Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-107/13-4/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-05-08
Teza: Zakres możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego z tytułu zwolnienia z opłat za usługi edukacyjne.
Słowa kluczowe: cudzoziemiec; studenci; usługi-usługi edukacyjne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 05.02.2013 r. (data wpływu 11.02.2013 r.) uzupełnione pismem z dnia 29.04.2013 r. (data nadania 30.04.2013 r., data wpływu 02.05.2013 r.), na wezwanie z dnia 24.04.2013 r. Nr IPPB4/415-107/13-2/MP (data nadania 24.04.2013 r., data odbioru 26.04.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego z tytułu zwolnienia z opłat za usługi edukacyjne – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.02.2013 r. do tut. Organu został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego z tytułu zwolnienia z opłat za usługi edukacyjne.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 24.04.2013 r. Nr IPPB4/415-107/13-2/MP (data nadania 24.04.2013 r., data odbioru 26.04.2013 r.), tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

Pismem z dnia 29.04.2013 r. (data nadania 30.04.2013 r., data wpływu 02.05.2013 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Senat Uniwersytetu, działając w oparciu o art. 99 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r., Nr 164, poz. 1365 ze zm.) przyjął Uchwałę w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne. Uchwała przedstawia w § 2 katalog usług edukacyjnych, za które Wnioskodawca pobiera opłaty. Katalog ten jest tożsamy z katalogiem przyjętym w art. 99 ust. 1 pkt 1-5 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Wyżej powołana Uchwala Senatu przewiduje, iż decyzję w sprawach zwalniania z opłat za usługi edukacyjne podejmuje kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej na wniosek studenta, zawierający udokumentowane uzasadnienie. Podstawowym kryterium zwolnienia w całości lub części z opłat jest, na podstawie ww. Uchwały Senatu, „w szczególności osiągnięcie przez studenta wybitnych wyników w nauce lub jego sytuacja materialna, która w czasie studiów uległa istotnemu pogorszeniu”. Na podstawie ww. przepisów Uchwały m. in. cytowane wyżej kryteria decydują o zwolnieniu studenta w całości lub części z przedmiotowych opłat. Decyzją kierownika podstawowej jednostki student zostaje częściowo, bądź w całości zwolniony z zapłaty za usługi edukacyjne. Wnioskodawca wskazał, iż podstawą zwolnienia jest cyt. we wniosku Uchwała Senatu, wydana na podstawie art. 99 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, który stanowi, że Senat uczelni publicznej określa szczegółowe zasady pobierania opłat za usługi edukacyjne w tym warunki zwalniania w całości lub części z tych opłat studentów lub doktorantów, w szczególności osiągających wybitne wyniki w nauce, a także tych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji materialnej. W związku z tym, że Senat miał obowiązek wydania aktu wykonawczego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że pomoc materialna przyznana jest na podstawie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym.
2.  Na Uniwersytecie w przypadku choroby studenta lub sytuacji rodzinnej, która uniemożliwiała udział w zajęciach oraz w efekcie ich niezaliczenie i powtarzanie - kierownik jednostki zwalnia, w tej sytuacji, z należnych opłat (dotyczy to również innych opłat).
3.  Rektor Uniwersytetu obniża opłatę, o której mowa w § 17 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych (Dz. U. 2006 r. Nr 190, poz. 1406) lub zwalnia z niej całkowicie w przypadku trudnej sytuacji materialnej cudzoziemca lub w przypadku podjęcia przez niego nauki na drugim kierunku studiów lub kształcenia w innej formie na warunkach odpłatności (§ 19 Rozporządzenia). Podstawą obniżenia przedmiotowej opłaty lub zwolnienia z niej całkowicie jest wniosek zainteresowanego. Wnioskodawca wskazał, iż podstawą zwolnienia lub obniżenia opłat cudzoziemca stanowi cyt. we wniosku Rozporządzenie wydane na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym. W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że pomoc materialna dla cudzoziemców została przyznana na podstawie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy zwolnienie studenta w całości lub części z opłat za usługi edukacyjne, o których mowa w art. 99 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, z uwagi na jego problemy zdrowotne, sytuację rodzinną - stanowi świadczenie zwolnione od podatku dochodowego?
2.  Czy obniżenie lub całkowite zwolnienie studenta cudzoziemca z opłat, o których mowa w § 17 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych (Dz. U. 2006 r. Nr 190, poz. 1408), z uwagi na jego trudną sytuację materialną stanowi świadczenie zwolnione od podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy,

1.  Właściwy kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej, wydaje decyzję w sprawie zwolnienia studenta Uczelni w części lub w całości z opłat za usługi edukacyjne określone w art. 99 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, w oparciu o warunki określone w Uchwale Senatu Uczelni w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne, przyjętej na podstawie art. 99 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, która ma charakter świadczenia pomocy materialnej, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 40 obowiązującej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; tego rodzaju świadczenie jest wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych.
2.  Wnioskodawca wskazał, iż należy mieć na względzie różne sytuacje powodujące konieczność powtarzania zajęć: w sytuacji, gdy powodem jest choroba studenta lub sytuacja rodzinna, kierownik jednostki ma prawo podjąć decyzje o zwolnieniu z opłat, która zdaniem Uczelni ma charakter świadczenia pomocy materialnej, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 40 obowiązującej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; tego rodzaju świadczenie jest wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych.
3.  Rektor Uniwersytetu, wydając na podstawie § 19 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych (Dz. U. 2006 r. Nr 180, poz. 1406), decyzję o obniżeniu lub zwolnieniu całkowicie cudzoziemca z opłat, o których mowa w § 17 ww. Rozporządzenia, wydanego na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, przyznaje świadczenie, które ma charakter pomocy materialnej, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 40 obowiązującej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym świadczenie to jest wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl zasady powszechnego opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powołanego przepisu wynika zatem, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku w drodze rozporządzenia.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem są „inne źródła”, za które art. 20 ust. 1 ww. ustawy nakazuje uważać w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Katalog przychodów z innych źródeł jest katalogiem otwartym, o czym przesądza użycie przez ustawodawcę sformułowania „w szczególności”. Wyliczenie zawarte w art. 20 ust. 1 ww. ustawy jest zatem jedynie wyliczeniem przykładowym. Zatem do tej kategorii przychodów należy zaliczyć również inne przychody niż wymienione wprost w cyt. przepisie a niemieszczące się w innych kategoriach przychodów, ściśle określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 powołanej ustawy.

Tak więc przychodem z tzw. „innych źródeł” określonych w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest również „nieodpłatne świadczenie”, jeżeli nie jest ono związane z kategorią przychodów określonych w katalogu źródeł w pkt 1-8 ust. 1 art. 10 cyt. ustawy. Przy czym podkreślić należy, iż to, że świadczenie stanowi przychód podatkowy nie oznacza, iż świadczeniobiorca zawsze będzie zobowiązany do uiszczenia podatku. Dane świadczenie może bowiem mieścić się w katalogu zwolnień określonych w treści art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do regulacji zawartej w art. 21 ust. 1 pkt 40 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia pomocy materialnej dla uczniów, studentów, uczestników studiów doktoranckich i osób uczestniczących w innych formach kształcenia, pochodzące z budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz ze środków własnych szkół i uczelni - przyznane na podstawie przepisów o systemie oświaty oraz Prawo o szkolnictwie wyższym.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) uczelnia publiczna może pobierać opłaty za świadczone usługi edukacyjne związane z:

1.  kształceniem studentów na studiach niestacjonarnych oraz uczestników niestacjonarnych studiów doktoranckich; 1a) kształceniem studentów na studiach stacjonarnych, jeżeli są to ich studia na drugim lub kolejnym kierunku studiów w formie stacjonarnej; 1b) kształceniem studentów na studiach stacjonarnych, w przypadku korzystania z zajęć poza dodatkowym limitem punktów ECTS określonym w art. 170a ust. 2;
2.  powtarzaniem określonych zajęć na studiach stacjonarnych oraz stacjonarnych studiach doktoranckich z powodu niezadowalających wyników w nauce;
3.  prowadzeniem studiów w języku obcym;
4.  prowadzeniem zajęć nieobjętych planem studiów;
5.  prowadzeniem studiów podyplomowych oraz kursów dokształcających.

Natomiast z ust. 3 ww. artykułu wynika, iż senat uczelni publicznej określa zasady pobierania opłat, wiążące rektora przy zawieraniu umów ze studentem, o których mowa w art. 160 ust. 3, oraz tryb i warunki zwalniania - w całości lub części - z tych opłat studentów lub doktorantów, w szczególności osiągających wybitne wyniki w nauce, a także tych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji materialnej.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Senat Uniwersytetu (Wnioskodawca), działając w oparciu o art. 99 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r., Nr 164, poz. 1365 ze zm.) przyjął uchwałę w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne. Katalog usług edukacyjnych, za które Wnioskodawca pobiera opłaty jest tożsamy z katalogiem przyjętym w art. 99 ust. 1 pkt 1-5 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Wyżej powołana Uchwala Senatu przewiduje, iż decyzję w sprawach zwalniania z opłat za usługi edukacyjne podejmuje kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej na wniosek studenta, zawierający udokumentowane uzasadnienie. Podstawowym kryterium zwolnienia w całości lub części z opłat jest, na podstawie ww. Uchwały Senatu, „w szczególności osiągnięcie przez studenta wybitnych wyników w nauce lub jego sytuacja materialna, która w czasie studiów uległa istotnemu pogorszeniu”. Na Uniwersytecie w przypadku choroby studenta lub sytuacji rodzinnej, która uniemożliwiała udział w zajęciach oraz w efekcie ich niezaliczenie i powtarzanie - kierownik jednostki zwalnia, w tej sytuacji, z należnych opłat.

Z wyżej cytowanych przepisów wynika, że uczelnia może pobierać opłaty za świadczone usługi edukacyjne wskazane w ustawie oraz określać zasady pobierania tych opłat, w tym tryb i warunki zwalniania z opłat studentów lub doktorantów, w szczególności osiągających wybitne wyniki w nauce oraz tych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji materialnej.

Ponadto w zdarzeniu przyszłym wskazano również, że rektor Uniwersytetu obniża opłatę, o której mowa w § 17 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych lub zwalnia z niej całkowicie w przypadku trudnej sytuacji materialnej cudzoziemca lub w przypadku podjęcia przez niego nauki na drugim kierunku studiów lub kształcenia winnej formie na warunkach odpłatności (§ 19 Rozporządzenia). Podstawą obniżenia przedmiotowej opłaty lub zwolnienia z niej całkowicie jest wniosek zainteresowanego.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) osoby niebędące obywatelami polskimi, zwane dalej „cudzoziemcami”, mogą podejmować i odbywać studia, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach określonych w ustawie, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z przepisu art. 43 ust. 2 tej ustawy wynika, iż na zasadach obowiązujących obywateli polskich mogą podejmować i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których mowa w ust. 1:

1.  cudzoziemcy, którym udzielono zezwolenia na osiedlenie się; 1a) posiadacze ważnej Karty Polaka;
2.  cudzoziemcy posiadający status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej;
3.  cudzoziemcy korzystający z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4.  pracownicy migrujący, będący obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a także członkowie ich rodzin, jeżeli mieszkają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
5.  cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich;
6.  cudzoziemcy, którym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, 13 i 14 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 zw. zm.); 6a) cudzoziemcy, którym udzielono ochrony uzupełniającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
7.  obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej i członkowie ich rodzin, posiadający prawo stałego pobytu.

Przepis art. 43 ust. 3 ww. ustawy stanowi, iż cudzoziemcy niewymienieni w ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 5, mogą podejmować i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których mowa w ust. 1, na podstawie:

1.  umów międzynarodowych, na zasadach określonych w tych umowach;
2.  umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi przez uczelnie, na zasadach określonych w tych umowach;
3.  decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub odpowiedniego ministra wskazanego w art. 33 ust. 2;
4.  decyzji rektora uczelni.

Zgodnie z art. 43 ust. 4 ww. ustawy cudzoziemcy, o których mowa w ust. 3, mogą podejmować i odbywać kształcenie oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, o których mowa w ust. 1:

1.  jako stypendyści strony polskiej;
2.  na zasadach odpłatności;
3.  bez odpłatności i świadczeń stypendialnych;
4.  jako stypendyści strony wysyłającej, bez ponoszenia opłat za naukę;
5.  jako stypendyści uczelni.

Zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia:

1.  formy studiów i szkoleń, na które mogą być przyjmowani cudzoziemcy,
2.  wymagania, jakie muszą spełniać cudzoziemcy ubiegający się o przyjęcie na studia, studia doktoranckie i szkolenia lub o uczestniczenie w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, uwzględniając poziom wykształcenia odpowiedni do podjęcia danej formy studiów lub szkolenia, stan zdrowia i predyspozycje do studiów na określonych kierunkach oraz rodzaje dokumentów, które są obowiązani przedstawić,
3.  sposób ustalania wysokości stypendiów przyznawanych w ramach limitu, o którym mowa w art. 43 ust. 9, przyjmując za podstawę minimalną stawkę wynagrodzenia zasadniczego asystenta zatrudnionego w uczelni oraz tryb ich przyznawania, wypłacania, zawieszania i cofania,
4.  sposób ustalania w uczelniach publicznych odpłatności za studia, studia doktoranckie, szkolenia i uczestniczenie w badaniach naukowych i pracach rozwojowych, uwzględniając planowane koszty kształcenia, możliwość obniżania i zwalniania z opłat i organy uprawnione do podejmowania decyzji w tych sprawach oraz sposób wnoszenia opłat i przypadki, w których opłaty podlegają zwrotowi

\- mając na uwadze zapewnienie możliwie szerokiego dostępu do kształcenia i prowadzenia badań naukowych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz urzeczywistnienie zasady równego traktowania.

Rozporządzeniem, o którym mowa w ww. art. 44 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym jest rozporządzenie z dnia 12 października 2006 r. w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych (Dz. U. Nr 190, poz. 1406).

Zgodnie z § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia cudzoziemcy podejmujący studia i szkolenia, o których mowa w § 1 ust. 1, uczestniczący w badaniach naukowych i pracach rozwojowych w uczelniach publicznych na zasadach odpłatności lub podejmujący studia prowadzone w języku obcym wnoszą, z zastrzeżeniem ust. 2, opłatę stanowiącą rocznie równowartość nie mniej niż:

1.  na studiach pierwszego lub drugiego stopnia albo jednolitych studiach magisterskich - 2.000 euro;
2.  na studiach doktoranckich i studiach podyplomowych, medycznych stażach podyplomowych, stażach naukowych i artystycznych, szkoleniach specjalizacyjnych i stażach habilitacyjnych - 3.000 euro;
3.  na kursach dokształcających i studenckich praktykach zawodowych - 3.000 euro;
4.  za udział w kursie językowym, w tym kursie przygotowawczym do podjęcia nauki w języku polskim - 2.000 euro;
5.  w placówkach naukowych Polskiej Akademii Nauk, jednostkach badawczo-rozwojowych i jednostkach organizacyjnych posiadających status jednostki badawczo-rozwojowej oraz Polskiej Akademii Umiejętności - wysokość opłaty ustalonej dla danej formy kształcenia w uczelni.

Z przepisu § 17 ust. 2 ww. rozporządzenia wynika, iż opłaty, o których mowa w ust. 1, nie mogą być niższe niż planowany koszt kształcenia, z zastrzeżeniem ust. 3.

Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1 i 5, ustala rektor uczelni lub kierownik jednostki naukowej innej niż jednostka organizacyjna uczelni. Cudzoziemcy, którzy spełniają warunki określone w art. 5 ust. 1-3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 532 ze zm.), podejmujący na zasadach odpłatności, prowadzone w języku polskim, studia lub szkolenia, o których mowa w § 1 ust. 1, wnoszą opłaty obniżone o 30 % (§ 17 ust. 3 rozporządzenia).

Przepis § 17 ust. 4 ww. rozporządzenia stanowi, iż cudzoziemcy przyjmowani na studia, studia doktoranckie i studia podyplomowe w uczelniach publicznych na zasadach odpłatności wnoszą w pierwszym roku nauki opłaty, o których mowa w ust. 1, podwyższone o równowartość 200 euro, niezależnie od liczby podjętych kierunków studiów.

Zgodnie z § 19 ww. rozporządzenia w przypadku trudnej sytuacji materialnej cudzoziemca lub w przypadku podjęcia przez niego nauki na drugim kierunku studiów lub kształcenia w innej formie na warunkach odpłatności rektor lub kierownik jednostki naukowej innej niż jednostka organizacyjna uczelni, na wniosek zainteresowanego, może obniżyć opłatę, o której mowa w § 17, lub zwolnić z niej całkowicie.

Z wyżej cytowanych przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz przepisów rozporządzenia w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych wynika, iż cudzoziemcy mogą podejmować i odbywać kształcenie na zasadach odpłatności. Jednak rektor uczelni w przypadku trudnej sytuacji materialnej cudzoziemca, na jego wniosek, może obniżyć opłatę, o której mowa w § 17, lub zwolnić z niej całkowicie.

Należy w tym miejscu zauważyć, iż działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie nie może wypowiadać się w zakresie stwierdzenia, czy zwolnienie studenta (cudzoziemca) z opłat za świadczone usługi edukacyjne można uznać (lub nie) za świadczenie pomocy materialnej dla studenta (studenta cudzoziemca), ponieważ kwestia ta nie stanowi zagadnienia regulowanego przepisami prawa podatkowego.

Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Stosownie do treści § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w związku z art. 14a § 6 Ordynacji podatkowej, Dyrektorzy Izb Skarbowych upoważnieni są w imieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych do udzielania pisemnych interpretacji indywidualnych w zakresie przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa w sprawach pozostających we właściwości naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych oraz naczelników urzędów i dyrektorów izb celnych.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, pod pojęciem przepisów prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych, przy czym mianem ustaw podatkowych – w rozumieniu art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej określa się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Z powyższych regulacji wynika, że upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania ustaw podatkowych oraz wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych i ratyfikowanych umów międzynarodowych związanych z materią podatkową. Interpretacja natomiast to ocena prawna stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa. Organ nie dokonuje zatem interpretacji innych przepisów niż przepisy podatkowe, w tym przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.

W związku z powyższym, stwierdza się, że jeżeli w świetle odrębnych przepisów (niepodatkowych), istotnie – zgodnie z twierdzeniem Wnioskodawcy – zwolnienie z odpłatności za usługi edukacyjne na podstawie uchwały Senatu Uniwersytetu oraz zwolnienie w całości bądź w części z opłat, znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej studiujących cudzoziemców, stanowią pomoc materialną i spełniają pozostałe warunki przewidziane w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to w takiej sytuacji przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.