Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.455.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-16
Teza: Zaliczenie wydatków do ulgi rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: ulga-ulga rehabilitacyjna
zabieg-zabieg fizykoterapeutyczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 6b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismem złożonym 6 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Osoba z umiarkowanym orzeczeniem o niepełnosprawności korzysta z usług
    fizjoterapeuty w celu poratowania swojego zdrowia.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że wniosek o wydanie interpretacji dotyczy Jej
    sytuacji. Posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności wydane 13 listopada 2024 r. przez
    Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w (...), kod niepełnosprawności -
    05-R, związany z obustronną (...) będącą wynikiem dysplazji. Niepełnosprawność istnieje
    od urodzenia oraz ustalono stopień niepełnosprawności od 17 września 2024 r. i
    orzeczenie wydano do 30 listopada 2027 r. Pani niepełnosprawność związana jest z
    dysfunkcją narządu ruchu - obu bioder. Choroba, która Panią dotknęła powoduje
    dolegliwości bólowe, doprowadziła do częściowego ograniczenia Pani sprawności
    ruchowej i utrudnia Jej wykonywanie codziennych czynności.
    Wydatki na fizjoterapię ponosi Pani od wielu lat, ale orzeczenie posiada Pani dopiero od
    13 listopada 2024 r. i wcześniej nie miała Pani zamiaru korzystać z ich odliczania, chciałaby
    Pani zacząć od 2025 r. Wydatki, które chce Pani odliczyć nie zostały sfinansowane z
    żadnych źródeł, ani też nie zostały zwrócone w żadnej formie. Wydatki nie zostały/zostaną
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, nie zostaną też odliczone od dochodów na
    zasadach określonych w art. 30c, ani też od przychodu na podstawie ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym i nie zostaną uwzględnione w związku z
    korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Uzyskuje Pani
    dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce z tytułu umowy o pracę.
    Usługi rehabilitacyjne, z których Pani korzysta, wykonywane są w prywatnej placówce, są
    to indywidualne techniki manualne mające na celu:
    - mobilizację stawów i tkanek miękkich oraz przywrócenie ich prawidłowej funkcji,
    - mobilizacje stawowe i manipulacje,
    - techniki mięśniowo-powięziowe mające na celu rozluźnianie punktów spustowych,
    - terapia uciskowa oraz stretching tkanek miękkich.
    Zabiegi wykonywane są przez magistra fizjoterapii. Przedmiotowe zabiegi pomagają Pani
    w poprawie ruchomości stawów, zmniejszają napięcie i dolegliwości bólowe wynikające z
    przeciążenia, ale przede wszystkim wspierają prawidłowe funkcjonowanie całego układu
    ruchu. Na posiadanych przez Panią fakturach wskazana została usługa rehabilitacyjna.
    Na pytanie Organu o treści: „czy wskazana w opisie sprawy usługa fizjoterapeuty jest/była
    zabiegiem rehabilitacyjnym, leczniczo-rehabilitacyjnym czy medycznym/operacyjnym? Czy
    posiada Pani zaświadczenie wydane przez uprawnionego lekarza potwierdzające, że
    opisana we wniosku usługa jest zabiegiem rehabilitacyjnym lub leczniczo-
    rehabilitacyjnym?” wskazała Pani, że usługi rehabilitacyjne to dla Pani forma zabiegów
    rehabilitacyjnych, na które nie posiada zaświadczenia lekarskiego, dostała Pani jedynie
    skierowanie na zabiegi rehabilitacyjne.
    Na pytanie Organu o treści: „czy posiada Pani dokumenty potwierdzające poniesienie
    wydatków na usługę zawierające w szczególności Pani dane identyfikujące, jako
    kupującego (odbiorcę towaru i usługi) i dane sprzedającego (towar i usługę), rodzaj
    zakupionego towaru i usługi oraz kwotę zapłaty (np. faktury VAT); w przypadku posiadania
    paragonu fiskalnego, należy wskazać czy poza paragonem fiskalnym posiada Pani
    jakikolwiek dokument, który świadczy o poniesieniu wydatku (np. potwierdzenie
    przelewu)?” wskazała Pani, że posiada Pani faktury zawierające Jej dane osobowe, dane
    sprzedającego oraz rodzaj usługi i kwotę do zapłaty.

## Pytanie

1. Czy usługi fizjoterapeutyczne można odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
    2. Czy dowodem potwierdzającym zakup takiej usługi może być paragon z wpisanym
      numerem PESEL, czy musi to być faktura?

    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Pani, usługa fizjoterapeuty powinna być traktowana jako usługa rehabilitacyjna,
    gdyż służy temu samemu celowi, czyli poratowaniu zdrowia osoby niepełnosprawnej i
    pomocy Jej w codziennym funkcjonowaniu.
    Zdaniem Pani, paragon z wpisanym numerem PESEL może stanowić wystarczający dowód
    poniesienia wydatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania
    tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.
    Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
      1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
      2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z
      niepełnosprawności;
      2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie
      wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust.
      4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych
      specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r.
      poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym
      zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych
      majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
      3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi
      niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych,
      stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia
      umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem,
      niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu
      gospodarstwa domowego;
      3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady
      anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb
      wynikających z niepełnosprawności;
      5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;

      6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
      rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
      opiekuńczym;
      6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy
      inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą
      niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa
      uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
      6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
      7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z
      niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie
      nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej,
      w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
      9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej
      choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla
      osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
      10) opłacenie tłumacza języka migowego;
      11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób
      niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
      12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie
      poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista
      stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
      13) odpłatny przewóz:
      a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
      b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione
      w lit. a;
      14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność)
      osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę
      niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia -
      w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
      15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
      a) na turnusie rehabilitacyjnym,
      b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
      c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
      d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci
      niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie
      rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie
      rehabilitacji leczniczej.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
      niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
      rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
      wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 przywołanej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Jak stanowi art. 26 ust. 7c ww. ustawy:
      W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane
      posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie
      organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do
      ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez
      nie funkcji przewodnika;
      2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
    W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od
    daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że
    niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji
    podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data
    ustalenia niepełnosprawności.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy
    (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą
    sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek
    formie.
    Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że warunkiem odliczenia wydatków na cele
    rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy jest posiadanie
    przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy
    orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych
    przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności
    do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności
    osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie
    wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26
    ust. 7a cyt. ustawy jest niedozwolona.
    Należy również pokreślić, że wszelkie zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady
    powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień podatkowych powinny być
    interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wykluczone
    jest w tym wypadku stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pani osobą z
    umiarkowanym orzeczeniem o niepełnosprawności i korzysta z usług fizjoterapeuty w celu
    poratowania swojego zdrowia. Posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności wydane 13
    listopada 2024 r. przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności, kod
    niepełnosprawności - 05-R, związany z obustronną (...) będącą wynikiem dysplazji.
    Niepełnosprawność istnieje od urodzenia oraz ustalono stopień niepełnosprawności od
    17 września 2024 r. i orzeczenie wydano do 30 listopada 2027 r. Pani niepełnosprawność
    związana jest z dysfunkcją narządu ruchu - obu bioder. Choroba, która Panią dotknęła
    powoduje dolegliwości bólowe, doprowadziła do częściowego ograniczenia Pani
    sprawności ruchowej i utrudnia wykonywanie codziennych czynności.
    Wydatki na fizjoterapię ponosi Pani od wielu lat, ale orzeczenie posiada Pani dopiero od
    13 listopada 2024 r. i wcześniej nie miała Pani zamiaru korzystać z ich odliczania, chciałaby
    Pani zacząć od 2025 r.
    Usługi rehabilitacyjne, z których Pani korzysta, wykonywane są w prywatnej placówce, są
    to indywidualne techniki manualne mające na celu:
    - mobilizację stawów i tkanek miękkich oraz przywrócenie ich prawidłowej funkcji,
    - mobilizacje stawowe i manipulacje,
    - techniki mięśniowo-powięziowe mające na celu rozluźnianie punktów spustowych,
    - terapia uciskowa oraz stretching tkanek miękkich.
    Zabiegi wykonywane są przez magistra fizjoterapii. Przedmiotowe zabiegi pomagają Pani
    w poprawie ruchomości stawów, zmniejszają napięcie i dolegliwości bólowe wynikające z
    przeciążenia, ale przede wszystkim wspierają prawidłowe funkcjonowanie całego układu
    ruchu. Usługi rehabilitacyjne to dla Pani forma zabiegów rehabilitacyjnych, na które nie
    posiada zaświadczenia lekarskiego, dostała Pani skierowanie na zabiegi rehabilitacyjne.
    Posiada Pani faktury zawierające Jej dane osobowe, dane sprzedającego oraz rodzaj usługi
    i kwotę do zapłaty. Ponadto, przedmiotem Pani wątpliwości jest kwestia czy dowodem
    potwierdzającym zakup takiej usługi może być paragon z wpisanym numerem PESEL.
    Możliwość odliczenia przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na zabiegi
    fizjoterapeutyczne, należy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego odnieść do art.
    26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Z powołanego wyżej przepisu wynika, że odliczeniu mogą podlegać wydatki poniesione na
    zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
    Należy zwrócić uwagę, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera
    definicji pojęcia „zabieg” i „rehabilitacja”. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w
    „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg
    stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą
    środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest
    to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie
    odpowiednich zabiegów leczniczych.
    We wniosku wskazała Pani, że zabiegi fizjoterapeutyczne pomagają Pani w poprawie
    ruchomości stawów, zmniejszają napięcie i dolegliwości bólowe wynikające z przeciążenia,
    ale przede wszystkim wspierają prawidłowe funkcjonowanie całego układu ruchu. Posiada
    Pani skierowanie na te zabiegi rehabilitacyjne. Zatem stwierdzić należy, że poniesiona
    przez Panią odpłatność za zabiegi fizjoterapeutyczne będzie stanowić tytuł do odliczenia
    tych wydatków od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.
    Natomiast, wysokość poniesionych wydatków – stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych - można ustalić na podstawie dokumentu
    stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące
    kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj
    zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty. W związku z tym musi to być
    dokument, który oprócz danych wystawcy i rodzaju zakupionego towaru/usługi oraz
    kwoty zapłaty musi zawierać dane identyfikujące kupującego. Takimi dokumentami mogą
    być np. faktura VAT, imienny rachunek potwierdzający zakup towaru lub usługi oraz
    dowód wpłaty lub pokwitowanie oraz paragon z numerem Pesel (pozwala zidentyfikować
    osobę, która dokonała zakupu), o ile w dokumentach tych zawarte zostaną wszystkie
    elementy wskazane w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych).
    W związku z tym, paragon z numerem PESEL, może stanowić dokument uprawniający do
    skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej, jeżeli zawiera elementy wskazane w art. 26 ust. 7 pkt 4
    ww. ustawy.
    Reasumując, Pani wydatki na odpłatne zabiegi fizjoterapeutyczne związane z Pani
    niepełnosprawnością, udokumentowane w sposób spełniający wymogi określone art. 26
    ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będą uprawniały do
    skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej i ich odliczenia w ramach wydatków na cele
    rehabilitacyjne na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a pkt 6b w zw. z ust. 7 pkt 4 ww.
    ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu zdarzenia
    przyszłego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny
    prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretację Organ opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania
    dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji

    przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku
    ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z
    których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko
    wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez
    Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się
      Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.