Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/4510-50/15-4/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-05-04
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od prawa ochronnego na znak towarowy. Ustalenie wartości początkowej prawa ochronnego do znaku towarowego.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; koszt-koszty uzyskania przychodów; nabycie; prawo; wartość-wartość początkowa; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku dnia 30 stycznia 2015 r. (data wpływu 3 lutego 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. (data wpływu 27 kwietnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej praw ochronnych na znaki towarowe i prawa do odpisów amortyzacyjnych od tych praw ochronnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2015 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej praw ochronnych na znaki towarowe i prawa do odpisów amortyzacyjnych od tych praw ochronnych.

Z uwagi na braki wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), pismem z dnia 13 kwietnia 2015 r., (doręczonym w dniu 17 kwietnia 2015 r.), wezwał Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W odpowiedzi na ww. wezwanie, dnia 27 kwietnia 2015 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 24 kwietnia 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. (dalej: Wnioskodawca) jest spółką kapitałową, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Wnioskodawca zakupił od osobowej spółki prawa cypryjskiego prawa ochronne na znaki towarowe, objęte świadectwami ochronnymi Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, a także Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego. Umowy sprzedaży zostały zawarte w listopadzie 2014 r. Cena sprzedaży została w całości zapłacona cypryjskiej spółce osobowej przez Wnioskodawcę.

W uzupełnieniu wniosku dodano następujące wyjaśnienia:

1.  Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przeważającym rodzajem, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności jest: 47.71.Z – Sprzedaż detaliczna odzieży prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach,
2.  wartość każdego prawa ochronnego na znak towarowy, które zostały nabyte przez Wnioskodawcę jest wyższa niż 3500 zł.,
3.  zakupione prawa ochronne na znaki towarowe zostały ujęte przez Wnioskodawcę w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w listopadzie 2014 r., zaś odpisy amortyzacyjne zaczęto dokonywać od grudnia 2014 r.,
4.  nabyte prawa są i będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. m.in. poprzez oznakowywanie sprzedawanych towarów przez Wnioskodawcę, oznakowanie znakami towarowymi sklepów i punktów sprzedaży Wnioskodawcy, wykorzystanie znaków towarowych w reklamach towarów Wnioskodawcy. Takie wykorzystanie będzie następować w okresie przekraczającym jeden rok.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy prawidłowym jest, że nabyte przez Wnioskodawcę prawa ochronne na znaki towarowe, z uwagi na fakt, iż ten wykorzystuje znaki towarowe na potrzeby, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, podlegają amortyzacji w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji, czy odpisy amortyzacyjne od przedmiotowych praw ochronnych na znaki towarowe stanowią koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy od momentu rozpoczęcia amortyzacji, tj. począwszy od miesiąca, następującego po miesiącu, w którym nastąpiło wprowadzenie znaków towarowych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?
2.  Czy prawidłowym jest ustalenie wartości początkowej praw ochronnych na znaki towarowe nabytych w drodze umów sprzedaży przez Wnioskodawcę, w wysokości wartości ceny sprzedaży nabytych praw ochronnych na znaki towarowe?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1

Nabyte przez Niego prawa ochronne na znaki towarowe, z uwagi na fakt, że będzie On używać je na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w okresie przekraczającym rok, mogą podlegać amortyzacji w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji odpisy amortyzacyjne od praw ochronnych na znaki towarowe stanowią koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy od momentu rozpoczęcia amortyzacji, tj. począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło wprowadzenie praw ochronnych na znaki towarowe do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm. dalej: u.p.d.o.p.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Zgodnie z art. 7 ust. 2 u.p.d.o.p. dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania, przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 u.p.d.o.p., kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

W świetle art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p. amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. poz. 1117 z późn. zm.),
7.  wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

W katalogu wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, przy spełnieniu określonych przesłanek, wymienione zostały m.in. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe oraz prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (dalej: p.w.p.). Ustawa ta normuje m.in.: stosunki w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 p.w.p., na warunkach w niej określonych udzielane są patenty oraz dodatkowe prawa ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz oznaczenia geograficzne.

Zgodnie z art. 120 p.w.p., znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Znakiem towarowym może być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy. Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne (art. 153 p.w.p.). Prawo ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu (art. 162 ust. 1 p.w.p.).

Analiza przepisów p.w.p., prowadzi zdaniem Wnioskodawcy do wniosku, że prawa ochronne do znaków towarowych w rozumieniu ustawy p.w.p., spełniające przesłanki, wyrażone w art. 16b u.p.d.o.p., mogą, jako wartości niematerialne i prawne, podlegać amortyzacji podatkowej.

W związku z powyższym, mając na uwadze, że prawa do znaków towarowych, na które zostało udzielone prawo ochronne, zostały nabyte przez Wnioskodawcę w drodze umowy sprzedaży, w dniu przyjęcia do używania nadają się do gospodarczego wykorzystania, przewidywany czas ich używania jest dłuższy od roku oraz są wykorzystywane przez Wnioskodawcę na potrzeby, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, to, w ocenie Wnioskodawcy, uprawnionym jest twierdzenie, że prawa ochronne na te znaki towarowe mogą podlegać amortyzacji na podstawie przepisów u.p.d.o.p.

Powyższe prowadzi do wniosku, że w przypadku nabytych przez Wnioskodawcę znaków towarowych, które spełniać będą warunki, wskazane w art. 16b ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p., odpisy amortyzacyjne od ich wartości początkowej będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy, bowiem znaki towarowe nabyte przez Wnioskodawcę spełniają wymogi, o których mowa w art. 16b ust. 1 u.p.d.o.p.

W świetle art. 16d ust. 2 u.p.d.o.p., składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.

Zgodnie z art. 16f ust. 1 u.p.d.o.p. „Podatnicy (\`(...)\`) dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b. Ponadto, zgodnie z art. 16f ust. 3 u.p.d.o.p. odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3 500 zł. W przypadku, gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3 500 zł., podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

W przedmiotowym stanie faktycznym przepis ten znajdzie zastosowanie, ponieważ zgodnie z wyceną, dokonaną przez biegłego rzeczoznawcę, wartość początkowa znaków towarowych przekracza kwotę 3 500 zł.

Z kolei, zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., „odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych (\`(...)\`) począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (\`(...)\`)”.

Uwzględniając wskazane powyżej przepisy u.p.d.o.p., prawidłowe jest według Wnioskodawcy Jego postępowanie, zgodnie z którym prawa ochronne na znaki towarowe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy w miesiącu przekazania go do używania, a następnie Wnioskodawca rozpoczął dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od tych znaków towarowych od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym znaki zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Przepisy u.p.d.o.p. pozwalają zatem na uznanie, że dla określenia momentu rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych od znaku towarowego bez znaczenia jest data przerejestrowania przechodzących na Wnioskodawcę praw do zarejestrowanych znaków towarowych.

Zgodnie z art. 67 ust. 2 w związku z art. 162 ust. 1 p.w.p. dla skutecznego przeniesienia prawa z rejestracji znaku towarowego wystarczy zachowanie formy pisemnej. Wniosek ten potwierdził Minister Finansów w piśmie „Skutki podatkowe otrzymania przez spółkę znaku towarowego, wchodzącego w skład przedsiębiorstwa, wniesionego do niej tytułem wkładu niepieniężnego” zamieszczonym w Biuletynie Skarbowym Ministra Finansów nr 4/2007. Minister Finansów wskazał, że skoro amortyzacji podlegają nabyte, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu ich przyjęcia do używania prawa, o których mowa w p.w.p., to w przypadku zachowania formy pisemnej przy ich przenoszeniu „spółka, do której został wniesiony wkład obejmujący prawo do znaku towarowego, może (\`(...)\`) dokonywać amortyzacji tego prawa. Bez znaczenia w tym przypadku pozostaje to, czy i kiedy dokonany zostanie wpis w rejestrze patentowym przeniesienia prawa do znaku towarowego”.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, nabyte przez Niego prawa ochronne na znaki towarowe, z uwagi na fakt, że będą one używane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, w okresie przekraczającym rok, mogą podlegać amortyzacji w rozumieniu u.p.d.o.p., a w konsekwencji prawidłowym jest, że odpisy amortyzacyjne od znaków towarowych stanowią koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy od momentu rozpoczęcia amortyzacji, tj. począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło wprowadzenie praw ochronnych na znaki towarowe do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym jest ustalenie wartości początkowej praw ochronnych na znaki towarowe, nabyte przez Wnioskodawcę w drodze umowy sprzedaży w wysokości wartości ceny sprzedaży nabytych praw ochronnych na te znaki towarowe.

Stosownie do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnik jest uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych (art. 15 ust. 6 u.p.d.o.p.).

Zgodnie z art. 16f ust. 1 u.p.d.o.p., „podatnicy (\`(...)\`), dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b”.

Wnioskodawca powołuje się, że jak wskazał już w odpowiedzi na pytanie nr 1, znaki towarowe spełniają definicję wartości niematerialnych i prawnych określonych w art. 16b u.p.d.o.p. oraz, że na mocy art. 16d ust. 2 u.p.d.o.p., miał On obowiązek wprowadzić te znaki towarowe nabyte w drodze umowy sprzedaży od osobowej spółki cypryjskiej, do prowadzonej przez siebie ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zasady ustalania wartości początkowej powyższych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych regulują przepisy art. 16g u.p.d.o.p. Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uważa się w razie odpłatnego nabycia – cenę ich nabycia. Szczególne zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w przypadku ich odpłatnego nabycia określa art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym „za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania (\`(...)\`) pomniejszoną o podatek od towarów i usług (\`(...)\`).

W niniejszym stanie faktycznym Wnioskodawca nabył znaki towarowe od osobowej spółki cypryjskiej. Cena sprzedaży została ustalona w umowie sprzedaży i potwierdzona fakturą VAT zawierającą informację, że podatek VAT rozlicza nabywca z uwagi na import usług (system odwrotnego obciążenia).

W związku z powyższym, Wnioskodawca uważa, że jest uprawniony do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od nabytych znaków towarowych od wartości początkowej, ustalonej według ceny nabycia danego znaku. Co istotne, cena nabycia znaków towarowych pokrywa się z ich wartością rynkową ustaloną w sporządzonych operatach szacunkowych.

W uzupełnieniu własnego stanowiska Wnioskodawca dodał, że nabyte przez Wnioskodawcę prawa ochronne na znaki towarowe, z uwagi na fakt, że Wnioskodawca używa je na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, w okresie przekraczającym rok, podlegają amortyzacji w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji odpisy amortyzacyjne od praw ochronnych na znaki towarowe stanowią koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy od momentu rozpoczęcia amortyzacji, tj. począwszy od grudnia 2014 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym jest ustalenie wartości początkowej praw ochronnych na znaki towarowe, nabyte przez Wnioskodawcę w drodze umowy sprzedaży w wysokości wartości ceny sprzedaży nabytych praw ochronnych na te znaki towarowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Spółki.

Niniejszą interpretację oparto o przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851).

Wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli opis stanu faktycznego przedstawionego we wniosku nie jest zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie będzie chronić Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.