Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4.4012.530.2017.2.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-03
Teza: W zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla usług opieki nad osobami starszymi, które są nabywane od podmiotów trzecich, usługi mieszkaniowej na cele zamieszkania z zamiarem stałego pobytu niezależnie od czasu, na jaki została ona zawarta oraz dla dostawy mediów, jako elementu kompleksowej usługi wynajmu Mieszkania na cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; media; najem; opieka; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; pomoc-pomoc społeczna; zwolnienie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2017 r. (data wpływu 8 sierpnia 2017 r.), uzupełnionym w dniu 18 października 2017 r. (data wpływu 20 października 2017 r.), na wezwanie tut. organu z dnia 13 października 2017 r. (skutecznie doręczone w dniu 16 października 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku:

*   przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 23 ustawy dla usług opieki nad osobami starszymi, które są nabywane od podmiotów trzecich – **jest prawidłowe,**
*   przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy dla usługi mieszkaniowej na cele zamieszkania z zamiarem stałego pobytu niezależnie od czasu, na jaki została ona zawarta – **jest prawidłowe,**
*   przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy dla dostawy mediów, jako elementu kompleksowej usługi wynajmu Mieszkania na cele mieszkaniowe – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług lekarskich, pielęgniarskich i fizjoterapii, które są nabywane od osób posiadających stosowne uprawnienia, na rzecz Rezydentów; usług opieki nad osobami starszymi, które są nabywane od podmiotów trzecich; usługi mieszkaniowej na cele zamieszkania z zamiarem stałego pobytu niezależnie od czasu, na jaki została ona zawarta oraz dostawy mediów, jako elementu kompleksowej usługi wynajmu Mieszkania na cele mieszkaniowe.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 18 października 2017 r., złożonym w dniu 18 października 2017 r. (data wpływu 20 października 2017 r.), na wezwanie organu z dnia 13 października 2017 r. (skutecznie doręczone w dniu 16 października 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą i miejscem efektywnego zarządu w Polsce, zarejestrowaną w Polsce jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca wydzierżawia nieruchomość położoną na terytorium Polski. Na nieruchomości posadowiony jest zespół budynków i budowli (zwanych dalej „Mieszkaniami”), wraz z infrastrukturą towarzyszącą składającą się m.in. z parkingów, dróg dojazdowych i ulic wewnętrznych (dalej łącznie „Nieruchomość” lub „Osiedle”).

Wnioskodawca wynajmuje poszczególne Mieszkania na cele mieszkaniowe na rzecz osób fizycznych prowadzących lub nieprowadzących działalności gospodarczej (dalej „Rezydenci”). Rezydentami są seniorzy (osoby po 60 roku życia), którzy pragną mieszkać w Mieszkaniach w pełni dostosowanych do potrzeb osób starszych. Nieruchomość nie stanowi domu spokojniej starości, a osiedle mieszkalne składa się z budynków przystosowanych konstrukcyjnie do potrzeb osób starszych (np. budynki parterowe, bez schodów).

Jednocześnie, obok usługi mieszkalnej, są świadczone usługi pomocnicze. Należeć do nich będą m.in.:

1.  usługa lekarska polegająca na konsultacji lekarza internisty – realizowana przez lekarza posiadającego stosowne uprawnienia,
2.  usługi pielęgniarskie polegające na gotowości do zorganizowania, w razie potrzeby, doraźnej pomocy Rezydentowi – realizowane przez pielęgniarkę posiadającą uprawnienia do świadczenia tego typu usług,
3.  usługi opieki świadczone w miejscu zamieszkania polegające na gotowości do zorganizowania, w razie potrzeby, doraźnej pomocy Rezydentowi – realizowane przez podmiot trzeci,

(dalej zwane łącznie „Usługami Pomocniczymi”).

Zasadniczo, bez wystąpienia usługi mieszkaniowej (która z ekonomicznego punktu widzenia stanowi świadczenie główne), nie są realizowane Usługi Pomocnicze. Rezydenci nie mają wpływu na osoby lub podmioty, które biorą udział w realizacji Usług Pomocniczych. Ponadto, nie każda Usługa Pomocnicza jest świadczona regularnie. Nie oznacza to jednak, że globalna cena Usług Pomocniczych zostanie zmniejszona.

Reasumując, cena za usługi mieszkaniowe oraz Usługi Pomocnicze jest stała bez względu na częstotliwość korzystania z Usług Pomocniczych lub całkowitego braku korzystania z nich przez danego Rezydenta.

Warto wskazać, że osoby posiadające uprawnienia lekarskie, pielęgniarskie oraz fizjoterapeutyczne zobowiązane są wystawiać na rzecz Wnioskodawcy faktury VAT (lub inne dokumenty księgowe) za świadczone przez nie usługi, a następnie te faktury VAT są przez Wnioskodawcę refakturowane na poszczególnych Rezydentów. Co istotne, w praktyce może być trudne dokładne określenie zakresu, w którym dany Rezydent skorzystał z danej usługi tzn. lekarz nie będzie wystawiał faktury dotyczącej każdego badanego, a jedną fakturę zbiorczą, odnoszącą się do wszystkich Rezydentów przebadanych w ramach danego okresu rozliczeniowego np. miesiąca. Następnie Wnioskodawca rozksięguje globalne koszty świadczeń na poszczególnych Rezydentów w równej wysokości. Może też w praktyce się okazać, że dany Rezydent wcale nie skorzysta z danej usługi, jednak jej koszt przypisany do danego Rezydenta będzie uwzględniony na fakturze w takiej samej proporcji co na fakturach wystawionych na rzecz innych Rezydentów, którzy z usługi skorzystali.

W zakresie usług opieki, to są one świadczone przez podmiot trzeci, który wystawia fakturę na Wnioskodawcę, obejmującą wszystkie pracujące opiekunki w danej jednostce rozliczeniowej np. miesiącu. Następnie Wnioskodawca refakturuje ten koszt na Rezydentów w takiej samej proporcji. Podobnie jak to ma miejsce w przypadku usług medycznych, również w tym zakresie każdy Rezydent jest obciążany analogiczną kwotą, bez względu w jakim zakresie korzystał z usług opiekunek.

Umowy z Rezydentami są zawierane na czas oznaczony lub nieoznaczony. Intencją Wnioskodawcy nie jest jednak świadczenie usług wynajmu krótkotrwałego lub też usług hotelowych. Jednakże może się zdarzyć, że umowy będą zawierane na krótkie okresy czasu, na przykład 3 miesiące (niejako na próbę) a dopiero potem na dłuższe okresy; lub zawsze będą zawierane na cykliczne okresy (na przykład na rok).

Niezależnie od okresu trwania umowy, intencją stron jest zawarcie umowy na wynajem Mieszkania na cele mieszkaniowe, nawet jeśli Rezydentowi Osiedle i Mieszkanie nie przypadną do gustu i postanowią wypowiedzieć umowę po miesiącu od jej podpisania (taka sytuacja w praktyce również może mieć miejsce).

Jednocześnie w uzupełnieniu wniosku z dnia 18 października 2017 r., (data wpływu 20 października 2017 r.) Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Rezydent nie ma możliwości wyboru dostawcy mediów;
2.  Opłata za media jest stała i niezależna od faktycznego zużycia;
3.  Umowy na dostawę mediów podpisywane są z Wnioskodawcą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 23 Ustawy o VAT w zakresie usług opieki nad osobami starszymi, które są nabywane od podmiotów trzecich? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
2.  Czy Wnioskodawca, w zakresie usługi mieszkaniowej na cele zamieszkania z zamiarem stałego pobytu, jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 Ustawy o VAT, niezależnie od czasu, na jaki została ona zawarta? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
3.  Czy w zakresie dostawy mediów Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 Ustawy o VAT, jako elementu kompleksowej usługi wynajmu Mieszkania na cele mieszkaniowe? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 23 Ustawy o VAT w zakresie usług opieki nad osobami starszymi, które są nabywane od podmiotów trzecich.
2.  Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie usługi mieszkaniowej na cele zamieszkania z zamiarem stałego pobytu, jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 Ustawy o VAT, niezależnie od czasu, na jaki została ona zawarta.
3.  Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 Ustawy o VAT w zakresie dostawy mediów, jako elementu kompleksowej usługi wynajmu Mieszkania na cele mieszkaniowe.

Uzasadnienie

Ad 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 23 Ustawy o VAT, zwalnia się z podatku świadczenie usług opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub osobami w podeszłym wieku, świadczone w miejscu ich zamieszkania przez podmioty inne niż wymienione w pkt 22, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną.

Z uwagi na fakt, że miejscem zamieszkania Rezydentów będą Mieszkania (zatem opieka sprawowana będzie w miejscu ich zamieszkania), a Wnioskodawca nabywa usługi opieki od podmiotów trzecich, których beneficjentami są Rezydenci, to zdaniem Wnioskodawcy również one powinny być objęte zwolnieniem.

Na podobnym stanowisku stanął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu (znak sprawy ILPP2/443-130/14-4/JK.) który uznał, że wskazać należy, że analizując możliwość zastosowania zwolnienia z opodatkowania świadczonych przez dany podmiot usług w zakresie opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub osobami w podeszłym wieku – świadczone w miejscu ich zamieszkania – należy w pierwszej kolejności zbadać czy w sprawie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 22 ustawy, ponieważ w przypadku zastosowania zwolnienia w oparciu o ww. przepis brak jest podstaw do dalszego badania spełnienia bądź nie warunków określonych w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 23 ustawy (odnosi się on do usług świadczonych przez podmioty inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 22 ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że usługi pomocy społecznej świadczone będą na terenie Polski, Niemiec, Belgii i Szwajcarii na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Zakres świadczonych usług obejmie opiekę nad osobami w podeszłym wieku i osobami niepełnosprawnymi. Usługi te polegały będą na pomocy przy codziennych czynnościach życiowych, sprzątanie, gotowanie, pranie, robienie zakupów, pomoc przy codziennej higienie, itp. Zainteresowany nie mieści się w katalogu podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 22 ustawy.

Zatem usługi świadczone przez Zainteresowanego będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 23 ustawy.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że Wnioskodawca wystawiając faktury VAT za usługi opieki nad osobami w podeszłym wieku i osobami niepełnosprawnymi – świadczonymi w miejscu ich zamieszkania – może skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 23 ustawy.

Ad 2.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 Ustawy o VAT, zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlegają usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca wynajmuje Rezydentom Mieszkania na własny rachunek wyłącznie na cele mieszkaniowe, to usługi te powinny korzystać ze zwolnienia niezależnie od czasu umowy, na który ona została zawarta.

W szczególności, nie ma znaczenia, czy umowa zawarta jest na czas oznaczony, czy też nieoznaczony, gdyż ustawodawca nie posługuje się w zwolnieniu kryterium czasu, a jedynie kryterium charakteru wynajmu – wynajmem na cele mieszkaniowe. To że strony będą się decydować na ponawianie umowy najmu na cele mieszkaniowe co pół roku nie oznacza, że wynajem straci charakter mieszkaniowy, gdyż Rezydenci przebywają w Mieszkaniach w celu stałego pobytu. Bez znaczenia jest również okoliczność, że danemu Rezydentowi nie spodoba się Mieszkanie lub jakość otrzymywanych usług i w związku z tym rozwiąże umowę np. po miesiącu. Rozwiązanie umowy po miesiącu nie zmieni charakteru wynajmu danego Mieszkania, gdyż dalej będzie to wynajem na cel mieszkaniowy.

Na podobnym stanowisku stanął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (znak sprawy 1462-IPPP2.4512.12.2017.2.JO), zgodnie z którym z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Parafia jest właścicielem zespołu nieruchomości, w obrębie której usytuowany jest Ośrodek. Większość nieruchomości oddana jest w użytkowanie firmie L. Sp. z o.o. na podstawie długoterminowej umowy najmu.

Parafia przygotowuje się do rozpoczęcia działalności polegającej na wynajmie pokoi mieszkalnych, usytuowanych w części Ośrodka niebędącej przedmiotem ww. umowy najmu.

Pokoje przeznaczone na wynajem zostały kompleksowo wyremontowane i stanowią pomieszczenia typowo mieszkalne, które zostaną wyposażone w meble służące do użytku mieszkaniowego. Jak wynika z opisu wszystkie pokoje są wyposażone w węzły sanitarne, nie mają natomiast indywidualnej kuchni przeznaczonej na ich potrzeby.

Parafia udostępniać będzie pokoje na podstawie dwu rodzajów umów najmu (krótko – i długoterminowej). W obydwu przypadkach usługi najmu obejmować będą – oprócz możliwości korzystania z pokoi będących przedmiotem najmu – dostęp do powierzchni wspólnych budynku, dostęp do parku, na terenie którego zlokalizowany jest budynek, w którym znajdują się pokoje, sprzątanie pokoi oraz pranie pościeli i ręczników.

Umowy krótkoterminowe pozwalać będą na pobyty o długości do 12 tygodni i będą oferowane osobom zainteresowanym wypoczynkiem lub/i usługami rehabilitacji na terenie budynku Ośrodka, oferowanymi przez L. Sp. z o.o.

Umowy długoterminowe zawierane będą na okres trzech miesięcy, po upływie których będą one (w braku odmiennej deklaracji jednej ze stron umowy najmu) przekształcane w umowy na okres trzech lat (które następnie mogą ulegać przedłużeniu). Parafia przewiduje zawieranie tego typu umowy z osobami w wieku podeszłym, dla których zamieszkanie na terenie Ośrodka stanowić będzie alternatywę dla pobytu w domach seniora czy innych placówkach umożliwiających zamieszkanie osób starszych.

W zamiarze Parafii, pobyty długoterminowe mają pozwalać na w zasadzie bezterminowy pobyt najemców, jednakże Parafia nie jest w stanie przewidzieć z całkowitą pewnością okresu pobytu najemców w wynajmowanych pokojach. Na długość pobytu może mieć wpływ w szczególności stan zdrowia najemców; pokoje nie są dostosowane do korzystania przez osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności lub wymagające intensywnej opieki. Wystąpić mogą także sytuacje, w której najemcy rezygnować będą z pobytu już po pierwszym trzymiesięcznym okresie najmu.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy do usług najmu krótkoterminowego Parafia powinna stosować stawkę podatku od towarów i usług 8%, natomiast do usług najmu długoterminowego powinna stosować zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

Biorąc pod uwagę opis sprawy w kontekście wskazanych przepisów ustawy o VAT należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca będzie świadczył usługi wynajmu lokali mieszkalnych na rzecz osób fizycznych i jednocześnie usługi te, jak wskazał Wnioskodawca, będą usługami krótkotrwałego zakwaterowania mieszczącymi się pod symbolem PKWiU 55, to podlegać one będą opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2, jako wymienione w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast, w odniesieniu do wątpliwości Wnioskodawcy w kwestii zastosowania zwolnienia z podatku VAT usług najmu długoterminowego należy wskazać, że usługa najmu nieruchomości korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, pod warunkiem łącznego spełnienia przesłanek co do przedmiotu i celu takiej umowy. Podatnik podatku VAT będzie mógł zatem skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług ww. usługi jeśli umowa najmu w swojej treści zawiera między innymi postanowienia, z których w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że dotyczy ona lokalu mieszkalnego i lokal ten może być wykorzystany przez najemcę tylko w celach mieszkaniowych.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy należy stwierdzić, że z uwagi na to, że przedmiotem planowanej usługi jest wynajem długoterminowy lokali mieszkalnych na rzecz przyszłych wynajmujących spełnione są przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT. W tym przypadku ważny jest cel na jaki lokal jest wynajmowany przez Wnioskodawcę, tj. pokoje są wynajmowane osobom starszym na cele mieszkaniowe.

Ad 3.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 Ustawy o VAT zwolnieniu od podatków i usług podlegają usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej „TSUE”) w wyroku z dnia 27 września 2012 r. (sygn. C-392/11) orzekł, że wykładni dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy dokonywać w ten sposób, że najem nieruchomości i związane z tym najmem świadczenia usług takie jak w szczególności dostawa wody, ogrzewanie w całym budynku, naprawa struktury i urządzeń budynku, sprzątanie części wspólnych, a także dozór budynku, mogą stanowić jednolite świadczenie z punktu widzenia podatku od wartości dodanej. W tym względzie przyznana wynajmującemu w umowie najmu możliwość rozwiązania tej umowy w przypadku, gdy najemca nie uiszcza dodatkowych opłat za najem, stanowi wskazówkę przemawiającą na rzecz występowania jednolitego świadczenia, chociaż nie jest w sposób bezwzględny elementem rozstrzygającym przy dokonywaniu oceny zaistnienia takiego świadczenia. Natomiast okoliczność, że takie świadczenia usług mogą być co do zasady wykonane przez osobę trzecią, nie pozwala przyjąć, że świadczenia te nie mogą stanowić jednolitego świadczenia. Do sądu krajowego należy ustalenie, czy w świetle wskazówek dotyczących wykładni udzielonych przez Trybunał oraz przy uwzględnieniu szczególnych okoliczności sprawy dane transakcje są do tego stopnia ze sobą powiązane, że należy je uznać za stanowiące jednolite świadczenie w postaci najmu nieruchomości.

Zgodnie z kolei z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2012 r. (sygn. III SA/Wa 2461/11) konstrukcja świadczenia głównego i pomocniczego znajduje zastosowanie wtedy, gdy bez popadania w sztuczność nie można rozdzielać tych świadczeń, gdyż ze względów funkcjonalnych, gospodarczych i ekonomicznych wszystkie one stanowią nierozerwalną całość.

Stosując miarę „przeciętnego konsumenta”, usługa wynajmu nieruchomości na cele mieszkaniowe jest funkcjonalnie powiązana z usługą dostawy energii i wody i innych wymienionych mediów. Nieruchomość mieszkaniowa musi być wyposażona w te właśnie media, gdyż ich istnienie warunkuje mieszkaniowe wykorzystanie samej nieruchomości. Rozdzielenie tego świadczenia od tych usług miałoby dla wspomnianego „przeciętnego konsumenta” charakter sztuczny, niezrozumiały z punktu widzenia celów, dla jakich nabywca usługi zdecydował się na zawarcie umowy najmu.

Przenosząc wskazane orzecznictwo na grunt opisanego stanu faktycznego należy wskazać, że celem ekonomicznym świadczonych usług jest usługa mieszkaniowa. Oznacza to, że Rezydent nie jest zainteresowany otrzymaniem usługi dostawy mediów do Mieszkania, a wynajmem mieszkania z już dostępnymi mediami. Ponadto, co warte podkreślenia, opłata za media jest stała i niezależna od faktycznego zużycia. Poza tym Rezydent nie ma wpływu na dostawcę mediów – umowa podpisywana jest z Wnioskodawcą. Oznacza to, że Rezydent nie ma żadnego wpływu na podmioty, które dostarczają media do Mieszkania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług opieki nad osobami starszymi, nabywanych od podmiotów trzecich; usługi mieszkaniowej na cele zamieszkania z zamiarem stałego pobytu niezależnie od czasu, na jaki została ona zawarta oraz dostawy mediów, jako elementu kompleksowej usługi wynajmu Mieszkania na cele mieszkaniowe (pytania oznaczone we wniosku nr od 2 do 4), w części dotyczącej zastosowania zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy dla usług lekarskich, pielęgniarskich i fizjoterapii, nabywanych od osób posiadających stosowne uprawnienia, na rzecz Rezydentów (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) sprawa została rozpatrzona odrębnie.

Jednocześnie wskazać należy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.