Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.459.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Brak uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT z
tytułu dostawy udziału w Nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
udział-sprzedaż udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku uznania Pana za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy udziału w
    Nieruchomości (pytanie nr 1).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Wnioskodawca jest właścicielem ½ udziału (współwłasność ułamkowa) we własności
    nieruchomości położonej w miejscowości (...), w gm. (...), w pow. (...) składającej się z działki
    ewidencyjnej 1 (dalej: „Nieruchomość”). Dla Nieruchomości prowadzona jest księga
    wieczysta nr (...) (informacje poufne). Nieruchomość w księdze wieczystej opisano jak
    grunty rolne zabudowane.
    Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego przeznaczenie
    Nieruchomości opisano jako tereny rolnicze z rozproszoną zabudową zagrodową w
    gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych oraz tereny zabudowy usługowej z
    dopuszczeniem funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Nieruchomość jest zabudowana: budynek mieszkalny oraz budynek gospodarczy.
    Zabudowania z uwagi na długi upływ czasu od ich wybudowania (wybudowane w latach
    50) nie nadają się do użytkowania. Nie wydano jakiejkolwiek decyzji administracyjnej o
    rozbiórce, nie podjęto też jakichkolwiek czynności związanych z ich rozbiórką.
    Wnioskodawca oraz współwłaściciele pozostałej ½ nie dokonywali nakładów na
    zabudowania znajdujące się na Nieruchomości dokonując ich ulepszenia. Nieruchomość
    jest uzbrojona tzn. posiada przyłączenie do sieci wodociągowej, gazowej i elektrycznej.
    Wnioskodawca nabył ½ udziału we współwłasności Nieruchomości na podstawie umowy
    darowizny. Nabycie Nieruchomości nie miało związku z jakąkolwiek działalnością
    inwestycyjną (np. zamiarem dalszej odsprzedaży czy stworzeniu zabudowy na wynajem).
    Nieruchomość stanowi część majątku osobistego Wnioskodawcy i nie jest wykorzystywana
    do prowadzenia działalności gospodarczej. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu
    lub dzierżawy.
    Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Przy czym przedmiot
    prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej i czynności
    opodatkowanych VAT nie obejmuje i nie obejmował obrotu nieruchomościami.
    Przedmiotowa działalność jest również obecnie zawieszona przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca oraz współwłaściciele pozostałej ½ udziału w Nieruchomości planują
    dokonać odpłatnego zbycia Nieruchomości. Wnioskodawca w przeszłości nie sprzedawał
    nieruchomości w sposób zorganizowany, w szczególności czyniąc sobie z tego stale źródło
    dochodu. Opisywana w zdarzeniu przyszłym sprzedaż będzie miała charakter
    jednorazowy. Wnioskodawca po sprzedaży nie będzie miał w planach prowadzenia w tym
    obszarze stałej i zorganizowanej działalności. Przed planowaną sprzedażą nieruchomości
    Wnioskodawca, jak również współwłaściciele pozostałej ½ udziału w Nieruchomości nie
    podejmował i nie będzie podejmować aktywnych działań marketingowych w zakresie
    obrotu nieruchomościami, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu
    dokonanie sprzedaży działek.
    Pytania
    1) Czy opisana w zdarzeniu przyszłym planowana transakcja sprzedaży udziału w
      Nieruchomości będzie skutkowała uznaniem Wnioskodawcy za podatnika VAT

      zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym będzie podlegać będzie
      opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT?
    2) Jeżeli Organ nie podzieli stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr
      1, czy wówczas sprzedaż udziału w Nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z VAT
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Opisana w zdarzeniu przyszłym planowana transakcja sprzedaży udziału w Nieruchomości
    nie będzie skutkowała uznaniem Wnioskodawcy za podatnika VAT zdefiniowanego w art.
    15 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jeżeli Organ nie podzieli stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 1
    wówczas sprzedaż udziału w Nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Ad 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Przez towary - stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rozumie się rzeczy oraz ich części,
    a także wszelkie postacie energii.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Podatnikami - według treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze

    zm.; dalej jako: Dyrektywa VAT) podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w
    dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też
    rezultaty takiej działalności.
    Jak wskazano wyżej „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością
    rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
    gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
    rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b powołanej Dyrektywy VAT wskazano, że państwa
    członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji
    związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności
    dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy VAT opodatkowaniu VAT podlegają następujące
    transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez
    podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa polskiego oraz wspólnotowego wynika, że podatnikiem
    podatku VAT może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności VAT w świetle powyższych przepisów, jest
    spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
    1) dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT;
    2) czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
      podatnikiem VAT.
    Właściwe i prawidłowe zatem będzie wykluczenie osób fizycznych z grona podatników VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem VAT ten, kto jako osoba fizyczna
    dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przekładając niniejsze rozważania na grunt zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku
    należy stwierdzić, że Wnioskodawca sprzedając udział w Nieruchomości nie będzie działać
    w charakterze podatnika VAT. Sprzedaż nie będzie wykonana w ramach prowadzenia
    przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie podjął działań
    porównywalnych do działań zajmujących się profesjonalną działalnością w zakresie obrotu
    nieruchomościami.
    Jednocześnie Nieruchomość stanowi element majątku prywatnego Wnioskodawcy.
    Stanowisko to podzielają wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    interpretacje indywidualne np. interpretacja z 5 lutego 2025 r. znak: 0111-KDIB3-
    3.4012.568.2024.3.AW, interpretacja z 9 lutego 2024 r. znak: 0112-KDIL1-
    1.4012.659.2023.2.DS.
    Ad 2

    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
    2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Wskazane powyżej zwolnienie stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części
    budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym
    okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Natomiast przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
    nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
    budowli lub ich części, po ich:
    1) wybudowaniu lub
    2) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
    ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków -
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. Stosownie do art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części
    nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
    1) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    2) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o
    VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na
    którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje
    się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale
    z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze
    zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym
    obiekt jest posadowiony. W związku z powyższym sprzedaż gruntu, z którym związane są
    ww. budynki, będzie zwolniona od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.

    Zatem, jeżeli Organ nie podzieli stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1,
    wówczas transakcja sprzedaży przez Wnioskodawcę udziału ½ Nieruchomości (działki
    zabudowanej), będzie korzystała ze zwolnienia z VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości zabudowanych, jak również udziałów w nieruchomości, traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Z przytoczonych regulacji prawnych wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług
    może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy
    czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania

    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ponadto, z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że
    przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów
    może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że na podstawie umowy darowizny otrzymał Pan udział ½ w
    Nieruchomości tj. działce nr 1.
    Nieruchomość jest zabudowana budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym,
    które z uwagi na długi upływ czasu nie nadają się do użytkowania. Dla ww. budynków nie
    wydano decyzji o rozbiórce i nie podjęto jakichkolwiek prac rozbiórkowych. Nie ponosił też
    Pan nakładów na zabudowania znajdujące się na Nieruchomości.
    Jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT lecz prowadzona
    działalność nie obejmuje i nie obejmowała obrotu nieruchomościami. Nieruchomość
    stanowi część majątku osobistego i nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności
    gospodarczej.

    Nieruchomość nie była przedmiotem najmu lub dzierżawy.
    W przeszłości nie sprzedawał Pan nieruchomości w sposób zorganizowany. Planowana
    sprzedaż Nieruchomości będzie miała charakter jednorazowy. Nie zamierza Pan
    podejmować aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami,
    wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży
    działek.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy sprzedaż przez Pana udziału ½ w Nieruchomości
    zabudowanej podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podkreślić należy, że z powołanego wyżej orzeczenia TSUE w sprawach C-180/10 i C-181
    /10 wynika, że w celu ustalenia czy podmiot dokonujący sprzedaży działki występuje w
    charakterze podatnika niezbędne jest przeanalizowanie wszystkich okoliczności sprawy. O
    opodatkowaniu danej transakcji przesądza ciąg działań podjętych w celu sprzedaży oraz
    angażowanie środków podobnych do podmiotów profesjonalnie zajmujących się
    sprzedażą gruntów.
    W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana w zakresie
    sprzedaży udziału w Nieruchomości za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    W Pana sprawie sprzedaż udziału w Nieruchomości nie będzie realizowana w ramach
    działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie jego
    zbycia, która będzie porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie
    tego rodzaju obrotem. Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które mogą przesądzać, że
    dostawa ww. udziału w Nieruchomości wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Jak
    wynika z okoliczności sprawy, nie podejmie Pan aktywnych działań w zakresie sprzedaży
    udziału w Nieruchomości, które będą świadczyły o angażowaniu środków w sposób
    podobny do wykonywanych przez handlowców.
    Brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać Pana za podatnika w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy z tytułu
    sprzedaży udziału w Nieruchomości. W tej konkretnej sytuacji należy uznać, że
    przedmiotem dostawy będzie składnik Pana majątku osobistego, a sprzedaż ww. udziału
    w Nieruchomości będzie stanowić realizację prawa do rozporządzania tym majątkiem.
    W konsekwencji, należy zgodzić się z Panem, że sprzedaż udziału w Nieruchomości nie
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy, gdyż w związku z jego sprzedażą nie można uznać, że będzie Pan działał jako
    podatnik prowadzący działalność gospodarczą stosownie do art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.
    Sprzedaż przez Pana udziału w Nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie znajduje
    uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia dla ww. czynności na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy (pytanie nr 2).

## Dodatkowe informacje

Pana wniosek dotyczy 2 zdarzeń przyszłych. Należna opłata od Pana wniosku to 80 zł.
    Jednakże, ze względu na zawarte w interpretacji rozstrzygnięcie odnośnie pytania nr 1
    oraz zależności rozpatrzenia pozostałych Pana wątpliwości pytań wobec pytania nr 1,
    kwota w wysokości 40 zł stanowi nadpłatę i zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji
    podatkowej, zostanie zwrócona na numer rachunku wskazany we wniosku.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Jestem zatem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację
    oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku,
    gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej
    zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie
    skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pana,
    należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Pana, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    współwłaścicieli działek.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.