Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-685/08/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-02-23
Teza: Czy ponoszone przez Spółkę wydatki z zakresu Public Relations (takie jak wyspecyfikowane w zapytaniu) na organizowane przez podmioty zewnętrze imprezy o charakterze sportowym, kulturalnym, czy też edukacyjnym, można uznać za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; logo; marketing; reklama; reprezentacja; sponsoring
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2008 r. (data wpływu 27 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

„A.” S. A. działa na rynku dóbr przemysłowych. Produkty Spółki zaliczane są do typowych, masowych produktów chemicznych (m.in. nawozów azotowych, polichlorku winylu, granulatów kablowych z PCW, mieszanek sypkich na bazie PCW, wyrobów chemicznych dla przemysłu chemicznego różnych branż, granulatów technicznych przeznaczonych m.in. do produkcji paneli ściennych, profili budowlanych) wytwarzanych na instalacjach oraz przy użyciu substancji, mogących stanowić zagrożenie dla otoczenia. Te uwarunkowania powodują, że ogromną rolę odgrywają działania z obszaru Public Relations (PR), mające na celu budowanie pozytywnego wizerunku Spółki, zaufania i akceptacji otoczenia.

Odwołując się do definicji, Public Relations jest sposobem pozyskiwania przychylnego nastawienia do firmy różnych grup społecznych, zespołem działań na rzecz tworzenia pozytywnego wizerunku firmy w otoczeniu, budowania korzystnych postaw wobec niej samej i jej działalności, w tym także wobec jej marki i produktów. Działania Public Relations dają się zaliczyć do sfery promocji i jako takie stanowią istotną część marketingu. Ich zakres jest jednak znacznie szerszy. Cele działań PR są bardziej rozległe i bardziej dalekosiężne od celów marketingowych. Bardzo dobrym sposobem budowania pozytywnego wizerunku firmy wśród społeczności lokalnej jest podejmowanie działań, które są odbierane jako społecznie oczekiwane.

Dlatego też, „A.” od lat przywiązuje szczególną wagę do tworzenia pozytywnych relacji między firmą a społecznością lokalną. W 2008 r. Wnioskodawca poniósł wydatki na promocję wizerunku Spółki podczas szeregu imprez okolicznościowych, m.in. o charakterze sportowym, takich jak rozgrywki zespołów koszykówki oraz piłki nożnej (udział tych zespołów w lidze międzyzakładowej), Mistrzostwa w Piłce Nożnej 2008, „Bieg”, turniej szachowy itp. Podczas imprez sportowych, jeżeli jest to możliwe, logo umieszczone jest także na strojach zawodników, a informacje o drużynie wspieranej przez „A.” w ramach ligi międzyzakładowej znajdują się w prasie lokalnej. Spółka buduje swój pozytywny wizerunek wspierając również przedsięwzięcia o charakterze kulturalnym, edukacyjnym, w szczególności takie jak: konkursy poetyckie i muzyczne, przedstawienia teatralne czy widowiska artystyczne, imprezy plenerowe (w szczególności dla dzieci), konferencje naukowe, audycje radiowe i audycje muzyczne w placówkach oświatowych, koncerty (np. koncert upamiętniający rocznicę śmierci Jana Pawła II odbywający się w bazylice katedralnej).

Powyższe przedsięwzięcia odbywają się przede wszystkim na terenie W., a ich organizacją zajmują się podmioty zewnętrzne (m.in. stowarzyszenia, zrzeszenia, towarzystwa, fundacje, biblioteki, szkoły, teatry, ośrodki kultury, podmioty działające na rzecz ochrony zdrowia).

W trakcie imprez obecne są elementy promujące Spółkę, w postaci m.in. banerów reklamowych z logo „A.” S. A. (niekiedy na banerach wymienione są również nazwy wyrobów produkowanych przez Spółkę) wyeksponowanych w sposób umożliwiający ich rejestrację wzrokową oraz przez obiektywy aparatów fotograficznych, podczas trwania imprez podawana jest również nazwa naszej Spółki wśród sponsorów/reklamodawców, dzięki którym zorganizowano daną imprezę, logo znajduje się także na plakatach informujących o tych wydarzeniach.

Jednostkowa wartość netto wydatków ponoszonych przez „A.” na promowanie wizerunku Spółki jako podmiotu budującego swój wizerunek i dobre relacje z lokalną społecznością, zawiera się w przedziale od 1 000 do 15 000 złotych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy ponoszone przez „A.” wydatki z zakresu Public Relations (takie jak wyspecyfikowane w zapytaniu) na organizowane przez podmioty zewnętrze imprezy o charakterze sportowym, kulturalnym, czy też edukacyjnym, można uznać za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, „A.” ma prawo zaliczyć ww. wydatki do kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych uzależnione jest od spełnienie łącznie dwóch warunków:

*   zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodu (zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów),

*   nie zostały wymienione jako koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki dotyczące reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Do kosztów podatkowych zalicza się natomiast, w pełnej wysokości, wydatki na reklamę bez względu na jej charakter (publiczny lub skierowany do określonego grona odbiorców).

Zarówno pojęcie reprezentacji, jak i reklamy nie zostało zdefiniowane w ustawach podatkowych. Należy więc sięgnąć do definicji zawartych w słowniku języka polskiego. Zgodnie z wykładnią językową, dokonaną na podstawie Nowego Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2003 - reprezentacja to „okazałość, wytworność, wystawność w czyimś sposobie życia związana ze stanowiskiem lub pozycja społeczną”. Natomiast w praktyce podatkowej utrwalił się pogląd, że reprezentacją są działania, polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, związane zwłaszcza z przyjmowaniem i utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów, zakupy kwiatów i upominków wręczanych z okazji uroczystości, itp. Reprezentacja ma za zadanie przede wszystkim stworzenie dobrego wizerunku firmy oraz ułatwienie zawarcia umowy lub kontraktu.

Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego rozróżnić reklamę towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa). Tak więc, reklama może dotyczyć nie tylko oferowanych towarów, ale również samej firmy i jej znaku.

Zarówno reprezentacja, jak i reklama zmierza do pozyskania nowych nabywców na towar lub usługę, albo do zwiększenia wolumenu obrotów, jednak realizowane są one za pomocą odmiennych środków. W reprezentacji chodzi mianowicie o utrzymywanie oficjalnych kontaktów handlowych z aktualnymi i potencjalnymi kontrahentami (np. organizowanie i uczestniczenie w okolicznościowych spotkaniach), jak również o wykreowanie pozytywnego, kojarzonego z wystawnością wizerunku firmy.

Koszty ponoszone przez Spółkę (wyspecyfikowane w zapytaniu) mają przyczynić się do kreowania pozytywnego wizerunku firmy zarówno w środowisku lokalnym oraz ogólnokrajowym - poprzez m.in. rozpowszechnianie logo „A.” S. A. W opinii Wnioskodawcy, nie należy traktować ich jednak jako kosztów reprezentacji (w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), ponieważ dotyczą reklamy i promocji Spółki oraz jej znaku firmowego. Umieszczenie logo na banerach reklamowych oraz na strojach zawodników podczas zawodów sportowych, czy też na ulotkach reklamujących daną imprezę - zarówno drukowanych, jak i umieszczanych na stronach internetowych organizatorów - staje się nośnikiem reklamy „A.” S. A. i ma na celu zaznaczenie obecności Spółki na rynku. Promowanie wizerunku, nazwy podmiotu i jego logo wpływa na sprzedaż produktów Wnioskodawcy (rozpoznanie marki podatnika), na zwiększenie jego popularności, co w konsekwencji może realnie przyczynić się do zwiększenia przychodów firmy. Reklama poprzez logo ma na celu spotęgowanie renomy podatnika, podwyższenie stopnia jego popularności w środowisku społecznym oraz zwiększenie jego zysków.

Pomimo, że brak jest czasami reklamy produktowej podczas imprez o charakterze edukacyjno - kulturalnym, to promocja samego znaku firmowego, którym później opatrzone są produkty Spółki sprzedawane na terenie całego kraju, nie może być traktowana jako reprezentacja. Przyczynia się ona bowiem do zwiększenia przychodów firmy poprzez reklamę przedsiębiorstwa i powinna być uznana jako koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki poniesione przez „A.” dotyczą promocji wizerunku firmy podczas imprez realizowanych w ramach tzw. społecznie użytecznej działalności: sportowej, kulturalnej, oświatowej. Ponoszone są w celu kształtowania pozytywnego wizerunku firmy, nie tylko wśród uczestników danej imprezy, ale także potencjalnych klientów (firma działa na rynku dóbr przemysłowych i nie są to wydatki dotyczące reklamy oferowanych produktów). Informacje o samej firmie i jej marce prezentowane są dużemu gronu odbiorców. Są to niewątpliwie działania z obszaru Public Relations, mające na celu budowanie pozytywnego wizerunku „A.”, zaufania i akceptacji otoczenia oraz pozyskiwanie przychylnego nastawienia do firmy różnych grup społecznych.

Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez „A.” wydatki z zakresu Public Relations związane z promocją wizerunku można uznać za koszty uzyskania przychodów, gdyż:

*   nie stanowią one działań o charakterze wyjątkowym, specjalnym, mającym na celu okazałe, ekskluzywne, odbiegające od zwyczajowo przyjętego w danej branży prezentowania firmy, a także nie były przeznaczone na rzecz kontrahentów;

*   nie mają charakteru darowizny;

*   Spółka oczekuje ze strony zleceniobiorców określonych świadczeń.

Reasumując, działania z zakresu Public Relations z elementami promocji naszej Spółki, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, ponieważ przyczyniają się do podnoszenia efektywności sprzedaży produktów przedsiębiorstwa, chociaż nie oddziałują bezpośrednio na ostatecznego odbiorcę - konsumenta, z uwagi na charakter organizowanych imprez. Poprzez promocję wizerunku wpływamy być może na przyszłe decyzje konsumentów, jeśli np. dystrybutor wyrobu wyprodukowanego z naszych produktów będzie wskazywał producenta PCW z którego wykonane są okna - to być może o wyborze klienta zdecyduje skojarzenie nazwy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85 - 035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.