Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.156.2020.4.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-05
Teza: Czy czynność prawna polegająca na nieodpłatnym przekazaniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa ze Spółki cywilnej prowadzonej wyłącznie przez małżonków, objętego wspólnością majątkową małżeńską, na rzecz indywidulnej działalności gospodarczej Wspólnika Spółki cywilnej, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; spółki-spółka cywilna
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 oraz art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Zainteresowanych przedstawione we wniosku z 22 maja 2020 r. (data wpływu – 25 maja 2020 r.), uzupełnionym 23 i 28 lipca 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego przekazania zorganizowanej części przedsiębiorstwa spółki cywilnej wspólnikowi tej spółki – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego przekazania zorganizowanej części przedsiębiorstwa spółki cywilnej wspólnikowi tej spółki.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 21 lipca 2020 r. znak: 0113-KDIPT1-2.4012.363.2020.2.AM oraz 0111-KDIB2-3.4014.156.2020.3.ASZ wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 23 lipca 2020 r. (wpływ dodatkowej opłaty) oraz 28 lipca 2020 r. (wpływ pisma).

**We wniosku złożonym przez:**

*   Zainteresowanego będącego stroną postępowania: M. (Spółka cywilna)
*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: Panią A.Sz. (Wspólnik)

**przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

Zainteresowany będący stroną postępowania (dalej: Spółka cywilna) ‒ jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka cywilna prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu jego wspólników do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej („CEIDG”). Wspólnikami jest małżeństwo A.Sz. i W.Sz.

W małżeństwie Państwa Sz. obowiązuje wspólność ustawowa.

Spółka cywilna prowadzi działalność gospodarczą w trzech obszarach (dalej: „Działalności”):

1.  Hotele i podobne obiekty zakwaterowania ‒ PKD 55.10.Z,
2.  Restauracje oraz organizacja imprez okolicznościowych ‒ PKD 56.10.A, 56.30.Z,
3.  Salon kosmetyczny ‒ PKD 96.02.Z (dalej: „Salon Kosmetyczny”).

Trzy Działalności stanowią trzy oddzielne aktywności gospodarcze. Każda Działalność funkcjonuje w odrębnej nieruchomości, które są własnością wspólników Spółki cywilnej w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej.

Wszystkie składniki majątkowe Spółki cywilnej zostały nabyte w trakcie małżeństwa wspólników Spółki cywilnej.

Umowy o pracę pracowników Spółki cywilnej określają rodzaje i stanowiska pracy, które są przypisane do poszczególnych Działalności, np. kosmetyczka, recepcjonistka hotelu.

W ramach spółki cywilnej, Salon Kosmetyczny jest wyłącznie prowadzony przez wspólniczkę Spółki cywilnej Panią A.Sz. (dalej: „Wspólnik”). W Salonie Kosmetycznym na podstawie umowy o pracę zatrudnione są dwie kosmetyczki. Pracownice Salonu Kosmetycznego pracują wyłącznie w Salonie Kosmetycznym, nie pracują w pozostałych dwóch Działalnościach Spółki cywilnej.

Wspólnicy Spółki cywilnej planują wyłączyć Salon Kosmetyczny z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej i na podstawie protokołu przekazania z podpisami notarialnie potwierdzonymi, nieodpłatnie przekazać do indywidualnej działalności gospodarczej Wspólnika, do dalszego samodzielnego prowadzenia. Z tych względów wspólnicy Spółki cywilnej planują wydzielić zorganizowaną część przedsiębiorstwa ‒ Działalność Salonu Kosmetycznego (dalej: „ZCP”).

Wspólnik Spółki cywilnej planuje zmienić wpis do CEIDG poprzez wskazanie, że działalność gospodarcza nie jest prowadzona wyłącznie w formie spółki cywilnej.

Ewidencja rachunkowa Spółki cywilnej będzie umożliwiała przyporządkowanie do ZCP przychodów i kosztów, a także należności i zobowiązań (jak również innych składników majątkowych) związanych ze świadczeniem usług kosmetycznych. Prowadzony jest odrębny rejestr środków trwałych dla Salonu Kosmetycznego.

Przedmiotem przekazania będą wszystkie elementy składające się na ZCP, w szczególności:

*   środki trwałe wykorzystywane w działalności ZCP (przede wszystkim specjalistyczne urządzenia kosmetyczne);
*   składniki majątkowe związane z ZCP, w którym znajduje się siedziba ZCP; w tym stanowiący odrębną nieruchomości lokal usługowy, w którym funkcjonuje Salon Kosmetyczny;
*   środki pieniężne potrzebne do finansowania bieżącego funkcjonowania ZCP;
*   należności i zobowiązania, związane z działalnością ZCP;
*   umowy związane z ZCP, niezbędne do prowadzenia działalności będącej przedmiotem przekazania, m.in. umowa z dostawcą energii elektrycznej, umowa z operatorem Internetu, umowa z dostawcą ciepła;
*   wszelkie dokumenty (w tym rachunkowe) związane z działalnością ZCP;
*   wyposażenie.

Przekazane Wspólnikowi Spółki cywilnej składniki pozwolą na kontynuację działalności związanej ze świadczeniem usług kosmetycznych bez konieczności angażowania innych składników. Działalność Wspólnika Spółki cywilnej będzie prowadzona w tożsamym zakresie co działalność Spółki cywilnej przed dokonaniem przekazania ZCP.

W związku z przekazaniem ZCP na Wspólnika Spółki cywilnej przejdzie część zakładu pracy Spółki cywilnej w rozumieniu art. 231 § 1 Kodeksu pracy. Umowy o pracę pracowników dedykowanych do ZCP będą wskazywać, że zajmuje się on świadczeniem usług kosmetycznych.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że przekazanie zorganizowanej części przedsiębiorstwa pomiędzy wspólnikami spółki cywilnej nie odbędzie się na podstawie żadnego z tytułów prawnych określonych w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ‒ w szczególności nie odbędzie na podstawie umowy darowizny. Przez sformułowane w pytaniu pojęcie „nieodpłatnego przekazania zorganizowanej części przedsiębiorstwa”, nie należy rozumieć jako darowiznę pomiędzy wspólnikami spółki cywilnej. W ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, ze Spółki cywilnej małżonków nastąpi przekazanie prowadzenia części działalności gospodarczej w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa, do indywidualnej działalności gospodarczej jednego z małżonków.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji pominięto z przywołania z uzupełnienia tę jego część, która odnosi się wyłącznie do zagadnienia dotyczącego podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy czynność prawna polegająca na nieodpłatnym przekazaniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa Salonu Kosmetycznego ze Spółki cywilnej prowadzonej wyłącznie przez małżonków, objętego wspólnością majątkową małżeńską, na rzecz indywidulnej działalności gospodarczej Wspólnika Spółki cywilnej, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Zainteresowanych, czynność prawna polegająca na nieodpłatnym przekazaniu zorganizowanej części przedsiębiorstwa Salonu Kosmetycznego ze Spółki cywilnej prowadzonej wyłącznie przez małżonków, objętego wspólnością majątkową małżeńską, na rzecz indywidulnej działalności gospodarczej Wspólnika Spółki cywilnej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zainteresowani, przywołując treść art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, wskazali, że przepis ten zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany umów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3). Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W związku z tym, szczegółowe wyznaczenie zakresu przedmiotowego opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych ma określone konsekwencje prawne. Oznacza to, że ustawodawca wprowadzając tę zasadę, wyłączył od opodatkowania inne podobne czynności, które nie zostały wyraźnie wskazane w omawianym przepisie. Czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu nawet, gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że przedmiotem przekazania przez Spółkę cywilną na rzecz Wspólnika Spółki cywilnej, będą składniki majątkowe stanowiące zorganizowaną część przedsiębiorstwa (Salon Kosmetyczny), objęte małżeńską wspólnością ustawową. Czynność ta nie jest wymieniona w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w szczególności nie jest darowizną, o której mowa w art. art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d).

Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa, obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (jest to ich majątek wspólny). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna, którą charakteryzuje to, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej, to znaczy obejmuje cały zbiór praw majątkowych takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.

Pomimo trwania wspólności każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału i rozporządzania tak całym majątkiem wspólnym, jak i w odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego. Wspólność majątkowa małżeńska nie jest bowiem samodzielnym i niezależnym od małżonków bytem, który realizuje swoje własne uprawnienia do określonych lub wszystkich składników tego mienia. Podmiotami uprawnionymi do dysponowania i zarządzania całym mieniem są zawsze małżonkowie tworzący wspólność majątkową małżeńską.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zabraniają małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej. Małżonkowie w ramach spółki cywilnej lub każdy z małżonków osobno mogą być odrębnymi czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług, pomiędzy którymi może dochodzić do transakcji. Nie ma przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej oraz odrębnie, istniała ustawowa wspólność majątkowa.

Jednak ustrój ustawowej wspólności majątkowej istniejący miedzy małżonkami ma znaczenie dla oceny, czy transakcje mające miejsce między małżonkami prowadzącymi działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej oraz odrębnie, dokonywane w ramach tych działalności, traktowane są jako czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W sytuacji gdy pomiędzy małżonkami istnieje ustawowa wspólność majątkowa, wszelkie transakcje, jakie zawierane są pomiędzy małżonkami prowadzącymi działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej oraz odrębnie działalność gospodarczą nie mogą mieć charakteru darowizny. Małżonkowie prowadzący działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej, nie mogą dokonać darowizny jednemu z małżonków składników majątkowych, które wchodzą w skład wspólności ustawowej.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tylko tę część stanowiska Zainteresowanych, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych (pytania oznaczonego we wniosku nr 3).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 815, ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W związku z tym, szczegółowe wyznaczenie zakresu przedmiotowego opodatkowania ww. podatkiem ma określone konsekwencje prawne. Oznacza to, że ustawodawca wprowadzając tę zasadę, wyłączył od opodatkowania inne podobne czynności, które nie zostały wyraźnie wskazane w omawianym przepisie. Tym samym należy stwierdzić, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu nawet, gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka cywilna prowadzi działalność gospodarczą w trzech obszarach: hotele i podobne obiekty zakwaterowania, restauracje i organizacja imprez okolicznościowych oraz Salon kosmetyczny. Wspólnicy Spółki cywilnej planują wyłączyć Salon Kosmetyczny z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej i na podstawie protokołu przekazania z podpisami notarialnie potwierdzonymi, nieodpłatnie przekazać do indywidualnej działalności gospodarczej Wspólnika, do dalszego samodzielnego prowadzenia. Z tych względów wspólnicy Spółki cywilnej planują wydzielić zorganizowaną część przedsiębiorstwa ‒ Działalność Salonu Kosmetycznego. Przekazanie zorganizowanej części przedsiębiorstwa pomiędzy wspólnikami spółki cywilnej nie odbędzie się na podstawie żadnego z tytułów prawnych określonych w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ‒ w szczególności nie odbędzie na podstawie umowy darowizny

Należy zauważyć, ze zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy art. 860-875 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2019 r., poz. 1145, ze zm.).

W myśl art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego – przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, szczególności przez wniesienie wkładów.

Na gruncie prawa cywilnego spółka cywilna nie jest podmiotem prawnym odrębnym od wspólników, lecz wielostronnym stosunkiem zobowiązaniowym łączącym tych wspólników.

Stosownie do art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego – wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług.

Spółka cywilna nie posiada własnego, odrębnego majątku. Właścicielami poszczególnych składników majątku pozostają wspólnicy spółki w ramach współwłasności łącznej.

Na podstawie art. 863 § 1 Kodeksu cywilnego – wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku.

Zgodnie z art. 863 § 2 Kodeksu cywilnego – w czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku wspólników.

Jednakże, zakaz z art. 863 § 2 Kodeksu cywilnego nie sprzeciwia się rozporządzeniu wspólnym majątkiem wspólników przez przeniesienie wszystkich lub niektórych składników majątkowych na rzecz majątków osobistych lub innych majątków odrębnych poszczególnych wspólników, jeżeli następuje ono nie jednostronnie, ale w drodze czynności prawnej wszystkich wspólników.

Wobec powyższego należy zgodzić się ze stanowiskiem Zainteresowanych, że w związku z nieodpłatnym przekazaniem zorganizowanej części przedsiębiorstwa na rzecz Wspólnika nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. Czynność ta jako niewymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych określonym w art. 1 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Wskazane we wniosku nabycie nie nastąpi bowiem żadnym z tytułów określonych w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego stanowisko Zainteresowanych należało uznać za prawidłowe, ale z innych względów niż argumentują Zainteresowani. Organ nie może bowiem podzielić zdania Zainteresowanych, że małżonkowie prowadzący działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej, nie mogą dokonać darowizny jednemu z małżonków składników majątkowych, które wchodzą w skład wspólności ustawowej.

Analizując zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej, należy mieć na względzie nie tylko art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jak wskazują Zainteresowani, ale przede wszystkim art. 33 pkt 3 ww. Kodeksu, który stanowi, że do majątku osobistego każdego z małżonków należą prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom, tj. w tym przypadku przepisom dotyczącym spółki cywilnej, w tym art. 863 Kodeksu cywilnego, stanowiącego o wspólności majątku wspólników tej spółki. Pod pojęciem „prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom” należy rozumieć w tym przypadku prawa wchodzące w skład majątku spółki cywilnej, niezależnie czy zostały nabyte w zamian za składniki majątku wspólnego małżonków, czy majątku osobistego każdego z małżonków.

Przysługujące prawa małżonkom ‒ wspólnikom spółki cywilnej związane z wniesionymi przez nich wkładami do spółki cywilnej z majątku wspólnego małżonków, wchodzą w skład majątku osobistego każdego z nich. Przeniesienie więc prawa własności poszczególnych składników wchodzących w skład majątku wspólników spółki cywilnej na ich rzecz lub jednego ze wspólników następuje do majątku osobistego każdego z nich lub tego, na rzecz którego nastąpiło przysporzenie.

Biorąc powyższe pod uwagę, opisane we wniosku przekazanie zorganizowanej części przedsiębiorstwa może nastąpić na podstawie umowy darowizny.

Niemniej, mimo odmiennej argumentacji Zainteresowanych opierającej się na przepisach pozapodatkowych, należy zgodzić się ze stanowiskiem, że w opisanym zdarzeniu przyszłym czynność nieodpłatnego przekazania zorganizowanej części przedsiębiorstwa z majątku spółki cywilnej do majątku jednego ze wspólników nie będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem podanym przez Zainteresowanych w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U., poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.