Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-205/07-2/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2007-12-05
Teza: Obowiązki komornika sądowego przy sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji komorniczej i stawka podatku VAT dla tej dostawy.
Słowa kluczowe: komornik-komornik sądowy; licytacja; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; płatnik; stawka-stawki podatku; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 18; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana A. M., Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ś. Ś., przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2007 r. (data wpływu 7 września 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji komorniczej **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 września 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji komorniczej.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca jest Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym w Ś. Ś. W ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego z majątku dłużnika (podatnika podatku VAT), zamierza sprzedać nieruchomość w drodze licytacji komorniczej. Egzekucja została skierowana do nieruchomości zabudowanej położonej we wsi K., działka nr X o powierzchni 0,1724ha. Zabudowę nieruchomości stanowią obiekty po byłej mleczarni, w tym podpiwniczony, dwukondygnacyjny budynek produkcyjno-biurowy z rampą załadowczą, pochodzący z okresu międzywojennego wraz z zespołem przyległych, parterowych dobudówek produkcyjno-magazynowych bez podpiwniczenia pochodzących z okresu powojennego. Powierzchnia użytkowa zabudowy wynosi 854,2m. Zużycie techniczne i funkcjonalne obiektu wynosi ok. 50%. Stan techniczny i funkcjonalny oraz standard wykończenia ww. budynków jest średni, niezadowalający. Pozostałą zabudowę stanowią budynek gospodarczy w stanie kwalifikującym go do likwidacji, podziemny zbiornik wody pitnej, komin przemysłowy (aktualnie nieeksploatowany). Teren jest utwardzony o powierzchni betonowej, ogrodzony. Plan zagospodarowania przestrzennego gminy K. utracił swą ważność. W świetle ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K. przedmiotowa nieruchomość stanowi teren działalności gospodarczej.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy wskutek sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji komorniczej, Komornik Sądowy jest zobowiązany odprowadzić podatek VAT i jaka jest stawka tego podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa nieruchomości wymienionej we wniosku podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 22%.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, gdzie przez dostawę, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22% podstawy opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Generalnie dostawa gruntów zabudowanych wykorzystywanych do działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu stawką w wysokości 22%. Ponadto na podstawie art. 29 ust. 5 cyt. ustawy w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Ustawodawca daje jednak podatnikom możliwości stosowania zwolnień podatkowych. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane, na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, rozumie się budynki i budowle lub ich części – jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat. Oznacza to, że jeżeli przedmiotowe nieruchomości (budynki i budowle) spełniają oba te warunki łącznie, to ich dostawa wraz z gruntem, na którym są posadowione korzysta ze zwolnienia przedmiotowego.

Stosowanie zwolnienia, o którym mowa wyżej, ustawodawca ograniczył jednak przepisem art. 43 ust. 6 ustawy o VAT, który stanowi, że zwolnienia nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat.

Zgodnie z przepisem art. 18 ustawy o VAT, komornik sądowy wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, jest płatnikiem podatku od towarów i usług od dostawy dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów. Obowiązki płatnika podatku VAT zostały określone w art. 8 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że płatnik obowiązany jest do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Egzekucja z nieruchomości, zgodnie z art. 921 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296), należy do komornika sądowego, w którego okręgu nieruchomość jest położona. Poza wymienionymi wyżej obowiązkami komornika sądowego jako płatnika VAT, wynikającymi z art. 8 Ordynacji podatkowej, obowiązują jeszcze te wynikające z przepisów wykonawczych. Zgodnie z § 24 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r. Nr 95 poz. 798), komornik sądowy wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów powołanej wyżej ustawy z dnia 17 listopada 1964 r., w przypadku sprzedaży towarów pochodzących z majątku dłużnika będącego podatnikiem VAT, wystawia w imieniu dłużnika i na jego rachunek fakturę potwierdzającą dokonanie sprzedaży tych towarów. Faktura dokumentująca tego typu sprzedaż, poza elementami określonymi w § 9 i § 11 ust. 1 powołanego rozporządzenia, w myśl § 24 ust. 3, powinna zawierać dodatkowo nazwę i adresy organów egzekucyjnych. Ponadto jako sprzedawcę wpisuje się w fakturze nazwę i adres dłużnika, przy czym za podpisy osób uprawnionych do wystawienia faktury uważa się podpis kierownika organu egzekucyjnego (lub osób przez niego upoważnionych). Kopię faktury, o której mowa wyżej, zgodnie z § 24 ust. 4 cytowanego rozporządzenia, organ egzekucyjny przekazuje dłużnikowi, zachowując jedną kopię w swojej ewidencji.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że egzekucja nieruchomości wystawionej na sprzedaż prowadzona jest z majątku dłużnika będącego podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku z tym, w świetle obowiązujących przepisów, komornik sądowy jako płatnik podatku VAT, podatek od sprzedawanej nieruchomości zobowiązany jest naliczyć, pobrać i wpłacić we właściwym terminie organowi podatkowemu, a ponadto zgodnie z § 24 powołanego rozporządzenia wystawić fakturę VAT.

Co do zasady sprzedaż nieruchomości, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu stawką podstawową podatku VAT w wysokości 22%. Jednakże jeżeli sprzedawana nieruchomość spełnia przesłanki wynikające z art. 43 ust 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług (z zastrzeżeniem art. 43 ust. 6), można mówić o sprzedaży towaru używanego i zastosować zwolnienie od podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.