Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4016.7.2025.1.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: W zakresie obniżenia podstawy opodatkowania o wartości
funduszy własnych.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz własny
korekta
obniżka (obniżenie)
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
podatek-podatek od niektórych instytucji finansowych
Zagadnienia: Ustawa o podatku od niektórych instytucji finansowych
Przepisy: [FIN] Ustawa o podatku od niektórych instytucji
finansowych -Rozdział 3-art. 5 -ust. 1
[FIN] Ustawa o podatku od niektórych instytucji
finansowych -Rozdział 3-art. 5 -ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką akcyjną, polskim rezydentem podatkowym, prowadzącym
    działalność bankową w oparciu o przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
    (t. j. Dz.U. 2024 r. poz. 1646 ze zm. z dnia 2024.11.12, dalej: „Prawo bankowe”).
    Wnioskodawca jest bankiem krajowym w rozumieniu Prawa bankowego, a tym samym
    wypełnia przesłanki banku krajowego w myśl art. 4 pkt 1 ustawy z 15 stycznia 2016 r. o
    podatku bankowym, stanowiąc podatnika podatku od niektórych instytucji finansowych
    (dalej: „podatek bankowy”). Bank sporządza jednostkowe i skonsolidowane sprawozdania
    finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości oraz
    Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej przyjętymi przez Komisję
    Europejską, a także interpretacjami przyjętymi przez Komisję Europejską (dalej łącznie:
    „MSR”) z uwzględnieniem stanowisk wypracowanych w ramach Europejskiego Nadzoru
    Bankowego (European Banking Authority) (dalej: „EBA”) - niezależnego organu UE, który
    ma za zadanie zapewnić skuteczną i spójną regulację ostrożnościową i nadzór w całym
    europejskim sektorze bankowym.
    Wnioskodawca kalkuluje podstawę opodatkowania podatkiem bankowym zgodnie z art. 5
    ust. 1 ustawy o podatku bankowym, tj. pomniejsza sumę wartości aktywów wynikającą z
    zestawienia obrotów i sald, ustalonego na ostatni dzień miesiąca na podstawie zapisów na
    kontach księgi głównej zgodnie z MSR, o kwotę wolną, tj. 4 mld zł. Następnie, podstawę
    opodatkowania podatkiem bankowym zgodnie z art. 5 ust. 4 ustawy o podatku bankowym
    obniża o:
      - wartość funduszy własnych, o których mowa w art. 126 Prawa bankowego, ustaloną
        na ostatni dzień miesiąca, a także o,
      - wartość aktywów w postaci skarbowych papierów wartościowych zgodnie z art. 5 ust.
        9 ustawy o podatku bankowym oraz
      - wartość papierów wartościowych ustawowo objętych gwarancją Skarbu Państwa.
    Fundusze własne Banku są wyliczane na podstawie rozporządzenia Parlamentu
    Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów
    ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego
    rozporządzenie nr 648/2012 (dalej: „rozporządzenie CRR”).
    Definicja funduszy własnych została uregulowana w art. 4 ust. 1 pkt 118 rozporządzenia
    CRR, zgodnie z którym oznaczają one sumę kapitału Tier I i kapitału Tier II. Natomiast,
    zgodnie z art. 25 rozporządzenia CRR, na kapitał Tier I instytucji składa się suma kapitału
    podstawowego Tier I i kapitału dodatkowego Tier I instytucji.
    Kapitał podstawowy Tier I składa się z sumy pozycji kapitału podstawowego Tier I, o
    których mowa w art. 26 rozporządzenia CRR, pomniejszonej o sumę odliczeń, o których
    mowa w art. 36 rozporządzenia CRR. W szczególności w wykazie pozycji, o których mowa
    w art. 26 rozporządzenia CRR (tj. pozycji które są uwzględniane w wartości kapitału
    podstawowego), zawarte są zyski zatrzymane, określone w art. 26 ust. 1 lit. c)
    rozporządzenia CRR.
    Przy czym, zyski zatrzymane, o których mowa w art. 26 ust. 1 lit. c) rozporządzenia CRR, są
    włączane do kapitału Tier I pod warunkiem uzyskania formalnej decyzji potwierdzającej
    ostateczny wynik finansowy, czyli decyzji walnego zgromadzenia akcjonariuszy (dalej:
    „WZA”), bądź przed decyzją WZA, o czym mowa w art. 26 ust. 2 rozporządzenia CRR.

    Z przepisu art. 26 ust. 2 CRR, wynika, że do celów ust. 1 lit. c, tj. zysków zatrzymanych
    składających się na kapitał podstawowy, instytucje mogą włączyć zyski z bieżącego okresu
    lub zyski roczne do kapitału podstawowego Tier I przed podjęciem przez instytucję
    formalnej decyzji potwierdzającej ostateczny wynik finansowy instytucji w danym roku
    wyłącznie po uzyskaniu uprzedniego zezwolenia właściwego organu, tj. Komisji Nadzoru
    Finansowego (dalej: „KNF”).
    W świetle stanowiska Europejskiego Nadzoru Bankowego (European Banking Authority,
    dalej: „EBA”) - niezależnego organu UE, który ma za zadanie zapewnić skuteczną i spójną
    regulację ostrożnościową i nadzór w całym europejskim sektorze bankowym - każda
    zmiana w zakresie wielkości wyniku finansowego oraz jego możliwości zaliczenia do
    funduszy własnych wymaga korekty pakietu sprawozdawczego w zakresie funduszy
    własnych oraz wymogów w zakresie funduszy własnych (dalej: „COREP”). Korekta pakietu
    powinna polegać na wstecznym uwzględnieniu kwoty wyniku w funduszach własnych, tj.
    na datę, za którą wypracowany jest wynik. Powyższe stanowisko należy stosować również
    w odniesieniu do zysków rocznych, które uwzględniane są w funduszach własnych po
    zatwierdzeniu rocznego wyniku finansowego i jego podziału przez WZA w okresie
    sprawozdawczym następującym po terminie zatwierdzenia.
    W praktyce oznacza to konieczność wykazania zaistniałych zmian w raportach COREP
    dotyczących danych za ostatni dzień okresu, w którym został wypracowany zysk.
    Przykładowo, zysk instytucji finansowej wypracowany w 2019 r., podlegający
    zatwierdzeniu w ramach WZA w 2020 r., powinien być ujęty w funduszach własnych
    począwszy od grudnia 2019 r.
    Zysk Banku wypracowany w 2019 r. został formalnie zatwierdzony oraz przeznaczony na
    kapitał zapasowy (jako zysk niepodzielony) na podstawie decyzji Walnego Zgromadzenia
    Akcjonariuszy, które odbyło się w czerwcu 2020 r. Powyższa zmiana jak dotąd nie została
    ujęta przez Bank w ramach raportów COREP. W tym zakresie Bank nie korygował również
    swoich sprawozdań finansowych ani zestawienia obrotów i sald. Bank nie rozpoznał
    przedmiotowej zmiany również w ramach deklaracji FIN-1 za okresy od grudnia 2019 do
    maja 2020 r. Zmiana wysokości funduszy własnych została ujęta w ramach podstawy
    obliczenia podatku bankowego w deklaracjach FIN-1 począwszy od deklaracji za czerwiec
    2020 r. złożonej w lipcu 2020 r., tj. w okresie następującym po decyzji WZA.
    Z uwagi na obiektywne ograniczenia wynikające z rozwiązań technicznych funkcjonujących
    po stronie podmiotu otrzymującego sprawozdanie COREP, dokonanie korekty możliwe
    jest tylko w ograniczonym okresie, tj. nie więcej niż 4 lata wstecz. Tym samym, pomimo
    stosowania się do wytycznych EBA, Bank nie ma obecnie możliwości dokonania korekty
    pakietu COREP za okres obejmujący okres od grudnia 2019 do maja 2020 r.
    (...)
    W związku z powyższym, oraz z faktem, że przedstawiona powyżej interpretacja w ocenie
    Banku nie obejmuje opisanego stanu faktycznego, Wnioskodawca podjął wątpliwość co do
    możliwości dokonania korekty podstawy opodatkowania podatkiem bankowym za
    wskazane powyżej okresy rozliczeniowe.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Bank jest uprawniony do pomniejszenia
    podstawy opodatkowania podatkiem bankowym za okresy od grudnia 2019 r. do maja
    2020 r. o wartość funduszy własnych obejmujących zysk Banku za 2019 r. oraz złożenia
    korekt deklaracji FIN-1 za te okresy, w związku z decyzją Walnego Zgromadzenia
    Akcjonariuszy o zatrzymaniu zysku za 2019 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Bank będzie uprawniony do skorygowania podstawy opodatkowania podatku bankowego,
    za okresy rozliczeniowe od grudnia 2019 do maja 2020 r., w związku z zaliczeniem przez
    Bank zysku za 2019 r. do funduszy własnych na podstawie decyzji Walnego Zgromadzenia
    Akcjonariuszy z czerwca 2020 r.

    Zdaniem Banku, zysk roczny za 2019 r., zatwierdzony oraz przeznaczony na kapitał
    zapasowy (jako zysk niepodzielony) na podstawie decyzji Walnego Zgromadzenia
    Akcjonariuszy, powinien pomniejszyć podstawę opodatkowania podatkiem bankowym za
    kolejne okresy rozliczeniowe począwszy od grudnia 2019 r. do maja 2020 r. Tym samym,
    prawidłowe będzie złożenie korekt deklaracji FIN-1 za okresy od grudnia 2019 r. do maja
    2020 r., w celu odzwierciedlenia zmiany funduszy własnych wynikającej z decyzji WZA.
    Uzasadnienie:
    W myśl art. 4 pkt 1 ustawy o podatku bankowym, podatnikami podatku są banki krajowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2324, 2339, 2640 i 2707 oraz z 2023 r. poz. 180).
    Stosownie natomiast do art. 4 ust. 1 pkt 1 Prawa bankowego, bank krajowy oznacza bank
    mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku bankowym, w przypadku podatników, o których
    mowa w art. 4 pkt 1-4, podstawą opodatkowania jest nadwyżka sumy wartości aktywów
    podatnika, wynikająca z zestawienia obrotów i sald, ustalonego na ostatni dzień miesiąca
    na podstawie zapisów na kontach księgi głównej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29
    września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 i 295) lub standardami
    rachunkowości stosowanymi przez podatnika na podstawie art. 2 ust. 3 tej ustawy - ponad
    kwotę 4 mld zł.
    Zgodnie z art. 5 ust. 4 ustawy o podatku bankowym w przypadku podatników, o których
    mowa w art. 4 pkt 1-3, podstawę opodatkowania obniża się o wartość funduszy własnych,
    o których mowa w art. 126 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, ustaloną
    na ostatni dzień miesiąca.
    Zgodnie natomiast z art. 126 Prawa bankowego, banki są obowiązane posiadać fundusze
    własne w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 118 rozporządzenia nr 575/2013, dostosowane do
    rozmiaru prowadzonej działalności.
    W związku z powyższym, podkreślenia wymaga, że fundusze własne Banku wyliczane są w
    zgodzie z rozporządzeniem CRR.
    Przepisy dotyczące posiadania odpowiednich funduszy własnych dotyczą wszystkich
    banków działających w Polsce, niezależnie od ich formy organizacyjnej oraz własności
    kapitału.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 118 rozporządzenia CRR, „fundusze własne” oznaczają sumę
    kapitału Tier I i kapitału Tier II. Przepis art. 25 rozporządzenia CRR wskazuje, że na kapitał
    Tier I instytucji składa się suma kapitału podstawowego Tier I i kapitału dodatkowego Tier I
    instytucji. W art. 26 ust. 1 rozporządzenia CRR, zostały wymienione pozycje kapitału
    podstawowego Tier I instytucji, tj.:
      a) instrumenty kapitałowe;
      b) ażio emisyjnych związanych z instrumentami, o których mowa w lit. a;
      c) zyski zatrzymane;
      d) skumulowane inne całkowite dochody;
      e) kapitał rezerwowy;
      f) fundusze ogólnego ryzyka bankowego.
    Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 2 rozporządzenia CRR, do celów ust. 1 lit. c, instytucje
    mogą włączyć zyski z bieżącego okresu lub zyski roczne do kapitału podstawowego Tier I
    przed podjęciem przez instytucję formalnej decyzji potwierdzającej ostateczny wynik

    finansowy instytucji w danym roku wyłącznie po uzyskaniu uprzedniego zezwolenia
    właściwego organu (tj. w Polsce - KNF). KNF udziela zezwolenia, jeżeli spełnione są
    następujące warunki:
      a) zyski te zostały zweryfikowane przez niezależne od danej instytucji osoby
        odpowiedzialne za badanie sprawozdań finansowych tej instytucji;
      b) instytucja wykazała w sposób zadowalający właściwy organ, że kwota tych zysków
        została pomniejszona o wszelkie możliwe do przewidzenia obciążenia lub
        dywidendy.
    Weryfikacja zysków z bieżącego okresu lub zysków rocznych instytucji musi zapewniać
    odpowiedni poziom gwarancji, że zyski te zostały ocenione zgodnie z zasadami
    ustanowionymi w mających zastosowanie standardach rachunkowości.
    Podkreślenia wymaga, że niezależnie od Rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady,
    banki mają również obowiązek przestrzegania wytycznych opracowanych przez EBA. W
    konsekwencji, należy wziąć pod uwagę stanowisko EBA ogłoszone w ramach Q&A
    2018_4085 oraz Q&A 2018_3822, z którego wynika, że każda zmiana w zakresie wielkości
    wyniku finansowego oraz jego możliwości zaliczenia do funduszy własnych wymaga
    korekty pakietu sprawozdawczego Common Reporting (COREP), polegającej na
    wstecznym (na okres, za który wypracowany jest wynik) uwzględnieniu w funduszach
    własnych kwoty wyniku, na zaliczenie którego Wnioskodawca uzyskał zgodę KNF. Ponadto,
    EBA wskazał, że fakt włączenia zysku z bieżącego okresu lub zysku rocznego do kapitału
    podstawowego pod datą wsteczną pociągnie za sobą skutek polegający na obowiązkowym
    złożeniu odpowiedniej korekty pakietu sprawozdawczego COREP, dotyczącej
    analogicznego okresu sprawozdawczego.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Banku, wykładnia art. 26 ust. 2 rozporządzenia CRR,
    z uwzględnieniem stanowiska EBA, ogłoszonego w ramach Q&A 2018_4085 oraz Q&A
    2018_3822 przemawia za uznaniem, że zmiana wynikająca z włączenia zysku z bieżącego
    okresu lub zysku rocznego do funduszy własnych powinna nastąpić ze skutkiem na datę,
    na którą zysk ten został wypracowany. W konsekwencji, po stronie Wnioskodawcy
    powstanie prawo do złożenia korekty deklaracji na podatek bankowy w zakresie podstawy
    opodatkowania za okresy wskazane w stanie faktycznym.
    Wnioskodawca podkreśla, że wskazane przepisy ustawy o podatku bankowym nie dają
    podstawy do odmiennego traktowania pojęcia funduszy własnych, które zdefiniowano w
    Prawie bankowym odsyłającym do rozporządzenia CRR dla celów sprawozdawczych,
    ostrożnościowych oraz podatkowych.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, nie ma podstawy do przyjmowania
    odmiennego momentu ich ewentualnej zmiany, jak również nie ma podstaw do
    poszukiwania innej interpretacji znaczenia funduszy własnych dla celów podatkowych ani
    uznawania, że ulegają one zmianie w innej dacie.
    Jeśli celem ustawodawcy byłoby odmienne traktowanie funduszy własnych dla wymogów
    ostrożnościowych działalności bankowej i dla celów prawa podatkowego, to wskazałby to
    wprost, przykładowo poprzez odpowiednią definicję tego pojęcia dla celów ustawy o
    podatku bankowym. Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku braku odrębnej
    definicji „funduszy własnych” dla celów podatkowych, należy je definiować zgodnie z
    pojęciem przyjętym dla celów działalności bankowej.
    W konsekwencji, stanowisko EBA wyrażone w ramach Q&A 2018_4085 oraz Q&A
    2018_3822 podkreśla, że zmiany w zakresie funduszy własnych banków wynikające z
    zatrzymania zysku za dany okres powinny być rozpoznawane w okresie, w którym
    faktycznie powstały. EBA wskazuje bowiem, że konieczność rozpoznania zysku za dany
    okres w kapitałach własnych dotyczących tego okresu związane jest z faktycznym
    wypracowaniem zysku, a nie jego formalnym potwierdzeniem. Przyjmując odmienne
    stanowisko, prezentacja zysku zatrzymanego powinna mieć miejsce dopiero po jego
    formalnym zatwierdzeniu przez właściwe organy nadzoru albo wewnętrzne organy banku.
    W związku z powyższym EBA wskazuje na konieczność korygowania sprawozdań

    prezentujących fundusze własne. W efekcie, konieczne jest analogiczne korygowanie z tą
    datą innych dokumentów, do których składania zobowiązany jest Bank na podstawie
    przepisów prawa, a które prezentują dane liczbowe zależne od wysokości funduszy
    własnych. Dokumentem takim są deklaracje w zakresie podatku bankowego (tj. formularz
    FIN-1).
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 81 Ordynacji
    podatkowej, Bank ma nie tylko prawo, ale i obowiązek do zmiany tego elementu w
    kalkulacji podstawy obliczenia podatku bankowego poprzez złożenie deklaracji
    korygującej za analogiczny, nieprzedawniony, okres.
    W ocenie Wnioskodawcy, bez znaczenia dla powyższego jest fakt dokonania przez Bank
    korekty raportów COREP. Zmiana wartości funduszy własnych następuje bowiem w
    wyniku zatrzymania zysku za dany rok na podstawie decyzji WZA albo po spełnieniu
    przesłanek wskazanych w przepisach rozporządzenia CRR, niezależnie od tego czy Bank
    zrealizuje obowiązek korekty sprawozdania COREP. Pakiet COREP służy zaprezentowaniu
    konsekwencji zdarzenia powstałego z mocy prawa, które Bank - jako instytucja finansowa -
    jest zobowiązany do właściwego ujawnienia w ramach sprawozdań COREP.
    Jeżeli zatem, z przepisów prawa wynika, że Bank jest zobowiązany do rozpoznania zmiany
    w ramach funduszy własnych ze skutkiem na datę, na którą zysk ten został wypracowany,
    to skutkuje to prawem dokonania korekty deklaracji FIN-1 niezależnie od wypełnienia
    innych obowiązków. Przyjęcie odmiennego stanowiska byłoby w ocenie Wnioskodawcy
    niezasadne.
    Nie trudno bowiem wyobrazić sobie sytuację, w której Bank byłby zobowiązany do korekty
    - zmniejszenia - kwoty funduszy własnych, co do których nie istniałaby możliwość korekty
    pakietów COREP. W takim przypadku Bank byłby bezwzględnie zobowiązany do korekty
    (zwiększenia) podstawy opodatkowania podatku bankowego wskazanego w złożonych
    deklaracjach FIN-1. Fakt dokonania stosownych korekt wynikających z innych obowiązków
    sprawozdawczych byłby w tym przypadku bez znaczenia dla prawidłowości rozpoznania
    zobowiązania podatkowego deklarowanego przez Bank. Brak stosownej korekty
    powodowałby natomiast konsekwencje na gruncie prawa podatkowego i
    karnoskarbowego.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, Bank ma prawo do złożenia korekt deklaracji FIN-1
    w zakresie zmiany podstawy obliczenia podatku i wysokości zobowiązania podatkowego w
    podatku bankowym za okresy od grudnia 2019 do maja 2020 r.
    (...)
    Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska za
    prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 15 stycznia 2016 r. o podatku od niektórych instytucji
    finansowych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 623, dalej: „ustawa o ponif”):
      podatnikami podatku są banki krajowe w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia
      29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 2324, 2339, 2640 i 2707
      oraz z 2023 r. poz. 180).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. prawo bankowe (t. j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 1646 ze zm., dalej: „Prawo Bankowe”):
      użyte w ustawie określenia oznaczają bank krajowy - bank mający siedzibę na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 1 ustawy o ponif:
      ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem aktywów niektórych instytucji
      finansowych, zwanym dalej „podatkiem”.

    Zgodnie z art. 3 ustawy o ponif:
      przedmiotem opodatkowania podatkiem są aktywa podmiotów będących
      podatnikami podatku.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o ponif:
      w przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1-4, podstawą
      opodatkowania jest nadwyżka sumy wartości aktywów podatnika, wynikająca z
      zestawienia obrotów i sald, ustalonego na ostatni dzień miesiąca na podstawie
      zapisów na kontach księgi głównej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września
      1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz. 120 i 295) lub standardami
      rachunkowości stosowanymi przez podatnika na podstawie art. 2 ust. 3 tej ustawy -
      ponad kwotę 4 mld zł.
    Zgodnie z art. 5 ust. 4 ustawy o ponif:
      w przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1-3, podstawę
      opodatkowania obniża się o wartość funduszy własnych, o których mowa w art. 126
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, ustaloną na ostatni dzień
      miesiąca.
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o ponif:
    Podatnicy są obowiązani, bez wezwania właściwego organu podatkowego:
      1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według
        ustalonego wzoru,
      2) obliczać i wpłacać podatek na rachunek właściwego urzędu skarbowego
      - za miesięczne okresy rozliczeniowe w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po
        miesiącu, którego podatek dotyczy.
    Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o ponif:
      minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      wzór deklaracji, o której mowa w ust. 1, wraz z objaśnieniem co do sposobu
      wypełniania oraz terminu i miejsca jej składania, mając na względzie umożliwienie
      identyfikacji podatnika oraz urzędu skarbowego, do którego kierowana jest
      deklaracja, a także poprawne obliczenie przez podatnika podstawy opodatkowania,
      w tym wszystkich kwot ją obniżających, oraz kwoty podatku.
    Zgodnie z § 1 i 2 rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie
    wzoru deklaracji w sprawie podatku od niektórych instytucji finansowych (Dz.U. z 2023 r.
    poz. 209):
      Określa się wzór deklaracji w sprawie podatku od niektórych instytucji finansowych
      (FIN-1) wraz z objaśnieniem co do sposobu wypełniania oraz terminu i miejsca jej
      składania, stanowiący załącznik do rozporządzenia.
      Wzór deklaracji, o którym mowa w § 1, stosuje się po raz pierwszy do rozliczenia
      podatku za styczeń 2023 r.
    Jak wynika z art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz.
    U. z 2023 r., poz. 120, dalej: „ustawa o rachunkowości”):
      ilekroć w ustawie jest mowa o przyjętych zasadach (polityce) rachunkowości -
      rozumie się przez to wybrane i stosowane przez jednostkę rozwiązania dopuszczone
      ustawą, w tym także określone w MSR, zapewniające wymaganą jakość sprawozdań
      finansowych.
    Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r., poz. 111 ze zm.):
      jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji (art. 81 § 2 ww.
    ustawy).

    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy w przedstawionym stanie
    faktycznym Bank jest uprawniony do pomniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem
    bankowym za okresy od grudnia 2019 r. do maja 2020 r. o wartość funduszy własnych
    obejmujących zysk Banku za 2019 r. oraz złożenia korekt deklaracji FIN-1 za te okresy, w
    związku z decyzją Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy o zatrzymaniu zysku za 2019 r.
    W myśl art. 126 Prawa Bankowego:
      banki są obowiązane posiadać fundusze własne w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 118
      rozporządzenia nr 575/2013, dostosowane do rozmiaru prowadzonej działalności.
    Fundusze własne banku wyliczane są zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu
    Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów
    ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającego
    rozporządzenie nr 648/2012 (dalej: „rozporządzenie nr 575/2013”), które w art. 4 ust. 1 pkt
    118 określa, że „fundusze własne” oznaczają sumę kapitału Tier I i kapitału Tier II. W myśl
    art. 25 tego rozporządzenia, na kapitał Tier I instytucji składa się suma kapitału podstawo
    wego Tier I i kapitału dodatkowego Tier I instytucji.
    W myśl art. 26 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013:
    pozycje kapitału podstawowego Tier I instytucji składają się z następujących elementów:
      a) instrumentów kapitałowych, o ile spełnione zostały warunki określone w art. 28, lub
        w stosownych przypadkach, w art. 29;
      b) ażio emisyjnych związanych z instrumentami, o których mowa w lit. a);
      c) zysków zatrzymanych;
      d) skumulowanych innych całkowitych dochodów;
      e) pozostałych kapitałów rezerwowych;
      f) funduszy ogólnego ryzyka bankowego.
    Pozycje, o których mowa w lit. c)-f), uznaje się za kapitał podstawowy Tier I wyłącznie
    wtedy, gdy dana instytucja ma możliwość nieograniczonego i niezwłocznego
    wykorzystania ich do pokrycia ryzyk lub strat, gdy tylko one wystąpią.
    Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 2 rozporządzenia nr 575/2013:
    do celów ust. 1 lit. c) instytucje mogą włączyć zyski z bieżącego okresu lub zyski roczne do
    kapitału podstawowego Tier I przed podjęciem przez instytucję formalnej decyzji
    potwierdzającej ostateczny wynik finansowy instytucji w danym roku wyłącznie po
    uzyskaniu uprzedniego zezwolenia właściwego organu. Właściwy organ udziela
    zezwolenia, jeżeli spełnione są następujące warunki:
    a) zyski te zostały zweryfikowane przez niezależne od danej instytucji osoby
      odpowiedzialne za badanie sprawozdań finansowych tej instytucji;
    b) instytucja wykazała w sposób zadowalający właściwy organ, że kwota tych zysków
      została pomniejszona o wszelkie możliwe do przewidzenia obciążenia lub dywidendy.
    Weryfikacja zysków z bieżącego okresu lub zysków rocznych instytucji musi zapewniać
    odpowiedni poziom gwarancji, że zyski te zostały ocenione zgodnie z zasadami
    ustanowionymi w mających zastosowanie standardach rachunkowości.
    Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności wskazać należy, że Bank działając w
    oparciu o art. 5 ust. 4 ustawy o ponif, co do zasady, będzie uprawniony do pomniejszenia
    podstawy opodatkowania w podatku od niektórych instytucji finansowych o wartość
    funduszy własnych - jeżeli dopełni wszelkich wymogów formalnych określonych
    przepisami prawa, w szczególności tych określonych w art. 26 ust. 2 rozporządzenia nr 575

    /2013, w myśl którego bank chcący włączyć do funduszy własnych zyski z bieżącego
    okresu lub zyski roczne, musi uzyskać zgodę właściwego organu. W drugiej zaś kolejności
    podkreślić należy, że jak zostało wskazane w interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 3
    marca 2016 r., nr PK1.8201.1.2016 (Dz.U. Dz.Urz.MF.2016.22), zgodnie z art. 18 ustawy o
    rachunkowości, jednostki prowadzące księgi rachunkowe sporządzają na koniec każdego
    okresu sprawozdawczego, nie rzadziej niż na koniec miesiąca, zestawienie obrotów i sald
    kont księgi głównej zawierające:
    1. symbole lub nazwy kont;
    2. salda kont na dzień otwarcia ksiąg rachunkowych, obroty za okres sprawozdawczy i
      narastająco od początku roku obrotowego oraz salda na koniec okresu
      sprawozdawczego;
    3. sumę sald na dzień otwarcia ksiąg rachunkowych, obrotów za okres sprawozdawczy i
      narastająco od początku roku obrotowego oraz sald na koniec okresu
      sprawozdawczego.
    W związku z powyższym, przedmiotowe zestawienie zawiera obroty i salda
    poszczególnych kont składników aktywów oraz kont je korygujących. A zatem, przy
    ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych
    powinny być uwzględnione wartości aktywów ustalone na podstawie sald wszystkich ww.
    kont.
    Tym samym, Bank po przeprowadzeniu odpowiedniej procedury i uzyskaniu zgody
    właściwego organu (art. 26 ust. 2 rozporządzenia nr 575/2013) jest uprawniony do
    złożenia korekty deklaracji w zakresie podstawy opodatkowania o wartość funduszy
    własnych - tylko gdy podstawa takiej korekty będzie miała odzwierciedlenie w zestawieniu
    obrotów i sald kont księgi głównej.
    Tymczasem, z opisu sprawy wynika, że Bank, za wskazany okres (od grudnia 2019 r. do
    maja 2020 r.), nie skorygował swoich sprawozdań finansowych ani zestawienia obrotów i
    sald. Oznacza to więc, że Bank nie może obniżyć podstawy opodatkowania o postulowaną
    wartość funduszy własnych, ponieważ taka korekta nie miałaby potwierdzenia w
    zestawieniu obrotów i sald.
    Nie ulega wątpliwości, że zwrot normatywny zawarty w art. 5 ust. 2 ustawy o ponif,
    „zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości lub
    standardami rachunkowości stosowanymi przez podatnika na podstawie art. 2 ust. 3 tej
    ustawy”, należy odczytywać ściśle, tj., że zamiarem ustawodawcy było odesłanie do
    przepisów prawa bilansowego i ustalenia z ich uwzględnieniem prawidłowej podstawy
    opodatkowania. Ustawodawca rozpoczynając rozdział 3 ustawy o ponif, zatytułowany
    „Podstawa opodatkowania i stawka podatku” określając w art. 5 ust. 1 tej ustawy,
    podstawę opodatkowania zawarł normę odsyłającą do ustawy o rachunkowości. Toteż
    zasadnym jest ocenianie dalszych ustępów art. 5 ustawy o ponif, w relacji do tego
    odesłania.
    Zatem, wartość funduszy własnych ustaloną na ostatni dzień miesiąca należy rozumieć
    jako wartość ustaloną na ostatni dzień miesiąca na podstawie zapisów na kontach księgi
    głównej zgodnie z przepisami o rachunkowości lub standardami rachunkowości
    stosowanymi przez podatnika. Niniejsze potwierdza także fakt, że fundusze własne są
    ewidencjonowane w księgach rachunkowych, co jest zgodne z art. 36 ust. 1 ustawy o
    rachunkowości.
    Jednocześnie, warto wskazać na organizację polityki rachunkowej banku określonej w
    Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 sierpnia 2011 r. w sprawie określenia
    wzorcowego planu kont dla banków (Dz.U. z 2011 r. nr 181, poz. 1082), gdzie znajduje się
    propozycja konstrukcji wzorcowego planu kont, która obejmuje zespół 6 właściwy dla
    funduszy własnych.
    Skoro więc w rozpatrywanej sprawie korekta wartości funduszy własnych nie ma
    odzwierciedlenia w zestawieniu obrotów i sald kont księgi głównej banku, to nie jest
    możliwe uwzględnienie jej w kalkulacji wysokości zobowiązania w podatku od niektórych

    instytucji finansowych, gdyż nie spełnia warunków wynikających z art. 5 ust. 1 i 4 ustawy o
    ponif.
    Sprawozdawczość COREP służy do raportowania funduszy własnych, wymogów
    kapitałowych, a także informacji o ryzyku kredytowym, rynkowym i operacyjnym.
    Instytucje finansowe, takie jak banki i firmy inwestycyjne, wykorzystują COREP do
    przesyłania tych danych organom nadzoru, co zapewnia spójność i porównywalność
    informacji finansowych w całej Unii Europejskiej.
    Podsumowując zatem, będziecie Państwo uprawnieni do złożenia korekty deklaracji,
    jedynie gdy:
    - dopełnicie wszystkich wymogów określonych przepisami prawa związanych z
      weryfikacją wartości funduszy własnych;
    - zmiana wartości funduszy własnych będzie wynikać z zestawienia obrotów i sald,
      ustalonego na ostatni dzień okresu rozliczeniowego na podstawie zapisów na kontach
      księgi głównej, zgodnie z przepisami ustawy rachunkowości lub standardami
      rachunkowości stosowanymi przez podatnika.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Bank jest uprawniony do
    pomniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem bankowym za okresy od grudnia
    2019 r. do maja 2020 r. o wartość funduszy własnych obejmujących zysk Banku za 2019 r.
    oraz złożenia korekt deklaracji FIN-1 za te okresy, w związku z decyzją Walnego
    Zgromadzenia Akcjonariuszy o zatrzymaniu zysku za 2019 r., uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Końcowo odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać
    należy, że została ona wydana w innym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym od
    omawianego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.