Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-413/12-4/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-10-10
Teza: Czy przy wypłacie sędziom ekwiwalentu za sędziowanie meczów sportowych należy pobierać podatek dochodowy obliczony wg skali z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po pomniejszeniu przychodu o 20% koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 tej ustawy, czy stosować przepisy art. 30 ust. 1 pkt 5a wymienionej ustawy, tj. pobierać zryczałtowany podatek w wysokości 18% przychodu?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; płatnik; sędzia; zaliczka-zaliczka na podatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2012 r. (data wpływu 3 lipca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 września 2012 r. (data wpływu 28 września 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania należności wypłacanych sędziom zawodów piłki nożnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania należności wypłacanych sędziom zawodów piłki nożnej.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749), w związku z czym pismem z dnia…\`(...)\`, Nr ….., na podstawie art. 169 § 1, w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 14 września 2012 r., skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 18 września 2012 r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 25 września 2012 r. (data wpływu 28 września 2012 r.), nadanym w polskiej placówce operatora publicznego w dniu 25 września 2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – Urząd Gminy jest płatnikiem należności zwanych ekwiwalentem za sędziowanie meczy podczas rozrywek sportowych. Kwoty należności sędziom, za każdy mecz, wypłacane są na podstawie „Delegacji na zawody piłki nożnej”, wystawianej przez Związek Piłki Nożnej. Zawiera ona kwotę przysługującego sędziemu ekwiwalentu, ustalonego w oparciu o uchwałę Polskiego Związku Piłki Nożnej. Kwota jednorazowej wypłaty należności nie przekracza 200 zł.

Wnioskodawca, jako płatnik, nie zawiera żadnych umów z sędziami delegowanymi przez Związek Piłki Nożnej do sędziowania zawodów. Są to osoby niebędące pracownikami Urzędu Gminy. Sędziów wyznacza i deleguje Związek Piłki Nożnej.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 25 września 2012 r. Wnioskodawca wskazał, iż art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) określa zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych jako zadania własne gminy. Gmina w 2012 r. realizuje te zadanie poprzez finansowanie organizacji zawodów sportowych oraz innych działań sprzyjających rozwojowi sportu na terenie Gminy. Wydatki te są ujęte w planie finansowym Urzędu Gminy. W związku z powyższym Urząd Gminy dokonuje wszystkich płatności związanych z realizacją tego zadania, między innymi wypłat ekwiwalentów sędziom za sędziowanie meczów piłkarskich.

Zgodnie z art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby które dokonują wypłaty świadczeń, o których mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy.

W związku w powyższym Urząd Gminy dokonując wypłaty ekwiwalentu za sędziowanie meczu, który jest przychodem z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 2 ww. ustawy) staje sią płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przy wypłacie sędziom ekwiwalentu za sędziowanie meczów sportowych należy pobierać podatek dochodowy obliczony wg skali z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po pomniejszeniu przychodu o 20% koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 tej ustawy, czy stosować przepisy art. 30 ust. 1 pkt 5a wymienionej ustawy, tj. pobierać zryczałtowany podatek w wysokości 18% przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, od przychodu z tytułu ekwiwalentu za sędziowanie należy pobrać podatek wg skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zastosowaniu 20% kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 ww. ustawy.

Wyznaczeniem i delegowaniem sędziego zajmuje się Związek Piłki Nożnej. Wnioskodawca dokonuje rozliczenia ekwiwalentu na druku, który sędzia otrzymuje od Związku Piłki Nożnej. Mimo, że są to należności wypłacane osobom niebędącym pracownikami Urzędu Gminy i nie przekraczają kwoty 200 zł, to nie można opodatkować tych przychodów l8% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, ponieważ nie spełniają wszystkich przesłanek określonych w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a mianowicie brak jest umowy zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika, która określałaby wysokość należności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych identyfikuje jako osobne źródło przychodu działalność wykonywaną osobiście.

W myśl art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się m.in. przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Zakwalifikowanie przychodów do działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 2 ww. ustawy powoduje, iż na osobach fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, osobach prawnych i ich jednostkach organizacyjnych oraz jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jako płatnikach dokonujących wypłat z powyższego tytułu ciąży obowiązek określony w art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1 (art. 41 ust. 1a ww. ustawy).

Stosownie do art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania niektórych przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 ustala się w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 i 5-9, jeżeli kwota należności określona w umowie zawartej z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekracza 200 zł - w wysokości 18% przychodu.

Zryczałtowany podatek od przychodów wymienionych wyżej pobierany jest bez pomniejszania tych przychodów o koszty ich uzyskania (art. 30 ust. 3 ww. ustawy). Dodatkowo, przychody te nie łączą się z dochodami podlegającymi opodatkowaniu według skali podatkowej, co wynika z art. 30 ust. 8 powyższej ustawy.

Analiza normy prawnej wyrażonej w powyższym przepisie wskazuje, że opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma miejsce, gdy łącznie spełnione zostaną następujące warunki:

*   umowa zawarta jest z osobą niebędącą pracownikiem płatnika,

*   kwota należności z tytułu tej umowy nie przekracza 200 zł,

*   wysokość należności wynika z umowy.

Przepis art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obliguje płatnika do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z ww. tytułu.

Płatnik przekazuje zarówno kwoty pobranych zaliczek, jak i kwoty zryczałtowanego podatku dochodowego w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek na rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę, miejsce prowadzenia działalności lub miejsce zamieszkania płatnika (art. 42 ust. 1 powyższej ustawy). Dodatkowo, płatnik do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym przesyła deklarację roczną o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz o zryczałtowanym podatku dochodowym do urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę, miejsce prowadzenia działalności lub miejsce zamieszkania płatnika, co bezpośrednio wynika z art. 42 ust. 1a ww. ustawy.

Z przedmiotowego wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonuje wypłaty należności (ekwiwalentów) sędziom piłkarskim za sędziowanie podczas rozgrywek sportowych i w związku z tym jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Należności z tego tytułu wypłacane są sędziom na podstawie „Delegacji na zawody piłki nożnej” wystawionej przez Związek Piłki Nożnej, a ich wysokość ustalana na podstawie uchwały Polskiego Związku Piłki Nożnej. Sędziów na zawody sportowe wyznacza i deleguje Związek Piłki Nożnej. Osoby te nie są pracownikami Urzędu Gminy. Należności z ww. tytułu nie przekraczają kwoty 200 zł, ich rozliczenie następuje na druku, który sędzia otrzymuje od ……. zawierane umowy, które określałaby wysokość należności za sędziowanie podczas zawodów sportowych.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie zawiera żadnych umów z sędziami sportowymi na przeprowadzenie zawodów sportowych (np. zlecenia, o dzieło), a osoby te otrzymują ryczałt sędziowski za przeprowadzenie zawodów sportowych na podstawie rachunku według ustalonej tabeli stawek, to mimo że kwota należności nie przekracza kwoty 200 zł, a należność jest uzyskiwana przez osobę niebędącą pracownikiem płatnika (Wnioskodawcy), nie jest możliwe opodatkowanie tych przychodów zryczałtowanym podatkiem dochodowym, tj. na zasadach określonych w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten wymaga bowiem, aby podstawę do wypłaty ekwiwalentu sędziowskiego stanowiła zawarta umowa, a warunek ten nie został spełniony.

W takim przypadku uzyskane przez sędziów przychody za przeprowadzenie zawodów piłki nożnej podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Wnioskodawca jako płatnik obowiązany jest zatem zastosować do takiego przychodu koszty uzyskania przychodów określone zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. według skali podatkowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.