Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-242/08/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-06-30
Teza: Czy należności wynikające z orzeczeń (wyroków, nakazów) sądowych, nie wyegzekwowane przez przedsiębiorcę – osobę fizyczną, wniesione w ramach aportu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy – Kodeks cywilny aportem do Spółki powinny być uznane za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w dacie wniesienia aportu, czy też stanowią spłatę należności, czy też stanowią przychód podatkowy dopiero w dacie uzyskania wpłaty na skutek ponownej egzekucji?
Słowa kluczowe: aport; cesja-cesja wierzytelności; dłużnik; przedsiębiorstwa-nabycie przedsiębiorstwa; przychód; przychód-moment powstania przychodów; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; wierzytelność
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17 kwietnia 2008 roku (data wpływu 21 kwietnia 2008 roku) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do przychodów wierzytelności wniesionych do Spółki w drodze aportu przedsiębiorstwa – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2008 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do przychodów wierzytelności wniesionych do Spółki w drodze aportu przedsiębiorstwa.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.**

Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej wniosła w całości swoje przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy – Kodeks cywilny aportem do Spółki. W skład przekazywanego majątku oprócz nieruchomości, środków trwałych, zobowiązań itp., weszły również wierzytelności, tj. należności zasądzone orzeczeniami sądowymi (wyroki, nakazy zapłaty), na rzecz przedsiębiorcy – osoby fizycznej nie wyegzekwowane m.in. na skutek bezskuteczności wszczętej egzekucji. Spółka kapitałowa w stosunku do niektórych z tych należności wszczyna ponowne egzekucje i w przypadku ich skuteczności – kwalifikuje dokonane wpłaty jako spłatę należności głównej, ewentualne odsetki i zwrot kosztów egzekucyjnych jako przychód podlegający podatkowi dochodowemu od osób prawnych. Jednocześnie Spółka wskazuje, iż ww. należności nie zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w dacie wniesienia aportu; wiele z nich nie daje żadnych możliwości wyegzekwowania. Koszty postępowania egzekucyjnego stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodu w momencie poniesienia.

**W związku z powyższym, zadano następujące pytanie.**

Czy należności wynikające z orzeczeń (wyroków, nakazów) sądowych, nie wyegzekwowane przez przedsiębiorcę – osobę fizyczną, wniesione w ramach aportu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy – Kodeks cywilny aportem do Spółki powinny być uznane za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w dacie wniesienia aportu, czy też stanowią spłatę należności, czy też stanowią przychód podatkowy dopiero w dacie uzyskania wpłaty na skutek ponownej egzekucji?

Zdaniem Wnioskodawcy, aport w postaci przedsiębiorstwa obejmuje zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczych. W jego skład wchodzą także aktywa w postaci wierzytelności (art. 551 pkt 4 ustawy – Kodeks cywilny). Należności i roszczenia, które nie są przedawnione, umorzone lub uznane za nieściągalne, wniesione aportem w postaci przedsiębiorstwa osoby fizycznej do Spółki – stają się wierzytelnościami Spółki. Gdy dłużnik ureguluje wartość zasądzonych na rzecz wierzyciela kosztów sądowych, wartość odsetek za zwłokę – otrzymane z tego tytułu kwoty, zdaniem Spółki będą podlegały zaliczeniu do przychodów podatkowych w dacie ich otrzymania natomiast otrzymana należność główna będzie spłatą roszczenia.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Co do zasady środki pieniężne stanowią trwałe, bezzwrotne i definitywne przysporzenie majątkowe, niezależnie od tytułu prawnego ich uzyskania. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym doszło do przeniesienia wierzytelności na Spółkę na podstawie umowy nabycia przedsiębiorstwa. Wskutek nabycia przedsiębiorstwa Spółka stała się nowym wierzycielem i uzyskała tym samym tytuł prawny do dochodzenia od dłużników nabytych w ten sposób wierzytelności. Spłata ciążącego na dłużniku zobowiązania przysługuje wierzycielowi, czyli w tym przypadku Spółce. W momencie otrzymania tej spłaty wierzyciel uzyskuje faktyczne władztwo nad spłaconymi środkami, tj. osiąga przysporzenie majątkowe, które w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlega zaliczeniu do przychodów podatkowych.

Ponadto należy podkreślić, iż w sytuacji opisanej w stanie faktycznym nie mamy do czynienia z własnymi wierzytelnościami, ale z wierzytelnościami nabytymi, tym samym spłata tych wierzytelności nie będzie stanowić jedynie spłaty należności, jak wskazała Spółka we własnym stanowisku w sprawie.

Reasumując, w kontekście przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego stanu faktycznego uiszczone przez dłużnika koszty sądowe, wartość odsetek za zwłokę, jak również wartość należności głównej powinny zostać zaliczone do przychodów Spółki w momencie ich spłaty.

Stosownie bowiem do treści art. 12 ust. 3e ww. ustawy, w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c i 3d, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.