Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-150/12/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-02-17
Teza: Brak możliwości odliczenia podatku VAT, w związku z realizacją projektu współfinansowanego ze środków unijnych niezwiązanych z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; zadania-zadania publiczne; zadania-zadania statutowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2012 r. (data wpływu 7 lutego 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Fundacja została ustanowiona w dniu 21 marca 2011 r. Głównymi celami statutowymi Fundacji są:

1.  rozwój turystyki i kultury w oparciu o uzdrowisko i zasoby przyrody i dziedzictwa kulturowego,
2.  organizowanie leczenia i szeroko pojętej rehabilitacji medycznej i społecznej,
3.  organizowanie leczenia zaburzeń układu nerwowego.

Fundacja realizuje swoje cele m.in. poprzez:

1.  wspieranie rozwoju uzdrowiska i klastra uzdrowisko,
2.  stwarzanie warunków dla zwiększania atrakcyjności i konkurencyjności miejsc i terenów dla inicjatyw uzdrowiskowych, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów,
3.  organizowanie zbiórek pieniężnych i rzeczowych na cele rozwoju, promocji i wspierania przedsięwzięć ochrony zdrowia,
4.  organizowanie wyposażenia i prowadzenia ośrodków zajmujących się wczesną stymulacją dzieci, ich rehabilitacją oraz rehabilitacją osób dotkniętych nieuleczalnymi i przewlekłymi chorobami.

Fundacja nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U., Nr 173, poz. 1807) ani nie jest podatnikiem, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W dniu 20 września 2011 r. Fundacja złożyła wniosek o dofinansowanie projektu ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego 2007-2013, działanie: 1.1 wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw, poddziałanie: 1.1.4 Budowa i rozbudowa klastrów o znaczeniu lokalnym i regionalnym. Przedmiotem projektu był zakup specjalistycznego urządzenia Lokomat, służącego do rehabilitacji osób z zaburzeniami chodu. Planowane wydatki całkowite wyniosły: 1.695.700,94 zł brutto (netto - 1.570.093,46 zł, podatek VAT ze stawką 8% - 125.607,48 zł). Całość wydatków wraz z podatkiem od towarów i usług została zaszeregowana jako koszty kwalifikowane. Wnioskowana kwota dofinansowania wyniosła 799.862,13 zł, co stanowi 47,17 %. Pozostała kwota w wysokości 895.838,81 zł, stanowiąca 52,83 % stanowiła wkład wlasny beneficjenta. W dniu 4 października 2011 r. Fundacja zakupiła powyższe urządzenie, co zostało udokumentowane fakturą VAT na kwotę netto 1.570.093,46 zł, podatek VAT 125.607,48 zł, brutto 1.695.700,94 zł.

W dniu 30 listopada 2011 r. pomiędzy Fundacją a Województwem została zawarta umowa o dofinansowanie projektu, która przyznaje dofinansowanie w następujący sposób:

*   środki europejskie (EFRR) w kwocie 679.882,81 zł, co stanowi 40,09 % wydatków kwalifikowanych,

*   współfinansowanie w kwocie 119979,32 zł, co stanowi 7,08 % wydatków kwalifikowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy słusznie uznano, iż Fundacji nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionego urządzenia, będącego przedmiotem umowy dofinansowania, a co za tym idzie ujęcie kwoty podatku VAT w całości jako kosztu kwalifikowanego?

Fundacja stoi na stanowisku, iż nie przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktury zakupu lokomatu. Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, warunkiem koniecznym do uzyskania prawa obniżenia podatku VAT należnego o podatek naliczony, jest posiadanie statusu podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Fundacja nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT, nie wykonuje też czynności opodatkowanych. Działalność statutowa fundacji sprowadza się do wspierania ochrony zdrowia i rehabilitacji, a usługi te, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W sytuacji, gdyby Fundacja zarejestrowała się jako czynny podatnik VAT, nie miałaby prawa do odliczenia podatku naliczonego, bowiem zgodnie z powołanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zakup lokomatu do rehabilitacji osób niepełnosprawnych ma służyć tylko i wyłącznie ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, co mieści się w katalogu zwolnień wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy. Fundacja uznaje za zasadne zakwalifikowanie kwoty podatku naliczonego w wysokości 125.607,48 zł jako wydatku kwalifikowanego w umowie o dofinansowanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 Nr 177 poz. 1054), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit.a ustawy).

Zgodnie z art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Fundacja nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT oraz nie wykonuje czynności opodatkowanych. Realizuje projekt dofinansowany ze środków unijnych, polegający na zakupie urządzenia o nazwie Lokomat, służącego do rehabilitacji osób z zaburzeniami chodu. Jak wskazano urządzenie to posłuży wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem, o ile zakupione towary i usługi nie posłużą czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług, to w świetle powołanego art. 86 ust. 1 ustawy, nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług od poniesionych wydatków związanych z dokonanym zakupem urządzenia o nazwie Lokomat.

W niniejszej interpretacji nie rozstrzygano kwestii czy wykonywane przez Wnioskodawcę usługi korzystają ze zwolnienia przedmiotowego, na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, gdyż kwestia ta nie była przedmiotem zapytania.

Jednocześnie informuje się, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.