Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-347/13-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-06-18
Teza: opodatkowanie świadczonych usług stawką podatku, 0% jako usług pośrednictwa w transporcie międzynarodowym
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; pośrednictwo; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; transport-transport międzynarodowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25.03.2013 r. (data wpływu 24.04.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych usług stawką podatku, 0% jako usług pośrednictwa w transporcie międzynarodowym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.04.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych usług stawką podatku, 0% jako usług pośrednictwa w transporcie międzynarodowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

S.Sp. z o.o. (dalej jako „Spółka”) jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. W ramach swojej działalności Spółka zamierza zawierać umowy z zagranicznymi przewoźnikami (dalej jako „Przewoźnicy”). W myśl zawieranych umów Przewoźnicy, w ramach posiadanych koncesji, zobowiązywać się będą do wykonania usług międzynarodowego transportu lotniczego osób na wskazanych w umowach trasach międzynarodowych (samolot zawsze będzie przekraczać granicę Polski; przelot odbywać się będzie z Polski do innego kraju albo z innego kraju do Polski). Czynności wykonywane przez Przewoźników obejmą przewóz osób z/na terytorium Polski i obejmą nie tylko samo udostępnienie Spółce samolotów, ale zapewnienie kompleksowej usługi polegającej na transporcie pasażerów, w tym zapewnienie załogi samolotu, zapewnienie serwisu sprawności samolotu oraz jego ubezpieczenie.

Z kolei Spółka odpowiadać będzie za dostarczenie samolotu wraz z poniesieniem bezpośrednich kosztów operacyjnych jego przelotu obejmujących w szczególności tankowanie samolotu, uzupełnienie oleju, utrzymanie i eksploatację samolotu na płycie lotniska i w hangarze, opłaty nawigacyjne oraz inne opłaty związane z obsługą naziemną samolotu, serwis pokładowy, opłaty za obsługę pasażerów i ich bagażu. W efekcie, Spółka będzie świadczyć na rzecz swoich kontrahentów, w szczególności biur podróży (dalej jako „Biura podróży”), kompleksową usługę polegającą na zapewnieniu i zorganizowaniu wszelkich środków koniecznych do transportu drogą lotniczą uzgodnionej ilości osób w określonej dacie i na określonej trasie.

Spółka zawierać będzie umowy sprzedaży bloków miejsc lotniczych w samolotach obsługiwanych przez Przewoźników. Umowy sprzedaży bloków miejsc lotniczych będą zawierane z podmiotami trzecimi, w szczególności Biurami podróży. Na podstawie zawartych umów Spółka będzie zobowiązana do zapewnienia transportu lotniczego dla klientów Biur podróży z wykorzystaniem wcześniej uzgodnionej ilości miejsc w samolocie. Z kolei Biura podróży zobowiązane będą do zapłaty ceny. Cena będzie kalkulowana w przeliczeniu na liczbę nabytych miejsc lotniczych z uwzględnieniem następujących czynników kosztowych: przelot samolotem (w tym np.: tankowanie samolotu, uzupełnienie oleju), utrzymanie i eksploatację samolotu na płycie lotniska i w hangarze, nawigacyjne oraz inne opłaty związane z obsługą naziemną samolotu, serwis pokładowy, opłaty za obsługę pasażerów i ich bagażu oraz marżę Spółki. Dodatkowo, cena za świadczoną usługę może ulec powiększeniu o inne, faktycznie poniesione opłaty i podatki lotnicze.

Jednocześnie Biura podróży zobowiązane będą do przesłania Spółce kompletnej imiennej listy pasażerów na każdy przelot, co najmniej na 48 godziny przed planowanym wylotem lub – w przypadku ofert typu „last minute” - na 24 godziny przed planowanym wylotem, celem potwierdzenia z Przewoźnikami.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowym jest stanowisko Spółki, że usługi, które zamierza świadczyć są opodatkowane stawką 0% VAT jako usługi pośrednictwa w transporcie międzynarodowym?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, usługi polegające na zapewnieniu transportu pasażerskiego poprzez sprzedaż bloków miejsc na trasach międzynarodowych (przewóz osób z Polski za granicę lub przewóz osób z zagranicy na terytorium Polski) korzystają z opodatkowania stawką 0% VAT.

1.  Opodatkowanie usługi pośrednictwa w transporcie międzynarodowym stawką 0% VAT:

W ocenie Spółki, usługi, które zamierza świadczyć stanowią usługi pośrednictwa w transporcie międzynarodowym, o których mowa w art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj.: Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.; dalej jako „ustawa o VAT”) i w związku z tym korzystają z opodatkowania stawką 0% VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. podstawowa stawka podatku VAT wynosi 23%. Co do zasady, podstawową stawką VAT są zatem opodatkowane wszystkie dostawy towarów oraz świadczenie usług, chyba że przepisy szczególne zastrzegają inne zasady opodatkowania jak np. w art. 83 ustawy o VAT. W przepisie tym ustawodawca określił szereg szczególnych przypadków, wobec których zastosowanie ma stawka 0% VAT. I tak, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o VAT, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego.

Jednocześnie ustawodawca w sposób precyzyjny określił zakres „usługi transportu międzynarodowego” umieszczając definicję przedmiotowego pojęcia w art. 83 ust. 3 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 83 ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT, przez usługi transportu międzynarodowego rozumie się m.in. przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego i kolejowego:

*   z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,

*   z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju.

Zdaniem Spółki, usługi międzynarodowego przewozu pasażerów drogą lotniczą opisane w zdarzeniu przyszłym mieszczą się w zakresie definicji usługi transportu międzynarodowego. W ramach świadczonej usługi, transport pasażerski odbywać się będzie bowiem na trasach międzynarodowych z miejsca wylotu na terytorium Polski do miejsca przylotu poza terytorium Polski oraz z miejsca wylotu poza terytorium Polski do miejsca przylotu na terytorium Polski, co oznacza spełnienie warunków określonych w art. 83 ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z przepisami ustawy o VAT, stawka 0% VAT ma zastosowanie do usług pośrednictwa, które dotyczą zdefiniowanych usług transportu międzynarodowego. Na podstawie bowiem art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, przez usługi transportu międzynarodowego rozumie się także usługi pośrednictwa związane z usługami transportu międzynarodowego. Oznacza to, że również usługi pośrednictwa w transporcie międzynarodowym są opodatkowane stawką VAT wynoszącą 0%.

Przy czym, Spółka pragnie zauważyć, że ustawa o VAT nie zawiera definicji „pośrednictwa”, w związku z czym należy się odwołać do powszechnego znaczenia nadanego temu pojęciu, tzw. definicji słownikowej. Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego PWN” przez pośrednictwo należy rozumieć „działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron” lub „kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych”.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, działalność, którą zamierza ona prowadzić opisana w zdarzeniu przyszłym, wyczerpuje zakres obydwu cytowanych powyżej znaczeń pojęcia pośrednictwa w usłudze transportu międzynarodowego. Spółka będzie świadczyć bowiem na rzecz Biur podróży kompleksową usługę polegającą na zapewnieniu i zorganizowaniu wszelkich środków koniecznych do transportu drogą lotniczą uzgodnionej ilości osób w określonej dacie i na określonej trasie. Innymi słowy, Spółka przez sprzedaż na rzecz Biur podróży bloków miejsc lotniczych umożliwi tym biurom transport ich klientów na trasach międzynarodowych obsługiwanych przez Przewoźników.

Jednocześnie miejscem świadczenia przedmiotowych usług jest terytorium kraju. Wprawdzie zgodnie z art. 28f ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, to jednak w odniesieniu do określonych środków transportu, prawodawca określił, iż miejscem świadczenia jest terytorium kraju. Tym samym, zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 73 poz. 392 ze zm.), w przypadku świadczenia, środkami transportu morskiego lub lotniczego, usług międzynarodowego transportu osób — miejscem świadczenia tych usług jest terytorium kraju.

1.  Lista pasażerów jako „międzynarodowy bilet lotniczy”:

Zgodnie z art. 83 ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT dokumentem stanowiącym dowód świadczenia usług transportu międzynarodowego osób jest międzynarodowy bilet lotniczy wystawiony przez przewoźnika na określoną trasę przewozu dla określonego pasażera. Przy czym ustawodawca nie wymaga określonej formy takiego biletu, ale jedynie jego cechy jakie powinien taki dokument zawierać, tj. skonkretyzowaną trasę przewozu (przelotu) oraz pasażera. Zdaniem Spółki oznacza to, że dopuszczalne jest posiadanie dokumentów potwierdzających usługę międzynarodowego transportu osób w dowolnej formie, o ile tylko będzie posiadał on cechy wskazane w powyższym przepisie, czyli określoną trasę przelotu oraz wskazanie konkretnego pasażera.

Prawidłowość powyższej interpretacji została potwierdzona w orzecznictwie sądów administracyjnych. Tytułem przykładu można przywołać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 czerwca 2011 r. (sygn. akt I SA/Bd 266/11), w którym sąd stwierdził, że bilet, o którym mowa w art. 83 ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT, powinien być rozumiany w szeroki sposób. W uzasadnieniu wspomnianego wyroku WSA wskazał w szczególności, że „bilet należy rozumieć szeroko pod względem formy nawet do tego stopnia, że istnieje on jedynie wirtualnie, zatem na potrzeby niniejszej sprawy należy uznać, ze bilet to dowód na to, że zawarto umowę przewozu. Po jednej jej stronie stoi klient skarżącego, po drugiej przewoźnik, a skarżący jest pośrednikiem, którego czynności uznane są jako opodatkowane stawką 0%”.

Co więcej również w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 14 lutego 2012 r. (znak IPTPP2/443-763/11-2/JN) zostało potwierdzone stanowisko, zgodnie z którym prawo do stosowania stawki 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o VAT jest uwarunkowane nie posiadaniem biletu jako takiego, ale posiadaniem przez podatnika dokumentu stanowiącego dowód zawarcia umowy przewozu.

Gdyby bowiem dowodem na zawarcie umowy miałby być bilet wystawiany na konkretnego pasażera, to warunek ten miałby jedynie sens, w przypadku dokumentowania tzw. przewozu indywidualnego. Z kolei w przedmiotowym przypadku, gdy Biuro podróży nabywa od Spółki blok kilkudziesięciu miejsc w samolocie, właściwym i jedynie występującym dowodem zawarcia umowy przewozu będzie umowa przewozu zawarta pomiędzy Spółką a Biurem podróży.

Spółka pragnie podkreślić, iż specyfika prowadzonej przez nią działalności sprawia, że w praktyce Spółka nie będzie dysponowała papierową formą biletu lotniczego. Niemniej jednak Spółka posiadać będzie sporządzane przez Biura podróży imienne listy pasażerów na konkretne trasy przelotów, które - zgodnie z umowami zawieranymi z Biurami podróży - będą przesyłane z określonym wyprzedzeniem (wynoszącym 48 godziny dla przelotów regularnych lub 24 godziny dla przelotów typu „last minute”) celem ich potwierdzenia z Przewoźnikami.

Spółka pragnie zaznaczyć, że w przypadku transportu lotniczego odbywającego się lotami czarterowymi, jak będzie to mieć miejsce w opisanym zdarzeniu przyszłym, powszechną praktyką jest właśnie stosowanie imiennych list pasażerów, zawierających dane będące podstawą do dokonania przewozu określonej osoby na konkretnej trasie. Listy takie są przypisane do konkretnych lotów i znajdą się w posiadaniu Spółki.

Z kolei konkretyzacja biletu pojawi dopiero się w momencie wystawienia karty pokładowej przez Przewoźnika na podstawie wcześniej uzyskanej listy pasażerów od Biura podróży. Karta pokładowa będzie wystawiana na konkretną osobę, będzie zawierać takie elementy jak imię i nazwisko pasażera, numer lotu, wskazanie portów wylotu i przylotu i upoważniać będzie do wejścia na pokład samolotu.

1.  Interpretacja Spółki zgodna ze stanowiskiem Ministra Finansów:

Ponadto, Spółka pragnie podkreślić, że prawidłowość stanowiska Spółki potwierdzają interpretacje indywidualne Ministra Finansów wydawane w podobnych lub wręcz identycznych stanach faktycznych.

Tytułem przykładu można przywołać interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 4 stycznia 2013 r. (znak IPPP3/443-1045/12-2/LK), w której Minister stwierdził, że: „prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie sprzedaży bloków miejsc lotniczych na trasach międzynarodowych \[…\] można uznać za usługę pośrednictwa w transporcie międzynarodowym. Jak wskazano powyżej usługi pośrednictwa, które dotyczą usług transportu międzynarodowego, traktowane są przez ustawodawcę tak samo jak usługi transportu międzynarodowego i w związku z tym są opodatkowane taką stawką podatkową po spełnieniu warunków o których mowa w art. 83 ust. 3 pkt 2 ustawy. Tym samym posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty (w tym imienne listy pasażerów sporządzone przez biura podróży na konkretne trasy przelotów) stanowią dowód zawarcia umowy przewozu, w związku z czym Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla przedmiotowej usługi.”

W powyższym rozstrzygnięciu Minister Finansów potwierdził stanowisko podatnika, przy czym rozstrzygnięcie to zapadło w zakresie zdarzenia przyszłego niemal identycznego, jak to wskazane w przedmiotowym wniosku przez Spółkę.

Ponadto, w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 14 lutego 2012 r. (znak IPTPP2/443-763/11-2/JN), która została wydana w przedmiocie opodatkowania usług świadczonych na podstawie umowy sprzedaży bloków miejsc lotniczych, Organ podatkowy potwierdził prawidłowość stanowiska podatnika, zgodnie z którym usługi te powinny być opodatkowane stawką podatku VAT wynoszącą 0%, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o VAT. W przywołanej interpretacji Minister Finansów stwierdził, że prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie sprzedaży bloków miejsc lotniczych stanowi usługę pośrednictwa w transporcie międzynarodowym. I jeżeli posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty (w tym imienne listy pasażerów sporządzone przez biura podróży na konkretne trasy przelotów) stanowią dowód zawarcia umowy przewozu, to Zainteresowany jest uprawniony do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla przedmiotowej usługi.”

Podobne rozstrzygnięcie Minister Finansów zawarł w interpretacji indywidualnej z dnia 2 września 2008 r. (znak ILPP2/443-514/08-4/ISN). W przedmiotowej interpretacji, Organ podatkowy potwierdził stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym zapewnienie przez podatnika transportu lotniczego dla klienta stanowi usługę pośrednictwa w transporcie międzynarodowym opodatkowaną stawką podatku VAT 0%. Co więcej Minister Finansów wskazał, że „wobec uznania przez tut. Organ, że Spółka świadczy usługi transportu międzynarodowego, a bilety wystawiane w formie elektronicznej etix są podstawą do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%, to prowizja (opłata agencyjna) należna dla Wnioskodawcy również winna być opodatkowana tą samą stawką.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Dla określenia stawki podatku obowiązującej do świadczonych usług, niezbędne jest ustalenie miejsca ich świadczenia, bowiem od niego uzależnione jest miejsce ich opodatkowania.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy ustawy wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z takich kategorii są usługi transportu pasażerów, dla których miejscem świadczenia - zgodnie z art. 28f ust. 1 ustawy - jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Ponadto zgodnie z przepisem § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 247 ze zm.), w przypadku świadczenia, środkami transportu morskiego lub lotniczego, usług międzynarodowego transportu osób – miejscem świadczenia tych usług jest terytorium kraju.

Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Niemniej jednak zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku wynosi 23%.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

I tak, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego.

Przy czym na mocy art. 83 ust. 3 pkt 2 ustawy, przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego i kolejowego:

1.  z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,
2.  z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,
3.  z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt).

Ponadto w myśl art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy przez usługi transportu międzynarodowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie się usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa w pkt 1 i 2.

Natomiast stosownie do art. 83 ust. 5 pkt 4 ustawy dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są, w przypadku transportu osób – międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy, wystawiony przez przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że usługi pośrednictwa, które dotyczą usługi transportu międzynarodowego, traktowane są przez ustawodawcę tak samo jak usługi transportu międzynarodowego. Dla usług transportu międzynarodowego osób ustawodawca przewidział możliwość zastosowania 0% stawki, przy spełnieniu warunku posiadania przez podatnika dokumentów stanowiących dowód świadczenia tych usług, wymienionych w art. 83 ust. 5 pkt 4 ustawy.

Wskazać należy, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji „biletu”. Mały słownik języka polskiego, PWN 1993 r., podaje, że „bilet” jest to „karteczka, kartonik będący dokumentem uprawniającym do czegoś jej posiadacza”. W art. 16 ust. 1 - 4 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1173 ze zm.) zapisano, iż umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd przed rozpoczęciem podróży lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia - przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym. Na bilecie, o którym mowa w ust. 1, umieszcza się:

1.  nazwę przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego,
2.  relację lub strefę przejazdu,
3.  wysokość należności za przejazd,
4.  zakres uprawnień pasażera do ulgowego przejazdu.

Na bilecie mogą być umieszczane inne informacje, w tym dane osobowe pasażera, jeżeli jest to niezbędne dla przewoźnika lub organizatora w regularnym przewozie osób. Dane i informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, zapisywane są w pamięci elektronicznej biletu, jeżeli bilet ma formę elektroniczną.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza zawierać umowy z zagranicznymi przewoźnikami lotniczymi. W myśl zawieranych umów Przewoźnicy, w ramach posiadanych koncesji, zobowiązywać się będą do wykonania usług międzynarodowego transportu lotniczego osób na wskazanych w umowach trasach międzynarodowych (samolot zawsze będzie przekraczać granicę Polski; przelot odbywać się będzie z Polski do innego kraju albo z innego kraju do Polski). Czynności wykonywane przez Przewoźników obejmą przewóz osób z/na terytorium Polski i obejmą nie tylko samo udostępnienie Spółce samolotów, ale zapewnienie kompleksowej usługi polegającej na transporcie pasażerów, w tym zapewnienie załogi samolotu, zapewnienie serwisu i sprawności samolotu oraz jego ubezpieczenie. Natomiast Spółka odpowiadać będzie za dostarczenie samolotu wraz z poniesieniem bezpośrednich kosztów operacyjnych jego przelotu obejmujących w szczególności tankowanie samolotu, uzupełnienie oleju, utrzymanie i eksploatację samolotu na płycie lotniska i w hangarze, opłaty nawigacyjne oraz inne opłaty związane z obsługą naziemną samolotu, serwis pokładowy, opłaty za obsługę pasażerów i ich bagażu. W efekcie, Spółka będzie świadczyć na rzecz swoich kontrahentów, w szczególności biur podróży, kompleksową usługę polegającą na zapewnieniu i zorganizowaniu wszelkich środków koniecznych do transportu drogą lotniczą uzgodnionej ilości osób w określonej dacie i na określonej trasie. Spółka zawierać będzie umowy sprzedaży bloków miejsc lotniczych w samolotach obsługiwanych przez Przewoźników. Umowy sprzedaży bloków miejsc lotniczych będą zawierane z podmiotami trzecimi, w szczególności Biurami podróży. Na podstawie zawartych umów Spółka będzie zobowiązana do zapewnienia transportu lotniczego dla klientów Biur podróży z wykorzystaniem wcześniej uzgodnionej ilości miejsc w samolocie. Z kolei Biura podróży zobowiązane będą do zapłaty ceny. Cena będzie kalkulowana w przeliczeniu na liczbę nabytych miejsc lotniczych z uwzględnieniem następujących czynników kosztowych: przelot samolotem (w tym np.: tankowanie samolotu, uzupełnienie oleju), utrzymanie i eksploatację samolotu na płycie lotniska i w hangarze, nawigacyjne oraz inne opłaty związane z obsługą naziemną samolotu, serwis pokładowy, opłaty za obsługę pasażerów i ich bagażu oraz marżę Spółki. Dodatkowo, cena za świadczoną usługę może ulec powiększeniu o inne, faktycznie poniesione opłaty i podatki lotnicze. Jednocześnie Biura podróży zobowiązane będą do przesłania Spółce kompletnej imiennej listy pasażerów na każdy przelot, co najmniej na 48 godzin przed planowanym wylotem lub - w przypadku ofert typu „last minute” - na 24 godziny przed planowanym wylotem, celem potwierdzenia z Przewoźnikami.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie sprzedaży bloków miejsc lotniczych na trasach międzynarodowych stanowi usługę pośrednictwa w transporcie międzynarodowym. Jak wskazano powyżej usługi pośrednictwa, które dotyczą usług transportu międzynarodowego, traktowane są przez ustawodawcę tak samo jak usługi transportu międzynarodowego i w związku z tym, po spełnieniu warunków o których mowa w art. 83 ust. 3 pkt 2 ustawy, są opodatkowane stawką VAT w wysokości 0%. Posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty -imienne listy pasażerów sporządzone przez Biura podróży na konkretne trasy przelotów - stanowią dowód zawarcia umowy przewozu, w związku z czym Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla przedmiotowej usługi.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.