Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-2/4511-742/15/ZuK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-03-01
Teza: Czy należny jest podatek dochodowy od osób fizycznych tytułem sprzedaży udziałów w nieruchomości (działka niezabudowana) przed upływem pięciu lat, jeżeli cały dochód z tej sprzedaży Wnioskodawca przeznaczy na zakup ww. nieruchomości, tj. działki niezabudowanej o numerze 18/5 o klasyfikacji gruntów ornych (RIIIa), w W., dla której została wydana decyzja o warunkach zabudowy?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; działki; grunty-grunty rolne; lokal-lokal mieszkalny; spadek; udział
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 1 grudnia 2015 r. (data otrzymania 8 grudnia 2015 r.), uzupełnionym 12 lutego 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2015 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 5 lutego 2016 r. Znak: IBPB-2-2/4511-742/15/ZuK wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 12 lutego 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 8 kwietnia 2015 r. Wnioskodawca sprzedał udziały w nieruchomości niezabudowanej (działce położonej w W.), którą odziedziczył po matce 21 marca 2011 r. aktem poświadczenia dziedziczenia. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i art. 30e ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ od dnia dziedziczenia udziałów do dnia ich sprzedaży nie upłynęło 5 lat Wnioskodawca powinien uiścić podatek dochodowy w wysokości 19% przychodu. Niemniej środki uzyskane ze sprzedaży działki Wnioskodawca chce zgodnie z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe, kupując działkę pod budowę domu. Zgodnie z art. 21 ust. l pkt 131 ww. ustawy Wnioskodawcy przysługuje wtedy zwolnienie z podatku do wysokości środków, jakie przeznaczy na zakup działki. Wnioskodawca nie jest pewien, czy działka, którą jest zainteresowany, spełnia wymogi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z podatku dochodowego od sprzedanej nieruchomości.

Wnioskodawca chce nabyć działkę o numerze 18/5 o klasyfikacji gruntów ornych (RIIIa – 0,1517 ha) położoną w W. Właściciel przedstawił Wnioskodawcy decyzję wydaną 2 listopada 2015 r. o warunkach zabudowy, z których wynika, że działka ta jest przeznaczona pod budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wolnostojącego z garażem, niezbędną infrastrukturą, przyłączami do budynków, zagospodarowaniem terenu i zjazdem, powierzchnia zabudowy 250 m2 w dwóch nadziemnych kondygnacjach z zachowaniem innych kryteriów określonych szczegółowo w warunkach zabudowy. Obecny właściciel działki twierdzi, że odrolnienie działki następuje automatycznie po wybudowaniu domu. Na tym etapie nie może on już nic poczynić ponieważ musiałby złożyć projekt budowy domu i przystąpić do jego realizacji. Właściciel nie chce jednak budować domu, tylko chce sprzedać działkę.

W rozmowie z notariuszem Wnioskodawca uzyskał informację, że w akcie notarialnym będzie następujący zapis: „Kupowana nieruchomość jest niezabudowana, znajduje się na terenie, na którym nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działka o nr 18/5 jest działką budowlaną w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu przestrzennym, co potwierdza wydana 2 listopada 2015 r. decyzja o warunkach zabudowy, zgodnie z którą na działce o numerze 18/5 może zostać wybudowany budynek mieszkalny, jednorodzinny, wolnostojący z garażem, infrastrukturą techniczną, przyłączami do budynku.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

1.  matka zmarła 29 stycznia 2011 r.
2.  dział spadku nastąpił na podstawie:
    1.  Aktu Poświadczenia Dziedziczenia sporządzonego 21 marca 2011 r., na podstawie którego spadek nabyli w częściach równych po ½ – Wnioskodawca i jego siostra.
    W skład spadku wchodził następujący majątek:
    
    *   spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 38,45 m2 mieszczące się w W.,
    *   udział 48/192 w nieruchomości niezabudowanej o powierzchni 1139 m2
    *   działka o numerze 12/7 w W. (udział w nieruchomości, który Wnioskodawca sprzedał),
    *   roszczenie do 48/192 udziału w nieruchomości niezabudowanej o powierzchni 851 m2 część działek 12/6 i 17 położonych w W.,
    *   serwantka – witryna – mebel przedwojenny.
    
    3.  Ugody Mediacyjnej w przedmiocie działu spadku z 2 listopada 2011 r. zatwierdzonej prawomocnym postanowieniem Sądu z 19 grudnia 2011 r., na podstawie której:
3.  spółdzielcze własnościowe prawo do ww. lokalu mieszkalnego pozostaje w całości własnością Wnioskodawcy, natomiast Wnioskodawca zobowiązuje się do spłaty siostry w kwocie 150.000 zł,
4.  podział udziału wynoszącego 48/192 ww. niezabudowanej nieruchomości gruntowej w równych częściach, tj. po 24/192 dla Wnioskodawcy i 24/192 dla siostry Wnioskodawcy,
5.  serwantkę – witrynę otrzymał Wnioskodawca.

W związku z powyższym zdarzeniem przyszłym zadano następujące pytanie.

Czy należny jest podatek dochodowy od osób fizycznych tytułem sprzedaży udziałów w nieruchomości (działka niezabudowana) przed upływem pięciu lat, jeżeli cały dochód z tej sprzedaży Wnioskodawca przeznaczy na zakup ww. nieruchomości, tj. działki niezabudowanej o numerze 18/5 o klasyfikacji gruntów ornych (RIIIa), w W., dla której została wydana decyzja o warunkach zabudowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek dochodowy od osób fizycznych tytułem sprzedaży udziałów w nieruchomości przed upływem pięciu lat nie należy się, jeżeli cały dochód Wnioskodawca przeznaczy na zakup działki o numerze 18/5, gdyż powyższa działka spełnia wymogi określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, a właśnie taki grunt Wnioskodawca chce nabyć. Zgodnie art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu przestrzennym za „działkę budowlaną” – uważa się nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzeniu infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Wnioskodawca uważa, że działka jest budowlana wtedy, gdy wynika to z aktualnej dokumentacji i decyzji o warunkach zabudowy, a one jasno określają, że na działce tej Wnioskodawca może postawić dom jednorodzinny, wolnostojący o powierzchni do 250 m2. Opisana przez Wnioskodawcę działka mimo tego, że jest gruntem ornym, stanowi grunt, na którym może postawić dom spełniając wymagania określone w warunkach zabudowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Z powyższych uregulowań prawnych wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości (udziału w nieruchomości) decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu, ma moment i sposób jej nabycia.

Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Zgodnie z art. 1035 ustawy Kodeks cywilny – jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Z chwilą działu spadku jedni spadkobiercy tracą własność udziałów nabytych przez siebie w spadku, a własność tę dopiero z tą chwilą nabywają inni spadkobiercy. Nie ma zatem prawnych podstaw do twierdzenia, że całą rzecz lub prawo nabywa spadkobierca w chwili śmierci spadkodawcy, skoro w tej dacie jest jedynie jednym ze współwłaścicieli rzeczy lub prawa. Taki spadkobierca nie jest w dacie śmierci spadkodawcy właścicielem całej rzeczy lub prawa, lecz jedynie właścicielem udziału w niej. Pozostałe udziały może nabyć – ale dopiero w wyniku dokonania innych czynności prawnych – od pozostałych spadkobierców.

Jeżeli zatem w drodze działu spadku spadkobierca nabywa udział ponad wielkość, którą uprzednio nabył w spadku, to nabycie w drodze działu spadku, w części przekraczającej udział w spadku, należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska przykładowo przywołać można wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11 czy też wyrok Wojewódzkiego Administracyjnego w Białymstoku z 22 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Bk 433/10, w którym sąd stwierdził, że (…) momentem nabycia nieruchomości, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w części obejmującej udział spadkowy będzie moment nabycia spadku, w pozostałym zaś zakresie – moment działu spadku.

Z przedstawionego we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawca 8 kwietnia 2015 r. sprzedał udziały w nieruchomości niezabudowanej, którą odziedziczył po matce zmarłej 29 stycznia 2011 r. Na podstawie Aktu Poświadczenia Dziedziczenia sporządzonego 21 marca 2011 r. Wnioskodawca nabył spadek w wysokości ½. W skład spadku wchodził następujący majątek: spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 38,45 m2 mieszczące się w W., udział 48/192 w nieruchomości niezabudowanej o powierzchni 1139 m2 – działka o numerze 12/7 w W. (udział w nieruchomości, który Wnioskodawca sprzedał), roszczenie do 48/192 udziału w nieruchomości niezabudowanej o powierzchni 851 m2 część działek 12/6 i 17 położonych w W. oraz serwantka – witryna – mebel przedwojenny. Natomiast na podstawie Ugody Mediacyjnej w przedmiocie działu spadku z 2 listopada 2011 r. zatwierdzonej prawomocnym postanowieniem Sądu z 19 grudnia 2011 r., Wnioskodawca nabył w całości spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego (ze spłatą w wysokości 150.000 zł) i serwantkę oraz udział wynoszący 24/192 w nieruchomości niezabudowanej o numerze 12/7.

Opisany przez Wnioskodawcę dział spadku wskazuje na to, że Wnioskodawca w jego wyniku nabył majątek o większej wartości niż wartość przysługującego mu udziału ½ w masie spadkowej. Zważywszy jednak na fakt, iż zarówno śmierć spadkodawcy jak i dział spadku miały miejsce w jednym – 2011 r., w konsekwencji cały przychód uzyskany ze sprzedaży 8 kwietnia 2015 r. udziału w nieruchomości niezabudowanej o numerze 12/7 podlega opodatkowaniu z uwagi na okoliczność, że sprzedaż ta nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie a oceniając skutki podatkowe tej sprzedaży należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, o ile podatnik takie wydatki poniósł w związku ze sprzedażą nieruchomości. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi jednak istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ww. ustawy w zależności od tego czy zbywaną nieruchomość (udział w nieruchomości) lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Zgodnie z ww. art. 22 ust. 6c ww. ustawy – koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Natomiast stosownie do art. 22 ust. 6d – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Należny podatek wynikający z tego zeznania jest płatny w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 w zw. z art. 45 ust. 1a ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Stosownie do art. 30e ust. 7 ww. ustawy – w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Zatem w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży nieruchomości istnieje możliwość jego zwolnienia z opodatkowania w związku z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe środków z tej sprzedaży.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód ze sprzedaży.

W sytuacji, gdy przychód, a nie jak sugeruje Wnioskodawca – dochód, z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy – za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy – za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

\-przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Przywołany wcześniej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych przychodu wyłącznie na cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy. Zatem okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy jest m.in. fakt wydatkowania, począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe. Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży. Jednym z takich celów – zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy – jest nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.

Wnioskodawca powziął wątpliwość czy przychód ze sprzedaży udziału w nieruchomości przeznaczony na zakup działki pod budowę domu sklasyfikowanej jako grunty orne, w stosunku do których wydana została decyzja o warunkach zabudowy, będzie zwolniony na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Wskazać w tym miejscu należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wyjaśnienia, co stanowi podstawę do określenia przeznaczenia gruntu, w związku z tym konieczne jest odniesienie się, w tym zakresie, do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 199 ze zm.). Stosownie do przepisu art. 2 pkt 12 ww. ustawy – ilekroć w ustawie jest mowa o „działce budowlanej” należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy – ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Natomiast w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto przepis art. 6 ust. 2 pkt 1 wyżej cytowanej ustawy stanowi, że każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego nabył tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że obecny właściciel omawianej działki posiada decyzję o warunkach zabudowy, z której wynika, że działka przeznaczona jest pod budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wolnostojącego z garażem, niezbędną infrastrukturą, przyłączami do budynków, zagospodarowaniem terenu i zjazdem, powierzchnia zabudowy wynosi 250 m2 w dwóch nadziemnych kondygnacjach z zachowaniem innych kryteriów. Oznacza to, że grunt, który Wnioskodawca zamierza kupić stanowi grunt pod budowę budynku mieszkalnego. W konsekwencji w sytuacji, gdy Wnioskodawca przychód ze sprzedaży udziału w nieruchomości – począwszy od dnia jej odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie wydatkuje na zakup ww. działki oraz zostaną spełnione pozostałe warunki wynikające z zacytowanych powyżej przepisów, wówczas – jak słusznie wskazał Wnioskodawca – będzie mógł skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku korzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przepisy tej ustawy nie zobowiązują Wnioskodawcy do wybudowania budynku mieszkalnego w określonym terminie. Należy jednak mieć na względzie, że osoba korzystająca z tego zwolnienia powinna nabyć ten grunt z zamiarem przeznaczeniem go na realizację własnych celów mieszkaniowych, co wynika z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, przychód uzyskany w 2015 r. ze sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego w 2011 r. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że sprzedaż ta nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Jednakże Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych jeśli środki ze sprzedaży udziału w nieruchomości wydatkuje na zakup gruntów ornych, w stosunku do których wydana została decyzja o warunkach zabudowy. Wnioskodawca winien jednak pamiętać, że aby cały dochód uzyskany ze sprzedaży udziału w nieruchomości korzystał ze zwolnienia, to na własne cele mieszkaniowe musi zostać wydatkowana cała kwota przychodu – a nie jak sugeruje Wnioskodawca cały dochód.

Stanowisko Wnioskodawcy z ww. zastrzeżeniem należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) – w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.