Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.756.2024.1.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-04
Teza: Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w CIT wydatki na zakup owoców i warzyw wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; owoce; pracownik; zakup-zakup żywności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka z o.o. (...) została zarejestrowana w (...) 2024 r. Jej podstawowym profilem
    działalności jest (...) i sprzedawane przez Internet. W tym celu Spółka zatrudnia coraz
    więcej osób, głównie kobiet, które pakują, metkują i przygotowują do wysyłki zakupione
    towary, o szerokim spektrum rodzajowym. Aktualnie Spółka zatrudnia (...) osób. Praca
    jest monotonna, schematyczna i niezbyt atrakcyjna na lokalnym rynku pracy. Spółka
    zapewnia pracownikom dostęp do artykułów spożywczych, tj. kawa, herbata, cukier,
    mleko, które są wyłożone w kuchni oraz ogólnodostępnych powierzchniach biura
    Wnioskodawcy z przeznaczeniem do ich konsumpcji na miejscu, podczas świadczenia
    pracy, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie
    ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. 2003 nr 169, poz. 1650).
    Spółka chciałaby rozszerzyć swoją atrakcyjność, jako pracodawca i zagwarantować
    pracownikom stały dostęp do zdrowych przekąsek w postaci owoców i warzyw. Spółka
    w tym celu przewiduje zakup ww. produktów na pobliskim targowisku od podatników
    zarejestrowanych jako czynni podatnicy VAT w Polsce.
    Z perspektywy Spółki zapewnienie owoców i warzyw pracownikom ma na celu między
    innymi podwyższenie morale panującego w zespole, zawężenie relacji między
    pracownikami i zwierzchnikami, a przez to zwiększenie efektywności ich współpracy.
    Dostawa owoców do kuchni znajdującej się w biurowcu Spółki sprzyjać ma bowiem
    integracji pracowników. Spółka oczekuje uzyskania korzyści w postaci zwiększonego
    przychodu w wyniku lepszej współpracy pracowników z kierownictwem oraz liczy na
    zmniejszenie rotacji pracowników. Zbyt duża fluktuacja pracowników przysparza spółce
    dużych, niepotrzebnych problemów logistycznych, generuje zbędne koszty przyuczenia
    do wykonywanych prac.
    Poza tym Spółka chciałaby zaistnieć, jako oferująca konkurencyjne miejsca pracy.
    Zdrowa żywność w miejscu pracy nie jest zjawiskiem powszechnym na lokalnym rynku
    pracy. Spółka nie tylko jest zobowiązana do przestrzegania obowiązków wynikających z
    kodeksu pracy i pozostałych aktów normatywnych, ale w obecnej praktyce również
    musi podążać za pojawiającymi się trendami oraz wymaganiami, oczekiwaniami
    pracowników. Na terenie (...) mamy najniższe w kraju bezrobocie dlatego coraz trudniej
    jest o ręce do pracy.
    Tym samym zapewnienie owoców i warzyw pracownikom ma wpłynąć na zwiększenie
    przychodów Spółki poprzez zmniejszenie fluktuacji pracowników i zwiększenie
    atrakcyjności miejsca pracy. Ma na celu przyciągnięcie do Spółki nowych pracowników,
    którzy wygenerują większy przychód. Spółka stawia przed sobą cel rozwoju i
    zwiększania swoich zysków, dlatego musi inwestować w zadowolenie pracowników. W
    przeciwnym wypadku może spodziewać się ich odpływu.
    Celem nieodpłatnego dostarczania owoców i warzyw jest również zwiększenie
    efektywności pracowników przekładającej się na przychód Spółki. Pracownicy, którzy
    nie muszą martwić się o posiłek w ciągu dnia będą bardziej skoncentrowani na pracy, a
    dzięki temu wykonają ją lepiej.
    Należy również zaznaczyć, że w związku z charakterem i skalą prowadzonej działalności
    przez Spółkę, pracownicy regularnie poddawani są dużemu stresowi i pracy pod presją
    czasu, co może wpływać negatywnie na ich zdrowie i konsekwentnie na zwiększoną
    liczbę dni, w których nie wykonują pracy z uwagi na choroby. W następstwie
    powyższego będziemy mieli mniejszą liczbę godzin przepracowanych w Spółce w
    danym okresie.
    Potencjalnie wiąże się to z uszczuplonym przychodem Spółki. Jednym z celów
    zapewnienia pracownikom owoców i warzyw jest zatem utrzymanie/zwiększenie jej
    przychodu poprzez zmniejszenie absencji wywołanych chorobami pracowników.
    Spółka będzie opłacać owoce i warzywa ze środków obrotowych.

## Pytanie

Czy Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w CIT wydatki na zakup
    owoców i warzyw wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w CIT wydatki na zakup
    owoców i warzyw wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1
    ustawy CIT.
    Z założenia, wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami
    (poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie przychodu albo zachowanie
    lub zabezpieczenie źródła przychodu).
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił koszt uzyskania przychodu, musi on
    spełniać następujące warunki:
      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Konstrukcja przepisów dotyczących kosztów uzyskania przychodów przewiduje katalog
    zamknięty wydatków, których nie można uznać za koszt, a więc analogicznie przepis daje
    podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów
    (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT), pod warunkiem, że dokona oceny pod
    kątem celowości i wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną
    działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego
    przychodu bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    Zatem, do kosztów uzyskania przychodów każdy podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie
    koszty, bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one
    prawidłowo udokumentowane, z wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Wynika z tego, że kosztami uzyskania
    przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki, związane z
    prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie
    lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.
    Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną, samo wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu”
    zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy CIT, oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez
    podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy
    opodatkowania.
    Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym
    wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić wcześniej opisany związek.

    Zauważyć należy, że sformułowanie „w celu” należy rozumieć jako dążenie do osiągnięcia
    jakiegoś stanu rzeczy (przychodu).
    Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku, jako kosztu uzyskania przychodu,
    uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich
    występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w
    momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni
    się do powstania przychodu, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, zapewnienie pracownikom owoców i warzyw
    ma pośredni związek z powstaniem, zwiększeniem przychodu albo zachowaniem lub
    zabezpieczeniem źródła przychodu.
    Przyczyni się bowiem do podwyższenia morale panującego w firmie, zawężenia relacji
    między pracownikami i kadrą kierowniczą, a przez to do zwiększenia efektywności ich
    współpracy. Tym samym, Spółka oczekuje uzyskania korzyści w postaci zwiększonego
    przychodu w wyniku lepszej współpracy i integracji pracowników z firmą.
    Poza tym taka oferta ze strony pracodawcy przyczyni się do utrzymania statusu
    konkurencyjnego miejsca pracy, zwiększenia atrakcyjności miejsca pracy w celu
    przyciągnięcia do Spółki nowych pracowników. Wykazując się dbałością o komfort pracy
    pracowników Spółka pracuje nad polepszeniem panującej opinii na swój temat, jako
    przyjaznego i zdrowego środowiska pracy dla swojej kadry, zdając sobie sprawę, że bez
    niej nie mogłaby prowadzić transakcji handlowych i osiągać zysków. Spółka stawia przed
    sobą cel rozwoju i zwiększania swoich zysków dlatego musi inwestować w zadowolenie
    pracowników, ponieważ w przeciwnym wypadku może spodziewać się ich odpływu. Poza
    tym świeże owoce i warzywa zapewnią wzrost efektywności pracy. Pracownicy nie muszą
    martwić się o posiłek w ciągu dnia, dzięki czemu będą bardziej skoncentrowani na pracy, a
    dzięki temu wykonają ją lepiej. Nie bez znaczenia jest też aspekt zdrowotny, który
    powinien przełożyć się na zmniejszenie absencji wywołanych chorobami i tym samym
    utrzymania/zwiększenia przychodu w związku z charakterem i skalą prowadzonej
    działalności przez spółkę. Pracownicy regularnie poddawani są dużemu stresowi i pracy
    pod presją czasu. Szczególnie w okresach świątecznych. Powyższe może wpływać
    negatywnie na ich zdrowie i konsekwentnie na zwiększoną liczbę dni, w których nie
    wykonują pracy z uwagi na choroby i tym samym mniejszą liczbę godzin przepracowanych
    w spółce w danym okresie. Potencjalnie wiąże się to z uszczuplonym przychodem Spółki.
    Jednym z celów Spółki zapewniając pracownikom dostawę owoców i warzyw jest zatem
    utrzymanie/zwiększenie jej przychodu poprzez zmniejszenie absencji wywołanych
    chorobami.
    Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe jednoznacznie wskazuje, że koszty związane z
    nieodpłatnym dostarczaniem pracownikom owoców i warzyw do pomieszczeń Spółki
    spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż są ponoszone w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a
    jednocześnie nie mieszczą się w żadnej z kategorii wydatków niestanowiących kosztów
    podatkowych, wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT i tym samym mogą zostać
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Ponadto, opis zdarzenia przyszłego
    wskazuje, że wydatek ten zostanie odpowiednio udokumentowany (faktura), pozostanie w
    związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, będzie definitywny i
    poniesiony z zasobów majątkowych Spółki.
    Wskazane stanowisko znajduje również potwierdzenie w poniższych interpretacjach
    Dyrektora KIS:
      - z 20 października 2022 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.572.2022.1.IM,
      - z 22 sierpnia 2022 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.548.2022.1.JG,
      - z 30 maja 2022 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.146.2022.1.AK,
      - z 12 listopada 2021 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.438.2021.1.MZA.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty,
    zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały
    prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
    Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien
    zatem kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego
    pomiędzy poniesionym wydatkiem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu,
    albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że poniesienie wydatku ma (lub może
    mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie
    źródła przychodów).
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia
    określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku
    pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją art. 15 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że dokona oceny pod kątem celowości i wykaże

    ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma
    lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu bądź zachowanie lub
    zabezpieczenie źródła przychodów. Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie,
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki, związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła
    przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym art. 15 ust. 1 ustawy o
    CIT, oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z
    prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby
    określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym
    wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić wcześniej opisany związek.
    Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia
    jakiegoś stanu rzeczy (przychodu). Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku
    jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego,
    czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej
    staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że
    wydatek ten przyczyni się do powstania przychodu, zachowania lub zabezpieczenia źródła
    przychodu.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodu w CIT wydatki na zakup owoców i warzyw wskazanych w opisie
    zdarzenia przyszłego.
    W analizowanym zakresie za kierunkowe kryterium wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o CIT
    trzeba przyjąć kryterium celu poniesionego kosztu. Wiąże się ono z zamiarem działania
    podatnika zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie ich źródła, a tym samym we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim)
    ponoszonego wydatku na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we
    wpływie na zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła. W tym kontekście istotne jest
    również, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony wydatek jako koszt
    podatkowy, była dokonywana z perspektywy jego związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą oraz wiedzy na temat tego, czy dany wydatek może obiektywnie przyczynić
    się do realizacji pożądanego celu - osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
    zabezpieczenia jego źródła - co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten musi być zawsze
    osiągnięty.
    Ponadto wskazać należy, że uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest
    możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika
    ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to
    Spółka zobowiązana jest wykazać, że ponoszone przez nią ww. wydatki pozostają w
    związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą i pozostają w związku o jakim
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu
    wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił
    – w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, w myśl którego:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w
      szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz
      napojów, w tym alkoholowych.
    Mimo, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu
    „reprezentacja”, to zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych
    jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy,
    działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.

    Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym podejmowane są w stosunku do
    podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie reprezentacji nie obejmuje
    natomiast tych działań, które podejmowane są w stosunku do własnych pracowników.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że
    opisane w zdarzeniu przyszłym wydatki poniesione zakup owoców i warzyw z
    przeznaczeniem dla pracowników spełniają kryteria przesłanki pozytywnej zaliczenia ich
    do kosztów uzyskania przychodu, tj. związku ponoszonych wydatków z osiąganiem
    przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła.
    Jak bowiem wynika z opisu sprawy, praca w Spółce jest monotonna, schematyczna i
    niezbyt atrakcyjna na lokalnym rynku pracy. Spółka chciałby rozszerzyć swoją
    atrakcyjność, jako pracodawca i zagwarantować pracownikom stały dostęp do zdrowych
    przekąsek w postaci owoców i warzyw. Zapewnienie owoców i warzyw pracownikom ma
    na celu m.in. podwyższenie morale panującego w zespole, zawężenie relacji między
    pracownikami i zwierzchnikami, a przez to zwiększenie efektywności ich współpracy.
    Dostawa owoców i warzyw do kuchni znajdującej się w biurowcu Spółki sprzyjać ma
    integracji pracowników. Spółka oczekuje uzyskania korzyści w postaci zwiększonego
    przychodu w wyniku lepszej współpracy pracowników z kierownictwem oraz liczy na
    zmniejszenie rotacji pracowników. Zbyt duża fluktuacja pracowników przysparza Spółce
    problemów logistycznych i generuje zbędne koszty przyuczenia do wykonywanych prac.
    Poza tym Spółka chciałaby zaistnieć, jako oferująca konkurencyjne miejsca pracy.
    Odnosząc powyższe rozważania do opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we
    wniosku stwierdzić należy, że Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów, wydatki które zamierza ponosić w związku z zapewnieniem owoców i warzyw
    pracownikom.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.