Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/4512-1-29/15-4/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-06-08
Teza: Możliwość zarejestrowania się przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej jako podatnik VAT i złożenia deklaracji VAT w związku z jednorazową transakcją sprzedaży działek „Klientowi-firmie”.
Słowa kluczowe: działki; grunty; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; sprzedaż-sprzedaż działek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 19 lutego 2015 r. (data wpływu 23 lutego 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 maja 2015 r. (data wpływu 29 maja 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zarejestrowania się przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej jako podatnik VAT i złożenia deklaracji VAT w związku z jednorazową transakcją sprzedaży działek „Klientowi-firmie”– **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zarejestrowania się przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej jako podatnik VAT i złożenia deklaracji VAT w związku z jednorazową transakcją sprzedaży działek „Klientowi-firmie”. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 25 maja 2015 r. o wyjaśnienie treści pytania, wskazanie przepisów mających być przedmiotem interpretacji oraz doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jestem emerytem, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest płatnikiem VAT.

Zainteresowany posiada w swoim majątku osobistym od lat nieruchomości – zakupione na drodze umowy kupna sprzedaży przed 2000 r. (miedzy innymi również działki inwestycyjne). Nieruchomości te pochodzące z majątku osobistego Wnioskodawca wyprzedaje ponieważ jest na emeryturze, zamierza przenieść się za granicę a uzyskane pieniądze przeznaczyć na konsumpcję – czyli sprzedaż następuje z majątku osobistego do majątku osobistego. Czasami jednak może zdarzyć się że pojawi się klient – Firma, która chce zakupić nieruchomość z podatkiem VAT.

W piśmie z dnia 25 maja 2015 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Zainteresowany wyjaśnił, że:

1.  nie zamierza rozpocząć działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Jest emerytem i sprzedaż następuje z majątku osobistego, który od lat posiada;
2.  wyprzedaje swój majątek i zamierza wyjechać za granicę. Nie ma zamiaru handlować nieruchomościami i kupować następnych działek. Uzyskane pieniądze ma zamiar wydać na konsumpcję;
3.  działki nabył w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego;
4.  nie udostępniał przedmiotowych działek na podstawie umów dzierżawy i najmu;
5.  przedmiotowe działki są objęte miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem pod inwestycje a część posiada decyzje o warunkach zabudowy ale Wnioskodawca o te decyzje nie występował;
6.  nie poniósł i nie zamierza ponieść jakichkolwiek nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży;
7.  działki będące przedmiotem pytania nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej;
8.  działki przedmiotowe są uprawiane rolniczo – stanowią pole uprawne – jest to działalność zwolniona od podatku. Grzecznościowo niektóre działki uprawiają sąsiedzi:
    1.  jeden sąsiad uprawia grunt bez żadnej umowy i Wnioskodawca nie ma żadnych korzyści z tego powodu, udostępnia mu grunt bezpłatnie;
    2.  z drugim sąsiadem Zainteresowany ma pisemną umowę użyczenia gruntu również bezpłatnie, bez korzyści finansowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy mimo, że Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT może jednorazowo złożyć deklarację VAT na czas tylko tej jednej określonej transakcji i zaraz po uregulowaniu obowiązku wpłaty VAT do urzędu skarbowego od tej transakcji i wycofać swój wniosek jako płatnika VAT?

W odniesieniu do treści pytania, w piśmie z dnia 25 maja 2015 r., Wnioskodawca wyjaśnił, że:

*   użycie sformułowania „na czas tylko tej jednej transakcji” oznacza, że oczekuje interpretacji tylko w zakresie sprzedaży działki/działek na rzecz „klienta-Firmy”, czyli jednej konkretnej transakcji;
*   przez sformułowanie „wycofać mój wniosek jako płatnika VAT” należy rozumieć wyrejestrowanie się jako podatnika VAT po dokonaniu transakcji i uprzednim odprowadzeniu podatku VAT od tej konkretnej transakcji zgodnie z deklaracją.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży nieruchomości taka możliwość istnieje jeśli firma chce zakupić nieruchomość z podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zauważyć należy, że samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu (w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy) nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Analizując bowiem powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

A zatem określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej  zawarta w ustawie  ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak wynika z powyższych przepisów na podstawę opodatkowania składają się kwoty należne z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, które są wykonywane przez podatnika.

Przepisy w zakresie podatku od towarów i usług nakładają na podatników, zdefiniowanych w art. 15 ust. 1, którzy wykonują czynności podlegające opodatkowaniu – szereg obowiązków.

Jednym z takich obowiązków jest określony w art. 96 ust. 1 ustawy wymóg złożenia zgłoszenia rejestracyjnego.

Jak stanowi bowiem art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne (art. 96 ust. 3 ustawy).

Na podstawie art. 96 ust. 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

Podatnicy, o których mowa w art. 15 – zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy – obowiązani są również składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Jak wynika z treści przywołanych wyżej przepisów obowiązki m.in. w zakresie rejestracji jako podatnika VAT oraz składania deklaracji VAT ustawodawca – co do zasady – nałożył na podmioty, które działają w charakterze podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy. Co więcej cyt. wyżej przepisy nie dopuszczają możliwości, by podmioty nie będące podatnikami VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, mogły fakultatywnie realizować którykolwiek z ww. obowiązków.

Z informacji przedstawionych w opisie sprawy wynika, że Wnioskodawca jestem emerytem, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest płatnikiem VAT. Zainteresowany posiada w swoim majątku osobistym od lat nieruchomości – zakupione na drodze umowy kupna sprzedaży przed 2000 r. (miedzy innymi również działki inwestycyjne). Nieruchomości te, pochodzące z majątku osobistego, Wnioskodawca wyprzedaje ponieważ jest na emeryturze, zamierza przenieść się za granicę a uzyskane pieniądze przeznaczyć na konsumpcję – czyli sprzedaż następuje z majątku osobistego do majątku osobistego. Czasami jednak może zdarzyć się że pojawi się klient – Firma, która zechce zakupić nieruchomość z podatkiem VAT. Zainteresowany nie zamierza rozpocząć działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Wnioskodawca wyprzedaje swój majątek i zamierza wyjechać za granicę, nie ma zamiaru handlować nieruchomościami i kupować następnych działek, uzyskane pieniądze ma zamiar wydać na konsumpcję. Zainteresowany nabył działki w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego, nie udostępniał ich na podstawie umów dzierżawy i najmu. Przedmiotowe działki są objęte miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem pod inwestycje a część posiada decyzje o warunkach zabudowy ale Wnioskodawca o te decyzje nie występował. Zainteresowany nie poniósł i nie zamierza ponieść jakichkolwiek nakładów w celu przygotowania działek do sprzedaży. Działki będące przedmiotem pytania nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, są one uprawiane rolniczo – stanowią pole uprawne – jest to działalność zwolniona od podatku. Grzecznościowo niektóre działki uprawiają sąsiedzi:

1.  jeden sąsiad uprawia grunt bez żadnej umowy i Wnioskodawca nie ma żadnych korzyści z tego powodu, udostępnia mu grunt bezpłatnie;
2.  z drugim sąsiadem Zainteresowany ma pisemną umowę użyczenia gruntu również bezpłatnie, bez korzyści finansowych.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Zainteresowany wniósł o potwierdzenie, że w sytuacji, gdy podmiotem zainteresowanym nabyciem działki/działek będzie „Klient-firma, która chce zakupić nieruchomość z podatkiem VAT” pomimo, że Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT może złożyć wniosek o zarejestrowanie jako podatnik VAT, jednorazowo złożyć deklarację VAT i odprowadzić podatek należny tylko od tej określonej jednej transakcji, a następnie wyrejestrować się jako podatnik VAT.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w tym te dotyczące rejestracji i składania deklaracji VAT.

W świetle powyższego aby wyjaśnić wątpliwości Wnioskodawcy należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy Zainteresowany będzie działał w charakterze podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Powyższe potwierdzone zostało w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C 181/10), z którego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomocne mogą być również tezy wynikające z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

W niniejszej sprawie konieczne stało się zatem ustalenie, czy w świetle przedstawionych informacji Zainteresowany w celu sprzedaży działek, będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co będzie skutkować koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym.

Uwzględniając przywołane wyżej przepisy oraz orzecznictwo należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Zainteresowanego – w związku z planowaną sprzedażą działek – za podatnika podatku od towarów i usług. Jak wynika bowiem z informacji przedstawionych we wniosku, Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami i nie zamierza rozpoczynać działalności w tym zakresie. Działki, które Zainteresowany zamierza zbyć na rzecz „Klienta-firmy” zakupił przed 2000 r. w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Działki te nie były wykorzystywane w ramach działalności opodatkowanej VAT (w tym na podstawie odpłatnych umów najmu, dzierżawy), są one uprawiane rolniczo (działalność zwolniona od podatku). Wnioskodawca udostępnia niektóre działki sąsiadom nieodpłatnie i bez żadnych korzyści. Co istotne, Wnioskodawca nie poniósł i nie zamierza ponieść jakichkolwiek nakładów związanych z przygotowaniem działek do sprzedaży, takich jak np. uzbrojenie terenu, ogrodzenie działek, wystąpienie o podział gruntu, jego przekształcenie lub o warunki zabudowy. Ponadto, jak deklaruje Wnioskodawca nie dokonywał on dotychczas żadnych transakcji sprzedaży gruntu, nie zamierza nabywać kolejnych działek, a wyprzedaż posiadanych gruntów podyktowana jest zamiarem wyjazdu za granicę i pozyskaniem środków na konsumpcję.

Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, planowane przez Zainteresowanego zbycie działek, nie będzie stanowiło działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia tychże nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Co istotne w analizowanej sprawie i co należy szczególnie podkreślić, bez znaczenia będzie fakt, że nabywcą nieruchomości będzie „Klient-firma”, który deklaruje chęć zakupu działek z naliczonym podatkiem od towarów i usług. Jak wyjaśniono bowiem wyżej, opodatkowanie podatkiem VAT czynności polegającej na sprzedaży działek, determinuje wyłącznie status sprzedawcy i okoliczności w jakich transakcja będzie miała miejsce. Nie jest natomiast w tym przypadku istotny status nabywcy nieruchomości.

W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w opisanych okolicznościach w związku z planowaną sprzedażą działek na rzecz „Klienta-firmy” Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, projektowana transakcja nie będzie zatem podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Konsekwentnie nie wystąpią przesłanki, które determinowałyby obowiązek zarejestrowania się przez Zainteresowanego jako podatnika VAT i składania przez niego deklaracji VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zauważyć należy, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W konsekwencji powyższego organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile projektowane zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem opisanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.