Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.213.2025.3.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Zwolnienie dotacji przedmiotowych i dotacji na zakup środków
trwałych otrzymywanych od Gminy na rzecz Zakładu
Budżetowego
Słowa kluczowe: budżet-zakład budżetowy
dopłata
dotacja
gmina
korekta-korekta zeznania
koszt-koszty uzyskania przychodów
przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy
przychód
zakład-zakład komunalny
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dotacje,
subwencje, dopłaty-Dotacje otrzymane z budżetu
państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dotacje,
subwencje, dopłaty-Dotacje, subwencje, dopłaty i inne
1

nieodpłatne świadczenia związane z otrzymaniem,
zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie
środków trwałych lub wartości niematerialnych i
prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 21
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 47

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo 19 maja 2025 r. i 16 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwania. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca funkcjonuje w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o
    finansach publicznych (dalej: „ustawa o finansach publicznych”) i ustawy z dnia 20 grudnia
    1996 r. o gospodarce komunalnej. Jego działalność reguluje również ustawa z 7 czerwca
    2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (dalej:
    „ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków”) wraz z
    aktami wykonawczymi do tej ustawy.
    Zakład został powołany do realizacji zadań własnych Gminy (...).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o finansach publicznych Zakład odpłatnie wykonuje
    zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych. Podstawą
    gospodarki finansowej Wnioskodawcy jest roczny plan finansowy obejmujący przychody,
    w tym dotacje z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, koszty i inne obciążenia,
    stan środków obrotowych, stan należności i zobowiązań na początek i koniec okresu oraz
    rozliczenia z budżetem jednostki samorządu terytorialnego.
    Zdarzenie przyszłe I:
    Stosownie do art. 15 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, Zakład jako samorządowy
    zakład budżetowy może otrzymywać z budżetu Gminy:
    1) dotacje przedmiotowe;
    2) dotacje celowe na zadania bieżące finansowane z udziałem środków, o których mowa w
      art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3;
    3) dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji.
    Ponadto, w zakresie określonym w odrębnych ustawach Zakład może otrzymywać dotację
    podmiotową.
    W drodze Uchwały Nr (...) Rady Gminy (...) z dnia (...) w sprawie stawek dotacji
    przedmiotowych do usług komunalnych dla Zakładu, ustalone zostały wysokości dopłat
                            3  3dla wybranych grup odbiorców usług za 1 m wody i 1 m ścieków, które Gmina
    przekazuje Zakładowi.
    Dopłaty te są przyznawane na podstawie art. 24 ust. 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu
    w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, zgodnie z którym Rada Gminy może podjąć

    uchwałę o przekazaniu przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu dopłat dla jednej,
    wybranych lub wszystkich taryfowych grup odbiorców usług.
    Oprócz ww. dotacji zdarza się, że Zakład otrzymuje dotację celową na realizację wydatków
    majątkowych zakup środków trwałych.
    Dotychczas, Wnioskodawca kwalifikował i ujmował w swoim planie finansowym
    przekazywane mu dopłaty jako dotacje przedmiotowe otrzymane z budżetu Gminy,
    stanowiące poza przychodami własnymi jedno z podstawowych źródeł finansowania
    działalności Zakładu.
    W ocenie Zakładu otrzymywane dopłaty spełniają bowiem definicję dotacji, wskazaną w
    art. 126 ustawy o finansach publicznych. Przepis ten określa, iż dotacje to podlegające
    szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek
    samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na
    podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na
    finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.
    Ponadto, Wnioskodawca w tym zakresie kierował się wskazanymi w ww. art. 15 ust. 3
    ustawy o finansach publicznych źródłami finansowania, jakie może on otrzymać z budżetu
    Gminy. Przepis ten nie wskazuje na możliwość otrzymywania innych niż dotacje
    przedmiotowe, celowe czy podmiotowe kwot z budżetu Gminy.
    Kwoty otrzymywanych dopłat Zakład traktuje zatem jako dotacje również dla celów CIT i
    stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 21 i 47 ustawy o CIT, uznaje je za przychody zwolnione z
    opodatkowania CIT.
    Jednocześnie Zakład, stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT w związku z art. 15
    ust. 2 i 2a ustawy o CIT, wyłącza proporcjonalnie z kosztów uzyskania przychodów wydatki
    pokrywane z otrzymanych kwot dopłat, kwalifikowanych przez Wnioskodawcę jako
    dotacje przedmiotowe.
    Z uwagi na powzięte wątpliwości w zakresie zasadności traktowania otrzymywanych od
    Gminy dopłat jako dotacji na gruncie CIT, w drodze wniosku Zakład wnosi o
    potwierdzenie, czy praktykowany przez niego sposób rozliczenia otrzymywanych dopłat
    jako zwolnionych z CIT i wydatków finansowanych z tych dopłat jako wyłączonych z
    kosztów uzyskania przychodu jest właściwy na gruncie przepisów ustawy o CIT.
    Zdarzenie przyszłe II:
    Gmina przekazuje dla Zakładu zakupiony środek trwały tj. samochód ciężarowy czy ciągnik
    rolniczy na podstawie dokumentu PT. Zakład użytkuje pojazd, ponosi koszty związane z
    amortyzacją tego środka trwałego oraz koszty eksploatacyjne.
    Zdarzenie przyszłe III:
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca rozlicza się z Gminą , która jest
    czynnym podatnikiem VAT. Zakład co miesiąc składa deklaracje VAT cząstkowe do Gminy.
    W zależności czy w wyniku rozliczenia z tytułu podatku VAT kwota podatku należnego jest
    większa nad naliczonym, to Zakład dokonuje płatności podatku VAT na rachunek bankowy
    Gminy, a jeśli z rozliczenia wynika kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, to
    Gmina zwraca dla Zakładu z tego tytułu środki finansowe, po otrzymaniu zwrotu podatku
    VAT z Urzędu Skarbowego.
    Zakład wykonuje zarówno czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług (dalej: „VAT”), jak również czynności opodatkowane podatkiem VAT. Nie
    wykonuje czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    W odniesieniu do zakupów mających związek wyłącznie ze sprzedażą niedającą prawa do
    odliczenia podatku VAT naliczonego, Zakład nie dokonuje odliczenia podatku VAT

    naliczonego. W odniesieniu do zakupów mających związek wyłącznie ze sprzedażą
    opodatkowaną dającą prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, Zakład dokonuje
    odliczenia podatku VAT naliczonego zgodnie z zasadami ogólnymi.
    Natomiast w odniesieniu do pozostałych zakupów, tj. zakupów, których nie można
    jednoznacznie przyporządkować wyłącznie do jednego rodzaju sprzedaży, Zakład
    dokonuje odliczenia podatku VAT naliczonego z zastosowaniem proporcji, o której mowa
    w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. W trakcie roku odliczenie dokonywane jest z
    zastosowaniem tzw. proporcji wstępnej.
    Po zakończeniu roku podatkowego, za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego
    po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty zgodnie z art. 91 ustawy o VAT,
    Wnioskodawca dokonuje korekty podatku naliczonego z uwzględnieniem proporcji
    obliczonej dla zakończonego roku podatkowego (tzw. proporcja ostateczna).
    Przykładowo, po zakończeniu 2023 r., w deklaracji za styczeń 2024 r. dokonano rocznej
    korekty VAT w oparciu o tzw. proporcję ostateczną powodującej zmniejszenie kwoty
    podatku naliczonego podlegającego odliczeniu zgodnie z przepisami ustawy o VAT.
    Roczną korektę VAT za 2023 r. wykazano w deklaracji VAT złożonej za pierwszy okres
    rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonywana jest
    korekta, tj. w deklaracji VAT za styczeń 2024 r. złożonej w lutym 2024 r.
    Dla celów rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) skutki
    rocznej korekty VAT odnoszone są do roku, w którym została złożona deklaracja VAT, w
    której dokonywana jest korekta roczna podatku naliczonego. Dla przykładu, dla celów
    rozliczenia CIT skutki rocznej korekty VAT za 2023 r. odnoszone są do kosztów
    podatkowych roku 2024 (ujęte w lutym 2024 r.).
    W związku z faktem, że Zakład dokonał weryfikacji stosowanej metody kalkulacji proporcji
    VAT oraz kwot wykazanych w złożonych deklaracjach VAT za poprzednie lata, planuje on
    dokonanie korekty deklaracji VAT za lata (tj. ...), w których poziom proporcji ostatecznej
    został wskazany w nieodpowiedniej wysokości.
    W uzupełnieniu wniosku z 16 lipca 2025 r., na pytanie organu: „Czy w zdarzeniu przyszłym
    oznaczonym we wniosku jako "zdarzenie przyszłe II" zostanie Państwu przekazany
    nieodpłatnie środek trwały do używania, czy też nabędą Państwo prawo własności tego
    środka, a jeśli tak, to czy ujmą go Państwo w ewidencji środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych” wskazali Państwo, że oznaczony we wniosku jako „zdarzenie
    przyszłe II”, środek trwały zostanie przekazany nieodpłatnie dla Zakładu i zostanie ujęty w
    ewidencji środków trwałych.
    Pytania
    1. Czy dotacje przedmiotowe i dotacje na zakup środków trwałych, otrzymywane od
      Gminy korzystają ze zwolnienia z opodatkowania CIT?
    2. Czy wydatki pokrywane z otrzymywanych dotacji Zakład powinien wyłączać z kosztów
      uzyskania przychodów?
    3. Czy środki finansowe otrzymane przez samorządowy zakład budżetowy z budżetu
      jednostki samorządu terytorialnego wynikające z rozliczenia podatku od towarów i
      usług związanego z tym zakładem w świetle przepisów ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych zalicza się do przychodów?
    4. Czy zgodnie z przepisami ustawy o CIT, okresem właściwym dla ujęcia przez
      Wnioskodawcę przychodu podatkowego albo odpowiednio kosztu uzyskania
      przychodu z tytułu dokonania korekty podatku naliczonego, jest moment złożenia
      korekty deklaracji VAT?

    5. Czy nieodpłatne przekazanie środków trwałych na rzecz Wnioskodawcy na majątek i do
      eksploatacji będzie stanowiło przychód Zakładu, który podlega opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób prawnych, a koszty amortyzacji nie będą stanowiły
      kosztów uzyskania przychodu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    Ad 1 i 2 (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).
    1. Dotacje otrzymywane od Gminy korzystają ze zwolnienia z opodatkowania CIT.
    2. Wydatki pokrywane z otrzymywanych dotacji Zakład powinien wyłączać z kosztów
      uzyskania przychodów.
    Stosownie do art. 14 pkt 3 ustawy o finansach publicznych zadania własne jednostki
    samorządu terytorialnego w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji,
    usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz
    urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia
    w energię elektryczną i cieplną oraz gaz mogą być wykonywane przez samorządowe
    zakłady budżetowe.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o finansach publicznych samorządowy zakład budżetowy
    odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów
    własnych.
    Jednocześnie, jak określa art. 15 ust. 2 ustawy o finansach publicznych, podstawą
    gospodarki finansowej samorządowego zakładu budżetowego jest roczny plan finansowy
    obejmujący przychody, w tym dotacje z budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
    koszty i inne obciążenia, stan środków obrotowych, stan należności i zobowiązań na
    początek i koniec okresu oraz rozliczenia z budżetem jednostki samorządu terytorialnego.
    Stosownie do art. 15 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, samorządowy zakład
    budżetowy może otrzymywać z budżetu jednostki samorządu terytorialnego:
    1) dotacje przedmiotowe;
    2) dotacje celowe na zadania bieżące finansowane z udziałem środków, o których mowa w
      art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3;
    3) dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji.
    Ponadto, w zakresie określonym w odrębnych ustawach samorządowy zakład budżetowy
    może otrzymywać dotację podmiotową.
    W myśl art. 126 ustawy o finansach publicznych dotacje są to podlegające szczególnym
    zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu
    terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie
    niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub
    dofinansowanie realizacji zadań publicznych.
    Stosownie do art. 130 ust. 1 ustawy o finansach publicznych dotacje przedmiotowe to
    środki przeznaczone na dopłaty do określonych rodzajów wyrobów lub usług,
    kalkulowane według stawek jednostkowych.
    Ponadto jak wynika z art. 219 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, z budżetu jednostki
    samorządu terytorialnego mogą być udzielane dotacje przedmiotowe dla samorządowych
    zakładów budżetowych, kalkulowane według stawek jednostkowych.
    Jak bowiem wskazano powyżej, tryb finansowania samorządowych zakładów
    budżetowych został jednoznacznie określony w przepisach ustawy o finansach
    publicznych. Oznacza to, iż poza dotacjami Zakład, jako samorządowy zakład budżetowy
    nie może otrzymywać innych środków finansowych od Gminy na potrzeby realizacji zadań
    własnych Gminy.

    Odnosząc powyższe do wskazanej w art. 126 ustawy o finansach publicznych definicji
    dotacji jako środków z budżetu jednostek samorządu terytorialnego przeznaczonych na
    podstawie tej ustawy lub odrębnych ustaw na finansowanie lub dofinansowanie realizacji
    zadań publicznych, w ocenie Zakładu zasadne jest uznanie, iż otrzymywane dotacje
    korzystają ze zwolnienia z opodatkowania.
    Otrzymywane dotacje są bowiem stricte związane z realizacją przez Zakład zadań
    własnych Gminy w zakresie zbiorowego dostarczania wody oraz odbioru ścieków
    komunalnych. Są to zatem środki przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań
    publicznych i nie mogą być wydatkowane przez Zakład w sposób dowolny na inny cel.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz
    art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe.
    Jednocześnie, jak wskazuje art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT wolne od podatku są dotacje
    otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z
    wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w
    odrębnych ustawach.
    Z treści tej regulacji, zdaniem Zakładu wynika, iż ustawodawca zwalnia od podatku
    wszelkie dotacje z budżetu jednostki samorządu terytorialnego z wyjątkiem dopłat do
    oprocentowania kredytów bankowych.
    Wskazane w tym przepisie wyłączenie dotyczące jedynie dopłat do oprocentowania
    kredytów bankowych, w ocenie Zakładu, dodatkowo potwierdza, że wszelkie inne dotacje
    mogą korzystać ze wskazanego zwolnienia, o ile spełniają warunek dotyczący podmiotu, z
    budżetu którego przekazywane są dane środki.
    Zdaniem Zakładu, art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, przewiduje zwolnienie z CIT dla
    wszelkich dotacji otrzymywanych z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu
    terytorialnego, niezależnie od charakteru, rodzaju tych dotacji oraz sposobu ich
    wykorzystania (reguluje to odrębna ustawa).
    Istotne w tym przypadku jest jedynie źródło pochodzenia środków stanowiących dotację.
    Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 28 czerwca
    2023 r. o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.205.2023.1.KK, w której Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) wskazał, iż „Zwolnienie ustanowione w art. 17 ust. 1 pkt
    47 ustawy o CIT, dotyczy wszelkich dotacji udzielanych ze środków budżetu państwa lub
    budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem jednej kategorii - dopłat do
    oprocentowania kredytów bankowych”.
    Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, do kosztów uzyskania przychodów nie
    zalicza się wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów),
    o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52, 53, 54a, 56, 56b-56j i 59.
    Powyższy przepis wskazuje wprost, iż wydatki sfinansowane środkami, o których mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów.
    Jednocześnie, jak wskazuje art. 15 ust. 2 ustawy CIT, jeżeli podatnik ponosi koszty
    uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku
    dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów,
    koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym
    przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje
    się odpowiednio.
    Ponadto art. 15 ust. 2a ustawy o CIT określa, iż zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się
    również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z

    których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest
    zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się
    odpowiednio.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Zakładu, zasadne jest dokonywanie stosownego
    wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków pokrywanych z otrzymanych kwot
    dotacji.
    W przypadku bowiem uznania otrzymywanych dotacji za przychód zwolniony z
    opodatkowania na podstawie np. art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, wydatki i koszty
    sfinansowane z tego źródła nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 4 maja
    2021 r. o sygn. 0111-KDIB1-2.4010.97.2021.1.ANK, w której Dyrektor KIS wskazał „Mając
    na uwadze treść zacytowanych przepisów, skoro otrzymana przez Wnioskodawcę Dotacja
    jest zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na
    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT to Wnioskodawca nie może zaliczyć do
    kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z tej Dotacji”.
    Podobne stanowisko zostało również wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 21
    lipca 2023 r. o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.221.2023.1.BJ, w której Dyrektor KIS wskazał
    „Zatem zgodzić należy się z Państwem, że skoro otrzymane dofinansowanie korzysta ze
    zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT, to koszty (wydatki)
    sfinansowane z dotacji powinny zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów w
    myśl art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy”.
    Ad 3 i 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy środki finansowe otrzymane przez samorządowy zakład
    budżetowy z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wynikające z rozliczenia
    podatku od towarów i usług związanego z tym zakładem w świetle przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych nie zalicza się do przychodów.
    Zwrot różnicy podatku wynikającej ze scentralizowanej deklaracji VAT będzie dokonywany
    przez urząd skarbowy na rachunek jednostki samorządu terytorialnego. Natomiast
    jednostka samorządu terytorialnego będzie następnie decydować według swojego
    uznania o przekazaniu tej nadwyżki do zakładu budżetowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, za moment powstania przychodu podatkowego lub
    odpowiednio kosztu uzyskania przychodu z tytułu rocznej korekty podatku naliczonego,
    dokonanej zgodnie z art. 91 ustawy o VAT, należy uznać moment złożenia korekty
    deklaracji VAT.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4g ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz
    art. 14, jest w szczególności kwota podatku od towarów i usług:
    a) nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m, lub
    b) dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami
      niematerialnymi i prawnymi, o których mowa w lit. a
    – w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zwiększenie podatku odliczonego
    zgodnie z przepisami ustawy o VAT.
    Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. c ustawy o CIT, kosztem uzyskania
    przychodów jest kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości
    początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających
    amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m, lub dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących
    środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej
    amortyzacji – w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku
    odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o VAT.

    U podatnika CIT, który w ciągu roku odlicza podatek naliczony za pomocą proporcji
    wstępnej, kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu zaliczana jest
    odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów lub zwiększa wartość początkową środka
    trwałego/wartości niematerialnej i prawnej.
    Skutki rocznej korekty podatku naliczonego powinny więc zostać odpowiednio
    uwzględnione w przychodach podatkowych lub kosztach uzyskania przychodu, w oparciu
    o zasady wynikające z art. 12 ust. 1 pkt 4g ustawy o CIT oraz art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. c
    ustawy o CIT.
    Z przepisów tych wynika, że kwota rocznej korekty VAT stanowi przychód podatkowy bądź
    koszt uzyskania przychodów w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej
    zwiększenie podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o VAT (korekta
    zwiększająca) bądź w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie
    podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o VAT (korekta zmniejszająca).
    Powołane powyżej przepisy odwołują się do przepisów ustawy o VAT, tj. w szczególności
    do art. 91 ust. 1 tej ustawy, na podstawie którego po zakończeniu roku, w którym
    podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać
    korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c -10g, z
    uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub
    10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku
    podatkowego.
    Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy o VAT, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w
    deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po
    roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności
    gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Wskazane powyżej przepisy ustawy o VAT pozwalają podatnikowi na zaliczenie wartości
    VAT do przychodów/kosztów uzyskania przychodów, w tej części w jakiej dokonano
    korekty zmniejszającej lub zwiększającej odliczony podatek. Jednocześnie, powołane
    przepisy nie regulują momentu uzyskania przychodu podatkowego bądź potrącenia
    kosztu uzyskania przychodu w związku z dokonaną roczną korektą podatku odliczonego.
    Należy jednak zwrócić uwagę, że możliwość zaliczenia wartości VAT do przychodów
    /kosztów uzyskania przychodów, w tej części w jakiej dokonano korekty zmniejszającej lub
    zwiększającej odliczony podatek, podatnik otrzymuje dopiero w dacie kiedy została
    złożona deklaracja uwzględniająca roczną korektę podatku naliczonego. Dopiero bowiem
    faktyczne skorygowanie wartości rocznej korekty podatku naliczonego odliczonego
    zgodnie z art. 91 ustawy VAT (z zastosowaniem proporcji ostatecznej), skutkuje
    powstaniem przychodu lub odpowiednio kosztu w CIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, moment powstania przychodu podatkowego lub potrącenia
    kosztu uzyskania przychodu powinien w analizowanym przypadku zostać określony
    zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4g lub art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. c ustawy o CIT. Oba wskazane
    powyżej przepisy odwołują się do przepisów ustawy o VAT, a konkretnie do art. 91 tej
    ustawy, na podstawie którego podatnicy dokonują korekty podatku naliczonego
    obliczonego w oparciu o współczynnik sprzedaży. Przepisy zezwalają podatnikowi na
    zaliczenie wartości VAT do przychodów/kosztów uzyskania przychodów, w tej części w
    jakiej dokonano korekty zmniejszającej lub zwiększającej odliczony podatek.
    W analizowanym przypadku, w ocenie Wnioskodawcy, nie znajdą zastosowania ogólne
    zasady dokonywania korekt w CIT wskazane w art. 12 ust. 3j oraz w art. 15 ust. 4i ustawy o
    CIT.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, za moment powstania przychodu podatkowego lub
    odpowiednio kosztu uzyskania przychodu z tytułu rocznej korekty podatku odliczonego
    dokonanej zgodnie z art. 91 ustawy o VAT, należy uznać moment złożenia deklaracji VAT

    /korekty deklaracji VAT, w której Spółka dokonała rozliczenia korekty rocznej podatku
    naliczonego.
    Dla przykładu, jeżeli Spółka w sierpniu 2024 r. dokonałaby korekty deklaracji, w której
    zostałaby rozliczona korekta roczna podatku naliczonego odliczonego w 2019 r., tj.
    korekty deklaracji za styczeń 2020 r., zwiększającej kwotę podatku odliczonego zgodnie z
    przepisami ustawy o VAT (korekta zwiększająca) lub też korekty powodującej zmniejszenie
    podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o VAT (korekta zmniejszająca), dla
    celów rozliczenia CIT, korekta ta powinna zostać ujęta w sierpniu 2024 r. (tj. w miesiącu
    złożenia korekty deklaracji VAT, w której Spółka dokonała rozliczenia korekty rocznej).
    Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w znanych Wnioskodawcy interpretacjach
    indywidualnych, np. w interpretacji indywidualnej z 19 stycznia 2022 r. wydanej przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.509.2021.2.AR) oraz w
    interpretacji indywidualnej z 5 maja 2016 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie (sygn. IPPB6/4510-159/16-2/AK).
    Ad 5.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych należy uznać, iż nieodpłatne przekazanie
    środków trwałych do eksploatacji Zakładu – stanowi dla niego przychód. Jednocześnie, jak
    wskazuje art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT wolne od podatku są dotacje otrzymane z
    budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do
    oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.
    Wartość otrzymanych środków trwałych stanowić będzie dla Zakładu przychód z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych, a odpisy amortyzacyjne nie będą stanowiły kosztów uzyskania
    przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) nie zawiera definicji przychodu
    podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1
    przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT można więc stwierdzić, że co do zasady,
    przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego
    aktywa. Przy czym sformułowanie „otrzymane” oznacza, że pieniądze, wartości pieniężne i
    inne świadczenia muszą wpłynąć na rachunek bankowy podatnika, bądź faktycznie
    podatnik otrzymał je w inny sposób (np. zapłata gotówką, nabycie prawa). Przychód
    powstaje zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje przy tym wyjątki od
    powyższej reguły. Dotyczą one m.in.:

    - przychodów z działalności gospodarczej (art. 12 ust. 3 ustawy o CIT);
    - przypadków, w których przysporzenia otrzymywane przez podatnika nie stanowią jego
      przychodów podatkowych (art. 12 ust. 4 ustawy o CIT).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Nie wszystkie przychody rozpoznawane przez podatnika wpływają na podstawę
    opodatkowania. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
      Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
      opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie
      podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
    W art. 17 ww. ustawy o CIT wymienione są dochody, które na mocy tego przepisu
    korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z
      zastrzeżeniem pkt 14a, otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków
      związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie
      środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się
      odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT:
      Wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów
      bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.
    W tym miejscu zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych nie definiują pojęcia „dotacja”. Brak ustawowej definicji pojęcia „dotacja” nie
    uprawnia jednak do dowolnego określenia jego zakresu znaczeniowego.
    Mając powyższe na względzie, uprawnionym jest odwołanie się do ustawy z dnia 27
    sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm., dalej: „u.f.
    p.”) w zakresie rozumienia sformułowania „dotacja” zawartego w przepisach podatkowych.
    Stosownie do art. 126 u.f.p.:
      Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu
      państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych
      funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw
      lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań
      publicznych.
    Rozwinięcie definicji dotacji jest zawarte w art. 127, 130, 131, 218, 219 i 220 u.f.p.
    Zgodnie natomiast z art. 127 ust. 1 pkt 1 u.f.p.:
      Dotacje celowe są to środki przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie
      a) zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom
        samorządu terytorialnego ustawami,

      b) ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad
        kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu
        terytorialnego,
      c) bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego,
      d) zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b,
      e) zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym,
      f) kosztów realizacji inwestycji;
    W myśl art. 127 ust. 2 u.f.p.:
      Dotacjami celowymi są także środki przeznaczone na:
      1) realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art.
        5 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 pkt 6, wydatkowane przez podmioty realizujące te programy,
        inne niż państwowe jednostki budżetowe;
      2) realizację projektów pomocy technicznej finansowanych z udziałem środków
        europejskich i środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b;
      3) finansowanie lub dofinansowanie zadań realizowanych przez jednostki
        samorządu terytorialnego oraz inne podmioty, ze środków przekazywanych przez
        jednostki, o których mowa w art. 9 pkt 5, 7 i 14;
      4) realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art.
        5 ust. 3 pkt 5;
      5) współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków
        europejskich;
      6) wyprzedzające finansowanie Wspólnej Polityki Rolnej, o którym mowa w
        odrębnych przepisach, w części podlegającej refundacji ze środków Unii
        Europejskiej.
    Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo samorządowym zakładem budżetowym Gminy
    powołanym do realizacji zadań własnych Gminy – (...). Zlecone przez Gminę zadania
    wykonują Państwo odpłatnie, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów
    własnych. Uchwałą Rady Gminy ustalone zostały wysokości dopłat dla wybranych grup
                3  3odbiorców usług za 1 m wody i 1 m ścieków, które Gmina przekazuje Państwu. Dopłaty
    są przyznawane na podstawie art. 24 ust. 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i
    zbiorowym odprowadzaniu ścieków.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy dotacje przedmiotowe i dotacje na zakup
    środków trwałych, otrzymywane od Gminy korzystają ze zwolnienia z opodatkowania CIT
    oraz czy wydatki pokrywane z otrzymywanych dotacji powinni Państwo wyłączać z
    kosztów uzyskania przychodów.
    Z wniosku wynika również, że oczekują Państwo potwierdzenia, czy właściwe jest
    rozliczenie otrzymywanych dopłat jako zwolnionych z CIT, a wydatków sfinansowanych z
    tych dopłat jako wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów.
    Według art. 24 ust. 6 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i
    zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 757 ze zm.):
      Rada gminy może podjąć uchwałę o dopłacie dla jednej, wybranych lub wszystkich
      taryfowych grup odbiorców usług. Dopłatę gmina przekazuje przedsiębiorstwu
      wodociągowo-kanalizacyjnemu.
    Przekazane dopłaty pozwalają na ochronę mieszkańców gmin przed skutkami wyższych
    cen za pobór wody i odprowadzania ścieków. Środki otrzymane gmin mają na celu
    obniżenie ceny usług świadczonych na rzecz mieszkańców, do zapłacenia której
    ostatecznie będą zobowiązani mieszkańcy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że otrzymane przez Państwa
    dopłaty do wody i ścieków nie mogą być utożsamiane z dotacją otrzymaną z budżetu
    jednostki samorządu terytorialnego, gdyż dopłaty te mają na celu ochronę mieszkańców

    Gminy przed skutkami wyższych cen za pobór wody i odprowadzania ścieków i nie
    stanowią formy dotowania działalności przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego;
    można powiedzieć, że wyrównują przychód, który i tak by Państwo otrzymali.
    Tym samym otrzymane przez Państwa od Gminy przysporzenia, o definitywnym
    charakterze stanowiące dopłaty do ceny wody i ścieków nie mogą podlegać zwolnieniu od
    opodatkowania jako dotacje z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, co skutkuje
    obowiązkiem ich zaliczenia do przychodów podatkowych podlegających opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 1 w części dotyczącej dopłat dla
    wybranych grup odbiorców – należało uznać za nieprawidłowe.
    Natomiast dotacje przedmiotowe i dotacje na zakup środków trwałych będą korzystały ze
    zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie odpowiednio art. 17
    ust. 1 pkt 47 i pkt 21 ustawy o CIT. W tym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.
    Rozpatrując kwestię podatkowych kosztów uzyskania przychodów wskazać należy, że
    stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania
      przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w stosownych przepisach ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodów.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT:

      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio
      sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a,
      23, 24, 42, 47, 48, 52, 53, 54a, 56, 56b-56m i 59.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad
      określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada
      poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych
      środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy
      opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w
      jakiejkolwiek formie.
    Mając na uwadze, że dopłaty do cen wody i ścieków nie korzystają ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT – są przychodem
    podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zatem koszty
    sfinansowane z ww. dopłat nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 w części dotyczącej możliwości
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych dopłatami –
    należało uznać za nieprawidłowe.
    Natomiast w odniesieniu do wydatków sfinansowanych z dotacji przedmiotowych wskazać
    należy, że nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1
    pkt 58 ustawy o CIT. Z kolei sfinansowanie z dotacji celowej zakupu środka trwałego
    sprawi, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT, odpisy amortyzacyjne dokonywane
    od wartości początkowej tego środka nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów
    w części w jakiej zakup został sfinansowany dotacją.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 w części dotyczącej braku możliwości
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych ze środków
    pochodzących z dotacji przedmiotowej i dotacji na zakup środka trwałego – należało uznać
    za prawidłowe.
    Jak wynika powołanego wyżej art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, o zaliczeniu danego
    przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny
    charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa
    ono aktywa tej osoby prawnej. Powyższe oznacza, że co do zasady przysporzenie
    majątkowe uznaje się za przychód podatkowy w dacie jego faktycznego uzyskania, a więc
    na zasadzie kasowej. Wyjątek od tej reguły stanowią przychody związane z działalnością
    gospodarczą, które dla celów podatku dochodowego od osób prawnych rozpoznawane są
    na zasadzie memoriałowej, tj. są przychodem podatkowym w dacie, w której stały się
    należne, niezależnie od tego, czy podatnik faktycznie je otrzymał.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z opodatkowania pewne rodzaje przychodów ujęte w
    art. 12 ust. 4 ustawy o CIT. I tak w świetle art. 12 ust. 4 pkt 9a ustawy o CIT:
      Do przychodów nie zalicza się: środków finansowych otrzymanych przez
      samorządowy zakład budżetowy z budżetu jednostki samorządu terytorialnego
      wynikających z rozliczenia podatku od towarów i usług związanego z tym zakładem.
    Zatem środki finansowe otrzymane przez samorządowy zakład budżetowy z budżetu
    jednostki samorządu terytorialnego wynikające z rozliczenia podatku od towarów i usług
    związanego z tym zakładem w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych nie zalicza się do przychodów.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 3 – należało uznać za prawidłowe.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 4g ustawy o CIT:

      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności kwota
      podatku od towarów i usług:
      a) nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m,
        lub
      b) dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami
        niematerialnymi i prawnymi, o których mowa w lit. a
      - w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zwiększenie podatku
      odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. c ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że
      jest kosztem uzyskania przychodów kwota podatku od towarów i usług,
      nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a-16m, lub
      dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami
      niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji - w tej części, w jakiej
      dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z
      przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”.):
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy o VAT:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie przewidują żadnego
    szczególnego momentu powstania przychodu będącego wynikiem dokonanej przez
    podatnika rocznej korekty powodującej zwiększenie podatku odliczonego zgodnie z
    przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem za datę powstania przychodu z
    ww. tytułu należy uznać dzień złożenia deklaracji VAT, w której podatnik dokonał
    rozliczenia przedmiotowej korekty rocznej podatku naliczonego.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie przewidują również
    szczególnego momentu zaliczenia do kosztów podatkowych dokonanej rocznej korekty
    podatku naliczonego w przypadku zmniejszenia kwoty odliczonego VAT. W związku z tym,
    konieczne jest zastosowanie w omawianej sprawie ogólnych warunków potrącalności
    kosztów podatkowych. Ustawodawca zróżnicował zasady potrącalności kosztów w
    zależności od tego czy stanowią one koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z
    przychodami.
    Przez koszty bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których
    poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztami zaś
    innymi niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są wszelkie inne koszty, w tym
    koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika związane z jego funkcjonowaniem. W
    stosunku do tego rodzaju kosztów doszukiwanie się ich bezpośredniości w relacji z
    przychodami nie wchodzi w rachubę. Takie bowiem koszty, chociaż niewątpliwie związane
    z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi
    przychodami.

    W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Według art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.
    Koszt uzyskania przychodu wynikający z dokonania rocznej korekty powodującej
    zmniejszenie podatku odliczonego stanowi koszt pośredni, który winien być potrącony
    zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, w dacie jego poniesienia. Dniem poniesienia ww.
    kosztu jest natomiast – zgodnie z przytoczonym wyżej art. 15 ust. 4e ustawy o CIT – dzień,
    na który ujęto koszt w księgach rachunkowych, którym może być dzień złożenia deklaracji
    VAT za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
    dokonana zostaje korekta.
    Za moment powstania przychodu podatkowego lub odpowiednio kosztu uzyskania
    przychodu z tytułu rocznej korekty podatku naliczonego, odliczonego zgodnie z art. 91
    ustawy o VAT, należy uznać moment złożenia deklaracji podatkowej w podatku od
    towarów i usług, za pierwszy okres rozliczeniowy następujący po zakończeniu roku,
    którego korekta dotyczy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 4 – należało uznać za prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie
    środków trwałych na Państwa rzecz na majątek i do eksploatacji będzie stanowiło Państwa
    przychód, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, a
    koszty amortyzacji nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodu.
    Jak wskazano wyżej, ustawa o CIT nie zawiera ogólnej definicji przychodu. Otwarty katalog
    przysporzeń majątkowych, stanowiących przychody podatkowe zawiera art. 12 ust. 1 tej
    ustawy. Wśród rodzajów przychodów ustawodawca wyszczególnił m.in. przychód z tytułu
    rzeczy otrzymanych nieodpłatnie.
    I tak, stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
      wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
      świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
      samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
      ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
      publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich
      związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
      w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Z wniosku wynika, że funkcjonują Państwo w oparciu o przepisy ustawy o finansach
    publicznych, ustawy o gospodarce komunalnej, jak również ustawy o zbiorowym
    zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Zostali Państwo powołani do
    realizacji zadań własnych Gminy przede wszystkim w zakresie zbiorowego dostarczania
    wody i odprowadzania ścieków komunalnych na terenie Gminy. Gmina przekazuje dla
    Państwa zakupiony środek trwały na podstawie dokumentu PT. Państwo użytkują środek
    trwały, ponoszą koszty związane z amortyzacją tego środka trwałego oraz koszty

    eksploatacyjne. Oznaczony we wniosku jako „zdarzenie przyszłe II”, środek trwały zostanie
    przekazany nieodpłatnie dla Państwa i zostanie ujęty w ewidencji środków trwałych.
    Dokument PT oznacza Protokół przekazania – przejęcia środka trwałego. Jest
    dokumentem wystawianym przez jednostkę przekazującą środek trwały jednostce
    przejmującej. Dokument PT stosuje się m.in. w przypadku nieodpłatnego przekazania
    (przejęcia) środka trwałego innej jednostce.
    Jak wprost wynika z powołanego wyżej art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, wartość
    nieodpłatnie otrzymanych rzeczy (w tym środka trwałego) stanowi przychód.
    Odnosząc się z kolei do tej części Państwa stanowiska, z której wynika, że wartość
    otrzymanych środków trwałych będzie stanowić przychód, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 47 ustawy o CIT wskazać należy, że zgodnie z tym przepisem:
      Wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów
      bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.
    Z kolei, jak już wskazano w uzasadnieniu do pytania 1, dotacje są to podlegające
    szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek
    samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na
    podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na
    finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych (art. 126 u.f.p. ).
    Z ww. przepisu można m.in. wywnioskować, że dotacja jest pomocą finansową w postaci
    środków pieniężnych. Tym samym otrzymanie nieodpłatne środka trwałego nie stanowi
    dotacji, zatem nie jest objęte zakresem art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 5 w części dotyczącej ustalenia czy
    nieodpłatne przekazanie środków trwałych na Państwa rzecz na majątek i do eksploatacji
    będzie stanowiło Państwa przychód wolny od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47
    ustawy o CIT – należało uznać za nieprawidłowe.
    Szczególną formą zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących
    środków trwałych są odpisy amortyzacyjne, uregulowane w art. 16a ust. 1 ustawy o CIT,
    zgodnie z którym:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Jednakże aby można było mówić o zastosowaniu amortyzacji, środek trwały musi spełniać
    ogólne warunki konieczne do uznania go za koszt uzyskania przychodów wynikające z art.
    15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Jak wykazano powyżej, rozpatrując kwestię w kontekście brzmienia art. 15 ust. 1 ustawy o
    CIT wskazać należy, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów z wyłączeniem wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. a ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od
      wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      nabytych nieodpłatnie, jeżeli:

      - nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub
      praw, lub
      - dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
      - nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów
      zaniechano poboru podatku.
    Jak wskazano powyżej, nieodpłatne przekazanie środków trwałych na Państwa rzecz na
    majątek i do eksploatacji będzie stanowiło Państwa przychód z tytułu nieodpłatnego
    otrzymania rzeczy. Oznacza to, że nie znajdzie zastosowania powołany wyżej art. 16 ust. 1
    pkt 63 lit. a ustawy o CIT, zatem odpisy amortyzacyjne będą stanowiły koszty uzyskania
    przychodu.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 5 w części dotyczącej ustalenia czy
    koszty amortyzacji nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodu – należało uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.