Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB4.4511.1385.2016.2.MS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-28
Teza: W zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 grudnia 2016 r. (data wpływu 23 grudnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 lutego 2017 r. (data nadania 9 lutego 2017 r., data wpływu 10 lutego 2017 r.) na wezwanie Nr 1462-IPPB4.4511.1385.2016.1.MS1 z dnia 31 stycznia 2017 r. (data nadania 31 stycznia 2017 r., data doręczenia 8 lutego 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.

Z uwagi na braki formalne, pismem Nr 1462-IPPB4.4511.1385.2016.1.MS1 z dnia 31 stycznia 2017 r. (data nadania 31 stycznia 2017 r., data doręczenia 8 lutego 2017 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku.

Pismem z dnia 9 lutego 2017 r. (data nadania 9 lutego 2017 r., data wpływu 10 lutego 2017 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Od dnia zawarcia małżeństwa , tj. od dnia 10 czerwca 1978 r. Wnioskodawca mieszka wraz z żoną w budynku mieszkalnym (działka Nr ewidencyjny 242, ). Rodzice żony Wnioskodawcy w dniu 29 lipca 1965 r. nabyli w drodze umowy sprzedaży udział wynoszący 1/10 nieruchomości , składającej się z działki Nr 242 o pow. 16059 m.kw. wraz z domem w stanie surowym. Niestety do dnia śmierci teściów (teść zmarł w 2011 r., teściowa w 2015 r.) nie został uregulowany stan prawny tej nieruchomości. Miało być dokonane zniesienie współwłasności i wydzielenie działki, którą nabyli teściowe. W związku z tym, że od wielu lat, tj. od roku 1978 r. z woli teściów Wnioskodawca z żoną zamieszkują w domu , dokonują niezbędnych napraw i modernizacji, opłacają podatek od nieruchomości i inne wymagane podatki i opłaty, rozpoczęli procedurę zasiedzenia. tej nieruchomości. Miało być dokonane zniesienie współwłasności i wydzielenie działki, którą nabyli teściowe. W związku z tym, że od wielu lat, tj. od roku 1978 r. z woli teściów Wnioskodawca z żoną zamieszkują w domu , dokonują niezbędnych napraw i modernizacji, opłacają podatek od nieruchomości i inne wymagane podatki i opłaty, rozpoczęli procedurę zasiedzenia.

W 2013 r. Wnioskodawca odziedziczył po rodzicach wspólnie z rodzeństwem lokal mieszkalny, który sprzedali w 2016 r. Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na remont domu, w którym od lat 40-tu mieszka wraz z żoną. Dom wymaga generalnego remontu, tj. wymiany dachu (dach przecieka), wymiany centralnego ogrzewania, wzmocnienia i ocieplenia całej konstrukcji budynku (dom wybudowany w latach 50-tych z cegły rozbiórkowej).

Wnioskodawca zaznacza, że nie ma i nigdy nie miał innego domu ani mieszkania.

Pismem z dnia 9 lutego 2017 r. Wnioskodawca uzupełnił opis zdarzenia przyszłego o następujące informacje:

Data śmierci rodziców Wnioskodawcy: ojciec zmarł 16 stycznia 1995 r., matka zmarła 28 lutego 2012 r.

Procedura zasiedzenia nieruchomości nie jest zakończona i ze względu na problemy związane z ustaleniem aktualnych współwłaścicieli nieruchomości, na chwilę obecną należy założyć, że nie zakończy się ona do 31 grudnia 2018 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione na remont budynku mieszkalnego, w którym Wnioskodawca zamieszkuje od 40 lat i jest to jedyny dom Wnioskodawcy, są wydatkami na cele mieszkaniowe w myśl art. 21 ust.1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. czy ich poniesienie uprawnia Wnioskodawcę do uzyskania zwolnienia z podatku przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w odziedziczonym po rodzicach lokalu mieszkalnym?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, że celem poniesienia tych wydatków jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. ”dachu nad głową”. Jak stwierdzono w interpretacji ITPTB2.4511.408.20116.KK: ”Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych potrzeb mieszkaniowych”. Intencją ustawodawcy było więc ustanowienie zwolnienia z podatku przychodów ze sprzedaży nieruchomości, które zostaną wydatkowane w celu zapewnienia podatnikowi „dachu nad głową”.

Biorąc więc pod uwagę wykładnię celowościową tych przepisów, poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na remont domu, który jest i będzie jego jedynym „dachem nad głową”, stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe w myśl przepisów art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest - z zastrzeżeniem ust. 2- odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub części oraz udziału w nieruchomości;
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów
4.  innych rzeczy

\- odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Jeśli zatem odpłatne zbycie nieruchomości nastąpiło przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie stanowić będzie źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.), spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego).

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy (spadkodawców) ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Zatem istotnym z punktu widzenia prawa jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca udział lokalu mieszkalnym nabył kolejno w dacie śmierci matki i ojca, tj. w dniu 16 stycznia 1995 r. oraz w dniu 28 lutego 2012 r. W 2016 r. Wnioskodawca wraz z rodzeństwem sprzedali lokal mieszkalny nabyty w spadku po rodzicach.

W wyniku powyższego wskazać należy, że sprzedaż przez Wnioskodawcę udziału nabytego w wyniku spadkobrania po ojcu zmarłym w 1995 r. nastąpiła po upływie pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Zatem sprzedaż udziału w tej części nie stanowi dla wnioskodawcy źródła przychodu.

Natomiast sprzedaż w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w spadku po matce, tj. w 2012 r. nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, i w związku z tym sprzedaż ta stanowi dla Wnioskodawcy źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na fakt, że nabycie udziału w lokalu mieszkalnym nastąpiło w 2012 roku, dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia tych udziałów w nieruchomościach zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Stosownie do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. W myśl natomiast jego ust. 2 podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw

Na mocy art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest zobowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131

Stosownie do art. 30e ust. 5 tej ustawy, dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, co wynika z treści art. 19 ust. 1 ustawy, jest jej wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej, którą zgodnie z ust. 3 tegoż artykułu określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Na podstawie powołanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131 uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika natomiast, że przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Ponadto, zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie,
2.  budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
3.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c) ustawy, jeśli nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia danej nieruchomości lub prawa majątkowego zostanie wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, do których zaliczamy m.in. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku oraz budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, a także rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego.

Zatem podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe podatnika. Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży. Jednym z takich celów – zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy – jest m.in. budowa, rozbudowa, nadbudowa, przebudowa lub remont własnego budynku mieszkalnego. Użycie w tym przepisie słowa „własnego” oznacza, że chodzi o budynek (jego budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont), którego Wnioskodawca jest właścicielem lub współwłaścicielem a więc chodzi o budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont budynku na działce, której Wnioskodawca jest właścicielem lub współwłaścicielem. Tylko bowiem wówczas uznać można, że podatnik wydatkował środki na budynek, do którego przysługuje mu własność lub współwłasność. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 48 Kodeksu cywilnego – budynek trwale związany z gruntem stanowi jego część składową, co oznacza, że właścicielem zarówno gruntu jak i budynku wzniesionego na tym gruncie jest zawsze właściciel gruntu, na którym budynek ten się znajduje. Inaczej mówiąc, zasada, o której mowa powyżej, oznacza, że wszystko co zostało na gruncie wzniesione staje się – jako część składowa – własnością właściciela gruntu.

To oznacza, że w momencie wydatkowania środków ze sprzedaży, względnie w okresie jaki został przewidziany przez ustawodawcę na wydatkowanie środków ze sprzedaży, musi być spełniony warunek określony tym przepisem, czyli grunt, na którym budowany, rozbudowywany, nadbudowywany, przebudowywany lub remontowany jest budynek mieszkalny, musi stanowić własność lub współwłasność podatnika. Jeżeli nawet w chwili ponoszenia wydatków na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont domu podatnik nie dysponuje tytułem własności (współwłasności) do gruntu, to najpóźniej tytuł taki podatnik powinien uzyskać ostatniego dnia okresu o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kiedy może wydatkować środki na realizacje własnego celu mieszkaniowego.

Ponadto podkreślenia wymaga również, że ustawodawca przewidując zwolnienie zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy w sposób niebudzący wątpliwość podkreślił, że zwolnieniu podlegać będą tylko takie środki, które wydatkowane zostaną na „własne cele mieszkaniowe” a nie jakiekolwiek cele mieszkaniowe. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” w takim przypadku należy rozumieć jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Realizacja własnych celów mieszkaniowych winna polegać na tym, że w przypadku budowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy lub remontu własnego budynku mieszkalnego to w tym budynku podatnik faktycznie winien takie cele realizować czyli w nim mieszkać.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nie posiada tytułu własności do działki zabudowanej budynkiem, który Wnioskodawca od 40 lat zamieszkuje. Procedura zasiedzenia przez Wnioskodawcę i jego żonę przedmiotowej nieruchomości jest w toku i ze względu na problemy związane z ustaleniem aktualnych współwłaścicieli nieruchomości, na chwilę obecną należy założyć, że nie zakończy się ona do dnia 31 grudnia 2018 r.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że jeżeli w terminie do końca 2018 r. Wnioskodawca uzyskałby prawomocne postanowienie sądu o zasiedzeniu gruntu, na którym znajduje się budynek, na którego remont Wnioskodawca chce przeznaczyć środki ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym, to wydatki poniesione począwszy od dnia sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym odziedziczonym po rodzicach do końca 2018 r. na ten remont będą mogły zostać uwzględnione przy obliczaniu zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym będą celem mieszkaniowym wskazanym w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy wydatki poniesione na remont domu na działce nie stanowiącej w momencie wydatkowania środków ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym Wnioskodawcy jeżeli w okresie jaki został przewidziany przez ustawodawcę na wydatkowanie środków ze sprzedaży działka zabudowana domem stanie się jego własnością lub współwłasnością. Nie ma przeszkód aby Wnioskodawca chcąc skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy środki pieniężne uzyskane z tytułu odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym przeznaczył na remont budynku mieszkalnego jeszcze przed uzyskaniem prawomocnego postanowienia o zasiedzeniu, jeżeli postanowienie to uzyska najpóźniej do końca 2018 r. czyli w terminie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast jeżeli, tak jak wskazał Wnioskodawca, procedura zasiedzenia nie zakończy się wydaniem prawomocnego postanowienia sądu, na mocy którego Wnioskodawca stanie się właścicielem lub współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości, to wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na remont budynku posadowionego na działce niebędącej jego własnością ani współwłasnością nie będą stanowiły własnego celu mieszkaniowego. Wówczas wydatki te nie będą mogły zostać uwzględnione przy obliczaniu zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać należy, że jeżeli Wnioskodawca skorzysta ze zwolnienia a w terminie do 31 grudnia 2018 r. nie uzyska postanowienia o zasiedzeniu, czyli nie wypełni warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 będzie obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Dlatego to do Wnioskodawcy należy decyzja czy ze zwolnienia chce skorzystać przed uzyskaniem postanowienia o zasiedzeniu gruntu.

Zatem, dokumentem, którym winien dysponować Wnioskodawca w okresie do końca 2018 r. będzie postanowienie o zasiedzeniu. Ten dokument będzie potwierdzał prawo własności Wnioskodawcy do działki, na której znajduje się budynek a tym samym decydował będzie o prawie Wnioskodawcy do zwolnienia. Nie wystarczy sam fakt zamieszkiwania przez Wnioskodawcę w przedmiotowej nieruchomości przez 40 lat oraz, że budynek zapewnia Wnioskodawcy tzw. „dach nad głową”.

Podsumowując, dochód uzyskany przez Wnioskodawcę w 2016 r. ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2012 r. w drodze spadku po matce – a więc ze sprzedaży przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie – podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawcy przysługuje jednak prawo do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy w związku z remontem budynku mieszkalnego, w którym realizuje własne cele mieszkaniowe, jeżeli w terminie do 31 grudnia 2018 r. Wnioskodawca uzyska prawomocne postanowienie o zasiedzeniu działki, na której znajduje się ww. budynek. Natomiast jeżeli tak, jak przewiduje Wnioskodawca, procedura zasiedzenia nie zakończy się wydaniem prawomocnego postanowienia sądu o zasiedzeniu gruntu, na którym znajduje się budynek mieszkalny, wówczas wydatki na remont domu, ponoszone począwszy od dnia uzyskania przychodu ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym nie mogą stanowić wydatków na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie będą uprawniać Wnioskodawcy do skorzystania ze zwolnienia.

W wyniku powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu zdarzenia przyszłego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.