Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.406.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Ustalanie limitu w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg
rachunkowych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działy specjalne produkcji rolnej
księgi-księgi rachunkowe
limit
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Szczególne zasady ustalania dochodu.-Zasady ustalania
dochodu do opodatkowania.-Podatnicy prowadzący
księgi rachunkowe.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24a-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej ustalania limitu w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg
    rachunkowych. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 29 maja 2025 r.
    (wpływ 29 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan działalność rolniczą pod nazwą .... Zajmuje się Pan prowadzeniem działów
    specjalnych produkcji rolnej uprawy pomidorów oraz ogórków. Produkty uprawiane są
    w kompleksie szklarni położonym w ..., a następnie sprzedawane podmiotom trzecim.
    Z tytułu prowadzonej działalności rolniczej jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT
    czynny. Ustala Pan dochody z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu
    norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw, a zatem stosuje Pan
    tzw. niepełną księgowość. W obecnym stanie faktycznym nie ma Pan obowiązku
    prowadzenia ksiąg rachunkowych, ponieważ obowiązek taki nie wynika z przepisów o
    rachunkowości. Przychody z działów specjalnych produkcji nie przekraczały do tej pory
    równowartości w walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Zamierza Pan, oprócz prowadzonej już działalności rolniczej, założyć również
    jednoosobową działalność gospodarczą. Planuje Pan nie tylko uprawiać i sprzedawać
    wskazane wyżej produkty, ale również zająć się skupywaniem produktów od innych
    producentów i ich dalszą sprzedażą. Przypuszcza Pan, że przychody roczne z działów
    specjalnych produkcji rolnej oraz planowanej działalności gospodarczej mogą łącznie
    przekroczyć równowartości w walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Uzupełnienie wniosku
    Zgodnie z Bazą Internetową REGON, prowadzi Pan gospodarstwo rolne w ramach
    działów specjalnych produkcji rolnej od 15 maja 1999 r.
    Planuje Pan rozpocząć prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej pod
    koniec bieżącego, tj. 2025 r. lub na początku przyszłego roku, tj. 2026 r.
    Jednoosobowa działalność gospodarcza miałaby obejmować handel hurtowy
    warzywami i owocami, tj. zakup towaru od producentów lub firm, a następnie dalszą
    ich sprzedaż do sieci handlowych i lokalnych sklepów. Działalność byłaby
    opodatkowana na zasadach ogólnych, a co za tym idzie byłaby prowadzona podatkowa
    księga przychodów i rozchodów oraz wpłacane zaliczki na podatek dochodowy.
    Nadal będzie Pan uzyskiwał przychody z działów specjalnych produkcji rolnej i
    przewiduje Pan, że łączne przychody z działalności gospodarczej oraz działów
    specjalnych produkcji rolnej przekroczą równowartość w walucie polskiej 2 500 000
    euro.
    Na dzień złożenia wniosku (jak i uzupełnienia), nie toczyło się i nie toczy się w stosunku
    do Pana postępowanie podatkowe lub kontrolne dotyczące stanu faktycznego
    przedstawionego we wniosku.
    Pytanie (postawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
    Czy do limitu obligującego do założenia ksiąg rachunkowych będą sumowane Pana
    przychody osiągane z działów specjalnych produkcji rolnej wraz z przychodami
    planowanej jednoosobowej działalności gospodarczej? Jeżeli tak, to, czy po przekroczeniu
    limitu księgi rachunkowe będą dotyczyły Pana obu działalności, czy tylko działalności
    rolniczej - działów specjalnych produkcji rolnej?
    Pana stanowisko w sprawie (przedstawione ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

    Przychody uzyskane z działów specjalnych produkcji rolnej nie sumują się razem z
    przychodami z jednoosobowej działalności gospodarczej, a zatem do limitu obligującego
    do założenia ksiąg rachunkowych nie będą sumowane Pana przychody osiągane z działów
    specjalnych produkcji rolnej wraz z przychodami planowanej jednoosobowej działalności
    gospodarczej.
    Pana zdaniem, w razie zaistnienia zdarzeń określonych w pytaniu, przychód z działów
    specjalnych produkcji rolnej oraz z jednoosobowej działalności gospodarczej w kolejnym
    roku podatkowym należy ustalać osobno, a limit przychodów, określony w art. 2 ust. 1 pkt
    2 ustawy o rachunkowości, w przypadku podmiotu osiągającego przychody z tytułu
    działów specjalnych produkcji rolnej, powinien być ustalany wyłącznie z uwzględnieniem
    wielkości przychodów z tego tytułu, tj. bez uwzględniania wysokości przychodów z innych
    źródeł.
    Uważa Pan, że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych należy rozpatrywać
    indywidualnie w zależności od źródła przychodu.
    Przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 226 ze zm.) – co do zasady – dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów
    osób fizycznych.
    Jednak zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem
    przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
    Zgodnie z art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek
    prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób
    fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody,
    w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej
    równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.
    Działy specjalne produkcji rolnej są odrębnym źródłem przychodów, wskazanym w art. 10
    ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.
    Zgodnie natomiast z art. 15 u.p.d.o.f., przychód z działów specjalnych produkcji rolnej
    ustala się według zasad określonych w art. 14 u.p.d.o.f., jeżeli podatnik prowadzi księgi
    wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany
    zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku
    podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej,
    jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku. W przypadku, gdy obowiązek prowadzenia ksiąg
    rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych
    produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad
    określonych w art. 14 u.p.d.o.f. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania
    właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.
    Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości, przepisy ustawy o
    rachunkowości stosuje się do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych,
    spółek cywilnych osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób
    fizycznych, spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z
    ustawą z 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i
    innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170),
    jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy
    wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Jak z powyższego wynika zasadnicze znaczenie w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg
    rachunkowych ma ustalenie wysokości ww. limitu przychodów.
    Pana stanowisko znajduje potwierdzenie w wyrokach sądów administracyjnych.

    Przykładowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z 29 lipca 2020 r. (I SA
    /Op 44/20, LEX nr 3040249) wskazał, że „z cytowanych przepisów ani nie wynika wprost,
    ani nie można tego w żaden sposób wyinterpretować, że w celu ustalenia, czy przychody
    podatnika przekroczyły limit zobowiązujący go do prowadzenia ksiąg rachunkowych,
    należy łączyć przychody z działów specjalnych produkcji rolnej z przychodami z innych
    źródeł. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., odrębnym źródłem przychodów są działy
    specjalne produkcji rolnej. Już sam art. 15 u.p.d.o.f. w całości odnosi się tylko do
    przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Wskazany więc w art. 15 ust. 2 u.p.d.o.
    f. obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych odnieść należy wyłącznie do przychodów z
    działów specjalnych produkcji rolnej. Odniesienie do ustawy o rachunkowości dotyczy zaś
    jedynie określenia limitu wielkości przychodów, z którym wiąże się obowiązek
    prowadzenia ksiąg.”
    Tożsame stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 marca 2023 r. (II
    FSK 2375/20, LEX nr 3704195), a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 29
    lipca 2020 roku (I SA/Op 44/20, LEX nr 3040249).
    Wyżej wskazane Sądy nie podzieliły stanowiska organów I instancji stwierdzając, że błędna
    jest interpretacja przepisów prawa materialnego dokonana przez organy. Wykładnia
    wprowadzonych z dniem 1 stycznia 2016 r. zmian w art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.d.o.f., nie
    znajduje, zdaniem Sądu, uzasadnienia. Z przepisów tych nie wynika w szczególności, że w
    celu ustalenia czy przychody podatnika przekroczyły limit zobowiązujący go do
    prowadzenia ksiąg rachunkowych należy łączyć przychody z działów specjalnych produkcji
    rolnej z przychodami z innych źródeł, tym bardziej przychodów z działalności rolniczej,
    które są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (art. 2
    ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f.).
    Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 lutego 2020 r. sygn. akt II FSK 662
    /18 stwierdził, że „Ustawodawca odrębnie określił obowiązki w zakresie ewidencjonowania
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej od przychodów z działów
    specjalnych produkcji rolnej. Do wyliczenia limitu przychodów określonego w ustawie o
    rachunkowości zobowiązującego podatnika do prowadzenia ksiąg rachunkowych nie
    należy przyjmować łącznej kwoty przychodów uzyskiwanych przez podatnika z tytułu
    prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej oraz pozarolniczej działalności
    gospodarczej”.
    Tym bardziej, Pana zdaniem, nie należy sumować przychodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej z przychodami z jednoosobowej działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, limit przychodów netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni
    rok obrotowy wynoszący równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro winien liczyć się
    oddzielnie dla przychodów z działalności rolniczej - działów specjalnych produkcji rolnej
    oraz z przychodów z jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Art. 15 u.p.d.o.f. zamieszczony został w Rozdziale 2 u.p.d.o.f. - dotyczącym źródeł
    przychodów. W art. 10 u.p.d.o.f. ustawodawca dokonał prezentacji poszczególnych źródeł
    przychodów, a następnie w kolejnych artykułach począwszy od art. 12 u.p.d.o.f. zawarł
    regulacje dotyczące poszczególnych źródeł przychodów. Zgodnie z tą systematyką art. 15
    u.p.d.o.f. dotyczy wyłącznie źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.
    f., tj. działów specjalnych produkcji rolnej. Stąd nie można przyjmować, aby odwołanie
    poczynione w art. 15 ust. 2 u.p.d.o.f. odnosiło się do wszystkich źródeł przychodów, a
    nawet do przychodów wyłączonych spod działania u.p.d.o.f. za jakie należy uznać
    przychody z działalności rolniczej (art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f.) (wyrok NSA z 30 marca 2023
    r. II FSK 2375/20, LEX nr 3704195).
    Bez znaczenia pozostaje to, czy chodzi o przedmiotowość czy o podmiotowość obowiązku
    zaprowadzenia ksiąg rachunkowych. Skoro, jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji z 16 marca 2023 r., wydanej w stosunku do małżonków
    prowadzących wspólne gospodarstwo rolne, ,,limit przychodów netto uzyskanych w

    ramach gospodarstwa rolnego w kwocie 2 000 000 euro (interpretacja wydana na gruncie
    poprzedniego stanu prawnego – aktualnie limit wynosi 2 500 000 euro), o którym mowa w
    cytowanym art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, zobowiązujących do założenia
    ksiąg rachunkowych – dotyczy każdego z Państwa odrębnie”, to tym bardziej limit ten
    ustala się odrębnie dla dwóch różnych, podlegających pod inne ustawy, źródeł przychodu.
    Stoi Pan zatem na stanowisku, że przychody uzyskane z działów specjalnych produkcji
    rolnej nie sumują się razem z przychodami z jednoosobowej działalności gospodarczej, a
    zatem do limitu obligującego do założenia ksiąg rachunkowych nie będą sumowane Pana
    przychody osiągane z działów specjalnych produkcji rolnej wraz z przychodami
    planowanej jednoosobowej działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 163 ze zm.) – co do zasady – dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów
    osób fizycznych.
    Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłami przychodów są m.in. określone w pkt 3 i 4 tego przepisu:
      · pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
      · działy specjalne produkcji rolnej (pkt 7).
    W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie do art. 2 ust. 3 ww. ustawy:
      Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych
      tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa
      hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów
      zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów,
      hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt
      poza gospodarstwem rolnym.
    W myśl art. 2 ust. 3a wyżej cytowanej ustawy:
      Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt
      w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do
      ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.
    Stosownie do regulacji art. 15 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych
      w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze

      założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem
      prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku,
      z zastrzeżeniem ust. 2.
    Regulacja art. 15 ust. 2 ww. ustawy określa, że:
      W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o
      rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na
      podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14.
      W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.
    Zasady ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej określa przepis art. 24
    ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy
      przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania,
      powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w
      porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym
      stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej,
      jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy
      zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub
      jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.
    W myśl powyższego przepisu dochód z tego źródła może być ustalony w dwojaki sposób:
      przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw
      lub jednostki produkcji zwierzęcej, wyszczególnionych w załączniku nr 2 ustawy,
      w oparciu o prowadzoną przez podatnika księgę rachunkową.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem
      przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy:
      Działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na
      wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym
      (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja
      materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja
      warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów
      uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt,
      ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego
      oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania
      zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost,
      wynoszą co najmniej:
      1. miesiąc - w przypadku roślin,
      2. 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub
      kaczek,
      3. 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
      4. 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt
      - licząc od dnia nabycia.
    Zgodnie z art. 24a ust. 4 ww. ustawy:
      Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek
      cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich,
      jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w
      walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o
      rachunkowości.
    W myśl art. 24a ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Osoba fizyczna, spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub
      spółka partnerska może prowadzić księgi rachunkowe również od początku
      następnego roku podatkowego, jeżeli przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni
      rok podatkowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej kwoty określonej w
      euro w przepisach o rachunkowości. W tym przypadku podatnik informuje o
      prowadzeniu ksiąg rachunkowych w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub
      ust. 1a pkt 2, składanym za rok podatkowy, w którym były prowadzone. Jeżeli księgi
      prowadziła spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub spółka
      partnerska, informację składają wszyscy wspólnicy.
    Limit kwotowy wskazany w art. 24a ust. 4 ww. ustawy, zobowiązujący podatnika do
    zaprowadzenia ksiąg rachunkowych precyzuje art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.).
    Stanowi on, że:
      Przepisy ustawy o rachunkowości stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających
      siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych i
      przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich
      oraz przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o
      zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach
      związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170), jeżeli ich
      przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za
      poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2
      500 000 euro.
    Przy czym - stosownie do art. 3 ust. 3 ww. ustawy o rachunkowości:
      Wielkość wyrażoną w euro przelicza się na walutę polską po średnim kursie
      ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na pierwszy dzień roboczy października
      roku poprzedzającego rok obrotowy.
    Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych zależy więc od formy prawnej jednostki lub
    wielkości osiąganych przychodów, nie zaś od przedmiotu działalności i sposobu
    opodatkowania.
    W opisie sprawy podał Pan, że prowadzi Pan działalność rolniczą. Zajmuje się Pan
    prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej uprawy pomidorów oraz ogórków.
    Produkty uprawiane są w kompleksie szklarni, a następnie sprzedawane podmiotom
    trzecim. Z tytułu prowadzonej działalności rolniczej jest Pan zarejestrowany jako podatnik
    VAT czynny. Ustala Pan dochody z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu
    norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw, a zatem stosuje Pan tzw.
    niepełną księgowość. W obecnym stanie faktycznym nie ma Pan obowiązku prowadzenia
    ksiąg rachunkowych, ponieważ obowiązek taki nie wynika z przepisów o rachunkowości.
    Przychody z działów specjalnych produkcji nie przekraczały do tej pory równowartości w
    walucie polskiej 2 500 000 euro. Zamierza Pan, oprócz prowadzonej już działalności
    rolniczej, założyć również jednoosobową działalność gospodarczą. Planuje Pan nie tylko
    uprawiać i sprzedawać wskazane wyżej produkty, ale również zająć się skupywaniem
    produktów od innych producentów i ich dalszą sprzedażą. Przypuszcza Pan, że przychody
    roczne z działów specjalnych produkcji rolnej oraz planowanej działalności gospodarczej
    mogą łącznie przekroczyć równowartości w walucie polskiej 2 500 000 euro. Planuje Pan
    rozpocząć prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej pod koniec bieżącego,
    tj. 2025 r. lub na początku przyszłego roku, tj. 2026 r. Jednoosobowa działalność
    gospodarcza miałaby obejmować handel hurtowy warzywami i owocami, tj. zakup towaru
    od producentów lub firm, a następnie dalszą ich sprzedaż do sieci handlowych i lokalnych
    sklepów. Działalność byłaby opodatkowana na zasadach ogólnych, a co za tym idzie
    byłaby prowadzona podatkowa księga przychodów i rozchodów oraz wpłacane zaliczki na
    podatek dochodowy. Nadal będzie Pan uzyskiwał przychody z działów specjalnych
    produkcji rolnej i przewiduje Pan, że łączne przychody z działalności gospodarczej oraz

    działów specjalnych produkcji rolnej przekroczą równowartość w walucie polskiej 2 500
    000 euro.
    Jeżeli więc Pana łączne przychody z prowadzonych przez Pana poszczególnych
    działalności, o których mowa we wniosku, przekroczą w 2025 r. (lub 2026 r.) kwotę
    określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o rachunkowości - tj. kwotę 2 500 000 euro -
    będzie Pan zobowiązany do stosowania przepisów o rachunkowości i założenia od 2026 r.
    (lub 2027 r.) ksiąg rachunkowych.
    Zatem, do ustalenia limitu obligującego do założenia ksiąg rachunkowych od 2026 r.
    będzie Pan zobowiązany do sumowania przychodów z działów produkcji rolnej wraz z
    przychodami z działalności gospodarczej. Po przekroczeniu limitu księgi rachunkowe będą
    dotyczyły przychodów z obu rodzajów Pana działalności.
    Stanowisko Pana jest zatem nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie wydania interpretacji indywidualnej.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku
    zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego
    we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości przedstawionych przez Pana kwestii. Nie negując tego orzecznictwa, jako
    cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego,
    stwierdzam, że – moim zdaniem – tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w
    tym postępowaniu.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej, stwierdzam, że
    została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania w sprawie będącej
    przedmiotem Pana wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.