Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.74.2025.2.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-17
Teza: Ustalenie, czy wpłaty na fundusz remontowy od właścicieli
lokali są przychodem zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o
podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz remontowy
przychód
wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Pieniądze i wartości pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie

    ustalenia, czy wpłaty na fundusz remontowy od właścicieli lokali są przychodem zgodnie z
    art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz czy wpłaty na
    fundusz remontowy od właścicieli lokali należy wykazywać w CIT-8 w sekcji D.1 pkt 53.
    Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 11 marca 2025 r. Znak:
    0111-KDIB2-1.4010.74.2025.1.AJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 21
    marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Fundusz remontowy, chociaż nie jest obowiązkowy, stanowi bardzo istotną część
    funkcjonowania wspólnoty mieszkaniowej. Pozwala na zgromadzenie odpowiedniego
    budżetu koniecznego w razie potrzeby przeprowadzenia remontów czy też bieżących
    napraw. Jest bardzo potrzebny, aby wspólnota działała sprawnie. Pokrywane są z niego
    niezbędne remonty, których koszty mogą być bardzo wysokie. Celem prowadzenia
    funduszu remontowego są między innymi takie prace jak: termomodernizacja budynku,
    remont dachu, wymiana instalacji elektrycznej, wodnej, kanalizacyjnej czy ciepłowniczej,
    zagospodarowanie wspólnego terenu zewnętrznego, osuszanie fundamentów, renowacja
    wind czy odmalowanie klatek schodowych.
    We Wspólnocie Mieszkaniowej (...) w drodze głosowania została podjęta Uchwała przez
    członków wspólnoty (w każdym roku podatkowym od momentu zawiązania się Wspólnot)
    o ustanowieniu funduszu remontowego i gromadzeniu, na osobnym rachunku
    bankowym, środków z zaliczek na fundusz remontowy. Stawkę wpłat na fundusz
    remontowy w danym roku precyzuje uchwała podjęta na zebraniu wspólnoty
    mieszkaniowej. Na fundusz remontowy składają się wszyscy członkowie wspólnoty.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o własności lokali członkowie wspólnoty pokrywają koszty
    remontów.
    Zarząd wspólnoty nie może bez upoważnienia rozporządzać środkami z funduszu,
    wszystkie sprawy odnoszące się do funduszu remontowego podejmowane są w formie
    uchwały, którą poprzedza głosowanie. Fundusze, które nie zostały wykorzystane w danym
    roku przechodzą na rok następny. Przedmiotem należnej wpłaty jest fundusz remontowy
    w takiej wysokości, w jakiej planowane są koszty, zaś wpłaty przekraczające tą wysokość -
    nawet jeżeli są uchwalone przez Wspólnotę - stanowią przychody na pokrycie przyszłych
    wydatków.
    Pytania
      1. Czy wpłaty na fundusz remontowy od właścicieli lokali są przychodem zgodnie z art.
        12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
      2. Czy wpłaty na fundusz remontowy od właścicieli lokali należy wykazywać w CIT-8 w
        sekcji D.1 pkt 53 ?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Wspólnota Mieszkaniowa uznaje, że na mocy art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych - wpłaty na Fundusz Remontowy nie stanowią przychodu
    wspólnoty i nie należy ich wykazywać w formularzu CIT-8 sekcja D pkt 53. Podkreślamy, że
    zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o własności lokali to członkowie wspólnoty pokrywają
    koszty remontów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994
    r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1048; dalej: „uwl”).

    Zgodnie z art. 6 uwl:
    Ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy
    wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać
    zobowiązania, pozywać i być pozwana.
    Ponadto, w myśl art. 3 ust. 2 i 3 powyższej ustawy:
    Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą
    wyłącznie do użytku właścicieli lokali.
    Udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada
    stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń
    przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami
    do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali niewyodrębnionych w
    nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej tych lokali wraz z
    powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich
    lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278; dalej: „ustawa o CIT”):
    Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających
    osobowości prawnej, z wyjątkiem przedsiębiorstw w spadku i spółek niemających
    osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3.
    Wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,
    zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o CIT, są podatnikami podatku dochodowego od osób
    prawnych.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
    przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem
    opodatkowania jest przychód.
    Z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT wynika, że:
    dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art.
    24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
    przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
    uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Taka, a nie inna konstrukcja przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o CIT powoduje więc, że
    kluczowe znaczenie dla ustalenia zasad opodatkowania podatkiem dochodowym mają: po
    pierwsze – przychód, a po drugie – koszty jego uzyskania.
    I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
    przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
    za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
    rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
    kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa
    się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po
    wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Z kolei na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych
    przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z
    ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Aby prawidłowo zastosować powyższe przepisy w odniesieniu do Wspólnoty
    Mieszkaniowej i jej działalności w zakresie gospodarki zasobami mieszkaniowymi, należy
    przywołać w tym miejscu art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych gdyż ustalony w powyższy sposób dochód (art. 7 ust. 2 ustawy o CIT) może być
    przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o CIT.
    Kwestia zwolnienia jednak nie jest przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że we Wspólnocie Mieszkaniowej (...) w drodze
    głosowania została podjęta Uchwała przez członków wspólnoty (w każdym roku
    podatkowym od momentu zawiązania się Wspólnot) o ustanowieniu funduszu
    remontowego i gromadzeniu, na osobnym rachunku bankowym, środków z zaliczek na
    fundusz remontowy. Celem prowadzenia funduszu remontowego są między innymi takie
    prace jak: termomodernizacja budynku, remont dachu, wymiana instalacji elektrycznej,
    wodnej, kanalizacyjnej czy ciepłowniczej, zagospodarowanie wspólnego terenu
    zewnętrznego, osuszanie fundamentów, renowacja wind czy odmalowanie klatek
    schodowych.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wpłaty na fundusz remontowy od właścicieli
    lokali są przychodem zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych oraz czy wpłaty te należy wykazywać w CIT 8 w sekcji D.1. pkt 53.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości ponownie wskazać należy że zgodnie z art. 12 ust.1
    ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności
    otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe, co oznacza, że
    bez znaczenia jest źródło pochodzenia tych środków, tzn. czy zostały one wypracowane
    wskutek prowadzenia działalności gospodarczej, uzyskane jako pożytki zrealizowane przez
    wspólnotę z nieruchomości wspólnej czy też otrzymane w inny przewidziany tą ustawą
    sposób. Oznacza to, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na rachunek wspólnoty
    stanowią, w rozumieniu ustawy podatkowej, przychód. Dotyczy to również uiszczonych
    przez członków wspólnoty zaliczek na fundusz remontowy.
    Fakt, że z uiszczonych przez członków Wspólnoty zaliczek na fundusz remontowy
    pokrywane są niezbędne remonty, oraz że zaliczki, które nie zostały wykorzystane w
    danym roku przechodzą na rok następny nie przesądza, że kwoty tych zaliczek nie są
    środkami pieniężnymi otrzymanymi przez podatnika, czyli wspólnotę mieszkaniową, w
    rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Do wpłat tych nie ma zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, w myśl którego do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub
    zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w
    następnych okresach sprawozdawczych. Istotą wspólnoty nie jest bowiem świadczenie
    usług na rzecz członków wspólnoty, a jedynie gromadzenie środków i dokonywanie z nich
    opłat niezbędnych dla utrzymania lokali w należytym stanie. Jednocześnie omawiane
    wpłaty zaliczek na fundusz remontowy nie znajdują się w zamkniętym katalogu art. 12 ust.
    4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie sformułowano również
    ogólnego wyłączenia w przypadku otrzymania zaliczek służących pokryciu kosztów. W
    związku z powyższym, środki pieniężne, na moment ich otrzymania przez podatnika -
    powinny być rozpoznawane dla celów podatkowych jako przychód, o którym mowa w art.
    12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. otrzymane kwoty stanowić będą przychód podatkowy w
    dacie otrzymania poszczególnych zaliczek. Jednocześnie kwoty wydatkowane z funduszu

    remontowego mogą stanowić koszty podatkowe. Przedmiotem zwolnienia z art. 17 ust. 1
    pkt 44 ustawy o CIT, może być natomiast stosownie ustalony dochód, stanowiący
    nadwyżkę przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Tym samym skoro wpłaty na fundusz remontowy stanowią przychód zgodnie z art. 12 ust.
    1 to należy go wykazać w deklaracji CIT-8 jako przychód ze źródeł położonych na
    terytorium RP bez względu na to czy przychód ten podlega opodatkowaniu czy też
    zwolnieniu.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawili Państwo we wniosku i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.