Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1030/11/HS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-12-19
Teza: Przeznaczenie przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości na cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; kredyt; lokal-lokal mieszkalny; mieszkanie; nieruchomości; przychód; spadek; spadek-dział spadku; sprzedaż; zbycie-odpłatne zbycie; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2011r. (data wpływu do tut. Biura 19 września 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego dnia 14 lipca 2009r. nabyła spadek po zmarłym w dniu 02 kwietnia 2009r. ojcu. Następnie na podstawie umowy o dział spadku i nieodpłatne zniesienie współwłasności z dnia 03 listopada 2009r. nabyła udział wynoszący 16/128 w nieruchomości rolnej, składającej się z niezabudowanych działek numer 3412 o obszarze 0,1668 ha oraz nr 3419 o obszarze 0,0955 ha.

W dniu 25 listopada 2009r. wnioskodawczyni zbyła całość ww. opisanego udziału w nieruchomości na rzecz spółdzielni mieszkaniowej na podstawie umowy przeniesienia własności z przeznaczeniem pod działalność statutową spółdzielni (inwestycja mieszkaniowa).

Wnioskodawczyni w kwietniu 2010r. złożyła zeznanie podatkowe PIT za 2009r., w którym oświadczyła, że korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. zeznała, że cały przychód z odpłatnego zbycia ww. udziału w nieruchomości w wysokości 19 672,50 zł wydatkuje na własne cele mieszkaniowe nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

W dniu 17 maja 2011r. wnioskodawczyni zawarła z tą samą spółdzielnią mieszkaniową umowę o budowę lokalu – mieszkania.

W okresie od 18 stycznia 2011r. do 28 kwietnia 2011r. wnioskodawczyni wpłaciła spółdzielni mieszkaniowej na cel mieszkaniowy przychód uzyskany ze zbycia udziału w ww. nieruchomości wraz z własnymi oszczędnościami w wysokości łącznej 38 461,50 zł.

Pozostałe koszty budowy wnioskodawczyni pokrywa obecnie z kredytu budowlano-hipotecznego. Budowa mieszkania trwa nadal. Zakończenie budowy lokalu mieszkalnego wnioskodawczyni nastąpi zgodnie z umową o budowę lokalu – mieszkania w październiku 2012r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wnioskodawczyni przysługuje możliwość skorzystania z regulacji zawartej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji zwolnienie od opodatkowania dochodu z tytułu zbycia ww. nieruchomości w zakresie, w jakim w terminie dwóch lat od dnia zbycia przeznaczyła środki uzyskane tytułem sprzedaży na własne cele mieszkaniowe, w szczególności na budowę lokalu mieszkalnego?

Zdaniem wnioskodawczyni, jest ona uprawniona do skorzystania z możliwości zwolnienia od opodatkowania dochodu uzyskanego z tytułu sprzedaży udziału w opisanej powyżej nieruchomości, o ile przeznaczy w terminie dwóch lat od dnia tej sprzedaży środki z niej pozyskane na własne cele mieszkaniowe, tj. na budowę lokalu mieszkalnego.

Na dzień dzisiejszy wysokość poniesionych wydatków na cel mieszkaniowy przewyższyła wysokość uzyskanego dochodu z tytułu zbycia przedmiotowego udziału w nieruchomości i jest udokumentowana zaświadczeniem z dnia 15 września 2011r. wydanym przez spółdzielnię mieszkaniową potwierdzającym wysokość dokonanych wpłat oraz umową o budowę lokalu – mieszkania. Może być też potwierdzona umową z bankiem kredytującym pozostałe koszty budowy.

Ponadto w zakres zwolnienia wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wchodzą wydatki poniesione przez wnioskodawczynię na cele mieszkalne w 2011r., czyli nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Dlatego wnioskodawczyni uważa, że ponosząc wydatki na cele mieszkalne w 2011r. prawidłowo spełniła dyspozycję zawartą w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym mogła skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Tak więc dniem nabycia spadku przez wnioskodawczynię jest data śmierci spadkodawcy.

W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Dochodzi wówczas do powstania wspólności majątku spadkowego. Wspólnością objęte są wszystkie prawa majątkowe podlegające dziedziczeniu i istniejące w chwili otwarcia spadku, a więc także prawa z istoty swej podzielne.

Instytucja zniesienia współwłasności stanowi natomiast likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego. Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie własności rzeczy (nieruchomości) lub udziałów w rzeczy (nieruchomości) w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy, tzn. tego udziału w nieruchomości, o który zwiększył się udział w niej po zniesieniu współwłasności. Wszelkie bowiem przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością).

Jednakże dla dokonania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie istotne jest, że wszystkie zdarzenia, które mogą stanowić o dacie nabycia udziału w nieruchomości, tj. otwarcie spadku oraz umowa o dział spadku i zniesienie współwłasności miały miejsce w 2009r. Sprzedaż udziału w nieruchomości nabytego w 2009r. bez względu na sposób nabycia dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na datę nabycia, dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia znajdą zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu jakie obowiązywało począwszy od dnia 01 stycznia 2009r.

Ustawą z dnia 06 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009r.

Zgodnie z zapisem art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej ( art. 19 ust. 1 ww. ustawy ).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości).

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) rzeczy lub praw nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Uzyskany dochód z odpłatnego zbycia jest zatem opodatkowany 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podstawą obliczenia podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości będzie dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, tj. jego wartością rynkową na dzień zbycia, a kosztami, o których mowa w art. 22 ust. 6d ww. ustawy.

Jednakże stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego udziału w nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód ze sprzedaży.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    *   nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    *   nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    *   nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    *   budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    *   rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

– położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z powyższego wynika, iż zwolnienie podatkowe jest uzależnione od wydatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości na cel wskazany w ww. przepisie i dokonania tej czynności najpóźniej przed upływem dwóch lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Wnioskodawczyni wskazała, że środki ze sprzedaży wydatkowała na budowę lokalu mieszkalnego. W tym miejscu odwołując się do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zauważyć, że przepis ten mówi o wydatkach poniesionych na budowę własnego lokalu mieszkalnego. A zatem nie o wydatkach na budowę jakiegokolwiek lokalu mieszkalnego, lecz jedynie o wydatkach na budowę własnego lokalu mieszkalnego. Stosownie do art. 21 ust. 26 ustawy przez własny lokal mieszkalny rozumie się lokal stanowiący własność lub współwłasność podatnika. Co istotne, już w chwili wydatkowania środków podatnikowi ma przysługiwać prawo własności do budowanego lokalu mieszkalnego. Tymczasem w niniejszej sprawie opisane okoliczności wskazują, że budowę prowadzi spółdzielnia mieszkaniowa i to ona jest właścicielem całej inwestycji. Wnioskodawczyni zawarła jedynie umowę o budowę lokalu. W takich okolicznościach dopiero po wybudowaniu lokalu następuje przeniesienie prawa własności lokalu na nabywcę. Wnioskodawczyni nie buduje więc własnego lokalu mieszkalnego, własny lokal buduje właściciel lub użytkownik wieczysty gruntu, na którym jest on wznoszony. Jeżeli po wybudowaniu lokalu jego własność jest dopiero przenoszona ze spółdzielni mieszkaniowej na podatnika, to nie ma mowy o wydatkowaniu środków na budowę własnego lokalu mieszkalnego, lecz mamy do czynienia z klasycznymi wydatkami na nabycie lokalu, czyli przesłanką o jakiej mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy. W literze d tego przepisu mowa jest o wydatkach poniesionych na budowę własnego lokalu, czyli takiego, który zgodnie z utrwalonym orzecznictwem jest w momencie wydatkowania środków własnym lokalem podatnika, czyli lokalem budowanym na gruncie, do którego prawo własności lub współwłasności przysługuje podatnikowi. Tymczasem w niniejszej sprawie buduje lokal spółdzielnia i bez wątpienia buduje go na własnym gruncie a nie cudzym. W chwili prowadzenia budowy to ona jest więc właścicielem lokalu. To wyklucza możliwość skorzystania przez wnioskodawczynię ze zwolnienia z tytułu wydatkowania środków na budowę własnego lokalu mieszkalnego.

Natomiast pojęcie „nabycie”, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, co nie oznacza, że może być rozumiane inaczej niż jako uzyskanie własności np. nieruchomości lub lokalu mieszkalnego. Należy zatem odwołać się do przepisów prawa cywilnego, które stanowią, że „nabycie” obejmuje każde uzyskanie tytułu własności.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że zarówno zawarcie bliżej nieokreślonej umowy o budowę, jak też dokonanie, stosownie do tej umowy, wpłat na poczet ceny, bez wątpienia mogą prowadzić do nabycia własności nieruchomości lub praw, ale nie są z nim równoważne. Sama taka umowa nie przenosi bowiem prawa własności. Umowa przenosząca własność zgodnie z art. 158 Kodeksu cywilnego powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Brak zawartej w formie aktu notarialnego umowy przeniesienia własności nieruchomości ma oczywisty skutek w postaci braku nabycia własności tej rzeczy lub prawa, a tym samym powoduje utratę warunku do skorzystania ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Analiza treści normy prawnej sformułowanej w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w szczególności użyte w nim słowa „\`(...)\`wydatki poniesione na nabycie\`(...)\`” prowadzi do jednoznacznego wniosku, że wolny od podatku jest dochód wydatkowany na definitywne nabycie nieruchomości to znaczy skutkujące przeniesieniem własności w terminie dwóch lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym doszło do odpłatnego zbycia.

Mając na uwadze powyższe oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny, należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie wypełnia warunków przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych skutkującego zwolnieniem z tego podatku. Tym samym nie może środków uzyskanych ze sprzedaży udziału w nieruchomości i przeznaczonych na budowę przez spółdzielnię lokalu – mieszkania uznać za wydatek poniesiony na cel wymieniony w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Warunkiem koniecznym oprócz wydatkowania środków jest bowiem nabycie w ciągu dwóch lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie m.in. (…) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (…), lub (…) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, lub (…) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie (…), czyli spełnienie przesłanek określonych w art. 21 ust. 25 pkt 1) punkt a), b) lub c). Organ podkreśla przy tym, iż nie kwestionuje faktu wydatkowania przez wnioskodawczynię w ciągu dwóch lat środków na budowę mieszkania – lokalu. Z wniosku jednakże nie wynika, aby wnioskodawczyni w ciągu dwóch lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nabyć miała od spółdzielni lokal (mieszkanie) na własność. Wnioskodawczyni, jak wynika z wniosku, zawarła ze spółdzielnią mieszkaniową umowę na budowę lokalu – mieszkania i dysponuje tylko umową o jego budowę. Zgodnie z umową zakończenie budowy ma nastąpić w październiku 2012r. Zatem w terminie dwóch lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie wnioskodawczyni nie nabędzie lokalu – mieszkania na własność. Oznacza to, że wnioskodawczyni nie może skorzystać ze zwolnienia przewidzianego przepisem art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem nie spełnia warunków tego zwolnienia. I w przedmiotowej sprawie bez znaczenia jest fakt, że całość uzyskanych ze sprzedaży środków została wydatkowana, a nawet przewyższyła wysokość uzyskanego dochodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości. Wnioskodawczyni nie spełniła bowiem jednego z warunków koniecznego do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia, albowiem wydatkowanie środków w celu nabycia skutkującego przeniesieniem własności nie nastąpi faktycznie przy tym w ciągu dwóch lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Reasumując, dochód uzyskany ze sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego w 2009r. i wydatkowany przez wnioskodawczynię nie podlega zwolnieniu przewidzianemu w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Środki te zostały wprawdzie wydatkowane, czemu Organ nie przeczy, jednakże nie na budowę lokalu mieszkalnego, do którego już w chwili budowy wnioskodawczyni przysługiwałoby prawo własności, ani nie na nabycie skutkujące przeniesieniem prawa własności lokalu (mieszkania) w dwuletnim terminie.

W związku z powyższym, podstawę opodatkowania w sytuacji wnioskodawczyni stanowić będzie różnica pomiędzy przychodem ze sprzedaży udziału w nieruchomości ustalonym zgodnie z art. 19 ww. ustawy a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d.

Stanowisko wnioskodawczyni uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.