Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.105.2019.1.IR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-11
Teza: Prawo korzystania z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy po uzyskaniu decyzji o wsparciu. Możliwość opodatkowania 19% podatkiem liniowym po uzyskaniu decyzji o wsparciu.
Słowa kluczowe: inwestycje; ulga; zaliczka
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 44

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2019 r. (data wpływu 11 lutego 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   prawa korzystania z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o których mowa w art. 44 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po uzyskaniu decyzji o wsparciu (pytanie nr 1)**– jest prawidłowe,**

*   możliwości opodatkowania 19% podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po uzyskaniu decyzji o wsparciu (pytanie nr 2) **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą (dalej: Wnioskodawca). Działalność gospodarcza Wnioskodawcy ma charakter głównie produkcyjny (produkcja wyrobów przemysłowych, komponentów do szaf energetycznych, klimatyzatorów, itp. ). Od początku działalności, tj. od 27 lat prowadzona jest ona w niezmniejszonym zakresie. Działalność podstawowa obejmuje ww. działalność produkcyjną oraz działalność handlową polegającą na odsprzedaży wyrobów gumowych.

Księgowość prowadzona jest na pełnych księgach rachunkowych. Rok obrotowy obejmuje okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a także podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawca jest opodatkowany 19% podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) oraz korzysta z uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy zgodnie z art. 44 ust. 6b ustawy o PIT.

Dnia 21 grudnia 2018 r. Wnioskodawca uzyskał decyzję o wsparciu (dalej: Decyzja o Wsparciu), o której mowa w art. 13, art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U z 2018 r., poz. 1162) w związku z § 3, § 4, § 7 i § 8 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1713) w związku z § 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 29 sierpnia 2018 r. w sprawie ustalenia obszarów i przypisania ich zarządzającym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1698) oraz w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii w sprawie powierzania zarządzającemu Specjalną Strefą Ekonomiczną wydawania decyzji o wsparciu oraz wykonywania kontroli realizacji decyzji o wsparciu (Dz. U. z 2018 r., poz. 1711). Wnioskodawca nie posiada i nigdy nie posiadał zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

Decyzja o Wsparciu jest podstawą korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT, dotyczącego działalności gospodarczej określonej w Decyzji o Wsparciu, prowadzonej na terenie wskazanym w treści Decyzji o Wsparciu (w ramach dostępnego na podstawie Decyzji o Wsparciu limitu zwolnienia). Natomiast działalność handlowa (sprzedaż towarów, które nie zostały wytworzone na terenie wskazanym w Decyzji o Wsparciu, w ramach kodów PKWIU wskazanych w jej treści) – nie będzie korzystać z ww. zwolnienia z podatku.

W związku z powyższym, Wnioskodawca planuje korzystać w dalszym ciągu z uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy, zgodnie z art. 44 ust. 6b ustawy o PIT (przy zastrzeżeniu spełnienia warunków, o których mowa w art. 44 ust. 6b pkt 1 oraz pkt 2 ustawy o PIT).

Wnioskodawca planuje również stosować, zgodnie z art. 30c ustawy o PIT, stawkę 19% dla celów opodatkowania działalności niepodlegającej zwolnieniu na podstawie Decyzji o Wsparciu oraz dla celów określania stopnia wykorzystania dostępnego limitu zwolnienia na podstawie Decyzji o Wsparciu (w odniesieniu do dochodu z działalności, która podlega temu zwolnieniu).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca po uzyskaniu Decyzji o Wsparciu może korzystać z uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy, o których mowa w art. 44 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy Wnioskodawca po uzyskaniu Decyzji o Wsparciu może być opodatkowany 19% podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad 1

Wnioskodawca jest zdania, że po uzyskaniu Decyzji o Wsparciu może korzystać z uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy, o których mowa w art. 44 ust. 6b ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 44 ust. 6b ustawy o PIT, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, z wyłączeniem przedsiębiorstw w spadku, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 kwoty obliczonej, przy zastosowaniu skali podatkowej obowiązującej w danym roku podatkowym, od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej wykazanego w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), lub w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c.

Na podstawie z kolei art. 44 ust. 6h ustawy o PIT: „Podatnicy opodatkowani w danym roku podatkowym na zasadach określonych w art. 30c, którzy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek, kwotę zaliczek obliczają, z zastrzeżeniem ust. 6i. od dochodu, o którym mowa w ust. 6b, przy zastosowaniu stawki podatku w wysokości 19%”.

Stosownie do wskazanych powyżej przepisów, z zaliczek uproszczonych nie mogą korzystać przedsiębiorstwa w spadku. W przedmiotowej sprawie wyłączenie to nie ma zastosowania, ponieważ nie występuje przedsiębiorstwo należące do masy spadkowej.

Z kolei w myśl art. 44 ust. 6e ustawy o PIT, przepisy powyższego ust. 6b nie mają zastosowania do podatników, którzy po raz pierwszy podjęli działalność w roku podatkowym albo w roku poprzedzającym rok podatkowy. Również to ograniczenie nie znajduje zastosowania do Wnioskodawcy, który rozpoczął działalność ponad 20 lat temu.

Przepisy ustawy o PIT nie zawierają ponadto innych ograniczeń w zakresie korzystania z zaliczek w uproszczonej formie przez podatników prowadzących działalność gospodarczą, w szczególności ustawa nie wyłącza tej możliwości w przypadku podatników, którzy korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT, w zakresie dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu.

Powyższą tezę (możliwość korzystania z tzw. zaliczek uproszczonych w przypadku korzystania ze zwolnienia na podstawie decyzji o wsparciu), potwierdzają, według Wnioskodawcy, również wydawane interpretacje indywidualne. Przykładowo są to interpretacje wydane na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odnoszące się do zwolnień podatkowych dostępnych na podstawie zezwoleń strefowych (w przypadku których to zezwoleń strefowych reguły opodatkowania normowane są przez regulacje w znacznej mierze tożsame w brzmieniu względem regulacji właściwych dla decyzji o wsparciu). Przykładowo, interpretacja:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 20 marca 2015 r., nr ILPB4/423-587/14-2/MC,

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 11 maja 2011 r., nr ITPB3/423-70/11/PST,

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 maja 2015 r., nr IBPBI/2/4510- 229/15/JP.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, po uzyskaniu Decyzji o Wsparciu może On w dalszym ciągu korzystać z uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy.

Ad 2

Wnioskodawca jest zdania, że po uzyskaniu Decyzji o Wsparciu może być opodatkowany 19% podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c ustawy o PIT.

Stosownie do art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2003 r. Nr 202, poz. 1956), podatnikom opodatkowanym podatkiem liniowym, określonym w art. 30c ustawy o PIT, nie przysługuje prawo do zwolnienia określonego w art. 21. ust. 1 pkt 63a ustawy o PIT.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są dochody podatników uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1010 oraz z 2018 r., poz. 650 i 1162).

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, należy stwierdzić, że podatnicy, którzy chcą skorzystać ze zwolnienia dla działalności strefowej, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy o PIT nie mogą być opodatkowani w sposób liniowy, określony w art. 30c ustawy o PIT.

Ustawa o PIT przewiduje ponadto w art. 21 ust. 1 pkt 63b zwolnienie w zakresie dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu. Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku dochodowego są dochody podatników, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U., poz. 1162). Wskazany przepis (art. 21 ust. 1 pkt 63b) ma zastosowanie do zwolnienia Wnioskodawcy na podstawie uzyskanej Decyzji o Wsparciu.

Jednocześnie ustawa o PIT, ani inne ustawy nie wyłączają możliwości opodatkowania podatkiem dochodowym w przypadku korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT dotyczącego dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu.

W konsekwencji, Wnioskodawca jest zdania, że po uzyskaniu Decyzji o Wsparciu może w dalszym ciągu korzystać z opodatkowania liniowego, określonego w art. 30c ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy przyjęcie stanowiska odmiennego od zaprezentowanego powyżej należałoby uznać za sprzeczne z podstawowymi zasadami wykładni przepisów prawa podatkowego. W szczególności działanie takie stałoby w sprzeczności z zakazem dokonywania wykładni zawężającej w odniesieniu do norm przyznających podatnikom uprawnienia, a taką regulacją jest z pewnością możliwość zastosowania jednolitej stawki 19% opodatkowania liniowego (w miejsce zastosowania skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o PIT).

Należy, według Wnioskodawcy zaznaczyć, że na zakaz dokonywania wykładni zawężającej przepisów prawa podatkowego zwracają szeroko i konsekwentnie uwagę sądy administracyjne. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów z dnia 24 listopada 2003 r. (sygn. FPS 9/03) stwierdził: „W odniesieniu do prawa podatkowego należy odnotować zasadę interpretacyjną zakazującą zawężającej interpretacji przepisów przyznających uprawnienia”.

Analogiczny pogląd został wyrażony też przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 13 sierpnia 2014 r. (sygn. akt I SA/Wr 1393/14), w którym stwierdzono, że:

„W odniesieniu do prawa podatkowego należy odnotować zasadę interpretacyjną zakazującą zawężającej interpretacji przepisów przyznających uprawnienia i do przepisów tego rodzaju zalicza się przepisy przewidujące zwolnienia podatkowe”.

Stanowisko spójne z powyższymi wyraził także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 14 lutego 2017 r. (sygn. akt I SA/Łd 1155/16, prawomocny), który uznał, że: „Wykładnia przepisów podatkowych przewidujących ulgi podatkowe, np. w postaci zwolnień, powinna być wykładnią ścisłą, skoro ulgi podatkowe są odstępstwem od konstytucyjnej zasady, wyrażonej w art. 84 Konstytucji RP, mającej charakter powszechny – obowiązku ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Wymóg stosowania wykładni ścisłej oznacza zarówno zakaz wykładni rozszerzającej, jak i zakaz wykładni zawężającej, czyli zakaz rozciągania zwolnienia podatkowego na dodatkowe kategorie podatników nie objęte wyraźną treścią przepisu, jak i zakaz wyprowadzania z brzmienia przepisu wymogów, które jasno z niego nie wynikają”.

Dla zobrazowania spójnej linii orzeczniczej w powyższym zakresie, Wnioskodawca przywołuje prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2011 r. (sygn. akt I SA/Kr 831/11), w którym to stwierdzono, że: „Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą wszystkie zwolnienia należy interpretować ściśle co oznacza zakaz nie tylko interpretacji rozszerzającej ale także zawężającej co oznacza, iż nie należy zawężać kręgu osób objętych zwolnieniem podatkowym, wbrew wykładni gramatycznej przepisu”.

Końcowo należy, według Wnioskodawcy zauważyć, że gdyby przyjąć brak możliwości opodatkowania liniowego w sytuacji, kiedy nie wskazuje na to wyraźnie przepis prawa, oznaczałoby to dyskryminację przedsiębiorców, którzy uzyskali Decyzję o Wsparciu, względem przedsiębiorców, którzy takiej decyzji nie uzyskali.

Jednocześnie, takie rozróżnienie sytuacji prawnej wskazanych dwóch grup przedsiębiorców, dokonane bez podstawy prawnej, niezgodne byłoby z podstawowymi regułami wykładni przepisów prawa podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie:

*   prawa korzystania z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o których mowa w art. 44 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po uzyskaniu decyzji o wsparciu (pytanie nr 1) **– jest prawidłowe,**

*   możliwości opodatkowania 19% podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po uzyskaniu decyzji o wsparciu (pytanie nr 2) **– jest prawidłowe.**

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków sądowych i interpretacji indywidualnych należy wskazać, że rozstrzygnięcia dokonywane wyrokami sądowymi i interpretacjami indywidualnymi następują w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony przez danego podatnika. Rozstrzygnięcia dokonane wyrokami sądowymi i wydanymi interpretacjami indywidualnymi nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc zawartego w nich stanowiska sądu administracyjnego lub organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tutejszy Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.