Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.695.2025.4.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Z tytułu oddania posiadanych Lokali mieszkalnych w bezpłatne
używanie na podstawie umowy użyczenia najbliższym
członkom rodziny (synom) i nieuzyskiwania z tego tytułu
żadnych przychodów oraz nieświadczenia odpłatnych usług
ani dostawy towarów Wnioskodawca będzie uznany za
podatnika podatku od towarów i usług, ale nie będzie
zobowiązany do naliczenia podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
lokal-lokal mieszkalny
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że z tytułu oddania posiadanych Lokali
    mieszkalnych w bezpłatne używanie na podstawie umowy użyczenia najbliższym
    członkom rodziny (synom) i nieuzyskiwania z tego tytułu żadnych przychodów oraz
    nieświadczenia odpłatnych usług ani dostawy towarów nie będzie Pan uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług oraz nie będzie zobowiązany do naliczenia podatku
    od towarów i usług.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 10 października 2025 r. (wpływ
    16 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Podatnik jest wyłącznym właścicielem kilku nieruchomości stanowiących Lokale
    mieszkalne wraz ze związanym z nim udziałem w nieruchomości wspólnej i miejscem
    postojowym oraz komórką lokatorską (dalej jako: „Lokale mieszkalne”).
    Podatnik posiada trzech dorosłych synów, z którymi zamierza zawrzeć umowę użyczenia
    posiadanych przez siebie Lokali mieszkalnych. Umowa użyczenia, zgodnie z jej naturą,
    będzie miała charakter nieodpłatny.
    Stroną umowy użyczenia będą - Podatnik jako „Użyczający”, troje dorosłych dzieci
    Podatnika jako „Biorący w użyczenie”, przy czym każdy w udziale po 1/3 w odniesieniu do
    każdego Lokalu mieszkalnego.
    Na podstawie umowy użyczenia Biorący w użyczenie (trzej synowie Podatnika) będą mieli
    prawo oddać Lokale mieszkalne we własnym imieniu i na własny rachunek w najem
    okazjonalny osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem jednak,
    że najem będzie możliwy wyłącznie na cele mieszkaniowe najemcy. Biorących w użyczenie
    obciążać będzie obowiązek znalezienia najemcy i obsługa najmu (wykonywanie zadań
    Wynajmującego wynikających z ustawy i umowy).
    Czynsz najmu (z wyłączeniem kwot na pokrycie opłat eksploatacyjnych za lokale
    mieszkalne należnych na rzecz Wspólnot mieszkaniowych oraz dostawców mediów, które
    pobrane przez Wynajmujących będą w tej samej kwocie przekazywane na właściwe
    rachunki wspólnoty lub dostawców mediów) wpływający na założony do tego dedykowany
    rachunek bankowy, Biorący w użyczenie będą uzyskiwać proporcjonalnie (w stosunku 1/3
    dla każdego z Biorących w użyczenie) i przekazywać na swoje indywidualne rachunki

    bankowe jako ich przychód z najmu. Podatnik nie będzie uzyskiwał żadnych przychodów z
    tytułu realizowanego najmu.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest wspólnikiem komandytariuszem spółki A. Sp. z o.o. Sp. k. (KRS (...)).
    Prowadzona działalność dotyczy różnych usług, w tym także wynajmu i zarządzania
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi przez Spółkę (PKWiU: 68.20.Z), jednakże
    są to aktualnie wyłącznie lokale biurowe i użytkowe. Ponadto spółka prowadzi działalność
    w zakresie następujących pozycji Klasyfikacji: (...).
    Nieodpłatne użyczenie Lokali mieszkalnych z zasobu prywatnego synom, nie ma związku z
    prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, o której mowa powyżej.
    Lokale objęte zapytaniem nie odpowiadają także obranemu profilowi działalności ww.
    Spółki komandytowej.
    Wnioskodawcy z synami nie łączy stosunek pracy, pracy nakładczej, bądź inna umowa
    będąca podstawą uzyskiwania przychodów z działalności wykonywanej osobiście.
    Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Lokale mieszkalne będące przedmiotem użyczenia nie były i nie są wykorzystywane przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i nigdy nie stanowiły one
    środka trwałego w tej działalności.
    Od momentu nabycia Lokali mieszkalnych, do momentu ich użyczenia Wnioskodawca
    wykorzystywał/ wykorzystuje je na cele usługi w zakresie wynajmowania lub
    wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na
    własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe - a zatem czynności zwolnionych
    przedmiotowo od podatku od towarów i usług (art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT).
    Synowie Wnioskodawcy, którzy będą stroną umowy użyczenia, nie są i nie będą czynnymi
    podatnikami podatku od towarów i usług.
    Nabycie przez Wnioskodawcę Lokali mieszkalnych nastąpiło w ramach czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i czynność ta została
    udokumentowana fakturą na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z nabyciem ww. Lokali mieszkalnych oraz ewentualnymi
    innymi kosztami, np. remontów, wykończenia, albowiem dokonywał nabycia jako osoba
    fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.
    Pytanie (w zakresie podatku od towarów i usług)
    Czy w przypadku oddania posiadanych przez siebie Lokali mieszkalnych w bezpłatne
    używanie na podstawie umowy użyczenia najbliższym członkom rodziny (synom) i
    nieuzyskiwania z tego tytułu żadnych przychodów oraz nieświadczenia odpłatnych usług
    ani dostawy towarów, Podatnik zobowiązany jest do naliczania podatku od towarów i
    usług? (oznaczone we wniosku jako nr 2)
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Podatnika, wobec braku świadczenia przez Podatnika odpłatnej usługi w
    zaprezentowanym zdarzeniu przyszłym nie będzie on podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    W myśl art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: Opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;

    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Mając na względzie fakt, że ani z punktu widzenia prawnego ani faktycznego ze strony
    Podatnika nie dochodzi do żadnego świadczenia na rzecz najemcy lokalu, w tym nie
    zachodzi dostawa towarów ani świadczenie usług, Podatnik nie jest na gruncie tego
    zdarzenia podatnikiem podatku VAT z uwagi na brak opodatkowanej czynności. Należy
    także dodać, że Podatnik nie otrzymuje również zapłaty pod jakimkolwiek tytułem ani
    innego świadczenia ekwiwalentnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku dotyczące uznania, że z tytułu oddania
    posiadanych Lokali mieszkalnych w bezpłatne używanie na podstawie umowy użyczenia
    najbliższym członkom rodziny (synom) i nieuzyskiwania z tego tytułu żadnych przychodów
    oraz nieświadczenia odpłatnych usług ani dostawy towarów:
        nie będzie Pan uznany za podatnika podatku od towarów i usług - jest
        nieprawidłowe,
        nie będzie Pan zobowiązany do naliczenia podatku od towarów i usług - jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług
    co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby
    uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które
    zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy oraz - w przypadku
    świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ww. ustawy.
    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w ww. przepisach w pewnych, ściśle określonych
    przypadkach, również nieodpłatna dostawa towarów i nieodpłatne świadczenie usług
    należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia
    usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    W świetle art. 8 ust. 2 ustawy:

      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
      niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów z tytułu nabycia, importu
      lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia.
    Aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność
    gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają
    związku z prowadzoną działalnością. Przez świadczenie usług niezwiązanych z
    prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa
    się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem
    prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania
    podejmowane przez dany podmiot.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z art. 15 ust. 2 ustawy jednoznacznie wynika, iż pod pojęciem działalności gospodarczej
    należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku
    decydujące znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów
    lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie
    ich w stosunki obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość
    wykorzystywania składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które
    charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania.
    Stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        jest Pan wyłącznym właścicielem kilku nieruchomości stanowiących lokale
        mieszkalne wraz ze związanym z nim udziałem w nieruchomości wspólnej,
        miejscem postojowym i komórką lokatorską (dalej: Lokale mieszkalne);
        z synami zamierza Pan zawrzeć nieodpłatną umowę użyczenia posiadanych przez
        siebie Lokali mieszkalnych;
        na podstawie zawartej umowy użyczenia Pana synowie będą mieli prawo oddać
        Lokale mieszkalne we własnym imieniu i na własny rachunek w najem okazjonalny
        na cele mieszkalne osobom nieprowadzącym działalności gospodarczej;
        nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT;
        jest Pan wspólnikiem komandytariuszem w Sp. z o.o. Sp. k., jednak nieodpłatne
        użyczenie Lokali mieszkalnych nie ma związku z prowadzoną działalnością spółki;
        Lokale mieszkalne nie były i nie są wykorzystywane przez Pana w ramach
        prowadzonej działalności gospodarczej i nigdy nie stanowiły środka trwałego w tej
        działalności;
        z synami nie łączy Pana stosunek pracy, pracy nakładczej, bądź inna umowa będąca
        podstawą uzyskiwania przychodów z działalności wykonywanej osobiście;
        od momentu nabycia Lokali mieszkalnych, do momentu ich użyczenia
        wykorzystywał/ wykorzystuje je Pan na cele usług w zakresie wynajmowania lub
        wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części
        nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe do czynności
        zwolnionych przedmiotowo od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
        ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT;
        nabycie przez Pana Lokali mieszkalnych nastąpiło w ramach czynności podlegającej
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i czynność ta została
        udokumentowana fakturą na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności
        gospodarczej;

        nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego w związku z nabyciem Lokali mieszkalnych oraz ewentualnymi
        innymi kosztami, np. remontów, wykończenia, ponieważ nabycia dokonywał Pan
        jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.
    W tym miejscu wskazać należy, że kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. z 2025 r. poz. 1071).
                                1 Zasada swobody umów zapisana została w art. 353Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Zatem strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia
    umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania
    których strony są zobowiązane.
    Wskazać należy, że umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i
    dzierżawy regulujących zasady używania rzeczy. Umowa użyczenia jest z natury umową
    nieodpłatną, zgodnie bowiem z art. 710 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy:
        oddanie rzeczy do używania na pewien czas;
        nieodpłatność.
    Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to, że oddanie do bezpłatnego
    używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów/świadczenie usług podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej transakcji mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny, użyczenia towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,

    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Jak wynika z okoliczności sprawy Lokale mieszkalne będące przedmiotem wniosku są
    przez Pana wykorzystywane na cele usług w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
    nieruchomości na cele mieszkaniowe. Tym samym, uznać należy, że Lokale mieszkalne są
    przez Pana wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem nigdy nie
    nabrały one charakteru majątku prywatnego.
    Jak wynika z art. 659 § 1 cytowanego powyżej Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Tak więc najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania
    pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno
    wynajmującego jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.
    W konsekwencji, najem/dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy
    przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2
    ustawy definicję działalności gospodarczej.
    Zatem Lokale mieszkalne będące przedmiotem umowy użyczenia na rzecz synów były/są
    wykorzystywane w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, a nie w ramach
    Pana majątku prywatnego.
    Zatem, w odniesieniu do planowanego nieodpłatnego użyczenia Lokali mieszkalnych
    będzie Pan działał w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a
    nieodpłatne użyczenie będzie dokonywane w ramach działalności gospodarczej
    zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy. W związku z powyższym Pana stanowisko w tej
    części uznaję za nieprawidłowe.
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą również obowiązku naliczenia podatku VAT z tytułu
    oddania posiadanych Lokali mieszkalnych w bezpłatne używanie na podstawie umowy
    użyczenia najbliższym członkom rodziny (synom) i nieuzyskiwania z tego tytułu żadnych
    przychodów oraz nieświadczenia odpłatnych usług ani dostawy towarów.
    Jak wynika z powołanych powyżej unormowań zawartych w art. 8 ust. 2 ustawy, w
    pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy
    uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust.
    1 ustawy, podlega opodatkowaniu.
    Należy wskazać, że przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy zawęża się wyłącznie do tych spośród
    usług nieodpłatnych, które spełniają dwa warunki w nim wymienione. Po pierwsze dotyczy
    tylko użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, a po drugie tylko tych sytuacji, w których podatnikowi
    przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    zapłaconego przy nabyciu przedmiotowych towarów.
    Innymi słowy powyższy przepis znajduje zastosowanie jedynie do tych usług
    nieodpłatnych, wskazanych w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, które służą celom innym niż
    działalność gospodarcza podatnika, a podatnikowi przysługiwało w związku z nimi prawo
    do odliczenia podatku naliczonego. Jeśli któryś z wymienionych warunków nie jest
    spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej nieodpłatnie jako
    usługi odpłatnej.
    W stosunku do Lokali mieszkalnych będziemy mieli do czynienia z nieodpłatnym
    użyczeniem nieruchomości do celów innych niż prowadzona przez Pana działalność

    gospodarcza, tj. do celów działalności odrębnych podmiotów - Pana synów. Jednakże, z
    uwagi na okoliczność, że nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem Lokali mieszkalnych oraz
    ewentualnymi innymi kosztami, np. remontów, wykończenia, w przedmiotowej sprawie
    nie zostaną wypełnione przesłanki określone w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, a opisana
    czynność nieodpłatnego użyczenia Lokali mieszkalnych będzie stanowić czynność
    niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W związku z powyższym z tytułu oddania posiadanych Lokali mieszkalnych w bezpłatne
    używanie na podstawie umowy użyczenia najbliższym członkom rodziny (synom) i
    nieuzyskiwania z tego tytułu żadnych przychodów oraz nieświadczenia odpłatnych usług
    ani dostawy towarów nie będzie Pan zobowiązany do naliczenia podatku od towarów i
    usług. W związku z powyższym Pana stanowisko w tej części uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie pytania nr 2 dotyczącego podatku
    od towarów i usług. W zakresie pytań nr 1 dotyczącego podatku dochodowego od osób
    fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.