Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.647.2025.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w
związku z realizacją inwestycji.
Słowa kluczowe: instalacja
inwestycje
odliczenia-odliczenie częściowe
park
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w
    związku z realizacją inwestycji pn. (...).
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 lipca 2025 r. (data
    wpływu 17 lipca 2025 r.) oraz pismami z 7 sierpnia 2025 r. (data wpływu) w zakresie
    doprecyzowania opisu sprawy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu do wniosku, które
    wpłynęło 7 sierpnia 2025 r.)
    Spis oznaczeń
      Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2021 r. poz. 1098 ze
      zm.).
      Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305
      ze zm.).
      Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 poz. 685
      ze zm.).
    Park Narodowy (...) jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 Ustawy o
    finansach publicznych. Rodzaj działalności według PKD 9104Z - działalność ogrodów
    botanicznych i zoologicznych oraz obszarów i obiektów ochrony przyrody.
    Do zadań Parku Narodowego należy w szczególności:
    1) prowadzenie działań ochronnych w ekosystemach parku narodowego zmierzających do
      zachowania różnorodności biologicznej zasobów tworów i składników przyrody
      nieożywionej oraz odtworzenia zniekształconych siedlisk przyrodniczych siedlisk roślin
      siedlisk zwierząt lub siedlisk grzybów,
    2) udostępnianie obszaru parku narodowego na zasadach określonych w planie ochrony
      lub zadaniach ochronnych i w zarządzeniach dyrektora parku narodowego,
    3) prowadzenie działań związanych z edukacja przyrodniczą.
    Park Narodowy (...) w procesie realizacji zadań o których mowa w pkt 1 -3 dokonuje
    sprzedaży towarów, materiałów i usług i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Wykonywane czynności są
    zarówno opodatkowane stawkami VAT jak również korzystają ze zwolnień
    przedmiotowych przewidzianych w art. 43 ustawy o VAT. Park prowadzi samodzielną
    gospodarkę finansową, pokrywając z uzyskanych środków i pozyskanych przychodów
    wydatki na finansowanie zadań określonych w ustawie o ochronie przyrody Park
    Narodowy (...) uzyskuje przychody:
    1) opodatkowane m.in. ze sprzedaży materiałów edukacyjnych, tusz zwierzyny, z
      udostępniania terenu Parku w celu amatorskiego połowu ryb, zajęć edukacyjnych, ze
      sprzedaży biletów wstępu do Ośrodka Muzealno-Edukacyjnego PNUW, sprzedaży siana,
    2) zwolnione z najmu obiektu na cele mieszkaniowe, dzierżawy gruntów rolnych na cele
      rolnicze,

    3) związane z wykonywaniem działalności ustawowej w zakresie działalności bieżącej i
      majątkowej (inwestycyjnej) dotacje celowe z budżetu państwa na funkcjonowanie
      PNUW oraz na finansowanie i współfinansowanie projektów z udziałem środków
      unijnych, dotacje z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej,
      Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Funduszu
      Leśnego, darowizny.
    Park Narodowy (...) zwany dalej Parkiem będzie realizować inwestycję pn. (...) -
    dofinansowaną ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki
    Wodnej.
    W ramach inwestycji zaplanowane są następujące zadania:
    1. (...)
    Park Narodowy (...) nie będzie odliczać podatku VAT w ramach realizowanej inwestycji.
    Podatek ten nie będzie podlegać zwrotowi, gdyż w tym wypadku nie zachodzi powiązanie
    z czynnościami/obrotem podatkowym. Realizacja tego przedsięwzięcia nie przyniesie w
    przyszłości dochodów dla Parku.
    Budynek ... Parku położony jest na działce ewidencyjnej nr (...) w gminie (....). Jest to obszar
    Parku Narodowego objęty ochroną krajobrazową. Budynek został wybudowany i oddany
    do użytku w 1996 roku i wówczas był siedzibą ... przy rezerwacie przyrody (...) i biura
    rezerwatu (...). Budynek został wzniesiony w technologii tradycyjnej z dachem
    wielospadowym krytym dachówką ceramiczną. W budynku znajdują się dwa lokale
    mieszkalne. Od 2001 roku budynek jest siedzibą ... Parku Narodowego (...). Do 2010 roku
    funkcjonowało tutaj również .... Parku Narodowym (...). Powierzchnia całkowita budynku
            2wynosi 961,00 m. Budynek posiada trzy kondygnacje piwnicę, w której znajdują się biura
    zespołu ds. edukacji i udostępniania, salki edukacyjne, wystawy oraz pomieszczenia
    gospodarcze. Parter zajmuje wejście do budynku wraz z holem i salą konferencyjną,
    powierzchnie biurowe, pomieszczenia socjalne, techniczne oraz mieszkalne. Na
    pierwszym piętrze znajdują się ..... Ściany zewnętrzne warstwowe murowane z cegły
    kratówki o grubości 46 cm ( układ warstw cegła kratówka 25 cm, styropian 8 cm, cegła
    kratówka 12 cm) ocieplone dodatkowo styropianem o grubości 20 cm. Ściany wewnętrzne
    z cegły kratówki o różnej grubości od 12 cm do 38 cm. Dodatkowo w bryle budynku
    znajduje się wieża widokowa, która jest najwyższą częścią budynku. Ściany wieży nie
    posiadają izolacji zewnętrznej, następuje przemarzanie ścian i ich zawilgocenie. Od
    pierwszych dni oddania budynku do eksploatacji występował problem z konstrukcją wieży
    widokowej.
    W odpowiedzi na pismo 0113-KDIPT1-2.4012.647.2025.1.AB Park Narodowy (...) przesłał
    informacje do uzupełnienia wniosku:
    1) Gdzie będzie zamontowana instalacja fotowoltaiczna (na budynku/poza budynkiem)?
      odp. Lokalizacja instalacji fotowoltaicznej na dzień składania wniosku nie jest znana,
      podczas tworzenia dokumentacji projektowej będzie podjęta decyzja gdzie instalacja
      zostanie umiejscowiona w zależności od możliwości.
    2) Czy w przypadku montażu instalacji fotowoltaicznej będzie zawarta przez Państwo
      umowa z przedsiębiorstwem energetycznym?
      odp. Tak, umowa zostanie zawarta, Park planuje zawrzeć umowę po założeniu
      instalacji zgodnie z ustawą PZP.
    3) Jakie zostaną określone z przedsiębiorstwem energetycznym zasady rozliczenia
      wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej?
      odp. PNUW przewiduje, że zawarta umowa będzie rozliczana według net-billingu.
      (zgodnie z obowiązującą ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
      energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.)
    4) Czy w związku z dostawą i montażem instalacji fotowoltaicznej w ramach realizacji
      inwestycji pn. (...), będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art.
      2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z
      2024 r. poz. 1361 ze zm.)?
      odp. Tak.

    5) Czy instalacja fotowoltaiczna, o której mowa we wniosku, stanowi mikroinstalację w
      rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
      odp. Tak, zamontowana instalacja stanowi w rozumieniu ustawy mikroinstalację, gdyż
      moc każdej instalacji będzie nie większa niż 50 kW.
    6) Czy wprowadzenie przez Państwa nadwyżki energii elektrycznej do sieci energetycznej
      wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej będzie odpłatne, tzn. czy będą Państwo
      otrzymywać wynagrodzenie z tego tytułu?
      odp. Nie, Park przewiduje, że w przypadku nadprodukcji energii elektrycznej nadwyżkę
      (depozyt prosumencki) będzie można wykorzystać przez 12 miesięcy.
    7) Czy w przypadku instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we wniosku będą Państwo
      korzystali z rozliczenia:
      a. ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu
        o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii? lub
      b. wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w
        oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
      odp. W oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    8) Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku mieści się w przepisach określonych w
      art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak, prosimy wskazać
      konkretny punkt ww. przepisu.
      odp. Instalacja fotowoltaiczna, nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2
      ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    9) Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
      instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci:
      a. będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to prosimy
        wskazać w jakim terminie?
      b. niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?
      odp. Park przewiduje, że w przypadku nadprodukcji energii elektryczne nadwyżkę
      (depozyt prosumencki) będzie można wykorzystać przez 12 miesięcy.
    10) Do jakich czynności będzie wykorzystywana przez Państwa instalacja fotowoltaiczna
      powstała w ramach realizowanej inwestycji, o której mowa w opisie sprawy, tj. czy do
      czynności:
      a. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to czynności),
      b. zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie
        to czynności),
      c. niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać
        jakie to czynności)?
      odp. Wytworzona energia zostanie wykorzystana na potrzeby własne PNUW, celem
      zaspokojenia działalności statutowej. Czynności te są zwolnione od podatku od
      towarów i usług.
    11) W sytuacji, gdy powstała instalacja fotowoltaiczna będzie przez Państwa
      wykorzystywana zarówno do celów wykonywanej przez Państwa działalności
      gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, prosimy wskazać czy
      będą Państwo mieć możliwość przyporządkowania ponoszonych wydatków
      dotyczących ww. instalacji w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu
      art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
      2025 r poz. 775)?
      odp. Nie, powstała instalacja fotowoltaiczna będzie służyć działalności statutowej,
      czynności te są zwolnione od podatku od towarów i usług.
    12) W sytuacji, gdy w ramach działalności gospodarczej będą Państwo wykorzystywać
      instalację fotowoltaiczną, do czynności opodatkowanych i czynności zwolnionych od

      podatku, prosimy wskazać czy będą mieć Państwo obiektywną możliwość odrębnego
      przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
      opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?
      odp. Nie, powstała instalacja fotowoltaiczna będzie służyć działalności statutowej,
      czynności te są zwolnione od podatku od towarów i usług. Nie jest możliwe obiektywne
      podporządkowanie kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
      opodatkowanymi podatkiem VAT z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT.
    13) Czy będą Państwo w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na instalację
      fotowoltaiczną od pozostałych wydatków na realizację inwestycji pn. (...)?
      odp. Nie.
    14) Z jakimi czynnościami będą miały związek wydatki ponoszone na realizację inwestycji,
      poza wydatkami na wykonanie instalacji fotowoltaicznej, tj. z czynnościami:
      a. opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to czynności),
      b. zwolnionymi od podatku od towarów i usług (proszę wskazać jakie to czynności),
      c. niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać
        jakie to czynności)?
      odp. Nie, wydatki ponoszone na realizację projektu, poza wydatkami na wykonanie
      instalacji fotowoltaicznej będą służyć działalności statutowej, czynności te są zwolnione
      od podatku od towarów i usług.
    15) W sytuacji, gdyby wydatki ponoszone na realizację projektu, poza wydatkami na
      wykonanie instalacji fotowoltaicznej, były wykorzystywane zarówno do celów
      wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, prosimy wskazać czy będą Państwo mieć możliwość
      przyporządkowania tych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w
      rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług?
      odp. Nie, wydatki ponoszone na realizację projektu, poza wydatkami na wykonanie
      instalacji fotowoltaicznej służyły działalności statutowej, czynności te są zwolnione od
      podatku od towarów i usług.
    16) W sytuacji, gdy w ramach działalności gospodarczej będą Państwo wykorzystywać
      wydatki ponoszone na realizację projektu, poza wydatkami na wykonanie instalacji
      fotowoltaicznej, do czynności opodatkowanych i czynności zwolnionych od podatku,
      prosimy wskazać czy będą mieć Państwo obiektywną możliwość odrębnego
      przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
      opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?
      Odp. Nie, wydatki ponoszone na realizację projektu, poza wydatkami na wykonanie
      instalacji fotowoltaicznej będą służyć działalności statutowej, czynności te są zwolnione
      od podatku od towarów i usług.

## Pytanie

Czy Park Narodowy (...) będzie miał prawo do odliczenia podatku od towarów i usług (VAT)
    od czynności związanych z zadaniami w ramach realizowanej inwestycji: (...) -
    dofinansowanej ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki
    Wodnej tj:
    1. (...)
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług
    zawartego w cenie nabywanych usług wykorzystywanych na potrzeby własne związane z
    realizacją inwestycji dofinansowanej ze środków Narodowego Funduszu Ochrony
    Środowiska i Gospodarki Wodnej. Ponieważ wymienione usługi realizowane w ramach
    inwestycji nie będą wykorzystywane przez Park Narodowy do wykonywania czynności

    opodatkowanych, Park nie może odzyskać w żaden sposób kosztu podatku VAT,
    poniesionego na realizację projektu.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług obniżenie kwoty podatku lub
    zwrot różnicy podatku należnego uzależnione jest od zakresu w jakim nabywane towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Podatek od
    towarów i usług stanowić będzie koszt kwalifikowany.
    Wymienione usługi i towary dotyczą podstawowej działalności Parku jaką jest
    prowadzenie działań związanych z ochroną przyrody zgodnie z art. 8b pkt. 1 ustawy z dnia
    16 kwietnia 2004 r o ochronie przyrody (Dz. U. z 2021 r. poz. 1098 z późn. zm.). Nie są
    związane ze sprzedażą opodatkowaną usług i dostaw, którą prowadzi Park Narodowy (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że
    odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary
    lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji

    czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w
    jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy o VAT. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Jeden z nich wskazany został w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86
    ust. 2a i następne ustawy o VAT.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy o VAT:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Według art. 86 ust. 2b ustawy o VAT:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy o VAT:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy o VAT:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.

    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy o VAT:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy o VAT wprost określa,
    co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i
    usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem
    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.
    Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością
    gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek
    naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu
    niebędącą działalnością gospodarczą rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy
    (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną
    działalność statutową).
    Ponadto wskazać należy, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    od podatku, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy, które
    stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Stosownie do treści art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku

      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Z art. 90 ust. 3 ustawy wynika, iż:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Według art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    W myśl art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Na podstawie art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji
      dotyczących:
      1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych;
      2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Na mocy art. 90 ust. 8 ustawy:
      Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym
      mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy
      niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od
      kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo. Podatnicy są
      obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętej proporcji w
      terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ta proporcja
      została zastosowana po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Zgodnie z art. 90 ust. 9 ustawy:
      Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego
      kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.
    Jak stanowi art. 90 ust. 9a ustawy:
      Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku
    W świetle art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;

      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ww. ustawy.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje.
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90
    ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą czynności
    podlegających opodatkowaniu (tj. opodatkowanych i zwolnionych).
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić, czy
    realizacja przez Państwa inwestycji pn. (...) będzie miała związek z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia

    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W tym miejscu wskazać należy, że jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą
    o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
      ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:

      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
            udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu
            energii odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego
            w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
            ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
            niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
            instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja

            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
            ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
            instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja
            odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot
            odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi
            zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w
            instalacji odnawialnego źródła energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki

        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
      r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
      art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
      wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Według art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
      oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
      wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w
      celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t
      przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Według art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.

      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
          1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
          2) ust. 1a pkt 1.
          Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
          1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
            obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje
            koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
          2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii
            elektrycznej dla czerwca 2022 r.
          – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Zgodnie z art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:

      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
        który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014
        r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit.
        c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r., poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z okoliczności sprawy wynika, że jesteście Państwo państwową osobą prawną,
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów. Zamierzacie Państwo
    realizować inwestycję pn. (...). W ramach inwestycji zaplanowane są następujące zadania:
    ocieplenie ścian murowanych, ocieplenie dachu, wymiana stolarki okiennej w całym
    budynku i drzwiowej (zewnętrznej), wymiana grzejników i zaworów termostatycznych,
    montaż w budynku instalacji fotowoltaicznej oraz podniesienie efektywności
    energetycznej poprzez oszczędność energii. W związku z montażem instalacji
    fotowoltaicznej zamierzają Państwo zawrzeć umowę z przedsiębiorstwem energetycznym.
    Umowa będzie rozliczana według net-billingu, zgodnie z ustawą o odnawialnych źródłach
    energii. W związku z dostawą i montażem instalacji fotowoltaicznej w ramach ww.

    inwestycji będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu ustawy o
    odnawialnych źródłach energii. Instalacja fotowoltaiczna będzie stanowiła mikroinstalację
    w rozumieniu ww. ustawy. Przewidują Państwo, że w przypadku nadprodukcji energii
    elektrycznej nadwyżkę (depozyt prosumencki) będzie można wykorzystać przez 12
    miesięcy. Wytworzona energia zostanie wykorzystana na Państwa na własne potrzeby,
    celem zaspokojenia działalności statutowej.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie
    działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej
    wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy
    towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym
    wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast
    odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy – bowiem
    będziecie Państwo dokonywać dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji
    na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą energii
    elektrycznej.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1

    lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
    OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2
    ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
    rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego
    energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
    ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
    wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
    wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
    prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym
    energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę
    równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazany przepis wyznacza zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej. Kwotę tę należy uznać za
    wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnym
    źródle energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, dokonają
    Państwo dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało wynagrodzenie.
    Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
    elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za
    energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
    jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta
    wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy.
    Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii
    odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje,
    że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy
    energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – czynny zarejestrowany podatnik VAT, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej będą dokonywać na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, z którym zamierzają Państwo zawrzeć umowę, dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w ww. instalacjach, będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W świetle powyższego, odnosząc się do wydatków na realizację projektu pn. (...) należy
    zauważyć, że w okolicznościach niniejszej sprawy instalacje fotowoltaiczne
    zamontowane na budynku/poza budynkiem siedziby Dyrekcji Parku (nie znają Państwo
    jeszcze lokalizacji instalacji) - jak wyżej wskazano - będą służyć do produkcji prądu,
    którego dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy
    wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie
    przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy prądu.

    Z opisu sprawy wynika, iż prowadzą Państwo samodzielną gospodarkę finansową,
    pokrywając z uzyskanych środków i pozyskanych przychodów wydatki na finansowanie
    zadań określonych w ustawie o ochronie przyrody Park Narodowy (...). Poza uzyskiwaniem
    przychodów opodatkowanych oraz zwolnionych wskazali Państwo także na przychody
    związane z wykonywaniem działalności ustawowej w zakresie działalności bieżącej i
    majątkowej (inwestycyjnej), dotacje celowe z budżetu państwa na funkcjonowanie PNUW
    oraz na finansowanie i współfinansowanie projektów z udziałem środków unijnych,
    dotacje z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej,
    Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Funduszu Leśnego,
    darowizny. Wskazali Państwo także, iż wytworzona energia zostanie wykorzystana na
    Państwa własne potrzeby, celem zaspokojenia działalności statutowej. Nie są Państwo w
    stanie wyodrębnić wydatków poniesionych na instalację fotowoltaiczną od pozostałych
    wydatków na realizację ww. inwestycji. Wydatki ponoszone na realizację projektu, poza
    wydatkami na wykonanie instalacji fotowoltaicznej będą służyć działalności statutowej,
    czynności te są zwolnione od podatku od towarów i usług.
    Należy jednak zauważyć, że poza ww. czynnościami wykonują Państwo także zadania
    statutowe na podstawie art. 8b ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1478 ze zm.):
    1) prowadzenie działań ochronnych w ekosystemach parku narodowego zmierzających do
      zachowania różnorodności biologicznej, zasobów, tworów i składników przyrody
      nieożywionej oraz odtworzenie zniekształconych siedlisk przyrodniczych, siedlisk
      roślin, siedlisk zwierząt lub siedlisk grzybów;
    2) udostępnienie obszaru parku narodowego na zasadach określonych w planie ochrony
      lub zadaniach ochronnych i w zarządzeniach dyrektora parku narodowego;
    3) prowadzenie działań związanych z edukacją przyrodniczą.
    Wyżej wymienione działania mieszczą się niewątpliwe w pojęciu „do celów innych niż
    działalność gospodarcza”, ponieważ ich podstawowym celem jest realizacja Państwa celów
    statutowych. Tym samym ww. działania stanowią czynności niepodlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    A zatem ponoszone wydatki w ramach inwestycji pn. (...) dotyczyć będą również
    realizowanych przez Państwa celów statutowych (niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT).
    Tym samym ponoszone wydatki w ramach ww. inwestycji dotyczące budynku siedziby
    Dyrekcji Parku związane będą z wykonywaną przez Państwa działalnością gospodarczą
    (opodatkowaną podatkiem VAT i zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT), jak również
    do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT tj.
    działalnością statutową (niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Zatem – wbrew Państwa twierdzeniu – efekty realizowanej inwestycji poza
    wykorzystywaniem ich – jak Państwo wskazali – do czynności zwolnionych od podatku od
    towarów i usług, będą wykorzystywane również do czynności opodatkowanych tym
    podatkiem oraz czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
    podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie
    wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności

    gospodarczej, brak jest z kolei takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego
    związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania. Natomiast w
    sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust.
    2a ustawy o VAT, a w przypadku wystąpienia czynności zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem – także proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy o VAT.
    Podkreślić jednocześnie należy, że w przypadku odliczenia podatku naliczonego według
    proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, przepisy ustawy o VAT przewidują
    jedną metodę rozliczania podatku naliczonego, tj. według obrotu (art. 90 ust. 3 ustawy o
    VAT).
    W konsekwencji należy stwierdzić, że w związku z ponoszonymi wydatkami w ramach
    inwestycji pn. (...) służącymi zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów innych
    niż działalność gospodarcza, będzie przysługiwać Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących ww. wydatki jedynie w zakresie, w jakim te towary i
    usługi będą służyły do wykonywania przez Państwa czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT.
    W celu odliczenia kwot podatku naliczonego, w pierwszej kolejności powinni Państwo
    dokonać bezpośredniej alokacji wydatków do konkretnych kategorii czynności.
    W związku z powyższym, z tytułu ponoszonych wydatków w ramach ww. inwestycji, które
    będą Państwo w stanie przyporządkować wyłącznie do czynności opodatkowanych, będzie
    przysługiwać Państwu prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT naliczonego na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Z kolei w odniesieniu do wydatków, które będą
    służyły czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT bądź zwolnionym z
    opodatkowania podatkiem VAT, nie będzie przysługiwać Państwu – na podstawie ww.
    przepisu – prawo do odliczenia tego podatku.
    Natomiast w odniesieniu do tych wydatków, które będą wykorzystywane przez Państwa
    zarówno do celów działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT), jak i do
    celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegających opodatkowaniu
    VAT), i których nie będą mieli Państwo możliwości przyporządkowania w całości do
    działalności gospodarczej, powinni Państwo dokonać wyliczenia kwoty podatku
    naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej z zastosowaniem tzw.
    preproporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    Z uwagi na fakt, że – jak wynika z okoliczności sprawy – wydatki związane z realizacją ww.
    inwestycji będą służyć w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zarówno do
    czynności opodatkowanych, jak i do czynności zwolnionych od podatku, i nie będą mieli
    Państwo możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z
    czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, będą Państwo zobowiązani również do proporcjonalnego odliczenia podatku,
    zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, w oparciu o metodę wskazaną w art. 90 ust. 3
    ustawy o VAT.
    W związku z powyższym od ww. wydatków, będzie przysługiwać Państwu prawo do
    odliczenia części podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a
    ustawy o VAT oraz przepisów art. 90 ust. 3 i następne ustawy o VAT. Przy czym, prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem niewystąpienia przesłanek
    negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.
    W konsekwencji wskazać należy, że będzie przysługiwało Państwu prawo do
    częściowego odliczenia podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn.
    (...).
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, które nie zostały
    objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Zaznaczam, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy
    podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników w zakresie
    możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych.
    Kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych.
    Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu interpretacji mogą jedynie
    pomóc Państwu ocenić, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem
    kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/Skrytka
      ESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.