Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-486a/10/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-12-03
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym Spółka powinna dokonywać dyskontowania całej uzyskanej pomocy publicznej (tj. faktycznie otrzymanego zwolnienia podatkowego w na podstawie dwóch zezwoleń tj. Zezwolenia oraz Nowego zezwolenia łącznie), najpierw na dzień uzyskania Zezwolenia, a po wyczerpaniu przysługującego w ramach Zezwolenia limitu pomocy, na dzień wydania Nowego zezwolenia?
Słowa kluczowe: dochód; ewidencja-ewidencja rachunkowa; inwestycje; inwestycje-wydatki inwestycyjne; pomoc-pomoc publiczna; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zezwolenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2010 r. (data wpływu 6 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej i sposobu dyskontowania uzyskanej pomocy publicznej (pytanie oznaczone jako nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2010 r. wpłynął do tut. organu wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej i sposobu dyskontowania uzyskanej pomocy publicznej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem interpretacji są przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT"), w szczególności art. 9 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 34, art. 17 ust. 4 w związku z art. 12, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.; dalej: „ustawa o SSE"), ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404 ze zm.; dalej: „ustawa o postępowaniu w sprawach pomocy") w szczególności art. 2, przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548 ze zm.; dalej: „rozporządzenie w sprawie pomocy”) w szczególności § 5, § 7 oraz rozporządzenie Rady Ministrów z 11 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach (Dz. U. nr 194, poz. 1983 ze zm.; dalej: „Rozporządzenie w sprawie obliczania pomocy") w szczególności § 4.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE") na podstawie zezwolenia nr 22/PSSE z dnia 12 grudnia 2006 r. (dalej: „Zezwolenie"). Działalność Spółki prowadzona na terenie SSE na podstawie Zezwolenia obejmuje w szczególności działalność w zakresie produkcji części do odbiorników telewizyjnych i radiowych oraz urządzeń do rejestracji i odtwarzania dźwięku i obrazu.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia od podatku w stosunku do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE w zakresie objętym Zezwoleniem, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego Zezwolenia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W związku z powyższym, Spółka jest zobowiązana do sporządzania kalkulacji podstawy opodatkowania, uwzględniającej dochód/stratę na obu rodzajach działalności, tj. działalności objętej zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy oraz działalności, z której wynik podatkowy podlega opodatkowaniu.

Spółka zamierza ubiegać się o kolejne (drugie) zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie SSE (dalej: „Nowe zezwolenie") w związku z planowanym rozszerzeniem zakresu swojej dotychczasowej działalności o produkcję części metalowych oraz komponentów, których odbiorcami poza przemysłem radiowo-telewizyjnym (wskazanym w pierwszym Zezwoleniu) będą odbiorcy z innych branż przemysłu, np. przemysł samochodowy.

Rozszerzenie zakresu działalności nie wiąże się z koniecznością poniesienia znacznych nakładów inwestycyjnych a osiągniecie zamierzonego celu możliwe jest poprzez odpowiednie dostosowanie maszyn i urządzeń w drodze przygotowania i zamontowania nowych modułów/matryc.

Kolejny projekt inwestycyjny Spółki związany z Nowym zezwoleniem realizowany będzie na tych samych działkach, na których już istnieje obecny zakład Spółki (bez konieczności jego rozbudowy), w całości na terenie objętym obszarem SSE.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy mając na uwadze przedstawione powyżej zdarzenie przyszłe, prowadzenie działalności na terenie SSE zwolnionej na gruncie CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w oparciu o dwa zezwolenia (Zezwolenie oraz Nowe zezwolenie) na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE rodzi obowiązek po stronie Spółki do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odrębnie dla każdego z tych zezwoleń, tj. Zezwolenia oraz Nowego zezwolenia? W szczególności, czy istnieje obowiązek dodatkowego podziału dochodów z działalności prowadzonej na terenie SSE w części przypadającej na każde zezwolenie, tj. Zezwolenie oraz Nowe zezwolenie osobno?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym Spółka powinna dokonywać dyskontowania całej uzyskanej pomocy publicznej (tj. faktycznie otrzymanego zwolnienia podatkowego w na podstawie dwóch zezwoleń tj. Zezwolenia oraz Nowego zezwolenia łącznie), najpierw na dzień uzyskania Zezwolenia, a po wyczerpaniu przysługującego w ramach Zezwolenia limitu pomocy, na dzień wydania Nowego zezwolenia?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie drugie.

Wniosek Spółki w zakresie pytania pierwszego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

W odniesieniu do pytania drugiego, Spółka uważa, że pomocą publiczną z tytułu prowadzenia działalności na terenie SSE jest zwolnienie od opodatkowania dochodów uzyskanych na terenie SSE w oparciu o otrzymane zezwolenie strefowe. Rozporządzenie w sprawie obliczania pomocy - w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach - w § 4 pkt 2a stanowi, że dla ulgi podatkowej, polegającej na obniżeniu wysokości podatku, a w szczególności zwolnienia z podatku, pomoc publiczna stanowi różnica miedzy kwota podatku należnego bez uwzględniania ulgi a kwota podatku po jej uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 2 pkt 11 pkt b ustawy o postępowaniu w sprawach pomocy pod pojęciem dnia udzielenia pomocy rozumie się dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego - w przypadku udzielenia pomocy w formie ulgi w podatku dochodowym. W konsekwencji powyższego, a także z uwagi na fakt, iż rok podatkowy Spółki zgodny jest z rokiem kalendarzowym, dniem uzyskania pomocy publicznej, tj. dniem faktycznego skorzystania ze zwolnienia w podatku dochodowym, jest dzień 31 marca roku następującego po danym roku podatkowym.

W celu określenia limitu dostępnej pomocy publicznej oraz pomocy publicznej faktycznie wykorzystanej. Spółka obowiązana jest z kolei do stosowania mechanizmu określonego wzorem zdefiniowanym, według obecnego stanu prawnego, w § 7 ust. 6 rozporządzenia w sprawie pomocy. Zgodnie z § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia, koszty inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na dzień uzyskania zezwolenia.

Mając na uwadze, że Spółka posiada Zezwolenie oraz, że w związku z realizacją kolejnego projektu inwestycyjnego będzie ubiegała się o wydanie Nowego zezwolenia, a także z uwagi na ww. mechanizm kalkulacji dostępnej i uzyskanej pomocy publicznej oraz czynnik dyskonta, Spółka uznaje, że, do dnia wykorzystania pomocy publicznej przysługującej w ramach Zezwolenia, całą pomoc publiczną uzyskaną na dzień 31 marca kolejnego roku podatkowego, Spółka powinna dyskontować wyłącznie na dzień uzyskania Zezwolenia, jako pomoc publiczną odpowiednio uznając niezapłacony podatek od sumy dochodów strefowych.

W roku podatkowym, w którym suma otrzymanej pomocy publicznej zdyskontowanej na dzień uzyskania Zezwolenia przekroczy koszty kwalifikowane zdyskontowane na dzień uzyskania Zezwolenia Spółka powinna rozpocząć rozliczanie pomocy publicznej w ramach Nowego zezwolenia (w przypadku jego uzyskania). Spółka powinna wówczas dyskontować całą pomoc publiczną uzyskaną na dzień 31 marca kolejnego roku podatkowego, wyłącznie na dzień uzyskania Nowego zezwolenia.

Przywołana metodologia pozwoli Spółce na precyzyjne obliczenie wartości dostępnej oraz faktycznie wykorzystanej pomocy publicznej. Wyeliminuje także ryzyko skorzystania ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych w kwocie nienależnej, tj. przekraczającej wartość dostępnej pomocy publicznej.

Podkreślić należy, że chronologiczne korzystanie z Zezwolenia oraz Nowego zezwolenia jest tym bardziej zasadne, iż w takiej właśnie kolejności Spółka je otrzymała/otrzyma i w takiej też kolejności realizowała, realizuje i będzie realizować projekty inwestycyjne, które stanowią/będą stanowić podstawę do ich wydania.

Po drugie, obecnie, zgodnie z odpowiednimi regulacjami, Spółka dyskontuje pomoc publiczną na dzień uzyskania Zezwolenia. Po wykorzystaniu całego limitu przysługującego w ramach tego Zezwolenia i rozpoczęciu korzystania z pomocy publicznej na podstawie Nowego zezwolenia pomoc publiczna będzie dyskontowana na dzień uzyskania Nowego zezwolenia zgodnie z właściwymi przepisami. Powyższe w momencie rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia na jego podstawie zgodne będzie z § 7 rozporządzenia w sprawie pomocy.

Spółka zaznacza, iż wraz z momentem, kiedy pomoc publiczna dyskontowana na dzień uzyskania Nowego zezwolenia przekroczy limit dostępnej pomocy publicznej obliczony na podstawie kosztów kwalifikowanych drugiej inwestycji (objętej Nowym zezwoleniem) zdyskontowanych na dzień uzyskania tego Nowego zezwolenia, będzie zobowiązana opodatkować wszystkie dochody uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością na terenie SSE, na zasadach ogólnych.

Zdaniem Spółki, powyższe stanowisko zgodne jest z przepisami prawa dotyczącymi obliczania pomocy publicznej należnej podmiotom prowadzącym działalność na terenie SSE. Mechanizm obliczania dostępnej i wykorzystanej pomocy publicznej w czytelny i oczywisty sposób pozwoli z kolei określić zarówno Spółce, jak i organom podatkowym w oparciu o które zezwolenie strefowe, Spółka korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych oraz czy i kiedy zostanie przekroczony próg wartości pomocy publicznej, do wykorzystania której Spółka jest uprawniona.

W podobnej sprawie wypowiedział się w szczególności Dyrektor Izby Skarbowej Katowicach w przywołanej już powyżej w interpretacji indywidualnej z 11 maja 2009 r., który uznał stanowisko podatnika, zbieżne ze stanowiskiem Spółki, za prawidłowe i odstąpił od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wnioskuje o potwierdzenie prawidłowości przyjętej metodologii.

Dodatkowo Spółka pragnie wskazać, iż zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 8 maja 2007 r. (sygn. I SA/Rz 254/07), przepisy rozporządzeń strefowych regulujące szczegółowe kwestie związane z korzystaniem ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych (w tym kalkulacji limitu pomocy publicznej) stanowią normy prawa podatkowego, do których zastosowanie winny mieć przepisy art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podobnie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 21 listopada 2007 r. (sygn. III Sa/Wa 1737/07), w którym stwierdził, iż nie można obowiązku udzielania przez organ podatkowy pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego zawężać wyłącznie do ustaw zawierających w tytule pojęcie prawa podatkowego, ponieważ nie tylko w tych ustawach uregulowano elementy, od których zależy opodatkowanie i jego wysokość.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.