Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-384/09-4/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-07-22
Teza: W którym momencie Wnioskodawca powinien zaksięgować faktury w księdze przychodów i rozchodów?
Słowa kluczowe: faktura-korekta faktury; koszt; księgi-księgi przychodów i rozchodów; metoda-metoda kasowa; usługi-usługi transportowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 07.05.2009 r. (data wpływu 25.05.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie daty zarachowania kosztów uzyskania przychodów jest:

*   w części dotyczącej dokonania korekty zapisu pierwotnej faktury w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, na podstawie faktury korygującej - **prawidłowe,**

*   w części dotyczącej dokonania zapisu nowej faktury w podatkowej księdze przychodów i rozchodów - **nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.05.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie daty zarachowania kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca rozlicza się na zasadach ogólnych, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

W miesiącu grudniu 2008 r. Wnioskodawca otrzymał fakturę za transport towarów wystawioną z datą 24.12.2008 r. i zaksięgował ją jako koszty uboczne zakupu. Jednocześnie Wnioskodawca odwołał się do firmy transportowej o skorygowanie zawyżonej wartości na fakturze.

W miesiącu marcu 2009 r. Wnioskodawca otrzymał fakturę korygującą z datą wystawienia 24.03.2009 r., która anulowała w całości pierwotną fakturę z dnia 24.12.2008 r. oraz nową fakturę za transport z pomniejszoną wartością wystawioną 24.03.2009 r.

Wnioskodawca wskazuje, iż rozlicza się metodą kasową i faktury księguje z datą wystawienia. Strona podkreśla, iż w tym przypadku nie kupował towaru i nie korzystał z usługi firmy transportowej w marcu 2009 r. tylko w grudniu 2008 r.

W nawiązaniu do pisma z dnia 25.06.2009 r. Nr IPPB1/415-384/09-2/JB Wnioskodawca uzupełnił swój wniosek w terminie poprzez przedstawienie własnego stanowiska w sprawie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  W którym momencie Wnioskodawca powinien zaksięgować faktury w księdze przychodów i rozchodów?
2.  Czy wymaga korekty VAT naliczony za grudzień 2008 r. skoro faktury zostały wystawione w marcu 2009 r.

Odpowiedź na pytanie pierwsze w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź na pytanie drugie w zakresie podatku od towarów i usług – odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy ad. pytania nr 1, mimo, iż faktury księguje z datą wystawienia (metoda kasowa), w tym przypadku Wnioskodawca uważa, że fakturę korygującą, jak i nową fakturę za usługę transportową powinien zaksięgować w księdze przychodów i rozchodów w miesiącu grudniu 2008 r. mimo, że zostały one wystawione 24.03.2009 r. ale dotyczyły zdarzenia gospodarczego, które miało miejsce w grudniu 2008 r. to Wnioskodawca gdyby chciał zaksięgować je z datą wystawienia, czyli 24.03.2009 r. byłoby to niezgodne z prawdą, ponieważ w 2009 r. do chwili obecnej nie korzystał z usług transportowych tej firmy.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, iż korektę podatku naliczonego, jak i VAT naliczony z nowej faktury zaksięgował w marcu 2009 r., tj. w okresie kiedy te faktury otrzymał.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W przytoczonym wyżej przepisie ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie kategorie wydatków mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Wskazuje jedynie, iż aby określony wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu:

1.  musi pozostawać w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami, bądź też służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów,
2.  nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
3.  musi być należycie udokumentowany.

W myśl art. 24a ust. 1 ww. ustawy osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy (…).

Podatnicy mogą prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów stosując do ewidencji zdarzeń gospodarczych jedną z dwóch przewidzianych przepisami prawa podatkowego metod księgowania kosztów:

*   tzw. metodę memoriałową – określoną w art. 22 ust. 5 – 5c ww. ustawy lub

*   metodę uproszczoną – wynikającą z art. 22 ust. 4 tejże ustawy.

Wybór metody należy do podatnika, z tym zastrzeżeniem, że wybraną metodę powinien stosować konsekwentnie przez cały rok podatkowy (art. 22 ust. 6 ww. ustawy).

Zgodnie z ogólną zasada wyrażoną w przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

Oznacza to, że wydatki stanowią koszt uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia - bez względu na to jakiego okresu dotyczą.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy podkreślić, iż przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają regulacji wskazujących do jakiego momentu odnieść należy korekty błędnie wystawionych faktur, wynikające z otrzymywanych od kontrahentów faktur korygujących.

Jednakże nie budzi wątpliwości, iż korekty błędnie wystawionych faktur (w rozpatrywanej sprawie faktury wystawionej przez kontrahenta) winny być dokonywane (księgowane) wstecz do okresu zaewidencjonowania faktury pierwotnej. Jeżeli bowiem pierwotne faktury błędnie dokumentują stan faktyczny, to skutkują zadeklarowaniem i zapłatę podatku dochodowego w nieodpowiedniej wysokości. Nieprawidłowości te powinny zatem zostać skorygowane w odpowiednim okresie sprawozdawczym.

Natomiast stosownie do treści § 12 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są faktury VAT, w szczególności faktury VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące i noty korygujące, odpowiadające warunkom określonym w odrębnych przepisach lub inne dowody wymienione w § 13 i § 14.

Zasady poprawiania błędów w podatkowej księdze określa § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia. Stwierdzone błędy w zapisach księgi podatkowej poprawia się, między innymi przez wprowadzenie do księgi niewpisanych dowodów lub dowodów zawierających korekty błędnych zapisów. Zapisy zmniejszające przychody lub koszty mogą być dokonywane ze znakiem minus (-) lub kolorem czerwonym (§ 12 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia).

Dowody sporządzane w celu skorygowania zapisu, mogą mieć postać: noty księgowej, faktury korygującej lub noty korygującej. Nabywca dokonuje korekty zapisów w podatkowej księdze po otrzymaniu tego typu dokumentu od sprzedawcy.

Dokumenty korygujące służą więc generalnie do usuwania błędów zawartych w części określającej między innymi, przedmiot i wartość sprzedaży, jak również mogą być wystawione w przypadku skorygowania innych błędów np. dotyczących sprzedawcy i nabywcy.

Dowody sporządzane w celu skorygowania zapisu stanowią więc dla nabywcy podstawę poprawienia błędów w zapisach księgowych odpowiednio po stronie przychodów lub kosztów uzyskania przychodów.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż rozlicza się na zasadach ogólnych, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą kasową (faktury księguje z datą wystawienia). W miesiącu grudniu 2008 r. Wnioskodawca otrzymał fakturę za transport towarów, wystawioną z datą 24.12.2008 r. i zaksięgował ją jako koszty uboczne zakupu. Jednocześnie Wnioskodawca odwołał się do firmy transportowej o skorygowanie zawyżonej wartości na fakturze. Następnie w miesiącu marcu 2009 r. Wnioskodawca otrzymał fakturę korygującą z datą wystawienia 24.03.2009 r., która anulowała w całości pierwotną fakturę z dnia 24.12.2008 r., oraz nową fakturę za transport z pomniejszoną wartością wystawioną w dniu 24.03.2009 r.

Wobec powyższego należy wskazać, iż w rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca po zgłoszeniu w firmie transportowej, iż wystawiona w dniu 24.12.2008 r. faktura zawiera zawyżoną wartość usługi transportowej, otrzymał od kontrahenta dwie faktury z dnia 24.03.2009 r.:

*   jedna to faktura korygująca, która anulowała w całości pierwotną fakturę,

*   druga to nowa faktura z pomniejszoną już wartością za transport.

Reasumując, mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, iż skoro w rozpatrywanej sprawie pierwotna faktura w sposób nieprawidłowy dokumentowała zaistniały wówczas stan faktyczny (była bowiem wykazana zawyżona wartość na fakturze) i została anulowana w całości poprzez wystawienie przez kontrahenta faktury korygującej, to Wnioskodawca winien:

*   dokonać korekty błędnego zapisu pierwotnej faktury w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, na podstawie faktury korygującej wystawionej przez kontrahenta wstecz, tj. w miesiącu grudniu 2008 r.,natomiast koszt uzyskania przychodów, na podstawie nowej faktury, Wnioskodawca winien ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w dacie wystawienia nowej faktury, czyli z datą 24.03.2009 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.