Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.794.2020.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-15
Teza: Ulga termomodernizacyjna - zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej.
Słowa kluczowe: budynek; działki; odliczenia; termomodernizacja; ulga-ulga termomodernizacyjna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2020 r. (data wpływu 8 grudnia 2020 r.) uzupełnione pismem z dnia 25 stycznia 2021 r. (data nadania 25 stycznia 2021 r., data wpływu 29 stycznia 2021 r.) na wezwanie nr 0114-KDIP3-2.4011.794.2020.1.MM z dnia 18 stycznia 2021 r. (data wysłania 18 stycznia 20201 r., data doręczenia 21 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi termomodernizacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi termomodernizacyjnej.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 18 stycznia 2021 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.794.2020.1.MM (data nadania 18 stycznia 2021 r., data doręczenia 21 stycznia 2021 r.), wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Pismem z dnia 25 stycznia 2021 r. (data nadania 25 stycznia 2021 r., data wpływu 29 stycznia 2021 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest właścicielem działki 10-arowej od dnia 29 kwietnia 1981 r.

Dnia 6 czerwca 1998 r. Wnioskodawczyni otrzymała pozwolenie na budowę budynku letniskowego wolnostojącego niepodpiwniczonego z użytkowym poddaszem. W tamtym okresie działka miała status działki rekreacyjnej. Po wybudowaniu przez gminę wodociągu i kanalizacji ściekowej działki zostały uwzględnione w planach zagospodarowania przestrzennego jako działki budowlane.

W roku 2014 Wnioskodawczyni wraz z mężem przeprowadziła się do tegoż domu. Umieszczając Ich na liście wyborców w miejscowości B. urzędnicy miasta i gminy niejako podkreślili, że dom nadaje się do całorocznego zamieszkania i, że faktycznie Wnioskodawczyni z mężem w nim mieszka.

Dnia 19 listopada 2019 r. Wnioskodawczyni jako właściciel działki wystąpiła do Burmistrza gminy K. z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku letniskowego rekreacji indywidualnej na budynek mieszkalny jednorodzinny. Dnia 8 stycznia 2019 r. Wnioskodawczyni otrzymała decyzję zmiany sposobu użytkowania na budynek mieszkalny jednorodzinny na terenie działki.

W dziale meldunkowym poinformowano Wnioskodawczynię, że do czasu zakończenia odbioru technicznego budynku nie może się z mężem zameldować ani otrzymać numer posesji. Dlatego też Wnioskodawczyni posługiwała się lokalizacją działki oraz adresem korespondencyjnym.

Dom jest budynkiem wolnostojącym niepodpiwniczonym z użytkowym poddaszem. Powierzchnia użytkowa: 79,8 m2. Liczba izb mieszkalnych: 4.

Dom jest ocieplony styropianem i otynkowany. Biorąc pod uwagę ochronę środowiska, a także koszty energii elektrycznej Wnioskodawczyni założyła instalację fotowoltaiczną dnia 30 listopada 2019 r.

Budynek, na którym dokonano przedsięwzięcia termomodernizacyjnego instalacji fotowoltaicznej jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu ustawy Prawa budowlanego. Budynek został wybudowany około 20 lat temu i do dziś stanowi funkcje mieszkalne. Grunt wraz z budynkiem stanowi własność Wnioskodawczyni.

Umowę na założenie instalacji fotowoltaicznej Wnioskodawczyni podpisała z firmą H. wpisaną do Krajowego rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy.

Ponieważ Wnioskodawczyni nie miała pieniędzy na tą inwestycję całość kosztów pokrył Bank (…).

Firma wystawiła fakturę VAT dnia 22 października 2019 na:

Nabywca: Wnioskodawczyni

Odbiorca: Wnioskodawczyni

Treść faktury:

Zaliczki otrzymano w dniu 21 października 2019 r.

Lp. Nazwy towarów/usług, do których wpłacono zaliczkę.

1.  Instalacja fotowoltaiczna 7,1 kW Vat 8% Netto 34.766,91 zł Wartość VAT 2781,35 zł Zaliczka 37.548,26 zł

Zgłoszono do programu „Mój Prąd”.

Fakturę wystawiła spółka H.

Kwota do zapłaty 37.548,26 zł (trzydzieści siedem tysięcy pięćset czterdzieści osiem złotych dwadzieścia sześć groszy)

Zapłacono 37.548,26 zł

Wyżej wymieniona firma jest czynnym płatnikiem VAT. W chwili, gdy firma (…)otrzymała kwotę 37548,26 zł, Wnioskodawczyni uzgodniła termin montażu, który nastąpił 20 listopada 2019 r., potwierdzony protokołem końcowego odbioru robót.

Następnie Wnioskodawczyni otrzymała fakturę VAT o treści:

Faktura VAT zaliczkowa

Data 22 października 2019 r.

Numer 111111

Wartość 37.548,26 zł

Fakturę wystawiła:(…)

Kwota do zapłaty 0,00 zł (zero)

Z adnotacją - Zgłoszono do programu „Mój prąd”

Dnia 11 grudnia 2019 r. Wnioskodawczyni zgłosiła przyłączenie do sieci elektroenergetycznej mikroinstalacji. Dnia 27 grudnia 2019 r. Wnioskodawczyni zawarła z (…)umowę kompleksową sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usługi dystrybucji. Data przyłączenia instalacji fotowoltaicznej nastąpiła dnia 8 stycznia 2020 r.

Wnioskodawczyni wystąpiła do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej o udzielenie dofinansowania na mikroinstalację fotowoltaiczną w ramach programu priorytetowego „Mój prąd” dnia 20 lutego 2020 r. Do dnia dzisiejszego nie otrzymałam żadnej odpowiedzi ani pieniędzy. Wnioskodawczyni wysłała do ww. instytucji pismo, co się dzieje z Jej wnioskiem. Potwierdzono tylko przyjęcie listu dnia 9 października 2020 r. Nadanie numeru posesji nastąpiło dnia 2 lipca 2020 r. Z tym dniem zameldowano Wnioskodawczynię z mężem pod adresem (…) mimo, że Wnioskodawczyni jest w trakcie załatwiania odbioru technicznego budynku. Dnia 1 grudnia 2020 r. Starosta przyjął dokumentację techniczną sporządzoną przez kierownika budowy.

Poinformowano Wnioskodawczynię, że procedura zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego rekreacji indywidualnej na budynek mieszkalny jednorodzinny może potrwać 2-3 miesiące.

Pismem z dnia 25 stycznia 2021 r. Wnioskodawczyni poinformowała, że tak jak pisała we wniosku ORD-IN, Jej dom jest budynkiem wolnostojącym niepodpiwniczonym z użytkowym poddaszem o pow. Użytkowej 79,8 m2 z liczbą izb mieszkalnych 4.

Projekt techniczny sporządził mgr inż. Architekt.

Budynek zbudowany jest z gazobetonu komórkowego ocieplony styropianem, podłączony do miejskiego wodociągu i kanalizacji. Jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu ustawy Prawa budowlanego. Wnioskodawczyni z mężem postanowili przekształcić ten dom letniskowy na dom mieszkalny jednorodzinny, aby nasz syn spadkobierca miał te sprawy uporządkowane.

Za radą kierownika budowy Wnioskodawczyni wystąpiła o zmianę sposobu użytkowania na budynek mieszkalny. Zmianę sposobu użytkowania Wnioskodawczyni dostała 8 stycznia 2019 r.

Po uzyskaniu zgody na zmianę użytkowania i sporządzeniu przez kierownika budowy projektu zmian całość dokumentacji składa się do Starostwa. Następnie po otrzymaniu pisma stwierdzającego prawidłowość dokumentacji i potwierdzenia odbioru technicznego przyłączy wodno-kanalizacyjnego i instalacji elektrycznej Starosta zaświadcza o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu dotyczącego zmiany sposobu użytkowania budynku rekreacji indywidualnej na budynek mieszkalny jednorodzinny z lokalizacją na działce nr 779 położonej w miejscowości (\`(...)\`0 Takie zaświadczenie Wnioskodawczyni otrzymała 16 grudnia 2020 r. Teraz Wnioskodawczyni całość dokumentacji ze wszystkimi zezwoleniami składa do Powiatowego Nadzoru Budowlanego. Taka jest kolejność załatwiania takich spraw. Właścicielem działki Wnioskodawczyni jest od 29 kwietnia 1981 r. i dom ten stanowi Jej własność. Wnioskodawczyni jednoznacznie stwierdza, że to jest dom mieszkalny całoroczny.

Zakup i montaż fotowoltaiki został w 100% sfinansowany z kredytu bankowego. Z uwagi na to, że emerytura Wnioskodawczyni wynosi 1.200 zł netto, kredyt z banku otrzymał mąż Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni z mężem posiada wspólnotę majątkową. Dnia 20 lutego 2020 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej o dofinansowanie w wysokości 5.000 zł w ramach programu „Mój prąd”. Do dnia dzisiejszego Wnioskodawczyni nie otrzymała żadnej odpowiedzi.

Wnioskodawczyni nie występowała do Urzędu Miasta i Gminy o żadną dotację na fotowoltaikę.

Stan faktyczny jest taki, że Wnioskodawczyni mieszka od 8 lat z mężem w przedmiotowym domu i będą w nim mieszkać prawdopodobnie aż do śmierci.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni może skorzystać z ulgi inwestycyjnej na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej za 2019 i 2020 rok?

Zdaniem Wnioskodawczyni, może Ona skorzystać z ulgi. Wnioskodawczyni zawsze z mężem rozliczałam się wspólnie. Składając PIT-37 za rok 2019 Wnioskodawczyni w rubryce E poz. 109 odpisała kwotę 20.060,40 zł, tj. całoroczny Jej dochód z emerytury. Ponieważ całkowity koszt instalacji fotowoltaicznej wyniósł 37.548,26 zł, pozostałą kwotę 17.487,86 zł Wnioskodawczyni odliczy w rozliczeniu za 2020 r. Ulga inwestycyjna służy poprawie energooszczędności budynków i Wnioskodawczyni uważa, że taka ulga Jej się należy za rok 2019 na podstawie przedstawionego stanu faktycznego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Stosownie do art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w ww. art. 26h ust. 1 to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2020 r., poz. 22).

W myśl art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów użyte w ustawie określenia oznaczają przedsięwzięcia termomodernizacyjne - przedsięwzięcia, których przedmiotem jest:

1.  ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,
2.  ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,
3.  wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a,
4.  całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2489). Odliczeniu podlegają wydatki na materiały budowlane i urządzenia:

1.  materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem;
2.  węzeł cieplny wraz z programatorem temperatury;
3.  kocioł gazowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin;
4.  kocioł olejowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin;
5.  zbiornik na gaz lub zbiornik na olej;
6.  kocioł na paliwo stałe spełniający co najmniej wymagania określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwa stałe (Dz. Urz. UE L 193 z 21.07.2015, s. 100);
7.  przyłącze do sieci ciepłowniczej lub gazowej;
8.  materiały budowlane wchodzące w skład instalacji ogrzewczej;
9.  materiały budowlane wchodzące w skład instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej;
10.  materiały budowlane wchodzące w skład systemu ogrzewania elektrycznego;
11.  pompa ciepła wraz z osprzętem;
12.  kolektor słoneczny wraz z osprzętem;
13.  ogniwo fotowoltaiczne wraz z osprzętem;
14.  stolarka okienna i drzwiowa, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne;
15.  materiały budowlane składające się na system wentylacji mechanicznej wraz z odzyskiem ciepła lub odzyskiem ciepła i chłodu.

Odliczeniem objęte są również wydatki na następujące usługi:

1.  wykonanie audytu energetycznego budynku przed realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego;
2.  wykonanie analizy termograficznej budynku;
3.  projektowej związanej z pracami termomodernizacyjnymi;
4.  wykonanie ekspertyzy ornitologicznej i chiropterologicznej;
5.  docieplenie przegród budowlanych lub płyt balkonowych lub fundamentów;
6.  wymiana stolarki zewnętrznej np.: okien, okien połaciowych, drzwi balkonowych, drzwi zewnętrznych, bram garażowych, powierzchni przezroczystych nieotwieralnych;
7.  wymiana elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej lub wykonanie nowej instalacji wewnętrznej ogrzewania lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej;
8.  montaż kotła gazowego kondensacyjnego;
9.  montaż kotła olejowego kondensacyjnego;
10.  montaż pompy ciepła;
11.  montaż kolektora słonecznego;
12.  montaż systemu wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła z powietrza wywiewanego;
13.  montaż instalacji fotowoltaicznej;
14.  uruchomienie i regulacja źródła ciepła oraz analiza spalin;
15.  regulacja i równoważenie hydrauliczne instalacji;
16.  demontaż źródła ciepła na paliwo stałe.

W myśl art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.

Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy, wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług (art. 26h ust. 4 ww. ustawy).

Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:

1.  sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie;
2.  zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki (art. 26h ust. 6 ww. ustawy).

W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.

Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy, podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot. W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin (art. 26h ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W tym miejscu wskazać należy, że ulga termomodernizacyjna przysługuje właścicielowi lub współwłaścicielowi istniejącego już budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i w zakresie tych wydatków, podatnikowi przysługuje ulga termomodernizacyjna. Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem takiego budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53.000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Źródło finansowania tych wydatków (kredyt, pożyczka) nie ma znaczenia dla możliwości skorzystania z ulgi, jeżeli to podatnik ostatecznie ponosi wydatek (czy to bezpośrednio ze swoich dochodów czy też zaciągając kredyt, który następnie spłaca). Zatem, jeżeli wydatki są sfinansowane kredytem/pożyczką, których spłata obciąża podatnika, wówczas są traktowane jako sfinansowane przez podatnika i podlegają odliczeniu.

Tak więc z ulgi termomodernizacyjnej może skorzystać podatnik, będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który poniósł wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne oraz posiada fakturę, potwierdzającą ich poniesienie. Ponadto z ulgi termomodernizacyjnej może skorzystać podatnik, jeżeli najpóźniej na dzień dokonania odliczenia, jest już właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Zatem, skoro Wnioskodawczyni poniosła wydatki na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu Prawo budowlane, to w ramach ulgi termomodernizacyjnej na podstawie art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawczyni ma możliwość dokonania odliczenia od podstawy obliczenia podatku ww. wydatków poniesionych w 2019 r. w związku z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów. Przedmiotowe wydatki Wnioskodawczyni ma możliwość odliczenia w rozliczeniu rocznym składanym za 2019 oraz za 2020 rok, jeśli kwota odliczenia nie znalazła pokrycia w dochodach za 2019 rok.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Końcowo, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zauważyć należy, że organ podatkowy wydając interpretację indywidualną przepisów prawa opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Do postępowania w sprawie wydania interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego. Ewentualną weryfikację czy zakres przeprowadzonych prac i użytych materiałów budowlanych odpowiadał zakresowi wskazanemu w przepisach będą przeprowadzały inne organy.

Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji indywidualnych tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy -Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie PUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.