Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.448.2025.1.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-23
Teza: możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
wydatków na zakup okularów progresywnych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
okulary
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego zawarty we wniosku

    Zapytanie dotyczy możliwości zaliczenia w poczet kosztów prowadzenia działalności
    gospodarczej okularów korekcyjnych progresywnych. Okulary progresywne to
    zdecydowanie większy wydatek niż zwykłe okulary korekcyjne, nawet kilkukrotnie większy
    – 3000 zł. Zakup okularów progresywnych wynikał u Pani z konieczności związanej z pracą
    przy komputerze, w aucie, a przede wszystkim w (...), gdzie czas i możliwość czytania bez
    konieczności zmiany okularów ma niebagatelne znaczenie. Wcześniej, gdy okulary
    korygowały wyłącznie krótkowzroczność, nie było problemu, ale od pewnego czasu
    zauważyła Pani, że w dotychczasowych okularach ma problem z czytaniem czegokolwiek z
    bliska. Było to duże utrudnienie w Pani pracy. Gdyby nie konieczność związana z czynnym
    wykonywaniem zawodu (...), nie musiałaby Pani kupować okularów progresywnych.
    Mogłaby po prostu dokupić zdecydowanie tańsze okulary tylko do czytania i zmieniać je w
    zależności od potrzeb. Charakter wykonywanej pracy jednak nie pozwala często na takie
    operacje. Bardzo często czas gra zasadniczą rolę, a poza tym noszenie przy sobie kilku
    sztuk okularów dodatkowo nie zawsze jest możliwe, nie wspominając o tym, że
    przekładanie tych okularów podczas (...) nie wchodzi w grę. Jedne okulary ze szkłami
    progresywnymi to przede wszystkim komfort w pracy i w takim celu zostały kupione.
    Często musi Pani podróżować do różnych (...) i innych instytucji na terenie kraju, gdzie
    brak konieczności zmiany okularów, pamiętania o zabraniu kilku sztuk tych okularów, po
    prostu oszczędza Pani czas i zwiększa komfort pracy. Podobnie rozmawiając z klientami i
    odrywając oczy od komputera nie musi Pani zmieniać okularów w celu korygowania
    drugiej wady wzroku.

## Pytanie

Czy zakup okularów ze szkłami progresywnymi do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, zakup okularów ze szkłami progresywnymi dla przedsiębiorcy, który
    pracuje przy komputerze, występuje przed różnymi organami, przemieszcza się po Polsce,
    powinien stanowić koszt uzyskania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, dlatego przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie
    źródła przychodów. Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest
    możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać analizie w celu
    dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie
    wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza
    możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy
    natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu, a
    powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. W takim
    ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z
    uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w
    tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z
    obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej jest łączne spełnienie następujących
    przesłanek:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania
      przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zatem, przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość
    oraz potencjalną możliwość przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu,
    a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i
    zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia
    przychodu. Wobec powyższego, możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów
    wydatku, który – racjonalnie oceniając – mógłby przyczynić się do powstania przychodu,
    czy jego zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.
    O tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą. Na podatniku bowiem spoczywa obowiązek
    wykazania obiektywnego związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w
    tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów,
    zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
    Opisany przez Panią we wniosku wydatek nie został wprost wymieniony w art. 23 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów
    uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do automatycznego
    przyjęcia, że wszystkie wydatki, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być
    uznane za podatkowe koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II
    FSK 3526/16:
      Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku
      na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy
      wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.

    Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł
    się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:
      Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić
      wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych, które już nimi
      nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego
      ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.
    Ponadto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wskazuje się, że: (...) zwrot „w celu”
    oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną
    działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek,
    który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub
    może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać
    mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu.
    Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika
    działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien,
    przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych
    przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego
    podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej
    oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku – wyroki Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia
    2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14.
    Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu
    jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu
    sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do
    osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek
    przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.
    Podkreślić również należy, że działalność gospodarcza podlega określonym regułom
    ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji
    postawionego celu. Ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik w
    związku z tym decyzje skutkujące powstaniem kosztów związanych z tą działalnością, nie
    może rekompensować przy pomocy przepisów podatkowych, gdyż oznaczałoby to w
    praktyce przerzucenie na Skarb Państwa ryzyka związanego z określonym
    przedsięwzięciem gospodarczym podejmowanym przez podmiot.
    Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających
    powyższe kryteria nie można zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność
    gospodarczą. W przedstawionym we wniosku opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że
    wydatek na zakup okularów korekcyjnych progresywnych wynika z pogorszenia się Pani
    wzroku i problemów z czytaniem z bliska zatem z posiadanej przez Panią wady wzroku.
    Wydatki uwarunkowane stanem zdrowia osoby prowadzącej działalność gospodarczą,
    bądź mające na celu jego ochronę, należą do wydatków o charakterze osobistym. W
    sytuacji zaistnienia wady wzroku, czy też jej pogłębiania się, osoba fizyczna jest zmuszona
    do poczynienia zakupu okularów korekcyjnych do dali lub do bliży niezależnie od tego czy
    prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi. Tak więc,
    bezpośrednim celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków jest
    korekcja wady oraz ochrona wzroku osoby prowadzącej działalność gospodarczą, a nie
    osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Dodatkowe wskazanie, że używa Pani soczewek progresywnych do czytania i jednocześnie
    do występowania przed różnymi organami, częstego podróżowania po Polsce, co
    poprawia komfort i wygodę pracy (brak konieczności używania kilku par okularów), nie
    zmienia faktu, że wydatek poniesiony z tego tytułu nie został poniesiony w celu uzyskania
    przychodu. Wydatek ten ani nie przyczynił się, ani też nie mógł nawet potencjalnie
    przyczynić się do jego powstania. Nie przyczynił się także do zabezpieczenia lub
    zachowania źródła przychodów.

    Niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, każda osoba dla
    ułatwienia i komfortu codziennego funkcjonowania może nabyć okulary progresywne.
    Zakup tej rzeczy stanowi spełnienie normalnych potrzeb danej osoby fizycznej, dodatkowo
    uwarunkowanych stanem zdrowia oraz jego ochroną.
    W związku z powyższym wydatek na zakup okularów ze szkłami progresywnymi, zgodnie z
    art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może zostać
    zaliczony do kosztów uzyskania przychodu w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Tym samym Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.