Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-258/09/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-07-17
Teza: W zakresie uznania za podatnika podatku od towarów i usług Powiat lub Starostwa Powiatowego.
Słowa kluczowe: numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; powiat; starostwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2009 r. (data wpływu 30 marca 2009 r.), uzupełnionym pismami z dnia 18 maja i 1 czerwca 2009 r. (daty wpływu odpowiednio 25 maja i 8 czerwca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za podatnika Powiatu lub Starostwa Powiatowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 marca 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismami z dnia 18 maja i 1 czerwca 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za podatnika Powiatu lub Starostwa Powiatowego.

W przedmiotowym wniosku, oraz pismach stanowiących jego uzupełnienie, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Powiat i Starostwo Powiatowe posiadają dwa NIP-y. Starostwo Powiatowe jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Umowy z kontrahentami (sprzedaż, dzierżawa, najem, wieczyste użytkowanie gruntu) zawierane są przez Powiat, natomiast faktury wystawia Starostwo ze swoim NIP-em. Kontrahenci wystawiają faktury na Starostwo z jego NIP-em.

Rejestr sprzedaży i zakupu prowadzony jest przez Starostwo. Deklaracje VAT-7 przekazywane są do urzędu skarbowego w następujący sposób:

1.  deklaracja VAT-7 z NIP-em Starostwa – rozliczenie w zakresie podatku od towarów i usług,
2.  deklaracja VAT-7 z NIP-em Powiatu – zerowa.

Starostwo Powiatowe, jako podatnik podatku od towarów i usług, prowadzi obsługę księgową i finansową Powiatu. W związku z powyższym zdarzenia związane z podatkiem od towarów i usług ujmowane są w księgach Starostwa, a płatności dotyczące tych zdarzeń realizowane są z Jego rachunku bankowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

*   Kto jest podatnikiem podatku od towarów i usług, Powiat czy Starostwo?
*   Czy faktury winny być wystawione przez Powiat czy Starostwo?
*   Kto powinien składać deklaracje podatkowe VAT-7, Powiat czy Starostwo?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatnikiem podatku od towarów i usług jest urząd, czyli Starostwo. Faktury VAT powinny być wystawione przez Starostwo, z Jego NIP-em. Należy składać jedno rozlicznie deklaracyjne z numerem NIP Starostwa, ponieważ nie ma Ono możliwości prowadzenia odrębnych ewidencji księgowych, dotyczących rozliczeń podatku od towarów i usług dla Powiatu (samorządowa osoba prawna) oraz dla własnego urzędu, obsługującego od strony techniczno-organizacyjnej tę osobę prawną. Starostwo, jako samorządowa jednostka organizacyjne nieposiadająca osobowości prawnej, wykonuje zadania Powiatu (w tym czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług). Powiat nie posiada struktur organizacyjnych (siedziby, adresu), zdefiniowany jest w art. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, jako ogół mieszkańców tworzących z mocy prawa wspólnotę samorządową, zamieszkałą na danym terenie, co oznacza, że nie może wykonywać żadnych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Stosownie do postanowień ust. 6 powołanego artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powiat, w rozumieniu ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. Nr 142, poz. 1592), jest jednostką samorządu terytorialnego, czyli innym, niż organ władzy publicznej uczestnikiem sektora finansów publicznych i dlatego nie może skorzystać z wyłączenia określonego w art. 15 ust. 6 ustawy. Posiada jednak osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest właścicielem mienia i innych praw majątkowych oraz samodzielnie prowadzi gospodarkę finansową na podstawie budżetu powiatu.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, organami powiatu są rada powiatu i zarząd. Zarząd jest organem wykonawczym powiatu (art. 26 ust. 1 ww. ustawy), który w myśl art. 33 tej ustawy wykonuje zadania powiatu przy pomocy starostwa powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu, w tym powiatowego urzędu pracy.

Oznacza to, że starostwo powiatowe jest jednostką pomocniczą służącą zarządowi do wykonania zadań powiatu oraz obsługi techniczno-organizacyjnej powiatu. Tak rozumiane starostwo powiatowe jest wyspecjalizowanym biurem o pewnym zespole pracowników oraz zasobie środków materialnych, danych do pomocy organowi w celu realizacji jego zadań i kompetencji.

Z zapisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2006 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych (Dz. U. Nr 142 poz. 1020) wynika, że starostwo powiatowe nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług dla samorządowych osób prawnych oraz dla ich urzędów, obsługujących od strony techniczno-organizacyjnej te osoby prawne.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że stosownie do postanowień ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 21, poz. 124 ze zm.), zakładem pracy dla pracowników samorządowych jest starostwo powiatowe i na nim spoczywa obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od dokonywanych wypłat ze stosunku pracy. Starostwo powiatowe, jako płatnik, nie może posługiwać się numerem identyfikacji podatkowej powiatu, ale powinien na potrzeby tych rozliczeń, posiadać swój odrębny NIP.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. Nr 269, poz. 2681 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej (NIP). Stosownie do ust. 2 i 3 powołanego przepisu, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, a w szczególności zakłady (oddziały) osób prawnych, płatnicy podatków oraz płatnicy składek ubezpieczeniowych – podmioty te również otrzymują NIP.

Wynika z tego, że każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii, jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Należy podkreślić również, że nie jest prawnie dopuszczalna sytuacja nadania jednego NIP dwóm podmiotom (z których jeden jest np. podatnikiem podatku od towarów i usług, a drugi płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych), jak również posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej nadanym innemu podmiotowi. Numer identyfikacji podatkowej nie może być używany w oderwaniu od nazwy podmiotu, która występuje w decyzji administracyjnej o nadaniu NIP. Konsekwencją wydania ww. decyzji jest jednoznaczna identyfikacja podmiotu w systemie poprzez jego NIP i nazwę.

W świetle wskazanego wyżej przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jednostki samorządu terytorialnego (gminy, powiaty, województwa), ze względu na przyznaną im ustawowo osobowość prawną, są podatnikami podatku od towarów i usług, o ile spełnią pozostałe warunki wskazane w tym przepisie.

Zatem podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (powiatu i starostwa) jest wyłącznie powiat, jako jednostka samorządu terytorialnego, posiadająca osobowość prawną. Natomiast starostwo, realizując zadania spoczywające na samorządowej osobie prawnej, a skutkujące obowiązkiem podatkowym w podatku od towarów i usług, występuje wyłącznie jako aparat pomocniczy, działający w imieniu i na rzecz ww. osoby prawnej. Z uwagi na fakt, iż nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, zarówno powiat, jak i starostwo, w związku ze swoimi działaniami, powinny sporządzać jedno rozliczenie deklaracyjne dla podatku od towarów i usług.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, należy stwierdzić, iż Powiat, jako osoba prawna, jest podatnikiem podatku od towarów i usług, dlatego też podstawą rozliczeń podatkowych winien być nadany Jemu numer identyfikacji podatkowej dla potrzeb podatku od towarów i usług. Starostwo Powiatowe, w ramach realizacji zadań Powiatu, nie jest uprawnione do wystawiania faktur VAT, jak również składania deklaracji w imieniu własnym (tj. używając własnej nazwy oraz własnego NIP). Wszelkie bowiem dokumenty wymagające oznaczenia (numeru) NIP sporządzane przez Starostwo, dotyczące czynności przypisanych prawnie powiatom, powinny być sygnowane numerem NIP osoby prawnej, w której imieniu wykonywane są te czynności, czyli numerem NIP Powiatu.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromły10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.