Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.117.2025.3.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Możliwość rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca
dziecko.
Słowa kluczowe: osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rozwód
zeznania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby
samotnie wychowującej dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismami z 8 sierpnia 2025 r. oraz z 8 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Między Panią i byłym mężem od 10
    października 2020 r. istnieje orzeczona rozdzielność majątkową małżeńska. W 2024 r. Pani
    i Pani małoletnie dzieci nie mieszkały i w dalszym ciągu nie mieszkają z Ojcem małoletnich.
    Zatem, w 2024 r. samotnie wychowywała dzieci. Ojciec małoletnich Pan A.B. w 2024 r. miał
    sądownie ustalone alimenty oraz kontakty (kontakty nie były i nie są określone w formie
    tzw. „opieki naprzemiennej”). W 2024 r. była Pani w trakcie postępowania rozwodowego. Z
    końcem roku (październik) zapadł wyrok I instancji.
    Wyrokiem Sądu Okręgowego (...) z dnia 23 października 2024 r. orzeczono rozwód Pani i
    Pana A.B - pkt. I wyroku. Wyrokiem Sądu Apelacyjnego (...) z dnia 19 marca 2025 r. Sąd
    zmienił wyrok Sądu Okręgowego tylko w zakresie kontaktów i alimentów. Wyrok Sądu II
    instancji jest prawomocny.
    Na dzień składania deklaracji podatkowej miała Pani status rozwódki i w dalszym ciągu
    samotnie wychowywała dzieci.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W roku podatkowym (latach podatkowych) objętym wnioskiem podlegała Pani na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Wyrok rozwodowy uprawomocnił się 19 marca 2025 r. Wyrokiem Sądu Okręgowego (...) z
    dnia 23 października 2024 r, orzeczono rozwód Pani i Pana A.B. Wyrokiem Sądu
    Apelacyjnego (...) z dnia 19 marca 2025 r. Sąd zmienił wyrok Sądu Okręgowego tylko w
    zakresie kontaktów i alimentów. Wyrok Sądu II instancji jest prawomocny.
    Sąd nie pozbawił, nie ograniczył i nie zawiesił władzę rodzicielską w stosunku do ojca
      dzieci.
    W 2024 r. zarówno Pani jak i ojciec dzieci posiadali pełnię władzy rodzicielskiej wobec
    dzieci, o których mowa we wniosku.
    Realizacja kontaktów odbywa się w zakresie nie większym niż ustalonym w wyroku
    rozwodowym, tzn. ojciec spędza czas z małoletnimi co drugi weekend i od jednego do
    dwóch dni w tygodniu, dodatkowo jeden tydzień ferii i dwa tygodnie w lipcu oraz dwa
    tygodnie w sierpniu dzieci mają przyznane z ojcem. Pani córka odmawia spędzania czasu z
    ojcem i praktycznie przez więcej niż połowę zasądzonego sądownie czasu spędza go z
    Panią. To Pani w przeważającym zakresie dba o zdrowie, rozwój i zaspokajanie potrzeb
    dzieci. Ojciec małoletnich tylko wtedy gdy dzieci są u niego w terminach ustalonych przez
    Sąd np. na wakacjach lub na weekend. Choć zaznaczenia wymaga, że nawet wówczas to i
    tak Pani jedzie np. z córką do lekarza czy fryzjera. Bardzo sporadycznie i tylko na wyraźną
    Pani prośbę ojciec małoletnich jedzie do lekarza czy dentysty z dzieckiem na umówioną
    przez Panią wizytę (tylko wtedy kiedy jest to czas ojca z dziećmi). Podkreśla Pani, że w 95%
    wszystko co dotyczy dzieci spoczywa na matce małoletnich. Poza alimentami ojciec dzieci
    w żaden sposób nie dokłada się do życia dzieci (poza okresem, gdy są u niego - żywność i
    atrakcje/urlop).
    Jednocześnie wskazuje Pani, że Sąd w wyroku rozwodowym orzekł, że miejscem
    zamieszkania dzieci jest miejsce zamieszkania Matki. Opieka nad małoletnimi nie jest
    wykonywana w tzw. formie naprzemiennej.
    Ponadto, wykładnia art. 6 ust. 4c u.p.d.o.f. nie pozwala na ograniczenie jego zastosowania
    wyłącznie do rodziców wychowujących dzieci bez wsparcia drugiego z rodziców.
    Rozwiedziony rodzic samotnie wychowujący dziecko jest uprawniony do ulgi ustanowionej
    w tym przepisie, jeśli spełnia pozostałe warunki zwolnienia.
    Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 września
    2023 r. sygn. akt: I SA/Łd 530/23 „Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych zawiera sformułowanie "w roku podatkowym". Wymaga zatem aby rodzic
    w danym roku podatkowym, w którym chciałby skorzystać z preferencji podatkowej,

    wychowywał samotnie dziecko. Ustawodawca nie zastrzegł jednakże aby czynił to stale,
    niezmiennie cały rok podatkowy. Wychowywanie dzieci, realizowane jest przez każdego z
    rodziców "samotnie", bez udziału drugiego z rodziców w określonym przedziale czasowym
    w obrębie każdego roku kalendarzowego. A skoro tak, nie można podzielić wywodu
    organu, iż skoro w tym samym roku kalendarzowym choć w innych, osobnych
    przedziałach czasowych tego roku, każde z rodziców opiekuje się samodzielnie dzieckiem,
    wychowując je i zaspokajając potrzeby dziecka na każdej płaszczyźnie (fizycznej,
    psychicznej, rodzinnej, kulturowej) bez udziału w tym okresie drugiego rodzica, to finalnie
    wychowują oni dziecko wspólnie. Wówczas w ocenie organu żadnemu z rodziców nie
    przysługiwałaby możliwość skorzystania z omawianej ulgi. Taka interpretacja byłaby nie do
    pogodzenia z założeniami ustawodawcy i godziłaby w politykę prorodzinną Państwa”.
    Wraz z ojcem dzieci nie wychowuje Pani i nie opiekuje się dziećmi "wspólnie", (tj.
    jednocześnie w tym samym czasie i miejscu). Pojęcia "opieki" nie można zaś utożsamiać z
    procesem wychowawczym, który nie ogranicza się wyłącznie do sprawowania bieżącej
    pieczy nad dzieckiem. Zatem sprawuje Pani opiekę nad dziećmi zaspakajając potrzeby
    wychowawcze dzieci na każdej płaszczyźnie i między innymi z tego względu spełnia
    przesłankę „samotnego wychowania dzieci".
    Wskazuje Pani, że była i jest zatrudniona na podstawie stosunku pracy (umowa o pracę)
    tylko na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

## Pytanie

Czy Pani może rozliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2024 r. jako rodzic
    samotnie wychowujący dzieci?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku od osób fizycznych:
    Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
    podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
    wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w
    rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw
    rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku
    podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
    1) małoletnie,
    2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
    pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
    3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
    przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w
    Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
    - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu
    podatkowym.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że w roku podatkowym 2024 r. należało spełnić
    tylko jedną przesłankę, a mianowicie należy samotnie wychowywać dzieci. Natomiast, na
    moment składania rozliczenia należy spełniać również status „rozwódki”.
    Zatem, Pani A.A. w roku podatkowym w 2024 r. samotnie wychowywała małoletnie dzieci,
    wyrokiem z 23 października 2024 r. orzeczono rozwód, który został zaskarżony i następnie
    zmieniony wyrokiem z dnia 19 marca 2025 r. tylko w zakresie alimentów oraz kontaktów.
    Orzecznictwo:
    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 września 2023 r., sygn.
    akt: l SA/Łd 530/23: Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zawiera sformułowanie "w roku podatkowym". Wymaga zatem aby rodzic w
    danym roku podatkowym, w którym chciałby skorzystać z preferencji podatkowej,

    wychowywał samotnie dziecko Ustawodawca nie zastrzegł jednakże aby czynił to stale,
    niezmiennie cały rok podatkowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
        przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Na podstawie art. 6 ust. 4d wskazanej ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e ww. ustawy stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r.
        poz. 2194, z 2024 r. poz. 1615 ), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
        podatkowego.
    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      stosuje przepisy:
      art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 r. w sposób przewidziany dla osób
    samotnie wychowujących dzieci, należy wyjaśnić, że każda preferencja podatkowa stanowi
    wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. Z przywołanych wyżej
    przepisów art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie
    wynika, że stanowią odstępstwo od generalnej zasady indywidualnego opodatkowania.
    Możliwość ich zastosowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych
    w tej ustawie, które należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać
    wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. W konsekwencji, podatnikowi przysługuje
    prawo do jej zastosowania, jeśli spełni warunki dla niej określone, a w szczególności, jeśli
    spełnia wymogi definicji osoby samotnie wychowującej dziecko, a także jeśli w trakcie roku
    podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, wychowywał
    dziecko/dzieci. Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji
    słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt
    doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie
    polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Pojęcie wychowywania dziecka uszczegółowił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 31
    maja 2011 r. sygn. akt II FSK 30/10, w uzasadnieniu którego znalazło się następujące
    stwierdzenie:
      Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez
      kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
      intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz
      systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko. W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy
    rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim ciągłą opiekę, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie
    jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i
    wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem,
    pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia
    alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (w określonych, ustalonych przez sąd
    przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień ferii, miesiąc wakacji, co drugi
    weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni powszednie), status samotnego
    rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki,

    dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy
    rozwój. Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie
    traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych
    kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.
    Zauważyć również należy, że do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest
    samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej
    osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dziecka – równie istotne jest legitymowanie się
    określonym stanem cywilnym. Przepisy art. 6 ust. 4c ustawy wymieniają enumeratywnie
    osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się do
    statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (np. panna, kawaler, wdowa,
    wdowiec, rozwódka, rozwodnik). W przypadku osób, których związek małżeński został
    rozwiązany poprzez orzeczenie rozwodu, należy uznać, że status osoby rozwiedzionej
    nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie o rozwiązaniu małżeństwa. W
    związku z tym, uzyskanie w danym roku podatkowym jedynie nieprawomocnego
    orzeczenia o rozwodzie, nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą
    dziecko. W doktrynie i w praktyce przeważa stanowisko, zgodnie z którym decydujące
    znaczenie ma tutaj kryterium formalne, jakim jest prawomocne orzeczenie sądu.
    Oprócz legitymowania się określonym stanem cywilnym, art. 6 ust. 4c ustawy wskazuje, że
    osoba chcąca skorzystać z tej preferencji musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj.
    bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt
    materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby. Jednakże
    nadmienić należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego,
    czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem,
    aby taki stan zaistniał w ciągu roku.
    Prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie zatem przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym)
    faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim
    samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. W
    konsekwencji, aby skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na
    zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz
    wychowywać samotnie dziecko (dzieci).
    W przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka pozwalająca na uznanie Pani
    za osobę samotnie wychowującą dziecko, tj. nie należy Pani do jednej z kategorii osób
    wymienionych w powołanym powyżej przepisie (nie jest Pani panną, wdową, rozwódką
    albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
    przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek został
    pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), stanowiącym
    zamknięty katalog osób uznanych przez ustawodawcę za osobę samotnie wychowującą
    dziecko. Jak poinformowała Pani w uzupełnieniu opisu sprawy wyrok rozwodowy Sądu
    Okręgowego (...) z dnia 23 października 2024 r. uprawomocnił się 19 marca 2025 r. Skoro
    Pani małżeństwo nie było rozwiązane prawomocnym orzeczeniem Sądu, to do czasu
    uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód nie przysługuje Pani prawo do
    preferencyjnego rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej
    dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem nie można uznać Pani za „osobę samotnie wychowującą dzieci” w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc nie przysługuje Pani prawo do
    preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Preferencja ta
    uzależniona jest bowiem – jak już wcześniej wyjaśniono – również od stanu cywilnego
    rodzica, starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci). Art. 6 ust.
    4c ustawy jednoznacznie wskazuje, w jakiej sytuacji osoba, która samotnie wychowuje

    dziecko, może z preferencji podatkowej skorzystać. Jednym z warunków skorzystania z
    preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko jest uzyskanie
    prawomocnego orzeczenia o rozwodzie. Status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero
    poprzez prawomocne orzeczenie o rozwiązaniu małżeństwa. W związku z tym, posiadanie
    w roku podatkowym jedynie nieprawomocnego orzeczenia o rozwodzie nie pozwala na
    uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dziecko.
    Powyższe stanowisko potwierdzają prawomocne wyroki Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego o sygn. akt: I SA/Bd 79/42 z 26 marca 2024 r., III SA/Wa 2497/14 z 5
    marca 2015 r., I SA/Gl 1182/10 z 23 marca 2011 r., I SA/Gl 1183/10 z 23 marca 2011 r.,
    sygn. akt I SA/Łd 1155/11 z 7 grudnia 2011 r. oraz III SA/Wa 1614/24 z 18 września 2024 r.
    Sąd zwrócił uwagę na stan cywilny osoby samotnie wychowującej dziecko:
        w wyroku WSA sygn. akt I SA/Kr 289/24 z 25 lipca 2024 r.:
    (...) skoro omawiana preferencja uzależniona jest również od stanu cywilnego rodzica,
    starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci), to wnioskująca nie
    może z niej skorzystać, gdyż w latach 2021-2023 była mężatką. (...) Zatem nie będąc w
    okresie od 2021-2023 roku panną, wdową, rozwódką, ani osobą, w stosunku do której
    orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, ani też osobą pozostającą w
    związku małżeńskim, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
    karę pozbawienia wolności – nie można wnioskodawczyni przypisać statusu "osoby
    samotnie wychowującej dzieci".
        w wyroku WSA sygn. akt III SA/Wa 1180/21 z 8 grudnia 2021 r.:
    Z treści powołanego przepisu art. 6 ust. 4 ustawy o PIT, wynika, że obok faktycznego
    samotnego wychowywania dziecka, skarżący winien spełniać jeszcze jedno kryterium
    odnoszące się do stanu cywilnego. Mianowicie w roku podatkowym 2020, skarżący
    powinien mieć status osoby nie pozostającej w związku małżeńskim (...).
    Biorąc zatem pod uwagę, że – jak wynika z okoliczności sprawy – w 2024 r. nie była Pani
    panną, wdową, rozwódką, ani osobą, w stosunku do której orzeczono separację w
    rozumieniu odrębnych przepisów, ani też osobą pozostającą w związku małżeńskim,
    której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia
    wolności, to nie można Pani przypisać statusu „osoby samotnie wychowującej dzieci”,
    ponieważ nie należy Pani do jednej z kategorii osób wymienionych w zamkniętym
    katalogu ustanowionym przez ustawodawcę w przywołanym wyżej przepisie art. 6 ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie kwestionując zatem Pani zaangażowania w proces wychowawczy dzieci – okoliczność,
    że w 2024 r. formalnie była Pani mężatką (brak prawomocnego orzeczenia Sądu) wyklucza
    możliwość uznania, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego
    rozliczenia jako osoby samotnie wychowującej dzieci. W konsekwencji, z tego względu nie
    spełniła Pani warunków określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, wobec czego nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z
    preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2024 r.
    Wobec powyższego Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    ze stanem faktycznym i z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się natomiast do powołanych przez Panią wyroków Wojewódzkich Sądów
    Administracyjnych stwierdzić należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte zapadły w
    konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i nie stanowią one
    materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.