Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-157/14-3/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-06-24
Teza: Czy prawidłowe będzie postępowanie Teatru, który w myśl przepisów art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i umów o unikaniu podwójnego opodatkowania: art. 17 ust. 3 z Litwą i art. 17 ust. 3 ze Szwajcarią – nie dokona potrącenia podatku dochodowego w wysokości 20% od kwoty brutto umowy potwierdzonej wystawioną fakturą na rzecz Teatru w przypadku aktualnego certyfikatu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność artystyczna; Litwa; podatek-pobór podatku; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; płatnik; Szwajcaria
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2014 r. (data wpływu 3 kwietnia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku poboru podatku dochodowego od przychodów uzyskanych przez:

*   Teatr z Litwy,

*   Teatr ze Szwajcarii

– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku poboru podatku dochodowego od przychodów uzyskanych przez teatry zagraniczne.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Działalność Teatru prowadzona jest w oparciu o ustawę z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r., poz. 406). Z ustawy wynika, że działalność kulturalna „(…) polega na tworzeniu upowszechnianiu i ochrony kultury”. W ramach tej działalności Teatr w 2014 r., po raz trzeci został organizatorem zadania pn. „Festiwal Teatralny”, realizowanego w ramach podpisanej umowy z Województwem. Na ten Festiwal Teatr otrzymał środki finansowe w formie dotacji z budżetu województwa. Udział w Festiwalu w br. mogą brać Teatry z krajów Europy takich jak: Belgia, Szwajcaria, Litwa.

Przedmiotem kontraktów, które zostaną zawarte z Teatrami z wyżej wymienionych krajów może być cyt. „Zamawiający /tj. Teatr/ jako organizator Festiwalu Teatralnego odbywającego się w Ł. powierza wystawienie, a Wykonawca, /tj. Teatr zagraniczny / zobowiązuje się wystawić całkowicie przygotowany spektakl pn. (…) w dniu (\`(...)\`), o godz. (…)”.

W wykonaniu przedmiotu umowy Wykonawca zobowiązuje się do wystawienia całkowicie przygotowanego spektaklu pn. (…) oraz pokryje we własnym zakresie koszty:

*   dostarczenia na miejsce wystawienia spektaklu kompletnych elementów scenografii, /tj. dekoracji, kostiumów, urządzeń, rekwizytów/,

*   dowiezienia do teatru – (w przypadku transportu drogowego lub miejsca lądowania samolotu) – zorganizowanym przez Wykonawcę transportem członków zespołu artystycznego i technicznego,

*   ubezpieczenia członków zespołu teatralnego i elementów scenografii na czas pobytu w Polsce, oraz inne tp. koszty.

W zamian za wystawienie całkowicie przygotowanego spektaklu teatralnego Zamawiający zapłaci Wykonawcy kwotę w wysokości … Euro brutto (słownie …), co stanowi równowartość w PLN obliczoną według kursu na dzień dokonania przelewu, po dokonaniu potrąceń wynikających z przepisów prawa polskiego.

W oparciu o art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i art. 17 ust. 3 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Belgią, Litwą i Szwajcarią oraz zgodnie z przepisami w kontraktach z Teatrami zagranicznymi Wnioskodawca zamierza:

*   dokonać potrącenia ryczałtowego podatku dochodowego od przychodów uzyskanych na terenie RP na podstawie wystawionej faktury przez Teatr z Belgii,

*   nie dokonać potrącenia ryczałtowego podatku dochodowego od przychodów uzyskanych na terenie RP na podstawie wystawionych faktur przez te Teatry jak niżej:
    
    *   Teatr z Litwy – w przypadku aktualnego certyfikatu,
    
    *   Teatr ze Szwajcarii – w przypadku aktualnego certyfikatu.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w ramach umów, które zostaną zawarte na wystawienie całkowicie przygotowanych spektakli teatralnych przez zagraniczne osoby prawne nie występuje proces przeniesienia praw autorskich i zagadnienie licencji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe będzie postępowanie Teatru, który w myśl przepisów art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i umów o unikaniu podwójnego opodatkowania:

*   art. 17 ust. 3 z Belgią – dokona potrącenia 20% podatku ryczałtowego od kwoty brutto umowy, potwierdzonej wystawioną fakturą;

*   art. 17 ust. 3 z Litwą i art. 17 ust. 3 ze Szwajcarią – nie dokona potrącenia podatku dochodowego w wysokości 20% od kwoty brutto umowy potwierdzonej wystawioną fakturą na rzecz Teatru w przypadku aktualnego certyfikatu?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej obowiązku poboru podatku dochodowego od przychodu uzyskanego przez Teatr z Litwy i Teatr ze Szwajcarii, natomiast w pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie przepisów art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy potrącić podatek od uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów na terenie RP z działalności widowiskowej, rozrywkowej i sportowej w wysokości 20%.

Z przepisu art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że osoba prawna Teatr, dokonując wypłat należności z tytulu przychodów uzyskanych przez zagraniczne osoby prawne (Teatry) na podstawie zawartych umów i wystawionych faktur przez Teatry zagraniczne ma obowiązek pobrać w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Pobranie lub niepobranie tego podatku należy rozpatrywać łącznie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz z otrzymanym certyfikatem rezydencji.

Według Wnioskodawcy, zapisy art. 17 ust. 3 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Litwą i Szwajcarią zezwalają na niepobieranie ryczałtowego podatku dochodowego 20% od przychodów uzyskanych w Polsce przez Teatr z Litwy i Szwajcarii po dostarczeniu aktualnego certyfikatu rezydencji, ponieważ pobyt w Polsce jest całkowicie opłacony z funduszy publicznych, (dotacja Teatru uzyskana od Organizatora – Samorządu Województwa).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zakres obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych wyznaczony jest bądź przez siedzibę lub zarząd usytuowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bądź też przez dochody osiągane na tym terytorium. Uzyskanie dochodów na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej sprawia, że podatnicy osiągający taki dochód, podlegają ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – ustala się w wysokości 20% tych przychodów.

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 21 ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 17 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Litewskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Warszawie dnia 20 stycznia 1994 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 51, poz. 277, z późn. zm.), bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15, dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Stosownie do treści art. 17 ust. 2 ww. Umowy, jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca nie przypada temu artyście lub sportowcowi, lecz innej osobie, to dochód taki, bez względu na postanowienia artykułów 7, 14 i 15, może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

W świetle art. 17 ust. 3 ww. Umowy, postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania do dochodu z działalności artysty lub sportowca, wykonywanej w Umawiającym się Państwie, jeżeli pobyt w tym Państwie jest finansowany w całości lub w części z funduszów publicznych drugiego Umawiającego się Państwa lub jego jednostek terytorialnych, lub władz lokalnych. W takim przypadku dochód podlega opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym artysta lub sportowiec ma miejsce zamieszkania.

W myśl art. 17 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz. U. z 1993 r.Nr 22, poz. 92, z późn. zm.), bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15 dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Stosownie do treści art. 17 ust. 2 ww. Konwencji jeżeli dochód mający związek z osobistą działalnością takiego artysty lub sportowca nie przypada temu artyście lub sportowcowi, lecz innej osobie, dochód taki – bez względu na postanowienia artykułów 7, 14 i 15 – może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana. Postanowienie niniejszego ustępu nie ma zastosowania, jeżeli stwierdzi się, że ani sam artysta lub sportowiec, ani też osoby z nim związane nie mają bezpośrednio udziału w dochodzie danej osoby.

W świetle art. 17 ust. 3 ww. Konwencji postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania do dochodów z działalności wykonywanej przez artystów lub sportowców, jeżeli taki dochód pochodzi bezpośrednio w istotnym stopniu z funduszy publicznych.

W tym miejscu wskazać należy, że zawarte w art. 17 ust. 2 ww. Umowy polsko-litewskiej i w art. 17 ust. 2 ww. Konwencji polsko-szwajcarskiej sformułowanie, że dochód m.in. artysty scenicznego „może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana” nie oznacza możliwości wyboru, w którym państwie dochód ten podlega opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza, że państwo, w którym działalność artysty jest wykonywana (tj. Polska) ma prawo opodatkować takie dochody, jeżeli na podstawie polskich przepisów dochody te podlegają w Polsce opodatkowaniu (umowy są bowiem zawierane pomiędzy państwami, a nie z poszczególnymi podatnikami). Używane w umowach bilateralnych słowo „mogą” należy zatem rozumieć jako prawo administracji skarbowej danego państwa do opodatkowania określonych rodzajów dochodów. Postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przyznają więc państwu będącemu stroną umowy prawo do opodatkowania danego rodzaju dochodu, jeżeli ustawodawstwo wewnętrzne nakłada podatek na taki rodzaj dochodu (przychodu) – a taki obowiązek nakłada art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że Teatr w 2014 r., po raz trzeci został organizatorem zadania pn. „Festiwal Teatralny”, realizowanego w ramach podpisanej umowy z Województwem. Na ten Festiwal Teatr otrzymał środki finansowe w formie dotacji z budżetu województwa. Udział w Festiwalu w br. mogą brać Teatry z krajów Europy takich jak: Belgia, Szwajcaria, Litwa. Przedmiotem kontraktów, które zostaną zawarte z Teatrami z wyżej wymienionych krajów może być cyt. „Zamawiający /tj. Teatr/ jako organizator Festiwalu Teatralnego odbywającego się w Ł. powierza wystawienie, a Wykonawca, /tj. Teatr zagraniczny/ zobowiązuje się wystawić całkowicie przygotowany spektakl (…). W zamian za wystawienie całkowicie przygotowanego spektaklu teatralnego Zamawiający zapłaci Wykonawcy kwotę w wysokości ……euro brutto (słownie ……), co stanowi równowartość w PLN obliczoną według kursu na dzień dokonania przelewu, po dokonaniu potrąceń wynikających z przepisów prawa polskiego.

Zatem, z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wykonawcą będzie Teatr zagraniczny i na rzecz tego Wykonawcy Zamawiający dokona zapłaty.

Spektakl teatralny i dochód (przychód) z jego prezentacji bez wątpienia związany będzie z osobistą działalnością artystów występujących w przedstawieniu lecz będzie przypadał nie bezpośrednio artystom, lecz Teatrowi, dla którego osoby te pracują („innej osobie” w rozumieniu przepisu art. 17 ust. 2 ww. Umowy i art. 17 ust. 2 ww. Konwencji).

Jednocześnie, w myśl art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2b, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. (…). Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Płatnik może więc, na podstawie przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie pobierać zryczałtowanego podatku w ogóle, bądź też pobierać go w niższej stawce wynikającej z umowy. Pobranie podatku w stawce wynikającej z umowy, bądź też odstąpienie od poboru zryczałtowanego podatku możliwe jest bowiem tylko pod warunkiem udokumentowania płatnikowi dla celów podatkowych siedziby podatnika (odbiorcy płatności) uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Zgodnie z art. 4a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji – oznacza to zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.

Wnioskodawca opisując zdarzenie przyszłe wskazał, że na organizację Festiwalu otrzymał środki finansowe w formie dotacji z budżetu województwa. Jeżeli zatem pobyt artystów Teatru z Litwy w Polsce jest finansowany w całości lub w części z funduszów publicznych, tak jak wskazuje art. 17 ust. 3 ww. Umowy polsko-litewskiej i dochód (przychód) uzyskany z tytułu działalności artystycznej wykonywanej w Polsce przez Teatr ze Szwajcarii pochodzi w istotnym stopniu z funduszy publicznych tak jak stanowi art. 17 ust. 3 ww. Konwencji polsko-szwajcarskiej, to przy założeniu, że Wnioskodawca będzie posiadać certyfikat rezydencji podatkowej Teatru z Litwy i certyfikat rezydencji podatkowej Teatru ze Szwajcarii, wówczas nie będzie obowiązany, jako płatnik, do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego, ponieważ w sprawie będą miały zastosowanie postanowienia art. 17 ust. 3 ww. Umowy polsko-litewskiej i art. 17 ust. 3 ww. Konwencji polsko-szwajcarskiej.

Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych wyżej przepisów tut. Organ stoi na stanowisku, że Wnioskodawca nie ma obowiązku pobrania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatku dochodowego od przychodu uzyskanego przez Teatr z Litwy i Teatr ze Szwajcarii z tytułu wykonywania działalności artystycznej w Polsce, jeżeli finansowanie następuje z funduszy publicznych – zgodnie z treścią art. 17 ust. 3 Umowy polsko-litewskiej i art. 17 ust. 3 ww. Konwencji polsko-szwajcarskiej – będąc w posiadaniu certyfikatu rezydencji ww. podmiotów.

Natomiast w sytuacji, gdy Teatr z Litwy bądź Teatr ze Szwajcarii nie dostarczy certyfikatu rezydencji podatkowej, to przychód uzyskany z działalności artystycznej podlegać będzie opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym od osób prawnych według stawki 20% – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 17 ust. 2 ww. Umowy polsko-litewskiej i art. 17 ust. 3 ww. Konwencji polsko-szwajcarskiej. Oznacza to również, że na Wnioskodawcy ciążyć będą obowiązki związane z poborem i zapłatą tego podatku, a także stosowne obowiązki informacyjne wynikające z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.