Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-75/15/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-10-16
Teza: opodatkowanie akcyzą wyrobów o kodzie CN 3811 90 00 oraz konieczność prowadzenia składu podatkowego
Słowa kluczowe: podatek-podatek akcyzowy; skład-skład podatkowy; wyroby-wyroby energetyczne-olej napędowy; wyroby-wyroby energetyczne-olej opałowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U z 2015 r., poz. 613), w zw. z § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 26 czerwca 2015 r. (data wpływu 17 lipca 2015 r.) uzupełnione pismem z 4 października 2015 (data wpływu 6 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą wyrobów o kodzie CN 3811 90 00 oraz konieczności prowadzenia składu podatkowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania akcyzą wyrobów o kodzie CN 3811 90 00 oraz konieczności prowadzenia składu podatkowego. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 4 października 2015 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z dnia 23 września 2015 r. znak: IBPP4/4513-75/15/MK.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Planowana jest inwestycja polegająca na budowie instalacji do destylacji produktu o kodzie CN 3811 PKWiU 24.66.32-90.90 zwanego szeroką frakcją węglowodorową KTS-F.

W chwili obecnej producenci KTS-F mają problemy ze sprzedażą z uwagi na zawartość ok. 20 - 25% parafiny w produkcie. Ponadto produkt posiada temperaturę płynięcia w zakresie 27-30 stopni Celsjusza nie może być wykorzystywany do celów grzewczych bez posiadania odpowiedniej instalacji grzewczej całego układu paliwowego, począwszy od zbiornika poprzez rurociągi, a kończąc na palnikach.

W temperaturze poniżej 30 stopni Celsjusza KTS-F zachowuje się jak olej ciężki (mazut), który wymaga instalacji podgrzewanej.

Oddzielając w procesie destylacji parafinę otrzymujemy olej opałowy lekki do wykorzystania w celach:

1.  grzewczych;
2.  jako dodatek do olejów grzewczych;
3.  jako paliwo do silników spalinowych;
4.  jako dodatek do paliw silnikowych.

Odnośnie pkt 3 i 4 możliwość zastosowania zostanie określona po przeprowadzeniu odpowiednich prób.

Pismem z 23 września 2015 r. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego poprzez wskazanie:

1.  Pełnego kodu CN wyrobu KTS-F odpowiadającego Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.
2.  Czy od nabywanego wyrobu KTS-F ze składu podatkowego zostanie zapłacona akcyza i w jakiej wysokości? Czy też Wnioskodawca zamierza nabywać ww. wyrób w procedurze zawieszenia poboru akcyzy?
3.  Jakie wyroby powstaną w wyniku destylacji wyrobu KTS-F i jakie będą ich pełne kody CN?
4.  Czy powstałe w wyniku destylacji wyroby spełniać będą wymagania jakościowe, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1728 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1058 ze zm.) ?
5.  Do jakich celów będzie przeznaczony do zużycia, oferowany na sprzedaż lub używany otrzymany olej opałowy oraz frakcja parafinowa?

Pismem z 4 października 2015 r. (data wpływu 6 października 2015 r.) Wnioskodawca doprecyzował:

Ad.1 Wyrób uzyskiwanych w wyniku katalitycznego przerobu segregowanych tworzyw sztucznych występujący pod nazwą KTS-F posiada CN 3811 90 00, PKWiU 24.66.32-90.

Ad.2 Producenci KTS-F w myśl obowiązujących przepisów, wytwarzający produkt o kodzie CN 3811 z przeznaczeniem do sprzedaży dla dalszego zewnętrznego przerobu, nie są obowiązani do prowadzenia tego typu produkcji w składzie podatkowym.

W związku z powyższym od takich producentów - dostawców KTS-F będzie kupowany na zasadach ogólnych bez zapłaconej akcyzy.

Z uwagi na fakt, że produkt jako KTS-F nie jest przeznaczony przez Wnioskodawcę (bezpośredniego producenta) do celów opałowych ani napędowych, jak również nie jest dodatkiem ani domieszką do paliw opałowych ani do paliw silnikowych, jest więc typowym półproduktem (materiałem do dalszego przetwarzania), czyli materiałem wyjściowym do produkcji innych wyrobów finalnych. Potwierdzeniem tego, iż ustawodawca zakłada i dopuszcza występowanie w rzeczywistości gospodarczej takich sytuacji i związanych z nimi produktów jest zapis art. 89 ust. 2 ustawy akcyzowej który mówi: „stawka akcyzy na wyroby energetyczne inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13 przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych, albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł”.

Powyższym zapisem w konfrontacji z zapisem art. 89 ust. 1 ustawy akcyzowej, zawierającym stawki akcyzy dla konkretnych wyrobów o ustalonym przeznaczeniu ustawodawca jasno stanowi, iż produkty do dalszego przerobu z uwagi na brak jednoznacznego określenia ostatecznego przeznaczenia wyrobu nie podlegają akcyzie - stawka akcyzy wynosi 0 zł. Tym samym, dopiero odbiorca produkujący wyroby finalne z takiego półproduktu określa jego ostateczne przeznaczenie i jego produkt finalny podlega określonej stawce podatku akcyzowego.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w innych wydanych interpretacjach podatkowych np. IPPP3/443-408/13-5/JK interpretacja z 19.08.2013 r.

Ad. 3 i Ad. 5 W wyniku destylacji zakłada się, że uzyska się następujące produkty:

Niskosiarkowy komponent paliw płynnych w tym oleju opałowego LOP o kodzie CN 3811 90 00, przeznaczony do odsprzedaży rafineriom celom komponowania paliwa opałowego lub producentom olejów smarnych.

Otrzymany po destylacji wyrób, w przypadku sprzedaży producentom oleju opałowego może być stosowany jako komponent obniżający zawartość siarki, gdyż stosownie do dyspozycji § 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 3 listopada 2014 r. w sprawie wymagań jakościowych dotyczących zawartości siarki dla olejów oraz rodzajów instalacji i warunków, w których będą stosowane ciężkie oleje opałowe umożliwi uzyskania następujący parametrów w zakresie zawartości S w paliwie: Zawartość siarki w przeliczeniu na masę w:

1.  lekkim oleju opałowym, oznaczonym kodami CN ex 2710 19 43, ex 2710 19 46, ex 2710 19 47, ex 2710 20 11, ex 2710 20 15 oraz ex 2710 20 17, nie może być większa niż 0,1%;
2.  ciężkim oleju opałowym, oznaczonym kodami CN 2710 19 62,2710 19 64,2710 20 31 oraz 2710 20 35, nie może być większa niż 1%;

Drugi produkt uzyskiwany w następstwie procesu destylacji połączonej z odolejaniem frakcji parafinowej to parafina płynna o kodzie CN 2710 19 85 - stosowana do dalszej odsprzedaży odbiorcom krajowym do produkcji rozpałek do grilla, kominków, wkładów do zniczy itd.

Ad. 4 Wymagania jakościowe dla paliw określają poniższe akty prawne:

*   Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw;
*   Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych;
*   Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 3 listopada 2014 r. w sprawie wymagań jakościowych dotyczących zawartości siarki dla olejów oraz rodzajów instalacji i warunków, w których będą stosowane ciężkie oleje opałowe.

Zważywszy na fakt, że opisany w pkt 3 sposób zagospodarowania produktów ukierunkowany na inny niż produkcja paliwa samodzielnego cel procesu destylacji, uprawnia do sformułowania stanowiska, że oba produkty nie podlegają pod dyspozycje wyżej wymienionych aktów prawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku destylacji wyrobu o kodzie CN 3811 oraz sprzedaży produktu gotowego do celów grzewczych istniej konieczność prowadzenia składu podatkowego jeżeli produkt kupowany będzie od producenta prowadzącego skład podatkowy?
2.  Czy prowadząc skład podatkowy i zakupując od producenta produkt przeznaczony do dalszego przerobu zawierał będzie akcyzę?
3.  Czy destylacja wyrobu o kodzie CN 3811 z przeznaczeniem otrzymywanego produktu do celów innych iż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych np. agregatów prądotwórczych wymaga prowadzenia składu podatkowego?
4.  Jeżeli (odnośnie pkt 3) wymagane jest prowadzenie składu podatkowego, to jaka będzie kwota podatku? (gęstość uzyskanego produktu w temp. 15 stopni Celsjusza wynosi ok. 0,8 g/cm3).

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1 Kupując towar z zapłacona akcyzą i przerabiając go na dwie frakcje parafinowa i olejową Wnioskodawca nie ma obowiązku prowadzenia składu podatkowego.

Ad.2 W przypadku prowadzenia składu podatkowego zakupiony produkt od producenta winien zawierać zerową stawkę akcyzową.

Ad.3 Nie wymaga prowadzenia składu podatkowego.

Ad.4 Stawka akcyzy 232 zł/1000 l.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W ww. załączniku nr 1 do ustawy, pod pozycją 38, z kodem CN 3811 umieszczono środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne.

Równocześnie w świetle uregulowań art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycją CN 3811.

Zatem wyrób o kodzie CN 3811 90 00 jest wyrobem akcyzowym i zalicza się do wyrobów energetycznych.

Przy tym wskazać należy, że stosownie do art. 86 ust. 2 ustawy paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

Z kolei w świetle art. 86 ust. 3 ustawy paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

W załączniku nr 2 do ustawy, stanowiącym wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o którym mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.Urz.UE.L 1992 Nr 76, str. 1) , pod pozycją 24a, ex CN 3811, umieszczono – środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne, wyłącznie:

1.  Środki przeciwstukowe, na bazie tetraetyloołowiu (3811 11 10);
2.  Pozostałe środki przeciwstukowe, na bazie związków ołowiu (3811 11 90);
3.  Pozostałe środki przeciwstukowe (3811 19 00);
4.  Pozostałe (3811 90 00).

Stosownie do powyższego w stosunku do wyrobu o kodzie 3811 90 00 stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i produkcja tego wyrobu winna odbywać się w składzie podatkowym.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy, skład podatkowy to miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane - z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu celnego.

Za podmiot prowadzący skład podatkowy uznaje się podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego (art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy).

Procedura zawieszenia poboru akcyzy stosowana jest podczas produkcji, magazynowania, przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach ustawy o podatku akcyzowym i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe (art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy).

Skład podatkowy jest najważniejszym elementem systemu zawieszenia poboru akcyzy. System ten umożliwia swobodny przepływ wyrobów akcyzowych w ramach Unii Europejskiej, zabezpiecza interes fiskalny państw członkowskich w związku ciążącym na wyrobach akcyzowych podatkiem akcyzowym oraz faktycznym przesunięciem momentu poboru tego podatku. Właśnie przesunięciu momentu poboru podatku musi towarzyszyć zachowanie pełnej kontroli, w ramach instytucji składu podatkowego, nad produkcją wyrobów akcyzowych (por. Krzysztof Lasiński-Sulecki, Prawna regulacja akcyzy w europejskim prawie wspólnotowym na tle teorii opodatkowania konsumpcji, Toruń 2007, s. 274-275).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Przedmiotem opodatkowania w myśl art. 8 ust. 4 pkt 1 uważa się również zużycie wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, o których mowa w art. 89 ust. 2, do produkcji innych wyrobów.

Zgodnie natomiast z art. 87 ust. 1 ustawy produkcją wyrobów energetycznych jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych.

W myśl art. 40 ust. 5 ustawy procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się do wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1 ustawy (…).

Procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się na terytorium kraju również do wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1 pkt 1. (art. 40 ust. 6 ustawy).

Stosownie do postanowień art. 47 ust. 1 powołanej ustawy produkcja wyrobów akcyzowych, tj.:

1.  określonych w załączniku nr 2 do ustawy,
2.  innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa,

może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem sytuacji, o których mowa w pkt 1-6 tego przepisu.

W pierwszym przypadku obowiązek produkcji wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy istnieje niezależnie od tego, czy wyroby te są objęte zerową stawką akcyzy, czy też stawką akcyzy inną niż stawka zerowa. Obowiązek w tym zakresie został nałożony z uwagi na fakt, że wyroby akcyzowe, które zostały wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, podlegają (niezależnie od stosowanej stawki) wspólnotowemu systemowi monitorowania produkcji i przemieszczania wyrobów akcyzowych, zgodnie z dyrektywą Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania.

W drugim przypadku obowiązek produkcji w składzie podatkowym z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy odnosi się do wyrobów akcyzowych, które nie są objęte wspólnotowym systemem monitorowania produkcji i przemieszczania wyrobów akcyzowych. Ponieważ wyroby te, co do zasady, nie są opodatkowane akcyzą i objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy w państwach członkowskich Wspólnoty Europejskiej, procedura zawieszenia poboru akcyzy może mieć do nich zastosowanie wyłącznie na terytorium kraju.

Nałożony w przepisach krajowych (w związku z uregulowaniami wspólnotowymi) obowiązek stosowania wobec wyrobów określonych w załączniku nr 2 do ustawy procedury zawieszenia poboru akcyzy obejmuje, oprócz produkcji w składzie podatkowym, konieczność przemieszczania tych wyrobów (w przypadku, gdy nie zostały one dopuszczone do konsumpcji) z zastosowaniem e-AD (elektronicznego administracyjnego dokumentu). Przemieszczanie takie może odbywać się zarówno na terytorium kraju (generalnie między składami podatkowymi), jak również w obrocie wewnątrzwspólnotowym (np. między składami podatkowymi albo między składem podatkowym na terytorium państwa członkowskiego a zarejestrowanym lub niezarejestrowanym handlowcem na terytorium kraju). Jak bowiem wspomniano powyżej, do przedmiotowych wyrobów akcyzowych procedurę zawieszenia poboru akcyzy stosuje się na terytorium całej Wspólnoty Europejskiej.

W odniesieniu zatem do wyrobów akcyzowych oznaczonych kodem CN 3811 90 00 należy zauważyć, że na gruncie ustawy o podatku akcyzowym są one wyrobami energetycznymi (w rozumieniu art. 86 ust. 1 tej ustawy), które mogą mieć różną stawkę akcyzy, w zależności od przeznaczenia. Jeżeli są one przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, to zgodnie z art. 89 ust. 2 ww. ustawy, określona dla nich stawka akcyzy wynosi 0 zł. Natomiast w przypadku przeznaczenia powyższych wyrobów do celów opałowych, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, podlegają one opodatkowaniu stawką akcyzy mającą zastosowanie do paliwa, do którego są one dodawane.

Reasumując produkowany przez Wnioskodawcę wyrób o kodzie CN 3811 90 00 ujęty w poz. 24a załącznika nr 2 do ustawy, zgodnie z ogólną zasadą określoną w art. 47 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, powinien być produkowany w składzie podatkowym, w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Również przemieszczanie tych wyrobów pomiędzy składami podatkowymi powinno odbywać się z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje inwestycję polegającą na budowie instalacji do destylacji wyrobów o kodzie CN 3811 90 00 - KTS-F. W wyniku destylacji Wnioskodawca zakłada uzyskanie niskosiarkowego komponentu paliw płynnych w tym oleju opałowego o kodzie CN 3811 90 00 oraz parafiny płynnej o kodzie CN 2710 19 85. Otrzymany po destylacji wyrób o kodzie CN 3811 90 00 w przypadku sprzedaży producentom oleju opałowego może być stosowany jako komponent paliw.

Mając zatem na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że produkcja wyrobu o kodzie CN 3811 90 00 wymaga prowadzenia składu podatkowego. Oznacza to zarazem, że nabywane przez Wnioskodawcę ze składu podatkowego producenta wyroby o kodzie CN 3811 90 00 powinny co do zasady być przemieszczane w procedurze zawieszenia poboru akcyzy.

Jednakże, w sprawie objętej wnioskiem, należy mieć na uwadze, że nabywane przez Wnioskodawcę wyroby nie będą u niego przeznaczone ani wykorzystywane do celów opałowych lub napędowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw napędowych lub opałowych. Wnioskodawca bowiem z zakupionego wyrobu, w wyniku opisanych czynności, będzie wytwarzał nowy wyrób akcyzowy przeznaczony do wprowadzenia do obrotu. Tym samym w takiej sytuacji Wnioskodawca może dokonać zakupu od producenta prowadzącego skład podatkowy wyrób o kodzie CN 3811 90 00, który zostanie opodatkowany, zgodnie z art. 89 ust. 2 ustawy, zerową stawką podatku. Nie zmienia to jednak faktu, że produkcja nowego wyrobu o kodzie CN 3811 90 00 z wykorzystaniem wyrobu akcyzowego opodatkowanego zerową stawka akcyzy, winna odbywać się w składzie podatkowym.

Stosownie do powyższego Organ nie może podzielić stanowiska Wnioskodawcy, że w niniejszej sprawie nie będzie on zobowiązany do prowadzenia składu podatkowego, co oznacza zarazem, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1 i 3 należało uznać za nieprawidłowe.

Organ nie może także w pełni zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że w sprawie objętej wnioskiem, Wnioskodawca jako podmiot prowadzący skład podatkowy winien nabywać produkt zawierający zerową stawkę akcyzy. Co do zasady bowiem przemieszczenie wyrobów akcyzowych pomiędzy składami podatkowy winno odbywać się w procedurze zawieszenia poboru podatku akcyzowego. Nie można zatem twierdzić, że zakupiony produkt winien zawierać zerową stawkę akcyzy. Tym samym zatem również w zakresie pytania 2 stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Stosownie do art. 89 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla:

1.węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 - 1,28 zł/1 gigadżul (GJ);

2.benzyn silnikowych o kodach CN 2710 11 45 lub 2710 11 49 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1565,00 zł/1000 litrów;

3.(uchylony)

4.benzyn lotniczych o kodzie CN 2710 11 31, paliw typu benzyny do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 11 70 oraz nafty pozostałej o kodzie CN 2710 19 25 - 1822,00 zł/1000 litrów;

5.paliw do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 19 21 - 1446,00 zł/1000 litrów;

6.olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1196,00 zł/1000 litrów;

7.(uchylony)

8.biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczonych do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN - 1196,00 zł/1000 litrów;

9.olejów napędowych przeznaczonych do celów opałowych o kodach CN od 2710 19 41 do 2710 19 49, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów;

10.olejów opałowych o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 69:

1.  z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350 stopni Celsjusza lub których gęstość w temperaturze 15 stopni Celsjusza jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów,
2.  pozostałych, niepodlegających obowiązkowi barwienia i znakowania na podstawie przepisów szczególnych - 64,00 zł/1000 kilogramów;

11.olejów smarowych, pozostałych olejów o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99 - 1180,00 zł/1000 litrów;

12.gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych:

a.gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711 oraz gazowych węglowodorów alifatycznych objętych pozycją CN 2901:

*   skroplonych - 695,00 zł/1000 kilogramów,
*   w stanie gazowym - 11,04 zł/1 gigadżul (GJ),

b.wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach:

*   biogazu, bez względu na kod CN - 0 zł,
*   wodoru i biowodoru o kodzie CN 2804 10 00 - 0 zł,

c.pozostałych - 14,72 zł/1 GJ;

13.gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych - 1,28 zł/1 gigadżul (GJ);

14.pozostałych paliw silnikowych -1822,00 zł/1000 litrów;

15.pozostałych paliw opałowych:

a.w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15 stopni Celsjusza jest:

*   niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 232,00 zł/1000 litrów,
*   równa lub wyższa niż 890 kilogramów/ metr sześcienny 64,00 zł/1000 kg,

b.gazowych - 1,28 zł/gigadżul (GJ).

Zgodnie z art. 89 ust 1a ustawy o podatku akcyzowym w latach 2015 - 2019 stawki akcyzy, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 6, 8, 12 lit. a i c oraz pkt 14, są obniżone odpowiednio o 25,00 zł/1000 litrów, 25,00 zł/1000 kilogramów albo o 0,50 zł/1 gigadżul (GJ).

Na podstawie delegacji wynikającej z art. 89 ust. 1b ustawy Minister Finansów 2 grudnia 2014 r. wydał obwieszczenie w sprawie stawek akcyzy na paliwa silnikowe obowiązujących w roku 2015 (M.P. z 2014 r. poz. 1148).

Zgodnie z ww. obwieszczeniem stawki akcyzy na paliwa silnikowe wynoszą dla:

1.benzyn silnikowych o kodach CN 2710 11 45 lub 2710 11 49 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1540,00 zł/1000 litrów;

2.olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1171,00 zł/1000 litrów;

3.biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczonych do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN - 1171,00 zł/1000 litrów;

4.gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych:

a.gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711 oraz gazowych węglowodorów alifatycznych objętych pozycją CN 2901:

*   skroplonych - 670,00 zł/1000 kilogramów,
*   w stanie gazowym - 10,54 zł/l gigadżul (GJ),

b.pozostałych - 14,22 zł/l GJ;

5.pozostałych paliw silnikowych - 1797,00 zł/1000 litrów.

Wskazać także należy, żeż stawka akcyzy na wyroby energetyczne inne niż określone w art. 89 ust. 1 pkt 1 - 13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł (art. 89 ust. 2).

W opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazuje, że oddzielając w procesie destylacji parafinę otrzymuje olej opałowy lekki do wykorzystania w celach:

1.  grzewczych;
2.  jako dodatek do olejów grzewczych;
3.  jako paliwo do silników spalinowych;
4.  jako dodatek do paliw silnikowych.

Jednocześnie odnośnie pkt 3 i 4 Wnioskodawca wskazuje, że możliwość takiego zastosowania zostanie określona po przeprowadzeniu odpowiednich prób.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że otrzymany po destylacji wyrób (olej opałowy o kodzie CN 3811 90 00) przeznaczony będzie do odsprzedaży rafineriom jako komponent do produkcji paliw.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego jaką stawką będzie opodatkowany ten wyrób, jeśli jego gęstość w temp. 15oC wynosi ok. 0,8 g/cm3, w sytuacji w której do produkcji ww. wyrobu wymagane jest prowadzenie składu podatkowego.

Z powyższego wynika, że w sprawie objętej wnioskiem podczas produkcji będzie powstał wyrób o kodzie CN 3811 90 00 będący lekkim olejem opałowym o gęstość w temp. 15oC wynosi ok. 0,8 g/cm3 przeznaczony do wykorzystania do celów opałowych lub jako dodatek (komponent) do olejów opałowych oraz do wykorzystania (po przeprowadzeniu odpowiednich prób) jako paliwo do silników lub dodatek do paliw silnikowych. Produkt ten będzie zatem w rozumieniu art. 86 ust. 3 ustawy paliwem opałowym lub (jeżeli próby będą pomyślne) również paliwem silnikowym w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy.

W art. 89 ust. 1 ustawy zostały określone stawki podatku akcyzowego na wyroby energetyczne. Stawki określone w tym przepisie, w stosunku do niektórych wyrobów energetycznych odwołują się bezpośrednio do ich kodów klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), inne zaś do definicji paliw silnikowych bądź paliw opałowych określonych, odpowiednio w ust. 2 lub ust. 3 art. 86 ustawy.

Stawka podatku dla wyrobu o kodzie CN 3811 90 11 nie został bezpośrednio określona w art. 89 ust. 1 ustawy. Tym samym dla produkowanego przez Wnioskodawcę wyrobu o kodzie CN 3811 90 00 stawkę akcyzy należy ustalić ze względu na jego przeznaczenie.

W tym miejscu należy wskazać, że w przypadku jeżeli wyrób będący produktem destylacji zostanie przeznaczony jako komponent (część składowa) paliw opałowych należy uznać go za paliwo opałowe. Konsekwencją powyższego jest zastosowanie odpowiedniej stawki akcyzy dla ww. wyrobu energetycznego. Analogicznie, w przypadku zastosowania wyrobu jako dodatku do paliw silnikowych, zostanie on opodatkowany stawką właściwą dla paliw silnikowych.

Tym samym stawka podatku akcyzowego w przypadku przeznaczenia wyrobów, które powstały w wyniku destylacji jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych lub silnikowych będzie uzależniona od paliwa do którego, zostaną one przeznaczone. W myśl art. 2 ust. 3 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283, s. 51) wszelkie produkty wykorzystywane, przeznaczone na sprzedaż lub wykorzystywane jako paliwo lub jako dodatek lub rozcieńczalnik do paliw podlegają opodatkowaniu według stawki przyjętej dla równoważnego paliwa. Tak więc stawka akcyzy dla dodatków do paliw będzie uzależniona od paliwa do którego mają zostać dodane. Oznacza to, że stawka akcyzy przedstawiona przez Wnioskodawcę będzie miała zastosowanie tylko w niektórych sytuacjach, np. gdy wyrób zostanie przeznaczony do celów opałowych (art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a ustawy) lub jako komponent do paliw opałowych, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 9 i pkt 15 lit. a ustawy.

Zatem Organ nie może się zgodzić ze stanowiskiem Wnioskodawcy w całym zakresie dotyczącym pytania czwartego, gdyż to przeznaczenie danego wyrobu wskazuje odpowiednią stawkę podatku, a Wnioskodawca poza celem opałowym wskazuje również możliwość przeznaczenia finalnego wyrobu jako komponentu do paliw opałowych lub też przeznaczenia (po przeprowadzeniu odpowiednich prób) do wykorzystania jako paliwo silnikowe lub jako dodatek (komponent) do paliw silnikowych, co rodzi na gruncie ustawy o podatku akcyzowym możliwość zastosowania, przy wyprowadzeniu wyrobu ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, różnych stawek podatku akcyzowego. Odróżnienie przez ustawodawcę przeznaczenia na cele opałowe lub napędowe (również jako dodatki i domieszki do tych paliw) ma na celu uniemożliwienie nadużyć związanych z zaniżaniem odpowiedniej stawki podatku akcyzowego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania czwartego uznać należy za nieprawidłowe.

Resumując oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy jest ono nieprawidłowe

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, zmiany stanu prawnego, jak również w przypadku ustalenia w toku prowadzonego postępowania podatkowego odmiennego stanu sprawy niż przedstawiony we wniosku, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.