Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-440/13-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-09-09
Teza: Skutki Refinansowania zadłużenia z tytułu euroobligacji (zapłata i kapitalizacja odsetek jako moment ujęcia w kosztach uzyskania przychodów; obwarowania z tytułu tzw. „niedostatecznej kapitalizacji”, moment rozpoznania różnic kursowych)
Słowa kluczowe: emisja; kapitalizacja-cienka kapitalizacja; kapitalizacja-niedostateczna kapitalizacja; kapitał-kapitał zakładowy; koszt-koszty uzyskania przychodów; obligacje; odsetki; pożyczka; różnica-różnice kursowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów - stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 06.06.2013 r. (data wpływu 10.06.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków Refinansowania zadłużenia z tytułu euroobligacji (zapłata i kapitalizacja odsetek jako moment ujęcia w kosztach uzyskania przychodów; obwarowania z tytułu tzw. „niedostatecznej kapitalizacji; moment rozpoznania różnic kursowych) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.06.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków Refinansowania zadłużenia z tytułu euroobligacji (zapłata i kapitalizacja odsetek jako moment ujęcia w kosztach uzyskania przychodów; obwarowania z tytułu tzw. „niedostatecznej kapitalizacji”, moment rozpoznania różnic kursowych).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

1\. Wstęp

X. („Spółka” lub „X.”) rozważa refinansowanie zadłużenia z tytułu euroobligacji wyemitowanych przez X II oaz potencjalnie również X III - spółki kapitałowe z siedzibą w Szwecji (odpowiednio „Refinansowanie” oraz X II AB ewentualnie łącznie z X III jako „Emitent I” lub „XF”). X II oraz X III są spółkami zależnymi od X. - tj. X. posiada 100% akcji tych spółek.

Aktualna struktura zadłużenia przedstawia się następująco:

1.  Emitent I wyemitował euroobligacje w 2009 i 2010 r. („Obligacje 2009-2010”), Obligacje 2009-2010 są notowane na giełdzie w Luksemburgu; oraz
2.  X II udzielił X. pożyczek wykorzystując środki pozyskane z emisji Obligacji na podstawie umów pożyczki (odpowiednio „Pożyczka 2009” oraz „Pożyczka 2010”) natomiast X III udzielił X jednej pożyczki („Pożyczka 2010 Bis” oraz łącznie „Pożyczki 2009-2010”).

Zobowiązania Emitenta I wobec obligatariuszy z tytułu wyemitowanych Obligacji są obecnie przedmiotem gwarancji udzielonej przez X. oraz spółki zależne od X., w tym Z („Gwarancja”).

Gwarancja została udzielona odpłatnie, w związku z czym Emitent I jest zobowiązany do zapłaty X oraz spółkom zależnym (w tym Z) stosownego wynagrodzenia z tytułu wystawionej Gwarancji.

2\. Refinansowanie

Rozważane są dwie opcje Refinansowania: (i) Opcja 1 zakładająca wprowadzenie Z Sp. z o.o. („Z”) do struktury finansowania i (ii) Opcja 2 bez zaangażowania Z.

2.1. Opcja 1

Refinansowanie zakłada emisję na rynku kapitałowym nowych obligacji na warunkach bardziej korzystnych niż obecne. W proces Refinansowania zgodnie z Opcją 1 ma zostać włączona Z jako spółka będąca właścicielem kluczowych aktywów w grupie X, co może ułatwić uzyskanie korzystniejszych warunków Refinansowania. Refinansowanie jest założone na rok 2013 r. i ma obejmować:

1.  uplasowanie na rynku nowych obligacji („Obligacje 2013”) wyemitowanych przez spółkę kapitałową z siedzibą w Szwecji w 100% zależną od X. (tj. taką, w której 100% udziałów należy/będzie należało do X.) - w tym celu może być wykorzystana np. X III lub nowa spółka celowa (każda z nich zwana dalej „Emitent II”);
2.  wykorzystanie środków pozyskanych przez Emitenta II z emisji Obligacji 2013 na udzielenie pożyczki lub pożyczek w EUR na rzecz Z („Pożyczka 2013”);
3.  wykorzystanie środków z Pożyczki 2013 przez Z na udzielenie pożyczki (lub pożyczek) na rzecz X. na podstawie umowy pożyczki (odpowiednio „Pożyczka 2013 Bis” oraz „Umowa Pożyczki 2013 Bis”);
4.  wykorzystanie środków z Pożyczki 2013 Bis przez X (wraz ze środkami własnymi Spółki) na spłatę Pożyczek 2009-2010;
5.  wykorzystanie środków pozyskanych ze spłaty Pożyczek 2009-2010 przez Emitenta I na przedterminowy wykup Obligacji 2009-2010;
6.  emisja Obligacji 2013 przez Emitenta II będzie również objęta gwarancją spółek z Grupy X (w tym Z).

W ramach Refinansowania środki z Pożyczki 2013 Bis zostałyby zatem wykorzystane na spłatę Pożyczek 2009-2010, czyli Pożyczka 2013 Bis efektywnie refinansowałaby Pożyczki 2009-2010 (przy czyni X wykorzysta również wolne środki pieniężne na spłatę części Pożyczek 2009-2010).

Nie bez znaczenia dla włączenia Z do struktury finansowania X w ramach Refinansowania jest okoliczność, że Z (w porównaniu do X) generuje znacznie wyższe nadwyżki gotówkowe, co znacząco może ułatwić obsługę Obligacji 2013.

Kolejną istotną przesłanką włączenia Z w Refinansowanie jest dążenie do uelastycznienia obsługi długu przez X. W szczególności intencją jest, aby X. (która to spółka nie będzie bezpośrednim dłużnikiem Emitenta II) uzyskała elastyczność w obsłudze Pożyczki 2013 Bis (tj. aby uzyskała opcję późniejszej spłaty odsetek niż wynikająca z harmonogramu spłat Obligacji 2013). Z. jako bezpośredni dłużnik Emitenta II będzie natomiast zobowiązana do obsługi Pożyczki 2013 w sposób umożliwiający obsługę Obligacji 2013 zgodnie z harmonogramem wynikającym z dokumentacji Obligacji 2013.

Innymi słowy intencją włączenia Z w Refinansowanie jest dążenie do uzyskania najlepszych warunków emisji Obligacji 2013 na rynku kapitałowym oraz uelastycznienie terminów obsługi długu przez X. (tj. uzależnienie ich od możliwości X w zakresie płynności tej spółki a nie od potrzeb wynikających z harmonogramu obsługi Obligacji 2013).

Z kolei Z jako spółka generująca istotne nadwyżki gotówkowe będzie z jednej strony w stanie obsługiwać na bieżąco Pożyczkę 2013, a z drugiej strony czerpać odpowiednie korzyści z finansowania X. (w postaci odsetek płaconych przez X.). W przypadku terminowej obsługi Pożyczki 2013 Bis Z będzie zarabiała marżę (w wysokości różnicy pomiędzy odsetkami otrzymywanymi od X. z tytułu Pożyczki 2013 Bis, a płaconymi na rzecz Emitenta II od Pożyczki 2013.

Natomiast w przypadku skorzystania przez X z możliwości odroczenia spłaty odsetek od Pożyczki 2013 Bis, Z. będzie otrzymywała dodatkowo odpowiednio podwyższone odsetki od tej pożyczki (ich wysokość będzie bowiem uwzględniała odroczenie terminu płatności).

Wynagrodzenie Emitenta II/Z z tytułu podejmowanych ryzyk, funkcji pełnionych w ramach transakcji oraz ponoszonych kosztów (w tym w celu pokrycia kosztów Gwarancji przez Emitenta II) stanowić będzie marża. Umowa Pożyczki 2013 Bis będzie również zawierała mechanizm podwyższania poziomu odsetek w przypadku odroczenia ich płatności przez X, który będzie uwzględniał również wpływ Refinansowania.

2.2. Opcja 2

Refinansowanie zgodnie z Opcją 2 również zakłada emisję Obligacji 2013 przez Emitenta II; nie zakłada jednak udziału Z w Refinansowaniu. W Opcji 2 Refinansowanie również jest zakładane na rok 2013 r. i ma obejmować:

1.  Uplasowanie na rynku Obligacji 2013 przez Emitenta II;
2.  Wykorzystanie środków pozyskanych przez Emitenta II z emisji Obligacji 2013 na udzielenie pożyczki (lub pożyczek) na rzecz X na podstawie umowy (odpowiednio „Pożyczka X 2013” oraz „Umowa Pożyczki X 2013”);
3.  Wykorzystanie środków z Pożyczki X 2013 przez X (wraz ze środkami własnymi Spółki) na spłatę Pożyczek 2009-2010;
4.  Wykorzystanie środków pozyskanych ze spłaty Pożyczek 2009-2010 przez Emitenta I na przedterminowy wykup Obligacji 2009-2010;
5.  Emisja Obligacji 2013 przez Emitenta II będzie również objęta odpłatną gwarancją spółek z Grupy X (w tym Z).

Również w tym przypadku, w ramach Refinansowania środki z Pożyczki X 013 zostałyby zatem wykorzystane na spłatę Pożyczek 2009-2010, czyli Pożyczka X 2013 efektywnie refinansowałaby Pożyczki 2009-2010 (przy czym X wykorzysta również wolne środki pieniężne na spłatę części Pożyczek 2009-2010).

Umowa Pożyczki X 2013 byłaby skonstruowana w taki sposób, aby w przypadku Refinansowania zapewnić odpowiedni poziom marży należnej Emitentowi II (oraz poniesienie przez X - jako faktycznego beneficjenta Refinansowania - kosztów związanych z Refinansowaniem). W związku z tym Umowa Pożyczki X 2013 będzie zawierała mechanizm, zgodnie z którym oprocentowanie Pożyczki X 2013 będzie kształtowało się na poziomie oprocentowania finansowania Emitenta II (tj. Obligacji 2013) powiększonego o stosowną marżę (stanowiącą efektywnie wynagrodzenie Emitenta II z tytułu podejmowanych ryzyk, funkcji pełnionych w ramach transakcji oraz ponoszonych kosztów, w tym kosztów Gwarancji).

2.3. Podsumowanie

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że środki pieniężne będące przedmiotem Umowy Pożyczki 2013 Bis/Umowy Pożyczki X 2013 (dalej obie umowy określano jako „Umowa Pożyczki” a udzielone na ich podstawie pożyczki jako „Pożyczka”) zostaną wykorzystane na spłatę Pożyczek 2009-2010.

3\. Wykorzystanie Środków z Pożyczek 2009-2010.

Biorąc pod uwagę powyżej przedstawiony związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy Pożyczką a Pożyczkami 2009-2010, Spółka przedstawia poniżej sposób wykorzystania Pożyczek 2009-2010 (szczegółowy opis w punkcie 5 zdarzenia przyszłego).

Środki pozyskane przez X z Pożyczek 2009-2010 zostały wydatkowane na różne cele. Należy jednak wskazać, że w interpretacji indywidualnej z dnia 12 kwietnia 2010 r. (sygn. IPPB3/423-1001/09-4/AG) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie potwierdził, że odsetki oraz różnice kursowe od Pożyczki 2009 i Pożyczki 2010 stanowią koszty uzyskania przychodu X.

Przedstawiony w punkcie 5 poniżej opis celów wykorzystania Pożyczki 2009 i Pożyczki 2010 jest zgodny z opisem zawartym we wniosku o ww. interpretację oraz w odpowiedzi na wezwanie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie o uzupełnienie opisu stanu faktycznego.

4\. Inne kwestie

Jak wskazano powyżej 100% udziałów w Emitencie II i w Z należy do Spółki, natomiast Z/Emitent II nie posiada żadnych akcji Spółki. Zatem w niniejszej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której jakikolwiek podmiot trzeci posiadałby co najmniej 25% udziałów lub akcji zarówno w kapitale zakładowym Spółki, jak i Emitenta II/Z (jako pożyczkodawcy).

Spółka ustała różnice kursowe dla celów podatkowych na podstawie przepisu art. 15a updop.

5\. Wykorzystanie Środków z Pożyczek 2009-2010

5.1. Pożyczka 2009

Środki pieniężne uzyskane na podstawie Pożyczki 2009 zostały przeznaczone na:

1.  spłatę pożyczki („Pożyczka 2003”) wobec X Plc - spółki celowej z siedzibą w Wielkiej Brytanii, która w 2003 r. dokonała emisji obligacji („Obligacje 2003”) na rynkach międzynarodowych a środki z emisji przekazała X na podstawie umów pożyczek zawartych w 2003 r. (Wystąpiła jednak rozbieżność czasowa pomiędzy otrzymaniem Pożyczki 2009 od XF, co nastąpiło w listopadzie 2009 r. a spłatą Pożyczki 2003/umorzeniem Obligacji 2003, co nastąpiło w drugiej połowie grudnia 2009 r. Biorąc pod uwagę wymogi prawne, tj. okoliczność, że środki z Pożyczki 2009 miały zostać przekazane X Plc w dniu ich pozyskania i dodatkowo, że Pożyczka 2003 nie mogła być spłacona przed datą umorzenia Obligacji 2003 (w drugiej połowie grudnia 2009 r.), część środków pozyskanych przez Xz Pożyczki 2009 (i przeznaczonych na spłatę Pożyczki 2003) została przekazana X Plc w formie krótkoterminowej umowy pożyczki zawartej przez X z tą spółką w listopadzie 2009 r.);
2.  spłatę kredytu bankowego zaciągniętego na ogólne potrzeby oraz działalność operacyjną X oraz w związku z realizowanymi inwestycjami (w tym inwestycjami kapitałowymi);
3.  zwiększenie płynności Spółki (środki przeznaczone na bieżące potrzeby Spółki).

Z kolei środki pieniężne uzyskane z emisji obligacji przez X Plc i otrzymane przez X na podstawie Pożyczki 2003 zostały wykorzystane przez Spółkę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, w tym m.in. w działalności operacyjnej oraz przy realizowanych inwestycjach (w tym inwestycjach kapitałowych). Biorąc pod uwagę ogromną kwotę pozyskanego finansowania (ponad 1 miliard złotych) trudno wskazać wszystkie wydatki sfinansowane z pozyskanych środków. Tytułem przykładu, Spółka pragnie wskazać w szczególności na następujące zadania inwestycyjne (poza finansowaniem bieżącej działalności operacyjnej) zrealizowane w grudniu 2003 r. oraz w 2004 r. (a zatem finansowane z Pożyczki 2003 r.):

*   Nabycie w grudniu 2003 r. obligacji wyemitowanej przez ZNV Group („ZNV”) w dniu 2 grudnia 2003 r. o wartości nominalnej ok. 131 milionów EUR. Obligacja została spłacona wraz z odsetkami w latach 2005-2006; zasadnicza część należności z tytułu obligacji i narosłych odsetek została spłacona poprzez potrącenie z kwotą należną ZNV z tytułu sprzedaży na rzecz X udziałów w spółce Grupa BV (pośrednie nabycie akcji Grupy BV - właściciela portalu internetowego bv.pl).

*   Nabycie w marcu 2004 r. udziałów w spółce X1 Sp. z o.o. (prowadzącej kanał tematyczny X1 - spółka ta została połączona z X w 2007 r.) za kwotę ok. 168 mln zł (35 mln EUR).

*   Spłata istniejącego zadłużenia (głównie bankowego).

*   Ogólne cele gospodarcze (np. uruchomienie nowych kanałów tematycznych - IX oraz XS - które miało miejsce w ciągu 2004 r.).

*   środki, które wpłynęły na rachunek bankowy X z tytułu Pożyczki 2003 r. były do czasu ich wydatkowania na cele operacyjne inwestowane w różne inwestycje krótkoterminowe (lokaty, bony skarbowe etc.) przynoszące przychody podatkowe w postaci dyskonta i odsetek

5.2. Pożyczka 2010

Środki pieniężne pozyskane na podstawie Pożyczki 2010 zostały przeznaczone na przejęcie platformy cyfrowej „n” („Akwizycja”).

W ramach Akwizycji:

*   X zawarł z ZNV Group („ZNV”) umowę sprzedaży, na podstawie której X nabył od ZNV 49% udziałów w ABV będącej właścicielem 100% udziałów w ABC. („ab-c”) - operatorze platformy cyfrowej „a”;

*   X udzielił pożyczek ab-c, C. Sp. z o.o. oraz ABV na spłatę ich pożyczek wobec ABV., SABV. oraz ZNV.

W odniesieniu do wykorzystania Pożyczki 2010 należy wskazać, że:

*   Obligacje zostały wyemitowane na rzecz ABV., SABV. oraz ZNV, które z tego tytułu były zobowiązane do zapłaty ceny emisyjnej na rzecz XF.

*   Zgodnie z Umową Pożyczki 2010 XF był zobowiązany do przekazania kwot z emisji obligacji na rzecz X.

*   Z kolei X był zobowiązany do przekazania kwot z tytułu Pożyczki 2010 na rzecz ab-c, C. Sp. z o.o. oraz ABV w formie dalszych pożyczek.

*   Ab-c, C. Sp. z o.o. oraz ABV były zobowiązane do spłaty pożyczek zaciągniętych od ABV, SABV. oraz ZNV.

*   Dodatkowo X był zobowiązany do zapłaty na rzecz ZNV drugiej części kwoty wynikającej z rozliczenia z ZNV z tytułu rezygnacji przez ZNV z wcześniej ustalonego mechanizmu korekty ceny za sprzedane X udziały - mechanizm ten przewidywał dopłatę za udziały ABV w przypadku osiągnięcia przez ab-c określonych parametrów ekonomicznych.

*   Zobowiązania ANB, SABV. oraz ZNV z tytułu objęcia Obligacji były równe zobowiązaniom Ac-c, C. Sp. z o.o., ABV oraz X wobec tych spółek (z wymienionych powyżej tytułów).

*   W rezultacie rozliczenie nastąpiło w sposób bezgotówkowy poprzez potrącenie wzajemnych wierzytelności na podstawie umowy potrącenia wierzytelności.

Nabycie przez Spółkę udziałów ABV (a pośrednio ab-c będącej operatorem platformy cyfrowej) oraz przejęcie finansowania dłużnego tych podmiotów jest elementem długoterminowej strategii X (zapoczątkowanej w marcu 2009 r., kiedy to nastąpiło nabycie 51% udziałów w ABV). Strategia ta polegała na dywersyfikacji źródeł przychodów oraz pełnej konsolidacji operacyjnej X z ab-c. W szczególności zakładała ona przygotowanie wspólnej z ab-c oferty rynkowej wykorzystującej potencjały obu podmiotów na rynku usług medialnych w celu zaoferowania innowacyjnych zintegrowanych produktów oraz lepszej promocji oferty obu podmiotów. X liczyła również na wzmocnienie przewagi konkurencyjnej poprzez pełną integrację i w szczególności wspólny branding, wzajemną promocję oraz wspólne nabywanie i dystrybucję treści medialnych (tzw. content).

W szczególności o realizacji transakcji zdecydowały następujące przesłanki:

*   dążenie do umocnienia pozycji na najszybciej rosnącym segmencie rynku telewizyjnego;

*   stworzenie nowego kanału dystrybucji programów TX (prawa do których posiada X);

*   powiększenie dostępu do najbardziej dynamicznych grup docelowych o dochodach przekraczających średnią;

*   zwiększenie możliwości promocji dwustronnej i poprawy oferty sprzedaży;

*   dywersyfikacja przychodów.

Należy nadmienić, że na moment Akwizycji X świadczyła na rzecz ab-c szereg usług (przykładowo, licencje na rozpowszechnianie sygnału kanałów X, usługi informatyczne oraz udzielanie sublicencji na oprogramowanie komputerowe, usługi wsparcia technicznego, wynajem sprzętu i wozów transmisyjnych, usługi produkcyjne, usługi reklamowe). Zacieśnianie współpracy pomiędzy X i ab-c miało, zgodnie z założeniami, skutkować po pierwsze kontynuacją świadczenia usług na podstawie funkcjonujących umów, a po drugie zawarciem nowych umów (np. umowy o świadczenie usług kodowania sygnału telewizyjnego, umowa dotycząca obsługi i dystrybucji kart dekodujących, umowa o świadczenie usług realizacji materiałów telewizyjnych).

Ponadto, należy wskazać, że w listopadzie 2012 r. udziały w ABV (w następcy prawnym powstałym w wyniku przekształceń ABV) zostały przez X zbyte w drodze wymiany udziałów w zamian za akcje w C.C.

5.3. Pożyczka 2010 Bis

Środki pozyskane z Pożyczki 2010 Bis zostały z kolei przeznaczone na:

1.  spłatę obligacji wyemitowanych przez X. w PLN („Obligacje PLN”) na podstawie programu emisji obligacji uruchomionego w 2008 r. na podstawie umowy zawartej przez X. z Bankiem S.A. (jako organizatorem emisji) oraz Bankiem H. i Bankiem B. (jako współorganizatorami); Środki pozyskane z emisji Obligacji PLN zostały z kolei przeznaczone na:

(i) wykup Obligacji 2003 (tj. środki zostały wykorzystane częściowo na spłatę Pożyczki 2003); wykorzystanie środków z Pożyczki 2003 zostało z kolei opisane w punkcie 5.1 powyżej;

(ii) inwestycje kapitałowe, tj. Akwizycję - drugą transzę tej operacji, w ramach której X. zwiększyła zaangażowanie w ABV/„ab-c” do 51%;

1.  spłatę linii kredytowej, środki z której zostały wykorzystane na ogólne potrzeby oraz działalność operacyjną X oraz w związku z realizowanymi inwestycjami (w tym inwestycjami kapitałowymi).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy odsetki od Pożyczki zaciągniętej przez Spółkę będą stanowić w całości koszt uzyskania przychodu w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji?
2.  W którym momencie ewentualne ujemne różnice kursowe powstające przy spłacie Pożyczki będą stanowiły koszt uzyskania przychodów X?

Stanowisko Spółki:

Ad. pyt. 1

Zdaniem Spółki odsetki od Pożyczki będą w całości stanowić koszt uzyskania przychodu w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji, co spółka uzasadnia następująco:

A. Wstęp

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Pożyczka zostanie co do zasady wykorzystana na spłatę Pożyczek 2009-2010.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych oraz organów podatkowych, za koszty uzyskania przychodów powinny być uznane racjonalne i uzasadnione gospodarczo wydatki związane z działalnością gospodarczą, których poniesienie ma na celu osiągnięcie przychodów. Możliwość ujęcia danego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów uzależniona jest od istnienia związku pomiędzy ponoszonym wydatkiem a prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą (pomiędzy poniesionym wydatkiem a przychodami podatnika musi istnieć bezpośredni, pośredni lub nawet tylko potencjalny związek przyczynowo-skutkowy). Co więcej, jak wskazuje orzecznictwo (por. np. wyrok NSA z dnia 17 marca 2003 r., sygn. SA/Bd 1818/03, wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 lipca 2003 r., sygn. III SA 949/03), to podatnik dla celów podatkowych powinien ocenić celowość poniesienia wydatku jak i to, że dany wydatek został poniesiony racjonalnie.

W ocenie Spółki ponieważ środki z Pożyczek 2009-2010 zostały wykorzystane w działalności gospodarczej X w sposób umożliwiający zaliczenie odsetek od tych pożyczek do kosztów uzyskania przychodów, również odsetki od Pożyczki (w części, w jakiej będzie ona służyć spłacie Pożyczek 2009-2010) powinny stanowić koszty uzyskania przychodów. Pożyczka bowiem refinansuje zadania inwestycyjne sfinansowane pierwotnie Pożyczkami 2009-2010 (czy Pożyczką 2003).

B. Spłata Pożyczek 2009-2010

Na wstępie należy wskazać, że możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od Pożyczki 2009 i Pożyczki 2010 została potwierdzona w uzyskanej przez Spółkę interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2010 r. (sygn. IPPB3/423-l001/09-4/AG).

Natomiast sposób przeznaczenia Pożyczki 2010 Bis jest praktycznie tożsamy z celami, na które zostały wydatkowane Pożyczki 2009 i 2010.

Poniżej Spółka przedstawia argumentację przemawiającą za zaliczeniem odsetek od Pożyczki do kosztów uzyskania przychodów X (będącą powtórzeniem argumentacji odnoszącej się do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od Pożyczki 2009 i Pożyczki 2010 zawartej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przywołanej powyżej).

W ocenie X, odsetki od Pożyczki płacone na rzecz Emitenta będą związane z przychodami Spółki jako koszty związane z finansowaniem działalności Spółki. W szczególności przedmiotowe odsetki będą pozostawać w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą oraz będą poniesione w celu osiągnięcia przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop. Związek odsetek z przychodami Spółki należy rozpatrywać poprzez pryzmat celów na jakie zaciągnięte zostały Pożyczki 2009-2010. W szczególności zostały one zaciągnięte w celu uzyskania przychodów z prowadzonej przez Spółkę podstawowej działalności gospodarczej na rynku medialnym (Pożyczka 2009 i częściowo Pożyczka 2010 Bis), w celu osiągnięcia przychodów w postaci odsetek od pożyczek udzielonych podmiotom z Grupy ABC (Pożyczka 2010), czy też przychodów z ewentualnej sprzedaży udziałów w ABV a pośrednio z przychodami z prowadzonej przez Spółkę działalności w związku z dalszym rozwojem współpracy z ab-c (Pożyczka 2009, Pożyczka 2010 i częściowo Pożyczka 2010 Bis).

Spółka pragnie podkreślić, iż prezentowane w niniejszym wniosku stanowisko odnośnie możliwości zaliczenia przez Spółkę odsetek od Pożyczki (w części, w jakiej refinansowała ona Pożyczki 2009-2010) w całości do kosztów uzyskania przychodów dotyczy zarówno:

*   odsetek płatnych od części Pożyczki refinansującej Pożyczkę 2009, która została przeznaczona na potrzeby finansowania bieżącej działalności gospodarczej Spółki oraz spłaty jej dotychczasowego zadłużenia związanego z prowadzoną działalnością (w tym Pożyczki 2003);

*   odsetek płatnych od części Pożyczki refinansującej Pożyczkę 2010, która została wykorzystana na potrzeby Akwizycji, a więc nabycia 49% udziałów w ABV i udzielenia pożyczek ABV, ab-c oraz spółce C. Sp. z o.o., jak i

*   odsetek płatnych od części Pożyczki refinansującej Pożyczkę 2010 Bis, która została przeznaczona na potrzeby spłaty jej dotychczasowego zadłużenia związanego z prowadzoną działalnością (w tym Pożyczki 2003) oraz na potrzeby Akwizycji.

Refinansowanie Pożyczki 2010

Jednocześnie w zakresie odsetek od Pożyczki w części, w jakiej zostanie ona wykorzystana na refinansowanie Pożyczki 2010 i częściowo Pożyczki 2010 Bis Spółka pragnie przedstawić dodatkową argumentację uzasadniającą stanowisko Spółki.

Jeżeli chodzi o część Pożyczki 2010 wykorzystaną na udzielenie pożyczek podmiotom z grupy ABC należy podkreślić, iż udzielenie tych pożyczek było związane z wykreowaniem nowego strumienia przychodu dla Spółki w postaci odsetek płatnych przez podmioty z grupy ABC (pożyczkobiorców). Już zatem z tego powodu należy uznać, iż omawiane odsetki od Pożyczki będą stanowić koszt uzyskania przychodu, albowiem będą one ponoszone przez Spółkę w celu uzyskania przychodu z tytułu otrzymanych odsetek.

Odnosząc się natomiast do odsetek od części Pożyczki refinansującej Pożyczki 2010 (i Pożyczki 2010 Bis), w odniesieniu do części w jakiej została ona przeznaczona na inwestycję w ABV, należy w pierwszej kolejności wskazać, że koszty finansowania nabycia udziałów (akcji) niewątpliwie stanowią koszty uzyskania przychodów podatnika jako koszty pozostające w bezpośrednim związku z ewentualnymi przychodami ze zbycia udziałów (akcji).

Po drugie należy zwrócić uwagę na przepis art. 16 ust. 1 pkt 8 updop, który przewiduje, że do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się „wydatków na nabycie (…) akcji (…) wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia (…) akcji”.

Z przepisu lego wynika, że nie stanowią kosztów podatkowych (do chwili zbycia udziałów/akcji) wydatki na nabycie akcji.

Przepisy updop nie definiują natomiast wprost co należy rozumieć pod pojęciem wydatków na nabycie lub objęcie udziałów lub akcji. Zdaniem Spółki należy jednak uznać, iż przepis art. 16 ust. 1 pkt 8 updop obejmuje swoim zakresem wyłącznie wydatki pozostające w bezpośrednim związku z nabyciem udziałów lub akcji, a więc tego rodzaju wydatki, bez których poniesienia nie byłoby możliwe nabycie łub objęcie udziałów łub akcji w kapitale zakładowym spólki. Za takim rozumieniem art. 16 ust. 1 pkt 8 updop przemawia wykładnia literalna tego przepisu i posłużenie się przez ustawodawcę sformułowaniem „ wydatki na objęcie lub nabycie udziałów lub akcji”, a nie przykładowo „wydatki poniesione w celu objęcia lub nabycia udziałów lub akcji”. W sposób jednoznaczny wskazuje to na konieczność istnienia ścisłego i bezpośredniego związku tego rodzaju wydatków z nabyciem lub objęciem udziałów lub akcji. Należy także zauważyć, iż wskazany powyżej przepis jest umiejscowiony w art. 16 updop, który zawiera katalog wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodu, a więc katalog wyjątków od ogólnej zasady uznawania wydatków za koszty uzyskania przychodu z art. 15 updop. W konsekwencji przepisy art. 16 ust. 1 updop, a tym samym także pojęcie wydatków na nabycie lub objęcie udziałów lub akcji z art. 16 ust. 1 pkt 8 updop, nie powinny być interpretowane rozszerzająco, lecz w sposób ścisły. Należy przy tym zauważyć, iż rozszerzająca interpretacja wskazanych przepisów updop pozostawałaby w sprzeczności z przepisem art. 217 Konstytucji RP, który stanowi, iż nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy. W świetle art. 217 Konstytucji RP rozszerzająca wykładnia przepisów prawa podatkowego, nieznajdująca oparcia w tekście ustawy podatkowej jest bowiem niedozwolona.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż pojęcie wydatków na nabycie udziałów swoim zakresem obejmuje wyłącznie takie wydatki jak cenę nabycia, opłaty notarialne, czy np. prowizje biura maklerskiego. Warto dodać, że Minister Finansów w piśmie z 7 sierpnia 2002 r. (sygn. PB4/AK-8214-6905-192/02) wydanym na podstawie art. 14 Ordynacji podatkowej potwierdził prezentowane w niniejszym wniosku stanowisko i wskazał, że wydatkami na nabycie udziałów/akcji są wyłącznie wydatki bezpośrednio związane z nabyciem, tj. wydatki, bez których nie byłoby możliwe nabycie lub objęcie udziałów lub akcji Do wydatków tych należy zaliczyć cenę nabycia, wpłaty na kapitał zakładowy. W przywołanym piśmie Minister Finansów stwierdził również, że „należy rozdzielić pojęcie wydatków na nabycie (objęcie) udziałów (akcji) od źródeł finansowania tego rodzaju wydatków. Dotyczy to w szczególności pożyczek; kredytów zaciągniętych na nabycie udziałów. Odsetki od takich pożyczek i kredytów nie stanowią wydatków na nabycie (objęcie) udziałów akcji), niewątpliwie jednak pozostają w związku z przychodami podatnika. Dlatego też odsetki od tego rodzaju pożyczek i kredytów, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, są kosztem w momencie zapłaty lub kapitalizacji”.

Podobne stanowisko zostało wyrażone w piśmie Ministra Finansów z 12 marca 2001 r. (znak PB4/BA-8214-486-94/0l), w którym Minister Finansów wskazał, że wydatkami na zakup akcji są jedynie koszty bezpośrednio warunkujące nabycie (tj. cena udziałów, opłaty notarialne, prowizje maklerskie). Natomiast odsetki oraz różnice kursowe są zapłatą za kredyt, a nie wydatkami na nabycie akcji, dlatego też należy je ujmować w dacie zapłaty lub kapitalizacji Podobne interpretacje zostały zaprezentowane we wcześniejszym piśmie z 31 października 1996 r. (sygn. PD 4/AK-722-662/96), jak również w odpowiedziach Ministra Finansów na interpelacje poselskie nr 922 z 2 września 2002 r. oraz nr 1985 z 23 maja 2000 r.

Co więcej, należy podkreślić, że przepisy updop nie przewidują możliwości kapitalizacji odsetek do wartości nabywanych udziałów lub akcji (tj. zaliczania kwoty odsetek do wartości początkowej udziałów lub akcji). Przepis taki istnieje przykładowo w odniesieniu do odsetek zaliczanych do wartości początkowej środków trwałych (art. 16g ust. 3 updop). Skoro zaś w przypadku nabycia udziałów lub akcji przepisy updop nie przewidują analogicznego rozwiązania, to zakładając racjonalność ustawodawcy należy stanowczo stwierdzić, że odsetki oraz inne koszty finansowe związane z nabyciem udziałów lub akcji stanowią koszt podatkowy w chwili ich zapłaty lub kapitalizacji, stosownie do przepisów art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a oraz art. 16 ust. 1 pkt 11 updop (patrz szerzej poniżej).

Spółka pragnie także wskazać, iż prezentowane przez nią stanowisko odnośnie zaliczania odsetek od pożyczki lub kredytu na zakup udziałów lub akcji do kosztów uzyskania przychodów w momencie zapłaty tych odsetek lub ich kapitalizacji znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych. Tytułem przykładu, NSA w orzeczeniu z dnia 30 maja 2001 r. stwierdził jednoznacznie, że jeżeli „zakup pokryty przez podatnika ze środków pochodzących z zaciągniętej na ten cel pożyczki (kredytu) (…) to odsetki należne od takiej pożyczki, będące zapłatą za uzyskaną pożyczkę bądź kredyt („ceną ich uzyskania), a nie wydatkami na nabycie akcji, są kosztem uzyskania przychodu już w momencie faktycznej zapłaty (poniesienia) lub kapitalizacji co wynika z art. 16 ust. 1 pkt 10 i 11 ustawy o CIT”.

(Wyrok NSA z dnia 30 maja 2000 r., sygn. I SA/Ka 749/00)

Analogiczne rozstrzygnięcia zostały zaprezentowane, m.in. w wyroku NSA z dnia 7 września 2004 r. (sygn. FSK 324/2004) oraz w wyroku NSA z dnia 13 stycznia 2006 r (sygn. II FSK 229/05).

Należy wskazać, że identyczne stanowisko prezentują także organy podatkowe w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego, przykładowo w tym zakresie można wskazać na:

*   interpretację indywidualną z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. IPPB3/423-266/09-2/KK, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie;

*   interpretację indywidualną z dnia 4 czerwca 2009 r., sygn. IPPB3/423-168/09-4/KK, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie;

*   interpretację indywidualną z dnia 11 sierpnia 2008 r., sygn. ILPB3/423-289/08-2/HS, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu;

*   interpretację indywidualną z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. IPPB3/423-1383/08-4/KB, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie;

*   interpretację indywidualną z dnia 6 czerwca 2008 r., sygn. IP-PB3/423-421/08-2/KB, wydaną przez Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie;

*   interpretację indywidualną z dnia 28 października 2008 r., sygn. ILPB3/423-534/08-2/HS, wydaną przez Dyrektora izby Skarbowej w Poznaniu.

Na podkreślenie zasługuje również biznesowy kontekst Akwizycji opisany w stanie faktycznym pozwalający na powiązanie finansowania z przychodami z podstawowej działalności Spółki na tynku medialnym.

C. Wyłączenia na podstawie art. 16 updop

Po pierwsze w opisywanej sprawie nie ma zastosowania przepis art. 16 ust. 1 pkt 1 jak również art. 16 ust. 1 pkt 12 updop (w zw. z art. 16g ust. 3-7), gdyż Pożyczki nie można przypisać do jakichkolwiek projektów inwestycyjnych, w związku z którymi przedmiotowe odsetki mogłyby powiększać wartość początkową środków trwałych łub wartości niematerialnych i prawnych.

Po drugie należy także wskazać, iż w niniejszej sprawie możliwość zaliczenia przez Spółkę w całości odsetek od Pożyczki do kosztów uzyskania przychodów nie będzie ograniczona przez uregulowania zawarte w przepisach art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 updop. Przepisy te przewidują, iż nie stanowią kosztów uzyskania przychodów:

*   odsetki od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki, oraz

*   odsetki od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki

– w części w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza wskazane powyżej wartości zadłużenia, określone na dzień zapłaty odsetek.

Jak wynika z treści tych przepisów ograniczenie możliwości zaliczania przez podatników odsetek od pożyczek (kredytów) do kosztów uzyskania przychodu ma zastosowanie wyłącznie w przypadku gdy pożyczka (kredyt) została udzielona podatnikowi (spółce) przez jego udziałowca (akcjonariusza) lub przez inną spółkę, jeżeli ten sam podmiot trzeci posiada co najmniej 25% udziałów lub akcji w kapitale zakładowym podatnika (pożyczkobiorcy) oraz spółki udzielającej pożyczki (kredytu). Przepisy updop regulujące zagadnienie tzw. niedostatecznej kapitalizacji nie mają natomiast zastosowania do odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez podmioty, które nie zostały wprost wymienione w tych przepisach (nawet jeśli nalezą do tej samej grupy kapitałowej), w tym w szczególności do odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę na rzecz jej akcjonariusza lub udziałowca (co ma miejsce w niniejszej sprawie).

Należy podkreślić, iż stanowisko to jest prezentowane także przez organy podatkowe. Tytułem przykładu można wskazać na interpretację indywidualną z dnia 2 października 2008 r., sygn. IP-PB3-423-1131/08-2/AG, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w której organ podatkowy potwierdził, iż przepisy art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 updop nie mają zastosowania do odsetek od pożyczek udzielonych podatnikowi przez inne podmioty niż wymienione w tych przepisach, w tym w szczególności do podmiotów posiadających w spółce będącej podatnikiem tzw. pośredni udział kapitałowy.

Jak wskazano powyżej, Emitent II nie jest akcjonariuszem X., ani też nie jest tzw. spółką siostrą w stosunku do X., tj. w niniejszej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której jakikolwiek podmiot trzeci posiadałby co najmniej 25% udziałów lub akcji zarówno w kapitale zakładowym X oraz Emitencie II (jako pożyczkodawcy) - 100% udziałów w Emitencie II należy/będzie należeć bowiem do X. Tym samym w niniejszej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 updop, a odsetki od Pożyczki zaciągniętej przez Spółkę od Emitenta będą w całości stanowiły koszt uzyskania przychodu.

D. Moment zaliczenia odsetek do kosztów uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów) Tym samym, odsetki od zobowiązań można uznać za koszt podatkowy dopiero w momencie ich faktycznej zapłaty (metoda kasowa), pod warunkiem, że ich obliczalność nie jest ograniczona na mocy innych przepisów updop (np. art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61, co jak Spółka wykazała powyżej nie będzie mieć miejsca).

Jednocześnie, w świetle art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). A contrario za koszt uzyskania przychodów tu pożyczkobiorcy należy uznać skapitalizowane odsetki, pod warunkiem, że nie znajdują zastosowania inne przepisy updop (np. art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 updop).

Kapitalizacja odsetek nie jest zdefiniowana na gruncie przepisów updop. W praktyce, kapitalizacja polega na ich doliczeniu do kwoty głównej długu. W wyniku kapitalizacji odsetek pożyczkobiorca niejako pozostawia je do dyspozycji pożyczkodawcy, który z kolei rozporządza nimi przez dopisanie do kwoty należności głównej. Z ekonomicznego punktu widzenia, wierzyciel na moment kapitalizacji uzyskuje korzyść majątkową w postaci zwiększenia kwoty, od której dalej będą naliczane odsetki. W rezultacie kapitalizacji, odsetki tracą odrębny byt prawny jako należności uboczne i stają się częścią kwoty głównej zobowiązania (pożyczki). Tym samym, ostateczne rozliczenie nie obejmuje tych odsetek, lecz stanowi spłatę powiększonej kwoty głównej pożyczki. Wynika z tego, że kapitalizacja wywiera ten sam skutek prawny, co zapłata, tj. zmniejsza kwotę odsetek do zapłaty w przyszłości.

W ocenie Wnioskodawcy, brzmienie art. 16 ust. 1 pkt 11 updop w zakresie momentu odliczalności odsetek (metoda kasowa) oraz art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a updop wskazującego, iż skapitalizowane odsetki stanowią koszt uzyskania przychodów, prowadzi do wniosku, że na gruncie updop kapitalizacja odsetek jest traktowana na równi z ich zapłatą.

Podobne stanowisko zostało wyrażone również przez Ministra Finansów w szeregu interpretacji prawa podatkowego. I tak przykładowo:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 28 listopada 2011 r., sygn. IPTPB3/423-213/11-3/IR;

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 6 czerwca 2011 r., sygn. ITPB3/423-125/11/MK;

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 24 grudnia 2010 r., sygn. IPPB5/423-668/10-2/DG;

E. Podsumowanie

Biorąc pod uwagę powyższą analizę należy uznać, że odsetki od Pożyczki będą stanowiły w całości koszty uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji, gdyż:

*   Pożyczka zostanie wykorzystana w celach (szczegółowo określonych w opisie zdarzenia przyszłego), które pozwalają na uznanie, że odsetki od Pożyczki pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami Spółki wystarczającym dla uznania, że będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 updop;

*   do odsetek od Pożyczki nie będą miały zastosowania inne przepisy ograniczające możliwość ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z art. 16 ust. 1 updop, a w szczególności:

*   do odsetek nie będzie miał zastosowania przepis art. 16 ust. 1 pkt 1 updop oraz art. 16 ust. 1 pkt 12, gdyż Pożyczki nie można przypisać do jakichkolwiek projektów inwestycyjnych, w związku z którymi mogłyby one powiększać wartość początkową środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;

*   odsetki od Pożyczki nie będą stanowiły wydatków – w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8 updop – na nabycie udziałów (akcji) XF lub ewentualnie ABV (czy w konsekwencji wymiany udziałów – akcji C.C.

*   do odsetek tych nie będą miały zastosowania przepisy o niedostatecznej kapitalizacji, tj. art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 updop.

W konsekwencji odsetki od Pożyczki będą w całości stanowiły koszty uzyskania przychodów Spółki w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji.

Ad. pyt. 2

Zdaniem X ujemne różnice kursowe od Pożyczki powinny być rozpoznawane dla celów podatkowych w momencie spłaty Pożyczki w całości lub w części (w tym w ramach ewentualnych rozliczeń bezgotówkowych).

Zgodnie z art. 9b ust. 1 updop podatnicy mają możliwość ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych na podstawie przepisu art. 15a updop albo według zasad przewidzianych w ustawie o rachunkowości W przypadku, gdy dany podatnik nie wybrał metody ustalania różnic kursowych zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, wówczas stosuje on regulację zawartą w art. 15a updop.

W świetle przepisu art. 15a ust. 1 updop różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe. Jednocześnie art. 15a ust. 2 i 3 updop przewiduje zamknięty katalog przypadków, w których powstają różnice kursowe dla celów podatkowych. Różnice kursowe od zaciągniętych przez podatników pożyczek (kredytów) zostały uregulowane w art. 15a ust. 2 pkt 5 updop (dodatnie różnice kursowe) i art. 15a ust. 3 pkt 5 updop (ujemne różnice kursowe).

Pierwszy z tych przepisów wskazuje, iż dodatnie różnice kursowe (przychód) powstają, jeżeli wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jej otrzymania jest wyższa od wartości tej pożyczki w dniu jej spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. Natomiast art. 15a ust. 3 pkt 5 updop przewiduje, że ujemne różnice kursowe (koszty uzyskania przychodu) powstają gdy wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jej otrzymania jest niższa od wartości tej pożyczki w dniu jej spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Ponadto należy zauważyć, iż w myśl art. 15a ust. 7 updop za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 art. 15a updop (który stanowi zdarzenie początkujące powstawanie różnic kursowych) uważa się „dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności”.

Zatem różnice kursowe od Pożyczki powinny zostać i rozpoznane dla celów podatkowych w momencie spłaty Pożyczki (lub ich części) w EUR (w tym w ramach rozliczeń bezgotówkowych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.