Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.542.2025.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Brak prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT od
wydatków związanych z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: energia
energia-źródło energii
proporcja
szpital
źródło-źródło odnawialne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 9
1

2

opodatkowania podatkiem VAT. Poza przychodami z działalności medycznej Szpital
uzyskuje przychody z czynności opodatkowanych dotyczących dzierżawy pomieszczeń na
medyczną i niemedyczną działalność usługową i handlową. Podstawowa działalność
Szpitala finansowana jest ze środków publicznych i podlega wyłącznie czynnościom
zwolnionym z opodatkowania podatkiem VAT. Zgodnie z art. 90 ustawy z dnia 11 marca
2004 r. o podatku od towarów i usług, w 2024 roku sprzedaż usług zwolnionych z VAT
stanowiła 97,7% (w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej - 98%) ogólnej sprzedaży
usług, nie ma zatem potrzeby odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego
związanych z czynnościami nieopodatkowanymi i opodatkowanymi. Proporcja ustalona
zgodnie z art. 90 ust. 2 - 9a ustawy o VAT wynosi 0%. Szpital jest czynnym
zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury VAT dokumentujące
wydatki związane z realizacją projektu pn. „…” wystawione będą na Szpital … w …. Efekty
ww. projektu wykorzystywane będą wyłącznie w ramach podstawowej działalności
leczniczej, która to działalność zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 1 marca 2004 r.
o podatku od towarów i usług jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i
usług.
Odpowiedzi na pytania postawione w wezwaniu do uzupełnienia wniosku:
ad 1.
Wyprodukowana energia będzie służyła całej nieruchomości Szpitala zlokalizowanej przy
ul. … w … (budynki od … włącznie). Ponadto, Szpital posiada nieruchomość przy ul. … w …
który to budynek posiada odrębny punkt poboru energii elektrycznej,
ad 2.
W budynku A prowadzona jest podstawowa działalność Szpitala, która zgodnie z art. 43
ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług jest zwolniona
z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Niewielka część powierzchni budynku
udostępniana jest dzierżawcom prowadzącym działalność handlową (sklep zaopatrzenia
medycznego, sklep wielobranżowy - żywność, środki higieny osobistej itp.) - działalność
opodatkowana podatkiem VAT. Budynek B - prowadzona jest podstawowa działalność
Szpitala, która jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Część
powierzchni budynku udostępniana jest dzierżawcy prowadzącemu działalność leczniczą
w zakresie badań diagnostycznych rezonansu magnetycznego - działalność opodatkowana
podatkiem VAT.
Budynek C - prowadzona jest podstawowa działalność Szpitala, która jest zwolniona z
opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Część powierzchni budynku udostępniana
jest dzierżawcy prowadzącemu aptekę - działalność opodatkowana podatkiem VAT.
Budynek D - prowadzona jest podstawowa działalność Szpitala, która jest zwolniona z
opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Część powierzchni budynku udostępniana
jest dzierżawcy prowadzącemu działalność leczniczą w zakresie badań diagnostycznej PET-
działalność opodatkowana podatkiem VAT.
W budynkach E, F i G prowadzona jest podstawowa działalność Szpitala - zwolniona z
opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
ad 3.
Tak, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.) Szpital, po wytworzeniu instalacji fotowoltaicznej
oraz po jej uruchomieniu stał się prosumentem energii odnawialnej.
ad 4.
Tak, w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii, w ramach
inwestycji została wytworzona mikroinstalacja o łącznej mocy nieprzekraczającej 50 kW.
3

ad 5.
Tak, Szpital posiada umowę kompleksową zawartą z (...), zawierającą odpowiednie zapisy
dotyczące użytkowania i rozliczania posiadanej mikroinstalacji fotowoltaicznej.
ad 6.
Załącznik nr 1 do Umowy określa zasady rozliczenia wyprodukowanej energii elektrycznej
z instalacji fotowoltaicznej. Rozliczenie dokonywane będzie na podstawie wskazań układu
pomiarowo - rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej
wprowadzonej i pobranej z sieci w punkcie poboru energii Szpitala.
ad 7.
W przypadku powstania po stronie Szpitala nadwyżki energii elektrycznej wytworzonej w
ramach mikroinstalacji fotowoltaicznej, Szpital otrzyma nadpłatę od dystrybutora energii.
Jednak sytuacja ta, ze względu na bardzo wysokie zapotrzebowanie Szpitala na energię
elektryczną, jest bardzo mało prawdopodobna.
ad 8.
W przypadku instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we wniosku, Szpital będzie
korzystać z rozliczenia w oparciu o art. 4 ust. 1 a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach
energii.
ad 9.
Ww. instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2
ustawy o odnawialnych źródłach energii.
ad 10.
Szpital nie posiada magazynu energii, zatem nie może przechowywać nadwyżki czy
zapasu. Niewykorzystana nadwyżka trafia do sieci dystrybutora energii.
ad 11.
Instalacja posiada jeden licznik dla całego kompleksu szpitalnego. Szpital prowadzi
wyłącznie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy dnia 11 marca 2004
r. o podatku od towarów i usług.
ad 12.
Szpital nie ma obiektywnej możliwości odrębnego przyporządkowania kwot podatku
naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami
zwolnionymi od podatku VAT - Instalacja posiada jeden licznik dla całego kompleksu
szpitalnego.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy w obowiązującym stanie prawnym, przy marginalnym udziale przychodów
opodatkowanych podatkiem VAT w łącznej kwocie przychodów, Szpital … w … ma prawo
do odliczenia podatku VAT zawartego w wydatkach związanych z realizacją projektu pn.
„…”, na realizację którego Szpital uzyskał dofinansowanie ze środków Wojewódzkiego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w …?
Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
Zdaniem Szpitala … w … nie ma on prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT od
wydatków związanych z realizacją inwestycji polegającej na wytworzeniu instalacji
fotowoltaicznej. W ramach ww. instalacji wytwarzana jest energia elektryczna
wykorzystywana wyłącznie w ramach czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem
od towarów i usług, a dotyczących działalności leczniczej w ramach publicznego systemu
4

ochrony zdrowia, zatem Szpitalowi zgodnie art. 87 ust. 1 ustawy o VAT nie przysługuje
prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość
dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego
z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności
opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. W omawianej sprawie warunek
uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie
zostanie spełniony, ponieważ - jak wynika z opisu sprawy - efekty projektu
wykorzystywane będą wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem
VAT. Szpital nie będzie miał zatem prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupowych związanych z realizacją projektu
pn. „…” Szpitalowi nie będzie również przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o
której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy. Tym samym, Szpital nie ma prawa do odliczenia
podatku VAT zawartego w wydatkach związanych z realizacją projektu, ponieważ efekty
projektu wykorzystywane będą wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania
podatkiem VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
Dz. U. z 2025 r. poz. 775), – zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
różnicy na rachunek bankowy.
Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
5

których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
podatkowi.
Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego.
Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń
podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle
wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania
do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
wykonywania czynności, które nie są opodatkowane podatkiem VAT oraz korzystają ze
zwolnienia od tego podatku.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
czynności opodatkowanych.
Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek
odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić czy
realizacja przez Państwa inwestycji polegającej na zamontowaniu instalacji fotowoltaicznej
na budynku szpitala ma związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
kraju.
W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
6

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
podatkiem od towarów i usług.
Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
zarobkowych.
W tym miejscu wskazać należy, że jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z 20 lutego 2015 r. o
odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą
o OZE:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
7

Użyte w ustawie określenia oznaczają:
prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem
wytwarzania energii elektrycznej:
1) w mikroinstalacji;
2) w małej instalacji;
3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
ustawy - Prawo energetyczne;
4) wyłącznie z biopłynów.
W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
prosumenta energii odnawialnej;
2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
8

a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii
elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
- udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o
której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
- ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja odnawialnego
źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot odpowiedzialny za
bilansowanie handlowe, albo
- ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego
źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za
bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób
ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła
energii.
Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
w sposób określony w art. 4c ust. 3.
Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
rozumieniu art. 3 tej ustawy.
Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
- w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
W przypadku gdy:
9

1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
mowa w ust. 4;
2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
Według art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej ., wartość energii elektrycznej, o której mowaod 1 lipca 2024 r
w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w
celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t
przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
1) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
10

wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
2) Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
3) Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
4) Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
miesiącu kalendarzowym.
5) Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
prosumencki na koncie prosumenta.
6) Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
7) Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
8) Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
9) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a
pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
10) Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9,
wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
ustalanej dla czerwca 2022 r., zgodnie z art. 4b ust. 6.
Zgodnie z art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej:
1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
4
tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
zastrzeżeniem ust. 3;
2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
11

3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
4
terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014
r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit.
c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
umowy sprzedaży.
Z okoliczności sprawy wynika, że realizują Państwo projekt pn. „…”. Instalacja została
zamontowana na ścianie elewacyjnej budynku A, w którym prowadzona jest działalność
medyczna (statutowa). Wytworzona w ramach projektu instalacja fotowoltaiczna jest
wykorzystywana tylko i wyłącznie w prowadzonej przez Szpital działalności medycznej
realizowanej w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia. Główną grupę przychodów
Szpitala stanowią środki finansowe za zrealizowane świadczenia medyczne, których
płatnikiem jest Narodowy Fundusz Zdrowia, a które to świadczenia należą do czynności
zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT. Poza przychodami z działalności medycznej
Szpital uzyskuje przychody z czynności opodatkowanych dotyczących dzierżawy
pomieszczeń na medyczną i niemedyczną działalność usługową i handlową.
Szpital jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury
VAT dokumentujące wydatki związane z realizacją ww. projektu wystawione będą na
Szpital … w …. Efekty ww. projektu wykorzystywane będą wyłącznie w ramach
podstawowej działalności leczniczej, która to działalność zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18
ustawy z dnia 1 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług jest zwolniona z
opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W przypadku instalacji fotowoltaicznej,
Szpital będzie korzystać z rozliczenia w oparciu o art. 4 ust. 1 a pkt 2 ustawy o
odnawialnych źródłach energii. Szpital nie ma obiektywnej możliwości odrębnego
przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT.
Wskazali Państwo, że Szpital po uruchomieniu instalacji fotowoltaicznej jest prosumentem
energii odnawialnej. Szpital posiada umowę kompleksową zawartą z (...), zawierającą
odpowiednie zapisy dotyczące użytkowania i rozliczania posiadanej mikroinstalacji
fotowoltaicznej. Rozliczenie dokonywane będzie na podstawie wskazań układu
pomiarowo - rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej
wprowadzonej i pobranej z sieci w punkcie poboru energii Szpitala.
Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
12

odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we
własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres
działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
„Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarówart. 5
oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
219/12.
W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją
do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r., wartość energii
elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi
sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania
(t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4
ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej ceny energii
elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla
danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii
elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej
niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej wg ww. zasad. Kwotę tę należy
13

uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
mikroinstalacji.
Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
rozliczeniowym.
A zatem w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnym
źródle energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, dokonają
Państwo dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało wynagrodzenie.
i wartości energiiDepozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej
elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za
energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta
wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy.
Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii
odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje,
że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy
energii elektrycznej.
W konsekwencji Państwo, jako prosument – czynny zarejestrowany podatnik VAT, poprzez
wprowadzanie energii do sieci energetycznej dokonujecie na rzecz przedsiębiorstwa
energetycznego, z którym macie Państwo zawartą umowę, dostawy towarów w
rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej, stanowi odpłatną dostawę towarów
podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Odnosząc się do kwestii objętych zakresem postawionego pytania wskazać należy, że w
przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych
podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych od podatku, należy mieć na uwadze
uregulowania zawarte w art. 90 ustawy, które stanowią uzupełnienie regulacji art. 86
ustawy.
Art. 90 ust. 1 ustawy:
W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
do obniżenia kwoty podatku należnego.
Art. 90 ust. 2 ustawy:
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
zastrzeżeniem ust. 10.
Art. 90 ust. 3 ustawy:
Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
14

podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Art. 90 ust. 4 ustawy:
Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
najbliższej liczby całkowitej.
Art. 90 ust. 5 ustawy:
Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na
potrzeby jego działalności.
Art. 90 ust. 6 ustawy:
Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji
dotyczących:
1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
finansowych;
2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
transakcje te mają charakter pomocniczy.
Art. 90 ust. 8 ustawy:
Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym
mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy
niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od
kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo. Podatnicy są
obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętej proporcji w
terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ta proporcja
została zastosowana po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
Art. 90 ust. 9 ustawy:
Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego
kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.
Art. 90 ust. 9a ustawy:
Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku
Art. 90 ust. 10 ustawy:
W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
przysługuje. Z tym, że przez „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do
obniżenia kwoty podatku należnego” należy rozumieć czynności zwolnione od podatku.
15

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku
z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego
rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.
Proporcja wyliczana jest jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z
którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie
uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do
obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie
przysługuje takie prawo.
Wskazali Państwo, że podstawowa działalność Szpitala finansowana jest ze środków
publicznych i podlega wyłącznie czynnościom zwolnionym z opodatkowania podatkiem
VAT. Poza przychodami z działalności medycznej Szpital uzyskuje przychody z czynności
opodatkowanych dotyczących dzierżawy pomieszczeń na medyczną i niemedyczną
działalność usługową i handlową.
W przypadku, gdy – jak wynika z opisu sprawy – wydatki dotyczące projektu związane są z
działalnością zwolnioną od podatku VAT, jak i opodatkowaną VAT, których nie są Państwo
w stanie w całości i wyłącznie przypisać do działalności opodatkowanej, to przysługuje
Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego obliczonego przy zastosowaniu
proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i następne ustawy.
Zauważyć jednocześnie należy, że w sytuacji, gdy proporcja wyliczona przez Państwa
zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy nie przekroczy 2%, to na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2
ustawy, mają Państwo prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń
.podatku naliczonego
Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia Państwa prawa do odliczenia
podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji – w takiej sytuacji mają
Państwo prawo wyboru, czy będą Państwo dokonywać odliczenia w oparciu o wyliczoną
proporcję, czy też zrezygnują z tego prawa i nie będą odliczać podatku naliczonego.
Zatem, jeśli nie zrezygnują Państwo z prawa do odliczenia podatku VAT, to przysługuje
Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków
inwestycyjnych dotyczących projektu pn. „…” wg wskaźnika proporcji wyliczonej na
podstawie art. 90 ust. 2-8 ustawy. Prawo to przysługuje pod warunkiem niewystąpienia
przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
Zatem nie można uznać, że w przypadku, gdy ustalona przez Państwa proporcja wyniesie
mniej niż 2% nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o
podatek naliczony. Mogą bowiem Państwo w takim przypadku dokonać wyboru i albo
uznać, że ustalona przez Państwa proporcja wynosi 0% i nie przysługuje Państwu prawo
do odliczenia podatku naliczonego albo odliczyć podatek naliczony zgodnie z ustaloną
proporcją, która nie przekroczy 2%.
Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
W opisie sprawy wskazali Państwo, że w 2024 roku sprzedaż usług zwolnionych z VAT
stanowiła 97,7% (w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej - 98%) ogólnej sprzedaży
usług. W myśl art. 90 ust. 3 ustawy proporcję, ustala się jako udział rocznego obrotu z
tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności. Tak obliczona proporcję
stosownie do art. 90 ust. 4 ustawy zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
16

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
(zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art.
14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii oceny
przez Państwa proporcji na podstawie art. 90 ust. 2-8 ustawy.prawidłowości wyliczenia W
myśl art. 90 ust. 3 ustawy proporcję, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,
w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności. Tak obliczona proporcję stosownie
do art. 90 ust. 4 ustawy zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
interpretacja traci swoją aktualność.
Należy wskazać, że Organ wydający interpretację nie jest uprawniony do analizowania i
oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów, nie przeprowadza bowiem
postępowania dowodowego, jest zatem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego
przedstawionym przez Państwa i jego stanowiskiem.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji; Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.; Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.; Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
17

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
(art. 53 § 1 PPSA):
w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
podatkowej.
18

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT od
    wydatków związanych z realizacją projektu pn. „...”.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 czerwca 2025 r. (wpływ
    13 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowanego w uzupełnieniu wniosku)
    Projekt o nazwie „... został wykonany i opłacony ze środków finansowych SP ZOZ (...).
    Niniejsza interpretacja jest potrzebna do rozliczenia inwestycji z WFOŚiGW w .... Instalacja
    została zamontowana na ścianie elewacyjnej budynku A przy ul. ..., w którym prowadzona
    jest działalność medyczna (statutowa). Wytworzona energia jest wykorzystywana w całości
    przez Szpital na własne potrzeby. Moc instalacyjna do 50 kW. W załączeniu przesyłają
    Państwo warunki umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. SP ZOZ jest czynnym
    podatnikiem VAT i faktury są wystawiane na Szpital.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, iż:
    Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej zgodnie z wezwaniem do uzupełnienia
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej znak 0113-KDIPT1-3.4012.542.2025.1.AB,
    zwraca się z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej w sprawie prawa
    do odliczenia naliczonego podatku VAT od zrealizowanej inwestycji pn. „...”.
    Celem inwestycji było (...). Odbiorcami efektów projektu są mieszkańcy regionu (...).
    Wytworzona w ramach projektu instalacja fotowoltaiczna jest wykorzystywana tylko i
    wyłącznie w prowadzonej przez Szpital działalności medycznej realizowanej w ramach
    publicznego systemu ochrony zdrowia. Główną grupę przychodów Szpitala stanowią
    środki finansowe za zrealizowane świadczenia medyczne, których płatnikiem jest
    Narodowy Fundusz Zdrowia, a które to świadczenia należą do czynności zwolnionych z

    opodatkowania podatkiem VAT. Poza przychodami z działalności medycznej Szpital
    uzyskuje przychody z czynności opodatkowanych dotyczących dzierżawy pomieszczeń na
    medyczną i niemedyczną działalność usługową i handlową. Podstawowa działalność
    Szpitala finansowana jest ze środków publicznych i podlega wyłącznie czynnościom
    zwolnionym z opodatkowania podatkiem VAT. Zgodnie z art. 90 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług, w 2024 roku sprzedaż usług zwolnionych z VAT
    stanowiła 97,7% (w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej - 98%) ogólnej sprzedaży
    usług, nie ma zatem potrzeby odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego
    związanych z czynnościami nieopodatkowanymi i opodatkowanymi. Proporcja ustalona
    zgodnie z art. 90 ust. 2 - 9a ustawy o VAT wynosi 0%. Szpital jest czynnym
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury VAT dokumentujące
    wydatki związane z realizacją projektu pn. „...” wystawione będą na Szpital ... w .... Efekty
    ww. projektu wykorzystywane będą wyłącznie w ramach podstawowej działalności
    leczniczej, która to działalność zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 1 marca 2004 r.
    o podatku od towarów i usług jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Odpowiedzi na pytania postawione w wezwaniu do uzupełnienia wniosku:
    ad 1.
    Wyprodukowana energia będzie służyła całej nieruchomości Szpitala zlokalizowanej przy
    ul. ... w ... (budynki od ... włącznie). Ponadto, Szpital posiada nieruchomość przy ul. ... w ...
    który to budynek posiada odrębny punkt poboru energii elektrycznej,
    ad 2.
    W budynku A prowadzona jest podstawowa działalność Szpitala, która zgodnie z art. 43
    ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług jest zwolniona
    z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Niewielka część powierzchni budynku
    udostępniana jest dzierżawcom prowadzącym działalność handlową (sklep zaopatrzenia
    medycznego, sklep wielobranżowy - żywność, środki higieny osobistej itp.) - działalność
    opodatkowana podatkiem VAT. Budynek B - prowadzona jest podstawowa działalność
    Szpitala, która jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Część
    powierzchni budynku udostępniana jest dzierżawcy prowadzącemu działalność leczniczą
    w zakresie badań diagnostycznych rezonansu magnetycznego - działalność opodatkowana
    podatkiem VAT.
    Budynek C - prowadzona jest podstawowa działalność Szpitala, która jest zwolniona z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Część powierzchni budynku udostępniana
    jest dzierżawcy prowadzącemu aptekę - działalność opodatkowana podatkiem VAT.
    Budynek D - prowadzona jest podstawowa działalność Szpitala, która jest zwolniona z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Część powierzchni budynku udostępniana
    jest dzierżawcy prowadzącemu działalność leczniczą w zakresie badań diagnostycznej PET-
    działalność opodatkowana podatkiem VAT.
    W budynkach E, F i G prowadzona jest podstawowa działalność Szpitala - zwolniona z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    ad 3.
    Tak, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.) Szpital, po wytworzeniu instalacji fotowoltaicznej
    oraz po jej uruchomieniu stał się prosumentem energii odnawialnej.
    ad 4.
    Tak, w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii, w ramach
    inwestycji została wytworzona mikroinstalacja o łącznej mocy nieprzekraczającej 50 kW.

    ad 5.
    Tak, Szpital posiada umowę kompleksową zawartą z (...), zawierającą odpowiednie zapisy
    dotyczące użytkowania i rozliczania posiadanej mikroinstalacji fotowoltaicznej.
    ad 6.
    Załącznik nr 1 do Umowy określa zasady rozliczenia wyprodukowanej energii elektrycznej
    z instalacji fotowoltaicznej. Rozliczenie dokonywane będzie na podstawie wskazań układu
    pomiarowo - rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej i pobranej z sieci w punkcie poboru energii Szpitala.
    ad 7.
    W przypadku powstania po stronie Szpitala nadwyżki energii elektrycznej wytworzonej w
    ramach mikroinstalacji fotowoltaicznej, Szpital otrzyma nadpłatę od dystrybutora energii.
    Jednak sytuacja ta, ze względu na bardzo wysokie zapotrzebowanie Szpitala na energię
    elektryczną, jest bardzo mało prawdopodobna.
    ad 8.
    W przypadku instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we wniosku, Szpital będzie
    korzystać z rozliczenia w oparciu o art. 4 ust. 1 a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach
    energii.
    ad 9.
    Ww. instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2
    ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    ad 10.
    Szpital nie posiada magazynu energii, zatem nie może przechowywać nadwyżki czy
    zapasu. Niewykorzystana nadwyżka trafia do sieci dystrybutora energii.
    ad 11.
    Instalacja posiada jeden licznik dla całego kompleksu szpitalnego. Szpital prowadzi
    wyłącznie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług.
    ad 12.
    Szpital nie ma obiektywnej możliwości odrębnego przyporządkowania kwot podatku
    naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami
    zwolnionymi od podatku VAT - Instalacja posiada jeden licznik dla całego kompleksu
    szpitalnego.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w obowiązującym stanie prawnym, przy marginalnym udziale przychodów
    opodatkowanych podatkiem VAT w łącznej kwocie przychodów, Szpital ... w ... ma prawo
    do odliczenia podatku VAT zawartego w wydatkach związanych z realizacją projektu pn.
    „...”, na realizację którego Szpital uzyskał dofinansowanie ze środków Wojewódzkiego
    Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ...?
    Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Szpitala ... w ... nie ma on prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT od
    wydatków związanych z realizacją inwestycji polegającej na wytworzeniu instalacji
    fotowoltaicznej. W ramach ww. instalacji wytwarzana jest energia elektryczna
    wykorzystywana wyłącznie w ramach czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług, a dotyczących działalności leczniczej w ramach publicznego systemu

    ochrony zdrowia, zatem Szpitalowi zgodnie art. 87 ust. 1 ustawy o VAT nie przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość
    dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego
    z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. W omawianej sprawie warunek
    uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie
    zostanie spełniony, ponieważ - jak wynika z opisu sprawy - efekty projektu
    wykorzystywane będą wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem
    VAT. Szpital nie będzie miał zatem prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupowych związanych z realizacją projektu
    pn. „...” Szpitalowi nie będzie również przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o
    której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy. Tym samym, Szpital nie ma prawa do odliczenia
    podatku VAT zawartego w wydatkach związanych z realizacją projektu, ponieważ efekty
    projektu wykorzystywane będą wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania
    podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), – zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z

    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania
    do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności, które nie są opodatkowane podatkiem VAT oraz korzystają ze
    zwolnienia od tego podatku.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić czy
    realizacja przez Państwa inwestycji polegającej na zamontowaniu instalacji fotowoltaicznej
    na budynku szpitala ma związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W tym miejscu wskazać należy, że jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą
    o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:

      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to
      przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z
      przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o
      statystyce publicznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
      ustawy - Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:

      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty
        odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła
        energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do
        operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania
        handlowego, o którym mowa w ustawie - Prawo energetyczne. Ilość energii
        elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w
        instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
      - udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o
        której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
      - ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania
        niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej
        instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja odnawialnego
        źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot odpowiedzialny za
        bilansowanie handlowe, albo
      - ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej
        instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego
        źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za
        bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób
        ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła
        energii.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
      określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
      w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
      U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku gdy:

      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których
        mowa w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa
        w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu
        procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu
        kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
      odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
      wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022
      r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a
      pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
      art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
      wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Według art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
      W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
      odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
      elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
      oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
      wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w
      celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t
      przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
      zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
      przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta

        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2) Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
        prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej
        od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3) Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art.
        4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4) Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym
        miesiącu kalendarzowym.
      5) Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6) Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
      7) Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
      8) Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w
        art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9) Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a
        pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10) Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9,
        wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        ustalanej dla czerwca 2022 r., zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Zgodnie z art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;

      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem,
        który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014
        r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit.
        c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Z okoliczności sprawy wynika, że realizują Państwo projekt pn. „...”. Instalacja została
    zamontowana na ścianie elewacyjnej budynku A, w którym prowadzona jest działalność
    medyczna (statutowa). Wytworzona w ramach projektu instalacja fotowoltaiczna jest
    wykorzystywana tylko i wyłącznie w prowadzonej przez Szpital działalności medycznej
    realizowanej w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia. Główną grupę przychodów
    Szpitala stanowią środki finansowe za zrealizowane świadczenia medyczne, których
    płatnikiem jest Narodowy Fundusz Zdrowia, a które to świadczenia należą do czynności
    zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT. Poza przychodami z działalności medycznej
    Szpital uzyskuje przychody z czynności opodatkowanych dotyczących dzierżawy
    pomieszczeń na medyczną i niemedyczną działalność usługową i handlową.
    Szpital jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Faktury
    VAT dokumentujące wydatki związane z realizacją ww. projektu wystawione będą na
    Szpital ... w .... Efekty ww. projektu wykorzystywane będą wyłącznie w ramach
    podstawowej działalności leczniczej, która to działalność zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18
    ustawy z dnia 1 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług jest zwolniona z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W przypadku instalacji fotowoltaicznej,
    Szpital będzie korzystać z rozliczenia w oparciu o art. 4 ust. 1 a pkt 2 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii. Szpital nie ma obiektywnej możliwości odrębnego
    przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT.
    Wskazali Państwo, że Szpital po uruchomieniu instalacji fotowoltaicznej jest prosumentem
    energii odnawialnej. Szpital posiada umowę kompleksową zawartą z (...), zawierającą
    odpowiednie zapisy dotyczące użytkowania i rozliczania posiadanej mikroinstalacji
    fotowoltaicznej. Rozliczenie dokonywane będzie na podstawie wskazań układu
    pomiarowo - rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej i pobranej z sieci w punkcie poboru energii Szpitala.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako

    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we
    własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres
    działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi
    sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania
    (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4
    ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej ceny energii
    elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla
    danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej
    niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej wg ww. zasad. Kwotę tę należy

    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    A zatem w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w odnawialnym
    źródle energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, dokonają
    Państwo dostawy tej energii, za którą będzie Państwu przysługiwało wynagrodzenie.
    Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii
    elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za
    energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
    jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta
    wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy.
    Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii
    odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje,
    że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy
    energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – czynny zarejestrowany podatnik VAT, poprzez
    wprowadzanie energii do sieci energetycznej dokonujecie na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego, z którym macie Państwo zawartą umowę, dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie
    wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej, stanowi odpłatną dostawę towarów
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii objętych zakresem postawionego pytania wskazać należy, że w
    przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych od podatku, należy mieć na uwadze
    uregulowania zawarte w art. 90 ustawy, które stanowią uzupełnienie regulacji art. 86
    ustawy.
    Art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi

      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji
      dotyczących:
      1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych;
      2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Art. 90 ust. 8 ustawy:
      Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym
      mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy
      niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od
      kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo. Podatnicy są
      obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętej proporcji w
      terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ta proporcja
      została zastosowana po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Art. 90 ust. 9 ustawy:
      Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego
      kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.
    Art. 90 ust. 9a ustawy:
      Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku
    Art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje. Z tym, że przez „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego” należy rozumieć czynności zwolnione od podatku.

    Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
    związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku
    z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego
    rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.
    Proporcja wyliczana jest jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z
    którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie
    uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie
    przysługuje takie prawo.
    Wskazali Państwo, że podstawowa działalność Szpitala finansowana jest ze środków
    publicznych i podlega wyłącznie czynnościom zwolnionym z opodatkowania podatkiem
    VAT. Poza przychodami z działalności medycznej Szpital uzyskuje przychody z czynności
    opodatkowanych dotyczących dzierżawy pomieszczeń na medyczną i niemedyczną
    działalność usługową i handlową.
    W przypadku, gdy – jak wynika z opisu sprawy – wydatki dotyczące projektu związane są z
    działalnością zwolnioną od podatku VAT, jak i opodatkowaną VAT, których nie są Państwo
    w stanie w całości i wyłącznie przypisać do działalności opodatkowanej, to przysługuje
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego obliczonego przy zastosowaniu
    proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i następne ustawy.
    Zauważyć jednocześnie należy, że w sytuacji, gdy proporcja wyliczona przez Państwa
    zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy nie przekroczy 2%, to na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2
    ustawy, mają Państwo prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń
    podatku naliczonego.
    Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia Państwa prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji – w takiej sytuacji mają
    Państwo prawo wyboru, czy będą Państwo dokonywać odliczenia w oparciu o wyliczoną
    proporcję, czy też zrezygnują z tego prawa i nie będą odliczać podatku naliczonego.
    Zatem, jeśli nie zrezygnują Państwo z prawa do odliczenia podatku VAT, to przysługuje
    Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków
    inwestycyjnych dotyczących projektu pn. „...” wg wskaźnika proporcji wyliczonej na
    podstawie art. 90 ust. 2-8 ustawy. Prawo to przysługuje pod warunkiem niewystąpienia
    przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
    Zatem nie można uznać, że w przypadku, gdy ustalona przez Państwa proporcja wyniesie
    mniej niż 2% nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony. Mogą bowiem Państwo w takim przypadku dokonać wyboru i albo
    uznać, że ustalona przez Państwa proporcja wynosi 0% i nie przysługuje Państwu prawo
    do odliczenia podatku naliczonego albo odliczyć podatek naliczony zgodnie z ustaloną
    proporcją, która nie przekroczy 2%.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że w 2024 roku sprzedaż usług zwolnionych z VAT
    stanowiła 97,7% (w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej - 98%) ogólnej sprzedaży
    usług. W myśl art. 90 ust. 3 ustawy proporcję, ustala się jako udział rocznego obrotu z
    tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności. Tak obliczona proporcję
    stosownie do art. 90 ust. 4 ustawy zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii oceny
    prawidłowości wyliczenia przez Państwa proporcji na podstawie art. 90 ust. 2-8 ustawy. W
    myśl art. 90 ust. 3 ustawy proporcję, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
    czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,
    w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności. Tak obliczona proporcję stosownie
    do art. 90 ust. 4 ustawy zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Należy wskazać, że Organ wydający interpretację nie jest uprawniony do analizowania i
    oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów, nie przeprowadza bowiem
    postępowania dowodowego, jest zatem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego
    przedstawionym przez Państwa i jego stanowiskiem.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.