Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.175.2025.2.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Dopisanie do rachunku bankowego Pani ojca miało charakter
techniczny i zabezpieczający i w istocie nie korzysta Pani ze
środków zgromadzonych na koncie, zatem nie skutkują one
zwiększeniem (przysporzeniem) Pani majątku. Posiadanie
wspólnego rachunku bankowego nie przesądza o własności
środków znajdujących się na tym rachunku. Zatem dopisanie
Pani do rachunku bankowego Pani ojca nie będzie skutkować
powstaniem po Pani stronie obowiązku podatkowego
określonego w ustawie o podatku od spadków i darowizn,
wobec czego nie wystąpi po Pani stronie obowiązek zapłaty
podatku od spadków i darowizn.
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku
konto
współwłasność
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych posiadania wspólnego
    rachunku bankowego. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 6
    czerwca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani ojciec, z którym pozostaje Pani w pierwszej grupie podatkowej, dodał Panią w 2025
    roku jako współposiadacza do swojego rachunku bankowego. Celem tego działania była
    możliwość zapewnienia opieki nad Pani chorą na zespół otępienny matką w sytuacji,
    gdyby ojciec z powodu choroby lub śmierci nie mógł dysponować środkami na koncie.
    Środki na rachunku pochodzą wyłącznie od Pani ojca. Pani nie korzysta z tych środków ani
    nie traktuję ich jako własnych. Nie wypłaca Pani z tego rachunku żadnych pieniędzy, nie
    dokonuję przelewów na swoją korzyść, a konto służy wyłącznie do zabezpieczenia sytuacji
    awaryjnych. Nie została spisana żadna umowa darowizny, nie nastąpiło też żadne
    formalne przekazanie pieniędzy. Pani rola sprowadza się do możliwości technicznego
    zarządzania kontem w razie potrzeby.
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani stan faktyczny, wskazując, że została Pani
    dopisana przez ojca jako współwłaściciel rachunku bankowego, na który Pani ojciec
    wpłaca i wypłaca z niego środki. Nie zostały one Pani przekazane do korzystania na Pani
    cele. Jest Pani współwłaścicielem rachunku jedynie awaryjnie na wypadek sytuacji, gdyby
    trzeba było pomóc Pani matce mającej problemy zdrowotne, a Pani ojciec z powodu np.
    choroby lub śmierci nie mógłby się nią zająć.
    Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Czy w opisanym zdarzeniu jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i
    darowizn? Czy w opisanym zdarzeniu ma Pani obowiązek dokonać zgłoszenia SD-Z2?
    Pani stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
    Pani zdaniem, opisanym zdarzeniu nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku od
    spadków i darowizn, ponieważ nie doszło do umowy darowizny (ojciec nie darował Pani
    pieniędzy); nie nastąpiło realne przysporzenie majątkowe po Pani stronie; nie ma Pani
    zamiaru ani potrzeby korzystania z tych środków. Dopisanie miało charakter techniczny
    i zabezpieczający, nie majątkowy; środki nadal są traktowane jako należące do ojca.
    Uważa Pani, że w opisanym zdarzeniu nie ciąży na Pani obowiązek dokonania
    zgłoszenia SD-Z2.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
      1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
        testamentowego;
      2) darowizny, polecenia darczyńcy;

      3) zasiedzenia;
      4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
      5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
        spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
      6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Na mocy art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.
    Podkreślić przy tym należy, że katalog tytułów nabycia podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn, określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn, jest katalogiem zamkniętym. Wobec tego jedynie wymienione w nim
    tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią przypadki podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    Stosownie do art. 5 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 tej ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęć „darowizna”, dlatego w tym
    zakresie należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku
    dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy
    zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia
    obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    W myśl art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
    Z treści wniosku wynika, że Pani ojciec dodał Panią w 2025 roku jako współposiadacza do
    swojego rachunku bankowego. Środki na rachunku pochodzą wyłącznie od Pani ojca. Pani
    nie korzysta z tych środków ani nie traktuję ich jako własnych. Nie wypłaca Pani z tego
    rachunku żadnych pieniędzy, nie dokonuję przelewów na swoją korzyść, a konto służy
    wyłącznie do zabezpieczenia sytuacji awaryjnych. Nie została spisana żadna umowa
    darowizny, nie nastąpiło też żadne formalne przekazanie pieniędzy. Pani rola sprowadza
    się do możliwości technicznego zarządzania kontem w razie potrzeby. Celem tego
    działania była możliwość zapewnienia opieki nad Pani chorą na zespół otępienny matką w
    sytuacji, gdyby ojciec z powodu choroby lub śmierci nie mógł dysponować środkami na
    koncie.
    Ma Pani wątpliwości czy dopisanie Pani jako współwłaściciela do rachunku bankowego
    Pani ojca, bez pobierania środków z tego konta ani traktowania ich jako własnych, podlega
    zgłoszeniu i opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    W świetle opisanego zdarzenia stwierdzić należy, że skoro dopisanie do rachunku
    bankowego Pani ojca miało charakter techniczny i zabezpieczający i w istocie nie korzysta
    Pani ze środków zgromadzonych na koncie, zatem nie skutkują one zwiększeniem
    (przysporzeniem) Pani majątku, to nie sposób uznać powyższe czynności za darowiznę w
    rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego.
    Należy bowiem nadmienić, że posiadanie wspólnego rachunku bankowego nie przesądza
    o własności środków znajdujących się na tym rachunku. Tym samym jedynie zawarcie
    umowy darowizny i/lub faktyczne przekazanie środków finansowych przez Pani ojca na
    Pani rzecz (w celu wzbogacenia się) wiązałoby się z koniecznością dokonania – dla celów
    zachowania zwolnienia z opodatkowania – zgłoszenia otrzymania darowizny
    przekraczającej kwotę wolną od podatku, na formularzu SD-Z2. Tak długo jak taka umowa
    nie zostanie zawarta lub nie dojdzie do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego
    (przedmiot darowizny nie zostanie faktycznie wydany – co oznacza, że środki finansowe
    znajdujące się na wspólnym rachunku bankowym nie staną się Pani własnością), to brak
    jest podstaw do zastosowania przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie oraz powołane wyżej przepisy należy zgodzić
    się z Pani stanowiskiem, że dopisanie Pani do rachunku bankowego Pani ojca nie będzie
    skutkować powstaniem po Pani stronie obowiązku podatkowego określonego w ustawie o
    podatku od spadków i darowizn, wobec czego nie wystąpi po Pani stronie obowiązek
    zapłaty podatku od spadków i darowizn oraz złożenia zgłoszenia SD-Z2 do właściwego
    naczelnika urzędu skarbowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.