019.4.IR wskazując, że: „Tym samym,
    każde przysporzenie majątkowe, uzyskane w związku z prowadzoną pozarolniczą
    działalnością gospodarczą, stanowi przychód z tej działalności, o ile przepis art. 14 ust. 3
    ww. ustawy nie wyłącza go z tej kategorii. Oznacza to, że do przychodów z pozarolniczej
    działalności gospodarczej należy również zaliczyć odszkodowania, jeżeli zostały otrzymane
    w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.”
    17. W związku z powyższym, Odszkodowanie/Zadośćuczynienie, które ma być wypłacone
    przez Wspólnika Poszkodowanego powinno być traktowane jako przychód z działalności
    gospodarczej i opodatkowane tak jak pozostałe dochody Poszkodowanego.
    18. Należy także zauważyć, że zgodnie z art. 14 ust. 1c ustawy o PIT, za datę powstania
    przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p,
    dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego
    wykonania usługi, nie później niż dzień:
    1) wystawienia faktury albo
    2) uregulowania należności.

    19. Przy czym jednocześnie należy mieć na uwadze art. 14 ust. 1i ustawy o PIT, który
    stanowi, że w przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego
    nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania
    zapłaty.
    20. Wypłata odszkodowania/kary umownej nie jest wydaniem rzeczy, zbyciem prawa
    majątkowego, wykonaniem usługi, lub dostawą energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu
    przewodowego o których to czynnościach mówią powyższe regulacje, a zatem przychód
    powinien powstawać zgodnie z art. 14 ust. 1i ustawy o PIT, tj. na dzień otrzymania zapłaty
    (kasowo).
    21. Podobne stanowisko w kontekście odszkodowania wyraził również Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 9 września 2019 r., sygn. 0113-KDIPT2-
    1.4011.337.2019.1.RK: „Aby określić moment powstania przychodu w związku z tym, że
    mamy do czynienia ze świadczeniem odszkodowawczym, a zatem nie z wydaniem rzeczy,
    zbyciem prawa majątkowego, wykonaniem usługi, lub dostawą energii elektrycznej,
    cieplnej oraz gazu przewodowego, (o czym stanowi art. 14 ust. 1c i 1 h ww. ustawy)
    konieczne jest sięgnięcie po normę z art. 14 ust. 1i ww. ustawy. Zgodnie z brzmieniem
    powołanego przepisu, w przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do
    którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień
    otrzymania zapłaty.”
    22. Podobnie uznał również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w przytoczonej już
    interpretacji z dnia 6 kwietnia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.787.2019.4.IR.
    23. Tym samym, przychód z tytułu Odszkodowania/Zadośćuczynienia powinien powstać u
    Poszkodowanego dopiero w momencie faktycznej wypłaty na jego rzecz tego
    Odszkodowania/ Zadośćuczynienia przez Wspólnika Poszkodowanego. Ponadto p. A.B.
    wykaże z tego tytułu wyłącznie przychód podatkowy, bez zaliczania do swoich kosztów
    podatkowych jakiejkolwiek kwoty zapłaconej mu przez p. C.D.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
        Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody,
        z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
        których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru
        podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 powołanej ustawy, ustawodawca dokonał podziału przysporzeń
    majątkowych uzyskiwanych przez podatników na różne źródła przychodów. Zgodnie z tym
    przepisem odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:
        pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3),
        inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9).
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
        Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
        Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
        spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Na podstawie zaś art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    W art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały
    przykładowe czynności stanowiące przychód z działalności gospodarczej. Trzeba mieć na
    uwadze, że nie jest to jednak katalog zamknięty, w przeciwieństwie do spisu czynności
    zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym zawartych w art. 14 ust. 3 ww.
    ustawy.
    Zatem, co do zasady, przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie
    przysporzenia majątkowe uzyskane w związku z tą działalnością, o ile ustawa nie wyłącza
    ich z tej kategorii.
    Tym samym, każde przysporzenie majątkowe, uzyskane w związku z prowadzoną
    pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowi przychód z tej działalności, o ile przepis
    art. 14 ust. 3 ww. ustawy nie wyłącza go z tej kategorii.
    Natomiast jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    za  przychody  z  innych  źródeł,  o  których  mowa  w  art.  10  ust.  1  pkt  9,  uważa  się  w
    szczególności:
        kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej
        przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów
        o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
        zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
        indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na
        rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
        ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
        umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14
        , dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
        określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użyty w powyższym przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że ustawodawca jedynie
    przykładowo wskazał, jakie przychody należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9. Katalog ten nie jest więc katalogiem zamkniętym.
    Oznacza to, że do „innych źródeł” należy zakwalifikować wszelkie przychody – w
    rozumieniu ustawy – których nie można zaliczyć do któregokolwiek z pozostałych źródeł

    przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe.
    Istota zagadnienia w tej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy środki jakie ma Pan
    otrzymać od wspólnika na podstawie zawartej umowy kwalifikuje się do przychodu
    uzyskiwanego z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan adwokatem i wraz ze swoim wspólnikiem (również
    adwokatem), prowadzicie razem kancelarię adwokacką w formie spółki partnerskiej, która
    zajmuje się m.in. świadczeniem pomocy prawnej kredytobiorcom walutowym. Pana
    wspólnik nie informując Pana o tym, prowadził w ramach indywidualnej działalności (tj.
    poza Kancelarią) praktykę prawną w takim samym zakresie co Spółka. Zażądał Pan od
    swojego Wspólnika zadośćuczynienia/ odszkodowania z tytułu ww. szkód, a Wspólnik na
    te warunki się zgodził, w wyniku czego została zawarta umowa wspólników pomiędzy
    Panem a Pana Wspólnikiem. Stroną umowy jest Pan i Pana wspólnik, Spółka nie jest
    stroną umowy. Kwoty należne Panu od wspólnika, opisane we wniosku o wydanie
    interpretacji, zgodnie z umową ma otrzymać wyłącznie Pan, a nie Spółka, mają one być
    wpłacane na Pana konto bankowe, a nie na konto bankowe Spółki, etc. Oprócz bycia
    wspólnikiem Spółki partnerskiej ze wspólnikiem, prowadzi Pan indywidualną JDG, w
    ramach której świadczy Pan usługi prawne. Planuje Pan rozpoznać przychód podatkowy w
    ramach swojej JDG, a nie w ramach Spółki, gdyż to Pan, a nie Spółka, otrzyma od Pana
    Wspólnika kwoty opisane w stanie faktycznym, ponadto Spółka nie jest stroną umowy z
    Pana wspólnikiem, lecz Pan.
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny stwierdzam, że nie poniósł Pan szkody w
    majątku prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Skoro Kancelaria (spółka
    partnerska) nie uzyskała wynagrodzenia od klienta, to dochód Pana jako wspólnika tej
    spółki był niższy. W związku z powyższym, szkoda powstała w majątku spółki partnerskiej,
    w której jest Pan wspólnikiem, zatem nie sposób uznać, że wypłacone na Pana
    indywidualne konto bankowe kwoty, wynikające z umowy zawartej pomiędzy Panem i
    Pana wspólnikiem będą przychodem z Pana jednoosobowej działalności gospodarczej. Jak
    już wyżej wskazałem - kwoty te są bowiem związane ze szkodą powstałą w majątku spółki
    partnerskiej, w której jest Pan wspólnikiem.
    W związku z powyższym nie można uznać, że otrzymane przez Pana środki, będą
    stanowiły dla Pana przychód z działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego otrzymane środki należy zakwalifikować do przychodów z innych
    źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 analizowanej ustawy. Przychód ten będzie
    podlegał opodatkowaniu na zasadach ogólnych stosownie do art. 27 ww. ustawy.
    Tym samym stanowisko Pana uznałem za nieprawidłowe.
    Nie odniosłem się do pytania dotyczącego momentu powstania przychodu, gdyż oczekiwał
    Pan odpowiedzi na nie w sytuacji potwierdzenia, że odszkodowanie stanowi przychód z
    działalności gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,

    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.

    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.