Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.191.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Skutki podatkowe zawarcia umowy odpłatnej cesji praw i
obowiązków wynikających z umowy deweloperskiej.
Słowa kluczowe: cesja-cesja wierzytelności
notariusze
umowa
wierzytelność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych
    zawarcia umowy cesji wierzytelności. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 2 lipca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pana partnerka zawarła umowę deweloperską, w której była jedyną osobą zawierająca
    taką umowę z deweloperem. Jednakże w chwili obecnej podjęli Państwo decyzję, że
    chcieliby wspólnie sfinansować zakup nieruchomości. W związku z powyższym chcecie
    Państwo u notariusza zawrzeć umowę „odpłatnej cesji praw i obowiązków z umowy
    deweloperskiej”. Cesja dotyczyłaby 1/3 praw i obowiązków z takiej umowy i tym samym
    kwotę 1/3 z umowy deweloperskiej po zawarciu umowy odpłatnej cesji uiściłby Pan
    bezpośrednio na rzecz dewelopera.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że odpłatna cesja praw i obowiązków z umowy
    deweloperskiej nie przyjmie formy prawnej czynności cywilnoprawnych wymienionych w
    art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, a
    w szczególności umowy sprzedaży pomiędzy cedentem, a cesjonariuszem.
    Według umowy deweloperskiej osoba, która zawarła ją z deweloperem jest zobowiązana
    do zapłaty kwoty 1.126.500,00 na jego rzecz.
    Według ww. umowy cesji przejąłby Pan prawa i obowiązki wynikające z zawartej przez nią
    umowy deweloperskiej zobowiązując się do zapłaty 1/3 kwoty wymienionej wyżej tj. kwotę
    375.500,00 bezpośrednio na konto dewelopera (kwota ta nie została jeszcze przekazana
    na konto dewelopera, z uwagi na termin raty określony na koniec sierpnia 2025 r., do
    przekazania deweloperowi pozostała sumaryczna kwota 450.600,00 zł) Osoba, która
    zawarła umowę deweloperską, nie otrzyma z tego tytułu żadnych środków, w związku z
    powyższym nie jest to umowa sprzedaży, ani jakakolwiek inna wymieniona w katalogu
    czynności.
    Umowa cesji została nazwana „odpłatną” tylko i wyłącznie z uwagi na fakt, iż wstępuje Pan
    w prawa i obowiązki umowy z deweloperem jednocześnie pokrywając (dokonując
    bezpośrednio na jego konto przelewu) 1/3 obowiązków dotyczących zapłaty, ale
    jednocześnie osoba, która zawarła umowę deweloperską nie otrzymuje z tytułu
    przekazania 1/3 praw i obowiązków żadnej zapłaty.
    W związku z czym sama czynność przekazania i objęcia praw i obowiązków jest
    bezkosztowa.
    Podstawą umowy cesji, którą chcą Państwo zawrzeć jest umowa deweloperska.

## Pytanie

Czy notariusz jest w takim przypadku zobowiązany do pobrania podatku PCC w związku z
    art. 1 Ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, umowa cesji praw i obowiązków nie widnieje w katalogu art. 1 ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych i ma charakter nieodpłatny gdyż Cesjonariusz nie
    płaci na rzecz Cedenta kwotę ponad 1/3 przedmiotu umowy deweloperskiej, a zatem nie
    dochodzi do odpłatnego zbycia praw. W związku z powyższym notariusz nie powinien
    pobrać podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 1 %.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.) zawiera zamknięty katalog
    czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295):
      Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
      a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,

      b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
      c) (uchylona)
      d) umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i
        ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
      e) umowy dożywocia,
      f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części
        dotyczącej spłat lub dopłat,
      g) (uchylona)
      h) ustanowienie hipoteki,
      i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej
        służebności,
      j) umowy depozytu nieprawidłowego,
      k) umowy spółki.
    Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one
      podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z
      zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.
    W myśl natomiast art. 1 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Podatkowi podlegają orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody,
      jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne
      wymienione w pkt 1 lub 2.
    Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Szczegółowe ustalenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje.
    Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu,
    wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w
    przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają
    opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź
    podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.
    Instytucję przelewu (cesji) wierzytelności regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu
    cywilnego:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    Umowa cesji należy do czynności prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do
    umów przenoszących własność. Z uwagi na to, iż ustawodawca nie nadał cesji praw formy
    samoistnej umowy należy posiłkować się treścią art. 510 § 1 ustawy Kodeksu cywilnego,
    zgodnie z którym:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Czynnością prawną stanowiącą podstawę cesji może być zatem m.in. umowa sprzedaży.

    Zgodnie z wyżej zacytowanymi przepisami, należy podkreślić, że umowa cesji jako nie
    wymieniona w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o ile nie przybierze postaci
    jednej z umów wymienionych w tym przepisie, w szczególności umowy sprzedaży
    uregulowanej w przepisach Kodeksu cywilnego.
    Z kolei, jeśli umowa cesji przybierze postać umowy sprzedaży, to wówczas podlega
    opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.
    Jak stanowi bowiem art. 4 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na
      kupującym.
    Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w
      formie aktu notarialnego.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Pana partnerka
    zawarła umowę deweloperską. Obecnie zamierzacie Państwo zawrzeć umowę „odpłatnej
    cesji praw i obowiązków z umowy deweloperskiej”, na podstawie której przejmie Pan 1/3
    praw i obowiązków z umowy deweloperskiej. Pana partnerka nie otrzyma z tego tytułu
    żadnych środków pieniężnych. Wstępując w prawa i obowiązki z umowy deweloperskiej
    zobowiązuje się Pan do zapłaty na rzecz dewelopera 1/3 kwoty z umowy deweloperskiej.
    Jak już wspomniano powyżej, katalog czynności cywilnoprawnych, ujęty w art. 1 ust. 1
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter zamknięty. Zatem
    czynności cywilnoprawne, które nie zostały w nim wymienione w sposób wyraźny, nie
    podlegają opodatkowaniu omawianym podatkiem.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że odpłatna cesja praw i obowiązków z umowy
    deweloperskiej nie przyjmie formy prawnej czynności cywilnoprawnych wymienionych w
    art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a w szczególności umowy
    sprzedaży.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro wskazana we wniosku umowa odpłatnej
    cesji praw i obowiązków z umowy deweloperskiej, którą planuje Pan zawrzeć z partnerką,
    nie będzie umową sprzedaży, ani też nie przybierze postaci żadnej z czynności
    wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to
    czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.