Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.670.2024.3.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: W kwestii braku opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży działki; obowiązku wystawienia przez Zbywców oddzielnych faktur VAT potwierdzających dokonanie dostawy ww. działki oraz kwestii prawa Kupującego do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego związanego z nabyciem ww. działki.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; grunty-grunt niezabudowany; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; odliczenia-odliczenie podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Opis zdarzenia przyszłego

Informacje ogólne o Zainteresowanych:
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Spółka” lub „Kupujący”) jest spółką z
    siedzibą na terytorium Polski oraz polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w
    Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia. Spółka
    jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako:
    „VAT”) w Polsce.
    Obecnie Spółka rozważa nabycie nieruchomości zlokalizowanych w (...) od szeregu osób
    fizycznych, w tym m.in., od pana (...) (dalej jako: „Sprzedający”) oraz pani (...) (dalej jako
    „Sprzedająca”) (dalej łącznie jako „Zbywcy”).
    Sprzedająca w przeszłości prowadziła działalność gospodarczą w zakresie (...) i była
    zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Na dzień składania wniosku, oboje
    Zbywcy nie prowadzą działalności gospodarczej i nie są zarejestrowani jako czynni
    podatnicy VAT, jak również nie prowadzą gospodarstwa rolnego.
    Historia nabycia terenu:
    W ramach umowy sprzedaży z dnia 23 października 1991 r. Zbywcy nabyli prawo
    własności do niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę o numerze
    ewidencyjnym (...) położonej w miejscowości Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę

    wieczystą o numerze (...) o łącznej powierzchni 0,5023 ha (dalej jako: „Działka”). Akt
    notarialny, na podstawie którego Zbywcy nabyli Działkę, dotyczył działki o ówczesnym
    numerze (...) i powierzchni. Ta działka zmieniła parę lat później numer na (...), ponieważ
    doszło do umowy między Zbywcami a Gminą o podział nieruchomości na część (...), która
    pozostała własnością Zbywców i część (...), którą przejęła Gmina, przekazując Zbywcom w
    zamian po dopłacie inną działkę. Ta operacja zamiany była treścią aktu notarialnego rep.
    (...) spisanego w kancelarii notarialnej.
    Stan nieruchomości w chwili nabycia i status Zbywców:
    W chwili nabycia Działka była niezabudowana. W chwili nabycia Działki Zbywcy byli w
    związku małżeńskim (w którym w dalszym ciągu pozostają), w którym obowiązywała
    małżeńska wspólność majątkowa. Działka weszła zatem w skład ich wspólnego majątku
    małżeńskiego.
    Sposób opodatkowania nabycia Działki:
    Nabycie Działki w 1991 r. nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych ani podatkiem od towarów i usług (w czasie nabycia podatki te nie
    istniały jeszcze w Polsce).
    Wykorzystywanie Działki:
    Działka stanowiła w chwili jej nabycia grunt rolny wykorzystywany rolniczo. Zbywcy nie
    prowadzili działalności rolniczej na Działce, natomiast Działka była w praktyce nieodpłatnie
    uprawiana przez jednego ich z sąsiadów.
    Przeznaczenie Działki:
    Działka położona jest na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego przyjętym uchwałą Rady Gminy, w którym przeznaczenie Działki jest
    określone jako „2.P/U” - tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz
    zabudowy usługowej.
    Zbywcy nie podejmowali jakichkolwiek czynności mających na celu wystąpienie o
    opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wydania pozwolenia
    na budowę jakiegokolwiek obiektu budowlanego na terenie Działki, jak również decyzji o
    warunkach zabudowy dla terenu Działki.
    Zbywcy, poza opłatami administracyjnymi związanymi z podpisaniem Przedwstępnej
    Umowy Sprzedaży (o której mowa poniżej) nie ponosili ani nie zamierzają ponosić żadnych
    innych nakładów związanych z przygotowaniem Działki do jej sprzedaży lub do oddania do
    używania w całości lub częściowo.
    Zbywcy nie próbowali wcześniej zbyć Działki, w szczególności nie udzielali w tym celu
    żadnych pełnomocnictw, nie wystawiali na żadnych portalach internetowych ogłoszeń o
    sprzedaży Działki lub jej oddania do używania ani nie korzystali z usług pośredników lub
    innego rodzaju usługodawców w tym celu (np. agencji marketingowych), jak również nie
    uzyskiwali ani nie sporządzali samodzielnie wyceny Działki.
    W przeszłości Zbywcy dokonywali zakupów nieruchomości w celu ulokowania swojego
    kapitału. W przyszłości Zbywcy zamierzają zbywać inne nieruchomości. Na dzień składania
    niniejszego wniosku Zbywcy zamierzają przeznaczyć pozyskany w wyniku sprzedaży
    Działki kapitał na pokrycie własnego utrzymania.
    Treść Przedwstępnej Warunkowej Umowy Sprzedaży:
    W roku 2024 ze Zbywcami skontaktował się potencjalny nabywca Działki tj. Spółka z
    propozycją zakupu Działki.
    W dniu 19 lutego 2024 r. Zbywcy zawarli ze Spółką w formie aktu notarialnego umowę
    przedwstępną sprzedaży Działki (dalej jako: „Przedwstępna Umowa Sprzedaży”).

    Na mocy Przedwstępnej Umowy Sprzedaży, Zbywcy oświadczyli, że z zastrzeżeniem
    ziszczenia się opisanych w umowie warunków zobowiązuje się zawrzeć umowę sprzedaży
    (dalej jako: „Umowa Przyrzeczona”), na podstawie której Zbywcy sprzedadzą Kupującemu
    prawo własności Działki w stanie wolnym od wszelkich praw, zakazów, obciążeń i roszczeń
    osób trzecich. Zawarcie Przyrzeczonej Umowy Warunkowej ma nastąpić po ziszczeniu się
    m.in. następujących warunków:
    1) wyniki analizy rynkowej, ekonomicznej i prawnej Działki będą satysfakcjonujące i nie
    wykażą ryzyk, mających wpływ na wartość Działki i możliwość zagospodarowania Działki
    na cele budowy centrum logistycznego wraz z towarzyszącą infrastrukturą (dalej jako:
    „Inwestycja”), a wyniki audytu środowiskowego Działki, który zostanie przeprowadzony
    przez Kupującego po zawarciu Przedwstępnej Umowy Sprzedaży nie wykażą
    zanieczyszczeń powietrza albo gleby albo wód przekraczających określone prawem normy;
    2) Kupujący przed zawarciem Umowy Przyrzeczonej uzyska pisemną interpretację
    przepisów prawa podatkowego wydaną przez właściwy organ podatkowy, w celu
    uzyskania stanowiska czy nabycie Działki powinno być opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług czy podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz czy w przypadku
    opodatkowania nabycia Działki podatkiem od towarów i usług Kupujący jest uprawniony
    do uzyskania zwrotu tego podatku.
    Ponadto, zawarcie Umowy Przyrzeczonej ma nastąpić po spełnieniu się wszystkich
    zastrzeżonych w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży warunków, chyba że Kupujący zrzecze
    się spełnienia wszystkich lub niektórych z tych warunków.
    Na podstawie Przedwstępnej Umowy Sprzedaży obie strony podejmą wszelkie działania
    oraz będą współpracować w dobrej wierze w celu zrealizowania w pełni transakcji. Co
    więcej, zgodnie z tą umową strony zobowiązują się dołożyć należytej staranności i
    współpracować w celu spełnienia zastrzeżonych warunków oraz w zakresie
    umożliwiającym realizację Inwestycji przez Kupującego. Współpraca ta ma obejmować
    zapewnienie przez Zbywców, aby Kupujący (oraz jego doradcy) mieli w każdym czasie, po
    wcześniejszym zawiadomieniu Zbywców prawo wstępu na teren Działki w celu
    przeprowadzenia wszelkich badań i prób oraz wglądu w dokumenty związane z Działką, w
    celu weryfikacji wykonania obowiązków Zbywców oraz w innych celach związanych z
    Przedwstępną Umową Sprzedaży, w tym w celu dokonania badania prawnego,
    technicznego, geotechnicznego i audytu środowiskowego Działki a także w celu
    prezentacji Działki potencjalnym kontrahentom i wykonawcom Kupującego. Ponadto,
    Zbywcy zobowiązali się w tej umowie, iż niezwłocznie udostępnią Kupującemu oraz
    doradcom Kupującego informacje oraz dokumenty zażądane na piśmie przez Kupującego,
    o ile znajdują się w posiadaniu Zbywców, niezbędne Kupującemu do przeprowadzenia
    badania prawnego, technicznego, geotechnicznego i audytu środowiskowego Działki oraz
    umożliwić doradcom Kupującego przeprowadzenie pomiarów, testów oraz wszelkich
    innych badań, w tym umożliwić pobieranie próbek i dokonywanie odwiertów.
    Dodatkowo, w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży ustalono, iż Zbywcy udzielają
    Kupującemu do dnia zawarcia Umowy Przyrzeczonej, nieodpłatnego uprawnienia do
    dysponowania Działką na cele budowlane, na potrzeby postępowań administracyjnych
    związanych z realizacją Inwestycji. Ponadto, ustalono, że Zbywcy udzielą Kupującemu
    pełnomocnictwa do wglądu w akta ksiąg wieczystych prowadzonych dla Działki, jak
    również pełnomocnictwa do prowadzenia czynności związanych z uzyskaniem decyzji
    administracyjnych dla Działki, w tym decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzji
    o pozwoleniu na budowę i innych.
    Zbywcy w dniu 19 lutego 2024 r. udzielili przedstawicielom Kupującego dwóch
    pełnomocnictw tj.
    1. stanowiącego Załącznik nr 1 do Przedwstępnej Umowy Sprzedaży pełnomocnictwa do:

    a) przeglądania akt księgi wieczystej prowadzonej dla Działki (oraz ksiąg wieczystych, w
    których Działka lub jej części były uregulowane uprzednio), w tym złożonych wniosków o
    dokonanie wpisu w księdze wieczystej, a także do uzyskiwania odpisów kopii oraz
    wykonywania fotokopii dokumentów dołączonych do w/w księgi wieczystej oraz wniosków;
    b) uzyskiwania wypisów z rejestrów gruntów i kartotek budynków oraz wyrysów z map
    ewidencyjnych, a także wszelkich informacji i dokumentów dotyczących Działki objętych
    ewidencją gruntów i budynków;
    c) uzyskiwania wypisów z rejestru lub ewidencji zabytków, a także wszelkich informacji
    związanych z Działką od konserwatora zabytków właściwego ze względu na miejsce
    położenia Działki;
    d) reprezentowania przed organami administracji publicznej i samorządowej oraz sądami
    w celu uzyskiwania informacji o wszelkich postępowaniach sądowych lub
    administracyjnych, w szczególności dotyczących roszczeń reprywatyzacyjnych, decyzjach
    administracyjnych, postanowieniach i uzgodnieniach związanych z Działką;
    e) uzyskiwania informacji o Działce dostępnych w rejestrach publicznych;
    f) zapoznawania się z aktami postępowań, które dotyczą lub mogą dotyczyć Działki, a
    które związane są z roszczeniami byłych właścicieli Działki lub ich spadkobierców, a także
    do utrwalania treści takich akt w każdej dozwolonej prawem formie (w tym poprzez
    sporządzenie fotokopii) oraz do składnia wniosków o wydanie odpisów, wyciągów lub
    innych dokumentów z akt takich postępowań;
    g) uzyskiwania wszelkich dokumentów, w tym m.in. odpisów, wypisów, wyrysów i
    zaświadczeń, oraz zasięgania wszelkich informacji od wszelkich władz publicznych oraz od
    innych osób/jednostek, w tym m.in. od sądów i organów administracji publicznej, w
    związku ze stanem prawnym, faktycznym, technicznym i środowiskowym Działki;
    h) dokonywania wszelkich czynności faktycznych, jakie okażą się konieczne lub przydatne
    w celu realizacji niniejszego pełnomocnictwa, w tym odbioru dokumentów; oraz
    2. stanowiącego Załącznik nr 2 do Przedwstępnej Umowy Sprzedaży pełnomocnictwa do:
    a) przeprowadzenia wszelkich czynności prawnych i faktycznych w celu uzyskania i
    wydania (prawomocnych) decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o środowiskowych
    uwarunkowaniach i innych decyzji administracyjnych i pozwoleń dotyczących planowanej
    realizacji Inwestycji na Działce, w tym w szczególności do reprezentowania Zbywców przed
    wszelkimi urzędami administracji publicznej i samorządowej, a także przed sądami
    administracyjnymi i powszechnymi w celu uzyskania prawomocnych decyzji o pozwoleniu
    na budowę, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, innych decyzji
    administracyjnych oraz pozwoleń i zgłoszeń dotyczących planowanej realizacji Inwestycji
    na Działce, w tym do składania w imieniu Kupującego wszelkich wniosków, oświadczeń i
    innych dokumentów, jak również do odbierania w imieniu Kupującego wszelkich
    dokumentów, pism i decyzji, jak również do przeglądania akt sprawy, uzyskiwania
    wszelkich informacji w sprawie, a także do uzyskiwania odpisów, kopii oraz fotokopii
    dokumentów w toku takich postępowań;
    b) przeprowadzenia wszelkich czynności związanych z badaniem technicznym Działki w
    celu oceny jej stanu technicznego, identyfikacji ewentualnych nieprawidłowości oraz
    sporządzenia raportu technicznego dotyczącego stanu Działki;
    c) wnioskowania do odpowiednich podmiotów, w tym organów administracji publicznej
    (państwowej i samorządowej), w szczególności w celu uzyskania informacji na temat
    możliwości zabudowy Działki;
    d) występowania do gestorów sieci o wydanie warunków technicznych przyłączenia Działki
    do sieci (poszczególnych mediów, m.in. wody, gazu, energii cieplnej, energii elektrycznej);

    e) uzyskiwania wypisów z rejestru gruntów i kartotek budynków oraz wyrysów z map
    ewidencyjnych, a także wszelkich informacji i dokumentów dotyczących Działki objętych
    ewidencją gruntów i budynków;
    f) uzyskiwania informacji o Działce dostępnych w rejestrach publicznych;
    g) uzyskiwania wszelkich dokumentów, w tym m.in. odpisów, wypisów, wyrysów i
    zaświadczeń, oraz zasięgania wszelkich informacji od wszelkich władz publicznych oraz od
    innych osób/jednostek, w tym m.in. od sądów i organów administracji publicznej, w
    związku ze stanem prawnym, faktycznym, technicznym i środowiskowym Działki;
    h) dokonywania wszelkich czynności faktycznych, jakie okażą się konieczne lub przydatne
    w celu realizacji niniejszego pełnomocnictwa, w tym odbioru dokumentów.
    Dodatkowo, zgodnie z Przedwstępną Umową Sprzedaży został wyznaczony okres
    przejściowy, trwający od podpisania Przedwstępnej Umowy Sprzedaży aż do zawarcia
    Umowy Przyrzeczonej (dalej jako: „Okres Przejściowy”). W Okresie Przejściowym, zgodnie z
    Przedwstępną Umową Sprzedaży Zbywcy będą prowadzić swoją dotychczasową zwykłą
    działalność dotyczącą Działki i będą podejmować wszelkie kroki, jakie będą w danych
    okolicznościach niezbędne w celu ochrony Działki, zgodnie z utrwalonymi w przeszłości
    zwyczajami i praktykami. W świetle Przedwstępnej Umowy Sprzedaży, w Okresie
    Przejściowym Zbywcy:
    1) zachowają aktualny stan Działki;
    2) nie będą dokonywać zbycia Działki lub jakiejkolwiek jej części ani składać ofert, ani
    zawierać jakiejkolwiek umowy przedwstępnej lub umowy warunkowej, lub umowy mającej
    podobny skutek, przewidującej zobowiązanie Zbywców do dokonania sprzedaży Działki
    lub jej części lub udziału w Działce;
    3) nie ustanowią, nie zobowiążą się do ani nie zezwolą na obciążenie Działki;
    4) nie będą zawierać żadnych umów w przedmiocie m.in. sprzedaży, dzierżawy ani najmu
    Działki ani żadnej jej części bez uprzedniej pisemnej zgody Kupującego;
    5) poinformują Kupującego niezwłocznie po otrzymaniu informacji o jakimkolwiek fakcie,
    na skutek którego oświadczenia i zapewnienia Zbywców złożone w Przedwstępnej
    Umowie Sprzedaży staną się lub będą mogły stać się niezgodne z prawdą lub nierzetelne;
    6) będą dysponować Działką w sposób, który nie wpłynie negatywnie na wykonywanie
    przez niech obowiązków wynikających z Przedwstępnej Umowy Sprzedaży;
    7) w zakresie, w jakim może to mieć niekorzystny wpływ na prawa Kupującego jako
    nowego właściciela Działki – będą niezwłocznie przesyłać Kupującemu kopie wszelkiej
    korespondencji, zawiadomień, wniosków oraz komunikacji na piśmie w innej formie,
    dotyczącej Działki, jaką Zbywcy otrzymają od osób trzecich (w tym od jakichkolwiek
    podmiotów państwowych) (dalej jako: „Zobowiązania Zbywców w Okresie Przejściowym”).
    W związku z tym i w celu zadośćuczynienia jednemu z ww. warunków zastrzeżonych w
    Przedwstępnej Umowie Sprzedaży, Spółka wraz ze Zbywcami (dalej jako: „Strony” lub
    „Zainteresowani”) występują z niniejszym wnioskiem wspólnym o wydanie indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie określonym poniżej.
    Obecny stan Działki i przyszłe wykorzystanie:
    W chwili składania niniejszego wniosku o interpretację, Działka pozostaje objęta księgą
    wieczystą o numerze(...). Działka jest niezabudowana i będzie niezabudowana na dzień
    Transakcji. Według wiedzy Zbywców, przez Działkę nie przebiega żadna napowietrzna lub
    podziemna linia energetyczna, ani nie przebiegają żadne inne media zasilające inne
    nieruchomości za wyjątkiem linii napowietrznej 15kV nie należącej do Zbywców.
    Po nabyciu Działki, Spółka zamierza wykorzystywać ją wyłącznie do działalności
    opodatkowanej VAT (w tym, do realizacji Inwestycji).

    Sposób zapłaty Ceny i przyszłe wykorzystanie środków z transakcji:
    Zgodnie z Przedwstępną Umową Sprzedaży, cena za Działkę (dalej jako: „Cena”) zostanie
    zapłacona przez Spółkę najpóźniej w dniu zawarcia Umowy Przyrzeczonej.
    Opisana powyżej sprzedaż Działki będzie w dalszej części wniosku określana także jako
    „Transakcja”.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1) Czy Zbywcy tj. Sprzedający i Sprzedająca będą działać w charakterze podatników VAT w
    ramach Transakcji i w konsekwencji, czy sprzedaż Działki przez Zbywców na rzecz Spółki
    będzie transakcją opodatkowaną VAT?
    2) W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznania, że Transakcja podlega opodatkowaniu VAT oraz nie podlega
    zwolnieniu z VAT, które ze Zbywców, tj. Sprzedający albo Sprzedająca, powinno
    wystawić fakturę VAT potwierdzającą dokonanie dostawy Działki i jaką część Ceny
    powinno na niej wskazać?
    3) W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznaniu, że Transakcja podlega opodatkowaniu VAT oraz nie podlega
    zwolnieniu z VAT, czy po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT
    potwierdzającej dokonanie dostawy Działki, w związku z Transakcją Spółka będzie
    uprawniona do:
      a. obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy
        nabyciu Działki (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1 Ustawy o VAT), oraz
      b. do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87
        Ustawy o VAT)?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    Ad 1. Zbywcy nie będą działać w charakterze podatników VAT w ramach Transakcji i w
    konsekwencji, sprzedaż Działki przez Zbywców na rzecz Spółki nie będzie transakcją
    opodatkowaną VAT.
    Ad 2. W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania 1 za
    nieprawidłowe i uznania, że Transakcja powinna zostać opodatkowana VAT (nie będzie
    podlegać zwolnieniu z VAT), każde ze Zbywców, tj. Sprzedający oraz Sprzedająca, powinno
    wystawić oddzielne faktury VAT potwierdzające dokonanie dostawy udziałów w Działce, na
    których wskażą 50% Ceny za dostawę udziałów w Działce.
    Ad. 3. W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznaniu, że Transakcja powinna zostać opodatkowana VAT (nie będzie
    podlegać zwolnieniu z VAT), po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT
    potwierdzającej dokonanie dostawy Działki, w związku z Transakcją Spółka będzie
    uprawniona do:
      a. obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy
        nabyciu Działki (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1) Ustawy o VAT) oraz
      b. do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art.
        87 Ustawy o VAT).
    Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych:
    Ad 1.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1) Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.

    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6) Ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1), rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Zauważyć w tym miejscu należy, że zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt
    spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6) Ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest
    traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Natomiast na mocy art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT - przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1), rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 Ustawy o
    VAT lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 Ustawy o VAT, podlega
    opodatkowaniu VAT, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    VAT.
    Na mocy art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w Ustawie o VAT zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne
    jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie
    czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w
    Ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik"
    tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi
    wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlegać będzie opodatkowaniu VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie
    przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej
    dostawy/konkretnego świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    Ustawy o VAT.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, Zbywcy nabyli Działkę w trackie trwania małżeństwa, do
    majątku wspólnego, w wyniku umowy sprzedaży z 1991 r. Teren Działki stanowił w chwili
    jej nabycia i nadal stanowi niezabudowane grunty wykorzystywane rolniczo przez cały
    czas od kiedy Zbywcy nabyli Działkę.

    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Należy wskazać, że definicję działalności gospodarczej wypełnia również rolnik ryczałtowy
    dokonujący dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub
    świadczący usługi rolnicze.
    Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 19 Ustawy o VAT, przez rolnika ryczałtowego należy
    rozumieć rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi
    rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z
    wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia
    ksiąg rachunkowych.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów należy zatem zauważyć, że status podatnika
    podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży
    nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT.
    Zatem osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów
    stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Mając powyższe okoliczności na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot
    w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuc i Halina Jeziorska-Kuc przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu

    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że Zbywcy prowadzili wspólnie gospodarstwo rolne i nabyli Działkę
    w drodze umowy sprzedaży. Działka jest używana na cele rolnictwa (nie była
    wykorzystywana do działalności gospodarczej prowadzonej przez Sprzedającego).
    Działka położona jest na obszarze, który jest objęty miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Gminy, w którym
    przeznaczenie Działki jest określone jako: „2.P/U” - tereny obiektów produkcyjnych,
    składów i magazynów oraz zabudowy usługowej.
    Jak wynika z dokonanej analizy przepisów, aby dana czynność została opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług musi być ujęta w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu oraz zostać wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem
    jest podatnikiem podatku VAT.
    Dostawa towarów – w przedmiotowym wniosku niezabudowanej Działki – podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, spełnia bowiem definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT.
    W świetle powyższego, należy ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy Zbywcy
    będą działać w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja. Bowiem, co do zasady, osoby fizyczne, które dokonują transakcji
    w ramach zarządu majątkiem prywatnym, nie są podatnikami podatku VAT.
    Zbywcy nie podjęli ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Od momentu nabycia Działki przez Zbywców jest ona wykorzystywana
    na cele rolnicze (jest wykorzystywana do prowadzenia na niej uprawy rolnej).
    W świetle zaprezentowanych przepisów prawa podatkowego, sprzedaż Działki należy
    zakwalifikować jako dostawę towaru. Jednakże, w przedmiotowej sprawie, Zbywcy nie
    będą działać w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaż
    niezabudowanej Działki, w analizowanej sprawie, można uznać za czynność związaną ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której unormowania ustawy o podatku od
    towarów i usług nie mają zastosowania. Wobec powyższego, sprzedaż ww. Działki nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zainteresowani pragną wskazać, że w ich ocenie udzielenie w Przedwstępnej Umowie
    Sprzedaży pełnomocnictw na rzecz Kupującego o zakresie opisanym w stanie faktycznym,
    nie oznacza, iż Zbywcy działają w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy
    o VAT. Udzielenie pełnomocnictw stanowiło działanie w ramach normalnego wykonywania
    prawa własności przez Zbywców i miało na celu umożliwienie Kupującemu rozpoczęcie
    Inwestycji. Udzielenie pełnomocnictw było zatem istotne z perspektywy Kupującego i
    wynikało z jego inicjatywy. Nie sposób tym samym uznać, że udzielenie pełnomocnictw
    stanowiło działanie Zbywców podobne do działania podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami i że świadczy to o działaniu Zbywców w
    charakterze podatników VAT. Takie stanowisko potwierdza orzecznictwo sądów
    administracyjnych, por. np. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

    (WSA) w Rzeszowie z 19 stycznia 2021 r. sygn. I SA/Rz 852/20, wyrok WSA w Bydgoszczy z
    19 stycznia 2021 r. sygn. I SA/Bd 761/20, czy WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 15
    października 2020 r. sygn. I SA/Go 275/20.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, iż Zbywcy nie będą działać w charakterze
    podatników VAT w ramach Transakcji i w konsekwencji, sprzedaż Działki przez Zbywców
    na rzecz Spółki nie będzie transakcją opodatkowaną VAT.
    Na marginesie powyższego, Zainteresowani wskazują, że w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9)
    Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż
    tereny budowlane.
    Przez tereny budowlane - stosownie do treści art. 2 pkt 33) Ustawy o VAT - rozumie się
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1130), reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez
    jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.
    Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,
    określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone
    cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy - przyjmując ład przestrzenny
    i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,
    ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - w myśl
    zapisów ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, przy czym:
    1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
    celu publicznego;
    2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
    drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Ponadto, stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia
    28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany oznacza
    każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do Ustawy o VAT artykuł 2 pkt 33), odpowiada więc także treści ww.
    orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie
    określonych wprost w Ustawie o VAT dokumentów prawa miejscowego.
    Z powyższego wynika, że Ustawa o VAT nakazuje oceniać przeznaczenie określonego
    gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz
    wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

    Zatem dokonana wyżej analiza przepisów jednoznacznie wskazuje, że zwolnienie od
    podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9) Ustawy o VAT, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane.
    Przy czym – jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami
    budowlanymi – są zwolnione od podatku VAT.
    Zauważyć należy, że analiza Ustawy o VAT wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od
    podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w
    sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje
    możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest
    przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    W konsekwencji, gdyby przyjąć, iż Zbywcy działają w ramach Transakcji w charakterze
    podatników VAT, to w takiej sytuacji planowane zbycie Działki, z uwagi na jej
    przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (tereny obiektów
    produkcyjnych, składów i magazynów) podlegałoby opodatkowaniu VAT oraz nie
    podlegałoby zwolnieniu z VAT, gdyż stanowiłoby dostawę terenów niezabudowanych,
    będących terenami budowlanymi.
    Ad 2.
    W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznaniu, że Transakcja będzie opodatkowana VAT (nie będzie podlegać
    zwolnieniu z VAT), każdy ze Zbywców, tj. Sprzedający oraz Sprzedająca, powinno wystawić
    oddzielne faktury VAT potwierdzające dokonanie dostawy ich udziałów w Nieruchomości,
    na których wskażą 50% Ceny za dostawę Działki.
    W tym miejscu należy jednak wskazać, że Ustawa o VAT nie wymienia małżonków jako
    odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z
    przepisów Ustawy o VAT nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej
    jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami
    prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    Zaznaczenia wymaga, że w myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809; dalej: „k.r.o.”), z chwilą zawarcia
    małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa
    (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania
    przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty
    majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z
    małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 k.r.o., w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie
    może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani
    zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności

    przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do
    tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 oraz § 2 k.r.o., oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w
    zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o
    stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o
    zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie
    zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej.
    Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych
    należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego
    majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.r.o., zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania
    czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości
    lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
    używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości, wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Oboje małżonkowie jak stanowi art. 43 § 1 k.r.o. mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Dokonując analizy przytoczonych wyżej regulacji prawnych podkreślić należy, że na
    gruncie przepisów Ustawy o VAT istotnym jest czy dany podmiot spełnia definicję
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, prowadzącego działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tegoż przepisu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość takiej interpretacji jego
    przepisów, która zakładałaby, że wspólność majątkowa istniejąca między małżonkami na
    podstawie przepisów k.r.o., ma wpływ na zakres praw i obowiązków podatników podatku
    od towarów i usług.
    Wskazać należy, że Ustawa o VAT nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów Ustawy o VAT nie
    zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom.
    Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne
    działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W świetle powyższego należy stwierdzić, że podatnikiem podatku od towarów i usług jest
    ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Jeżeli
    małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznaniu, że Transakcja będzie opodatkowana VAT (nie będzie podlegać
    zwolnieniu z VAT), oboje Zbywcy, Sprzedający oraz Sprzedająca dokonają sprzedaży praw
    własności w Działce w ramach Transakcji, działając przy tym w charakterze podatników
    podatku VAT oraz sprzedaż ta będzie opodatkowana według 23% stawki podatku VAT.
    Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, podatnik
    jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i
    świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz
    innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
    charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

    Zgodnie z art. 106b ust. 2 Ustawy o VAT, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia
    faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art.
    113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Stosownie do art. 106b ust. 3 Ustawy o VAT, na żądanie nabywcy towaru lub usługi
    podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
    1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
    wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
    a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
    b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
    1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w
    ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
    a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt
    4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
    b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
    - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca
    miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub
    część zapłaty.
    Na mocy art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić,
    że w razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznaniu, że Transakcja będzie opodatkowana VAT (nie będzie podlegać
    zwolnieniu z VAT), w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży własności Działki, zarówno
    Sprzedająca, jak i Sprzedający będą podmiotami dokonującym czynności opodatkowanej
    VAT i będą występowali w charakterze podatników VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1
    Ustawy o VAT. Ustawa o VAT nie reguluje sytuacji przeprowadzania transakcji przez
    małżonków, w odniesieniu do majątku stanowiącego wspólność małżeńską, jednakże z
    uwagi na fakt, że ustrój ten – jak wynika z powołanych przepisów prawa cywilnego –
    określa równe prawa majątkowe dla obydwu małżonków, stwierdzić należy, że
    wystawiając fakturę na podstawie art. 106b Ustawy o VAT, dokumentującą sprzedaż ww.
    udziałów w prawach własności działek, każde z małżonków powinno w niej uwzględnić
    sprzedaż w części stanowiącej jej własność.
    Reasumując, zdaniem Zainteresowanych, w razie uznania stanowiska Zainteresowanych w
    odniesieniu do pytania nr 1 za nieprawidłowe i uznaniu, że Transakcja będzie
    opodatkowana VAT (nie będzie podlegać zwolnieniu z VAT), każde ze Zbywców, tj.
    Sprzedający oraz Sprzedająca, powinno wystawić oddzielne faktury VAT potwierdzające
    dokonanie dostawy udziałów w Działce każdego z małżonków, na których wskażą 50%
    ceny za dostawy Działki.
    Ad. 3.
    W razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe i uznaniu, że Transakcja będzie opodatkowana VAT (nie będzie podlegać
    zwolnieniu z VAT), po otrzymaniu prawidłowo wystawionej faktury VAT potwierdzającej
    dokonanie dostawy Działki, w związku z Transakcją Spółka będzie uprawniona do:
    a. obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    Działki (zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 oraz 10b pkt 1) Ustawy o VAT), oraz

    b. do uzyskania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad VAT należnym (zgodnie z art. 87
    Ustawy o VAT).
    Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez
    podatnika czynności opodatkowanych VAT. Jeżeli zatem dane towary lub usługi są
    wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi
    przysługuje prawo do odliczenia całości VAT naliczonego przy ich nabyciu, przy założeniu,
    że pozostałe ograniczenia nie mają zastosowania (w szczególności ograniczenia
    wynikające z art. 88 Ustawy o VAT, dotyczące m.in. braku prawa odliczenia w sytuacji, gdy
    transakcja nie podlega opodatkowaniu VAT bądź podlega zwolnieniu z VAT).
    Zatem, aby rozstrzygnąć o uprawnieniu Spółki do obniżenia kwoty podatku VAT należnego
    o podatek VAT naliczony na nabyciu Działki, w myśl art. 86 ust. 10 oraz 10b pkt 1) Ustawy
    o VAT, niezbędne jest ustalenie, czy (i) Działka, będąca przedmiotem planowanej
    Transakcji będzie wykorzystywana przez Spółkę do wykonywania czynności
    opodatkowanych VAT oraz czy (ii) ich nabycie będzie podlegało opodatkowaniu VAT.
    Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Po Transakcji Spółka
    zamierza wykorzystywać Działkę wyłącznie w związku z działalnością opodatkowaną VAT.
    Jak wykazano powyżej, przedmiotowa Transakcja, co do zasady, będzie stanowiła odpłatną
    dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1) Ustawy o VAT. Dodatkowo,
    jeżeli nie zostanie potwierdzona prawidłowość stanowiska Zainteresowanych do pytania
    nr 1, Transakcja powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jako dostawa terenów
    niezabudowanych przeznaczonych pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego. A zatem, okoliczności wskazane w art. 88 ust. 3a pkt
    2) Ustawy o VAT, w myśl którego podatnik nie jest uprawniony do obniżenia kwoty
    podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony w sytuacji, gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie jest opodatkowana VAT lub jest zwolniona z VAT, nie będą
    miały miejsca.
    W świetle powyższego, w razie uznania stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do
    pytania nr 1 za nieprawidłowe, po nabyciu Działki i otrzymaniu prawidłowo wystawionej
    faktury VAT potwierdzającej dostawę, Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony w związku z Transakcją, gdyż
    spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w art. 86
    ust. 1 Ustawy o VAT. W myśl art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1) oraz ust. 11 Ustawy o VAT,
    prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego powstanie w rozliczeniu za okres, w
    którym powstanie obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług
    lub w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych;
    jednak nie wcześniej niż w okresie rozliczeniowym, w którym Spółka otrzyma fakturę VAT
    dokumentującą dokonanie przedmiotowej Transakcji. Nadwyżka podatku VAT naliczonego
    nad podatkiem VAT należnym podlegać będzie zwrotowi na zasadach określonych w art.
    87 Ustawy o VAT.
    Podsumowując, zgodnie ze stanowiskiem Zainteresowanych wyrażonym w odniesieniu do
    pytania nr 1, Zbywcy nie będą działać w charakterze podatnika VAT w ramach Transakcji i
    w konsekwencji, sprzedaż Działki przez Zbywców na rzecz Spółki nie będzie
    opodatkowana VAT. Niemniej, w razie uznania stanowiska Zainteresowanych w
    odniesieniu do pytania nr 1 za nieprawidłowe i uznania, że Transakcja podlega
    opodatkowaniu VAT (nie podlega zwolnieniu z VAT) – z uwagi na fakt, że Działka będąca
    przedmiotem Transakcji, będzie po Transakcji wykorzystywana przez Spółkę w związku z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT – Spółka będzie uprawniona do obniżenia
    kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony przy nabyciu Działki oraz do
    otrzymania zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest:
    - nieprawidłowe w kwestii braku opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży
    działki nr (...) (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    - prawidłowe w kwestii obowiązku wystawienia przez Zbywców oddzielnych faktur VAT
    potwierdzających dokonanie dostawy ww. działki (pytanie oznaczone we wniosku nr 2);
    - prawidłowe w kwestii prawa Kupującego do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego
    związanego z nabyciem ww. działki (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością
    łączną.
    W myśl art. 198 Kodeksu cywilnego:
    Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964
    r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809).

    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
    Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
    majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej
    trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty
    majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z
    małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
    W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
    rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
    wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
    Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
    szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
    wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek
    wspólny.
    Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
    przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
    dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności
    zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
    Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej
    do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego,
    jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej
    pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
    Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) – jako podatnik VAT.

    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
    „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ponadto w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma fakt, czy w
    świetle zaprezentowanego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego Zbywcy w celu
    dokonania sprzedaży gruntu podjęli aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania ich za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich
    transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność
    podjęcia m.in. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy),
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza
    zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę
    zawodowa (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia z 15 września 2011
    r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą
    na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą
    2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

    Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem,
    kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby
    fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Jak wynika z przywołanych przepisów dostawa towarów podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot
    mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że oboje Zbywcy nie prowadzą działalności
    gospodarczej i nie są zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT, jak również nie prowadzą
    gospodarstwa rolnego. Zbywcy są właścicielami niezabudowanej działki nr (...) („Działka”).
    Zbywcy nabyli działkę w ramach umowy sprzedaży. Nabycie Działki przez Zbywców nie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT. Działka stanowiła w chwili jej nabycia grunt
    rolny wykorzystywany rolniczo. Zbywcy nie prowadzili działalności rolniczej na Działce,
    natomiast Działka była w praktyce nieodpłatnie uprawiana przez jednego ich z sąsiadów.
    Działka położona jest na obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    na terenie objętym symbolem „2.P/U” - tereny obiektów produkcyjnych, składów i
    magazynów oraz zabudowy usługowej. Spółka jako czynny podatnik podatku VAT rozważa
    nabycie od Zbywców ww. nieruchomości. Po nabyciu Działki, Spółka zamierza
    wykorzystywać ją wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT (w tym, do realizacji
    Inwestycji).
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą uznania Zbywców za podatników
    podatku VAT w zakresie transakcji dostawy Działki oraz opodatkowania jej sprzedaży
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w
    odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną
    w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej
    wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano.
    Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz obowiązujących w tym zakresie
    przepisów ustawy pozwala stwierdzić, że w niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności, które
    łącznie wskazują, że sprzedaż Działki stanowić będzie działalność gospodarczą, o której
    mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Zbywcy z tytułu tej transakcji będą podatnikami podatku
    VAT zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.

    Z uwagi na powyższe, dla właściwej oceny Państwa stanowiska, niezbędne będzie
    dokonanie analizy skutków zawarcia umowy przedwstępnej i udzielenia pełnomocnictwa
    Spółce.
    Należy w tym miejscu wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między
    podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje
    ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 535 ustawy Kodeks cywilny:
    Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność
    rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy
    cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ustawy
    Kodeks cywilny, w myśl którego:
    Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej
    postanowiły.
    Z kolei zgodnie z art. 389 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
    Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
    umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
    przyrzeczonej.
    Stosownie do art. 389 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
    Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony,
    powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę
    uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione
    do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony
    wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie.
    Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin
    do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powołanymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, należy zwrócić uwagę, na kwestię udzielania pełnomocnictw została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział
    II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 95 ustawy Kodeks cywilny:
    § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
    czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
    § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
    za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 ustawy Kodeks cywilny:
    Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
    (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).

    Art. 98 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
    Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
    czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
    określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
    czynności.
    Stosownie do art. 99 ustawy Kodeks cywilny:
    § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie.
    § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ustawy Kodeks cywilny:
    Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywa w imieniu
    mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na
    treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy.
    Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie
    strony.
    Jak wynika z ww. przepisów Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne
    oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się
    upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez
    pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła
    skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że 19 lutego 2024 r. Strony zawarły
    Przedwstępną Umowę Sprzedaży należącej do Zbywców Działki. Zawarcie Przyrzeczonej
    Umowy Warunkowej ma nastąpić po ziszczeniu się m.in. następujących warunków: wyniki
    analizy rynkowej, ekonomicznej i prawnej Działki będą satysfakcjonujące i nie wykażą
    ryzyk, mających wpływ na wartość Działki i możliwość zagospodarowania Działki na cele
    budowy centrum logistycznego wraz z towarzyszącą infrastrukturą (dalej jako:
    „Inwestycja”), a wyniki audytu środowiskowego Działki, który zostanie przeprowadzony
    przez Kupującego po zawarciu Przedwstępnej Umowy Sprzedaży nie wykażą
    zanieczyszczeń powietrza albo gleby albo wód przekraczających określone prawem
    normy;.
    Na podstawie Przedwstępnej Umowy Sprzedaży obie strony podejmą wszelkie działania
    oraz będą współpracować w dobrej wierze w celu zrealizowania w pełni transakcji. Co
    więcej, zgodnie z tą umową strony zobowiązują się dołożyć należytej staranności i
    współpracować w celu spełnienia zastrzeżonych warunków oraz w zakresie
    umożliwiającym realizację Inwestycji przez Kupującego. Współpraca ta ma obejmować
    zapewnienie przez Zbywców, aby Kupujący (oraz jego doradcy) mieli w każdym czasie, po
    wcześniejszym zawiadomieniu Zbywców prawo wstępu na teren Działki w celu
    przeprowadzenia wszelkich badań i prób oraz wglądu w dokumenty związane z Działką, w
    celu weryfikacji wykonania obowiązków Zbywców oraz w innych celach związanych z
    Przedwstępną Umową Sprzedaży, w tym w celu dokonania badania prawnego,
    technicznego, geotechnicznego i audytu środowiskowego Działki a także w celu
    prezentacji Działki potencjalnym kontrahentom i wykonawcom Kupującego. Ponadto,
    Zbywcy zobowiązali się w tej umowie, iż niezwłocznie udostępnią Kupującemu oraz
    doradcom Kupującego informacje oraz dokumenty zażądane na piśmie przez Kupującego,
    o ile znajdują się w posiadaniu Zbywców, niezbędne Kupującemu do przeprowadzenia
    badania prawnego, technicznego, geotechnicznego i audytu środowiskowego Działki oraz
    umożliwić doradcom Kupującego przeprowadzenie pomiarów, testów oraz wszelkich
    innych badań, w tym umożliwić pobieranie próbek i dokonywanie odwiertów.
    Dodatkowo, w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży ustalono, iż Zbywcy udzielają
    Kupującemu do dnia zawarcia Umowy Przyrzeczonej, nieodpłatnego uprawnienia do
    dysponowania Działką na cele budowlane, na potrzeby postępowań administracyjnych

    związanych z realizacją Inwestycji. Ponadto, ustalono, że Zbywcy udzielą Kupującemu
    pełnomocnictwa do wglądu w akta ksiąg wieczystych prowadzonych dla Działki, jak
    również pełnomocnictwa do prowadzenia czynności związanych z uzyskaniem decyzji
    administracyjnych dla Działki, w tym decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzji
    o pozwoleniu na budowę i innych.
    Zbywcy w dniu 19 lutego 2024 r. udzielili przedstawicielom Kupującego dwóch
    pełnomocnictw tj.
    1. stanowiącego Załącznik nr 1 do Przedwstępnej Umowy Sprzedaży pełnomocnictwa do:
    a) przeglądania akt księgi wieczystej prowadzonej dla Działki (oraz ksiąg wieczystych, w
    których Działka lub jej części były uregulowane uprzednio), w tym złożonych wniosków
    o dokonanie wpisu w księdze wieczystej, a także do uzyskiwania odpisów kopii oraz
    wykonywania fotokopii dokumentów dołączonych do w/w księgi wieczystej oraz
    wniosków;
    b) uzyskiwania wypisów z rejestrów gruntów i kartotek budynków oraz wyrysów z map
    ewidencyjnych, a także wszelkich informacji i dokumentów dotyczących Działki objętych
    ewidencją gruntów i budynków;
    c) uzyskiwania wypisów z rejestru lub ewidencji zabytków, a także wszelkich informacji
    związanych z Działką od konserwatora zabytków właściwego ze względu na miejsce
    położenia Działki;
    d) reprezentowania przed organami administracji publicznej i samorządowej oraz sądami
    w celu uzyskiwania informacji o wszelkich postępowaniach sądowych lub
    administracyjnych, w szczególności dotyczących roszczeń reprywatyzacyjnych,
    decyzjach administracyjnych, postanowieniach i uzgodnieniach związanych z Działką;
    e) uzyskiwania informacji o Działce dostępnych w rejestrach publicznych;
    f) zapoznawania się z aktami postępowań, które dotyczą lub mogą dotyczyć Działki, a
    które związane są z roszczeniami byłych właścicieli Działki lub ich spadkobierców, a
    także do utrwalania treści takich akt w każdej dozwolonej prawem formie (w tym
    poprzez sporządzenie fotokopii) oraz do składnia wniosków o wydanie odpisów,
    wyciągów lub innych dokumentów z akt takich postępowań;
    g) uzyskiwania wszelkich dokumentów, w tym m.in. odpisów, wypisów, wyrysów i
    zaświadczeń, oraz zasięgania wszelkich informacji od wszelkich władz publicznych oraz
    od innych osób/jednostek, w tym m.in. od sądów i organów administracji publicznej, w
    związku ze stanem prawnym, faktycznym, technicznym i środowiskowym Działki;
    h) dokonywania wszelkich czynności faktycznych, jakie okażą się konieczne lub przydatne
    w celu realizacji niniejszego pełnomocnictwa, w tym odbioru dokumentów; oraz
    2. stanowiącego Załącznik nr 2 do Przedwstępnej Umowy Sprzedaży pełnomocnictwa do:
    a) przeprowadzenia wszelkich czynności prawnych i faktycznych w celu uzyskania i
    wydania (prawomocnych) decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o środowiskowych
    uwarunkowaniach i innych decyzji administracyjnych i pozwoleń dotyczących
    planowanej realizacji Inwestycji na Działce, w tym w szczególności do reprezentowania
    Zbywców przed wszelkimi urzędami administracji publicznej i samorządowej, a także
    przed sądami administracyjnymi i powszechnymi w celu uzyskania prawomocnych
    decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, innych
    decyzji administracyjnych oraz pozwoleń i zgłoszeń dotyczących planowanej realizacji
    Inwestycji na Działce, w tym do składania w imieniu Kupującego wszelkich wniosków,
    oświadczeń i innych dokumentów, jak również do odbierania w imieniu Kupującego
    wszelkich dokumentów, pism i decyzji, jak również do przeglądania akt sprawy,
    uzyskiwania wszelkich informacji w sprawie, a także do uzyskiwania odpisów, kopii oraz
    fotokopii dokumentów w toku takich postępowań;

    b) przeprowadzenia wszelkich czynności związanych z badaniem technicznym Działki w
    celu oceny jej stanu technicznego, identyfikacji ewentualnych nieprawidłowości oraz
    sporządzenia raportu technicznego dotyczącego stanu Działki;
    c) wnioskowania do odpowiednich podmiotów, w tym organów administracji publicznej
    (państwowej i samorządowej), w szczególności w celu uzyskania informacji na temat
    możliwości zabudowy Działki;
    d) występowania do gestorów sieci o wydanie warunków technicznych przyłączenia Działki
    do sieci (poszczególnych mediów, m.in. wody, gazu, energii cieplnej, energii
    elektrycznej);
    e) uzyskiwania wypisów z rejestru gruntów i kartotek budynków oraz wyrysów z map
    ewidencyjnych, a także wszelkich informacji i dokumentów dotyczących Działki objętych
    ewidencją gruntów i budynków;
    f) uzyskiwania informacji o Działce dostępnych w rejestrach publicznych;
    g) uzyskiwania wszelkich dokumentów, w tym m.in. odpisów, wypisów, wyrysów i
    zaświadczeń, oraz zasięgania wszelkich informacji od wszelkich władz publicznych oraz
    od innych osób/jednostek, w tym m.in. od sądów i organów administracji publicznej, w
    związku ze stanem prawnym, faktycznym, technicznym i środowiskowym Działki;
    h) dokonywania wszelkich czynności faktycznych, jakie okażą się konieczne lub przydatne
    w celu realizacji niniejszego pełnomocnictwa, w tym odbioru dokumentów.
    Zatem fakt, że ww. działania, nie będą podejmowane bezpośrednio przez Zbywców, ale
    przez osoby trzecie nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację prawną
    Zainteresowanych. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez osoby
    trzecie wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Zbywców (mocodawców). Z kolei
    osoby trzecie dokonując ww. działań uatrakcyjnią przedmiotową działkę będące nadal
    własnością Zbywców. Działania te dokonywane za pełną zgodą Zbywców, wpłyną na
    podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości. Wszystkie te
    czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze
    prawnopodatkowej Zbywców. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność
    wykonywania ww. czynności przez potencjalnego nabywcę.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że udzielenie przez Zbywców stosownych
    pełnomocnictw potencjalnemu Kupującemu skutkować będzie tym, że wszystkie ww.
    czynności podejmowane przez Kupującego będą podejmowane przez Zbywców w Ich
    imieniu i na Ich korzyść, ponieważ to Oni jako właściciele Działki będą stroną w
    postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonania wszelkich
    czynności związanych z przedmiotową nieruchomością.
    Powyższe okoliczności w żaden sposób nie mogą świadczyć o działaniu Zbywców
    zmierzającym do wykonywania jedynie prawa własności majątku osobistego w celu
    wykorzystania na potrzeby prywatne i dowodzą, że zostanie wypełniona definicja
    prowadzenia działalności gospodarczej, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Oni sami będą
    działali jako podatnicy VAT.
    W konsekwencji Zbywcy z tytułu tej transakcji, będą podatnikami podatku od towarów i
    usług, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującymi działalność gospodarczą, o
    której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    W konsekwencji, opisane we wniosku zdarzenie przyszłe, tj. sprzedaż niezabudowanej
    Działki stanowić więc będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych
    do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych towarów i czynności
    stawkami preferencyjnymi oraz zwolnienie od podatku.

    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
    Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
    Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie
    studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz
    miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
    wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
    zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;
    2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca
    1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Zatem dokonana wyżej analiza przepisów jednoznacznie wskazuje, że zwolnienie od
    podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z ww. zwolnienia od

    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Przy czym – jak wyjaśniono wyżej – o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że przedmiotowa Działka zgodnie z
    ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    położona jest na obszarze objętym symbolem: „2.P/U” - tereny obiektów produkcyjnych,
    składów i magazynów oraz zabudowy usługowej.
    Ww. Działka stanowi więc teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy, co
    wyklucza do jej sprzedaży zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Skoro do sprzedaży Działki nie można zastosować zwolnienia, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia z
    podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla
    dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
    działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
    przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że nabycie Działki w 1991 r. nie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem VAT (w czasie nabycia podatek ten nie istniał jeszcze w Polsce).
    W takiej sytuacji nie można mówić, że Zbywcom przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przy nabyciu Działki, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro
    dostawa nie była objęta tym podatkiem. Ponadto wskazali Państwo, że Działka była
    używana na cele rolnictwa (Działka była w praktyce nieodpłatnie uprawiana przez jednego
    z sąsiadów Zbywców). Wobec powyższego stwierdzić należy, że nie była ona
    wykorzystywana przez Zbywców wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od
    towarów i usług.
    Mając na uwadze powyższe, sprzedaż Działki nie będzie korzystała także ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, że nie zostały spełnione
    warunki, o których mowa w tym przepisie.
    Podsumowując, Zbywcy tj. Sprzedający i Sprzedająca, dokonując dostawy Działki, wystąpią
    w charakterze podatników, a sprzedaż będzie opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług według właściwej stawki.
    Zatem Państwa stanowisko w kwestii dotyczącej pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    należało uznać za nieprawidłowe.
    W analizowanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii obowiązku
    wystawienia przez Zbywców oddzielnych faktur VAT potwierdzających dokonanie dostawy
    ww. działki.
    Jak wskazano wyżej, ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako
    odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z
    przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako
    odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami
    prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W świetle powyższego należy stwierdzić, że podatnikiem podatku od towarów i usług jest
    ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Jeżeli
    małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Jak wskazano powyżej, oboje Zbywcy dokonają sprzedaży Działki, działając przy tym w
    charakterze podatników podatku VAT, a sprzedaż ta będzie opodatkowana podatkiem
    VAT i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.
    Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego
    na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:
    Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
    zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub
    przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy:
    Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:

    1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
    wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
    a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
    b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
    1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w
    ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
    a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt
    4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
    b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
    - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca
    miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub
    część zapłaty.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
    Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić,
    że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży Działki, zarówno Sprzedający, jak i
    Sprzedająca będą podmiotami dokonującym czynności opodatkowanej VAT i będą
    występowali w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Ustawa o
    podatku od towarów i usług nie reguluje sytuacji przeprowadzania transakcji przez
    małżonków, w odniesieniu do majątku stanowiącego wspólność małżeńską, jednakże z
    uwagi na fakt, że ustrój ten – jak wynika z powołanych przepisów prawa cywilnego –
    określa równe prawa majątkowe dla obydwu małżonków, stwierdzić należy, że
    wystawiając fakturę na podstawie art. 106b ustawy, dokumentującą sprzedaż ww. Działki,
    każdy ze Zbywców powinien w niej uwzględnić sprzedaż w części stanowiącej jego
    własność.
    Reasumując, każdy ze Zbywców, tj. Sprzedający oraz Sprzedająca, powinien wystawić
    oddzielne faktury VAT potwierdzające dokonanie dostawy Działki, na których wskażą 50%
    ceny za dostawę Działki.
    Tym samym Państwa stanowisko w kwestii dotyczącej pytania oznaczonego we wniosku
    nr 2 należało uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia i zwrotu podatku od towarów i
    usług z tytułu transakcji nabycia Działki.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości stwierdzić należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1
    ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:

    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w
    rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
    podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
    przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w
    rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy:
    Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych
    w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za
    jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym
    mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów
    rozliczeniowych.
    Jak wynika z art. 87 ust. 1 ustawy:
    W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
    okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
    obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy
    na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy:

    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z wniosku wynika, że Kupujący jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    Po nabyciu Działki, Spółka zamierza wykorzystywać ją wyłącznie do działalności
    opodatkowanej VAT, w tym do realizacji Inwestycji. Co więcej, jak rozstrzygnięto wyżej,
    sprzedaż Działki na rzecz Spółki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, tym
    samym Zbywcy jako czynni podatnicy podatku VAT będą zobowiązani opodatkować jej
    sprzedaż na rzecz Spółki.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, należy
    stwierdzić, że Kupujący będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z zakupem Działki. Wynika to z faktu, że w analizowanym
    przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące
    prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nabyta przez Kupującego Działka będzie służyła
    czynnościom opodatkowanym, a Kupujący jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Ponadto w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym będzie
    wyższa niż kwota podatku należnego, Kupujący będzie uprawniony do obniżenia o tę
    różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek
    bankowy, zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w kwestii dotyczącej pytania oznaczonego we wniosku nr 3
    należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

    Podkreślić ponadto należy, że ewentualna ocena zasadności zwrotu różnicy podatku VAT
    leży w kompetencji właściwego dla nabywcy organu podatkowego tj. Naczelnika Urzędu
    Skarbowego/Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania –
    art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację
    indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania
    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.