Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-694/12/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-08-08
Teza: Możliwość zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości nabytej w spadku w przypadku przeznaczenia przychodu ze sprzedaży na spłatę kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego na remont budynku mieszkalnego przed i po przekazaniu jego własności w drodze darowizny córce oraz remont bezpłatnie użytkowanego budynku mieszkalnego.
Słowa kluczowe: darowizna; kredyt; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; przekazanie-przekazanie do używania; remonty; użytkowanie (używanie); użytkowanie (używanie)-nieodpłatne używanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 07 maja 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 11 maja 2012 r.), uzupełnionym w dniu 23 lipca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego w spadku w części dotyczącej przeznaczenia przychodu ze sprzedaży na:

*   spłatę kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup kotła węglowego wraz z usługą montażu poniesionych od 16 listopada 2010 r. do 29 września 2011 r. - **jest prawidłowe,**
*   spłatę kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup kotła węglowego wraz z usługą montażu poniesionych od 30 września 2011 r. - **jest nieprawidłowe,**
*   remont bezpłatnie użytkowanego budynku mieszkalnego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego w spadku.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z dnia 13 lipca 2012 r. Znak: IBPBII/2/415-694/12/AK wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 23 lipca 2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 25 czerwca 1997 r. wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła spadek w ½ części nieruchomości po zmarłym Mieczysławie K. a następnie w dniu 20 maja 2010 r. pozostałą – ½ część tej nieruchomości po zmarłej Teodozji K. - małżonce Mieczysława K.

Spadkobiercami po Mieczysławie i Teodozji K. była zatem wnioskodawczyni i jej mąż. Wnioskodawczyni wskazała, że Mieczysław K. zmarł 20 kwietnia 1995 r. natomiast Teodozja K. zmarła dnia 02 marca 2010 r. Spadek po Mieczysławie K. został podzielony na dwie równe części pomiędzy wnioskodawczynię i jej męża, czyli po ½ części każdy. Oznacza to, że w spadku po Mieczysławie K. wnioskodawczyni otrzymała ¼ część nieruchomości. Spadek po Teodozji K. (żonie Mieczysława K.) również został podzielony na dwie równe części pomiędzy wnioskodawczynię i jej męża, czyli po ½ części każdy. Oznacza to, że w spadku po Teodozji K. wnioskodawczyni otrzymała ¼ część nieruchomości. Tak więc z chwilą śmierci Teodozji K. wnioskodawczyni stała się współwłaścicielką nieruchomości w udziale ½.

W dniu 16 listopada 2010 r. aktem notarialnym małżonkowie sprzedali całość otrzymanej w spadku nieruchomości za kwotę 170.000 zł. W zeznaniu podatkowym PIT-39 za 2010 r. wnioskodawczyni wykazała uzyskane przychody w wysokości 42.500 zł (¼ ze 170.000 zł) oraz wskazała, że część dochodu uzyskanego ze sprzedaży chce przeznaczyć na cele mieszkaniowe.

W dniu 24 czerwca 2010 r. wnioskodawczyni dokonała zakupu kotła węglowego wraz z usługą montażu (faktura z dnia 02 lipca 2010 r.) na kwotę 5.178,00 zł. Część należności za kocioł została zapłacona w dniu kupna a na pozostałą część tj. na kwotę 4.828 zł wnioskodawczyni zawarła umowę ratalną z bankiem. Raty zostały ustalone: 23 x po 251,44 zł i 1 x 251,38 zł i są spłacane począwszy od lipca 2010 r.

Chcąc wykorzystać zadeklarowaną kwotę na własne cele mieszkaniowe w zamieszkiwanym od prawie 50 lat budynku wnioskodawczyni dokonuje różnych remontów. W kwietniu 2012 r. np. dokonała przyłączenia kanalizacji ściekowej do budynku, w którym mieszka (faktura z dnia 04 kwietnia 2012 r. na roboty ziemne przy budowie przyłączenia kanalizacji sanitarnej) oraz wymieniła zniszczony zlewozmywak (faktura z dnia 02 kwietnia 2012 r.).

W dniu 30 września 2011 r. wraz z małżonkiem (obecnie nie żyje) aktem notarialnym wnioskodawczyni podarowała córce nieruchomość, której małżonkowie byli właścicielami (wraz z budynkiem mieszkalnym, w którym mieszkali i wnioskodawczyni nadal mieszka) a ta ustanowiła na rzecz rodziców nieodpłatne dożywotnie prawo użytkowania tej nieruchomości.

Córce małżonkowie przekazali aktem darowizny nieruchomość, w której wnioskodawczyni mieszka (i jej mąż do dnia śmierci też). Małżonkowie nie mieli zamiaru przekazywania córce nieruchomości, którą nabyli w drodze spadku i tego nie zrobili. Na dzień podpisywania aktu notarialnego darowizny w dniu 30 września 2011 r. nieruchomość nabyta w spadku została już sprzedana.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wnioskodawczyni może zwolnić z opodatkowania część przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, który został przeznaczony na spłatę zaciągniętego kredytu (wraz z odsetkami i opłatami bankowymi) na zakup i montaż kotła w tej części, która podlega spłacie po 19 listopada 2010 r. do ostatniej raty (tj. do czerwca 2012 r.)?
2.  Czy wydatki ponoszone przez wnioskodawczynię na remont mieszkania, w którym mieszka, po dniu 30 września 2011 r., tj. po dniu przekazania całego majątku córce, mogą zostać uznane za realizację własnych celów mieszkaniowych, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy?

Ad. 1.

Zdaniem wnioskodawczyni, kupno kotła zostało dokonane przed dniem sprzedaży nieruchomości. Jednakże należność za niego nie została uregulowana w całości, od razu. Część należności została uregulowana od razu a na pozostałą część należności została zawarta umowa ratalna. Do dnia sprzedaży nieruchomości środki finansowe pochodziły z majątku wnioskodawczyni, a po dniu sprzedaży z przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

Wobec powyższego wnioskodawczyni uważa, że tylko raty płacone od 19 listopada 2010 r. do czerwca 2012 r., tj. do ostatniej raty włącznie (pod warunkiem, że nie będą zapłacone później niż 31 grudnia 2012 r. gdyż ulga przysługuje na okres 2 lat – do 31 grudnia 2012 r.) można zaliczyć do wydatków na cele mieszkaniowe.

Ad.2.

Zdaniem wnioskodawczyni, pomimo przekazania córce całości majątku w dalszym ciągu posiada do niego prawo - nieodpłatne dożywotnie prawo użytkowania całości przekazanej nieruchomości. Skoro więc wnioskodawczyni mieszka na tej nieruchomości, remontuje ją, czyli zaspakaja w ten sposób własne potrzeby mieszkaniowe, to jej zdaniem dokonuje wydatków na własne cele mieszkaniowe przeznaczając na to środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości otrzymanej w spadku.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

W przypadku nabycia nieruchomości i praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w drodze spadku, za datę nabycia uznaje się dzień, w którym nastąpiło otwarcie spadku czyli śmierć spadkodawcy (poszczególnych spadkodawców).

Zgodnie bowiem z art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy (spadkodawców) prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy (spadkodawców) ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Natomiast postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Powyższe oznacza, że dniem nabycia spadku przez spadkobiercę jest data śmierci spadkodawcy (poszczególnych spadkodawców). Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy (spadkodawców) a nie data wydania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawczyni oraz jej mąż byli spadkobiercami po Mieczysławie i Teodozji K. Mieczysław K. zmarł 20 kwietnia 1995 r. natomiast Teodozja K. zmarła dnia 02 marca 2010 r. W spadku po Mieczysławie K. wnioskodawczyni otrzymała ¼ część nieruchomości, w spadku po Teodozji K. wnioskodawczyni również otrzymała ¼ część nieruchomości. Tak więc z chwilą śmierci Teodozji K. wnioskodawczyni stała się współwłaścicielką nieruchomości w udziale ½.

W dniu 16 listopada 2010 r. aktem notarialnym małżonkowie sprzedali całość otrzymanej w spadku nieruchomości za kwotę 170.000 zł. Oznacza to, że wnioskodawczyni w dniu 16 listopada 2010 r. sprzedała należący do niej udział ½ w nieruchomości.

Przenosząc zatem powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wnioskodawczyni nabyła udział ½ w przedmiotowej nieruchomości w dwóch datach, tożsamych z datami śmierci spadkodawców:

*   w dacie śmierci Mieczysław K. - w dniu 20 kwietnia 1995 r. - nabyła udział ¼ w nieruchomości oraz
*   w dacie śmierci Teodozji K. – w dniu 02 marca 2010 r. – nabyła również udział ¼, stając się tym samym współwłaścicielką przedmiotowej nieruchomości w udziale ½.

Z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie nabycie udziałów w nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży w 2010 r. nastąpiło odpowiednio w dwóch datach, tj. w części w 1995 r. oraz w 2010 r., to pięcioletni termin, określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy liczyć oddzielnie w stosunku do każdego z udziałów nabytych we wskazanych wyżej datach.

Tym samym przychód jaki wnioskodawczyni uzyskała w 2010 r. ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w części odpowiadającej udziałowi ¼ nabytemu w 1995 r. w drodze spadku po Mieczysławie K. nie będzie w ogóle podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, jego sprzedaż miała miejsce po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Z kolei przychód ze sprzedaży nieruchomości w odniesieniu do tej części, która odpowiada udziałowi ¼ nabytemu w 2010 r. w drodze spadku po Teodozji K. stanowi podlegające opodatkowaniu źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie do momentu sprzedaży nieruchomości nie upłynęło 5 lat.

Dokonując oceny skutków podatkowych sprzedaży udziału ¼ należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono bowiem m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r.

I tak zgodnie z art. 30e ust. 1 i 2 powołanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja zbycia mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości (np. biura nieruchomości), koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszt uzyskania wypisu z ksiąg wieczystych itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo – skutkowy.

W tym miejscu należy jednak zaznaczyć, że jeśli zostały poniesione tego rodzaju koszty, to koszty te dotyczą sprzedaży całej nieruchomości, którą w udziale ¼ wnioskodawczyni nabyła w 1995 r. oraz w udziale ¼ w 2010 r. Jak już wyżej wyjaśniono opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega wyłącznie ¼ część przychodu odpowiadająca udziałowi nabytemu w 2010 r. W związku z tym przychód podlegający opodatkowaniu może zostać obniżony wyłącznie o tę część poniesionych przez wnioskodawczynię kosztów odpłatnego zbycia, które proporcjonalnie przypadają na udział nabyty w 2010 r.

Natomiast koszty uzyskania przychodu w przedmiotowej sprawie należy ustalić zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, regulującym sposób ustalenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy i praw nabytych w spadku. Zauważy bowiem należy, że w przedmiotowej sprawie do nabycia w 2010 r. przez wnioskodawczynię udziału ¼ w nieruchomości doszło w drodze spadku po Teodozji K. I tak stosownie do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa powyżej ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy).

Przy tym stosownie do wcześniejszych wyjaśnień, jeżeli wnioskodawczyni poniosła nakłady na nieruchomości, to odliczeniu będzie podlegała wyłącznie ¼ kwoty, stosownie do wielkości udziału, którego sprzedaż stanowi źródło przychodu.

Podsumowując, zgodnie z art. 30e ustawy opodatkowaniu 19% podatkiem podlegał będzie dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia udziału ¼ w nieruchomości (art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz kosztami uzyskania tego przychodu (art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym podatnicy są zobowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.

Należny podatek, wynikający z tego zeznania jest płatny również w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy).

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Należy wyjaśnić, iż powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:

W

dochód zwolniony = D x ----

P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód ze sprzedaży.

W sytuacji zatem gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 i pkt 2 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1\. wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,

2\. wydatki poniesione na:

1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)

\-w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Dodatkowo ustawodawca w art. 21 ust. 29 ww. ustawy wskazuje, iż w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).

Należy również wskazać, iż przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30 ww. ustawy). Innymi słowy przepis ten ma zapobiec podwójnemu odliczaniu tych samych wydatków – m.in. raz jako spłaty kredytu, za drugim razem zaś jako wydatków np. na nabycie czy remont nieruchomości, jeśli to nabycie lub remont sfinansowane były kredytem, którego spłatę podatnik też sobie odlicza.

Jak wynika z powyższego, ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. przewidział możliwość zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, po spełnieniu określonych warunków, o których mowa w ustawie.

Powołany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych przychodu wyłącznie na cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby kwota uzyskana ze sprzedaży mogła korzystać z przedmiotowego zwolnienia, podatnik winien wydatkować środki uzyskane ze sprzedaży na cele w nim wskazane. Ponadto podatnik powinien uzyskać przychód wcześniej lub co najmniej jednocześnie z poniesieniem wydatku na cel wskazany w ustawie. Warunek wydatkowania dotyczy bowiem wyłącznie przychodu ze sprzedaży. Poprzez użycie zwrotu „począwszy od dnia odpłatnego zbycia” ustawodawca przesądził, że wydatki uwzględnione do obliczenia dochodu zwolnionego nie mogą być poniesione przed datą odpłatnego zbycia. Dzień odpłatnego zbycia jest pierwszym dniem, od którego w myśl przepisu można rozpocząć wydatkowanie przychodu uzyskanego z tego zbycia. Przy tym, momentem wydatkowania przez podatnika kwot uzyskanych ze sprzedaży na ww. cele jest data faktycznego wydatkowania przychodu, bowiem przepis ten wiąże skutek prawny w postaci zwolnienia określonego przychodu od podatku dochodowego z terminem wydatkowania środków pieniężnych. Wobec tego ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Do obliczenia wysokości zwolnienia mogą być uwzględnione wyłącznie te wydatki, które poniesione zostały najwcześniej w dniu odpłatnego zbycia.

Zatem podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z powołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym – w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009 r. – jest fakt wydatkowania począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.

Jednym z takich celów są m.in. wydatki poniesione począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego m.in. w banku przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 czyli np. na remont własnego budynku mieszkalnego, jego części (art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy).

Podkreślić jednak trzeba, że dla zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych istotne jest, aby wydatki uwzględniane przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania były poniesione na własne cele mieszkaniowe. W przypadku wydatków na spłatę kredytu zaciągniętego na remont własnego budynku mieszkalnego istotne znaczenie ma, aby w remontowanym budynku podatnik realizował własne cele mieszkaniowe. Przedmiotowe zwolnienie jest regulacją, która nie ma na celu zwalniać każdego wydatkowania środków. Ze zwolnienia tego wypływa bowiem daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. Zamiarem ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych było założenie, że nie powinny być opodatkowane środki wydatkowane na realizację nowego - szeroko rozumianego - celu mieszkaniowego. Powyższe wynika wprost z brzmienia przepisu normującego omawiane zwolnienie.

Przewidując przedmiotowe zwolnienie ustawodawca w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 w sposób niebudzący wątpliwości podkreślił, iż zwolnieniu podlegać będzie tylko taki dochód, który wydatkowany zostanie na „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” w takim przypadku należy rozumieć jednoznacznie, zgodnie z wykładnią literalną. Realizacja własnych celów mieszkaniowych winna polegać na tym, że w przypadku wydatkowania środków na spłatę kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego na remont własnego budynku mieszkalnego podatnik w budynku tym winien faktycznie realizować własny cel mieszkaniowy. Niedopuszczalna jest sytuacja, w której podatnik w celu skorzystania ze zwolnienia na podstawie wspomnianego przepisu najpierw wyremontuje budynek mieszkalny i spłaci zaciągnięty na ten cel kredyt, po czym go zbędzie np. dokonując jego darowizny na rzecz innej osoby. Prowadziłoby to bowiem do uchylenia się od opodatkowania i pomijałoby cel przedmiotowego zwolnienia. Celem ustawodawcy nie było bowiem zwolnienie z opodatkowania środków przeznaczonych na spłatę kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego na remont budynku mieszkalnego, który następnie podatnik zamierza zbyć czyli np. darować.

Zatem podatnik, który przeznaczy środki ze sprzedaży nieruchomości (udziału w nieruchomości) na spłatę kredytu i odsetek od kredytu zaciągniętego na remont własnego budynku mieszkalnego, który następnie zamierza zbyć, przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania nie ma prawa uwzględnić wydatków poniesionych na spłatę tego kredytu i odsetek od tego kredytu. Zakładając bowiem zbycie budynku mieszkalnego, wyremontowanego ze środków pochodzących z kredytu spłaconego środkami z odpłatnego zbycia nieruchomości nie spełni przesłanki określonej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obligującej go do zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych w wyremontowanym budynku.

Przenosząc zatem powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że przeznaczenie przez wnioskodawczynię przychodu ze sprzedaży udziału ¼ w nieruchomości nabytego w spadku po Teodozji K. na spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego na zakup kotła węglowego wraz z usługą montażu co do zasady uprawnia wnioskodawczynię do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zamiarem wnioskodawczyni w momencie dokonywania remontu budynku i ponoszenia wydatków na ten cel nie było jego przekazanie córce.

Niemniej nie można zgodzić się z twierdzeniem wnioskodawczyni, iż przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania wnioskodawczyni będzie mogła brać pod uwagę raty podlegające spłacie po 19 listopada 2010 r. aż do ostatniej raty w czerwcu 2012 r. Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy za wydatki na własne cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1, czyli m.in. na remont własnego budynku mieszkalnego, jego części. Przy czym jak zostało wskazane w art. 21 ust. 26 ustawy przez własny budynek, o którym mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d), rozumie się budynek stanowiący własność lub współwłasność podatnika. Zatem z istoty rozwiązania zawartego w tym przepisie wynika, że aby kwota uzyskana ze sprzedaży mogła korzystać z przedmiotowego zwolnienia, podatnik winien przeznaczyć ją m.in. na remont własnego budynku mieszkalnego, a więc budynku, do którego podatnikowi przysługuje tytuł własności lub współwłasność. Zatem warunkiem koniecznym do zastosowania przedmiotowego zwolnienia jest m.in. posiadanie na własność lub współwłasność remontowanego budynku mieszkalnego. Warunek ten nierozerwalnie związany jest ze stwierdzeniem zawartym w zacytowanym art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) w związku z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania wnioskodawczyni będzie mogła uwzględnić wyłącznie wydatki na spłatę rat kredytu i odsetek od tego kredytu zaciągniętego na zakup kotła węglowego wraz z usługą montażu poczynione od dnia 16 listopada 2010 r., ale wyłącznie do dnia 29 września 2011 r. W dniu 30 września 2011 r. wnioskodawczyni zbyła bowiem nieruchomość w drodze umowy darowizny na rzecz córki a tym samym od tego dnia nie posiadała już do niego tytułu własności ani współwłasności.

Tym samym stanowisko wnioskodawczyni, iż ma możliwość zaliczyć do wydatków na własne cele mieszkaniowe raty płacone od 19 listopada 2010 r. aż do ostatniej raty, tj. do czerwca 2012 r. należało uznać za nieprawidłowe.

Podobnie rzecz się ma w stosunku do wydatków poniesionych przez wnioskodawczynię w 2012 r. na przyłączenie kanalizacji ściekowej do budynku oraz wymianę zniszczonego zlewozmywaka. Wśród wydatków na własne cele mieszkaniowe wskazanych w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy, których realizacja pozwoliłaby podatnikowi na zwolnienia z opodatkowania dochodu są wydatki poniesione na remont własnego budynku mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d). Natomiast jak zostało wskazane wyżej przez własny budynek, o którym mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d), rozumie się budynek stanowiący własność lub współwłasność podatnika.

Z powyższych przepisów art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) w związku z art. 21 ust. 26 ustawy w sposób nie budzący wątpliwości wynika zatem, że przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania mogą być brane pod uwagę wyłącznie wydatki poniesione remont budynku mieszkalnego stanowiącego własność lub współwłasność podatnika. Oznacza to, że w momencie ponoszenia wydatków remontowych podatnikowi musi przysługiwać prawo własności lub współwłasności do remontowanego budynku.

Tymczasem w przedmiotowej sprawie wydatki, o które pyta wnioskodawczyni – czyli wydatki na przyłączenie kanalizacji ściekowej do budynku oraz wymianę zniszczonego zlewozmywaka poniesione zostały w 2012 r. a więc zostały poniesione w momencie kiedy wnioskodawczyni nie była już ani właścicielką, ani współwłaścicielką budynku, bowiem w dniu 30 września 2011 r. darowała przedmiotową nieruchomość córce. Natomiast fakt, że na rzecz wnioskodawczyni zostało ustanowiono prawo dożywotniego bezpłatnego użytkowania darowanej nieruchomości wbrew twierdzeniom wnioskodawczyni nie stanowi o tym, że przysługuje jej jakiekolwiek prawo własności bądź współwłasności do przedmiotowej nieruchomości.

Zgodnie bowiem z art. 252 ustawy Kodeks cywilny, rzecz można obciążyć prawem do jej używania i do pobierania jej pożytków (użytkowanie). Art. 253 § 1 Kodeksu stanowi również, że zakres użytkowania można ograniczyć przez wyłączenie oznaczonych pożytków rzeczy. Z kolei wykonywanie użytkowania nieruchomości można ograniczyć do jej oznaczonej części (art. 253 § 2 Kodeksu cywilnego). Z kolei z treści art. 254 Kodeksu cywilnego wynika, że użytkowanie jest niezbywalne.

Użytkowanie to ograniczone prawo rzeczowe, wyrażające się w obciążeniu rzeczy prawem do jej używania i pobierania jej pożytków. Ustanowienie prawa użytkowania stanowi jeden ze sposobów obciążenia prawa własności. Użytkowanie może być ustanowione na nieruchomości.

Użytkowanie uprawnienia zatem do używania rzeczy (nieruchomości) i do pobierania jej pożytków. W żadnym wypadku użytkowanie nie jest tytułem własności bądź współwłasności do nieruchomości. W przypadku ustanowienia użytkowania na nieruchomości jej właścicielem pozostaje nadal właściciel nieruchomości obciążonej użytkowaniem, który jedynie zezwala na użytkowanie tej nieruchomości.

Zatem fakt, że wnioskodawczyni przekazaną córce w drodze umowy darowizny nieruchomość bezpłatnie użytkuje nie oznacza, iż przysługuje jej jakikolwiek tytułu własności do tej nieruchomości. Wyklucza to zarazem możliwość uznania wydatków poniesionych przez wnioskodawczynię w 2012 r. na remont użytkowanej nieruchomości jako wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy, z tego właśnie powodu, że wnioskodawczyni nie posiada prawa własności lub współwłasności do budynku, czego wymagają przepisy ustawy. Zatem wnioskodawczyni nie ma prawa do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych dochodu uzyskanego ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, jeżeli środki uzyskane ze sprzedaży udziału ¼ w nieruchomości przeznaczy na remont budynku mieszkalnego, którego właścicielką od dnia dokonania przez wnioskodawczynię na jej rzecz darowizny jest córka wnioskodawczyni, a wnioskodawczyni jedynie ją bezpłatnie użytkuje.

Tym samym stanowisko wnioskodawczyni odnośnie możliwości przeznaczenia przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości na remont użytkowanego budynku mieszkalnego należało uznać za nieprawidłowe.

Reasumując, przychód ze sprzedaży przez wnioskodawczynię nieruchomości w części odpowiadający udziałowi nabytemu w 1995 r. w drodze spadku po Mieczysławie K. w ogóle nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem jego sprzedaż miała miejsce po upływie 5 lat licząc, od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Natomiast opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym podlegać będzie dochód uzyskany ze sprzedaży udziału w przedmiotowej nieruchomości odpowiadający udziałowi nabytemu przez wnioskodawczynię w 2010 r. w wyniku spadku po Teodozji K. ( ¼ ).

Jako wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe wnioskodawczyni może uwzględnić wyłącznie wydatki poniesione na spłatę kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup kotła węglowego wraz z usługą montażu poniesione od dnia 16 listopada 2010 r. do dnia 29 września 2011 r., o ile zamiarem wnioskodawczyni w momencie dokonywania remontu budynku i ponoszenia wydatków na ten cel nie było jego przekazanie córce.

Natomiast przy obliczaniu zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wnioskodawczyni nie może uwzględnić wydatków poniesionych na spłatę kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup kotła węglowego wraz z usługą montażu poniesionych od dnia 29 września 2011 r. a także wydatków poniesionych w 2012 r. na remont czyli m.in. przyłączenie kanalizacji ściekowej do budynku oraz wymianę zniszczonego zlewozmywaka.

Stanowiska wnioskodawczyni nie można było zatem uznać w całości za prawidłowe.

Do wniosku wnioskodawczyni dołączyła plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej

w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Wobec tego niniejszą interpretację wydano w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawczynię w złożonym wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.