Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.10.2021.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-09
Teza: Możliwości uiszczenia tego podatku w formie karty podatkowej od przychodów z tytułu świadczenia usług ochrony zdrowia ludzkiego
Słowa kluczowe: karta-karta podatkowa; lekarze; małżonek
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 stycznia 2021 r. (data wpływu 5 stycznia 2021 r.), uzupełnione pismem z 9 marca 2021 r. (data wpływu 9 marca 2021 r.), w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z 1 marca 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.10.2021.1.MG (data nadania 1 marca 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości uiszczenia tego podatku w formie karty podatkowej od przychodów z tytułu świadczenia usług ochrony zdrowia ludzkiego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości uiszczenia tego podatku w formie karty podatkowej od przychodów z tytułu świadczenia usług ochrony zdrowia ludzkiego.

Z uwagi na braki formalne, pismem z 1 marca 2021 r. (data nadania 1 marca 2021 r.) Nr 0114-KDIP3-2.4011.10.2021.1.MG tut. organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych.

Pismem z 9 marca 2021 r. (data wpływu 9 marca 2021 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawczyni jest lekarzem dentystą i w ramach prowadzonej działalności świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego (dalej: „Usługi”).

Z prowadzonej działalności w zakresie Usług Wnioskodawczyni zamierza rozliczać się na zasadach zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej.

Małżonek Wnioskodawczyni nie prowadzi jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony zdrowia ludzkiego, jednak na moment złożenia wniosku z art. 25 ust. 1 pkt 1 Ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym będzie wspólnikiem spółki komandytowej (dalej: „Spółka komandytowa”), która prowadzi działalność w zakresie usług ochrony zdrowia ludzkiego, w tym także w takim samym zakresie, co Wnioskodawczyni.

Pismem z 9 marca 2021 r. (data wpływu 9 marca 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 1 marca 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.10.2021.1.MG Wnioskodawczyni doprecyzowała przedstawiony we wniosku stan faktyczny i zdarzenia przyszłe poprzez wskazanie, że:

*   Spółka w której mąż Wnioskodawczyni jest wspólnikiem będzie podatnikiem CIT od 1 maja 2021 r.

*   Będące przedmiotem pytania Wnioskodawczyni zdarzenie przyszłe dotyczy dochodów męża Wnioskodawczyni (jako wspólnika spółki komandytowej) uzyskanych z udziałów w zyskach takiej spółki, osiągniętych odpowiednio przez taką spółkę od dnia 1 stycznia 2021 r., a więc okresu, w którym spółka komandytowa, w której mąż Wnioskodawczyni jest wspólnikiem, nie będzie jeszcze podatnikiem CIT oraz okresu, w którym spółka komandytowa, w której mąż Wnioskodawczyni jest wspólnikiem, będzie już podatnikiem CIT, tj. od 1 maja 2021 r.

*   Dochody męża Wnioskodawczyni (jako wspólnika spółki komandytowej) będą opodatkowane podatkiem liniowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni, której małżonek jest wspólnikiem Spółki komandytowej świadczącej usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego, w tym także w takim samym zakresie, co Wnioskodawczyni, będzie mogła skorzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni,

Wnioskodawczyni, której małżonek jest wspólnikiem Spółki komandytowej świadczącej usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego, w tym także w takim samym zakresie, co Wnioskodawczyni, będzie mogła skorzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej.

Uzasadnienie

Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 1 Ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność usługową lub wytwórczo-usługową, określoną w części VIII tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy, zwanej dalej "tabelą", w zakresie wymienionym w załączniku nr 4 do ustawy – przy zatrudnieniu nieprzekraczającym stanu określonego w tabeli.

Usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego (usługi stomatologiczne) ujęte zostały w poz. 1 części VIII Wolne zawody - świadczenie usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego, tabeli miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej, stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Spółka komandytowa, uregulowana w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1526 z późn. zm.), jest spółką osobową nie posiadającą osobowości prawnej (ułomna osoba prawna), która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a jej majątek jest majątkiem odrębnym od majątku osobistego wspólników. Wspólnicy spółki komandytowej nie prowadzą działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie.

Aby doszło do stwierdzenia owej przesłanki negatywnej, tj. wykazania wystąpienia sytuacji prowadzenia przez obojga małżonków działalności w tym samym zakresie, koniecznym jest wcześniejsze ustalenie, iż małżonek podatnika, podlegającego opodatkowaniu w formie karty podatkowej, prowadzi działalność, o której mowa w art. 23 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W przypadku Wnioskodawczyni nie dojdzie do sytuacji opisanej w art. 25 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy, ponieważ, jak czytamy w komentarzu do tej ustawy: "jeśli małżonek podatnika jest wspólnikiem handlowej spółki osobowej (\`(...)\`komandytowej\`(...)\`), to okoliczność ta nie wyłącza podatnika z opodatkowania w formie karty podatkowej. Działalność prowadzi bowiem sama spółka, a nie jej wspólnicy" (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - komentarz, Warszawa 2011, s. 428).

Powyższe stanowisko potwierdził WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 29 listopada 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 1921/04:

„Dla rozstrzygnięcia kwestii statusu wspólnika spółki jawnej w kontekście prowadzenia działalności gospodarczej decydujące znaczenie ma konstrukcja cywilnoprawna spółki jawnej, nie zaś fakt opodatkowania takiej działalności podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na co błędnie powoływały się organy podatkowe. Zgodzić się należy zatem ze stwierdzeniem skarżącej, iż jej mąż w 2003 r. nie prowadził działalności gospodarczej mieszczącej się w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, dlatego też z przyczyn oczywistych nie było zasadnym przypisanie mu prowadzenia w tym okresie działalności w tym samym zakresie co działalność skarżącej.”

oraz WSA w Krakowie w wyroku z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt I SA/Kr 1343/18:

„Tymczasem spółka komandytowa, uregulowana w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych, jest spółką osobową nie posiadającą osobowości prawnej (ułomna osoba prawna), która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a jej majątek jest majątkiem odrębnym od majątku osobistego wspólników. W odróżnieniu od wspólników spółki cywilnej, którzy w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej, w myśl art. 2 ust. 3 Prawa działalności gospodarczej, posiadają przymiot przedsiębiorców, wspólnicy spółki jawnej nie prowadzą działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek. Dla rozstrzygnięcia kwestii statusu wspólnika takiej spółki w kontekście prowadzenia działalności gospodarczej decydujące znaczenie ma konstrukcja cywilnoprawna spółki, nie zaś fakt opodatkowania takiej działalności podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w przywołanym przez skarżącą orzecznictwie oraz poglądach doktryny.”

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej na podstawie Ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2020 r., poz. 1905, z późn. zm.): osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność w wolnych zawodach, polegającą na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego – w warunkach określonych w części VIII tabeli.

Sformułowana w art. 4 ust. 1 pkt 11, na potrzeby ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, definicja wolnego zawodu stanowi, że pod pojęciem wolnego zawodu rozumiana jest pozarolnicza działalność gospodarcza wykonywana osobiście przez lekarzy, lekarzy dentystów, lekarzy weterynarii, techników dentystycznych, felczerów, położne, pielęgniarki, psychologów, fizjoterapeutów, tłumaczy, adwokatów, notariuszy, radców prawnych, architektów, inżynierów budownictwa, rzeczoznawców budowlanych, biegłych rewidentów, księgowych, agentów ubezpieczeniowych, agentów oferujących ubezpieczenia uzupełniające, brokerów reasekuracyjnych, brokerów ubezpieczeniowych, doradców podatkowych, doradców restrukturyzacyjnych, maklerów papierów wartościowych, doradców inwestycyjnych, agentów firm inwestycyjnych, rzeczników patentowych, oraz nauczycieli w zakresie świadczenia usług edukacyjnych polegających na udzielaniu lekcji na godziny, z tym że za osobiste wykonywanie wolnego zawodu uważa się wykonywanie działalności bez zatrudniania na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze osób, które wykonują czynności związane z istotą danego zawodu.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526, dalej: KSH), spółka jawna lub komandytowa jest spółką osobową, która prowadzi przedsiębiorstwo zarobkowe. Stronami umowy spółki mogą być zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne. Spółka jawna lub komandytowa nie ma odrębnej podmiotowości prawnej od podmiotowości swoich wspólników, nie jest odrębnym podmiotem obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego. To wspólnicy są podmiotami tego obowiązku, a źródłem przychodów jest prowadzona przez nich działalność gospodarcza. Wspólnicy, mający z mocy ustawy prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki, w istocie wykonują działalność gospodarczą z punku widzenia regulacji dotyczącej podatku dochodowego. Przez pozarolniczą działalność gospodarczą osoby fizycznej, należy rozumieć nie tylko działalność wykonywaną samodzielnie (w formie jednoosobowej działalności osoby fizycznej), ale również w formie spółki osobowej, w tym jawnej lub komandytowej. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że działalność gospodarczą prowadzi wspólnik spółki jawnej lub komandytowej, a nie spółka jawna lub komandytowa.

Stosownie do treści art. 25 ust. 1 ww. ustawy podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli:

1.  złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie;
2.  we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli;
3.  przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób niezatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne;
4.  nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej;
5.  małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie, z której przychody (dochody) podlegają odrębnemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na ogólnych zasadach lub ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych;
6.  nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym,
7.  pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednocześnie, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, podatek dochodowy na ogólnych zasadach, to podatek dochodowy od osób fizycznych opłacany przy zastosowaniu podstawy obliczania podatku, o której mowa w art. 26 ustawy o podatku dochodowym, i skali, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, za usługi specjalistyczne w rozumieniu ust. 1 pkt 3 uważa się czynności i prace wchodzące w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi, w tym również czynności i prace towarzyszące, o których mowa w załączniku nr 4.

Podkreślić należy, że aby uznać usługi za specjalistyczne, muszą być one niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi. Z przepisów ustawy nie wynika jednak, aby usługi specjalistyczne faktycznie miały być czynnościami wysoce specjalizowanymi, których wykonanie wymagałoby specjalistycznych wiadomości, umiejętności, wyposażenia. Chodzi tu o usługi specjalistyczne względem prowadzonej działalności, których wykonywania nie zgłoszono, a jednak są niezbędne do prowadzenia własnej działalności.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, według ustalonego wzoru, na dany rok podatkowy, podatnik składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Jeżeli podatnik rozpoczyna działalność, wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego przed rozpoczęciem działalności. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej, nie złożył oświadczenia o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym albo nie zawiadomił w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tej formy opodatkowania, uważa się, że prowadzi nadal działalność opodatkowaną w tej formie; zawiadomienie to podatnik może złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG. W przypadku prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej składa jeden ze wspólników. Wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej podatnik może dołączyć do wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej składanego na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.

Naczelnik urzędu skarbowego, uwzględniając wniosek o zastosowanie karty podatkowej, wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, odrębnie na każdy rok podatkowy. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki, w decyzji tej wymienia się wszystkich jej wspólników (art. 30 ust. 1 ww. ustawy).

Z przedstawionych we wniosku i uzupełnieniu informacji wynika, że Wnioskodawczyni jest lekarzem dentystą i w ramach prowadzonej działalności świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego. Z prowadzonej działalności w zakresie Usług Wnioskodawczyni zamierza rozliczać się na zasadach zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej. Małżonek Wnioskodawczyni nie prowadzi jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony zdrowia ludzkiego, jednak na moment złożenia wniosku będzie wspólnikiem spółki komandytowej, która prowadzi działalność w zakresie usług ochrony zdrowia ludzkiego, w tym także w takim samym zakresie, co Wnioskodawczyni. Spółka w której mąż Wnioskodawczyni jest wspólnikiem będzie podatnikiem CIT od 1 maja 2021 r. Dochody męża Wnioskodawczyni (jako wspólnika spółki komandytowej) będą opodatkowane podatkiem liniowym.

Odnosząc treść cytowanych powyżej przepisów do przedstawionych informacji stwierdzić należy, że skorzystanie z możliwości opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej w formie karty podatkowej uzależnione jest od spełnienia warunków określonych w cytowanym uprzednio art. 25 ust. 1 ustawy, m.in. warunku, że przy prowadzeniu działalności podatnicy nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne oraz warunku, że małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie, z której przychody (dochody) podlegają odrębnemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na ogólnych zasadach lub ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Dla celów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym przez opodatkowanie na zasadach ogólnych rozumie się wyłącznie opodatkowanie przy zastosowaniu skali podatkowej (a nie według jednolitej 19% stawki podatku).

Skoro zatem – jak wskazała Wnioskodawczyni – dochody Jej męża (jako wspólnika spółki komandytowej) będą opodatkowane podatkiem liniowym, to zgodnie z nowym brzmieniem art. 25 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy regulującym opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne od dnia 1 stycznia 2021 r., Wnioskodawczyni dla opodatkowania własnej działalności gospodarczej, będzie mogła skorzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej.

Ponadto wskazać należy, że od 1 stycznia 2021 r., zgodnie z nowymi regulacjami, spółki komandytowe zostały podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Co do zasady ‒ spółki komandytowe status podatników podatku dochodowego od osób prawnych uzyskały z 1 stycznia 2021 r. Istnieje jednak możliwość ‒ zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw ‒ wyboru przez spółki komandytowe, że uzyskają one status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych dopiero od 1 maja 2021 r.

Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie przewidują, aby podatnik osiągający dochody z działalności gospodarczej prowadzonej indywidualnie, którego małżonek prowadzi działalności w tym samym zakresie jako udziałowiec w spółce, która uzyskała status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych został, wyłączony z możliwości opodatkowania własnej działalności gospodarczej w formie karty podatkowej. Treść żadnego przepisu ustawy o zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera takiego wyłączenia.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe, w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni jest i będzie uprawniona do opodatkowania własnej działalności gospodarczej w formie karty podatkowej.

Stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym dla opodatkowania własnej działalności gospodarczej, będzie mogła skorzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej, uznać należy za prawidłowe, jednakże z innych przyczyn niż wskazane przez Wnioskodawczynię we wniosku.

Ponadto wskazać należy, że Wnioskodawczyni powołała nieaktualne brzmienie art. 23 ust. 1 pkt 1 i art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Ich nowe brzmienie reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne od dnia 1 stycznia 2021 r. Powyższa zmiana nie ma jednak wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.