Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3/033/225/OBQ/10/PK-1556
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2011-04-08
Teza: Wartość wygranych, przyznanych w konkursie organizowanym i emitowanym na powszechnie dostępnej stronie internetowej, gdy jednorazowa wygrana nie przekracza kwoty 760 zł jest objęta zwolnieniem wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: internet-strona internetowa; konkursy; nagrody; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środki masowego przekazu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), Minister Finansów zmienia z urzędu interpretację indywidualną z dnia 14 października 2010 r., Nr IPPB2/415-668/10-3/AK, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w imieniu Ministra Finansów, uznającą za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku złożonym w dniu 26 lipca 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego, gdyż **stwierdza jej nieprawidłowość**.

Uzasadnienie

Dnia 14 października 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając – na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) - w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Interpretacja wydana została na wniosek złożony w dniu 26 lipca 2010 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest podmiotem dokonującym dystrybucji produktów kosmetycznych kilku znanych marek należących do spółek z grupy, do której należy Wnioskodawca. Produkty te sprzedawane są do hurtowni i sklepów. Wnioskodawca jest jedynym podmiotem uprawnionym przez dysponentów marek do dystrybucji towarów na terenie Polski. Aby zwiększyć popularność kosmetyków i poprzez to zwiększyć sprzedaż, Wnioskodawca organizuje konkursy, w których mogą wziąć udział osoby fizyczne, które nie prowadzą działalności gospodarczej. Konkursy ogłaszane są na stronach internetowych Wnioskodawcy oraz podmiotów współpracujących z Wnioskodawcą. Na stronach tych podawane do publicznej wiadomości są również regulaminy organizowanych przez Wnioskodawcę konkursów. Należy podkreślić, iż dostęp do stron internetowych, na których zamieszczane są opisane materiały nie jest w żaden sposób ograniczany, np. poprzez logowanie. Wręcz przeciwnie, strony te wraz z zawartością dotyczącą konkursów są łatwo dostępne dla każdej osoby zainteresowanej.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytanie:

czy nagrody uzyskiwane w organizowanych przez Wnioskodawcę konkursach mogą korzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wygrane w konkursach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu - jeśli jednorazowa wartość tych nagród nie przekracza kwoty 760 PLN?

Dokonując oceny prawnej stanu faktycznego Wnioskodawca uznał, iż nagrody w konkursie organizowanym przez Wnioskodawcę i ogłaszanym na stronie internetowej Wnioskodawcy lub jego kontrahentów podlegają zwolnieniu do wysokości 760 PLN.

Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) w środkach masowego przekazu (prasa, radio, telewizja) oraz w konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł.

Jak wynika z powyższego, intencją ustawodawcy było zwolnienie nagród w konkursach i grach z określonych dziedzin, których zasady zostały podane do publicznej wiadomości za pośrednictwem środków masowego przekazu. Ustawa nie zawiera jednak definicji „środków masowego przekazu”. W powołanym przepisie zawarte jest w nawiasie wyliczenie niektórych spośród obecnie funkcjonujących środków masowego przekazu. W opinii Wnioskodawcy wyliczenie to ma charakter jedynie przykładowy, nie zaś wyczerpujący. Różnicowanie skutków podatkowych w zależności od rodzaju danego środka masowego przekazu prowadziłoby do nieuzasadnionego różnicowania poszczególnych mediów, co przy okazji sprzeczne byłoby z zaznaczoną na wstępie ideą ustawodawcy.

Ponieważ ustawa nie definiuje pojęcia „środków masowego przekazu”, należy odwołać się do powszechnego rozumienia tego terminu. Według Internetowej Encyklopedii PWN, termin „środki masowego przekazu” (\`(...)\` media, środki masowego komunikowania) opisywany jest jako urządzenia, instytucje, za pomocą których kieruje się pewne treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności; prasa radio, telewizja także, tzw. nowe media: telegazeta, telewizja satelitarna, Internet. Wśród mediów masowych powyższe definicje wymieniają prasę.

Z kolei stosownie do przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm.) - termin „prasa” oznacza publikacje periodyczne, które nie tworzą zamkniętej, jednorodnej całości, ukazujące się nie rzadziej niż raz do roku, opatrzone stałym tytułem albo nazwą, numerem bieżącym i datą, a w szczególności dzienniki i czasopisma, serwisy agencyjne, stałe przekazy teleksowe, biuletyny, programy radiowe i telewizyjne oraz kroniki filmowe; prasą są także wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego przekazywania, w tym także rozgłośnie oraz tele– i radiowęzły zakładowe, upowszechniające publikacje periodyczne za pomocą druku, wizji, fonii lub innej techniki rozpowszechniania; prasa obejmuje również zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską (art. 7 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy). Zastosowanie analogii z powyższą definicją pozwala stwierdzić, iż niewątpliwie podobnie jak tradycyjne media, Internet spełnia te same zadania, to znaczy może służyć do publikacji określonych treści (np. ogłoszenie konkursu) nieograniczonej i anonimowej liczbie odbiorców.

Biorąc pod uwagę powyższe nie ma podstaw do różnego traktowania poszczególnych mediów, w zależności od sposobu, w jaki docierają one do masowego odbiorcy, co prowadzi do konkluzji, iż w przypadku konkursu ogłaszanego na stronach internetowych zastosowanie znajdzie art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy.

Stanowisko powyższe potwierdza również praktyka organów podatkowych, na przykład Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 26 kwietnia 2010 r. Nr IPPB4/415-134/10-2/JS słusznie wskazał, iż „literalne brzmienie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie daje jednoznacznej odpowiedzi, czy wymienione środki masowego przekazu, tj. prasa, radio i telewizja stanowią katalog zamknięty, czy też wymienione zostały przykładowo.”

Zatem stwierdzić należy, że użyte w powołanym przepisie określenie „(…) w środkach masowego przekazu” mieści w sobie również pojęcie Internetu, jako środka przekazu, pomimo, iż nie został on wprost wymieniony w dyspozycji powołanego przepisu. Wyłączona z tego zakresu będzie jedynie ta część Internetu, której krąg odbiorców jest ograniczony, tj. usługi poczty elektronicznej czy też strony dostępne przy użyciu odpowiedniego kodu, lub strony korporacyjne kierowane do ściśle określonego kręgu odbiorców, np: pracowników korporacji.

W związku z powyższym, w odniesieniu do konkursów i gier organizowanych i emitowanych na stronach internetowych ogólnodostępnych, czyli takich, do których swobodny dostęp ma każda osoba, i każda z nich może wziąć udział w ogłoszonym konkursie (grze), może mieć zastosowanie zwolnienie przedmiotowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto przepisy podatkowe posługują się pojęciami „gra” i „konkurs”, chociaż nie zawierają jego definicji. W tej sytuacji uzasadnione jest zastosowanie wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego, konkurs to „przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, mające określony program i dające możliwość wyboru przez eliminację najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp. zwykle wyróżnianych nagrodami”. Natomiast gra to „czynność o ustalonych zasadach, w której udział bierze zwykle kilka osób (rzadziej jedna), w celach rozrywkowych. Większość gier, choć nie wszystkie, ma charakter konkurencyjny i celem gracza bądź grupy graczy jest pokonanie pozostałych uczestników”.

„Równie ważna jak element współzawodnictwa jest strona formalna całego przedsięwzięcia. Konieczne jest bowiem sporządzenie regulaminu, w którym określona zostanie nazwa gry lub konkursu, organizator, uczestnicy, nagrody oraz sposób wyłonienia zwycięzców. Art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy jednoznacznie określa, iż zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych podlegają wygrane nagrody o jednorazowej wartości do 760 zł, otrzymywane przez zwycięzców danego konkursu czy gry. Zwolnienie to odnosi się do każdorazowej nagrody (wygranej) zdobytej w ramach pojedynczego konkursu, gry czy turnieju.

Biorąc pod uwagę powyższe, wartość wygranych, przyznanych w konkursie organizowanym i emitowanym na powszechnie dostępnej stronie internetowej, gdy jednorazowa wygrana nie przekracza kwoty 760 zł jest objęta zwolnieniem wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Zaprezentowane powyżej stanowisko znajduje oparcie również we wcześniejszej praktyce organów podatkowych. Takie samo rozstrzygnięcie podjął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie m.in. w interpretacji z dnia 16 kwietnia 2010 r. Nr IPPB2/415-52/10-2/AS, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 6 listopada 2009 r. Nr ITPB2/415-678/09/ENB, czy Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 20 października 2009 r. Nr ILPB2/415-755/09-2/ES.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając w imieniu Ministra Finansów, w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznał za prawidłowe.

Stanowisko to uzasadnił w następujący sposób.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Co do zasady, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy – w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Z regulacji ww. art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy podatkowej jednoznacznie wynika, iż wolą ustawodawcy jest, by zwolnieniem przedmiotowym objęta była – w granicach limitu 760 złotych – wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu.

Powołany wyżej przepis stanowi, że wygrane w konkursach i grach korzystają ze zwolnienia, pod warunkiem, że konkursy te są ogłaszane w środkach masowego przekazu (prasie, radiu i telewizji).

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie podkreślił, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „środki masowego przekazu”. Również w obowiązującym systemie prawnym brak jest legalnej definicji tego pojęcia. Według definicji Wydawnictwa PWN S.A. - środki masowego przekazu to środki komunikowania masowego, mass media, środki masowej informacji i propagandy, urządzenia, instytucje, za pomocą których kieruje się pewne treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności. Z kolei Internetowa Encyklopedia PWN definiuje pojęcie „środki masowego przekazu” (\`(...)\` media, media, środki masowego komunikowania) jako urządzenia, instytucje, za pomocą których kieruje się pewne treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności; prasa, radio, telewizja, także tzw. nowe media: telegazeta, telewizja satelitarna, Internet. Wśród mediów masowych powyższe definicje wymieniają prasę.

W rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm.) - „prasa” oznacza publikacje periodyczne, które nie tworzą zamkniętej, jednorodnej całości, ukazujące się nie rzadziej niż raz do roku, opatrzone stałym tytułem albo nazwą, numerem bieżącym i datą, a w szczególności: dzienniki i czasopisma, serwisy agencyjne, stałe przekazy teleksowe, biuletyny, programy radiowe i telewizyjne oraz kroniki filmowe; prasą są także wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego przekazywania, w tym także rozgłośnie oraz tele– i radiowęzły zakładowe, upowszechniające publikacje periodyczne za pomocą druku, wizji, fonii lub innej techniki rozpowszechniania; prasa obejmuje również zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską (art. 7 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy). Zastosowanie analogii z powyższą definicją pozwala stwierdzić, iż niewątpliwie podobnie jak tradycyjne media, Internet spełnia te same zadania, tj. może służyć do publikacji określonych treści (np: ogłoszenie konkursu) nieograniczonej i anonimowej liczbie odbiorców.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, iż literalne brzmienie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie daje jednoznacznej odpowiedzi, czy wymienione środki masowego przekazu, tj. prasa, radio i telewizja stanowią katalog zamknięty, czy też wymienione zostały przykładowo.

Zatem, stwierdzić należy, że użyte w powołanym przepisie określenie „\[\`(...)\`\] w środkach masowego przekazu” mieści w sobie również pojęcie Internetu, jako środka przekazu, pomimo, iż nie został on wprost wymieniony w dyspozycji powołanego przepisu. Wyłączona z tego zakresu będzie jedynie ta część Internetu, której krąg odbiorców jest ograniczony, tj. usługi poczty elektronicznej, czy też strony dostępne przy użyciu odpowiedniego kodu, lub strony korporacyjne kierowane do ściśle określonego kręgu odbiorców, np: pracowników korporacji.

W związku z powyższym, w odniesieniu do konkursów i gier organizowanych i emitowanych na stronach internetowych ogólnodostępnych, czyli takich, do których swobodny dostęp ma każda osoba, i każda z nich może wziąć udział w ogłoszonym konkursie (grze), może mieć zastosowanie zwolnienie przedmiotowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto przepisy podatkowe posługują się pojęciami „gra” i „konkurs”, chociaż nie zawierają jego definicji. W tej sytuacji uzasadnione jest zastosowanie wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego, konkurs to "przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, mające określony program i dające możliwość wyboru przez eliminację najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp. zwykle wyróżnianych nagrodami". Natomiast gra to „czynność o ustalonych zasadach, w której udział bierze zwykle kilka osób (rzadziej jedna), w celach rozrywkowych. Większość gier, choć nie wszystkie, ma charakter konkurencyjny i celem gracza bądź grupy graczy jest pokonanie pozostałych uczestników”. Równie ważna jak element współzawodnictwa jest strona formalna całego przedsięwzięcia. Konieczne jest bowiem sporządzenie regulaminu, w którym określona zostanie nazwa gry lub konkursu, organizator, uczestnicy, nagrody oraz sposób wyłonienia zwycięzców. Art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy jednoznacznie określa, iż zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych podlegają wygrane nagrody o jednorazowej wartości do 760 zł, otrzymywane przez zwycięzców danego konkursu czy gry. Zwolnienie to odnosi się do każdorazowej nagrody (wygranej) zdobytej w ramach pojedynczego konkursu, gry czy turnieju.

W związku z powyższym, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, iż wartość wygranych, przyznanych w konkursie organizowanym i emitowanym na powszechnie dostępnej stronie internetowej, gdy jednorazowa wygrana nie przekracza kwoty 760 zł jest objęta zwolnieniem wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zauważył, iż w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organu podatkowego, orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Za niezgodne z przepisami ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, należy uznać stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, iż w przedmiotowej sprawie stosuje się przepis art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w konsekwencji nagrody wydane w ramach takiego konkursu korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, jeżeli jednorazowa wartość tych nagród nie przekracza kwoty 760 zł.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ustawy określono źródła przychodów wyszczególniając m.in. inne źródła (pkt 9). Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nie należące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi, że od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy, wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

W ocenie Ministra Finansów, warunkiem zastosowania przedmiotowego zwolnienia w stosunku do wygranych w konkursach, których jednorazowa wartość nie przekracza kwoty 760 zł, jest rodzaj konkursu. Mianowicie musi to być konkurs z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa lub sportu, a w przypadku konkursów z innych dziedzin wyłącznie taki, którego organizatorem i emitentem (ogłaszającym) są środki masowego przekazu. Zatem w przypadku wygranych w konkursach ogłaszanych w mass mediach, dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia, nie jest wystarczającym fakt, że informacja o konkursie została przekazana w środkach masowego przekazu. Literalne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy wymaga bowiem, aby konkursy takie były zarówno ogłaszane (emitowane) przez mass media, jak i środki masowego przekazu były ich organizatorem. Świadczy o tym użyty w treści omawianej normy spójnik „i” w wyrażeniu „organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio, telewizja)”.

W tym miejscu istotnym wydaje się przypomnienie ugruntowanego, wielokrotnie prezentowanego przez Trybunał Konstytucyjny w swych orzeczeniach poglądu, iż „wszelkie normy wprowadzające zwolnienia przedmiotowe mają charakter odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania według jednakowych, tych samych dla każdego podatnika zasad”. Konsekwencją powyższego jest wyjątkowy charakter ulg, odliczeń i zwolnień pojmowanych ściśle i nierozszerzająco. Dlatego też enumeratywny katalog zwolnień przedmiotowych w ustawie, nie może być poprzez interpretację rozszerzany.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego nie wynika natomiast, że Wnioskodawca (będący organizatorem konkursu) należy do instytucji zaliczanych do środków masowego przekazu. W treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazano jedynie, że konkurs został ogłoszony na stronie internetowej Wnioskodawcy oraz w prasie i telewizji. Nie kwestionując zatem znaczenia Internetu jako środka komunikacji we współczesnym świecie, nie sposób uznać, iż w przedstawionym stanie faktycznym zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy.

W konsekwencji, wygrana w konkursie stanowi przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy. Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat lub świadczeń niepieniężnych z tytułu omawianych wygranych, są obowiązane - jako płatnicy - do poboru 10% zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 41 ust. 4 z uwzględnieniem postanowień art. 41 ust. 7 pkt 1 ustawy. W terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek, kwotę pobranego podatku płatnik jest obowiązany przekazać na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby (art. 42 ust. 1 ustawy). Dodatkowo, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku, w którym zwycięzca konkursu otrzymał wygraną (nagrodę), płatnik jest obowiązany przesłać do urzędu skarbowego właściwego dla płatnika roczną deklarację, o której mowa w art. 42 ust. 1a ustawy (tzw. PIT-8AR).

W świetle powyższego, należało zmienić z urzędu interpretację indywidualną z dnia 14 października 2010 r., Nr IPPB2/415-668/10-3/AK wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.