Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-363/15-2/WH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-16
Teza: Opodatkowanie sprzedaży lokali – apartamenty.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; lokal-lokal mieszkalny; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28 kwietnia 2015 r. (data wpływu 4 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokali **- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokali.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) należy do Grupy R. działającej na rynku deweloperskim, specjalizującej się w inwestycjach mieszkaniowych skierowanych do szerokiego grona odbiorców. Wnioskodawca jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej o powierzchni 8 121,00m2, stanowiącej działkę geodezyjną nr 17, dla której Sąd Rejonowy IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą . Na tej nieruchomości Wnioskodawca zamierza przeprowadzić inwestycję budowlaną (dalej: „Inwestycja”). Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, teren Inwestycji, tj. dz. nr 17, oznaczony jest symbolami z grupy B (grunty zabudowane i zurbanizowane), w części jako Bp (zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy), w pozostałej części jako Bi (inne tereny zabudowane).

Obecnie Wnioskodawca jest na etapie przygotowania projektu Inwestycji. Wnioskodawca planował wybudowanie na przedmiotowym gruncie budynku mieszkalnego z lokalami mieszkalnymi. Jednak dla obszaru, na którym znajduje się przedmiotowa działka, przystąpiono do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym nie przewiduje się w tym miejscu zabudowy mieszkaniowej.

Otrzymana decyzja o warunkach zabudowy ustaliła dla terenu pod Inwestycję zabudowę usługową. Aby móc zrealizować zakładany charakter Inwestycji (budynek z lokalami mieszkalnymi), Wnioskodawca zamierza modyfikację dotychczasowych planów i wzniesienie zespołu hotelowo-apartamentowego z lokalami do sprzedaży, które będą miały charakter mieszkalny (dalej: lokale apartamentowe).

W celu otrzymania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zapewnienia, że odpowiednie organy następnie dokonają odbioru budynku, z uwagi na istniejącą decyzję o warunkach zabudowy, Wnioskodawca jest zmuszony aby Inwestycja spełniała wymagane przepisami prawa warunki dla zespołu zabudowy hotelowej, szczególnie dotyczące przepisów przeciwpożarowych i wymagania Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

W skład planowanej Inwestycji wchodzić będzie:

*   5 budynków oznaczonych symbolami A, B, C, D, E,
*   dwa garaże podziemne.

Przy czym w każdym z budynków planuje się usytuowanie pionów komunikacyjnych, klatki schodowej z windą oraz lokali apartamentowych na wszystkich kondygnacjach nadziemnych.

Szczegółowy rozdział poszczególnych funkcji w planowanych do realizacji budynkach (częściach Inwestycji) przedstawia się następująco:

*   w budynku oznaczonym literą A, planuje się usytuowanie na parterze lokalu usługowego, lokalu biurowego oraz recepcji. W poziomach kondygnacji nadziemnych projektuje się lokale apartamentowe.

Procentowy udział poszczególnych funkcji w budynku A na wszystkich kondygnacjach nadziemnych przedstawia się następująco:

*   lokale apartamentowe zajmują 80% ogólnej pow. użytkowej budynku,
*   komunikacja zajmuje 8% ogólnej pow. użytkowej budynku,
*   powierzchnie usługowe zajmują 6% ogólnej pow. użytkowej budynku,
*   powierzchnie biurowe zajmują 3% ogólnej pow. użytkowej budynku,
*   powierzchnia recepcji z barem oraz zapleczem zajmują ok. 3% ogólnej pow. użytkowej budynku.

W pozostałych budynkach oznaczonych literami B, C, D, E na wszystkich kondygnacjach nadziemnych każdego z tych budynków zaprojektowane są:

*   lokale apartamentowe zajmujące 89% ogólnej pow. użytkowej budynku,
*   komunikacja zajmująca 11% ogólnej pow. użytkowej budynku.

Oprócz części nadziemnej Wnioskodawca planuje także realizację 2 garaży podziemnych. Łączna liczba miejsc postojowych w 2 garażach wyniesie 90 miejsc postojowych.

W części podziemnej obok parkingu podziemnego Wnioskodawca planuje również realizację pomieszczeń dodatkowych (gospodarczych). Pomieszczenia gospodarcze zajmą ok. 6% ogólnej powierzchni dwóch parkingów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego lokale apartamentowe ulokowane w przedmiotowej inwestycji należy uznać za lokale mieszkalne, o których mowa w ustawie o podatku od towarów i usług?
2.  Czy do dostawy przedmiotowych lokali apartamentowych zastosowanie znajdzie 8% stawka podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego lokale apartamentowe ulokowane w przedmiotowej inwestycji należy uznać za lokale mieszkalne, o których mowa w ustawie o podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności sformułowany został odpowiednio w art. 7 i w art. 8 ww. ustawy. I tak, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przy czym towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 – art. 8 ust. 1 ustawy VAT.

Na podstawie art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienionych w klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze na jej podstawie powołują symbole statyczne.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2- 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast na podstawie art. 146a pkt 1 cyt. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca, przewidział możliwość opodatkowania niektórych transakcji stawkami obniżonymi bądź zastosowanie do nich zwolnienia od podatku.

W myśl zatem art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Jednakże, przepis art. 146a pkt 2 ustawy o VAT stanowi, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%, z zastrzeżeniem art. 146f.

Na mocy art. 41 ust. 12 powołanej ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 (tj. stawkę 8%), stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do, budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b (art. 41 ust. 12a).

Na podstawie ust. 12b powołanego artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się;

*   budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
*   lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Jak to zostało przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, przedmiotem dostawy dokonywanej przez Wnioskodawcę będą lokale apartamentowe, znajdujące się w obiektach zaklasyfikowanych przez właściwy organ klasyfikacyjny do działu 12 PKOB, tj. „Budynki hoteli”, a zatem w budynkach niemieszkalnych. Zgodnie z art. 41 ust. 12a „przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się (\`(...)\`) lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12”.

Zatem, dla ustalenia czy lokale apartamentowe w Inwestycji mogą zostać uznane za objęte społecznym programem mieszkaniowym, kluczowe jest rozstrzygnięcie, czy można zaklasyfikować je jako lokale mieszkalne.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego. Dlatego zdaniem Wnioskodawcy należy posiłkować się w tym zakresie odrębnymi przepisami, gdzie znajdują się przedmiotowe definicje.

W szczególności w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, w art. 2 ust. 2 tej ustawy wskazane jest, iż samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia (art. 2 ust. 3).

Wnioskodawca zwraca także uwagę, że definicję pojęcia „mieszkania” zawiera również § 3 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z tą definicją, przez mieszkanie należy rozumieć zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego.

Pod pojęciem „pomieszczenia mieszkalnego” - zgodnie z § 3 pkt 10 wskazanego wyżej rozporządzenia - należy rozumieć pokoje w mieszkaniu, a także sypialnie i pomieszczenia do dziennego pobytu ludzi w budynku zamieszkania zbiorowego.

Z przedstawionych okoliczności zdarzenia przyszłego wynika, że lokale apartamentowe znajdujące się w przedmiotowej Inwestycji będą samodzielne i będą przedmiotem odrębnego obrotu. Lokale będą umożliwiały stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego (w szczególności dzięki wydzielonej przestrzeni na funkcję pokoju dziennego, sypialni, oraz kuchni i łazienki ze wszystkimi niezbędnymi przyłączami), a budynki, w których będą usytuowane, będą miały cechy całorocznych domów mieszkalnych. Zostanie to potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez starostę, stwierdzającym że lokale apartamentowe stanowią lokale mieszkalne w rozumieniu ustawy o własności lokali.

Lokale będą wypełniały również warunki przewidziane dla lokali mieszkalnych w przepisach prawa budowlanego, tj. w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 roku w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. W szczególności lokale te będą izbami wydzielonymi trwałymi ścianami w obrębie budynków, wraz z innymi pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi.

Powierzchnia użytkowa lokali apartamentowych nie przekroczy 150 m2.

Hotelowy charakter samych budynków, w których znajdują się lokale apartamentowe wynika jedynie z ograniczeń jakie na Inwestycję nakłada otrzymana decyzja o warunkach zabudowy. Nie wpływa to jednak na same lokale apartamentowe, które tak jak zakładały to pierwotne plany Inwestora nabywającego grunt w celu realizacji inwestycji mieszkaniowej, zostaną zrealizowane w taki sam sposób, w jaki realizowane są lokale mieszkalne i będą miały wszelkie cechy lokali mieszkalnych.

Na takie podejście wskazują również założenia biznesowe Wnioskodawcy co do Inwestycji oraz charakter działań marketingowych jakie będzie on podejmował. Wnioskodawca zamierza skierować ofertę zakupu lokali apartamentowych do osób fizycznych, poszukujących lokali celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. Wnioskodawca nie będzie w szczególności oferował możliwości zarządzania najmem lokalu na rzecz inwestora w celach zarobkowych i nie ma zamiaru prowadzić takiej działalności.

Ponadto w poziomie parkingu planuje się usytuowanie pomieszczenia technicznego typu: węzeł cieplny (pod budynkiem E), pom. elektrycznego, rowerowni (pod budynkiem B i Q), hydroforni (pod budynkiem A), magazynu (pod budynkiem Q).

W poziomie parkingu pod budynkiem A, planuje się usytuowanie sali ćwiczeń (typu fitness, siłownia).

W konsekwencji, zgodnie z opinią otrzymaną z Urzędu Statystycznego w Łodzi, Inwestycja została zakwalifikowana do działu 12 PKOB „Budynki niemieszkalne” do grupowania „Hotele i budynki zakwaterowania turystycznego”.

Wnioskodawca pragnie jednak podkreślić, że lokale apartamentowe umiejscowione w Inwestycji będą miały charakter mieszkalny, tj. będą umożliwiały stały pobyt ludzi i zaspokajanie ich potrzeb mieszkaniowych, a same budynki, w których lokale będą się znajdować, będą miały charakter budynków całorocznych. Lokale te będą zgodne ze szczegółowymi warunkami przewidzianymi dla lokali mieszkalnych w przepisach prawa budowlanego, tj. w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 roku w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych oraz w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w szczególności;

*   będą stanowiły zespół izb wydzielony trwałymi ścianami w obrębie budynku, wraz z innymi pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi (art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali; § 3 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r.; § 3 pkt 4 rozporządzenia z 2002 r.);
*   będą bezpośrednio oświetlone światłem dziennym;
*   będą miały oddzielne pomieszczenia kuchenne/ aneksy kuchenne stanowiące część pokoju dziennego w lokalach apartamentowych dwu- i trzy-pokojowych, oraz aneks kuchenny stanowiący część przedpokoju w lokalach apartamentowych jedno- pokojowych, w których możliwe będzie zainstalowanie wszelkich urządzeń sanitarnych (trzon kuchenny, zlewozmywak chłodziarki itp.), pomieszczenia te będą wyposażone we wszystkie odpowiednie przyłącza (wentylacji, wody, kanalizacji sanitarnej);
*   będą miały wydzielone pomieszczenia sanitarne (łazienki, wc) zaprojektowane w sposób umożliwiający montaż odpowiednich urządzeń (misek ustępowych, wanien, kabin natryskowych, umywalek, pralek itp.);
*   w lokalach znajdować się będzie wydzielona przestrzeń komunikacji wewnętrznej o odpowiedniej szerokości;
*   każdy lokal będzie mieć niezależne wejście z klatki schodowej z drzwiami typu wejściowego wyposażonymi w indywidualny zamek na klucz (nie będzie zamków elektronicznych na kartę kodowaną w recepcji czy innych rozwiązań typowo hotelowych) oraz domofon w każdym lokalu do komunikacji m. in. z jednostką przy głównym wejściu na teren zespołu;
*   każdy lokal będzie mieć swoją skrzynkę pocztową;
*   każdy lokal będzie mieć wydzieloną przestrzeń na funkcję pokoju dziennego oraz funkcję sypialną.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że żaden podmiot z Grupy Wnioskodawcy nie świadczy usług związanych z zarządzaniem najmem lokali natomiast specjalnością Grupy, do której należy Wnioskodawca są inwestycje mieszkaniowe nakierowane na zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych nabywców lokali. Podmioty z Grupy posiadają w tym obszarze znaczne doświadczenie, w przeciwieństwie do realizacji i prowadzenia projektów hotelowych. Mieszkaniowy profil przedmiotowej Inwestycji wpisuje się więc w dotychczasową działalność prowadzoną przez Grupę w Polsce i jest zgodny ze strategią jej dalszego działania.

Uznanie zatem przedmiotowych lokali apartamentowych za lokale mieszkalne i w konsekwencji zakwalifikowanie ich do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, nie będzie stało w sprzeczności z celem tego programu. Lokale apartamentowe będą bowiem budowane z myślą o zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych nabywców.

W konsekwencji, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego lokale apartamentowe objęte wnioskiem wypełniają zatem, zdaniem Wnioskodawcy, warunki uznania ich na moment dostawy za lokale mieszkalne w świetle przepisów ustawy o VAT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego lokale apartamentowe ulokowane w przedmiotowej Inwestycji należy uznać za lokale mieszkalne, o których mowa w ustawie o podatku od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 2:

Zdaniem Wnioskodawcy, do dostawy przedmiotowych lokali apartamentowych zastosowanie znajdzie 8% stawka podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 2:

Zgodnie z art. 41 ust 12, w związku z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, opodatkowaniu preferencyjną stawką VAT w wysokości 8% podlegają m.in. lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

Mając na uwadze stanowisko do pytania nr 1 i jego uzasadnienie, zdaniem Wnioskodawcy do dostawy lokali apartamentowych będzie miała zastosowanie preferencyjna stawka VAT w wysokości 8%.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, do dostawy przedmiotowych lokali apartamentowych zastosowanie znajdzie 8% stawka podatku od towarów i usług.

Każdy lokal wyposażony będzie w instalację grzewczą zapewniającą całoroczne ogrzewanie i korzystanie z lokalu, grzejniki w każdym pomieszczeniu, z termostatami pozwalającymi na indywidualną regulację.

Powierzchnia użytkowa lokali apartamentowych nie przekroczy 150 m2.

Standard wykończenia wszystkich lokali apartamentowych planuje się jako tzw. stan deweloperski, do wykończenia we własnym zakresie przez nabywców. Natomiast wykończone i wyposażone będą pomieszczenia wspólne: hole, korytarze, recepcja, sala ćwiczeń, sanitariaty ogólnodostępne.

Zgodnie z przepisami ustawy o własności lokali, Wnioskodawca zamierza wystąpić do starosty z wnioskiem o wydanie zaświadczeń o samodzielności lokali mieszkalnych znajdujących się w Inwestycji, co potwierdzi ich mieszkalny charakter.

Założeniem biznesowym Wnioskodawcy jest zrealizowanie i sprzedaż samodzielnych lokali apartamentowych o charakterze mieszkalnym znajdujących się w budynkach należących do Inwestycji. Wnioskodawca zamierza skierować swoją ofertę do osób fizycznych, poszukujących lokali celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. Działania marketingowe Wnioskodawcy nie będą w szczególności wskazywały na inwestycyjny charakter lokali, a Wnioskodawca nie będzie oferował przy zawieraniu umów sprzedaży możliwości zarządzania najmem lokalu na rzecz inwestora w celach zarobkowych.

Hotelowy charakter budynku, w którym znajdują się lokale apartamentowe wynika jedynie z ograniczeń, jakie na Inwestycję nakłada otrzymana decyzja o warunkach zabudowy.

Przy czym sposób wykorzystania nabytych lokali przez potencjalnych nabywców nie jest znany Wnioskodawcy na moment składania niniejszego wniosku gdyż będzie on uzależniony od ich indywidualnych preferencji.

Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, że z konsultacji z Ośrodkiem Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi wynika, iż organ ten nie jest właściwy dla odpowiedzi na pytanie, czy przedmiotowe lokale spełniają definicję lokalu mieszkalnego, o której mowa w art. 41 ust. 12a ustawy o podatku dochodowym od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z brzmieniem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Podstawowa stawka podatku na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednakże zgodnie z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, iż do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Art. 2 pkt 12 ustawy, zawiera definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z którą obiektami takimi są budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza przeprowadzić inwestycję budowlaną na nieruchomości gruntowej o powierzchni 8 121,00m2, stanowiącej działkę geodezyjną nr 17, dla której Sąd Rejonowy IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą . Obecnie Wnioskodawca jest na etapie przygotowywania projektu Inwestycji. Pierwotnie Wnioskodawca planował wybudowanie na przedmiotowym gruncie budynku mieszkalnego z lokalami mieszkalnymi, jednak z uwagi na fakt, że dla obszaru na którym znajduje się przedmiotowa działka miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje zabudowy mieszkaniowej, Wnioskodawca zmodyfikował plany i zamierza wzniesienie zespołu hotelowo-apartamentowego z lokalami na sprzedaż, które będą miały charakter mieszkalny. Planowana inwestycja obejmie 5 budynków oznaczonych symbolami A, B, C, D, E. oraz dwa garaże podziemne. Wnioskodawca wskazał we wniosku, iż zgodnie z opinią otrzymaną z Urzędu Statystycznego w Łodzi, Inwestycja zaklasyfikowana została w dziale 12 PKOB Budynki niemieszkalne: hotele, budynki zakwaterowania turystycznego. Z przedmiotowego wniosku wynika, że lokale apartamentowe umiejscowione w Inwestycji będą samodzielne w rozumieniu ustawy o własności lokali i będą przedmiotem odrębnego obrotu. Wnioskodawca wskazuje, że lokale będą umożliwiały stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego, a budynki, w których będą usytuowane będą miały cechy całorocznych domów mieszkalnych, co zostanie potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez starostę stwierdzającym, że lokale apartamentowe stanowią lokale mieszkalne w rozumieniu ustawy o własności lokali. Z przedmiotowego wniosku wynika, że powierzchnia użytkowa lokali apartamentowych nie przekroczy 150m2, a standard wykończenia wszystkich lokali to tzw. stan deweloperski, czyli do wykończenia we własnym zakresie.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia uznania przedmiotowych lokali apartamentowych za lokale mieszkalne, o których mowa w ustawie o podatku od towarów i usług oraz kwestia zastosowania obniżonej stawki podatku dla ich dostawy.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest określenie, jakie dany lokal spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Stosownie natomiast do ust. 4 powołanego artykułu, do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Zwrócić należy uwagę, iż definicję pojęcia „mieszkania” zawiera również § 3 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Zgodnie z tą definicją, pod pojęciem mieszkania należy rozumieć zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego.

Pod pojęciem pomieszczenia mieszkalnego – zgodnie z § 3 pkt 10 wskazanego wyżej rozporządzenia – należy rozumieć pokoje w mieszkaniu, a także sypialnie i pomieszczenia do dziennego pobytu ludzi w budynku zamieszkania zbiorowego.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 i 2 ww. ustawy o własności lokali, odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego współwłasność. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.

Z powyższych przepisów wynika, iż odrębną nieruchomość może stanowić samodzielny lokal, a dla powstania odrębnej własności lokalu niezbędny jest wpis do księgi wieczystej mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu (część budynku) nie może skutecznie powstać.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług lokal ten staje się odrębnym od budynku, towarem i stanowi samodzielny przedmiot czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że lokale znajdujące się w budynkach hotelowych będą samodzielne i będą przedmiotem odrębnego obrotu. Lokale te w momencie dostawy będą wypełniały warunki przewidziane w ustawie o własności lokali dla lokali mieszkaniowych, tj. będą umożliwiały stały pobyt ludzi i zaspakajanie ich potrzeb mieszkaniowych. Lokale te będą również wypełniały warunki przewidziane dla lokali mieszkalnych w wyżej cyt. rozporządzeniu Ministerstwa Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto powierzchnia użytkowa lokali nie będzie przekraczała 150m2.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że w analizowanym przypadku przedmiotem dostawy będą lokale mieszkalne w rozumieniu przytoczonych wyżej przepisów w budynku zaklasyfikowanym w dziale 12 PKOB Hotele i budynki zakwaterowania turystycznego. Zatem dostawa przedmiotowych lokali będzie opodatkowana, stosownie do art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy, stawką podatku 8%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja nie odnosi się do innych elementów budynku niż lokal mieszkalny, wymieniony we wniosku, które również mogą być przedmiotem dostawy w związku z dostawą samego lokalu mieszkalnego.

Należy jednocześnie zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania ww. budynków według PKOB. Tut. organ nie jest bowiem właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji budynków według PKOB, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Zatem tutejszy organ podatkowy nie dokonywał oceny poprawności przedstawionych przez Wnioskodawcę klasyfikacji statystycznych przedmiotowych obiektów, wobec czego niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku przy założeniu, że podana klasyfikacja jest prawidłowa.

Tut. Organ informuje, że zgodnie z ustawą z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali organem właściwym w sprawie określenia spełnienia wymagań przez samodzielny lokal mieszkalny jest starosta (art. 2 ust. 3 ww. ustawy), a nie organ podatkowy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.