Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.280.2025.2.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Sprzedaż działki wydzielonej z działki nr 1 nie będzie podlegała
opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa
towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust.
1 ustawy.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
pełnomocnictwo-zakres pełnomocnictwa
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną (dalej: „Zainteresowana”) nieprowadzącą
    działalności gospodarczej, pozostającą w związku małżeńskim ze B.B. (dalej: „Małżonek”), z
    ustrojem wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Zainteresowana nie jest
    czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Małżonek to osoba
    fizyczna pozostająca w związku małżeńskim z Zainteresowaną A.A., z ustrojem wspólności
    ustawowej majątkowej małżeńskiej.
    Małżonek jest jednocześnie rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”). Prowadzone
    gospodarstwo rolne małżonek nabył poprzez przeniesienie praw własności przez rodziców
    na mocy aktu notarialnego w 1989 r. Podstawowym i jedynym środkiem utrzymania
    Małżonka są dochody z prowadzonego gospodarstwa, które obejmuje uprawę zbóż,
    hodowlę krów mlecznych oraz sprzedaż mleka do pobliskiej mleczarni. Zainteresowany
    nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    A.A. i B.B. po zawarciu aktu małżeńskiego nabyli działkę rolną o numerze ewidencyjnym 1
    na mocy aktu notarialnego w 2007 r. Transakcja nie podlegała pod ustawę o VAT, tym
    samym kupującym nie przysługiwało prawo do odliczenia tego podatku od zakupu.
    Działka, dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę
    wieczystą nr (...), wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków, objętego ustawowym
    ustrojem wspólności majątkowej, zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. -
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2020 r. poz. 1359 ze zm.). Nieruchomość stanowi
    składnik majątku wspólnego, a wszelkie czynności prawne dotyczące jej rozporządzenia

    wymagają zgody obojga małżonków lub działania w ich imieniu na podstawie stosownego
    pełnomocnictwa. Taki status prawny działki obejmuje również wszystkie prawa i obowiązki
    związane z jej posiadaniem i użytkowaniem.
    Działka od momentu jej nabycia, a także w chwili obecnej jest wykorzystywana przez
    Małżonka w celach rolniczych, zgodnie z jej przeznaczeniem wynikającym z klasyfikacji
    bonitacyjnej gruntów.
    Ponadto:
        Na części działki o numerze ewidencyjnym 1, oznaczonej jako lasy (LsV),
        sporządzono uproszczony plan urządzenia lasu. Jednocześnie na podstawie
        inwentaryzacji stanu lasów nie została wydana decyzja Starosty (...) określająca
        zadania z zakresu gospodarki leśnej, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia
        28 września 1991 r. o lasach.
        Zgodnie z zaświadczeniem wydanym w dniu (...) 2024 r. przez Wójta Gminy (...),
        działka o numerze geodezyjnym 1, znajduje się poza granicami obowiązujących
        miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Obszar wspomnianej
        działki nie jest objęty decyzją o warunkach zabudowy ani decyzją o ustaleniu
        lokalizacji celu publicznego, wydaną przez Wójta Gminy (...), które powodowałyby
        zmianę zagospodarowania terenu. Działka ta nie leży również na obszarze
        rewitalizacji, w stosunku do którego podjęto uchwałę, o której mowa w art. 8
        ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji, ani na obszarze Specjalnej
        Strefy Rewitalizacji, o której mowa w rozdziale 5 tej ustawy.
        Działka nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
        W skład przedmiotowej nieruchomości nie wchodzi żaden grunt pokryty wodami w
        rozumieniu art. 16 pkt 16 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (t. j. Dz. U. z
        2023 r. poz. 1478). Ponadto nieruchomość ta nie obejmuje gruntów pod
        śródlądowymi wodami stojącymi w rozumieniu art. 23 tej ustawy, a w szczególności
        na działce nie znajdują się sztuczne zbiorniki wodne ani wypełnione wodą
        zagłębienia terenu powstałe w wyniku działalności człowieka.
        Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy
        ani innych umów o podobnym charakterze.
    Planowana sprzedaż - Stan faktyczny
    Spółka C. Sp. z o.o. z własnej inicjatywy skontaktowała się z Zainteresowaną i Małżonkiem
    w sprawie oferty kupna części działki nr 1, na której po nabyciu planuje wznieść (...).
    Obiekt będzie składał się z (...). Wnioskodawca nie może jednak zagwarantować, że spółka
    C. Sp. z o.o. po zakupie zrealizuje swoje plany. W celu sprzedaży działki Zainteresowana i
    Małżonek nie korzystali z biura nieruchomości, nie ogłaszali się w internecie ani w
    telewizji. Zainteresowana i Małżonek nie ponosili, nie ponoszą i nie planują ponosić
    żadnych nakładów na zwiększenie wartości działki przed jej sprzedażą, w szczególności nie
    będą doprowadzać do niej żadnych przyłączy. Małżonkowie oraz Pełnomocnik, działający
    w imieniu spółki C. Sp. z o.o. zawarli 12 marca 2025 r. umowę przedwstępną, opisaną
    szerzej w opisie stanu przyszłego.
    Planowana sprzedaż - Stan Przyszły
    Na mocy umowy przedwstępnej, Spółka jako pełnomocnik wydzieli część działki 1, dla
    której założona zostanie osobna księga wieczysta.

    Następnie Spółka planuje dokonać przekształcenia nowopowstałej działki z rolniczej na
    budowlaną oraz zdobyć pozwolenie na budowę inwestycji. Następnie Strony planują
    zawrzeć Umowę przyrzeczoną po spełnieniu się wymienionych wcześniej zdarzeń oraz na
    mocy której wydzielona działka zostanie sprzedana.
    Umowa zakłada następujące transze płatności:
    1. Spółka zapłaci zaliczkę w terminie 14 dni od uzyskania ostatecznej decyzji
      środowiskowej wydanej przez Wójta Gminy (...) dopuszczającej realizację inwestycji
      budowy (...) i na przedmiotowej nieruchomości,
    2. Spółka zapłaci kolejną zaliczkę w terminie 14 dni od uzyskania ostatecznej decyzji
      ustalającej warunki zabudowy polegającej na budowie (...),
    3. Spółka zapłaci kolejną zaliczkę w terminie 14 dni od uzyskania ostatecznej decyzji o
      pozwoleniu na budowę dla instalacji (...),
    4. Spółka zapłaci pozostałą część ustalonej ceny po spełnieniu się powyższych kroków, w
      terminie jednego dnia od dnia zawarcia umowy przyrzeczonej. Umowa przyrzeczona
      zostanie zawarta pod warunkiem uzyskania decyzji o zmianie klasyfikacji
      przedmiotowego gruntu po podziale w ewidencji gruntów i budynków z „gruntów
      rolnych” na „grunty zabudowane i zurbanizowane” lub „zurbanizowane tereny
      niezabudowane lub w trakcie zabudowy”, a więc działka przestanie być
      nieruchomością rolną w rozumieniu art. 2 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego.
    Ponadto Strony zgodnie uzgodniły, że wszelkie koszty i opłaty związane z realizacją
    inwestycji, jak również związane ze zmianą przeznaczenia gruntu objętego przedmiotem
    umowy sprzedaży, w tym również dotyczące wyłączenia działki z produkcji rolnej - ponosić
    będzie wyłącznie spółka.
    Do momentu przekształcenia działki na działkę budowlaną, Małżonek będzie kontynuował
    na działce prace związane z działalnością rolniczą. Środki z planowanej sprzedaży działki
    zostaną przeznaczone na cele osobiste Zainteresowanej, Małżonka oraz ich rodziny.
    Pełnomocnictwo
    Zainteresowana wraz z Małżonkiem planują udzielić spółce C. Sp. z o.o. pełnomocnictwa,
    skutkiem którego spółka będzie upoważniona do podejmowania wszelkich działań
    faktycznych i prawnych zmierzających do m.in. realizacji poniższych zdarzeń:
    1. postępowania w sprawie podziału nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym
      1, położonej w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), dla której
      Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze
      (...);
    2. postępowania w sprawie zmiany klasyfikacji gruntu powstałego w wyniku podziału
      nieruchomości z gruntu rolnego na grunty zabudowane i zurbanizowane;
    3. składania wniosków o wydanie decyzji, zgód, opinii, wszelkich pism, oświadczeń i
      dokumentów, które będą konieczne do skutecznego załatwiania opisanych w pkt 1-2
      spraw administracyjnych;
    4. reprezentowania przed organami administracji publicznej w sprawach związanych z
      postępowaniami opisanymi w pkt 1-2 powyżej, występowania do właściwych organów
      o wszelką dokumentację dotyczącą nieruchomości określonej w pkt 1 oraz
      nieruchomości powstałej w wyniku podziału, w tym m.in. wypisów, wyrysów, map,
      zaświadczeń itp.;
    5. podpisywanie wszelkich dokumentów, wniosków, oświadczeń oraz pism niezbędnych
      do realizacji przedmiotu pełnomocnictwa, dokonywania wszelkich opłat
      administracyjnych oraz innych zobowiązań finansowych związanych z wszczęciem
      postępowań opisanych w pkt 1-2 powyżej;

    6. składania pism dotyczących aktów planowania przestrzennego, m.in. planu ogólnego
      gminy lub miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym
      zintegrowanego planu inwestycyjnego (dalej „akty planowania przestrzennego”);
    7. składania wniosków do projektów aktów planowania przestrzennego, składania uwag
      do konsultowanych projektów aktów planowania przestrzennego, składania wniosków
      o zmianę aktów planowania przestrzennego, składania wniosków o sporządzenie
      aktów planowania przestrzennego, składania wniosków o wyłączenie gruntów z
      produkcji rolnej oraz wszelkich innych dokumentów niezbędnych do przekształcenia
      działki rolnej na działkę budowlaną;
    8. reprezentowania przed organami administracji publicznej, w tym przed urzędem
      gminy, starostwem powiatowym oraz innymi instytucjami, w sprawach związanych z
      procedurą przekształcenia działek i uchwalaniem bądź zmianą aktów planowania
      przestrzennego;
    9. dokonywania wszelkich opłat administracyjnych oraz innych zobowiązań finansowych
      związanych z procedurą przekształcenia działek i uchwaleniem bądź zmianą aktów
      planowania przestrzennego.
    Projekt i realizacja inwestycji
    Zainteresowana i Małżonek planują wyrazić zgodę na dysponowanie przez Spółkę C. Sp. z
    o.o. nieruchomością na cele projektowe i budowlane zgodnie z art. 3 pkt 11 ustawy z dnia
    7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 682).
    Spółka, we własnym imieniu i na własny koszt, podejmie wszelkie działania związane z
    przygotowaniem, projektowaniem oraz realizacją inwestycji. Działania te będą
    przeprowadzane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego i
    administracyjnego.
    Planowane etapy prac obejmują, między innymi, następujące elementy:
    1. uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (DSU);
    2. decyzję o warunkach zabudowy (WZ) lub uchwalenie miejscowego planu
      zagospodarowania przestrzennego (MPZP);
    3. opracowanie projektu budowlanego wraz z wymaganymi uzgodnieniami;
    4. uzyskanie pozwolenia na budowę (PnB);
    5. przyłączenie do sieci infrastruktury technicznej (energia elektryczna, woda, kanalizacja).
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy sprzedaż działki podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, korzysta ze zwolnienia, a
      Zainteresowaną lub Małżonka należy uznać za podatnika VAT z tytułu tej transakcji?
    2. Czy Zainteresowana może jako jedyna zarejestrować się jako podatnik VAT i rozliczyć
      całość podatku VAT z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości należącej do
      wspólnego majątku małżeńskiego?
    (oznaczone we wniosku nr 2 i 3)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W ocenie Zainteresowanej, sprzedaż przedmiotowej działki podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług (VAT), nie będzie korzystała ze zwolnienia, a
    Zainteresowaną należy uznać za podatnika VAT z tytułu tej transakcji. Małżonka również
    należy uznać za podatnika VAT z tytułu tej transakcji, ale tylko w przypadku uznania za
    nieprawidłowe stanowisko w odniesieniu do pytania 2, które wskazuje, że tylko
    Zainteresowana może zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i opodatkować całą
    transakcję.

    Uzasadnienie
    Podstawa prawna opodatkowania VAT
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, dostawa towarów, w
    tym nieruchomości gruntowej, podlega opodatkowaniu, jeśli jest dokonywana w
    ramach wykonywanej działalności gospodarczej.
    Art. 15 ust. 2 ustawy definiuje działalność gospodarczą jako wszelką działalność
    producentów, handlowców, usługodawców, a także czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły w celach zarobkowych. Zainteresowana stoi
    na stanowisku, że działania podjęte celem spełnienia warunków, które muszą być
    spełnione przed zawarciem umowy przyrzeczonej podlegać będą pod definicję
    działalności gospodarczej Zainteresowanej oraz Małżonka.
    Działania podjęte przed zawarciem umowy przyrzeczonej
    Zainteresowana podkreśla, że w przedmiotowej sprawie zostanie udzielone
    Kupującemu pełnomocnictwo.
    Zgodnie z art. 95-109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to jednostronne
    oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się
    upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana
    przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa
    wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej Zainteresowanej i Małżonka, ponieważ
    nieruchomość pozostaje ich własnością do momentu zawarcia umowy przyrzeczonej.
    Spółka C. Sp. z o.o., jako Pełnomocnik, upoważniona będzie do reprezentowania
    Zainteresowanej i Małżonka m.in. w poniższych czynnościach, które muszą być
    sfinalizowane przed zawarciem umowy przyrzeczonej:
        postępowania w sprawie podziału nieruchomości oznaczonej numerem
        ewidencyjnym 1;
        postępowania w sprawie zmiany klasyfikacji gruntu z rolnego na grunty
        zabudowane i zurbanizowane;
        składanie wniosków o wydanie decyzji, zgód, opinii oraz dokumentów
        administracyjnych niezbędnych do przeprowadzenia powyższych postępowań;
        reprezentowanie przed organami administracji publicznej w sprawach związanych z
        podziałem nieruchomości oraz zmianą klasyfikacji gruntu;
        składanie wniosków o wyłączenie gruntów z produkcji rolnej oraz ich
        przekształcenie na działki budowlane;
        składanie pism oraz wniosków dotyczących aktów planowania przestrzennego (w
        tym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i zintegrowanego planu
        inwestycyjnego).
    Ponadto, Zainteresowana i Małżonek planują wyrazić zgodę na dysponowanie przez
    Spółkę C. Sp. z o.o. nieruchomością na cele projektowe i budowlane zgodnie z art. 3 pkt
    11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. 2023 r. poz. 682). Spółka, we
    własnym imieniu i na własny koszt, podejmie wszelkie działania związane z
    przygotowaniem, projektowaniem oraz realizacją inwestycji. Działania te będą również
    podjęte przed podpisaniem umowy przyrzeczonej.
    Planowane etapy prac obejmują, między innymi, następujące elementy:
        uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (DSU);

        decyzję o warunkach zabudowy (WZ) lub uchwalenie miejscowego planu
        zagospodarowania przestrzennego (MPZP);
        opracowanie projektu budowlanego wraz z wymaganymi uzgodnieniami;
        uzyskanie pozwolenia na budowę (PnB);
        przyłączenie do sieci infrastruktury technicznej (energia elektryczna, woda,
        kanalizacja).
    Zainteresowana uważa, że wymienione działania noszą znamiona działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, ponieważ spełniają kryteria określone w
    przepisach tej ustawy.
    W szczególności można wskazać następujące powody i uzasadnienia, czynności takie
    jak:
        uzyskanie decyzji administracyjnych (np. decyzji o warunkach zabudowy,
        pozwolenia na budowę),
        zmiana klasyfikacji gruntu,
        podział nieruchomości,
        reprezentacja przed organami administracyjnymi,
        przygotowanie infrastruktury i dokumentacji inwestycyjnej, wskazują na
        systematyczne i zorganizowane podejście do zarządzania nieruchomością w celu jej
        przygotowania do dalszego obrotu lub wykorzystania w inwestycjach budowlanych.
    Takie działania nie są jednorazowe i obejmują wieloetapowe procesy, które cechują
    działalność gospodarczą. Działania prowadzone przez Spółkę C. Sp. z o.o. zmierzają do
    zwiększenia wartości nieruchomości (np. poprzez przekształcenie gruntów rolnych w
    budowlane lub uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy). Finalnym celem tych działań
    jest przygotowanie nieruchomości do realizacji inwestycji lub sprzedaży, co wskazuje na
    intencję osiągnięcia zysku. W rozumieniu VAT takie działania mają znamiona
    działalności gospodarczej, ponieważ dążą do uzyskania dochodu.
    Warto również podkreślić, że podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 24 sierpnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP4-
    3.4012.271.2023.3.MKA), czy też (0114-KDIP1-1.4012.476.2022.1.PC), gdzie w sprawach
    również stwierdzono, że wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania
    wnioskodawców za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W cytowanych przypadkach
    stwierdzono, że dostawa działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1.
    Podsumowanie stanowiska
    Działania Spółki w ramach pełnomocnictwa, jak i swojej inicjatywy, będą prowadzone w
    sposób zorganizowany w celu zwiększenia możliwości sprzedaży nieruchomości.
    Kupujący, dokonując opisanych we wniosku działań uatrakcyjni przedmiotową
    nieruchomość będącą nadal własnością Zainteresowanej i Małżonka. Działania te,
    dokonywane za pełną zgodą Zainteresowanej i Małżonka, wpłyną na podniesienie
    atrakcyjności nieruchomości o nr 1 jako towaru i wzrost jej wartości. Działania te
    wykraczają poza zwykłe wykonywanie prawa własności i są porównywalne do działań
    podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami.
    Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy i treść przepisów, sprzedaż działki nr 1 będzie
    dostawą dokonywaną przez podatników prowadzących działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. W świetle tych okoliczności sprzedaż działki

    nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Jednocześnie, sprzedaż nie będzie korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9,
    ponieważ zwolnienia to dotyczy jedynie dostawy terenów niezabudowanych innych niż
    tereny budowlane. Przedmiotowa działka w momencie finalnej sprzedaży będzie już
    miała charakter terenu budowlanego.
    Ad 2
    Zainteresowana stoi na stanowisku, że będzie mogła samodzielnie zarejestrować się
    jako podatnik VAT i rozliczyć całość podatku VAT z tytułu sprzedaży nieruchomości
    należącej do wspólnego majątku małżeńskiego.
    Uzasadnienie
    Zarządzanie działką w majątku wspólnym
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z chwilą zawarcia małżeństwa
    powstaje między małżonkami wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca
    majątek nabyty w trakcie trwania małżeństwa. Wspólność ta ma charakter
    współwłasności łącznej (bezudziałowej). Każdy z małżonków jest współwłaścicielem
    całego majątku, a żaden z nich nie ma wyodrębnionego udziału procentowego w
    poszczególnych składnikach tego majątku.
    W oparciu o art. 37 § 1 pkt 1 ustawy - Kodeksu rodzinnego, zgoda drugiego małżonka
    jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia,
    odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również
    prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie. Wspólność
    wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do
    współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania
    żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Stosownie do zapisu
    zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego, oboje małżonkowie mają równe udziały w
    majątku wspólnym.
    Ustawa o VAT (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.) nie wskazuje małżonków jako
    odrębnej kategorii podatników. Przepisy tej ustawy nie wykluczają również możliwości,
    aby małżonkowie prowadzili działalność gospodarczą jako odrębni podatnicy. Fakt
    istnienia ustawowej wspólności majątkowej między małżonkami nie stanowi
    przeszkody w prowadzeniu przez nich niezależnych działalności gospodarczych. Na
    podstawie przepisów ustawy o VAT oraz Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, które
    regulują stosunki majątkowe między małżonkami, nie można wyciągnąć wniosku, że
    wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług przez jednego
    z małżonków (np. sprzedaż towarów, odpłatne świadczenie usług, import itp.) czyni
    podatnikiem tego podatku także drugiego małżonka. Dotyczy to również sytuacji, gdy
    czynności te odnoszą się do składników ich majątku wspólnego, a przychód z ich
    wykonywania zasila ich wspólny majątek dorobkowy. Z uwagi na to, że każdy z
    małżonków ma prawo do samodzielnego zarządzania majątkiem wspólnym, może on
    podejmować czynności prawne w swoim imieniu i na własny rachunek w ramach
    zarządu tym majątkiem. Niemniej jednak czynności przekraczające zwykły zakres
    zarządu wymagają zgody drugiego małżonka. Skuteczność prawno-podatkowa
    czynności dokonanej przez jednego z małżonków nie jest uzależniona od zgody
    drugiego z nich, o ile czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Jest to niezależne od tego, czy została wykonana zgodnie z wymaganiami
    formalnymi i warunkami określonymi przez przepisy prawa.
    W świetle art. 5 ust. 1 i 2 ustawy, czynności podlegają opodatkowaniu nawet w sytuacji,
    gdy nie spełniają warunków formalnych przewidzianych przez przepisy.

    Zarówno przepisy ustawy o VAT, jak i przepisy ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeksu
    rodzinnego i opiekuńczego (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 583 ze zm.), regulujące stosunki
    majątkowe między małżonkami, nie wskazują, aby wykonywanie czynności
    opodatkowanych VAT przez jednego z małżonków automatycznie czyniło podatnikiem
    drugiego małżonka. Dotyczy to przypadków, gdy czynności te są związane ze
    składnikami majątku wspólnego, a przychody z nich stanowią część majątku
    dorobkowego małżonków.
    Tę interpretację potwierdza m.in. indywidualna interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej
    w Katowicach z 17 lipca 2014 r. (IBPP1/443-336/14/LSz ). Dodatkowo fakt, że dana
    nieruchomość należy do współwłasności majątkowej małżeńskiej, gdzie małżonkowie są
    współwłaścicielami na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej), nie wpływa na
    sposób opodatkowania VAT przy sprzedaży tej nieruchomości. Kluczowe znaczenie ma
    bowiem to, kto faktycznie wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Ponadto, jak wyjaśnia Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 22
    stycznia 2019 r. (0114-KDIP1-3.4012.692.2018.2.SM): „W przypadku małżonków
    sprzedających Nieruchomość stanowiącą majątek wspólny istnieją więc różne
    możliwości opodatkowania podatkiem VAT. Z jednej bowiem strony oboje małżonkowie
    mogą zarejestrować działalność gospodarczą na swoje imię i nazwisko i wówczas oboje
    stają się podatnikami VAT. W takiej sytuacji jeden z nich, w zależności od podjętej przez
    nich decyzji, bądź oboje w równych częściach wykazują obowiązek podatkowy z tytułu
    sprzedaży Nieruchomości. Możliwa jest również sytuacja, gdzie jeden z małżonków
    zarejestruje działalność gospodarczą na swoje imię i nazwisko. Takie rozwiązanie nie
    będzie rodziło obowiązku podatkowego u drugiego małżonka, który działalności takiej
    nie prowadzi. Zatem należy zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że możliwe jest
    udokumentowanie sprzedaży Nieruchomości stanowiącej wspólność majątkową jedną
    fakturą, wystawioną przez tego z Małżonków, który zarejestruje się jako podatnik VAT
    czynny”.
    Działalność rolnicza Małżonka na przedmiotowej działce
    W związku z wykonywaną działalnością rolniczą na działce przez Małżonka
    Zainteresowanej, można naturalnie założyć, że on również będzie zobowiązany
    rozliczenia podatku VAT z tytułu jej sprzedaży. Należy zatem rozważyć, czy działalność
    rolnicza w tym przypadku wpływa na konieczność jego rejestracji jako płatnika. W
    wyroku w sprawie C-181/10 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął, że
    osoba fizyczna, która nabyła grunt ze zwolnieniem z VAT i prowadziła na nim
    działalność rolniczą, nie staje się automatycznie podatnikiem VAT, gdy wskutek
    niezależnej od niej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego grunt
    przeznaczono pod zabudowę. Trybunał podkreślił, że w sytuacji, gdy przed sprzedażą
    podejmowane są aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami - na przykład
    przygotowanie terenu i organizacja sprzedaży w sposób zbliżony do profesjonalnej
    działalności deweloperów czy handlowców - wówczas osoba dokonująca sprzedaży
    powinna być traktowana jako prowadząca „działalność gospodarczą” (art. 9 ust. 1 akapit
    drugi dyrektywy 2006/112). Tym samym staje się podatnikiem VAT. Co istotne, status
    „rolnika ryczałtowego” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2006/112 nie
    wpływa na ocenę tego, czy sprzedającego należy uznać za podatnika VAT. Trybunał
    wyraźnie wskazał, że przy ustalaniu obowiązku podatkowego kluczowe jest bowiem to,
    czy sprzedaż gruntu odbywa się w ramach aktywnej działalności gospodarczej, czy
    jedynie w ramach zwykłego rozporządzania prywatnym majątkiem. Działania podjęte
    przez spółkę z ramienia pełnomocnictwa będą utożsamiane z działaniami
    Sprzedających oraz wykraczać poza ramy rozporządzania prywatnym majątkiem, co w
    stanowisku Zainteresowanej w odpowiedzi na pytanie 1, spowoduje konieczność
    rozliczenia VAT. Natomiast sprzedaż działki nastąpi po jej przekształceniu na budowlaną
    zatem transakcja nie będzie związana z działalnością rolniczą Małżonka. Biorąc pod

    uwagę, że sprzedaż działki wykracza poza działalność rolniczą, nie ma konieczności
    rejestracji gospodarstwa rolnego jako płatnik VAT celem rozliczenia tego podatku z
    tytułu prowadzonej działalności rolniczej Małżonka.
    Podsumowanie stanowiska
    Wobec powyższego, w ocenie Zainteresowanej wystarczające będzie, gdy jako podatnik
    VAT czynny zarejestruje się jeden z małżonków (Zainteresowana) i wystawi faktury
    obejmujące całe należne od Nabywcy wynagrodzenie (Zaliczki oraz kwota końcowa). Nie
    ma potrzeby, aby zarówno Zainteresowana, jak i Małżonek rejestrowali się jako
    podatnicy VAT oraz każde z nich wystawiało fakturę na połowę ustalonego
    wynagrodzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług zbycie
    nieruchomości stanowi dostawę towarów.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Należy zauważyć, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Jak wynika z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 Kodeksu cywilnego:

      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964
    r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego
    we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży działki nr 1, Właściciele będą
    podejmowali aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Ich za podmioty
    prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się
    do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        działkę rolną nr 1 nabyli Państwo będąc małżeństwem na mocy aktu notarialnego
        w 2007 r.;
        działka nr 1 wchodzi w skład Państwa majątku wspólnego, objętego ustrojem
        wspólności majątkowej małżeńskiej;
        transakcja nabycia działki nr 1 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i tym
        samym, jako kupującym nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
        VAT od tej transakcji;
        są Państwo osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej;
        nie są Państwo podatnikami podatku VAT;
        od momentu nabycia działka nr 1 jest wykorzystywana przez Pana w celach
        rolniczych, zgodnie z jej przeznaczeniem wynikającym z klasyfikacji bonityfikacyjnej
        gruntów;
        działka nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego;
        działka nie jest objęta decyzją o warunkach zabudowy ani decyzją o ustaleniu
        lokalizacji celu publicznego;
        działka nigdy nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy ani innych umów o
        podobnym charakterze;
        Spółka zainteresowana zakupem od Państwa części działki nr 1 z własnej inicjatywy
        skontaktowała się z Państwem;
        w celu sprzedaży działki nie korzystali Państwo z biura nieruchomości, nie ogłaszali
        się w internecie ani w telewizji;
        nie ponosili, nie ponoszą oraz nie planują Państwo ponosić żadnych nakładów na
        zwiększenie wartości działki przed jej sprzedażą, w szczególności nie będą
        doprowadzać do niej żadnych przyłączy.

    Aby określić, czy sprzedaż działki wydzielonej z działki nr 1 będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy z tytułu
    sprzedaży tej działki będą Państwo podatnikami podatku VAT.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż działki
    wydzielonej z działki nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku ze sprzedażą nieruchomości uznać
    Państwa za podatników tego podatku.
    Pomimo, że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o
    podatku od towarów i usług, to nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży
    działki wydzielonej z działki nr 1 będą Państwo działali w charakterze handlowca, o
    którym mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem taka Państwa aktywność, która wykracza
    poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności działki nr
    1. Nie podjęli Państwo działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami, bowiem do dnia sprzedaży działki wydzielonej z działki nr 1 nie
    dokonywali Państwo i nie będą dokonywali żadnych działań mających na celu
    zwiększenie jej wartości.
    Z wniosku wynika, że doszło do udzielenia kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania
    w imieniu Państwa w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań
    faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na (...). Uzyskanie
    tych decyzji i pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te
    czynności nastąpią w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej
    umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu Kupującemu
    umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb
    Kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem Sprzedających, którzy
    przykładowo starają się grunt uzbroić, czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot
    sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że Nabywca (kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciele gruntu (Państwo) nie muszą podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika
    (Nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właścicieli gruntu (uzyskanie decyzji,
    pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właścicieli
    podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić
    atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Nabywca wykonuje opisane czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki, którą
    wydzieli z działki nr 1, do swoich określonych potrzeb. Z wniosku nie wynika, aby w
    związku ze sprzedażą podejmowali Państwo aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców.
    Zatem, samo udzielenie pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych
    czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb Nabywcy i wyrażenie zgody na
    dysponowanie przez kupującą Spółkę nieruchomością na cele projektowe i budowlane,
    zgodnie z art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, w związku z zawartą umową
    przedwstępną nie powodują, że zostaną Państwo z tych powodów uznani za podatników
    prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    działki wydzielonej z działki nr 1 nie wystąpi ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądza,

    iż sprzedaż działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo
    takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców, tj.:
        nie zawierali Państwo z innymi podmiotami niż Kupujący umów najmu, dzierżawy
        ani innych umów o podobnych charakterze,
        w celu sprzedaży działki nie korzystali Państwo z biura nieruchomości oraz nie
        ogłaszali chęci jej sprzedaży w internecie i telewizji,
        nie ponosili, nie ponoszą oraz nie planują Państwo ponosić żadnych nakładów,
        które powodowałyby zwiększenie wartości działki przed jej sprzedażą, nie będą
        Państwo doprowadzać żadnych przyłączy do działki.
    Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Państwa aktywność mieści się w
    granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z
    przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży działki wydzielonej z działki nr 1 będą Państwo korzystać z
    przysługującego Państwu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Państwa cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży udziału w ww. działce, a dostawę - cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży działki wydzielonej z działki nr 1 będą Państwo
    korzystali z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która
    to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania
    przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż działki wydzielonej z działki nr 1 nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy. W związku z powyższym, żadne z Państwa
    nie będzie zobowiązane do zarejestrowania jako podatnik podatku VAT z tytułu
    planowanej sprzedaży działki wydzielonej z działki nr 1.
    Oceniając całościowo Państwo stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 dotyczących
    podatku od towarów i usług uznaję za nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 14/21, z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21, z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20, z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie pytań oznaczonych nr 2 i 3 dotyczących podatku
    od towarów i usług. W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 dotyczącego
    podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Ponadto, zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany

    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.