Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.434.2019.2.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-08
Teza: Możliwość i sposób rozliczenia dla celów polskiego podatku dochodowego od osób prawnych dochodu osiągniętego ze sprzedaży Nieruchomości położonej w Czechach, a wykorzystywanej wcześniej przez zlikwidowany zagraniczny zakład Spółki w prowadzonej działalności na terytorium Czech (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i nr 2)
Słowa kluczowe: Czechy; likwidacja; metoda; nieruchomości; opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania; proporcja; sprzedaż; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 października 2019 r. (data wpływu 31 października 2019 r.), uzupełnionym 30 grudnia 2019 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i sposobu rozliczenia dla celów polskiego podatku dochodowego od osób prawnych dochodu osiągniętego ze sprzedaży Nieruchomości położonej w Czechach, a wykorzystywanej wcześniej przez zlikwidowany zagraniczny zakład Spółki w prowadzonej działalności na terytorium Czech (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2019 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i sposobu rozliczenia dla celów polskiego podatku dochodowego od osób prawnych dochodu osiągniętego ze sprzedaży Nieruchomości położonej w Czechach, a wykorzystywanej wcześniej przez zlikwidowany zagraniczny zakład Spółki w prowadzonej działalności na terytorium Czech.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego pismem z 11 grudnia 2019 r. Znak: 0111-KDIB1-2.4010.434.2019.1.ANK wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 30 grudnia 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”, „Wnioskodawca”), zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865, z późn. zm., dalej: „ustawa o PDOP”) jest podatnikiem tegoż podatku i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą głównie w zakresie prowadzenia robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (PKD 41.20.Z).

W 2003 roku Spółka podjęła decyzję o utworzeniu nowego oddziału w Czechach, który stanowił zakład zagraniczny Spółki w rozumieniu czeskich przepisów podatkowych oraz w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o PDOP i art. 5 ust. 1 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 13 września 2011 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 991 z późn. zm., dalej: „UPO”). Oddział ten prowadził działalność w zakresie rekonstrukcji i modernizacji zabytkowych kompleksów leczniczych, rekreacyjnych i hotelarskich. W związku z posiadaniem zagranicznego zakładu w Czechach Spółka była podatnikiem czeskiego podatku dochodowego od osób prawnych. Dla celów rozliczenia polskiego podatku dochodowego Spółka nie uwzględniała przychodów i kosztów uzyskania przychodów przypisanych do zagranicznego zakładu usytuowanego w Czechach.

Ze względu na brak rentowności i generowanie strat, Spółka podjęła decyzję o zamknięciu oddziału czeskiego, a więc o likwidacji zagranicznego zakładu na terytorium Czech, co nastąpiło z dniem 28 lutego 2018 r., z którą to datą Spółka przestała być podatnikiem dla celów czeskiego podatku dochodowego.

W latach podatkowych 2016, 2017 i 2018 ww. zagraniczny zakład Spółki wygenerował straty podatkowe, które nie zostały przez Spółkę rozliczone dla celów czeskiego podatku dochodowego w związku z likwidacją zagranicznego zakładu.

W związku z likwidacją oddziału w Czechach (likwidacją zagranicznego zakładu) Spółka w dniu 3 kwietnia 2019 r. sprzedała położoną w Czechach nieruchomość zabudowaną budynkiem, w którym działalność prowadził wcześniej zlikwidowany w 2018 r. oddział Spółki (dalej: „Nieruchomość”).

Na moment złożenia wniosku o interpretację Spółka nie dokonała rozliczenia (zapłaty) czeskiego podatku dochodowego od sprzedaży Nieruchomości, co też nastąpi o ile taki obowiązek wyniknie z postanowień czeskiego prawa podatkowego.

W uzupełnieniu wniosku z 23 grudnia 2019 r. Wnioskodawca wskazał dane podmiotu na rzecz którego zbył wskazaną we wniosku Nieruchomość.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania:

1.  W jaki sposób Spółka powinna dokonać rozliczenia dla celów polskiego podatku dochodowego od osób prawnych dochodu osiągniętego ze sprzedaży Nieruchomości położonej w Czechach, a wykorzystywanej wcześniej przez zlikwidowany zagraniczny zakład Spółki w prowadzonej działalności na terytorium Czech?
2.  Czy prawidłowym sposobem postępowania jest zastosowanie metody odliczenia proporcjonalnego, a więc rozliczenie dochodu ze zbycia Nieruchomości dopiero dla celów kalkulacji rocznego zobowiązania podatkowego w podatku CIT za rok podatkowy 2019 (a nie dla celów kalkulacji zaliczki miesięcznej), w następujący sposób:
    1.  zsumowanie w rozliczeniu rocznym dochodów osiąganych na terytorium Polski oraz dochodu ze sprzedaży Nieruchomości położonej w Czechach,
    2.  obliczenie podatku dochodowego od osób prawnych od łącznej sumy dochodów,
    3.  odliczenie od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów polskich i zagranicznych kwoty równej podatkowi, który zostanie zapłacony w Czechach, przy czym kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w Czechach (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i nr 2)

W ocenie Wnioskodawcy, do dochodu ze zbycia Nieruchomości położonej w Czechach zastosowanie znajdzie metoda odliczenia proporcjonalnego. Zgodnie z tą metodą Wnioskodawca dokonując rozliczenia rocznego polskiego podatku CIT obliczy podatek CIT od całości dochodu (obliczonego jako suma dochodu osiągniętego na terytorium Polski oraz dochodu ze sprzedaży Nieruchomości położonej w Czechach) a następnie odejmie podatek, który zostanie zapłacony w Czechach, przy czym kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w Czechach.

Zgodnie z art. 6 ust. 1-4 UPO:

1.  Dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie (Polska) z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego) położonego w drugim Umawiającym się Państwie (Czechy) może być opodatkowany w tym drugim Państwie (Czechy) (art. 6 ust. 1 UPO);
2.  Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na którego terytorium dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy inwentarz oraz urządzenia użytkowane w gospodarstwach rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego (art. 6 ust. 2 UPO);
3.  Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiągniętego z bezpośredniego używania, dzierżawy lub innych form korzystania z majątku nieruchomego (art. 6 ust. 3 UPO);
4.  Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa (art. 6 ust. 4 UPO).

W myśl art. 13 ust. 1 UPO, zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie (Polska) z tytułu przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie (Czechy), mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (Czechy).

Z powyższych regulacji UPO wynika, że dochód polskiego rezydenta podatkowego z tytułu zbycia nieruchomości położonej w Czechach może być opodatkowany w Czechach. Dochód ten może być również opodatkowany w Polsce z tego względu, że postanowienie art. 13 ust. 1 UPO nie wyłącza takiej możliwości poprzez przyznanie prawa do opodatkowania ww. dochodu wyłącznie czeskiej jurysdykcji podatkowej. Tym samym do dochodu ze zbycia nieruchomości położonej w Czechach nie znajduje zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOP, który zwalnia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników określonych w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi.

Z kolei art. 21 ust. 1 lit. b) UPO stanowi, iż w przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób: jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11,12 lub 13, może być opodatkowany w Republice Czeskiej, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Republice Czeskiej. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód uzyskany w Republice Czeskiej.

Z powyższego przepisu wynika, iż w przypadku dochodu ze sprzedaży nieruchomości położonej w Czechach, a osiągniętego przez rezydenta polskiego, zastosowanie znajduje metoda unikania podwójnego opodatkowania w wariancie metody odliczenia proporcjonalnego.

Metoda ta została transponowana również do przepisów ustawy o PDOP, gdzie w art. 20 ust. 1 czytamy, iż jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

Podsumowując, Wnioskodawca rozliczy dochód osiągnięty ze sprzedaży Nieruchomości położonej w Czechach kalkulując zobowiązanie główne w podatku CIT, poprzez obliczenie podatku CIT od całości dochodu (obliczonego jako suma dochodu osiągniętego na terytorium Polski oraz dochodu ze sprzedaży Nieruchomości położonej w Czechach), od którego zostanie odjęty zapłacony czeski podatek dochodowy (przy czym kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w Czechach).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.