Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.618.2025.1.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody w związku z kredytem
mieszkaniowym.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
ugody
umorzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 25

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 26 sierpnia 2025 r. (wpływ 26 sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) października 2005 roku Wnioskodawca zawarł z Bankiem (...), umowę kredytu
    hipotecznego w walucie wymienialnej nr (...) zwana dalej Umowa, na kwotę (...) CHF.
    Umowę zawarto na okres do (...) października 2025 roku. Kredyt przeznaczony był na
    zakup spółdzielczego, własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, położonego w (...).
    Kredyt uruchomiono bezgotówkowo, dokonując płatności bezpośrednio na konto zbywcy
    lokalu. Umowa kredytu zabezpieczona była hipoteką kaucyjną na nieruchomości
    stanowiącej przedmiot kredytowania, a zakupiona nieruchomość realizowała własny cel
    mieszkaniowy Wnioskodawcy. Nieruchomość zakupiona została (...) października 2005
    roku (...).
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną i jedynym kredytobiorcą wskazanym w umowie.
    Wnioskodawca nie korzystał dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej. Nieruchomość, której dotyczyła Umowa nie była
    przedmiotem działalności gospodarczej.
    Pomiędzy Stronami Umowy, powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych
    postanowień umownych i całej Umowy (oraz jej ważności). Aktualnie procedowana jest
    ugoda sądowa, której celem jest polubowne rozstrzygnięcie sporu dotyczącego ważności
    oraz skuteczności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym
    uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy lub z wykonania świadczeń
    z Umowy, przez przyjęcie przewidzianych w Ugodzie rozwiązań.
    Zgodnie z przedstawionym projektem Ugody, w księgach rachunkowych Banku na dzień
    (...) marca 2025 roku wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła (...)
    CHF; w tym kapitał bieżący (niewymagalny) (...) CHF. Ugoda przewiduje przewalutowanie
    zadłużenia za PLN oraz zwolnienie Wnioskodawcy z długu (umorzenie zadłużenia
    Kredytobiorcy) w zakresie kwoty (...) PLN - na ww. kwotę składa się kwota (...) PLN kapitału
    kredytu. Dodatkowo w związku z rozliczeniem umowy Bank wypłaci Wnioskodawcy kwotę
    (...) zł. Kwota ta nie została zdefiniowana w ugodzie jako zwrot uprzednio zapłaconych rat,
    jednak jest ona istotnie niższa niż dotychczas uregulowane przez Wnioskodawcę raty
    kapitałowo-odsetkowe.
    Ponadto wskazał Pan, że w wyniku planowanej ugody bank zwróci Kredytobiorcy środki
    pieniężne w kwocie uprzednio wpłaconej przez Kredytobiorcę z uwzględnieniem
    udostępnionego kapitału kredytu. Zwrot, o którym mowa powyżej będzie zwrotem
    środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału i odsetek od kredytu, a
    które w wyniku ponownego przewalutowania zobowiązania kredytowego według kursu
    waluty przyjętego w ugodzie na dzień jej zawarcia staną się nienależne bankowi.
    Zgodnie z postanowieniem o zabezpieczeniu z dnia (...) listopada 2023 roku
    zabezpieczenie od dnia (...) września 2023 roku Klient wpłacił: zgodnie z zaświadczeniem
    (okres: ...): (...) PLN oraz (...) CHF (co przy przeliczeniu po kursie średnim NBP z daty
    kalkulacji daje kwotę (...) PLN), w okresie od zaświadczenia do udzielenie zabezpieczenia

    (okres: ...): ok. (...) CHF, co w przeliczeniu po kursie z daty kalkulacji daje kwotę (...) PLN
    (Wnioskodawca wpłacił ok. jednej raty w wysokości (...) CHF), co łącznie daje kwotę
    wpłaconą do banku w wysokości ok. (...) PLN.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z zaniechania poboru podatku od
      umorzonej kwoty zobowiązania wynikającego z zawartej uprzednio umowy kredytu
      hipotecznego?
    2. Czy wypłacona przez Bank kwota dodatkowa (...) zł będzie stanowiła przychód
      podlegający opodatkowaniu?
    Pana stanowisko w sprawie
    ad.1. w stosunku do umorzonej części zobowiązania z tytułu kredytu mieszkaniowego
    znajdą zastosowanie zapisy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 roku
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, a
    tym samym, nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od umorzonej
    kwoty zobowiązania.
    ad.2. z tytułu uzyskania w drodze Ugody wypłaty środków pieniężnych w kwocie (...) zł nie
    powstanie po stronie Wnioskodawcy przychód podatkowy w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jej uzyskanie nie będzie skutkowało
    po stronie Wnioskodawcy obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Uzasadnienie stanowiska.
    Co do zasady, jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych dalej ustawy o PIT, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów
    podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub
    zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia
    gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku
    innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Istotne jest również, że w takim przypadku mamy do czynienia ze źródłem przychodu
    określonym w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, to jest tzw. inne źródła.
    Przychody z innych źródeł podlegają opodatkowaniu według skali podatkowej i są
    rozliczane dopiero na etapie składania zeznania rocznego, a więc po zakończeniu roku
    podatkowego.
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe przez umowę kredytu bank
    zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę
    środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się
    do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Kolejno, co ważne w kontekście opodatkowania, to że instytucja zwolnienia z długu
    uregulowana została w art. 508 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym zobowiązanie
    wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik przyjmuje zwolnienie.
    W rezultacie więc samo otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są neutralne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia

    się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek.
    Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe stanowiące
    przychód w rozumieniu ustawy o PIT.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z 11.03.2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe dalej
    Rozporządzenie, ustawodawca wprowadził procedurę zaniechania poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych, od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Warunkiem zastosowania zaniechania, jest to by kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty
    na realizacje jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
    mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizacje wyłącznie
    jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Poprzez kredyt mieszkaniowy, zgodnie z § 3 ust 1 wspomnianego Rozporządzenia,
    rozumie się kredyt, który został:
    1. udzielony przed 15.01.2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi
      państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania
      kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
      podmiotów (np. bank), oraz
    2. zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3. zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 (wydatki na własne cele
      mieszkaniowe) ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kolejno jak wskazano w art. 21 ust. 25 pkt. 1 wydatkami na własne cele mieszkaniowe są
    wydatki poniesione na: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
    budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim
    lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
    wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
    takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w
    takim prawie, nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim
    gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
    również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub
    udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
    jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt
    pod budowę budynku mieszkalnego, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub
    remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
    budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
    pomieszczenia niemieszkalnego.
    Kluczowym jest więc by umarzany w drodze ugody kredyt zaciągnięty był na
    sfinansowanie wskazanych powyżej wydatków.
    Analizując natomiast dalsze zapisy Rozporządzenia, należy zwrócić uwagę na dwa
    dodatkowe wymogi postawione przez ustawodawcę. Otóż pomijając kwestię
    wydatkowania środków, podstawowym warunkiem, jest, aby podatnik nie korzystał w
    przeszłości z zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności z tytułu

    innego kredytu mieszkaniowego oraz aby kredyt mieszkaniowy, którego dotyczy
    umorzenie został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Zgodnie z § 1 ust. 5 Rozporządzenia przez „jedną inwestycję mieszkaniową” rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa
    domowego. Ostatni z warunków natomiast odnosi się do zabezpieczenia kredytu hipoteką
    na nieruchomości mieszkaniowej.
    Zaniechanie poboru podatku od umorzonych kwot kredytu hipotecznego jest zatem
    możliwe, jeśli kredyt bądź też pożyczka zostały zaciągnięte na cele mieszkaniowe i
    spełniają określone warunki prawne.
    Przekładając powyższe na przedstawiony stan faktyczny należy zwrócić uwagę na
    spełnienie poszczególnych warunków zastosowania Rozporządzenia:
    1. Planowane umorzenie dotyczy wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, której
    przeznaczeniem było sfinansowanie zakupu jednej nieruchomości mieszkalnej,
    realizującej własny cel mieszkaniowy Wnioskodawcy.
    2. Wnioskodawca jest osobą fizyczną będącą stroną umowy kredytu i nie korzystał
    dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    3. Kwoty wierzytelności podlegających umorzeniu, zgodnie z procedowaną ugodą sądową
    obejmują kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału).
    4. Kredyt mieszkaniowy, którego dotyczy procedowana ugoda została zawarta przed
    dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów.
    5. Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości będącej
    przedmiotem umowy, stanowiącej własność Wnioskodawcy.
    Wobec powyższego, mając na względzie spełnienie warunków rozporządzenia, zdaniem
    Wnioskodawcy umorzona w drodze ugody kwota wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego, będzie stanowiła przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, jednak w odniesieniu do niego zastosowanie
    znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r, a tym samym Wnioskodawca
    nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.
    Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii ewentualnego powstania przychodu z tytułu
    otrzymanej w drodze Ugody dodatkowej wypłaty w kwocie (...) zł, w sytuacji, gdy z treści
    ugody nie wynika by był to zwrot wpłaconych uprzednio rat kapitałowo-odsetkowych.
    Mimo braku takiego wskazania w treści procedowanej ugody, Wnioskodawca wpłacił do
    Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych znacząco wyższą kwotę.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o PIT jest zasada powszechności
    opodatkowania, wyrażona w art. 9 ust. 1 tejże ustawy. Przepis ten stanowi, że
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego należy wnioskować, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych, zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

    Różnego rodzaju świadczenia, w tym m.in. odszkodowania i zadośćuczynienia stanowią -
    co do zasady - przychód w rozumieniu powoływanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.
    Stosownie natomiast do definicji dochodu, jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w piśmie z dnia 21. marca 2025 roku, sygn. 0113-
    KDIPT2-2.4011.183.2025.1.ACZ wskazał, że o uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy
    podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też, gdy na
    skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w sytuacji gdy realnie po stronie podatnika nie dochodzi do
    przyrostu majątku czy przysporzenia, to nie można mówić również o powstaniu
    przychodu. Zbieżne stanowisko w tym aspekcie przedstawiał Dyrektor Izby Administracji
    Skarbowej w swoich interpretacjach: Pismo z dnia 22 stycznia 2025 r. 0112-KDIL2-
    1.4011.869.2024.2.KP Wobec powyższego, skoro kwota, którą otrzymała Pani od banku w
    wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Panią podczas spłaty kredytu
    hipotecznego to jej otrzymanie nie powoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia
    majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po
    Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Pismo z dnia 22 listopada 2024 r. sygn. 0115-KDIT2.4011.432.2024.2.ŁS Państwa zdaniem
    kwota dodatkowa wynika z realnie dokonanych wpłat z Państwa środków pieniężnych
    uzyskanych przez Państwa na podstawie świadczenia pracy na rzecz spłaty rat kapitałowo-
    odsetkowych. Łączna kwota wpłacona przez Państwa do Banku znacznie przekracza
    wartość udzielonego kapitału kredytu.
    Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa, którą otrzymają Państwo od Banku w
    wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Państwa podczas spłaty
    kredytu hipotecznego to jej otrzymanie nie powoduje po Państwa stronie dodatkowego
    przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Państwa przychodem
    w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich
    uzyskanie nie skutkuje po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Wobec braku przychodu do opodatkowania, nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych od wypłaconej kwoty nadpłaty jak i kwoty
    dodatkowej. Nie będą Państwo także zobowiązani do wykazania ww. kwot w zeznaniu
    rocznym PIT-37.
    Pismo z dnia 7 maja 2025 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.387.2025.1.KF Strony przyjęły, że
    kredyt udzielony na podstawie umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia
    umowy stanowił kredyt złotowy. W celu zakończenia wszelkich sporów dotyczących
    abuzywności klauzul umownych i ważności umowy, uwzględniając przyjęty przez strony w

    niniejszej ugodzie sposób rozliczenia umowy, Bank zobowiązał się do zwrotu na Pana
    rzecz m.in. kwoty (...) zł kapitału. Ponadto Bank wypłacił Panu kwotę dodatkową w
    wysokości (...) zł.
    Zatem, skoro kwota dodatkowa, którą otrzymał Pan od banku w wyniku zawartej ugody,
    mieści się w kwocie wpłacanej przez Pana podczas spłaty kredytu hipotecznego, jej
    otrzymanie nie powoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.
    Wypłata ta jest dla Pana neutralna podatkowo.
    W związku z powyższym, otrzymana przez Pana na podstawie ugody kwota dodatkowa,
    nie stanowi dla Pana przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym jej uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Biorąc więc pod uwagę powyższe, oraz fakt, że po stronie Wnioskodawcy nie powstało
    przysporzenie majątkowe, a kwota uprzednio wpłaconych do banku rat kapitałowo-
    odsetkowych jest wyższa niż kwota zaproponowana do wypłaty przez Bank, a także
    uwzględniając, że stan faktyczny wskazany na wstępie jest istotnie zbieżny z
    zaprezentowanym w powyżej powołanych interpretacjach, zdaniem Wnioskodawcy, z
    tytułu otrzymania w drodze ugody wypłaty środków pieniężnych nie powstanie po jego
    stronie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Pana, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;

      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
      - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
        zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
      - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
        uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
      - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej,

      - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej oraz
      - a w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego
        nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
        a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W literze b) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zostały wymienione: nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
    mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Zatem udzielony Panu kredyt wypełnia
    przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez Pana na
    zakup mieszkania, stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dlatego nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
    od uzyskanego przychodu.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych planowanej wypłaty ustalonej w
    ugodzie kwoty dodatkowej wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1,
    wywieść można, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób
    fizycznych – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy
    podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy
    na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec
    innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    We wniosku wskazał Pan, że w ramach ugody bank zaproponował wypłatę na Pana
    rzecz dodatkowej kwoty pieniężnej w wysokości (...) zł. Bank zwróci Panu środki
    pieniężne w kwocie uprzednio wpłaconej przez Pana z uwzględnieniem
    udostępnionego kapitału kredytu. Kwota ta będzie zwrotem środków, które zostały
    wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału i odsetek od kredytu, a które w wyniku
    ponownego przewalutowania zobowiązania kredytowego według kursu waluty
    przyjętego w ugodzie na dzień jej zawarcia staną się nienależne bankowi.
    Zatem w analizowanej sprawie po Pana stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzyma Pan zwrot środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy umowy przekazał Pan na rzecz banku w ramach spłaty części

    rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzyma Pan środki będące
    ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pana własnych środków.
    Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego
    przyrostu w Pana majątku. Wypłata ta będzie dla Pana neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, wypłata przez bank kwoty dodatkowej nie będzie stanowić dla Pana
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art.
    20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Zatem nie będzie Pan miał obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez
    bank kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.