Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-171/14-2/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-06-20
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie ustalenia przychodu do opodatkowania w przypadku odpłatnego zbycia udziałów w celu ich umorzenia.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; objęcie (nabycie); przychód; spółki-spółka kapitałowa; towar-wymiana (towarów); transakcja; udział; udział-sprzedaż udziałów; udział-umorzenie udziałów; udział-wymiana udziałów; udziałowiec; wartość-wartość nominalna; wkład-wkłady niepieniężne; wynagrodzenia; zbycie; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2014 r. (data wpływu 21 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia przychodu do opodatkowania w przypadku odpłatnego zbycia udziałów w celu ich umorzenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia przychodu do opodatkowania w przypadku odpłatnego zbycia udziałów w celu ich umorzenia.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, będący polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako „Wnioskodawca”), w przyszłości zostanie udziałowcem innej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Polski (dalej jako „SPZOO”).

W ramach planowanej transakcji Wnioskodawca otrzyma od dotychczasowych udziałowców SPZOO (dalej jako „Udziałowcy”) udziały uprawniające Wnioskodawcę do bezwzględnej większości praw głosu w SPZOO. W zamian za nabywane udziały SPZOO Wnioskodawca wyda udziałowcom własne udziały o łącznej wartości nominalnej odpowiadającej łącznej wartości rynkowej nabywanych udziałów SPZOO. Wnioskodawca nie przekaże na rzecz Udziałowców żadnej innej zapłaty w zamian za otrzymane udziały.

W przyszłości Wnioskodawca może dokonać zbycia na rzecz SPZOO udziałów posiadanych w jej kapitale, celem ich umorzenia w ramach procedury dobrowolnego umorzenia udziałów, o której mowa w art. 199 Kodeksu spółek handlowych. Stosowna uchwała Zgromadzenia Wspólników SPZOO określi wysokość wynagrodzenia przysługującego Wnioskodawcy z tytułu umorzenia przy czym wynagrodzenie wypłacone zostanie z czystego zysku (dalej jako „Wynagrodzenie”). Umorzenie takie zostanie dokonane bez obniżenia kapitału zakładowego SPZOO.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W jaki sposób Wnioskodawca powinien ustalić przychód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, w przypadku otrzymania przez Wnioskodawcę Wynagrodzenia za zbycie udziałów SPZOO, celem ich umorzenia?

Zdaniem Wnioskodawcy przychodem do opodatkowania w ramach opisanego zdarzenia przyszłego będzie nadwyżka Wynagrodzenia, otrzymanego z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów SPZOO, ponad wydatkami na nabycie umarzanych udziałów w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości udziałów Wnioskodawcy wydanych w zamian za otrzymane aportem udziały SPZOO w ramach wymiany udziałów.

Umorzenie udziałów polega na ich prawnym unicestwieniu, tj. wygaśnięciu wszelkich praw, zarówno o charakterze majątkowym, jak i korporacyjnym wynikających z udziałów.

Zasady umarzania udziałów reguluje art. 199 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm., dalej jako „Kodeks spółek handlowych”).

Zgodnie z art. 199 § 1 Kodeksu spółek handlowych, udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody wspólnika (umorzenie przymusowe). Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa spółki.

Umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Wynagrodzenie to, w przypadku umorzenia przymusowego, nie może być niższe od wartości przypadających na udział aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między wspólników.

Umowa spółki może stanowić, że udział ulega umorzeniu w razie ziszczenia się określonego zdarzenia bez powzięcia uchwały zgromadzenia wspólników. Stosuje się wówczas przepisy o umorzeniu przymusowym (art. 199 § 4 Kodeksu spółek handlowych).

Reasumując, Kodeks spółek handlowych przewiduje zatem trzy metody umorzenia udziałów:

1.  Umorzenie dobrowolne – polegające na nabyciu przez spółkę od wspólnika własnych udziałów celem ich umorzenia i następnie umorzeniu tych udziałów.
2.  Umorzenie przymusowe – przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa spółki. W przypadku umorzenia przymusowego nie dochodzi do zbycia udziałów przez wspólnika na rzecz spółki.
3.  Umorzenie automatyczne – udział ulega umorzeniu w razie ziszczenia się określonego zdarzenia bez powzięcia uchwały zgromadzenia wspólników. Stosuje się wówczas przepisy o umorzeniu przymusowym.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (określającym sposób ustalania podstawy opodatkowania w przypadku umorzenia dobrowolnego) do przychodów nie zalicza się zwróconych udziałów lub wkładów w spółdzielni, umorzenia udziałów (akcji) w spółce, w tym kwot otrzymanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji) oraz wartości majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki – w części stanowiącej koszt ich nabycia bądź objęcia, a także zwróconych wspólnikom dopłat wniesionych do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami – w wysokości określonej w złotych na dzień ich faktycznego wniesienia.

Treść powyższego przepisu oznacza, że przychodem do opodatkowania po stronie Wnioskodawcy z tytułu planowanego zbycia udziałów SPZOO na rzecz SPZOO, celem ich umorzenia, będzie nadwyżka uzyskanego Wynagrodzenia ponad wydatki na nabycie tych udziałów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (określającym sposób ustalania kosztów uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia przez spółkę udziałów nabytych w wyniku wymiany udziałów) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez spółkę nabywającą przy wymianie udziałów; wydatki te – w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości udziałów (akcji) wydanych wspólnikom spółki, której udziały są nabywane, powiększonych o zapłatę w gotówce, o której mowa w art. 12 ust. 4d – są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji).

W opinii Wnioskodawcy pod pojęciem „zbycia” udziałów należy rozumieć odpowiednio przeniesienie prawa ich własności lub przeniesienie prawa majątkowego na inny podmiot (nabywcę). Dotyczy to także planowanego przez Wnioskodawcę zbycia udziałów SPZOO na rzecz SPZOO, celem ich umorzenia. Tym samym, zbycie przez Wnioskodawcę udziałów na rzecz SPZOO w celu ich umorzenia, za wynagrodzeniem, będzie stanowić formę „odpłatnego zbycia”, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, w przypadku planowanego zbycia na rzecz SPZOO posiadanych przez Wnioskodawcę udziałów SPZOO celem ich umorzenia, Wnioskodawca za koszt ich nabycia, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinien przyjąć wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie tych udziałów przy wymianie udziałów, ustalone w wysokości odpowiadającej nominalnej wartości udziałów własnych wydanych przez Wnioskodawcę w zamian za otrzymane udziały SPZOO.

W efekcie należy uznać, że przychodem do opodatkowania będzie dla Wnioskodawcy ewentualna nadwyżka Wynagrodzenia ponad nominalną wartość udziałów własnych Wnioskodawcy, wydanych przez Wnioskodawcę w transakcji wymiany udziałów, w ramach której Wnioskodawca nabył w formie wkładu niepieniężnego udziały SPZOO. W sytuacji, gdy Wynagrodzenie będzie równe lub mniejsze od nominalnej wartości wydanych udziałów Wnioskodawcy, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód do opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.