Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.106.2025.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Rozliczenie jako osoba samotnie wychowująca dzieci; dziecko
z nowym partnerem.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rodzice-władza rodzicielska
rozwód
Zagadnienia: stawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby
samotnie wychowującej dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 18 marca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    6 października 2017 r. Sąd .... w ..... orzekł o rozwodzie, pozostawiając władzę rodzicielską
    dla obojga rodziców małoletniego dziecka - syna (urodzonego 19 kwietnia 2013 r.). Po
    rozwodzie ojciec dziecka zaprzestał kontaktować się z synem, nie interesuje się nim, nie
    chciał wpływać ani nie wpływa na jego wychowanie, nie podejmował i nadal nie podejmuje
    żadnych decyzji dotyczących wychowania dziecka, jego zdrowia czy edukacji. Nie
    podejmuje żadnych prób nawiązania kontaktu z dzieckiem ani z Wnioskodawczynią. W
    wyniku sytuacji, które miały miejsce, braku zainteresowania dzieckiem przez jego ojca,
    Wnioskodawczyni złożyła wniosek do Sądu o pozbawienie władzy rodzicielskiej ojca
    dziecka. W dniu 4 kwietnia 2023 r. Sąd .... w ... pozbawił władzy rodzicielskiej ojca nad
    małoletnim dzieckiem. Ojciec do obecnej chwili nie kontaktuje się z dzieckiem. Alimenty,
    które są zasądzone na dziecko, ściągane są przez komornika. W 2022 r. toczyło się
    również postępowanie przeciwko ojcu dziecka dotyczące art. 209 Kodeksu karnego, tj.
    niealimentacji.
    Od 2019 r. Wnioskodawczyni zamieszkuje z partnerem (jest z nim zameldowana pod
    wspólnym adresem). Z drugiego związku Wnioskodawczyni ma dziecko - córkę (urodzoną
    13 marca 2019 r.). Partner nie łoży finansowo na pierwsze dziecko Wnioskodawczyni
    (syna), nie wpływa (nie ingeruje) w jego wychowanie. Wnioskodawczyni pozostaje z
    partnerem w związku partnerskim (bez ślubu). Nie ma wspólnych kont. Wnioskodawczyni
    jest jedyną osobą, która bez udziału innych osób wychowuje syna (bez wsparcia jego ojca,
    a także partnera). To Wnioskodawczyni troszczy się o jego byt materialny i rozwój
    emocjonalny. To Wnioskodawczyni podejmuje ważne decyzje związane z dzieckiem, jego
    edukacją, zdrowiem czy leczeniem.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazuje, że oczekuje wydania interpretacji
    indywidualnej za lata 2019-2024. W latach 2019-2024 Wnioskodawczyni podlegała i nadal
    podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązku
    podatkowemu. W latach 2019-2024 wyłącznie Wnioskodawczyni pobierała świadczenie
    wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa
    w wychowywaniu dzieci. W latach 2019-2024 miejsce zamieszkania syna Wnioskodawczyni
    (....) było takie samo jak Wnioskodawczyni. W latach 2019-2024 wyłącznie
    Wnioskodawczyni (bez udziału ojca dziecka) faktycznie wykonywała władzę rodzicielską w
    stosunku do syna. Dbała o prawidłowy rozwój syna kształtując jego właściwe zachowanie,
    rozwijała jego zainteresowania: syn od 2019 r. trenuje dwa razy w tygodniu piłkę nożną w
    gminnym klubie sportowym, od 2025 r. uczestniczy w treningach siatkówki w gminnym
    klubie sportowym. Wnioskodawczyni osobiście zawozi i odbiera syna z treningów, ponosi
    koszty stroju sportowego, butów, opłat za treningi, koszty dojazdów na treningi, sparingi
    czy mecze. Od 2022 r. raz w tygodniu syn uczestniczy w dodatkowych lekcjach z języka

    angielskiego (Wnioskodawczyni ponosi opłaty za lekcję oraz zawozi i odbiera syna z lekcji).
    Ponadto samodzielnie decyduje o edukacji syna (wybór przedszkola, a później szkoły był
    indywidualną decyzją Wnioskodawczyni). Wnioskodawczyni pomaga synowi w odrabianiu
    lekcji, przygotowywaniu się na sprawdziany. Sprawuje także samodzielnie opiekę nad
    dzieckiem. Wnioskodawczyni ponosi koszty związane z jego leczeniem, badaniami,
    zakupem sprzętu ortopedycznego (2024 - zakup ortezy i kuli po urazie nogi), pobytami u
    lekarza. W latach 2019-2024 syn był pacjentem poradni alergologicznej oraz
    ortopedycznej. W 2024 r. syn przeszedł badanie psychologiczne w Poradni ..... Ma
    stwierdzoną dysleksję. Wnioskodawczyni ponosi wydatki związane z wypoczynkiem
    dziecka (odpoczynek w wakacje, ferie, wyjazdy na obozy piłkarskie). W 2025 r. zostało
    rozpoczęte leczenie ortodontyczne syna. Niestety prywatnie, gdyż ze względu na wiek nie
    zakwalifikował się na Fundusz ........ Koszty aparatu, zdjęć rentgenowskich i wizyt lekarskich
    Wnioskodawczyni ponosi sama. W latach 2019-2024 (do chwili obecnej) Wnioskodawczyni
    sprawowała całkowitą, samodzielną (bez udziału ojca dziecka) opiekę nad dzieckiem. Na
    Niej spoczywało i nadal spoczywa utrzymanie dziecka, zapewnienie i zabezpieczenie
    podstawowych potrzeb bytowych dziecka, zawożenie do szkoły i na dodatkowe zajęcia,
    ponoszenie kosztów z tym związanych, kontrole w poradniach specjalistycznych, czy u
    pediatry. Zapewnienie odpoczynku dziecka i poniesienie w związku z tym kosztów.
    Zauważając problemy z pisownią, Wnioskodawczyni zdecydowała się na przebadanie
    dziecka w poradni ... - syn posiada orzeczenie o dysleksji. Wnioskodawczyni uczestniczyła
    w ważnych dla syna wydarzeniach w szkole. Aktywnie uczestniczy w życiu szkolnym
    dziecka. W latach 2019-2024 (do obecnej chwili) syn uczy się w Publicznej Szkole
    Podstawowej im. .....w ........ W latach 2019-2024 (tj. do dnia 30 września 2024 r.) w związku
    z posiadanym orzeczeniem o niepełnosprawności, syn otrzymywał zasiłek pielęgnacyjny z
    tytułu niepełnosprawności (ostatnio w wysokości 215,84 zł). W latach 2019-2024 ani w
    stosunku do Wnioskodawczyni ani do syna nie miały zastosowania przepisy art. 30c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z
    działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym), ani
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących
    najmu prywatnego) - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów,
    poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązań lub uprawnienia do
    zwiększenia lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania
    lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń. Nie miały również
    zastosowania przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym i ustawy z
    dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okręgowego o przemysłów
    komplementarnych. W latach 2019-2024 Wnioskodawczyni nie osiągnęła żadnych
    dochodów opodatkowanych według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód jaki Wnioskodawczyni uzyskiwała w
    tym okresie jest to dochód z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę. Córka z drugiego
    związku wychowywana jest wspólnie z drugim rodzicem (opiekunem prawnym).
    Pytania

      1. Czy w tej sytuacji Wnioskodawczyni nadal ma status „samotnie wychowującej
        dziecko” i może rozliczać się wspólnie z dzieckiem?
      2. Ile lat wstecz Wnioskodawczyni może złożyć korektę złożonej deklaracji podatkowej?
    Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie m.in. z interpretacją Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie nr IPPB4/415-38/12-4/JK3 z dnia 22 marca 2012 r. oraz nr IPPB4/415-251/12-2
    /JK3 z dnia 1 czerwca 2012 r., Wnioskodawczyni nadal posiada status osoby „samotnie
    wychowującej” i może rozliczać się wspólnie z dzieckiem, a korektę deklaracji
    podatkowych może złożyć 5 lat wstecz, tj. od 2020 r.
    Doprecyzowując, zdaniem Wnioskodawczyni, posiada Ona status osoby „samotnie
    wychowującej dziecko” ponieważ:
      jest osobą po rozwodzie,
      wychowuje samotnie dziecko z pierwszego związku (bez udziału ojca dziecka i
      obecnego partnera), ojciec dziecka nie utrzymuje żadnych kontaktów z synem,
      przekazywane są jedynie przez komornika alimenty dla dziecka,
      do Wnioskodawczyni jak i Jej dziecka nie miały zastosowania przepisy 19% podatku
      liniowego lub przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z
      wyłączeniem przychodów z najmu prywatnego), w zakresie osiągniętych w roku
      podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów,
      zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy
      opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania
      innych doliczeń lub odliczeń, dotyczące opodatkowania dochodów na zasadach
      określonych w ustawie o podatku tonażowym lub ustawie o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych,
      podlega nieograniczonemu obowiązku podatkowemu,
      wyłącznie Wnioskodawczyni pobiera świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust.
      2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci,
      w latach 2019-2024 otrzymywała dla dziecka zasiłek pielęgnacyjny,
      w latach 2019-2024 osiągnęła tylko dochód z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku uznania Jej za rodzica „samotnie wychowującego
    dziecko”, zgodnie z art. 81 i 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa,
    będzie mogła złożyć korektę deklaracji PIT-37 za okres 5 lat wstecz, licząc od końca roku
    podatkowego, w którym Wnioskodawczyni złożyła pierwotny dokument (tj. za lata 2024,
    2023, 2022, 2021, 2020).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j.
    Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 226 z późn. zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 lipca 2019 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
      zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
      o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
      regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
      podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, w
      łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
      podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
      pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
      rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
      zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
      o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
      regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
      podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości

      przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w
      art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o
      której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Według art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez
    art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265), który to
    przepis stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
      pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
      w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
      obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Z art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez art. 1
    pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mającego zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., wynika, że:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodany przez art. 1 pkt
    1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mający zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r., stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
      określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2022 r.
      poz. 240 i 2476 oraz Dz. U. z 2023 r. poz. 2194), w wysokości obowiązującej w
      grudniu roku podatkowego.

    W świetle art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego
    przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw i mającego zastosowanie
    do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz. U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981 i 2270 oraz Dz. U. z
      2022 r. poz. 1577 i 2140).
    Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Na mocy art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) – wynika, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku
      gdy chociażby jeden z małżonków:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

    Wyjaśnić przy tym należy, że na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r.
    o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt
    7 ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2427):
      W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w
      art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31
      grudnia 2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
      nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie
      wychowującej dzieci i jej dziecka.
    Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stanowi, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:
      Przepisy art. 6 ust. 4c–4h, 8 (...) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, (...) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
      stycznia 2022 r.
    Należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem
    od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.),
    stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy.

    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    W konsekwencji, aby skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów, na
    zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko
    (dzieci).
    Dodatkowo podkreślenia wymaga, że dla preferencyjnego opodatkowania dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. istotne znaczenie ma regulacja zawarta w
    treści art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego wynika,
    że nie ma ono zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo
    opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod
    opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone
    świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają
    prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez
    cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan
    zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
    Jak wynika z przedstawionego przez Panią opisu sprawy, od 6 października 2017 r. jest
    Pani rozwódką. Sąd orzekający rozwód pozostawił władzę rodzicielską nad małoletnim
    synem obojgu rodzicom. Po rozwodzie ojciec dziecka zaprzestał kontaktować się z synem,
    nie interesuje się nim, nie chciał wpływać ani nie wpływa na jego wychowanie, nie
    podejmował i nadal nie podejmuje żadnych decyzji dotyczących wychowania dziecka, jego
    zdrowia czy edukacji. Nie podejmuje żadnych prób nawiązania kontaktu z dzieckiem ani z
    Panią. 4 kwietnia 2023 r. Sąd pozbawił władzy rodzicielskiej ojca nad małoletnim
    dzieckiem. Ojciec do obecnej chwili nie kontaktuje się z dzieckiem. Alimenty, które są
    zasądzone na dziecko, ściągane są przez komornika. W 2022 r. toczyło się również
    postępowanie przeciwko ojcu dziecka dotyczące art. 209 Kodeksu karnego, tj.
    niealimentacji. W latach 2019-2024 miejsce zamieszkania syna, było takie samo jak Pani
    miejsce zamieszkania. W latach 2019-2024 wyłącznie Pani pobierała świadczenie
    wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa
    w wychowywaniu dzieci. W latach 2019-2024 wyłącznie Pani (bez udziału ojca) faktycznie
    wykonywała władzę rodzicielską w stosunku do syna. Dbała o prawidłowy rozwój syna
    kształtując jego właściwe zachowanie, rozwijała jego zainteresowania: syn od 2019 r.
    trenuje dwa razy w tygodniu piłkę nożną w gminnym klubie sportowym, od 2025 r.
    uczestniczy w treningach siatkówki w gminnym klubie sportowym. Zawozi i odbiera Pani
    syna z treningów, ponosi koszty stroju sportowego, butów, opłat za treningi, koszty
    dojazdów na treningi, sparingi czy mecze. Od 2022 r. raz w tygodniu syn uczestniczy w

    dodatkowych lekcjach z języka angielskiego (ponosi Pani opłaty za lekcję oraz zawozi i
    odbiera syna z lekcji). Ponadto samodzielnie decyduje o edukacji syna (wybór przedszkola,
    a później szkoły był Pani indywidualną decyzją). Pomaga Pani synowi w odrabianiu lekcji,
    przygotowywaniu się na sprawdziany. Sprawuje także samodzielnie opiekę nad dzieckiem.
    Ponosi Pani koszty związane z jego leczeniem, badaniami, zakupem sprzętu
    ortopedycznego, pobytami u lekarza. Ponosi Pani także wydatki związane z wypoczynkiem
    dziecka (odpoczynek w wakacje, ferie, wyjazdy na obozy piłkarskie). W latach 2019-2024
    (do chwili obecnej) sprawowała Pani całkowitą, samodzielną opiekę nad dzieckiem. Na
    Pani spoczywało i nadal spoczywa utrzymanie dziecka, zapewnienie i zabezpieczenie
    podstawowych potrzeb bytowych dziecka, zawożenie do szkoły i na dodatkowe zajęcia,
    ponoszenie kosztów z tym związanych, kontrole w poradniach specjalistycznych, czy u
    pediatry. Zapewnienie odpoczynku dziecka i poniesienie w związku z tym kosztów. Pani
    syn uczy się w szkole podstawowej. W związku z posiadanym orzeczeniem o
    niepełnosprawności Pani syn otrzymywał zasiłek pielęgnacyjny.
    Wskazała Pani, że od 2019 r. zamieszkuje Pani z partnerem (jest z nim zameldowana pod
    wspólnym adresem). Z drugiego związku ma Pani dziecko - córkę (urodzoną 13 marca
    2019 r.). Partner nie łoży finansowo na pierwsze dziecko (syna), nie wpływa (nie ingeruje)
    w jego wychowanie. Pozostaje Pani z partnerem w związku partnerskim (bez ślubu). Nie
    ma wspólnych kont. Córka z drugiego związku wychowywana jest wspólnie z drugim
    rodzicem (opiekunem prawnym).
    Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i powołane przepisy prawa wskazuję, że
    skoro jest Pani rozwódką i samotnie wychowuje Pani i sprawuje opiekę nad synem ....,
    ojciec dziecka nie ma kontaktu z dzieckiem i nie uczestniczy w wychowaniu syna i nie
    podejmuje żadnych prób kontaktu oraz nie zawarła Pani związku małżeńskiego z obecnym
    partnerem, który nie jest ojcem Pani syna ....... i nie współuczestniczy on w wychowaniu
    tego dziecka – spełniła Pani warunki określone w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ma Pani prawo rozliczenia podatku w sposób
    przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko za lata 2019-2021.
    Zatem, w tej części Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.
    Odnośnie natomiast rozliczenia za 2022 r., 2023 r. i 2024 r. w sposób preferencyjny, o
    którym mowa powyżej, podkreślić należy, że w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, dodanym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca
    2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych
    innych ustaw i mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1
    stycznia 2022 r., ustawodawca zastrzegł, że ww. preferencyjne opodatkowanie dochodów
    nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo
    opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod
    opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone
    świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o

    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Przepis ten stosuje się do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.
    Zatem, wobec regulacji art. 6 ust. 4f ww. ustawy, osoba, która wspólnie z drugim rodzicem
    wychowuje co najmniej jedno dziecko, nie może skorzystać z rozliczenia w sposób
    przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, począwszy od zeznania
    podatkowego składanego za 2022 r.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny i obowiązujące przepisy
    prawa stwierdzić należy, że – w związku z wychowywaniem w 2022 r., w 2023 r. i w 2024 r.
    z obecnym partnerem wspólnego dziecka (córki) – nie spełnia Pani warunków określonych
    w art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a w konsekwencji, nie może zostać Pani uznana za osobę samotnie
    wychowującą syna z poprzedniego związku (....) za 2022 r., za 2023 r. i za 2024 r.
    Wobec tego, jako matka sprawująca opiekę nad Pani synem (....) z poprzedniego związku,
    mimo że nie zawarła Pani związku małżeńskiego z obecnym partnerem, który nie ingeruje
    w proces wychowywania Pani syna ....., a także partner nie łoży na jego utrzymanie, nie
    może Pani rozliczyć swoich dochodów za 2022 r., za 2023 r. i za 2024 r. na zasadach
    określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc z kolei do kwestii możliwości złożenia korekt zeznań podatkowych za
    wnioskowane lata podatkowe należy stwierdzić, że:
    Z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 111) wynika, że:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania
      obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i
      inkasenci.
    Natomiast stosownie do art. 81 § 3 ww. ustawy:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią
    inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu
    formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą
    uprzednio złożonej deklaracji.
    Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których
    przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z
    zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty
    deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli
    5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art.
    70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

    Wobec powyższego, w świetle przepisów obowiązującego prawa, zgodzić należy się z
    Panią, że może Pani złożyć korekty zeznań podatkowych za lata 2019-2021 w celu
    skorzystania z preferencyjnej formy rozliczenia dla osoby samotnie wychowującej
    dziecko.
    Natomiast ze względu na to, że nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z
    preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2022-
    2024, nie może Pani złożyć korekty deklaracji za te lata i rozliczyć się w nich jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
    Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pani chroniła w zakresie zaistniałego stanu faktycznego.
    Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych, wskazuję, że dotyczą one
    konkretnej i indywidualnej sprawy podatnika w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu
    przyszłym). Organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników
    posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie
    mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego
    prawa podatkowego. Jednocześnie nadmieniam, że nie zostały one wydane w tożsamym
    stanie prawnym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.