Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1588/11-2/LK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-03-13
Teza: Opodatkowania przeniesienia własności mienia w wyniku zmiany granic Gminy w zamian za odszkodowanie
Słowa kluczowe: gmina; grunty; nieruchomości; odszkodowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12.12.2012 r. (data wpływu 15.12.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przeniesienia własności mienia w wyniku zmiany granic Gminy w zamian za odszkodowanie – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15.12.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przeniesienia własności mienia w wyniku zmiany granic Gminy w zamian za odszkodowanie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W związku ze zmianą granic Gminy N. poprzez odłączenie sołectwa M.-R. w Gminie N. i przyłączenia sołectwa do Gminy W. na podstawie art. 44 pkt 2 Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) w związku z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2007 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast oraz nadania miejscowościom statusu miasta (Dz. U. Nr 136, poz. 961) nastąpi przeniesienie mienia Gminy N., obejmującego własność i inne prawa majątkowe, na rzecz Gminy W.. Przedmiotem przekazania Gminie W. będą następujące składniki mienia:

1.  Nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane - poza drogami publicznymi:
    1.  działka budowlana niezabudowana oznaczona nr 5 o pow. 0,8185 ha; przeznaczona w planie zagospodarowania przestrzennego na cele usług użyteczności publicznej i ulice dojazdowe;
    2.  działka zabudowana budynkiem użytkowanym na niepubliczny ZOZ, oznaczona nr 8/1, przeznaczona w p.z.p na cele usług zdrowia i ulice dojazdowe;
    3.  działka — boisko, oznaczona nr 8/2 przeznaczona w p.z.p. na cele usług użyteczności publicznej i ulice dojazdowe;
    4.  działka - ogródki działkowe oznaczona nr 98/4 przeznaczona w p.z.p. na cele ogrodów działkowych, w części: teren drogi krajowej, ulicy głównej ruchu przyspieszonego, teren bez planu;
    5.  działka oznaczona nr 448 przeznaczona w p.z.p.-tereny lasów
    6.  działka budowlana zabudowana przez osoby trzecie, oznaczona nr 449 przeznaczona w p.z.p. pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną;
    7.  działka budowlana zabudowana przez osoby trzecie, oznaczona nr 495/2 przeznaczona w p.z.p. pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną;
    8.  działka budowlana oznaczona nr 886/5 przeznaczona w p.z.p. pod: zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, drogę krajową, ulicę główną ruchu przyspieszonego;
    9.  działka budowlana oznaczona nr 886/8 przeznaczona w p.z.p pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną;
    10.  działka budowlana oznaczona nr 887/3, przeznaczona w pap pod: zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, drogę krajową, ulicę główną ruchu przyspieszonego;
    11.  działka budowlana oznaczona nr 887/8 przeznaczona w p.z.p pod zabudowę mieszkaniową;
    12.  działka budowlana oznaczona nr 888/3, przeznaczona w p.z.p pod: zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, drogę krajową, ulicę główną ruchu przyspieszonego;
    13.  droga wewnętrzna - osiedlowa S. oznaczona nr 888/6; przeznaczona w p.z.p pod: zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, ulice dojazdowe, drogę krajową, ulicę główną ruchu przyspieszonego,
    14.  działka budowlana oznaczona nr 888/7 przeznaczona w p.z.p pod zabudowę mieszkaniową;
    15.  działka oznaczona nr 17/1 przeznaczona w p.z.p pod poszerzenie drogi lokalnej gminnej ul. A.
2.  Nieruchomości zabudowane budynkami, w których zlokalizowane są samodzielne lokale mieszkalne/nieruchomości lokalowe wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, w których poza lokalami samodzielnymi stanowiącymi odrębną własność osób trzecich -zlokalizowane są także lokale mieszkalne stanowiące własność Gminy N.
    1.  działka oznaczona nr 887/5 zabudowana budynkiem wielorodzinnym z lokalem W. 100 m 1 oraz lokalem W. 100 m 2a;
    2.  działki oznaczone nr 887/6 i 888/4 zabudowane budynkiem wielorodzinnym z lokalem. W. 98 m 8;
    3.  działka oznaczona nr 888/5 zabudowana budynkiem wielorodzinnym z lokalem ul. W. 96 m 1 a, W. 96 m 2a, W. 96 m 4, W. 96 m8a.
3.  Nieruchomości gruntowe przekazane w użytkowanie wieczyste:
    1.  działka w użytkowaniu wieczystym przez osoby fizyczne oznaczona nr 451/1, przeznaczona w p.z.p pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną;
    2.  działka w użytkowaniu wieczystym przez osoby fizyczne oznaczona nr 451/2, przeznaczona w p.z.p pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną;
    3.  działka w użytkowaniu wieczystym przez osoby fizyczne oznaczona nr 525/1 przeznaczona w p.z.p pod: zabudowę usługową z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, drogę krajową, ulicę główną ruchu przyspieszonego;
    4.  działka w użytkowaniu wieczystym przez osoby fizyczne oznaczona nr 525/2 przeznaczona w p.z.p pod: zabudowę usługową z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, drogę krajową, ulicę główną ruchu przyspieszonego.
4.  Nieruchomości obciążone w całości prawem wieczystego użytkowania gruntu, zabudowane budynkami, w których zlokalizowane są samodzielne lokale mieszkalne/nieruchomości lokalowe wraz z udziałem przysługującym właścicielom tych lokali w prawie wieczystego użytkowania gruntu: Działki zabudowane budynkiem wielomieszkaniowym pod adresem: ul. W. 102, w którym wyodrębnionych jest 8 samodzielnych lokali mieszkalnych stanowiących nieruchomości mieszkaniowe wraz z udziałem przysługującym właścicielom tych lokali w prawie wieczystego użytkowania gruntu oznaczone nr 886/6, 887/4, przeznaczone w p.z.p pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną.
5.  Wykaz mienia położonego we wsi M.-R. - w posiadaniu Gminy, wymagającego uregulowania stanu prawnego, w tym:
    1.  działka zabudowana budynkiem wielomieszkaniowym oznaczona nr 119/9, z 4 lokalami N. 15 m 4, N. 15 m 3, N. 15 m 2, N. 15 m 1, przeznaczona w p.z.p pod zabudowę usługową z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej; Własność według ewidencji gruntów- Agencja Nieruchomości Rolnych
    2.  działka oznaczona nr 444/5 przeznaczona pod poszerzenie ul. D. Według ewidencji ułamkowa część własności.
6.  Nieruchomości stanowiące drogi, w tym poszerzenia, podlegające przekazaniu Gminie W. decyzją Prezesa Rady Ministrów Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 23 grudnia 2008 roku, która w zakresie wymienionych poniżej działek nie została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - zgodnie z Wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 3 listopada 2009 r. Sygn. Akt I SA/Wa 624/09:
    1.  działka nr 13/19-poszerzenie drogi dojazdowej o symbolu w planie DD
    2.  działka nr 46/9 -poszerzenie drogi lokalnej o symbolu w planie DL
    3.  działka nr 54/11; 0,0126 - poszerzenie drogi lokalnej o symbolu w planie DL
    4.  działka nr 54/21 - poszerzenie drogi lokalnej o symbolu w planie DL
    5.  działka nr 78/20 - poszerzenie drogi lokalnej o symbolu w planie DL
    6.  działka nr 100/20 - poszerzenie drogi lokalnej o symbolu w planie DL
    7.  działka nr 180/8 - poszerzenie drogi krajowej nr 61 o symbolu w planie DK (GP)
    8.  działka nr 183/10 - poszerzenie drogi dojazdowej - ulicy G.
    9.  działka nr 376/9 - droga lokalna
    10.  działka nr 376/10 - tereny kolejowe
    11.  działka nr 376/20 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej
    12.  działka nr 382/10 - ulice dojazdowe
    13.  działka nr 382/19 - ulice dojazdowe
    14.  działka nr 382/20 - ulice dojazdowe
    15.  działka nr 451/3 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej
    16.  działka nr 451/7 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej
    17.  działka nr 886/7 - ulice dojazdowe
    18.  działka nr 887/7 - ulice dojazdowe

Wykaz mienia ruchomego Gminy N. - położonego na terenie wsi M.-R. gm. W., w tym:

1.  Sieć wodociągowa w M.-R.: Wodociąg Zachód I etap, Wodociąg Zachód II etap, Wodociąg Zachód III etap o łącznej długości: 15 200,0 mb.
2.  mienie sołeckie z tabliczki inwentarzowej: kosa mechaniczna, wykaszarka spalinowa z osprzętem, kalkulator SDS 368, butla gazowa, ogrzewacz Athena, reduktor 714.

W związku z przekazaniem wyżej opisanego mienia Gmina W. zobowiązuje się do przekazania Gminie N. kwoty 300 000 zł (Słownie: trzysta tysięcy złotych) płatnej na warunkach określonych w niniejszym Porozumieniu, w ramach odszkodowania za mienie, o którym mowa w ust. 1, przejęte przez Gminę W. w związku ze zmianą granic wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2007 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast oraz nadania miejscowościom statusu miasta (Dz. U. Nr 136, poz. 961). Kwota zostanie zapłacona Gminie N. przez Gminę W. w trzech ratach w terminie do dnia 30 kwietnia 2013 r. z zastrzeżeniem, że:

1.  pierwsza rata - w wysokości 70 000 zł. (słownie: siedemdziesiąt tysięcy złotych)
2.  druga rata - w wysokości 11 5 000zł (słownie; sto piętnaście złotych)
3.  trzecia rata - w wykoście 115 000zł (słownie; sto piętnaście złotych)

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy kwota, którą Gmina N. otrzyma od Gminy W. z tytułu zdarzenia opisanego w stanie faktycznym - zdarzenia przyszłego, stanowi odszkodowanie, niepodlegające regulacjom VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy,

W zakresie przekazania, o którym mowa, gmina nie działa jako handlowiec. W związku z powyższym należy ją uznać zasadniczo za podmiot, który nie prowadzi w tym zakresie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących VAT. Nie jest więc podatnikiem w zakresie tej sprzedaży. Skoro nie jest podatnikiem - to czynność przekazania mienia nie podlega opodatkowaniu. Nie jest to bowiem czynność wykonana przez podatnika VAT.

Regulacje prawne związane z przekazaniem mienia oraz związane ze zmianą granic gminy zawarte są w przepisach ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) - dalej u.s.g. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.s.g. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia tworzy, łączy, dzieli i znosi gminy oraz ustala ich granice. W myśl art. 4 ust 3 u.s.g. ustalenie i zmiana granic gmin dokonywane są w sposób zapewniający gminie terytorium możliwie jednorodne ze względu na układ osadniczy i przestrzenny, uwzględniający więzi społeczne, gospodarcze i kulturowe oraz zapewniający zdolność wykonywania zadań publicznych. W związku ze zmianą granic gmin może nastąpić konieczność przekazania mienia pomiędzy gminami, których granice zmieniono, albo które podzielono, mienia komunalnego. Jak stanowi art. 44 pkt 2 u.s.g. nabycie mienia komunalnego następuje m.in. poprzez przekazanie gminie mienia w związku z utworzeniem lub zmianą granic gminy w trybie, o którym mowa; przekazanie mienia następuje w drodze porozumienia zainteresowanych gmin, a w razie braku porozumienia - decyzją Prezesa Rady Ministrów, podjętą na wniosek ministra właściwego do spraw administracji publicznej. Takie przekazanie może być zasadniczo traktowane jako „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel”, a więc dostawa towarów. Może być traktowana jako dostawa odpłatna. W związku z przekazaniem mienia innej gminie, gmina N. otrzyma kwotę pieniężną w wysokości 300 tys zł. Nawet jeśli kwota ta zostanie nazwana odszkodowaniem, to zasadniczo stanowi ona wynagrodzenie za przekazanie mienia. Jak wynika z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dana kwota jest płatnością za wykonaną czynność, jeśli pomiędzy otrzymaną zapłatą a wykonanym świadczeniem (dostawą towarów) istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. Kwoty przekazane przez świadczeniobiorcę jedynie przy okazji, czy też w związku z dostawą towarów, czy też świadczenie usług, które nie są należne za świadczenie i w związku z jego wykonaniem, nie są zapłatą i nie mogą przesądzać o odpłatności danej umowy (takie wnioski wynikają z orzeczenia w sprawie C-16/93; RJ. Tolsma vs. Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden). Jeśli uznać przekazanie mienia, o którym mowa, za odpłatną dostawę towarów, to kwestia opodatkowania tej czynności jest uzależniona od tego, czy gmina przekazująca mienie działa w charakterze podatnika VAT, czy też występuje jako organ władzy publicznej. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) - dalej u.p.t.u., podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 u.p.t.u. działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 6 u.p.t.u. nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywil no prawnych.

Należy się zatem zastanowić, czy w zakresie przekazania mienia, o którym mowa, gmina przekazująca działa:

*   jako organ władzy publicznej;
*   jako podatnik (podmiot wykonujący działalność gospodarczą);
*   jako podmiot niebędący podatnikiem. Wydaje się, że można zasadniczo wykluczyć to, że gmina działa jako organ władzy publicznej (w związku z przekazaniem gruntu). W piśmiennictwie wskazuje się, że porozumienie o którym mowa w art. 44 u. sam.ter., to w istocie czynność cywilnoprawna - umowa o przeniesienie własności i/lub innych praw majątkowych. Jej skuteczność - w aspekcie formalnym - oceniać trzeba więc na podstawie Kodeksu cywilnego” (A. Szewc, Niejasności prawa samorządowego, Radca Prawny 1994, nr 6,5. 60). W literaturze przedmiotu wskazuje się, że „właściwa zatem byłaby tu forma umowy cywilnoprawnej, a ewentualne spory wynikłe na jej tle powinny rozstrzygać sądy powszechne (\`(...)\`) Jak słusznie zauważa A. Szewc, użycie przez ustawodawcę terminu „porozumienie” podyktowane zostało chęcią zaakcentowania faktu, że zasadniczym sposobem uregulowania spraw majątkowych w przypadku zmian w podziale terytorialnym kraju jest metoda polubowna - uzgodnienie wynikłych stąd problemów i sporów przez zainteresowane strony. Ponadto zaś, złożoną strukturą prawną czynności doprowadzających do powstania prawnie wiążących skutków. Dlatego ograniczenie się do (mającego ustaloną treść prawną) pojęcia umowy mogłoby być zbyt wąskie, a przez to mylące. Konstrukcja porozumienia jest zbliżona do umowy zamiany lub darowizny. (\`(...)\`) Trzeba się zgodzićz K. Bandarzewskim, że porozumienie, o którym mowa w art. 44 pkt 2, jest w istocie dwustronną czynnością prawa cywilnego, zawieraną przez gminy jako podmioty prawa prywatnego. Przedmiotem tej czynności jest rozstrzygnięcie o przeniesieniu mienia obejmującego zarówno własność, jak i inne prawa majątkowe” (B. Dolnicki \[red.\], M. Augustyniak, R. Cybulska, J. Glumińska Pawlic, J. Jagoda, A. Jochymczyk, A. Matan, C. Martysz, T. MolI, A. Wierzbica, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, Warszawa 2010, wersja elektroniczna: LEX).

Wydaje się - w związku z powyższym - iż można wykluczyć działanie gminy (przekazującej mienie) jako organu władzy publicznej. Nie będzie ona wyłączona spod statusu podatnika na tej podstawie. Należy się jednak zastanowić, czy gmina - w zakresie czynności, o których mowa - działa jako podatnik, czy też mimo wszystko należałoby ją uznać za podmiot niebędący podatnikiem (chociaż niebędący organem władzy publicznej). Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, a także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Jak wynika z niedawnego wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 15 września 2011 r. (połączone sprawy C-180/10 i C-181/10 Słaby przeciwko Ministrowi Finansów oraz Kuć, Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie), osoba dokonująca sprzedaży gruntów działa jako podatnik jeśli podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W sytuacji przedstawionej w pytaniu przekazanie gruntu nie następuje w związku z wcześniejszym aktywnym podjęciem działań zmierzających do jego przekazania. Przekazanie to niejako jest wymuszone faktem, że wcześniej nastąpiła zmiana granic gmin i mienie będące własnością komunalną jednej gminy znalazło się poza jej granicami, co wymaga (zasadniczo) korekty stosunków własnościowych. Jak słusznie zauważył WSA w Warszawie w wyroku z dnia 3 listopada 2009 r., I SA/Wa 624/09: „w przypadku zmiany granic gmin przekazanie prawa własności mienia nie może być traktowane jak zwykłe nabycie nieruchomości w celach komercyjnych, bowiem z przekazaniem mienia w trybie tego przepisu wiążą się obowiązki spoczywające na jednostce samorządu terytorialnego wobec społeczności lokalnej”.

W zakresie przekazania, o którym mowa, gmina nie działa jako handlowiec. W związku z powyższym należy ją uznać zasadniczo za podmiot, który nie prowadzi w tym zakresie działalności gospodarczej w rozumieniu u.p.t.u. Nie jest więc podatnikiem w zakresie tej sprzedaży. Skoro nie jest podatnikiem - to czynność przekazania mienia nie podlega opodatkowaniu. Nie jest to bowiem czynność wykonana przez podatnika VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż w związku ze zmianą granic Gminy N. poprzez odłączenie sołectwa M.-R. w Gminie N. i przyłączenia sołectwa do Gminy W. nastąpi przeniesienie mienia Gminy N., obejmującego własność i inne prawa majątkowe, na rzecz Gminy W.. Przedmiotem przekazania Gminie W. będą nastepujące składniki mienia:

*   Nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane - poza drogami publicznymi:
*   Nieruchomości zabudowane budynkami, w których zlokalizowane są samodzielne lokale mieszkalne/nieruchomości lokalowe wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, w których poza lokalami samodzielnymi stanowiącymi odrębną własność osób trzecich -zlokalizowane są także lokale mieszkalne stanowiące własność Gminy N.
*   Nieruchomości gruntowe przekazane w użytkowanie wieczyste:
*   Nieruchomości obciążone w całości prawem wieczystego użytkowania gruntu, zabudowane budynkami, w których zlokalizowane są samodzielne lokale mieszkalne/nieruchomości lokalowe wraz z udziałem przysługującym właścicielom tych lokali w prawie wieczystego użytkowania gruntu:
*   Wykaz mienia położonego we wsi M.-R. - w posiadaniu Gminy, wymagającego uregulowania stanu prawnego
*   Nieruchomości stanowiące drogi,
*   mienie ruchome Gminy N. - położone na terenie wsi M.-R. gm. W., w tym: a) Sieć wodociągowa b) mienie sołeckie z tabliczki inwentarzowej: kosa mechaniczna, wykaszarka spalinowa z osprzętem, kalkulator SDS 368, butla gazowa, ogrzewacz Athena, reduktor 714.

W związku z przekazaniem wyżej opisanego mienia Gmina W. zobowiązuje się do przekazania Gminie N. kwoty 300 000 zł. (Słownie: trzysta tysięcy złotych) płatnej na warunkach określonych w niniejszym Porozumieniu, w ramach odszkodowania za mienie, o którym mowa w ust. 1, przejęte przez Gminę W. w związku ze zmianą granic wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2007 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast oraz nadania miejscowościom statusu miasta (Dz. U. Nr 136, poz. 961). Kwota zostanie zapłacona Gminie N. przez Gminę W. w trzech ratach w terminie do dnia 30 kwietnia 2013 r. z zastrzeżeniem, że:

1.  pierwsza rata - w wysokości 70 000 zł (słownie: siedemdziesiąt tysięcy złotych)
2.  druga rata - w wysokości 11 5 000 zł (słownie; sto piętnaście złotych)
3.  trzecia rata - w wykoście 115 000 zł (słownie; sto piętnaście złotych)

W świetle powołanych przepisów, w sytuacji przedstawionej we wniosku, ma miejsce dostawa towarów w zamian za odszkodowanie. W tym przypadku, odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną – objętą opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług. Ponadto zaznaczyć należy, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega samo odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym (t. j. z 2001r. Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) Rada Ministrów w drodze rozporządzenia:

1.  tworzy, łączy dzieli i znosi gminy oraz ustala ich granice,
2.  nadaje gminie lub miejscowości status miasta i ustala jego granice,
3.  ustala i zmienia nazwy gmin oraz siedziby ich władz

Stosownie do § 1 pkt 2 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2007 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast oraz nadania miejscowościom statusu miasta (Dz. U. Nr 136, poz. 961) stanowi że w województwie mazowieckim, w powiecie legionowskim - gminy W. i gminy N. przez włączenie do dotychczasowego obszaru gminy W. obszaru obrębu ewidencyjnego M.-R. o powierzchni 449,27 ha z gminy N.;

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - stosownie do art. 15 ust.2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zauważyć należy, iż Gmina jest podmiotem, który realizuje dostawę jest dotychczasowy właściciel nieruchomości. Zbywając nieruchomość Gmina nie realizuje ani zadań własnych, ani zleconych, w tym przypadku dokonuje przeniesienia z nakazu organu władzy publicznej prawa własności towaru w zamian za odszkodowanie. Zatem słusznie Wnioskodawca zauważa, iż nie w przedmiotowej transakcji nie działa, jako organ władzy publicznej, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Jednakże Gmina wykonuje, czynności, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 cyt. wyżej ustawy, występując w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Ani organ władzy publicznej (wójt, burmistrz), ani urząd obsługujący ten organ (urząd gminy) wydając nieruchomość za odszkodowaniem nie może skorzystać z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Zarówno bowiem organy władzy publicznej, jak i urzędy obsługujące te organy nie są uznawane za podatników w zakresie czynności, które mieszczą się w ramach zadań, dla realizacji których zostały one powołane, dodatkowo pod warunkiem, iż czynności te nie są wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W przedmiotowej sprawie przeniesienie własności mienia za odszkodowaniem nie są realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane.

Nadmienić należy iż kwestia tego że czynności zmierzające do przekazania towarów (gruntu, nieruchomości) zostały niejako „wymuszone” na Gminie nie przesądza o fakcie iż czynności te stanowią dostawę towarów opodatkowaną w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy

Bowiem jak zostało wskazane powyżej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega samo odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności gruntu w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.

Zatem przeniesienie własności mienia będącego przedmiotem zapytania w zamian za odszkodowanie dokonane stanowi odpłatną dostawę i ze względu na przedmiot, czynność taka objęta jest podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do, powołanych przez Wnioskodawcę wyroków C-180/10 i C-181/10 należy zauważyć, iż odnosiły się one do opodatkowania sprzedaży działek przez podmiot będący rolnikiem ryczałtowym. Natomiast przedmiotowy wniosek, dotyczy opodatkowania mienia w sytuacji zmiany granic Gminy w zamian za odszkodowanie.

Co zaś się tyczy wyroku I SA/Wa 624/09 z dnia 03.11.2009 r. wskazać należy, iż co prawda w wyroku tym Sąd podniósł problem zmiany granic gminy jednakże orzeczenie to nie zapadło na gruncie przepisów prawa podatkowego, a w szczególności ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stany faktyczne powołanych przez Spółkę orzeczeń w znacznym stopniu odbiegają od opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, co nie pozwala wykładni przepisów w nich zawartych przenieść na grunt niniejszej sprawy.

Jednakowoż, odnosząc się do powołanych przez Stronę orzeczeń TSUE, należy mieć na względzie rolę, jaką odgrywa Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w kształtowaniu wykładni wspólnotowej, w tym wykładni prawa podatkowego. Istotę funkcji TSUE należy postrzegać nie tylko przez pryzmat dokonywanej przez niego wykładni konkretnych przepisów prawa wspólnotowego, ale również z punktu widzenia roli jego orzeczeń jako źródła prawa wspólnotowego. Należy także dodać, iż TSUE odgrywa kluczową rolę z punktu widzenia jednolitej interpretacji prawa i gwarantuje zarazem, że normy prawa wspólnotowego nie wywołają odmiennych skutków w różnych państwach. Zaznaczyć także należy, iż idea ujednolicenia wykładni i stosowania prawa unijnego, jaka stawiana jest działalności TSUE, pokazuje, iż intencją Trybunału nie jest, aby wykładnia przez niego przyjęta, była wyłącznie jednokrotnym rozstrzygnięciem prawnym, osadzonym w konkretnym stanie faktycznym, ale także, aby przyczyniała się do rozwoju i udoskonalenia prawa wspólnotowego. Wykładnia ta ma także prowadzić do ukształtowania jednolitego rozumienia prawa podatkowego. Działalność TSUE stanowi także istotną rolę „uzupełniającą” w systemie prawa wspólnotowego, co wiąże się z charakterem prawa wspólnotowego, które posiada - często zamierzony - mało precyzyjny charakter wypowiedzi normatywnych. W wyniku tego działania zdefiniowaniu podlegają rozstrzygnięcia o istotnym znaczeniu, co ma miejsce także w przedmiotowej sprawie, stanowiące uzupełnienie systemu prawa wspólnotowego. Wiele pojęć bywa także w drodze wydawanych orzeczeń TSUE odczytanych z mało jasnych przepisów prawa wspólnotowego. Interpretacja przyjęta przez sędziów Trybunału tworzy uzupełnienie przepisów podatkowego prawa wspólnotowego, stanowiąc także ukierunkowanie w procesie tworzenia prawa. Tym samym stanowi także uzasadnienie dla treści aktów prawodawczych. Uzasadnienie może także stanowić wytyczną w sposobie rozumienia określonych przepisów. W konsekwencji powyższych stwierdzeń należy przyjąć, iż wspólnotowym prawem podatkowym są w rzeczywistości dopełniające się wzajemnie dyrektywy i orzecznictwo TSUE.

W odniesieniu do powyższego, powołane przez Spółkę wyroki potraktowano jako element argumentacji w rozpatrywanej sprawie, lecz nie mogły stanowić podstawy w rozstrzygnięciu sprawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.