Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-874a/09/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-12-30
Teza: Gmina podatnikiem podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: gmina; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 października 2009 r. (data wpływu 19 października 2009 r.), uzupełnionym w dniu 7 grudnia 2009 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za podatnika Gminę lub Urząd Miasta - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 października 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 7 grudnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za podatnika Gminę lub Urząd Miasta.

W przedmiotowym wniosku oraz w jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Miasto posiada status Miasta na Prawach Powiatu. Do dnia 31 sierpnia 2009 r. jako „płatnik” podatku od towarów i usług zarejestrowany był Urząd Miejski – jako jednostka organizacyjna obsługująca Gminę. Zgodnie z przepisami art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, gmina posiada osobowość prawną. W celu wykonania zadań może tworzyć jednostki organizacyjne (art. 9 ust. 1 powołanej ustawy). Samorządowe osoby prawne nie mają własnych struktur organizacyjnych, a nałożone zadania wykonują za pośrednictwem urzędów. Zatem jednostka samorządu terytorialnego (gmina) nie może wykonywać swoich zadań statutowych bez udziału urzędu. Po dniu 31 sierpnia 2009 r. złożono dla Urzędu Miejskiego, zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT-Z. Jednocześnie z dniem 1 września 2009 r. złożono zgłoszenie rejestracyjne dla Gminy Miasto na Prawach Powiatu. Gminie został nadany odrębny NIP, którym posługuje się na zasadach określonych w art. 96 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W konsekwencji Gmina i Urząd posiadają dwa odrębne NIP-y służące do innych celów rozliczeniowych. Sporządzane jest jedno rozliczenie deklaracyjne dla podatku VAT-7. Faktury VAT sporządzane są i wystawiane przez Urząd z tytułu czynności przypisanych prawnie Gminie i sygnowane Jej NIP-em. Urząd Miejski nie wykonuje żadnych czynności we własnym zakresie i na własną rzecz. Powyższa zmiana rejestracyjna została podyktowana m. in. koniecznością zastosowania się do zaleceń Instytucji Zarządzającej Funduszami Unijnymi, z których wynika, iż czynności związane z realizacją programów unijnych powinny być sygnowane NIP-em osoby prawnej – Gminy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Kto powinien być zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania przez Gminę czynności podlegających opodatkowaniu– Urząd jako jednostka organizacyjna Gminy, czy Gmina jako osoba prawna?
2.  Czy status podatnika podatku od towarów i usług ma Gmina jako samorządowa osoba prawna, czy Urząd Gminy jako jednostka obsługująca Gminę?
3.  Czy powinna być sporządzona jedna wspólna deklaracja VAT-7, czy odrębna dla Gminy i dla Urzędu?

Zdaniem Wnioskodawcy, status podatnika podatku od towarów i usług posiada Gmina jako samorządowa osoba prawna, a nie Urząd. Sytuacja, w której zarówno Urząd Gminy, jak i Gmina sporządzają odrębne deklaracje VAT-7 jest nieprawidłowa, gdyż powinna być wspólna deklaracja dotycząca podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Gmina, stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142 , poz. 1591 ze zm.), posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zgodnie z art. 164 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm), podstawową jednostką samorządu terytorialnego jest gmina. Wobec powyższego jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu.

W myśl art. 33 ww. ustawy o samorządzie gminnym, Gmina jako samorządowa osoba prawna, która nie ma własnych struktur organizacyjnych, nałożone na nią zadania wykonuje za pośrednictwem urzędu gminy. Z powyższego wynika, że zdolność prawną, jak i zdolność do wykonywania czynności prawnych ma gmina (jednostka samorządu terytorialnego), nie zaś urząd, który jest aparatem pomocniczym gminy.

W myśl dyspozycji art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 ww. przepisu, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z ust. 6 powołanego artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednakże w oparciu o § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212, poz. 1336), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Należy zauważyć, że powyższe regulacje nie mają identycznego brzmienia. W przepisie ustawowym mowa jest o "realizowaniu zadań", dla których organy władzy i obsługujące je urzędy zostały powołane, natomiast przepis rozporządzenia wykonawczego stanowi o czynnościach "związanych z wykonywaniem zadań publicznych". Literalna wykładnia ww. przepisów prowadzi do wniosku, że przepis rozporządzenia poprzez przewidziane w nim zwolnienie uzupełnia (rozszerza niejako) zakres czynności, z tytułu których jednostki samorządu terytorialnego nie uiszczają podatku.

Powyższe oznacza, że Gmina zarówno jako organ władzy publicznej, jak i jednostka samorządu terytorialnego w zakresie czynności o charakterze cywilnoprawnym, posiada status podatnika podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że Gmina, jako osoba prawna, a nie Urząd Gminy, w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zatem zarejestrowanym podatnikiem powinna być Gmina. Zarówno Gmina, jak i Urząd zobowiązane są do sporządzenia jednego rozliczenia (deklaracji VAT-7).

Jednocześnie informuje się, że rozstrzygnięcia kwestii posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej przez Gminę i Jej Urząd, dokonano w interpretacji nr ITPP2/443-874b/09/RS.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.