Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.172.2018.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-11
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; podatek-zwrot podatku; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2018 r. (data wpływu 19 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego przy realizacji projektu pn. „K.” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego przy realizacji projektu pn. „K.”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina dnia 30 czerwca 2017 r. podpisała umowę o dofinansowanie projektu pod nazwą „K.” współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Osi priorytetowej 6 - „Kultura i dziedzictwo”, Działanie - 6.1. -Infrastruktura kultury, Poddziałanie - 6.1.2. - „Instytucje Kultury” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Okres realizacji projektu ustalony został na: rozpoczęcie realizacji 8 marca 2017 r., rozpoczęcie rzeczowe realizacji 25 lipca 2017 r., zakończenie finansowe realizacji 31 lipca 2018 r.

Beneficjentem projektu jest Gmina, natomiast podmiotem realizującym projekt jest Urząd Miejski (jednostka pomocnicza realizująca zadania organu). Wymienione zadanie dotyczy zadań własnych Gminy zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1875).

Przedmiotem ww. projektu jest kompleksowy remont i przebudowa budynku M. w celu utworzenia M., natomiast zakres projektu obejmuje: opracowanie studium wykonalności i wniosku o dofinansowanie, roboty budowlane, nadzór inwestorski, dostawę i montaż infokiosku, promocję projektu. Celami ogólnymi projektu są: zachowanie dziedzictwa kulturowego dla przyszłych pokoleń, podniesienie atrakcyjności turystycznej regionu, podniesienie atrakcyjności oferty kulturowej oraz wzrost znaczenia kultury dla mieszkańców, poprawa warunków wizualnych i turystycznych miasta. Celami głównymi projektu jest więcej osób korzystających z oferty instytucji kultury budujących tożsamość regionalną w województwie poprzez kompleksowy remont i przebudowę budynku M. w N. w celu utworzenia M. Cel główny zostanie osiągnięty poprzez realizację następujących celów szczegółowych: poprawa efektywności energetycznej budynku, poprawa stanu technicznego budynku M., poprawa dostępu osób niepełnosprawnych do infrastruktury i oferty kulturalnej, poszerzona oferta kulturalna miasta o działalność M., lepsza jakość oferowanych usług kulturalnych na terenie Gminy, poprawa warunków lokalowych do prowadzenia działalności kulturalnej w M., zwiększenie możliwości wystawienniczych i edukacyjnych w N. Za najważniejsze potrzeby w związku z realizacją projektu uznano: konieczność stworzenia odpowiedniej przestrzeni lokalowej na prowadzenie działalności kulturalnej na terenie Gminy, co spowoduje zwiększenie dostępności do zasobów kultury, stworzenie miejsca, które pozwoliłoby na praktyczne poznanie dziedzictwa kulturowego regionu, konieczność dostosowania oferty kulturalnej do potrzeb odbiorców. Utworzenie M. pozwoli na wykreowanie i wypromowanie własnego produktu regionalnego, który będzie przyciągał turystów zainteresowanych nie tylko poznaniem cennych zabytków na terenie miasta, ale także możliwością udziału w całorocznych warsztatach rzemieślniczych. Odbiorcą oferty M. jest przede wszystkim środowisko lokalne. Różnorodność realizowanych działań pozwala wyodrębnić kilka grup mogących korzystać z obecnej oraz poszerzonej, dzięki realizacji zaplanowanej inwestycji, oferty edukacyjno-kulturalnej: dzieci i młodzieży szkolnej, młodzieży i osób dorosłych, osób niepełnosprawnych. Utworzenie M.ma czerpać z kultury i tradycji oraz kreować produkt regionalny będący atrakcją również dla turystów spoza województwa. Dlatego jedną z grup docelowych są także mieszkańcy województw ościennych, mogący uczestniczyć np. w otwartych warsztatach zawodów dawnych oraz wystawach promujących ich produkty.

Właścicielem projektu po jego realizacji będzie Gmina, gdyż zgodnie z wymogami unijnymi, Gmina przez 5 lat od daty płatności końcowej nie będzie mogła przenosić własności, czyli zbyć majątku. Wytworzone w ramach projektu produkty będą stanowiły własność Gminy, a inwestycja jest realizowana na nieruchomościach stanowiących własność Gminy. Po zakończeniu projektu, przez okres 5 lat od daty płatności końcowej na rzecz beneficjenta, instytucją zarządzającą i odpowiedzialną za eksploatację projektu będzie M. Powyższe zadania będą uregulowane nieodpłatną umową użyczenia pomiędzy M., a Gminą. M. jest samorządową instytucją kultury i jednostką organizacyjną Gminy, posiadającą osobowość prawną i będącą samodzielnym podatnikiem VAT. Po zakończeniu projektu koszty utrzymania powstałej infrastruktury, której właścicielem będzie Gmina będą finansowane z budżetu M., na który składają się dochody własne jednostki oraz dotacja podmiotowa z budżetu Gminy na działalność statutową, którą zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej organizator (Gmina) zapewnia instytucji kultury, jako środki niezbędne do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy, instytucja kultury gospodaruje samodzielnie użyczoną (nieodpłatnie) częścią mienia oraz prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków, kierując się zasadami efektywności ich wykorzystania.

Do dnia 30 września 2009 r. Gmina była zwolnionym podatnikiem podatku od towarów i usług (w tym okresie Gmina nie składała deklaracji VAT-7), natomiast Urząd Miejski był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (Urząd Miejski składał w tym okresie deklaracje VAT-7). Od dnia 1 października 2009 r. Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a Urząd Miejski z dniem 30 września 2009 r. został wyrejestrowany jako podatnik VAT. Od dnia 1 stycznia 2016 r. dokonano centralizacji zasad rozliczeń VAT w Gminie Miejskiej i jej jednostkach budżetowych. W skład centralizacji nie wchodzą instytucje kultury. W zakresie czynności opodatkowanych Gmina świadczy usługi dzierżawy, użytkowania wieczystego, sprzedaży gruntów i budynków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zachodzi możliwość odzyskania VAT zawartego w fakturach dotyczących realizacji powyższej inwestycji, od towarów i usług nabytych przez Gminę?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji, ponieważ projekt jest realizowany w ramach zadań własnych Gminy. Gmina w związku z realizacją inwestycji nie będzie uzyskiwała żadnych dochodów z tytułu budowanej inwestycji, jak również nie będzie uzyskiwała po zakończonej realizacji inwestycji żadnego wynagrodzenia, które generowałoby podatek należny. W związku z powyższym podatek od towarów i usług dotyczący ww. projektu będzie wydatkiem kwalifikowanym podlegającym refundacji z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. W § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia określono katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego przy realizacji przedmiotowego projektu na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż zakupione towary i usługi nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi. Nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami, o których mowa w ww. rozporządzeniu.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.