Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.247.2025.2.AKS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
pełnomocnictwo
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania sprzedaży działki o projektowanym obszarze około
          22.999,00 m, która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej 1, za czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT korzystającą ze zwolnienia, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

    Uzupełniła go Pani pismami z 28 kwietnia 2025 r. (wpływ 30 maja 2025 r.) i sygnowanym
    datą 27 marca 2025 r. (wpływ 3 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz
    pismem z 15 lipca 2025 r. (wpływ 15 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni posiada udział 1/6 w nieruchomości dla której Sąd Rejonowy IV Wydział
    Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą dla nieruchomości gruntowej; we wskazanej
    księdze wieczystej w dziale 1-0 „Oznaczenie nieruchomości” wpisana jest położona w
    powiecie (...), działka ewidencyjna numer 2 o obszarze 1,1800 ha – przy czym działce tej
    odpowiada aktualnie działka ewidencyjna numer 1 o obszarze 1,1500 ha.
    Prawo współwłasności w udziale 1/6 części zostało nabyte w drodze aktu poświadczenia
    dziedziczenia sporządzonego dnia jedenastego grudnia dwa tysiące dwudziestego roku
    (11 grudnia 2020 r.) przez notariusza, który nie został w żaden sposób zmieniony ani
    uchylony i pozostaje w mocy. Nieruchomość nie została nabyta od Skarbu Państwa ani
    gminy.
    Nieruchomość przedmiotowa posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej.
    Przedmiotowa nieruchomość jest zabudowana jednym budynkiem mieszkalnym i jednym
    budynkiem gospodarczym, przy czym: budynki te nie przekraczają granic gruntu; innych
    budynków, budowli i urządzeń trwale związanych z gruntem brak; po dokonaniu podziału
    działki ewidencyjnej numer 3 opisane zabudowania nie będą znajdować się na działce
    ewidencyjnej o projektowanym obszarze około 2.999,00 m².
    Sprzedający nie prowadzą aktualnie i nie prowadzili w okresie 5 lat działalności
    gospodarczej na przedmiotowej nieruchomości a przedmiot umowy nie stanowi
    przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części.
    W rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostę, Nieruchomość położona w
    województwie (...), stanowiąca działkę ewidencyjną numer 1 o obszarze 1,1500 ha
    oznaczona jest jako grunty rolne zabudowane (8r-RIVb), grunty orne (RIVb, RV) i sady (S-
    RIVb); działka nie jest położona na obszarze zdegradowanym, nie jest objęta planem
    rewitalizacji, specjalną strefą rewitalizacji oraz nie jest położona w specjalnej strefie
    ekonomicznej i nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu oraz nie została
    wydana decyzja, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
    Wnioskodawczyni wraz z współwłaścicielami zamierza sprzedać Spółce prawo
    współwłasności w udziale wynoszącym 1/6 części prawo własności działki gruntu 2 o
    obszarze 1,1800 ha – przy czym działce tej odpowiada aktualnie działka ewidencyjna
    numer 1 o obszarze 1,1500 ha. Tak też będzie opisywana w dalszym etapie wniosku jako
    przedmiotowa działka 1 o powierzchni 1,1500 ha.
    Co ważne, Wnioskodawczyni wraz z współwłaścicielami oddali w dzierżawę działkę gruntu
    nr 1, 1,1500 ha – Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność gospodarczą (dnia 19
    czerwca 2024 r., zawarta na czas nieoznaczony). Dzierżawca w zamian zobowiązał się
    płacić Wydzierżawiającym określony umową czynsz dzierżawny niedokumentowany
    fakturami.
    Ponadto Kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co zostanie
    opisane poniżej. Kupująca Spółka planuje na ww. nieruchomości wybudować obiekt
                              2handlowy o powierzchni zabudowy min. 650 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym z dnia 19 czerwca 2024 r. – umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce. To jest, Spółka zobowiązuje się do:

    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nieruchomości, obiektami zgodnie z
      planami inwestycyjnymi spółki, w tym jednokondygnacyjnym obiektem handlowo
                                2usługowym o powierzchni zabudowy 524,05 m w tym sala sprzedaży o powierzchni
          2 400 mwraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc parkingowych.
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości, obiektami
      zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego, w tym jednokondygnacyjnym obiektem
                                      2handlowo usługowym o powierzchni zabudowy 524,05 m, w tym sala sprzedaży o
                2powierzchni 400 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc
      parkingowych.
    3. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacji nieruchomości.
    4. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmujących zgodę na dokonanie przez
      Kupującą Spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych.
    5. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
      kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę
      drogi obejmującej zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę odpowiednich
      nasadzeń zamiennych.
    6. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji.
    7. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
      budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    8. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    9. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym.
    10. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę
      budynku posadowionego na przedmiotowej nieruchomości.
    11. Uzyskania zezwolenia na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo -usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawczyni zobowiązuje się sprzedać spółce prawo współwłasności w udziale 1/6
    części działki gruntu nr 1 o obszarze 1,1500 ha.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do przedmiotowej działki Wnioskodawczyni nie ponosiła jakichkolwiek
      nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawczyni nigdy samodzielnie nie
      podejmowała żadnych działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach
      masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie,
      radiu.
    3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    4. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest zabudowana.

    5. Wnioskodawczyni obecnie dzierżawi działkę nr 1 o obszarze 1,1500 ha Spółce, która
      planuje ją zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
    6. Kupująca Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    7. Na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o warunkach zabudowy.
    Wnioskodawczyni wraz z współwłaścicielami oświadczają, iż udzielają Kupującemu
    pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania
    przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich
    działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
    wyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych, z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    złożone pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Jednocześnie oświadczają, iż wyrażają zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    nieruchomością na cele budowlane, w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust.
    11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (t. j. Dz.U. z 2023r., poz. 682 z późn.
    zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii
    itp. oraz udostępniają Kupującemu nieruchomość będącą przedmiotem niniejszej umowy
    celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Nadto Sprzedający oświadczają, iż wyrażają zgodę na usytuowanie przez Kupującego
    własnym kosztem i staraniem na nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy
    tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupujący oświadcza, iż w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na
    nieruchomości urządzenia. Wszystkie te koszty ponosić będzie strona Kupująca.
    Ponadto, jak to już podkreślano działka będąca przedmiotem przyszłej sprzedaży jest
    współwłasnością. Wniosek dla współwłaścicieli zostanie złożony w tym samym dniu, co
    przedmiotowy wniosek. Czyli wszyscy właściciele złożą wniosek o interpretacje podatkową
    dla tej działki.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego (pismem, które wpłynęło 3 czerwca 2025 r.)
    Na pytanie nr 1 Organu: Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku mieszkalnego i
    budynku gospodarczego, położonych na działce będącej przedmiotem sprzedaży, w
    rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy? Jeżeli tak, to proszę wskazać, czy pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem ww. budynków a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
    wskazała Pani:
    Tak nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Od zasiedlenia minął okres niż 2 lata upłynął.
    Na pytanie nr 2 Organu: Czy w ostatnich dwóch latach przed planowaną sprzedażą
    ponosiła Pani wydatki na ulepszenie budynków, stanowiące co najmniej 30% wartości
    początkowej każdego budynku odrębnie, jeśli tak to proszę wskazać:
    · czy przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na ulepszenie budynków?
    · czy po poniesionych nakładach na ulepszenie każdego budynku odrębnie, budynki te
      zostały oddane do użytkowania (kiedy)?

    wskazała Pani:
      Nie, takich wydatków nie ponoszono.
      Nie ponoszono takich wydatków.
      Nie dokonywano takich ulepszeń.
    Ponadto wskazała Pani:
                                                  2Przedmiotem sprzedaży jest działka o projektowanym obszarze około 2.999,00 m,
      która powstanie w wyniku podziału działki ewidencyjnej 1 o obszarze 1,1500 ha.
      Obecnie brak jest nr działki która powstanie po podziale.
    W piśmie z 15 lipca 2025 r. wskazała Pani, że przedmiotem sprzedaży jest działka
    zabudowana wydzielona z działki 1.

## Pytanie

Czy sprzedaż prawa współwłasności w udziale 1/6 części do wydzielonej działki o
                2powierzchni 2.999,00 m, która powstanie z działki gruntu nr 1 o obszarze 1,1500 ha
    opisanej w stanie faktycznym, jest zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i
    usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Natomiast przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Nieruchomość będąca
    przedmiotem transakcji, składająca się z zabudowanej działki niewątpliwie wypełnia
    znamiona definicji towaru, o której mowa w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Tym samym, sprzedaż działki przez Zbywcę będzie kwalifikowana jako odpłatna dostawa
    towarów.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      · dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      · pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres krótszy niż 2
        lata.
    Działka będąca przedmiotem przedwstępnej umowy sprzedaży jest zabudowana. Od
    czasu zakupu, aż do chwili obecnej Wnioskodawczyni nie ponosiła nakładów
    remontowych ani nie przeprowadzała zmian w celu podniesienia jej standardów
    budowlanych do zasiedlenia.
    W odniesieniu do budynku posadowionego na działce nr 1 o obszarze 1,1500 ha doszło do
    pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży minął
    już okres co najmniej dwóch lat.
    Tym samym, została spełniona definicja pierwszego zasiedlenia. Ponadto w odniesieniu
    do przedmiotowego budynku nie były przeprowadzane prace, które stanowiłyby
    ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.
    Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynku, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy
    czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie może być krótszy niż 2 lata.
    W związku z tym, w ocenie Wnioskodawczyni, dostawa wskazanej w zdarzeniu przyszłym
    działki będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.

    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy
    VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
    10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w tym
    przepisie.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
    wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez Wnioskodawczynię dotycząca gruntu, na
    którym znajduje się przedmiotowy budynek również będzie mogła korzystać ze zwolnienia
    od podatku VAT na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż budynku.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawczyni, w tym przypadku może Ona korzystać ze
                                                  2zwolnienia z opodatkowania sprzedaży działki wydzielonej o powierzchni 2.999,00 m,
    która powstanie z działki gruntu nr 1 o obszarze 1,1500 ha z opodatkowania podatkiem
    VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka korzysta ze zwolnienia nie będzie trzeba jej
    sprzedaży udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży nie
    opodatkowanej nie ma konieczności wystawiania faktury VAT.
    W tym miejscu jednak należy podkreślić, iż zwolnienie ma charakter fakultatywny, gdy
    podatnik nie będzie chciał skorzystać ze zwolnienia będzie obowiązany wystawić fakturę
    na podstawie art. 106b ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7 (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty oraz budynki spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
    Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
      lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
    Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
    (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
    współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
    Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
    Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
    przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
    Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
    „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
    Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności jednej z następujących transakcji:
    a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
    b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

    Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
    uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu, podjęła Pani
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.

    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania tej nieruchomości w
    ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby
    być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyr. TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie

    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z wniosku wynika, że zamierza Pani sprzedać Spółce prawo współwłasności w udziale
    wynoszącym 1/6 części działki numer 1. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest
    zabudowana. W stosunku do przedmiotowej działki nie ponosiła Pani jakichkolwiek
    nakładów w celu jej uatrakcyjnienia. Nigdy samodzielnie nie podejmowała Pani żadnych
    działań marketingowych, nie ogłaszała sprzedaży w środkach masowego przekazu, w
    szczególności nie ogłaszała sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Powyższa nieruchomość
    nigdy nie była wykorzystywana przez Panią w działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy. Obecnie dzierżawi Pani działkę nr 1 o obszarze 1,1500 ha Spółce, która
    planuje ją zakupić. W akcie notarialnym z dnia 19 czerwca 2024 r. – umowa przedwstępna,
    kupująca nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności
    związanych z inwestycją na tej działce. W ramach zawartej umowy przedwstępnej udzieliła
    Pani Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i
    pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru. Umowa sprzedaży zostanie zawarta m.in. pod warunkiem
    uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach
    zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości
    obiektami zgodnie z planami Spółki, czyli zabudowy jednokondygnacyjnym obiektem
                                                  2handlowo usługowym o powierzchni zabudowy o powierzchni zabudowy 524,05 m, w
                          2tym sala sprzedaży o powierzchni 400 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum 20 miejsc parkingowych.
    Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż prawa współwłasności w udziale 1/6
                                  2części do wydzielonej działki o powierzchni 2.999,00 m, która powstanie z działki gruntu
    nr 1 o obszarze 1,1500 ha, będzie zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, należy wskazać,
    że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w imieniu
    Sprzedającej w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowo-
    usługowego z parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki. Uzyskanie
    tych decyzji i pozwoleń było warunkiem zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Te
    czynności nastąpiły w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej
    umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu kupującemu
    umożliwiającego podjęcie czynności mających na celu dostosowanie nieruchomości do
    potrzeb kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który
    przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot
    sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (Kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciel nieruchomości (udziału we współwłasności) nie musi już podejmować
    działań, aby zachęcić kogokolwiek do jej nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych
    przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu
    (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami
    właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt
    uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.

    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku,
    wynika, że nieruchomość została udostępniona na rzecz Kupującej Spółki, na mocy
    umowy dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umową sprzedaży, wyłącznie w
    celu uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej
    zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży.
    Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że z wniosku nie wynika, aby podjęte przez Kupującą Spółkę działania
    prowadziły do podwyższenia ceny sprzedaży nieruchomości w ostatecznej umowie
    sprzedaży. Jednocześnie warto zauważyć, że nabywca wykonuje te czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich
    określonych potrzeb.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującej Spółce do wykonania określonych czynności w celu
    dostosowania gruntu do potrzeb Kupującej Spółki i dzierżawa tego gruntu na rzecz
    Kupującej (nabywcy) przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje,
    że zostanie Pani z tego powodu uznana za podatnika prowadzącego działalność
    gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Panią prawa współwłasności w udziale 1/6 części do wydzielonej działki o
                2powierzchni 2.999,00 m, która powstanie z działki gruntu nr 1, nie wystąpił ciąg zdarzeń,
    które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ta wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że
    Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a
    stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży prawa współwłasności w udziale 1/6 części do wydzielonej działki o
                2powierzchni 2.999,00 m, która powstanie z działki nr 1 będzie Pani korzystać z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki, a dostawę – cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży prawa współwłasności w udziale 1/6 części do
                            2wydzielonej działki o powierzchni 2.999,00 m, która powstanie z działki gruntu nr 1
    będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają
    zastosowania przepisy ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż prawa współwłasności w udziale 1/6 części do wydzielonej
                      2działki o powierzchni 2.999,00 m, która powstanie z działki nr 1 nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym przepisy ustawy
    nie będą miały zastosowania do ww. transakcji.
    Zatem Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r., sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.,
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r., sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r., sygn. akt I
    FSK 347/21, z 23.07.2024 r., sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r., sygn. akt I FSK 1675
    /20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
    Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
    przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego
    stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w
    opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą
    być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w
    szczególności kwestii obowiązku udokumentowania fakturą sprzedaży działki będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.