Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.242.2020.12.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Brak uznania zwrotu kosztów usług doradczych za
wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające
opodatkowaniu podatkiem VAT oraz brak obowiązku
udokumentowania zwrotu kosztów fakturą.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
podatnik
usługi-usługi doradcze
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania
przepisów rozdziału
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 kwietnia 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania zwrotu
    kosztów usług doradczych za wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT oraz braku obowiązku udokumentowania zwrotu kosztów
    fakturą.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka A (dalej: „Spółka”) jest czynnym podatnikiem VAT, prowadzącym działalność
    gospodarczą, obejmującą głównie (...).
    W 2017 r. doszło do zawarcia warunkowej umowy sprzedaży udziałów w Spółce (dalej:
    „Umowa”) przez ich dotychczasowego właściciela (dalej: „Sprzedający”), który jest osobą
    fizyczną (...), nieprowadzącą działalności gospodarczej i niezarejestrowaną w Polsce ani w
    żadnym innym kraju Unii Europejskiej jako podatnik VAT.

    Po spełnieniu warunków określonych w Umowie doszło do przeniesienia przez
    Sprzedającego wszystkich udziałów w Spółce na ich nowego właściciela (dalej „Kupujący”).
    Umowa określa nie tylko essentialia negotii umowy sprzedaży udziałów, ale również
    szereg innych kwestii, w tym zwłaszcza odpowiedzialność Sprzedającego z tytułu
    zobowiązań podatkowych Spółki za przeszłe okresy rozliczeniowe. Przedmiotem ustaleń
    Sprzedającego i Kupującego (dalej łącznie „Strony”) była w tym zakresie przede wszystkim
    kwestia wzajemnych rozliczeń na wypadek zabezpieczenia lub określenia zaległości
    podatkowych Spółki (wraz z odsetkami od tych zaległości) na podstawie decyzji właściwych
    organów podatkowych w którymkolwiek ze wskazanych w Umowie postępowań
    podatkowych toczących się wobec Spółki, a dotyczących rozliczeń Spółki w podatku
    dochodowym od osób prawnych (za okresy od 2011 r.) oraz w podatku od towarów i usług
    (za okresy od 2012 r.).
    Strony uzgodniły w Umowie, że w tym celu określona kwota nie zostanie przekazana
    Sprzedającemu przez Kupującego, lecz zostanie wpłacona na zastrzeżony rachunek
    bankowy (escrow).
    Zgodnie z Umową, w przypadku zabezpieczenia lub określenia wymagalnych zaległości
    podatkowych Spółki w związku z ww. postępowaniami Kupujący i Sprzedający wydadzą
    zgodną instrukcję przekazania z rachunku zastrzeżonego na rzecz Kupującego środków
    pieniężnych w kwotach równych wartości nominalnej zaległości podatkowych Spółki,
    powiększonej o wartość odsetek od takich zaległości podatkowych.
    Odpowiedzialność Sprzedającego wobec Kupującego ograniczona jest do uzgodnionej
    przez Strony kwoty, zaś po upływie określonego w Umowie terminu - środki pieniężne
    znajdujące się na wtedy rachunku zastrzeżonym zostaną automatycznie przekazane
    Sprzedającemu.
    W Umowie Strony postanowiły ponadto, że dla prawidłowego prowadzenia opisanych
    powyżej postępowań podatkowych Spółka nabywać będzie usługi prawne i doradcze
    (analogiczne usługi zostały przewidziane w stosunku do określonego w Umowie
    postępowania karnego, w którym Spółka może ponosić odpowiedzialność posiłkową).
    Zgodnie z Umową powyższe usługi Spółka będzie nabywać od profesjonalnych podmiotów
    konkretnie wskazanych w Umowie, albo będących pełnomocnikami Spółki albo
    zapewniających zastępstwo Spółki przez profesjonalnych pełnomocników w toczących się
    postępowaniach. W tym zakresie, od początku trwania tych postępowań, Spółka była i
    pozostaje stroną umów o świadczenie usług prawnych i doradczych. Koszty nabycia usług
    doradczych od tych podmiotów, zgodnie z Umową, mają być zwracane Spółce przez
    Sprzedającego.
    Spółka obniża swój VAT należny o VAT naliczony wynikający z faktur otrzymywanych od
    ww. doradców. Spółka ma również możliwość nabywania usług doradczych związanych z
    ww. postępowaniami od innych podmiotów, ale koszty ich nabycia nie będą jej zwracane
    przez Sprzedającego.
    W Umowie Strony uzgodniły ponadto inne zasady współpracy związane z ww.
    postępowaniami (w tym także zasady współpracy w relacji pomiędzy Spółką, a
    Sprzedającym w celu prawidłowego wykonania Umowy). Zarówno w zakresie określonym
    Umową, jak i poza nią, Sprzedający nie świadczy żadnych usług na rzecz Spółki.
    W takim stanie faktycznym Spółka powzięła wątpliwości, na gruncie przepisów ustawy o
    VAT, co do konsekwencji zwrotu na rzecz Spółki przez Sprzedającego kosztów (środków
    pieniężnych) stanowiących równowartość ceny nabytych przez Spółkę usług prawnych i
    doradczych.
    W nadesłanym do wniosku uzupełnieniu Wnioskodawca poinformował, że nie podejmuje
    żadnych czynności w odniesieniu do sprzedaży udziałów Spółki, bo Spółka nie jest stroną
    tej Umowy.

    Spółka wyjaśniła, że w ścisłym znaczeniu pojęcia „świadczenie” Sprzedający nie uzyskuje i
    nie uzyska od Wnioskodawcy żadnego świadczenia, a tym bardziej świadczenia
    wzajemnego. W przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego istotne jest
    jednak to, że w związku ze świadczeniem przez pełnomocników usług na rzecz
    Wnioskodawcy, na skutek pozytywnego zakończenia sporów podatkowych Wnioskodawcy
    z organami podatkowymi albo na skutek upływu czasu, Sprzedający może uzyskać korzyść
    polegającą na tym, że Sprzedający otrzyma część ceny sprzedaży udziałów zdeponowanej
    na rachunku zastrzeżonym. Jest to jednak zdarzenie przyszłe i niepewne, ponieważ jest
    uzależnione od tego w jakim czasie i z jakim wynikiem zakończą się spory podatkowe
    Wnioskodawcy z organami podatkowymi. Możliwa jest więc zarówno taka sytuacja, że
    pomimo usług świadczonych przez pełnomocników na rzecz Wnioskodawcy i pomimo
    zwrotu kosztu tych usług przez Sprzedającego na rzecz Wnioskodawcy, Sprzedający
    ostatecznie nie uzyska z tego tytułu żadnej korzyści.
    Wnioskodawca dodatkowo podkreślił, że nie zawarł żadnej umowy ze Sprzedającym. Z
    kolei Umowa sprzedaży udziałów określa jedynie, że Sprzedający i Kupujący postanowili,
    że dla prawidłowego prowadzenia wskazanych w Umowie postępowań podatkowych
    Spółka nabywać będzie usługi prawne i doradcze (analogiczne usługi zostały przewidziane
    w stosunku do określonego w Umowie postępowania karnego, w którym Spółka może
    ponosić odpowiedzialność posiłkową). Zgodnie z Umową powyższe usługi Spółka będzie
    nabywać od profesjonalnych podmiotów konkretnie wskazanych w Umowie, albo
    będących pełnomocnikami Spółki albo zapewniających zastępstwo Spółki przez
    profesjonalnych pełnomocników w toczących się postępowaniach. Przy czym należy
    zaznaczyć, że Spółka nabywała takie usługi od tych pełnomocników w latach
    poprzedzających transakcję sprzedaży udziałów.
    Wnioskodawca nabywa usługi doradztwa związane z prowadzeniem postępowań
    podatkowych toczonych wobec Spółki, dotyczących rozliczeń podatkowych Spółki (oraz
    dotyczących postępowania karnego, w którym Spółka może ponosić odpowiedzialność
    posiłkową). Usługi te dotyczą więc bezpośrednio Spółki. Spółka nabywa te usługi na
    własną rzecz. W ramach tej samej umowy na usługi doradcze Spółka uzyskuje wsparcie w
    wielu sprawach podatkowych, nie tylko dotyczących postępowań wskazanych w Umowie.
    Umowy na świadczenie usług doradczych zostały zawarte przez Spółkę i były wykonywane
    w latach poprzedzających zbycie udziałów w Spółce przez Sprzedającego. Spółka nie była
    stroną Umowy sprzedaży udziałów. W Umowie Kupujący zobowiązał się do zapewnienia,
    że Spółka będzie nadal nabywać przedmiotowe usługi doradcze (tzn. że po nabyciu
    udziałów przez Kupującego Spółka będzie nadal reprezentowana w postępowaniach przez
    tych samych pełnomocników).
    Wnioskodawca wyjaśnił, że okoliczność zawarcia umowy o świadczenie usług doradczych
    przez Spółkę nie miała bezpośredniego wpływu na cenę sprzedaży udziałów Spółki.
    Działania podmiotów wykonujących usługi doradcze na rzecz Spółki nie przyczyniają się
    bezpośrednio do osiągnięcia korzyści przez Sprzedającego wyłącznie w wyniku
    świadczenia tych usług, a Sprzedający nie jest odbiorcą tych usług. Natomiast faktem jest,
    zgodnie z tym co wyjaśniono w pkt 4 powyżej, że w przypadku zakończenia toczących się
    wobec Spółki postępowań podatkowych decyzją określającą zaległość podatkową,
    Sprzedającemu nie zostaną wypłacone z rachunku zastrzeżonego środki pieniężne w
    kwotach równych wartości nominalnej zaległości podatkowych Spółki, powiększonej o
    wartość odsetek od takich zaległości podatkowych. Chyba, że upłynie okres wskazany w
    Umowie i Sprzedający otrzyma środki pieniężne wpłacone przez Kupującego na rachunek
    zastrzeżony niezależnie od sposobu zakończenia postępowań podatkowych. W tym
    przypadku, wyłącznie w wyniku upływu okresu wskazanego w Umowie i braku decyzji
    podatkowych, które skonsumowałyby wcześniej środki zgromadzane na rachunku
    zastrzeżonym, Sprzedający otrzyma środki pieniężne wpłacone przez Kupującego na
    rachunek zastrzeżony.

    Wnioskodawca wyjaśnia, że zawarcie przez Spółkę umowy na świadczenie usług
    doradczych nie było warunkiem podpisania umowy sprzedaży udziałów Spółki pomiędzy
    Sprzedającym i Kupującym. Do zawarcia Umowy doszłoby niezależnie od zawarcia (a
    ściślej - kontynuowania) umowy na świadczenia usług doradczych. Zawarcie (a ściślej -
    kontynuowanie) umowy o świadczenie usług doradczych nie miało i nie ma żadnego
    wpływu na wartość udziałów Spółki będących przedmiotem sprzedaży na rzecz
    Kupującego.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym kwoty przekazywane
    Spółce przez Sprzedającego tytułem zwrotu kosztów usług doradczych nie są
    wynagrodzeniem za świadczenie usług przez Spółkę na rzecz Sprzedającego, w związku z
    czym taka czynność pozostaje poza zakresem podatku od towarów i usług, a w
    konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do wystawienia faktury VAT dokumentującej
    przedmiotowy zwrot kosztów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawcy kwoty przekazywane Spółce przez Sprzedającego tytułem zwrotu
    kosztów usług doradczych nie są wynagrodzeniem za świadczenie usług przez Spółkę na
    rzecz Sprzedającego, w związku z czym taka czynność pozostaje poza zakresem podatku
    od towarów i usług, a w konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do wystawienia
    faktury VAT dokumentującej przedmiotowy zwrot kosztów.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Odpłatne świadczenie usług w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT należy rozumieć jako
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Katalog czynności stanowiących w rozumieniu ustawy świadczenie usług jest bardzo
    szeroki. Przywołany już art. 8 ust. 1 ustawy o VAT jako świadczenie usług definiuje „każde
    świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów”, wymieniając przy tym również
    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności
    lub sytuacji. Każda z tych czynności stanowi jednak określone zachowanie na rzecz innego
    podatnika. Na gruncie ustawy o VAT o świadczeniu usług można zatem mówić wtedy,
    kiedy podatnik „świadczy coś” na rzecz innego podatnika. Przy tym należy podkreślić, że
    choć o ile dalsze warunki uznania określonego świadczenia za podlegającą
    opodatkowaniu usługę nie zostały wymienione w ustawie o VAT, to stały się one jednak
    przedmiotem bliższej wykładni w wielu wyrokach Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej jako: „TSUE” lub „Trybunał”). W szczególności istotne wydają się być
    tezy wyroku TSUE z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R.J. Tolsma przeciwko
    Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden. W tym orzeczeniu Trybunał uznał, że usługi
    są świadczone „za wynagrodzeniem”, a w konsekwencji podlegają opodatkowaniu,
    wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na
    mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane

    przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę
    wyświadczoną jej odbiorcy. Podobnie w orzeczeniu z 22 czerwca 2016 r. w sprawie C-11
    /15 Ćesky rozhlas TSUE stwierdził, że świadczenie usług dokonywane jest „odpłatnie”, a
    zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje
    stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż
    świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie
    wartości usługi świadczonej usługobiorcy.
    W oparciu o te wyroki Trybunału, a także inne orzeczenia TSUE (w tym np. wyrok z 1
    kwietnia 1982 r. w sprawie C-89/81, wyrok z 5 lutego 1980 r. w sprawie C-l 54/80 czy w
    sprawie C- 276/97, C-358/97 i 408/97) można skonstruować następujące warunki uznania
    danej czynności za podlegające opodatkowaniu świadczenie usług:
    a) istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    b) wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość przekazaną w zamian
      za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    c) istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie odbiorcy towaru
      lub usługi,
    d) odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    e) istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Analogiczne wnioski płyną z analizy orzecznictwa polskich sądów administracyjnych. Jak
    stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 października 2015 r. (sygn. I FSK
    1352/14), „usługą jest każde, co do zasady, odpłatne świadczenie, które nie jest dostawą
    towarów i które przejawia się tym, że świadczeniobiorca (konsument) wynosi z niego
    choćby nawet potencjalną korzyść. Posiłkując się, na co powołał się Sąd pierwszej instancji
    w zaskarżonym wyroku, wskazaniami wynikającymi z wyroków Trybunału Sprawiedliwości
    (np. wyrok z 3 marca 1994 r. w sprawie C-l6/93, wyrok z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C-89
    /81, wyrok z 5 lutego 1980 r. w sprawie C-l54/80, czy w sprawie C-276/97, C-358/97 i C-408
    /97) formułowane jest ogólne stanowisko, że za świadczenie usług za wynagrodzeniem, a
    więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być relacje, w których: a)
    istnieje jakiś związek prawny między usługodawca i usługobiorca, w ramach którego
    następuje świadczenie wzajemne, b) wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę
    stanowi wartość przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy, c)
    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub
    usługi, d) odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
    bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem, e)
    istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego”.
    Pomimo zatem dość szerokiej ustawowej definicji odpłatnego świadczenia usług, w
    praktyce może okazać się, że co najmniej jeden z powyższych warunków nie jest
    spełniony, przez co dana czynność zachodząca pomiędzy jednym podmiotem a drugim
    nie podlega opodatkowaniu VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe kryteria, należy stwierdzić, że opisany w stanie faktycznym
    zwrot kosztów usług doradczych nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług, a w
    związku z tym taka płatność pozostaje poza zakresem podatku od towarów i usług. W
    opinii Spółki żadna z wypracowanych przez Trybunał oraz powielanych przez polskie sądy
    administracyjne przesłanek uznania czynności za świadczenie usług nie została spełniona
    w niniejszej sytuacji.
    ad a) związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą
    W okolicznościach przedstawionych w ramach stanu faktycznego nie istnieje żaden
    stosunek prawny pomiędzy Spółką, a Sprzedającym. Beneficjentem usług nabytych od

    doradców jest Spółka, a Sprzedający nie może korzystać z rezultatów wyświadczonych
    usług. Na podstawie Umowy Sprzedający może żądać jedynie przekazania informacji i
    dokumentów dotyczących postępowań toczących się wobec Spółki.
    Związek prawny występuje więc wyłącznie pomiędzy Spółką, a doradcami - wyłącznie
    bowiem w ramach tej relacji wyróżnić można bezpośredniego beneficjenta konkretnej
    usługi oraz odpowiadającą mu płatność wynagrodzenia doradców za takie usługi. Spółka
    we własnym imieniu i na własną rzecz dokonuje zakupu usług doradczych i to Spółka jest
    zainteresowana rezultatem nabytych usług, ponieważ w przypadku stwierdzenia zaległości
    podatkowej to wobec Spółki zostanie wydana decyzja oraz zostaną przeprowadzone
    czynności egzekucyjne.
    Koszty zwracane Spółce przez Sprzedającego stanowią wyłącznie realizację ustaleń
    pomiędzy stronami Umowy, które to ustalenia miały i mogą mieć w przyszłości wpływ na
    ustaloną w Umowie cenę udziałów w Spółce gdyby doszło do przekazania Sprzedającemu
    środków pieniężnych znajdujących się na rachunku zastrzeżonym. Warto jednak
    zauważyć, że Spółka nie była stroną przedmiotowej Umowy (została ona zawarta między
    Sprzedającym a Kupującym, a własność nad Spółką była jej przedmiotem), co już samo w
    sobie przekreśla możliwość ustalenia wynikającego z Umowy stosunku prawnego jako
    wiążącego Spółkę oraz Sprzedającego.
    ad b) wynagrodzenie jako wartość przekazana w zamian za usługi świadczone na rzecz
    usługobiorcy
    Sprzedający w zamian za opisany w stanie faktycznym zwrot kosztów nie otrzymuje żadnej
    usługi wzajemnej. Zawarcie w Umowie porozumienia dotyczącego zwrotu kosztów
    doradczych stanowiło jedynie formę konsensu pomiędzy Sprzedającym a Kupującym,
    stanowiącego niezbędny warunek biznesowy dla zawarcia Umowy.
    Ponadto, z postanowień Umowy nie wynikają żadne zobowiązania Spółki wobec
    Sprzedającego z tytułu przedmiotowego zwrotu kosztów. Ponownie zatem, w ocenie
    Spółki, wskazuje to na brak stosunku zobowiązaniowego, z którego mogłoby wynikać
    ewentualne roszczenie Sprzedającego wobec Spółki o jakiekolwiek świadczenie wzajemne.
    ad c) bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie odbiorcy towaru lub
    usługi
    W przedstawionych okolicznościach to Spółka jest stroną toczących się postępowań, więc
    to ona, a nie Sprzedający, korzysta ze świadczonych usług doradczych. Rezultat
    nabywanych usług w żaden sposób nie zmienia sytuacji podatkowej Sprzedającego.
    Niemożliwe jest w takim razie stwierdzenie dokonania usługi w rozumieniu ustawy o VAT,
    ponieważ w analizowanej sytuacji nie może być mowy o ekwiwalentności świadczeń. Na
    rzecz Sprzedającego, który dokonuje zwrotu kosztów na podstawie ustaleń z Kupującym,
    nie jest świadczona żadna usługa, z której odnosiłby bezpośrednio jakiekolwiek korzyści.
    Możliwe są, co prawda, w odległej przyszłości, potencjalne, pośrednie korzyści po stronie
    Sprzedającego w przypadku pozytywnych rozstrzygnięć toczących się postępowań, w
    żadnym wypadku nie można jednak uznać tego za główny cel nabywanej usługi, a w
    konsekwencji za okoliczność równoznaczną z wyświadczeniem na rzecz Sprzedającego
    usługi.
    ad d) związek płatności z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem
    W przedmiotowej sprawie płatność dokonana przez Sprzedającego na rzecz Spółki ma
    charakter zwrotu kosztów. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych oraz
    organów podatkowych, płatność taka pozostaje poza zakresem ustawy o podatku
    towarów i usług. Przykładowo, zwrot kosztów został uznany za pozostający poza zakresem
    podatku od towarów i usług m.in. w następujących indywidualnych interpretacjach prawa
    podatkowego wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: indywidualna
    interpretacja z 22 maja 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.174.2018.1.PG, indywidualna
    interpretacja z 18 września 2018 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.455.2018.2.IT.

    ad e) istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego
    Zwrot kosztów nie wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym po stronie Spółki, w
    związku z czym bezprzedmiotowe są analizy dotyczące możliwości wyrażenia w pieniądzu
    wartości świadczenia wzajemnego.
    Ponadto, jak wynika z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we
    własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje
    się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
    W opinii Wnioskodawcy powyższy przepis nie może znaleźć zastosowania w niniejszej
    sprawie, ponieważ usługi doradcze świadczone są na rzecz Spółki, nie na rzecz
    Sprzedającego, a Spółkę i Sprzedającego nie łączy żaden stosunek zobowiązaniowy.
    Sprzedający, na podstawie Umowy, jest wyłącznie zobowiązany do zwrotu kosztów tej
    usługi.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, usługi doradcze będące przedmiotem
    niniejszego wniosku dotyczą toczących się wobec Spółki postępowań. Rezultatem
    toczących się spraw zainteresowana jest więc Spółka, bowiem to ona zostanie obciążona
    formalnymi skutkami postępowania. Już w tym zakresie stwierdzić należy, że nabywane
    usługi z całą pewnością świadczone są na rzecz Spółki.
    Ponadto, potencjalny interes Sprzedającego w rezultatach postępowania wynika z Umowy
    pomiędzy Kupującym a Sprzedającym. Potencjalny wpływ na sytuację Sprzedającego byłby
    jednak jedynie pośredni, stanowiłby efekt uboczny rezultatu postępowania. Warto
    ponownie podkreślić, że pomiędzy Spółką a Sprzedającym nie została zawarta żadna
    umowa, która zobowiązałaby Sprzedającego do ponoszenia kosztów nabycia usług
    doradczych w odniesieniu do toczących się postępowań.
    Końcowo, warto również zauważyć, że Sprzedający nie jest zobowiązany do zwrotu
    wszystkich kosztów usług doradczych. W przypadku, gdyby Spółka wybrała inny podmiot
    do świadczenia usług doradczych, to Spółka nie otrzymałaby zwrotu kosztów tych usług od
    Sprzedającego. Odnosząc tę sytuację do okoliczności będących przedmiotem niniejszego
    wniosku, warto zauważyć, że założenie świadczenia usług doradczych na rzecz
    Sprzedającego mogłoby wówczas doprowadzić do absurdalnych wniosków. Przyjęcie
    takiego założenia wymagałoby konsekwentnego uznania, że w razie wybrania przez
    Spółkę innego podmiotu do świadczenia usług doradczych, jako ich beneficjenta w
    dalszym ciągu należałoby uważać Sprzedającego. Działoby się tak, choć Sprzedający nie
    miałby wpływu na wybór podmiotu świadczącego takie usługi i relacje pomiędzy takim
    podmiotem a Spółką. Pomimo tego Spółka, w razie uznania Sprzedającego za beneficjenta
    usług doradczych, świadczyłaby na jego rzecz nieodpłatnie usługę doradczą. Stwierdzenie
    takie oczywiście nie wytrzymuje krytyki, a w obu przypadkach nie do obrony pozostaje
    teza o świadczeniu usług na rzecz Sprzedającego.
    W ocenie Spółki, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w analizowanym przypadku nie
    dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez Sprzedającego na rzecz Spółki, a jedynie
    do zwrotu kosztów.
    W związku z tym należy uznać, że taka płatność pozostaje poza zakresem podatku od
    towarów i usług, a w konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do wystawienia faktury
    VAT dokumentującej przedmiotowy zwrot kosztów.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 27 lipca 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP1-1.4012.242.2020.2.EW, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie
    braku uznania zwrotu kosztów usług doradczych za wynagrodzenie za świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz braku obowiązku udokumentowania
    zwrotu kosztów fakturą za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 10 sierpnia 2020 r.

    Skarga na interpretację indywidualną
    9 września 2020 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła 14 września 2020 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie Interpretacji poprzez naruszenie przepisów prawa
    materialnego w postaci błędnej wykładni art. 8 ust. 1 oraz art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, błędnej oceny co do zastosowania art. 5 ust.
    1 pkt 1 oraz art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, naruszenie przepisów postępowania, które
    miało istotny wpływ na wynik sprawy: art. 14b § 1, 2 i 3 i art. 14c § 1 oraz art. 121 § 1 w
    zw. z art. 14h.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację z 27 lipca
    2020 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.242.2020.2.EW wyrokiem z 25 maja 2021 r. sygn. akt III SA
    /Wa 1982/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 3 kwietnia 2025 r. sygn. akt I FSK 1987/21
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił zaskarżoną interpretację, stał się prawomocny od 3 kwietnia 2025 r.
    27 czerwca 2025 r. nastąpił zwrot akt z Sądu.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Naczelny Sąd Administracyjny
        w ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym w myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach, rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje zatem
    wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarem jak właściciel.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów
    i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa
    towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają
    postaci wynagrodzenia.
    Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest
    zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania
    tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    1. w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    2. świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy przy tym podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało – jako usługa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dana usługa podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych.

    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Ponadto stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie
    podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo czynnym podatnikiem VAT, prowadzącym
    działalność gospodarczą obejmującą głównie (...). W 2017 r. doszło do zawarcia
    warunkowej Umowy sprzedaży wszystkich udziałów w Spółce na rzecz nowego właściciela
    (Kupującego) przez ich dotychczasowego właściciela (Sprzedającego) osobę fizyczną (...),
    który nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowany w Polsce ani w
    żadnym innym kraju Unii Europejskiej jako podatnik VAT.
    Umowa określa nie tylko warunki sprzedaży udziałów, ale również szereg innych kwestii, w
    tym zwłaszcza odpowiedzialność Sprzedającego z tytułu zobowiązań podatkowych
    Państwa Spółki za przeszłe okresy rozliczeniowe. Przedmiotem ustaleń Sprzedającego i
    Kupującego była w tym zakresie przede wszystkim kwestia wzajemnych rozliczeń na
    wypadek zabezpieczenia lub określenia zaległości podatkowych Państwa Spółki (wraz z
    odsetkami od tych zaległości) na podstawie decyzji właściwych organów podatkowych.
    Obie Strony uzgodniły w Umowie, że w tym celu określona kwota nie zostanie przekazana
    Sprzedającemu przez Kupującego, lecz zostanie wpłacona na zastrzeżony rachunek
    bankowy.
    W przypadku zabezpieczenia lub określenia wymagalnych zaległości podatkowych
    Państwa Spółki Kupujący i Sprzedający ustalili przekazanie z rachunku zastrzeżonego na
    rzecz Kupującego środków pieniężnych w kwotach równych wartości nominalnej
    zaległości podatkowych Państwa Spółki, powiększonej o wartość odsetek od takich
    zaległości podatkowych.
    Odpowiedzialność Sprzedającego wobec Kupującego ograniczona jest do uzgodnionej
    przez obie Strony kwoty, zaś po upływie określonego w Umowie terminu - środki
    pieniężne znajdujące się na rachunku zastrzeżonym zostaną automatycznie przekazane
    Sprzedającemu.

    W Umowie Sprzedający i Kupujący postanowili ponadto, że dla prawidłowego
    prowadzenia postępowań podatkowych Państwa Spółka nabywać będzie usługi prawne i
    doradcze od profesjonalnych podmiotów konkretnie wskazanych w Umowie. W czasie
    trwania postępowań Państwa Spółka była i pozostaje stroną umów o świadczenie usług
    prawnych i doradczych, lecz koszty nabycia tych usług doradczych mają być zwracane
    Państwa Spółce przez Sprzedającego.
    Państwa Spółka może nabywać usługi doradcze od innych podmiotów, ale wtedy koszty
    ich nabycia nie będą jej zwracane przez Sprzedającego. Państwa Spółka nabywa te usługi
    na własną rzecz oraz obniża swój VAT należny o VAT naliczony wynikający z faktur
    otrzymywanych od doradców.
    W Umowie Sprzedający i Kupujący uzgodnili ponadto inne zasady współpracy związane z
    ww. postępowaniami, w tym także zasady współpracy w relacji pomiędzy Państwa Spółką,
    a Sprzedającym w celu prawidłowego wykonania Umowy. W zakresie określonym Umową
    Sprzedający nie świadczy żadnych usług na rzecz Państwa Spółki, ale również nie uzyskuje
    i nie uzyska od Państwa żadnego świadczenia, a tym bardziej świadczenia wzajemnego.
    Zawarcie przez Państwa Spółkę umowy na świadczenie usług doradczych nie było
    warunkiem podpisania umowy sprzedaży udziałów Państwa Spółki pomiędzy
    Sprzedającym i Kupującym. Do zawarcia Umowy doszłoby niezależnie od zawarcia umowy
    na świadczenia usług doradczych. Zawarcie umowy o świadczenie usług doradczych nie
    miało i nie ma żadnego wpływu na wartość udziałów Państwa Spółki będących
    przedmiotem sprzedaży na rzecz Kupującego.
    W takim stanie faktycznym Państwa wątpliwość dotyczą kwestii, czy kwoty przekazywane
    Państwa Spółce przez Sprzedającego tytułem zwrotu kosztów usług doradczych nie są
    wynagrodzeniem za świadczenie usług przez Państwa Spółkę na rzecz Sprzedającego, w
    związku z czym taka czynność pozostaje poza zakresem podatku od towarów i usług, a w
    konsekwencji Państwa Spółka nie będzie zobowiązana do wystawienia faktury VAT
    dokumentującej przedmiotowy zwrot kosztów.
    Jak już wcześniej wskazano świadczenie usług zakłada istnienie dwóch podmiotów, a więc
    tego, który świadczy usługę (usługodawcy) i tego, który świadczenie odbiera
    (usługobiorcy), czyli konsumenta usługi. Skoro opodatkowaniu podlega odpłatne
    świadczenie usług, to znaczy, że istnieje stosunek prawny pomiędzy usługodawcą i
    usługobiorcą, a rezultatem tego związku jest wzajemne działanie tych podmiotów.
    Działanie to polega na tym, że wynagrodzenie otrzymywane przez wykonawcę usługi
    następuje w zamian za wykonanie usługi na rzecz jej odbiorcy. Pomiędzy odpłatną
    czynnością podlegającą opodatkowaniu, a otrzymywanym z tytułu tej czynności
    wynagrodzeniem musi istnieć bezpośredni, czytelny i dostrzegalny związek.
    Dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni
    związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten
    sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.
    Czynność uznaje się za odpłatną, gdy są spełnione następujące warunki:
    1. istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    2. wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną
      w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    3. istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie nabywcy usługi,
    4. odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    5. istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

    Co do zasady sama czynność przekazania środków finansowych nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT i nie rodzi żadnych obowiązków podatkowych, o ile nie
    pełni funkcji zapłaty lub zaliczki z tytułu jakiegokolwiek świadczenia usług lub dostawy
    towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług. Aby uznać, że pomiędzy podmiotami doszło do dostawy
    towarów lub świadczenia usług, musi istnieć związek o charakterze przyczynowym
    pomiędzy przekazaną zapłatą, a wykonanym świadczeniem. Przekazana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia – wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Opierając się zatem na przedstawionym opisie sprawy i ocenie Sądu zwrot przez
    Sprzedającego Państwa Spółce poniesionych kosztów na nabycie usług doradczych celem
    zapewnienia prawidłowego prowadzenia postępowań podatkowych w zakresie
    zobowiązań podatkowych Państwa za wcześniejsze okresy rozliczeniowe nie stanowi
    rzeczywistego wynagrodzenia za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego, w którym dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Zawarcie w Umowie
    porozumienia dotyczącego zwrotu kosztów doradczych stanowiło jedynie formę konsensu
    pomiędzy Sprzedającym, a Kupującym, stanowiącego niezbędny warunek biznesowy dla
    zawarcia Umowy. Z umowy nie wynikają bowiem żadne zobowiązania Państwa Spółki
    wobec Sprzedającego z tytułu przedmiotowego zwrotu kosztów, co wskazuje brak
    stosunku zobowiązaniowego, z którego mogłoby wynikać ewentualne roszczenie
    Sprzedającego wobec Państwa Spółki o jakiekolwiek świadczenie wzajemne.
    Zwrot poniesionych kosztów na nabycie usług doradczych celem zapewnienia
    prawidłowego prowadzenia postępowań podatkowych w zakresie zobowiązań
    podatkowych Spółki za wcześniejsze okresy rozliczeniowe nie stanowi bowiem
    wynagrodzenia za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego, w
    którym dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych - co jest niezbędne dla uznania, że
    występuje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym
    świadczeniem wzajemnym i co warunkuje możliwość uznania, że mamy do czynienia z
    odpłatnym świadczeniem usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz cytowanych przepisów prawa podatkowego
    prowadzi do stwierdzenia, że Państwa Spółka nie świadczy na rzecz Sprzedającego żadnej
    usługi, a zwrot przez Sprzedającego równowartości kosztów poniesionych przez Państwa
    Spółkę na nabyte usługi doradcze nie stanowi żadnego świadczenia wzajemnego.
    Oznacza to, że kwota zwrotu kosztów poniesionych przez Państwa Spółkę na nabyte
    usługi doradcze nie stanowi żadnego świadczenia wzajemnego. Tym samym należy uznać,
    że w tym konkretnym przypadku nie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez
    Sprzedającego na rzecz Państwa
    W myśl art. 106a pkt 2 ustawy o VAT
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:;
      2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika
      posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe
      miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te
      czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności
      gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej -
      posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce
      pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem
      świadczenia jest terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
      zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
      dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
      usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,

      b) państwa trzeciego;
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
      106a stosowanie przepisów dotyczących faktur pkt 2, dokonywane przez niego na
      rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
      podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
      korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
      w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      powstanie obowiązku podatkowego ust. 5 pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
      powstanie obowiązku podatkowego ust. 1b.
    Zatem należy uznać, że ww. płatność za usługi doradcze pozostaje poza zakresem
    podatku od towarów i usług, a co za tym idzie Państwa Spółka nie jest zobowiązana do
    wystawienia faktury VAT dokumentującej przedmiotowy zwrot kosztów.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwo w złożonym
    wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.