Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.331.2025.3.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: W zakresie nieuznania Wnioskodawcy za podatnika podatku
VAT z tytułu sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku od towarów i usług, który dotyczy ustalenia, czy w związku z planowaną
    sprzedażą działki nr 1 o pow. 0,36 ha będzie Pani występowała jako podatnik podatku od
    towarów i usług, a w konsekwencji transakcja ta będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Uzupełnił go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 21 maja 2025 r.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest właścicielką niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w
    (...), stanowiącej działkę ewidencyjną 1 z obrębu (...) o obszarze 0,36 ha, dla której Sąd
    Rejonowy (...), Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) i planuje
    sprzedaż tej nieruchomości.
    Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość do swojego majątku osobistego od swoich
    rodziców na podstawie umowy darowizny z 11 grudnia 2018 r. Tego samego dnia rodzice
    Wnioskodawczyni darowali jej również dwie nieruchomość lokalowe, w tym jedną
    obciążona prawem dożywotniego zamieszkiwania zastrzeżonego na rzecz darczyńców [(...)
    oraz (...)]. Ponadto, 20 października 2021 r. rodzice Wnioskodawczyni darowali jej
    niezabudowaną nieruchomość gruntową, dla której Sąd Rejonowy w (...), Wydział Ksiąg
    Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr (...) (grunty orne o pow. 2,09 ha). Wyżej
    wymienione nieruchomości darowane zostały do majątku osobistego Wnioskodawczyni.
    Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim w ustroju wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej, umów majątkowych nie zawierała.
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą - kancelarię radcowską, w ramach
    której świadczy usługi doradztwa prawnego. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności
    gospodarczej związanej z posiadanymi nieruchomościami.
    Niezabudowany grunt, stanowiący przedmiot zapytania, stanowi łąkę kwietną, z
    nielicznymi nasadzeniami (maliny, drzewa owocowe - na cele osobiste), koszony około
    dwa razy do roku. Grunt rolny w powiecie kozienickim jest gruntem leżącym odłogiem, zaś
    przekazane w darowiźnie mieszkania pozostały w faktycznej dyspozycji rodziców
    Wnioskodawczyni, a zatem nie są i nigdy nie były przez Wnioskodawczynię wynajmowane.
    Wnioskodawczyni nie czerpie i nigdy nie czerpała żadnych dochodów z najmu, dzierżawy
    (czy jakiegokolwiek analogicznego stosunku prawnego) z posiadanych nieruchomości.
    Nieruchomość stanowiąca przedmiot niniejszego zapytania nie była w okresie 5 (pięciu) lat
    i obecnie nie jest wykorzystywana na cele prowadzonej działalności gospodarczej, w tym
    działalności rolniczej. Nieruchomość nigdy nie była wprowadzona do ewidencji środków
    trwałych oraz nie była wykorzystana przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji
    rolnej.
    Nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze zm.), jak również nie stanowi
    jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1) w zw. z art. 2 pkt 27e) ustawy z 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.).
    Nieruchomość jest wolna od roszczeń ewentualnych dawnych właścicieli, w szczególności
    roszczeń reprywatyzacyjnych oraz nie są znane żadne toczące się postępowania

    reprywatyzacyjne. Nieruchomość nie jest przedmiotem najmu, użyczenia, dzierżawy lub
    innych umów obligacyjnych oraz prawa pierwokupu/odkupu lub prawa dożywocia.
    Nieruchomość nie jest obciążona ponadto żadnymi innymi ciężarami, ograniczeniami,
    roszczeniami oraz hipotekami. W rejestrze gruntów nieruchomość stanowiąca działkę
    ewidencyjną numer 1 oznaczona jest jako RII - Grunty orne.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy działka o
    numerze 1 oznaczona jest symbolem MU3 - zabudowa mieszkaniowa i usługowa niskiej
    intensywności. Nieruchomość nie jest przeznaczona do zalesienia określonego w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Nieruchomość nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu, nie jest także objęta
    decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z 28 września 1991 r. o lasach (t. j. Dz. U
    1991 r. Nr 101 poz. 444 ze zm.). Nieruchomość nie jest położona w granicach parku
    narodowego w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. j. Dz.
    U. 2004 r. Nr 92 poz. 880 ze zm.).
    Na nieruchomości nie ma nie ma gruntów, których granice są sporne. Nieruchomość nie
    jest zabudowana. Nieruchomość nie znajduje się w faktycznym władaniu osób trzecich
    bez tytułu prawnego. Nieruchomość jest w jego samoistnym posiadaniu i nie znajduje się
    w posiadaniu zależnym i dzierżeniu. W stosunku do ww. działki Wnioskodawczyni nie
    ponosiła jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia. W stosunku do ww.
    nieruchomości Wnioskodawczyni nigdy samodzielnie nie podejmowała żadnych działań
    marketingowych, samodzielnie nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu,
    w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Działka, która ma być
    przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana. Wnioskodawczyni nie zawarła jeszcze
    żadnej przedwstępnej umowy sprzedaży, a zatem bierze pod uwagę sprzedaż
    nieruchomości zarówno osobie fizycznej, jak i spółce - deweloperowi. Wnioskodawczyni
    do dnia złożenia niniejszego wniosku nie wykonywała badań geotechnicznych
    sprawdzających możliwości posadowienia na nieruchomości budynków oraz nie uzyskała
    warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej
    oraz przyłącza energetycznego.
    Wnioskodawczyni nie podejmowała aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, to znaczy: nie dokonała podziału nieruchomości na mniejsze działki;
    nie zmieniła przeznaczenia działki w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego; nie nabyła dodatkowej działki gruntu w celu utworzenia dróg
    wewnętrznych i dojazdowych; nie uzbroiła nieruchomości w media; nie usunęła
    elementów niezgodnych z zamierzonym wykorzystaniem działki; nie uzyskała
    wymaganych zezwoleń od właściwych organów; nie prowadziła reklamy działek wśród
    potencjalnych nabywców. Wnioskodawczyni liczy się z koniecznością zawarcia z
    potencjalnych kupującym umowy przedwstępnej na mocy, której wystąpi on o niezbędne
    decyzje i pozwolenia, np. uzyska pozwolenie na budowę - i przystąpi do umowy

    przyrzeczonej dopiero po jego otrzymaniu. Wnioskodawczyni zawarła umowę
    pośrednictwa ze spółką prowadzącą działalność w zakresie pośrednictwa nieruchomości,
    na podstawie której agent zobowiązał się do standardowych czynności pośrednictwa
    (poszukiwanie klientów, prezentacja nieruchomości, udział w negocjacjach).
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług
    W odpowiedzi na pytania wskazała Pani:
    a) Czy umowa przedwstępna, której zawarcia z przyszłym Nabywcą Pani nie wyklucza,
    będzie zawierała:
        warunki, od spełnienia których będzie zależała ostateczna sprzedaż działki (proszę
        je wymienić).
        prawa i obowiązki dla obu stron transakcji - Pani i Nabywcy (proszę je wymienić)?
    Odp.: W dniu składania niniejszego uzupełnienia braków formalnych jako
    Wnioskodawczyni nie zna potencjalnego inwestora ani kształtu umowy przedwstępnej.
    Wnioskodawczyni bierze pod uwagę, iż umowa przedwstępna może zwierać
    postanowienie, że transakcja będzie realizowana pod warunkiem uzyskania od
    dostawców mediów, potwierdzenia możliwości przyłączenia do sieci potencjalnie
    realizowanej inwestycji.
    Wnioskodawczyni bierze pod uwagę, iż umowa przedwstępna będzie dawała Nabywcy
    prawo kierowania do gestorów sieci (np. sieci wodociągowej, energetycznej) o
    potwierdzenie możliwości przyłączenia do sieci.
    b) Czy w ramach umowy przedwstępnej, której zawarcia z przyszłym nabywcą Pani nie
      wyklucza, planuje Pani bądź już udzieliła nabywcy jakiekolwiek pełnomocnictwa
      (upoważnienia) do działania w Pani imieniu i na Pani rzecz w związku ze zbywaną
      działką - jeżeli tak, to należy wskazać jaki jest/będzie jego zakres (proszę wymienić
      działania, jakich nabywca może dokonać/bądź już dokonał na jego podstawie, jakie
      pozwolenia i decyzje (oprócz wymienionych we wniosku) uzyskał/może uzyskać na
      jego podstawie itp.)?
    Odp.: Do dnia złożenia niniejszego uzupełnienia braków formalnych, Wnioskodawczyni nie
    udzieliła żadnego pełnomocnictwa (upoważnienia) do działania w Jej imieniu. Dodatkowo,
    Wnioskodawczyni nie zna potencjalnego inwestora, a zatem nie wie szczegółowo, jakiego
    pełnomocnictwa może on potrzebować. Wnioskodawczyni bierze pod uwagę, iż
    potencjalny inwestor może potrzebować pełnomocnictwa do: przeglądania akt księgi
    wieczystej, występowania do gestorów sieci o wydanie warunków technicznych
    przyłączenia działki do sieci (poszczególnych mediów, m.in. wody, gazu, energii cieplnej,
    energii elektrycznej).
    c) Czy w ramach umowy przedwstępnej, której zawarcia z przyszłym nabywcą Pani nie
      wyklucza, planuje Pani bądź już udzieliła nabywcy zgody na dysponowanie przez niego
      działką na cele budowlane w celu przeprowadzenia procesu budowlanego zgodnie z
      zamierzeniem nabywcy?
    Odp.: Do dnia złożenia niniejszego uzupełnienia braków formalnych, Wnioskodawczyni nie
    udzieliła inwestorowi żadenej zgody na dysponowanie przez Niego działką na cele
    budowlane. Wnioskodawczyni nie bierze pod uwagę udzielenia takiej zgody w ramach
    umowy przedwstępnej.

    d) Czy dokonywała Pani wcześniej sprzedaży innych niż opisana we wniosku
      nieruchomości i czy posiada Pani jeszcze inne nieruchomości, które zamierza sprzedaż
      w przyszłości?
    Odp.: W 2016 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży własnej kawalerki, dochód
    uzyskany ze sprzedaży Wnioskodawczyni przeznaczyła na zakup mieszkania, w którym
    obecnie zamieszkuje. Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości, które zamierza
    sprzedać w przyszłości.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy sprzedaż działki nr 1 o pow. 0,36 ha będzie opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Sprzedaż działki 1 nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych
    czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży
    danej nieruchomości zbywca będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,

    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich
    transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Zatem za
    podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje
    podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, dokonując sprzedaży działki 1 nie będzie ona działać jako
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a więc nie będzie podatnikiem podatku od
    towarów i usług i faktu tego nie zmieni również to, że zawrze z potencjalnym nabywcą
    umowę przedwstępną, w wyniku której potencjalny nabywca wystąpi o pozwolenie na
    budowę oraz zawrze umowę przyrzeczoną kupna dopiero po uzyskaniu pozwolenia na
    budowę. Jest to bowiem praktyka powszechnie spotykana w tego typu transakcjach, że
    przed rozpoczęciem inwestycji deweloperskiej potencjalny inwestor (którym może być
    zarówno osoba fizyczna, budująca w własne potrzeby mieszkaniowe, jak i spółka
    deweloperska) musi przeprowadzić różne czynności przygotowawcze i finalnie zakupuje
    działkę, gdy jest pewien, iż jego zamysł budowlany zyska wszelkie formalne pozwolenia.
    Podobne w tym zakresie stanowisko jest trwale ugruntowane przez orzecznictwo sądów
    administracyjnych:

      - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2022 r. sygn. akt I FSK 645
      /21 („już z charakteru prawnego umowy przedwstępnej i celu jej zawarcia, wynika, że
      umowa ta z natury rzeczy dąży do zawarcia umowy przyrzeczonej, tj. sprzedaży
      nieruchomości na rzecz kupującego. Podejmowanie przez przyszłego nabywcę
      czynności związanych z uzyskaniem stosownych decyzji i pozwoleń jest normalną
      okolicznością towarzyszącą zawieranym umową przedwstępnym sprzedaży
      nieruchomości i przyspiesza proces inwestycyjny. Także uzależnienie zawarcia
      umowy przyrzeczonej od możliwości uzyskania stosownych pozwoleń czy decyzji nie
      wykracza poza granice racjonalnego kontraktowania i nie może być uważane za
      podejmowanie przez skarżącą (zbywającą nieruchomość) czynności zwiększających
      wartość i atrakcyjność działki, jeżeli zarówno skutki prawne i finansowe tych
      czynności obciążają przyszłego nabywcę i dokonywane są na jego rzecz. Jeżeli na
      jego wniosek nie zostaną wydane stosowne decyzje administracyjne i pozwolenia, to
      w świetle przyjętych w umowie przedwstępnej postanowień, umowa przyrzeczona
      może nie zostać zawarta”),
      - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w wyroku z dnia 19
      stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 761/20 („Z opisu przedstawionego we wniosku
      wynikają warunki, które jasno wskazują, że są istotne z punktu widzenia inwestycji,
      jaką chce tam dokonać kupujący a nie skarżący. Takie ułożenie stosunków między
      stronami umowy przedwstępnej niewątpliwie zabezpiecza interesy kupującego -
      gdyby bowiem okazało się, że gruntu nie można przystosować do jego potrzeb,
      wówczas nie będzie on zobowiązany do zawarcia definitywnej umowy zakupu.
      Wszystkie działania podejmowane są już po uzgodnieniu przez strony warunków
      transakcji, w celu realizacji potrzeb kupującego i to on sam się w nie angażuje;
      aktywność skarżącego sprowadza się do udzieleniu pełnomocnictwa.
      Pełnomocnictwo to jest konieczne do tego, by to kupujący, a nie właściciel, mógł
      działać. Z podanych wyżej powodów Sąd nie zgadza się z oceną organu, że w
      przedmiotowej sprawie, skarżący zaangażował środki podobne do tych jakie
      wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami.”)
      - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2024 r. I FSK 228
      /21 („Natomiast w ocenianej sprawie interpretacyjnej organ podatkowy nie wskazał
      na żadne okoliczności świadczące o zorganizowanym, profesjonalnym charakterze
      działań Skarżącego jako dzierżawcy. (...) Podobnie za nieistotną dla powyższej oceny
      uznać należało i tę okoliczność, że Skarżący udzielił przyszłemu nabywcy
      pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi organami administracji
      publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych
      niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych w umowie przedwstępnej,
      skoro było to warunkiem zawarcia umowy docelowej.(...) W istocie więc i umowa
      dzierżawy, i pełnomocnictwo służyły temu, aby spółka posiadała tytuł prawny do
      wykonania działań, które skutkowałyby spełnieniem opisanych wyżej warunków i
      osiągnięciem zamierzonych przez spółkę celów inwestycyjnych. Nie były to zatem
      cele samego Skarżącego. Działania takie zabezpieczały bowiem interesy przyszłego
      nabywcy przed ostatecznym przeniesieniem własności nieruchomości, co z kolei jest
      normalną/zwyczajną okolicznością w przypadku procesu inwestycyjno-
      budowlanego. Przy czym działania te nie były porównywalnym do działań
      podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomości "szeregiem
      czynności" po stronie samego Skarżącego, jak zdawał się postrzegać to autor skargi
      kasacyjnej. Należało w rezultacie skonstatować, że umowa przedwstępna, umowa
      dzierżawy oraz pełnomocnictwa Skarżącego miały jedynie umożliwić przyszłemu
      nabywcy, nie zaś samemu Skarżącemu, uzyskanie stosownych decyzji i spełnienie
      wymogów prawnych potrzebnych do realizacji planowanej inwestycji.”).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym, stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana
    tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów

    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że:
      „(...) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same
      z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i
      zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
      czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
      zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”.
    Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku z planowaną sprzedażą działki nr 1 o
    pow. 0,36 ha będzie Pani występowała jako podatnik podatku od towarów i usług, a w
    konsekwencji transakcja ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W opisanej sprawie należy rozstrzygnąć, czy będzie Pani spełniała warunki do uznania Jej
    za podatnika podatku od towarów i usług, tj. czy w świetle zaprezentowanego opisu
    sprawy, w celu dokonania opisanej sprzedaży podjęła lub podejmie Pani aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do

    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, co skutkować będzie
    koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jak podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga każdorazowo oceny okoliczności odnoszących się do
    danej sprawy.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków sądów
    administracyjnych i TSUE prowadzi do wniosku, że planowana przez Panią dostawa działki
    nr 1 o pow. 0,36 ha nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika tego
    podatku.
    Skala Pani zaangażowania w odniesieniu do sprzedaży działki nr 1 o pow. 0,36 ha nie
    wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W analizowanej sprawie brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pani
    aktywności w przedmiocie planowanej sprzedaży działki nr 1, która byłaby porównywalna
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak
    przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie
    wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez
    Panią opisanej działki wypełni przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z opisem sprawy działkę nr 1 nabyła Pani do majątku prywatnego od swoich
    rodziców na podstawie umowy darowizny. Przedmiotowa działka jest niezabudowana
    (stanowi łąkę kwietną z nielicznymi nasadzeniami - maliny, drzewa owocowe) była
    używana przez Panią na cele osobiste. Przedmiotowa działka nie jest/nie była w ostatnich
    5 lat wykorzystywana przez Panią do działalności gospodarczej, w tym do działalności
    rolniczej. Świadczy Pani usługi doradztwa prawnego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Przedmiotowa Nieruchomość (działka nr 1) nie była wprowadzona do
    ewidencji środków trwałych Pani przedsiębiorstwa. Działka nr 1 nie jest i nie była przez
    Panią wynajmowana i nie uzyskiwała Pani z niej żadnych dochodów w postaci umowy
    najmu, dzierżawy. W stosunku do działki nie ponosiła Pani jakichkolwiek nakładów w celu
    jej uatrakcyjnienia, nie podejmowała także Pani działań marketingowych, nie ogłaszała
    Pani jej do sprzedaży w środkach masowego przekazu. Na chwilą obecną nie zawarła Pani
    umów przedwstępnych ani nie udzieliła Pani żadnych pełnomocnictw potencjalnemu
    Nabywcy.
    Za przejaw podejmowanych aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami nie
    można uznać ewentualnej w przyszłości zawarcia umowy przedwstępnej (gdyby taka
    ewentualność zaistniała), w ramach której mogłaby Pani udzielić potencjalnemu Nabywcy
    pełnomocnictwa do działania w Pani imieniu i na Panią rzecz. W okolicznościach niniejszej
    sprawy, umowa przedwstępna ograniczyłaby się jedynie do postanowień, na mocy których
    potencjalny Nabywca miałby prawo do kierowania zapytań do gestorów sieci
    (wodociągowej, energetycznej) o potwierdzenie możliwości przyłączenia do sieci czy
    uzyskania od dostawców potwierdzenia możliwości przyłączenia do sieci, w celu realizacji
    inwestycji. Należy podkreślić, że nie udzieliła i nie zamierza Pani udzielić potencjalnemu
    Nabywcy zgody na dysponowanie działką na cele budowlane. Z całokształtu ww.
    okoliczności nie wynika więc Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Stwierdzić zatem należy, że dokonując sprzedaży działki nr 1 o pow. 0,36 ha nie podjęła i
    nie podejmie Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Brak jest w sprawie przesłanek do uznania, że mamy tu do czynienia z
    działalnością o charakterze zawodowym, stałym i zorganizowanym. W rozpatrywanej
    sprawie planowana przez Panią sprzedaż działki o pow. 0,36 ha, należy uznać za czynność

    związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, będzie Pani
    korzystała z przysługującego Jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku
    od towarów i usług nie mają zastosowania.
    W świetle powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10 brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży działki nr 1 o pow. 0,36 ha będzie Pani działała w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy, a tym samym jej sprzedaż nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku nr 1. W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2
    dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.