Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-767/15-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-01-08
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na dostawę apartamentów.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; budynek-budynek mieszkalny; lokal-lokal mieszkalny; podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku-obniżenie stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., reprezentowana przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 14 października 2015 r. (data wpływu 15 października 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 grudnia 2015 r. (data wpływu 4 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na dostawę apartamentów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na dostawę apartamentów. Dnia 4 stycznia 2016 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz oświadczenie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

„A” Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca jest nabywcą budynków (będących w fazie budowy) od „B” Sp. z o.o. (dalej: „B” lub „Inwestor”). Jak wynika z postanowień aktu notarialnego przyszli nabywcy lokali wyrazili zgodę na przeniesienie przez „B” wszystkich praw oraz przejęcie wszystkich obowiązków wynikających z zawartych przez nich umów deweloperskich na rzecz Wnioskodawcy (§ 1 pkt 2 lit. i).

Przedstawiając jednak stan faktyczny Wnioskodawca wyjaśnia:

Inwestor przed dokonaniem zbycia budynków w fazie budowy realizował przedsięwzięcie deweloperskie w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z 31 sierpnia 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (dalej: „ustawa deweloperska”) składające się z zespołu 3 budynków z apartamentami turystycznymi wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr 311/1, AM-9. Przedsięwzięcie deweloperskie zostało podzielone na dwa zadania inwestycyjne w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy deweloperskiej, tj. zadanie inwestycyjne nr 1 i zadanie inwestycyjne nr 2.

Zadanie inwestycyjne numer 1 składa się z 2 etapów:

1.  budynek nr 1 – Etap 1;
2.  budynek nr 2 – Etap 2.

Zadanie inwestycyjne numer 2 obejmuje budynek nr 3.

Powyższa inwestycja była i jest realizowana w oparciu o decyzję z dnia 18 lutego 2014 r., wydaną przez Starostę, mocą której zatwierdzony został projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę Zespołu 3 budynków z apartamentami turystycznymi wraz z wjazdami na działkę oraz infrastrukturą towarzyszącą.

Inwestycja ta była i jest realizowana zgodnie z zestawieniem powierzchni trzech budynków z podziałem na rodzaje funkcji oraz zgodnie z zestawieniem powierzchni jednego budynku wraz z podziałem na funkcje. Każdy z budynków będzie docelowo posiadać taką samą wielkość powierzchni użytkowej mieszkalnej, tj. po 1.338,98 m2.

Jak wynika z posiadanej przez Wnioskodawcę dokumentacji, Projektant w ramach projektu budowlanego zatwierdzonego przez odpowiedni organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, przewidział następujące przeznaczenie i program użytkowy obiektu: (opis Architektura pkt 1): „Projektowany zespół budynków składa się z 3 budynków z apartamentami turystycznymi o wysokim standardzie funkcjonalno - użytkowym, z małymi apartamentami na wynajem dla obsługi ruchu turystycznego. Apartamenty projektowane są głównie dla klientów „50+” oraz ich rodzin, przystosowane do przebywania całorocznego”. Na powierzchnię każdego z budynków w obrębie inwestycji w głównej mierze składać się będą apartamenty - lokale o charakterze mieszkalnym o powierzchni łącznej wynoszącej w 3 budynkach 4.016,94 m2. Powierzchnia użytkowa apartamentów - lokali o charakterze mieszkalnym (wykorzystywanych do celów mieszkalnych), będzie istotnie przewyższała połowę całkowitej powierzchni użytkowej każdego z budynków. Pozostała część powierzchni przeznaczona zostanie na podziemne miejsca parkingowe, pomieszczenia gospodarcze, pomieszczenie porządkowe w piwnicy, holl, korytarze, klatki schodowe, windy, o powierzchni łącznej w 3 budynkach wynoszącej: 1.953,87 m2. Każdy z 3 budynków oznaczonych w Projekcie Zagospodarowania Terenu jako: budynki: 1, 2 i 3 będzie miał taką samą wielkość powierzchni użytkowej mieszkalnej i niemieszkalnej.

W żadnym z wymienionych budynków nie będzie stołówki, wspólnej jadalni ani innych pomieszczeń i urządzeń wymaganych dla hoteli i pensjonatów (takich jak np.: zespół higieniczno-sanitarny przy części ogólnodostępnej, ogólnodostępna sala telewizyjna). Budynki posiadać będą 5 kondygnacji (4 naziemne oraz 1 podziemna). Projektant w ramach inwestycji przewidział 96 apartamentów – lokali o charakterze mieszkalnym (po 32 w każdym z budynków). Lokale mieszkalne z opisem „mieszkanie nr\`(...)\`” zaznaczono zarówno na rzutach kondygnacji, jak i w ramach części opisowej projektu budowlanego.

Zgodnie z uzyskanym przez Inwestora pozwoleniem na budowę, opisany powyżej zespół budynków zaliczony został do kategorii obiektu XIV. Jednocześnie Wnioskodawca wyjaśnia, że teren Przedsięwzięcia deweloperskiego zlokalizowany jest na obszarze, dla którego obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. Dla tego terenu obowiązuje symbol Planu z przeznaczeniem na budynki związane z obsługą ruchu turystycznego.

Wnioskodawca wyjaśnia, że w celu potwierdzenia prawidłowej klasyfikacji budynków dla celów podatku VAT Inwestor zwrócił się do Urzędu Statystycznego z wnioskiem o sklasyfikowanie obiektów według PKOB, opisując szczegółowo budowane budynki oraz załączając stosowne dokumenty (Projekt Zagospodarowania Terenu, decyzję Starosty o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę, Wyciąg z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, zestawienie powierzchni z podziałem na rodzaje funkcji, rzuty kondygnacji). W odpowiedzi na złożony wniosek, Urząd Statystyczny pismem z dnia 15 maja 2014 r. wydał informację klasyfikującą przedmiotowe obiekty jako mieszczące się w grupowaniu PKOB, grupa 112, klasa 1122, tj. „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach”. Za podstawę wydania tej decyzji przyjęto założenie, że budynkiem mieszkalnym jest budynek, w którym ponad 50% powierzchni całkowitej użytkowej przeznaczone jest na cele mieszkaniowe.

Wnioskodawca wyjaśnia, że usytuowane na terenie Przedsięwzięcia deweloperskiego apartamenty - lokale o charakterze mieszkalnym - będą przeznaczone na stały pobyt ludzi. Będą one w pełni samodzielne, tj. wydzielone trwałymi ścianami w obrębie budynku, jak również będą wyposażone w przyłącza wszystkich mediów i urządzenia sanitarne. Każdy z apartamentów posiadać będzie odrębne instalacje elektryczne, sanitarne, ciepła, zimnej, ciepłej wody, gazu (kondensacyjne piece z zamkniętą komorą spalania indywidualne dla każdego apartamentu) oraz liczniki wody zimnej, ciepłej, ciepła, elektryczne umożliwiające indywidualne rozliczanie mediów. Dodatkowo każdy apartament będzie posiadał instalację dzwonkową oraz domofonową. W skład każdego z apartamentów wchodzić będą – pokój dzienny z aneksem kuchennym, przedpokój, łazienka z toaletą, a dodatkowo, apartamenty powyżej 27 m2 posiadać będą jedną lub dwie sypialnie. W konsekwencji każdy z lokali funkcjonować będzie jako odrębny lokal o charakterze mieszkalnym. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, powierzchnia użytkowa każdego z lokali nie będzie przekraczać 150 m2.

Wnioskodawca wyjaśnia, że każdy z apartamentów – lokali o charakterze mieszkalnym w momencie sprzedaży będzie wyodrębniony i ustanowiona będzie samodzielność lokalu mieszkalnego. Dodatkowo, dla każdego z apartamentów będzie założona odrębna księga wieczysta z ustanowionym dla niego udziałem w nieruchomości wspólnej, tj. w częściach wspólnych budynku i nieruchomości gruntowej. Apartamenty przeznaczone będą na sprzedaż zarówno na rzecz osób fizycznych, jak i podmiotów gospodarczych. Lokale te będą mogły być wykorzystywane przez nabywców zarówno do całorocznego zamieszkiwania, jak i wynajmu na cele mieszkaniowe na rzecz osób trzecich.

Jedocześnie, w dniu 3 czerwca 2015 r. na żądanie Inwestora została wydana decyzja, którą to decyzją Starosta zmienił decyzję 2wydaną na budowę 3 budynków z apartamentami turystycznymi wraz z wjazdami na działkę oraz infrastrukturą techniczną (…). Decyzja dotyczy przede wszystkim sieci i zagospodarowania terenu oraz zwiększenia o kilka metrów powierzchnię mieszalną, co wynika ze zmniejszenia ilości ścianek wydzielających.

I tak, na podstawie decyzji z dnia 3 czerwca 2015 r. zmianie uległa:

1.  lokalizacja budynku nr 3,
2.  lokalizacja, geometria zjazdów do garaży w budynkach,
3.  geometria schodów zewnętrznych, poziomy terenu przed budynkami oraz:
4.  rezygnacja z rampy dla osób niepełnosprawnych przy budynku nr 1 na rzecz krzesełka / platformy schodowej,
5.  zmiana lokalizacji oraz sposób zabudowy miejsc na odpady komunalne,
6.  zaprojektowanie nowych murów oporowych, zmiana zaprojektowanych,
7.  zaprojektowanie dodatkowych chodników na terenie zielonym,
8.  zaprojektowanie placu zabaw,
9.  drobna zmiana geometrii wjazdów na działkę (łuki przy wjeździe),
10.  zmiana lokalizacji niektórych miejsc parkingowych,
11.  zmiana nawierzchni drogi i miejsc parkingowych,
12.  zwiększenie pow. zabudowy - wliczono do pow. zabudowy powierzchni zabudowanych śmietników,
13.  wprowadzono etapowanie inwestycji,
14.  ukształtowanie zieleni na działce.

Dodatkowo wprowadzono następujące zmiany;

1.  zaprojektowano sieć i instalację kanalizacji deszczowej,
2.  dostosowano instalację wodociągową i kanalizację sanitarną do nowej lokalizacji budynku nr 3, przeprowadzono korektę rzędnych i lokalizacji instalacji, studni.

Wprowadzone zmiany, w ocenie Wnioskodawcy, nie wpłynęły jednak na kwalifikację budynków do grupowania PKOB, grupa 112, klasa 1122, tj. „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach”. W dniu 28 sierpnia 2015 r. Wnioskodawca nabył opisaną powyżej inwestycję (budynki w budowie); w związku z tym została zawarta umowa sprzedaży (§ 3 pkt 1 aktu notarialnego), zgodnie z którą Inwestor sprzedał Wnioskodawcy „zabudowaną nieruchomość, oznaczoną w ewidencji jako działka nr 311/1, AM-9, o powierzchni 0,6457 ha, , a spółką pod firmą „A” Sp. z o.o. oświadcza, że nieruchomość tę kupuje”.

Jednocześnie, jak wynika z pkt 2 umowy sprzedaży „(…) działający łącznie za spółkę pod firmą „B” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oświadczają, że reprezentowana przez nich spółka zobowiązuje się przenieść na kupującą spółkę pod firmą „A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością prawa i obowiązki wynikające z powołanej w § 1 ust. 2 lit. h) tego aktu, decyzji Starosty, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Spółce pozwolenia na budowę, a (…) działający łącznie za spółkę pod firmą „A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oświadczają, że zobowiązują się wystąpić do właściwego urzędu z wnioskiem o przeniesienie na spółkę pod firmą „A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością praw i obowiązków wynikających z powołanej wyżej decyzji”.

W kontekście powyższego, zgodnie z treścią § 6 umowy sprzedaży wniesiono „o dokonanie w księdze wieczystej wpisu jako właściciela spółki pod firmą „A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – w miejsce dotychczasowego właściciela „A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”. Wnioskodawca wyjaśnia także, że - jako nabywca - będzie kontynuował budowę w takim samym zakresie jak Inwestor-sprzedawca i w przyszłości dokona zbycia apartamentów – lokali mieszkalnych nabywcom.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że Inwestor zwrócił się z wnioskiem do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie zastosowania stawki 8% dla dostawy apartamentów. Minister Finansów – Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wydanej na rzecz Inwestora interpretacji indywidulnej potwierdził prawidłowość stanowiska zaprezentowanego we wniosku, że sprzedaż apartamentów - lokali o charakterze mieszkalnym na gruncie ustawy o VAT powinna być traktowana jako dostawa części obiektów budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, a w konsekwencji powinna podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 8%.

W kontekście powyższego, Spółka potwierdza (analogicznie jak Inwestor od którego nabyła inwestycję – budynki w budowie) możliwość zastosowania obniżonej stawki VAT w wysokości 8% przy dostawie apartamentów - lokali o charakterze mieszkalnym, o których mowa w stanie faktycznym niniejszego wniosku.

Dnia 4 stycznia 2016 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu sprawy wskazując, że:

„Zainteresowany stwierdza, że apartamenty których dotyczy przedmiotowy wniosek, w momencie ich dostawy będą spełniać warunki uznania ich za lokale mieszkalne zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali. Z przepisu tego wynika, że samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Jak wyjaśniono w stanie faktycznym w złożonym wniosku, apartamenty - lokale o charakterze mieszkalnym - będą przeznaczone na stały pobyt ludzi. Będą one w pełni samodzielne, tj. wydzielone trwałymi ścianami w obrębie budynku, jak również będą wyposażone w przyłącza wszystkich mediów i urządzenia sanitarne. Każdy z apartamentów posiadać będzie odrębne instalacje elektryczne, sanitarne, ciepła, zimnej oraz ciepłej wody, gazu (kondensacyjne piece z zamkniętą komorą spalania indywidualne dla każdego apartamentu) oraz liczniki wody zimnej, ciepłej, ciepła, elektryczne umożliwiające indywidualne rozliczanie mediów. Dodatkowo każdy apartament będzie posiadał instalację dzwonkową oraz domofonową. W skład każdego z apartamentów wchodzić będą - pokój dzienny z aneksem kuchennym, przedpokój, łazienka z toaletą, a dodatkowo, apartamenty powyżej 27 m2 posiadać będą jedną lub dwie sypialnie.

Jednocześnie Zainteresowany wyjaśnia, że z uwagi na fakt spełnienia warunków niezbędnych dla uznania tych apartamentów za lokale mieszkalne wystąpi do starosty o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali, w celu potwierdzenia tej kwalifikacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przedstawionym stanie faktycznym, dostawa apartamentów – lokali o charakterze mieszkalnym w zespole 3 budynków z apartamentami turystycznymi przeznaczonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego do obsługi ruchu turystycznego, sklasyfikowanych przez Urząd Statystyczny według PKOB w grupie 112, klasa 1122 „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach” będzie opodatkowana obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa opisanych wyżej apartamentów – lokali o charakterze mieszkalnym, powinna być opodatkowana obniżoną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

Zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22% (na dzień złożenia wniosku – w okresie przejściowym – 23%) z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Tym samym zarówno w treści ustawy o VAT, jak również w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawka podatku w wymiarze preferencyjnym - obecnie 8% - ma zastosowanie do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się – w oparciu o art. 41 ust. 12a ustawy o VAT – obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Z kolei – w świetle art. 41 ust. 12b ustawy o VAT – do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, Wnioskodawca zauważa, że zgodnie z projektem budowlanym obejmującym Przedsięwzięcie deweloperskie opisane powyżej, powierzchnia użytkowa każdego z lokali o charakterze mieszkalnym usytuowanych w jego ramach nie będzie przekraczać 150 m2, tym samym przedmiotowe lokale spełniać będą przesłankę konieczną do objęcia ich społecznym programem mieszkaniowym, tj. wymogu określonego w art. 41 ust. 12b pkt 2 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, budynki (w których jest on w posiadaniu w związku z zawartą umową sprzedaży z Inwestorem), a w których znajdować się będą sprzedawane apartamenty, będą stanowić obiekty budownictwa mieszkaniowego. Jak zostało bowiem wskazane w opisie stanu faktycznego, Urząd Statystyczny w Łodzi wydał Inwestorowi informację dotyczącą klasyfikacji na gruncie PKOB budynków, które zostaną wybudowane w ramach Przedsięwzięcia deweloperskiego. W ramach przedmiotowego pisma stwierdzono, że wskazane we wniosku wolnostojące apartamentowe budynki mieszkalne wielorodzinne z garażami w części podziemnej, w których ponad 50% całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkaniowe, mieszczą się w grupowaniu: PKOB grupa 112 klasa 1122 (dział 11 PKOB) - „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach”. Powyższe stanowisko Urzędu Statystycznego potwierdza, że przedmiotowe budynki, które nabył Wnioskodawca zgodnie z zawartą umową sprzedaży z EDI, bezsprzecznie spełniają definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego określoną w rozumieniu ustawy o VAT. Jednocześnie, jak wskazano w stanie faktycznym, Wnioskodawca w takim zakresie jak Inwestor będzie kontynuował budowę budynków.

Za prawidłowością stanowiska Wnioskodawcy przemawiają również dodatkowe argumenty:

*   przeważającą część powierzchni użytkowej budynków stanowić będą samodzielne lokale o charakterze mieszkalnym (apartamenty), każdy z łazienką i kuchnią lub aneksem kuchennym, przyłączami wszystkich mediów, przystosowane do zaspakajania potrzeb mieszkaniowych. Powyższa funkcjonalność powoduje, że nabywcy będą mogli w nich stale przebywać realizując swoje potrzeby mieszkaniowe, co świadczy o mieszkalnym charakterze lokali.
*   w świetle art. 6 ust. 1 ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Tym samym uznać należy, że pełna funkcjonalność przedmiotowych lokali umożliwiać będzie nabywcom zamieszkanie i stałe przebywanie w lokalach mieszkalnych objętych Przedsięwzięciem deweloperskim, co potwierdzone może zostać ewentualnym późniejszym zameldowaniem na pobyt stały, co dodatkowo przemawia za mieszkalnym charakterem tych lokali.
*   o mieszkalnym charakterze budynków objętych Przedsięwzięciem deweloperskim świadczy a contrario fakt, że przedmiotowe budynki nie będą spełniać wymogów dotyczących budynków zbiorowego zamieszkania, określonych w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie. Budynki objęte Inwestycją Spółki nie będą bowiem wyposażone w zespół higieniczno - sanitarny przy części ogólnodostępnej, czy też nie będzie w nich możliwości oglądania telewizji w miejscu ogólnodostępnym (ogólnodostępnej Sali konferencyjnej). W projektach budynków nie uwzględniono także pomieszczeń typowych dla hoteli czy pensjonatów, takich jak np. wspólna jadalnia.

Apartamenty - lokale o charakterze mieszkalnym mające być przedmiotem sprzedaży przez Spółkę, będą stanowić części obiektów budownictwa mieszkaniowego, które mogą być odrębnym przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

Spółka zauważa, że przywołane przez nią przepisy ustawy o VAT posługują się pojęciem „lokal mieszkalny”, którego to pojęcia ustawa o VAT nie definiuje, wobec czego pomocne jest odwołanie się w tym przypadku do ustawy o własności lokali. Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. W ocenie Spółki, apartamenty których dotyczy przedmiotowy wniosek, w momencie ich dostawy będą spełniać warunki uznania ich, za lokale mieszkalne.

Ponadto Wnioskodawca zauważa, że przepis art. 7 ust. 1 ustawy o własności lokali stanowi, że odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego współwłasność. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o własności lokali, umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca zauważa, że apartamenty mające powstać w ramach planowanej inwestycji Spółki, będą składały się z zespołu izb, wydzielonych trwałymi ścianami w obrębie budynku, przeznaczonych na pobyt stały ludzi, służących zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Tym samym, apartamenty te będą spełniać definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego, określoną w art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali. Ponadto, przed dokonaniem sprzedaży apartamentów, zostanie ustanowiona odrębna własność lokali. W momencie sprzedaży dla każdego apartamentu zostanie założona odrębna księga wieczysta, każdy apartament będzie odrębną od gruntu nieruchomością, spełniającą definicję towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Apartamenty będą mogły być zatem samodzielnym przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

W świetle przedstawionej argumentacji w ocenie Wnioskodawcy należy zatem uznać, że apartamenty mające być w przyszłości oferowane do sprzedaży przez Spółkę, będą stanowić przedmiot własności odrębny od gruntu i budynków, w których się znajdują. Z uwagi na fakt, że przedmiotowe budynki spełniają definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego, sprzedaż poszczególnych apartamentów w nich zlokalizowanych będzie stanowić sprzedaż części obiektów budownictwa mieszkaniowego, a dodatkowo apartamenty spełniać będą definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego, określoną w art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali.

Argumentując przedstawione stanowisko, Wnioskodawca także zauważa, że apartamenty-lokale o charakterze mieszkalnym nie mogą być kwalifikowane jako lokale użytkowe z następujących przyczyn:

*   na gruncie ustawy o VAT, ustawodawca traktuje lokale mieszkalne i lokale użytkowe jako pojęcia rozłączne: lokal użytkowy nie może być jednocześnie lokalem mieszkalnym i odwrotnie;
*   okoliczność, że apartamenty, które będą się znajdować w budynkach objętym przedsięwzięciem deweloperskim opisanym w stanie faktycznym, będą stanowić lokale mieszkalne służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych także skutkuje konkluzją, że nie mogą one być uznane za lokale użytkowe;
*   A contrario lokalem użytkowym byłby lokal przeznaczony na cele inne niż stały pobyt ludzi i nie służący zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

Reasumując, w związku z tym że apartamenty mające być przedmiotem sprzedaży przez Wnioskodawcę, będą przeznaczone na stały pobyt ludzi i mają służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych powoduje, że nie będą one stanowić lokali użytkowych, a zatem ich dostawa powinna podlegać obniżonej stawce VAT w wysokości 8%.

Na powyższą konkluzję w żaden sposób nie może mieć wpływu ani treść planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla terenu, gdzie inwestycja jest realizowana (mimo że w żaden sposób z tym nie koliduje przeznaczenie do obsługi ruchu turystycznego) czy też sposób kwalifikacji mających powstać budynków w pozwoleniu na budowę, w którym budynki zakwalifikowano do kategorii XIV według załącznika do Prawa budowlanego. Podkreślić należy, że Urząd Statystyczny – w opinii wydanej dla Inwestora (czyli zbywcy) – sklasyfikował opisane w stanie faktycznym budynki do grupowania PKOB grupa 112, klasa 1122, tj. „Budynki o 3 lub więcej mieszkaniach”, biorąc pod uwagę mieszkalny charakter lokali – apartamentów znajdujących się w opisanych budynkach. I pomimo, że opinia ta została wydana zbywcy, to – z uwagi na kontynuację budowy budynków w takim samym zakresie – w ocenie Wnioskodawcy kwalifikacja budynków dokonana w tej jest również wiążąca dla Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy na gruncie przepisów ustawy o VAT o kwalifikacji apartamentów - lokali mieszkalnych dla celów zastosowania stawki VAT nie może decydować np. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, czy też pozwolenie na budowę. Dodatkowo, zdaniem Spółki, klasyfikacja samych budynków ma znaczenie wtórne w zakresie określenia właściwej stawki podatku VAT dla sprzedaży opisanych apartamentów (aczkolwiek w tej konkretnej zostały one sklasyfikowane do grupowania PKOB 11). Na gruncie przytoczonych regulacji uprawniony wydaje się pogląd, że ustawodawca zrównał podatkowe traktowanie dostawy lokali w zakresie stawki podatku VAT, zarówno tych stanowiących część budynku mieszkalnego sklasyfikowanego w dziale 11 PKOB (niebędących lokalami użytkowymi), jak i tych lokali o charakterze mieszkalnym, będących częścią budynku niemieszkalnego sklasyfikowanego w dziale 12 PKOB. W tym kontekście charakter budynku, w którym znajduje się lokal o charakterze mieszkalnym nie ma podstawowego znaczenia dla możliwości zastosowania obniżonej stawki 8% przy sprzedaży przedmiotowych apartamentów – lokali o charakterze mieszkalnym objętych Przedsięwzięciem deweloperskim dotyczącym przedmiotowego wniosku.

Podsumowując:

1.  Przedmiotowe budynki mające powstać w wyniku przedsięwzięcia deweloperskiego Spółki będą stanowić budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane zgodnie z otrzymaną informacją z Urzędu Statystycznego PKOB grupa 112, klasa 1122 (dział 11 PKOB) i będą stanowić na gruncie ustawy o VAT obiekty budownictwa mieszkalnego.
2.  Apartamenty - lokale o charakterze mieszkalnym będą stanowić odrębny od gruntu i budynku przedmiot własności i ich sprzedaż na gruncie ustawy o VAT stanowić będzie sprzedaż części obiektów budownictwa mieszkaniowego.
3.  Oferowane do sprzedaży apartamenty - lokale o charakterze mieszkalnym nie będą stanowić lokali użytkowych, ponieważ spełniać będą wymagania definicji samodzielnych lokali mieszkalnych określonej w art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali.

Mając na względzie powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że sprzedaż samodzielnych apartamentów - lokali o charakterze mieszkalnym w opisanym stanie faktycznym będzie korzystać z preferencyjnej stawki VAT w wysokości 8%.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że zaprezentowane przez niego stanowisko zostało potwierdzone również licznymi interpretacjami indywidulanymi wydanymi przez Ministra Finansów. Tylko tytułem przykładu wskazać można interpretację indywidualną:

*   Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 13 czerwca 2012 r., nr IPPP1/443-305/12-2/AP;
*   Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 12 kwietnia 2012 r., nr IPPP1/443-62/12-2/AS;
*   Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 19 sierpnia 2011 r., nr IBPP2/443-619/11/UH;
*   Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 9 czerwca 2010 r., nr IBPP2/443-223/10/ASz;
*   Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 29 czerwca 2009 r., nr ITPP1/443-354/09/AI.

W tym miejscu Wnioskodawca przytacza fragment interpretacji indywidulanej, wydanej dla Inwestora (zbywcy), w której uznano za prawidłowe stanowisko przedstawione przez wnioskodawcę (Inwestora), że „sprzedaż apartamentów - lokali o charakterze mieszkalnym na gruncie przepisów ustawy o VAT powinna by traktowana jako dostawa części obiektów budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym powinna podlegać opodatkowaniu stawką preferencyjną VAT w wysokości 8%. Jak zostało bowiem wskazane przez organ podatkowy w wydanej interpretacji na rzecz „B”; „Ze złożonego wniosku wynika, że apartamenty mające powstać w ramach planowanej inwestycji Spółki, będą składały się z zespołu izb, wydzielonych trwałymi ścianami w obrębie budynku, przeznaczonych na pobyt stały ludzi, służących zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Tym samym apartamenty te będą spełniać definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego, określoną w art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali. Ponadto, przed dokonaniem sprzedaży apartamentów, zostanie ustanowiona odrębna własność lokalu dla każdego apartamentu zostanie założona odrębna księga wieczysta. Tym samym w momencie sprzedaży, każdy apartament będzie odrębną od gruntu nieruchomością, spełniającą definicję towaru z ustawy o VAT. Apartamenty będą mogły być zatem samodzielnym przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Ponadto, zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, powierzchnia użytkowa każdego z lokali nie będzie przekraczać 150 m2.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro – jak wskazał Wnioskodawca – przedmiotem dostawy będą lokale mieszkalne w rozumieniu przytoczonych wyżej przepisów mieszczące się w budynkach zaklasyfikowanych w grupie 112 klasa 1122 „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach”, to Wnioskodawca przy sprzedaży przedmiotowych lokali będzie mógł korzystać z preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 8%, stosownie do art. 41 ust. 12 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy”.

Oznacza to, że skoro przedmiotem dostawy (sprzedaży) będą te same apartamenty – lokalne o charakterze mieszkalnym (zmieni się tylko zbywca apartamentów) to wnioski wypływające z tej interpretacji indywidualnej powinny znaleźć swoje odzwierciedlenie również w przypadku interpretacji indywidualnej wydanej na rzecz Wnioskodawcy.

Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku NSA z 20 maja 2010 r., I GSM 952/09 sąd wskazał, że „w państwie praworządnym pożądane jest, aby organy w takich samych stanach faktycznych i prawnych wydawały identyczne rozstrzygnięcia. Zmienność rozstrzygnięć podejmowanych przez organy podatkowe przy tym samym stanie faktycznym i prawnym narusza zasadę zaufania wyrażoną w art. 121 § 1 ordynacji podatkowej”. Podobnie wypowiedział się NSA w wyroku z 19 marca 2010 r., I FSK 158/09, w którym powołując się na swój wcześniejszy wyrok z 23 listopada 2005 r., I FSK 283/05 zauważył, że „za godzące w art. 121 § 1 ordynacji podatkowej, należy uznać dokonywanie różnych ustaleń odnoszących się do tego samego elementu stanu faktycznego sprawy, w odrębnych co prawda sprawach podatkowych, niemniej bazujących na tych samych faktach”.

Powyższe wyroki wskazują jednoznacznie, że w tych samych stanach faktycznych, i tym samym stanie prawnym rozstrzygnięcia organów podatkowych powinny być możliwie najbardziej jednolite. Na znaczenie zasady zaufania przy zachowaniu spójności i jednolitości w stosowaniu prawa zwrócił uwagę NSA w wyroku z 20 stycznia 2006 r., I FSK 527/05 stwierdzając, że: „w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono stanowisko, że za godzące w art. 121 § 1 ordynacji podatkowej należy uznać dokonywanie różnych ustaleń odnoszących się do tego samego elementu stanu faktycznego sprawy w odrębnych co prawda sprawach podatkowych, niemniej bazujących na tych samych faktach (por. wyrok NSA z dnia 23 listopada 2005 r. I FSK 283/05 - nie publ.). Mimo, że stanowisko to wyrażono na tle odmiennego stanu faktycznego i prawnego w podatku od towarów, to ma ono generalne znaczenie dla zachowania spójności i jednolitości w stosowaniu prawa przez organy państwa i skład orzekający w tej sprawie w pełni je podziela”.

Podsumowując, sprzedaż apartamentów - lokali o charakterze mieszkalnym powinna zostać zakwalifikowana na gruncie ustawy o VAT jako dostawa części obiektów budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, do której to dostawy będzie miała zastosowanie stawka VAT w wysokości 8%.

Biorąc pod uwagę powyższe Spółka wnosi o potwierdzenie stanowiska wyrażonego na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z treścią art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się – w oparciu o art. 41 ust. 12a ustawy – obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Z kolei – w świetle ust. 12b ww. art. 41 ustawy – do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, określonego w ust. 12a, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy, zgodnie z którym przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12, ustawa o podatku od towarów i usług odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.).

Zgodnie z tym rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne, natomiast w dziale 12 – budynki niemieszkalne.

Dział 11 PKOB obejmuje trzy grupy budynków:

*   Budynki mieszkalne jednorodzinne – grupa 111,
*   Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe – grupa 112, w tym: „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach” (PKOB 1122),
*   Budynki zbiorowego zamieszkania – grupa 113.

Natomiast dział 12 PKOB obejmuje:

*   hotele i budynki zakwaterowania turystycznego – grupa 121,
*   budynki biurowe – grupa 122,
*   budynki handlowo-usługowe – grupa 123,
*   budynki transportu i łączności – grupa 124,
*   budynki przemysłowe i magazynowe – grupa 125,
*   ogólnodostępne obiekty kulturalne, budynki o charakterze edukacyjnym, budynki szpitali i zakładów opieki medycznej oraz budynki kultury fizycznej – grupa 126,
*   pozostałe budynki niemieszkalne – grupa 127.

Klasa 1211 – Budynki hoteli, obejmuje z kolei m.in. hotele, motele, gospody, pensjonaty i podobne budynki oferujące zakwaterowanie, z restauracjami lub bez.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zainteresowany jest nabywcą budynków (będących w fazie budowy) od „B” Sp. z o.o. („B” lub Inwestor), jak wynika z postanowień aktu notarialnego przyszli nabywcy lokali wyrazili zgodę na przeniesienie przez „B” wszystkich praw oraz przejęcie wszystkich obowiązków wynikających z zawartych przez nich umów deweloperskich na rzecz Wnioskodawcy (§ 1 pkt 2 lit. i). Inwestor przed dokonaniem zbycia budynków w fazie budowy realizował przedsięwzięcie deweloperskie w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z 31 sierpnia 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (ustawa deweloperska) składające się z zespołu 3 budynków z apartamentami turystycznymi wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Przedsięwzięcie deweloperskie zostało podzielone na dwa zadania inwestycyjne w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy deweloperskiej, tj. zadanie inwestycyjne nr 1 i zadanie inwestycyjne nr 2.

Powyższa inwestycja była i jest realizowana w oparciu o decyzję z dnia 18 lutego 2014 r., wydaną przez Starostę, mocą której zatwierdzony został projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę Zespołu 3 budynków z apartamentami turystycznymi wraz z wjazdami na działkę oraz infrastrukturą towarzyszącą.

W żadnym z wymienionych budynków nie będzie stołówki, wspólnej jadalni ani innych pomieszczeń i urządzeń wymaganych dla hoteli i pensjonatów (takich jak np.: zespół higieniczno-sanitarny przy części ogólnodostępnej, ogólnodostępna sala telewizyjna). Budynki posiadać będą 5 kondygnacji (4 naziemne oraz 1 podziemna). Projektant w ramach inwestycji przewidział 96 apartamentów – lokali o charakterze mieszkalnym (po 32 w każdym z budynków). Lokale mieszkalne z opisem „mieszkanie nr\`(...)\`” zaznaczono zarówno na rzutach kondygnacji, jak i w ramach części opisowej projektu budowlanego.

Wnioskodawca wyjaśnia, że usytuowane na terenie Przedsięwzięcia deweloperskiego apartamenty - lokale o charakterze mieszkalnym - będą przeznaczone na stały pobyt ludzi. Będą one w pełni samodzielne, tj. wydzielone trwałymi ścianami w obrębie budynku, jak również będą wyposażone w przyłącza wszystkich mediów i urządzenia sanitarne. Każdy z apartamentów posiadać będzie odrębne instalacje elektryczne, sanitarne, ciepła, zimnej, ciepłej wody, gazu (kondensacyjne piece z zamkniętą komorą spalania indywidualne dla każdego apartamentu) oraz liczniki wody zimnej, ciepłej, ciepła, elektryczne umożliwiające indywidualne rozliczanie mediów. Dodatkowo każdy apartament będzie posiadał instalację dzwonkową oraz domofonową. W skład każdego z apartamentów wchodzić będą – pokój dzienny z aneksem kuchennym, przedpokój, łazienka z toaletą, a dodatkowo, apartamenty powyżej 27 m2 posiadać będą jedną lub dwie sypialnie. W konsekwencji każdy z lokali funkcjonować będzie jako odrębny lokal o charakterze mieszkalnym. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, powierzchnia użytkowa każdego z lokali nie będzie przekraczać 150 m2.

Wnioskodawca wyjaśnia, że każdy z apartamentów – lokali o charakterze mieszkalnym w momencie sprzedaży będzie wyodrębniony i ustanowiona będzie samodzielność lokalu mieszkalnego. Dodatkowo, dla każdego z apartamentów będzie założona odrębna księga wieczysta z ustanowionym dla niego udziałem w nieruchomości wspólnej, tj. w częściach wspólnych budynku i nieruchomości gruntowej. Apartamenty przeznaczone będą na sprzedaż zarówno na rzecz osób fizycznych, jak i podmiotów gospodarczych. Lokale te będą mogły być wykorzystywane przez nabywców zarówno do całorocznego zamieszkiwania, jak i wynajmu na cele mieszkaniowe na rzecz osób trzecich.

Jedocześnie, w dniu 3 czerwca 2015 r. na żądanie Inwestora została wydana decyzja, którą to decyzją Starosta zmienił decyzję wydaną na budowę 3 budynków z apartamentami turystycznymi wraz z wjazdami na działkę oraz infrastrukturą techniczną. Decyzja dotyczy przede wszystkim sieci i zagospodarowania terenu oraz zwiększenia o kilka metrów powierzchnię mieszalną, co wynika ze zmniejszenia ilości ścianek wydzielających.

Wprowadzone zmiany, w ocenie Wnioskodawcy, nie wpłynęły jednak na kwalifikację budynków do grupowania PKOB, grupa 112, klasa 1122, tj. „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach”. W dniu 28 sierpnia 2015 r. Wnioskodawca nabył opisaną powyżej inwestycję (budynki w budowie); w związku z tym została zawarta umowa sprzedaży.

Apartamenty - lokale o charakterze mieszkalnym - będą przeznaczone na stały pobyt ludzi. Będą one w pełni samodzielne, tj. wydzielone trwałymi ścianami w obrębie budynku, jak również będą wyposażone w przyłącza wszystkich mediów. Każdy z apartamentów – lokali o charakterze mieszkalnym w momencie sprzedaży będzie wyodrębniony i ustanowiona będzie samodzielność lokalu mieszkalnego. Dodatkowo, dla każdego z apartamentów będzie założona odrębna księga wieczysta z ustanowionym dla niego udziałem w nieruchomości wspólnej.

Zainteresowany stwierdza, że apartamenty których dotyczy przedmiotowy wniosek, w momencie ich dostawy będą spełniać warunki uznania ich za lokale mieszkalne zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali. Jednocześnie Zainteresowany wyjaśnia, że z uwagi na fakt spełnienia warunków niezbędnych dla uznania tych apartamentów za lokale mieszkalne wystąpi do starosty o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali, w celu potwierdzenia tej kwalifikacji.

W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zastosowania stawki podatku w wysokości 8% przy dostawie opisanych apartamentów – lokali o charakterze mieszkalnym w zespole 3 budynków z apartamentami turystycznymi przeznaczonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego do obsługi ruchu turystycznego, sklasyfikowanych wg PKOB w grupie 112 klasa 1122 „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach”.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że ustawodawca, w powołanym wyżej art. 41 ust. 12-12c, przyznał prawo do zastosowania obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% m.in. do dostawy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zaliczając jednocześnie do tego budownictwa m.in. obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.

W celu zastosowania prawidłowej stawki podatku niezbędnym jest zatem określenie, jakie dany lokal spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. W związku z powyższym, aby dostawa przez Wnioskodawcę wskazanych lokali w budynkach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11 korzystała z preferencyjnej stawki podatku 8%, lokale te muszą być uznane za lokale mieszkalne.

Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2015 r., poz. 1892).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia (art. 2 ust. 3 cyt. ustawy).

Natomiast z ust. 4 powołanego artykułu wynika, że do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane „pomieszczeniami przynależnymi”.

Zwrócić należy uwagę, że definicję pojęcia „mieszkania” zawiera również § 3 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422). Zgodnie z tą definicją, przez mieszkanie należy rozumieć zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego.

Pod pojęciem „pomieszczenia mieszkalnego” – zgodnie z § 3 pkt 10 wskazanego wyżej rozporządzenia – należy rozumieć pokoje w mieszkaniu, a także sypialnie i pomieszczenia do dziennego pobytu ludzi w budynku zamieszkania zbiorowego.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o własności lokali, odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego współwłasność. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej.

Z powyższych przepisów wynika, że odrębną nieruchomość może stanowić samodzielny lokal, a dla powstania odrębnej własności lokali niezbędny jest wpis do księgi wieczystej mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu (części budynku) nie może skutecznie powstać. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług lokal ten staje się odrębnym od budynku towarem i stanowi samodzielny przedmiot czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Ze złożonego wniosku wynika, że apartamenty mające powstać w ramach planowanej inwestycji Spółki, będą składały się z zespołu izb, wydzielonych trwałymi ścianami w obrębie budynku, przeznaczonych na pobyt stały ludzi, służących zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, apartamenty te będą spełniać definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego, określoną w art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali. Ponadto, przed dokonaniem sprzedaży apartamentów, zostanie ustanowiona odrębna własność lokali i dla każdego apartamentu zostanie założona odrębna księga wieczysta. Tym samym w momencie sprzedaży, każdy apartament będzie odrębną od gruntu nieruchomością, spełniającą definicję towaru z ustawy o VAT. Apartamenty będą mogły być zatem samodzielnym przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Ponadto, zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, powierzchnia użytkowa każdego z lokali nie będzie przekraczać 150 m2.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że jeżeli – jak wskazał Wnioskodawca – przedmiotem dostawy będą lokale mieszkalne w rozumieniu przytoczonych wyżej przepisów mieszczące się w budynkach zaklasyfikowanych w grupie 112, klasa 1122 „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach” i fakt ten potwierdzi starosta w zaświadczeniu, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali, to Wnioskodawca przy sprzedaży przedmiotowych lokali będzie mógł korzystać z preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 8%, stosownie do art. 41 ust. 12 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.