Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.938.2024.1.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT na
podstawie art. 113 ustawy.
Słowa kluczowe: doradztwo-doradztwo podatkowe
limit-limit obrotu
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13-pkt 2-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13-pkt 2-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 17 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 113 ustawy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca uzyskał wykształcenie wyższe uzyskując tytuł magistra prawa. Nigdy nie
    podchodził do egzaminów na aplikacje prawnicze, a co za tym idzie, nie uzyskał tytułu
    radcy prawnego lub adwokata. W dniu 15 kwietnia 2013 roku Wnioskodawca rozpoczął
    prowadzenie działalności gospodarczej w formie jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca, zgodnie z kodem PKD 69.10.Z, prowadził działalność prawniczą,
    polegającą na świadczeniu 3 usług:
      - udzielaniu porad prawnych z zakresu prawa cywilnego dla swoich Klientów,
      - sporządzaniu pism dla swoich Klientów dotyczących zarówno etapu przedsądowego
        oraz etapu sądowego w sprawach cywilnych,
      - dochodzeniu roszczeń odszkodowawczych w imieniu swoich Klientów.
    Poprzez dochodzenie roszczeń odszkodowawczych w imieniu swoich Klientów należy
    rozumieć usługę kompleksową zawierającą w sobie szereg czynności między innymi,
    takich jak:
      1. Analiza zasadności roszczeń odszkodowawczych oraz oszacowanie wysokości
        szkody, a w tym:
        a. ustalenie wysokości uszkodzonej rzeczy, oszacowanie kosztów naprawy
          uszkodzonego mienia lub wyliczenie szkody całkowitej, ustalenie ubytku
          wartości handlowej pojazdu po naprawie;
        b. oszacowanie wysokości poniesionego uszczerbku na zdrowiu oraz obrażeń
          doznanych w wypadku oraz związane z tym ustalenie możliwości uzyskania
          zadośćuczynienia;
        c. obliczenie kosztów leczenia (poniesionych na zakup leków, sprzętu
          ortopedycznego i rehabilitacyjnego, kosztów opieki osoby trzeciej, kosztów
          dojazdów do placówek medycznych);
        d. ustalenie wysokości utraconych dochodów;
        e. ustalenie stopnia pogorszenia sytuacji materialnej i zadośćuczynienia po
          śmierci osoby bliskiej i kosztów związanych z pochówkiem.
      2. Udokumentowanie wysokości poniesionej szkody poprzez zgromadzenie niezbędnej
        dokumentacji:
        a. medycznej,
        b. urzędowej,
        c. dokumentacji z zakładu pracy poszkodowanego,
        d. dokumentacji z Policji, Prokuratury, Sądów, itp.,
        e. fotograficznej.

      3. Zgłoszenie roszczeń do podmiotu zobowiązanego do zapłaty świadczenia –
        najczęściej zakłady ubezpieczeń, a w tym:
        a. sprecyzowanie na piśmie roszczeń odszkodowawczych,
        b. wypełnienie niezbędnej dokumentacji takiej jak formularze, druki, itp.,
        c. przekazanie wszelkiej dokumentacji potwierdzającej zasadność zgłoszonych
          roszczeń.
      4. Sporządzanie odwołań, skarg i reklamacji zarówno w sytuacji całkowitej odmowy
        zapłaty odszkodowania, jak i w przypadku zaniżenia wysokości tego
        odszkodowania.
      5. Uzyskiwanie dokumentacji dotyczącej prowadzonej sprawy, a zgromadzonej przez
        inne podmioty (zazwyczaj zakłady ubezpieczeń).
      6. Czuwanie nad prawidłowością prowadzonej przez zakłady ubezpieczeń procedury
        likwidacyjnej szkody, np. terminowością dokonywania czynności w razie potrzeby
        sporządzenie i przesyłanie pism interwencyjnych w tych sprawach.
      7. Występowanie w imieniu Zleceniodawcy do innych podmiotów z wnioskiem o
        interwencję, np. do Rzecznika Finansowego.
      8. Prowadzenie w imieniu Klienta postępowania polubownego przed Rzecznikiem
        Finansowym lub Komisją Nadzoru Finansowego.
      9. Przygotowanie dokumentacji niezbędnej do wystąpienia z roszczeniem
        odszkodowawczym do sądu.
    Samo jednak prowadzenie sprawy na drodze sądowej nie jest i nie będzie prowadzone
    przez Wnioskodawcę, gdyż ten nie posiada uprawnień radcy prawnego bądź adwokata.
    Prowadzenie sprawy na drodze sądowej powierzane jest (zlecane) innemu zewnętrznemu
    podmiotowi, tj. radcy prawnemu lub adwokatowi niezatrudnionemu przez Wnioskodawcę
    (prowadzącemu własną działalność gospodarczą). Swoje usługi Wnioskodawca świadczył
    niemalże tylko i wyłącznie na rzecz osób fizycznych. Z uwagi na powołanie do życia
    punktów nieodpłatnej pomocy prawnej na terenie Polski, zmniejszaniu zaczęła ulegać
    ilość dwóch pierwszych usług świadczonych przez Wnioskodawcę, tj. udzielaniu porad
    prawnych z zakresu prawa cywilnego dla swoich Klientów oraz sporządzaniu pism dla
    swoich Klientów dotyczących zarówno etapu przedsądowego oraz etapu sądowego w
    sprawach cywilnych. Pomimo prób reklamy wszystkich trzech świadczonych przez
    Wnioskodawcę usług, obecnie istnieje zapotrzebowanie jedynie na trzecią z usług, tj.
    dochodzenie roszczeń odszkodowawczych w imieniu swoich Klientów. Co za tym idzie,
    Wnioskodawca zaprzestał z dniem 15 listopada 2024 roku świadczenia usług w postaci
    udzielania porad prawnych z zakresu prawa cywilnego dla swoich Klientów oraz
    sporządzania pism dla swoich Klientów dotyczących zarówno etapu przedsądowego oraz
    etapu sądowego w sprawach cywilnych, a świadczy obecnie jedynie jedną usługę w
    postaci dochodzenia roszczeń odszkodowawczych w imieniu swoich Klientów. Co za tym
    idzie, Wnioskodawca z dniem 15 listopada 2024 roku wykreślił dotychczas wskazany w
    CEiDG kod przeważającej działalności gospodarczej, tj. 69.10.Z oraz pozostałe
    wyszczególnione we wpisie kody PKD i zastąpił je jednym kodem przeważającej
    działalności gospodarczej, tj. symbol PKD 66.21.Z, symbol PKWiU 66.21.10.0 – usługi
    związane z oceną ryzyka i szacowaniem poniesionych strat. Przedmiot działalności, jaki
    prowadzi zatem Wnioskodawca to: Działalność związana z oceną ryzyka szacowaniem
    poniesionych strat (symbol PKD 66.21.Z, symbol PKWiU 66.21.10.0 – usługi związane z
    oceną ryzyka i szacowaniem poniesionych strat). Dodatkowo Wnioskodawca dokonał
    zmiany nazwy prowadzonej działalności gospodarczej z ..... na .....

    Faktycznie świadczona przez Wnioskodawcę usługa polega na dochodzeniu w imieniu
    swoich Klientów roszczeń odszkodowawczych. Osoba, której należne jest odszkodowanie,
    zleca prowadzenie sprawy, a celem umowy jest uzyskanie dla Klienta (zleceniodawcy)
    świadczenia odszkodowawczego. Wnioskodawca działa w imieniu swojego Klienta, na
    podstawie udzielonego pełnomocnictwa i reprezentuje go przed podmiotem
    zobowiązanym do zapłaty odszkodowania. Za świadczenie powyższej usługi
    Wnioskodawca otrzyma wynagrodzenie prowizyjne ustalane w stosunku do wysokości
    uzyskanego dla zleceniodawcy świadczenia.
    Świadczona usługa jest usługą kompleksową zawierającą w sobie szereg czynności,
    między innymi takich jak:
      1. Analiza zasadności roszczeń odszkodowawczych oraz oszacowanie wysokości
        szkody, a w tym:
        a. ustalenie wysokości uszkodzonej rzeczy, oszacowanie kosztów naprawy
          uszkodzonego mienia lub wyliczenie szkody całkowitej, ustalenie ubytku
          wartości handlowej pojazdu po naprawie;
        b. oszacowanie wysokości poniesionego uszczerbku na zdrowiu oraz obrażeń
          doznanych w wypadku oraz związane z tym ustalenie możliwości uzyskania
          zadośćuczynienia;
        c. obliczenie kosztów leczenia (poniesionych na zakup leków, sprzętu
          ortopedycznego i rehabilitacyjnego, kosztów opieki osoby trzeciej, kosztów
          dojazdów do placówek medycznych);
        d. ustalenie wysokości utraconych dochodów;
        e. ustalenie stopnia pogorszenia sytuacji materialnej i zadośćuczynienia po
          śmierci osoby bliskiej i kosztów związanych z pochówkiem.
      2. Udokumentowanie wysokości poniesionej szkody poprzez zgromadzenie niezbędnej
        dokumentacji:
        f. medycznej,
        g. urzędowej,
        h. dokumentacji z zakładu pracy poszkodowanego,
        i. dokumentację z Policji, Prokuratury, Sądów, itp.,
        j. fotograficznej.
      3. Zgłoszenie roszczeń do podmiotu zobowiązanego do zapłaty świadczenia –
        najczęściej zakłady ubezpieczeń, a w tym:
        k. sprecyzowanie na piśmie roszczeń odszkodowawczych,
        l. wypełnienie niezbędnej dokumentacji takiej jak formularze, druki, itp.,
        m. przekazanie wszelkiej dokumentacji potwierdzającej zasadność zgłoszonych
          roszczeń.
      4. Sporządzanie odwołań, skarg i reklamacji zarówno w sytuacji całkowitej odmowy
        zapłaty odszkodowania, jak i w przypadku zaniżenia wysokości tego
        odszkodowania.
      5. Uzyskiwanie dokumentacji dotyczącej prowadzonej sprawy, a zgromadzonej przez
        inne podmioty (zazwyczaj zakłady ubezpieczeń).

      6. Czuwanie nad prawidłowością prowadzonej przez zakłady ubezpieczeń procedury
        likwidacyjnej szkody, np. terminowością dokonywania czynności w razie potrzeby
        sporządzenie i przesyłanie pism interwencyjnych w tych sprawach.
      7. Występowanie w imieniu Zleceniodawcy do innych podmiotów z wnioskiem o
        interwencję, np. do Rzecznika Finansowego.
      8. Prowadzenie w imieniu Klienta postępowania polubownego przed Rzecznikiem
        Finansowym lub Komisją Nadzoru Finansowego.
      9. Przygotowanie dokumentacji niezbędnej do wystąpienia z roszczeniem
        odszkodowawczym do sądu.
    Samo jednak prowadzenie sprawy na drodze sądowej nie będzie prowadzone przez
    Wnioskodawcę, gdyż ten nie posiada uprawnień radcy prawnego bądź adwokata.
    Prowadzenie sprawy na drodze sądowej powierzane jest (zlecane) innemu zewnętrznemu
    podmiotowi, tj. radcy prawnemu lub adwokatowi niezatrudnionemu przez Wnioskodawcę
    (prowadzącemu własną działalność gospodarczą). W zależności od stopnia
    zaawansowania konkretnej sprawy, której prowadzenia podejmuje się Wnioskodawca,
    czynności konkretnego zlecenia obejmują wszystkie lub tylko niektóre z wyżej opisanych
    czynności. Wskazać należy, że opisana we wniosku usługa w postaci dochodzenia roszczeń
    odszkodowawczych w imieniu swoich Klientów, której zakres czynności został opisany
    powyżej, nie jest usługą prawną ani nie jest usługą doradztwa, gdyż świadczona usługa
    jest usługą kompleksową zmierzającą do pozyskania odszkodowania, zawierającą w
    swoim składzie czynności opisane powyżej. Prowadzenie sprawy na drodze sądowej
    powierzane jest (zlecane) innemu zewnętrznemu podmiotowi, tj. radcy prawnemu lub
    adwokatowi niezatrudnionemu przez Wnioskodawcę (prowadzącemu własną działalność
    gospodarczą). Co istotne, Wnioskodawca w obecnym roku podatkowym, tj. 2024 roku nie
    przekroczy przychodu (wartości sprzedaży) kwoty 200 000,00 zł.(słownie: dwieście tysięcy
    złotych).

## Pytanie

Czy w wyżej opisanym zdarzeniu przyszłym, świadczenie opisanej usługi, polegającej na
    dochodzeniu roszczeń odszkodowawczych w imieniu swoich Klientów, a opisanej
    symbolem PKD 66.21.Z (symbol PKWiU 66.21.10.0 – usługi związane z oceną ryzyka i
    szacowaniem poniesionych strat), korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11
    marca 2004 r. (Dz. U. 2004 r., Nr 54, poz. 535, z późn. zm.)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym opisana usługa polegająca
    na dochodzeniu roszczeń odszkodowawczych w imieniu swoich Klientów, a opisana
    symbolem PKD 66.21.Z (symbol PKWiU 66.21.10.0 – usługi związane z oceną ryzyka i
    szacowaniem poniesionych strat), korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11
    marca 2004 r. (Dz. U. 2004 r., Nr 54, poz. 535, z późn. zm.), gdyż usługa ta nie jest ani
    usługą prawną ani usługą w zakresie doradztwa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. Z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla pewnej
    grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
    Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:

      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w
      trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Natomiast w myśl art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia
    od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi
    przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których
    mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43
      ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:

      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
    Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad
    określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje
    czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, w tym m.in. podatnicy świadczący
    usługi prawnicze oraz w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego
    związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także
    związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa
    rolnego.
    Ani ustawa, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia „doradztwo”.
    Wobec braku ustawowej definicji tego pojęcia należy posiłkowo odwołać się do wykładni
    językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo
    Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto
    doradza”, natomiast pojęcie „doradzić” oznacza „udzielić porady, wskazać sposób
    postępowania w jakiejś sprawie”. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług
    termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko, przy czym najistotniejszy
    jest charakter wykonywanych czynności. Należy podkreślić, że porada czy opinia nie musi
    mieć charakteru odrębnego pisemnego dokumentu, bowiem już samo wykonywanie
    czynności, których istotą jest doradztwo, decyduje o wyłączeniu tych czynności ze
    zwolnienia podmiotowego.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zaprzestał Pan z dniem 15 listopada 2024
    roku świadczenia usług w postaci udzielania porad prawnych z zakresu prawa cywilnego
    dla swoich Klientów oraz sporządzania pism dla swoich Klientów dotyczących zarówno
    etapu przedsądowego oraz etapu sądowego w sprawach cywilnych, a świadczy obecnie
    jedynie jedną usługę w postaci dochodzenia roszczeń odszkodowawczych w imieniu
    swoich Klientów. Faktycznie świadczona przez Pana usługa polega na dochodzeniu w
    imieniu swoich Klientów roszczeń odszkodowawczych. Osoba, której należne jest
    odszkodowanie, zleca prowadzenie sprawy, a celem umowy jest uzyskanie dla Klienta
    (zleceniodawcy) świadczenia odszkodowawczego. Działa Pan w imieniu swojego Klienta,
    na podstawie udzielonego pełnomocnictwa i reprezentuje go przed podmiotem
    zobowiązanym do zapłaty odszkodowania. Za świadczenie powyższej usługi otrzyma Pan
    wynagrodzenie prowizyjne, ustalane w stosunku do wysokości uzyskanego dla
    zleceniodawcy świadczenia.
    Świadczona usługa jest usługą kompleksową zawierającą w sobie szereg czynności między
    innymi, takich jak:
      1. Analiza zasadności roszczeń odszkodowawczych oraz oszacowanie wysokości
        szkody, a w tym:
        a. ustalenie wysokości uszkodzonej rzeczy, oszacowanie kosztów naprawy
          uszkodzonego mienia lub wyliczenie szkody całkowitej, ustalenie ubytku
          wartości handlowej pojazdu po naprawie;
        b. oszacowanie wysokości poniesionego uszczerbku na zdrowiu oraz obrażeń
          doznanych w wypadku oraz związane z tym ustalenie możliwości uzyskania
          zadośćuczynienia;
        c. obliczenie kosztów leczenia (poniesionych na zakup leków, sprzętu
          ortopedycznego i rehabilitacyjnego, kosztów opieki osoby trzeciej, kosztów
          dojazdów do placówek medycznych);

        d. ustalenie wysokości utraconych dochodów;
        e. ustalenie stopnia pogorszenia sytuacji materialnej i zadośćuczynienia po
          śmierci osoby bliskiej i kosztów związanych z pochówkiem.
      2. Udokumentowanie wysokości poniesionej szkody poprzez zgromadzenie niezbędnej
        dokumentacji:
        f. medycznej,
        g. urzędowej,
        h. dokumentacji z zakładu pracy poszkodowanego,
        i. dokumentację z Policji, Prokuratury, Sądów, itp.,
        j. fotograficznej.
      3. Zgłoszenie roszczeń do podmiotu zobowiązanego do zapłaty świadczenia –
        najczęściej zakłady ubezpieczeń, a w tym:
        k. sprecyzowanie na piśmie roszczeń odszkodowawczych,
        l. wypełnienie niezbędnej dokumentacji takiej jak formularze, druki, itp.,
        m. przekazanie wszelkiej dokumentacji potwierdzającej zasadność zgłoszonych
          roszczeń.
      4. Sporządzanie odwołań, skarg i reklamacji zarówno w sytuacji całkowitej odmowy
        zapłaty odszkodowania, jak i w przypadku zaniżenia wysokości tego
        odszkodowania.
      5. Uzyskiwanie dokumentacji dotyczącej prowadzonej sprawy, a zgromadzonej przez
        inne podmioty (zazwyczaj zakłady ubezpieczeń).
      6. Czuwanie nad prawidłowością prowadzonej przez zakłady ubezpieczeń procedury
        likwidacyjnej szkody, np. terminowością dokonywania czynności w razie potrzeby
        sporządzenie i przesyłanie pism interwencyjnych w tych sprawach.
      7. Występowanie w imieniu Zleceniodawcy do innych podmiotów z wnioskiem o
        interwencję, np. do Rzecznika Finansowego.
      8. Prowadzenie w imieniu Klienta postępowania polubownego przed Rzecznikiem
        Finansowym lub Komisją Nadzoru Finansowego.
      9. Przygotowanie dokumentacji niezbędnej do wystąpienia z roszczeniem
        odszkodowawczym do sądu.
    Samo jednak prowadzenie sprawy na drodze sądowej nie będzie prowadzone przez Pana,
    gdyż ten nie posiada uprawnień radcy prawnego bądź adwokata. Świadczona przez Pana
    usługa nie jest usługą prawną ani nie jest usługą doradztwa, gdyż świadczona usługa jest
    usługą kompleksową zmierzającą do pozyskania odszkodowania, zawierającą w swoim
    składzie czynności opisane powyżej. Prowadzenie sprawy na drodze sądowej powierzane
    jest (zlecane) innemu zewnętrznemu podmiotowi, tj. radcy prawnemu lub adwokatowi
    niezatrudnionemu przez Pana (prowadzącemu własną działalność gospodarczą). W 2024
    roku nie przekroczy Pan przychodu (wartości sprzedaży) kwoty 200.000,00 zł.
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa
    prowadzi do stwierdzenia, że skoro świadczona przez Pana w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej usługa – jak wskazał Pan we wniosku – nie będzie usługą
    prawną ani nie będzie usługą doradztwa i nie świadczy Pan innych usług, a wartość
    sprzedaży w 2024 roku nie przekroczy kwoty 200.000,00 zł, to od 1 stycznia 2025 r. będzie
    mógł Pan korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1ustawy.

    Jednak w sytuacji, gdy wartość sprzedaży usług świadczonych przez Pana przekroczy w
    trakcie roku podatkowego wskazaną w art. 113 ust. 1 ustawy kwotę 200.000 zł, bądź też w
    ramach działalności będzie Pan wykonywał którąkolwiek z czynności wymienionych w art.
    113 ust. 13 ustawy, to utraci Pan prawo do ww. zwolnienia.
    Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.