Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-308/08/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-07-03
Teza: Brak obowiązku wykazywania w deklaracjach VAT-7 obrotu od czynności dokonywanych na terenie innego państwa członkowskiego.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa; dokumentowanie; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; świadczenie-miejsce świadczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 kwietnia 2008 r. (data wpływu 3 kwietnia 2008 r.), uzupełniony pismem z dnia 23 czerwca 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wykazywania w deklaracji VAT-7 czynności dokonywanych na terenie innego państwa członkowskiego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 23 czerwca 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku wykazywania w deklaracji VAT-7 czynności dokonywanych na terenie innego państwa członkowskiego.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej produkuje wyroby, które następnie przemieszcza do wynajętych magazynów znajdujących się na terenie 4 państw Unii Europejskiej: Danii, Niemiec, Francji i Wielkiej Brytanii. Spółka zarejestrowała się jako podatnik podatku od wartości dodanej na terenie tych krajów. W każdym przypadku przemieszczenia Spółka wystawia fakturę ze stawką 0% na wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Wyroby pozostają własnością Spółki do momentu odbioru ich przez finalnego nabywcę. W momencie przesunięcia zapasów nie zawsze znany jest ostateczny nabywca. Wysyłka odbywa się na podstawie planów sprzedaży spółki zajmującej się dystrybucją. W momencie odbioru towarów z magazynu przez ostatecznego nabywcę, Wnioskodawca wystawia fakturę ze stawką właściwą dla sprzedaży tego towaru w danym kraju z numerem identyfikacji podatkowej uzyskanym w tym kraju. W każdym z krajów, do których Spółka przemieszcza swoje wyroby, występuje tylko sprzedaż krajowa, tzn. nabywca zawsze pochodzi z tego kraju, w którym znajdują się w magazynie towary. Dostawy realizowane są na warunkach DDU.

W piśmie uzupełniającym wskazano ponadto, iż Spółka w każdym z 4 krajów UE, do których przemieszcza swoje wyroby, dokonuje ich sprzedaży wystawiając faktury z numerami identyfikacji podatkowej tych krajów. Zakupy, które Spółka nabywa na terenie ww. krajów mają charakter uboczny i są zaliczane do kosztów ogólnozakładowych. Na chwilę złożenia wniosku zakupy dokonywane są jedynie w Danii i są to: zakupy usług hotelowych, najem powierzchni magazynowych itp. Spółka nie nabywa surowców, usług obcych, które byłyby bezpośrednio związane ze sprzedażą dokonywaną na terenach ww. państw. W każdym z krajów Spółka składa deklaracje rozliczeniowe podatku od wartości dodanej i dokonuje płatności podatku należnego do właściwych urzędów skarbowych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy sprzedaż (obrót) dokonana na terenie innego państwa członkowskiego i podlegająca obowiązkowi podatkowemu w tym kraju musi zostać wykazana w deklaracji VAT-7 składanej przez Spółkę w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 86 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług obrót z tytułu sprzedaży dokonanej na terytorium innego państwa członkowskiego należy wykazać w składanej w Polsce deklaracji VAT-7 w rubryce 21.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Podatnikami, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 8 powołanej ustawy, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą:

1.  dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami;
2.  czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7.

Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Szczegółowe informacje dotyczące ww. deklaracji podatkowych i ich prawidłowego wypełniania, Minister Finansów, na podstawie art. 99 ust. 14 ustawy, określił w drodze rozporządzenia z dnia 19 września 2005 r. w sprawie wzoru deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 185, poz. 1545).

W punkcie 3 objaśnień do części C deklaracji zapisano: w poz. 21 wykazuje się dostawę towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 ustawy, lub prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy.

Z wniosku wynika, że Spółka przemieszczając swoje wyroby do magazynów znajdujących się na terenach innych krajów członkowskich, rozpoznaje wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W momencie odbioru wyrobów przez nabywcę z magazynu położonego w innym kraju członkowskim, Spółka wystawia fakturę ze stawką właściwą dla sprzedaży tego towaru w tym kraju członkowskim. Ze względu na fakt, iż Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej na terenie każdego z 4 krajów członkowskich, na terenie tych krajów ma miejsce sprzedaż krajowa, którą Spółka rozlicza składając w każdym z tych krajów deklaracje i odprowadzając podatek należny. Ze złożonego wniosku nie wynika, aby Spółka dokonywała importu lub nabyć towarów (usług) dotyczących dostaw towarów dokonywanych poza terytorium kraju.

W związku z powyższym nie jest wypełniona przesłanka wskazująca na obowiązek wykazywania w deklaracji (w polu 21) obrotu z tytułu dostaw dokonywanych poza terytorium kraju.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.