Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.695.2024.3.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: - Podleganie opodatkowaniu podatkiem VAT w ramach Transakcji dostawy Działek i Działki A, - opodatkowanie podatkiem VAT dostawy Działek w ramach Transakcji, - zwolnienie od podatku dostawy Działki A w ramach Transakcji, - prawo do odliczenia VAT naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej dostawę Działek i Działki A.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; podatek-podatek naliczony; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 27e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    27 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 27 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy:
    - podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT w ramach Transakcji dostawy Działek i Działki
    A,
    - opodatkowania podatkiem VAT dostawy Działek w ramach Transakcji,
    - zwolnienia od podatku dostawy Działki A w ramach Transakcji,
    - prawa do odliczenia VAT naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej dostawę
    Działek i Działki A.
    Uzupełnili go Państwo - -w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 lutego 2024 r. (wpływ 10
    lutego 2024 r.)
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem:
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      P. („Nabywca” lub „Kupujący”)
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      G.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Status Zainteresowanych oraz ogólny opis Transakcji
    G. (dalej: „Zbywca” lub „Sprzedający”), będący stowarzyszeniem, posiada siedzibę
    działalności w Polsce i jest czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z Rejestrem
    Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: „KRS”), przedmiotem działalności
    Sprzedającego jest m.in. pozaszkolna forma edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu.
    Zbywca jest właścicielem nieruchomości położonej w B. oraz w Z. , szczegółowo opisanej
    poniżej (dalej: „Nieruchomość”).
    P. dalej: „Wnioskodawca” lub „Nabywca” lub „Kupujący”, razem Zbywca i Nabywca dalej
    będą określani jako: „Wnioskodawcy” lub „Strony” lub „Zainteresowani”) posiada siedzibę

    działalności gospodarczej w Polsce i jest czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z KRS
    przedmiotem działalności Kupującego jest m. in. pozostały transport lądowy pasażerski,
    gdzie indziej niesklasyfikowany.
    Nabywca, na podstawie przedwstępnej umowy sprzedaży (dalej: „Umowa”) zawartej w
    akcie notarialnym z dnia 23 października 2023 r., repertorium „A” numer xxx, zobowiązał
    się do nabycia od Zbywcy prawa własności Nieruchomości, tj. działek (gruntu) wraz z
    własnością posadowionych na tych działkach zabudowań (dalej: „Transakcja”). Transakcja
    nie została jeszcze przeprowadzona.
    Nabywca zamierza wykorzystywać nabyte składniki do wykonywania czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (realizacja inwestycji w postaci budowy
    hotelu oraz działalność w zakresie (...)).
    Strony nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu ustawy o VAT oraz ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 r. (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz.
    2805 ze zm.).
    Opis Nieruchomości
    Przedmiotem Transakcji jest prawo własności nieruchomości złożonej z 51 działek
    położonych w X.
    Strony obejmują zakresem wniosku wyłącznie działki oznaczone numerami
    ewidencyjnymi: a oraz b (dalej zwane łącznie: „Działki”) oraz działkę nr c (dalej: „Działka A”).
    Wobec tego, w dalszej części Wniosku wskazując na Nieruchomość, Strony określają tylko
    wskazane działki.
    Działka nr c - przedmiotowa działka pozostaje niezabudowana. Zgodnie z aktualnym MPZP
    działka znajduje się na terenach:
    - MB 29/RZ – obszar zieleni rolniczej, łąki, pastwiska bez prawa zabudowy.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotowa działka zostanie wydzielona z
    działki nr e, której podziału dokona Sprzedający, o czym oświadczył i zapewnił w Umowie.
    Działka nr a– przedmiotowa działka pozostaje niezabudowana. Zgodnie z aktualnym MPZP
    działka znajduje się na terenach:
    - MB 32/US – teren usług sportu bez prawa zabudowy obiektami kubaturowymi z
    przeznaczeniem pod trasę narciarską za stałą instalacją zaśnieżającą i oświetleniową.
    Działka nr b - przedmiotowa działka pozostaje niezabudowana. Zgodnie z aktualnym
    MPZP działka znajduje się na terenach:
    - MB 32/US - teren usług sportu bez prawa zabudowy obiektami kubaturowymi z
    przeznaczeniem pod trasę narciarską za stałą instalacją zaśnieżającą i oświetleniową.
    Wnioskodawca wskazuje, że działki nr d, a oraz b zostały nabyte przez Sprzedającego na
    podstawie umowy nieodpłatnego przeniesienia własności zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa przez stowarzyszenie na rzecz terenowej jednostki organizacyjnej tego
    stowarzyszenia oraz umowy ustanowienia hipoteki łącznej.
    W związku z powyższym Wnioskodawca wskazuje, że nabycie ww. działek przez
    Sprzedającego nastąpiło w drodze czynności, które nie podlegały opodatkowaniu VAT i nie
    zostały udokumentowane fakturą z doliczonym VAT. Nie można zatem uznać, że
    Sprzedający posiadał prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT bądź takiego prawa
    nie posiadał, ponieważ nie istniał podatek, który mógłby podlegać odliczeniu.

    Z kolei przed Transakcją Zbywca wykorzystywał Nieruchomość do dzierżawy
    opodatkowanej VAT, a następnie traktował ją jako towar do dalszej odsprzedaży.
    Sprzedawca nie wykorzystywał też Nieruchomości wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej z opodatkowania VAT.
    Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że wobec przedmiotowych działek, składających się na
    Nieruchomość, nie zostały wydane ani decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, ani decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
    Nieruchomość w strukturach Sprzedającego
    Składniki majątkowe związane z Nieruchomością nie są jedynymi aktywami Zbywcy. W
    szczególności, w ramach przedsiębiorstwa Zbywcy prowadzone są również inne dostawy
    oraz dzierżawy nieruchomości.
    Nieruchomość nie stanowi formalnie odrębnego przedsiębiorstwa ani organizacyjnie
    wydzielonej części przedsiębiorstwa Sprzedającego w ramach prowadzonej przez niego
    działalności. W szczególności, Nieruchomość nie została wyodrębniona w formie oddziału,
    wydziału, dywizji, pionu lub jakiejkolwiek innej jednostki organizacyjnej w dokumentach
    korporacyjnych (np. umowie spółki) ani w dokumentach wewnętrznych Zbywcy (np.
    regulaminach wewnętrznych, schemacie organizacyjnym lub w innych dokumentach
    wewnętrznych Zbywcy o podobnym charakterze). Zbywca nie zgłosił również
    Nieruchomości jako odrębnego podatnika czy płatnika podatku dochodowego od osób
    fizycznych lub składek na ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne.
    Nieruchomość nie została/nie zostanie również wyodrębniona w ramach Zbywcy na
    płaszczyźnie finansowej.
    Zbywca nie zatrudniał i nie zatrudnia (nie będzie zatrudniać) pracowników, dla których
    Nieruchomość stanowiłaby zakład pracy, który z chwilą sprzedaży Nieruchomości z mocy
                                1prawa przeszedłby na Kupującego zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
    Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 ze zm.).
    Podsumowując, Nieruchomość nie została/nie zostanie przez Zbywcę wyodrębniona ani
    organizacyjnie, ani finansowo w ramach swojego przedsiębiorstwa.
    Wyłączenia z przedmiotu dostawy
    Przedmiotem Transakcji jest sprzedaż Nieruchomości opisanej szczegółowo powyżej.
    Podkreślić należy, iż dostawie nie towarzyszyło przeniesienie innych należności i
    zobowiązań Zbywcy.
    W wyniku dostawy, na Kupującego nie zostały przeniesione:
    - ewentualne kredyty związane z Nieruchomością,
    - prawa i obowiązki wynikające z umowy rachunków bankowych Zbywcy (w tym
    rachunków bankowych, za pośrednictwem których Zbywca dokonuje rozliczeń
    związanych z Nieruchomością),
    - środki pieniężne Zbywcy zgromadzone na rachunkach bankowych,
    - zobowiązania wobec podmiotów trzecich powstałych do dnia dokonania dostawy,
    - księgi rachunkowe Zbywcy związane z prowadzoną przez niego działalnością
    gospodarczą,
    - firma Zbywcy (ani nazwa jego przedsiębiorstwa),
    - tajemnice przedsiębiorstwa Zbywcy,
    - prawa i obowiązki wynikające z ewentualnych umów, które Zbywca mógł zawrzeć ze
    swoimi usługodawcami/dostawcami towarów, tj. na przykład umów o:

      - prace budowlane,
      - ochronę ubezpieczeniową Nieruchomości,
      - świadczenie usług księgowych, prawnych lub marketingowych.
    Zbywca nie był stroną umów z usługodawcami, które dotyczyły Nieruchomości
    (przykładowo umowy na dostawę mediów do Nieruchomości), a więc zgodnie z tym,
    przedmiotem Transakcji nie będzie przejście żadnych należności i zobowiązań na
    Kupującego.
    W związku z tym, że Zbywca oraz Nabywca na dzień Transakcji posiadają status podatnika
    VAT oraz prowadzą działalność gospodarczą opodatkowaną VAT, intencją Stron jest, aby
    Transakcja została udokumentowana stosowną fakturą VAT.
    W uzupełnieniu wniosku odpowiedzieli Państwo na zadane pytania w następujący sposób:
    Na pytanie: „Czy dla działki nr c miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie
    dopuszcza żadnej zabudowy?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Spółka wskazuje, iż przedmiotowa działka znajduje się według
    MPZP na terenach MB 29/RZ – obszar zieleni rolniczej, łąki, pastwiska bez prawa
    zabudowy. Zatem w ocenie Spółki, MPZP nie dopuszcza żadnej zabudowy przedmiotowej
    działki.”
    Na pytanie: „Czy dla działek nr a i nr b miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
    dopuszcza jakąkolwiek zabudowę? Jeśli tak, należy wskazać jaką?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Spółka wskazuje, iż obie przedmiotowe działki, zgodnie z MPZP,
    leżą w terenie MB 32/US – teren usług sportu bez prawa zabudowy obiektami
    kubaturowymi z przeznaczeniem pod trasę narciarską ze stałą instalacją zaśnieżającą i
    oświetleniową. Ponadto, w MPZP można znaleźć wyjaśnienie, iż teren MB 32/US to teren
    do zabudowy na których obowiązuje: zakaz lokalizacji funkcji innych niż wyraźnie
    określonych w niniejszej uchwale oraz całkowity zakaz wprowadzania funkcji
    produkcyjnych, składowo-magazynowych i uciążliwego rzemiosła. Zdaniem Spółki, MPZP
    dla przedmiotowych działek dopuszcza zabudowę związaną z trasą narciarską ze stałą
    instalacją zaśnieżającą i oświetleniową.”
    Na pytanie: „Czy zamierzają Państwo wykorzystywać nabyte działki nr d, nr a oraz nr b
    wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług według właściwej
    stawki podatku, niekorzystającej ze zwolnienia od podatku?”
    Odpowiedzieli Państwo: „Spółka wskazuje, iż nabyte działki nr d, nr a oraz nr b zamierza
    wykorzystywać wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT, według właściwej stawki
    podatku VAT, niekorzystającej ze zwolnienia spod opodatkowania VAT.”
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
    1. Czy dostawa Nieruchomości w zakresie Działek i Działki A w ramach Transakcji podlega
    /będzie podlegać opodatkowaniu VAT?
    2. Czy dostawa Działek w ramach Transakcji stanowi/będzie stanowić czynność
    opodatkowaną VAT, niekorzystającą ze zwolnienia spod opodatkowania podatkiem VAT?
    3. Czy dostawa Działki A w ramach Transakcji podlega/będzie podlegać zwolnieniu z VAT
    na podstawie art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    4. Czy Kupującemu przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT
    naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości w
    zakresie Działek i Działki A?

    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    W opinii Wnioskodawców, w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego:
    1. Dostawa Nieruchomości w zakresie Działek i Działki A w ramach Transakcji podlega
      /będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
    2. Dostawa Działek w ramach Transakcji stanowi/będzie stanowić czynność opodatkowaną
      VAT, niekorzystającą ze zwolnienia spod opodatkowania podatkiem VAT.
    3. Dostawa Działki A w ramach Transakcji podlega/będzie podlegać zwolnieniu z VAT na
      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    4. Kupującemu przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego,
      wynikającego z faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości w zakresie Działek
      oraz nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego,
      wynikającego z faktury dokumentującej dostawę Nieruchomości w zakresie Działki A.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1.
    1. Uwagi wstępne
    W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m. in. „odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”. Z kolei art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT stanowi, że „przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.”.
    Zgodnie z art. 6 pkt. 1 ustawy o VAT „przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.
    Powyższy przepis wskazuje, iż w każdym przypadku, gdy mamy do czynienia ze zbyciem
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, czynność taka nie podlega regulacjom
    ustawy o VAT.
    Wnioskodawcy pragną wskazać, iż polski ustawodawca w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy o
    VAT posłużył się pojęciem „zbycia”, które nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT.
    Niemniej jednak, zdaniem Wnioskodawców pojęcie to powinno być odczytywane w
    sposób analogiczny do terminu „dostawa towarów” zdefiniowanego w art. 7 ust. 1 ustawy
    o VAT. Mając powyższe na uwadze, „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, które prowadzą
    do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W szczególności termin
    „zbycie” obejmuje: sprzedaż, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego
    (aport) czy zamianę.
    W świetle powyższego, przepisów ustawy o VAT nie stosujemy w przypadku zbycia, w tym
    dostawy, przedsiębiorstwa oraz zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W związku z tym,
    przy ustalaniu zastosowania przepisów ustawy o VAT, istotne znaczenie ma określenie, czy
    przedmiotem dostawy jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.
    2. Przedmiot transakcji jako przedsiębiorstwo
    Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia przedsiębiorstwa. Niemniej jednak, pojęcie to
                    1zostało zdefiniowane w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U.
    2024, poz. 1061 t. j. z późn. zm.; dalej: Kodeks cywilny). W myśl przedmiotowej regulacji,
    przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
    - oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części, nazwa
    przedsiębiorstwa,

    - własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
    wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
    - prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
    do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
    prawnych,
    - wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    - koncesje, licencje i zezwolenia,
    - patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    - majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    - tajemnice przedsiębiorstwa,
    - księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, iż – w celu uznania określonych składników
    majątkowych za przedsiębiorstwo – muszą one stanowić całość pod względem
    organizacyjnym oraz funkcjonalnym. Na uwagę zasługuje również zawarta w ustawowej
    definicji przedsiębiorstwa i niejednokrotnie podkreślana w orzecznictwie sądów kwestia, iż
    przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem.
    Kluczowym jest, aby przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia stanowiło całość pod
    względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Zbywany majątek powinien stanowić na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisanych przedsiębiorstwu. Nawet w przypadku wyłączenia z zakresu
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa niektórych elementów, pomiędzy pozostałymi
    zbywanymi składnikami majątkowymi muszą zostać zachowane związki funkcjonalne w
    taki sposób, aby przekazany majątek mógł posłużyć kontynuowaniu określonej
    działalności gospodarczej (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 25 stycznia 2019 r. o sygnaturze 0114-KDIP1-3.4012.657.2018.2.SM).
    W kontekście powyższych uwag należy wskazać, że przedmiot Transakcji jest ograniczony
    do zbycia Nieruchomości oraz niektórych praw ściśle związanych z samą Nieruchomością,
    które zazwyczaj są przedmiotem przeniesienia w transakcjach mających za przedmiot
    nieruchomości.
    Przedmiotem Transakcji nie jest/nie będzie bowiem zorganizowany zespół składników
    materialnych i niematerialnych, pozostających ze sobą w takim związku funkcjonalnym, by
    być zdolnym do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Przedmiotem Transakcji są/będą bowiem wyłącznie wybrane elementy, które same w
    sobie nie warunkują prowadzenia działalności w zakresie najmu w sposób niezakłócony,
    nie można więc uznać, że łączy je więź o charakterze organizacyjnym. Na kwestię, iż
    przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem
    niejednokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok
    NSA z dnia 22 stycznia 1997 r., sygn. SA/Sz 2724/95; wyrok NSA z dnia 24 listopada 1999 r.,
    sygn. I SA/Kr 1189/99 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn.: I SA/Gd
    1205/13, utrzymany w mocy przez wyrok NSA z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn.: I FSK 572
    /14).
    W skład przedmiotu Transakcji nie wchodzą istotne składniki majątku Sprzedającego,
    które determinują funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego, tj.:
    - ewentualne kredyty związane z Nieruchomością,
    - prawa i obowiązki wynikające z umowy rachunków bankowych Zbywcy,
    - środki pieniężne Zbywcy zgromadzone na rachunkach bankowych,
    - zobowiązania wobec podmiotów trzecich powstałych do dnia dokonania dostawy,

    - księgi rachunkowe Zbywcy związane z prowadzoną przez niego działalnością
    gospodarczą,
    - firma (nazwa przedsiębiorstwa) Zbywcy,
    - tajemnice przedsiębiorstwa Zbywcy,
    - prawa i obowiązki wynikające z ewentualnych umów, które Zbywca mógł zawrzeć ze
    swoimi usługodawcami / dostawcami towarów, tj. na przykład umów o:
      - prace budowlane,
      - ochronę ubezpieczeniową Nieruchomości,
      - świadczenie usług księgowych, prawnych lub marketingowych.
    Zbywca nie zatrudniał i nie zatrudnia pracowników, dla których Nieruchomość
    stanowiłaby zakład pracy, który z chwilą sprzedaży Nieruchomości z mocy prawa
                            1przeszedłby na Kupującego zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks
    pracy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).
    Podkreślenia zdaniem Wnioskodawców wymaga, iż nie sposób jest prowadzić działalności
    w zakresie edukacji pozaszkolnej w zakresie jazdy i pilotażu zasadniczo wyłącznie w
    oparciu o posiadane Nieruchomości i inne składniki majątkowe wskazane w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Jak zostało bowiem wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Transakcji
    nie towarzyszy/nie będzie towarzyszył transfer szeregu istotnych składników
    przedsiębiorstwa Zbywcy. Nabywca nabędzie jedynie wybrane składniki majątkowe
    Zbywcy ściśle związane z samą Nieruchomością. Nie można – zdaniem Wnioskodawców –
    uznać, iż jest to zespół elementów, jak również, że elementy te łączy więź o charakterze
    organizacyjnym. Po nabyciu Nieruchomości, Nabywca – celem prowadzenia przez siebie
    działalności – musi zaangażować po swojej stronie szereg niezbędnych zasobów i aktywów
    niezbędnych do jej prowadzenia, których nie uzyskał w wyniku przedmiotowej Transakcji.
    Obejmuje to przykładowo takie elementy jak finansowanie prowadzonej działalności,
    zapewnienie odpowiednich usług zarządczych/administracyjnych/ochrona
    ubezpieczeniowa Nieruchomości / znalezienie nabywców oferowanych usług, itp. Fakt ten
    potwierdza, że w wyniku Transakcji nie dojdzie do przeniesienia całości przedsiębiorstwa
    Zbywcy, a jedynie poszczególnych składników jego majątku.
    Ponadto, w celu określenia konsekwencji podatkowych tej transakcji na gruncie VAT,
    należałoby dokonać analizy, czy składniki majątkowe nabywane przez Nabywcę mogą
    zostać uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    3. Przedmiot transakcji jako zorganizowana część przedsiębiorstwa
    Z kolei, zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa (dalej również jako: ZCP) „rozumie się (...) organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania”.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą oraz stanowiskiem organów podatkowych, z
    powyższej definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika, iż aby zespół
    składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym również zobowiązania)
    mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione
    łącznie następujące przesłanki:
    1. istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,

    2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie,
    3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    4. zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
    realizujące te zadania gospodarcze.
    4. Zespół składników w tym zobowiązań
    W tym kontekście należy podkreślić, iż zgodnie z ustaleniami Stron, przedmiotowa
    dostawa nie obejmuje zobowiązań z tytułu ewentualnych kredytów związanych z
    Nieruchomością. Co więcej, przedmiotem dostawy nie są również środki pieniężne
    zgromadzone na rachunkach bankowych i w kasie Zbywcy, nazwa spółki Zbywcy, jak
    również należności i zobowiązania wobec podmiotów trzecich powstałe przed dniem
    dokonania dostawy, a także – co do zasady - prawa i obowiązki wynikające z umów z
    dostawcami usług. Jednocześnie, nie występują w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    zasadniczo umowy z usługodawcami zawarte przez Zbywcę (w tym m.in. umowy na
    dostawę mediów do Nieruchomości). Ewentualne nowe umowy zapewniające prawidłowe
    funkcjonowanie Nieruchomości zostaną podpisane przez Nabywcę i zaczną obowiązywać
    po dacie zawarcia umowy sprzedaży lub w uzgodnionym dniu po dacie zawarcia umowy
    sprzedaży.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawców, transakcja sprzedaży Nieruchomości
    nie obejmuje kluczowych składników, które zdaniem Wnioskodawców mają istotne
    znaczenie dla funkcjonowania działalności w zakresie edukacji pozaszkolnej z zakresu
    jazdy i pilotażu. Należy podkreślić, że zgodnie z definicją ustawową, zorganizowana część
    przedsiębiorstwa obejmuje m.in. zobowiązania odnoszące się do przenoszonych
    składników. Zatem, w związku z faktem, że – w szczególności zobowiązania kredytowe
    oraz umowne nie zostały przeniesione na Kupującego – przesłanki określone w definicji
    wskazanej w ustawie o VAT nie są spełnione. Dlatego też, zdaniem Wnioskodawców nie
    można w tym przypadku mówić o zespole składników materialnych i niematerialnych,
    który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo.
    Wyodrębnienie organizacyjne i finansowe
    Aby określony zespół składników materialnych i niematerialnych mógł zostać
    zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, musi on odznaczać się pełną
    odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w
    obrocie gospodarczym. Oznacza to, iż zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest
    tylko suma aktywów i pasywów, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny
    zakład, lecz pewien zorganizowany zespół tych składników umożliwiający prowadzenie
    działalności gospodarczej, natomiast ocenie podlegać tutaj powinna rola, jaką
    poszczególne składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu istniejącego
    przedsiębiorstwa. Zgodnie z ugruntowaną przez lata stosowania omawianych przepisów
    praktyką interpretacyjną, o wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy
    zorganizowana część przedsiębiorstwa tworzy odrębną jednostkę organizacyjną w
    strukturze przedsiębiorstwa np. oddział, wydział, dział itp. (tak np. interpretacja Dyrektora
    Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 września 2012 r., sygn. IPPP1/443-547/12-2/MPe).
    Takie organizacyjne wydzielenie powinno być zasadniczo dokonane na podstawie statutu,
    regulaminu lub aktu o podobnym charakterze (tak np. interpretacja Dyrektora Izby
    Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 września 2011 r., sygn. ITPP2/443 -888/11/PS).
    Analogiczne stanowisko zostało wyrażone również np. w interpretacji Dyrektora Izby
    Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 13 kwietnia 2016 r. (sygn. ITPP2/4512-115/16/AJ).
    Odrębność finansowa zgodnie z ugruntowaną praktyką interpretacyjną właściwych
    organów powinna być z kolei rozpatrywana w szczególności na płaszczyźnie formalnej, np.

    prowadzenie odrębnej księgowości, która pozwalałaby na rozdzielenie przychodów i
    kosztów działalności zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przykładowo Dyrektor Izby
    Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 9 grudnia 2016 r. (sygn. 1462-
    IPPP2.4512.784.2016.2.AM) potwierdził, że „wyodrębnienie finansowe oznacza możliwość
    alokacji przychodów i kosztów do działalności prowadzonej przez ZCP”, tj. oznacza to
    „sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP” (zob.
    przykładowo również: interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2
    grudnia 2015 r., sygn. IPPP2/4512–938/15-2/MAO oraz interpretację Dyrektora Izby
    Skarbowej w Warszawie z dnia 3 września 2015 r., sygn. IPPP3/4512-598/15- 2/WH).
    Zdaniem Wnioskodawców w odniesieniu do składników materialnych i niematerialnych
    będących przedmiotem dostawy, nie można powiedzieć, że odznaczają się wystarczającą
    odrębnością organizacyjną i finansową z uwagi na fakt, iż:
    - nie zostały one wyodrębnione w sposób organizacyjny w przedsiębiorstwie Zbywcy, tj.
    nie realizują one odrębnych zadań od reszty przedsiębiorstwa (działalność gospodarcza
    prowadzona przez Zbywcę obejmuje głównie usługi związane z pozaszkolną formą
    edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu),
    - nie zostały one przyporządkowane do jakiejkolwiek definiowalnej jednostki
    organizacyjnej (działu, oddziału, etc.), nie są one w żaden odmienny od innych
    składników sposób oznaczone w księgach, ewidencjach itp.,
    - nie zostały one wyodrębnione w sposób finansowy w przedsiębiorstwie Zbywcy, tj. nie
    posiadają one ksiąg rachunkowych odrębnych od pozostałych składników majątkowych
    Zbywcy.
    Należy zatem podkreślić, iż zgodnie ze wskazanymi powyżej uwagami, przesłanki w
    postaci wyodrębnienia organizacyjnego oraz finansowego zespołu składników, zawarte w
    definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT nie zostaną
    w analizowanej sytuacji spełnione.
    Pojęcie transferu przedsiębiorstwa (jego zorganizowanej części) w prawie unijnym
    Należy dodatkowo zauważyć, iż pojęcie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (z
    ang. „totality of assets or part thereof”) stanowi pojęcie prawa unijnego, które zostało
    zdefiniowane w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE)
    dotyczących VAT.
    Wnioskodawcy pragną przy tym zwrócić uwagę, iż zgodnie z treścią orzeczenia TSUE w
    sprawie C-497/01 Zita Modes Sarl „pojęcie transferu, za wynagrodzeniem lub bez
    wynagrodzenia, lub wniesienia do spółki całego lub części majątku przedsiębiorstwa,
    powinno być interpretowane w taki sposób, że obejmuje ono przeniesienie
    przedsiębiorstwa lub jego niezależnej części w tym środki trwałe i obrotowe zdolne do
    prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, a nie tylko proste zbycie aktywów
    takich jak wyroby gotowe” (Pkt 40 uzasadnienia wyroku TSUE w sprawie C-497/01 Zita
    Modes. Podobne podejście TSUE zaprezentował w orzeczeniu z dnia 10 listopada 2011 r.
    w sprawie C-44/10 Christel Schriever.)
    Orzeczenie to definiuje zakres pojęcia transferu przedsiębiorstwa (jego zorganizowanej
    części), w rozumieniu art. 5 ust. 8 tzw. VI Dyrektywy VAT (Dyrektywa Rady z 17 maja 1977
    roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków
    obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa
    wymiaru podatku (77/388/EEC).), którego transpozycję do krajowego porządku prawnego
    stanowi art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Zakres przedmiotowy obydwu przepisów powinien
    zatem być analogiczny, co oznacza, że tezy wspomnianego orzeczenia TSUE wyznaczają
    granice interpretacji pojęcia „przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa” użytego w przepisach krajowych.

    Jak wynika z powyższej definicji sformułowanej przez TSUE, dla zaistnienia
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu VAT, niezbędne jest by
    składniki weń wchodzące mogły samodzielnie, tj. bez dodawania żadnych dodatkowych
    elementów lub modyfikowania istniejących samodzielnie realizować zadania gospodarcze,
    tj. na przykład:
    - nabywać towary lub usługi niezbędne do prowadzenia takiej działalności, w
    szczególności posiadać ważne umowy zakupu towarów lub usług z dostawcami
    towarów lub usług niezbędnych dla prowadzenia działalności gospodarczej,
    - być zdolnym do wytworzenia towarów lub usług, które mogłyby być przedmiotem
    sprzedaży,
    - posiadać kontakty z klientami (w tym zawarte umowy sprzedaży, najmu, dzierżawy, etc.)
    wytwarzanych przez przedsiębiorstwo towarów lub usług lub też know-how odnośnie
    do tego, jak wejść w kontakty z tymi klientami,
    - posiadać odpowiednią obsługę administracyjną (rachunki bankowe, umowy na stałą
    obsługę prawną, administracyjną, biurową, etc.).
    W ocenie Wnioskodawców, zespół składników będący przedmiotem omawianej transakcji
    w żadnym wypadku nie byłby zdolny do tego, by samodzielnie (bez wzbogacenia go o
    dodatkowe elementy i składniki majątkowe) realizować jakiekolwiek zadania gospodarcze
    lub działać jako niezależny i samodzielny przedsiębiorca. Jak bowiem wskazano w opisie
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, przedmiotem dostawy są/będą określone
    składniki materialne oraz niematerialne, niemniej jednak:
    - w skład tego zespołu składników nie wchodzą pracownicy, za pomocą których
    przedsiębiorstwo mogłoby wykonywać zadania gospodarcze,
    - w skład tego zespołu składników nie wchodzą co do zasady umowy na dostawę towarów
    lub usług niezbędnych do prowadzenia jakiejkolwiek zorganizowanej działalności
    gospodarczej (umowy na prowadzenie rachunków bankowych, dostawę mediów,
    zarządzanie Nieruchomością, ubezpieczenie, etc.),
    - na Kupującego nie zostaną przeniesione środki pieniężne zgromadzone na rachunkach
    bankowych i w kasie Zbywcy, firma spółki Zbywcy, ani też know-how (tajemnice
    przedsiębiorstwa), umożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej oraz
    pozyskiwanie klientów (najemców).
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawców, transakcja ta nie obejmuje kluczowych
    składników, które mają istotne znaczenie dla prowadzenia działalności w zakresie usług
    związanych z pozaszkolną formą edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu. W konsekwencji
    – po nabyciu od Zbywcy Nieruchomości – Kupujący będzie prowadzić za pomocą
    Nieruchomości działalność gospodarczą polegającą m.in. na organizowaniu transportu,
    działalności organizatora turystycznego, a także działalności noclegowej i hotelarskiej.
    W świetle powyższych uwag, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, iż dostawa
    Nieruchomości nie stanowi/nie będzie stanowić zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa i tym samym do transakcji tej stosuje się przepisy
    ustawy o VAT.
    5. Stanowisko organów podatkowych
    Przedmiot Transakcji w świetle Objaśnień Podatkowych MF
    Powyższe stanowisko, zgodnie z którym przedmiot Transakcji nie stanowi
    przedsiębiorstwa ani ZCP wpisuje się też w pełni w konkluzje wynikające z Objaśnień
    podatkowych z dnia 11 grudnia 2018 r. dotyczących opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych (dalej jako: Objaśnienia lub
    Objaśnienia MF). W dokumencie tym przedstawiono bowiem okoliczności, w których dana

    transakcja zbycia nieruchomości komercyjnych powinna być zakwalifikowana jako zbycie
    przedsiębiorstwa lub ZCP (przy czym – jak Wnioskodawcy wykażą w dalszej części wniosku
    – w przedmiotowej sprawie warunki te nie będą spełnione).
    Wnioskodawcy pragną również podkreślić, że – jak wskazano w treści Objaśnień – mają
    one służyć „zwiększeniu pewności stosowania prawa u podatników poprzez zmniejszenie
    ryzyka kwestionowania poprawności rozliczeń w podatku VAT przez organy podatkowe”.
    Tym samym, Objaśnienia powinny – zdaniem Stron – znaleźć zastosowanie przy
    wydawaniu interpretacji, potwierdzając stanowisko Stron prezentowane w niniejszym
    wniosku.
    Zgodnie z Objaśnieniami, „[...] co do zasady – dostawa nieruchomości komercyjnych
    stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT”, a jedynie „w
    wyjątkowych okolicznościach dostawa nieruchomości komercyjnych może zostać uznana
    za czynność niepodlegającą opodatkowaniu, tj. w przypadku spełnienia przesłanek
    kwalifikacji nieruchomości komercyjnej (będącej przedmiotem dostawy) jako
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.”
    Równocześnie, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za
    przedsiębiorstwo lub ZCP, Objaśnienia nakazują uwzględnić – w szczególności –
    następujące okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
    zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
    przedmiotem transakcji.
    Odnosząc powyższe do obrotu nieruchomościami komercyjnymi, Objaśnienia wskazują
    przy tym, iż typową sytuacją jest dostawa wynajętej nieruchomości. W takim przypadku
    daną transakcję należy uznać za zbycie przedsiębiorstwa lub ZCP, jeżeli na moment
    transakcji spełnione są łącznie następujące kryteria:
    1) przenoszony na nabywcę zespół składników zawiera zespół składników majątku
    (zaplecze) umożliwiający kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę i
    wystarczający do prowadzenia tej działalności;
    2) nabywca – w ramach swojej działalności – ma zamiar kontynuowania działalności
    prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez zbywcę przy pomocy szeregu
    składników majątkowych będących przedmiotem transakcji.
    Jak zostało też wskazane, oceny w powyższym zakresie należy dokonać na moment
    przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania
    działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku,
    które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest
    możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi
    przedsiębiorstwo lub ZCP.
    W świetle powyższych uwag ogólnych, w dalszej części wniosku Wnioskodawcy
    przedstawią bliżej, jakimi kryteriami należy – w świetle Objaśnień – kierować się przy
    ocenie spełnienia powyższych warunków oraz odniosą je do okoliczności planowanej
    Transakcji.
    Okoliczności istotne dla ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników
    umożliwia kontynuację działalności
    Jak wskazano w Objaśnieniach, dla dokonania oceny spełnienia powyższego kryterium
    zweryfikować należy, czy przenoszony zespół składników majątkowych zawiera elementy
    pozwalające na kontynuowanie działalności gospodarczej realizowanej uprzednio przez
    zbywcę bez konieczności:

    - angażowania przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotami
      transakcji lub
    - podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów)
      niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.
    Treść Objaśnień wskazuje jednoznacznie, iż za okoliczność wykluczającą możliwość
    stwierdzenia, że przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację
    działalności prowadzonej przez zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest
    podejmowanie dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów)
    niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.
    Należy natomiast zauważyć, iż w analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym
    Nabywca nabędzie prawo własności Nieruchomości, jak również dodatkowe składniki
    majątkowe z tym związane, a następnie zamierza wykorzystywać nabyte składniki do
    wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności Transakcji, podkreślić zatem należy, iż na
    Nabywcę nie zostanie przeniesiony żaden kluczowy element umożliwiający
    kontynuowanie przez Nabywcę działalności Zbywcy.
    W szczególności należy zauważyć, iż Nabywca będzie świadczył przy wykorzystaniu nabytej
    nieruchomości działalność związaną z usługami transportu oraz działalność noclegową i
    hotelarską (a zatem będzie to działalność o innym charakterze niż ta prowadzona przez
    Zbywcę). Co więcej, Nabywca będzie zobowiązany m.in. do pozyskania klientów oraz
    zawarcia niezbędnych umów umożliwiających prowadzenie analizowanej działalności.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że przedmiot Transakcji
    nie spełnia kryteriów pozwalających uznać – w świetle Objaśnień – że przenoszony zespół
    składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez Zbywcę.
    Okoliczności istotne dla ustalenia zamiaru kontynuowania przez nabywcę działalności
    prowadzonej dotychczas przez zbywcę
    Równocześnie, Objaśnienia wskazują, iż „przy ocenie, czy nabywca nieruchomości
    komercyjnych ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez
    zbywcę należy uwzględnić całokształt okoliczności związanych z transakcją ocenianych na
    moment zawarcia transakcji, a w szczególności podjęcie przez nabywcę działań
    potwierdzających jego zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez
    zbywcę”.
    Strony pragną podkreślić, że Zbywca prowadzi działalność związaną z usługami
    związanymi z pozaszkolną formą edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu – Nabywca nie
    zamierza kontynuować tej działalności, lecz jest zainteresowany prowadzeniem działań
    polegających co do zasady na działalności związanej z usługami transportu oraz
    działalnością noclegową i hotelarską. Ponadto, Wnioskodawcy wskazują, że na dzień
    dokonania Transakcji, Nieruchomość będzie wykorzystywana przez Zbywcę wyłącznie do
    odpłatnej dzierżawy na rzecz Nabywcy.
    Tym samym, stanowisko Wnioskodawców, że przedmiot Transakcji nie stanowi/nie będzie
    stanowić przedsiębiorstwa ani ZCP, znajduje pełne potwierdzenie w treści Objaśnień.
    Stanowisko organów podatkowych zaprezentowane w interpretacjach indywidualnych
    Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie również w interpretacjach indywidualnych.
    Przykładowo:
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 14 stycznia
    2019 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.721.2018.3.KBR wskazał, że transakcja dostawy gruntu
    wraz z nieruchomością biurową, podczas której na kupującego nie zostaną
    przeniesione m.in. (i) umowy o zarządzanie Nieruchomością, (ii) tajemnice

    przedsiębiorstwa, nazwy i know-how Sprzedającego w zakresie prowadzenia
    działalności polegającej na komercyjnym wynajmie nieruchomości oraz związanego z
    metodologią wyszukiwania i utrzymania portfolio najemców o zróżnicowanym profilu
    działalności, (iii) umowy związane z bieżącą obsługą działalności Sprzedającego, w tym
    umowy na usługi księgowe, umowy na doradztwo prawne, umowy z pośrednikiem w
    zakresie wynajmu nieruchomości, umowy rachunku bankowego Sprzedającego, (iv)
    należności i zobowiązania Sprzedającego związane z funkcjonowaniem Nieruchomości
    oraz ogólnie z działalnością Sprzedającego, w tym wierzytelności Sprzedającego z tytułu
    umów najmu (czynsze i inne należności) nie będzie stanowić sprzedaży
                          1przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy - Kodeks cywilny. W interpretacji organ
    podkreślił, że „planowanej transakcji nie będzie towarzyszył transfer kluczowych
    składników wchodzących w skład normatywnej definicji i determinujących
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Przedmiotem zbycia będą niektóre składniki
    majątkowe Sprzedającego, niezdolne bez odpowiedniego zorganizowania do
    samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej”.
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 26 czerwca 2018 r., o sygn.
    0111-KDIB3-2.4012.267.2018.3.AZ, wskazał, że dostawa gruntu zabudowanego
    kompleksem sześciu budynków biurowo-magazynowych, oddanych do użytkowania na
    podstawie umów najmu – bez przenoszenia na nabywcę (i) praw i obowiązków
    wynikających z umów związanych z ubezpieczeniem nieruchomości oraz zarządzaniem
    nieruchomością, (ii) umów związanych – funkcjonowaniem przedsiębiorstwa, (iii)
    rachunków bankowych, (iv) pracowników Sprzedającego - nie może zostać uznana za
    zbycie przedsiębiorstwa. W interpretacji Dyrektor KIS stwierdził, iż „zbycie składników
    materialnych nie wyczerpuje definicji przedsiębiorstwa na gruncie prawa cywilnego,
    gdyż większość istotnych elementów tworzących u Wnioskodawcy przedsiębiorstwo nie
    jest objęta transakcją sprzedaży. Zatem w ocenie Organu, w przedmiotowej sprawie nie
    można mówić o zespole składników niematerialnych i materialnych, zorganizowanych
    w taki sposób, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia u nabywcy
    działalności gospodarczej”. Co więcej, wskazano, że „analiza przedstawionych
    okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że
    planowana transakcja sprzedaży nieruchomości nie będzie także sprzedażą
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa ze względu na niespełnienie przesłanek
    zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Aby można było mówić o wyodrębnieniu
    funkcjonalnym przenoszonych składników, musiałyby one pozostawać między sobą we
    wzajemnych interakcjach w taki sposób, że należałoby je traktować jako zorganizowany,
    autonomiczny zespół. Tymczasem, w analizowanym przypadku składniki będące
    przedmiotem transakcji nie stanowią takich autonomicznych, zorganizowanych
    zespołów”.
    - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 4 stycznia
    2016 r., sygn. IBPP3/4512-784/15/JP, w której to przedmiotem zbycia było prawo
    użytkowania wieczystego zabudowanych działek gruntu wraz z posadowionym na nich
    budynkiem biurowym, budowlami oraz niezbędnymi urządzeniami, instalacjami,
    systemami i wyposażeniem, wskazał, że „nieruchomość nie jest wyodrębniona
    organizacyjnie w strukturze Sprzedawcy na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o
    podobnym charakterze; nie stanowi ona także oddziału Sprzedającego
    wyodrębnionego w KHS. Ponadto przedmiotem zbycia nie są ani należności ani
    zobowiązania, pomimo że one występują. Brak jest także przypisanych do niej
    pracowników, co oznacza, że Nieruchomość nie może samodzielnie realizować
    jakiekolwiek zadania gospodarcze. (...) W świetle powyższego należy stwierdzić, że tzw.
    Nieruchomość, nie będzie stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa ze względu
    na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT”.
    Ad 2. i 3.

    1. Zasady ogólne.
    Jak już wskazano powyżej, przedmiotowa transakcja w ocenie Zainteresowanych stanowi
    /będzie stanowić odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1)
    ustawy o VAT i nie mieści się w katalogu czynności niepodlegających przepisom ustawy o
    VAT, określonym w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    W treści ustawy o VAT ustawodawca przewidział sytuacje, w których dostawa
    nieruchomości (gruntów, budynków, budowli lub ich części) podlega zwolnieniu z VAT.
    Mając na uwadze powyższe, w kontekście pytań postawionych przez Zainteresowanych,
    należy również przeanalizować, czy dostawa Działek oraz Działki A w ramach Transakcji
    nie podlega zwolnieniu z opodatkowania VAT.
    2. Podleganie Transakcji zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT w odniesieniu do Działek i Działki A.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT jest więc
    konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących
    przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od towarów i
    usług oraz brak prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy
    ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu.
    Odnosząc powyższe do dostawy Działek oraz Działki A w ramach Transakcji należy
    wskazać, że w ocenie Zainteresowanych nie podlega ona zwolnieniu na mocy art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy o VAT. Art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie znajdzie tu zastosowania w
    związku z faktem, że Działki oraz Działka A były wykorzystywana przez Zbywcę do
    prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej VAT (tj. w zakresie dzierżawy).
    Podsumowując, w odniesieniu do dostawy Nieruchomości w zakresie Działek oraz Działki
    A w ramach Transakcji nie zostały spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    3. Podleganie Transakcji zwolnieniu spod opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT w odniesieniu do Działek i Działki A.
    Zgodnie z powyższym uzasadnieniem, dostawa Nieruchomości podlega/będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT.
    Dostawa Działek oraz Działki A na rzecz Nabywcy, zdaniem Wnioskodawców, dotyczy
    dostawy wyłącznie gruntów niezabudowanych. Na Działkach i Działce A bowiem nie
    znajdują się żadne zabudowania mogące stanowić w ocenie Wnioskodawców, w
    rozumieniu Prawa Budowlanego budynki lub budowle.
    Tym samym, do dostawy Nieruchomości, w części obejmującej Działki oraz Działkę A, nie
    znajdą zastosowania zwolnienia spod opodatkowania VAT dotyczące dostawy budynków
    /budowli.
    Niemniej, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Z powyższej regulacji wynika, iż ze zwolnienia z VAT będzie korzystała dostawa, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane w rozumieniu ustawy o VAT.

    Przez tereny budowlane, zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, rozumieć należy grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz.U. 2024 poz. 1130 ze zm.) ustalenie przeznaczenia terenu,
    rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego. Natomiast w myśl ust. 2 powyższego przepisu, w przypadku braku
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów
    zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
    1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
    celu publicznego,
    2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
    drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, w przypadku Działek oraz Działki A
    obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i w konsekwencji o
    przeznaczeniu rzeczonych działek decydują zapisy przedmiotowego aktu prawa
    miejscowego.
    W ocenie Wnioskodawców, mając na uwadze przeznaczenie Działek określone w MPZP,
    Działki stanowią tereny budowlane, bowiem w stosunku do każdej z nich dopuszczono
    możliwość zabudowy na przynajmniej części danej działki. Z kolei wskazanie na możliwość
    zabudowy w odniesieniu do części działki przesądza o charakterze całej działki i
    determinuje kwestię uznania jej terenu jako budowlanego. Powyższe znajduje
    potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 19 kwietnia 2021 r., sygn.
    0114-KDIP4-1.4012.163.2021.1.APR, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    wskazał, że: „Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie przedmiotowa nieruchomość
    znajduje się, co wynika z funkcji podstawowej planu zagospodarowania przestrzennego,
    na terenie oznaczonym symbolami: 2MN.1 - tereny zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej i 7ZU - tereny zieleni urządzonej o charakterze izolacyjnym, z
    podstawowym przeznaczeniem pod zieleń pełniącą funkcję izolacyjną. Jak wcześniej
    wskazano, elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    (...) Możliwość wybudowania na gruncie obiektów budowlanych, wynikająca z zapisów
    funkcji uzupełniających przeznaczenia terenu w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego oznacza, że grunt ten w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy stanowi teren
    budowlany. Uwzględniając treść wyżej powołanych przepisów w kontekście treści
    złożonego wniosku, z którego wynika, że miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego dopuszcza dla nieruchomości (działki) możliwość lokalizacji obiektów
    budowlanych i urządzeń technicznych, stwierdzić należy, że grunt ten w całości stanowi
    teren przeznaczony pod zabudowę, zatem należy go uznać za teren budowlany w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.”.
    Wobec powyższego, w ocenie Gminy należy uznać, że przedmiotem dostawy Działek jest
    /będzie teren niezabudowany, stanowiący teren budowlany. Tym samym w analizowanym
    przypadku nie jest/nie będzie możliwe skorzystanie ze zwolnienia z VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Z kolei w odniesieniu do Działki A wskazać należy, że zgodnie z MPZP teren przedmiotowej
    działki stanowi obszar zieleni rolniczej, łąki, pastwiska bez prawa zabudowy. Teren

    przedmiotowej działki nie stanowi więc terenu budowlanego w rozumieniu przepisów
    ustawy o VAT, bowiem MPZP wskazuje na brak prawa do zabudowy na wskazanym
    terenie. W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawców dostawa Działki A może
    /będzie mogła korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W związku z powyższym, dostawa Działek stanowi/będzie stanowiła w ocenie
    Wnioskodawców czynność opodatkowaną VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego
    podatku, a dostawa Działki A podlega/będzie podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Ad 4.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT „w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, (...)”. Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, iż prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom w sytuacji, gdy towary i usługi,
    przy nabyciu których został naliczony podatek, są następnie wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych – pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.
    Mając na uwadze, iż Nabywca zamierza wykorzystywać Nieruchomość do wykonywania
    czynności podlegających opodatkowaniu VAT, warunek przewidziany w przywołanym
    powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT zostanie spełniony w zakresie, w jakim Nieruchomość
    będzie wykorzystywana do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie należy podkreślić, iż w świetle art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, „nie
    stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub
    zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja
    udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku”.
    W konsekwencji, dla celów określenia prawa Nabywcy do odliczenia VAT naliczonego,
    konieczne jest ustalenie, czy transakcja ta:
    - podlega opodatkowaniu (tj. nie zaistniały przesłanki wyłączające transakcję spod
    regulacji ustawy o VAT), oraz
    - nie jest zwolniona od podatku.
    Jak zostało wykazane w uzasadnieniu stanowiska Stron w ramach pytania nr 1 – zdaniem
    Wnioskodawców – przedmiotowa Transakcja nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa i tym samym do transakcji tej stosuje się przepisy
    ustawy o VAT.
    Ponadto, jak zostało wyżej ustalone, dostawa Nieruchomości w zakresie obejmującym
    Działki jest/będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie podlega zwolnieniu od podatku
    VAT.
    W powyższej sytuacji należałoby zatem uznać, iż wyłączenie z prawa do odliczenia VAT
    naliczonego w zakresie czynności opodatkowanych podatkiem VAT, przewidziane w art. 88
    ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT nie ma zastosowania w odniesieniu do dostawy Działek.
    Jednocześnie, zgodnie z wcześniejszym uzasadnieniem, dostawa Nieruchomości w
    zakresie obejmującym Działkę A korzysta/będzie korzystać ze zwolnienia spod
    opodatkowania VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Nabywcy przysługuje/będzie przysługiwało prawo do
    odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia Działek w zakresie, w jakim są/będą one

    wykorzystywana do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT oraz nie
    przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia
    Działki A.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają
    definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o
    podatku od towarów i usług zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
    Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które
    co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się
    w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Przy czym użyte w ww. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w
    sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn.
    „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa
    do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę,
    przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie
    każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien
    on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku

    zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji
    „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować
                  1definicję zawartą w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”. Zgodnie z tym
    przepisem:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
            2W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest
    ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw,
    obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc
    łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko
    stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą
    przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i
    funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu
    gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach,
                            1pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 Kodeksu cywilnego wskazuje, że
    przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada
    istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami
    przedsiębiorstwa.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo
      wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
      niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych
      zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
      samodzielnie realizujące te zadania.

    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego
    zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech
    płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i
    niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w
    szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.
    Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej
    działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego
    przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
    musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
    przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną
    zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki
    majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w
    ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania
    gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe
    oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę
    część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale
    także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:

    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy
    następujące okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji,
      oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym,
    w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest
    angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem
    transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia,
    że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w
    wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-d0 Schriever „przekazanie całości lub
    części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i
    ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część
    przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne
    stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z
    dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt
    I FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada
    2011 r. w sprawie C-d0 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub
    nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być
    dokonywana „(...) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności
    gospodarczej”.
    W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r.,
    sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości
    (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej
    działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
    nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności
    gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo
    znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż
    wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości,
    nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej
    struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż
    byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna
    teza została zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją

    m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną
    transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu
    opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej
    czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że Nabywca zobowiązał się do nabycia od Zbywcy prawa własności
    Nieruchomości niezabudowanej działki nr c („Działka A”), która zgodnie z aktualnym MPZP
    znajduje się na terenach oznaczonych symbolem MB 29/RZ – obszar zieleni rolniczej, łąki,
    pastwiska bez prawa zabudowy oraz niezabudowanych działek nr a i nr b („Działki”), które
    zgodnie z aktualnym MPZP znajdują się na terenach oznaczonych symbolem MB 32/US –
    teren usług sportu bez prawa zabudowy obiektami kubaturowymi z przeznaczeniem pod
    trasę narciarską za stałą instalacją zaśnieżającą i oświetleniową.
    Analizując przedstawione zdarzenie przyszłe w kontekście powołanych regulacji prawnych,
    należy stwierdzić, że wskazany we wniosku przedmiot transakcji, nie będzie stanowił
                                1przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego art. 55 Kodeksu cywilnego, ponieważ zbyciu
    nie będzie towarzyszył transfer szeregu kluczowych składników, wchodzących w skład
    normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa Sprzedającego. W opisie sprawy wskazali Państwo bowiem, że dostawie
    nie towarzyszyło przeniesienie innych należności i zobowiązań Zbywcy. W wyniku dostawy,
    na Kupującego nie zostały/nie zostaną przeniesione:
    - ewentualne kredyty związane z Nieruchomością,
    - prawa i obowiązki wynikające z umowy rachunków bankowych Zbywcy (w tym
    rachunków bankowych, za pośrednictwem których Zbywca dokonuje rozliczeń
    związanych z Nieruchomością),
    - środki pieniężne Zbywcy zgromadzone na rachunkach bankowych,
    - zobowiązania wobec podmiotów trzecich powstałych do dnia dokonania dostawy,
    - księgi rachunkowe Zbywcy związane z prowadzoną przez niego działalnością
    gospodarczą,
    - firma Zbywcy (ani nazwa jego przedsiębiorstwa),
    - tajemnice przedsiębiorstwa Zbywcy,
    - prawa i obowiązki wynikające z ewentualnych umów, które Zbywca mógł zawrzeć ze
    swoimi usługodawcami/dostawcami towarów, tj. na przykład umów o:
      - prace budowlane,
      - ochronę ubezpieczeniową Nieruchomości,
      - świadczenie usług księgowych, prawnych lub marketingowych.
    Zbywca nie był/nie jest stroną umów z usługodawcami, które dotyczyły Nieruchomości
    (przykładowo umowy na dostawę mediów do Nieruchomości), a więc zgodnie z tym,
    przedmiotem Transakcji nie będzie przejście żadnych należności i zobowiązań na
    Kupującego.

    Planowana transakcja nie będzie stanowiła również zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa Sprzedającego, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art.
    2 pkt 27e ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że Nieruchomość nie stanowi formalnie odrębnego
    przedsiębiorstwa ani organizacyjnie wydzielonej części przedsiębiorstwa Sprzedającego w
    ramach prowadzonej przez niego działalności. W szczególności, Nieruchomość nie została
    wyodrębniona w formie oddziału, wydziału, dywizji, pionu lub jakiejkolwiek innej jednostki
    organizacyjnej w dokumentach korporacyjnych (np. umowie spółki) ani w dokumentach
    wewnętrznych Zbywcy (np. regulaminach wewnętrznych, schemacie organizacyjnym lub w
    innych dokumentach wewnętrznych Zbywcy o podobnym charakterze). Zbywca nie zgłosił
    również Nieruchomości jako odrębnego podatnika czy płatnika podatku dochodowego od
    osób fizycznych lub składek na ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne.
    Nieruchomość nie została/nie zostanie również wyodrębniona w ramach Zbywcy na
    płaszczyźnie finansowej. Zbywca nie zatrudniał i nie zatrudnia (nie będzie zatrudniać)
    pracowników, dla których Nieruchomość stanowiłaby zakład pracy, który z chwilą
                                                  1sprzedaży Nieruchomości z mocy prawa przeszedłby na Kupującego zgodnie z art. 23
    ustawy Kodeks pracy.
    Powyższe wyklucza zatem możliwość stwierdzenia, że przenoszony na Nabywcę
    majątek będzie umożliwiał Nabywcy prowadzenie działalności gospodarczej wyłącznie
    przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem Transakcji.
    W związku z powyższym, opisany we wniosku przedmiot transakcji będzie ograniczał się
    do elementów typowych dla transakcji „nieruchomościowych”. Przedmiotem transakcji
    będą bowiem tylko i wyłącznie określone składniki majątkowe, tj. działki gruntu.
    Podsumowując, przedmiot transakcji nie będzie stanowić przedsiębiorstwa w
              1rozumieniu art. 55 ustawy Kodeks cywilny ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym
    sprzedaż Nieruchomości w zakresie Działki A i Działek w ramach planowanej Transakcji
    nie będzie stanowiła transakcji wyłączonej z opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. A zatem ww. dostawa będzie podlegała
    opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako dostawa towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Przechodząc do Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 2 i nr 3 należy wskazać, że
    dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Do dostawy terenów niezabudowanych zastosowanie znajdują przepisy art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy.
    Stosownie do art. art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Z opisu sprawy wynika, że działki nr a i nr b pozostają niezabudowane. Zgodnie z
    aktualnym MPZP ww. działki znajdują się na terenach MB 32/US – teren usług sportu
    bez prawa zabudowy obiektami kubaturowymi z przeznaczeniem pod trasę narciarską
    za stałą instalacją zaśnieżającą i oświetleniową. Ponadto wskazali Państwo, że w MPZP
    można znaleźć wyjaśnienie, iż teren MB 32/US to teren do zabudowy na których
    obowiązuje: zakaz lokalizacji funkcji innych niż wyraźnie określonych w niniejszej
    uchwale oraz całkowity zakaz wprowadzania funkcji produkcyjnych, składowo-
    magazynowych i uciążliwego rzemiosła. Zdaniem Państwa, MPZP dla przedmiotowych
    działek dopuszcza zabudowę związaną z trasą narciarską ze stałą instalacją
    zaśnieżającą i oświetleniową.
    Tak więc, w przypadku dostawy działek nr a i nr b przedmiotem dostawy będzie teren
    budowlany.
    W konsekwencji dostawa działek nr a i nr b nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Należy zauważyć, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla
    dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie,
    tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

    Skoro do sprzedaży działek nr ai nr b nie można zastosować zwolnienia, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia
    od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym
    mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1
    pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku
    na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co
    wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a
    więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika
    z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak Państwo wskazali, działki nr a oraz b zostały nabyte przez Sprzedającego na podstawie
    umowy nieodpłatnego przeniesienia własności zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    przez stowarzyszenie na rzecz terenowej jednostki organizacyjnej tego stowarzyszenia
    oraz umowy ustanowienia hipoteki łącznej.
    W takiej sytuacji nie można mówić, że Zbywcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przy nabyciu ww. działek, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa
    nie była objęta tym podatkiem. Ponadto wskazali Państwo w opisie sprawy, Zbywca nie
    wykorzystywał Nieruchomości wyłącznie na cele działalności zwolnionej z opodatkowania
    VAT.
    W konsekwencji, Transakcja sprzedaży prawa własności działek nr a i nr b („Działki”)
    będzie podlegała w całości opodatkowaniu VAT stawką właściwą dla przedmiotu dostawy
    oraz nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i 9 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko odnoszące się do pytania nr 2 jest prawidłowe.
    Z opisu sprawy wynika również, że działka nr c („Działka A”) zgodnie z aktualnym MPZP,
    znajduje się na terenach MB 29/RZ – obszar zieleni rolniczej, łąki, pastwiska bez prawa
    zabudowy. Zatem w ocenie Państwa, MPZP nie dopuszcza żadnej zabudowy
    przedmiotowej działki. Ponadto z opisu sprawy wynika, że wobec przedmiotowej działki
    nie została wydana ani decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ani
    decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
    Tak więc, w przypadku dostawy działki nr c („Działka A”) przedmiotem dostawy będzie
    grunt, który należy uznać za teren niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy.
    Zatem dostawa działki nr c(„Działka A”) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W konsekwencji Państwa stanowisko odnoszące się do pytania nr 3 jest prawidłowe.

    Przechodząc do Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 4, wskazać należy, że
    zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i
    usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli
    w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Nabywca będący czynnym podatnikiem podatku VAT, nabyte
    działki nr d, nr a oraz nr b zamierza wykorzystywać wyłącznie do działalności
    opodatkowanej VAT, według właściwej stawki podatku VAT, niekorzystającej ze zwolnienia
    spod opodatkowania VAT.
    Jak wykazano w niniejszej interpretacji, dostawa działki nr c („Działka A”) będzie zwolniona
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, natomiast dostawa działek nr a oraz
    nr b („Działki”) nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, a zatem będzie czynnością
    opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołany stan prawny, należy
    stwierdzić, że Nabywcy, po dokonaniu Transakcji oraz otrzymaniu prawidłowo
    wystawionej faktury VAT, będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o
    kwotę VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej dostawę działek nr a oraz
    nr b („Działki”) - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Prawo do odliczenia podatku
    naliczonego będzie przysługiwało Nabywcy pod warunkiem niezaistnienia przesłanek
    negatywnych wynikających z art. 88 ustawy o VAT.

    Ponadto, jak rozstrzygnięto wyżej, transakcja sprzedaży działki nr c (Działka „A”) przez
    Zbywcę będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zatem Nabywcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od podatku
    naliczonego z faktury dokumentującej zakup działki na c („Działka A”) z uwagi na
    zaistnienie negatywnej przesłanki wyłączającej prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przewidzianej w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, gdyż transakcja sprzedaży działki nr c będzie
    czynnością zwolnioną od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowani ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
    funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
    interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

P. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.
    U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.