Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.441.2025.3.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Miejsca świadczenia (opodatkowania) usług świadczonych na
rzecz Kontrahenta zarządzającego platformą oraz
dokumentowanie ww. usług.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
platforma
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia miejsca świadczenia (opodatkowania) usług
    świadczonych przez Pana na rzecz Kontrahenta zarządzającego platformą oraz
    udokumentowania świadczonych przez Pana usług polegających na tworzeniu gier.
    Uzupełnił go Pan pismem z 7 lipca 2025 r. (wpływ 7 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie oraz pismem z 7 lipca 2025 r. (wpływ 16 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    163 ze zm.). Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce i prowadzi
    działalność gospodarczą jednoosobową pod firmą (...), zarejestrowaną od 4 listopada 2024
    r. w rejestrze przedsiębiorców CEIDG.
    Działalność Wnioskodawcy obejmuje PKD 58.21.Z Działalność wydawniczą w zakresie gier
    komputerowych. Ponadto, prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza jest
    działalnością usługową w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie. Podatek dochodowy z
    prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest rozliczany na zasadach
    ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20
    listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2024 poz. 776 t. j.), dalej zwanej ustawa o
    ryczałcie. Wnioskodawca w ustawowym terminie oświadczył o wyborze tej formy
    opodatkowania. Wnioskodawca prowadzi wymaganą przepisami ewidencję przychodów.
    Wnioskodawca spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ustawy o ryczałcie. W stosunku
    do Wnioskodawcy nie występują przesłanki negatywne wyłączające możliwość
    skorzystania przez niego z opodatkowania działalności gospodarczej w formie ryczałtu,
    wynikające z art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Wnioskodawca nie wykonuje czynności wskazanych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku
    od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej skrót „ustawa VAT”), nie jest
    podatnikiem zarejestrowanym jako VAT czynny, z powodu nieprzekroczenia limitu
    zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy VAT, korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku
    VAT. Jednakże Wnioskodawca przewiduje, że przekroczy limit zwolnienia podmiotowego i
    będzie zobowiązany do zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny i złożenia
    formularza rejestracyjnego VAT-R.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej
    świadczy usługi dla branży IT związane z wydawaniem gier komputerowych na
    zagranicznej platformie.
    Wnioskodawca klasyfikuje świadczone przez siebie usługi do grupowania PKWiU
    58.21.30.0 „Gry on-line”, zgodnie z Sekcją J Usługi w zakresie informacji i komunikacji, dział
    58 PKWiU usługi związane z działalnością wydawniczą.

    Świadczone usługi polegają na tworzeniu przez Wnioskodawcę gier wraz z ich odpłatnym
    udostępnianiem w Internecie dla użytkowników za pomocą platformy A. Platforma
    umożliwia dostęp jej użytkownikom do gier tworzonych m.in. przez Wnioskodawcę na
    komputerach, urządzeniach mobilnych i konsolach. Udostępniane gry mają charakter gier
    online, co oznacza, że wymagają stałego połączenia z Internetem. W grę można grać
    poprzez aplikację platformy (po wybraniu gry jej zawartość jest pobierana do pamięci
    podręcznej urządzenia), w trybie multiplayer (gra się z wieloma graczami jednocześnie). A
    to (...).
    Wnioskodawca jako wydawca gier założył konto na platformie i publikuje gry na tej
    platformie, umożliwiając dostęp użytkownikom platformy (dostępne na komputerach,
    urządzeniach mobilnych i konsolach do gier video). Otrzymanie zapłaty przez
    Wnioskodawcę nie odbywa się klasycznie poprzez otrzymanie przelewu środków
    pieniężnych na rachunek Wnioskodawcy. Wnioskodawca otrzymuje możliwość wymiany
    docelowo na walutę PLN środków zgromadzonych na portalu w walucie utworzonej na
    potrzeby portalu. Ponadto, Wnioskodawca nie świadczy usługi poszczególnym,
    pojedynczym użytkownikom portalu, a jedynie kontrahentowi – podmiotowi
    zarządzającemu portalem.
    Wskazać należy, że kontrahent Wnioskodawcy jest odpowiedzialny za utrzymanie
    działania serwisu, serwerów oraz wsparcia względem końcowego użytkownika platformy.
    Użytkownik może kupić walutę funkcjonującą na platformie i płacić nią za usługi na niej
    dostępne, w tym gry udostępnione online. Użytkownik platformy za jej pomocą może
    dokonywać zakupów na platformie również zakupu innych przedmiotów użytecznych lub
    estetycznych, np. waluty użytkowanej w danej grze, dodatków, dodatkowych przedmiotów
    w grach. Wysokość kwoty, którą użytkownik musi zapłacić za dostęp do gry ustala twórca
    gry.
    Platforma działa w oparciu o ustalone zasady zawarte w dokumentach m.in.
    regulaminach. Płatności w ramach platformy odbywają się w specjalnej „walucie”
    ustanowionej na jej wewnętrzne potrzeby. Swego rodzaju walutą stosowaną na platformie
    jest B. „C” są oficjalną walutą w usługach A i mogą być wykorzystywane do nabywania
    treści takich jak wirtualne przedmioty (zdefiniowane poniżej) lub dostępu do
    interaktywnych treści zwanych w usługach „projektami”. C nie zastępują rzeczywistej
    waluty, nie są oprocentowane i nie mają ekwiwalentu w rzeczywistej walucie. Użytkownik
    może mieć możliwość zakupu wirtualnej zawartości w ramach usług za pomocą C.
    Użytkownik może zakupić C za cenę wyświetlaną w usługach. Gdy użytkownik wybierze
    jedną z dostępnych kwot C, może go zakupić na koncie użytkownika i wybranie jednej z
    dostępnych metod płatności.
    Dodatkowo, wskazać należy, że już z samego regulaminu wynika, że nie będzie
    bezpośredniego stosunku umownego między twórcami a użytkownikami. Twórca może
    projektować i sprzedawać wirtualną zawartość na warunkach określonych w regulaminie
    platformy. Treści udostępniane na platformie mają charakter rozrywkowy.
    Wnioskodawca jako wydawca gry przy każdym zakupie dokonanym przez użytkownika
    platformy otrzymuje wirtualną walutę w wysokości ustalonego przez Wnioskodawcę
    kosztu za produkt pomniejszoną o prowizję platformy. Ponadto, otrzymuje od platformy
    wirtualną walutę za aktywność graczy z subskrypcją „premium” oferowaną przez
    platformę. Platforma obsługuje również wszelkiego rodzaju zwroty oraz umożliwia zakup
    wirtualnej waluty użytkownikom. Wnioskodawca nie ma możliwości rozliczania się
    bezpośrednio z klientem końcowym – nie są znane jego dane jako końcowego odbiorcy
    usługi i nie świadczy też usługi bezpośrednio na rzecz użytkownika. Wnioskodawca nie
    zawiera również z użytkownikiem żadnej umowy. W ramach regulaminu platformy,
    Wnioskodawca ma możliwość co miesiąc „wymienić” wirtualną walutę (w wybranej ilości)
    na rzeczywistą walutę. Wnioskodawca nie zna z góry wysokości przelewu – ten ustalany
    jest przez platformę. Mimo wniosku o wymianę, Wnioskodawca nie jest w stanie
    przewidzieć, czy nastąpi ona i jaka będzie wysokość przelewu.

    Podkreślić należy, że wszystkie czynności opisane we wniosku są świadczone jako jedna
    usługa stworzenia i udostępnienia gry komputerowej online na platformie. Wnioskodawca
    w ramach działalności udziela licencji platformie na publikację gry oraz użytkownikowi
    końcowemu na granie w nią. Wirtualna waluta, którą otrzymuje za swoje usługi przed
    wymianą na walutę fiducjarną nie ma wartości pieniężnej – jest to jednostka, którą
    posługuje się platforma w celu umożliwienia dokonywania zakupów na platformie.
    Platforma narzuca cenę zakupu wirtualnej waluty, a użytkownikowi zabrania się sprzedaży
    posiadanej waluty pod rygorem zablokowania dostępu do serwisu. Wirtualna waluta służy
    do dokonywania transakcji wskazanych we wniosku. Może odbywać się między dwoma
    osobami lub między osobą oraz platformą. W przypadku transakcji między osobami,
    platforma przekazuje wirtualną walutę pomniejszając ją o należny platformie podatek w
    ciągu ok. 7 dni od wykonania transakcji.
    Podkreślenia wymaga fakt, że publikowana przez Wnioskodawcę gra musi spełniać
    wymagania w zakresie przestrzegania wyznaczonych przez właściciela platformy reguł.
    Ponadto, gra opublikowana na platformie typu A staje się grą dostępną tylko w tej
    przestrzeni i nigdy nie zostaje udostępniona na innej platformie online. Zarobki
    uzyskiwane na platformie przez Wnioskodawcę zależą od popularności opublikowanej
    przez niego przy pomocy platformy gry.
    Klienci korzystający z platformy jako użytkownicy mogą wydawać pieniądze pochodzące z
    waluty fiducjarnej na walutę obowiązującą na platformie. Po wydaniu waluty
    obowiązującej na platformie, Wnioskodawca w ramach podziału zarobionych kwot
    otrzymuje część z nich, a pozostała część wraca do platformy. Z dotychczasowych wartości
    otrzymywanych przez klienta można przyjąć, że ok. 30% zarobionych C dostaje on, a
    pozostała kwota jest przeznaczana na utrzymanie platformy.
    C można wydać na platformie i w przypadku takiego działania, Wnioskodawca i tak
    rozpoznaje przychód z działalności gospodarczej, natomiast po spełnieniu warunków
    platformy, może też wymienić te zarobione wirtualne środki na pieniądze rzeczywiste np.
    PLN. Na walutę fiducjarną Wnioskodawca może wymienić tylko środki zgromadzone jako
    zarobek za wydanie popularnej gry na platformie. Nie ma jednak możliwości wymiany na
    walutę fiducjarną środków zgromadzonych w wirtualnym portfelu, które by kupił za
    walutę fiducjarną. Kurs wymiany jest ustalony przez platformę, stąd nie wiedząc dokładnie
    jaką kwotę otrzyma oraz stale ulepszając wydaną grę, Wnioskodawca dla celów podatku
    dochodowego przyjmuje za moment powstania obowiązku podatkowego moment
    otrzymania zapłaty, gdyż uznaje, że nie następuje typowy moment wykonania usługi.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą podatku od towarów i usług oraz podatku
    dochodowego od osób fizycznych w zakresie przedstawionych poniżej zdarzeń:
    Zdarzenie przyszłe w zakresie podatku VAT:
    Wnioskodawca zarejestruje się do podatku VAT jako podatnik VAT czynny, w związku z
    przekroczeniem limitu zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy VAT.
    Z uwagi na świadczenie usług na rzecz zagranicznego odbiorcy, Wnioskodawca będzie
    zobligowany rozpoznać we właściwy sposób miejsce świadczenia usług dla celów
    określenia miejsca opodatkowania ich podatkiem VAT. Opisane usługi polegające na
    tworzeniu przez Wnioskodawcę gier wraz z ich odpłatnym udostępnianiem w Internecie
    dla użytkowników za pomocą platformy A, powoduje, że Wnioskodawca ma wątpliwości w
    zakresie właściwego ich udokumentowania i rozpoznania miejsca opodatkowania.
    Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz zagranicznego kontrahenta w związku z czym
    uważa, że usługi związane z działalnością wydawniczą w zakresie wydawania gier
    świadczone na rzecz kontrahenta – przedsiębiorcy, mającego siedzibę działalności
    gospodarczej poza terytorium UE – w Stanach Zjednoczonych są opodatkowane w
    państwie usługobiorcy. Zatem w związku ze świadczoną usługą Wnioskodawca zasadniczo
    powinien wystawić fakturę z adnotacją odwrotne obciążenie i wykazać transakcję jako

    niepodlegającą opodatkowaniu w składanych w przyszłości JPK_V7M. Wnioskodawca
    zamierza wykazywać w pliku JPK_V7M transakcję sprzedaży usługi opodatkowanej poza
    terytorium kraju i korzystać po spełnieniu warunków z art. 86 ust. 1 i kolejne z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca nie wyklucza, że nie będzie wystawiał
    faktur dla kontrahenta zagranicznego, bowiem ten nie wymaga wystawiania faktur i
    przesyłania ich. Bez względu na kwestię udokumentowania sprzedaży, Wnioskodawca stoi
    na stanowisku, że sprzedaż będzie opodatkowana poza terytorium kraju stosownie do art.
    28b ustawy VAT. W związku z powyższym, Wnioskodawca przy sprzedaży nie będzie
    stosował stawki podatku VAT jaka obowiązuje na terytorium kraju.
    Wnioskodawca świadcząc tzw. eksport usług będzie stosował w razie dokumentowania
    transakcji oznaczenie na fakturze przy miejscu przeznaczonym na stawkę VAT oznaczenie
    NP – nie podlega opodatkowaniu i nie będzie wykazywał stawki ani kwoty podatku VAT,
    ani na fakturze, ani w pliku JPK_V7M składanym do urzędu skarbowego. Wnioskodawca
    ma świadomość prawidłowego wykazania w części deklaracyjnej pliku JPK_VAT z
    deklaracją wartości sprzedaży zagranicznej i zamierza wartość świadczenia wykazywać w
    pliku JPK_V7 (P_11), mimo że usługa nie podlega opodatkowaniu polskim podatkiem VAT.
    Wnioskodawca do momentu ustalenia powstania obowiązku wykazania sprzedaży usługi
    zagranicznemu kontrahentowi będzie stosował zasadę ogólną wynikającą z art. 19a ust. 1
    ustawy VAT.
    Zdarzenie przyszłe w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych – ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych:
    Wnioskodawca osiągając przychody ma świadomość konieczności stosowania stawek
    podatku dochodowego w formie ryczałtu wynikających z art. 12 ustawy o ryczałcie.
    Aktualnie Wnioskodawca opodatkowuje ww. przychody według stawki 8,5% ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych sprzedając usługi w zakresie wydawania gier
    sklasyfikowane w zakresie ugrupowania PKWiU 58.21 USŁUGI ZWIĄZANE Z WYDAWANIEM
    GIER KOMPUTEROWYCH, a konkretniej rzecz ujmując grupowaniu PKWiU 58.21.30.0 Gry
    on-line. Wnioskodawca chce poznać stanowisko organu w zakresie właściwej stawki
    ryczałtu od przychodów w opisanej niżej sytuacji.
    Wnioskodawca zamierza publikować na platformach typu (...) filmy zawierające treści
    dotyczące publikowanych gier online, w tym instruktażowe dla użytkowników platform.
    Filmy te będą miały na celu promocję gier i zachęcenie użytkowników platform do grania
    w nie. Wnioskodawca zakłada, że wraz ze wzrostem popularności prezentowanych filmów
    zawierających treści z publikowanych przez niego gier będzie otrzymywał wynagrodzenie
    od serwisu typu (...) za wyświetlanie reklam przez użytkowników, które będą zamieszczone
    na stronie podczas odważania filmu. W tym przypadku zagadnienie odnosi się do
    przychodów osiąganych przez twórców na platformie (...) z tytułu emisji reklam w ich
    wideo, a nie z reklamy konkretnych produktów czy usług prezentowanych w tych
    nagraniach, które są finansowane przez reklamodawców. Wnioskodawca nie zamierza
    tworzyć reklam dla innych kontrahentów ani dla serwisu (...). Popularność gier
    wydawanych przez Wnioskodawcę powoduje, że kręcone przez niego filmy z treściami
    zawartymi w grach, które wydaje będą atrakcyjne dla reklamodawców serwisów typu (...).
    W związku z zamiarem uzyskiwania przychodów w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej z tytułu wyświetleń reklam przez użytkowników podczas oglądania
    tworzonych przez Wnioskodawcę filmów odnoszących się ściśle do wydawanych przez
    niego gier online, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy prawidłową stawką podatku
    zryczałtowanego od osiąganych w taki sposób przychodów będzie również stawka 8,5%
    podatku. Wnioskodawca na podstawie analiz PKWiU z 2015 r. klasyfikuje świadczone
    usługi pod grupowaniem PKWiU 59.11.30 – jako sprzedaż miejsca lub czasu na cele
    reklamowe w filmach, nagraniach wideo i programach telewizyjnych. Udostępnia on
    bowiem miejsce na reklamę w prezentowanych treściach swojego autorstwa. Bez
    wątpienia profesjonalizm prowadzenia kanału na (...), a także regularność publikacji oraz

    nastawienie na zysk powodują, że Wnioskodawca świadczyć będzie w tym zakresie
    również usługi o gospodarczym i zarobkowym charakterze.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    1. Czy Pana Kontrahent (podmiot zarządzający platformą A), na rzecz którego świadczy
      Pan usługi polegające na tworzeniu gier, jest podatnikiem, o którym mowa w art. 28a
      ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775)?
      Odpowiedź:
        Tak, kontrahent zagraniczny, na rzecz którego Wnioskodawca świadczy usługi
        polegające na tworzeniu gier, jest podatnikiem, o którym mowa w art. 28a ustawy o
        podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), ponieważ wykonuje
        działalność gospodarczą.
    2. Czy usługi, które świadczy Pan na rzecz platformy internetowej A stanowią usługi
      elektroniczne, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług w
      zw. z art. 7 rozporządzenia 282/2011 z 15 marca 2011 r. (Dz. U. UE L z 2011 r. Nr 77 str.
      1 ze zm.), tj. usługi, które są świadczone za pomocą sieci elektronicznej, ich
      świadczenie jest zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich
      wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe?
      Odpowiedź:
        Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi na rzecz platformy
        internetowej A nie stanowią usług elektroniczych, o których mowa w art. 2 pkt 26
        ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 7 rozporządzenia 282/2011 z 15
        marca 2011 r. (Dz. U. UE L z 2011 r. Nr 77 str.1 ze zm.), tj. usług, które są
        świadczone za pomocą sieci elektronicznej, ich świadczenie jest zautomatyzowane i
        wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania
        technologii informacyjnej jest niemożliwe. Gdyż udział człowieka w ich świadczeniu
        jest znaczny.
    3. W opisie sprawy wskazał Pan:
        Wnioskodawca nie wyklucza, że nie będzie wystawiał faktur dla kontrahenta
        zagranicznego, bowiem ten nie wymaga wystawiania faktur i przesyłania ich. Bez
        względu na kwestię udokumentowania sprzedaży Wnioskodawca stoi na
        stanowisku, że sprzedaż będzie opodatkowana poza terytorium kraju stosownie do
        art. 28b ustawy VAT. W związku z powyższym Wnioskodawca przy sprzedaży nie
        będzie stosował stawki podatku VAT jaka obowiązuje na terytorium kraju.
        Wnioskodawca świadcząc tzw. eksport usług będzie stosował w razie
        dokumentowania transakcji oznaczenie na fakturze przy miejscu przeznaczonym na
        stawkę VAT oznaczenie NP – nie podlega opodatkowaniu i nie będzie wykazywał
        stawki ani kwoty podatku VAT ani na fakturze (...).
    W związku z powyższym, proszę o wyjaśnienie z jakich powodów w niektórych
    sytuacjach będzie Pan wystawiać fakturę na rzecz Kontrahenta, a w niektórych nie
    będzie Pan wystawiał takiej faktury?
    Odpowiedź:
      Wnioskodawca chce wystawiać faktury zgodnie z polskimi regulacjami ustawy VAT,
      jednak nie jest pewien możliwości wprowadzenia takiej faktury do obrotu prawnego,
      z uwagi na fakt, że kontrahent jest zagranicznym podmiotem działającym odmiennie
      od krajowych kontrahentów. Zagraniczny kontrahent nie wymaga ani nie przekazuje
      wprost danych do faktury, a nawet nie oczekuje jej, w związku z przyjętymi przez
      siebie zasadami współpracy odbywającej się w formie online. Dlatego też
      Wnioskodawca ma problem z właściwym udokumentowaniem sprzedaży i nie
      wyklucza sytuacji, gdy nawet wystawiłby fakturę, której nie przyjąłby zagraniczny

      kontrahent. Zasady korzystania z serwisu A wskazują na możliwość wypłaty
      zarobionych wartości wirtualnych, bez wystawienia i przekazania faktury za
      wyświadczoną usługę przez Wnioskodawcę. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą
      zatem właściwego określenia miejsca świadczenia usługi niezależnie od sposobu
      udokumentowania usługi, którym powinna być zdaniem Wnioskodawcy faktura.

## Pytanie

Czy na gruncie podatku VAT, usługa świadczona przez Wnioskodawcę w opisanym
    zdarzeniu przyszłym, podlegać będzie opodatkowaniu w państwie, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej i w konsekwencji,
    Wnioskodawca będzie uprawniony do nieopodatkowania usługi w Polsce, bez względu na
    sposób udokumentowania sprzedaży dla kontrahenta zagranicznego i wykazania jej jako
    sprzedaż poza terytorium kraju?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, niezależnie od sposobu udokumentowania wyświadczonej usługi wydania
    gry, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania zasady wynikającej z art. 28b ust.
    1 ustawy VAT i wykazania sprzedaży usługi na rzecz zagranicznej platformy jako
    niepodlegającej opodatkowaniu w Polsce, z uwagi na brak stosowania wyjątków
    wynikających z Rozdziału 3 ustawy VAT, zatytułowanego „Miejsce świadczenia przy
    świadczeniu usług”.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium
    kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy VAT „Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium
    kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.”
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się zasadniczo każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
    Miejsce opodatkowania podatkiem VAT regulują przepisy art. 28b i kolejne ustawy VAT.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy VAT, miejscem świadczenia
    usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4
    oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    W przypadku platformy wskazanej we wniosku, usługa wydania gry jest świadczona i
    będzie świadczona na rzecz podmiotu niemającego stałego miejsca prowadzenia
    działalności w innym państwie, niż państwo siedziby. Ponadto, usługa będzie świadczona
    na rzecz podatnika, w rozumieniu art. 28a ustawy, a nie na rzecz konsumenta –

    ostatecznego odbiorcy/gracza. Nie zachodzą również żadne z wyjątków, o których mowa
    w ww. przepisie, co oznacza, że na gruncie ustawy VAT nie została przewidziana żadna
    szczególna regulacja odnosząca się do określenia miejsca świadczenia w przypadku
    wydania gry online. Na tle tak wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego okoliczności,
    wskazać należy, że miejscem świadczenia usług wydania gry online na platformie
    zagranicznego kontrahenta, nieposiadającego w Polsce miejsca siedziby ani prowadzenia
    działalności gospodarczej w żadnej postaci, będzie miejsce, w którym podatnik będący
    usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy
    o VAT, tj. w opisanym zdarzeniu – Stany Zjednoczone. Z uwagi na regulacje obowiązujące
    na zagranicznym serwisie, Wnioskodawca mimo nawet chęci wystawienia faktury może
    mieć problem z wprowadzeniem jej do obiegu prawnego, gdyż wykracza poza jurysdykcję
    krajową. Jednakże, nawet w sytuacji braku możliwości wystawienia faktury skutecznie
    wystawionej i doręczonej nabywcy usługi, który takiej faktury nie oczekuje, Wnioskodawca
    będzie uprawniony do niewykazywania stawki i kwoty podatku należnego z tytułu
    dokonanej transakcji. Sposób udokumentowania nie ma wpływu bowiem na zgodne z
    prawem ustalenie miejsca opodatkowania podatkiem VAT transakcji oraz prawidłowe jej
    wykazanie jako świadczenia usług poza terytorium kraju w składanym pliku JPK_V7M.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    - prawidłowe – w zakresie ustalenia miejsca świadczenia (opodatkowania) usług
      świadczonych przez Pana na rzecz Kontrahenta zarządzającego platformą;
    - nieprawidłowe – w zakresie udokumentowania świadczonych przez Pana usług
      polegających na tworzeniu gier.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia (opodatkowania) przy świadczeniu usług
    uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1

    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Natomiast zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy, dotyczącym miejsca świadczenia usług na
    rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem, w rozumieniu art. 28a ustawy:
      Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest
      miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i 3
      oraz art. 28h-28n.
    Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od
    towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.
    I tak, zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług
      elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w
      którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe
      miejsce pobytu.
    Przy czym, na podstawie art. 28k ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, w przypadku gdy łącznie są spełnione
      następujące warunki:
      1) usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej
        siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na
        terytorium jednego państwa członkowskiego;
      2) usługi, o których mowa w ust. 1, są świadczone na rzecz podmiotów niebędących
        podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe
        miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
        państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;
      3) suma całkowitej wartości usług, o których mowa w ust. 1, świadczonych na rzecz
        podmiotów, o których mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości dostaw towarów, o
        których mowa w art. 22a ust. 1 pkt 3, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku
        od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w
        poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości
        wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1,
        przy czym w przypadku usługodawcy posiadającego siedzibę działalności
        gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub
        zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju wyrażona w złotych
        równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.
    Jak wynika z art. 28k ust. 1 ustawy, ustawodawca określił szczegółowe zasady ustalania
    miejsca świadczenia m.in. usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących
    podatnikami, wiążąc to miejsce z miejscem siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub
    zwykłym miejscem pobytu usługobiorcy. Jednocześnie w sytuacji spełnienia przesłanek z
    art. 28k ust. 2 ustawy, podatnik ma możliwość wyboru miejsca opodatkowania usług
    elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami zgodnie z art. 28k ust. 1
    ustawy.
    Jak stanowi bowiem art. 28k ust. 4 ustawy:
      Podatnik, do którego ma zastosowanie przepis ust. 2, może wskazać jako miejsce
      świadczenia usług miejsce, o którym mowa w ust. 1. Podatnik posiadający siedzibę

      działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wskazuje miejsce
      świadczenia usług przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie do 10.
      dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru, na
      zasadach określonych w art. 28p.
    W razie spełnienia przesłanek wynikających z art. 28k ust. 2 ustawy (które wyłączają
    stosowanie art. 28k ust. 1 ustawy) należy odwołać się do zasad ogólnych dot. miejsca
    świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami i określić miejsce
    świadczenia zgodnie z art. 28c ustawy, tj. opodatkowanie będzie przypadać w kraju
    siedziby usługodawcy. Powyższe znajdzie zastosowanie tylko w odniesieniu do usług
    świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami z krajów członkowskich UE
    innych niż Polska (przy spełnieniu pozostałych przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy).
    Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych – rozumie się
      przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7
      rozporządzenia 282/2011.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) –
    zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:
      Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
      /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo
      zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
      wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
      a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
        modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
      b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
        sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
      c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet
        lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
        usługobiorcę;
      d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
        pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
        potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu
        automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu
        sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez
        komputer;
      e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
        telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
        wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
        elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
        informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
        internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
      f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę
    elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci

    elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę
    elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest aby:
      - usługa była realizowana za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      - świadczenie usługi było zautomatyzowane, a udział człowieka w jej świadczeniu był
        niewielki,
      - wykonanie usługi bez wykorzystania technologii informatycznej było niemożliwe oraz
        aby
      - usługa nie była objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282
        /2011.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności
    gospodarczej świadczy Pan usługi dla branży IT związane z wydawaniem gier
    komputerowych na zagranicznej platformie. Klasyfikuje Pan świadczone przez siebie
    usługi do grupowania PKWiU 58.21.30.0 „Gry on-line”, zgodnie z Sekcją J Usługi w zakresie
    informacji i komunikacji, dział 58 PKWiU usługi związane z działalnością wydawniczą.
    Wskazał Pan, że zarejestruje się Pan do podatku VAT jako podatnik VAT czynny, w związku
    z przekroczeniem limitu zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy. Świadczy Pan usługi na rzecz
    zagranicznego kontrahenta – przedsiębiorcy, mającego siedzibę działalności gospodarczej
    poza terytorium UE – w Stanach Zjednoczonych. Dokumentując opisane we wniosku
    usługi w zakresie tworzenia gier, będzie Pan stosował oznaczenie na fakturze oznaczenie
    NP – nie podlega opodatkowaniu i nie będzie wykazywał stawki ani kwoty podatku VAT.
    Świadczone przez Pana usługi polegają na tworzeniu gier wraz z ich odpłatnym
    udostępnianiem w Internecie dla użytkowników za pomocą platformy A. Ww. usługi na
    rzecz platformy internetowej A nie stanowią usług elektronicznych, o których mowa w art.
    2 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 7 rozporządzenia 282/2011, tj.
    usług, które są świadczone za pomocą sieci elektronicznej, ich świadczenie jest
    zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
    wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe, gdyż udział człowieka w ich
    świadczeniu jest znaczny. Platforma umożliwia dostęp jej użytkownikom do gier
    tworzonych m.in. przez Pana na komputerach, urządzeniach mobilnych i konsolach.
    Udostępniane gry mają charakter gier online. A to globalna platforma gier, która pozwala
    na tworzenie, udostępnianie i grę w tytuły stworzone przez użytkowników. Nie wyklucza
    Pan w przyszłości publikowania gier na innych platformach tego typu w celach
    zarobkowych. Jako wydawca gier założył Pan konto na platformie i publikuje Pan gry na tej
    platformie, umożliwiając dostęp użytkownikom platformy (dostępne na komputerach,
    urządzeniach mobilnych i konsolach do gier video). Otrzymanie przez Pana zapłaty nie
    odbywa się klasycznie poprzez otrzymanie przelewu środków pieniężnych na Pana
    rachunek. Otrzymuje Pan możliwość wymiany docelowo na walutę PLN środków
    zgromadzonych na portalu w walucie utworzonej na potrzeby portalu. Jako wydawca gry
    przy każdym zakupie dokonanym przez użytkownika platformy otrzymuje Pan wirtualną
    walutę w wysokości ustalonego przez Wnioskodawcę kosztu za produkt pomniejszoną o
    prowizję platformy. Ponadto, otrzymuje Pan od platformy wirtualną walutę za aktywność
    graczy z subskrypcją „premium” oferowaną przez platformę. W ramach regulaminu
    platformy, po spełnieniu warunków platformy, jako twórca, ma Pan możliwość co miesiąc
    „wymienić” wirtualną walutę (w wybranej ilości) na rzeczywistą walutę. Na walutę
    fiducjarną może Pan wymienić tylko środki zgromadzone jako zarobek za wydanie
    popularnej gry na platformie. Nie ma jednak możliwości wymiany na walutę fiducjarną
    środków zgromadzonych w wirtualnym portfelu, które by Pan kupił za walutę fiducjarną.
    Nie zna Pan z góry wysokości przelewu – ten ustalany jest przez platformę. Mimo wniosku
    o wymianę, nie jest Pan w stanie przewidzieć, czy ona nastąpi i jaka będzie wysokość
    przelewu. Ponadto, nie świadczy Pan usługi poszczególnym, pojedynczym użytkownikom
    portalu, a jedynie kontrahentowi – podmiotowi zarządzającemu portalem. Pana
    Kontrahent jest odpowiedzialny za utrzymanie działania serwisu, serwerów oraz wsparcia

    względem końcowego użytkownika platformy. Użytkownik może kupić walutę
    funkcjonującą na platformie i płacić nią za usługi na niej dostępne, w tym gry
    udostępnione online. Użytkownik platformy za jej pomocą może dokonywać zakupów na
    platformie również zakupu innych przedmiotów użytecznych lub estetycznych, np. waluty
    użytkowanej w danej grze, dodatków, dodatkowych przedmiotów w grach. Wysokość
    kwoty, którą użytkownik musi zapłacić za dostęp do gry ustala twórca gry. Platforma działa
    w oparciu o ustalone zasady zawarte w dokumentach m.in. regulaminach. Płatności w
    ramach platformy obywają się w specjalnej „walucie”, ustanowionej na jej wewnętrzne
    potrzeby. Walutą stosowaną na platformie jest B. „C” są oficjalną walutą w usługach A i
    mogą być wykorzystywane do nabywania treści takich jak wirtualne przedmioty
    (zdefiniowane poniżej) lub dostępu do interaktywnych treści zwanych w usługach
    „projektami”. C nie zastępują rzeczywistej waluty, nie są oprocentowane i nie mają
    ekwiwalentu w rzeczywistej walucie. Użytkownik może mieć możliwość zakupu wirtualnej
    zawartości w ramach usług za pomocą C. Użytkownik może zakupić C za cenę wyświetlaną
    w usługach. Gdy użytkownik wybierze jedną z dostępnych kwot C, może go zakupić na
    koncie użytkownika i wybranie jednej z dostępnych metod płatności. Platforma obsługuje
    również wszelkiego rodzaju zwroty oraz umożliwia zakup wirtualnej waluty użytkownikom.
    Nie ma Pan możliwości rozliczania się bezpośrednio z klientem końcowym – nie są znane
    jego dane jako końcowego odbiorcy usługi i nie świadczy też usługi bezpośrednio na rzecz
    użytkownika. Nie zawiera Pan również z użytkownikiem żadnej umowy. Wszystkie
    czynności opisane we wniosku są świadczone jako jedna usługa stworzenia i
    udostępnienia gry komputerowej online na platformie. W ramach działalności udziela Pan
    licencji platformie na publikację gry oraz użytkownikowi końcowemu na granie w nią.
    Wirtualna waluta, którą otrzymuje za swoje usługi przed wymianą na walutę fiducjarną nie
    ma wartości pieniężnej – jest to jednostka, którą posługuje się platforma w celu
    umożliwienia dokonywania zakupów na platformie. Platforma narzuca cenę zakupu
    wirtualnej waluty, a użytkownikowi zabrania się sprzedaży posiadanej waluty pod rygorem
    zablokowania dostępu do serwisu. Wirtualna waluta służy do dokonywania transakcji
    wskazanych we wniosku. Może odbywać się między dwoma osobami lub między osobą
    oraz platformą. Publikowana przez Pana gra musi spełniać wymagania w zakresie
    przestrzegania wyznaczonych przez właściciela platformy reguł. Ponadto, gra
    opublikowana na platformie typu A staje się grą dostępną tylko w tej przestrzeni i nigdy
    nie zostaje udostępniona na innej platformie online. Zarobki uzyskiwane na platformie
    przez Pana zależą od popularności opublikowanej przez niego przy pomocy platformy gry.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy świadczona przez Pana usługa, podlegać będzie
    opodatkowaniu w państwie, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę
    działalności gospodarczej, a w konsekwencji, czy będzie Pan uprawniony do wykazania tej
    transakcji jako sprzedaży poza terytorium kraju, bez względu na sposób
    udokumentowania sprzedaży na rzecz kontrahenta zagranicznego.
    W analizowanej sprawie wskazał Pan, że świadczy Pan usługi na rzecz zagranicznego
    kontrahenta – przedsiębiorcy, mającego siedzibę działalności gospodarczej w Stanach
    Zjednoczonych, polegające na tworzeniu gier wraz z ich odpłatnym udostępnianiem w
    Internecie dla użytkowników za pomocą platformy A. Świadczone przez Pana usługi na
    rzecz platformy internetowej A nie stanowią usług elektronicznych, o których mowa w
    art. 2 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 7 rozporządzenia 282
    /2011 z 15 marca 2011 r., gdyż udział człowieka w ich świadczeniu jest znaczny.
    Platforma umożliwia dostęp jej użytkownikom do gier tworzonych m.in. przez Pana na
    komputerach, urządzeniach mobilnych i konsolach. Udostępniane gry mają charakter
    gier online. Jako wydawca gier założył Pan konto na platformie i publikuje Pan gry na tej
    platformie, umożliwiając dostęp użytkownikom platformy (dostępne na komputerach,
    urządzeniach mobilnych i konsolach do gier video). Jako wydawca gry, przy każdym
    zakupie dokonanym przez użytkownika platformy otrzymuje Pan wirtualną walutę w
    wysokości ustalonego przez Pana kosztu za produkt pomniejszoną o prowizję
    platformy. Ponadto, otrzymuje Pan od platformy wirtualną walutę za aktywność graczy

    z subskrypcją „premium” oferowaną przez platformę. W ramach regulaminu platformy,
    po spełnieniu warunków platformy, jako twórca, ma Pan możliwość co miesiąc
    „wymienić” wirtualną walutę (w wybranej ilości) na rzeczywistą walutę. Na walutę
    fiducjarną może Pan wymienić tylko środki zgromadzone jako zarobek za wydanie
    popularnej gry na platformie. Zarobki uzyskiwane przez Pana na platformie zależą od
    popularności opublikowanej przez Pana przy pomocy platformy gry. Użytkownik może
    kupić walutę funkcjonującą na platformie (C) i płacić nią za usługi na niej dostępne, w
    tym gry udostępnione online. Użytkownik platformy za jej pomocą może dokonywać
    zakupów na platformie również zakupu innych przedmiotów użytecznych lub
    estetycznych, np. waluty użytkowanej w danej grze, dodatków, dodatkowych
    przedmiotów w grach. Wysokość kwoty, którą użytkownik musi zapłacić za dostęp do
    gry ustala twórca gry. Natomiast cenę zakupu wirtualnej waluty narzuca platforma, a
    użytkownikowi zabrania się sprzedaży posiadanej waluty pod rygorem zablokowania
    dostępu do serwisu. Ponadto, nie świadczy Pan usług poszczególnym, pojedynczym
    użytkownikom portalu, a jedynie kontrahentowi – podmiotowi zarządzającemu
    portalem. Pana Kontrahent jest odpowiedzialny za utrzymanie działania serwisu,
    serwerów oraz wsparcia względem końcowego użytkownika platformy. Kontrahent
    zagraniczny, na rzecz którego świadczy Pan usługi polegające na tworzeniu gier, ma
    siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych oraz jest podatnikiem, o którym mowa w
    art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane regulacje prawne,
    należy stwierdzić, że usługi opisane we wniosku, które świadczy Pan na rzecz
    Kontrahenta – podmiotu zarządzającego platformą A, który posiada siedzibę
    działalności gospodarczej na terytorium Stanów Zjednoczonych oraz jest podatnikiem
    w rozumieniu art. 28a ustawy, stanowią usługi, dla których miejsce świadczenia, a tym
    samym opodatkowania, należy ustalić zgodnie z art. 28b ustawy (tj. są to usługi, do
    których nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług
    wynikających art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz
    art. 28n). Z wniosku nie wynika również, żeby Kontrahent posiadał stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, które uczestniczyłoby w świadczonych
    przez Pana usługach.
    W konsekwencji, miejscem opodatkowania świadczonych przez Pana ww. usług
    polegających na tworzeniu gier będzie – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy – kraj siedziby
    usługobiorcy – podmiotu zarządzającego platformą A, tj. terytorium Stanów
    Zjednoczonych. Zatem świadczone przez Pana na rzecz Kontrahenta usługi nie będą
    opodatkowane na terytorium Polski.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że świadczone przez Pana usługi, będą podlegać
    opodatkowaniu w państwie, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę
    działalności gospodarczej, tj. w analizowanej sprawie w Stanach Zjednoczonych, a w
    konsekwencji, będzie Pan uprawniony do nieopodatkowania tych usług w Polsce oraz
    wykazania ich w składanych deklaracjach jako sprzedaży poza terytorium kraju.
    Końcowo należy zaznaczyć, że na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług
      dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę
      działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z
      którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju

      siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej – posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo
      zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
      miejscem świadczenia jest terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
      zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
      dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
      usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,
      b) państwa trzeciego.
    W myśl art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy:
      W przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do
      rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest
      nabywca towaru lub usługi – wyrazy „odwrotne obciążenie”.
    Stosownie do art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy:
      Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a –
      danych określonych w ust. 1 pkt 10 i 12-14.
    Zatem w świetle przytoczonych wyżej przepisów ustawy, jeśli miejscem świadczenia usług
    jest terytorium innego państwa niż terytorium kraju, a podmiotem zobowiązanym do
    zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca to usługodawca ma obowiązek
    wystawienia faktury dokumentującej wyświadczenie takich usług.
    Należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera żadnych
    szczegółowych regulacji co do konstrukcji faktury w przypadku gdy świadczenie ma
    miejsce na rzecz podmiotu z kraju trzeciego, dlatego też należy w tym zakresie kierować
    się ogólnymi wytycznymi zawartymi w art. 106e ustawy. Przy czym, faktura wystawiona dla
    kontrahenta spoza Unii Europejskiej nie zawiera ani kwoty, ani stawki podatku VAT. Musi
    natomiast zawierać adnotację „odwrotne obciążenie”.
    Wskazał Pan, że w związku ze świadczoną usługą powinien Pan wystawić fakturę z
    adnotacją odwrotne obciążenie i wykazać transakcję jako niepodlegającą opodatkowaniu
    w składanych w przyszłości JPK_V7M. Zamierza Pan również wykazywać w pliku JPK_V7M
    transakcję sprzedaży usługi opodatkowanej poza terytorium kraju.
    Biorąc pod uwagę powołane wyżej regulacje prawne, należy zaznaczyć, że świadczenie
    usługi na rzecz kontrahenta z innego kraju niż kraj członkowski Unii Europejskiej nie
    zwalnia podatnika z obowiązku wystawienia faktury – nawet w przypadku gdy usługa nie
    podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.
    Tym samym, pomimo, że sposób udokumentowania nie będzie miał wpływu na miejsce
    opodatkowania świadczonych przez Pana usług, to będzie Pan zobowiązany do
    udokumentowania czynności w zakresie tworzenia gier, poprzez wystawienie faktur na
    rzecz Kontrahenta zarządzającego platformą A.
    W związku z powyższym, Pana stanowisko w zakresie jest:
    - prawidłowe – w zakresie ustalenia miejsca świadczenia (opodatkowania) usług
      świadczonych przez Pana na rzecz Kontrahenta zarządzającego platformą;
    - nieprawidłowe – w zakresie udokumentowania świadczonych przez Pana usług
      polegających na tworzeniu gier.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu
    rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.