Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.449.2020.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-07-31
Teza: W zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: ewidencja; IP Box; oprogramowanie; prawa-prawa autorskie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 czerwca 2020 r. (data wpływu 1 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek – uzupełniony pismem z 14 lipca 2020 r. (data wpływu 14 lipca 2020 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadził jednoosobową działalność gospodarczą związaną z oprogramowaniem.

Wnioskodawca na zlecenie swojego kontrahenta wykonywał prace z zakresu projektowania, wdrożenia i utrzymania tej aplikacji do zarządzania.

Świadczone usługi obejmowały:

*   utrzymywanie aplikacji,
*   ciągłe jej rozwijanie i dodawanie nowych funkcjonalności,
*   testowanie aplikacji (testowanie manualne, jak i tworzenie testów automatycznych).

Aplikacja została rozwinięta i ulepszona przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, rozumianej jako „działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” (działalność badawczo-rozwojowa wg definicji w art. 5a pkt 38 w ustawie o PIT).

Kod źródłowy wymyślany był przez Wnioskodawcę na podstawie jego doświadczenia i bazował na jego kreatywności. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest przejawem działalności twórczej, gdyż każdy jego fragment, element był tworzony przez Wnioskodawcę samodzielnie, na podstawie zdobytej wiedzy z dziedziny matematyki i oprogramowania. Wnioskodawca wykorzystywał w swej pracy:

*   badania naukowe: podstawowe i aplikacyjne, rozumiane jako zdobywanie wiedzy i umiejętności, nastawione na opracowanie nowych produktów lub ulepszenie istniejących,
*   oraz prace rozwojowe obejmujące nabywanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia nowych produktów.

Wnioskodawca prowadził działalność w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, przyjmując do swoich projektów określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Wnioskodawca wykorzystywał dostępną aktualnie wiedzę i własne umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych oraz oprogramowania do tworzenia zupełnie nowych na rynku, innowacyjnych programów komputerowych i rozwiązań informatycznych.

Rezultat pracy Wnioskodawcy ma indywidualny charakter i rozwiązania na tyle innowacyjne, że wyróżniają się od tych już funkcjonujących. Poza tym posiadają nowe funkcjonalności, specyficzne i unikalne, dostosowane do indywidualnych potrzeb klienta.

Wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie prawnej na podstawie art. 74 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Autorskie prawo do programu komputerowego Wnioskodawcy jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i podlega ochronie prawnej.

Wnioskodawca wystawiał na rzecz kontrahenta (zleceniodawcy) faktury VAT. Zgodnie z umową zawartą z kontrahentem Wnioskodawca przenosił na kontrahenta – zleceniodawcę całość praw autorskich do wytworzonego oprogramowania. Wnioskodawca prowadził Podatkową Książkę Przychodów i Rozchodów. Mimo że całość przychodów Wnioskodawcy w okresie trwania projektu (od xx.07.2019 do xx.04.2020) przypadała na kwalifikowane prawo własności intelektualnej, to prowadził on jeszcze wymaganą odrębną ewidencję, która pozwala na ustalenie przychodów i kosztów uzyskania przychodu, przypadających na kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Odrębna ewidencja była prowadzona na bieżąco poprzez arkusz kalkulacyjny excel.

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy określony w ustawie o PIT. Wnioskodawca oświadcza również, że problem, który przedstawia, nie jest objęty postępowaniem podatkowym, kontrolą podatkową.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca udzielił następujących informacji:

Wszystkie działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania zmierzały do poprawy użyteczności i funkcjonalności tego oprogramowania. Wszystko to, co Wnioskodawca dokładał lub usprawniał w aplikacji firmy X zmierzało do poprawy użyteczności/funkcjonalności tej aplikacji.

Ulepszanie i rozwijanie oprogramowania dokonywane było na zlecenie podmiotu będącego właścicielem tego oprogramowania.

Wnioskodawca był właścicielem tworzonych przez siebie nowych funkcjonalności i ulepszeń oprogramowania firmy X (nowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej).

Wnioskodawca osiągał dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i taki dochód Wnioskodawca ma zamiar opodatkować stawką preferencyjną.

Wnioskodawca opiera się tutaj na art. 1 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który stanowi, iż „Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną”. Prawo autorskie powstaje więc dopiero z chwilą ustalenia – uzewnętrznienia efektu prac. Tym efektem może być dowolnie krótki fragment programu komputerowego, jeśli tylko powstał w wyniku twórczej działalności, spełniającej omówione we wniosku kryteria oryginalności i indywidualności. Wnioskodawca uważa, że uprawnia go to do skorzystania z preferencyjnych zasad opodatkowania, ponieważ oddawał zleceniodawcy fragmenty kodu partiami. Owo uzewnętrznienie, w przypadku programów komputerowych, zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy prawo autorskie, obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Będzie to zarówno kod źródłowy (zapis alfanumeryczny), jak i kod wynikowy, powstały w wyniku kompilacji.

W przypadku gdy Wnioskodawca rozwijał i ulepszał oprogramowanie, to w wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstały odrębne od tego oprogramowania utwory (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego programu komputerowego), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – nowe oprogramowanie.

Według Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box, chronione prawem autorskie prawo do programu komputerowego to kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Zatem program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.

Elementy programu komputerowego chronione prawem autorskim to przede wszystkim forma programów – informacje zawarte w kodzie źródłowym, w opisie procedur operacyjnych, zestawieniu danych.

Tak więc Wnioskodawca, rozwijając i ulepszając oprogramowanie, tworzył absolutnie nowatorskie i mające charakter twórczy kody programistyczne (źródłowe i wynikowe) – właściwe oprogramowanie odpowiadające za formę i sposób działania, mające postać ciągów znaków (składających się w instrukcje, które są wykonywane przez odpowiednie urządzenia). Tworzył również zupełnie nowe, będące wynikiem jego działalności intelektualnej, algorytmy. Są to dokładnie określone ciągi czynności, które należy wykonać w odpowiedniej kolejności, aby otrzymać oczekiwany rezultat. A więc tworzył zupełnie nowe oprogramowanie, odrębne od rozwijanego i ulepszanego, które ma charakter twórczy – w ten sposób powstało całkowicie nowe prawo własności intelektualnej.

Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do ulepszenia i rozwinięcia oprogramowania komputerowego, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z zawartą umową o współpracy, całość autorskich praw majątkowych z tytułu wytworzonego oprogramowania w ramach kontraktu, przenoszona była z Wnioskodawcy na kontrahenta.

Wnioskodawca przenosił na kontrahenta całość majątkowych praw autorskich do wytwarzanego przez siebie oprogramowania i otrzymywał wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem – w ocenie Wnioskodawcy – osiągał dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a więc dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji odrębnej niż KPiR wyodrębnia:

*   każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
*   przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód przypadający na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
*   koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w wyżej wymienionym przypadku zasadne będzie zastosowanie 5% podatku dochodowego zgodnie z ulgą IP Box?

Zdaniem Wnioskodawcy ma on prawo korzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu według stawki 5%, ponieważ spełnia wszystkie kryteria określone w art. 5a pkt 38-40 w związku z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 i ust. 7 ustawy o PIT:

*   uzyskuje dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wymienionych w ustawie o PIT,
*   w tym wypadku jest to autorskie prawo do programu komputerowego,
*   IP Box zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej,
*   IP Box podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Uzasadnienie.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Z 2018, poz. 1509, z późn. zm. – dalej ustawa o PIT) podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 wyżej wymienionej ustawy kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin,
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 30 ca ust. 7 powołanej ustawy dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będzie prawo spełniające łącznie trzy warunki:

1.  zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej,
2.  należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
3.  podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Zgodnie z art. 5 pkt 38 ustawy o PIT ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40 powoływanej ustawy.

I tak, w myśl art. 5a pkt 39 ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

*   badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – czyli prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,
*   badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów, usług oraz procesów i technologii produkcji. W Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box opublikowanych przez Ministerstwo Finansów (dalej: Objaśnienia MF) przywołano kryteria działalności badawczo-rozwojowej:

*   twórczość,
*   systematyczność,
*   zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Te kryteria muszą być spełnione kumulatywnie, by uznać daną działalność za działalność badawczo-rozwojową. Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Oznacza to, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru.

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, prace prowadzone przez niego mają charakter twórczy, ponieważ:

*   powstają w wyniku twórczej działalności,
*   oprogramowanie jest tworzone przy wykorzystaniu wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy,
*   prowadzą do powstania nowego oprogramowania (nowy wytwór intelektu) posiadającego nowe funkcjonalności dostosowane do zmieniających się wymagań klientów.

Wnioskodawca w ramach swej działalności gospodarczej opracowuje nowe i ulepszone produkty, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już istniejących. Sam produkt, jest bardzo innowacyjny i wciąż stanowi na światowym rynku pewne novum. Również aplikacja, tworzona przez Wnioskodawcę, jest technologią unikatową, ponieważ rozwiązania stosowane przez konkurencję są tajemnicą przedsiębiorstw, więc oprogramowanie Wnioskodawcy siłą rzeczy jest zupełnie nowe, oryginalne i specyficzne. W swojej działalności programistycznej Wnioskodawca korzysta z gotowych, dostępnych niekomercyjnie, będących w powszechnym użyciu: typowych i podstawowych modułów, bibliotek, wtyczek i widżetów używanych na co dzień w danej technologii oprogramowania.

Jednak to, co tworzy na tej podstawie, to absolutnie nowatorskie i mające charakter twórczy kody programistyczne – właściwe oprogramowanie odpowiadające za formę i sposób działania, mające postać ciągów znaków (składających się w instrukcje, które są wykonywane przez odpowiednie urządzenia).

Tworzy również zupełnie nowe, będące wynikiem jego działalności intelektualnej, algorytmy. Są to dokładnie określone ciągi czynności, które należy wykonać w odpowiedniej kolejności, aby otrzymać oczekiwany rezultat. A więc tworzy zupełnie nowe oprogramowanie, które ma charakter twórczy – w ten sposób powstaje całkowicie nowe prawo własności intelektualnej.

Według art. 5a pkt 38 kolejnym kryterium prac badawczo-rozwojowych jest systematyczność.

Z systematycznością będziemy mieli do czynienia w przypadku prowadzenia działalności w sposób metodyczny, zaplanowany, uporządkowany, według pewnego systemu. W ocenie Wnioskodawcy również ten warunek jest w jego sytuacji spełniony, bowiem działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę polega na regularnym świadczeniu usług obejmujących tworzenie oprogramowania komputerowego w ramach kolejnych zleceń otrzymywanych od kontrahenta.

Po trzecie zaś, działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, to znaczy być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. W tym miejscu wskazać należy, że „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych, jak wynika z Objaśnień MF.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, zauważyć należy, że prowadząc działalność, Wnioskodawca zdobywa i rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych oraz oprogramowania, które wykorzystuje do tworzenia innowacyjnego na rynku oprogramowania posiadającego nowe funkcjonalności.

Podsumowując, w świetle opisu działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę nie powinno budzić wątpliwości, że prowadzona działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w związku z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT.

Jednocześnie istotne jest, by prowadzona przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojowa doprowadziła do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W przypadku Wnioskodawcy takim prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego. Autorskie prawo do programu komputerowego oraz autorskie prawo do części programu komputerowego podlega ochronie prawnej na mocy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r, poz. 121, z późn. zm.).

W myśl art. 74 ust. 1 tej ustawy programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jej wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do ulepszenia (rozwinięcia) oprogramowania komputerowego, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z zawartą umową o współpracy całość autorskich praw majątkowych z tytułu wytworzonego oprogramowania w ramach kontraktu przenoszona była z Wnioskodawcy na kontrahenta. Wnioskodawca przenosił na kontrahenta całość majątkowych praw autorskich do wytwarzanego przez siebie oprogramowania i otrzymywał wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem – w ocenie Wnioskodawcy – osiągał dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a więc dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Zgodnie z art. 30 ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Stosownie natomiast do art. 30 ca ust. 4 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i odpowiedniego wskaźnika nexus.

Do kosztów, o których mowa w ust. 4 art. 30ca ustawy o PIT, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

W myśl art. 30cb ust. 1 wyżej wymienionej ustawy: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych,
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30 ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu,
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3,
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Wnioskodawca od początku trwania projektu na bieżąco prowadził odpowiednią dodatkową ewidencję w arkuszu excel, która pozwala na ustalenie przychodów i kosztów uzyskania przychodu, przypadających na kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Reasumując – prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie oprogramowania jest działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a ust. 38 ustawy o PIT, a jej efektem jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej (autorskie prawo do programu komputerowego), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W związku z czym, dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu przeniesienia na nabywcę praw do korzystania z tego oprogramowania kwalifikują się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 wyżej wymienionej ustawy i w konsekwencji korzystają z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu według stawki 5%.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca podtrzymał swoje stanowisko i wskazał, że jego zdaniem według opisanego we wniosku stanu faktycznego, ma on prawo korzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego IP według stawki 5% na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ:

*   uzyskuje dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wymienionych w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   w tym wypadku jest to autorskie prawo do programu komputerowego,
*   IP Box zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a ust. 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   IP Box podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska – w tym wypadku autorskie prawo do programu komputerowego podlega ochronie na podstawie art. 74 ust. l ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.