Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.507.2025.2.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-16
Teza: Zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit.
d ustawy dla świadczonych; jako psycholog; usług
terapeutycznych i badań psychologicznych z zakresu
medycyny pracy, psychologii transportu oraz badań osób
ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania
broni.
Słowa kluczowe: usługi-usługi medyczne
usługi-usługi zwolnione
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone w ramach zawodu psychologa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19-lit. d

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 maja 2025r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19
    lit. d ustawy dla świadczonych przez Panią - jako psychologa - usług terapeutycznych i
    badań psychologicznych z zakresu medycyny pracy, psychologii transportu oraz badań
    osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni.
    Uzupełniła go Pani pismem z 4 lipca 2025 r. (data wpływu 7 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą jako psycholog.
    W ramach działalności wykonuje Pani dwie kategorie usług:
      1. Usługi terapeutyczne (terapia, wsparcie psychologiczne) – świadczone na rzecz osób
        fizycznych,
      2. Badania psychologiczne z zakresu medycyny pracy, psychologii transportu oraz osób
        ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni, zgodnie z
        obowiązującymi przepisami, m.in. rozporządzeniem Ministra Zdrowia i przepisami
        dotyczącymi badań kierowców, instruktorów, osób po zatrzymaniu prawo jazdy,
        operatorów, pracowników wysokościowych, sędziów, prokuratorów itp.
    Działalność jest wykonywana osobiście przez wnioskodawcę - psychologa posiadającego
    wymagane uprawnienia.
    Przychody z tej działalności w bieżącym roku podatkowym nie przekroczyły limitu 200
    000zł, o którym mowa w art. 113 ustawy o VAT. Wnioskodawca planuje kontynuować
    świadczenie ww. usług i chce potwierdzić prawidłowość stosowania zwolnienia z VAT.
    Na pytania Organu:
    1) Czy jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT?
    Odpowiedziała Pani: Nie, nie jestem zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    2) Czy usługi terapeutyczne oraz badania psychologiczne z zakresu medycyny pracy,
      psychologii transportu oraz osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do
      posiadania broni, będą wykonywane przez Panią w ramach wykonywania zawodu
      psychologa?
    Odpowiedziała Pani: Tak, wszystkie wskazane usługi wykonuję samodzielnie w ramach
    wykonywania zawodu psychologa, zgodnie z ustawą z dnia 8 czerwca 2023 r. o zawodzie
    psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. 2023 poz. 1801). Posiadam
    dyplom magistra psychologii i wszystkie wymagane przepisami prawa uprawnienia do
    przeprowadzania badań psychologicznych.

    3) Czy badania psychologiczne z zakresu psychologii transportu oraz dla osób
      ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni, będą
      wykonywane przez Panią dla osób, którym są one potrzebne do celów prywatnych czy
      do celów zawodowych?
    Odpowiedziała Pani: Badania z zakresu psychologii transportu są wykonywane dla osób,
    którym są one potrzebne do celów zawodowych, a także do celów prywatnych.
    Badania psychologiczne dla osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do
    posiadania broni są wykonywane zarówno dla osób, które potrzebują ich do celów
    zawodowych, jak i do celów prywatnych.
    4) Na czyj wniosek (tj. z inicjatywy i na koszt klienta osoby badanej czy na wniosek
      pracodawcy lub przyszłego pracodawcy) wykonywane będą przez Panią badania
      psychologiczne z zakresu medycyny pracy, psychologii transportu oraz osób
      ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni?
    Odpowiedziała Pani: Badania psychologiczne z zakresu medycyny pracy, psychologii
    transportu oraz dla osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania
    broni są wykonywane zarówno na wniosek i koszt pracodawcy lub przyszłego pracodawcy,
    jak i na wniosek i koszt osoby badanej, w zależności od celu i przepisów dotyczących
    danego badania.
    5) Czy badania psychologiczne z zakresu medycyny pracy, psychologii transportu oraz
      osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni będą
      wykonywane w ramach badań wstępnych, okresowych i kontrolnych, o których mowa
      w art. 229 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz.
      1320)?”
    Odpowiedziała Pani: Nie, jedynie badania z medycyny pracy są wykonywane w ramach art.
    229 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy. Badania z psychologii transportu
    wykonywane są na podstawie innych przepisów (Ustawa o transporcie drogowym, Ustawa
    o kierujących pojazdami i odpowiadające im rozporządzenia ministra zdrowia). Badania
    do broni również są przeprowadzane na podstawie innych przepisów (m.in. Ustawa o
    broni i amunicji, Ustawa o ochronie osób i mienia).
    6) Czy badania psychologiczne z zakresu medycyny pracy, psychologii transportu oraz
      osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni będą
      częścią profilaktycznej opieki zdrowotnej sprawowanej przez służbę medycyny pracy
      nad pracującymi?”
    Odpowiedziała Pani: Nie, badania psychologiczne z zakresu psychologii transportu oraz
    osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni nie są częścią
    profilaktycznej opieki zdrowotnej sprawowanej przez służbę medycyny pracy nad
    pracującymi. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa (m.in. ustawa z dnia 27 czerwca
    1997 r. o służbie medycyny pracy, Dz.U. 2023, poz. 1342) profilaktyczna opieka zdrowotna
    nad pracującymi dotyczy badań wstępnych, okresowych, kontrolnych oraz innych
    świadczeń związanych z oceną wpływu warunków pracy na zdrowie. Natomiast badania
    psychologiczne kierowców, a także osób ubiegających się o pozwolenie na broń są
    regulowane odrębnymi przepisami i nie należą do zakresu ustawowej opieki
    profilaktycznej świadczonej przez służbę medycyny pracy.
    7) W czym będzie przejawiała się profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i/lub
      poprawa zdrowia świadczonych przez Panią ww. usług opisanych we wniosku?
    Odpowiedziała Pani: Usługi terapeutyczne: usługi terapeutyczne mają na celu wspieranie
    zdrowia psychicznego poprzez diagnozowanie, leczenie oraz profilaktykę zaburzeń
    psychicznych i emocjonalnych. Przejawiają się one w redukcji objawów stresu, lęku,
    depresji, poprawie funkcjonowania społecznego i zawodowego oraz w zwiększeniu
    odporności psychicznej pacjentów;

    Badania psychologiczne: badania psychologiczne (z zakresu medycyny pracy, psychologii
    transportu oraz uprawnień do posiadania broni) służą ocenie zdolności psychofizycznej do
    wykonywania określonych zawodów, bezpiecznego kierowania pojazdami lub
    bezpiecznego posługiwania się bronią. Mają one charakter profilaktyczny, zapobiegając
    sytuacjom zagrażającym zdrowiu i bezpieczeństwu publicznemu, a także umożliwiają
    wykrycie zaburzeń wymagających dalszej interwencji specjalistycznej.
    Pytanie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje wnioskodawcy zwolnienie z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w podpisanym przez Panią
    uzupełnieniu wniosku)
    Pani zdaniem, wszystkie wykonywane przez Panią usługi psychologiczne powinny
    korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy o
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest:
      prawidłowe dla świadczonych przez Panią - jako psychologa - usług terapeutycznych
      i badań psychologicznych z zakresu medycyny pracy,
      nieprawidłowe dla świadczonych przez Panią - jako psychologa - usług psychologii
      transportu oraz badań osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do
      posiadania broni.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;

      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
      wykonywania zawodów:
      a) lekarza i lekarza dentysty,
      b) pielęgniarki i położnej,
      c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011
      r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
      d) psychologa.
    Z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wynika, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi
    opieki medycznej, które spełniają określone warunki – służą profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia i świadczone są w ramach wykonywanych
    zawodów (lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa i osób
    świadczących powyższe usługi w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których
    mowa w ustawie o działalności leczniczej).
    Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane
      przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych
      do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale,
      ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o
      podobnym charakterze;
      c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych,
      określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku od
    towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone
    warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a
    także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty.
    Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że
    zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle
    zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
    Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie lub poprawa zdrowia, należy zastosować wykładnię językową.

    „Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś
    niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki
    stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona
    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    „Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym,
    nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności,
    utrzymywanie.
    Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”.
    Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako
    ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach
    zagrożenia.
    Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś
    na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się
    znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie
    zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie
    się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
    „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się,
    polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca
    określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia
    na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które
    należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473
    /08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości
    UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13
    VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Zauważenia wymaga, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych,
    ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia
    tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej”
    (...) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości,
    leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w
    sprawie d ́Ambrumenil (C- 307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia
    opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia
    medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy
    medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń
    zdrowotnych.
    Pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada więc określeniom używanym przez Trybunał
    „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to

    możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również
    usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Unterpertinger,
    C-212/01, pkt 40).
    Ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw
    do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania
    medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona
    zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać
    zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-
    212/01.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpertinger
    v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter C-212/01 stwierdził, że „(...) to cel usługi
    medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też,
    jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem
    nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz
    udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne,
    zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.
    Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi,
    które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają
    charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb
    przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki
    ubezpieczenia na życie).
    Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08: „Cel usługi medycznej
    określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej
    głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to
    wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że:
    „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego),
    obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez
    wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez
    wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub
    innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub
    ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem
    tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania
    medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność
    diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez
    internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.
    W tym miejscu warto powołać na wyrok TSUE C-141/00 w którym wskazano, że
    „zwolnienie przyznane w art. 13(A)(J)(c,) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1 lit. c)
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika świadczącego
    usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie”.
    W wyroku tym TSUE wyjaśnił również: „W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust.
    1 lit. c) dyrektywy) nie wymaga, by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o
    konkretnej formie prawnej, aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa
    warunki: musi to obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby
    posiadające konieczne kwalifikacje zawodowe” (pkt 27).
    Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę
    wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady
    powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy
    interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą jako
    psycholog. Posiada Pani dyplom magistra psychologii i wszystkie wymagane przepisami
    prawa uprawnienia do przeprowadzania badań psychologicznych.

    W ramach działalności wykonuje dwie kategorie usług:
    1.Usługi terapeutyczne (terapia, wsparcie psychologiczne) – świadczone na rzecz osób
    fizycznych,
    2.Badania psychologiczne z zakresu medycyny pracy, psychologii transportu oraz osób
    ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni, zgodnie z
    obowiązującymi przepisami, m.in. rozporządzeniem Ministra Zdrowia i przepisami
    dotyczącymi badań kierowców, instruktorów, osób po zatrzymaniu prawo jazdy,
    operatorów, pracowników wysokościowych, sędziów, prokuratorów itp.
    Wszystkie wskazane usługi wykonuje Pani samodzielnie w ramach wykonywania zawodu
    psychologa.
    Zakresem pytania objęta jest kwestia dotycząca zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    19 lit. d) ustawy dla świadczonych przez Panią - jako psychologa - usług terapeutycznych i
    badań psychologicznych z zakresu medycyny pracy, psychologii transportu oraz osób
    ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni.
    Analiza powołanego powyżej art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy prowadzi do stwierdzenia, że
    warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
      przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi
      być osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej,
      psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
      działalności leczniczej.
      przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj.
      usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
      przywracaniu i poprawie zdrowia,
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie to nie ma
    zastosowania.
    W tym miejscu wskazania wymaga, że zasady wykonywania zawodu psychologa zostały
    uregulowane w ustawie z 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie
    zawodowym psychologów (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1026).
    Zgodnie z art. 3 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:
      Zawód psychologa może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone
      niniejszą ustawą.
    W myśl natomiast art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym
    psychologów:
      Wykonywanie zawodu psychologa polega na świadczeniu usług psychologicznych, a
      w szczególności na:
      a) diagnozie psychologicznej,
      b) opiniowaniu,
      c) orzekaniu, o ile przepisy odrębne tak stanowią,
      d) psychoterapii,
      e) udzielaniu pomocy psychologicznej.
    Na podstawie przepisów ww. ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym
    psychologów, udzielanie świadczeń zdrowotnych zastrzeżonych dla zawodu psychologa
    wykonywać mogą jedynie osoby posiadające określone ustawowo kwalifikacje,

    potwierdzone odpowiednimi dokumentami, tj. osoby, które uzyskały w polskiej uczelni
    dyplom magistra psychologii lub uzyskały za granicą wykształcenie uznane za
    równorzędne w Rzeczypospolitej Polskiej.
    Powyższe oznacza, że w odniesieniu do świadczonych przez Panią - jako psychologa -
    usług terapeutycznych i badań psychologicznych z zakresu medycyny pracy, psychologii
    transportu oraz osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni
    pierwszy warunek zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d
    ustawy (warunek podmiotowy) został spełniony.
    Dla zastosowania zwolnienia z powołanego powyżej art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy
    istotny jest również cel wykonywanych świadczeń. Ze zwolnienia będą generalnie
    korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny
    (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem
    podatkowym. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświeca
    danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Należy mieć zatem na uwadze fakt, że na
    podstawie ww. przepisu zwolnione są od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki
    medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Zatem wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa
    do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jeśli nie odpowiadają one koncepcji opieki medycznej.
    Z opisu sprawy wynika, że usługi terapeutyczne mają na celu wspieranie zdrowia
    psychicznego poprzez diagnozowanie, leczenie oraz profilaktykę zaburzeń psychicznych i
    emocjonalnych. Profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i/lub poprawa zdrowia
    w świadczonych przez Panią usługach terapeutycznych przejawia się w redukcji objawów
    stresu, lęku, depresji, poprawie funkcjonowania społecznego i zawodowego oraz w
    zwiększeniu odporności psychicznej pacjentów.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do świadczonych przez Panią usług
    terapeutycznych zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa warunkująca zastosowanie
    zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy, tj.
    świadczone usługi służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia konkretnych pacjentów.
    Odniesieniu natomiast do świadczonych przez Panią badań psychologicznych z zakresu
    medycyny pracy, psychologii transportu oraz osób ubiegających się lub posiadających
    uprawnienia do posiadania broni, w tym miejscu zauważyć należy, że:
               W myśl art. 229 §1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2025, poz. 277
    ze zm.):
      Wstępnym badaniom lekarskim, z zastrzeżeniem § 11, podlegają:
      1. osoby przyjmowane do pracy;
      2. pracownicy młodociani przenoszeni na inne stanowiska pracy i inni pracownicy
      przenoszeni na stanowiska pracy, na których występują czynniki szkodliwe dla
      zdrowia lub warunki uciążliwe.
    Zgodnie z art. 229 § 2 ww. ustawy Kodeks pracy:
      Pracownik podlega okresowym badaniom lekarskim. W przypadku niezdolności do
      pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą, pracownik podlega
      ponadto kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do
      wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku.
    Z kolei art. 229 § 4 ww. ustawy Kodeks pracy mówi, że:

      Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia
      lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym
      stanowisku w warunkach pracy opisanych w skierowaniu na badania lekarskie.
    W myśl art. 229 § 4a ww. ustawy Kodeks pracy:
      Wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie przeprowadza się na podstawie
      skierowania wydanego przez pracodawcę.
    Zgodnie z art. 236 cyt. ustawy Kodeks pracy:
      Pracodawca jest obowiązany systematycznie analizować przyczyny wypadków przy
      pracy, chorób zawodowych i innych chorób związanych z warunkami środowiska
      pracy i na podstawie wyników tych analiz stosować właściwe środki zapobiegawcze.
    Zgodnie z art. 229 § 8 ww. ustawy Kodeks pracy:
      Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do
      spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia:
      1) tryb i zakres badań lekarskich, o których mowa w § 1, 2 i 5, oraz częstotliwość
      badań okresowych, a także sposób dokumentowania i kontroli badań lekarskich,
      2) tryb wydawania i przechowywania orzeczeń lekarskich do celów przewidzianych w
      niniejszej ustawie i w przepisach wydanych na jej podstawie,
      3) zakres informacji objętych skierowaniem na badania lekarskie i orzeczeniem
      lekarskim, a także wzory tych dokumentów,
      4) zakres profilaktycznej opieki zdrowotnej, o której mowa w § 6 zdanie drugie,
      5) dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, jakie powinni spełniać lekarze
      przeprowadzający badania, o których mowa w § 1, 2 i 5, oraz sprawujący
      profilaktyczną opiekę zdrowotną, o której mowa w § 6 zdanie drugie
      - uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu i kompleksowości
      badań lekarskich, o których mowa w § 1, 2 i 5, profilaktycznej opieki zdrowotnej, o
      której mowa w § 6 zdanie drugie, a także informacji umożliwiających porównanie
      warunków pracy u pracodawcy oraz ochrony danych osobowych osób poddanych
      badaniom.
    Dyspozycja ww. treści przepisu została zrealizowana na podstawie rozporządzenia
    Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania
    badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad
    pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie
    pracy (Dz. U. 2023 r., poz. 607), które daje uprawnienie do świadczenia usługi z zakresu
    medycyny pracy polegające na przeprowadzaniu badań profilaktycznych pracowników,
    służące profilaktycznej opiece zdrowotnej, przeprowadzaniu badań i wydawaniu orzeczeń
    do celów przewidzianych w kodeksie pracy.
    Zgodnie z § 2 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia:
      Lekarz przeprowadzający badanie profilaktyczne może poszerzyć jego zakres o
      dodatkowe specjalistyczne badania konsultacyjne, w zależności od wskazań, w
      szczególności: otolaryngologiczne, neurologiczne, okulistyczne, dermatologiczne,
      alergologiczne lub psychologiczne, oraz badania dodatkowe, a także wyznaczyć
      krótszy termin następnego badania, niż to określono we wskazówkach
      metodycznych, jeżeli stwierdzi, że jest to niezbędne dla prawidłowej oceny stanu
      zdrowia osoby przyjmowanej do pracy lub pracownika.
      Specjalistyczne badania konsultacyjne oraz badania dodatkowe, o których mowa w
      ust. 2, stanowią część badania profilaktycznego.
    W myśl art. 210 § 6 ww. ustawy Kodeks pracy:

      Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki
      Społecznej określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje prac wymagających
      szczególnej sprawności psychofizycznej.
    Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w cyt. wyżej art. 210 § 6 Kodeksu pracy,
    Minister Pracy i Polityki Socjalnej wydał w dniu 28 maja 1996 r. rozporządzenie w sprawie
    rodzajów prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej (Dz. U. Nr 62, poz.
    287). W rozporządzeniu tym ustalono rodzaje prac wymagających szczególnej sprawności
    psychofizycznej, a wykaz tych prac stanowi załącznik do rozporządzenia.
    Jeżeli zatem świadczenie usług polega na wydaniu orzeczenia lekarskiego, które
    uwzględnia testy sprawności psychologicznej, to chociaż wyniki tego badania (usługi)
    należą do kompetencji świadczącego usługi medyczne i mogą obejmować działania, które
    są typowe dla zawodu lekarza, to jednak, aby do takiego katalogu świadczeń zastosować
    zwolnienie od podatku od towarów i usług, muszą one służyć profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Instytucją właściwą do realizowania zadań z zakresu sprawowania profilaktycznej opieki
    zdrowotnej nad pracującymi, w szczególności przez wykonywanie badań wstępnych,
    okresowych i kontrolnych przewidzianych w Kodeksie pracy jest służba medycyny pracy.
    W ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. z 2022 r., poz. 437)
    zawarte są regulacje dotyczące badań lekarskich pracowników.
    Zgodnie z art. 1 ww. ustawy o służbie medycyny pracy:
      1. W celu ochrony zdrowia pracujących przed wpływem niekorzystnych warunków
      środowiska pracy i sposobem jej wykonywania oraz sprawowania profilaktycznej
      opieki zdrowotnej nad pracującymi, w tym kontroli zdrowia pracujących, tworzy się
      służbę medycyny pracy.
      2. Systematyczna kontrola zdrowia pracujących, prowadzona także w celu
      aktywnego oddziaływania na poprawę warunków pracy przez pracodawcę i
      ograniczania w ten sposób ryzyka zawodowego, obejmuje procedury i badania
      służące ocenie zdrowia pracujących ukierunkowanej na identyfikowanie tych
      elementów stanu zdrowia, które pozostają w związku przyczynowym z warunkami
      pracy.
      3. W ramach kontroli zdrowia osoby pracujące otrzymują informacje i wskazania
      lekarskie odnośnie sposobów zapobiegania niekorzystnym zmianom w stanie
      zdrowia.
    W myśl art. 4 pkt 1 ustawy o służbie medycyny pracy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o profilaktycznej opiece zdrowotnej - należy przez to
      rozumieć ogół działań zapobiegających powstawaniu i szerzeniu się niekorzystnych
      skutków zdrowotnych, które w sposób bezpośredni lub pośredni mają związek z
      warunkami albo charakterem pracy.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o służbie medycyny pracy:
      Służba medycyny pracy jest właściwa do realizowania zadań z zakresu sprawowania
      profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, w szczególności przez
      wykonywanie badań wstępnych, okresowych i kontrolnych przewidzianych w
      Kodeksie pracy.
    Przepisy ustawy o służbie medycyny pracy zaliczają zatem wykonywanie badań
    pracowników (zarówno wstępnych, okresowych, jak i kontrolnych) do „profilaktycznej
    opieki zdrowotnej”.
    Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź
    innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, przez ich wczesne
    wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już

    istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań
    społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    Należy w tym zakresie przypomnieć, że nawet jeżeli „opiece medycznej” powinien
    przyświecać cel terapeutyczny, to jednak niekoniecznie dowodzi to tego, że należy nadać
    terapeutycznemu celowi świadczenia szczególnie wąskie znaczenie. W rzeczywistości,
    nawet jeżeli w pewnych przypadkach okaże się, że osoby poddane badaniom lub innym
    zabiegom lekarskim o charakterze zapobiegawczym nie cierpią z powodu jakiejkolwiek
    choroby lub zaburzeń zdrowia, to badania te mogą przyczynić się do utrzymywania
    dobrego stanu zdrowia ludzi, ponieważ – podobnie jak w przypadku wszelkich świadczeń
    medycznych wykonywanych zapobiegawczo – ich celem jest poddanie pacjentów
    obserwacji i badaniom zanim zaistnieje konieczność poddania ich diagnozie, leczeniu czy
    też wyleczeniu z ewentualnej choroby.
    W ramach profilaktycznej opieki medycznej nie jest diagnozowana żadna choroba i nie
    jest wykonywana żadna czynność terapeutyczna sensu stricte. Centralnym jej elementem
    jest obserwacja i badanie pacjenta właśnie w celu uniknięcia konieczności przyszłego
    diagnozowania i leczenia ewentualnych chorych.
    Wykonanie badań medycznych stanowi integralną część opieki medycznej nad pacjentem,
    bez której nie może oczywiście być mowy o ochronie, w tym o utrzymaniu bądź
    przywróceniu dobrego stanu zdrowia osób. Innymi słowy opieka medyczna w rozumieniu
    zespołu czynności funkcjonalnie skierowanych na utrzymanie bądź przywrócenie dobrego
    stanu zdrowia stanowi ciąg czynności – których celem jest utrzymanie bądź przywrócenie
    dobrego stanu zdrowia – obejmujący na wstępie czynności polegające na obserwacji i
    badaniu, a następnie ewentualnie na diagnozie i leczeniu.
    W tym też znaczeniu badania lekarskie i psychologiczne wykonywane w ramach
    obowiązków nałożonych na pracodawcę wskazanymi wyżej przepisami, jako
    umożliwiające zapobieganie i wykrywanie chorób, a także monitorowanie stanu zdrowia
    pracowników, wykonywane w ramach służby medycyny pracy – zawierają się w pojęciu
    opieki medycznej w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 18, 18a i 19 ustawy.
    Badania psychologiczne są częścią profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi,
    sprawowanej przez służbę medycyny pracy w ramach wstępnych, okresowych i
    kontrolnych badań pracowników. Badania te umożliwiają zarówno zapobieganie, jak i
    wykrywanie chorób oraz kontrolowanie stanu zdrowia pracowników. Badania
    psychologiczne są realizowane jako odpowiedź na skierowanie lekarza medycyny pracy
    działającego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28 maja 1996
    r. w sprawie rodzajów prac wymagających szczególnej sprawności psychoruchowej. Lista
    powyższych stanowisk zawarta jest w wykazie rodzajów prac wymagających szczególnej
    sprawności psychofizycznej stanowiącym załącznik do ww. rozporządzenia. Badania
    psychologiczne są efektem współpracy podmiotów w procesie profilaktyki i ochrony
    zdrowia zapisanej w ustawie o służbie medycyny pracy z dnia 27 czerwca 1997 r. i
    jednocześnie jako integralna część profilaktyki zawodowej wynikają z art. 229 § 8 pkt 1
    Kodeks Pracy. Skierowanie na badania psychologiczne zawiera nazwę stanowiska oraz
    informacje o czynnikach szkodliwych, występujących w środowisku pracy, takich jak:
    czynniki mechaniczne, praca zmianowa, monotonia, konieczność wykonywania czynności
    jednoczesnych, praca na wysokości, hałas, wysoka temperatura i wiele innych, ważnych z
    punktu widzenia diagnostyki psychologicznej, mogących skutkować pogorszeniem się
    funkcji psychicznych pracownika. Wykaz czynników szkodliwych lub uciążliwych stanowi
    załącznik do Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w
    sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki
    zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów
    przewidzianych w Kodeksie pracy. Skierowanie wystawiane jest przez lekarza medycyny
    pracy. Badanie kończy się wydaniem orzeczenia psychologicznego określającego poziom
    sprawności psychofizycznej osoby badanej, istnienie bądź brak psychologicznych
    przeciwwskazań do pracy na danym stanowisku oraz oceną wpływu środowiskowych

    warunków pracy na niekorzystne skutki zdrowotne oraz ryzyko zawodowe związane z
    wykonywaną pracą. Stosowne orzeczenie wydawane jest lekarzowi medycyny pracy oraz
    pracownikowi i pracodawcy, zawiera informacje o stanie psychofizycznym pracownika,
    zaleceniach mających wpływ na ograniczenie negatywnych skutków warunków pracy na
    stan psychofizyczny pracownika oraz proponowany termin kolejnych badań.
    Jak wyjaśniono wyżej, przepisy ustawy o służbie medycyny pracy zaliczają wykonywanie
    wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich pracowników do „profilaktycznej
    opieki zdrowotnej”. Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu
    zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej
    rozwinięciem, przez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu
    zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie
    powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do
    podwyższania ryzyka choroby.
    Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy podkreślenia wymaga, że wykonywane przez
    Panią w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w ramach zawodu psychologa
    opisane we wniosku badania psychologiczne z zakresu medycyny pracy mieszczą się w
    ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej.
    Skutkiem powyższego, w odniesieniu do świadczonych przez Panią badań
    psychologicznych z zakresu medycyny pracy, wykonywanych w ramach art. 229 ustawy z
    dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy spełniona będzie także przesłanka przedmiotowa
    warunkująca skorzystanie ze zwolnienia od podatku.
    Zatem świadczone przez Panią usługi polegające na wykonywaniu badań
    psychologicznych z zakresu medycyny pracy, wykonywanych w ramach art. 229 ustawy z
    dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, będą spełniały zarówno przesłankę podmiotową,
    jak i przesłankę przedmiotową warunkującą zastosowanie zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy. Usługi te bowiem będą wykonywane przez
    Panią – psychologa – oraz mieszczą się w pojęciu usług w zakresie opieki medycznej, o
    których mowa w ww. przepisach, tj. służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
    przywracaniu i poprawie zdrowia osób badanych.
    Reasumując, dla świadczonych przez Panią usług badań psychologicznych z zakresu
    medycyny pracy, wykonywanych w ramach art. 229 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
    Kodeks pracy również będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy.
    Odnośnie natomiast zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy dla
    świadczonych przez Panią - jako psychologa - badań psychologicznych z zakresu
    psychologii transportu oraz osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do
    posiadania broni, należy dokonać oceny, czy usługi te ze względu na swój cel mogą zostać
    uznane za usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z art. 39j ustawy z dnia 6 września 2001 r. o
    transporcie drogowym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1539 ze zm.):
      1. Kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom lekarskim
      przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań
      zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.
      2. Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są wykonywane, z zastrzeżeniem ust.
      3-6, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca
      1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878 i 1222),
      zwanej dalej „Kodeksem pracy”.
      3. Zakres badań lekarskich, o których mowa w ust. 1, obejmuje ponadto ustalenie
      istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zgodnie
      z rozdziałem 12 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

      4. Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:
      1) do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat - co 5 lat;
      2) po ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia - co 30 miesięcy.
      5. (uchylony)
      6. Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, wykonują lekarze uprawnieni do
      wykonywania badań profilaktycznych, o których mowa w przepisach Kodeksu pracy,
      posiadający dodatkowo uprawnienia do przeprowadzania badań lekarskich
      kandydatów na kierowców i kierowców określone w odrębnych przepisach (...).
    Zgodnie z art. 39l ustawy o transporcie drogowym:
      Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany do:
      1) kierowania kierowców na:
      a) szkolenia okresowe,
      b) badania lekarskie i psychologiczne;
      2) pokrywania kosztów badań lekarskich i psychologicznych;
      3) przechowywania przez cały okres zatrudnienia kierowcy:
      a) danych o wydanych świadectwach kwalifikacji zawodowej albo kopii świadectw
      kwalifikacji zawodowej, jeżeli zostały wydane w postaci papierowej,
      b) kopii orzeczeń lekarskich i psychologicznych;
      4) prowadzenia dokumentacji dotyczącej badań lekarskich i psychologicznych;
      5) przekazania kierowcy z chwilą rozwiązania stosunku pracy kopii orzeczeń i
      świadectw, o których mowa w pkt 3;
      6) stworzenia warunków organizacyjnych, umożliwiających kierowcy ukończenie
      szkolenia okresowego.
    Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1210 ze zm.), zwanej dalej ustawą o kierujących pojazdami:
      Badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku
      przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej "badaniem
      lekarskim", podlega, z zastrzeżeniem ust. 4:
      1) osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnień do kierowania motorowerem,
      pojazdami silnikowymi lub uprawnienia do kierowania tramwajem;
      2) osoba przedłużająca ważność prawa jazdy określonej kategorii lub pozwolenia na
      kierowanie tramwajem;
      3) osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem
      cofniętego ze względu na stan zdrowia;
      4) kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli kierował
      pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka
      działającego podobnie do alkoholu;
      5) osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli
      istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia;
      6) osoba występująca o zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub
      przewożącym wartości pieniężne albo o przedłużenie ważności tego dokumentu;
      7) kandydat do szkoły ponadpodstawowej lub uczeń szkoły ponadpodstawowej,
      prowadzącej kształcenie w zawodzie, dla którego podstawa programowa kształcenia
      w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na

      podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe,
      przewiduje przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania pojazdem
      silnikowym lub do uzyskania kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku
      kierowcy i umiejętności kierowania pojazdem silnikowym lub realizującej
      przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania pojazdem silnikowym w
      ramach dodatkowych umiejętności zawodowych w zakresie wybranych zawodów, o
      których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14
      grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe;
      8) kandydat na kwalifikacyjny kurs zawodowy lub słuchacz kwalifikacyjnego kursu
      zawodowego, w zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie, dla której podstawa
      programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w
      przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. -
      Prawo oświatowe, przewiduje przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania
      pojazdem silnikowym lub do uzyskania kwalifikacji do wykonywania pracy na
      stanowisku kierowcy i umiejętności kierowania pojazdem silnikowym.
    W myśl art. 75 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami:
      Badanie lekarskie, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza się:
      1) na wniosek osoby - w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, 6 i 8;
      2) na podstawie skierowania - w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 7.
    Na mocy art. 82 ust. 1 ww. ustawy
      Badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku
      przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, zwanym dalej
      "badaniem psychologicznym w zakresie psychologii transportu", podlega:
      1) osoba ubiegająca się o:
      a) uzyskanie uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1,
      D1+E, D i D+E lub uprawnienia do kierowania tramwajem,
      b) przywrócenie uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B,
      B+E i T, wobec której wydana została decyzja o cofnięciu uprawnienia w trybie art.
      103 ust. 1 pkt 2 lub 3,
      c) przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem, cofniętego ze względu na
      istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami;
      2) osoba przedłużająca ważność uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii C1,
      C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D i D+E lub pozwolenia na kierowanie tramwajem;
      3) kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli był sprawcą
      wypadku drogowego, w następstwie którego inna osoba poniosła śmierć lub doznała
      obrażeń, o których mowa w art. 156 § 1 lub art. 157 § 1 Kodeksu karnego;
      4) kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli:
      a) kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka
      działającego podobnie do alkoholu,
      b) przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu
      drogowego,
      c) w okresie próbnym popełnił co najmniej dwa wykroczenia w ruchu drogowym
      przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji;
      5) osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli w
      wyniku badania lekarskiego tej osoby została stwierdzona możliwość istnienia
      poważnych przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem;

      6) osoba ubiegająca się o wydanie zezwolenia na kierowanie pojazdem
      uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne albo o przedłużenie terminu
      ważności tego dokumentu.
      (...)
    Stosownie do art. 82 ust. 2 ww. ustawy:
      Badaniu psychologicznemu w zakresie psychologii transportu podlegają również:
      1) kandydat na instruktora i instruktor - w celu ustalenia istnienia lub braku
      przeciwwskazań do wykonywania czynności instruktora;
      2) kandydat na egzaminatora i egzaminator - w celu ustalenia istnienia lub braku
      przeciwwskazań do wykonywania czynności egzaminatora;
      3) kandydat do szkoły ponadpodstawowej lub uczeń szkoły ponadpodstawowej,
      prowadzącej kształcenie w zawodzie, dla którego podstawa programowa kształcenia
      w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na
      podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe,
      przewiduje przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania pojazdem
      silnikowym w zakresie prawa jazdy kategorii C lub C+E;
      4) kandydat na kwalifikacyjny kurs zawodowy lub słuchacz kwalifikacyjnego kursu
      zawodowego, w zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie, dla której podstawa
      programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w
      przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. -
      Prawo oświatowe przewiduje przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania
      pojazdem silnikowym w zakresie prawa jazdy kategorii C lub C+E.
    Analiza przepisów ustawy o kierujących pojazdami wskazuje, że celem przeprowadzanych
    badań psychologicznych jest wydanie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań
    psychologicznych do kierowania pojazdem – w szczególności art. 82 ustawy o kierujących
    pojazdami. Przepis ten wskazuje, kto podlega badaniu psychologicznemu
    przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań
    psychologicznych do kierowania pojazdem, zwanym dalej „badaniem psychologicznym w
    zakresie psychologii transportu”.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie badań lekarskich
    osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. z 2022
    r. poz. 2503):
      Rozporządzenie określa:
      1) szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania badania lekarskiego prowadzonego
      w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania
      pojazdami, zwanego dalej „badaniem lekarskim”;
      2) zakres:
      a) badań lekarskich,
      b) konsultacji u lekarzy specjalistów,
      c) pomocniczych badań diagnostycznych;
    Natomiast ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2025 r.,
    poz. 532) normuje – między innymi – zasady prowadzenia usług ochrony osób i mienia
    oraz określa wymagane kwalifikacje i uprawnienia pracowników ochrony.
    W myśl art. 3 pkt 1 ww. ustawy o ochronie osób i mienia:
      Ochrona osób i mienia realizowana jest w formie:
      1) bezpośredniej ochrony fizycznej:

      a) stałej lub doraźnej,
      b) polegającej na stałym dozorze sygnałów przesyłanych, gromadzonych i
      przetwarzanych w elektronicznych urządzeniach i systemach alarmowych,
      c) polegającej na konwojowaniu wartości pieniężnych oraz innych przedmiotów
      wartościowych lub niebezpiecznych;
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ww. ustawy o ochronie osób i mienia:
      Wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej uprawnia do
      wykonywania czynności, o których mowa w art. 3 pkt 1 (...).
    Stosownie do art. 26 ust. 3 pkt 7 ww. ustawy o ochronie osób i mienia:
      Na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej wpisuje się osobę, która
      posiada zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań, stwierdzoną
      orzeczeniami lekarskim i psychologicznym, których ważność nie upłynęła.
    Stosownie do unormowań zawartych w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni
    i amunicji (Dz. U. z 2024 r., poz. 485):
      Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom:
      1) niemającym ukończonych 21 lat, z zastrzeżeniem ust. 2;
      2) z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r.
      o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2123 oraz z 2023 r. poz. 1972),
      lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej;
      3) wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego;
      4) uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych;
      5) nieposiadającym miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      6) stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego:
      a) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub
      umyślne przestępstwo skarbowe,
      b) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo:
          przeciwko życiu i zdrowiu,
          przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości
          lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca
          zdarzenia.
    Zgodnie z art. 15 ust. 3 ww. ustawy o broni i amunicji:
      Osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie pozwolenia na broń, lub osoba,
      która zgłasza do rejestru broń pneumatyczną, przedstawiają właściwemu organowi
      Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne, stwierdzające, że nie należą do osób
      wymienionych w ust. 1 pkt 2-4, i potwierdzające, że mogą dysponować bronią,
      wydane przez lekarza upoważnionego i psychologa upoważnionego, nie wcześniej
      niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.
    Natomiast stosownie do art. 15 ust. 4 ww. ustawy o broni i amunicji:
      Osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celu określonym w art. 10 ust. 2
      pkt 1 i 2 obowiązana jest raz na 5 lat przedstawić właściwemu organowi Policji
      orzeczenia lekarskie i psychologiczne, o których mowa w ust. 3, wystawione nie
      wcześniej niż 3 miesiące przed upływem tego terminu. W przypadku wydania

      orzeczenia stwierdzającego, że należy ona do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2-4 i
      że nie może dysponować bronią, lekarz upoważniony lub psycholog upoważniony są
      obowiązani zawiadomić o tym właściwy organ Policji.
    Ze wskazanych wyżej przepisów wynika, że badania lekarskie i psychologiczne
    wykonywane w związku z wymogami dotyczącymi uzyskania pozwolenia na broń nie są
    prowadzone w celu ochrony zdrowia osoby badanej, lecz w celu uzyskania lub
    kontynuowania przez nią określonych uprawnień. Głównym celem ww. usług jest wydanie
    orzeczenia o stanie zdrowia, które stanowi podstawę do wydania pozwolenia na broń.
    Taka usługa medyczna nie ma zasadniczo na celu ochrony zdrowia, stąd nie może być
    objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług.
    Jak wskazała Pani w opisie sprawy, badania psychologiczne z zakresu psychologii
    transportu oraz dla osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania
    broni są wykonywane zarówno na wniosek i koszt pracodawcy lub przyszłego pracodawcy,
    jak i na wniosek i koszt osoby badanej, w zależności od celu i przepisów dotyczących
    danego badania. Badania psychologiczne z zakresu psychologii transportu oraz osób
    ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni nie są częścią
    profilaktycznej opieki zdrowotnej sprawowanej przez służbę medycyny pracy nad
    pracującymi. Badania z psychologii transportu wykonywane są na podstawie innych
    przepisów (Ustawa o transporcie drogowym, Ustawa o kierujących pojazdami i
    odpowiadające im rozporządzenia ministra zdrowia). Badania do broni również są
    przeprowadzane na podstawie innych przepisów (m.in. Ustawa o broni i amunicji, Ustawa
    o ochronie osób i mienia). Badania psychologiczne kierowców, a także osób ubiegających
    się o pozwolenie na broń nie są wykonywane w ramach art. 229 ustawy z dnia 26 czerwca
    1974 r. Kodeks pracy. Wskazała Pani, że badania psychologiczne z zakresu psychologii
    transportu oraz osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni
    nie są częścią profilaktycznej opieki zdrowotnej sprawowanej przez służbę medycyny
    pracy nad pracującymi. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa (m.in. ustawa o
    służbie medycyny pracy) profilaktyczna opieka zdrowotna nad pracującymi dotyczy badań
    wstępnych, okresowych, kontrolnych oraz innych świadczeń związanych z oceną wpływu
    warunków pracy na zdrowie. Natomiast badania psychologiczne kierowców, a także osób
    ubiegających się o pozwolenie na broń są regulowane odrębnymi przepisami i nie należą
    do zakresu ustawowej opieki profilaktycznej świadczonej przez służbę medycyny pracy.
    Należy podkreślić, że nawet jeżeli usługa polega np. na wydaniu opinii, ekspertyzy
    lekarskiej, a wyniki tej usługi należą do kompetencji świadczącego usługi medyczne i mogą
    obejmować działania, które są typowe dla zawodów medycznych – w tym zawodu
    psychologa – to, aby do takiego katalogu świadczeń zastosować zwolnienie od podatku w
    oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy, muszą one służyć profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. I chociaż możliwa jest sytuacja, że
    przeprowadzenie np. badania psychologicznego pod kątem potwierdzenia odpowiednich
    predyspozycji psychicznych osoby badanej i wydania zaświadczenia/orzeczenia
    lekarskiego – może w pośredni sposób przyczynić się do ochrony zdrowia tej osoby
    poprzez wykrycie nowego problemu lub skorygowanie poprzedniej diagnozy, to faktem
    pozostaje, że podstawowym celem tego rodzaju usługi pozostaje wydanie opinii
    /zaświadczenia potwierdzającego bądź nie predyspozycje osoby badanej, np. do wydania
    jej pozwolenia na broń, nie zaś zdiagnozowanie osoby badanej i podjęcie jej leczenia.
    W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że badania psychologiczne
    wykonywane przez Panią na podstawie m.in. przepisów ustawy o transporcie drogowym,
    ustawy o kierujących pojazdami i odpowiadające im rozporządzenia ministra zdrowia,
    ustawy o broni i amunicji, ustawy o ochronie osób i mienia - nie korzystają ze zwolnienia
    wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit d) ustawy. Powyższe wynika z faktu, że nie jest
    spełniona przesłanka przedmiotowa warunkująca zwolnienie – badania te nie służą
    bowiem bezpośrednio leczeniu lub profilaktyce, ich głównym celem nie jest ochrona, w
    tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia.

    W przypadku świadczonych przez Panią ww. usług polegających na przeprowadzaniu
    badań z zakresu psychologii transportu oraz badań osób ubiegających się lub
    posiadających uprawnienia do posiadania broni wykonywanych zarówno na wniosek i
    koszt pracodawcy lub przyszłego pracodawcy, jak i na wniosek i koszt osoby badanej,
    które jednak nie są wykonywane w ramach art. 229 ustawy Kodeks pracy, należy wskazać
    że badań tych nie można traktować na równi z badaniami wykonywanymi na podstawie
    przepisów Kodeksu pracy (wstępnymi, okresowymi, kontrolnymi), których głównym celem
    jest profilaktyka. Badania te nie są bowiem związane z obowiązkiem, jaki wynika z
    przepisu Kodeksu pracy, dotyczącym monitorowania stanu zdrowia pracowników.
    Badania te nie mają na celu profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania ani
    poprawy zdrowia; tym samym badania te nie zwolnione od podatku od towarów i usług.
    Tym samym świadczone przez Panią - jako psychologa - usługi psychologii transportu oraz
    badania osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do posiadania broni nie
    mają związku z profilaktyką. Ich celem nie jest zapobieganie i wykrywanie chorób, czy
    monitorowanie stanu zdrowia pracowników, w związku z czym nie zawierają się one w
    pojęciu opieki medycznej w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, a w konsekwencji nie
    mogą być objęte zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy podatku od
    towarów i usług.
    Z uwagi na powyższe, Pani stanowisko w zakresie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 19 lit. d) ustawy świadczonych przez Panią - jako psychologa - usług psychologii
    transportu oraz badań osób ubiegających się lub posiadających uprawnienia do
    posiadania broni, jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.