Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.74.2023.10.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Rozliczenia podatkowe związane z otrzymaniem środków
finansowych od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na
realizację Projektu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
dofinansowanie
dotacja
konsorcjum
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
prawa-prawa autorskie
przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lutego 2023 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 10 lutego 2023 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT
    otrzymanych przez Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum od Narodowego
    Centrum Badań i Rozwoju środków finansowych, braku opodatkowania podatkiem VAT
    przekazania przez Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum na rzecz Skarbu Państwa
    całości autorskich praw majątkowych do wszelkich efektów prowadzonych prac
    rozwojowych lub badań naukowych powstałych w związku z realizacją Projektu oraz
    prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z
    realizacją Projektu finansowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 3 kwietnia 2023 r. (data
    wpływu 7 kwietnia 2023 r.) oraz pismem z 7 kwietnia 2023 r. (data wpływu 12 kwietnia
    2023 r.)
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1. Zainteresowany będący stroną postępowania:

        Wnioskodawca A. - Konsorcjant
      2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        Uczenia B.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca (dalej jako „A.”, „Wnioskodawca”, „Konsorcjant” lub „Lider Konsorcjum”)
    jest instytutem badawczym, który prowadzi wielodziedzinową działalność obejmującą (...).
    Wnioskodawca realizuje także przedsięwzięcia, związane z ochroną środowiska i
    bezpieczeństwem uczestników (...), ważne dla osiągania celów polityki społeczno-
    gospodarczej Państwa.
    Wnioskodawca może prowadzić również inną działalność, o której mowa w art. 2 ust. 4
    ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (tekst jednolity, Dz. U. z 2022
    poz. 498 ze zm.) w zakresie działalności usługowej, handlowej, wytwórczej.
    Wnioskodawca posiada osobowość prawną oraz jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako „VAT”). Wskazane powyżej czynności
    są więc przez A. realizowane w myśl ogólnych zasad opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług, w związku z czym generują sprzedaż opodatkowaną VAT. Przy czym, w
    przypadku prowadzenia różnego rodzaju prac badawczych, do opodatkowania efektów
    tychże prac dochodzi dopiero w przypadku ich komercjalizacji, tj. w przypadku
    podpisywania przez A. umów cywilnoprawnych, na podstawie których są sprzedawane
    kontrahentom efekty prac powstałe w trakcie badań, co również stanowi jeden z
    przedmiotów działalności Wnioskodawcy.
    Źródłami przychodów Wnioskodawcy są przede wszystkim:
        wynagrodzenia otrzymywane od kontrahentów za realizację odpłatnych zleceń (np.
        pochodzące ze sprzedaży badań realizowanych na zamówienie),
        wynagrodzenia pochodzące ze sprzedaży licencji, patentów, sprzedaży publikacji,
        organizacji odpłatnych konferencji,
        dotacje i subwencja otrzymywane na realizację określonych w statucie zadań
        związanych m.in. z prowadzonymi przez A. badaniami naukowymi lub pracami
        rozwojowymi.
    Ze wspólnym wnioskiem o wydanie interpretacji prawa podatkowego występuje - oprócz
    Wnioskodawcy - Uczelnia (dalej jako „Członek Konsorcjum”, „Konsorcjant” lub „B.).
    B. jest akademicką uczelnią publiczną posiadającą osobowość prawną, stanowiącą część
    systemu szkolnictwa wyższego w rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jednolity, Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.). Uczelnia
    działa na podstawie powołanej ustawy, aktów wykonawczych na jej podstawie wydanych
    oraz statutu B. Uczelnia jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów
    i usług.
    Zgodnie z art. 11 pkt 1-5 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, podstawowymi
    zadaniami B. m.in. są:
      1) prowadzenie kształcenia na studiach;
      2) prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia;
      3) prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer
        wiedzy i technologii do gospodarki;
      4) prowadzenie kształcenia doktorantów;

      5) kształcenie i promowanie kadr uczelni.
    Działalność B. obejmuje zarówno obszar podlegający opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, jak również obszar niepodlegający opodatkowaniu (będący poza
    zakresem ustawy o VAT) oraz zwolniony z opodatkowania (czynności korzystające ze
    zwolnienia od podatku VAT). Działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług (będąca poza zakresem ustawy o VAT) to przede wszystkim nieodpłatne
    czynności kształcenia oraz badania własne naukowe finansowane z subwencji oraz innych
    różnego typu dofinansowań. Odpłatna działalność B. to głównie odpłatne usługi
    kształcenia, które korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz odpłatne
    usługi noclegowe świadczone na rzecz studentów i doktorantów B., które także korzystają
    ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. prowadzi również działalność
    opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, polegającą m.in. na odpłatnym wynajmie
    lokali użytkowych, odpłatnych badaniach wykonywanych na zlecenie, odpłatnych
    noclegach świadczonych na rzecz osób innych niż studenci/doktoranci, odpłatnej
    sprzedaży wydawnictw, czy też innej sprzedaży opodatkowanej tym podatkiem.
    Działalność opodatkowana podatkiem od towarów i usług to także tzw. komercjalizacja
    wyników badań (czyli sprzedaż wyników badań, odpłatne udzielanie licencji do wyników
    prac badawczych, rozwojowych, wdrożeniowych lub też inne formy odpłatnego ich
    udostępniania).
    W ramach prowadzonej działalności naukowej Wnioskodawca oraz B. wykonują różnego
    typu badania. Realizacja badań wymaga ponoszenia znacznych wydatków finansowych.
    Wydatki finansowane są ze środków własnych Wnioskodawcy czy B., subwencji, dotacji lub
    różnego typu grantów. Wiele instytucji, w tym państwowych agencji rządowych, ogłasza
    konkursy na finansowanie działalności badawczej (m in. realizowanej przez uczelnie
    wyższe). Agencje ogłaszają konkurs, zainteresowane jednostki (samodzielnie lub w ramach
    konsorcjum) aplikują w konkursie i po spełnieniu warunków konkursowych otrzymują
    grant/dofinansowanie lub inne formy wsparcia.
    25 maja 2022 r. Wnioskodawca zawarł umowę konsorcjum (dalej jako „Umowa
    Konsorcjum”) wraz z Uczelnią. Zgodnie z Umową Konsorcjum, celem jej stron było złożenie
    do Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej jako „NCBiR” lub „Centrum”) wniosku o
    dofinansowanie realizacji projektu pt.: (...)” (dalej jako „Projekt” lub „(...)”), a w przypadku
    otrzymania dofinansowania na realizację Projektu od NCBIR - wspólna realizacja Projektu.
    Lider Konsorcjum działa w tym zakresie w imieniu własnym, jak też na rzecz Konsorcjanta
    - B.
    30 maja 2022 r. Konsorcjum złożyło wniosek o dofinansowanie Projektu, który został
    rozpatrzony pozytywnie, co skutkowało zawarciem z NCBiR umowy o dofinansowanie
    Projektu (dalej jako „Umowa z NCBiR” lub „Umowa o dofinansowanie Projektu”),
    dofinansowanego w ramach VIII konkursu (...).
    Celem Projektu jest opracowanie autorskiej bazy zawierającej scenariusze testowe, które
    będą podstawą do testowania (...). Cechą szczególną tej bazy będą dane opisujące różne
    scenariusze (...). Kolejną cechą wyróżniającą bazę będzie uwzględnienie rozwiązań
    infrastrukturalnych i warunków (...). Baza będzie zawierać (...). Planowane jest
    zarejestrowanie (...). Baza będzie zawierać rekordy pozwalające sprawdzać działanie
    systemu (...).
    Realizacja Projektu pozwoli na przygotowanie rekomendacji dotyczącej tworzenia i
    testowania baz (...). W tym celu zaplanowano opracowanie 7 rozwiązań technicznych, tj.
    mobilnego stanowiska badawczego i 6 oprogramowań (do półautomatycznej adnotacji
    danych, do automatycznej anonimizacji, filtracji, kalibracji, kompresji danych, ewaluacji
    algorytmów detekcji obiektów). Wynikiem realizacji Projektu będzie (...).
    Opracowane w ramach Projektu metody i technologie pozwolą zwiększyć
    rozpoznawalność polskich zespołów naukowych na arenie międzynarodowej. Celem
    Projektu jest także rozpowszechnianie bazy danych i informacji o projekcie. Konsorcjum

    planuje dotrzeć do różnych grup interesariuszy, w tym przedstawicieli producentów
    systemów (...). Zaplanowano dużą liczbę publikacji w Internecie, w tym w mediach
    społecznościowych na temat wypracowanych rozwiązań - około 200 w okresie 5 lat po
    zakończeniu Projektu.
    Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie Projektu z 30 maja 2022 r., realizacja Projektu
    dzieli się na kilka etapów:
    Etap 1: Przygotowanie stanowisk badawczych.
    Zbudowanie i uruchomienie stanowisk badawczych do realizacji projektu (...). Do głównych
    celów tej fazy zaliczamy: (a) kompleksową analizę elementów kluczowych dla rozwiązania
    (...) i definicję kontekstu dla rozwiązania (...), (b) zdefiniowanie ogólnej architektury
    stanowiska pomiarowego, (c) zakup komponentów platformy badawczo-pomiarowej, (d)
    uruchomienie stanowiska pomiarowego, w tym dostosowanie fizycznych modułów
    infrastruktury testowej niezbędnych do realizacji pomiarów, (e) wykonanie projektu i
    implementacja oprogramowania do odczytu danych z sensorów oraz ich przetwarzania
    (synchronizacja, filtracja, łączenie danych z różnych źródeł). Etap ten obejmuje prace
    rozwojowe. W skład wchodzą: zadanie nr 1, zadanie nr 2, zadanie nr 3.
    Etap 2: Badania terenowe.
    Ten etap projektu to identyfikacja odcinków (...) na etapie 1. Do głównych celów tej fazy
    należy zaliczyć: (a) analizę dobrych praktyk z zakresu realizacji badań terenowych z
    wykorzystaniem mobilnego stanowiska badawczego, (b) identyfikację odcinków (...) o
    największym potencjale badawczym, (c) opracowanie specyfikacji planowanych badań
    terenowych, (d) rejestrację danych oraz (e) ocenę jakości zarejestrowanych danych. Prace
    na tym etapie mają charakter prac rozwojowych. W skład wchodzi zadanie nr 5.
    Etap 3: Opracowanie modeli. Adnotacja i weryfikacja danych.
    Ten etap jest dedykowany szeroko pojętej analizie danych uzyskanych z badań
    terenowych. Do głównych celów tej fazy należy zaliczyć: (a) uzyskanie adnotacji, (b)
    optymalizację autorskiego modelu adnotacji w kontekście adnotowania własnych danych
    oraz (c) korektę i zatwierdzanie automatycznie generowanych adnotacji. Prace
    zaplanowano w taki sposób, że zapewniają stały, iteracyjny rozwój i ulepszanie
    oprogramowania do adnotacji danych (kolejne zatwierdzone zbiory danych są elementem
    „uczącym” algorytm wykorzystywany do adnotowania danych z późniejszych pomiarów).
    Prace na tym etapie mają charakter badań przemysłowych i prac rozwojowych. W skład
    wchodzą: zadanie nr 4, zadanie nr 6. Etap zostanie zrealizowany z wykorzystaniem modeli
    automatycznej adnotacji, zintegrowanych w ramach etapu 3 w narzędzie dostosowane do
    adnotacji danych uzyskanych na etapie 2.
    Etap 4: Integracja, testowanie i publikacja bazy.
    W tym etapie baza (...) zostanie zintegrowana i przetestowana dla różnych scenariuszy
    potencjalnego wykorzystania przez przyszłych użytkowników. Główny nacisk zostanie
    położony na demonstrację funkcjonalności i ocenę osiągniętych korzyści. Realizacja
    pełnego rozwiązania (...) jest możliwa poprzez następujące działania: (a) zdefiniowanie
    ogólnej architektury bazy danych, (b) integrację jej komponentów, (c) weryfikację
    funkcjonalności bazy, (d) weryfikację jakości danych w tym adnotacji, oraz (e) jej
    publikację. Prace w tej fazie mają charakter prac przedwdrożeniowych. W skład wchodzi
    zadanie nr 7. Etap zostanie zrealizowany w oparciu o zbiór danych uzyskanych w ramach
    etapu 3 oraz infrastrukturę techniczną (serwery) zakupioną w ramach zadania nr 3 (etap
    2).
    Do utworzenia bazy scenariuszy wykorzystane zostaną rozwiązania autorskie lub nie
    podlegające ochronie prawnej, w tym prawa własności intelektualnej (IPR) lub patenty (w
    ramach zakupywanej infrastruktury badawczo- pomiarowej). Zakupione urządzenia i
    układy pomiarowe posiadają rozwiązania patentowe, jednak umowy licencyjne (lub
    równoważne) umożliwią wykorzystanie ich do utworzenia przedmiotowej bazy danych.

    Dodatkowo w ramach projektu:
    (...)
    Zgodnie z wnioskiem z 30 maja 2022 r., do realizacji projektu Wnioskodawca wykorzysta
    know-how swoich pracowników, dotyczący procedur i organizacji prac badawczych (...) (w
    tym zapewnienia bezpieczeństwa tych prac) oraz wyboru mapowanej (...), który nie
    podlega ochronie prawnej. Analizy te bazują na ogólnodostępnych rejestrach danych [np.
    Polskie (...)], których wykorzystanie jest wolne od praw osób trzecich. W celu zbierania
    danych zostaną wykorzystane urządzenia będące własnością Wnioskodawcy (w projekcie
    zaplanowano zakup potrzebnych urządzeń), a same prace będą prowadzone przez
    pracowników ITS zatrudnionych na podstawie umowy o pracę z klauzulą o przekazywaniu
    pracodawcy praw autorskich.
    Z kolei w zakresie prac prowadzonych przez Członka Konsorcjum, planowane jest
    wykonanie autorskiego oprogramowania w projekcie oraz wykonanie adnotacji danych.
    Należy zauważyć, że żadne z przekazywanych rezultatów prac nie narusza praw osób
    trzecich. Zestaw do rejestracji danych zostanie zakupiony od firmy komercyjnej, która
    będzie posiadać do niego prawa. W przypadku algorytmów będą wykorzystywane
    wyłącznie algorytmy lub oprogramowanie udostępnione na otwartych licencjach, a
    Konsorcjum nie będzie wykorzystywać istniejących baz danych do trenowania autorskich
    modeli do adnotacji własnych danych. Wszystkie algorytmy modeli wykorzystane w
    projekcie będą stanowiły w pełni autorskie rozwiązanie zespołu badawczego. Przy jego
    tworzeniu będą uwzględniane licencje na odpowiednie biblioteki programistyczne
    udostępniane bez ograniczeń dla zastosowań badawczych i komercyjnych. Zbiorem
    uczącym będzie manualnie adnotowana część bazy, zarejestrowana i analizowana w
    ramach niniejszego projektu, co warunkuje zachowanie pełnych praw autorskich.
    Adnotacje będą wykonywane przez pracowników zatrudnionych z wykorzystaniem umów
    opatrzonych odpowiednimi klauzulami dotyczącymi praw autorskich. Dodatkowo należy
    zauważyć, że zgodnie z prawem europejskim algorytmy nie podlegają ochronie
    patentowej.
    Przed zakończeniem trwałości Projektu Ministrowi Infrastruktury (dalej jako:
    „Uprawniony”) przekazane zostaną wyniki swoich prac, w szczególności uzyskane dane,
    dane niezbędne do utrzymania strony internetowej i bazy, raporty z przeprowadzonych
    analiz, rekomendacje i pozostałą dokumentację opracowaną na potrzeby Projektu. Baza
    oraz oprogramowanie do adnotacji zostaną objęte licencją niewyłączną. Sugeruje się by
    po zakończeniu Projektu Uprawniony powierzył zadania związane z utrzymaniem i
    rozwojem bazy jednej z kompetentnych jednostek nadzorowanych.
    Przygotowana baza danych będzie zawierać precyzyjne i spójne dane z wysokiej jakości
    adnotacjami. Głównym zastosowaniem bazy jest opracowanie i testowanie systemów (...).
    Scenariusze zawarte w bazie uwzględnią charakterystyczne warunki (...) w Polsce,
    specyficzne oznakowanie oraz rozwiązania (...). Od strony technicznej baza będzie się
    składała z co najmniej (...) infrastruktury zmapowanych kilkukrotnie. Wytypowane odcinki
    będą stanowiły reprezentacyjną grupę dla każdej kategorii dróg: krajowych, wojewódzkich,
    powiatowych i gminnych.
    Uprawniony udostępni bazę zainteresowanym podmiotom na zasadzie non-profit
    (rozwiązanie typu open-source) w ramach opracowanego serwisu internetowego. Pozwoli
    to wzmocnić potencjał polskiej gospodarki i podmiotów zajmujących się działalnością B+R
    w dziedzinie AV i tworzenia innowacyjnych systemów informatycznych zawierających
    algorytmy sztucznej inteligencji. Przygotowanie bazy ma duże znaczenie z punktu
    widzenia interesu gospodarczego i społecznego Polski. Obecnie tego typu bazy są
    dostępne wyłącznie po wykupieniu licencji uniemożliwiających ich zastosowanie w
    projektach komercyjnych, zaś utworzenie doraźnych baz obrazów z odpowiednimi
    adnotacjami jest zbyt kosztowne i czasochłonne, co ogranicza rozwój projektów
    badawczych AV w Polsce.

    Celem szczegółowym Projektu jest trwały wzrost gospodarczy oparty o reindustrializację,
    rozwój innowacyjnych firm, pozyskanie kapitału dla rozwoju oraz ekspansję zagraniczną
    polskich podmiotów. Stworzenie ogólnodostępnej i zaawansowanej technologicznie bazy
    scenariuszy testowych w jednym z najbardziej innowacyjnych obszarów gospodarki
    pozwoli rozwijać się polskim przedsiębiorcom operującym w dziedzinie high-tech,
    budować krajowy kapitał oraz konkurować wiedzą i jakością z podmiotami zagranicznymi.
    Przedstawiając zapisy zawartej Umowy Konsorcjum wskazać należy, ze zgodnie z § 2 ust. 1
    Umowy Konsorcjum, przedmiotem umowy jest określenie zasad współpracy pomiędzy
    Liderem Konsorcjum a Członkiem Konsorcjum w przygotowaniu wniosku o
    dofinansowanie Projektu oraz zasad współpracy i sposobu zarządzania realizacją Projektu,
    a także określenie praw i obowiązków stron związanych z realizacją Projektu i prac
    przedwdrożeniowych, w szczególności z realizacją celów i zadań określonych w Umowie o
    dofinansowanie Projektu.
    W myśl zaś § 2 Umowy o dofinansowanie Projektu, umowa ta określa zasady udzielenia
    przez NCBiR dofinansowania realizacji Projektu oraz prawa i obowiązki stron, związane z
    jego realizacją. W Umowie z NCBiR wskazano ponadto, że Projekt może być realizowany
    przez Lidera Konsorcjum i konsorcjantów wyłącznie w ramach działalności
    niegospodarczej, przy czym pojęcia tego nie należy utożsamiać z definicją działalności
    gospodarczej zawartą w ustawie o VAT; w umowie z NCBiR mowa jest bowiem o
    „działalności” w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej. Z kolei poziom
    dofinansowania na realizację prac w Projekcie może wynieść zgodnie z postanowieniami
    Umowy z NCBiR do 100% kosztów kwalifikowanych.
    Przez koszty kwalifikowane w Projekcie rozumieć należy koszty kwalifikowane zgodne z
    zasadami opisanymi w Przewodniku kwalifikowalności kosztów, będących załącznikiem do
    Regulaminu konkursu, stanowiącym katalog możliwych do poniesienia kosztów
    kwalifikowanych (dalej jako „Przewodnik”). Przewodnik kwalifikowalności kosztów może
    podlegać aktualizacji, przy czym oceny kwalifikowalności poniesionych wydatków stosuje
    się wersję Przewodnika obowiązującą w dniu poniesienia wydatku (§ 1 pkt 7 Umowy z
    NCBiR).
    Zgodnie z Załącznikiem nr 1 do Przewodnika (pt. Katalog kosztów kwalifikowanych), na
    koszty kwalifikowalne badań podstawowych, przemysłowych oraz prac rozwojowych
    projektu składają się (1) koszty bezpośrednie (wynagrodzenia, podwykonawstwo oraz
    pozostałe koszty bezpośrednia, takie jak koszty aparatury oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, koszty budynków i gruntów, a także inne koszty operacyjne), jak również (2)
    koszty pośrednie (koszty wynajmu lub utrzymania budynków, w tym: koszty wynajmu,
    czynszu, sprzątania i ochrony pomieszczeń, koszty adaptacji pomieszczeń dla celów
    realizacji Projektu, koszty utrzymania infrastruktury - koszty mediów (elektryczności, gazu,
    ogrzewania, wody), utylizacji odpadów, okresowej konserwacji i przeglądu urządzeń,
    koszty wynagrodzeń personelu zarządzającego, administracyjnego, technicznego i
    pomocniczego związanego ze stałą działalnością jednostki i tylko w pośredni sposób
    związanego z realizacją Projektu (kierownicy jednostki, księgowość, kadry, BHP), usługi
    pocztowe, telefoniczne, internetowe, kurierskie, koszty materiałów biurowych i
    piśmienniczych, usług drukarskich i ksero, koszty urządzeń i sprzętu biurowego, koszty
    ubezpieczeń majątkowych. Wymieniony katalog nie jest przy tym katalogiem zamkniętym.
    Jak stanowi przy tym § 6 ust. 2 Umowy o dofinansowanie Projektu, koszty ponoszone w
    Projekcie spełniają następujące warunki:
      a) są niezbędne do zrealizowania celów Projektu;
      b) są zgodne z budżetem Projektu;
      c) są zaksięgowane i udokumentowane zgodnie z przepisami o rachunkowości oraz
        polityką rachunkowości;
      d) stosowaną u Lidera Konsorcjum lub Konsorcjanta;

      e) zostały poniesione w okresie realizacji Projektu;
      f) zostały poniesione zgodnie z zasadami racjonalnej gospodarki finansowej, w
        szczególności najkorzystniejszej relacji nakładów do rezultatów;
      g) zostały poniesione zgodnie z Przewodnikiem kwalifikowalności kosztów;
      h) zostały poniesione zgodnie z zasadami określonymi w § 9 dot. konkurencyjności
        wydatków.
    W myśl z § 3 Umowy Konsorcjum, Lider Konsorcjum jest jednostką reprezentującą
    Konsorcjum i odpowiedzialną za realizację Projektu.
    Z kolei zgodnie z § 3 Umowy o dofinansowanie Projektu, NCBiR zobowiązuje się udzielić
    Liderowi Konsorcjum oraz za jego pośrednictwem Członkowi konsorcjum, dofinansowanie
    na realizację Projektu, zaś zakwalifikowanie Projektu do dofinansowania nie jest
    równoznaczne z uznaniem za kwalifikowalne wszystkich kosztów poniesionych podczas
    jego realizacji. Lider Konsorcjum oraz Członek Konsorcjum zobowiązują się do realizacji
    Projektu z należytą starannością i wykorzystania dofinansowania zgodnie Umową i jej
    załącznikami, w szczególności z opisem zawartym we wniosku o dofinansowanie, jak
    również zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i unijnego, w tym
    przepisami dotyczącymi konkurencji, zamówień publicznych i pomocy publicznej.
    Jak stanowi § 4 ust. 1 Umowy o dofinansowanie Projektu, Lider Konsorcjum zobowiązuje
    się w szczególności:
        do osiągnięcia wraz z konsorcjantami założonych celów i wskaźników określonych
        we wniosku o dofinansowanie;
        nie przenosić, w okresie kwalifikowalności kosztów oraz do momentu
        zatwierdzenia przez NCBiR raportu ex-post na inny podmiot praw, obowiązków lub
        wierzytelności wynikających z Umowy z NCBiR, bez zgody wyrażonej przez Centrum
        na piśmie pod rygorem nieważności;
        przekazywać Centrum wnioski o płatność oraz raporty w wyznaczonych terminach;
        niezwłocznie informować Centrum o zamiarze dokonania takich zmian prawno-
        organizacyjnych w statusie swoim oraz Konsorcjanta, które mogą mieć bezpośredni
        wpływ na realizację Projektu oraz uzyskać zgodę Centrum na dokonanie zmian w
        statusie prawno-organizacyjnym swoim lub Konsorcjanta, mogących mieć
        bezpośredni wpływ na realizację Umowy z NCBiR/Projektu lub osiągnięcie celów
        Projektu. Centrum udziela informacji zwrotnej w ciągu 60 dni;
        udzielać Centrum oraz podmiotom upoważnionym przez Centrum wszelkich
        żądanych informacji lub dokumentów dotyczących realizacji Projektu i
        wydatkowania dofinansowania, a także wyników Projektu oraz ich wykorzystania, w
        trakcie realizacji Projektu oraz do momentu zatwierdzenia przez Centrum raportu
        ex-post;
        udzielać Uprawnionemu wszelkich żądanych informacji lub dokumentów
        dotyczących realizacji Projektu, a także wyników Projektu oraz ich wykorzystania, w
        trakcie realizacji Projektu oraz do momentu zatwierdzenia przez Centrum raportu
        ex-post;
        zapewnić kwalifikowany podpis elektroniczny dla osób umocowanych do
        reprezentowania Lidera Konsorcjum w toku realizacji Projektu.

    W § 3 ust. 9 Umowy Konsorcjum wskazane zostały z kolei obowiązki Konsorcjanta. Do jego
    obowiązków należy, m. in.:
        realizacja zadań zgodnie z ich opisem, harmonogramem Projektu i kosztorysem
        zawartym we wniosku o dofinansowanie Projektu;
        dostarczenie Liderowi Konsorcjum dokumentów i informacji niezbędnych do
        prawidłowej realizacji Umowy o dofinansowanie Projektu, w szczególności
        informacji niezbędnych do przedłożenia NCBiR wniosków o płatność (m. in.
        zestawień poniesionych kosztów), wszelkiego rodzaju raportów, informacji
        dotyczących poniesionych kosztów kwalifikowanych wraz z wymaganymi
        załącznikami;
        niezwłoczne poinformowanie Lidera Konsorcjum o konieczności wprowadzenia
        zmian w Projekcie.
    Zgodnie z § 6 Umowy Konsorcjum, każda ze stron zobowiązuje się wykonać przyjęty na
    siebie zakres zadań określonych we wniosku o dofinansowanie Projektu na warunkach
    określonych w Umowie o dofinansowanie Projektu (ust. 2). Podział zadań i wynagrodzeń w
    ramach wspólnej realizacji Projektu, zgodnie z zakresem zawartym we wniosku o
    dofinansowanie Projektu, dokonany został w ustalonym przez wszystkie strony
    harmonogramie Projektu (ust. 4). Wszelkie rozliczenia z NCBiR dokonywane będą
    wyłącznie za pośrednictwem Lidera Konsorcjum (ust. 6). Środki finansowe na realizację
    Projektu nie mogą być wydatkowane na inne cele niż określone w Umowie o
    dofinansowanie Projektu (ust. 7). Na realizację zadań badawczych Lider Konsorcjum
    będzie przekazywał Członkowi Konsorcjum środki finansowe zgodnie z zasadami
    finansowania przyjętymi w umowie z NCBiR oraz harmonogramem Projektu, w terminie 7
    dni po otrzymaniu środków z NCBiR (ust. 8). Warunkiem wypłaty kolejnej zaliczki
    dofinansowania jest rozliczenie co najmniej 70% przekazanej wcześniej zaliczki. Podstawą
    rozliczenia zaliczek jest dostarczenie Liderowi Konsorcjum zestawienia poniesionych
    kosztów lub innych dokumentów finansowych zgodnie z zasadami rozliczania zaliczek
    zawartymi w Umowie o dofinansowanie Projektu (ust. 11). Strony zgodnie postanawiają,
    że zakupione lub wytworzone środki trwałe po zakończeniu realizacji Projektu przechodzą
    na własność Strony, która je zakupiła lub wytworzyła, o ile Umowa o dofinansowanie
    Projektu nie stanowi inaczej (ust. 14), Strony zobowiązują się w dodatku do niezlecania
    sobie nawzajem w ramach Projektu realizacji usług, dostaw lub robót budowlanych (ust.
    16).
    Jak stanowi z kolei § 5 Umowy o dofinansowanie Projektu, wydatki wykraczające poza
    całkowitą kwotę kosztów kwalifikowalnych, w tym wydatki wynikające ze wzrostu
    całkowitego kosztu realizacji Projektu po zawarciu Umowy z NCBiR, są ponoszone przez
    Lidera Konsorcjum lub konsorcjanta i są kosztami niekwalifikowalnymi (ust. 4). Lider
    Konsorcjum lub Konsorcjant jest zobowiązany do zapewnienia sfinansowania kosztów
    stanowiących wymagany wkład własny oraz kosztów niekwalifikowalnych niezbędnych do
    realizacji Projektu we własnym zakresie (ust. 5). Wysokość kosztów kwalifikowalnych
    przeznaczonych na realizację badań podstawowych nie może przekroczyć limitu 15%
    całkowitych kosztów kwalifikowalnych Projektu (ust. 9). W sytuacji zmiany stawki podatku
    VAT lub zwolnienia beneficjenta z podatku VAT na podstawie przepisów ustawy o VAT lub
    innych obowiązujących przepisów prawa albo otrzymania przez beneficjenta
    indywidualnej lub ogólnej interpretacji przepisów prawa podatkowego bądź objaśnień
    Ministra Finansów, Centrum dokona w tym zakresie aktualizacji postanowień Umowy wraz
    z załącznikami i Strony zawrą stosowny aneks do Umowy. W przypadku uznania podatku
    VAT jako kosztu kwalifikowalnego w Projekcie z powodów, o których mowa w zdaniu
    poprzednim, beneficjent może otrzymać zwiększone dofinansowanie, pod warunkiem
    dostępności środków przez Centrum.

    Zgodnie z § 7 ust. 1 Umowy z NCBiR, wypłata dofinansowania na pokrycie kosztów
    ogólnych uzależniona jest od wykazania wydatków bezpośrednich. Ponadto Lider
    Konsorcjum niezwłocznie przekazuje Konsorcjantowi środki finansowe, w kwotach
    zapewniających właściwą realizację Projektu/płynność finansową w Projekcie (ust. 2).
    W § 4 Umowy o dofinansowanie Projektu uregulowana została kwestia przekazania praw
    własności intelektualnej (dalej jako „PWI”) oraz wdrażania wyników Projektu. Zgodnie z
    Umową z NCBiR, Lider Konsorcjum oraz Konsorcjant zobowiązują się do realizacji pełnego
    zakresu rzeczowego Projektu, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie (ust. 1). Uprawniony
    zobowiązuje się do zastosowania w praktyce rozwiązania będącego wynikiem realizacji
    Projektu w ramach realizowanych zadań, w okresie trzech lat od zakończenia realizacji
    Projektu (ust. 2). Uprawniony może zastosować w praktyce rozwiązanie będące wynikiem
    realizacji Projektu przed zakończeniem realizacji Projektu (ust. 3). Prawa majątkowe do
    przedmiotów prawa własności przemysłowej (w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca
    2000 r. - Prawo własności przemysłowej; tekst jednolity, Dz. U. z 2021 poz. 324 ze zm.),
    przedmiotów prawa autorskiego (w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych; tekst jednolity, Dz. U. z 2022 poz. 2509 ze zm.), oraz
    innych rezultatów realizacji Projektu niepodlegających takiej ochronie, przysługują
    Uprawnionemu (ust. 4).
    Na mocy Umowy z NCBiR, w ramach otrzymanego dofinansowania Lider Konsorcjum oraz
    Członek Konsorcjum, przenoszą na Uprawnionego autorskie prawa majątkowe do
    wyników Projektu stanowiących utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (dalej jako „Elementy Autorskie”), w zakresie pól eksploatacji znanych w chwili
    zawarcia umowy, w tym wymienionych w art. 50 i 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, bez ograniczeń co do terytorium, czasu i liczby egzemplarzy, a w
    szczególności:
      a) dowolnego utrwalania lub zwielokrotniania każdą techniką, trwale i czasowo,
        tworzenia nowych egzemplarzy (kopii), niezależnie od zakresu, formy i sposobu
        (środków) wykonania oraz przeznaczenia danego zwielokrotnienia, w tym
        wprowadzania do pamięci komputera i dowolnych form przetwarzania w pamięci
        komputera;
      b) rozpowszechniania oryginałów lub kopii, niezależnie od zakresu, formy, sposobu
        (środków) i celu rozpowszechnienia, w tym obrotu, najmu, użyczania i oddawania
        do używania (odpłatnie lub nieodpłatnie) na innej podstawie oraz dowolnych form
        publicznego udostępniania, w tym w sieci Internet oraz w drodze dowolnych form
        przekazu i transmisji bezprzewodowej;
      c) w odniesieniu do programów komputerowych - wprowadzania do pamięci
        komputera i serwerów sieci komputerowych, dokonywania dowolnych zmian w
        programie komputerowym (w tym tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu),
        niezależnie od zakresu, formy, sposobu (środków) ich dokonania oraz ich
        przeznaczenia;
      d) wprowadzania do obrotu;
      e) publicznego wykonania i odtwarzania, wystawienia, wyświetlania lub nadawania za
        pomocą każdego środka przekazu (ust. 5).
    Przeniesienie autorskich praw majątkowych do Elementów Autorskich obejmuje również
    prawo do wykonywania praw zależnych oraz prawo zezwalania na wykonywanie zależnych
    autorskich praw majątkowych bez zgody twórców, oraz do przenoszenia tego prawa na
    osoby trzecie, w ramach otrzymanego dofinansowania (ust. 6). Przeniesienie autorskich
    praw majątkowych nastąpi z chwilą przekazania przez Lidera Konsorcjum oraz
    Konsorcjanta, w całości lub w części, wyników Projektu zawierających Elementy Autorskie,
    najpóźniej w dniu dokonania pozytywnej oceny merytorycznej Raportu końcowego. Z
    chwilą przeniesienia autorskich praw majątkowych do wyników Projektu zawierających
    Elementy Autorskie, na Uprawnionego przechodzi własność nośnika, na którym wyniki

    utrwalono (ust. 8). Jednocześnie, Lider Konsorcjum oraz Konsorcjant oświadczają, że
    korzystanie z wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego oraz
    rozporządzanie autorskimi prawami majątkowymi powstałymi w wyniku wykonania
    Projektu nie będzie naruszać jakichkolwiek praw osób trzecich, w szczególności
    przysługujących tym podmiotom osobistych lub majątkowych praw autorskich, praw
    własności przemysłowej, tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z
    dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, i dóbr osobistych (tekst
    jednolity, Dz. U. z 2022 poz. 1233 ze zm.) (ust. 11).
    W przypadku, gdy powstanie Element Autorski stanowiący program komputerowy w
    rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Lider
    Konsorcjum oraz Konsorcjant zobowiązani są przekazać Uprawnionemu, w ramach
    otrzymanego dofinansowania, wszelkie kody źródłowe, wynikowe, maszynowe i inne, oraz
    dokumentację projektową i techniczną tego programu jak też wszelkie inne informacje i
    środki potrzebne do rozporządzania programem komputerowym przez Uprawnionego.
    Materiały te muszą zawierać wszelkie dane pozwalające na samodzielne rozporządzanie,
    korzystanie i dokonywanie dalszych zmian w programie komputerowym (ust. 13).
    Lider Konsorcjum oraz Konsorcjant zapewniają i gwarantują, że będą podmiotami
    wyłącznie uprawnionymi z tytułu PWI. Ponadto, ww. zapewniają i gwarantują, że będą
    upoważnionymi do wyrażenia w imieniu osób trzecich nieodwołalnej zgody na
    wykonywanie przez Uprawnionego (w tym jego licencjobiorców lub osoby trzecie
    działające na jego zlecenie lub rzecz) dowolnych zmian, adaptacji, przeróbek i modyfikacji
    przedmiotów PWI, według woli i potrzeb Uprawnionego (w tym jego licencjobiorców lub
    osoby trzecie działające na jego zlecenie lub rzecz), jak też na wyrażanie przez
    Uprawnionego dalszej zgody w tym zakresie (ust. 14).
    Ponadto Lider Konsorcjum oraz Członek Konsorcjum zapewniają i gwarantują, że wszelkie
    prace i czynności podejmowane w ramach wykonywania Umowy będą wykonywane przez
    osoby związane z Liderem Konsorcjum lub Konsorcjantem umową zawartą w formie
    pisemnej lub elektronicznej (z kwalifikowanymi podpisami elektronicznymi), przenoszącą
    PWI na Lidera Konsorcjum lub Konsorcjanta (ust. 16).
    Lider Konsorcjum oraz Konsorcjant, po uzgodnieniu z Uprawnionym, mają prawo do
    wykorzystywania wyników prac będących rezultatem realizacji Projektu do celów
    dydaktycznych lub do publikacji naukowych, z uwzględnieniem obowiązku Uprawnionego
    do zastosowania w praktyce rozwiązania będącego wynikiem realizacji Projektu.
    Uprawniony zastrzega sobie prawo do uprzedniej akceptacji i ewentualnego wyłączenia z
    możliwości upowszechnienia części treści przeznaczonych przez Lidera konsorcjum oraz
    konsorcjantów do publikacji (ust. 19).
    Liderowi Konsorcjum oraz Konsorcjantowi może zostać udzielona licencja na korzystanie z
    PWI na mocy odrębnej umowy zawartej pomiędzy Uprawnionym a Liderem konsorcjum
    oraz konsorcjantami. Ustalenie rodzaju i zakresu licencji, o której mowa w zdaniu
    poprzedzającym, nastąpi z uwzględnieniem interesu Skarbu Państwa.
    Zgodnie natomiast z § 3 ust. 8 Umowy o dofinansowanie Projektu, po uzyskaniu
    uprzedniej akceptacji Uprawnionego, istnieje prawo do rozpowszechniania wyników
    Projektu, w szczególności poprzez:
      1) wystąpienia na konferencjach naukowych;
      2) publikacje w czasopismach naukowych lub technicznych widniejących w Wykazie
        czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji
        międzynarodowych, stanowiącym załącznik do komunikatu Ministra Nauki i
        Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 grudnia 2021 r.
    W § 8 Umowy o dofinansowanie Projektu, uregulowane zostały zasady monitorowania
    realizacji Projektu, a w § 9 audyt Projektu. Z kolei w § 13 tejże umowy, uregulowano tryb i
    warunki jej rozwiązania oraz wstrzymania dofinansowania. Jak stanowi tutaj ust. 2,

    Centrum może wstrzymać dofinansowanie albo rozwiązać umowę z zachowaniem
    miesięcznego okresu wypowiedzenia, w szczególności w przypadku, gdy:
      1) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant odmawia poddania się kontroli lub utrudnia jej
        przeprowadzanie lub nie wykonuje zaleceń pokontrolnych we wskazanym terminie;
      2) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant dokonał w swoim statusie zmian prawno-
        organizacyjnych zagrażających realizacji Umowy z NCBiR lub mogących mieć
        negatywny wpływ na realizację Projektu lub osiągnięcie celów Projektu;
      3) Lider Konsorcjum nie przedłożył wniosku o płatność lub Raportu w wyznaczonym
        terminie;
      4) Lider Konsorcjum nie poprawił w wyznaczonym terminie wniosku o płatność lub
        Raportu, zawierającego braki lub błędy;
      5) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant nie złożył informacji i wyjaśnień na temat realizacji
        Projektu;
      6) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant nie dokonuje promocji Projektu w sposób
        określony w Umowie;
      7) negatywnie oceniono Raport, o którym mowa w § 8 Umowy z NCBiR;
      8) dalsza realizacja Projektu przez Lidera Konsorcjum lub Konsorcjanta jest niemożliwa
        lub niecelowa;
      9) Projekt stracił charakter bilateralny lub międzynarodowy, w szczególności w sytuacji
        wycofania się jednego lub więcej partnerów z jego realizacji;
      10) wystąpi siła wyższa, która ma lub może mieć negatywny wpływ na realizację
        Projektu lub osiągnięcie celów Projektu;
      11) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant nie wywiązuje się z obowiązków określonych w §
        3 ust. 4 Umowy;
      12) Lider Konsorcjum nie zapewnił audytu Projektu, o którym mowa w § 12 Umowy
        (audyt).
    W myśl zaś ust. 3 ww. § 13, Centrum może wstrzymać dofinansowanie albo rozwiązać
    Umowę ze skutkiem natychmiastowym, w przypadku, gdy:
      1) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant nie rozpoczął realizacji Projektu przez okres
        dłuższy niż 90 dni od daty rozpoczęcia realizacji Projektu określonej w Umowie;
      2) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant zaprzestał realizacji Projektu lub realizuje go w
        sposób sprzeczny z umową lub z naruszeniem prawa;
      3) brak jest postępów w realizacji Projektu w stosunku do terminów określonych we
        wniosku dofinansowanie, co sprawia, że można mieć uzasadnione przypuszczenia,
        że Projekt nie zostanie zrealizowany lub jego cel nie zostanie osiągnięty;
      4) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant zaprzestał prowadzenia działalności, wszczęte
        zostało wobec niego postępowanie likwidacyjne, restrukturyzacyjne, lub pozostaje
        pod zarządem komisarycznym, co ma lub może mieć negatywny wpływ na
        realizację Projektu lub osiągnięcie celów Projektu;
      5) w celu uzyskania dofinansowania lub na etapie realizacji Projektu lub do momentu
        zatwierdzenia przez Centrum raportu ex-post, Lider Konsorcjum lub Konsorcjant
        przedstawił fałszywe lub niezgodne ze stanem faktycznym oświadczenia lub
        dokumenty;
      6) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant dopuścił się nieprawidłowości oraz nie usunął ich
        przyczyn i efektów w terminie wskazanym przez podmiot dokonujący kontroli;
      7) nie został osiągnięty cel Projektu;

      8) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant dokonał zakupu towarów lub usług w sposób
        sprzeczny z zasadami określonymi w Umowie;
      9) Lider Konsorcjum nie ustanowił lub nie wniósł w określonym terminie i w formie
        określonej przez Centrum, zabezpieczenia należytego wykonania zobowiązań
        wynikających z Umowy;
      10) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant wykorzystał dofinansowanie niezgodnie z
        przeznaczeniem, pobrał dofinansowanie nienależnie lub w nadmiernej wysokości;
      11) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant wykorzystał dofinansowanie z naruszeniem
        postanowień umowy;
      12) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant obciążony jest obowiązkiem zwrotu pomocy
        wynikającym z decyzji Komisji Europejskiej;
      13) został orzeczony, prawomocnym wyrokiem sądu, względem Lidera Konsorcjum lub
        Konsorcjanta zakaz, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 czerwca 2012
        r. o skutkach powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym
        wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      14) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant, bez zgody Centrum, nie zrealizował badań
        podstawowych, badań przemysłowych, prac rozwojowych lub prac
        przedwdrożeniowych zaplanowanych we wniosku o dofinansowanie lub zrealizował
        je w niepełnym zakresie;
      15) Lider Konsorcjum lub Konsorcjant pomimo obowiązku zwrotu środków
        przeznaczonych na realizacji programów finansowanych z udziałem środków
        europejskich lub środków pochodzących ze źródeł krajowych, a przeznaczonych na
        realizację projektu finansowanego przez Centrum, nie dokonał zwrotu tych
        środków w terminie wskazanym przez Centrum, chyba że Liderowi konsorcjum lub
        konsorcjantowi została udzielona ulga w spłacie należności;
      16) wobec Lidera Konsorcjum lub Konsorcjanta lub osób za które ponoszą oni
        odpowiedzialność na podstawie ustawy z dnia 28 października 2002 r. o
        odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary,
        zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze w sprawie mogącej mieć wpływ na
        realizację Projektu;
      17) w okresie 3 lat poprzedzających zawarcie Umowy lub w trakcie realizacji Projektu,
        Centrum rozwiązało z Liderem Konsorcjum lub Konsorcjantem inną umowę o
        dofinansowanie lub wykonanie i finansowanie projektu z winy Lidera Konsorcjum
        lub Konsorcjanta, bądź z przyczyn leżących po jego stronie - nie dotyczy
        przypadków rozwiązania umowy na skutek działania siły wyższej lub w przypadku
        potwierdzenia przez Centrum zaistnienia przesłanek opisanych w Umowie o
        dofinansowanie Projektu;
      18) Lider Konsorcjum nie poinformował o zmianie Umowy Konsorcjum w terminie 14
        dni od wprowadzenia do niej zmian, zmiana umowy konsorcjum uniemożliwia
        prawidłową realizację Umowy z NCBiR lub nastąpiła zmiana konsorcjanta bez zgody
        Centrum.
    Zgodnie z Umową o dofinansowanie Projektu, Centrum może wstrzymać dofinansowanie
    także w przypadku gdy kwota ujęta we wniosku o płatność jest nienależna lub Centrum
    podjęło czynności w związku z ewentualnymi nieprawidłowościami mającymi wpływ na
    dane wydatki (§ 13 ust. 5).
    W § 14 Umowy z NCBiR uregulowano natomiast zasady dotyczące zwrotu dofinansowania.
    W ust. 1 wskazano, że w przypadku uznania kosztów za niekwalifikowalne, w
    szczególności na skutek przeprowadzonej kontroli, bądź innych czynności weryfikujących
    prawidłowość poniesienia wydatków przez Lidera Konsorcjum lub Konsorcjanta, Centrum
    wzywa Lidera Konsorcjum do zwrotu kosztów uznanych za niekwalifikowane wraz z

    odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia
    przekazania środków na rachunek bankowy Lidera Konsorcjum do dnia ich zwrotu.
    Zwrotu należy dokonać w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
    Ponadto w przypadku rozwiązania Umowy o dofinansowanie Projektu na podstawie § 13
    ust. 1-4 umowy, Centrum wzywa Lidera Konsorcjum do zwrotu całości otrzymanego
    dofinansowania (również przekazanego Konsorcjantowi), w terminie 14 dni od dnia
    doręczenia wezwania, wraz z odsetkami (ust. 2).
    W przypadku, gdy niepowodzenie realizacji Projektu związane było z wystąpieniem siły
    wyższej, ryzykiem naukowym wynikającym z realizacji badań lub znacznej i niemożliwej do
    przewidzenia zmiany stosunków społeczno-gospodarczych i przeprowadzona analiza
    wykaże, że niepowodzenie realizacji Projektu nie nastąpiło na skutek nieuprawnionego
    działania lub zaniechania Lidera Konsorcjum lub Konsorcjanta, Lider Konsorcjum, w
    zakresie wskazanym przez Centrum, nie będzie zobowiązany do zwrotu dofinansowania
    (ust. 6)
    Podsumowując, zgodnie z przedstawionymi zapisami Umowy Konsorcjum oraz Umowy o
    dofinansowanie Projektu, Wnioskodawca (Lider Konsorcjum oraz Konsorcjant), w ramach
    otrzymanego dofinansowania, będzie zobowiązany przenieść na Uprawnionego autorskie
    prawa majątkowe do wyników Projektu stanowiących utwór w rozumieniu ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w zakresie pól eksploatacji znanych w chwili
    zawarcia Umowy z NCBiR, w tym wymienionych w art. 50 i 74 ust. 4 ustawy, bez
    ograniczeń co do terytorium, czasu i liczby egzemplarzy. Przeniesienie autorskich praw
    majątkowych ma nastąpić z chwilą przekazania w całości lub w części, wyników Projektu
    zawierających Elementy Autorskie, najpóźniej w dniu dokonania pozytywnej oceny
    merytorycznej Raportu końcowego.
    Z powyższego wynika, iż dotacja otrzymana przez Wnioskodawcę z NCBiR ma charakter
    wyłącznie zwrotu poniesionych przez Konsorcjum kosztów w związku z realizacją Projektu
    - stanowi zatem rodzaj tzw. „dotacji kosztowej”. Umowa zawiera zapisy dotyczące tzw.
    kosztów kwalifikowanych, a więc wydatków poniesionych przez Konsorcjum, w tym
    Wnioskodawcę w niniejszej sprawie, które mogą zostać sfinansowane z otrzymanej od
    NCBiR dotacji. Otrzymane dofinansowanie może być przy tym przeznaczone wyłącznie na
    przedmiotowy Projekt. Natomiast, w przypadku, gdyby Wnioskodawca nie otrzymał
    dofinansowania z NCBiR na realizację opisanego Projektu, Projekt ten nie byłby w ogóle
    realizowany. W przypadku zaś niezrealizowania Projektu, o którym mowa we wniosku,
    Konsorcjum zobowiązane będzie do zwrotu otrzymanych środków pieniężnych, z
    wyjątkiem sytuacji, gdy niepowodzenie realizacji Projektu związane będzie z wystąpieniem
    siły wyższej i przeprowadzona analiza wykaże, że niepowodzenie realizacji Projektu nie
    nastąpiło na skutek nieuprawnionego działania lub zaniechania Lidera Konsorcjum lub
    Członka Konsorcjum, w zakresie wskazanym przez NCBiR, nie będzie zobowiązany do
    zwrotu dofinansowania. W takim wypadku zwrotowi podlegać będą wyłącznie kwoty
    niewydatkowane do dnia rozwiązania Umowy Konsorcjum.
    Dofinansowanie, o którym mowa powyżej, Wnioskodawca będzie otrzymywał od NCBiR, a
    następnie przekazywał zgodnie z postanowieniami Umowy o dofinansowanie Projektu
    Członkowi Konsorcjum. Obowiązek przekazania środków pieniężnych przez Lidera
    Konsorcjum jest w tym zakresie tylko czynnością techniczną, wynikającą bezpośrednio z
    zapisów Umowy Konsorcjum oraz Umowy o dofinansowanie Projektu.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Lider Konsorcjum zobowiązany jest w ramach Projektu do wykonania następujących,
    opisanych we wniosku zadań:
    i. analiza rozwiązań (...),
    ii. przygotowanie stanowiska pomiarowego do wykonania (...),
    iii. wytypowanie i zmapowanie wybranych fragmentów (...),

    iv. działania informacyjne i promocyjne upowszechniające wiedzę na temat projektu.
        Opracowanie rekomendacji do przeprowadzania testów z wykorzystaniem danych
        zawartych w bazie.
    Analiza rozwiązań(...) istotnych dla pojazdów zautomatyzowanych wyposażonych w różne
    systemy percepcji dotyczy przede wszystkim wypracowania metodologii oceny i wyboru
    charakterystyki odcinków pomiarowych, jakie zostaną wykorzystane do utworzenia bazy
    danych scenariuszy w dalszej części Projektu. Zawiera w sobie przeprowadzenie
    autorskich analiz statystycznych i technicznych.
    Przygotowanie stanowiska pomiarowego do wykonania „mapowania” wybranych
    fragmentów (...) dotyczy przede wszystkim opracowania kompleksowych wymagań
    technicznych i funkcjonalnych, których wynikiem będzie zakup i konfiguracja stanowiska
    pomiarowego. W zadaniu przeprowadzone zostaną także testy modułowe i integracyjne
    oraz wymagane dla potrzeb akwizycji danych korekty algorytmów rejestracji.
    Wytypowanie i zmapowanie wybranych fragmentów (...) zawiera w sobie akwizycję
    danych, wybór właściwych scenariuszy, sprawdzanie poprawności rejestrowanych danych
    i ich adnotowanie pod względem metadanych. Scenariusze będą spełniać specyficzne
    wymagania funkcjonalne związane z warunkami zewnętrznymi i zdarzeniami.
    Z kolei działania informacyjne i promocyjne obejmują opracowanie i prowadzenie strony
    internetowej Projektu, organizację seminariów dla szerokiego grona interesariuszy,
    których celem jest upowszechnianie efektów realizacji Projektu, promocja Projektu przez
    udział w wydarzeniach naukowych w tym wykonanie publikacji naukowych promujących
    bazę scenariuszy do wykorzystania w tym aspekcie. Jako konkluzja wyników Projektu
    zostaną opracowane rekomendacje do przeprowadzania testów z wykorzystaniem danych
    zawartych w bazie w różnych warunkach (...) w Polsce, które posłużą jako autorski wkład
    do działań standaryzacyjnych i homologacyjnych związanych z dopuszczeniem do
    testowania i użytkowania pojazdów AV w Polsce.
    Członek Konsorcjum jest zobowiązany do wykonania czterech zadań, opisanych we
    wniosku o dofinansowanie:
    (...)
    W ramach zadania 1, 2 oraz 4 zawarte jest wykonanie autorskiego oprogramowania. Z
    kolei w ramach zadania 3 zawarte jest wykonanie adnotacji.
    Dodatkowo, Członek Konsorcjum będzie wykonywał zadania badawcze i rozwojowe
    polegające na:
      a) analizie danych z sensorów (m.in. kamer, lidarów, radarów),
      b) budowie modeli za pomocą algorytmów uczenia maszynowego i widzenia
        maszynowego do wspierania adnotacji i do badania jakości danych,
      c) wykonywaniu eksperymentów numerycznych, w tym badanie analizy jakości
        wyników algorytmów sztucznej inteligencji,
      d) zakupieniu serwera do prowadzenia badań w ramach tego projektu oraz serwera do
        przechowywania danych,
      e) dokonywaniu przeglądów dostępnych rozwiązań, testowania wybranych dostępnych
        rozwiązań, w tym narzędzi do adnotacji, istniejących baz danych, protokołów
        wymiany informacji,
      f) opracowywaniu raportów badawczych i publikacji naukowych.
    Wyniki prac będą otwarte i dostępne na zasadach wolnego oprogramowania, w celu
    umożliwienia dyskusji naukowej, w tym ich weryfikacji, oraz w celu podkreślenia roli
    ośrodków w Polsce w badaniach w dziedzinie autonomicznych pojazdów, analizy danych i
    sztucznej inteligencji.

    Członek Konsorcjum nie jest/nie będzie zobowiązany do dokonania jakiegokolwiek
    świadczenia (dostawy towarów, świadczenia usługi) na rzecz Lidera Konsorcjum w zamian
    za przekazane przez Lidera Konsorcjum środki finansowe, stanowiące część
    dofinansowania z NCBiR.
    Pytania
      1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, że otrzymywane od Narodowego
        Centrum Badań i Rozwoju, na podstawie zawartej Umowy o dofinansowanie
        Projektu, środki finansowe (w części przypadającej na czynności realizowane w
        Projekcie przez Lidera Konsorcjum) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i
        w konsekwencji nie stanowią podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a
        ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity, Dz.
        U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.; dalej jako „ustawa o VAT” lub „u.p.t.u.”)?
      2) Czy nieodpłatne przekazanie - przez Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum -
        na rzecz Skarbu Państwa, na podstawie zawartej Umowy o dofinansowanie
        Projektu, całości autorskich praw majątkowych do wszelkich efektów prowadzonych
        prac rozwojowych lub badań naukowych powstałych w związku z realizacją
        Projektu, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
      3) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, że otrzymywane od Narodowego
        Centrum Badań i Rozwoju - na podstawie Umowy o dofinansowanie - środki
        finansowe (w części przypadającej na czynności realizowane w Projekcie przez
        Członka Konsorcjum i przekazane za pośrednictwem Lidera Konsorcjum) nie
        podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i w konsekwencji nie stanowią podstawy
        opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 29a ust. 1
        ustawy o VAT?
      4) Czy Wnioskodawca oraz Członek Konsorcjum są uprawnieni do odliczenia podatku
        naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z realizacją Projektu
        finansowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju?
    Stanowisko zainteresowanych
    Ad. 1.
    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, że otrzymywane od Narodowego
    Centrum Badań i Rozwoju, na podstawie zawartej Umowy o dofinansowanie Projektu,
    środki finansowe (w części przypadającej na czynności realizowanej w Projekcie przez
    Lidera Konsorcjum) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i w konsekwencji nie
    stanowią podstawy opodatkowania, o której mową w art. 29a ust. 1 ustawy z 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.;
    dalej jako „ustawa o VAT” lub ,.u.p.t.u”)?
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    W myśl zaś art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Z powyższego wynika, że pod pojęciem świadczenia usług należy rozumieć każde
    świadczenie, na które składać się może zarówno działanie, jak i zaniechanie. W świetle
    tego stwierdzić należy, że co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają usługi świadczone odpłatnie, przy czym związek pomiędzy otrzymaną
    odpłatnością a świadczeniami na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje za to
    świadczenie. By dana czynność podlegała opodatkowaniu, pomiędzy jej wykonaniem a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być więc konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Jak wskazuje przy tym Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako „Trybunał”
    lub „TSUE”), w ramach danego stosunku prawnego muszą istnieć co najmniej dwa
    podmioty, z których jeden będzie świadczył usługi, drugi zaś będzie ich konsumentem
    (por. wyrok z 29 lutego 1996 r. w sprawie C- 15/94). W ocenie Trybunału, stosunek prawny
    łączący usługodawcę i usługobiorcę opiera się na zasadzie wzajemności (por. wyrok z 3
    marca 1994 r. w sprawie C-16/93), natomiast pomiędzy daną usługą a otrzymanym w
    zamian za jej wykonanie wynagrodzeniem istnieje bezpośredni i czytelny związek (por.
    wyrok z 5 lutego 1981 r. w sprawie C-154/80).
    W świetle przytoczonych wyroków Trybunału można wywnioskować, że czynność uznaje
    się za odpłatną, gdy są spełnione następujące warunki:
      a) istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne,
      b) wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
        przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
      c) istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie nabywcy towaru
        lub usługi,
      d) odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
        związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
      e) istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy
    prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy
    towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci
    świadczenia wzajemnego).
    Mając na uwadze powyższe, zauważyć należy, że w zawartej Umowie Konsorcjum nie
    przyjęto jakiegokolwiek postanowienia, które stanowiłoby o obowiązku wykonania usługi
    /usług w ramach Projektu i wdrażania wyników/badań Projektu bezpośrednio na rzecz
    NCBiR, Lidera Konsorcjum, czy też Członka Konsorcjum. Umowa Konsorcjum stanowi przy
    tym, że strony zobowiązane są nie zlecać sobie nawzajem realizacji usług, dostaw lub
    robót budowlanych w ramach realizacji Projektu. W Umowie Konsorcjum, ale też w
    Umowie z NCBiR brak jest również postanowień o obowiązku uiszczenia jakichkolwiek
    innych środków pieniężnych poza dystrybucją dofinansowania, które będzie stanowić
    wyłącznie pokrycie przez Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum określonych
    kosztów w związku z wykonywanym Projektem.
    W ocenie Wnioskodawcy, dofinansowanie otrzymane na podstawie umowy z NCBiR nie
    może być uznane za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług w postaci realizacji
    Projektu na rzecz NCBiR, jako że Projekt nie jest realizowany na rzecz NCBiR, a jedynie za
    pośrednictwem NCBiR dystrybuowane są środki publiczne przeznaczone na jego
    realizację. Powyższe dowodzi, że otrzymane dofinansowanie nie powinno być traktowane

    jako konsekwencja wykonania świadczenia, a jedynie zwrot poniesionych kosztów. Celem
    zawartej Umowy Konsorcjum było bowiem złożenie do NCBiR wniosku o dofinansowanie
    realizacji Projektu, a w przypadku otrzymania przedmiotowego finansowania - wspólna
    jego realizacja. Stąd należy zauważyć, że obowiązki Wnioskodawcy ujęte w Umowie
    Konsorcjum stanowią jedynie zadania o charakterze funkcjonalnym, niezbędnym do
    prawidłowego procesowania wymogów koniecznych dla uzyskania dofinansowania od
    NCBiR i realizacji Projektu. Korzyść w formie dofinansowania, otrzymana przez Lidera
    Konsorcjum i Członka Konsorcjum nie może być więc rozpatrywana jako forma
    odpłatności za jakąkolwiek usługę.
    Natomiast, w myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca
    otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
    włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym
    charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika. Tym samym, opodatkowanie dotacji stanowi wyjątek od
    zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Warto zwrócić również uwagę, iż nie wszystkie
    dotacje zwiększają obrót, a w konsekwencji stanowić będą element podstawy
    opodatkowania VAT. Dotacjami zwiększającymi podstawę opodatkowania w VAT są
    bowiem jedynie te, które związane są bezpośrednio z ceną dostawy towarów, czy ceną
    świadczonych usług. Wyjątek ten, zgodnie z zasadami egzegezy prawniczej, należy zawsze
    interpretować w sposób ścisły. Z kolei ścisła wykładnia art. 29a ust. 1 ustawy o VAT
    prowadzi do wniosku, że tylko dotacje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji
    stanowią element podstawy opodatkowania VAT. Tym samym, inne dotacje nie stanowią
    elementu podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Stąd, dla prawidłowej wykładni art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i określenia podstawy
    opodatkowania istotnym pozostaje wyjaśnienie pojęcia „dotacji bezpośrednio związanej z
    ceną”.
    Powyższe przepisy stanowią implementację art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE
    L z dnia 11 grudnia 2006 r. Nr 347 poz. 1, ze zm., dalej jako „Dyrektywa VAT”). Zgodnie z
    tym przepisem, w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o
    których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi
    zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
    towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Związane jest to z tym, że podstawa opodatkowania stanowi wartość faktycznie uzyskaną
    przez sprzedawcę z tytułu danej opodatkowanej czynności. Należy jednocześnie wskazać,
    że nie ma tu znaczenia status podmiotu wypłacającego subwencję ani pochodzenie
    środków, z których ta subwencja jest wypłacana.
    Z brzmienia powołanych wyżej przepisów wynika, że nie każda subwencja uwzględniana
    jest w podstawie opodatkowania dostawy towaru lub świadczenia usługi (tylko subwencje
    związane bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia). Zgodnie z orzecznictwem
    TSUE, do podstawy opodatkowania podatkiem VAT zalicza się, w przypadkach, które
    określa art. 73 Dyrektywy VAT, m.in. przyznane podatnikom subwencje bezpośrednio
    związane z ceną dostawy lub świadczenia. Przepis ten zmierza do obciążenia podatkiem
    VAT całej wartości towarów lub usług, a przez to do uniknięcia zmniejszenia przychodu z
    podatku na skutek przyznania subwencji (np. pkt 26 wyroku z 15 lipca 2004 r. w sprawie C-
    144/02).
    TSUE wskazywał już wielokrotnie, że aby subwencja była uznana za bezpośrednio
    związaną z ceną danej transakcji, powinna ona być przyznawana konkretnie podmiotowi
    subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określony towar lub wykonywał określoną
    usługę. Jedynie w tym przypadku subwencja może być uznana za świadczenie wzajemne

    względem dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym podlegać
    opodatkowaniu (np. pkt 28 ww. wyroku C-144/02).
    Ponadto, subwencje związane bezpośrednio z ceną interpretuje się jako obejmujące
    jedynie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów
    lub świadczenie usług i które są płacone przez stronę trzecią sprzedawcy lub dostawcy
    (np. wyrok TSUE z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00). Niezbędne jest, by cena, którą
    ma zapłacić nabywca lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w
    stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu
    usługi, która stanowiłaby zatem element determinujący cenę, jakiej ten ostatni żąda (także
    pkt 29 ww. wyroku C-144/02).
    W uzasadnieniu wyroku zapadłego w sprawie C-184/00 podkreślono, że sam tylko fakt, iż
    dotacja (czy inny sposób dofinansowania) wpływa na ostateczną cenę świadczenia (co
    niemal zawsze ma miejsce), nie może być decydujący dla uznania, że dotacja ta powinna
    zwiększać podstawę opodatkowania. Jednocześnie wyjaśniono, że do uznania dotacji
    (subwencji, itp.) za zwiększającą podstawę opodatkowania konieczne jest stwierdzenie, że
    dotacja ta jest dokonywana w celu sfinansowania konkretnej czynności opodatkowanej
    (dostawy towarów lub świadczenia usług). Opowiedziano się więc za takim rozumieniem
    przepisów, aby opodatkowanie dotacji następowało tylko w stosunku do takich dotacji,
    które odpowiadają całości lub części wynagrodzenia z tytułu takiej czynności. Dotacja
    powinna być związana także z konkretną, oznaczoną dostawą albo usługą. Dotacje
    podmiotowe, czy przeznaczone na pokrycie kosztów działalności - chociaż mogą mieć w
    ostatecznym rozrachunku jakiś wpływ na cenę świadczonych usług lub dostarczanych
    towarów - nie są zatem uwzględniane w podstawie opodatkowania. Zauważyć także
    wypada, że dotacje zawsze w jakiś sposób wpływają na cenę świadczonych usług czy
    towarów dostarczanych przez podatnika. Do podstawy opodatkowania wlicza się jednakże
    tylko te dotacje (dofinansowania), które są w bezpośredni sposób związane z podstawą
    opodatkowania. Okoliczność, że dotacja - np. pokrywająca część ogólnych kosztów
    podatnika - pozwoliła na zmniejszenie ceny świadczonych usług, nie jest powodem, aby
    włączać takie dotacje do podstawy opodatkowania, jeśli nie dotyczą one konkretnych
    czynności opodatkowanych. W praktyce niemal zawsze dofinansowanie działalności
    podatnika wpływa w jakiś sposób na stosowane przez niego ceny.
    Fakt ten jednak nie ma znaczenia dla uznania czy dofinansowanie powinno zwiększyć
    podstawę opodatkowania - aby otrzymana dotacja zwiększała podstawę opodatkowania
    konieczne jest stwierdzenie, że dotacja ta została dokonana w celu sfinansowania dostawy
    konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług (zob. A. Bartosiewicz, VAT.
    Komentarz, wyd. X, Wolters Kluwer 2016).
    Kwestię bezpośredniego związku dofinansowania z ceną danej transakcji TSUE analizował
    także w wyroku C-462/02. Trybunał wskazał, że aby subwencja stanowiła element
    wynagrodzenia powinna przede wszystkim być przyznawana konkretnie podmiotowi
    subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określonego towaru lub wykonywał
    określoną usługę, jedynie w tym przypadku subwencja może być uznana za świadczenie
    wzajemne względem dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym podlegać
    opodatkowaniu. TSUE stwierdził, że prawo do otrzymywania subwencji jest przyznawane
    beneficjentowi, skoro tylko ten ostatni dokona transakcji podlegającej opodatkowaniu.
    Ponadto należy w ocenie Trybunału zbadać, czy nabywcy towarów lub usługobiorcy
    czerpią zysk z subwencji przyznanej jej beneficjentowi. Niezbędne jest bowiem, by cena,
    którą ma zapłacić nabywca lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała
    się w stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub
    świadczącemu usługi, która stanowiłaby zatem element determinujący ceny, jakiej ten
    ostatni żąda.
    Należy zatem zbadać, czy okoliczność, że subwencja jest przyznawana sprzedawcy lub
    świadczącemu usługi, pozwala mu obiektywnie na sprzedaż towarów lub świadczenie
    usług po cenie niższej od tej, której by żądał, gdyby nie otrzymał subwencji. Powinno być w

    każdym razie możliwe zidentyfikowanie świadczenia wzajemnego, które stanowi
    subwencja. Nie ma konieczności, by kwota subwencji odpowiadała dokładnie
    zmniejszeniu ceny dostarczonego towaru lub wykonanej usługi. Wystarczy, by korelacja
    istniejąca między tym zmniejszeniem a wspomnianą wyżej subwencją, która może mieć
    charakter ryczałtowy, była istotna.
    Generalną zasadą sytemu podatku VAT jest więc opodatkowanie podatkiem VAT
    otrzymanych przez podatnika dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze
    wyłącznie wtedy, gdy mają one bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych towarów lub
    świadczonych usług. Taki sposób wykładni znajduje przy tym w pełni swoje potwierdzenie
    w interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 15 czerwca 2012 r. (znak PT4/033/2-3/9/EFU
    /2012/PT-298), w której zostało podkreślone, iż: „z treści cytowanych wyżej przepisów (art.
    29 ust. 1 ustawy o VAT - przepis ten wskutek nowelizacji ustawy VAT został uchylony z
    dniem 1 stycznia 2014 r. jego treść - w niezmodyfikowanym zakresie w odniesieniu do
    dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze - została przeniesiona do art.
    29a ust. 1 ustawy o VAT) wynika, iż w sytuacji, gdy podatnik, w związku z dostawą towarów
    lub świadczeniem usług otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję czy też inną
    dopłatę o podobnym charakterze) wpływające bezpośrednio na cenę towaru lub usługi,
    „uzupełnia” ona podstawę opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia”. Z
    powyżej konstrukcji przywołanego przepisu Minister Finansów wyciąga następujący
    wniosek: „natomiast dotacje czy subwencje (np. dotacja ze środków unijnych) niemające
    bezpośredniego wpływu na cenę czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT,
    nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, czyli nie
    zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem VAT”.
    Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że jeżeli uzyskana dotacja jest w sposób
    zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia, to wówczas dotacja
    taka stanowi element podstawy opodatkowania VAT. Natomiast, jeśli związek tego rodzaju
    nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z
    danymi dostawami towarów lub świadczeniem usług, wówczas należy potraktować ją jako
    płatność niepodlegającą opodatkowaniu VAT.
    W ocenie Wnioskodawcy, mając na względzie cel otrzymanego dofinansowania z NCBiR
    oraz charakter zadań sfinansowanych tymi środkami, nie można przyjąć, że otrzymane
    środki pieniężne mają bezpośredni wpływ na jakąkolwiek cenę usługi/dostawy towarów.
    Wnioskodawca nie będzie bowiem wykonywał jakiejkolwiek usługi, czy też dostawy
    towarów na rzecz NCBiR lub innego podmiotu w ramach realizacji Projektu. W
    konsekwencji, nie sposób zidentyfikować ekonomicznej i wyraźnej zależności między
    otrzymanym dofinansowaniem a ostateczną wartością/ceną usługi czy dostawy towarów,
    które w przedmiotowym stanie faktycznym nomen omen nie wystąpią. W istocie rzeczy,
    otrzymane na podstawie umowy z NCBiR dofinansowanie będzie miało niejako charakter
    dopłaty do kosztów Projektu. Otrzymane środki pieniężne pokryją bowiem wydatki
    ponoszone podczas realizacji Projektu i nie będą miały charakteru cenotwórczego. Tym
    samym elementem cenotwórczym nie są wydatki, których poniesienie przez
    Wnioskodawcę dotowane będzie ze środków pozyskanych z dofinansowania. Według
    Wnioskodawcy przedmiotowe koszty stanowić będą w ramach Projektu koszty ogólne,
    które nie wchodzą do podstawy opodatkowania VAT. Wynika to z faktu, że jak
    wspomniano powyżej, nie kształtują one ostatecznej ceny z uwagi na brak zaistnienia
    jakiegokolwiek świadczenia, które stanowiłoby usługę/dostawę towaru.
    W ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że środki finansowe w postaci dofinansowania z
    NCBiR przeznaczone będą wyłącznie na pokrycie kosztów realizowanego Projektu, uznać
    należy, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpi dotacja mająca bezpośredni wpływ na
    cenę świadczonej usługi czy dostawy towarów. Zatem kwota dofinansowania wynikająca z
    Umowy z NCBiR odpowiada jedynie wysokości określonych kosztów. W konsekwencji,
    dofinansowanie z NCBiR stanowić będzie swego rodzaju refundację ponoszonych przez
    Wnioskodawcę kosztów. To dzięki temu dofinansowaniu, Wnioskodawca będzie miał

    zapewnione pokrycie kosztów odnoszących się do całokształtu prac prowadzonych, w
    ramach realizowanego Projektu. Zaangażowanie się Wnioskodawcy oraz Członka
    Konsorcjum w Projekt, z uwagi na zbyt duże obciążenia kosztowe, nie byłoby bowiem
    możliwe bez ww. formy refundacji.
    W kontekście powyższych spostrzeżeń, warto wskazać, że tematyka charakteru dotacji
    udzielanych w związku z realizacją projektów badawczych, była niejednokrotnie
    przedmiotem wykładni Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej jako „NSA”) oraz
    wojewódzkich sądów administracyjnych (dalej jako „WSA”). W orzecznictwie wielokrotnie
    prezentowane było stanowisko, według którego dotacje otrzymane przez podatnika, a
    dotyczące pokrycia kosztów realizowanego przez niego projektu, mają charakter
    zakupowy (kosztowy). Takie dotacje są bowiem przeznaczone na wydatki niezbędne do
    wykonania projektu, w konsekwencji, brak jest uzasadnienia dla stanowiska, że zwiększają
    one obrót w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Sądy wielokrotnie uchylały również
    rozstrzygnięcia organów podatkowych, które w stanach faktycznych/zdarzeniach
    przyszłych zbliżonych do przedstawionego przez Wnioskodawcę w niniejszym wniosku,
    dopatrywały się bezpośredniego związku dopłaty ze świadczeniem realizowanym na rzecz
    nabywcy majątkowych praw własności intelektualnej, z pominięciem szerokiego kontekstu
    i celów projektu. Przykładowo, zauważyć należy, że:
    a) w wyroku z 14 lutego 2022 r., sygn. III SA/Wa 1840/21 WSA w Warszawie wskazał, że:
    „Zdaniem Sądu rację ma zatem Skarżący twierdząc, że dofinansowanie z NCBiR nie
    stanowi w stanie faktycznym tej sprawy wynagrodzenia za świadczone usługi. Ponadto
    właścicielem autorskich praw majątkowych powstałych w wyniku wykonania projektu jest
    z mocy prawa Skarb Państwa. Nie można dopatrzeć się więc bezpośredniego związku
    dofinansowania z ceną świadczeń. Taki bezpośredni związek zachodziłby jedynie wówczas,
    gdyby cena, za jaką swoją usługę lub towar konsorcjanci sprzedadzą nabywcom, zależała
    od kwoty dotacji. Z wniosku o interpretację nie wynika, aby istniało powiązanie kwoty
    dofinansowania z ewentualnym, konkretnym wynikiem prac badawczych, które
    wskazywałoby na to, że dofinansowanie to stanowi dopłatę do ceny praw powstałych w
    toku prac badawczych, jako pokrycie części ich wartości lub rekompensatę z powodu
    obniżenia ceny”;
    b) w wyroku z 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 173/21, WSA w Łodzi wskazał, że:
    „Dofinansowanie przekazane przez NCBiR ma za zadanie sfinansować prowadzone przez
    lidera i członków konsorcjum prace rozwojowe i badania naukowe na rzecz obronności i
    bezpieczeństwa państwa. Tym samym dofinansowanie pokrywa koszty z nimi związane.
    Nie stanowi ono zatem dotacji, subwencji ani innej dopłaty o podobnym charakterze
    mającej bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika”;
    c) w wyroku z 25 marca 2021 r., sygn. III SA/Wa 906/20, WSA w Warszawie podkreślił, że:
    „Reasumując w zakresie prac w ramach Projektu, brak jest łącznego wypełnienia
    elementów typowych dla świadczenia usług za wynagrodzeniem na gruncie ustawy o
    podatku od towarów i usług. Nie sposób ich dostrzec w ramach rozliczeń pomiędzy
    Wnioskodawcą a NCBiR, pomiędzy Wnioskodawcą a Członkami konsorcjum, a finalnie
    pomiędzy poszczególnymi uczestnikami Konsorcjum, brak jest bowiem brak odpłatności,
    brak ceny, brak stosunku prawnego, brak odbiorcy/beneficjenta/konsumenta. W
    konsekwencji uznać należy, że brak jest w sprawie, wbrew twierdzeniu DKIS, jakiejkolwiek
    odpłatnej usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u. w związku z art. 5 ust. 1 u.p.t.u. i art.
    29a ust. 1 u.p.t.u.”;
    d) w wyroku z 18 września 2019 r., sygn. III SA/Wa 305/19, WSA w Warszawie wskazał, iż:
    „W świetle więc art. 29a ust. 1 u.p.t.u. za część zapłaty za dostawę lub wykonanie usługi
    uznaje się także otrzymane przez podatnika dotacje, subwencje i inne dopłaty o
    podobnym charakterze, mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów
    dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Dotacja podlega opodatkowaniu
    jako składnik ceny czynności, z którą dotacja jest związana. Nie można zatem przyjąć, na

    podstawie art. 29a ust. 1 u.p.t.u., że dotacja, jako czynność, jest opodatkowana. Powołany
    przepis odróżnia należność z tytułu odpłatnego świadczenia usług od otrzymanej dotacji
    celowej na wykonanie określonych zadań. Dotacja podlega opodatkowaniu jedynie jako
    składnik ceny czynności, z którą dotacja jest związana (dostawa, usługa) i jedynie wówczas,
    jeśli bezpośrednio wpływa na cenę dostawy lub usługi. Oznacza to, że dotacja, jeśli
    bezpośrednio wpływa na cenę określonej usługi lub określonej dostawy, to opodatkowana
    jest według zasad, jakie przewidziano dla opodatkowania dostawy lub usługi, z którą jest
    związana”;
    e) w wyroku z 28 czerwca 2019 r., sygn. I FSK 566/19, NSA orzekł, że: „(...) za prawidłowe
    należało uznać stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach,
    wyrażone w zaskarżonym wyroku, że dofinansowanie przekazane przez N. ma za zadanie
    sfinansować prowadzone przez lidera i członków konsorcjum prace rozwojowe i badania
    naukowe na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. Tym samym dofinansowanie
    pokrywa koszty z nimi związane. Nie stanowi ono dotacji, subwencji ani innej dopłaty o
    podobnym charakterze mającej bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika (...). Okoliczności opisane we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej oraz jego uzupełnieniu, nie dawały podstaw do stwierdzenia,
    że dofinansowanie otrzymywane przez spółkę jako partnera konsorcjum, stanowi
    wynagrodzenie za świadczone usługi. Zasadnie Sąd pierwszej instancji podsumował, że w
    sytuacji, gdy efekt zakończonych prac będzie stanowił przedmiot podlegający przepisom o
    prawie autorskim, wówczas z chwilą zakończenia projektu, spółka zobligowana jest do
    przeniesienia na Skarb Państwa wszelkich praw (nieodpłatnie) i że w takim przypadku nie
    można mówić o świadczeniu wzajemnym. Skoro omawiana dotacja nie stanowi
    wynagrodzenia (dopłaty do wynagrodzenia) za świadczone na rzecz zamawiającego usługi,
    to prawidłowo także ocenił Sąd pierwszej instancji, że przeniesienie praw nie może być
    utożsamiane z odpłatną usługą wykonaną przez spółkę (...)”;
    f) w wyroku z 25 kwietnia 2019 r., sygn. III SA/Wa 2350/18, WSA w Warszawie zwrócił
    uwagę, że: „Dofinansowanie z NCBiR nie stanowi w stanie faktycznym tej sprawy
    wynagrodzenia za świadczone usługi. Ponadto właścicielem autorskich praw majątkowych
    powstałych w wyniku wykonania projektu jest z mocy prawa Skarb Państwa. Nie można
    dopatrzeć się więc bezpośredniego związku dofinansowania z ceną świadczeń. Taki
    bezpośredni związek zachodziłby jedynie wówczas, gdyby cena, za jaką swoją usługę lub
    towar wnioskodawcy sprzedadzą nabywcom, zależała od kwoty dotacji. Z wniosku o
    interpretację nie wynika, aby istniało powiązanie kwoty dofinansowania z ewentualnym,
    konkretnym wynikiem prac badawczych, które wskazywałoby na to, że dofinansowanie to
    stanowi dopłatę do ceny praw powstałych w toku prac badawczych, jako pokrycie części
    ich wartości lub rekompensatę z powodu obniżenia ceny”;
    g) w wyroku z 27 listopada 2018 r., sygn. I SA/Gd 958/18, WSA w Gdańsku podkreślił, że:
    „W przedstawionym przez wnioskodawcę stanie faktycznym sprawy uznać należy, iż
    dofinansowanie przekazane przez NCBiR ma za zadanie sfinansować prowadzone przez
    lidera i członków konsorcjum prace rozwojowe i badania naukowe na rzecz obronności i
    bezpieczeństwa państwa. Tym samym dofinansowanie pokrywa koszty lub ich część, z
    nimi związane. Nie stanowi ono dotacji, subwencji ani innej dopłaty o podobnym
    charakterze mającej bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika”;
    h) w wyroku z 15 listopada 2018 r., sygn. I FSK 1947/16, NSA wskazał, że:
    „Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że organ
    podatkowy wydał omawianą interpretację w oderwaniu od przyjętych w zawartej przez
    partnerów konsorcjum umowie celów i zasad realizacji wspólnego przedsięwzięcia
    ograniczając się do jednego tylko aspektu, tj. rozliczenia kosztów i przychodów oraz
    związanego z tym rozliczeniem dokonywanym poprzez noty obciążeniowe i uznaniowe
    pomiędzy Liderem a konsorcjantami, czyli pomiędzy uczestnikami jednego, wspólnego
    przedsięwzięcia. Tymczasem określony w umowie podział wszystkich wydatków i

    uzyskanych przychodów dokonywany przez Lidera Konsorcjum nie może zostać uznany za
    odsprzedaż usług przez jeden podmiot innym podmiotom wchodzącym w skład
    Konsorcjum, gdy jego partnerzy w ogóle nie korzystają z tak wykonywanych usług, nie są
    ich usługobiorcami, a wręcz odwrotnie, występują zbiorowo w charakterze usługodawców,
    których reprezentuje Lider. Zatem błędnie organ przyjął, że czynności te będą
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a otrzymana
    nań dotacja wejdzie do podstawy opodatkowania. Jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej
    instancji dotacja jest przyznawana konsorcjum świadczącemu usługi na rzecz K. która nie
    ma wpływu na jej cenę. Nie byłaby ona wyższa w przypadku braku dotacji, gdyż nie łączy
    się z usługą świadczoną na rzecz K. Pokrywa własne koszty konsorcjantów ponoszone w
    ramach 50% realizowanego przedsięwzięcia, a K. nie czerpie korzyści z dotacji”;
    i) w wyroku z 27 września 2018 r., sygn. I FSK 1875/16, NSA zwrócił uwagę, że: „Kryterium
    uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w
    celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Opodatkowaniu podlegają bowiem jedynie przedmiotowe dotacje do
    ceny sprzedaży (u dostawcy towaru lub usługi). Nie podlegają natomiast opodatkowaniu
    przedmiotowe dotacje do ceny zakupu (u nabywcy towaru lub usługi)”;
    j) w wyroku z 22 marca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 150/18, WSA w Warszawie zaznaczył,
    że: „Dotacje nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie stanowią obrotu w rozumieniu
    przepisu art. 29a ust. 1 u.p.t.u., czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania tym
    podatkiem. Tym samym, podstawę opodatkowania podatkiem VAT zwiększa się tylko o
    takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą
    towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności (czy też kosztów realizacji
    konkretnego zadania) - nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega
    opodatkowaniu”;
    k) w wyroku z 1 grudnia 2017 r., sygn. III SA/Wa 3403/16, WSA w Warszawie podniósł, że:
    „W świetle powyższych poglądów Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie ma
    zatem wątpliwości, że dotacje podmiotowe czy przeznaczone na pokrycie kosztów
    działalności - chociaż mogą mieć w ostatecznym rozrachunku jakiś wpływ na cenę
    świadczonych usług lub dostarczanych towarów - nie są uwzględniane w podstawie
    opodatkowania”;
    l) w wyroku 17 stycznia 2017 r. sygn. I SA/Łd 938/16, WSA w Łodzi wskazał, iż:
    „Deklarowany cel nie ma charakteru komercyjnego, służyć będzie realizacji zadań
    publicznych wynikających z regulacji prawnych, to przyznana dotacja nie będzie stanowiła
    dopłaty do ceny świadczonych usług, lecz zwrot poniesionych kosztów. Oznacza to, że
    przedmiotowa dotacja będzie miała charakter zakupowy. W konsekwencji, w związku z
    realizacją umowy uniwersytet nie otrzyma sfinansowanego dotacją wynagrodzenia za
    świadczone usługi w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, lecz refundację poniesionych
    kosztów (...). Z uwagi na przedstawiony opis sprawy i powołane wyżej przepisy należy
    stwierdzić, że uniwersytet realizując zadania umowy wraz z innymi podmiotami wykonuje
    je otrzymując od Narodowego Centrum dotację, która nie stanowi obrotu, bowiem jest
    dotacją skierowaną na pokrycie kosztów zadania zawartego w umowie”. Zdaniem Sądu,
    „Dla określenia, czy dane dotacje są czy nie są opodatkowane podatkiem od towarów i
    usług istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w
    określonej formie dofinansowania”. Wnioskodawca zauważa, że w przedmiotowej
    sprawie, w dniu 13 lutego 2019 r. NSA oddalił skargę kasacyjną organu podatkowego i
    przyznał rację podatnikowi o braku konieczności opodatkowania VAT otrzymanego
    dofinansowania;
    m) w wyroku z 5 lutego 2015 r. sygn. I FSK 821/1, NSA stwierdził, że: „Przyznana dotacja na
    dofinansowanie tego projektu stanowi określony w umowie z instytucją pośredniczącą
    procent całkowitych wydatków kwalifikowanych projektu. Wypłacana ona jest w formie

    zaliczki w wysokości określonej w harmonogramie płatności i przeznaczona jest na
    pokrycie ściśle określonych wydatków ponoszonych przez organizatora projektu. Z
    powyższego wynika, że otrzymana przez skarżącą dotacja dotyczy bezpośrednio
    realizowanego przez skarżącą projektu i ma charakter zakupowy. Dotacja jest bowiem
    przeznaczona na wydatki niezbędne do wykonania projektu (...). Mając na uwadze to, że
    przyznana skarżącej dotacja przeznaczona jest na wydatki niezbędne do wykonania
    całego realizowanego przez skarżącą projektu, to nie jest ona wbrew temu co przyjął Sąd
    pierwszej instancji związana bezpośrednio z usługą szkoleniową wykonywaną przez
    skarżącą. Nie ma więc uzasadnienia stanowisko Sądu pierwszej instancji, by dotacja ta
    zwiększała obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 u.p.t.u. To, że uczestnik szkolenia w rezultacie
    ponosi niższe koszty szkolenia wbrew temu co przyjął Sąd pierwszej instancji nie ma
    większego wpływu na ocenę czy dotacja stanowi obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 u.p.t.u.
    czy też nie. Istotne jest bowiem to, czy ma ona bezpośredni wpływ na cenę danej usługi.
    Skoro otrzymana dotacja pokrywa koszty realizacji projektu, to jak słusznie podnoszą obie
    strony stanowi ona zwrot kosztów poniesionych w związku z zarządzaniem projektem i
    realizacją szkoleń. Otrzymana przez skarżącą dotacja nie spełnia więc przesłanki
    określonej w art. 29 ust. 1 u.p.tu., tj. nie wpływa bezpośrednio na cenę usługi świadczonej
    przez skarżącą”.
    Mając na uwadze powyższe warto wskazać również na wyrok NSA z 13 lutego 2019 r.,
    sygn. akt I FSK 593/17, gdzie przedmiot sporu również stanowiły skutki podatkowe w
    obszarze VAT związane z otrzymaniem dofinansowania od NCBiR w ramach konsorcjum.
    Jak podniósł NSA, w tego rodzaju sprawach, w pierwszej kolejności należy rozstrzygać, czy
    wykonana została usługa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Dopiero konsekwencją
    odpowiedzi na to pytanie będzie kwalifikacja dotacji, tzn. rozstrzygnięcie, czy uzyskane
    środki pieniężne powinny zostać włączone do podstawy opodatkowania. W sytuacji, kiedy
    nie dochodzi do świadczenia rzeczywistej usługi, wówczas zagadnienie kalkulacji podstawy
    opodatkowania staje się bezprzedmiotowe. W kontekście powyższego NSA orzekł, że
    dofinansowania nie można uznać za wynagrodzenie, gdyż stanowi jedynie zwrot kosztów,
    poniesionych w związku z realizacją projektu. W ocenie Sądu,

## Opis zdarzenia przyszłego

nie pozwalał przyjąć - odmiennie niż wywodził autor skargi kasacyjnej - aby skarżący
    świadczył usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Okoliczność wykonania
    określonych czynności przez skarżącego, które miały się wyrażać docelowo rezultatem w
    postaci powstania specjalistycznych metodyk, ale bez cechy wyświadczenia tego
    wszystkiego w ramach działań na rzecz konkretnego podmiotu jako usługobiorcy, nie
    upoważniała do przyjęcia, że wystąpiło świadczenie usług w znaczeniu właściwym dla sfery
    podatku VAT. NSA stanął na stanowisku, iż skoro zatem nie mieliśmy do czynienia ze
    świadczeniem usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, to badanie kwestii
    ewentualnej odpłatności uzyskanej przez skarżącego za czynności wykonane w ramach
    projektu okazało się bezprzedmiotowe. Sąd zwrócił uwagę, że skarżący miał pozyskać
    dotację na częściowe sfinansowanie swoich prac, ale płatność za nie była elementem
    mogącym ukształtować odpłatne świadczenie usług, a więc w jakikolwiek sposób wpłynąć
    na wykreowanie czynności opodatkowanej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji wykluczone stało się zdaniem NSA odnoszenie do rzeczonej dotacji
    postanowień zawartych w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
    Konkluzje zbieżne ze stanowiskiem Wnioskodawcy ujęte zostały również, m.in. w wyroku
    NSA z 21 marca 2019 r., sygn. I FSK 1363/18, w wyroku WSA w Warszawie z 24 sierpnia
    2018 r., sygn. III SA/Wa 3651/17, w wyroku WSA w Warszawie z 22 lutego 2018 r., sygn. III
    SA/Wa 944/17, w wyroku WSA w Krakowie z 23 stycznia 2018 r., sygn. I SA/Kr 1226/17, a
    także w wyroku WSA w Warszawie z 18 września 2019 r., sygn. III SA/Wa 493/19 oraz w
    wyroku WSA w Warszawie z 29 maja 2019 r. sygn. III SA/Wa 2961/18.
    Co istotne, przywołane orzeczenia zapadły w stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych
    zbliżonych do stanu stanowiącego przedmiot niniejszego wniosku. W świetle powyższego,
    dofinansowanie wypłacone Liderowi Konsorcjum na postawie umowy z NCBiR będzie
    zatem dofinansowaniem o charakterze ogólnym, które jako takie, stanowi jedynie zwrot

    kosztów faktycznie poniesionych przez Wnioskodawcę oraz Konsorcjanta w ramach
    realizacji Projektu.
    Wnioskodawca chciałby również podkreślić, że także przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej wydane zostały rozstrzygnięcia (interpretacje podatkowe), w których poruszona
    została problematyka opodatkowania uzyskiwanych dotacji, w tym wypłacanych przez
    NCBiR. W tym kontekście warto zwrócić uwagę chociażby na interpretację z 15 stycznia
    2013 r. (znak IPPP2/443-1085/12-2/JW), w której została zaprezentowana następująca
    konkluzja: „mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skoro - jak wskazano -
    pozyskana dotacja przeznaczona jest na pokrycie poniesionych kosztów w ramach
    realizowanego projektu to oznacza, że w opisanej sytuacji występuje dotacja o charakterze
    zakupowym, a nie dotacja mająca na celu sfinansowanie ceny sprzedaży. (...) Tym samym
    dotacja ze środków unijnych, czyli otrzymany zwrot poniesionych kosztów, nie będzie
    stanowiła czynności opodatkowanej podatkiem VAT, ponieważ czynność ta nie została
    wymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, zawartych w art. 5 ust. 1
    ustawy VAT”.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej poruszył ten wątek także w interpretacji z 18 maja
    2022 r. (znak 0113-KDIPT1-1.4012.139.2020.10.ŻR). W rozstrzygnięciu tym uznano za
    prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, m.in. w zakresie braku opodatkowania podatkiem
    VAT dofinansowania otrzymanego z NCBiR oraz w zakresie braku opodatkowania
    podatkiem VAT przekazania kwot przez wnioskodawcę na rzecz pozostałych uczestników
    konsorcjum jako podział dofinansowania otrzymanego z NCBiR.
    Istotne w omawianym zakresie stanowisko wyrażone zostało także w interpretacji
    podatkowej z 21 kwietnia 2022 r. (znak 0114-KDIP4-1.4012.18.2022.2.MK). W piśmie tym
    wskazano z kolei, że kwota dofinansowania otrzymanego z NCBiR przez wnioskodawcę -
    jako członka konsorcjum - w związku z realizacją danego projektu nie będzie podlegać
    opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika zatem, że Wnioskodawca jako Lider
    Konsorcjum jest stroną umowy zawartej z NCBiR dotyczącej prowadzenia badań
    podstawowych, badań przemysłowych lub prac rozwojowych, finansowanych ze środków
    publicznych. NCBiR występuje tutaj jako strona finansująca. Na podstawie umowy z NCBiR
    A. oraz Członek Konsorcjum otrzymują środki pieniężne, które mają pokryć koszty
    ponoszone w związku z pracami objętymi Projektem. W związku z otrzymaniem
    finansowania na rzecz realizacji Projektu, Wnioskodawca i Członek Konsorcjum
    zobowiązują się ponadto przenieść na Skarb Państwa całość autorskich praw
    majątkowych do wszelkich efektów prowadzonych prac rozwojowych lub badań.
    Przeniesienie autorskich praw majątkowych do wszelkich efektów prowadzonych prac lub
    badań odbywać się będzie przy tym w całości nieodpłatnie. W tych okolicznościach uznać
    należy, że dofinansowanie przekazane przez NCBiR ma za zadanie sfinansować
    prowadzone przez A. i Członka Konsorcjum prace i badania. Tym samym dofinansowanie
    pokrywa koszty z nimi związane. Nie stanowi ono zatem dotacji, subwencji ani innej
    dopłaty o podobnym charakterze mającej bezpośredni wpływ na cenę towarów
    dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Wobec tego, że właścicielem
    autorskich praw majątkowych powstałych w wyniku wykonania Projektu jest Skarb
    Państwa, a przeniesienie autorskich praw majątkowych na rzecz Skarbu Państwa nastąpi
    nieodpłatnie, brak jest więc podstaw do stwierdzenia, iż dofinansowanie stanowi
    wynagrodzenie za świadczone usługi.
    Na marginesie podkreślić trzeba, że o bezpośrednim związaniu dotacji z ceną można by
    mówić jedynie wtedy, gdyby Skarb Państwa nabywał, po określonej cenie, wyniki badań A.,
    lub/i płacił, określoną cenę, za samo prowadzenie tychże badań. Następnie, po uzyskaniu
    dofinansowania z NCBiR, cena, za jaką ostatecznie swoją usługę A. by sprzedał Skarbowi
    Państwa, zależała od kwoty dotacji. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w
    przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy.

    Reasumując, dofinansowanie z NCBiR pokrywa jedynie koszty związane z realizacją
    Projektu i nie stanowi zarówno dla Lidera Konsorcjum, jak i dla Członka Konsorcjum
    dotacji, subwencji ani innej dopłaty o podobnym charakterze, mającej bezpośredni wpływ
    na cenę towarów dostarczanych lub świadczonych usług. Z przedstawionego stanu
    faktycznego nie wynika, aby istniało powiązanie kwoty dofinansowania z ewentualnym,
    konkretnym wynikiem prac badawczych, które wskazywałoby na to, że dofinansowanie to
    stanowi dopłatę do ceny praw powstałych w toku prac badawczych, jako pokrycie części
    ich wartości lub rekompensatę z powodu obniżenia ceny.
    Z tego względu podkreślić należy, iż dofinansowanie otrzymane na podstawie Umowy o
    dofinansowanie Projektu nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, ponieważ czynność ta nie została wymieniona w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu, zawartych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji dofinansowanie z
    NCBiR nie może być zatem traktowane jako stanowiące element podstawy
    opodatkowania VAT. Otrzymane środki finansowe nie są bowiem bezpośrednio
    powiązane z ceną stanowiącą element wynagrodzenia za jakąkolwiek usługę bądź
    dostawę towaru. Dofinansowanie z NCBiR przeznaczone jest bowiem w całości na
    refundację kosztów przeprowadzenia Projektu.
    Wnioskodawca uważa tym samym, że w ww. stanie faktycznym brak jest argumentów,
    które w świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, pozwalałyby stwierdzić konieczność włączenia
    otrzymanego z NCBiR dofinansowania do podstawy opodatkowania. Wynika to z faktu, że
    przedmiotowe dofinansowanie stanowi w rzeczywistości zwrot kosztów poniesionych w
    związku z realizacją Projektu.
    Ad. 2.
    Czy nieodpłatne przekazanie - przez Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum - na
    rzecz Skarbu Państwa, na podstawie zawartej Umowy o dofinansowanie Projektu, całości
    autorskich praw majątkowych do wszelkich efektów prowadzonych prac rozwojowych lub
    badań naukowych powstałych w związku z realizacją Projektu, będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Jak wskazano powyżej, z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że dostawa
    towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Jednakże Ustawodawca przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w
    przypadku świadczenia usług - w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.
    W myśl art. 8 ust. 1 tej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7.
    Natomiast, w myśl art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się
    również:
        użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
        podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
        udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
        organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych,

        nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
        tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zatem stwierdzić należy, iż opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie
    usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika, jeżeli
    przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części,
    przy nabyciu tych towarów lub nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
    działalność gospodarcza. Jednak tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia objęcie
    zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie, co oznacza, że jeśli jeden
    z tych warunków nie jest spełniony, nieodpłatne świadczenie usług nie będzie podlegać
    opodatkowaniu.
    Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca jest Liderem Konsorcjum w ramach realizacji
    Projektu w ramach Umowy o dofinansowanie Projektu. Zgodnie z Umową zawartą z
    NCBiR, na wykonawcy ciąży obowiązek przeniesienia nieodpłatnie na Skarb Państwa
    całości majątkowych praw autorskich do Elementów Autorskich.
    W myśl postanowień umowy o dofinansowanie Projektu, prawa majątkowe do
    przedmiotów prawa własności przemysłowej (w rozumieniu ustawy Prawo własności
    przemysłowej), przedmiotów prawa autorskiego (w rozumieniu ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych), oraz innych rezultatów realizacji Projektu
    niepodlegających takiej ochronie, przysługują Uprawnionemu.
    Na mocy Umowy z NCBiR, w ramach otrzymanego dofinansowania Lider Konsorcjum oraz
    Członek Konsorcjum, przenoszą na Uprawnionego autorskie prawa majątkowe do
    wyników Projektu stanowiących utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w zakresie pól eksploatacji znanych w chwili zawarcia umowy, w tym
    wymienionych w art. 50 i 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, bez
    ograniczeń co do terytorium, czasu i liczby egzemplarzy, a w szczególności:
      a) dowolnego utrwalania lub zwielokrotniania każdą techniką, trwale i czasowo,
        tworzenia nowych egzemplarzy (kopii), niezależnie od zakresu, formy i sposobu
        (środków) wykonania oraz przeznaczenia danego zwielokrotnienia, w tym
        wprowadzania do pamięci komputera i dowolnych form przetwarzania w pamięci
        komputera;
      b) rozpowszechniania oryginałów lub kopii, niezależnie od zakresu, formy, sposobu
        (środków) i celu rozpowszechnienia, w tym obrotu, najmu, użyczania i oddawania
        do używania (odpłatnie lub nieodpłatnie) na innej podstawie oraz dowolnych form
        publicznego udostępniania, w tym w sieci Internet oraz w drodze dowolnych form
        przekazu i transmisji bezprzewodowej;
      c) w odniesieniu do programów komputerowych - wprowadzania do pamięci
        komputera i serwerów sieci komputerowych, dokonywania dowolnych zmian w
        programie komputerowym (w tym tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu),
        niezależnie od zakresu, formy, sposobu (środków) ich dokonania oraz ich
        przeznaczenia;
      d) wprowadzania do obrotu;
      e) publicznego wykonania i odtwarzania, wystawienia, wyświetlania lub nadawania za
        pomocą każdego środka przekazu.
    Zgodnie z Umową z NCBiR, przeniesienie autorskich praw majątkowych do Elementów
    Autorskich obejmuje również prawo do wykonywania praw zależnych oraz prawo
    zezwalania na wykonywanie zależnych autorskich praw majątkowych bez zgody twórców,

    oraz do przenoszenia tego prawa na osoby trzecie, w ramach otrzymanego
    dofinansowania. Przeniesienie autorskich praw majątkowych nastąpi przy tym z chwilą
    przekazania przez Lidera Konsorcjum oraz Konsorcjanta, w całości lub w części, wyników
    Projektu zawierających Elementy Autorskie, najpóźniej w dniu dokonania pozytywnej
    oceny merytorycznej Raportu końcowego.
    Co więcej, z chwilą przeniesienia autorskich praw majątkowych do wyników Projektu
    zawierających Elementy Autorskie, na Uprawnionego przechodzi własność nośnika, na
    którym wyniki utrwalono, jednocześnie, Lider Konsorcjum oraz Konsorcjant oświadczają,
    że korzystanie z wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego oraz
    rozporządzanie autorskimi prawami majątkowymi powstałymi w wyniku wykonania
    Projektu nie będzie naruszać jakichkolwiek praw osób trzecich, w szczególności
    przysługujących tym podmiotom osobistych lub majątkowych praw autorskich, praw
    własności przemysłowej, tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z
    dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, i dóbr osobistych.
    W związku z powyższym, uznać należy, że przeniesienie - przez Lidera Konsorcjum oraz
    przez Członka Konsorcjum - autorskich praw majątkowych do Elementów Autorskich nie
    będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ze względu na brak
    spełnienia przesłanek przewidzianych w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Nieodpłatne
    przekazanie autorskich praw majątkowych nie mieści się w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami ustawy o VAT.
    Ad. 3.
    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, że otrzymywane od Narodowego
    Centrum Badań i Rozwoju - na podstawie Umowy o dofinansowanie - środki finansowe (w
    części przypadającej na czynności realizowane w Projekcie przez Członka Konsorcjum i
    przekazane za pośrednictwem Lidera Konsorcjum) nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem VAT i w konsekwencji nie stanowią podstawy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT?
    W tym kontekście należy przede wszystkim podkreślić, iż w świetle art. 7 ust. 1 oraz art. 8
    ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, przekazanie środków pieniężnych nie stanowi czynności, która
    dla celów ustawy mogłaby zostać zakwalifikowana jako dostawa towarów bądź
    świadczenie usług, tj. jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Wynika to z faktu, że środki pieniężne nie spełniają definicji towaru, tym samym ich
    przekazanie nie może stanowić dostawy towarów, jak również nic można uznać, że samo
    przekazanie środków pieniężnych stanowi świadczenie usług.
    Podkreślenia wymaga także to, iż działanie Wnioskodawcy - jako Lidera Konsorcjum -
    polegające na przekazywaniu kwot na rzecz Członka Konsorcjum, sprowadza się de facto
    do podziału dofinansowania otrzymanego z NCBiR, które w oparciu o ww. okoliczności
    (Ad. 1) nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W tym kontekście znamienne jest to, że środki finansowe przekazywane przez Lidera
    Konsorcjum nie są dystrybuowane na podstawie odrębnego tytułu. Są to bowiem środki
    finansowe stanowiące wsparcie finansowe udzielone przez NCBiR na realizację badań i
    prac rozwojowych w ramach Projektu, które przyznane zostały nie tylko A., lecz także
    Członkowi Konsorcjum na podstawie Umowy o dofinansowanie Projektu.
    Lider Konsorcjum pełni zatem w tym zakresie jedynie funkcję techniczną dystrybutora
    tychże środków pomiędzy drugiego Członka Konsorcjum. Środki te są przy tym
    dystrybuowane przez Lidera Konsorcjum zgodnie z ustalonym z Członkiem Konsorcjum
    oraz NCBiR podziałem. Zgodnie z przedstawionymi powyżej postanowieniami umownymi,
    na rachunek bankowy wskazany przez Lidera Konsorcjum wpływa całość środków
    finansowych przekazanych przez NCBiR, jednocześnie jednak ustalona ich część jest
    następnie przekazywana przez Lidera Konsorcjum na specjalnie ustanowiony do tego celu
    rachunek bankowy Członka Konsorcjum (co wynika z kolei z postanowień Umowy
    Konsorcjum).

    Jednocześnie z uwagi na to, iż środki finansowe otrzymywane przez Członka Konsorcjum
    od Lidera Konsorcjum nie są dystrybuowane na podstawie odrębnego tytułu (np. umowy
    o świadczenie usług), to w omawianym zagadnieniu w pełni aktualne pozostaje
    stanowisko Wnioskodawcy zaprezentowane w odniesieniu do pytania nr 1 (Ad. 1).
    Wskazane kwoty stanowić będą również dla Członka Konsorcjum dotację o charakterze
    zakupowym/kosztowym. W szczególności nie będą one stanowiły dotacji, subwencji ani
    innej dopłaty o podobnym charakterze mającej bezpośredni wpływ na cenę towarów
    dostarczanych lub usług świadczonych przez Członka Konsorcjum, jednocześnie nie
    sposób zdaniem Wnioskodawcy twierdzić, że przy zawieraniu Umowy o dofinansowanie
    Projektu intencją stron było świadczenie przez Członka Konsorcjum jakichkolwiek usług na
    rzecz NCBiR, czy też na rzecz Lidera Konsorcjum w zamian za wynagrodzenie w postaci
    otrzymanego dofinansowania.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawców, kwoty przekazywane przez Lidera
    Konsorcjum na rzecz Członka Konsorcjum - jako podział dofinansowania otrzymanego z
    NCBiR w oparciu o Umowę o dofinansowanie Projektu - nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    W konsekwencji otrzymywane od NCBiR środki finansowe (w części przypadającej na
    czynności realizowane w Projekcie przez Członka Konsorcjum i przekazane przez Lidera
    Konsorcjum) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i nie stanowią podstawy
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o
    VAT.
    Ad. 4.
    Czy Wnioskodawca oraz Członek Konsorcjum są uprawnieni do odliczenia podatku
    naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z realizacją Projektu finansowanego
    przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju?
    W kontekście tego zagadnienia, podkreślenia wymaga, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o
    VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Warunkiem uznania prawa do odliczenia jest przy
    tym wykorzystanie nabytych usług i towarów do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Takimi czynnościami między innymi jest odpłatna dostawa towarów i
    usług na terenie kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług. Od 1 stycznia 2016 r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 kwietnia
    2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo zamówień
    publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 605), do ustawy o podatku od towarów i usług dodane
    zostały m.in. art. 86 ust. 2a-2h. Nowelizacja ta spowodowała zmiany w sposobie odliczania
    podatku naliczonego w związku z dokonywaniem nabyć towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie.
    W konsekwencji, w myśl przywołanych regulacji zasadniczym kluczem podziału
    dokonywanych przez podatnika nabyć towarów i usług, jest ich przeznaczenie na szeroko
    rozumianą działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, a
    prawo do odliczenia VAT nie odnosi się do obrotu niepodlegającego opodatkowaniu VAT,
    lecz do czynności, które związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Dla realizacji prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego niezbędne jest zatem istnienie
    związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Należy zauważyć, że ustawodawca formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT

    warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, nie uzależnił prawa do odliczenia od
    związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy
    uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że
    zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności gospodarczej.
    Ustawodawca nie precyzuje więc, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą
    być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to
    podatnikowi na odliczenie podatku VAT naliczonego. Przyjmuje się więc, że związek
    dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni. O związku pośrednim nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika
    możemy mówić w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają bezpośredniego
    odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje uzyskanie
    obrotu opodatkowanego VAT.
    Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, przez „działalność gospodarczą” rozumie się
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Co istotne, ustawodawca nie uzależnił zatem faktu prowadzenia
    działalności gospodarczej od jej rezultatu. Oznacza to, że ma ona miejsce nawet wówczas,
    gdy nie przyniosła żadnych widocznych efektów finansowych. W szczególności pozwala to
    na uznanie, że prowadzenie działalności gospodarczej obejmuje także podjęcie czynności
    przygotowawczych do jej faktycznego uruchomienia (rozpoczęcia), czy też, jak ma to
    miejsce w przypadku Wnioskodawców, do kreowania wiedzy i przeprowadzania badań
    naukowych celem późniejszego wykorzystania efektów naukowych w działalności
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    Przywołane przepisy ustawy o VAT wyrażają ponadto podstawową zasadę konstrukcyjną
    podatku VAT, tj. zasadę neutralności, w następstwie której podatek VAT nie powinien
    obciążać tych podatników uczestniczących w obrocie towarami i usługami, którzy nie są
    ich ostatecznymi odbiorcami, albowiem ciężarem opodatkowania powinien być obciążony
    ostateczny beneficjent, czyli konsument jako odbiorca towaru lub usługi na ostatnim
    etapie obrotu gospodarczego. Bez znaczenia dla odliczenia podatku naliczonego
    pozostaje przy tym źródło finansowania wydatków. Rolą prawa do odliczenia podatku jest
    bowiem uwolnienie podatnika prowadzącego działalność gospodarczą od finansowego
    ciężaru podatku. Liczy się jedynie obiektywny fakt przeznaczenia towarów i usług
    obciążonych podatkiem do działalności opodatkowanej. Takie wnioski wynikają także z
    orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przykładowo w wyroku z 6
    października 2005 r., w sprawie C-204/03, TSUE jednoznacznie stwierdził, że nie można
    wprowadzić do przepisów krajowych przepisów, które ograniczałyby możliwość odliczenia
    VAT od zakupów finansowanych subwencjami. Stwierdzić zatem należy, że niezależnie od
    źródła finansowania danego wydatku, podatek od towarów i usług może być od niego
    odliczony, jeśli dany zakup będzie związany z działalnością opodatkowaną. Z kolei w
    wyroku TSUE w sprawie C-74/08, Trybunał orzekł, iż: „ujednoliconą podstawę wymiaru
    podatku należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu
    krajowemu, które w przypadku nabycia towarów subwencjonowanych z funduszy
    publicznych, dopuszcza odliczenie związanego z tym podatku od wartości dodanej jedynie
    do wysokości części nieobjętej subwencją”.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest zatem związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi,
    tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Przenosząc powyższe
    rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że środki otrzymane przez Lidera
    Konsorcjum oraz za jego pośrednictwem przez Członka Konsorcjum, w ramach
    dofinansowania z NCBiR, są przeznaczone na pokrycie kosztów realizacji Projektu, przy
    czym zgodnie z § 2 ust. 2 Umowy o dofinansowanie Projektu, Projekt może być

    realizowany przez Lidera Konsorcjum i Konsorcjanta wyłącznie w ramach działalności
    niegospodarczej (w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej, nie zaś w rozumieniu
    ustawy o VAT). Efektem końcowym Projektu ma być baza danych scenariuszy, która nie
    będzie przez Wnioskodawców komercjalizowana; zostanie ona nieodpłatnie przekazana
    Uprawnionemu jako główny efekt Projektu.
    W myśl postanowień Umowy o dofinansowanie Projektu, efekty określonych,
    wynikających z tej umowy badań i prac, A. wraz z Członkiem Konsorcjum przekazuje
    Uprawnionemu nieodpłatnie. Są to: baza danych scenariuszy testowych, definicja
    referencyjnej konfiguracji sensorów oraz danych, działający prototyp (oprogramowania)
    pozyskiwania danych z czujników oraz filtracji i fuzji tych danych oraz autorskie
    oprogramowanie wykorzystujące metody sztucznej inteligencji do adnotowania danych w
    bazie. Tych efektów Wnioskodawca i Członek Konsorcjum nie zamierzają komercjalizować.
    Lider Konsorcjum oraz Członek Konsorcjum przewidują jednak komercjalizację w zakresie
    wykorzystania aparatury pomocniczej i procesów wypracowanych w czasie trwania
    Projektu. Zatem już w momencie nabycia towarów i usług dla celów realizacji Projektu,
    Wnioskodawcy posiadają wiedzę, że będą one co najmniej pośrednio wykorzystane do
    działalności gospodarczej. Wnioskodawcy na cele Projektu zakupią aparaturę pomiarową
    wraz z oprogramowaniem do rejestracji i podglądu danych zebranych z sensorów. Taka
    aparatura będzie z kolei umożliwiała prowadzenie komercyjnych pomiarów na rzecz
    prowadzonej działalności gospodarczej po zakończeniu Projektu. Wnioskodawcy planują
    także oferować w przyszłości usługi, które zostaną wdrożone u nich bezpośrednio po
    zakończeniu Projektu. Ponadto Wnioskodawcy zamierzają wypracować procesy doboru
    uwarunkowań pomiarów (miejsce, czas, warunki pomiarowe), co będzie stanowiło wartość
    naukową wspomagającą komercjalizację wyników Projektu (co nie pozostaje przy tym w
    sprzeczności z charakterem wydatkowania otrzymanego dofinansowania z NCBiR). A
    zatem, ewentualne rezultaty i pochodne naukowe będą służyć przyszłym celom
    komercyjnym Wnioskodawców, o ile okażą się użyteczne na potrzeby realizacji inicjatyw
    innych niż wynikające z umowy o dofinansowanie Projektu.
    Cele osiągnięte przez Wnioskodawcę i Uczelnię będą miały zatem w przyszłości charakter
    komercyjny. Wnioskodawcy przewidują uzyskiwanie przychodów z tytułu komercjalizacji w
    zakresie wykorzystania aparatury pomocniczej i procesów wypracowanych w czasie
    realizacji Projektu. Nie będzie to przy tym działalność związana bezpośrednio z
    otrzymanym od NCBiR dofinansowaniem. Wnioskodawcy, prowadząc różnego rodzaju
    prace, badania, testy lub analizy nabędą przy tym wiedzę i doświadczenie, które wpłynie
    na ogólne funkcjonowanie A. i B. jako całości, tym samym pośrednio przyczyniając się do
    realizacji działalności gospodarczej i osiąganych w przyszłości przychodów, w tym
    świadczenia czynności opodatkowanych na gruncie ustawy o VAT.
    Wszystkie wydatki zostały przez Wnioskodawców zadeklarowane w części finansowej
    wniosku projektowego. Pomijając wynagrodzenia, w części VI.3. wniosku, dla wykazano w
    nim łącznie 1.812.380 zł kosztów bezpośrednich, w podziale na poszczególne zadania.
    Największe wydatki zaplanowane zostały w zadaniu 2, którego celem jest utworzenie
    stanowiska badawczo-pomiarowego. Łącznie na to zadanie przeznaczono 1.715.000 zł, w
    tym 1.700.000 zł na Mobilne stanowisko badawczo- pomiarowe (amortyzacja) oraz 15.000
    zł na Drobny sprzęt elektroniczny i aparaturę uzupełniającą dla mobilnego stanowiska
    badawczo-pomiarowego.
    W ramach Mobilne stanowisko badawczo-pomiarowe (amortyzacja) zadeklarowano
    Mobilne stanowisko badawcze: platforma (pojazd) + zestaw pomiarowy (czujniki). Koszty:
        amortyzacja gotowego zestawu pomiarowego z oprogramowaniem do kontroli
        rejestracji danych,
        zakup i amortyzacja platformy (planowane nabycie pojazdu hybrydowego co
        umożliwi pobór energii do zasilania czujników z baterii),

        zakup konstrukcji mocującej do zabudowy zestawu czujników.
    Zestaw spełni założenia Zamawiającego:
    (...)
    W ramach Drobny sprzęt elektroniczny i aparatura uzupełniająca dla mobilnego
    stanowiska badawczo-pomiarowego zadeklarowano: Koszt związany z doposażeniem w
    niezbędne dodatkowe urządzenia i akcesoria elektroniczne (np. dodatkowe zasoby
    pamięci dyskowej) potrzebne w realizacji pomiarów.
    Dodatkowo: w zadaniu 1 zaplanowano 2.000 zł (wykonanie specjalistycznych analiz z BRD,
    wypadkowości i infrastruktury), w zadaniu 5 zaplanowano 62.000 zł (koszty delegacji
    związanych z przeprowadzaniem pomiarów), w zadaniu 8 zaplanowano 33.380 zł
    (materiały promocyjne, identyfikacja wizualna Projektu, strona internetowa Projektu,
    seminaria zdalne i stacjonarne, sesja konferencyjna).
    Wobec tak zakreślonego stanu faktycznego, istnieją w ocenie Wnioskodawców
    uzasadnione przesłanki do skorzystania przez Lidera Konsorcjum oraz Członka
    Konsorcjum z prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie określonych
    towarów i usług nabytych do realizacji Projektu. Wyniki badań są i będą bowiem
    ukierunkowane - bezpośrednio lub pośrednio - na ich sprzedaż i osiągnięcie przychodu.
    Prawidłowość stanowiska Wnioskodawców potwierdzają przy tym interpretacje
    podatkowe Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
        z 21 kwietnia 2022 r. nr 0114-KDIP4-1.4012.18.2022.2.MK,
        z 20 lutego 2020 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.22.2019.1.IG,
        z 31 października 2019 r. nr 0114-KDIP4.4012.502.2019.2.BS
        z 23 listopada 2016 r. nr 1462-IPPP1.4512.774.2016.1.AS,
        z 8 czerwca 2016 r. nr ILPP1/4512-l-186/16-4/AWa.
    Tożsamy pogląd, w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, zaprezentowany
    został także przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 25 marca
    2021 r. o sygn. akt III SA/Wa 906/20 oraz w wyroku z 21 stycznia 2020 r. o sygn. akt III SA
    /Wa 783/19.
    W konsekwencji Wnioskodawcy uważają, iż w związku z nabyciem towarów i usług celem
    realizacji Projektu, które zostaną sfinansowane ze środków pieniężnych pochodzących z
    dofinansowania z NCBiR, będzie im przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego. Zakupione towary lub usługi będą bowiem
    wykorzystywane w działalności Wnioskodawców co najmniej pośrednio.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 28 kwietnia 2023 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP4-2.4012.74.2023.2.MC, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT otrzymanych przez Lidera
    Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju
    środków finansowych, braku opodatkowania podatkiem VAT przekazania przez Lidera
    Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum na rzecz Skarbu Państwa całości autorskich praw
    majątkowych do wszelkich efektów prowadzonych prac rozwojowych lub badań

    naukowych powstałych w związku z realizacją Projektu oraz prawa do odliczenia podatku
    naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z realizacją Projektu finansowanego
    przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju.
    Interpretację doręczono Państwu 4 maja 2023 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    2 czerwca 2023 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła 6 czerwca 2023 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji Dyrektora KIS z 28 kwietnia 2023 r.
    o znaku 0114-KDIP4-2.4012.74.2023.2.MC w całości oraz o zasądzenie kosztów
    postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację z 28
    kwietnia 2023 r. znak 0114-KDIP4-2.4012.74.2023.2.MC wyrokiem z 9 listopada 2023 r.
    sygn. akt III SA/Wa 1602/23.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 12 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 373/24
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił zaskarżoną interpretację, stał się prawomocny od 12 listopada 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Naczelny Sąd Administracyjny
        w ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
        indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku
        jest:
          prawidłowe w części dotyczącej braku opodatkowania podatkiem VAT
          otrzymanych przez Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum od
          Narodowego Centrum Badań i Rozwoju środków finansowych,
          prawidłowe w części dotyczącej braku opodatkowania podatkiem VAT
          przekazania przez Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum na rzecz

          Skarbu Państwa całości autorskich praw majątkowych do wszelkich efektów
          prowadzonych prac rozwojowych lub badań naukowych powstałych w związku
          z realizacją Projektu,
          nieprawidłowe w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego od
          zakupu towarów i usług związanych z realizacją Projektu finansowanego przez
          Narodowe Centrum Badań i Rozwoju.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia, bowiem niniejsza interpretacja stanowi
    ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego orzeczenia
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 listopada 2023 r. sygn. akt III SA
    /Wa 1602/23 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 listopada 2024 r. sygn. akt I
    FSK 373/24.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.

    Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje wszelkie
    czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem
    jak właściciel.
    Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone
    zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego
    stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą
    (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane
    zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to - co do
    zasady - niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą
    opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach
    członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    dyrektywie są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    TSUE, w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG wskazał, że:
      „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
      transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie.
      Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez
      bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym
      świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob. wyrok z 29 października 2009 r. w
      sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb. Orz. s. I 10605, pkt 43). W tym
      świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej
      dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy usługodawcą
      a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana

      świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi
      rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy (ww. wyrok w
      sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z utrwalonym
      orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1
      szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą a
      otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra
      Zeneca UK, Zb. Orz. s. 1 7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W wyroku z 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko Ministre
    de l’Économie et des Finances TSUE wskazał, że
      „(...) aby świadczenie usług mogło być uznane za „odpłatne” w rozumieniu tej
      dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie wzajemne za taką usługę było
      uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie wzajemne może pochodzić
      także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok Loyalty Management UK i Baxi Group,
      C-53/09 i C-55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku
    od towarów i usług, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy:
      za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.

    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej
    sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Przez świadczenie usług
    niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie
    usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem
    prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania
    podejmowane przez dany podmiot.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
      podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Z treści tego przepisu wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane podatkiem od towarów i usług istotne są szczegółowe
    warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie
    dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie

    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi.
    W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z
    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy, zgodnie z którym:
      (...) podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych
    wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje
    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Istotne zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des produits wallons
    ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of
    Customs and Excise, w skrócie KNW).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe
    było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po

    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W wyroku C-353/00 TSUE wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można - i należy - potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi - tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Jednocześnie z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca
    towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę - czy od nabywcy czy od osoby trzeciej,
    ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną
    konkretną dostawę.
    Ponadto wskazać należy, że konsorcjum jest organizacją zrzeszającą kilka podmiotów
    gospodarczych na określony czas, w konkretnym celu. Jakkolwiek ani w prawie cywilnym
    ani w prawie podatkowym nie występuje legalna definicja konsorcjum, przyjmuje się, że

                                        1zawarcie umowy konsorcjum możliwe jest na podstawie art. 353 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.), w ramach tzw.
    swobody umów.
    W konsekwencji strony zawierające umowę konsorcjum mogą ją ukształtować w sposób
    dowolny, byleby jej treść lub cel nie sprzeciwiały się ustawie, zasadom współżycia
    społecznego oraz właściwości takiego stosunku.
    Konsorcjum nie jest jednak podmiotem gospodarczym, nie posiada osobowości prawnej
    ani podmiotowości prawnej, nie musi być rejestrowane, ani mieć odrębnej nazwy czy też
    siedziby.
    Podmioty tworzące konsorcjum są, co do zasady, niezależne w swoich dotychczasowych
    działaniach (czyli w działaniach niezwiązanych z konsorcjum), a w działaniach związanych z
    konsorcjum realizują wspólne przedsięwzięcie objęte porozumieniem. Zawierając umowę
    konsorcyjną podmioty mogą określić, kto będzie reprezentował konsorcjum na zewnątrz
    (może to być także osoba trzecia). Co do zasady, konsorcja nie mają też wspólnego
    majątku (chociaż mogą mieć wspólne konto rozliczeniowe), a wszelkie formy płatności
    regulowane są przez firmę lub osobę reprezentującą konsorcjum.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Konsorcjum - w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego - nie może być
    uznane za podatnika VAT. Oznacza to, że relacji zachodzących pomiędzy stronami umowy
    konsorcjum (podatnikami VAT), dla potrzeb podatku od towarów i usług, nie należy
    oceniać na zasadach wewnętrznych rozliczeń konsorcjum.
    A zatem przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum są odrębnymi podatnikami VAT.
    Powyższe oznacza, że działając w ramach konsorcjum powinni oni do wzajemnych
    rozliczeń stosować ogólne reguły wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    aktów wykonawczych do niej, w tym także w zakresie wystawiania faktur
    dokumentujących wykonywane przez nich czynności.
    Państwa wątpliwości dotyczą między innymi ustalenia, czy otrzymane od Narodowego
    Centrum Badań i Rozwoju, na podstawie zawartej Umowy o dofinansowanie Projektu,
    środki finansowe (w części przypadającej na czynności realizowane w Projekcie przez
    Lidera Konsorcjum) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i w konsekwencji nie
    stanowią podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy (pytanie nr 1),
    ustalenia czy otrzymane od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju - na podstawie
    Umowy o dofinansowanie - środki finansowe (w części przypadającej na czynności
    realizowane w Projekcie przez Członka Konsorcjum i przekazane za pośrednictwem Lidera
    Konsorcjum) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i w konsekwencji nie stanowią
    podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 29a ust. 1
    ustawy (pytanie nr 3) oraz ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie - przez Lidera
    Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum - na rzecz Skarbu Państwa, na podstawie zawartej
    Umowy o dofinansowanie Projektu, całości autorskich praw majątkowych do wszelkich

    efektów prowadzonych prac rozwojowych lub badań naukowych powstałych w związku z
    realizacją Projektu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (pytanie nr
    2).
    Państwa zdaniem otrzymywane od NCBiR środki finansowe (w części przypadającej na
    czynności realizowane w Projekcie przez Lidera Konsorcjum oraz w części przypadającej
    na czynności realizowane w Projekcie przez Członka Konsorcjum i przekazane przez Lidera
    Konsorcjum) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i nie stanowią podstawy
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że 25 maja 2022 r. Wnioskodawca zawarł umowę konsorcjum
    (Umowa Konsorcjum) wraz z Uczelnią B. Zgodnie z Umową Konsorcjum, celem jej stron
    było złożenie do Narodowego Centrum Badań i Rozwoju wniosku o dofinansowanie
    realizacji projektu pt.: (...)” - (...) VIII (Projekt), a w przypadku otrzymania dofinansowania na
    realizację Projektu od NCBIR - wspólna realizacja Projektu. Lider Konsorcjum działa w tym
    zakresie w imieniu własnym, jak też na rzecz Konsorcjanta - B. 30 maja 2022 r. Konsorcjum
    złożyło wniosek o dofinansowanie Projektu, który został rozpatrzony pozytywnie, co
    skutkowało zawarciem z NCBiR umowy o dofinansowanie Projektu (Umowa z NCBiR lub
    Umowa o dofinansowanie Projektu).
    Celem Projektu jest opracowanie autorskiej bazy zawierającej scenariusze testowe, które
    będą podstawą do testowania systemów percepcji w pojazdach autonomicznych (AV).
    Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie Projektu z 30 maja 2022 r., realizacja Projektu
    dzieli się na kilka etapów (Etap 1: Przygotowanie stanowisk badawczych, Etap 2: Badania
    terenowe, Etap 3: Opracowanie modeli. Adnotacja i weryfikacja danych oraz Etap 4:
    Integracja, testowanie i publikacja bazy).
    Przed zakończeniem trwałości Projektu Ministrowi Infrastruktury (Uprawnionemu)
    przekazane zostaną wyniki prac, w szczególności uzyskane dane, dane niezbędne do
    utrzymania strony internetowej i bazy, raporty z przeprowadzonych analiz, rekomendacje
    i pozostała dokumentacja opracowana na potrzeby Projektu. Baza oraz oprogramowanie
    do adnotacji zostaną objęte licencją niewyłączną.
    W Umowie o dofinansowanie Projektu uregulowana została kwestia przekazana praw
    własności intelektualnej (PWI) oraz wdrażania wyników Projektu. Zgodnie z Umową z
    NCBiR, Lider Konsorcjum oraz Konsorcjant zobowiązują się do realizacji pełnego zakresu
    rzeczowego Projektu, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie. Uprawniony zobowiązuje
    się do zastosowania w praktyce rozwiązania będącego wynikiem realizacji Projektu w
    ramach realizowanych zadań, w okresie trzech lat od zakończenia realizacji Projektu.
    Uprawniony może zastosować w praktyce rozwiązanie będące wynikiem realizacji Projektu
    przed zakończeniem realizacji Projektu. Prawa majątkowe do przedmiotów prawa
    własności przemysłowej (w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo
    własności przemysłowej), przedmiotów prawa autorskiego (w rozumieniu ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych), oraz innych rezultatów
    realizacji Projektu niepodlegających takiej ochronie, przysługują Uprawnionemu.
    Na mocy Umowy z NCBiR, w ramach otrzymanego dofinansowania Lider Konsorcjum oraz
    Członek Konsorcjum, przenoszą na Uprawnionego autorskie prawa majątkowe do
    wyników Projektu stanowiących utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Elementy Autorskie), w zakresie pól eksploatacji znanych w chwili zawarcia
    umowy, w tym wymienionych w art. 50 i 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, bez ograniczeń co do terytorium, czasu i liczby egzemplarzy.
    Przeniesienie autorskich praw majątkowych do Elementów Autorskich obejmuje również
    prawo do wykonywania praw zależnych oraz prawo zezwalania na wykonywanie zależnych
    autorskich praw majątkowych bez zgody twórców, oraz do przenoszenia tego prawa na
    osoby trzecie, w ramach otrzymanego dofinansowania. Przeniesienie autorskich praw
    majątkowych nastąpi z chwilą przekazania przez Lidera Konsorcjum oraz Konsorcjanta, w
    całości lub w części, wyników Projektu zawierających Elementy Autorskie, najpóźniej w

    dniu dokonania pozytywnej oceny merytorycznej Raportu końcowego. Z chwilą
    przeniesienia autorskich praw majątkowych do wyników Projektu zawierających Elementy
    Autorskie, na Uprawnionego przechodzi własność nośnika, na którym wyniki utrwalono.
    Jednocześnie, Lider Konsorcjum oraz Konsorcjant oświadczają, że korzystanie z
    wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego oraz rozporządzanie autorskimi
    prawami majątkowymi powstałymi w wyniku wykonania Projektu nie będzie naruszać
    jakichkolwiek praw osób trzecich, w szczególności przysługujących tym podmiotom
    osobistych lub majątkowych praw autorskich, praw własności przemysłowej, tajemnicy
    przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu
    nieuczciwej konkurencji, i dóbr osobistych.
    W przypadku, gdy powstanie Element Autorski stanowiący program komputerowy w
    rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, Lider
    Konsorcjum oraz Konsorcjant zobowiązani są przekazać Uprawnionemu, w ramach
    otrzymanego dofinansowania, wszelkie kody źródłowe, wynikowe, maszynowe i inne, oraz
    dokumentację projektową i techniczną tego programu jak też wszelkie inne informacje i
    środki potrzebne do rozporządzania programem komputerowym przez Uprawnionego.
    Materiały te muszą zawierać wszelkie dane pozwalające na samodzielne rozporządzanie,
    korzystanie i dokonywanie dalszych zmian w programie komputerowym.
    Zgodnie z zapisami Umowy Konsorcjum oraz Umowy o dofinansowanie Projektu,
    Wnioskodawca (Lider Konsorcjum oraz Konsorcjant), w ramach otrzymanego
    dofinansowania, będzie zobowiązany przenieść na Uprawnionego autorskie prawa
    majątkowe do wyników Projektu stanowiących utwór w rozumieniu ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, w zakresie pól eksploatacji znanych w chwili zawarcia
    Umowy z NCBiR, w tym wymienionych w art. 50 i 74 ust. 4 ustawy, bez ograniczeń co do
    terytorium, czasu i liczby egzemplarzy. Przeniesienie autorskich praw majątkowych ma
    nastąpić z chwilą przekazania w całości lub w części, wyników Projektu zawierających
    Elementy Autorskie, najpóźniej w dniu dokonania pozytywnej oceny merytorycznej
    Raportu końcowego.
    Otrzymane dofinansowanie może być przy tym przeznaczone wyłącznie na przedmiotowy
    Projekt. Natomiast, w przypadku, gdyby Wnioskodawca nie otrzymał dofinansowania z
    NCBiR na realizację opisanego Projektu, Projekt ten nie byłby w ogóle realizowany. W
    przypadku zaś niezrealizowania Projektu Konsorcjum zobowiązane będzie do zwrotu
    otrzymanych środków pieniężnych, z wyjątkiem sytuacji, gdy niepowodzenie realizacji
    Projektu związane będzie z wystąpieniem siły wyższej i przeprowadzona analiza wykaże,
    że niepowodzenie realizacji Projektu nie nastąpiło na skutek nieuprawnionego działania
    lub zaniechania Lidera Konsorcjum lub Członka Konsorcjum, w zakresie wskazanym przez
    NCBiR, nie będzie zobowiązany do zwrotu dofinansowania. W takim wypadku zwrotowi
    podlegać będą wyłącznie kwoty niewydatkowane do dnia rozwiązania Umowy
    Konsorcjum. Dofinansowanie Lider Konsorcjum będzie otrzymywał od NCBiR, a następnie
    przekazywał zgodnie z postanowieniami Umowy o dofinansowanie Projektu Członkowi
    Konsorcjum.
    W odniesieniu do przedstawionych kwestii należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie
    transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod
    warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    WSA w Warszawie w wyroku z 9 listopada 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 1602/23 wskazał, że:
      (...) w opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej okolicznościach
      uznać należy, że dofinansowanie przekazane przez NCBiR ma za zadanie
      sfinansować prowadzone przez Lidera i Członka Konsorcjum prace rozwojowe i
      badania naukowe w ramach projektu pt. Baza danych testowych dla pojazdów
      autonomicznych. Tym samym dofinansowanie pokrywa koszty z nimi związane.

      W ocenie Sądu w tym zakresie niezasadnie Organ interpretacyjny przyjął, że o
      charakterze cenotwórczym przyznanej dotacji przemawia możliwość powiązania
      przyznanej dotacji z konkretnymi czynnościami podejmowanymi w ramach
      opisanego projektu badawczo-rozwojowego. Oczywistym jest, że przy rozpatrywaniu
      wniosku o dofinansowanie NCBiR konkretny projekt badawczy musi zostać
      szczegółowo opisany przez Wnioskodawcę nie tylko w zakresie celu i
      przewidywanego efektu prac badawczych, ale również przez wskazanie adekwatnych
      czynności i sekwencji ich wykonywania w celu osiągnięcia zakładanego celu
      badawczo-rozwojowego. Tylko odpowiednio szczegółowo opisane etapy realizacji
      planowanego projektu badawczo-rozwojowego pozwalają NCBiR na podjęcie decyzji
      w przedmiocie przyznania dofinansowania. Nie stanowi to jednak wystarczającego
      uzasadnienia dla uznania przedmiotowej dotacji za dotację wliczaną do podstawy
      opodatkowania VAT stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u.
    WSA w Warszawie w wyroku tym wskazał również, że:
      (...) w rozpatrywanej sprawie nie można uznać za prawidłowe stanowiska Organu
      interpretacyjnego, iż opisane dofinansowanie z NCBiR stanowi dotację mającą
      bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
      podatnika. Wobec tego, że właścicielem autorskich praw majątkowych powstałych w
      wyniku wykonania projektu, o którym mowa w stanie faktycznym przedstawionym
      we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest Skarb Państwa, a
      przeniesienie autorskich praw majątkowych na rzecz Skarbu Państwa
      reprezentowanego przez Ministra Infrastruktury nastąpi nieodpłatnie, brak jest
      podstaw do stwierdzenia, iż dofinansowanie stanowi wynagrodzenie za świadczone
      usługi.
      O bezpośrednim związaniu dotacji z ceną można by mówić jedynie wtedy, gdyby
      Skarb Państwa nabywał, po określonej cenie, wyniki badań Skarżącej, lub/i płacił,
      określoną cenę, za samo prowadzenie tychże badań. Następnie, po uzyskaniu
      dofinansowania z NCBiR, cena, za jaką ostatecznie swoją usługę Skarżąca
      sprzedałaby Skarbowi Państwa, zależała od kwoty dotacji. Z wniosku o interpretację
      nie wynika, aby istniało powiązanie kwoty dofinansowania z ewentualnym,
      konkretnym wynikiem prac badawczych, które wskazywałoby na to, że
      dofinansowanie to stanowi dopłatę do ceny praw powstałych w toku prac
      badawczych, jako pokrycie części ich wartości lub rekompensatę z powodu
      obniżenia ceny.
      (...) w opisanym stanie faktycznym otrzymana dotacja na realizację projektu
      badawczo-rozwojowego pochodząca ze środków NCBiR nie będzie stanowiła
      podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w rozumieniu art. 29a ust.
      1 u.p.t.u. ani nie będzie wynagrodzeniem za świadczoną usługę.
    Ponadto NSA w wyroku z 12 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 373/24 wskazał, że:
      (...) dofinansowanie z NCBiR nie ma charakteru wynagrodzenia za świadczone usługi.
      Właścicielem autorskich praw majątkowych powstałych w wyniku wykonania
      projektu, o którym mowa w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o
      wydanie interpretacji indywidulanej jest Skarb Państwa, a przeniesienie autorskich
      praw majątkowych na rzecz Skarbu Państwa reprezentowanego przez Ministra
      Infrastruktury nastąpi nieodpłatnie, brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, iż
      dofinansowanie stanowi wynagrodzenie za świadczone usługi. Taki bezpośredni
      związek miałby miejsce wtedy, gdyby cena, za jaką swoją usługę lub towar lider
      konsorcjum i członek konsorcjum sprzedawać będą nabywcy (Skarbowi Państwa),
      była zależna od kwoty dotacji. Wówczas Skarb Państwa musiałby nabywać, po
      określonej cenie, wyniki badań skarżącego, lub/i płacić, określoną cenę za samo
      prowadzenie tychże badań. Z okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę nie
      wynika, aby istniało powiązanie kwoty dofinansowania z ewentualnym, konkretnym
      wynikiem prac badawczych i rozwojowych, które mogłoby stanowić podstawę do

      przyjęcia, że dofinansowanie to stanowi dopłatę do ceny praw powstałych w toku
      realizacji projektu naukowo- badawczego, jako pokrycie części ich wartości lub
      rekompensatę z powodu obniżenia ceny. Sąd pierwszej instancji słusznie podkreślił,
      że przy rozpatrywaniu wniosku o dofinansowanie NCBiR konkretny projekt
      badawczy musi zostać szczegółowo opisany przez wnioskodawcę nie tylko w
      zakresie celu i przewidywanego efektu prac badawczych, ale również przez
      wskazanie adekwatnych czynności i sekwencji ich wykonywania w celu osiągnięcia
      zakładanego celu badawczo-rozwojowego. Tylko odpowiednio szczegółowo opisane
      etapy realizacji planowanego projektu badawczo-rozwojowego pozwalają NCBiR na
      podjęcie decyzji w przedmiocie przyznania dofinansowania. Dlatego też
      wystarczającym argumentem przemawiającym za uznaniem przedmiotowej dotacji
      jako takiej, którą zalicza się do podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust.
      1 pkt 1 u.p.t.u., nie mogła być sama możliwość powiązania dotacji z konkretnymi
      czynnościami podejmowanymi w ramach opisanego projektu badawczo-
      rozwojowego.
      W sytuacji, gdy dofinansowanie przekazane przez NCBiR ma za zadanie sfinansować
      prowadzone przez lidera i członka konsorcjum prace służące do realizacji projektu
      dotyczącego utworzenia bazy danych testowych dla pojazdów autonomicznych, zaś
      lider i członek nie mogą przeznaczać otrzymanych transz dofinansowania na cele
      inne, niż związane z projektem, to zasadny jest wniosek, że dofinansowanie pokrywa
      jedynie koszty związane z projektem.
    Zatem uwzględniając stanowisko WSA w Warszawie zawarte w wyroku z 9 listopada 2023
    r. sygn. akt III SA/Wa 1602/23 oraz stanowisko NSA zawarte w wyroku z 12 listopada 2024
    r. sygn. akt I FSK 373/24 należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku nie mamy do
    czynienia z sytuacją, w której występują skonkretyzowane świadczenia w zamian za
    określone wynagrodzenia. Przekazywane środki finansowe podmiotowi pełniącemu
    funkcję lidera konsorcjum przez NCBiR na realizację opisanego Projektu, które następnie
    Lider Konsorcjum w części przeznacza na wykonanie zadań przypisanych do Lidera
    Konsorcjum oraz w części przekazuje Członkowi Konsorcjum - nie można uznać za
    otrzymane od osoby trzeciej środki (dotacje, subwencje, lub dopłaty o podobnym
    charakterze) mające bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych przez
    poszczególnych uczestników konsorcjum (Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum).
    Otrzymane od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, na podstawie zawartej Umowy o
    dofinansowanie Projektu, środki finansowe (w części przypadającej na czynności
    realizowane w Projekcie przez Lidera Konsorcjum) oraz otrzymane od Narodowego
    Centrum Badań i Rozwoju - na podstawie Umowy o dofinansowanie - środki finansowe (w
    części przypadającej na czynności realizowane w Projekcie przez Członka Konsorcjum i
    przekazane za pośrednictwem Lidera Konsorcjum) nie stanowią należności za świadczone
    usługi. W analizowanym przypadku otrzymane od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju
    środki finansowe nie są w sposób zindywidualizowany i policzalny związane z ceną danego
    świadczenia.
    W rozpatrywanej sprawie nie mamy do czynienia z sytuacją, w której Lider Konsorcjum
    oraz Członek Konsorcjum dla konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego
    podmiotu dofinansowanie, które należy uznać za podstawę opodatkowania z tytułu tego
    świadczenia usług. W analizowanym przypadku występuje natomiast sytuacja, w której
    otrzymywane od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju środki finansowe mają na celu
    jedynie pokrycie kosztów związanych z Projektem. Z wniosku wynika, że Lider Konsorcjum
    oraz Członek Konsorcjum otrzymają dofinasowanie od Narodowego Centrum Badań i
    Rozwoju na konkretnego projektu pt.: Baza danych testowych dla pojazdów
    autonomicznych. Zgodnie z Umową Konsorcjum, każda ze stron zobowiązuje się wykonać
    przyjęty na siebie zakres zadań określonych we wniosku o dofinansowanie Projektu na
    warunkach określonych w Umowie o dofinansowanie Projektu. Podział zadań i
    wynagrodzeń w ramach wspólnej realizacji Projektu, zgodnie z zakresem zawartym we

    wniosku o dofinansowanie Projektu, dokonany został w ustalonym przez wszystkie strony
    harmonogramie Projektu. Wszelkie rozliczenia z NCBiR dokonywane będą wyłącznie za
    pośrednictwem Lidera Konsorcjum. Środki finansowe na realizację Projektu nie mogą być
    wydatkowane na inne cele niż określone w Umowie o dofinansowanie Projektu.
    Tym samym należy uznać, że otrzymywane od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju
    środki finansowe nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1
    ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem realizację powierzonych zadań i w efekcie przekazanie - przez Lidera Konsorcjum
    oraz Członka Konsorcjum - na rzecz Skarbu Państwa, na podstawie zawartej Umowy o
    dofinansowanie Projektu, całości autorskich praw majątkowych do wszelkich efektów
    prowadzonych prac rozwojowych lub badań naukowych powstałych w związku z realizacją
    Projektu należy uznać za niepodlegające opodatkowaniu świadczenie usług, bowiem w
    rozpatrywanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki warunkujące uznanie
    wykonywanych przez Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum w ramach Projektu
    czynności za odpłatne usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W
    analizowanym przypadku nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy dokonanym
    świadczeniem a otrzymanym od osoby trzeciej wynagrodzeniem w zamian za przekazanie
    całości autorskich praw majątkowych do wszelkich efektów prowadzonych prac
    rozwojowych lub badań naukowych powstałych w związku z realizacją Projektu.
    Z uwagi na powyższe, otrzymane od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, na
    podstawie zawartej Umowy o dofinansowanie Projektu, środki finansowe (w części
    przypadającej na czynności realizowane w Projekcie przez Lidera Konsorcjum) oraz
    otrzymane od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju - na podstawie Umowy o
    dofinansowanie - środki finansowe (w części przypadającej na czynności realizowane w
    Projekcie przez Członka Konsorcjum i przekazane za pośrednictwem Lidera Konsorcjum)
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i w konsekwencji nie stanowią podstawy
    opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Ponadto należy wskazać, że przekazanie - przez Lidera Konsorcjum oraz Członka
    Konsorcjum - na rzecz Skarbu Państwa, na podstawie zawartej Umowy o dofinansowanie
    Projektu, całości autorskich praw majątkowych do wszelkich efektów prowadzonych prac
    rozwojowych lub badań naukowych powstałych w związku z realizacją Projektu będzie
    nieodpłatne i w konsekwencji nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie należy wskazać, że w okolicznościach analizowanej sprawy nie znajdzie
    zastosowanie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy. Nieodpłatne przekazanie - przez Lidera
    Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum - na rzecz Skarbu Państwa, na podstawie zawartej
    Umowy o dofinansowanie Projektu, całości autorskich praw majątkowych do wszelkich
    efektów prowadzonych prac rozwojowych lub badań naukowych powstałych w związku z
    realizacją Projektu dokonane będzie dla celów działalności gospodarczej prowadzonej
    przez Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum.
    Tym samym stanowisko w zakresie ustalenia, czy otrzymane od Narodowego Centrum
    Badań i Rozwoju, na podstawie zawartej Umowy o dofinansowanie Projektu, środki
    finansowe (w części przypadającej na czynności realizowane w Projekcie przez Lidera
    Konsorcjum) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i w konsekwencji nie stanowią
    podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy (pytanie nr 1), ustalenia
    czy otrzymane od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju - na podstawie Umowy o
    dofinansowanie - środki finansowe (w części przypadającej na czynności realizowane w
    Projekcie przez Członka Konsorcjum i przekazane za pośrednictwem Lidera Konsorcjum)
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i w konsekwencji nie stanowią podstawy
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy
    (pytanie nr 3) oraz ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie - przez Lidera Konsorcjum oraz
    Członka Konsorcjum - na rzecz Skarbu Państwa, na podstawie zawartej Umowy o

    dofinansowanie Projektu, całości autorskich praw majątkowych do wszelkich efektów
    prowadzonych prac rozwojowych lub badań naukowych powstałych w związku z realizacją
    Projektu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (pytanie nr 2)
    należało uznać za prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Lider Konsorcjum oraz Członek
    Konsorcjum są uprawnieni do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług
    związanych z realizacją Projektu finansowanego przez Narodowe Centrum Badań i
    Rozwoju (pytanie nr 4).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod
    warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
      obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego
    dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których
    nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie
    nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu
    przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego

    fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona
    niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od
    transakcji związanych z zakupami.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony
    (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym
    związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można
    było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością
    podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z
    działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia
    się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ
    na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy,
    wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego
    itp.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną
    odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    Istotna jest intencja nabycia, jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych - odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. W każdym więc przypadku należy dokonać
    oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było
    wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika,
    że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie
    przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć
    dokonując tych czynności.
    Należy zatem stwierdzić, że każde nabycie towarów i usług przeznaczonych do czynności
    opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to,
    jakie faktycznie będą efekty tej działalności należy uznać za związane z wykonywaniem
    czynności opodatkowanych.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy:

      w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej, zwolnionej i niepodlegającej
    opodatkowaniu).
    W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik,
    na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w
    sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust.
    2a ustawy.
    Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    WSA w Warszawie w wyroku z 9 listopada 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 1602/23 wskazał, że:
      W konsekwencji za wadliwą należy uznać zaskarżoną interpretację także w zakresie
      zastosowania art. 86 ust. 1 u.p.t.u. w oparciu o wadliwe ustalenie, że dotacja stanowi
      element podstawy opodatkowania, a przekazanie Skarbowi Państwa całości
      autorskich praw majątkowych do efektów prowadzonych prac rozwojowych lub
      badań naukowych powstałych w związku z realizacją projektu stanowi odpłatne
      świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
      Wreszcie, wskazana wadliwość stanowiska organu interpretacyjnego co do
      prawnopodatkowego charakteru dofinansowania Projektu powoduje również
      zasadność podniesionego w skardze zarzutu błędnego stanowiska organu
      interpretacyjnego w zakresie odpowiedzi udzielonej na pytanie nr 4. Stanowisko
      wyrażone w odpowiedzi na to pytanie stanowiło bowiem konsekwencję błędnego
      uznania, że prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług
      związanych z realizacją Projektu finansowanego przez NCBiR wynika z faktu
      odpłatnego charakteru przekazania na rzecz Skarbu Państwa praw majątkowych do
      wszelkich efektów prowadzonych prac rozwojowych lub badań naukowych
      powstałych w związku z realizacją Projektu, a w konsekwencji podlegania
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a nie - jak wskazał Wnioskodawca -
      istnienia związku pomiędzy zakupami ponoszonymi przez Lidera i Członka
      Konsorcjum z przyszłą sprzedażą opodatkowaną dokonywaną przez te podmioty.
    Z okoliczności przedmiotowej sprawy wynika, że w myśl postanowień Umowy o
    dofinansowanie Projektu, efekty określonych, wynikających z tej umowy badań i prac, A.
    wraz z Członkiem Konsorcjum przekazuje Uprawnionemu nieodpłatnie. Są to: baza
    danych scenariuszy testowych, definicja referencyjnej konfiguracji sensorów oraz danych,
    działający prototyp (oprogramowania) pozyskiwania danych z czujników oraz filtracji i fuzji
    tych danych oraz autorskie oprogramowanie wykorzystujące metody sztucznej inteligencji
    do adnotowania danych w bazie. Tych efektów Wnioskodawca i Członek Konsorcjum nie

    zamierzają komercjalizować. Lider Konsorcjum oraz Członek Konsorcjum przewidują
    jednak komercjalizację w zakresie wykorzystania aparatury pomocniczej i procesów
    wypracowanych w czasie trwania Projektu. Zatem już w momencie nabycia towarów i
    usług dla celów realizacji Projektu, Wnioskodawcy posiadają wiedzę, że będą one co
    najmniej pośrednio wykorzystane do działalności gospodarczej. Wnioskodawcy na cele
    Projektu zakupią aparaturę pomiarową wraz z oprogramowaniem do rejestracji i
    podglądu danych zebranych z sensorów. Taka aparatura będzie z kolei umożliwiała
    prowadzenie komercyjnych pomiarów na rzecz prowadzonej działalności gospodarczej po
    zakończeniu Projektu. Wnioskodawcy planują także oferować w przyszłości usługi, które
    zostaną wdrożone u nich bezpośrednio po zakończeniu Projektu. Ponadto Wnioskodawcy
    zamierzają wypracować procesy doboru uwarunkowań pomiarów (miejsce, czas, warunki
    pomiarowe), co będzie stanowiło wartość naukową wspomagającą komercjalizację
    wyników Projektu (co nie pozostaje przy tym w sprzeczności z charakterem wydatkowania
    otrzymanego dofinansowania z NCBiR). A zatem, ewentualne rezultaty i pochodne
    naukowe będą służyć przyszłym celom komercyjnym Wnioskodawców, o ile okażą się
    użyteczne na potrzeby realizacji inicjatyw innych niż wynikające z umowy o
    dofinansowanie Projektu.
    Cele osiągnięte przez Wnioskodawcę i Uczelnię będą miały zatem w przyszłości charakter
    komercyjny. Wnioskodawcy przewidują uzyskiwanie przychodów z tytułu komercjalizacji w
    zakresie wykorzystania aparatury pomocniczej i procesów wypracowanych w czasie
    realizacji Projektu. Nie będzie to przy tym działalność związana bezpośrednio z
    otrzymanym od NCBiR dofinansowaniem. Wnioskodawcy, prowadząc różnego rodzaju
    prace, badania, testy lub analizy nabędą przy tym wiedzę i doświadczenie, które wpłynie
    na ogólne funkcjonowanie A. i B. jako całości, tym samym pośrednio przyczyniając się do
    realizacji działalności gospodarczej i osiąganych w przyszłości przychodów, w tym
    świadczenia czynności opodatkowanych na gruncie ustawy o VAT.
    Zatem należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku, skoro Lider Konsorcjum oraz
    Członek Konsorcjum przewidują komercjalizację w zakresie wykorzystania aparatury
    pomocniczej i procesów wypracowanych w czasie trwania Projektu oraz w momencie
    nabycia towarów i usług dla celów realizacji Projektu, Wnioskodawcy posiadają wiedzę, że
    będą one co najmniej pośrednio wykorzystane do działalności gospodarczej, to w tym
    zakresie na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, Liderowi Konsorcjum oraz Członkowi
    Konsorcjum przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Prawo to przysługuje
    w zakresie, w jakim nabyte na potrzeby Projektu aparatura pomiarowa oraz inne towary i
    usługi będą wykorzystywane przez Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum do
    przyszłej działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Prawo to
    przysługuje, o ile nie zaistnieją przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy.
    Natomiast Liderowi Konsorcjum oraz Członkowi Konsorcjum nie przysługuje prawo do
    odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na potrzeby realizacji
    Projektu w pozostałym zakresie, tj. w zakresie w jakim wydatki te w momencie nabycia nie
    zostały przez Lidera Konsorcjum oraz Członka Konsorcjum powiązane z przyszłą
    działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, a zostały wykorzystane do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych od podatku
    VAT.
    Zatem Liderowi Konsorcjum oraz Członkowi Konsorcjum nie przysługuje prawo do
    odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z realizacją
    Projektu finansowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w całości (od
    wszystkich poniesionych wydatków), lecz wyłącznie w zakresie w jakim nabyte na potrzeby
    Projektu towary i usługi będą wykorzystywane przez Lidera Konsorcjum oraz Członka
    Konsorcjum do przyszłej działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

    Tym samym oceniając całościowo stanowisko w zakresie ustalenia, czy Lider Konsorcjum
    oraz Członek Konsorcjum są uprawnieni do odliczenia podatku naliczonego od zakupu
    towarów i usług związanych z realizacją Projektu finansowanego przez Narodowe
    Centrum Badań i Rozwoju należało uznać je za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej
        będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.