Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-125/09-2/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-03-23
Teza: rozliczenie faktury, w sytuacji gdy Podatnik nie posiada jej fizycznie
Słowa kluczowe: faktura-duplikat faktury; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 04.02.2009r. (data wpływu 09.02.2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia faktury, w sytuacji gdy Podatnik nie posiada jej fizycznie - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.02.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia faktury, w sytuacji gdy Podatnik nie posiada jej fizycznie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

A Sp. z o. o. w 2004 wygrała przetarg na dostawę mobilnej pracowni rentgenograficznej. W/w pracownia została zarejestrowana jako wyrób medyczny. Projekt i wykonanie pracowni wg wytycznych Spółki został zlecony firmie B Sp. z o. o., przedstawiając informację, że pracownia ta objęta jest stawką VAT w wysokości 7%.

Firma B wystawiła fakturę ze stawką VAT 22%. A Sp. z o. o. odesłała fakturę jako obciążoną wadą i odmówiła zapłaty. Oprócz tego Spółka A odmówiła odebrania pracowni. Ponieważ wykonana została ona w sposób wadliwy i niekompletny.

Firma B nie dostarczyła faktury ze stawką 7%, natomiast skierowała sprawę do sądu. Sądy I i II instancji nie uwzględniły żądania A Sp. z o. o. i nakazały zapłatę pełnej kwoty ze stawką VAT 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jaki sposób A powinna zaksięgować obecnie po upływie prawie 4 lat fakturę, której fizycznie nie posiada ( firma B odmówiła przesłania duplikatu ) a faktura naszym zdaniem powinna być obciążona stawką VAT 7%?

Zdaniem wnioskodawcy

Według stanowiska Wnioskodawcy, firma B Sp. z o. o. powinna wystawić właściwą fakturę VAT tj. ze stawką VAT 7%, właściwą dla wyrobu medycznego. Tylko taka faktura może stanowić podstawę do dokonania zapłaty. B Sp. z o. o. nie może odmówić wydania duplikatu faktury. Sądy I i II instancji nieprawidłowo oceniły przepisy ustawy prawo podatkowe nieuwzględniając konieczności wystawienia przez firmę B Sp. z o. o. wolnej od wad faktury i nakazując zapłatę na podstawie faktury obarczonej wadą prawną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,2.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

*   z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;

Zgodnie z powyższym ustawodawca wyraźnie wskazał na podstawie jakich dokumentów Podatnik może dokonać odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabywanych towarów i usług. Wynika z tego, iż cytowane przepisy pozwalają na odliczenie podatku naliczonego jedynie w sytuacjach, gdy wydatki udokumentowane są m.in. fakturami VAT.

W myśl § 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, jeżeli oryginał faktury lub faktury korygującej ulegnie zniszczeniu albo zaginie, sprzedawca na wniosek nabywcy ponownie wystawia fakturę lub fakturę korygującą, zgodnie z danymi zawartymi w kopii tej faktury lub faktury korygującej.

W zaprezentowanym w treści wniosku stanie faktycznym Wnioskodawca, podkreśla fakt, że kontrahent odmówił przesłania duplikatu faktury dokumentującej przedmiotową dostawę pracowni rentgenograficznej. Ponadto wskazuje, że uprzednio nadesłaną fakturę odesłał, jako obciążoną wadą, odmawiając jej zapłaty. W myśl § 20 w/w rozporządzenia należy zauważyć, iż ustawodawca dopuszcza możliwość wystawienia duplikatu faktury jedynie w sytuacji, gdy oryginał ulegnie zniszczeniu lub też zaginie, jednakże żadna z tych okoliczności nie miała miejsca, stąd też kontrahent nie ma podstaw prawnych do wystawienia duplikatu faktury.

Biorąc pod uwagę przywołane powyżej przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż w trybie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, Wnioskodawca nie może dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu wydatków na towary i usługi poniesionych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w sytuacji, gdy nie posiada dokumentu stwierdzającego ich nabycia tj. faktury.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.