Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.421.2025.1.HJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-08
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
udział
udział-sprzedaż udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) (dalej: Sprzedający, Wnioskodawca) jest osobą fizyczną. Prowadzi działalność
    gospodarczą w zakresie sprzedaży, napraw i konserwacji pojazdów samochodowych i
    części do nich; jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Nie prowadzi
    działalności gospodarczej w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości.
    Sprzedający nabył nieruchomość położoną w (...), stanowiących działkę gruntu nr (...),
    obręb (...), i będącą przedmiotem wniosku. Nabycie nastąpiło częściowo w drodze
    umowy sprzedaży zawartej 20 października 2016 r. przez Wnioskodawcę jako
    kupującego wraz z nieżyjącą już żoną w ramach ustawowej wspólności małżeńskiej oraz
    w drodze spadku po żonie na podstawie postanowienia o nabyciu spadku z 12
    października 2024 r. Finalnie, Wnioskodawca posiada 5/8 udziału w nieruchomości.
    Pozostałe udziały posiadają pozostali spadkobiercy.
    Działka, która będzie przedmiotem sprzedaży, nie jest zabudowana. Sprzedający nie
    dokonywał od czasu nabycia działki żadnych nakładów na tej nieruchomości. W
    szczególności, nie dokonywał zmian geodezyjnych tej działki, nakładów na uzbrojenie w
    media, ogrodzenie itd.
    Działka nie była wykorzystywana przez Sprzedającego do działalności gospodarczej i nie
    była wprowadzona do ewidencji środków trwałych tej działalności.
    Sprzedający nie ogłaszał zamiaru sprzedaży działek w środkach masowego przekazu, tj.
    w internecie, prasie, radiu lub na billboardach czy ogrodzeniach. Nie podejmował
    innych działań marketingowych, nie zawierał umów z pośrednikami mającymi na celu
    znalezienie nabywcy działki.
    Sprzedający wraz z małżonką złożyli 22 września 2023 r. wniosek o ustalenie lokalizacji
    inwestycji w trybie art. 7 ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji
    mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (potocznie ustawa Lex Deweloper) na
    terenie działki będącej przedmiotem wniosku. Rada Miejska w (...) uchwałą nr (...) z dnia
    18 grudnia 2023 r. ustaliła lokalizację inwestycji polegającej na budowie dwóch
    budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym wraz z niezbędną
    infrastrukturą na terenie działki będącej przedmiotem wniosku.
    Według § 2 ust. 2 powyższej uchwały, teren objęty uchwałą znajduje się na obszarze
    określonym w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
    Gminy (...) jako „obszar wielofunkcyjnej zabudowy śródmiejskiej – MU”, tj. zabudowa
    mieszkaniowa jednorodzinna; zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna; zabudowa
    usługowa. Planowana inwestycja zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej o
    charakterze zabudowy śródmiejskiej wpisana jest w ustalenia Studium.
    Dla terenu działki będącej przedmiotem wniosku istnieje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego przewidujący możliwość zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej z towarzyszeniem usług; uchwała o lokalizacji inwestycji we wskazanych
    w niej obszarach nie uwzględnia tego planu.
    Sprzedający planuje odpłatnie zbyć udział we współwłasności działki (wraz z innymi
    spadkobiercami żony) na rzecz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Nabywca).
    Strony zawarły w tym celu przedwstępną umowę sprzedaży, na podstawie której
    Sprzedający zobowiązał się sprzedać, a Nabywca nabyć wymieniony udział we
    współwłasności działki, pod następującymi warunkami:

      a) uzyskaniu przez Nabywcę, na jego wniosek i na jego rzecz, prawomocnej decyzji
        zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę
        budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z infrastrukturą,
      b) przeprowadzeniu przez Nabywcę badań gruntu potwierdzających możliwość
        zabudowy,
      c) otrzymania przez Nabywcę pozytywnych warunków przyłączeniowych, zgody na
        doprowadzenia wodociągu oraz utwardzenie drogi dojazdowej.
    Sprzedający w umowie przedwstępnej wyraził zgodę na uzyskanie przez Nabywcę w
    jego imieniu własnym prawomocnej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i
    udzielającej pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych, oraz
    związanych z tą decyzją wszelkich warunków i uzgodnień, w szczególności warunków
    przyłączenia do sieci elektroenergetycznej, umowy o sprzedaż energii elektrycznej,
    warunków przyłączenia do sieci wodnej i kanalizacyjnej, decyzji zatwierdzającej projekt
    budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę sieci wodnej i kanalizacyjnej, umów
    na przyłączenie, dostawę wody i odbiór nieczystości, warunków przyłączenia do sieci
    gazowej, decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na
    budowę gazociągu oraz instalacji gazowej, umowy na dostawę gazu oraz wszelkich
    innych decyzji dotyczących niezbędnej infrastruktury. Zważywszy na powyższe,
    Sprzedający udzielił Nabywcy w umowie przedwstępnej prawa do dysponowania
    działką będącą przedmiotem niniejszego wniosku na cele budowlane, bez prawa
    prowadzenia przez niego prac budowlanych.
    W umowie przedwstępnej, Sprzedający udzielił przedstawicielowi Nabywcy
    pełnomocnictwa do występowania i odbioru dowolnych dokumentów niezbędnych do
    uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na
    budowę dla budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z infrastrukturą, do
    dokonywania badań gruntowych oraz występowania o wydanie i odbiór dowolnych
    dokumentów dotyczących działki będącej przedmiotem wniosku.
    Sprzedający nie dokonywał sprzedaży innych gruntów w przeszłości.
    Sprzedający powziął wątpliwość co do opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych odpłatnego zbycia udziału we współwłasności działki nr (...), obręb (...),
    położonej w (...) przy ul. (...).

## Pytanie

Czy planowana sprzedaż udziału we współwłasności działki nr (...), obręb (...), przez
    Wnioskodawcę podlegać będzie podatkowi dochodowemu od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż udziału we współwłasności działki nr (...),
    obręb (...), nie będzie podlegać podatkowi dochodowemu od osób fizycznych.
    Kwestię opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych sprzedaży (i każdego
    innego odpłatnego zbycia) nieruchomości, czy praw majątkowych dot. Nieruchomości,
    poza działalnością gospodarczą, reguluje art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PDOF).
    Zgodnie z tym przepisem źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół
    roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany
    okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Zatem, jeżeli minie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie danej nieruchomości, to odpłatne zbycie nieruchomości nie będzie
    podlegać podatkowi dochodowemu. Warunkiem jest jednak, by nie następowało ono w
    wykonaniu działalności gospodarczej podatnika.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 6 ustawy o PDOF, ilekroć w tej ustawie jest mowa
    o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to
    działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Oceniając, czy zbycie nieruchomości następuje w wykonaniu działalności gospodarczej
    należy odnieść się wyłącznie do indywidualnych cech oraz uwarunkowań prowadzonej
    aktywności w tym zakresie, w kontekście takich znamion prowadzenia działalności
    gospodarczej, jak działanie w celach zarobkowych na własny rachunek, w sposób który
    będzie się charakteryzował odpowiednim stopniem zorganizowania oraz ciągłości. Istotne
    jest zatem, ustalenie czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, działając w sposób profesjonalny, ciągły i
    zorganizowany, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez podmioty
    zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem wykorzystywania majątku
    rzeczowego w sposób ciągły w celu uzyskania z tego tytułu dochodu z działalności
    gospodarczej. W wyroku z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt I FSK 774/13, Naczelny Sąd
    Administracyjny wskazał na kryteria, jakimi należy kierować się przy ocenie, czy mamy do
    czynienia z działalnością gospodarcza czy z zarządem majątkiem prywatnym. Zgodnie z
    nim, na gospodarczy charakter uzyskiwanego dochodu może wskazywać zespół
    powiązanych ze sobą działań podatnika, polegających na: wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    przygotowanych w ten sposób do zbycia nieruchomości oraz dokonywaniu tych transakcji
    (nabycia i zbycia) w stosunkowo krótkim przedziale czasowym.
    O kwalifikacji uzyskanych przez podatnika dochodów do działalności gospodarczej nie
    mogą zaś, zdaniem NSA w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie tylko
    okoliczności, jak: liczba transakcji sprzedaży, osiągnięcie zysku (rozumianego jako
    nadwyżka między kosztami zakupu a przychodem ze sprzedaży), podział dużej
    nieruchomości gruntowej na mniejsze działki, dla poprawy możliwości zagospodarowania
    oraz poszukiwanie nabywców przez składanie ofert sprzedaży. Wszystkie te formy
    aktywności mogą mieścić się w zwykłych czynnościach związanych z właściwym zarządem
    własnym majątkiem. Nie przekraczają granic takiego zarządu czynności stanowiące
    naturalną konsekwencję prawidłowego gospodarowania własnym mieniem. Działań z
    zachowaniem - normalnych w takich przypadkach - reguł gospodarności nie należy z

    gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą. W ramach zwykłego zarządu sprawami
    majątkowymi może mieścić się również nabycie nieruchomości na tzw. lokatę i dochód ze
    sprzedaży takiej nieruchomości także nie będzie związany z działalnością gospodarczą,
    jeżeli między datą nabycia i sprzedaży upłynął dłuższy okres, a na operację zbycia takiej
    nieruchomości nie nakładałyby się inne transakcje o podobnym charakterze, tworzące
    razem obraz działalności zorganizowanej i ciągłej, z której podatnik uczyniłby sobie trwałe
    źródło zarobkowania.
    Podobne wnioski płyną z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 12
    marca 2020 r. sygn. akt I SA/Łd 777/19.
    Dokonanie przez Wnioskodawcę danej czynności sprzedaży jednorazowo nie przesądza o
    tym, że nastąpi ona w wykonaniu działalności gospodarczej. Przyjęcie, iż sprzedając
    posiadany udział we współwłasności działki, Wnioskodawca działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność handlową, wymagałoby, aby jego czynności
    przybrały formę profesjonalną (zawodową) i ciągłą (stałą), powtarzalną, potwierdzoną
    obiektywnymi dowodami zamiaru ich kontynuacji, czyli w konsekwencji formę
    zorganizowaną.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie miało miejsce nabycie przez Sprzedającego
    działki w ramach zorganizowanego łańcucha czynności w celu jej ulepszenia, podziału i
    przystosowania do dalszej odsprzedaży. Nie były podejmowane także przez
    Sprzedającego istotne działania mające na celu uatrakcyjnienie sprzedawanej
    nieruchomości, przygotowanie jej do sprzedaży, ogłaszanie tego zamiaru itd. W żadnym
    wypadku, nie można zatem mówić o zorganizowanym i ciągłym charakterze działalności
    Sprzedającego w odniesieniu do zbywanej nieruchomości. Nie zmienia tej konkluzji
    wystąpienie po prawie 7 latach od nabycia działki z wnioskiem o lokalizację na niej
    inwestycji, gdyż była ona już wcześniej objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego przewidującym możliwość jej zabudowy. Złożenie wniosku nie było
    elementem ciągłego i częstotliwego przystosowywania posiadanej przez Sprzedającego
    działki do obrotu nią.
    W świetle powyższego jednorazowa sprzedaż udziału we współwłasności działki, nabytej
    przez Wnioskodawcę ponad 5 lat temu (licząc, dla odziedziczonej przez Wnioskodawcę
    części udziału po zmarłej małżonce, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PDOF od daty
    nabycia ich przez spadkodawcę) i pozostawionych do dziś w niezmienionym stanie
    geodezyjnym nie może być uznana za przeprowadzoną w wykonaniu działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PDOF.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje
    powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające
    opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w
    wykonaniu działalności gospodarczej.
    Z kolei, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
      · zarobkowym celu działalności,
      · wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
      · prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia
    również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny
    Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000,

    organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim
    nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Op 18/08).
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015
    r. sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest
    niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np.
    sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją
    czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
      przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
      prowadzoną działalnością.
    W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika –
    mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby
    dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne
    spełnienie tych przesłanek.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy).
    Ocena, z jakiego źródła pochodzi przychód ma ogromne znaczenie dla określenia,
    chociażby takich kwestii, jak ustalenie sposobu opodatkowania przychodu, możliwości
    odliczenia kosztów jego uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie
    wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju
    przychód. Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła.
    Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zaliczony
    częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Pana do właściwego źródła przychodu, należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na nabywaniu nieruchomości, ich
    zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły
    zarząd mieniem), zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych
    nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika
    czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu
    prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie
    pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że nabycie nieruchomości (tj.
    działki gruntu nr (...), obręb (...) położonej w (...) przy (...)), nastąpiło w drodze umowy
    sprzedaży zawartej 20 października 2016 r. przez Pana i Pana żonę, a nabycie nastąpiło
    w ramach ustawowej wspólności małżeńskiej. Wymieniona nieruchomość (działka),
    która będzie przedmiotem sprzedaży, nie jest zabudowana. Od czasu nabycia działki
    nie dokonywał Pan żadnych nakładów na tej nieruchomości. W szczególności, nie
    dokonywał zmian geodezyjnych tej działki, nakładów na uzbrojenie w media,
    ogrodzenie itd.
    Działka nie była przez Pana wykorzystywana do działalności gospodarczej i nie była
    wprowadzona do ewidencji środków trwałych tej działalności.
    Nie ogłaszał Pan zamiaru sprzedaży działek w środkach masowego przekazu, tj. w
    internecie, prasie, radiu lub na billboardach czy ogrodzeniach. Nie podejmował innych
    działań marketingowych, nie zawierał umów z pośrednikami mającymi na celu
    znalezienie nabywcy działki. Złożył Pan wraz z małżonką 22 września 2023 r. wniosek o
    ustalenie lokalizacji inwestycji w trybie art. 7 ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i
    realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących na terenie działki
    będącej przedmiotem wniosku. Dla terenu działki będącej przedmiotem wniosku
    istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewidujący możliwość
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z towarzyszeniem usług; uchwała o lokalizacji
    inwestycji we wskazanych w niej obszarach nie uwzględnia tego planu.
    Wobec przedstawionych okoliczności sprawy, uznać należy, że podejmowane przez Pana
    działania mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, związanym ze zwykłym
    gospodarowaniem tym majątkiem i nie wskazują na działania o charakterze
    inwestycyjnym, typowym dla przedsięwzięć realizowanych w ramach działalności
    gospodarczej. Nie można, mówić o zorganizowanym i ciągłym charakterze Pana
    działalności w odniesieniu do zbywanej nieruchomości. Nie zmienia tego Pana działanie
    poprzez wystąpienie po prawie 7 latach od nabycia działki z wnioskiem o lokalizację na
    niej inwestycji, gdyż była ona już wcześniej objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego przewidującym możliwość jej zabudowy. Złożenie wniosku nie było
    elementem ciągłego i częstotliwego przystosowywania posiadanej przez Sprzedającego
    działki do obrotu nią.
    Zatem podejmowane przez Pana działania mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, związanym ze zwykłym gospodarowaniem tym majątkiem i nie wskazują na
    działania o charakterze inwestycyjnym, typowym dla przedsięwzięć realizowanych w
    ramach działalności gospodarczej.
    Okoliczności opisane we wniosku nie wskazują, że sprzedaż nieruchomości następuje w
    ramach zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpywałaby znamiona działalności
    gospodarczej, określone w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Zakres, stopień zaangażowania i cel działania wskazuje, że są to działania należące do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości (udziału) nie będzie stanowiła przychodu z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Skutki podatkowe tej czynności, należy więc ocenić w
    kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej ustawy.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie planowana sprzedaż przez Pana udziału w
    nieruchomości (działce) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki.
    W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.
    Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    W myśl art. 922 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Natomiast, jak stanowi art. 925 ww. Kodeksu:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:

      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami
    wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do
    chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja
    składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Ponadto, wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały
    uregulowane w ustawie z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak
    ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne
    nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków
    tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    W konsekwencji, po śmierci jednego z małżonków drugi z nich nie mógł ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości w drodze dziedziczenia, jak też w drodze działu spadku, skoro
    nieruchomość ta wchodziła wcześniej do wspólnego majątku małżeńskiego, a małżonkowi
    z tego tytułu przysługiwało już prawo własności całej nieruchomości.
    Z analizy treści Pana wniosku wynika, że nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło
    w drodze umowy sprzedaży zawartej 20 października 2016 r. przez Pana jako kupującego
    wraz z żoną (nieżyjącą już) w ramach ustawowej wspólności małżeńskiej. Wskazał Pan na
    postanowienie o nabyciu spadku po zmarłej żonie. Finalnie, posiada Pan 5/8 udziału w
    nieruchomości, pozostałe udziały posiadają pozostali spadkobiercy.
    Z uwagi na panujący w Pana małżeństwie ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie
    można wyodrębnić udziałów, które Pan oraz Pana żona posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości. W związku z tym, za datę nabycia przez Pana nieruchomości wchodzącej w
    skład majątku wspólnego małżonków, należy uznać dzień jej nabycia do majątku
    wspólnego małżonków, tj. 2016 r., stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Z tego względu, w drodze dziedziczenia nie mógł Pan
    ponownie nabyć udziału w ww. nieruchomości.
    W konsekwencji, planowana przez Pana sprzedaż udziału we współwłasności działki nr (...),
    obręb (...), nie będzie stanowiła źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż tej
    nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jej nabycie do majątku wspólnego małżonków.

    Pana stanowisko w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego uznano za prawidłowe
    mimo powołania art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ wskazał Pan prawidłowo skutek podatkowy w postaci braku podlegania
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym zamierzonej sprzedaży udziału w nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku
    stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie stanu faktycznego przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego.
    Końcowo wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), w związku z
    czym, niniejsza interpretacja dotyczy Pana jako osoby występującej z wnioskiem, nie
    wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.