Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.64.2025.4.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-14
Teza: Nabycie przez niemiecką osobę prawną w drodze
dziedziczenia udziału w nieruchomości położonej w Polsce nie
będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce na podstawie
ustawy o CIT w związku z art. 22 ust. 1 UPO.
Słowa kluczowe: nieruchomości
spadek
udział
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przedmiot opodatkowania-Przychody i koszty
niewpływające na dochód/stratę-Przychody ze źródeł
przychodów niepodlegających opodatkowaniu lub wolne
od podatku oraz koszty ich uzyskania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 25 marca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Dnia (...) zmarł w ... (Niemcy) Pan X, który na stałe mieszkał w Niemczech. W związku z tym
    faktem oraz brakiem innych spadkobierców niemiecki sąd spadku wydał prawomocne
    postanowienie stwierdzające, że spadek po Panu X dziedziczy A (...).
    W skład spadku wchodzi udział w nieruchomości położonej w Polsce. A jest niemiecką
    osobą prawną (...).

## Pytanie

Czy do dziedziczenia przez A udziału w nieruchomości położonej w Polsce ma
    zastosowanie podatek dochodowy od osób prawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr
    2)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Nie, do dziedziczenia przez A udziału w nieruchomości położonej w Polsce nie ma
    zastosowania podatek dochodowy od osób prawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych
      i spółek kapitałowych w organizacji.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
      miejsce ich osiągania.
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Określając podmiotowy zakres obowiązywania ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, ustawodawca polski przyjął dwie zasady: nieograniczonego obowiązku
    podatkowego, dotyczącego osób prawnych mających siedzibę lub zarząd w Polsce (zasada
    rezydencji - art. 3 ust. 1 ustawy o CIT) i ograniczonego obowiązku podatkowego,
    dotyczącego tych osób prawnych, które nie mają siedziby lub zarządu w Polsce (zasada
    źródła - wyrażona w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT). Zasada ograniczonego obowiązku
    podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu
    powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym
    podatnik ma siedzibę lub zarząd.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o CIT dotyczący zwolnienia podmiotowego – wymienia podmioty, które
    są zwolnione od podatku.
    Zgodnie z tym przepisem:

    Zwalnia się od podatku:
      1) Skarb Państwa;
      2) Narodowy Bank Polski;
      3) jednostki budżetowe;
      4) państwowe fundusze celowe, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
        finansach publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1530, 1572, 1717, 1756 i 1907 oraz z
        2025 r. poz. 39);
      4a) Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;
      4b) wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej;
      4c) Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, z wyłączeniem działalności
        gospodarczej, o której mowa w art. 240 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo
        wodne (Dz.U. z 2024 r. poz. 1087, 1089 i 1473);
      5) przedsiębiorstwa międzynarodowe i inne jednostki gospodarcze utworzone przez
        organ administracji państwowej wspólnie z innymi państwami na podstawie
        porozumienia lub umowy, chyba że porozumienia te lub umowy stanowią inaczej;
      6) jednostki samorządu terytorialnego w zakresie dochodów określonych w przepisach
        ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego;
    7) Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa;
    8) (uchylony)
    9) (uchylony)
    10) fundusze inwestycyjne otwarte oraz specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte,
        utworzone na podstawie ustawy o funduszach inwestycyjnych, z wyłączeniem
        specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych stosujących zasady i
        ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszy inwestycyjnych zamkniętych;
    10a) instytucje wspólnego inwestowania, z zastrzeżeniem ust. 4, posiadające siedzibę w
        innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w
        innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które
        spełniają łącznie następujące warunki:
          a) podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem
          dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
          osiągania,
          b) wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków
          pieniężnych, zebranych w drodze publicznego proponowania nabycia ich
          tytułów uczestnictwa w papiery wartościowe lub instrumenty rynku
          pieniężnego,
          c) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów
          nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
          d) ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów
          nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
          e) posiadają depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,
          f) zarządzane są przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na
          podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem
          finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę;
    11) fundusze emerytalne utworzone na podstawie przepisów o organizacji i
        funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;
    11a) podatników posiadających siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie
        członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego prowadzących program emerytalny, w zakresie dochodów

        związanych z gromadzeniem oszczędności na cele emerytalne, którzy spełniają
        łącznie następujące warunki:
          a) podlegają w państwie, w którym mają siedzibę, opodatkowaniu podatkiem
            dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
            osiągania,
          b) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych władz
            państwa, w którym mają siedzibę,
          c) ich działalność podlega nadzorowi właściwych władz państwa, w którym
            mają siedzibę,
          d) posiadają depozytariusza prowadzącego rejestr aktywów tych podatników,
          e) przedmiotem ich działalności jest wyłącznie gromadzenie środków
            pieniężnych i ich lokowanie, z przeznaczeniem na wypłatę uczestnikom
            programu emerytalnego po osiągnięciu przez nich wieku emerytalnego;
    12) Zakład Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w ustawie z dnia 13 października
        1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 497, 863, 1243 i
        1615);
    12a) Fundusz Rezerwy Demograficznej, o którym mowa w ustawie z dnia 13 października
        1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych;
    13) (uchylony)
    14) (uchylony)
    15) Rządową Agencję Rezerw Strategicznych;
    16) Narodowy Fundusz Zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o
        świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z
        2024 r. poz. 146, 858, 1222, 1593, 1615 i 1915);
    17) Bankowy Fundusz Gwarancyjny;
    18) podmiot zarządzający aktywami w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o
        Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz
        przymusowej restrukturyzacji (Dz.U. z 2024 r. poz. 487);
    19) Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa;
    20) jednostki dozoru technicznego, o których mowa w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o
        dozorze technicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1194);
    21) Krajowy Zasób Nieruchomości;
    22) Polską Agencję Nadzoru Audytowego, o której mowa w ustawie z dnia 11 maja 2017 r.
        o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz.U. z
        2024 r. poz. 1035 i 1863);
    23) kasy zapomogowo-pożyczkowe, o których mowa w ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o
        kasach zapomogowo-pożyczkowych (Dz.U. poz. 1666);
    24) Agencję Mienia Wojskowego;
    25) fundację rodzinną.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy A jest niemiecką osobą prawną (...), zatem zgodnie z
    powołanym art. 1 ust. 1 ustawy o CIT, przepisy tej ustawy mają do niego zastosowanie. A
    (...) nie polega zwolnieniu podmiotowemu na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o CIT,
    ponieważ nie jest żadnym z podmiotów wymienionym w tym artykule.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy do dziedziczenia przez A udziału w
    nieruchomości położonej w Polsce ma zastosowanie podatek dochodowy od osób
    prawnych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 2 ustawy o CIT:

      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub
      praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
    Powyższy przepis mimo, że jest przepisem „otwartym” ze względu na użyte sformułowanie
    „w szczególności” nie obejmuje nabycia nieruchomości przez nierezydenta w sposób
    przedstawiony we wniosku. Wg ww. przepisu dochody (przychody) powinny pochodzić z
    położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, a wskazana we wniosku
    nieruchomość jako składnik majątku nierezydenta, nie wygenerowała żadnego
    faktycznego dochodu dla Wnioskodawcy. Wnioskodawca nabywa ją jedynie w sposób
    nieodpłatny w ramach spadku, nabycie ma więc szczególny charakter i w przeciwieństwie
    do odpłatnego nabycia nie wymaga poniesienia ciężaru zapłaty/wynagrodzenia na rzecz
    zbywcy. Dopiero późniejsze jej zbycie, najem, dzierżawa lub inne ewentualne formy
    przeniesienia własności lub jej udostępnienia będą skutkować dla Wnioskodawcy
    powstaniem obowiązku podatkowego na terytorium Polski.
    Zatem w ramach przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego nieodpłatne
    nabycie nieruchomości przez nierezydenta na terytorium Rzeczypospolitej Polski nie
    stanowi przychodu z takiej nieruchomości. Nabycie nieodpłatne składnika majątku
    stanowi formę przysporzenia, która w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT stanowi
    przychód, jednakże mając na uwadze ww. art. 3 ust. 3 pkt 2 ustawy o CIT, przychód taki
    („na tym etapie”) jest traktowany jako osiągnięty wprost z nieruchomości położonej na
    terytorium Polski. Wnioskodawca będzie mógł uzyskać przychód z nieruchomości
    położonej na terytorium Polski dopiero po jej nabyciu (w tym przypadku nieodpłatnym) i
    wskutek jej późniejszego przeznaczenia np. do sprzedaży lub najmu itp.
    Na odrębność czynności nieodpłatnego nabycia i późniejszej np. sprzedaży nieodpłatnie
    nabytego składnika majątku, może wskazywać chociażby art. 15 ust. 1i ustawy o CIT, który
    określa zasady ustalania kosztu uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia
    rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie. Nabycie nieodpłatne
    rzeczy lub praw to jedno zdarzenie, natomiast późniejsze ich „zagospodarowanie” np. w
    formie zbycia, najmu itp. to kolejna odrębna czynność, związana już bezpośrednio z
    uzyskiwaniem dochodu z danej nieruchomości.
    Istotną okolicznością jest również to, że Wnioskodawca nie prowadzi na terytorium Polski
    żadnej formy działalności, która mogłaby wiązać się z powstaniem obowiązku
    podatkowego np. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej poprzez zakład.
    W myśl art. 91 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (t. j.
    Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.):
      1. Ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw
        Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest
        bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania
        ustawy.
      2. Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma
        pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.
    W niniejszej sprawie należy odwołać się do umowy między Rzecząpospolitą Polską a
    Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i od majątku z dnia 14 maja 2003 r. (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 12, poz.
    90 ze zm., dalej: „UPO).
    Na podstawie art. 1 UPO:

      Niniejsza umowa dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      jednym lub w obu Umawiających się Państwach.
    W myśl art. 2 ust. 1 i 2 UPO:
      (1) Niniejsza umowa dotyczy podatków od dochodu i od majątku, bez względu na
        sposób ich poboru, które pobiera się na rzecz Umawiającego się Państwa lub jego
        jednostek terytorialnych.
      (2) Za podatki od dochodu i od majątku uważa się wszystkie podatki, które pobiera się
        od całego dochodu, od całego majątku albo od części dochodu lub majątku,
        włączając podatki od zysku z przeniesienia własności majątku ruchomego lub
        nieruchomego, podatki od ogólnych kwot wynagrodzeń wypłacanych przez
        przedsiębiorstwa, jak również podatki od przyrostu majątku.
    Jak stanowi art. 3 ust. 1 pkt a, b i c UPO:
    W rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej:
      a) wyrażenia „Umawiające się Państwo” i „drugie Umawiające się Państwo” oznaczają
        odpowiednio Rzeczpospolitą Polską lub Republikę Federalną Niemiec i jeżeli są
        zastosowane w sensie geograficznym dla celów niniejszej umowy - obszar, na
        terenie którego stosowane jest prawo podatkowe danego państwa;
      b) określenie „osoba” oznacza osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób;
      c) określenie „spółka” oznacza osobę prawną lub inną jednostkę, którą dla celów
        podatkowych traktuje się jako osobę prawną.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 UPO:
      Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z
      gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się
      Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
    Z kolei z art. 6 ust. 3 UPO stanowi, że:
      Postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu stosuje się do dochodu osiągniętego z
      bezpośredniego użytkowania, najmu, dzierżawy lub innego rodzaju użytkowania
      majątku nieruchomego.
    Tym samym nieodpłatne nabycie nieruchomości w Polsce przez nierezydenta w ramach
    spadku, nie może zostać objęte regulacją ww. art. 6 UPO, wynika to wprost z literalnego
    brzmienia ww. art. 6 ust. 3 UPO, który odnosi się jedynie do określonych form
    użytkowania majątku nieruchomego.
    Z kolei z art. 13 ust. 1 UPO wynika, że:
      Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego w
      rozumieniu artykułu 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Ponadto, z art. 13 ust. 5 UPO wynika, że:
      Zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w
      powyższych ustępach podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się
      Państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    Zestawienie ww. dwóch ust. 1 i 5 z art. 13 UPO wskazuje, że znaczenie ma miejsce
    zamieszkania lub siedziba przenoszącego własność majątku oraz rodzaj majątku, którego
    własność jest przenoszona. Jeśli przeniesienie własności dotyczy majątku nieruchomego,
    to może być opodatkowane w kraju, w którym ta nieruchomość jest położona, mimo że

    przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim kraju. Z kolei
    przeniesienie własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w ustępach 1-4 art. 13
    UPO podlega opodatkowaniu tylko w tym państwie, w którym przenoszący własność ma
    miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    Powyższe przepisy odnoszą się więc do przeniesienia własności różnego majątku, gdy
    przenoszący własność jest nierezydentem drugiego kraju. Natomiast istotnym
    „elementem” powyższych regulacji jest wystąpienie przenoszącego własność, a w sytuacji
    przedstawionej we wniosku, Wnioskodawca nie jest przenoszącym własność
    nieruchomości. Jest on jedynie podmiotem któremu, przypisano własność nieruchomości
    położonej na terenie Polski w drodze spadku.
    Mając powyższe na uwadze, na tle przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego,
    skoro nieodpłatne nabycie nieruchomości w Polsce w drodze spadku przez niemiecką
    osobą prawną, nie jest objęte regulacjami ww. art. 6 i 13 UPO. Zastosowanie w sprawie
    znajdzie art. 22 ust. 1 UPO, z którego wynika, że:
      Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się
      Państwie, bez względu na to, gdzie są osiągane, a które nie są objęte
      postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy, podlegają
      opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że nabycie przez Państwa w drodze dziedziczenia
    udziału w nieruchomości położonej w Polsce nie będzie podlegało opodatkowaniu w
    Polsce na podstawie ustawy o CIT w związku z art. 22 ust. 1 UPO.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W zakresie podatku od spadków i darowizn wydano odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.