Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1084/12-4/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-18
Teza: Samo zawarcie umowy outsourcingowej obejmującej przejęcie przez Wnioskodawcę funkcji i zadań związanych z prowadzeniem działalności magazynowej wykonywanych dotychczas bezpośrednio przez Kontrahenta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie stanowi bowiem czynności opodatkowanej tym podatkiem określonej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; outsourcing; umowa-umowa nienazwana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2012 r. (data wpływu 26.10.2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 26 października 2012 r. (data wpływu 29.10.2012 r.) oraz pismem z dnia 9 listopada 2012 r. (data wpływu 12.11.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług samego zawarcia umowy outsourcingu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2012 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług samego zawarcia umowy outsourcingu. Przedmiotowy wniosek uzupełniony został pismem z dnia 26 października 2012 r. (data wpływu 29.10.2012 r.) oraz pismem z dnia 9 listopada 2012 r. (data wpływu 12.11.2012 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) została utworzona w celu podjęcia działalności w szczególności w obszarze usług magazynowych i usług wspierających transport. W tym zakresie Spółka zamierza świadczyć usługi kompleksowej obsługi magazynowej, obejmującej całość procesów związanych z przyjmowaniem, przechowywaniem i wydawaniem towarów. W związku z profilem swojej działalności Wnioskodawca planuje nawiązać współpracę w zakresie działalności magazynowej z dużym podmiotem działającym na rynku branży motoryzacyjnej — spółką I. S.A. (dalej: Kontrahent).

Kontrahent jest największym dystrybutorem części zamiennych do samochodów osobowych, dostawczych i ciężarowych w Europie Środkowo - Wschodniej. W ofercie Kontrahenta znajdują się części zamienne do samochodów osobowych i ciężarowych oraz części zamienne i akcesoria do naczep, przyczep, autobusów i maszyn rolniczych. Kontrahent posiada filie m.in. w Czechach, Bułgarii, Słowacji, na Ukrainie, Litwie, Węgrzech. W związku z przedmiotem i zakresem prowadzonej działalności Kontrahent posiada rozbudowany system magazynowy oparty na wynajmowanych powierzchniach magazynowych oraz powierzchniach własnych lub leasingowanych (tzw. Huby magazynowe). Obsługę procesów magazynowych Kontrahent wykonuje bądź we własnym zakresie (we własnych centrach magazynowych w C. i K.) przy wykorzystaniu własnych zasobów osobowych (w obu centrach pracuje ponad 780 osób), bądź korzysta z usług podmiotów zewnętrznych. W tym ostatnim przypadku, podmioty te wykonują na rzecz Kontrahenta kompleksową usługę magazynową.

W ramach reorganizacji organizacji przedsiębiorstwa Kontrahenta, której celem jest koncentracja na działalności podstawowej (sprzedaż i dystrybucja części samochodowych) i przekazanie do podmiotów zewnętrznych innych funkcji i zadań gospodarczych, Kontrahent rozważa obecnie „komercjalizację” działalności prowadzonej we własnych centrach magazynowych.

Taka komercjalizacja w jednym z rozważanych wariantów polegałaby na outsourcingu funkcji magazynowych do Spółki na podstawie zawartej ze Spółką umowy outsourcingu (umowa o świadczenie usług magazynowych). Przedmiotem umowy byłoby świadczenie przez Spółkę kompleksowej obsługi procesów magazynowych na rzecz Kontrahenta. W szczególności, Spółka w ramach umowy outsourcingu przejęłaby wszelkie funkcje i zadania związane z prowadzeniem działalności magazynowej aktualnie realizowane przez Kontrahenta i świadczyłaby na rzecz Kontrahenta zintegrowane usługi magazynowe w zamian za określone w umowie outsourcingu wynagrodzenie. Usługi Spółki, w założeniu, miałyby obejmować, przykładowo: przyjmowanie do magazynu towarów Kontrahenta lub wskazanych przez niego osób we wszystkie dni w roku, wydawanie z magazynu towarów, na polecenie Kontrahenta lub osób przez niego wskazanych, we wszystkie dni w roku, bieżące informowanie Kontrahenta o stanie zapełnienia magazynu - stopniu wykorzystania powierzchni magazynowej i regałowej, zabezpieczenie towarów przed ich utratą lub utratą przez nie wartości, dbanie o prawidłowe rozłożenie towarów i porządek w magazynie, zgłaszanie w systemie komputerowym na bieżąco braków i pomyłek w magazynie oraz zgłaszania towarów znajdujących się w magazynie, kompletowanie partii towarów przeznaczonych do wydania, zgodnie z poleceniem Kontrahenta lub osób przez niego wskazanych, a w razie potrzeby opakowywania takiej partii w sposób zabezpieczający towary przed utratą ich wartości w czasie magazynowania lub transportu, itd.

Spółka swoje usługi świadczyłaby na własne ryzyko i odpowiedzialność z wykorzystaniem wiedzy i doświadczenia w wykonywaniu takich usług. Usługi byłyby świadczone w obiektach należących do Kontrahenta (centra magazynowe w C. i K.). Do Kontrahenta należałoby również wyposażenie tych centrów (regały, taśmociągi, wagi, itd.). Spółka nabyłaby od Kontrahenta inne składniki majątkowe wykorzystywane aktualnie przez Kontrahenta w działalności magazynowej (wózki widłowe, itd.) — forma tego nabycia nie została jeszcze ustalona (może to być sprzedaż, wynajem, itd.). Spółka zobowiązana byłaby również do posiadania oprogramowania komputerowego i wyposażenia niezbędnego celem należytego wykonania umowy outsourcingu.

Z przeprowadzonej przez Spółkę wstępnej analizy prawnej skutków prawnych związanych z zawarciem umowy outsourcingu wynika, że umowa ta spowoduje przejście na Spółkę zakładu pracy w rozumieniu art. 23(1) Kodeksu pracy, tj. pracownicy I. S.A. pracujący w centrach magazynowych objętych komercjalizacją z mocy prawa przejdą do Spółki, która w związku z tym stanie się nowym pracodawcą dla tych pracowników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym samo zawarcie umowy outsourcingu może być traktowane jako dostawa towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zdaniem Spółki, samo zawarcie z Kontrahentem umowy outsourcingu obejmującej przekazanie na rzecz Spółki całości zadań wykonywanych dotychczas bezpośrednio przez Kontrahenta w zakresie obsługi procesów magazynowych nie spowoduje bezpośrednio lub pośrednio jakichkolwiek skutków podatkowych po stronie Spółki w podatku od towarów i usług (dalej: VAT). W szczególności, z tytułu samego zawarcia umowy outsourcingu i przejścia na Spółkę z mocy prawa zakładu pracy (pracowników Kontrahenta zatrudnionych w komercjalizowanych centrach magazynowych), po stronie Spółki nie powstanie przychód podatkowy z art. 10 ust. 1, art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, bądź z jakiegokolwiek innego tytułu wymienionego w ustawie o CIT. Zawarcie umowy outsourcingu będzie również neutralne dla Spółki z perspektywy VAT i PCC. Dopiero wykonywanie tej umowy przez Strony, tj. świadczenie przez Spółkę na rzecz Kontrahenta usług z zakresu całościowej obsługi procesów magazynowych i wypłata przez Kontrahenta Spółce uzgodnionego wynagrodzenia, będzie podlegało opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych i właściwych dla tego rodzaju umów (ocena skutków podatkowych związanych z realizacją umowy outsourcingu nie jest objęta zapytaniem interpretacyjnym Spółki).

Spółka swoje stanowisko zwięźle uzasadnia poniżej.

Zawarcie umowy outsourcingu, co do zasady, ma na celu wydzielenie i przekazanie określonych zadań i funkcji, wykonywanych dotychczas przez dane przedsiębiorstwo, do firmy zewnętrznej — usługodawcy. Jest to umowa nienazwana, nieuregulowana przepisami Kodeksu cywilnego, która w praktyce zawierać może w sobie elementy umowy zlecenia, umowy o dzieło lub wybrane elementy obu tych umów — strony takiej umowy mają swobodę w określeniu elementów istotnych takiej umowy. Umowa outsourcingu ma charakter umowy o świadczenia usług. Co do zasady umowa taka określa zakres powierzonych czynności (zadań) i zasady ich świadczenia przez usługodawcę. Z perspektywy usługobiorcy umowa może precyzować sposób wykonywania określonych funkcji przez usługodawcę oraz zawierać określone gwarancje prawidłowego ich wykonywania. Zwykle określa ona zasady i zakres odpowiedzialności usługodawcy. Umowa na świadczenie usług outsourcingowych określa również szczegółowe zasady wynagrodzenia należnego usługodawcy za prawidłowe wykonanie usług (powierzonych zadań). Zawarcie umowy outsourcingu, podobnie jak każdej innej umowy usługowej, w której nie określono żadnych świadczeń (pieniężnych, rzeczowych, itd.) wynikających wyłącznie z samego tytułu zawarcia umowy jest neutralne w VAT.

W rozważanym wariancie komercjalizacji centrów magazynowych, Kontrahent wskutek zawarcia ze Spółką umowy outsourcingu przekazałaby Spółce ogół zadań i funkcji z zakresu obsługi procesów magazynowych. Spółka w ramach tej umowy zobowiązałaby się realizować na rzecz Kontrahenta te zadania i funkcje w zamian za określone wynagrodzenie. Sama umowa zawierałaby wskazane powyżej cechy umowy outsourcingu (w szczególności, ryzyko i odpowiedzialność za świadczone na rzecz Kontrahenta usługi obciążałyby Spółkę). Ważnym skutkiem prawnym związanym z tą umową, ale niezależnym od woli i zamiaru Stron, byłoby przejście z mocy prawa pracowników Kontrahenta do Spółki w trybie przewidzianym w art. 23(1) Kodeksu pracy dla przejścia zakładu pracy.

Z zawarcia przez Spółkę i Kontrahenta umowy outsourcingu nie będą wynikały żadne inne świadczenia Stron niż świadczenie Spółki dla Kontrahenta w postaci wykonanych na jego rzecz usług z zakresu obsługi procesów magazynowych i świadczenie Kontrahenta na rzecz Spółki w postaci wypłaty ustalonego wynagrodzenia. Z kolei przejście zakładu pracy na Spółkę będzie wynikało wyłącznie z mocy art. 23(1) Kodeksu pracy.

Art. 23(1) Kodeksu pracy jest przepisem o charakterze bezwzględnie obowiązującym, tzn. skutek prawny przewidziany tym przepisem (zmiana osoby pracodawcy) realizuje się z mocy prawa bez względu na wolę, czy zamiary podmiotów zawierających umowę outsourcingu: „Oznacza to, że skutek ten nie może być wyłączony czy też „zlikwidowany” w drodze jednostronnych oświadczeń woli pracodawcy, jak również w następstwie umów zawieranych przez zakład podlegający przejęciu (w części lub w całości) z zakładem przejmującym” (wyrok Sądu Najwyższego z 17 maja 1995 r., I PRN 9/95). Głównym celem tego przepisu jest wprowadzenie gwarancji niepogarszania sytuacji pracowników w sytuacji restrukturyzacji działalności dotychczasowego pracodawcy (zachowanie w ramach takiej restrukturyzacji wszelkich warunków dotychczasowego zatrudnienia u nowego pracodawcy). W tym sensie, przejście zakładu pracy z Kontrahenta na Spółkę na podstawie art. 23(1) Kodeksu pracy nie będzie dla Spółki konstytuowało przysporzenia (rzeczy, prawa, świadczenia), które byłoby opodatkowane VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, zgodnie z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami stosowanie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, w myśl postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem świadczenia – składającego się na istotę usługi – należy rozumieć każde zachowanie się na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść. W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Zatem czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Dla ustalenia zatem czy nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie występują w danej sprawie. Zgodnie bowiem z jego gramatyczną wykładnią przepisu nieodpłatne świadczenie usług na cele działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług nie podlega opodatkowaniu VAT.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi kompleksowej obsługi magazynowej, obejmującej całość procesów związanych z przyjmowaniem, przechowywaniem i wydawaniem towarów. W związku z profilem swojej działalności Wnioskodawca planuje nawiązać współpracę w zakresie działalności magazynowej z dużym podmiotem działającym na rynku. Kontrahent rozważa „komercjalizację” działalności prowadzonej we własnych centrach magazynowych, która w jednym z rozważanych wariantów polegałaby na outsourcingu funkcji magazynowych do Spółki na podstawie zawartej ze Spółką umowy outsourcingu (umowa o świadczenie usług magazynowych). Przedmiotem umowy byłoby świadczenie przez Spółkę kompleksowej obsługi procesów magazynowych na rzecz Kontrahenta. W szczególności, Spółka w ramach umowy outsourcingu przejęłaby wszelkie funkcje i zadania związane z prowadzeniem działalności magazynowej aktualnie realizowane przez Kontrahenta i świadczyłaby na rzecz Kontrahenta zintegrowane usługi magazynowe w zamian za określone w umowie outsourcingu wynagrodzenie. Spółka swoje usługi świadczyłaby na własne ryzyko i odpowiedzialność z wykorzystaniem wiedzy i doświadczenia w wykonywaniu takich usług. Usługi byłyby świadczone w obiektach należących do Kontrahenta. Do Kontrahenta należałoby również wyposażenie tych centrów. Spółka nabyłaby natomiast od Kontrahenta inne składniki majątkowe wykorzystywane aktualnie przez Kontrahenta w działalności magazynowej (wózki widłowe, itd.) oraz zobowiązana byłaby również do posiadania oprogramowania komputerowego i wyposażenia niezbędnego celem należytego wykonania umowy outsourcingu. Skutkiem prawnym związanym z zawarciem umowy outsourcingu będzie przejście na Spółkę zakładu pracy w rozumieniu art. 23(1) Kodeksu pracy, tj. pracownicy Kontrahenta pracujący w centrach magazynowych objętych komercjalizacją z mocy prawa przejdą do Spółki, która w związku z tym stanie się nowym pracodawcą dla tych pracowników.

Wątpliwości Wnioskodawcy w niniejszej sprawie dotyczą opodatkowania podatkiem od towarów i usług samego zawarcia umowy outsourcingowej. Outsourcing jest umową nienazwaną, a więc strony mogą wypełnić jej postanowienia dowolną treścią, kształtowaną postanowieniami art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.). Treść (cel) umowy nie może sprzeciwiać się jednak jej właściwościom ani zasadom współżycia społecznego. Zawarcie umowy outsourcingu oznacza przekazanie funkcji wykonywanej przez pracowników danego przedsiębiorstwa firmie zewnętrznej czyli usługodawcy. Zleceniodawca w outsourcingu oczekuje określonych wyników, natomiast sama realizacja całego procesu pozostaje w gestii wykonawcy. Decyzja o outsourcingu nie jest ani powierzchowna ani pochopna bowiem jest poprzedzona wszechstronnymi i wnikliwymi analizami obejmującymi wszystkie istotne aspekty problemu. Outsourcing opiera się na określonych zasadach, które muszą być przestrzegane przez obie strony umowy outsourcingowej od początku jej trwania. Jedną z tych zasad jest określenie zakresu usług oraz jakości ich wykonania zgodnych z oczekiwaniami zleceniodawcy. Gwarancją powodzenia umowy outsourcingowej polegającej na powierzeniu firmie outsourcingowej całości zadań związanych z daną sferą działalności firmy zleceniodawcy jest maksymalnie precyzyjne określenie przez zleceniodawcę rodzaju i zakresu usług jakie ma świadczyć przedsiębiorstwo outsourcingowe. Biorąc pod uwagę powiązania zakładu macierzystego z partnerami outsourcingowymi wyróżnia się dwa typy outsourcingu: kontraktowy i kapitałowy. Wydzielenie pewnej funkcji, bądź działalności ze struktury własnego zakładu i przekazanie jej do realizacji przez niezależny podmiot gospodarczy określane jest jako outsourcing kontraktowy. Natomiast outsourcingiem kapitałowym nazwane jest wydzielenie funkcji ze struktury firmy i przekazanie jej do realizacji przez podmiot powiązany z zakładem macierzystym. Podstawą kontroli wydzielonej działalności jest w tym przypadku zarówno umowa outsourcingowa, jak też nadzór właścicielski wynikający z powiązań kapitałowych. Partnerami outsourcingowymi mogą być zarówno istniejące już podmioty, jak też podmioty tworzone specjalnie dla realizacji wydzielonych funkcji. Zaletą tego typu outsourcingu jest unikanie zwolnień pracowników.

W przedmiotowej sprawie zawarcie umowy outsourcingu ma na celu przejęcie przez Wnioskodawcę wszelkich funkcji i zadań związanych z prowadzeniem działalności magazynowej aktualnie realizowanej przez Kontrahenta. Zawarta umowa określać będzie, że Spółka będzie świadczyć usługi na własne ryzyko i odpowiedzialność z wykorzystaniem wiedzy i doświadczenia w wykonywaniu takich usług. Usługi będą świadczone w obiektach należących do Kontrahenta. Do Kontrahenta należeć będzie również wyposażenie tych centrów (regały, taśmociągi, wagi, itd.). Wnioskodawca nabędzie od Kontrahenta inne składniki majątkowe aktualnie wykorzystywane przez Kontrahenta w działalności magazynowej (wózki widłowe, itd.). Spółka zobowiązana będzie również do posiadania oprogramowania komputerowego i wyposażenia niezbędnego celem należytego wykonania umowy outsourcingu. W ramach zawartej umowy nastąpi przejęcie przez Wnioskodawcę zakładu pracy w rozumieniu art. 23 (1) Kodeksu pracy tj. pracownicy Kontrahenta przejdą do Spółki, która stanie się ich nowym pracodawcą.

Zawarcie przedmiotowej umowy outsourcingu nie spowoduje dostawy towarów, bowiem w ramach zawarcia tej umowy nie dojdzie do rozporządzania towarem jak właściciel. Zawarta umowa outsourcingu jest umową o świadczenie usług. Dotyczy ona zobowiązania Wnioskodawcy do świadczenia kompleksowej usługi magazynowej na warunkach sprecyzowanych przez zleceniodawcę. Spowoduje ona objęcie przez Wnioskodawcę całości zadań wykonywanych dotychczas bezpośrednio przez kontrahenta. W relacji pomiędzy stronami umowy nie dochodzi zatem do jakiegokolwiek zbycia towarów. Tym samym, samo zawarcie przedmiotowej umowy outsourcingowej nie może być uznane za dostawę towarów.

W przedstawionych okolicznościach nie będzie miało miejsca także świadczenie usług. W ramach zawartej umowy poza zobowiązaniem do świadczenia usług obsługi magazynowej Wnioskodawca nie będzie dokonywał żadnej czynności. Dopiero realizacja zawartej umowy outsourcingowej wiązać się będzie z wykonywaniem czynności świadczenia usług, za które kontrahent wypłacał będzie Wnioskodawcy wynagrodzenie. Przedstawiona treść wniosku wskazuje bowiem, że na mocy zawartej umowy Wnioskodawca realizował będzie przekazany ogół zadań i funkcji z zakresu obsługi magazynowej w zamian za określone wynagrodzenie. Natomiast z zawarcia przez Spółkę i Kontrahenta umowy outsourcingu nie będą wynikały żadne inne świadczenia Stron niż świadczenie Spółki dla Kontrahenta w postaci wykonanych na jego rzecz usług z zakresu obsługi procesów magazynowych i świadczenie Kontrahenta na rzecz Spółki w postaci wypłaty ustalonego wynagrodzenia. W konsekwencji powyższego, samo zawarcie umowy outsourcingowej pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem nie będzie stanowić ani dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 cyt. ustawy. Powyższego faktu nie zmieni przejście z mocy art. 23 (1) Kodeksu pracy pracowników kontrahenta.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy w świetle przedstawionych przepisów stwierdzić należy, że samo zawarcie umowy outsourcingowej obejmującej przejęcie przez Wnioskodawcę funkcji i zadań związanych z prowadzeniem działalności magazynowej wykonywanych dotychczas bezpośrednio przez Kontrahenta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie stanowi bowiem czynności opodatkowanej tym podatkiem określonej w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowo tut. Organ wskazuje, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych i podatku od czynności cywilnoprawnych wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.