Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.833.2024.2.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Developer- wypłata rekompensaty, odszkodowania, prace naprawcze - obowiązek płatnika.
Słowa kluczowe: deweloper; działalność-działalność deweloperska; naprawa; odszkodowania; rekompensata-rekompensaty pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem
    z 11 grudnia 2024 r. (wpływ 13 grudnia 2024 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie
    A. jest spółką akcyjną (zwana dalej: „Wnioskodawcą” bądź „Spółką”), która na podstawie
    wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego prowadzi działalność deweloperską w zakresie
    budowy osiedli domów jednorodzinnych oraz budynków wielorodzinnych wraz z lokalami
    użytkowymi. Jest z tego tytułu zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    W latach 2018-2019 Spółka realizowała przedsięwzięcie deweloperskie polegające na
    budowie budynku wielorodzinnego wraz lokalami usługowymi oraz wielostanowiskowym
    garażem podziemnym w (A) przy ul. (...) (zwanym dalej: „Budynkiem”). Budowa budynku
    zakończyła się w dniu 18 października 2019 r., zgodnie z wpisem w dzienniku budowy.
    Podczas odbiorów lokali mieszkalnych, nabywcy (dalej: „Nabywcy”) zgłaszali jedynie
    drobne usterki, które zostały niezwłocznie usunięte, co umożliwiło im przeprowadzenie
    prac wykończeniowych oraz wprowadzenie się do zakupionych lokali mieszkalnych.
    Pojawiające się po tym czasie spękania na parterze Budynku ujawniły wadę konstrukcyjną,
    będącą wynikiem błędu projektu konstrukcji wykonanego przez pracownię
    architektoniczną. Konieczne okazały się natychmiastowe prace naprawcze wzmacniające
    strop pomiędzy podziemną kondygnacją Budynku, w której znajduje się garaż podziemny
    a pierwszą kondygnacją Budynku - parterem. Wada konstrukcyjna skutkowała licznymi
    spękaniami na ścianach w lokalach mieszkalnych, które wymagają naprawy.
    Wszystkie działania wynikające z obowiązków leżących po stronie Spółki zostały należycie
    wykonane. Spółka w swych działaniach nie przyczyniła się do powstałych wad. Wady
    konstrukcji nie były wynikiem zaniedbania z jej strony. Na etapie realizacji inwestycji, tj. na
    etapie nadzoru inwestorskiego, Spółka nie miała też technicznej możliwości wykrycia
    powyższych wad, zostały one uwidocznione dopiero w momencie rozpoczęcia
    naturalnego osiadania się budynku i obciążeń użytkowych, co przypadło na czas po
    uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie i po zakończeniu odbiorów lokali mieszkalnych i
    miejsc postojowych. Ekspertyzy techniczne jednoznacznie wskazują, że odpowiedzialnymi
    za powstałe wady jest Pracownia Architektoniczna i pracujący w jej ramach projektanci
    konstrukcji, sporządzający projekt architektoniczny.
    Prace naprawcze wymagały znacznej ingerencji w strukturę Budynku, również w
    zamieszkałych już lokalach mieszkalnych. W związku z tym mocą zawieranych z
    Nabywcami porozumień Spółka wykona prace naprawcze (dalej: „Prace naprawcze”)
    polegające na usunięciu powstałych w lokalu mieszkalnym wad, a skuteczne wykonanie
    przez Spółkę Prac naprawczych w lokalu mieszkalnym wyczerpie w pełni roszczenia
    Nabywcy związane i wynikające z usunięciem wad w lokalu. Wartość któregokolwiek lokalu
    mieszkalnego w wyniku Prac naprawczych w żadnym wypadku nie zostanie zwiększona.
    Przeprowadzenie przez Spółkę powyższych Prac naprawczych w części lokali mieszkalnych
    wymaga opuszczenia przez Nabywców lokali mieszkalnych wytypowanych do prac
    naprawczych. W związku z tym Spółka zawiera z Nabywcami porozumienia, mocą których
    wypłaca im kwotę stanowiącą odszkodowanie za lokal zastępczy (dalej: „Odszkodowanie
    za lokal zastępczy”) w wysokości obliczonej jako iloczyn zaakceptowanej przez obie strony
    ryczałtowej kwoty za każdą dobę korzystania z lokalu zastępczego oraz liczby dni, w
    których wystąpiła konieczność skorzystania przez Nabywcę z lokalu zastępczego. Celem

    zawieranych porozumień jest wyrównanie strat finansowych jakie Nabywca musi ponieść
    w celu zapewnienia sobie lokalu zastępczego. Zgodnie z zawieranymi porozumieniami:
        w przypadku gdy Prace naprawcze wykonywane przez Spółkę będą trwać dłużej niż
        pierwotnie ustalono, odszkodowanie płatne będzie za cały okres wykonywania
        przez Spółkę prac wyłączających możliwość korzystania z Lokalu,
        Spółka nie ingeruje w żadne kwestie związane z wyborem przez Nabywcę lokalu
        zastępczego,
        Spółka nie ponosi i nie będzie ponosić żadnej odpowiedzialności w zakresie
        związanej z doborem przez Nabywcę lokalu zastępczego, z korzystaniem przez
        Nabywcę z lokalu zastępczego oraz rozliczeniem opłat za korzystanie z takiego
        lokalu,
        zapłata przez Spółkę ustalonej kwoty wyczerpuje w pełni dotychczasowe i przyszłe
        roszczenia Nabywcy związane z brakiem możliwości korzystania ze swojego Lokalu
        podczas prowadzonych Prac naprawczych i koniecznością czasowego zamieszkania
        w lokalu zastępczym.
    Przewidywana jest również sytuacja, w której Spółka wskaże Nabywcy lokal zastępczy a
    Nabywca będzie mógł z niego skorzystać.
    W lokalach mieszkalnych, w których powstały wady, do usunięcia których nie jest
    konieczne opuszczenie lokalu przez nabywców i wady te nie wymagają poważnej naprawy,
    Spółka również zobowiązała się do przeprowadzenia Prac naprawczych we własnym
    zakresie, jednak w przypadkach gdy Nabywca nie wyraził zgody na wykonanie przez
    Spółkę Prac naprawczych, Nabywcy zostaje wypłacona kwota pieniężna (dalej:
    „Rekompensata”) ustalona w oparciu o wycenę sporządzoną przez głównego wykonawcę.
    Wypłata Rekompensaty następuje na postawie zawieranych z Nabywcami porozumień,
    zgodnie z postanowieniami których wypłata ustalonej kwoty wyczerpuje wszelkie
    dotychczasowe i przyszłe roszczenia Nabywcy w stosunku do Spółki związane z
    powstaniem wad budynku i związanymi z tymi wadami w lokalu. Ponadto, w niektórych
    przypadkach pojawiła się konieczność opróżnienia lokali mieszkalnych z mebli i
    prywatnych rzeczy Nabywców celem umożliwienia pracownikom Spółki przeprowadzenia
    kompleksowych Prac Naprawczych. W związku z tym Spółka zawiera z Nabywcami
    porozumienia, mocą których wypłaca im odszkodowanie z tytułu konieczności usunięcia
    znajdujących się w lokalach rzeczy ruchomych i przechowania ich przez określony czas w
    magazynach (dalej: „Odszkodowanie za miejsce magazynowe”). Na podstawie ww.
    porozumień:
        Spółka dokonuje zapłaty na rzecz Nabywcy ryczałtowej kwoty tytułem
        odszkodowania za koszt miejsca magazynowego za każdą dobę korzystania z ww.
        miejsca,
        Nabywca oświadcza, iż zapewni sobie miejsce magazynowe we własnym zakresie,
        Spółka nie ingeruje w żadne kwestie związane z wyborem przez nabywcę miejsca
        magazynowego,
        Spółka nie ponosi i nie będzie ponosić żadnej odpowiedzialności w zakresie i
        związanej z doborem przez Nabywcę miejsca magazynowego, z korzystaniem przez
        Nabywcę z miejsca magazynowego oraz rozliczenie opłat za korzystanie z takiego
        miejsca.

    Podsumowując, występują następujące sytuacje, których skutki podatkowe Spółka
    zamierza ustalić w ramach niniejszego wniosku o interpretację:
    1) Przeprowadzenie Prac naprawczych w lokalu mieszkalnym,
    2) Wypłaty Nabywcy Rekompensaty o równowartości naprawy zidentyfikowanych w
      lokalu mieszkalnym wad,
    3) Wypłata Nabywcy Odszkodowania za lokal zastępczy,
    4) Wypłata Nabywcy Odszkodowania za miejsce magazynowe.
    W świetle tak przedstawionego stanu faktycznego, Spółka zamierza ustalić czy występuje
    ona w roli płatnika i jest obowiązana do obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na
    podatek dochodowy oraz do wykazania ww. kwot w rocznej informacji PIT-11, stosownie
    do art. 42a ust. 1 ustawy o PIT.
    Spółka wskazuje, że wnioskiem o interpretację z dnia 11 lipca 2022 r. pytała o to, czy
    wystąpi w roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku gdy
    zapewni i sfinansuje nabywcom zastępcze lokale mieszkalne i miejsca postojowe oraz
    ewentualne pokryje koszty związane z ingerencją w prace wykończeniowe w lokalach
    mieszkalnych (przywróci je do stanu sprzed prac naprawczych bądź wypłaci nabywcom
    środki przeznaczone na przywrócenie lokali do stanu sprzed prac naprawczych we
    własnym zakresie). Spółka nadmienia jednak, że dopiero teraz, gdy rozpoczęła zawieranie
    z Nabywcami porozumień, które opisała powyżej, ostatecznie ustaliła jakie obowiązki będą
    leżały po jej stronie. Z uwagi na istotne różnice w stanie faktycznym przedstawionym we
    wniosku z dnia 11 lipca 2022 r. a tym, który Spółka przedstawiła w niniejszym wniosku,
    Wnioskodawca zdecydował się złożyć nowy wniosek o interpretację. Różnice te
    przejawiają się w tym, że:
    1) Spółka nie będzie sama zapewniała Nabywcom lokali zastępczych, a jedynie wypłaci
    Nabywcom odszkodowanie za lokal zastępczy i nie będzie ingerować w wybór tych lokali,
    2) Spółka nie będzie pokrywać Nabywcom kosztów związanych z ingerencją w prace
    wykończeniowe w lokalach mieszkalnych (przywracać ich do stanu sprzed prac
    naprawczych bądź wypłacać Nabywcom środków przeznaczonych na przywrócenie lokali
    do stanu sprzed prac naprawczych we własnym zakresie), a przeprowadzi jedynie
    stosowne Prace Naprawcze bądź gdy wady są kosmetyczne - a nabywcy w miejsce
    wykonania drobnej naprawy wybiorą rekompensatę - wypłaci Nabywcom Rekompensatę.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    1. Odszkodowanie za lokal zastępczy zostało wypłacone na rzecz nabywców na podstawie
    art 560 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny, tj. Dz. U. 2024 poz. 1061 ze
    zm., zwana dalej: „k.c.” w zw. z art. 566 §1 k.c. w zw. z art. 471 k.c.
    2. Odszkodowanie za miejsce magazynowe zostało wypłacone na rzecz nabywców na
    podstawie art. 560 § 1 w zw. z art 566 § 1 k.c. w zw. z art. 471 k.c.
    3. Rekompensata została wypłacona na rzecz nabywców na podstawie art. 560 § 1 k.c.
    Pytania
    1. Czy w związku z prowadzonymi Pracami Naprawczymi w lokalu mieszkalnym Nabywcy,
      Spółka występuje w roli płatnika i obowiązana jest do obliczenia, poboru i
      odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy oraz do wykazania wartości
      przeprowadzonych Prac Naprawczych w rocznej informacji PIT-11, stosownie do art.
      42 ustawy o PIT?
    2. Czy w związku z wypłatą Nabywcy Rekompensaty Spółka występuje w roli płatnika i
      obowiązana jest do obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek

      dochodowy oraz do wykazania ww. kwot w rocznej informacji PIT-11, stosownie do art.
      42 ustawy o PIT?
    3. Czy w związku z wypłatą Odszkodowania za lokal zastępczy, Spółka występuje w roli
      płatnika i obowiązana jest do obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek
      dochodowy oraz do wykazania ww. kwot w rocznej informacji PIT-11, stosownie do art.
      42 ustawy o PIT?
    4. Czy w związku z wypłatą Odszkodowania za miejsce magazynowe, Spółka występuje w
      roli płatnika i obowiązana jest do obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na
      podatek dochodowy oraz do wykazania ww. kwot w rocznej informacji PIT-11 ,
      stosownie do art. 42 ustawy o PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1 W Państwa ocenie w związku z prowadzonymi Pracami Naprawczymi w lokalu
    mieszkalnym Nabywcy, Spółka nie występuje w roli płatnika i nie jest obowiązana do
    obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy oraz do wykazania
    wartości przeprowadzonych Prac Naprawczych w rocznej informacji PIT-11, stosownie do
    art. 42 ustawy o PIT. W świetle art. 556 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
    (tj. Dz. U. 2024 poz. 1061 ze zm., dalej: „Kodeks cywilny”) sprzedawca jest odpowiedzialny
    względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę fizyczną lub prawną (rękojmia). W
          1myśl art. 556 § 1 Kodeksu cywilnego, wada fizyczna polega na niezgodności rzeczy
    sprzedanej z umową. W szczególności rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli:
    1) Nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w
      umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia,
    2) Nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym
      przedstawiając próbkę lub wzór,
    3) Nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu
      umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia,
    4) Została kupującemu wydana w stanie niezupełnym.
    Rzecz sprzedana ma wadę fizyczną także w razie nieprawidłowego jej zamontowania i
    uruchomienia, jeżeli czynności te zostały wykonane przez sprzedawcę lub osobę trzecią,
    za którą sprzedawca ponosi odpowiedzialność, albo przez kupującego, który postąpił
                                  1według instrukcji otrzymanej od sprzedawcy (art. 556 § 3 Kodeksu cywilnego). Powyższe
    regulacje wskazują, że sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz
    sprzedana ma wadę fizyczną lub prawną (rękojmia). Tym samym Spółka jest obowiązana
    do przeprowadzenia Prac Naprawczych zmierzających do przywrócenia lokali do stanu
    wolnego od wad.
    Państwa zdaniem przeprowadzenie opisanych w stanie faktycznym Prac Naprawczych nie
    generuje po stronie Nabywców żadnego przysporzenia majątkowego, a więc nie należy w
    tym wypadku również rozpoznawać po ich stronie przychodu w rozumieniu przepisów
    ustawy o PIT. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 ,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych
    dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione
    od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia
    wydanego przez Ministra Finansów. Na mocy art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami z
    zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających

    z pochodnych instrumentów finansowych, art. 1 9, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane
    lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostały określone
    źródła przychodów, gdzie między innymi w punkcie 9 wymienia się: inne źródła. Za
    przychody z innych źródeł, o których mowa w poprzedni zdaniu uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód
    uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie
    których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem
    majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. W wyniku przeprowadzonych Prac
    Naprawczych Nabywca nie uzyskuje żadnego wymiernego przysporzenia majątkowego. Po
    pierwsze nie uzyskuje z tego tytułu żadnych środków finansowych. Po drugie, Prace
    Naprawcze obejmują swym zakresem jedynie te elementy konstrukcyjne budynku (lokalu),
    które tego wymagają i które znacznie obniżyły jego wartość. Prace Naprawcze miały na
    celu przywrócenie lokalu do stanu wolnego od wad, a więc do uzyskania wartości
    określonej w cenie zakupu. W wyniku Prac Naprawczych aktywa Nabywcy nie uległy
    zwiększeniu. Można nawet stwierdzić, że zmniejszeniu w wyniku konieczności poniesienia
    dodatkowych kosztów związanych z przygotowaniem lokalu mieszkalnego do
    udostępnienia pracownikom Spółki celem przeprowadzenia Prac Naprawczych, tj. m.in.
    wyniesienia mebli, wywiezienia cennych rzeczy czy zapewnienia hotelu dla zwierząt
    domowych. Nie można zatem uznać, że Nabywca uzyskuje jakąkolwiek korzyść kosztem
    Spółki mającą konkretny wymiar finansowy. Ponadto przeprowadzenie Prac Naprawczych
    jest, po pierwsze, obowiązkiem Spółki w świetle przepisów dotyczących rękojmi i nie jest
    wykonywane z inicjatywy Nabywców i po drugie - jest niezależne od woli Nabywców.
    Nabywca nie ma możliwości odmowy przeprowadzenia Prac Naprawczych, z uwagi iż ich
    zaniechanie zagraża konstrukcji całego budynku. Zauważyć należy, że nigdy naprawa
    rzeczy z tytułu rękojmi nie wiąże się z powstaniem po stronie kupującego przychodu
    podatkowego, nie ma przy tym znaczenia czy rzeczą tą jest suszarką do włosów,
    telewizorem czy mieszkaniem.
    Mając powyższe na względzie w związku z prowadzonymi Pracami Naprawczymi w lokalu
    mieszkalnym Nabywcy, Spółka nie występuje w roli płatnika i nie jest obowiązana do
    obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy oraz do wykazania
    wartości przeprowadzonych Prac Naprawczych w rocznej informacji PIT-11, stosownie do
    art. 42 ustawy o PIT.
    Ad. 2. W Państwa ocenie w związku z wypłatą Nabywcy Rekompensaty Spółka nie
    występuje w roli płatnika i nie jest obowiązana do obliczenia, poboru i odprowadzenia
    zaliczki na podatek dochodowy oraz do wykazania ww. kwot w rocznej informacji PIT-11 ,
    stosownie do art. 42 ustawy o PIT.
    W Państwa ocenie wypłacona Rekompensata nie będzie stanowiła dla Nabywcy żadnego
    przysporzenia majątkowego. Nie należy jej zatem traktować jako przychód w rozumieniu
    przepisów ustawy o PIT. W zgodzie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów

    wymienionych w art. 21 , 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie
    przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez
    podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez
    ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w
    drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.
    Jak wskazuje art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W art. 10 ust. 1 ustawy o PIT, zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi w
    punkcie 9 wymienia się: inne źródła. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    O przychodzie podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    można mówić wyłącznie gdy w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych
    występuje przyrost mienia przekładający się na wzrost aktywów w posiadaniu, których
    znajduje się podatnik. Nie bez znaczenia jest tu wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8
    lipca 2014 r. sygn. K 7113 wydany w stosunku do świadczeń na rzecz pracownika, dający
    jednak wskazówki interpretacyjne również w sprawach niezwiązanych ze stosunkiem
    pracy. TK wskazał w nim, że przychód może stanowić tylko te świadczenie, które leży w
    interesie pracownika a jest tak wtedy, gdy stanowią one realne przysporzenie majątkowe
    (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Świadczenia, aby podlegały
    opodatkowaniu, muszą zatem prowadzić do pojawienia się po stronie drugiej strony
    dochodu, czyli korzyści majątkowej, która może wystąpić w dwóch postaciach:
    powiększenie aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniądza, albo zaoszczędzenie
    wydatków, co może być następstwem świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W
    wyniku takiego świadczenia w majątku podatnika nie pojawia się w wprawdzie realny
    dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane
    na równi z przyrostem majątku.
    W świetle powyższego, w ocenie Spółki nie wystąpi warunek trwałego przysporzenia po
    stornie Nabywcy determinujący powstanie przychodu. Co prawda w wyniku wypłaty
    Rekompensaty Nabywca wszedł w posiadanie określonych środków pieniężnych, niemniej
    nie po jego stronie przysporzenie majątkowe warunkujące powstanie przychodu
    podlegającego opodatkowaniu. Wypłata Rekompensaty miała na celu wyrównanie strat
    jakich Nabywca doznał w wyniku wystąpienia wad konstrukcyjnych budynku i
    zakupionego przez niego lokalu. W związku z powstałą wadą wartość lokalu mieszkalnego
    Nabywcy spadła. Miała ona zostać przywrócona do poziomu na jakie obie strony transakcji
    umówiły się zawierając umowę sprzedaży tego lokalu poprzez przeprowadzenie
    stosownych Prac Naprawczych, jednakże Nabywca mógł nie wyrazić zgody na ich
    przeprowadzenie i w konsekwencji otrzymać przedmiotową Rekompensatę.
    W świetle powyższego, w ocenie Spółki nie wystąpi warunek trwałego przysporzenia
    determinujący postawnie przychodu. Zgodnie z powszechną zasadą „Przychodem jest
    tylko takie przysporzenie majątkowe, które ma charakter trwały (definitywny), a przez to -

    prawnie uchwytny.” (wyrok NSA z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt Il FSK 1695/19).
    Wskazać również należy, że Nabywca otrzymane środki finansowe będzie zmuszony
    przeznaczyć na przywrócenie lokalu mieszkalnego do stanu wolnego od wad. Natomiast
    jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 12 marca 2020
    r., sygn. Akt I SA/GI 1196/19 „O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do
    przychodów danej osoby decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym
    sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, którymi może
    on rozporządzać.” Aktywa nabywcy w związku z wypłatą Rekompensaty nie zostają
    zwiększone, Nabywca musi bowiem ponieść koszty związane z przeprowadzeniem prac
    naprawczych lokalu mieszkalnego we własnym zakresie. Jak natomiast wskazał WSA w
    Łodzi w wyroku z dnia 21 marca 2024 r. sygn. akt I SA/Łd 72/24 „Za przychody podatkowe
    mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotu wydatków.
    Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego
    otrzymanie musi mieć charakter definitywny.” Rekompensata ma na celu wyrównanie
    strat jakie Nabywca poniesie na naprawę lokalu mieszkalnego we własnym zakresie, co z
    kolei nie pozwala na uznanie jej za korzyść majątkową.
    W efekcie, w związku z wypłatą Nabywcy Rekompensaty Spółka nie występuje w roli
    płatnika i nie jest obowiązana do obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek
    dochodowy oraz do wykazania ww. kwot w rocznej informacji PIT-11 , stosownie do art. 42
    ustawy o PIT.
    Ad.3. W Państwa ocenie w związku z wypłatą Odszkodowania za lokal zastępczy, Spółka
    nie występuje w roli płatnika i nie jest obowiązana do obliczania, poboru i odprowadzenia
    zaliczki na podatek dochodowy oraz do wykazania ww. kwot w rocznej informacji PIT-11 ,
    stosownie do art. 42 ustawy o PIT.
    Państwa zdaniem wypłata Odszkodowania za lokal zastępczy nie generuje po stronie
    Nabywców żadnego przysporzenia majątkowego, a więc nie należy w tym wypadku
    również rozpoznawać po ich stronie przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra
    Finansów.
    Na mocy art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W art. 10 ust. 1 ustawy o PIT, zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi w
    punkcie 9 wymienia się: inne źródła. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.

    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód
    uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie
    których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem
    majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Co prawda w wyniku wypłaty
    Odszkodowania za lokal zastępczy Nabywca wszedł w posiadanie określonych środków
    pieniężnych, niemniej nie można tutaj mówić o jakimkolwiek przysporzeniu majątkowym.
    Nabywca w związku z zaistniałą sytuacją zmuszony został do opuszczenia swojego
    mieszkania oraz do zapewniania sobie odpowiedniego zastępczego lokalu mieszkalnego,
    co z kolei wiąże się z nieprzewidzianymi wydatkami po jego stronie. Wydatki te mają być
    wyrównane Odszkodowaniem za lokal zastępczy, które zostało ustalone w wysokości
    obliczonej jako iloczyn zaakceptowanej przez obie strony ryczałtowej kwoty za każdą dobę
    korzystania z lokalu zastępczego oraz liczby dni, w których wystąpiła konieczność
    skorzystania przez Nabywcę z lokalu zastępczego.
    W ocenie Spółki nie wystąpi w świetle powyższego warunek trwałego przysporzenia
    determinujący postawnie przychodu. Zgodnie z powszechną zasadą „Przychodem jest
    tylko takie przysporzenie majątkowe, które ma charakter trwały (definitywny), a przez to -
    prawnie uchwytny.” (wyrok NSA z dnia 16 marca 2022 r., sygn. akt Il FSK 1695/19). O tej
    definitywności nie można mówić w kontekście wypłaty Odszkodowania za lokal zastępczy.
    Jak wyżej wskazano, Nabywca zmuszony został do poniesienia kosztów związanych z
    zapewnieniem sobie lokalu zastępczego. Natomiast jak wskazał Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 12 marca 2020 r., sygn. Akt I SAGI 1196/19
    „O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby decyduje
    definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie
    powiększa ono aktywa podatnika, którymi może on rozporządzać.” Aktywa nabywcy w
    związku z wypłatą Odszkodowania za lokal zastępczy nie zostają zwiększone, Nabywca
    musi bowiem ponieść koszty związane z zapewnieniem sobie zastępczego lokalu.
    Odszkodowanie za lokal zastępczy ma więc na celu wyrównanie strat jakie Nabywca
    poniesie, co z kolei nie pozwala na uznanie go za korzyść majątkową. Mając powyższe na
    względzie, w związku z wypłatą Odszkodowania za lokal zastępczy, Spółka nie występuje w
    roli płatnika i nie jest obowiązana do obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na
    podatek dochodowy oraz do wykazania ww. kwot w rocznej informacji PIT-11, stosownie
    do art. 42 ustawy o PIT.
    Ad. 4 W Państwa ocenie, w związku z wypłatą Odszkodowania za miejsce magazynowe,
    Spółka nie występuje w roli płatnika i nie jest obowiązana do obliczenia, poboru i
    odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy oraz do wykazania ww. kwot w rocznej
    informacji PIT-11, stosownie do art. 42 ustawy o PIT.
    Na mocy art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1
    pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W art. 10 ust. 1 ustawy o PIT, zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi w
    punkcie 9 wymienia się: inne źródła. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,
    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.

    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód
    uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie
    których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem
    majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Jak wskazano w treści stanu
    faktycznego, w niektórych przypadkach Spółka zawiera porozumienia, mocą których
    wypłaca im Odszkodowanie za miejsce magazynowe. Wynika to z konieczności
    opróżnienia przez Nabywców swoich mieszkań z mebli i prywatnych rzeczy umożliwiając
    tym samym przeprowadzenie stosownych Prac Naprawczych.
    Zdaniem Spółki takie okoliczności nie powodują, że po stronie Nabywców wystąpi
    jakiekolwiek przysporzenie majątkowe. Wypłata ww. odszkodowań ma na celu
    wyrównanie Nabywcom strat finansowych, które muszą ponosić na wynajęcie miejsc
    magazynowych i nie wpływa na realne zwiększenie majątku Nabywców. Nie występuje
    zatem przysporzenie majątkowe warunkujące powstanie przychodu. Nabywca w związku z
    wypłatą mu Odszkodowania za miejsce magazynowe nie staje się bogatszy. Cały czas
    należy pamiętać, że Nabywca jest w całej sytuacji osobą pokrzywdzoną, która ponosi
    straty nie tylko finansowe, ale i też moralne. W ocenie Spółki w żadnym wypadku nie
    można mówić o wzroście aktywów Nabywcy. Jak skonstatował Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 12 marca 2020 r., sygn. Akt I SA/GI 1196/19
    „O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby decyduje
    definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie
    powiększa ono aktywa podatnika, którymi może on rozporządzać.” Aktywa Nabywcy w
    związku z wypłatą Odszkodowania za miejsca magazynowe nie zostają zwiększone,
    Nabywca musi bowiem ponieść koszty związane z zapewnieniem sobie takiego miejsca.
    WIW odszkodowanie ma więc na celu wyrównanie strat jakie Nabywca poniesie, co z kolei
    nie pozwala na uznanie go za korzyść majątkową.
    Mając powyższe na względzie w związku z wypłatą Odszkodowania za miejsce
    magazynowe, Spółka nie występuje w roli płatnika i nie jest obowiązana do obliczenia,
    poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy oraz do wykazania ww. kwot w
    rocznej informacji PIT-11, stosownie do art. 42 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych
    zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Na podstawie art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także

      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania w szczególności, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    Katalog przychodów zaliczanych do innych źródeł nie stanowi katalogu zamkniętego,
    zawiera bowiem jedynie przykładowe wskazanie przychodów zaliczanych do tego źródła.
    Zatem, o przychodzie można mówić wtedy, gdy ma on charakter trwałego przysporzenia
    majątkowego, tj. ma konkretny wymiar finansowy, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe. Podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie
    czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie
    majątkowe.
    Art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    W świetle przytoczonych powyżej przepisów za przychody należy zatem uznać każdą
    formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym
    częściowo odpłatne bądź nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w latach 2018-2019
    Spółka realizowała przedsięwzięcie deweloperskie polegające na budowie budynku
    wielorodzinnego wraz lokalami usługowymi oraz wielostanowiskowym garażem
    podziemnym. Pojawiające się po tym czasie spękania na parterze Budynku ujawniły wadę
    konstrukcyjną, będącą wynikiem błędu projektu konstrukcji wykonanego przez pracownię
    architektoniczną. Konieczne okazały się natychmiastowe prace naprawcze wzmacniające
    strop pomiędzy podziemną kondygnacją Budynku, w której znajduje się garaż podziemny
    a pierwszą kondygnacją Budynku - parterem. Wada konstrukcyjna skutkowała licznymi
    spękaniami na ścianach w lokalach mieszkalnych, które wymagają naprawy.
    Wszystkie działania wynikające z obowiązków leżących po stronie Spółki zostały należycie
    wykonane. Spółka w swych działaniach nie przyczyniła się do powstałych wad. Wady
    konstrukcji nie były wynikiem zaniedbania z jej strony.
    Prace naprawcze wymagały znacznej ingerencji w strukturę Budynku, również w
    zamieszkałych już lokalach mieszkalnych. W związku z tym mocą zawieranych z
    Nabywcami porozumień Spółka wykona prace naprawcze (dalej: „Prace naprawcze”)
    polegające na usunięciu powstałych w lokalu mieszkalnym wad, a skuteczne wykonanie
    przez Spółkę Prac naprawczych w lokalu mieszkalnym wyczerpie w pełni roszczenia
    Nabywcy związane i wynikające z usunięciem wad w lokalu. Wartość któregokolwiek lokalu
    mieszkalnego w wyniku Prac naprawczych w żadnym wypadku nie zostanie zwiększona.
    Przeprowadzenie przez Spółkę powyższych Prac naprawczych w części lokali mieszkalnych
    wymaga opuszczenia przez Nabywców lokali mieszkalnych wytypowanych do prac
    naprawczych. Występują następujące sytuacje, których skutki podatkowe Spółka zamierza
    ustalić w ramach niniejszego wniosku o interpretację:
    1) Przeprowadzenie Prac naprawczych w lokalu mieszkalnym,
    2) Wypłaty Nabywcy Rekompensaty o równowartości naprawy zidentyfikowanych w
    lokalu mieszkalnym wad,
    3) Wypłata Nabywcy Odszkodowania za lokal zastępczy,
    4) Wypłata Nabywcy Odszkodowania za miejsce magazynowe.
    Spółka nie będzie sama zapewniała Nabywcom lokali zastępczych, a jedynie wypłaci
    Nabywcom odszkodowanie za lokal zastępczy i nie będzie ingerować w wybór tych lokali,
    Spółka nie będzie pokrywać Nabywcom kosztów związanych z ingerencją w prace
    wykończeniowe w lokalach mieszkalnych (przywracać ich do stanu sprzed prac
    naprawczych bądź wypłacać Nabywcom środków przeznaczonych na przywrócenie lokali
    do stanu sprzed prac naprawczych we własnym zakresie), a przeprowadzi jedynie
    stosowne Prace Naprawcze bądź gdy wady są kosmetyczne - a nabywcy w miejsce
    wykonania drobnej naprawy wybiorą rekompensatę - wypłaci Nabywcom Rekompensatę.
    W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061): nie ma
    szczegółowych unormowań dotyczących rękojmi za wady wykonanego obiektu (robót
    budowlanych).

    Art. 656 § 1 Kodeksu cywilnego wskazuje, że:
      Do skutków opóźnienia się przez wykonawcę z rozpoczęciem robót lub
      wykończeniem obiektu albo wykonywania przez wykonawcę robót w sposób
      wadliwy lub sprzeczny z umową, do rękojmi za wady wykonanego obiektu, jak
      również do uprawnienia inwestora do odstąpienia od umowy przed ukończeniem
      obiektu stosuje się odpowiednio przepisy o umowie o dzieło.
    Zgodnie natomiast z art. 638 Kodeksu cywilnego,
      § 1 Do odpowiedzialności za wady dzieła stosuje się odpowiednio przepisy o rękojmi
      przy sprzedaży. Odpowiedzialność przyjmującego zamówienie jest wyłączona, jeżeli
      wada dzieła powstała z przyczyny tkwiącej w materiale dostarczonym przez
      zamawiającego.
      § 2 Jeżeli zamawiającemu udzielono gwarancji na wykonane dzieło, przepisy o
      gwarancji przy sprzedaży stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 556 Kodeksu cywilnego:
      Sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma
      wadę fizyczną lub prawną (rękojmia).
              1Jak stanowi art. 556 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wada fizyczna polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności
      rzecz sprzedana jest niezgodna z umową, jeżeli:
      1) nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w
      umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia;
      2) nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym
      przedstawiając próbkę lub wzór;
      3) nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy
      zawarciu umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej
      przeznaczenia;
      4) została kupującemu wydana w stanie niezupełnym.
              1Zgodnie z art. 556 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli kupującym jest konsument, na równi z zapewnieniem sprzedawcy traktuje się
      publiczne zapewnienia producenta lub jego przedstawiciela, osoby, która
      wprowadza rzecz do obrotu w zakresie swojej działalności gospodarczej, oraz osoby,
      która przez umieszczenie na rzeczy sprzedanej swojej nazwy, znaku towarowego lub
      innego oznaczenia odróżniającego przedstawia się jako producent.
            1W myśl art. 556 § 3 ww. Kodeksu:
      Rzecz sprzedana ma wadę fizyczną także w razie nieprawidłowego jej zamontowania
      i uruchomienia, jeżeli czynności te zostały wykonane przez sprzedawcę lub osobę
      trzecią, za którą sprzedawca ponosi odpowiedzialność, albo przez kupującego, który
      postąpił według instrukcji otrzymanej od sprzedawcy.
    Stosownie do art. 560 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może złożyć oświadczenie o obniżeniu
      ceny albo odstąpieniu od umowy, chyba że sprzedawca niezwłocznie i bez
      nadmiernych niedogodności dla kupującego wymieni rzecz wadliwą na wolną od
      wad albo wadę usunie. Ograniczenie to nie ma zastosowania, jeżeli rzecz była już
      wymieniona lub naprawiana przez sprzedawcę albo sprzedawca nie uczynił zadość
      obowiązkowi wymiany rzeczy na wolną od wad lub usunięcia wady.
    Z treści art. 561 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:

      Jeżeli rzecz sprzedana ma wadę, kupujący może żądać wymiany rzeczy na wolną od
      wad albo usunięcia wady.
    Zgodnie z art. 561 § 2 Kodeksu:
      Sprzedawca jest obowiązany wymienić rzecz wadliwą na wolną od wad lub usunąć
      wadę w rozsądnym czasie bez nadmiernych niedogodności dla kupującego.
    W myśl art. 561 § 3 ww. Kodeksu:
      Sprzedawca może odmówić zadośćuczynienia żądaniu kupującego, jeżeli
      doprowadzenie do zgodności z umową rzeczy wadliwej w sposób wybrany przez
      kupującego jest niemożliwe albo w porównaniu z drugim możliwym sposobem
      doprowadzenia do zgodności z umową wymagałoby nadmiernych kosztów. Jeżeli
      kupującym jest przedsiębiorca, sprzedawca może odmówić wymiany rzeczy na
      wolną od wad lub usunięcia wady także wtedy, gdy koszty zadośćuczynienia temu
      obowiązkowi przewyższają cenę rzeczy sprzedanej.
    Zgodnie z art. 577 § 1 ww. Kodeksu:
      Udzielenie gwarancji następuje przez złożenie oświadczenia gwarancyjnego, które
      określa obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy rzecz
      sprzedana nie ma właściwości określonych w tym oświadczeniu. Oświadczenie
      gwarancyjne może zostać złożone w reklamie.
    Stosownie do art. 577 § 3 cyt. Ustawy:
      Jeżeli została udzielona gwarancja co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w
      razie wątpliwości, że gwarant jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub
      do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, o ile wady te ujawnią się w ciągu terminu
      określonego w oświadczeniu gwarancyjnym.
    Ustawa o rękojmi – zgodnie z art. 556 Kodeksu cywilnego – zobowiązuje dewelopera do
    naprawy wad znalezionych w lokalu mieszkalnym i jest on odpowiedzialny zarówno za
    wady fizyczne, jak i prawne. W ramach rękojmi deweloper ma obowiązek naprawić każdą
    wadę i usterkę.
    Wątpliwość Państwa budzi kwestia, czy w związku z prowadzonymi Pracami Naprawczymi
    w lokalu mieszkalnym Nabywcy, wypłatą Nabywcy Rekompensaty, wypłatą
    Odszkodowania za lokal zastępczy, wypłatą Odszkodowania za miejsce magazynowe,
    Spółka występuje w roli płatnika i obowiązana jest do obliczenia, poboru i odprowadzenia
    zaliczki na podatek dochodowy oraz do wykazania kwot w rocznej informacji PIT-11.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje, co należy rozumieć
    przez „nieodpłatne świadczenie” czy „świadczenia częściowo odpłatne” ograniczając się
    jedynie do wskazania, w art. 11 ust. 2 i 2a, sposobu i kryteriów ustalania wartości
    nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń.
    W związku z powyższym wyjaśnieniem zasadne staje się sięgnięcie do prawa cywilnego,
    gdzie pojęcia te związane są przede wszystkim ze stosunkami prawnymi o charakterze
    zobowiązaniowym.
    W cywilistycznym ujęciu świadczenie nieodpłatne cechuje niewątpliwie brak po stronie
    świadczącego jakiejkolwiek korzyści majątkowej (zarówno in valuta, jak i in natura) w
    zamian za dokonane przez niego przysporzenie innej osobie. Odmiennie rzecz się
    przedstawia przy świadczeniu odpłatnym, gdyż w takim wypadku dokonujący
    przysporzenia otrzymuje lub ma otrzymać w zamian korzyść majątkową stanowiącą
    odpowiednik jego świadczenia.
    Zatem, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń
    nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, musi dojść
    do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego
    świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten

    sposób swoje przychody podatkowe. Dla celów podatkowych za nieodpłatne świadczenia
    należy przyjmować te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest
    nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie w
    majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Warunkiem uznania
    nieodpłatnego świadczenia za przychód jest jego otrzymanie przez podatnika. Aby mówić
    o otrzymaniu świadczenia przez świadczeniobiorcę, świadczeniodawca musi wyrazić
    pozytywną wolę tego świadczenia poprzez zobowiązanie się do jego spełnienia. Nie
    wystarczy samo zawarcie umowy o nieodpłatne świadczenie, lecz konieczne jest jej
    wykonanie.
    W kwestii „nieodpłatnego świadczenia” zasadniczego znaczenia nabrał wyrok Trybunału
    Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r., poz. 947), w którym
    Trybunał Konstytucyjny dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie
    do zakwalifikowania go jako przychodu. Na tym tle wskazano, że: za przychód pracownika
    mogą być uznane świadczenia, które:
        po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
        dobrowolnie),
        po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i
        przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku,
        który musiałby ponieść,
        po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi
        (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie ma zastosowania do świadczeń pieniężnych.
    Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych
    przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć
    nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do sytuacji
    innych osób, tak więc należy odnieść go także do sytuacji przedstawionej w analizowanej
    sprawie.
    Podkreślam, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    W kontekście pierwszego warunku, Trybunał Konstytucyjny pokreślił, że „inne nieodpłatne
    świadczenia” na rzecz pracownika mogą być uznane za jego dochód w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko pod warunkiem, że rzeczywiście
    spowodowały zaoszczędzenie przez niego wydatków. Ustalenie tej okoliczności zależy od
    tego, czy pracownik skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę w pełni
    dobrowolnie. Zgoda na skorzystanie ze świadczenia wyraża bowiem ocenę pracownika, że
    świadczenie - z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej - jest celowe
    i przydatne, leży w jego interesie. Oznacza to, że w braku świadczenia ze strony
    pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. W konsekwencji, przyjęcie świadczenia
    oferowanego przez pracodawcę oznacza uniknięcie tego wydatku.
    Formułując drugi warunek Trybunał Konstytucyjny wyjaśnił, że dla oceny czy świadczenie
    leżało w interesie pracownika, istotne jest czy stanowi ono realne przysporzenie
    majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku. Trybunał Konstytucyjny
    - w ślad za uchwałami NSA - uznał, że w zakres nieodpłatnego świadczenia, jako
    przychodu wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, „których
    skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu,
    przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W konsekwencji,
    aby wartość świadczenia uzyskanego od pracodawcy podlegała opodatkowaniu, po
    stronie pracownika musi pojawić się dochód, czyli korzyść majątkowa. Korzyść ta może

    wystąpić w dwóch postaciach: prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym
    skutkiem wypłaty pieniędzy, albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem
    świadczenia rzeczowego lub w formie usługi. W wyniku takiego świadczenia w majątku
    pracownika nie pojawia się wprawdzie realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym), ale
    ponieważ znaczenie dochodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest szersze, zaoszczędzenie wydatków musi być traktowane na równi z
    przyrostem majątku.
    Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny zauważył, że w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie
    zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy - po
    stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem
    dochodowym.
    Odnosząc się natomiast do trzeciego warunku, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że
    przychód powstaje, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość
    pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę. Mając powyższe na uwadze Trybunał
    Konstytucyjny zauważył, że w sytuacji gdy otrzymane przez pracownika nieodpłatne
    świadczenie stanowi świadczenie pracodawcy, na które pracownik wyraził zgodę, które
    zostało spełnione w jego interesie i oznacza realne przysporzenie mu korzyści, problem
    ustalenia podstawy opodatkowania w zasadzie ulega rozwiązaniu.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wyjaśnić, że pierwszy
    warunek został spełniony, bowiem skorzystanie z oferowanych przez Spółkę prac
    naprawczych zależeć będzie od woli nabywcy lokalu mieszkalnego.
    Odnosząc się do drugiego warunku Trybunału Konstytucyjnego – otrzymane przez
    nabywcę lokalu mieszkalnego świadczenie w postaci wykonania prac naprawczych
    stanowi dla niego realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny
    w jego majątku.
    Jak wyjaśniono już wcześniej, korzyść ta może wystąpić w dwóch postaciach:
        prowadzi do powiększenia aktywów, co jest zwykłym skutkiem wypłaty pieniędzy,
        albo do zaoszczędzenia wydatków, co może być następstwem świadczenia
        rzeczowego lub w formie usługi.
    Taka też sytuacja ma miejsce w przedmiotowym przypadku – nabywca lokalu
    mieszkalnego uzyskuje dochód w postaci zaoszczędzenia wydatków, które poniósłby,
    gdyby nie otrzymał nieodpłatnego świadczenia (tu: wykonania prac naprawczych) od
    Spółki.
    Istotne znaczenie ma trzeci warunek opisany w wyroku Trybunału Konstytucyjnego. W
    ww. wyroku Trybunał orzekł, że aby nieodpłatne świadczenie stanowiło przychód
    podatkowy, powinna być to korzyść przypisana konkretnej osobie (indywidualnemu
    nabywcy lokalu mieszkalnego), w ustalonej dla niej indywidualnie wysokości. Tym samym,
    nie można mówić o przychodzie podatkowym, w sytuacji gdy przypisana wartość
    świadczenia byłaby jedynie wartością statystyczną, a nie odzwierciedlałyby rzeczywistej
    korzyści odniesionej przez daną osobę.
    W przedmiotowej sprawie Spółka jest w stanie zindywidualizować świadczenia – może
    bowiem jednoznacznie określić, kto korzystał z prac naprawczych oferowanych przez
    Spółkę. W sytuacji gdy Spółka nie ma możliwości ustalenia wartości świadczenia
    przypadającego na konkretnego nabywcę lokalu mieszkalnego, nie sposób uznać, że
    nabywca ten uzyskuje przychód podlegający opodatkowaniu.
    Zatem, z uwagi, że zostaną spełnione wszystkie przesłanki wynikające z powołanego
    wyroku Trybunału Konstytucyjnego, przeprowadzenie praw naprawczych w lokalu
    mieszkalnym będzie stanowić po stronie nabywcy lokalu przychód.

    Wobec powyższego w przypadku, gdy Spółka przeprowadzi prace naprawcze, po stronie
    nabywców powstanie przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Nabywcy uzyskają
    przysporzenie w postaci wymiernego zaoszczędzenia wydatku, tj. przeprowadzenia prac
    naprawczych. Dojdzie w tym przypadku do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden
    podmiot (Spółka) dokona określonego świadczenia, natomiast drugi (nabywca) to
    świadczenie przyjmuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób stan swojego posiadania.
    W ramach rękojmi Spółka nie jest zobowiązana do zapewnienia ww. świadczeń, a jedynie
    do usunięcia usterek i wad.
    Tym samym, w sytuacji mającej miejsce w niniejszej sprawie, tj. w przypadku
    przeprowadzenia prac naprawczych na rzecz nabywców, niewątpliwie z tego tytułu po
    stronie nabywców powstaje przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Do wypłaty Rekompensaty i Odszkodowań nie ma zastosowania wyrok Trybunału
    Konstytucyjnego. Jak wcześniej wyjaśniono nie ma on zastosowania do wypłaconych do
    środków pieniężnych.
    Zatem wypłata Rekompensaty i Odszkodowań stanowi przychód nabywcy z innych źródeł,
    o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, przeprowadzenie prac naprawczych w lokalu mieszkalnym, wypłaty Nabywcy
    Rekompensaty o równowartości naprawy zidentyfikowanych w lokalu mieszkalnym wad,
    wypłata Nabywcy Odszkodowania za lokal zastępczy, wypłata Nabywcy Odszkodowania za
    miejsce magazynowe stanowi dla nabywców przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mają Państwa obowiązek
    sporządzenia i wysłania do podatnika i urzędu skarbowego właściwego ze względu na
    miejsce zamieszkania podatnika informacji PIT-11. Nie występują Państwo w roli płatnika,
    tj. nie ciąży na Państwu obowiązek obliczenia, poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek
    dochodowy.
    Wskazany przez Państwa art. 42 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    ma zastosowania w sprawie.
    Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.