Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.31.2017.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-05
Teza: Opodatkowanie przekazania przedmiotu leasingu na cele osobiste oraz korekty podatku naliczonego odliczonego od opłat/czynszów leasingowych
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste; korekta-korekta podatku; leasing; podatek-podatek naliczony; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2017 r. (data wpływu 10 marca 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r. (data wpływu 21 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania przedmiotu leasingu na cele osobiste oraz korekty podatku naliczonego odliczonego od opłat/czynszów leasingowych **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania przedmiotu leasingu na cele osobiste oraz korekty podatku naliczonego odliczonego od opłat/czynszów leasingowych i w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r. w zakresie doprecyzowania opisu sprawy oraz brakującej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, jako osoba fizyczna prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą (dalej zwaną również: Firmą) związaną głównie z przetwarzaniem i konserwowaniem mięsa z drobiu, wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o działalności gospodarczej.

Działalność gospodarcza opodatkowana jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych według 19% stawki liniowej. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Dla celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca zawarł umowy leasingu, które zgodnie z przepisami updof należy klasyfikować, jako leasing operacyjny. Przedmiotami leasingu są samochody osobowe w rozumieniu przepisów updof oraz maszyny i urządzenia przemysłu drobiarskiego (dalej zwane łącznie jako Przedmioty Leasingu).

W uzupełnieniu Wnioskodawca chciałby dodać, że ze względu na obowiązek corocznego obligatoryjnego badania sprawozdania finansowego jego Firmy przez biegłego rewidenta, Wnioskodawca nie może korzystać z pewnych uproszczeń przewidzianych w ustawie o rachunkowości, więc ww. umowy leasingu, które na podstawie przepisów udpof klasyfikowane są jako leasing operacyjny, dla celów bilansowych (na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości) klasyfikowane są jako umowy leasingu finansowego, co dla niniejszego wniosku o interpretację nie ma jednak żadnego znaczenia.

W okresie trwania umów leasingowych opłaty (raty) leasingowe ustalone w tych umowach, ponoszone przez Wnioskodawcę w okresie umowy z tytułu używania Przedmiotów Leasingu, stanowią koszt uzyskania przychodów Firmy Wnioskodawcy, a w przypadku samochodów osobowych - wraz z podatkiem VAT, w tej części, w jakiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) nie podlega on odliczeniu (od wydatków na leasingowane samochody osobowe Wnioskodawca odlicza 50% kwoty podatku VAT).

Zgodnie z warunkami umów, leasingobiorcy po zakończeniu umowy przysługuje prawo wykupu przedmiotu leasingu. Sukcesywnie zbliżają się terminy wykupu i Wnioskodawca rozważa możliwość wykupu od firmy leasingowej wszystkich bądź tylko niektórych Przedmiotów Leasingu na cele prywatne. Pod pojęciem wykupu rozumie się prawo do nabycia Przedmiotu Leasingu po zakończeniu umowy leasingu za cenę określoną w umowie leasingu. Możliwość nabycia wynika z umowy, ale jest odrębną czynnością. Możliwość nabycia jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem leasingobiorcy.

Wszystkie bądź tylko niektóre Przedmioty Leasingu, Wnioskodawca zamierza wykupić po zakończeniu umów leasingu, ale nie wykorzystywać ich w ramach prowadzonej Firmy, natomiast w momencie wykupu przeznaczyć Przedmioty Leasingu na cele osobiste, prywatne, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Na uzewnętrznienie zamiaru wykupu na cele osobiste (prywatne, niezwiązane z działalnością gospodarczą) nie ma wpływu fakt, że na fakturze dokumentującej wykup Przedmiotu Leasingu znajdą się najprawdopodobniej dane Wnioskodawcy wraz z podaniem nazwy Jego Firmy, gdyż ze wstępnych informacji uzyskanych od leasingodawcy, firma leasingowa nie ma możliwości wystawienia faktury za wykup przedmiotu leasingu bez podania na fakturze pełnej nazwy firmy Wnioskodawcy, a nie tylko Jego imienia i nazwiska. Ostatecznie potwierdzającym przejaw woli Wnioskodawcy, że wykupiony z leasingu Przedmiot Leasingu będzie przeznaczony na Jego prywatne (osobiste, niezwiązane z działalnością gospodarczą) potrzeby, będzie fakt, że po wykupie Wnioskodawca pod datą faktury potwierdzającej wykup Przedmiotu Leasingu Wnioskodawca sporządzi oświadczenie, z którego będzie wynikać, że wykupił dany Przedmiot Leasingu na swoje osobiste, prywatne potrzeby.

1.  dokona zapłaty za wykup Przedmiotu Leasingu z prywatnego rachunku bankowego Wnioskodawcy (niezwiązanego z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą),
2.  nie będzie wprowadzał wykupionego Przedmiotu Leasingu na ewidencję środków trwałych w Firmie Wnioskodawcy, a co za tym idzie nie będzie naliczał od wykupionego Przedmiotu Leasingu amortyzacji i tym samym nie będzie uwzględniał wynikających z tego kosztów w kosztach uzyskania przychodów swojej Firmy.

Po wykupie Przedmiotu Leasingu, Wnioskodawca nie planuje sprzedaży wykupionego Przedmiotu Leasingu, lecz dopuszcza taką możliwość. Ewentualna sprzedaż może mieć miejsce w okresie późniejszym, jednak nie wcześniej niż przed upływem co najmniej sześciu miesięcy licząc od zakończenia miesiąca, w którym nastąpi moment wykupu.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że przy wykupie Przedmiotu Leasingu nie będzie odliczał podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej wykup przedmiotu leasingu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku jako nr 3).

Czy po wykupie i przekazaniu Przedmiotu Leasingu na cele osobiste czynność ta podlega opodatkowaniu VAT i czy należy skorygować podatek naliczony odliczony wcześniej od opłat/czynszów leasingowych (w trakcie trwania umowy leasingu), kiedy to Przedmiot Leasingu służył prowadzonej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Dla celów VAT leasing operacyjny jest usługą, a wykup Przedmiotu Leasingu jest odrębną czynnością, niezwiązaną z samą umową leasingu i dla leasingodawcy jest dostawą towaru. Zdaniem Wnioskodawcy skoro Przedmiot Leasingu nie będzie już wykorzystywany po wykupie w działalności gospodarczej, lecz wykup nastąpi na cele prywatne, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT z faktury wykupu Przedmiotu Leasingu. Nie powinno tu mieć znaczenia, czy faktura wystawiona jest na dane Firmy, czy na „imię i nazwisko” Wnioskodawcy.

W przypadku wykupu Przedmiotu Leasingu na cele prywatne nie wystąpią też żadne skutki podatkowe w związku z przekazaniem wykupionego Przedmiotu Leasingu na cele prywatne. Nie będzie konieczności wykazania VAT należnego od takiego „przekazania”. Art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, który w niektórych okolicznościach nakazuje wykazać VAT należny od przekazania towaru na cele osobiste podatnika, nie znajdzie bowiem tu zastosowania.

Przedmiot Leasingu wykupiony na cele prywatne nie zostanie „wprowadzony” do Firmy, więc nie można też mówić o jego ewentualnym późniejszym „wycofaniu” z tej firmy. Ponadto, z faktury wykupu Przedmiotu Leasingu na cele prywatne Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia VAT. To z kolei wyklucza konieczność zastosowania regulacji zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Wnioskodawca chciałby nadmienić, że podobne stanowisko zajmowały organy podatkowe np. w interpretacjach indywidualnych ILPP1/443-428/14-4/JSK, czy nr IPTPP4/443-877/13-2/ALN. Analogiczne stanowisko zajął również Minister Finansów, który w odpowiedzi z 19 grudnia 2011 r. nadesłanej do Wydawnictwa „GOFIN” stwierdził: „(\`(...)\`) Z przepisów ww. ustawy (ustawy o VAT - przyp red.) wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku pomiędzy dokonywanymi zakupami a wykonywaną działalnością gospodarczą i to, co do zasady, działalnością opodatkowaną. W konsekwencji, jeśli podatnik zakupuje towary z przeznaczeniem na własne cele osobiste lub cele osobiste pracowników, brak jest podstaw do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu (\`(...)\`)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.

Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Jak wynika z ww. przepisu warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Dla celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca zawarł umowy leasingu, które zgodnie z przepisami updof należy klasyfikować, jako leasing operacyjny. Przedmiotami leasingu są samochody osobowe w rozumieniu przepisów updof oraz maszyny i urządzenia przemysłu drobiarskiego. Wszystkie bądź tylko niektóre Przedmioty Leasingu, Wnioskodawca zamierza wykupić po zakończeniu umów leasingu, ale nie wykorzystywać ich w ramach prowadzonej Firmy, natomiast w momencie wykupu przeznaczyć Przedmioty Leasingu na cele osobiste, prywatne, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Na fakturze dokumentującej wykup Przedmiotu Leasingu znajdą się dane Wnioskodawcy wraz z podaniem nazwy Jego Firmy, gdyż firma leasingowa nie ma możliwości wystawienia faktury za wykup przedmiotu leasingu bez podania na fakturze pełnej nazwy firmy Wnioskodawcy, a nie tylko Jego imienia i nazwiska. Po wykupie Wnioskodawca pod datą faktury potwierdzającej wykup Przedmiotu Leasingu sporządzi oświadczenie, z którego będzie wynikać, że wykupił dany Przedmiot Leasingu na swoje osobiste, prywatne potrzeby, dokona zapłaty za wykup Przedmiotu Leasingu z prywatnego rachunku bankowego Wnioskodawcy (niezwiązanego z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą), nie będzie wprowadzał wykupionego Przedmiotu Leasingu na ewidencję środków trwałych w Firmie Wnioskodawcy. Przy wykupie Przedmiotu Leasingu Wnioskodawca nie będzie odliczał podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej wykup przedmiotu leasingu.

W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga, czy wykup i przekazanie Przedmiotu Leasingu na cele osobiste podlega opodatkowaniu VAT i czy należy skorygować podatek naliczony odliczony wcześniej od opłat/czynszów leasingowych (w trakcie trwania umowy leasingu), kiedy to Przedmiot Leasingu służył prowadzonej działalności gospodarczej.

W odniesieniu do powyższej kwestii należy wskazać, że w myśl art. 709\[1\] ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459), przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać te rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin – art. 709\[16\] Kodeksu cywilnego.

Wobec powyższego, umowa leasingu sprowadza się do używania rzeczy i pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług leasing jest usługą zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi. Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.

Należy ponownie wskazać, że z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, tj. jeżeli:

*   dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,

*   przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,

*   przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.

Oznacza to, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem, w tym części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Zasada wyrażona w art. 86 ust. 1 ustawy wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto zauważyć należy, że z powołanych wcześniej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy Wnioskodawca zamierza wykupić po zakończeniu umów leasingu Przedmioty Leasingu i przeznaczyć je na cele osobiste, niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem, w zaistniałej sytuacji, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy wykupie Przedmiotu Leasingu od leasingodawcy.

Z uwagi na treść wniosku oraz powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę Przedmiotu Leasingu na cele osobiste, w momencie wykupu, nie będzie podlegać ustawie o podatku od towarów i usług, gdyż przy nabyciu (wykupie) Przedmiotu Leasingu Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz Wnioskodawca nie będzie odliczał podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej wykup ww. Przedmiotu Leasingu.

Jak wyżej wskazano na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług leasing operacyjny jest usługą, zdefiniowaną w art. 8 ustawy. Leasingobiorca (Wnioskodawca) otrzymując faktury dokumentujące czynność leasingu operacyjnego, nabywa prawo do korzystania z Przedmiotu Leasingu (usługę), a nie prawo własności (towar). Zatem wydatki związane z używaniem Przedmiotu Leasingu na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu (operacyjnego) lub innej umowy o podobnym charakterze, nie podlegają korekcie. Odliczenie tych wydatków odbywa się bowiem na bieżąco (a nie jak przy nabyciu „na własność” – jednorazowo, „z góry“), zatem istnieje możliwość weryfikowania tego odliczania na bieżąco. W momencie zakończenia umowy leasingu brak jest zatem konieczności korygowania dokonanych odliczeń kwot podatku naliczonego od opłat leasingowych za okresy rozliczeniowe, kiedy samochód służył w prowadzonej działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych.

Natomiast wykup Przedmiotu Leasingu po zakończeniu umowy leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.

Wobec powyższego, w sytuacji gdy Wnioskodawca po wykupie Przedmiotu Leasingu, używanego na podstawie umowy leasingu operacyjnego, przekaże go na cele osobiste to w tej sytuacji zmiana sposobu użytkowania tego Przedmiotu nie spowoduje konieczności dokonania korekty odliczenia podatku naliczonego od opłat leasingowych za okresy rozliczeniowe przed zmianą przeznaczenia, kiedy Przedmiot Leasingu służył prowadzonej działalności gospodarczej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Niniejszą interpretacją załatwiono sprawę w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.