Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.96.2025.3.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: Rozpoznanie przychodu podlegającego opodatkowaniu
zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT usług serwisowych (w
zależności od tego, która okoliczność zaistniała najwcześniej).
Słowa kluczowe: naprawa
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
przychód-moment powstania przychodów
usługi-usługi naprawy i regeneracji
usługi-usługi serwisowe
usługi-wykonanie usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismami z 21 lutego 2025 r. (wpływ 26 marca 2025 r.) i z 13 maja
    2025 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką kapitałową z siedzibą na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i polskim rezydentem podatkowym.
    Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (...).
    W ramach swojej działalności Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w (...).
    Spółka zawarła umowę, której jedną ze składowych jest zobowiązanie do wykonywania
    prac serwisowych i naprawczych (...) (dalej: „Umowa”). Umowa zawiera rozpisane zasady i
    terminy wykonywania przeglądów okresowych dla różnego rodzaju urządzeń oraz zasady
    monitorowania zdalnego urządzeń (...). Zgodnie z Umową przeglądy okresowe
    wykonywane są dwa razy w roku wiosną i jesienią.
    Zasady zapłaty wynagrodzenia na rzecz Wnioskodawcy za pełną obsługę, konserwację i
    zdalne monitorowanie danych są następujące:
    a) Faktura 1 – 50% rocznej stawki ryczałtowej za okres od marca do końca sierpnia,
      bezpośrednio po wiosennym okresie konserwacji, okres konserwacji od marca do
      maja, docelowy okres fakturowania od marca do czerwca, w wyjątkowych
      przypadkach do lipca.
    b) Faktura 2 – 50% rocznej stawki ryczałtowej za okres od września do końca lutego,
      bezpośrednio po jesiennym okresie konserwacji, okres konserwacji od września do
      listopada, docelowy okres rozliczeniowy od września do grudnia.
    Umowa zawarta z Wnioskodawcą nie zawiera dokładnej daty wystawienia poszczególnych
    faktur i przypisanej do nich konkretnej wysokości wynagrodzenia.
    Przeglądy okresowe co prawda są wykonywane powtarzalnie (poszczególne rodzaje
    przeglądów odbywają się wyłącznie w określonych odstępach czasu, zgodnie z ustalonym
    harmonogramem), jednakże nie są one wykonywane w sposób stały. Poszczególne
    przeglądy odbywają się w określonym miejscu i czasie, zgodnie z ustalonym
    harmonogramem i możliwe jest ustalenie, w którym momencie rozpoczyna się oraz
    kończy dany przegląd.
    Usługi Wnioskodawcy nie są realizowane nieustannie, stan realizacji takiego świadczenia
    nie jest ciągły.
    Postanowienia umowy nie zawierają wprost sformułowania „okres rozliczeniowy”. Usługi
    świadczone przez Wnioskodawcę w postaci wykonywania prac serwisowych i naprawczych
    urządzeń (...) oraz zdalnego monitorowania danych urządzeń (...) nie stanowią świadczenia
    kompleksowego. Każda z tych usług może być wykonywana oddzielnie, nie stanowią
    funkcjonalnej całości.
    Równocześnie Wnioskodawca wskazał, że nie otrzymuje przedpłat/zaliczek w rozumieniu
    przepisów regulujących funkcjonowanie podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) w
    związku ze świadczonymi usługami. Wynagrodzenie jest należne w wysokości wskazanej
    na danej fakturze.
    Z uzupełnienia wniosku wynika ponadto, że:
    1. Strony opierają się tylko na zawartej umowie. Jednoznacznie w niej nie określono
    sformułowania „okres rozliczeniowy”.
    2. Faktury dotyczące usług, o których mowa w opisie sprawy są wystawiane po wszystkich
    konserwacjach, obecnie po zatwierdzeniu przez kontrahenta wykonania usług (zbiorczo w
    1 miesiącu).
    3. Faktury (bądź uregulowanie należności) nie są wystawiane przed wykonaniem usługi.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym prawidłowe jest podejście Spółki, zgodnie z którym
    Spółka powinna rozpoznać przychód podatkowy z tytułu świadczenia opisanych usług
    zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, tj. w momencie wystawienia faktury (czyli według
    umowy docelowy okres fakturowania, a więc zakończenia wykonywanej usługi)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu opisanych powyżej usług serwisowych, Wnioskodawca
    powinien rozpoznać przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, tzn. na dzień wystawienia faktury
    lub dzień uregulowania należności (w zależności od tego, która okoliczność zaistniała
    wcześniej), gdyż zgodnie z opisanymi powyżej warunkami kontraktu, te okoliczności
    następują wcześniej niż dzień wykonania usługi.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT za przychody związane z działalnością gospodarczą i z
    działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za
    przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa
    w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze
    faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat
    i skont.
    Stosownie do postanowień art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, za datę powstania przychodu, o
    którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania
    rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania
    usługi, nie później niż dzień:
    1) wystawienia faktury albo
    2) uregulowania należności.
    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, iż przychód podatkowy dla
    celów podatku dochodowego od osób prawnych, w przypadku świadczenia usług
    powstaje w dniu wykonania usługi (częściowego wykonania usługi). Wyjątek od tej zasady
    stanowi:
    - wystawienie faktury w terminie wcześniejszym niż faktyczne wykonanie usługi – datą
      powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury,
    - uregulowanie należności przed wykonaniem usługi – datą powstania przychodu będzie w
      tym przypadku dzień otrzymania należności.
    W świetle ww. przepisu, o powstaniu przychodu podatkowego decyduje zaistnienie
    najwcześniejszego momentu w nim wyznaczonego, a więc dzień wydania rzeczy, zbycia
    prawa majątkowego lub wykonania usługi (częściowego wykonania usługi). Jeżeli jednak
    podatnik przed tym dniem wystawił fakturę lub otrzymał należność to przychód powstaje
    w tym dniu.
    Wnioskodawca uważa, że moment powstania przychodu winien być określony zgodnie z
    art. 12 ust. 3a ustawy o CIT. Podobnie uznano w piśmie z dnia 22 grudnia 2023 r. Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP2-2.4010.580.2023.1.ASK.
    Działania podejmowane przez Spółkę w ramach świadczenia usług serwisowych polegają
    na świadczeniach serwisowych wykonywanych z pewną częstotliwością.
    W ocenie Wnioskodawcy świadczone przez Niego usługi nie stanowią usług ciągłych.
    Jednocześnie w interpretacjach organów podatkowych wskazuje się, że: „W zobowiązaniu
    ciągłym nie da się wyróżnić powtarzających się odrębnych czynności, które można byłoby
    zakwalifikować jako świadczenia samodzielne w określonym momencie (czasie). Innymi
    słowy, w przypadku świadczenia ciągłego nie sposób stwierdzić, że zostało ono
    zrealizowane w konkretnej dacie, ponieważ jest ono realizowane stale – stan realizacji
    świadczenia trwa – przez określony okres (np. w przypadku najmu, usług
    telekomunikacyjnych czy dostawy energii elektrycznej)”, (interpretacja indywidualna DKIS z
    16 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.104.2020.2.JKT).

    Stąd zdaniem Wnioskodawcy przepis art. 12 ust. 3c ustawy o CIT znajduje zastosowanie
    tylko w ściśle określonych sytuacjach, w których istotą jest to, że należna podatnikowi
    opłata/wynagrodzenie jest kalkulowane w oparciu o ustalone przez strony kryteria i
    finalnie wyliczane według stanu na koniec ustalonego okresu rozliczeniowego (w
    przypadku Wnioskodawcy, taka sytuacja nie ma miejsca).
    W ocenie Spółki przepis ten nie znajduje zastosowania do sytuacji, które cechują się tylko
    tym, że wynagrodzenie jest płatne z góry za dłuższe okresy świadczenia usług. Istotą i
    sensem tego przepisu jest bowiem jego stosowanie wówczas gdy strony ustalają okresy
    rozliczeniowe i po ich zakończeniu dokonują rozliczenia ilości i/lub jakości zrealizowanych
    usług i należnego za nie wynagrodzenia.
    Z uwagi na fakt, że strony nie ustaliły rozliczania w okresach rozliczeniowych, to Spółka
    zobowiązana jest do rozpoznawania przychodu na ogólnych zasadach zgodnie z art. 12
    ust. 3a ustawy o CIT.
    Brak jest podstaw, aby w analizowanej sprawie nie stosować przepisu art. 12 ust. 3a
    ustawy o CIT, jeżeli pomiędzy stronami nie ustalono, że usługa jest rozliczana w okresach
    rozliczeniowych. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w tym
    zakresie są jasne i nie wskazują jakichkolwiek wyjątków w tej kwestii (interpretacja
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 lutego 2024 r., Nr 0111-KDIB1-
    2.4010.652.2023.2.END).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) nie zawiera legalnej definicji przychodu, a
    jedynie precyzuje – poprzez przykładowe wyliczenie – rodzaje podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem przysporzeń majątkowych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej
    decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny
    faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej. Powyższe oznacza, że co do zasady
    przysporzenie majątkowe uznaje się za przychód podatkowy w dacie jego faktycznego
    uzyskania, a więc na zasadzie kasowej. Wyjątek od tej reguły stanowią przychody związane
    z działalnością gospodarczą, które dla celów podatku dochodowego od osób prawnych
    rozpoznawane są na zasadzie memoriałowej, tj. są przychodem podatkowym w dacie, w
    której stały się należne, niezależnie od tego, czy podatnik faktycznie je otrzymał.
    Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje
    podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego
    stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia
    konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie
    przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ
    wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, przychodami należnymi są

    przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie
    skutecznego ich dochodzenia.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Zasady podatkowego rozpoznawania momentu uzyskania przychodów, określonych w art.
    12 ust. 3 ustawy o CIT, uregulowane zostały w art. 12 ust. 3a-3g tej ustawy.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT :
      Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem
      ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub
      wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
      1) wystawienia faktury albo
      2) uregulowania należności.
    Regułą jest zatem, że przychód powstaje w dacie następujących zdarzeń: wydanie rzeczy,
    zbycie prawa majątkowego lub wykonanie usługi albo częściowe wykonanie usługi, nie
    później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności. Przychód osiągany
    przez podatnika, co do zasady, powstaje w dacie zajścia najwcześniejszej z ww.
    okoliczności. Zasadą jest, że opodatkowany jest przychód należny co oznacza, że należy
    zadeklarować przychód dla celów podatkowych niezależnie od faktycznego otrzymania
    środków pieniężnych.
    Wyjątki od reguły określonej w art. 12 ust. 3a zostały unormowane w art. 12 ust. 3c-3g
    oraz 3j-3m ustawy o CIT. Dotyczą one:
    - przychodów ze świadczenia usług w przypadku, gdy strony ustalą, że usługa jest
      rozliczana w okresach rozliczeniowych (art. 12 ust. 3c);
    - przychodów z tytułu dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego (art.
      12 ust. 3d);
    - przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f (art. 12
      ust. 3e) gdzie za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty,
    - przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
      finansowych, gdzie za datę powstania przychodu uważa się moment realizacji tych
      praw (art. 12 ust. 3f).
    Natomiast art. 12 ust. 3e ustawy o CIT stanowi, że:
      W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje
      się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania
      zapłaty.
    Postanowienia wyżej powołanych przepisów nie mają jednak zastosowania w sytuacjach,
    o których mowa w art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, zgodnie z którym:
      Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę
      powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w
      umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
    Ww. przepis ma zastosowanie w przypadku usług o charakterze ciągłym, tj. gdy strony
    uzgodnią, że regulowanie wzajemnych należności i zobowiązań między stronami będzie
    obejmować kolejne wyodrębnione umownie okresy świadczenia tych usług w czasie
    trwania umowy.
    W odniesieniu do kwestii powstania przychodów należnych w zakresie tzw. usług ciągłych
    konieczne jest sprecyzowanie zakres tego pojęcia.

    Słownikowe znaczenie słowa „ciągłość” to „łączność, nieprzerywający się związek jakichś
    faktów, brak luk, przerw w czasie albo w przestrzeni. To także dziejący się, odbywający się,
    trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały”.
    Zgodnie z definicją słownikową (vide: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe
    PWN):
    - „okres” to m.in. „czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego upływie
      powtarza się jego przebieg”;
    - „rozliczeniowy” to m.in. „dotyczący rozliczenia - uregulowania wzajemnych należności”;
    - „rozliczenie” to „uregulowanie wzajemnych należności, zobowiązań między
      przedsiębiorstwem i dostawcami, dłużnikami i wierzycielami, pracodawcami i
      pracownikami itp.”.
    Tym samym pojęcie „okres rozliczeniowy” oznacza umownie zdefiniowany powtarzalny
    przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za sobą obowiązek uregulowania przez
    dane podmioty wzajemnych zobowiązań finansowych, np. miesiąc, kwartał, rok. Skutkiem
    tego o usługach ciągłych nie można mówić w przypadku stosunków umownych, które co
    prawda dotyczą oznaczonego przedziału czasowego, jednakże finansowe rozliczenie
    całości usługi następuje jednorazowo – nie dochodzi bowiem do periodycznych rozliczeń
    będących istotą stosowania regulacji art. 12 ust. 3c ustawy o CIT.
    Usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym
    (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one ze
    zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego
    wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i
    powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią
    umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta.
    Zatem w odniesieniu do usług rozliczanych okresowo (w okresach rozliczeniowych) – co
    powinno wynikać z ustaleń między stronami – za datę powstania przychodu uznaje się
    ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze.
    Jak zostało już wyżej wyjaśnione, okres rozliczeniowy obejmuje okres, w którym następuje
    cykliczne wykonanie usługi, jednocześnie usługa ta rozliczana jest za ten okres. Innymi
    słowy rozliczenie między stronami umowy dotyczy okresu, w którym ma miejsce
    świadczenie usługi. Zatem okresem rozliczeniowym przykładowo może być kalendarzowy
    miesiąc, kwartał lub rok bądź inny okres trwający 30/31 dni (np. od 21 dnia danego
    miesiąca do 20 następnego miesiąca), 90 dni lub 365 dni.
    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, że przychód podatkowy dla
    celów podatku dochodowego od osób prawnych, w przypadku świadczenia usług
    powstaje w dniu wykonania usługi (częściowego wykonania usługi). Wyjątek od tej zasady
    stanowi:
    - wystawienie faktury w terminie wcześniejszym, niż faktyczne wykonanie usługi – datą
      powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury;
    - uregulowanie należności przed wykonaniem usługi – datą powstania przychodu będzie w
      tym przypadku dzień otrzymania należności.
    Jak wskazano w opisie sprawy, na podstawie umowy Spółka wykonuje okresowe prace
    serwisowe i naprawcze dwa razy w roku: wiosną i jesienią. Według zasad wynagrodzenia,
    wystawiane są:
    a) Faktura 1 – 50% rocznej stawki ryczałtowej za okres od marca do końca sierpnia,
      bezpośrednio po wiosennym okresie konserwacji, okres konserwacji od marca do
      maja, docelowy okres fakturowania od marca do czerwca, w wyjątkowych
      przypadkach do lipca.
    b) Faktura 2 – 50% rocznej stawki ryczałtowej za okres od września do końca lutego,
      bezpośrednio po jesiennym okresie konserwacji, okres konserwacji od września do
      listopada, docelowy okres rozliczeniowy od września do grudnia.

    Przeglądy okresowe są wykonywane powtarzalnie, w określonych odstępach czasu,
    zgodnie z ustalonym harmonogramem, jednakże nie są one wykonywane w sposób stały;
    możliwe jest ustalenie, w którym momencie rozpoczyna się oraz kończy dany przegląd.
    Usługi nie są realizowane nieustannie, stan realizacji takiego świadczenia nie jest ciągły.
    Postanowienia umowy nie zawierają wprost sformułowania „okres rozliczeniowy”. Usługi
    wykonywania prac serwisowych i naprawczych oraz zdalnego monitorowania danych
    urządzeń nie stanowią świadczenia kompleksowego. Każda z tych usług może być
    wykonywana oddzielnie, nie stanowią funkcjonalnej całości. Wynagrodzenie jest należne w
    wysokości wskazanej na danej fakturze. Umowa nie zawiera dokładnej daty wystawienia
    poszczególnych faktur i przypisanej do nich konkretnej wysokości wynagrodzenia. Faktury
    dotyczące usług, o których mowa w opisie sprawy są wystawiane po wszystkich
    konserwacjach, obecnie po zatwierdzeniu przez kontrahenta wykonania usług (zbiorczo w
    1 miesiącu). Faktury (bądź uregulowanie należności) nie są wystawiane przed wykonaniem
    usługi.
    Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, w zawartej przez Państwa umowie nie
    zostały wskazane okresy rozliczeniowe realizowanych przez Państwa usług. Również z
    uwagi na fakt, że zobowiązani są Państwo przeprowadzać przeglądy w wyznaczonych
    umową okresach konserwacji, nie można uznać, że opisane usługi serwisowe są
    dokonywane są w sposób ciągły. Należy zatem stwierdzić, że działania podejmowane
    przez Państwa w ramach usług serwisowych polegają na świadczeniach wykonywanych z
    pewną częstotliwością i nie są usługami ciągłymi rozliczanymi w okresach rozliczeniowych.
    Tym samym Państwa stanowisko, w części dotyczącej uznania, że w analizowanej sprawie
    powinni Państwo rozpoznać przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT – jest prawidłowe.
    W świetle ww. przepisu art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, o powstaniu przychodu podatkowego
    decyduje zaistnienie najwcześniejszego momentu w nim wyznaczonego, a więc dzień
    wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi (częściowego wykonania
    usługi). Jeżeli jednak podatnik przed tym dniem wystawił fakturę lub otrzymał należność,
    to przychód powstaje w tym dniu.
    Przepis ten wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu.
    Powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia ww. zdarzeń, a jeżeli wystąpią one po
    dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie
    powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.
    W kontekście art. 12 ust. 3a ustawy o CIT moment powstania przychodu z tytułu usług, w
    tym także usług serwisowych, ustalany jest z uwzględnieniem w pierwszej kolejności
    momentu wykonania usługi (albo częściowego wykonania usługi), jednak przychód ten
    powstaje nie później niż z dniem wystawienia faktury albo uregulowania należności.
    Jednocześnie ustawa o CIT nie określa momentu w jakim należy uznać, że usługa została
    faktycznie wykonana (albo wykonana częściowo). Określenie momentu wykonania
    świadczenia będzie zatem wynikało z postanowień umów zawartych między ich stronami.
    Strony mogą bowiem dowolnie ustalić, jaki zakres prac/usług uznają za wykonane
    świadczenie.
                    1Jak bowiem stanowi art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Mając na uwadze treść art. 12 ust. 3a ustawy o CIT należy stwierdzić, że moment, w
    którym podatnik powinien rozpoznać przychód podatkowy, będzie określony na dzień
    najwcześniejszego zdarzenia wskazanego w tym przepisie. Wymienione w tym przepisie
    zdarzenia określające datę powstania przychodu, są przy tym od siebie niezależne, nie

    warunkują się wzajemnie, a po spełnieniu jednego z nich, pozostałe nie mają wpływu na
    datę powstania przychodu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2014
    r., sygn. akt II FSK 2697/12).
    Rozpatrując moment powstania przychodu stosownie do brzmienia powołanego wyżej
    art. 12 ust. 3a ustawy o CIT stwierdzić należy, że przychód z tytułu realizacji usług
    serwisowych wynikających z umowy Spółka powinna rozpoznać w momencie:
    1. wykonania usługi albo
    2. wystawienia faktury albo
    3. uregulowania należności
    – w zależności od tego, które z tych zdarzeń wystąpi najwcześniej.
    We wniosku wskazali Państwo, że faktury dotyczące usług, o których mowa w opisie
    sprawy są wystawiane po wszystkich konserwacjach, faktury (bądź uregulowanie
    należności) nie są wystawiane przed wykonaniem usługi.
    Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz przytoczone przepisy prawa podatkowego,
    w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że z tytułu opisanych powyżej usług
    serwisowych w pierwszej kolejności Spółka powinna rozpoznać przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 12 ust. 3a
    ustawy o CIT – na dzień wykonania usługi.
    Nie można zatem podzielić Państwa poglądu, że zgodnie z opisanymi powyżej warunkami
    kontraktu wystawienie faktury lub dzień uregulowania należności następują wcześniej niż
    dzień wykonania usługi. Nie wynika to bowiem z przedstawionych we wniosku
    postanowień umownych. Uwzględniając ogólną zasadę wynikającą z brzmienia art. 12 ust.
    3a ustawy o CIT dotyczącą rozpoznania momentu powstania przychodu, nie sposób
    pominąć w rozpatrywanej sprawie okoliczności tak istotnej jaką jest wykonanie usługi i
    przyznanie prymatu tej okoliczności jeżeli powstała najwcześniej.
    Tym samym Państwa stanowisko, w części dotyczącej uznania, że z tytułu opisanych
    powyżej usług serwisowych powinni Państwo rozpoznać przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na dzień wystawienia faktury
    lub dzień uregulowania należności (w zależności od tego, która okoliczność zaistniała
    wcześniej) – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.