Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1135/12/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-04
Teza: Czy Spółka ma prawo rozpoznawać dla celu podatku dochodowego od osób prawnych jako koszty uzyskania przychodów dodatnie lub ujemne różnice powstałe w kwocie podatku VAT przy fakturach wystawianych w walucie obcej?
Słowa kluczowe: faktura; różnica-różnice kursowe; waluta-waluta obca
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z dnia 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 04 września 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy dla celu podatku dochodowego od osób prawnych Spółka powinna rozpoznawać jako koszty uzyskania przychodów dodatnie lub ujemne różnice powstałe w kwocie podatku VAT przy fakturach wystawianych w walucie obcej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 września 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy dla celu podatku dochodowego od osób prawnych Spółka powinna rozpoznawać jako koszty uzyskania przychodów dodatnie lub ujemne różnice powstałe w kwocie podatku VAT przy fakturach wystawianych w walucie obcej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest dużym przedsiębiorcą zajmującym się produkcją odkuwek matrycowych i prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie zezwolenia wydanego w dniu 6 maja 1998 r. Spółka w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej zawarła umowy, na podstawie których płatności są wyrażone i realizowane w walucie obcej, w związku z czym część faktur została wystawiona w walucie obcej, a kwoty podatku VAT wykazane zarówno w złotych, jak i w walucie obcej dla celów przeliczenia w walucie obcej. W związku z faktem, że zapłata wynikająca z wystawianych faktur dokonywana jest w większości przypadków w terminie późniejszym niż dzień wystawienia faktury VAT, wartość podatku VAT obliczona według kursu waluty na dzień otrzymania zapłaty, zazwyczaj różni się od wartości podatku VAT obliczonej według kursu waluty na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Zdaniem Spółki, różnice powstałe na kwocie VAT, wykazanej na fakturach wystawionych w walutach obcych nie stanowią podatkowych różnic kursowych i nie mogą być uwzględniane w rachunku podatkowym. Tym samym podatnicy ustalający różnice kursowe metodą podatkową nie mogą ujmować w przychodach/kosztach podatkowych różnic od należności/zobowiązań w części przypadającej na kwotę VAT.

Z treści art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. określanej w dalszej części skrótem „u.p.d.o.p.”), wynika, że różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. W świetle przepisów art. 15a ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 2 u.p.d.o.p. mają zastosowanie do ustalania różnic kursowych od przychodów podatkowych zarachowanych i otrzymanych w walutach obcych oraz kosztów podatkowych zarachowanych i poniesionych w walutach obcych, nie znajdują one jednak zastosowania w odniesieniu do kwot podatku od towarów i usług w walucie obcej. Istotne jest przy tym, że katalog określony przepisem art. 15a u.p.d.o.p. jest katalogiem zamkniętym i różnice kursowe powstałe w sytuacjach, które nie mieszczą się w tym katalogu, nie mogą wpływać na wysokość osiąganych przychodów oraz ponoszonych kosztów.

Również z uwagi na treść art. 12 ust. 4 pkt 9 i 10 oraz art. 16 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.p. różnice kursowe nie mogą być zaliczone ani do przychodów ani do kosztów ich uzyskania. Kwoty wynikające z różnic kursowych, jeżeli nawet byłyby ponoszone w celu „zachowania źródła przychodów”, to jako element podatku od towarów i usług nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. To samo dotyczy także przychodów. Zagadnienie to reguluje art. 12 ust. 4 pkt 9 u.p.d.o.p., zgodnie z tym przepisem za przychody nie uważa się należnego podatku od towarów i usług. Przychodem nie jest również, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 10 ww. ustawy, zwrócona różnica podatku od towarów i usług. Dla potrzeb podatku dochodowego przychodem są zatem kwoty netto. Ponieważ podatek VAT nie stanowi co do zasady kategorii przychodów lub kosztów podatkowych, różnice od kwoty podatku VAT nie są ani kosztami uzyskania przychodu (ujemne różnice), ani przychodami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT (dodatnie różnice).

Stanowisko podatnika znajduje pełne potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2012 r., sygn. akt II FSK 1508/10, sąd wskazał, że „Istota różnic kursowych polega na urealnieniu przychodów i kosztów podatkowych z tytułu zmian kursów waluty. Jeżeli więc w określonym stanie faktycznym nie ma kosztu uzyskania przychodu, to nie ma również podstawy do jego urealniania. W przypadku podatku od towarów i usług ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych wyraził zasadę, że podatek ten nie wywołuje na jej gruncie skutków podatkowych. Jest neutralny podatkowo. Zasada ta dotyczy zarówno kosztów uzyskania przychodów, jak i przychodów” oraz podkreślił, iż „różnice kursowe nie mają samodzielnego bytu. Są konsekwencją określonych zdarzeń gospodarczych kwalifikowanych przez ustawę podatkową jako przychód lub koszt podatkowy. (\`(...)\`) Są elementem (zwiększają przychód lub koszt) przychodów tub kosztów, a nie odrębnym przychodem lub kosztem. (\`(...)\`) różnice kursowe nie mogą być samodzielnie kwalifikowane jako koszt lub przychód podatkowy. W przeciwnym razie regulacja zawarta w art. 15a u.p.d.o.p. byłaby zbędna, gdyż o tym czy ujemne różnice kursowe są kosztem, a jeżeli tak to w jakiej wysokości decydowałby art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.”

W związku z powyższym stanowisko Spółki wyrażone w niniejszym wniosku jest zasadne i powinno zostać w całości uwzględnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.