Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.201.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-29
Teza: Opodatkowanie dochodów zagranicznych; Norwegia.
Słowa kluczowe: Norwegia
dochód-dochody uzyskiwane za granicą
obowiązek-obowiązek podatkowy
rezydent podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Zasady
opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 26 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 21 kwietnia 2025 r. (wpływ 21 kwietnia 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Dnia 1 lipca 2022 roku przeprowadził się Pan się razem z żoną do Norwegii. Wraz z dniem
    1 lipca 2022 podjął Pan pracę na pełny etat jako technik dentystyczny w X. Od tego
    momentu Pana stałe miejsce zamieszkania znajdowało się w (...) – przebywają Państwo
    tutaj nieprzerwanie od tego czasu do dnia dzisiejszego (przebywają Państwo w Norwegii
    większość roku, jedynymi Państwa wizytami w Polsce jest okres wakacji, ale nie dłużej niż
    3 tyg. w ciągu roku). 1 sierpnia 2023 roku tutaj urodził się Państwa syn, który również
    przebywa na terenie Norwegii razem z Państwem i tutaj też wkrótce będzie uczęszczał do
    przedszkola. Wraz z rokiem 2022 zakończył Pan rok podatkowy w Polsce, rozliczył Pan
    podatek. Od tego czasu nie ma Pan żadnych przychodów z Polski, zarabia Pan jedynie
    tutaj w Norwegii. Jedyny majątek, jaki posiada Pan w Polsce, to działka, na której nie stoi
    żaden dom, nie uzyskuje Pan z tego tytułu żadnych przychodów. 1 września 2024 roku
    zmienił Pan pracę, obecnie pracuje Pan jako technik dentystyczny na pełen etat w firmie Y.
    Ośrodek Pana interesów życiowych i gospodarczych znajduje się tutaj w Norwegii. Posiada
    Pan norweski certyfikat rezydencji podatkowej, wynajmuje Pan tutaj mieszkanie, płaci
    rachunki i podatki, posiada Pan tutaj samochód.
    Uzupełnienie wniosku
    Udzielił Pan odpowiedzi na następujące pytania:
    Jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy złożony wniosek?
    Wniosek dotyczy okresu rozliczeniowego za rok 2022, 2023, 2024, oraz przyszłe.
    Czy w związku z przeprowadzką do Norwegii nastąpiło Pana trwałe przesiedlenie na pobyt
    stały, czy jednak zamierza Pan wrócić do Polski – jeżeli tak, to od kiedy?
    Pana przeniesienie na terytorium Norwegii nastąpiło na pobyt stały, przeniósł się tutaj Pan
    wraz z rodziną (żona oraz syn, który urodził się tutaj w 2023 r.). Nie zamierzają Państwo
    wracać do Polski. Ma Pan tutaj stałą pracę, początkowo w 2022 roku była to praca w X –
    klinika stomatologiczna, natomiast obecnie w Y – duża norweska firma o ugruntowanej
    pozycji i działająca tutaj od lat.
    W którym państwie (w Polsce czy w Norwegii) w okresie, którego dotyczy wniosek – była
    Pana aktywność społeczna, polityczna, obywatelska – proszę podać jaka i gdzie?
    Pana aktywność społeczna, obywatelska ma miejsce na terenie Norwegii (tutaj Pan
    głosował – (...) – punkt wyborczy).
    Jakie – w okresie, którego dotyczy wniosek – były Pana powiązania majątkowe z Polską, a
    jakie z Norwegią; gdzie (w jakim państwie) posiada Pan konta bankowe, inwestycje,
    ubezpieczenia, kredyty, majątek ruchomy?
    Pana powiązania majątkowe związane z Polską to (posiada Pan działkę budowlaną na
    terenie A, nie uzyskuje Pan z tego tytułu żadnych przychodów, działka była darowizną od
    Rodziców w dniu Pana ślubu w 2017 r. (w A mieszkają Pana rodzice). Posiada Pan również
    polskie konto bankowe (posiada je Pan od czasów studiów, trzyma je Pan obecnie jedynie
    ze względu na wygodę kiedy przyjeżdża Pan odwiedzić rodziców, by nie tracić na wymianie
    waluty przez bank Norweski. Nie uzyskuje Pan żadnych wpływów na to konto).

    Posiadał Pan również ubezpieczenie na życie, ale po przeprowadzce do Norwegii zgłosił
    Pan zmianę rezydencji podatkowej na norweską i tą informację posiada towarzystwo
    ubezpieczeniowe, uwzględnia je Pan w norweskim rozliczeniu podatkowym.
    Posiada Pan norweską rezydencję podatkową.
    Pana norweskie powiązania majątkowe: posiada Pan samochód zarejestrowany w
    Norwegii, wynajmuje Pan tutaj razem z żoną mieszkanie, płaci rachunki, abonament
    telefoniczny, internet. Posiada Pan dwa norweskie konta bankowe, prowadzi Pan tutaj
    razem z żoną hobbystyczną działalność fotograficzną, którą zamierzają Państwo
    przekształcić w działalność dochodową. W niedalekiej przyszłości chcą Państwo sprzedać
    ziemię, jaką mają w Polsce, i kupić tutaj dom.
    Jakie – w okresie którego dotyczy wniosek – były Pana powiązania osobiste z Polską, a jakie
    z Norwegią, np. znajomi?
    Pana powiązania osobiste z Polską to – rodzice mieszkający w A oraz brat w B, kilku
    znajomych.
    Pana powiązania osobiste z Norwegią to – szwagierka, nowi jak i starzy znajomi, z którymi
    znają się Państwo od lat, jak i nowopoznani tutaj rożnej narodowości, norweskiej,
    wietnamskiej, polskiej, szkockiej, litewskiej.
    Uczęszczają Państwo tutaj na kursy językowe, by jak najbardziej zasymilować się z lokalną
    społecznością, Państwa syn będzie za chwilkę uczęszczał do norweskiego przedszkola.

## Pytanie

Czy obecny stan rzeczy kwalifikuje Pana do utraty rezydencji podatkowej w Polsce?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – Pana ośrodek interesów życiowych, jak i gospodarczych znajduje się na
    terenie Norwegii, to tutaj przebywa Pan razem z rodziną (żona, syn) przez większość roku
    – ponad 335 dni w roku. W Polsce posiada Pan jedynie działkę budowlaną, na której nie
    znajduje się żaden dom, nie uzyskuje Pan żadnych przychodów z Polski, zgłosił Pan w
    Urzędzie emigrację, stracił Pan meldunek w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    W myśl art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów

      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
    183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania
    określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania
    na terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w lipcu 2022 r. wraz z żoną
    przeprowadził się Pan do Norwegii. Również od lipca 2022 r. pracuje Pan jako technik
    dentystyczny w Norwegii. Pana stałe miejsce zamieszkania znajduje się w Norwegii -
    przeprowadził się Pan do Norwegii na pobyt stały i nie zamierza wracać do Polski. W
    Norwegii przebywa Pan wraz z rodziną większość roku, w Polsce jedynie przez ok 3
    tygodnie w ciągu roku podczas wakacji. W sierpniu 2023 r. w Norwegii urodził się Pana
    syn. Rok 2022 r. rozliczył Pan w Polsce i od tego czasu nie osiąga Pan żadnych przychodów
    w Polsce. W Polsce posiada Pan jedynie działkę, ale nie uzyskuje Pan z tego tytułu żadnych
    przychodów. Ziemię posiadaną w Polsce zamierza Pan sprzedać i kupić dom w Norwegii.
    Zarabia Pan jedynie w Norwegii. Pana ośrodek interesów życiowych i gospodarczych

    znajduje się w Norwegii. Posiada Pan norweski certyfikat rezydencji podatkowej. W
    Norwegii wynajmuje Pan mieszkanie, płaci Pan rachunki, abonament telefoniczny, opłatę
    za internet oraz podatki, a także posiada Pan swój samochód. W Norwegii posiada Pan
    dwa rachunki bankowe, natomiast w Polsce tylko jeden rachunek bankowy (na ten
    rachunek bankowy nie uzyskuje Pan wpływów, posiada go Pan aby nie tracić na wymianie
    walut w trakcie odwiedzin rodziców w Polsce). W Norwegii prowadzi Pan hobbystyczną
    działalność fotograficzną, którą chce Pan przekształcić na działalność dochodową. Także w
    Norwegii jest Pana aktywność społeczna, obywatelska.
    Po analizie przedstawionych przez Pana informacji stwierdzam, że skoro w Norwegii
    posiada Pan centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów
    życiowych), a jednocześnie w Polsce przebywa Pan okazjonalnie (krócej niż 183 dni w skali
    roku), brak jest przesłanek uprawniających do uznania Pana za osobę mającą miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu cyt. art. 3 ust. 1a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To natomiast oznacza, że jest Pan
    rezydentem podatkowym Norwegii.
    Podsumowanie: w związku z przeprowadzką do Norwegii utracił Pan status polskiego
    rezydenta podatkowego i podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Do uzupełnienia wniosku dołączył Pan dokumenty. Jednak przy wydawaniu interpretacji w
    trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie przeprowadzam postępowania dowodowego (np.
    dokonania szczegółowej analizy zapisów zawartych w dokumentach), dlatego nie jestem
    zobowiązany ani uprawniony do ich oceny; jestem związany wyłącznie opisem stanu
    faktycznego przedstawionym przez Pana i Pana stanowiskiem podanym we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.