Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.424.2019.1.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-29
Teza: Jeżeli Wnioskodawca środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości, nabytych w 2015 r. na podstawie umowy darowizny, przeznaczy na budowę budynku mieszkalnego (usytuowanego na działce stanowiącej jego własność), w okresie trzech lat, od dnia sprzedaży, wówczas w powyższej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia pozostałych wymogów warunkujących uzyskanie przedmiotowego zwolnienia. Należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem nabycia prawa do przedmiotowego zwolnienia jest wydatkowanie przychodu ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe, w tym na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, w terminie dwóch lat od dnia sprzedaży. Skoro ww. przepis stanowi, że ulga w postaci zwolnienia od podatku uzyskanego ze sprzedaży przychodu warunkowana jest wydatkowaniem dającej się konkretnie określić wartości tego przychodu na określony cel, w określonym dwuletnim terminie, to nie można zastosować przedmiotowego zwolnienia jedynie w oparciu o przedstawioną przez podatnika argumentację dotyczącą budowy domu. Nabycie prawa do zwolnienia nie może bowiem spowodować wskazanie szacowanej wartości nakładów poniesionych na budowę domu. O zakresie bowiem zwolnienia podatkowego może decydować jedynie wartość efektywnie poniesionych nakładów.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; kredyt-spłata kredytu; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przychód; zbycie-odpłatne zbycie; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 sierpnia 2019 r. (data wpływu 29 sierpnia 2019 r o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest**:

*   w części dotyczącej braku powstania przychodu z tytułu nabycia 1/2 udziału w Nieruchomości Nr 1 nabytej przez Wnioskodawcę w 2013 roku - **prawidłowe**,

*   w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 z tytułu przeznaczenia środków pieniężnych na budowę domu - **prawidłowe**,

*   w pozostałej części - **nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca pozostawał w związku partnerskim z A. Z., który zmarł 13 czerwca 2015 r. nie pozostawiając po sobie testamentu. Spadek po A. Z. nabyli jego spadkobiercy ustawowi, którzy zdecydowali się na przekazanie go w całości jego dotychczasowemu partnerowi życiowemu, który prowadził wspólnie z nim gospodarstwo domowe. Tym sposobem, na podstawie umowy darowizny zawartej 31 lipca 2015 r., Wnioskodawca nabył cały spadek po A. Z. od jego spadkobierców i zobowiązał się do spłacenia wszelkich długów spadkowych po nim.

W skład spadku wchodziły m.in. następujące aktywa:

1.  Lokal mieszkalny nr 1 o pow. 53,50 m2, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer (…) (dalej jako „Nieruchomość Nr 1”), z którego własnością związany jest udział wynoszący 535/357675 w nieruchomości wspólnej.
2.  Udział w wysokości 1/2 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego Nr 2, o powierzchni 17 m2 (dalej jako „Nieruchomość Nr 2”), dla którego to prawa Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer (…) współuprawnionym do pozostałej części przedmiotowego prawa jest Wnioskodawca.
3.  Lokal mieszkalny Nr 3 o powierzchni 74,53 m2, dla którego Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą numer (…) (dalej jako „Nieruchomość Nr 3”).

Nieruchomość Nr 1 spadkodawca nabył na podstawie umowy sprzedaży z dnia 18 września 2012 r., zakup spadkodawca sfinansował ze środków uzyskanych dzięki umowie kredytu z dnia 14 grudnia 2011 r., zawartej z Bankiem, na mocy której Bank udzielił mu kredytu w wysokości 100.640,00 EUR (dalej jako „Umowa Kredytowa 1”). Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu stanowiącego Nieruchomość Nr 2 Wnioskodawca nabył na podstawie umowy sprzedaży z dnia 9 lipca 2013 r., zawartej przed notariuszem (…), za cenę 140.000,00 zł. Następnie, umową sprzedaży z dnia 4 kwietnia 2014 r. zawartą przed notariuszem Wnioskodawca sprzedał udział w wysokości 1/2 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu stanowiącym nieruchomość Nr 2 spadkodawcy za cenę 70.000,00 zł. Nieruchomość Nr 3 spadkodawca nabył na mocy umowy sprzedaży zawartej 4 października 2005 r. przed notariuszem za cenę 130.000,00 zł. Zakup nieruchomości Nr 3 spadkodawca finansował ze środków pozyskanych z kredytu bankowego, udzielonego umową o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „M(…)” Nr………/2005 zawartą z Bankiem …..2005 r., uzyskując kredyt na kwotę 130.000,00 zł, waloryzowany we franku szwajcarskim (dalej jako „Umowa Kredytowa 2”).

W wyniku umownego nabycia spadku, Wnioskodawca zobowiązany został do spłaty zobowiązań spadkodawcy z tytułu obu wymienionych wyżej kredytów. Dnia 2 marca 2016 r. zawarł aneks do umowy Kredytowej 1, wstępując do umowy na miejsce spadkodawcy i zmieniając niektóre postanowienia umowy oraz określając pozostałą do spłaty kwotę kredytu jako 88.906, 79 zł. Umowa Kredytowa 2 została przez Bank wypowiedziana. Wnioskodawca, jako zobowiązany do spłaty zobowiązań wynikających m.in. z przedmiotowej umowy, zawarł z Bankiem umowę o spłatę długu z tytułu Umowy Kredytowej 2, w pozostałej do spłaty kwocie 139.858,33 PLN, waloryzowanej już w złotych polskich (dalej jako „umowa o spłatę”). Wnioskodawca umową sprzedaży z dnia 7 stycznia 2019 r. zawartą przed notariuszem za Repertorium (…)/2019 zbył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego stanowiącego Nieruchomość Nr 2 za kwotę 195.000,00 zł. Z połowy ceny uzyskanej ze sprzedaży Wnioskodawca spłacił kredyt zaciągnięty Umową Kredytową 2.

Ponadto, Wnioskodawca umową sprzedaży z dnia 3 lipca 2019 r. zawartą przed notariuszem za Repertorium (…)/2019 zbył Nieruchomość Nr 3. Ze środków pozyskanych ze sprzedaży Wnioskodawca zamierza spłacić kredyt zaciągnięty Umową Kredytową 1.

Wnioskodawca planuje również sprzedaż Nieruchomości Nr 1 i przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży na swój własny cel mieszkaniowy w postaci budowy domu na działce, której jest właścicielem. Wnioskodawca planuje wydatkować na ten cel również drugą połowę uzyskanych ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego stanowiącego Nieruchomość Nr 2.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca winien jest zapłacić podatek dochodowy od dochodu z tytułu zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, stanowiącego Nieruchomość Nr 2?
2.  Czy Wnioskodawca winien jest zapłacić podatek dochodowy od dochodu z tytułu zbycia Nieruchomości Nr 3?
3.  Czy Wnioskodawca winien będzie zapłacić podatek dochodowy od dochodu z tytułu zbycia Nieruchomości Nr 1?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż podatek dochodowy od dochodu uzyskanego ze sprzedaży Nieruchomości Nr 2 nie będzie należny. Zgodnie z art. 3 ust. 2b pkt 4) ustawy za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności m.in. dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości. Zaś zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy źródłem przychodu jest odpłatne zbycie m.in. a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wyniku działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Wnioskodawca nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu stanowiącego Nieruchomość Nr 2 na podstawie umowy sprzedaży z dnia 9 lipca 2013 r. Następnie Wnioskodawca zbył na rzecz spadkodawcy dnia 4 kwietnia 2014 r. udział w wysokości 1/2 w przedmiotowym prawie. Rzeczony udział wszedł w skład spadku po spadkodawcy i tym samym Wnioskodawca w dacie nabycia spadku stał się ponownie uprawnionym z jego tytułu. Od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło pierwotne nabycie przez Wnioskodawcę upłynęło więc do daty zbycia ponad 5 lat (7 stycznia 2019 r.). Tym samym, zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu stanowiącego przedmiotową nieruchomość w zakresie udziału 1/2 nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy.

Spadkodawca nabył udział w prawie 4 kwietnia 2014 r., odpłatne zbycie wchodzącej w skład spadku po nim 1/2 udziału w prawie stanowi więc źródło przychodu (dochodu) w rozumieniu ustawy.

Jednakże, na podstawie art. 22 ust. 6c ustawy do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości zalicza się m.in. koszty jej nabycia lub wytworzenia. Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia m.in. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nabytego m.in. w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły jego wartość w czasie posiadania lokalu oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych rzeczy podatnika. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu takiego odpłatnego zbycia, jeżeli nieruchomości lub prawa zostały nabyte w drodze spadku, zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia.

Jednym z kosztów uzyskania przychodu przez spadkodawcę, znanym Wnioskodawcy, jest niewątpliwie cena uiszczona przez spadkodawcę z tytułu nabycia udziału w wysokości 1/2 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu stanowiącego Nieruchomość Nr 2 w kwocie 70.000 zł. Kwota ta pomniejsza więc przychód z tytułu odpłatnego zbycia wskazanego udziału.

Pozostały po odjęciu wyżej wskazanego kosztu przychód zostanie ponadto pomniejszony o koszty w postaci uiszczonego przez Wnioskodawcę podatku od spadków i darowizn oraz ciężarów spadkowych poniesionych przez Wnioskodawcę, tj. zaspokojonych przez niego roszczeń z tytułu umów kredytów bankowych, w części, w jakiej wartość zbywanego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez Wnioskodawcę w spadku po spadkodawcy.

Ponadto, zauważyć należy, iż pozostała po spłacie kredytu 1/2 ceny uzyskanej za przedmiotowe prawo, tj. część przypadającą na udział w wysokości 1/2 nabyty w ramach spadku po spadkodawcy, Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe w postaci budowy domu na działce, która jest jego własnością w okresie do trzech lat od końca roku, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, w wysokości. która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Za takie wydatki zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy uważa się m.in. wydatki poniesione na budowę własnego budynku mieszkalnego. Mając na uwadze powyższe, w zakresie, w jakim koszty uzyskania przychodu nie zrównały się w całości z przychodem osiągniętym w wyniku zbycia udziału w prawie do lokalu, dochód tak osiągnięty podlegałby zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy.

Ad. 2

Nieruchomość Nr 3 spadkodawca nabył na mocy umowy sprzedaży zawartej 4 października 2005 r. Od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie do daty zbycia (3 lipca 2019 r.) upłynęło więc więcej niż 5 lat.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku nieruchomości okres, o którym mowa w tym przepisie (art. 10 ust. 1 pkt 8) liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę. Przepis ten ma zastosowanie do przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, które nastąpiło począwszy od 1 stycznia 2019 r. (przepis dodany ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2018 r. poz. 2159). Wnioskodawca nabył nie poszczególne nieruchomości, wchodzące w skład spadku, lecz spadek jako całość. Zgodnie z art. 1053 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1145) nabywca spadku wstępuje w prawa i obowiązki spadkobiercy, mamy więc do czynienia z sekcesją generalną. Art. 10 ust. 5 ustawy posługuje się określeniem nieruchomości nabytych w drodze spadku, a nie nieruchomości nabytych w drodze dziedziczenia. Tym samym, ponieważ Nieruchomość Nr 3 nabyta w drodze spadku została zbyta na więcej niż 5 lat od jej nabycia przez spadkodawcę, jej odpłatne zbycie nie stanowi źródła przychodu (dochodu).

Ad. 3

Nieruchomość Nr 1 spadkodawca nabył 18 września 2012 r. Zgodnie więc z wywodem zawartym w Ad. 2 niniejszego stanowiska, jej zbycie przez Wnioskodawcę nie stanowi źródła przychodu (dochodu).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w części dotyczącej braku powstania przychodu z tytułu nabycia 1/2 udziału w Nieruchomości Nr 1 nabytej przez Wnioskodawcę w 2013 roku oraz w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 z tytułu przeznaczenia środków pieniężnych na budowę domu jest prawidłowe, natomiast w pozostałej części jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że partner Wnioskodawcy zmarł w dniu 13 czerwca 2015 r. Spadkobiercy w dniu 31 lipca 2015 r. przekazali Wnioskodawcy na podstawie umowy darowizny cały majątek spadkowy. W skład masy spadkowej wchodziły: Nieruchomość Nr 1, 1/2 cz. Nieruchomości Nr 2 i Nieruchomość Nr 3. Na nabycie Nieruchomości Nr 1 i Nr 3 spadkodawca zaciągnął kredyt. W 2019 r. Wnioskodawca sprzedał Nieruchomość Nr 2 i Nieruchomość Nr 3. Wnioskodawca planuje sprzedaż Nieruchomości Nr 1 i przeznaczenie środków ze sprzedaży na swój własny cel mieszkaniowy, tj. budowę domu na działce, której jest właścicielem. Drugą połowę środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości Nr 2 również planuje wydatkować na ten cel. Z połowy środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości Nr 2 Wnioskodawca spłacił kredyt zaciągnięty umowa kredytową 2. Ponadto Wnioskodawca ze środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości Nr 3 zamierza spłacić kredyt 1.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciem nabycia w drodze spadku, dlatego w tym przypadku należy posiłkować się normami prawa cywilnego. Zauważyć należy, że pomiędzy prawem podatkowym a cywilnym istnieje wiele powiązań wynikających chociażby z faktu, że następstwa zdarzeń bądź czynności prawnych związanych z określonymi instytucjami prawa cywilnego, wywołują również skutki wynikające z prawa podatkowego. Jeżeli zatem określone pojęcia nie są odmiennie zdefiniowane dla celów prawa podatkowego, to należy je – biorąc pod uwagę fakt, że obie gałęzie prawa (cywilne i podatkowe) składają się na jeden system prawa – interpretować tak, jak czyni to prawo cywilne.

Księga IV ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.) reguluje przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby fizyczne i prawne. Zgodnie z treścią art. 922 ww. Kodeksu, spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Treść art. 925 Kodeksu cywilnego jednoznacznie wskazuje, że z chwilą śmierci spadek nabywa wyłącznie spadkobierca. Nabyciem w drodze spadku jest bowiem wyłącznie nabycie spadku przez spadkobiercę, co wynika bezpośrednio z treści art. 925 Kodeksu cywilnego. Brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych, aby dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych pojęcie to definiować inaczej niż jest ono regulowane w przepisach Kodeksu cywilnego.

Mając zatem na uwadze przywołane powyżej uregulowania prawne, jak i przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że nabycia na podstawie darowizny, co ma miejsce w sytuacji Wnioskodawcy, nie można utożsamiać z nabyciem w drodze spadku.

Zatem przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż zauważyć należy, że ww. przepis odnosi się do odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych w wyniku spadku, natomiast w przypadku Wnioskodawcy do nabycia nieruchomości nie doszło w drodze nabycia spadku po zmarłym, lecz w wyniku zawarcia umowy darowizny w dniu 31 lipca 2015 r.

Stosownie zaś do treści art. 888 § 1 ww. Kodeksu, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny/ zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa - Wnioskodawca nabył nieruchomości w następujący sposób:

*   w 2013 r. – nabycie na podstawie umowy sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w udziale wynoszącym 1/2 część (Nieruchomość Nr 2),

*   w 2015 r. nabycie na podstawie umowy darowizny (Nieruchomość Nr 1, Nr 3 i 1/2 cz. w Nieruchomości Nr 2).

Wobec powyższego stwierdzić należy, że sprzedaż w 2019 r. 1/2 cz. w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego (Nieruchomość Nr 2), nabytego w 2013 r. nie stanowi źródła przychodu z uwagi na upływ 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym udział w lokalu mieszkalnym został nabyty.

Natomiast odpłatne zbycie w 2019 r. 1/2 cz. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (nieruchomość Nr 2), lokalu mieszkalnego (Nieruchomość Nr 3), które Wnioskodawca nabył w 2015 r. w drodze darowizny podlega opodatkowaniu, z uwagi na fakt, że od daty nabycia nieruchomości nie upłynęło 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Ponadto, w przypadku zbycia Nieruchomości Nr 1 do dnia 31 grudnia 2020 r., tj. przed upływem 5 lat od dnia nabycia, sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r.

W myśl art. 30e ust. 1 i art. 45 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem, musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ww. ustawy w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadku i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).

Wysokość ww. nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Stosownie do art. 22 ust. 6f ww. ustawy koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Stosownie do art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Należny podatek, wynikający z tego zeznania jest płatny w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 w zw. z art. 45 ust. 1b ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidział możliwość zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości, po spełnieniu określonych warunków, o których mowa w ustawie. Zgodnie z treścią tego przepisu – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy – za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)\- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Zgodnie z art. 21 ust. 26 ww. ustawy – przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Stosownie do art. 21 ust. 29 ww. ustawy – w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).

Należy wskazać, że przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30 ww. ustawy).

Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Nadto treść ww. art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wskazuje, że oprócz czasu, w którym przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości ma zostać wydatkowany, istotny jest również cel, na który został wydatkowany. Ustawodawca w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Katalog tych wydatków ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

Ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów mieszkaniowych” rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła zarobkowania bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym. Zamiarem ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych było zachęcanie podatników do nabywania w miejsce zbywanych praw majątkowych czy nieruchomości, innych nieruchomości lub praw przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych. U podstaw omawianego zwolnienia legło założenie, że nie powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego. Powyższe wnioski wynikają wprost z brzmienia przepisu normującego powyższe zwolnienie.

Celem mieszkaniowym, który Wnioskodawca zamierza zrealizować jest przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości Nr 1 oraz 1/2 Nieruchomości Nr 2 na cel mieszkaniowy w postaci budowy domu, na działce, której jest właścicielem. Wnioskodawca ze środków uzyskanych ze sprzedaży 1/2 cz. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego (Nieruchomość Nr 2) spłacił kredyt zaciągnięty umową kredytową 2. Ponadto, ze środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości Nr 3 zamierza spłacić kredyt zaciągnięty umową kredytową 1.

A zatem, jeżeli Wnioskodawca środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości, nabytych w 2015 r. na podstawie umowy darowizny, przeznaczy na budowę budynku mieszkalnego (usytuowanego na działce stanowiącej jego własność), w okresie trzech lat, od dnia sprzedaży, wówczas w powyższej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia pozostałych wymogów warunkujących uzyskanie przedmiotowego zwolnienia.

Należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem nabycia prawa do przedmiotowego zwolnienia jest wydatkowanie przychodu ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe, w tym na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, w terminie dwóch lat od dnia sprzedaży. Skoro ww. przepis stanowi, że ulga w postaci zwolnienia od podatku uzyskanego ze sprzedaży przychodu warunkowana jest wydatkowaniem dającej się konkretnie określić wartości tego przychodu na określony cel, w określonym dwuletnim terminie, to nie można zastosować przedmiotowego zwolnienia jedynie w oparciu o przedstawioną przez podatnika argumentację dotyczącą budowy domu. Nabycie prawa do zwolnienia nie może bowiem spowodować wskazanie szacowanej wartości nakładów poniesionych na budowę domu. O zakresie bowiem zwolnienia podatkowego może decydować jedynie wartość efektywnie poniesionych nakładów.

Ponadto należy wskazać, że w powyższej sprawie Wnioskodawca nie ma możliwości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu uiszczonego podatku od spadków i darowizn, spłaconych kredytów oraz ceny uiszczonej przez spadkodawcę z tytułu nabycia udziału w wysokości 1/2 w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego. W powyższej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 22 ust. 6d zdanie 2, ponieważ Wnioskodawca powyższe nieruchomości nabył na podstawie umowy darowizny, a nie w drodze spadku. Należy nadmienić, że kosztem uzyskania przychodu może w analizowanej sprawie uiszczony podatek z tytułu zawarcia umowy darowizny.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało w części uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.