Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-130/12/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-05-09
Teza: Czy poniesione koszty stanowią koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: członkowie; delegacja; podróż; związki-związek zawodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 06 lutego 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 09 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podróżami na spotkania związków zawodowych dotyczących:

*   pracowników Spółki, nie będących członkami związków zawodowych – **jest prawidłowe,**
*   członków związków zawodowych – **jest nieprawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 09 lutego 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podróżami na spotkania związków zawodowych dotyczących:

*   pracowników Spółki, nie będących członkami związków zawodowych,
*   członków związków zawodowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny :

W Spółce działają Związki Zawodowe zgodnie z zasadami zawartymi w ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych. Część spotkań tych związków, jako że Wnioskodawca jest firmą międzynarodową, odbywa się poza siedzibą Spółki, a nawet poza granicami kraju. Na spotkania tych związków, za obopólną zgodą, często deleguje pracownika aby zdawał relację z ustaleń oraz prac Związków. Na spotkania te Wnioskodawca deleguje również przedstawicieli załogi zrzeszonych w związkach jako ich członków. W związku z powyższym Spółka ponosi koszty związane z delegacjami, noclegami, biletami w/w pracowników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy poniesione koszty stanowią koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Spółki, w zakresie pracowników oddelegowanych w ramach przedstawicieli Spółki na spotkanie ze związkami poniesione koszty mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, gdyż mają na celu zabezpieczenie źródła przychodów poprzez prezentowanie stanowiska Spółki i informowanie o bieżących pracach i pomysłach Związków Zawodowych. Co do udziału w spotkaniach członków związku zawodowego to co do zasady nie stanowią one kosztów uzyskania przychodów gdyż pracodawca nie ma ustawowego obowiązku ponoszenia kosztów związanych z wyjazdami służbowymi działaczy związków na ich spotkania jednakże w przedstawionej sytuacji w przypadku kiedy to pracodawca sam deleguje tych pracowników na to spotkanie chcąc mieć większy udział i wpływ na podejmowane decyzje koszty te również można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. – dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Kosztami uzyskania przychodów, są również koszty poniesione w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Ustawodawca nie definiuje co należy rozumieć pod pojęciami „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego PWN pojęcie:

1.  „zabezpieczyć” oznacza: -„zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, - „uczynienie bezpiecznym”, -„zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, - „zapewnienie komuś środków do życia”, -„zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
2.  „zachować” oznacza: -„pozostać w posiadaniu czegoś”, -„dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, -„uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, iż koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w Spółce działają Związki Zawodowe. Część spotkań tych związków, jako że Wnioskodawca jest firmą międzynarodową, odbywa się poza siedzibą Spółki, a nawet poza granicami kraju. Na spotkania tych związków, za obopólną zgodą, często deleguje pracownika aby zdawał relację z ustaleń oraz prac Związków. Na spotkania te Wnioskodawca deleguje również przedstawicieli załogi zrzeszonych w związkach jako ich członków. W związku z powyższym Spółka ponosi koszty związane z delegacjami, noclegami, biletami w/w pracowników.

Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.), związek zawodowy jest dobrowolną i samorządną organizacją ludzi pracy, powołaną do reprezentowania i obrony ich praw, interesów zawodowych i socjalnych. Związek zawodowy jest niezależny w swojej działalności statutowej od pracodawców, administracji państwowej i samorządu terytorialnego oraz od innych organizacji.

Związki zawodowe są odrębnym podmiotem niezależnym od pracodawcy. Działalność związku zawodowego finansowana jest m.in. ze składek członkowskich.

Przepisy ustawy o związkach zawodowych nie nakładają na pracodawcę obowiązku ponoszenia kosztów związanych z wyjazdami (delegacje, noclegi, bilety) członków związków zawodowych.

W związki z powyższym, wydatki ponoszone w związku z podróżami na spotkania związków zawodowych, a dotyczące członków tychże związków należy wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie zostały poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów oraz nie mają wpływu na wielkość osiągniętych przychodów. Oznacza to, iż nie spełniają przesłanki określonej w art. 15 ust. 1 ustawy o pdop.

Nie można się bowiem zgodzić z argumentacją Spółki odnośnie wydatków dotyczących pracowników Spółki będących jednocześnie członkami związków zawodowych, iż dzięki „oddelegowaniu” powyższych osób Wnioskodawca będzie mieć większy udział i wpływ na podejmowane decyzje. Jak wynika jednoznacznie z cyt. wyżej art. 1 ustawy o związkach zawodowych, istotą związków zawodowych jest ich niezależność od pracodawcy, a ich celem jest ochrona interesów zawodowych i praw ich członków.

Natomiast odnośnie wydatków związanych z wyjazdami na powyższe spotkania pracowników Spółki nie będących jednocześnie członkami związków, należy stwierdzić, iż Organ podziela stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej kwestii. Pracownicy ci mają za zadanie prezentować stanowisko Spółki i informować Ją o pracach związków. Należy traktować je więc jako koszty podróży służbowych pracowników. W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „podróż służbowa pracownika” należy do zakresu prawa pracy, w związku z czym rozstrzygnięcie kwestii dotyczących obowiązku czy zasadności wypłacenia kosztów związanych z delegacjami i innymi należnościami za czas podróży nie leży w kompetencji organów podatkowych. Jeżeli pracownik odbywa podróż służbową, która jest związana z osiągnięciem przychodu, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów Spółki, dokonane wypłaty za czas tych podróży mogą zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z powołanym art. 15 ust. 1 updop.

Podsumowując, w przedstawionym stanie faktycznym, ponoszenie wydatków w postaci wypłacanych działaczom związków zawodowych kosztów związanych z podróżami (delegacje, noclegi oraz bilety), dotyczących wyjazdów odbywanych w celach uczestniczenia w spotkaniach tej organizacji poza siedzibą pracodawcy, nie mają na celu osiągania przychodów, ani zachowania albo zabezpieczenia źródła ich uzyskiwania. W szczególności, nie stanowią one realizacji obowiązków ustawowych, ciążących na Wnioskodawcy, zatem, przedmiotowe wydatki nie spełniają przesłanek uznania je za koszty uzyskania przychodów, określonych w art. 15 ust. 1 updop

Natomiast ww. wydatki dotyczące pracowników Spółki, którzy jednocześnie nie są członkami związków zawodowych spełniają przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 1 updop, w związku z czym mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe i przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego należy stwierdzić, iż stanowisko Spółki w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podróżami na spotkania związków zawodowych dotyczących:

*   pracowników Spółki, nie będących członkami związków zawodowych – jest prawidłowe,
*   członków związków zawodowych – jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.