Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.400.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Obowiązki płatnika w związku z uczestnictwem pracowników
Spółki w programie o charakterze motywacyjnym.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
obowiązek-obowiązek płatnika
pracownik
programy-program motywacyjny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 39-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 39-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązków płatnika w związku z uczestnictwem pracowników Państwa Spółki w
    programie o charakterze motywacyjnym. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 18 czerwca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A Sp. z o.o. („Spółka polska”) jest podmiotem prawa polskiego z siedzibą w Polsce, częścią
    międzynarodowej Grupy B („Grupa”, „Grupa B”), działającej w branży (...).
    B Company („Spółka amerykańska”) z siedzibą w ... (...) w USA, podmiot prawa
    amerykańskiego, oferuje pracownikom z Grupy B uczestnictwo w programie
    motywacyjnym przewidującym możliwość nabycia akcji Spółki amerykańskiej – B Company
    2020 ... Plan (dalej: „Plan”).
    Celem Planu jest optymalizacja rentowności i wzrostu Grupy B poprzez roczne i
    długoterminowe zachęty dla pracowników Grupy realizujących cele biznesowe oraz
    nagradzanie ich za osiągnięte wyniki. Plan zwiększa elastyczność Grupy w zakresie
    wynagradzania i motywowania pracowników Grupy.
    W ramach Planu pracownicy (a także dyrektorzy i konsultanci niebędący pracownikami)
    spółek wchodzących w skład Grupy, w tym pracownicy Spółki polskiej („Uczestnicy”) mogą
    m.in. otrzymać jednostki uczestnictwa – Restricted Stock Units („RSU”) uprawniające do
    nabycia w przyszłości akcji Spółki amerykańskiej. RSU są niezbywalne i nieprzenoszalne.
    Plan został zatwierdzony uchwałą akcjonariuszy Spółki amerykańskiej. Zmian może
    dokonywać Rada Dyrektorów.
    Podstawą uczestnictwa w Planie jest umowa („Umowa”) zawarta pomiędzy Spółką
    amerykańską a Uczestnikami.
    Uczestnictwo w Planie nie wynika z umowy o pracę, jaką Uczestnicy zawarli ze Spółką
    polską, ani też obowiązujących w Spółce polskiej regulaminów, czy innych dokumentów
    związanych z wypłatą wynagrodzenia. Uczestników Planu wybiera Komitet, stanowiący
    organ doradczy Spółki amerykańskiej.
    Zapisy Umowy regulują liczbę RSU, uprawniających do nabycia akcji zwykłych Spółki
    amerykańskiej, oraz termin ich realizacji. W pierwszym roku udziału w Planie Uczestnicy
    mogą nabyć 34% akcji, w drugim i trzecim roku – odpowiednio po 33%.
    Okres pomiędzy przyznaniem RSU a ich realizacją stanowi tzw. „okres restrykcyjny”. W
    czasie jego trwania Uczestnicy nie mają prawa dysponować RSU, nie posiadają praw
    przysługujących akcjonariuszom akcji zwykłych Spółki amerykańskiej. Mają natomiast
    prawo do otrzymania ekwiwalentu dywidendy. Po zakończeniu okresu restrykcyjnego
    otrzymują nieodpłatnie przewidzianą w Umowie ilość akcji zwykłych.
    Koszty funkcjonowania Planu są alokowane do spółek zależnych, które ponoszą ich
    ostateczny ciężar finansowy.
    Spółka polska uczestniczy w przekazywaniu pieniężnego ekwiwalentu dywidendy swoim
    pracownikom uczestniczącym w Planie.
    Do tej pory przychód z tytułu udziału w Planie traktowany był – zgodnie z polityką globalną
    Grupy B – jako przychód ze stosunku pracy. Spółka polska pełniła w tym zakresie funkcję
    płatnika w momencie przekazywania pieniężnego ekwiwalentu dywidendy oraz realizacji
    RSU i nabycia akcji.
    Uczestnicy Planu są odpowiedzialni za podatki należne od dochodów uzyskanych ze
    sprzedaży akcji w ramach Planu.

    W związku z faktem, iż w opinii Wnioskodawcy przychód Uczestników z tytułu udziału w
    Planie nie stanowi przychodu ze stosunku pracy, Spółka zwraca się z wnioskiem o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnienie wniosku
    Spółka amerykańska jest organizatorem Planu.
    Świadczenia, które pracownicy Spółki polskiej uzyskują w ramach opisanego programu
    motywacyjnego (tj. przyznanie im RSU, przekazywanie pieniężnego ekwiwalentu
    dywidendy, umożliwienie im nabycia akcji Spółki amerykańskiej w wyniku realizacji RSU)
    pochodzą od B Company.
    Wyżej wymienione świadczenia pochodzą od Spółki amerykańskiej. W szerokim ujęciu jest
    to element systemu wynagradzania pracowników w Grupie, jednak nie jest on realizowany
    przez Spółkę polską ani nie jest bezpośrednio gwarantowany przez Spółkę polską.
    Jak wskazano powyżej Spółka amerykańska jest organizatorem Planu. Udział Spółki
    polskiej w realizacji programu ma charakter wyłącznie techniczny i wspieranie jego
    realizacji występowało i występuje jedynie na podstawie instrukcji od Spółki
    amerykańskiej. Przykładem jest wspomniana wypłata pieniężnego ekwiwalentu
    dywidendy. Dotychczas Spółka polska dokonywała też raportowania przychodu
    pracowników z tytułu udziału w programie, zgodnie z polityką globalną Grupy B – jako
    przychód ze stosunku pracy w momencie przekazywania pieniężnego ekwiwalentu
    dywidendy oraz realizacji RSU i nabycia akcji. Działała tu też odpowiednio jako płatnik
    podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składek na ubezpieczenia społeczne i
    zdrowotne.
    Od 2025 roku pieniężny ekwiwalent dywidendy nie jest już wypłacany pracownikom przez
    Spółkę Wnioskodawcy.
    Spółka polska nie miała wpływu na powstanie Planu, ani na objęcie nim swoich
    pracowników.

## Pytanie

Czy w związku z uczestnictwem pracowników Spółki w Planie, ewentualny przychód nie
    będzie stanowił dla Uczestników przychodu ze stosunku pracy i czy w związku z tym, na
    Spółce Polskiej nie będą ciążyć obowiązki płatnika w zakresie podatku dochodowego od
    osób fizycznych ani podatkowe obowiązki informacyjne?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z uczestnictwem pracowników Spółki w Planie,
    ewentualny przychód nie będzie stanowił dla Uczestników przychodu ze stosunku pracy i
    w związku z tym, na Spółce Polskiej nie będą ciążyć obowiązki płatnika zaliczek na podatek
    dochodowy od osób fizycznych ani podatkowe obowiązki informacyjne.
    Art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT stanowi, że źródłami przychodów są między innymi: stosunek
    służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust.
    1 pkt 6, 9, 10, 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie

    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Z kolei zgodnie z art. 32 ust. 1 Ustawy o PIT, zakłady pracy będące osobami fizycznymi,
    osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości
    prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek
    dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego,
    stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków
    pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu
    udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Natomiast zgodnie z art. 45 ust. 1 Ustawy o PIT, podatnicy są obowiązani składać urzędom
    skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu
    (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia
    roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu
    uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    Analiza powyżej powołanych przepisów wskazuje, iż w sprawie będącej przedmiotem
    wniosku o interpretację nie mamy do czynienia z przychodem ze stosunku pracy. Spółka
    polska, będąca pracodawcą Uczestników, nie jest organizatorem tego Planu, a zasady
    wyboru uczestników są ustalane przez Komisję, będący organem doradczym Spółki
    amerykańskiej. Uczestnictwo w Planie nie wynika z zawartych pomiędzy Uczestnikami a
    Spółką polską umów o pracę, ani też regulaminów czy innych dokumentów regulujących
    stosunki pomiędzy pracownikami a pracodawcą. Uczestnik Planu nie może kierować
    roszczeń z tytułu Planu do Spółki polskiej. Polska spółka nie jest stroną umowy pomiędzy
    Uczestnikiem a Spółką amerykańską, może pełnić jedynie niektóre funkcje pomocnicze np.
    przekazywać ekwiwalent dywidend do Uczestników w imieniu Spółki amerykańskiej, która
    ponosi ich koszty.
    Skoro zatem nie powstanie przychód ze stosunku pracy, po stronie Spółki polskiej nie
    zaistnieją obowiązki płatnika w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Przy
    tym warto przytoczyć również Wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2016 r. sygn. II FSK 1554/14:
    „Jak słusznie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 maja 2014 r., sygn.
    akt II FSK 1428/12, „przywołany przepis stanowi (...) o przychodach ze stosunku pracy, a
    nie przychodach związanych, towarzyszących albo osiągniętych przy okazji stosunku
    pracy. Jeżeli zatem pracownik osiągnie przychód pozostający w związku faktycznym z
    wykonywaniem pracy, ale nie stanowiący przychodu ze stosunku pracy, nie będzie to
    przychód, o którym jest mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.”. Wskazana powyżej sytuacja
    odpowiada okolicznościom faktycznym przedstawionym we wniosku przez Spółkę, w
    konsekwencji zaś – jako zgodne z prawem materialnym należy uznać stanowisko sądu
    administracyjnego pierwszej instancji, że przyznanie opcji na udziały nie wynikało w
    rozpoznawanej sprawie ze stosunku pracy”.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że przychód ze stosunku pracy stanowią jedynie te
    wypłaty pieniężne i inne świadczenia, które są uzyskiwane w zamian za pracę i pochodzą
    od pracodawcy.
    Powoduje to, że wszelkie świadczenia wynikające z Planu organizowanego przez Grupę
    oraz ewentualne przychody związane z przyznaniem RSU lub nabyciem akcji nie będą
    stanowić przychodów Uczestnika ze stosunku pracy. Już sam ten fakt powoduje, że po
    stronie Spółki nie powstaną żadne obowiązki płatnika zaliczek na podatek w podatku
    dochodowym od osób fizycznych związane z przyznaniem RSU Uczestnikom, którzy są
    pracownikami Spółki, lub też z nabyciem przez uczestników akcji w ramach realizacji
    przyznanych RSU.

    Wnioskodawca podkreśla, że sama okoliczność przyznania RSU przez Spółkę amerykańską
    nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, pomimo uzyskania tego prawa
    nieodpłatnie, ponieważ jest ono niezbywalne i warunkowe. Nie mogą być one zatem
    opodatkowane jako przychód ze stosunku pracy.
    Nawet w sytuacji przyjęcia, że otrzymanie RSU, czy otrzymanie akcji w wyniku rozliczenia
    RSU stanowi przychód Uczestników, przychód ten nie będzie opodatkowany jako
    pochodzący ze stosunku pracy. Opodatkowaniu w ramach tego źródła przychodu nie będą
    podlegać również ekwiwalenty dywidend w formie pieniężnej, czy też środki uzyskane ze
    zbycia przez Uczestników akcji.
    Skoro zatem Wnioskodawca nie jest podmiotem dokonującym opisanych we wniosku
    świadczeń na rzecz Uczestników to zarówno nabycie, jak i zbycie przez Uczestnika akcji
    nabytych wskutek realizacji RSU w ramach Planu nie generuje po stronie Wnioskodawcy
    żadnych obowiązków podatkowych w związku z realizacją Planu.
    W zakresie ponoszenia przez Spółkę polską kosztów Planu, Wnioskodawca pragnie
    podkreślić, że brak jest podstaw do kwalifikowania na tej podstawie przychodu
    Uczestników jako przychodu ze stosunku pracy. Jako argument wspomagający,
    Wnioskodawca pragnie przytoczyć wyrok z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 730/13,
    w którym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że „(...) nawet refinansowanie (ex post)
    przez krajową spółkę określonej części wydatków, organizowanych przez inną spółkę
    planów udostępniania na dogodnych zasadach akcji podmiotu zagranicznego nie świadczy
    też samodzielnie, że jest to wynikające ze stosunku pracy, w szczególności warunków
    pracy, płacy i ewentualnie innych świadczeń wymagalnych od pracodawcy, świadczenie
    ponoszone za uprawnionych pracowników”.
    Na zakończenie, Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż Jego stanowisko potwierdzają
    interpretacje indywidualne wydane w niedawnym czasie w podobnych stanach
    faktycznych. Dla przykładu, Wnioskodawca pragnie powołać interpretację indywidualną
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 września 2022 r., sygn. 0113-KDIPT2-
    3.4011.571.2022.1.SJ, a także interpretację indywidualną z dnia 7 lipca 2020 r., sygn. 0113-
    KDIPT2-3.4011.411.2020.1.IR oraz z dnia 14 listopada 2022 r., sygn. 0112-KDIL2-
    1.4011.666.2022.2.JK, z dnia 1 kwietnia 2025 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.136.2025.1.EC, z
    dnia 1 kwietnia 2025 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.138.2025.1.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    W świetle art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych
      (...).
    Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych:
      · tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
      · obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W
    odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę
    poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające
    do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku
    przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione
    przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:
      – zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
        organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej – w odniesieniu do
        uzyskiwanych od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego,
        stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także
        wypłacanych przez nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz
        wypłat z nadwyżki bilansowej (art. 32);
      – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
        organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w
        odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń z
        tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1);
      – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
        organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w
        odniesieniu do dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
        podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art.
        30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem
        ust. 4d, 5, 10, 12 i 21 (art. 41 ust. 4).
    Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
    poprzez:
      · określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
        podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego
        formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z
        podatnikiem oraz
      · określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww.
        podmiotach spoczywają obowiązki płatnika podatku.
    Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające
    należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
      · nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
      · mają obowiązki o charakterze informacyjnym.
    Przykładowo, w świetle art. 39 ust. 1 i 3 analizowanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w
      zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty

      świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej
      wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są
      obowiązane przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego
      naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
      wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a,
      urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2, sporządzone
      według ustalonego wzoru.
    W myśl art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera natomiast art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie
    do tego przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:
      · pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;
      · niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne
        świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia
        polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).
    Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze, innych nieodpłatnych świadczeń i
    świadczeń częściowo odpłatnych reguluje art. 11 ust. 2-2c ustawy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów (obejmujący m.in. kwestię uwzględniania kosztów
    uzyskania przychodów dla celów ustalenia dochodu z danego źródła przychodów).
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił:

      - stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
        w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
        rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę (art. 10 ust. 1 pkt 1);
      - kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
        innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7).
    Szczegółowe regulacje dotyczące przychodów z poszczególnych źródeł zostały zawarte w
    art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    I tak, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
    spółdzielczego stosunku pracy uważa się w myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze
      bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a
      w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe,
      różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie
      inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
      świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
      nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
    O tym czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje okoliczność czy może
    je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą. Istotne
    jest także to czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym
    stosunkiem pracy. Nie ma natomiast znaczenia, z jakiego źródła pracodawca pokrywa
    wypłatę danych świadczeń dla pracowników – czy pokrywa wypłatę tych świadczeń
    bezpośrednio ze środków własnych czy pośrednio poprzez zapewnienie wypłaty
    świadczeń ze źródeł bezpośrednio z pracodawcą niezwiązanych.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia
    majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje
    źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Do kategorii przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca zaliczył natomiast m.in.
    przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów
    wartościowych (art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a tej ustawy).
    W analizowanym przypadku rozważają Państwo, czy na Spółce polskiej spoczywają
    obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z udziałem jej
    pracowników w programie o charakterze motywacyjnym organizowanym przez Spółkę
    amerykańską.
    W pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy uczestnicy Planu otrzymują i będą
    otrzymywać opisane świadczenia od Spółki polskiej czy od innego podmiotu (Spółki
    amerykańskiej). Obowiązki płatnika, a także obowiązki informacyjne po stronie danego
    podmiotu mogłyby bowiem powstać wyłącznie w odniesieniu do sytuacji udzielania przez
    ten podmiot świadczeń na rzecz pracowników.
    Świadczeniami, do których się Państwo odnoszą, które są uzyskiwane przez pracowników
    Państwa Spółki (Spółki polskiej) w związku z ich uczestnictwem w Planie, są:
      1) przyznawane RSU;
      2) akcje Spółki amerykańskiej nabywane w wyniku realizacji RSU;
      3) przekazywany pracownikom pieniężny ekwiwalent dywidendy.

    Z okoliczności rozpatrywanej sprawy wynika, że:
      - Pracownicy Państwa Spółki zostali objęci programem o charakterze motywacyjnym
        skierowanym do osób współpracujących ze spółkami wchodzącymi w skład Grupy B;
      - Spółką organizującą Plan jest spółka amerykańska – B Company;
      - Świadczenia, które Państwa pracownicy uzyskują w ramach Planu, tj. przyznanie im
        RSU, przekazywanie pieniężnego ekwiwalentu dywidendy, umożliwienie im nabycia
        akcji Spółki amerykańskiej w wyniku realizacji RSU, pochodzą od B Company;
      - Uczestnictwo w Planie nie wynika z umowy o pracę, jaką uczestnicy zawarli ze Spółką
        polską, ani też z obowiązujących w Spółce polskiej regulaminów, czy innych
        dokumentów związanych z wypłatą wynagrodzenia;
      - Udział Spółki polskiej w realizacji programu ma charakter wyłącznie techniczny:
        Państwa Spółka uczestniczyła w przekazywaniu pieniężnego ekwiwalentu
        dywidendy swoim pracownikom uczestniczącym w Planie;
      - Spółka polska nie miała wpływu na powstanie Planu ani na objęcie nim swoich
        pracowników.
    W takiej sytuacji świadczenia pracowników związane z uczestnictwem w Planie nie są
    przez nich uzyskiwane od Państwa Spółki – Spółka polska nie jest podmiotem faktycznie
    udzielającym tych świadczeń, a jedynie – do końca 2024 roku – była podmiotem
    pośredniczącym w wypłacie pieniężnego ekwiwalentu dywidendy.
    Skoro Państwa Spółka nie jest podmiotem dokonującym opisanych we wniosku
    świadczeń na rzecz pracowników, nie spoczywają i nie będą na Państwu spoczywać
    obowiązki płatnika określone w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz w innych przepisach tej ustawy, ani obowiązki informacyjne. Brak
    obowiązków Spółki jako płatnika jest przy tym niezależny od kwalifikacji podatkowej
    opisanych świadczeń po stronie uczestników Planu (jej pracowników) jako podatników.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał
        w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      · zdarzenia przyszłego przez Państwa przedstawionego i stanu prawnego
        obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnośnie do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych i wyroków
    Naczelnego Sądu Administracyjnego, interpretacje te i wyroki dotyczą konkretnych spraw
    podatników osadzonych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.