Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.523.2021.2.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-10-20
Teza: W zakresie obowiązku opodatkowania zwrotu wydatków poniesionych w związku z prowadzonym postępowaniem upadłościowym, dokumentowania ww. wydatków oraz opodatkowania ponoszonych wydatków.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 lipca 2021 r. (data wpływu 19 lipca 2021 r.) uzupełnionym pismem z 22 września 2021 r. (data wpływu 22 września 2021 r.) na wezwanie z 15 września 2021 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania zwrotu wydatków poniesionych w związku z prowadzonym postępowaniem upadłościowym, dokumentowania ww. wydatków oraz opodatkowania ponoszonych wydatków – **jest nieprawidłowe**.

**UZASADNIENIE**

19 lipca 2021 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania zwrotu wydatków poniesionych w związku z prowadzonym postępowaniem upadłościowym, dokumentowania ww. wydatków oraz opodatkowania ponoszonych wydatków.

Wniosek uzupełniono pismem z 22 września 2021 r. (data wpływu 22 września 2021 r.) na wezwanie z 15 września 2021 r.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:**

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawowym zakresem działalności gospodarczej jest realizacja zadań jako syndyk, zgodnie z art. 156 ustawy z 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe.

Zgodnie z wydanym postanowieniem sądu Wnioskodawczyni dokonuje wiele czynności zmierzających do zabezpieczenia majątku zarządzanych podmiotów. Na mocy art. 162 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe syndykowi przysługuje prawo do wynagrodzenia za wykonane czynności, odpowiadającego wykonanej pracy. Ponadto syndykowi przysługuje prawo do zwrotu wydatków koniecznych, poniesionych w związku z wykonywaniem czynności, jeżeli wydatki te zostały uznane przez sędziego komisarza. O wynagrodzeniu i zwrocie wydatków orzeka sąd na jego wniosek. W związku z wykonywaniem czynności syndyka Wnioskodawczyni ponosi wydatki tj. korzystanie z prywatnego samochodu, opłaty za parkingi i autostrady, paliwa, używanie prywatnego telefonu, koszty materiałów biurowych i koszty korespondencji.

Wydatki te są ściśle związane z daną upadłością zarówno spółki prawa handlowego, jak i osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej tzw. upadłości konsumenckiej, w imieniu których Wnioskodawczyni ponosi wydatki. Wnioskodawczyni ma prawo do zwrotu poniesionych wydatków, art. 160 ustawy z 28 lutego 2003 r – Prawo upadłościowe wprost się do tego odnosi wskazując , że „syndyk dokonuje czynności w imieniu własnym na rachunek upadłego”.

Wydatki syndyk wykazuje w sprawozdaniu składanym okresowo do sądu lub ostatecznym. Wydatki te są ostatecznie potwierdzone albo odrzucone przez sędziego komisarza, o czym mówi art. 168 pkt 5 ustawy z 28 lutego 2003 r – Prawo upadłościowe. Zatwierdzone wydatki jako czynny podatnik VAT Wnioskodawczyni potwierdza fakturą, gdzie do podstawy opodatkowania dolicza zwrot kosztów na wydatki konieczne uznane przez sąd i dolicza do nich podatek VAT ze stawką 23 %.

Wydatki, związane z czynnościami syndyka w imieniu i na rzecz upadłego dotyczą:

1\. Przejazdów samochodem prywatnym do Sądu, do Upadłego, w miejsca położenia masy upadłości, wydatki rozliczane są według przejechanych kilometrów (tzw. kilometrówka)

2\. Opłat za przejazd bramkami autostradowymi jadąc do Sądu, czy do upadłego, czy też w miejscu położenia majątku, znajdującego się np. poza biurem syndyka – wydatki rozliczane na podstawie wystawionej przez Wnioskodawczynię faktury VAT na podstawie biletu „z bramki”;

3\. Opłat parkingowych za postój na parkingu przed Sądem podczas uczestniczenia w rozprawie sądowej związanej z prowadzoną upadłością czy też w miejscu położenia majątku - wydatki rozliczane na podstawie wystawionej przez Wnioskodawczynię faktury VAT na podstawie biletu parkingowego.

4\. Opłat za korespondencję - opłata znaczki pocztowe- wydatki rozliczane na podstawie wystawionej przez Wnioskodawczynię faktury VAT, na podstawie faktury VAT otrzymanej z Poczty Polskiej.

Wszystkie wskazane wydatki jak: paliwo, ubezpieczenie samochodu, naprawy samochodu, bilety parkingowe czy z bramek, faktura z (…) (Wnioskodawczyni wskazuje, że (…) wystawia fakturę ZW), Wnioskodawczyni rozlicza w kosztach działalności jako (…) prowadząca działalność gospodarczą (…).

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:**

1.  Czy zwrot wydatków za używanie samochodu prywatnego oraz wydatków na korespondencję poniesionych osobiście przez Wnioskodawczynię ze środków własnych, których wydatkowanie uznaje Sąd w drodze wydanego postanowienia nakazującego ich zwrot ze środków masy upadłości powinien być doliczony do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług i potwierdzony fakturą czy na tą okoliczność powinna wystawiać notę obciążeniową tudzież refakturę?
2.  Czy stawka VAT wynosić będzie wówczas 23 % czy stawka będzie inna np. zw za znaczki?

**Stanowisko Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):**

1) Określenia podstawy opodatkowania realizowanych świadczeń

Wnioskodawczyni modyfikuje swoje stanowisko w sprawie z uwagi na zobowiązanie sędziego- komisarza w ten sposób, że: Zgodnie z wyrokiem NSA I FSK 270/17, w którym już odniesiono się do zmiany przepisów ustawy Prawo Upadłościowe, tj. po 1 stycznia 2016 r. ustawodawca potwierdził zróżnicowanie należności w postaci wynagrodzenia syndyka i zwrotu wydatków. W art. 162-167a prawa upadłościowego określono zasady przyznawania wynagrodzeń syndykowi. Zgodnie z art. 167a wynagrodzenie i zaliczki na wynagrodzenie syndyka obowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług. W aktualnym stanie prawnym nie ma wyraźnych zapisów ustawowych w zakresie prawa syndyka do zwrotu poniesionych wydatków. Koszty te obecnie mieszczą się w kategorii "wydatków bezpośrednio związanych z zabezpieczeniem, zarządem i likwidacją masy upadłości" (art. 230 ust. 1 u.p.u.) i pokrywane są na podstawie rachunków syndyka w miarę wpływu do masy stosownych sum. Aktualny stan prawny zatem potwierdza bez żadnych wątpliwości, że zwrotu wydatków nie można wliczać do wynagrodzenia syndyka.

2) Sposób dokumentowania realizowanych świadczeń i stawka VAT

Wypełniając czynności syndyka w postępowaniu upadłościowym na podstawie postanowienia sądu upadłościowego Wnioskodawczyni jest obowiązana, jako czynny podatnik od towarów i usług VAT do wystawienia faktur dokumentujących wykonane czynności zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 uptu, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 uptu, dokonywane przez Wnioskodawczynię na rzecz upadłego podatnika podatku od towarów i usług VAT. W konsekwencji - biorąc pod uwagę fakt, że jako syndyk Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług – jest tym samym zobowiązana wystawiać faktury VAT na rzecz upadłego podatnika dokumentujące odpłatne świadczenie usług, zgodnie z przepisami uptu.

I tak: Stan zaistniały: Syndyk wystawia na wszystko fakturę VAT tudzież paragon ze stawką dodatkową 23 %, tj. do każdego wydatku jak znaczki, kilometrówka , opłaty administracyjne w których mieści się użytkowanie telefonu, koszt najmu lokalu przez syndyka dla celów upadłościowych, koperty , papier, wydruki z drukarki , koszt pracy pracowników syndyka dolicza ten podatek. Przyczyną powyższego jest to, że rozlicza te koszty w swojej działalności na podstawie otrzymywanych przez niego na swoją działalność faktur, zawartych umów o pracę, rachunków.

Zdanie obecne Syndyka po analizie wyroku NSA I FSK 270/17 przywołanego w zarządzeniu sędziego - komisarza, w którym nakazał korektę wydatków syndyka w zakresie naliczonego podatku VAT ze stawką 23 % do 0%.

Syndyk powinien dokonać korekty całego naliczonego VAT-u we wszystkich postępowaniach według następujących zasad:

a) faktura VAT ze stawką 23% powinna być wystawiona w zakresie wynagrodzenia z art. 162-167 ustawy Prawo Upadłościowe,

b) faktura VAT ze stawką 23% powinna być wystawiona na tzw. opłatę ryczałtową z tytułu kosztów administracyjno-biurowych, na które składają się koszty zakupu artykułów biurowych, koszt rozmów telefonicznych, koszt najmu i użytkowania lokalu przez syndyka, koszt pracy pracowników syndyka na rzecz masy upadłości (w zakresie tych opłat syndyk otrzymuje faktury VAT ze stawką 23%, za wyjątkiem kosztu pracowników którzy są na umowach o pracę) ,

c) w zakresie wydatków takich jak: znaczki pocztowe, opłaty za zwroty listów syndyk powinien wystawiać notę obciążeniową, a zatem wówczas nie będzie naliczał podatku VAT bez względu na stawkę; w tym miejscu Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że syndyk nie może refakturować wydatków z Poczty Polskiej, gdyż tylko ten podmiot ma możliwość wystawiania faktur za sprzedaż znaczków ze stawką zw,

d) w zakresie wydatków takich jak kilometrówka syndyk powinien wystawiać notę obciążeniową, a zatem wówczas nie będzie naliczał podatku VAT bez względu na stawkę; w tym miejscu Wnioskodawczyni wskazuje, że syndyk nie ma dokumentu źródłowego przypisanego do danej upadłości, aby go móc refakturować, gdyż syndyk nie jest w stanie przypisać ilości zużytego paliwa, kosztu ubezpieczenia auta, kosztu przeglądów, kosztu najmu auta do danej upadłości; aby zatem mieć jednakowy przelicznik dla każdej upadłości, syndyk oblicza ilość przejechanych kilometrów do sądu, do masy upadłości i z powrotem i stosuje do nich stawkę wg Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 25 marca 2002 r. Dz. U. z 2002 r. nr 27, poz. 271 ze zm. oraz obecnie zdaniem Wnioskodawczyni błędnie do tego dolicza podatek VAT 23%, stąd też wniosek że powinna wystawiać notę obciążeniową.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1\. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2\. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3\. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany wyżej art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności, bądź sytuacji. Zatem, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

W świetle powyższego, czynności syndyka stanowią usługi, na co wskazuje powołany powyżej przepis art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy. Ich istotą jest bowiem dokonanie na zlecenie określonego świadczenia – wykonywanie powierzonych funkcji, za wynagrodzeniem.

Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2020 r., poz. 1228 ze zm.) uwzględniając wniosek o ogłoszenie upadłości, sąd wydaje postanowienie o ogłoszeniu upadłości, w którym określa, czy funkcję sędziego-komisarza oraz zastępcy sędziego-komisarza będzie pełnił sędzia czy referendarz sądowy, oraz wyznacza syndyka.

Stosownym postanowieniem sąd powierza zatem syndykowi pełnienie określonych funkcji w postępowaniu upadłościowym, których zakres precyzuje ustawa. Wysokość wynagrodzenia za czynności syndyka odpowiadające wykonywanej pracy określona jest w art. 162 ww. ustawy. O wynagrodzeniu orzeka sąd na wniosek zainteresowanego. Wynagrodzenie pokrywane jest z masy upadłości. Wydając stosowne postanowienia w powyższym zakresie sąd działa jako organ władzy.

W świetle art. 160 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności w imieniu własnym na rachunek upadłego.

Na mocy art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z kolei na podstawie art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Na podstawie art. 29a ust. 7, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Oznacza to, że ustawodawca nie przewidział szczególnego uregulowania podstawy opodatkowania w zakresie usług syndyka.

Natomiast na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać:

1) datę wystawienia;

2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;

5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15) kwotę należności ogółem;

(…)

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podstawowym zakresem działalności gospodarczej Wnioskodawczyni jest realizacja zadań jako syndyk. Zgodnie z wydanym postanowieniem sądu Wnioskodawczyni dokonuje wiele czynności zmierzających do zabezpieczenia majątku zarządzanych podmiotów. W związku z wykonywaniem czynności syndyka Wnioskodawczyni ponosi wydatki, tj. m.in. korzystanie z prywatnego samochodu, paliwa, czy koszty korespondencji. Wydatki te są ściśle związane z daną upadłością zarówno spółki prawa handlowego, jak i osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej tzw. upadłości konsumenckiej, w imieniu których Wnioskodawczyni ponosi wydatki. Zatwierdzone wydatki jako czynny podatnik VAT Wnioskodawczyni potwierdza fakturą, gdzie do podstawy opodatkowania dolicza zwrot kosztów na wydatki konieczne uznane przez sąd i dolicza do nich podatek VAT ze stawką 23 %. Wydatki, związane z czynnościami syndyka w imieniu i na rzecz upadłego dotyczą m.in.:

1\. Przejazdów samochodem prywatnym do Sądu, do Upadłego, w miejsca położenia masy upadłości wydatki rozliczane są według przejechanych kilometrów (tzw. kilometrówka)

2\. Opłat za przejazd bramkami autostradowymi jadąc do Sądu, czy do upadłego, czy też w miejscu położenia majątku, znajdującego się np. poza biurem syndyka – wydatki rozliczane na podstawie wystawionej przeze mnie faktury VAT na podstawie

biletu „z bramki”;

3\. Opłat parkingowych za postój na parkingu przed Sądem podczas uczestniczenia w rozprawie sądowej związanej z prowadzoną upadłością czy też w miejscu położenia majątku- wydatki rozliczane na podstawie wystawionej przeze mnie faktury VAT na podstawie biletu parkingowego. 4. Opłat za korespondencję- opłata znaczki pocztowe- wydatki rozliczane na podstawie wystawionej przez Wnioskodawczynię faktury VAT na podstawie faktury VAT otrzymanej z (….)

Wszystkie wskazane wydatki jak: paliwo, ubezpieczenie samochodu, naprawy samochodu, bilety parkingowe czy z bramek, faktura z (…). (Wnioskodawczyni wskazuje , że (…) wystawia fakturę ZW), Wnioskodawczyni rozlicza w kosztach działalności jako (…) prowadząca działalność gospodarczą (…).

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawczyni powzięła wątpliwości dotyczące tego, czy zwrot wydatków za używanie samochodu prywatnego oraz wydatków na korespondencję poniesionych osobiście przez Wnioskodawczynię ze środków własnych, których wydatkowanie uznaje Sąd w drodze wydanego postanowienia nakazującego ich zwrot ze środków masy upadłości powinien być doliczony do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług i potwierdzony fakturą czy na tą okoliczność Wnioskodawczyni powinna wystawiać notę obciążeniową lub refakturę.

Zgodnie z powołanym wyżej art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od usługobiorcy lub osoby trzeciej (włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych przez podatnika).

W treści przepisu art. 29a ust. 6 ustawy, prawodawca wskazuje elementy jakie podstawa opodatkowania również obejmuje, tj. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku, a także koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Zgodnie z powyższym, każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca lub usługodawca obciążył nabywcę lub osobę trzecią, a który zwiększa łączną kwotę należną z tytułu transakcji – powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę (lub osobę trzecią), nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje, jako element świadczenia zasadniczego.

Zgodnie bowiem z wolą ustawodawcy podstawa opodatkowania obejmuje wszystko co stanowi zapłatę z tytułu sprzedaży, tj. wynagrodzenie czy zapłata, które jest sprzedawcy należne z tytułu jego świadczenia na rzecz nabywcy.

Należy zauważyć, iż uregulowanie wynikające z art. 29a ust. 1 ustawy, stanowi odpowiednik art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), zgodnie z którym, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Jak stanowi art. 78 ww. Dyrektywy, podstawa opodatkowania obejmuje również podatki, cła, opłaty i inne należności z wyłączeniem podatku VAT. Zgodnie z tym samym przepisem Dyrektywy, podstawa opodatkowania obejmuje dodatkowe koszty, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi dostawca lub usługodawca obciąża nabywcę lub usługobiorcę. Państwa Członkowskie mogą uznać za dodatkowe koszty wydatki będące przedmiotem odrębnej umowy. Przepis ten wyjaśnia, jakie elementy uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia, stanowiącego podstawę opodatkowania i wymienia przykładowo kilka rodzajów kosztów mieszczących się w pojęciu podstawy opodatkowania.

Dotyczy on kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub usług, które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji. Zgodnie z tą regulacją, każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje, jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że skoro przyznane postanowieniem sądu wydatki za używanie samochodu prywatnego oraz wydatki na korespondencję, poniesione przez Wnioskodawczynię w związku z wykonywaniem czynności syndyka w postępowaniu upadłościowym, są ściśle związane z wykonywaną przez Wnioskodawczynię usługą, to stanowią jeden z elementów kalkulacyjnych otrzymanego wynagrodzenia (część odpłatności za usługę). Wobec powyższego koszty te składają się na całość zapłaty za świadczoną przez Wnioskodawczynię usługę i zwiększają podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.

Wydatki, o których mowa we wniosku Wnioskodawczyni ponosi w imieniu własnym, pomimo że na rzecz usługobiorcy (upadłego), nie są to zatem kwoty wymienione w art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy.

Wobec powyższego przedmiotowe czynności, za które przysługuje prawo do zwrotu wydatków, należy udokumentować fakturą stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy.

Mając zatem na uwadze powołane wyżej przepisy krajowe, jak i unijne należy stwierdzić, że zwrot wydatków poniesionych we własnym imieniu przez Wnioskodawczynię w ramach wykonywania działalności syndyka winien zostać uwzględniony w podstawie opodatkowania jako element wynagrodzenia za wykonywanie czynności syndyka, które należy udokumentować fakturą.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za **nieprawidłowe.**

Ponadto wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą opodatkowania ponoszonych wydatków, tj. wydatków za używanie samochodu prywatnego oraz wydatków na korespondencję.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawczyni należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 4 ustawy zwalnia się od podatku dostawę za cenę równą wartości nominalnej znaczków pocztowych, ważnych w obrocie pocztowym na terytorium kraju i innych znaczków tego typu.

Z powołanego przepisu wynika, że objęte zwolnieniem są te znaczki pocztowe, które:

1\. sprzedawane są po cenie nominalnej oraz

2\. są ważne w obrocie pocztowym na terytorium kraju.

Powołany przepis stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. h Dyrektywy Rady 2006/112/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają transakcje dostawy, za cenę równą wartości nominalnej, znaczków pocztowych ważnych w obrocie pocztowym na terytorium danego państwa, znaczków skarbowych i innych podobnych znaczków.

Zatem ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta dostawa znaczków, które są sprzedawane po cenie nominalnej, a ponadto są ważne w obrocie pocztowym na terytorium kraju, tj. można za ich pomocą uiścić opłatę za usługi pocztowe operatora obowiązanego do świadczenia powszechnych usług pocztowych w Polsce.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawczyni ponosi w związku z wykonywanymi czynnościami syndyka wydatki m.in. dotyczące używania samochodu prywatnego, jak również wydatki na korespondencję.

W analizowanym przypadku Wnioskodawczyni nie dokonuje na rzecz upadłych podmiotów dostawy znaczków pocztowych, zatem wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 4 ustawy zwolnienie od podatku nie ma zastosowania w analizowanej sprawie.

Mając zatem na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że wydatki związane z czynnościami syndyka w imieniu i na rzecz upadłego nie korzystają ze zwolnienia od podatku w związku z powyższym ww. usługi będą opodatkowane właściwą stawką podatku.

Zatem oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie opodatkowania ponoszonych wydatków, tj. wydatków za używanie samochodu prywatnego oraz wydatków na korespondencję należało je uznać za **nieprawidłowe.**

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii obowiązku opodatkowania zwrotu wydatków poniesionych w związku z prowadzonym postępowaniem upadłościowym, dokumentowania ww. wydatków oraz opodatkowania ponoszonych wydatków natomiast w zakresie stawki podatku VAT zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.