Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3-443-686/10-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-08-19
Teza: sprzedaż przez Wnioskodawcę dwóch wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo części przedsiębiorstwa na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: oddział; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09.07.2010 r. (data wpływu 13.07.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży dwóch oddziałów przedsiębiorstwa Spółki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13.07.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży dwóch oddziałów przedsiębiorstwa Spółki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej: Spółka) w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialności prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży produktów branży chemii gospodarczej i spożywczej.

Wieloletnie doświadczenie oraz zróżnicowany i wysokiej jakości asortyment umożliwił Spółce osiągnięcie stabilnej pozycji na obsługiwanym rynku. Na gruncie długoletnich wzajemnych kontaktów i realizowanych z powodzeniem przedsięwzięć gospodarczych, Spółka uzyskała pozycję solidnego partnera w biznesie i jest rozpoznawana w zakresie prowadzanej działalności przez producentów i odbiorców produktów Spółki. Spółka posiada rozbudowaną bazę stałych dostawców i odbiorców, z którymi ma podpisanych szereg korzystnych umów. Spółka dzięki długoletniej współpracy zna potrzeby swoich klientów oraz zapewnia im kompleksową obsługę. Jednocześnie Spółka stale się rozwija i rozbudowuje sieć kontaktów handlowych oraz pozyskuje nowe zamówienia na szeroką gamę produktów oferowanych klientom. Niezwykle istotną wartością Spółki jest zatem zdobyte na przestrzeni lat zaufanie klientów, podpisane z nimi długoterminowe umowy, baza stałych dostawców i odbiorców oraz renoma i rozpoznawalna na rynku marka, która ma kluczowe znaczenie w prowadzonej działalności i umożliwia budowanie wartości przedsiębiorstwa i utrzymanie wysokiego poziomu produkcji. Spółce przysługuje szereg nadanych przez urząd patentowy praw ochronnych na znaki towarowe, które są wykorzystywane przez Spółkę do oznaczania produktów chemii gospodarczej, jak również produktów spożywczych.

Działalność prowadzona jest w oparciu o wyodrębniony w ramach struktury organizacyjnej Spółki zakład produktów konsumenckich, w skład którego wchodzą dwa oddziały. W ramach jednego oddziału prowadzona jest produkcja i sprzedaż wyrobów chemii gospodarczej, a w ramach drugiego produkcja i sprzedaż artykułów spożywczych (dalej: oddziały). Oddziały zlokalizowane są w odrębnych miejscowościach i każdy z dwóch oddziałów prowadzi działalność produkcyjną w innym zakresie (jeden z oddziałów specjalizuje się w produkcji artykułów chemii gospodarczej a drugi w produkcji chemii spożywczej. Oddziały nie są zarejestrowane przez sąd rejestrowy jako oddziały Spółki.

Spółka jest ponadto właścicielem dwóch nieruchomości, które nie są związane w prowadzoną przez Spółkę w ramach oddziałów działalnością produkcyjną:

*   Nieruchomość A - nieruchomość, w której znajduje się obecnie siedziba Spółki. W tej nieruchomości zlokalizowany jest wyłącznie zarząd Spółki wraz z administracją. Pozostała część tej nieruchomości jest przez Spółkę wynajmowana (działalność w zakresie wynajmu nieruchomości na własny rachunek).

*   Nieruchomość B - nieruchomość inwestycyjna - jest to nieruchomość przeznaczona do sprzedaży. Nieruchomość ta w żaden sposób nie jest związana z działalnością produkcyjną oddziałów. Nieruchomość ta nie jest również w inny sposób wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności.

Każdy z dwóch oddziałów, jak również każda z dwóch nieruchomości, których właścicielem jest Spółka i które nie są związane z działalnością produkcyjną zlokalizowane są w odrębnych miejscowościach.

Spółka jest również właścicielem niewielkiego pakietu akcji spółki akcyjnej (stanowiącego poniżej 0,5% wszystkich akcji tej spółki), przy czym akcje te w żadnej sposób nie są związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością produkcyjną.

Spółka planuje dokonanie istotnej zmiany profilu prowadzonej działalności. Rozważane jest dokonanie sprzedaży przez Spółkę głównej części prowadzonej działalności, którą jest działalność produkcyjna.

Zgodnie z przyjętymi założeniami, przedmiotem ewentualnej transakcji sprzedaży będą wszelkie elementy związane z prowadzoną przez Spółkę w ramach oddziałów działalnością produkcyjną to jest:

1.  Własność nieruchomości,
2.  Ruchomości, w tym urządzenia, towary, wyposażenie oraz inne prawa rzeczowe ruchomości,
3.  Wierzytelności,
4.  Wartości niematerialne i prawne, w tym między innymi przysługujące obecnie Spółce prawa ochronne na znaki towarowe,
5.  Koncesje, licencje, zezwolenia w zakresie w jakim będą pozwalały na to odpowiednie regulacje prawne,
6.  Prawa z umów i porozumień handlowych i innych, łączących Spółkę z dostawcami i odbiorcami,
7.  Baza klientów i dostawców Spółki wraz z warunkami handlowymi ustalonymi pomiędzy nimi a spółką,
8.  Tajemnice przedsiębiorstwa.

W związku z tym, iż w definicji przedsiębiorstwa zawartej w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) nie zostały wymienione zobowiązania, przeniesienie zobowiązań związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem w zakresie wynikającym z działalności produkcyjnej prowadzonej obecnie w ramach oddziałów nastąpi na podstawie odrębnych umów cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 231 kodeksu pracy dojdzie do przejścia zakładu pracy na inwestora (nowego pracodawcę) i - w konsekwencji - do przejęcia przez inwestora pracowników związanych z działalnością produkcyjną realizowaną obecnie w Spółce w ramach oddziałów.

Majątek, który będzie przedmiotem sprzedaży na rzecz inwestora, stanowi wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych (działalność produkcyjna). W ramach planowanej transakcji, inwestor przejmie istniejącą obecnie strukturę organizacyjną Spółki, z wyjątkiem zarządu oraz administracji zajmującej się obsługą zarządu. Wszystkie działy związane z działalnością produkcyjną (objęte transakcją) takie jak księgowość, b2b, sprzedaż, dział kluczowych klientów, dział personalny, administracja, dział zastosowań IT i analiz, kontroling, marketing czy też bhp, są zlokalizowane w oddziałach a nie w siedzibie Spółki. Zarząd oraz administracja zarządu zlokalizowane są natomiast w siedzibie Spółki.

W oddziałach, które będą przedmiotem sprzedaży, istnieje samodzielność finansowa pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym. Na podstawie prowadzonej przez Spółkę ewidencji księgowej możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do oddziałów (działalność produkcyjna) oraz do pozostałej działalności (wynajem nieruchomości). Dzięki czemu istnieje możliwość określenia wyniku finansowego oddziałów. W poprzednim roku obrotowym Spółka sporządziła między innymi odrębne sprawozdanie finansowe pro forma (bilans i rachunek zysków i strat) prezentujące sytuację majątkową i wyniki z tytułu działalności prowadzonej w ramach oddziałów sprawozdanie finansowe pro forma zostało przygotowane według założeń (zakresu wyłączeń ze Spółki) zbieżnych z przedstawianymi w ramach niniejszego zapytania. Sprawozdanie to było przedmiotem badania według uzgodnionych procedur audytorskich i było objęte odrębnym raportem niezależnego biegłego rewidenta.

Z przedmiotu transakcji sprzedaży wyłączone zostaną posiadane przez Spółkę akcje, bowiem w żaden sposób nie są one związane z powadzoną obecnie przez Spółkę w ramach oddziałów działalnością produkcyjną. W związku z tym, że z tytułu planowanej transakcji sprzedaży pomiędzy Spółką a inwestorem będą dokonywane rozliczenia wynikające z ustalonej ceny sprzedaży, przedmiotem transakcji sprzedaży nie będą środki pieniężne posiadane przez Spółkę na dzień transakcji. Z przedmiotu transakcji wyłączone zostaną również opisane powyżej, będące własnością Spółki dwie nieruchomości, które nie są związane z działalnością produkcyjną prowadzoną w ramach oddziałów (siedziba Spółki, w której zlokalizowany jest wyłączenie zarząd oraz administracja obsługująca zarząd) i w konsekwencji również prawa z umów najmu tych nieruchomości oraz składniki majątkowe zlokalizowane w siedzibie Spółki wykorzystywane bezpośrednio przez zarząd (w tym również prawa z umów leasingowych takich składników majątkowych). Po realizacji transakcji spółka będzie kontynuowała działalność gospodarczą w zakresie najmu nieruchomości A. Nieruchomość B będzie przeznaczona do sprzedaży. Możliwa jest sytuacja, iż nieruchomość B będzie sprzedana jeszcze przed planowaną transakcją co ograniczy zakres wyłączeń z przedmiotu transakcji. Zarząd Spółki wraz z jego administracją w dalszym ciągu będzie wykonywał swoje obowiązki, w konsekwencji, na inwestora nie przejdą wyłącznie te składniki majątkowe oraz zobowiązania, które nie są w żaden sposób związane z działalnością zbywanych oddziałów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze wskazanym zdarzeniem przyszłym, transakcja będzie stanowiła czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy planowana przez Spółkę transakcja sprzedaży nie będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Dla rozstrzygnięcia powyższej kwestii kluczowa jest kwalifikacja przedmiotu transakcji.

W ocenie Spółki, mimo, iż z przedmiotu transakcji zostaną wyłączone niektóre elementy, które nie są związane z działalnością produkcyjną Spółki (niewielki pakiet akcji, dwie nieruchomości, środki pieniężne oraz inne składniki majątkowe dotyczące wyłącznie działalności zarządu oraz jego obsługi administracyjnej), przedmiot transakcji należy uznać za przedsiębiorstwo. Co więcej, nawet, gdyby z jakichkolwiek powodów podważyć taką kwalifikację przedmiotu transakcji, spełnione będą warunki dotyczące uznania przedmiotu transakcji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, przy czym należy zwrócić uwagę, że sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa generuje w analizowanym zakresie tożsame skutki podatkowe, jak sprzedaż przedsiębiorstwa. W konsekwencji, niezależnie od tego czy przedmiot transakcji będzie kwalifikowany jako przedsiębiorstwa, czy też jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, skutki podatkowe we wskazywanym w ramach niniejszego zapytania zakresie będą tożsame.

Definicję przedsiębiorstwa zawiera artykuł 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm., dalej: KC), który stanowi, że przedsiębiorstwo to zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, obejmujący w szczególności składniki wymienione w tym przepisie. Definicja ta jest powszechnie stosowana dla określenia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Zasadność stosowania powołanego przepisu kodeksu cywilnego w kontekście przepisu art. 6 ustawy o VAT potwierdzają również wyroki sądów administracyjnych, np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 stycznia 2009 r. (I SA/Ke 465/08), w którego w sentencji stwierdził sąd, iż: „na potrzeby przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (ale też innych ustaw podatkowych), należy stosować definicję przedsiębiorstwa zawartą w art. 551 k.c. w kontekście stosowania art. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, art. 551 k.c. stał się przepisem prawa podatkowego”.

Odwołując się do cywilistycznego rozumienia przedsiębiorstwa, należy uwzględnić całokształt regulacji kodeksu cywilnego dotyczących pojęcia przedsiębiorstwa, a także dorobek nauki prawa cywilnego w tym zakresie. W kontekście rozstrzygnięcia, czy wskazany przedmiot planowanej transakcji stanowi przedsiębiorstwo, zasadne jest przywołanie definicji przedsiębiorstwa z art. 551 kc: przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Porównując przedstawiony przez Spółkę zakres planowanej transakcji sprzedaży oraz wyszczególnione w ustawowej definicji składniki tworzące przedsiębiorstwo, nie ulega wątpliwości, iż przedmiotem planowanej przez Spółkę transakcji będą elementy wskazane przez ustawodawcę.

Należy ponadto mieć na uwadze treść art. 552 kc, zgodnie z którym czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Z przepisu tego wyraźnie wynika, że ustawodawca pozostawił stronom transakcji swobodę co do tego, które składniki przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności prawnej, a które z jej zakresu wyłączyć. W tej kwestii Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 08 stycznia 1997 r. (sygn. akt I ACR 527/96), stwierdził, iż „wyłączenie z przekazania poszczególnych składników jego mienia nie oznacza, że czynność prawna nie obejmuje zbycia przedsiębiorstwa (art. 552 kc.).” Taki pogląd wyrażają również inne sądy, urzędy, a także przedstawiciele doktryny.

W doktrynie prawa powszechnie przyjmuje się, że w przedsiębiorstwie można wyróżnić składniki podstawowe i podrzędne, a zbycie przedsiębiorstwa musi obejmować owe elementy podstawowe. Ze względu na funkcjonalną jedność elementów składających się na przedsiębiorstwo czynność prawna winna się odnosić przynajmniej do tej jego części, która kształtuje jego określoną działalność. Tak więc dla zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu przedmiotowo-funkcjonalnym konieczne jest zbycie podstawowych składników tego przedsiębiorstwa oraz stworzenie nabywcy możliwości dalszego prowadzenia przedsiębiorstwa za pomocą tych składników, wraz z pozbawieniem zbywcy przedsiębiorstwa takich możliwości.

Skutek w postaci zbycia przedsiębiorstwa należy wiązać z przeniesieniem co najmniej tych jego elementów, z którymi związana jest klientela, rozumiana jako zdolność pozyskania odbiorców (klientów), określonych rodzajem prowadzonej przez zbywcę działalności gospodarczej. Przeniesienie klienteli stanowi miarodajne kryterium oceny przejęcia funkcji spełnianych przez dane przedsiębiorstwo. Klientela obiektywnie wyznacza bowiem składniki przedsiębiorstwa nie dające się zastąpić z punktu widzenia prowadzenia określonej działalności gospodarczej.

Należy zatem stwierdzić, iż czynność prawna dotycząca przedsiębiorstwa - z uwagi na funkcjonalną jedność wszystkich elementów - powinna odnosić się, jeżeli nie do całego przedsiębiorstwa, to przynajmniej do tej jego części, która kształtuje jego określoną działalność. Poza nawiasem czynności nie mogą pozostać zatem te jego elementy, bez których istota działalności przedsiębiorstwa nie mogłaby się odbywać na tych samych zasadach, tracąc swój aktualny obraz.

Odnosząc powyższe rozważania do analizowanego stanu faktycznego należy określić charakter i istotę przedsiębiorstwa produkcyjnego, które ma być przedmiotem sprzedaży na rzecz inwestora.

Niewątpliwie dla dalszego prowadzenia przez inwestora przedsiębiorstwa produkcyjnego zasadnicze znaczenie będzie miało przejęcie kluczowych składników przedsiębiorstwa, jakimi są prawa z wszelkich umów i porozumień handlowych, baza klientów i dostawców wraz z ustalonymi warunkami handlowymi, rozpoznawalna na rynku marka, prawa do szeregu znaku towarowych oraz know-how, wszelkie inne składniki majątkowe, które umożliwiają kontynuowanie prowadzonej obecnie przez Spółkę działalności produkcyjnej w ramach oddziałów bez konieczności nabywania dodatkowych aktywów. Inwestor przejmie również całą organizację i strukturę prowadzonej obecnie przez Spółkę działalności produkcyjnej. Jak zostało już wskazane wszystkie działy związane z działalnością produkcyjną (objęte transakcją) takie jak księgowość, b2b, sprzedaż, dział kluczowych klientów, dział personalny, administracja, dział zastosowań IT i analiz, kontroling, marketing czy też bhp, są zlokalizowane w oddziałach i zostaną objęte przedmiotem transakcji. Co istotne, dojdzie również do przejścia części zakładu pracy. Przejście pracowników (z wyjątkiem zarządu i administracji zarządu) umożliwi płynną i pełną kontynuację działalności produkcyjnej.

Wyłączenie z przedmiotu transakcji dotyczyć będzie elementów, które nie są związane ze zbywaną działalnością produkcyjną (dwa oddziały produkcyjne stanowiące jeden zakład produktów konsumenckich). Spółka po transakcji pozostanie właścicielem niewielkiego pakietu akcji spółki, które w żaden sposób nie mają związku z działalnością produkcyjną. Z przedmiotu transakcji będą też wyłączone dwie nieruchomości. Bez wątpienia nie wpływają one w żaden sposób na możliwość kontynuacji prowadzenia działalności produkcyjnej przez inwestora. Jedną z nieruchomości jest nieruchomość, w której zlokalizowana jest siedziba Spółki (mieści się tam wyłącznie zarząd oraz jego administracja, które to komórki pozostaną w Spółce) a pozostała jej część jest wynajmowana. Spółka pozostanie również właścicielem jednej nieruchomości inwestycyjnej, przeznaczonej do sprzedaży (w sytuacji gdy nie zostanie ona sprzedana do momentu realizacji transakcji).

Inwestor stanie się właścicielem wszystkich nieruchomości, które dotyczą działalności produkcyjnej (nieruchomości, w których znajdują się oddziały produkcyjne). W konsekwencji, biorąc pod uwagę specyfikę działalności Spółki, nie ulega wątpliwości, że kwestia własności dwóch nieruchomości jest drugorzędna, a prawo własności nieruchomości nie stanowi elementu determinującego możliwość pełnej kontynuacji działalności produkcyjnej przez inwestora. Przedmiotem transakcji nie będą również objęte środki pieniężne będące własnością Spółki na moment transakcji sprzedaży. Należy zwrócić uwagę, iż z tytułu realizacji transakcji sprzedaży po stronie inwestora powstanie zobowiązanie do zapłaty na rzecz Spółki ceny sprzedaży. Włączenie do przedmiotu transakcji dodatkowo środków pieniężnych bezpośrednio zwiększałoby cenę sprzedaży i poziom zobowiązania inwestora wobec Spółki (inwestor przejąłby środki pieniężne w ramach transakcji i jednocześnie o tę samą wartość musiałby zwiększyć poziom transferu środków na rzecz Spółki z tytułu zapłaty ceny). Kwestia włączenia, bądź wyłączenia z przedmiotu sprzedaż środków pieniężnych ostatecznie nie będzie zatem miała żadnego wpływu na zdolność do prowadzenia działalności produkcyjnej przez inwestora po transakcji.

W związku z tym, iż w Spółce nadal będzie funkcjonował zarząd, przedmiotu transakcji nie będą stanowiły aktywa wykorzystywane bezpośrednio przez zarząd i obsługującą zarząd administrację oraz prawa z umów leasingowych dotyczących tego majątku.

Biorąc pod uwagę powyższe argumenty należy uznać, iż wskazywane wyłączenia nie naruszają charakteru przedsiębiorstwa jako całości zdolnej do dalszego efektywnego działania w zakresie produkcji. Wyodrębnienie wskazanych elementów nie spowoduje bowiem, iż nie będzie ono mogło realizować celów, do jakich zostało powołane i straci charakter przedsiębiorstwa.

Zbieżna interpretacja wpływu wyłączeń z przedmiotu transakcji na jego kwalifikację została wyrażona również przez: Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 08 stycznia 1997 r. (sygn. akt I ACR 527/96); Sąd Apelacyjny w Katowicach, w wyroku z dnia 17 stycznia 2006 roku, (sygn. akt. I ACA 2135/05); Sąd Najwyższy, w wyroku z dnia 17 października 2000 roku, (sygn. akt I CKN 850/98); Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 kwietnia 2003 r. (sygn. akt IV CKN 51/01); Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28 listopada 2006 r. (sygn. akt I FSK 267/06); R.T. Stroińskiego w publikacji „Zdolność aportowa przedsiębiorstwa” - („Przegląd prawa handlowego” nr 11/97, str. 29); B. Sołtysa w publikacji „Sytuacja prawna nieruchomości wchodzącej w skład przedsiębiorstwa” - („Rejent” nr 2/96, str. 81). Przykładowo, w wyroku z dnia 28 listopada 2006 r. sygn. I FSK 267/06 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż „strony - jak wynika z art. 552 kodeksu cywilnego – mają pozostawioną swobodę co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa”.

W ocenie Spółki, rozstrzygając analizowaną kwestię, bez wątpienia należy uwzględnić sygnalizowane przez Spółkę orzecznictwo i literaturę. Skoro powszechnie uznaje się, że w analizowanej sytuacji należy bazować na definicji przedsiębiorstwa zawartej w art. 551 kc, to zgodnie z zasadami wykładni należy jednocześnie dokonywać interpretacji z uwzględnieniem zasad przyjętych w orzecznictwie i doktrynie uwzględniając ponadto nie tylko literalne brzmienie przepisu, ale również aspekty systemowe i celowościowe. Spółka jest świadoma faktu, iż zgodnie z konstytucją RP, źródłami powszechnie obowiązującego prawa są konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Powyższe nie zmienia jednak faktu, że dokonując interpretacji przepisów prawa podatkowego nie można pomijać orzecznictwa. Takie stanowisko wprost potwierdził m.in. Wojewódzki Sąd w Warszawie, który w wyroku z dnia 20 stycznia 2009 r. (sygn. III SA/Wa 1916/09) uznał, że w Polsce orzecznictwo sądowe nie ma charakteru precedensowego jednakże, zdaniem sądu, orzecznictwo sądów stało się przesłanką formułowania oceny poprawności funkcjonujących w obrocie prawnym interpretacji. Na tej podstawie sąd uznał, że nie można przyjąć takiej wykładni powyższych przepisów, że z jednej strony ustawodawca nie nakłada na organ wydający interpretacje indywidualne obowiązku analizowania orzecznictwa zapadłego w innych sprawach, dotyczącego analogicznych sytuacji prawnopodatkowych, a z drugiej strony przyjmuje jednocześnie, że pominięcie takiego orzecznictwa może być przyczyną zmiany tak wydanej interpretacji. Nieuzasadnione pominięcie orzeczeń zwłaszcza tych, które podatnik lub płatnik powołał we wniosku o wydanie interpretacji, narusza wyrażoną zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W konsekwencji, dokonując wykładni pojęcia przedsiębiorstwa w kontekście przedmiotowej sprawy bez wątpienia należy brać pod uwagę sygnalizowane przez Spółkę bogate orzecznictwo i literaturę w tym zakresie.

Przyjęcie odmiennej interpretacji bez wątpienia byłoby sprzeczne z istotą pojęcia przedsiębiorstwa w sytuacji, gdyby dochodziło do przeniesienia całej działalności produkcyjnej - w przypadku Spółki realizowanej w dwóch oddziałach produkcyjnych - w tym wszystkich umów i porozumień handlowych, bazy klientów i dostawców wraz z ustalonymi warunkami handlowymi, praw do szeregu znaków towarowych, know-how, całej organizacji i struktury prowadzonej działalności produkcyjnej (m.in. księgowość, b2b, sprzedaż, dział kluczowych klientów, dział personalny, administracja, dział zastosowań IT i analiz, kontroling marketing czy też bhp) jak również pracowników, należałoby uznać, że dochodziłoby do zbycia poszczególnych składników majątkowych, a nie przedsiębiorstwa. Nie sposób byłoby zgodzić się z tego rodzaju interpretacją, gdyż kluczowe pozostaje to, że w wyniku transakcji dana działalność jest przenoszona do innego podmiotu, który nie musi podejmować żadnych znaczących dodatkowych działań w celu kontynuowania przejętej działalności.

W konsekwencji, w ocenie Spółki należy uznać, że wskazywane przez Spółkę wyłączenia składników majątkowych niezwiązanych z działalnością produkcyjną nie wpłyną na kwalifikację przedmiotu transakcji na gruncie przepisów prawa podatkowego.

Spółka pragnie ponadto zwrócić uwagę, iż nawet gdyby wystąpiły jakiekolwiek wątpliwości w zakresie kwalifikacji przedmiotu transakcji jako przedsiębiorstwa powinien on być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a biorąc pod uwagę regulacje prawa podatkowego skutki podatkowe takiej transakcji będące przedmiotem niniejszego zapytania, będą analogiczne jak w przypadku uznania, iż dojdzie do sprzedaży przedsiębiorstwa.

Zorganizowaną cześć przedsiębiorstwa - w myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT - stanowi organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z powołanego przepisu wynika, iż podstawowym warunkiem uznania określonego zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest to, aby wystąpiły w nim zarówno składniki materialne jak i niematerialne, w tym zobowiązania. Zespół ten powinien umożliwiać prowadzenie na jego bazie niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego określone zadania. Ponadto powinien być on wydzielony organizacyjnie i finansowo w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Zorganizowana cześć przedsiębiorstwa nie jest zatem jedynie „prostą” sumą składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań istotne jest to, aby te składniki były odpowiednio powiązane i umożliwiały samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej.

Wskazane cechy zorganizowanej części przedsiębiorstwa wskazują na ścisłe powiązanie tego zespołu składników majątkowych z przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 551 kc. Istotą każdego z wymienionych tworów prawnych jest bowiem zapewnienie ich właścicielowi możliwości realizacji w oparciu o nie samodzielnej działalności gospodarczej.

Przyjmuje się, że aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana cześć przedsiębiorstwa, spełnione muszą być poniższe warunki:

1.  Musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  Zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  Składniki przedsiębiorstwa powinny być przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  Zespół składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące zadania.

Wnioskodawca jest świadomy tego, że nie wystarczy zorganizowanie jakiekolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać odpowiednią odrębnością organizacyjną i finansową z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.

W analizowanej sytuacji należy zwrócić uwagę, że:

1.  Istnieje odrębna lokalizacja działalności produkcyjnej oraz wyłączanych z przedmiotu transakcji dwóch nieruchomości, w tym siedziby Spółki, w której obecnie działa zarząd oraz administracja zarządu. Lokalizacja, sposób organizacji i prowadzona przez Spółkę ewidencja umożliwia zatem w pełni przyporządkowanie wszystkich składników materialnych i niematerialnych, jak również zobowiązań do zbywanej na rzecz inwestora działalności produkcyjnej (oddziałów).
2.  Inwestor przejmie istniejącą obecnie strukturę organizacyjną Spółki, z wyjątkiem zarządu oraz administracji zarządu. Działy związane z działalnością produkcyjną (objęte transakcją) takie jak księgowość b2b, sprzedaż, dział personalny, administracja, dział zastosowań IT i analiz, kontroling, marketing czy też bhp, są zlokalizowane w oddziałach a nie w siedzibie Spółki. Zarząd oraz administracja zarządu zlokalizowane są natomiast w siedzibie Spółki - istnieje zatem wyodrębnienie organizacyjne działalności produkcyjnej.
3.  Na podstawie prowadzonej przez Spółkę ewidencji księgowej możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do oddziałów (działalność produkcyjna) oraz do pozostałej działalności (wynajem nieruchomości) dzięki czemu istnieje możliwość określenia wyniku finansowego oddziałów. W poprzednim roku obrotowym Spółka sporządziła między innymi odrębne sprawozdanie finansowe pro forma (bilans i rachunek zysków i strat) prezentujące sytuację majątkową i wyniki z tytułu działalności prowadzonej w ramach oddziałów. Sprawozdanie finansowe pro forma zostało przygotowane według założeń (zakresu wyłączeń ze Spółki) zbieżnych z przedstawianymi w ramach niniejszego zapytania. Sprawozdanie to było ponadto przedmiotem badania według uzgodnionych procedur audytorskich i było objęte odrębnym raportem niezależnego biegłego rewidenta - istnieje zatem pełne wyodrębnienie finansowe działalności produkcyjnej.
4.  Majątek, który będzie przedmiotem sprzedaży na rzecz inwestora stanowi wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych oraz zobowiązań przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych - w zakresie produkcji i sprzedaży produktów branży chemii gospodarczej i spożywczej.
5.  Inwestor przejmie również wszelkie składniki majątkowe, strukturę organizacyjną i pracowników (poza zarządem i pracownikami administracji obsługującej zarząd), co umożliwi kontynuowanie prowadzonej obecnie przez Spółkę działalności produkcyjnej w ramach oddziałów bez konieczności nabywania dodatkowych aktywów i podejmowania szeregu dodatkowych działań w kwestiach organizacji działalności.

W ocenie Spółki przedmiot planowanej sprzedaży należy uznać za przedsiębiorstwo. Jednak nawet w przypadku wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości w zakresie tej kwalifikacji, powinien on być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W efekcie, skutki podatkowe analizowanej transakcji będą przedstawiać się następująco: Spółka stoi na stanowisku, iż planowana przez Spółkę transakcja sprzedaży (w postaci przedsiębiorstwa bądź zorganizowanej części przedsiębiorstwa) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt i ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Należy jednak zauważyć, iż zgodnie art. 6 pkt 1 ustawy VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ustawodawca wprost wskazał zatem, iż transakcje zbycia, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo bądź zorganizowana część przedsiębiorstwa, są wyłączone z zakresu ustawy o VAT. Należy przy tym zwrócić uwagę, że powyższy przepis odnosi się ogólnie do transakcji „zbycia” przedsiębiorstwa. W szczególności, zastosowanie tej regulacji ma zastosowanie między innymi do transakcji sprzedaży.

Biorąc zatem pod uwagę fakt, iż przedmiotem transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 kc bądź też ewentualnie zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT należy przyjąć, iż w odniesieniu do przedmiotowej transakcji będzie miał zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie ona wyłączona z zakresu ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie aportu. Przy czym na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy zarówno zbycie przedsiębiorstwa jak i zorganizowanej jego części nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Definicja przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 4a pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż przedsiębiorstwo – to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego. Z uwagi na powyższe, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Na mocy art. 551 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
5.  koncesje, licencje i zezwolenia,
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej,
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
8.  tajemnice przedsiębiorstwa,
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Należy tu wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Natomiast, według art. 2 pkt 27e ustawy, przez „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Z powyższej definicji wynika, iż aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

Powyższe oznacza, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma poszczególnych składników, przy pomocy których w przyszłości, będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz pewnym zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki majątkowe odgrywały w funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części. Zorganizowana część przedsiębiorstwa jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego. Nie musi to być postać oddziału samodzielnie rozliczającego się. Ważne natomiast jest aby przenoszone należności i zobowiązania były wyodrębnione i dały się przyporządkować organizacyjnie i finansowo do wyodrębnionego majątku (tak aby można było przejąć funkcje gospodarcze).

Odnośnie wyodrębnienia funkcjonalnego to kryterium to sprowadza się do ustalenia czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. Nie budzi bowiem wątpliwości to, iż aby wydzielona część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, musi ona posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki:

1.  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Natomiast przedsiębiorstwo należy rozpatrywać na podstawie przepisów kodeksu cywilnego i tylko pozytywne spełnienie przesłanek wynikających z art. 551 kc pozwala na zakwalifikowanie majątku przedsiębiorcy jako przedsiębiorstwa.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialności prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży produktów branży chemii gospodarczej i spożywczej. Przedsiębiorstwo Wnioskodawcy prowadzone jest w zakresie produkcji i sprzedaży wyrobów chemii gospodarczej (oddział) oraz produkcji i sprzedaży artykułów spożywczych (oddział). Oddziały te są wyodrębnione w ramach struktury organizacyjnej Spółki, zlokalizowane są w odrębnych miejscowościach, nie są zarejestrowane przez sąd rejestrowy jako oddziały Spółki i każdy z nich prowadzi działalność produkcyjną w innym zakresie.

Spółka jest ponadto właścicielem dwóch nieruchomości, które nie są związane w prowadzoną przez Spółkę w ramach oddziałów działalnością produkcyjną. Na jednej z nieruchomości znajduje się obecnie siedziba Spółki, gdzie w której posiada siedzibę wyłącznie zarząd Spółki wraz z administracją. Pozostała część tej nieruchomości jest przez Spółkę wynajmowana (działalność w zakresie wynajmu nieruchomości na własny rachunek). Druga nieruchomość przeznaczona jest do sprzedaży (nieruchomość inwestycyjna) i w żaden sposób nie jest związana z dzielnością produkcyjną oddziałów.

Każdy z dwóch oddziałów, jak również każda z dwóch nieruchomości, których właścicielem jest spółka i które nie są związane z działalnością produkcyjną zlokalizowane są w odrębnych miejscowościach. Spółka jest również właścicielem niewielkiego pakietu akcji spółki akcyjnej (stanowiącego poniżej 0,5% wszystkich akcji tej spółki), przy czym akcje te w żadnej sposób nie są związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością produkcyjną.

Z powyższego wynika, że na przedsiębiorstwo Spółki składają się dwa oddziały produkcyjne, dwie nieruchomości (w tym jedna przeznaczona na sprzedaż, druga w części wynajmowana). Wszystkie ww. składniki majątkowe wraz z firmą, prawami i zobowiązaniami wynikającymi z prowadzonej działalności tworzą przedsiębiorstwo zdefiniowane w art. 551 kodeksu cywilnego.

Wnioskodawca w ramach zmiany profilu prowadzonej działalności zamierza sprzedać dwa oddziały prowadzonego przedsiębiorstwa stanowiące główną część prowadzonej działalności. Przedmiotem transakcji sprzedaży będą wszelkie elementy związane z prowadzoną przez Spółkę w ramach oddziałów działalnością produkcyjną to jest w postaci własność nieruchomości, ruchomości (w tym urządzenia, towary, wyposażenie oraz inne prawa rzeczowe ruchomości), wierzytelności, wartości niematerialne i prawne (w tym między innymi przysługujące obecnie spółce prawa ochronne na znaki towarowe), koncesje, licencje, zezwolenia w zakresie w jakim będą pozwalały na to odpowiednie regulacje prawne, prawa z umów i porozumień handlowych i innych, łączących spółkę z dostawcami i odbiorcami, baza klientów i dostawców Spółki wraz z warunkami handlowymi ustalonymi pomiędzy nimi a spółką, tajemnice przedsiębiorstwa. Zobowiązania związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem w zakresie wynikającym z działalności produkcyjnej prowadzonej obecnie w ramach oddziałów zostaną przeniesienie na podstawie odrębnych umów cywilnoprawnych. Również dojdzie do przejęcia przez inwestora pracowników związanych z działalnością produkcyjną realizowaną obecnie w Spółce w ramach oddziałów.

W opinii Organu podatkowego wymienione składniki majątku Wnioskodawcy mające być przedmiotem transakcji sprzedaży stanowią, jak podnosi Wnioskodawca w złożonym wniosku, część prowadzonej działalności. Elementem wyłączonym z transakcji pozostanie firma Spółki, zarząd i dział administracji oraz nieruchomość, w której posiada siedzibę zarząd i prawa z umów tych nieruchomości. Wyłączeniu podlegać będzie również składniki majątkowe zlokalizowane w siedzibie Spółki wykorzystywane przez zarząd a także akcje. Wykluczenie części składników składających się na obecnie działające przedsiębiorstwo łamie zasadę przeniesienia całego zespołu składników należącego do jednego podmiotu. Ponadto części składowe obecnie funkcjonującego przedsiębiorstwa pozostające poza planowaną transakcją sprzedaży są elementami wymienionymi w art. 551 kodeksu cywilnego. Zatem sprzedawanej części przedsiębiorstwa nie należy identyfikować z przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 551 kodeksu cywilnego.

Jednakże należy stwierdzić, że przedmiotem sprzedaży pozostanie niewątpliwie zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Wymienione oddziały produkcyjne stanowią bowiem zespół składników materialnych i niematerialnych wydzielony organizacyjnie i finansowo w ramach istniejącego przedsiębiorstwa, który będzie mógł samodzielnie prowadzić działalność. Sprzedawane oddziały przedsiębiorstwa pozostają wyodrębnione organizacyjnie w istniejącej obecnie strukturze organizacyjnej Spółki - działy związane z działalnością produkcyjną (objęte transakcją) takie jak księgowość b2b, sprzedaż, dział personalny, administracja, dział zastosowań IT i analiz, kontroling, marketing czy też bhp, są zlokalizowane w oddziałach, a nie w siedzibie Spółki. Na podstawie prowadzonej przez Spółkę ewidencji księgowej możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do oddziałów (działalność produkcyjna) oraz do pozostałej działalności (wynajem nieruchomości) dzięki czemu istnieje możliwość określenia wyniku finansowego oddziałów. Zauważyć należy, że w poprzednim roku obrotowym Spółka sporządziła między innymi odrębne sprawozdanie finansowe pro forma prezentujące sytuację majątkową i wyniki z tytułu działalności prowadzonej w ramach oddziałów. Potwierdza to odrębność finansową w istniejącym przedsiębiorstwie. Z opisu transakcji wynika, że inwestor przejmie wszelkie składniki majątkowe, strukturę organizacyjną i pracowników (poza zarządem i pracownikami administracji obsługującej zarząd), co umożliwi kontynuowanie prowadzonej obecnie przez spółkę działalności produkcyjnej w ramach oddziałów bez konieczności nabywania dodatkowych aktywów i podejmowania szeregu dodatkowych działań w kwestiach organizacji działalności.

Należy wskazać, iż ww. nabycie części przedsiębiorstwa będzie nabyciem ogółu praw i obowiązków związanych z prowadzeniem działalności produkcyjnej (konsumenckiej) przedsiębiorstwa, czyli kupujący wstępuje w prawnie wyodrębniony majątek swego poprzednika. Na inwestora nie przejdą wyłącznie te składniki majątkowe oraz zobowiązania, które nie są w żaden sposób związane z działalnością zbywanych oddziałów. Na nabywcę przedsiębiorstwa przejdą zatem zobowiązania i obciążenia związane z prowadzoną działalnością produkcyjną i sprzedażą produktów spożywczych i chemii gospodarczej, co umożliwi płynną i pełną kontynuację działalności produkcyjnej.

Reasumując: w świetle przedstawionego przez Spółkę opisu zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, iż wymienione we wniosku składniki istniejącego obecnie przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, nie będą posiadały na dzień transakcji cech wymienionych w art. 551 kodeksu cywilnego. Będą natomiast spełniać przesłanki określone w art. 2 pkt 27e ustawy mogąc stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące działania gospodarcze. W konsekwencji stanowić będą zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zatem, sprzedaż przez Wnioskodawcę dwóch wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo części przedsiębiorstwa na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.