Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.638.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Zaliczenie wydatków do ulgi mieszkaniowej.
Słowa kluczowe: Czechy
nieruchomości-nabycie nieruchomości
ulga-ulga mieszkaniowa
wydatek-wydatki mieszkaniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 27

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem złożonym 12 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Pan, jako obywatel Republiki Czeskiej - będący polskim nierezydentem - podpisał 22
    listopada 2021 r. umowę sprzedaży nieruchomości, tj. dwóch niezabudowanych działek. W
    wypisach z rejestrów gruntów działki były oznaczone symbolami:
    · PsIV - pastwiska trwałe - dla działki nr 2/7;
    · PsIV, PsV - pastwiska trwałe - dla działki nr 2/5.
    Przedmiotowe działki nie są położone na obszarze rewitalizacji, ani na obszarze Specjalnej
    Strefy Rewitalizacji. Nie znajdowały się także na terenie Parku Narodowego lub specjalnej
    strefy ekonomicznej, ani nie były objęte uproszczonym planem urządzenia lasu i nie były
    pokryte śródlądowymi lub płynącymi wodami. Zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego we wsi (...), zatwierdzonym
    uchwałą nr (...) Rady Miejskiej w (...) z 28 stycznia 2010 r., działka nr 2/7 położona jest na
    terenie oznaczonym symbolem planu (...) - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
    mieszkaniowa letniskowa i usługowa, natomiast działka nr 2/5 położona jest na terenie
    oznaczonym symbolami planu KDw - wewnętrzna droga dojazdowa i KD-Y - ciąg pieszo
    jezdny. Strony ustaliły cenę za przedmioty umowy sprzedaży na łączną kwotę ... zł.
    26 sierpnia 2024 r. została sporządzona przedwstępna umowa sprzedaży działki gruntu nr
    2/7 o obszarze 0,2975 ha oraz działki grunt nr 2/5 o obszarze 1,1827 ha, a następnie - 7
    listopada 2024 r.- została sporządzona finalna umowa sprzedaży. Strony umowy
    sprzedaży ustaliły cenę za przedmiot tej umowy na łączną kwotę 465 000 zł.
    W maju 2025 r. złożył Pan wraz z tzw. czynnym żalem deklarację PIT-39, w której odliczone
    zostały koszty zakupu oraz z uwzględnieniem faktu, że planuje Pan wykorzystać całość
    dochodu ze sprzedaży ww. nieruchomości na własne cele mieszkaniowe.
    Planuje Pan w ciągu najbliższych dwóch lat przeznaczyć całość dochodu na zakup
    mieszkania znajdującego się na terytorium Republiki Czeskiej, celem realizacji własnych
    celów mieszkaniowych. Planuje Pan przeznaczyć na ten cel kwotę o przybliżonej
    równowartości 500 000 zł.
    Podlega Pan nieograniczonemu czeskiemu obowiązkowi podatkowemu, a Jego centrum
    interesów życiowych znajduje się w Czechach.
    W uzupełnieniu wniosku na pytanie Organu: „w związku z jakimi okolicznościami/w jakim
    celu nabył Pan wskazane we wniosku działki; czy nabył Pan je w celu ich uatrakcyjnienia
    oraz odsprzedaży z zyskiem?” wskazał Pan, że kupił działki z zamiarem wybudowania
    domków letniskowych do użytku własnego, z uwzględnieniem szerszej Pana rodziny.
    Na pytanie Organu o treści: „w jaki sposób ww. działki był przez Pana wykorzystywane
    (użytkowane) od momentu nabycia; czy ww. działki były wynajmowane, podnajmowane
    lub w jakikolwiek inny sposób czerpano korzyści z jego udostępnienia osobom trzecim?”
    wskazał Pan, że nie korzystał z tych gruntów, ani nie były one wykorzystywane na rzecz
    osób trzecich.
    Na pytanie Organu o treści: „czy w stosunku do ww. działek podejmował Pan takie
    działania jak: uzbrojenie terenu w przyłącza do sieci wodnej, gazowej lub/i elektrycznej,
    ogrodzenie, uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej, itp. – jeśli tak, to
    należy wskazać jakie oraz kiedy i w jakim celu?” wskazał Pan, że zabezpieczył przyłączenie
    elektryczne od przedsiębiorstwa (...).
    Na pytanie Organu o treści: „czy dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości, a
    jeśli tak – to należy podać odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości:

      kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości,
      w jakim celu nieruchomości te zostały przez Pana nabyte,
      w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane od momentu wejścia w ich
      posiadanie do chwili sprzedaży,
      kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży,
      ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy
      zabudowanych, a jeśli zabudowanych – to czy były to nieruchomości mieszkalne czy
      użytkowe),
      w jaki sposób został opodatkowany przychód ze sprzedaży tych nieruchomości,
      na co zostały przeznaczone środki ze sprzedaży ww. nieruchomości?”
    wskazał Pan, że nie posiadał żadnej innej nieruchomości w Polsce, a zatem nie mógł Pan
    wcześniej dokonać takiej sprzedaży.
    Na pytanie Organu o treści: „czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości oprócz
    wskazanych we wniosku – jeśli tak, to ile i jakie; czy posiadane przez Pana lokale/budynki
    mieszkalne są wynajmowane?” wskazał Pan, że nie posiada żadnej innej nieruchomości w
    Polsce.
    Dokonana przez Pana sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na pytanie Organu o treści: „w jakiej miejscowości znajduje się Pana miejsce
    zamieszkania? Gdzie realizuje Pan aktualnie własne potrzeby mieszkaniowe, stosownie do
    treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?” wskazał Pan, że w miejscowości (...)
    Republika Czeska.
    Na pytanie Organu o treści: „czy w nabytym lokalu mieszkalnym planuje Pan zamieszkać i
    będzie Pan realizował w nim własne cele mieszkaniowe?” wskazał Pan, że tak - planuje
    zamieszkać w nabytym lokalu oraz realizować w nim własne cele mieszkaniowe.
    Na pytanie Organu o treści: „jak długo zamierza Pan wynajmować lokal mieszkalny, który
    zakupi i kiedy w nim Pan zamieszka?” wskazał Pan, że nie będzie wynajmował mieszkania,
    ponieważ jest ono obecnie remontowane, a planowana przez Pana przeprowadzka do
    rzeczonego mieszkania ma nastąpić w grudniu 2025 r.
    Na pytanie Organu o treści: „jakim tytułem prawnym do nabytego lokal mieszkalnego
    będzie Pan dysponował, czy uzyska Pan prawo własności?” wskazał Pan, że do lokalu
    mieszkalnego uzyska Pan prawo własności.
    Pytania
    1. Czy będzie Pan uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
      2025 r. poz. 163 z późn. zm.), jeśli przeznaczy całość dochodu ze sprzedaży
      nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, pomimo tego, że jest nierezydentem,
      zakupiona nieruchomość będzie znajdowała się poza terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, ale na terytorium wspólnotowym (Republika Czeska), a zakupiona
      nieruchomość nie będzie jedyną, której będzie Pan właścicielem?
    2. Czy będzie Pan uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
      2025 r. poz. 163 z późn. zm.), jeśli w przyszłości zakupioną nieruchomość na
      terytorium wspólnotowym (Republika Czeska) przeznaczy Pan na wynajem?
    Pana stanowisko w sprawie

    Ad 1.
    Będzie Pan uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    163 z późn. zm.), jeśli przeznaczy całość dochodu ze sprzedaży nieruchomości na własne
    cele mieszkaniowe, pomimo tego, że jest nierezydentem, zakupiona nieruchomość będzie
    znajdowała się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale na terytorium
    wspólnotowym (Republika Czeska), a zakupiona nieruchomość nie będzie jedyną, której
    będzie Pan właścicielem.
    Ad 2.
    Będzie Pan uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, także w sytuacji, gdy w przyszłości zakupioną
    na terytorium Republiki Czeskiej przeznaczy na wynajem.
    Uzasadnienie Pana stanowiska.
    Sprzedaż nieruchomości nabytych przez Pana w listopadzie 2021 r. stanowi źródło
    przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ odpłatne zbycie zostało dokonane przed upływem pięciu lat. licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
    Z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    okolicznością decydującą o jego zastosowaniu jest przeznaczenie przychodów uzyskanych
    z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w
    okresie trzech lat licząc od końca roku podatkowego, w którym zostało ono dokonane, na
    własne cele mieszkaniowe.
    Okoliczność wynajęcia mieszkania nie wyklucza prawa do skorzystania z ulgi
    mieszkaniowej, a tymczasowy wynajem nie oznacza utraty prawa do zastosowania
    zwolnienia, a w konsekwencji, fakt tymczasowego wynajęcia mieszkania nie wpłynie na
    możliwość skorzystania z ulgi mieszkaniowej. Z brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością
    decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie
    przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości nie później niż w okresie trzech lat od
    końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25
    ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Do celów mieszkaniowych, wymienionych w art. 21
    ust. 25 pkt 1 lit. a ww. ustawy, wydatkowanie przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych, które uprawnia do skorzystania z omawianego
    zwolnienia - ustawodawca zakwalifikował nabycie - położonych w państwie członkowskim
    Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
    Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej - lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także nabycie gruntu lub udziału w
    gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
    związanych z tym lokalem. Zwolnienie stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy
    prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do
    uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego
    państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe.
    Art. 24 ust. 1 zd. pierwsze, umowy z dnia 13 września 2011 r. między Rzecząpospolitą
    Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (t. j. Dz. U. z 2012 r.
    poz. 991) stanowi, że właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały takie
    informacje, które mogą mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień Umowy albo
    dla wykonywania lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków,

    bez względu na ich rodzaj i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub ich
    jednostki terytorialne albo organy lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest
    sprzeczne z Umową.
    Wobec powyższego, sprzedaż przez Pana nieruchomości w Polsce dokonane przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego
    nabycie, co do zasady stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli jednak uzyskany przez Pana
    dochód przeznaczony zostanie w okresie trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiło odpłatne zbycie, na nabycie nieruchomości na terenie Czech, w której
    będzie realizował potrzebę zapewnienia sobie własnych celów mieszkaniowych, to
    osiągnięty dochód korzystał będzie ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spełnione bowiem
    zostaną określone w tej ustawie przesłanki uprawniające do zastosowania
    przedmiotowego zwolnienia, w tym warunek określony w art. 21 ust. 27 ww. ustawy
    dotyczący istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu
    podatkowego państwa, na którego terytorium będzie Pan ponosił wydatki na cele
    mieszkaniowe.
    Wynajem mieszkania nie powoduje utraty zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sytuacji, pod warunkiem, że
    podatnik nabył je w celu realizacji w nim własnych celów mieszkaniowych, a aktywność
    podatnika w tym zakresie nie nosi znamion działalności gospodarczej - co m.in.
    potwierdzono w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 14
    listopada 2019 r. (sygnatura: I SA/Gl 1081/19).
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 sierpnia 2018 r. (II FSK 2413/16) poparł
    stanowisko, że zastosowaniu zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.
    nie stoi na przeszkodzie czasowe oddanie zakupionego lokalu w najem.
    Ustawodawca, regulując zwolnienie z podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości
    (art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), nie ogranicza
    wydatkowania uzyskanego dochodu tylko do zakupu jednej nieruchomości, co m.in.
    potwierdzają wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2017 r. (II FSK 1053
    /15), 30 sierpnia 2018 r. (II FSK 2413/16) oraz 29 stycznia 2020 r. (I FSK 663/18).
    Stanowisko Pana potwierdzają interpretacje indywidualne wydane w zakresie:
    1) możliwości zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych w przypadku zakupu nieruchomości znajdującej się
      na terytorium Republiki Czeskiej - pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21
      sierpnia 2019 r. (znak: 0112-KDIL3-2.4011.250.2019.2.TR);
    2) możliwości zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych w przypadku zakupu kolejnej nieruchomości przez
      podatnika - pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 kwietnia 2024 r.
      (znak: 0113-KDIPT2-2.4011.136.2024.2.KR);
    3) możliwości zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych w przypadku wynajęcia mieszkania pierwotnie
      zakupionego celem realizowania własnych celów mieszkaniowych - pismo Dyrektora
      Krajowej Informacji Skarbowej z 9 stycznia 2025 r. (znak: 0112-KDIL2-
      2.4011.728.2024.3.MC).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Wobec faktu, że podlega Pan nieograniczonemu czeskiemu obowiązkowi podatkowemu, i
    centrum Pana interesów życiowych znajduje się w Czechach, dla celów określenia skutków
    podatkowych sprzedaży nieruchomości niezbędne jest uwzględnienie zapisów umowy
    między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu, sporządzonej w Warszawie dnia 13 września 2011 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 991 ze
    zm.), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego
    prawa podatkowego mającej na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku – „Konwencja MLI”).
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej Umowy:
      Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z tytułu przeniesienia własności majątku nieruchomego,
      o którym mowa w artykule 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Przy czym sformułowanie „mogą być opodatkowane w drugim państwie” oznacza, że
    drugie państwo (w rozpatrywanym przypadku Polska) ma prawo opodatkować taki
    dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa dochód ze sprzedaży nieruchomości
    podlega w tym państwie opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza zatem brak
    wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez państwo, w którym podatnik ma
    miejsce zamieszkania. W świetle zapisów cytowanej umowy, dochód osoby mającej
    miejsce zamieszkania w Czechach z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego położonego
    w Polsce może być opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w Polsce, jak i w
    Czechach, zgodnie z prawem tego państwa.
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od

    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające
    opodatkowaniu, jeżeli to odpłatne zbycie ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje
    w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Z treści wniosku wynika, że nie jest Pan polskim rezydentem, a Pana centrum interesów
    życiowych znajduje się w Czechach. W 2021 r. nabył Pan położone w Polsce działki nr 2/7 i
    nr 2/5, na podstawie umowy kupna. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego działka nr 2/7 położona jest na terenie oznaczonym symbolem planu (...) -
    zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, mieszkaniowa letniskowa i usługowa, natomiast
    działka nr 2/5 położona jest na terenie oznaczonym symbolami planu KDw - wewnętrzna
    droga dojazdowa i KD-Y - ciąg pieszo jezdny. 26 sierpnia 2024 r. została sporządzona
    przedwstępna umowa sprzedaży działki gruntu nr 2/7 o obszarze 0,2975 ha oraz działki
    grunt nr 2/5 o obszarze 1,1827 ha, a następnie 7 listopada 2024 r. zawarł Pan umowę
    sprzedaży ww. nieruchomości. Strony umowy sprzedaży ustaliły cenę za przedmiot tej
    umowy na łączną kwotę 465 000 zł.
    Pana sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem sprzedaż w 2024 r. ww. nieruchomości (działek) stanowi dla Pana źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie. W związku z tym, sprzedaż przez Pana
    ww. nieruchomości podlega opodatkowaniu w Polsce i do skutków tej sprzedaży
    zastosowanie mają polskie przepisy podatkowe.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie

    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższego, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę
    pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu
    ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
    a) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    b) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Natomiast, przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,

      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    1) wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;

    Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Przy czym, stosownie do treści art. 21 ust. 27 ww. ustawy:
      W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
      państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod
      warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
      jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji
      podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik
      ponosi wydatki na cele mieszkaniowe.
    Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu
          lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
          albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    W myśl art. 21 ust. 30 ww. ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r.
    Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.

    Podkreślenia więc wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do przedmiotowego
    zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich
    przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku
    korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Z treści wniosku wynika, że chce Pan przeznaczyć całość dochodu ze sprzedaży w 2024 r.
    dwóch działek, na zakup mieszkania znajdującego się na terytorium Republiki Czeskiej,
    celem realizacji własnych celów mieszkaniowych. Nie posiada żadnej innej nieruchomości
    w Polsce. Pana miejsce zamieszkania, w którym aktualnie realizuje własne potrzeby
    mieszkaniowe, znajduje się w miejscowości (...), Republika Czeska. Planuje Pan zamieszkać
    w nabytym lokalu oraz realizować w nim własne cele mieszkaniowe. Nie będzie Pan
    aktualnie wynajmował mieszkania, ponieważ jest ono obecnie remontowane, a
    planowana przez Pana przeprowadzka do mieszkania ma nastąpić w grudniu 2025 r. Do
    lokalu mieszkalnego, który zamierza Pan nabyć, uzyska prawo jego własności.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszcza możliwość skorzystania ze
    zwolnienia podatkowego poprzez przeznaczenie przychodu ze sprzedaży na wskazane w
    tej ustawie cele mieszkaniowe, o jakich mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W kontekście powyższego wyjaśnienia wymaga, że podstawową okolicznością decydującą
    o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego
    zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie) środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele mieszkaniowe” podatnika.
    Ze zwolnienia tego wypływa również daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu
    „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww.
    zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie
    tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów
    mieszkaniowych” rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową.
    Należy również zauważyć, że wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od
    podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Ustawodawca regulując
    omawiane zwolnienie nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia
    nieruchomości lub praw tylko do podatników, którzy nie będą posiadać innych
    nieruchomości mieszkalnych, nie limituje celów, które można zrealizować czy też liczby
    lokali, które podatnik może nabyć. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby
    posiadanych nieruchomości (lokali mieszkalnych), jednakże wyraźnie wskazuje – co
    podkreśla Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 20 października 2014
    r. sygn. akt I SA/Łd 908/14 – że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do
    tych nieruchomości (lokali mieszkalnych), które faktycznie służą zaspokojeniu własnych
    potrzeb mieszkaniowych.
    Zatem, dla skorzystania z przedmiotowego zwolnienia nie ma znaczenia liczba
    posiadanych czy nabywanych nieruchomości mieszkalnych. Z punktu widzenia
    ustawodawcy istotne jest bowiem, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na
    zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.

    Nie zaspokaja swoich własnych potrzeb mieszkaniowych osoba, która posiadając własne
    miejsce zamieszkania nabywa kolejne nieruchomości w celach lokaty kapitału,
    prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu w celu późniejszej ich odsprzedaży z
    zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych innych osób, np. dzieci czy innych
    członków rodziny.
    Idąc dalej, istotne jest również, że w celu skorzystania z ulgi mieszkaniowej w okresie
    trzech lat, od końca roku, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości lub prawa
    majątkowego podatnik musi definitywnie nabyć nową nieruchomość lub prawo
    majątkowe, tj. musi nastąpić przeniesienie własności nieruchomości na podatnika.
    Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie domu lub lokalu
    mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak
    długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła
    realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik
    nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu
    zamieszkania w nim, ale w lokalu tym – z różnych powodów – zamieszka po upływie
    określonego czasu, np. kilku miesięcy lub po nabyciu tej nieruchomości będzie mieszkał
    tylko przez pewien czas. W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie pozbawia podatnika
    okoliczność, że np. przez jakiś czas lokal będzie wynajmowany.
    Co istotne, nie jest więc przeszkodą dla zastosowania omawianego zwolnienia wynajęcie
    nieruchomości (lokalu mieszkalnego) innemu podmiotowi - i to zarówno przed realizacją
    własnego celu mieszkaniowego, jak i już po tym fakcie. Innymi słowy, nie ma znaczenia
    kolejność wykonywanych działań. Ważne jest jednak to, że nieruchomość (lokal
    mieszkalny) została nabyta w celu realizacji własnego celu mieszkaniowego - czy to od
    razu po jej nabyciu, czy też w czasie późniejszym.
    Zauważyć należy, że w wyroku z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3126/14,
    Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że:
      Czasowe, uzasadnione obiektywnymi okolicznościami wynajęcie zakupionych lokali
      mieszkalnych samo w sobie nie może przesądzać o tym, że podatnik nie będzie
      realizował w tych mieszkaniach własnych celów mieszkaniowych. Ustawodawca nie
      zastrzegł w treści analizowanych przepisów, że własny cel mieszkaniowy w
      zakupionym lokalu ma być realizowany nieprzerwanie od daty jego nabycia. Zgodzić
      się jednak należy z Sądem I instancji, że dla uznania spełnienia warunków
      skorzystania z ulgi nie jest wystarczająca sama deklaracja podatnika, że poprzez
      wskazane zakupy realizuje swój cel mieszkaniowy. Ustawodawca nie odniósł bowiem
      skorzystania z prawa do zwolnienia z opodatkowania od werbalnej deklaracji takiego
      zamiaru w chwili nabycia, lecz wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na
      własne cele mieszkaniowe.
    W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia
    w związku z zakupem lokalu mieszkalnego (nieruchomości) na cele mieszkalne jedynie w
    sytuacji, gdy nabył ten lokal mieszkalny w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i
    faktycznie realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe.
    Pojęcie celu związane jest z wewnętrzną postawą człowieka, określaną najczęściej mianem
    chęci, woli, dążenia, zamiaru, postawy motywującej (powodującej) ludzkie działanie.
    Zatem, wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe, to wydatek dokonany w
    zamiarze zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych. Utwierdza to w przekonaniu, że
    istotny jest zamiar nabycia lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe, który powinien
    prowadzić do zamieszkania w nabytym lokalu. Same subiektywne deklaracje podatników
    o nabyciu lokalu mieszkalnego w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie
    są wystarczające do uzyskania zwolnienia podatkowego. Nie wystarczy zatem samo
    poczynienie wydatków mieszkaniowych, lecz konieczne jest, aby nastąpiło to jednocześnie
    w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych. Organy podatkowe mają prawo do
    własnej oceny artykułowanych przez podatników subiektywnych motywów zakupu lokali

    mieszkalnych i późniejszych decyzji co do dalszych losów tych lokali. Weryfikacji takiej
    dokonuje się poprzez porównanie obiektywnych faktów związanych z zakupem i
    późniejszym wykorzystaniem lokali do deklarowanych motywów działania podatnika. Przy
    czym motywy te muszą być potwierdzone obiektywnymi faktami.
    Do celów mieszkaniowych wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania z ww. zwolnienia,
    ustawodawca zakwalifikował m.in. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału
    w takim budynku, nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub
    udziału w takim lokalu, a także nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
    użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
    lub lokalem - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
    państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
    Szwajcarskiej.
    Zakup lokalu mieszkalnego położonego w Czechach, będących państwem członkowskim
    Unii Europejskiej, mieści się w dyspozycji ww. przepisu.
    Ponadto, w przypadku nabycia nieruchomości na terytorium Czech, warunek określony w
    art. 21 ust. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie spełniony,
    gdyż w myśl art. 24 ust. 1 zdanie pierwsze, umowy z dnia 13 września 2011 r. między
    Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu:
      Właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które
      mogą mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Umowy albo dla
      wykonywania lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków
      bez względu na ich rodzaj i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub
      ich jednostki terytorialne albo organy lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to
      nie jest sprzeczne z niniejszą Umową.
    W rozpatrywanej sprawie nie ma przeszkód prawnych, aby przeznaczając przychód ze
    sprzedaży w 2024 r. dwóch działek położonych w Polsce na nabycie przez Pana (w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) prawa
    własności do lokalu mieszkalnego położonego (nieruchomości) w Czechach, skorzystał Pan
    ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 i ust. 27
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując stwierdzić należy, że odpłatne zbycie przez Pana dokonane w 2024 r.
    nieruchomości (działki nr 2/7 i nr 2/5, położonych w Polsce), nabytych w 2021 r., tj. przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie,
    stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e tej ustawy.
    Jednocześnie przeznaczenie przez Pana przychodu z odpłatnego zbycia w 2024 r. ww.
    nieruchomości w Polsce na zakup lokalu mieszkalnego (nieruchomości) w Czechach, w
    terminie określonym przepisami prawa, w którym to lokalu mieszkalnym będzie Pan
    realizował własne cele mieszkaniowe, mimo czasowego wynajmowania lokalu
    mieszkalnego, można uznać za wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 w zw. z art. 21 ust. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Uprawnia to Pana do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 27 ww. ustawy.
    Czasowe wynajmowanie przez Pana nabytego lokalu mieszkalnego (nieruchomości) nie
    wyklucza możliwości skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w
    zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 i ust. 27 tej ustawy, w sytuacji, gdy lokal mieszkalny
    (nieruchomość) położony w Czechach zostaje nabyty w celu realizacji w nim własnych

    celów mieszkaniowych i będzie Pan w nim mieszkał. Ustawa o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie określa, kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytej
    nieruchomości lub lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego.
    Brak jest bowiem podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w
    przypadku, gdy nabył np. lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, przez pewien okres
    będzie go wynajmował i w przyszłości, po zakończonym okresie najmu, będzie
    zamieszkiwał w nim realizując własne cele mieszkaniowe.
    Zaznaczyć należy, że ww. zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu
    sprzedaży nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada iloczynowi tego dochodu i
    udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie osiągniętym
    z odpłatnego zbycia nieruchomości. Zatem, w sytuacji gdy cały przychód osiągnięty przez
    Pana ze sprzedaży nieruchomości został/zostanie wydatkowany na nabycie lokalu
    mieszkalnego (nieruchomości) tym samym, dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości,
    będzie w całości zwolniony z podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan
    przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy wskazać, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście zadanego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych
    kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego
    stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we
    wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniła się od występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście
    zaistniałego stanu faktycznego.
    W polskim systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku.
    Wydanie interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia
    podstawy opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego, stąd też Organ
    interpretacyjny nie analizował przedstawionych przez Pana kwot i wyliczeń. Prawidłowość
    rozliczenia, podlega weryfikacji przez właściwy rzeczowo organ podatkowy w toku
    stosownych postępowań weryfikacyjnych.
    Zaznaczyć należy, że prawo do zwolnienia podlega szczegółowej i ostatecznej weryfikacji
    przez organ podatkowy w toku postępowania podatkowego. Mając na uwadze treść art.
    14b ustawy Ordynacja podatkowa, tutejszy Organ wydając interpretację indywidualną

    przepisów prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania
    dowodowego, które wskazałoby, czy zrealizuje Pan swój cel mieszkaniowy, czy nie.
    Wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz
    załatwienia sprawy, organy podatkowe podejmują w toku postępowania podatkowego.
    Podstawowym narzędziem realizacji tej zasady jest postępowanie dowodowe, które nie
    jest prowadzone w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.