Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-549/08/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-06-30
Teza: dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od sprzedaży nieruchomości zabudowanej
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2008 r. (data wpływu 31 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od sprzedaży nieruchomości zabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia do sprzedaży nieruchomości zabudowanej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik zamierza zbyć zabudowaną nieruchomość nabytą w lutym 2000 r. Zakup nieruchomości nie podlegał podatkowi VAT, a zatem podatnikowi z tytułu zakupu nie służyło prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nieruchomość stanowi jedno z miejsc wykonywania działalności podatnika stosownie do wpisu w ewidencji działalności gospodarczej i ewidencji REGON.

Podatnik od zakupu nieruchomości w 2000 r. prowadził w niej remont i adaptację (inwestycja nie zakończona) i poniósł wydatki na ulepszenie budynków przekraczające 30% wartości początkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przez podatnika zabudowanej nieruchomości (budynki związane trwale z gruntem) nabytej bez podatku VAT w lutym 2000 r. będzie korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie budynków korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż przedmiotowe budynki spełniają warunki przewidziane w tym przepisie:

1.  są używane w rozumieniu ust. 2 art. 43 w/w ustawy - od końca roku, w którym zakończoną budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,
2.  zakup przedmiotowych budynków nie podlegał podatkowi VAT, a przy ich nabyciu podatnikowi nie służyło prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

Ust. 6 art. 43 w/w ustawy wyłącza możliwość stosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt. 2, jeżeli przed wprowadzeniem towarów do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej, a podatnik:

*   miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
*   użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Konstrukcja przepisu powoduje, iż wyłączenie prawa do zwolnienia, powoduje jedynie łączne spełnienie obu warunków, a zatem spełnienie jedynie jednego z warunków, przy jednoczesnym nie spełnieniu drugiego, skutkuje zachowaniem prawa do zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W przypadku budynków Wnioskodawcy spełniony jest wyłącznie warunek nakładów, a nie zachodzi warunek w zakresie użytkowania budynków (przekracza on 5 lat).

Użytkowanie w znaczeniu prawnym to uprawnienie do korzystania z rzeczy, a nie wykonywanie czynności faktycznych. Skoro nieruchomość od jej zakupu w 2000 r. była jednym z miejsc wykonywania działalności podatnika stosownie do wpisu w ewidencji działalności gospodarczej i ewidencji REGON, mimo prowadzenia w niej remontu i adaptacji, należy uznać, iż nieruchomość była użytkowana przez podatnika przez okres przekraczający 5 lat.

Stanowisko to, zdaniem Wnioskodawcy, znajduje potwierdzenie w literaturze i utrwalonej linii interpretacji organów podatkowych (m. in. US Warszawa – Praga z 29 maja 2007 r., sygn. 1434/PV/443-35/07/AW, US w Płocku z 26 czerwca 2007 r., sygn. 1419/UPP-443-40/07/JB; US w Olsztynie z 2 listopada 2005 r., USIV/III/433-80/05; US w Płocku z 8 grudnia 2005 r., sygn. 1419/UOP-443-135/05/EN/1).

Biorąc pod uwagę, iż w myśli art. 29 ust. 5 w/w ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, ze zwolnienia od podatku VAT korzystać będzie sprzedaż zabudowanej nieruchomości (budynków i gruntu).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Definicję towaru zawiera art. 2 pkt 6 ustawy, z którego wynika, że towarami są również budynki i budowle lub ich części, a także grunty.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 - 2c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Natomiast w myśl art. 43 ust. 2 ustawy za towary używane rozumie się budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat, oraz pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Zgodnie z art. 43 ust. 6 ustawy zwolnienia od podatku dostaw towarów używanych, nie stosuje się do dostawy towarów w postaci budynków, budowli i ich części – jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

*   miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
*   użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych

Zatem, aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 określający przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku, znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Nie wystąpienie jednego z nich przesądza o zasadności zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy używanych budynków, budowli lub ich części.

Sposób opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z tym gruntem. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

W świetle przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego oraz powołanych wyżej regulacji, potwierdzić należy, że zbywana przez Wnioskodawcę nieruchomość zabudowana korzystać będzie ze statusu towaru używanego. Nabycie przez Wnioskodawcę przedmiotowej nieruchomości nie wiązało się prawem do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, gdyż – jak wskazano we wniosku - zakup nieruchomości nie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie moment nabycia przedmiotowej nieruchomości gruntowej wraz z budynkami (2000 r.), przesądza o tym, że od końca roku, w którym zakończono ich budowę, minęło co najmniej 5 lat.

W związku z tym , iż – jak wskazano wyżej – wyłączenie ze zwolnienia określonego w treści art. 43 ust. 1 pkt 2 następuje przy łącznym spełnieniu warunków wymienionych w ust. 6 tego artykułu, ustalenie, że jeden z nich nie jest spełniony skutkuje zwolnieniem od podatku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Bez znaczenia pozostaje fakt, że Wnioskodawca poniósł nakłady przewyższające 30% wartości początkowej.

Reasumując, sprzedaż ww. nieruchomości podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2. Zgodnie z przytoczonym wcześniej art. 29 ust. 5 ustawy zwolnienie to obejmuje również grunty, wchodzące w skład tej nieruchomości.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.