Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB3.4510.678.2016.1.AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-01-11
Teza: Skutki podatkowe przekazania majątku Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, po jej likwidacji, na własność Gminy.
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe; likwidacja; majątek; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2016 r. (data wpływu 31 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych przekazania majątku Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, po jej likwidacji, na własność Gminy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych przekazania majątku Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, po jej likwidacji, na własność Gminy.

W ww. wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka została utworzona na podstawie przepisów ustawy prawo wodne. Spółka działa na podstawie ww. ustawy oraz statutu.

Podstawowym celem statutowym Spółki jest zaspokajanie potrzeb zrzeszonych w niej osób, a w szczególności ochrona przed zanieczyszczeniem wód poprzez: odprowadzanie i oczyszczanie ścieków realizowane w drodze budowy, rozbudowy i modernizacji oczyszczalni ścieków i kanalizacji sanitarnej, utrzymanie i eksploatację wyszczególnionych wyżej urządzeń, gospodarcze wykorzystanie produktów powstałych w wyniku przetwarzania osadów ściekowych, w tym wprowadzanie ich do obrotu.

Zgodnie ze statutem Spółka może prowadzić działalność gospodarczą, przy czym wszelkie zyski z tej działalności są przeznaczone wyłącznie na działalność statutową opisaną powyżej.

Spółka będąc spółką wodną działającą w oparciu o statut i realizującą cele statutowe, w latach poprzednich, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 46 oraz art. 17 ust 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystała ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych, przeznaczając całość osiąganych dochodów na cele statutowe wskazane w tym w przepisie i faktycznie wydatkując sukcesywnie te dochody na cele statutowe, w tym przede wszystkim na działalność bieżącą oraz na nabycie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych służących prowadzeniu działalności statutowej w zakresie oczyszczania i odprowadzania ścieków. Dochody wydatkowane na cele inne niż statutowe podlegały bieżącemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W ramach prowadzonej działalności statutowej Spółka ponosiła i nadal ponosi szereg różnego rodzaju wydatków, w szczególności dotyczących zakupu podlegających amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. W celu określenia wysokości dochodu (straty) podatkowej Spółka wyłączała z kosztów uzyskania przychodów szereg pozycji kosztów bilansowych, niestanowiących podatkowych kosztów uzyskania przychodów, np. rezerwy bilansowe, odpisy aktualizujące czy odpisy amortyzacyjne niestanowiące podatkowych kosztów uzyskania przychodów, które to koszty nie wiążą się z wydatkowaniem jakichkolwiek kwot pieniężnych.

W najbliższym czasie Spółka przewiduje zakończenie działalności. W tym celu Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Członków Spółki planuje podjąć uchwałę o rozwiązaniu Spółki i przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego oraz uchwałę w sprawie przeznaczenia mienia pozostałego po Spółce. Na podstawie planowanej uchwały, cały majątek Spółki pozostały po rozwiązaniu Spółki, w tym również w części przypadającej na poszczególnych członków proporcjonalnie do wniesionych przez nich składek, zostanie w całości nieodpłatnie przekazany na rzecz Gminy o statusie miejskim będącej jednocześnie członkiem Spółki posiadającym najwyższy udział w jego majątku. Przekazanie majątku na rzecz Gminy nastąpi w celu realizacji przez Gminę dotychczasowych działań statutowych Spółki dotyczących odprowadzania i oczyszczania ścieków.

Na majątek, który zostanie przekazany przez Spółkę na rzecz Gminy składają się m.in.: nieruchomości zabudowane budynkami i budowlami oczyszczalni ścieków, budowle w postaci dróg i placów wewnętrznych, zbiorniki, przepompownie, sieci kablowe, sieć kanalizacyjna, przyłącza kanalizacyjne, wyposażenie (maszyny, urządzenia służące oczyszczaniu ścieków w tym kolektory, pompy, dmuchawy prasy), środki transportu w tym samochody, ciągniki, naczepy, przyczepy), wyposażenie biurowe obejmujące zestawy komputerowe, szafy. W skład majątku wchodzą także wartości niematerialne i prawne w postaci programu finansowo-księgowego oraz środki pieniężne znajdujące się na rachunku bankowym Spółki stanowiące zarówno dochód z lat poprzednich zadeklarowany do przeznaczenia na cele statutowe oraz dochód bieżącego okresu. Uchwala będzie zawierała zapisy, iż dochód zadeklarowany w latach ubiegłych na działalność statutową a niewydatkowany do dnia likwidacji, zostanie przekazany na rzecz Gminy w formie darowizny. W stosunku zaś do środków pieniężnych stanowiących dochód okresu bieżącego, Wnioskodawca zamierza na dzień zakończenia likwidacji podjąć uchwałę o przeznaczeniu bieżącego dochodu na cele statutowe i wraz z niewydatkowanym dochodem z lat ubiegłych, przekazać je na rzecz Gminy w postaci jednej darowizny.

Wskazane powyżej składniki majątku zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie przez Spółkę, w części za środki uzyskane z prowadzonej działalności w związku z wydatkowaniem dochodu przeznaczonego na cele działalności statutowej Spółki zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Inne źródła finansowania przez Spółkę nabycia składników majątku stanowiły m.in. darowizny lokalnych przedsiębiorców, składki wnoszone przez członków Spółki, w tym - począwszy od 2001 r. - przede wszystkim przez Gminę, różnego rodzaju dotacje krajowe oraz dotacje pochodzące ze środków Unii Europejskiej.

Majątek, który zostanie przekazany Gminie będzie służył realizacji zadań własnych Gminy, do których zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym należy także zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, a zatem zostanie wykorzystany do celów zbieżnych z celami statutowymi Spółki. Gmina może realizować zadania w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, a więc działalność statutową Spółki w różny sposób tj. poprzez działalność własnych zakładów komunalnych czy jednoosobowych spółek prawa handlowego będących wyłączną „własnością” Gminy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie oznaczone we wniosku nr 5.

Czy opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlega część dochodu Wnioskodawcy odpowiadająca kosztom rezerw bilansowych, bilansowych odpisów aktualizacyjnych oraz odpisów amortyzacyjnych niestanowiących - zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych - kosztów uzyskania przychodów ?

Zdaniem Wnioskodawcy, część dochodu odpowiadająca kosztom rezerw bilansowych, bilansowych odpisów aktualizacyjnych oraz odpisów amortyzacyjnych niestanowiących - zgodnie z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - kosztów uzyskania przychodów nie będzie, w związku z planowaną likwidacją, skutkować obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych

Wskazać należy, iż ponoszenie przez Wnioskodawcę kosztów działalności statutowej, które z uwagi na brak związku z przychodami Wnioskodawcy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów skutkowała tym, że w części odpowiadającej takim wydatkom niezaliczonym do kosztów, Wnioskodawca wykazywał w latach poprzednich i wykaże w roku, w którym będzie miała miejsce likwidacja, dochód który, co do zasady, mógł podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym i zostać zadeklarowany (zostanie zadeklarowany w zeznaniu rocznym składanym za rok likwidacji) do objęcia zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Odnosząc się do analogicznego problemu, Minister Finansów w interpretacji indywidulanej z dnia 19 listopada 2002 r., Nr PB3-IP-8214-256/2002 stwierdził, że „w myśl przepisów o podatku dochodowym niektórych wydatków poniesionych przez podatników nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, w związku z czym mogą powstać różnice pomiędzy dochodem podatkowym a zyskiem bilansowym. Ujęte bowiem w księgach rachunkowych wydatki i koszty nieuznane w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym za koszty uzyskania przychodów wpływają na zwiększenie dochodu podatkowego. Jeżeli jednak wydatki (koszty) wiążą się bezpośrednio z realizacją celów statutowych lub celów określonych w przepisach, które stanowią pozytywną przesłankę zwolnienia, to równowartość dochodu odpowiadająca tym wydatkom (kosztom) będzie wolna od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4-8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dotyczy to również rozliczenia podatku w trakcie roku podatkowego”.

Na gruncie powyższego należy wskazać, że Wnioskodawca rozpoznawał szereg kosztów bilansowych, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, np.: rezerwy bilansowe, bilansowe odpisy aktualizujące, odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych nabytych z dochodu objętego zwolnieniem od podatku dochodowego.

Powstawanie wskazanych powyżej kosztów nie wiąże się z dokonywaniem jakichkolwiek wydatków przez Wnioskodawcę, tym niemniej koszty te, z uwagi na wyłączenie ich z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wpływają na zwiększenie dochodu podatkowego. Tym niemniej dochodu tego Wnioskodawca nie wydatkował ani nie wydatkuje w żaden sposób, a w szczególności na cele wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych albowiem nie odpowiadają mu żadne rzeczywiste środki pieniężne, które Wnioskodawca mógłby wydatkować. Należy podkreślić, że przepisy wskazanej ustawy w sposób wyraźny rozróżniają pojęcia „kosztu” oraz „wydatku”, wskazując w przypadku niektórych kosztów, że poza faktem ich poniesienia, ustalonym zgodnie z art. 15 omawianej ustawy, podatnik zobowiązany jest również dokonać odpowiadającego tym kosztom wydatku.

W ocenie Wnioskodawcy niezasadnym byłoby zatem utożsamianie zakresu znaczeniowego wskazanych wyżej pojęć i odnoszenie pojęcia „wydatek” do zdarzeń innych niż związane z rzeczywistym przeniesieniem własności określonej ilości środków płatniczych (pieniędzy). Wnioskodawca podkreśla także, że przepisy art. 17 ust. 1b oraz art. 25 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych określają skutki podatkowe wydatkowania osiągniętego przez podatnika dochodu, odpowiednio na cele związane z działalnością statutową oraz na inne cele.

Na skutek powyższego, mając na uwadze, iż Wnioskodawca nie wydatkuje dochodu, w części w jakiej jego powstanie związane jest z wyłączeniem z podatkowych kosztów uzyskania przychodów rezerw bilansowych lub bilansowych odpisów aktualizujących, nie będzie miał do niego zastosowania przepis art. 25 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przewidujący obowiązek objęcia opodatkowaniem dochodu zadeklarowanego jako przeznaczony do wydatkowania na cele określone w art. 17 ust 1b ww. ustawy, a wydatkowanego niezgodnie z tą deklaracją. Skoro zatem Wnioskodawca wykazuje dochód, który w tej części nie może podlegać wydatkowaniu w jakikolwiek sposób, albowiem odpowiadające temu dochodowi koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów nie dotyczą rzeczywistych transakcji, ale wynikają wyłącznie z zapisów dokonywanych zgodnie z ustawą o rachunkowości, to nie sposób jest uznawać, że Wnioskodawca wydatkuje tę część dochodu niezgodnie ze złożoną deklaracją o przeznaczeniu dochodu na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W ocenie Wnioskodawcy zatem, dochód odpowiadający wartości niestanowiących kosztów uzyskania przychodów rezerw i odpisów bilansowych nie podlega wydatkowaniu i nie znajdą do niego zastosowania przepisy art. 25 ust 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a to oznacza, iż od tej części dochodu Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016, poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.