Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.55.2025.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego
wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i
usług związanych z budową przydomowych oczyszczalni
ścieków, niepodleganie opodatkowaniu otrzymanej dotacji,
niepodleganie opodatkowaniu wpłat mieszkańców w związku
z budową przydomowych oczyszczalni ścieków.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
dotacja
odliczenia-brak prawa do odliczenia
ścieki-oczyszczalnia ścieków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie:
      · braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wskazanego na fakturach
        dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową przydomowych
        oczyszczalni ścieków,
      · niepodlegania opodatkowaniu otrzymanej przez Państwa dotacji,
      · niepodlegania opodatkowaniu wpłat mieszkańców w związku z budową
        przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 24 marca 2025 r. (wpływ 25 marca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
    Gmina A (dalej: „Gmina”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Gmina A jako jednostka samorządu terytorialnego planuje złożyć wniosek o przyznanie
    pomocy w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027,
    (...). Nabór wniosków planowany jest na (...) 2025 r.
    Zakres zadania obejmuje budowę przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach stanowiących własność mieszkańców Gminy, położonych na terenie ich
    gospodarstw domowych. Oczyszczalnie będą budowane na nieruchomościach
    mieszkańców, którzy zadeklarują chęć udziału w projekcie i dokonają wpłaty wkładu
    własnego. Wpłata zostanie wniesiona na podstawie umowy pomiędzy Gminą a
    mieszkańcem. Poza tą wpłatą Gmina nie pobierze od mieszkańca innych wpłat, w tym za
    przeniesienie prawa własności oczyszczalni z Gminy na mieszkańca po upływie okresu
    trwałości projektu ani też za użytkowanie oczyszczalni przez mieszkańca.
    Oczyszczalnie budowane będą na zlecenie Gminy przez wykonawcę wybranego w trybie
    ustawy – Prawo zamówień publicznych.
    Budowa oczyszczalni zostanie dofinansowana w formie refundacji części kosztów
    kwalifikowalnych w wysokości nie większej niż 75% i nie mniejszej niż 30%. Na kwotę
    pomocy składają się środki z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju
    Obszarów Wiejskich oraz budżetu państwa. Wydatki Gminy na budowę oczyszczalni, które

    nie zostaną sfinansowane z powyższych środków oraz wkładu własnego mieszkańców
    gminy A zostaną sfinansowane ze środków własnych Gminy.
    Gmina będzie właścicielem wybudowanych oczyszczalni od dnia ich wybudowania do
    dnia, w którym upłynie tzw. okres trwałości Projektu, tj. do dnia, w którym upłynie 5 lat od
    dnia otrzymania przez Gminę ostatniej transzy dofinansowania Projektu środkami
    powyższej dotacji. Po tym dniu staną się one własnością mieszkańców, na których terenie
    gospodarstw zostaną one wybudowane, przy czym przeniesienie prawa własności na tych
    mieszkańców zostanie określone w umowie zawartej pomiędzy mieszkańcem i Gminą, o
    której mowa powyżej. Za przeniesienie prawa własności Gmina nie przewiduje pobrania
    od mieszkańca żadnej dodatkowej opłaty.
    Mieszkańcy będą mieli prawo użytkować wybudowane na terenie ich gospodarstw
    oczyszczalnie od momentu ich wybudowania. Po wybudowaniu oczyszczalni obowiązek
    ponoszenia kosztów utrzymania i eksploatacji oczyszczalni będzie w całości należał do
    mieszkańców. Gmina nie będzie ponosiła żadnych wydatków związanych z utrzymaniem i
    eksploatacją oczyszczalni. Mieszkańcy będą zobowiązani do opróżniania i wywozu
    nieczystości z oczyszczalni na własny koszt.
    Wydatki poniesione na wybudowanie oczyszczalni zostaną udokumentowane fakturami
    VAT wystawionymi na Gminę (ze wskazaniem Gminy jako nabywcy).
    Budowa oczyszczalni należy do zadań własnych Gminy.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024
    r. poz. 1465) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
    odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, do zakresu
    działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów. Art. 7 ust. 1 pkt 3 stanowi zaś, iż zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy – w szczególności zadania
    te obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń
    sanitarnych. Dodatkowo zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o
    zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 757) zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy.
    Celem budowy oczyszczalni nie jest stałe i zorganizowane wykonywanie działalności
    Gminy w celach zarobkowych na warunkach, w jakich wykonują ją podmioty gospodarcze,
    lecz interes społeczny.
    W przypadku braku uzyskania przez Gminę powyższego dofinansowania ze środków
    dotacji celowej budowy oczyszczalni Gmina nie będzie realizować tej budowy. Opisana
    budowa oczyszczalni jest działaniem incydentalnym, tj. Gmina nie zamierza kontynuować
    budowy oczyszczalni w przyszłości w ramach innych przedsięwzięć ze środków własnych,
    natomiast zakłada możliwość realizacji takiej budowy w przypadku, gdy poziom
    dofinansowania takich budów z innych źródeł (np. dotacje, wpłaty mieszkańców)
    powodowałby, że finansowanie tej budowy ze środków własnych Gminy byłoby niewielkie
    w stosunku do całkowitych kosztów budowy.
    W piśmie z 24 marca 2025 r. w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał:
    Pytanie nr 1: Jaka jest/będzie % struktura udziału poszczególnych źródeł finansowania,
    tzn. jaką część kosztów pokryją środki, które otrzymają Państwo z dofinansowania, jaką
    właściciel posesji, a jaką Państwo?
    Odpowiedź: Gmina w chwili obecnej jest na etapie składania wniosku o dofinansowanie.
    Gmina zakłada otrzymanie maksymalnego dofinansowania 75% kosztów
    kwalifikowalnych. Gmina ze środków własnych pokryje 20% wkładu własnego (czyli 20% z

    25% pozostałych koszów kwalifikowalnych niepokrytych z dofinansowania) lecz nie więcej
    niż (...) zł do 1 sztuki przydomowej oczyszczalni ścieków. Właściciel posesji pokryje
    pozostałą część kosztów kwalifikowalnych, tj. 20%.
    Pytanie nr 2: Jeśli znana jest wartość procentowa udziałów jakie wnoszą/będą wnosili
    mieszkańcy, to proszę o jej wskazanie, tj. czy jest to 15%, czy inna wartość np. 20%, 25%,
    30% itp.?
    Odpowiedź: W chwili obecnej nie jest znany dokładny udział jaki będą wnosić mieszkańcy.
    Przy założeniu otrzymania maksymalnego dofinansowania mieszkaniec będzie wnosił 20%
    kosztów kwalifikowalnych jako udział własny.
    Pytanie nr 3: Jaka będzie wysokość wpłaty wnoszonej przez mieszkańca na rzecz budowy
    przydomowej oczyszczalni ścieków w całkowitej wartości POŚ?
    Odpowiedź: W chwili obecnej nie jest znana wysokość wpłaty wnoszonej przez
    mieszkańca. Wysokość wpłaty uzależniona jest od kwoty inwestycji po rozstrzygnięciu
    przetargu i wysokości otrzymania dofinansowania.
    Pytanie nr 4: Czy wartość wpłat będzie taka sama dla wszystkich mieszkańców? Jeśli
    wartość wpłat będzie różna z czego będą wynikały różnice?
    Odpowiedź: Wartość wpłat mieszkańców będzie różna, uzależnione będzie to od
    indywidualnej wyceny inwestycji budowy POŚ na nieruchomości mieszkańca.
    Pytanie nr 5: Czy wielkość wkładu (wpłat) mieszkańców pokrywa znaczną część kosztów
    budowy przydomowych oczyszczalni ścieków w związku z realizacją ww. zadania?
    Odpowiedź: Gmina zakłada uzyskanie maksymalnego dofinansowania 75% kosztów
    kwalifikowalnych, wówczas wielkość wkładu mieszkańców będzie pokrywało nieznaczną
    cześć kosztów budowy POŚ. tj. 20%.
    Pytania
      1) Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
        wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z
        budową oczyszczalni?
      2) Czy otrzymana przez Gminę dotacja celowa na dofinansowanie budowy oczyszczalni
        powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT?
      3) Czy wpłaty mieszkańców będą objęte podatkiem od towarów i usług (VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
      1) Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
        wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z
        budową przydomowych oczyszczalni ścieków.
      2) Otrzymana przez Gminę dotacja celowa na dofinansowanie budowy przydomowych
        oczyszczalni ścieków nie będzie opodatkowana podatkiem VAT.
      3) Wpłaty mieszkańców na udział własny do budowy przydomowych oczyszczalni
        ścieków nie będą opodatkowane podatkiem VAT.
    Ad 1

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży –
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Według art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku, gdy podatnik, działając we własnym
    imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że
    ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o VAT
    zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT. Wskazać również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia, odnoszący
    korzyść o charakterze majątkowym. Zatem czynność podlega opodatkowaniu jedynie
    wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron
    transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym
    związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego
    płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że
    płatność następuje w zamian za to świadczenie.
    Ponadto opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do
    zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w
    art. 8 ust. 2 ustawy o VAT).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub

    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w dyrektywie 2006/112/WE
    Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. Urz. UE. L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006
    /112/WE”. Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT
    określonych w Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej „TSUE”).
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć TSUE. W dorobku
    orzecznictwa TSUE przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje
    bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym
    wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu,
    to jednak nie musi być w tej formie dokonane.
    Na gruncie przepisów ustawy o VAT bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego
    wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia
    towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne.
    Przepisy nie określają formy zapłaty, zatem wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać
    zarówno świadczenia pieniężnego, jak i rzeczowego (określonego w naturze), np. w
    przypadku dostawy towaru w zamian za świadczenie usługi czy też w sytuacji zamiany
    towarów bądź usług.
    Reasumując, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT,
    musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia.
    Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. W przypadku istnienia
    świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać
    czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług
    określone w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Jednocześnie, aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi
    być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    VAT.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”: „Podatnikiem” jest każda
    osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność
    gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność
    gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub

    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten wyjaśnia, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Mając na uwadze przedstawioną na wstępie analizę przepisów podatkowych w pierwszej
    kolejności konieczne jest rozstrzygnięcie, czy budowa przydomowych oczyszczalni przez
    Gminę będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT. Pomocne dla tego rozstrzygnięcia jest orzeczenie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612/21 (Gmina O.
    przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej), które zapadło w wyniku wniosku o
    wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w przedmiocie
    interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem VAT w odniesieniu do
    transakcji polegających na zawarciu przez gminę umowy z niektórymi z jej mieszkańców w
    celu instalacji systemów odnawialnych źródeł energii (OZE) na ich nieruchomościach w
    zamian za świadczenie pieniężne ze strony tych mieszkańców.
    Co prawda, wyrok ten odnosi się do czynności dokonywanych przez gminę w ramach
    instalacji systemów odnawialnych źródeł energii, jednakże wnioski płynące z ww.
    orzeczenia są pomocne w analizowanej sprawie.
    W odniesieniu do czynności związanych z budową przydomowych oczyszczalni ścieków
    należy zauważyć, że działania te są prowadzone w okolicznościach bardzo zbliżonych do
    warunków w jakich zapadło ww. orzeczenie TSUE. Ostatecznie z wyroku TSUE w sprawie C-
    612/21 wynika, że okoliczność zlecania przez gminę przedsiębiorstwu czynności
    dostarczenia i instalacji OZE na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili taką wolę, nie stanowi świadczenia usług podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, jeżeli taka działalność nie ma na celu
    osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą przez mieszkańców niewielkiej części
    poniesionych kosztów, zaś czynności te są finansowane ze środków publicznych.
    Aby ocenić, czy czynności związane z budową przydomowych oczyszczalni ścieków będą
    realizowane przez Gminę A w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, kluczowe jest zidentyfikowanie realizowanych w ramach tej budowy
    czynności pod kątem ich opodatkowania w myśl przesłanek wskazanych w ww. wyroku, tj.
    m.in.:
      - brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności – czynności te nie mają na
        celu osiągnięcia stałego dochodu,
      - brak równorzędnego ekwiwalentu ekonomicznego ze strony ostatecznego
        beneficjenta inwestycji (mieszkańca Gminy),
      - zgoda mieszkańca na wykonanie usługi budowy przydomowej oczyszczalni ścieków,
      - uzyskanie dofinansowania,
      - zlecenie zrealizowania inwestycji wyspecjalizowanemu podmiotowi trzeciemu.
    W przedmiotowej sprawie ww. przesłanki są spełnione, ponieważ:
      - Gmina A jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT;
      - zadanie ma charakter proekologiczny, ponieważ jego celem jest budowa
        przydomowych oczyszczalni ścieków;
      - na dofinansowanie realizacji budowy przydomowych oczyszczalni Gmina ma otrzymać
        dotację celową;
      - mieszkańcy, na rzecz których będą budowane oczyszczalnie, poniosą opłaty w
        minimalnej wysokości do kosztów brutto budowy przydomowych oczyszczalni;
      - udział mieszkańców Gminy w przedsięwzięciu będzie dobrowolny – mieszkańcy nie
        będą przymuszani do wybudowania przydomowych oczyszczalni na ich posesji;

      - budowa przydomowych oczyszczalni będzie realizowana na zlecenie Gminy za
        pośrednictwem wykonawcy wybranego w trybie ustawy - Prawo zamówień
        publicznych;
      - dla Gminy celem budowy przydomowych oczyszczalni nie jest stałe i zorganizowane
        wykonywanie działalności w celach zarobkowych na warunkach, w jakich wykonują
        je podmioty gospodarcze, lecz interes społeczny;
      - wydatki na budowę przydomowych oczyszczalni zostaną udokumentowane fakturami
        VAT ze wskazaniem Gminy jako nabywcy.
    Celem Gminy jest jednorazowa realizacja zadania polegającego na budowie
    przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach należących do mieszkańców.
    Mieszkańcy sfinansują jedynie niewielką część kosztów budowy oczyszczalni. Zatem
    działania Gminy w analizowanym przypadku odbiegają od wzorca przeciętnego
    przedsiębiorcy, którego głównym celem byłoby dążenie do maksymalizacji zysku, przy
    jednoczesnej minimalizacji strat. Gmina nie ma możliwości budowy przydomowych
    oczyszczalni z osiąganiem dochodu, przez co Gmina nie spełnia przesłanek prowadzenia
    działalności gospodarczej, na którą zwrócił uwagę TSUE w ww. wyroku z dnia 30 marca
    2023 r. Zasadniczym celem budowy przydomowych oczyszczalni jest realizacja zadań
    własnych Gminy w zakresie gospodarki wodno-ściekowej. Spełnione są ponadto pozostałe
    przesłanki uznania czynności w ramach budowy przydomowych oczyszczalni za
    nieopodatkowane, wynikające z ww. wyroku TSUE, tj.: wola mieszkańców
    przeprowadzenia na ich rzecz zadania, skorzystanie z usług podmiotu trzeciego w celu
    wykonania zadania oraz uzyskanie dofinansowania na budowę oczyszczalni.
    W konsekwencji działania na rzecz mieszkańców w związku z budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków nie będą stanowić dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizując budowę przydomowych
    oczyszczalni Gmina nie będzie wykonywać działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT. Zatem, czynności realizowane w ramach budowy przydomowych
    oczyszczalni nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W związku z powyższym, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art.
    86 ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były
    wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach
    działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Zgodnie z przedstawionym powyżej stanowiskiem nabycie towarów i usług w związku z
    budową przydomowych oczyszczalni ścieków nie będzie miało związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT oraz wykonywaniem
    czynności opodatkowanych.
    Zatem w przedstawionym przypadku nie zostanie spełniona – wskazana w art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT – podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, tj. ponoszone wydatki na budowę przydomowych oczyszczalni ścieków nie
    będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    W konsekwencji Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki związane z budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków.
    Ad. 2 i 3
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3
    i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
        pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
        usługobiorcy.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy o VAT jest odpowiednikiem art. 73 ww. Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady, zgodnie z którym: w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych
    niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co
    stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za
    dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
    włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi zatem wynagrodzenie,
    które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów
    albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub
    która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są,
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy o VAT.
    Co istotne, subwencja (dotacja, dofinansowanie) nie funkcjonuje samodzielnie, nie
    podlega opodatkowaniu jako odrębna kwota, lecz wyłącznie w odniesieniu do czynności,
    do której jest wypłacana. Jeżeli czynność, do której dopłata jest przyznawana nie jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, to i dopłata do tej czynności nie
    stanowi elementu ceny oraz nie może być włączona do podstawy opodatkowania.
    W analizowanym przypadku nie wystąpi związek pomiędzy otrzymanym dofinansowaniem
    oraz wpłatami mieszkańców a czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Jak bowiem wskazano wyżej, w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków
    Gmina A nie będzie wykonywała działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT. Działania w związku z budową przydomowych oczyszczalni ścieków nie
    będą stanowić dostawy towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    W konsekwencji dotacja otrzymana przez Gminę A oraz wpłaty mieszkańców z
    przeznaczeniem na wsparcie finansowe w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni
    ścieków nie będzie zwiększać podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1
    ustawy o VAT. Tym samym, ww. dofinansowanie oraz wpłaty mieszkańców nie będą
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT.
    Analogiczne stanowisko zostało przestawione przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w piśmie z dnia 26 marca 2024 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.49.2024.1.MKA, z dnia
    30 października 2024 r. nr 0114-KDIP4-1.4012.471.2024.1.RMA, z dnia 20 listopada 2024 r.
    nr 0111-KDIB3-2.4012.545.1.KK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Dla spójności interpretacji udzielam odpowiedzi na pytania w następującej kolejności:
    pytanie nr 3, pytanie nr 2, pytanie nr 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak stanowi art. 8 ust. 2a ustawy o VAT:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy o VAT. Zauważyć również
    należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek
    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności
    musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę,
    należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów,
    płatny. Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej

    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej
    usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie
    którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia
    wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności
    wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w
    art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Ponadto stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie
    podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia
    2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług i realizują Państwo zadanie polegające na budowie przydomowych
    oczyszczalni ścieków na nieruchomościach stanowiących własność mieszkańców Gminy,
    położonych na terenie ich gospodarstw domowych. Celem budowy oczyszczalni nie jest
    stałe i zorganizowane wykonywanie działalności w celach zarobkowych na warunkach, w
    jakich wykonują ją podmioty gospodarcze, lecz interes społeczny. Oczyszczalnie będą
    budowane na nieruchomościach mieszkańców, którzy zadeklarują chęć udziału w
    projekcie i dokonają wpłaty wkładu własnego. Wpłata zostanie wniesiona na podstawie
    umowy pomiędzy Państwem a mieszkańcem. Poza tą wpłatą nie będą Państwo pobierać
    od mieszkańca innych wpłat. Oczyszczalnie budowane będą na Państwa zlecenie przez
    wykonawcę wybranego w trybie ustawy – Prawo zamówień publicznych. Wydatki
    poniesione na wybudowanie oczyszczalni zostaną udokumentowane fakturami VAT
    wystawionymi na Państwa.
    Budowa oczyszczalni zostanie dofinansowana w formie refundacji części kosztów
    kwalifikowalnych w wysokości nie większej niż 75% i nie mniejszej niż 30%. Na kwotę
    pomocy składają się środki z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju
    Obszarów Wiejskich oraz budżetu państwa. Wydatki na budowę oczyszczalni, które nie
    zostaną sfinansowane z powyższych środków oraz wkładu własnego mieszkańców
    zostaną sfinansowane z Państwa środków własnych. W chwili obecnej są Państwo na
    etapie składania wniosku o dofinansowanie i zakładają Państwo otrzymanie
    maksymalnego dofinansowania 75% kosztów kwalifikowalnych. Ze środków własnych
    pokryją Państwo 20% wkładu własnego (czyli 20% z 25% pozostałych koszów
    kwalifikowalnych niepokrytych z dofinansowania). Właściciel posesji pokryje pozostałą
    część kosztów kwalifikowalnych, tj. 20%.
    Mając na uwadze przedstawioną na wstępie analizę przepisów podatkowych, w pierwszej
    kolejności należy rozstrzygnąć, czy realizacja przez Państwa zadania polegające na
    budowie przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach stanowiących
    własność mieszkańców Gminy będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej
    zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ww. ustawy o VAT.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612
    /21 (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przeciwko Gminie O.). Co prawda wyrok ten
    odnosi się do czynności dokonywanych przez gminę w ramach promowania odnawialnych
    źródeł energii, jednakże wnioski płynące z ww. orzeczenia mogą być pomocne w
    analizowanej sprawie.
    W wyroku tym TSUE wskazał, iż aby czynności dokonywane przez gminę w ramach
    promowania odnawialnych źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy
    2006/112, powinny one, po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które
    gmina ta wykonuje odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit.
    a) i c) tej dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
    charakterze podatnika (pkt 24).
    W pkt 42 wyroku Trybunał wskazał, że art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy
    2006/112 należy interpretować w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę,
    za pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących
    właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie
    systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje

    jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
    poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych.
    TSUE wskazał, że w konsekwencji o ile w świetle powyższych rozważań należy uznać, że
    gmina O., nie wykonuje działalności wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112,
    nie jest konieczne ustalenie, czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu
    stosowania na podstawie art. 13 ust. 1 tej dyrektywy.
    Trybunał w przedmiocie dokonania dostawy towarów i świadczenia usług w ramach
    działalności gospodarczej zauważył, że po pierwsze, podczas gdy przedsiębiorca dąży do
    stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP Sibiu i
    DGRFP Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam orzecznictwo),
    gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, (...) że
    nie zamierza świadczyć regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie
    zamierza zatrudniać pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w
    których świadczenia gminne miały charakter trwały (pkt 36).
    Po drugie, (...) gmina O. wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom
    będącym właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
    ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na gospodarkę
    niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich udział
    nieprzekraczający 25% kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą dostawą i
    z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu wynagrodzenie za
    te same dostawę i instalację po cenie rynkowej (pkt 37).
    Tymczasem (...) jeżeli gmina odzyskuje – w drodze otrzymywanych przez nią wkładów –
    jedynie niewielką część poniesionych przez siebie kosztów, a pozostała część jest
    finansowana ze środków publicznych, taka różnica między tymi kosztami a kwotami
    otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może sugerować, że wkłady te należy raczej
    uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r.,
    Gemeente Borsele i Staatssecretaris van Financiën, C#520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i
    przytoczone tam orzecznictwo). W konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności
    przyznane gminie O. przez dane województwo, które wynoszą 75% kosztów podlegających
    dofinansowaniu, suma kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i
    od owego województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych
    kosztów faktycznie poniesionych przez tę gminę, co nie odpowiada podejściu, jakie
    przyjąłby w danym wypadku instalator systemów OZE, który przy ustalaniu swoich cen
    starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć marżę zysku. Natomiast wspomniana
    gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie mając perspektywy zysku.
    Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
    obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej jedną
    czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie rekompensaty w
    postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech czwartych tych kosztów.
    Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne w sytuacji strukturalnie
    deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności dla podatnika,
    ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną część
    poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę osobę
    trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane.
    Podsumowując TSUE wskazał, że artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: dostawy towarów i świadczenia
    usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej nie stanowi
    dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem przedsiębiorstwa,
    systemów odnawialnych źródeł energii na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy,

    jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą
    przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą poniesionych
    kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych.
    Ponadto wskazać należy na tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-616/21
    (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przeciwko Gminie L.), zapadłym w wyniku
    wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w
    przedmiocie interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem od wartości
    dodanej (VAT) w odniesieniu do przeprowadzonych na zlecenie gminy czynności
    związanych z usuwaniem azbestu oraz prawa do odliczenia VAT naliczonego od tych
    czynności. W wyroku tym, TSUE rozstrzygnął, że artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: okoliczność zlecania
    przez gminę przedsiębiorstwu czynności usuwania azbestu i odbierania wyrobów i
    odpadów zawierających azbest na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili taką wolę, nie stanowi świadczenia usług podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, jeżeli taka działalność nie ma na celu
    osiągania stałego dochodu i nie prowadzi do żadnej płatności ze strony tych mieszkańców,
    zaś czynności te są finansowane ze środków publicznych.
    W rozpatrywanej sprawie analiza przedstawionego opisu sprawy wykazuje, że będą
    Państwo realizowali zadanie polegające na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków
    (dalej: „POŚ”) w warunkach podobnych do wynikających z wyroków TSUE nr C-612/21 i C-
    616/21, tj.:
      − podmiotem występującym z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej jest
        Gmina będąca czynnym podatnikiem VAT,
      − oczyszczalnie budowane będą na zlecenie Gminy przez wykonawcę wybranego w
        trybie ustawy – Prawo zamówień publicznych,
      − wydatki poniesione na wybudowanie oczyszczalni zostaną udokumentowane
        fakturami wystawionymi na Gminę (ze wskazaniem Gminy jako nabywcy),
      − celem budowy oczyszczalni nie jest stałe i zorganizowane wykonywanie działalności
        Gminy w celach zarobkowych na warunkach, w jakich wykonują ją podmioty
        gospodarcze, lecz interes społeczny,
      − zadanie związane jest z realizacją zadań Gminy z zakresu kanalizacji, usuwania i
        oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń
        sanitarnych,
      − realizacja zadania będzie dofinansowana z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz
        Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz budżetu państwa,
      − Gmina podpisze z Mieszkańcami umowy cywilnoprawne,
      − w przypadku otrzymania przez Gminę maksymalnego dofinansowania Mieszkaniec
        będzie wnosił 20% kosztów kwalifikowalnych jako udział własny.
    Opis przedmiotowej sprawy wskazuje zatem, że w związku z realizacją inwestycji
    polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą Państwo
    wykonywali działań, na zasadach i w tych samych warunkach, które dotyczą podmiotów
    gospodarczych. Państwa rola sprowadza się do zorganizowania skutecznego finansowania
    i wykonania przydomowych oczyszczalni ścieków dla mieszkańców na terenie gminy.
    Realizując inwestycję polegającą na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków dla
    mieszkańców nie będą Państwo działali w celach zarobkowych tak jak przedsiębiorca,
    celem ww. inwestycji jest interes społeczny. Nie jest to zatem sposób działania
    występujący w przypadku zwykłej działalności gospodarczej.
    W wyniku Państwa działań nie wystąpią znaczące zakłócenia konkurencji, które prowadzić
    mogłyby do wyłączenia z dostaw dla ostatecznego konsumenta innych podmiotów. Z

    opisu sprawy wynika bowiem, że ww. inwestycja będzie realizowana przez wykonawców
    zewnętrznych. Tym samym, będą Państwo działali jako świadczeniobiorca dokonujący
    zakupu od podmiotów prywatnych.
    W konsekwencji, Państwa działania w związku z realizacją przedmiotowego zadania
    dotyczącego budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą stanowić dostawy
    towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Państwo
    realizując ww. projekt nie będą wykonywać działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT. Zatem czynności wykonywane przez Państwa na rzecz mieszkańców
    w ramach realizowanego zadania nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym w niniejszej sprawie wpłaty mieszkańców wnoszone w związku z
    budową przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą stanowić zapłaty za czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, a w konsekwencji nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    VAT.
    Tym samy Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznałem za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii braku opodatkowania podatkiem VAT dotacji
    otrzymanej na realizację ww. zadania należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o
    VAT:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy o VAT:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z powyższych przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i
    usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać
    z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są,
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze, związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Gdy więc podatnik otrzyma dofinansowanie, które

    będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny
    konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia
    po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Jak wskazano powyżej, budowa przydomowych oczyszczalni ścieków w ramach realizacji
    opisanego zadania nie będzie stanowiła dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wobec powyższego w odniesieniu do dotacji otrzymanej przez Państwa na realizację
    zadania wskazać należy, że nie sposób powiązać jej z konkretnymi czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zauważyć należy, że dotacja/dofinansowanie nie funkcjonuje samodzielnie, nie podlega
    opodatkowaniu jako odrębna kwota, lecz wyłącznie w odniesieniu do czynności, do której
    jest wypłacana. Jeżeli czynność, do której dopłata jest przyznawana nie jest czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, to i dopłata do tej czynności nie stanowi
    elementu ceny oraz nie może być włączona do podstawy opodatkowania.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku nie wystąpi
    związek pomiędzy otrzymanym dofinansowaniem na realizację ww. zadania a
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Jak bowiem wskazano wyżej,
    w zakresie realizacji ww. zadania nie będą wykonywać Państwo działalności gospodarczej,
    o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Państwa działania w związku z realizacją
    projektu nie będą stanowić dostawy towarów ani świadczenia usług podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem otrzymana przez Państwa dotacja,
    przeznaczona na realizację ww. projektu, nie będzie stanowić podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.
    Z kolei odnosząc się do kwestii braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją ww. zadania wskazać należy, że podstawowe zasady
    dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      1) nabycia towarów i usług,
      2) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Ten ostatni
    przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie
    podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej,
    do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Jak już wcześniej wskazano realizacja przedmiotowego zadania nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie będą dokonywać Państwo dostawy
    towarów, ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Wobec
    powyższego, w niniejszej sprawie nie wystąpi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonywanymi zakupami a czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że nie
    będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z
    realizacją zadania polegającego na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach stanowiących własność mieszkańców. Powyższe wynika z faktu, że w
    analizowanym przypadku nie zostaną spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT
    – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. ponoszone wydatki
    na realizację zadania nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Zaznaczam, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy
    podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników w zakresie
    możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych.
    Kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych.
    Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu interpretacji mogą jedynie
    pomóc Państwu ocenić, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem
    kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.