Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.22.2025.3.PT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-11
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych
praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku
(tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
własność-własność intelektualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 24 lutego 2025 r. (wpływ 28 lutego 2025 r.) i
    pismem z dnia 24 lutego 2025 r. (wpływ 2 kwietnia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 lipca 2019 roku
    pod firmą (...), prowadzoną pod adresem ul. (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem
    NIP: (...) i numerem REGON: (...). Przedmiotowa działalność dotyczy współtworzenia
    oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.
    2021 poz. 1128 ze zm., dalej zwana ustawa o PIT) i rozlicza się na podstawie ewidencji
    przychodów, a wybrana przez Niego forma opodatkowania to ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Wniosek dotyczy okresu od początku prowadzonej działalności gospodarczej, w którym
    Wnioskodawca stosował opodatkowanie podatkiem dochodowym (podatek liniowy bądź
    skala podatkowa).
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wnoszenie wkładu twórczego w
    wytwarzanie programów komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty
    informatyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie,
    implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i
    produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji
    wdrożonych systemów. Zlecenia informatyczne realizowane przez Wnioskodawcę w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem
    Kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych
    miejscach oraz czasie, a także nie jest On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże
    ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i
    czasu realizacji zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem.
    Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów. Na potrzeby opisu stanu
    faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji;
    2. Prace eksperymentalne, badanie teorii i hipotez programistycznych - prace badawcze
      mające na celu zidentyfikowanie problemów występujących w procesie biznesowym
      Kontrahenta lub użytkownika programu i opracowanie systemu optymalizacji;
    3. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - Wnioskodawca uczestniczy
      w tworzeniu nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta
      lub użytkownika programu komputerowego, przygotowywaniu koncepcji rozwiązania
      z uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania. Bierze on również udział w przygotowywaniu

      automatycznych testów jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących
      poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz
      zapewniających możliwość wykonania testów regresyjnych po wprowadzeniu
      koniecznych usprawnień, poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym
      zidentyfikowanych na etapie testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych
      lub klienckich testów akceptacyjnych. Wnioskodawca wspiera Kontrahenta podczas
      wdrażania oprogramowania w trakcie użytkowania oprogramowania w związku z
      analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
      oraz przygotowaniem koncepcji poprawy tychże błędów;
    4. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu - Wnioskodawca uczestniczy w pracach nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na
      rzecz swoich Kontrahentów, szczególnie w zakresie tworzenia dokumentacji
      projektowej dla nowych funkcjonalności programistycznych.
    Tworzona dokumentacja projektowa dotyczy innowacyjnych systemów informatycznych
    wspierających działalność biznesową towarzystw ubezpieczeniowych i ich partnerów. W
    szczególności są to systemy umożliwiające sprzedaż polis ubezpieczeniowych wraz z
    automatycznym przetwarzaniem posprzedażowym (przetwarzanie płatności, wznowienia
    automatyczne itp.) i dynamicznym zarządzaniem sprzedażą oraz siecią sprzedaży.
    Dodatkowo są to systemy wspierające działania marketingowe, sprzedażowe i zarządcze,
    a także integrujące systemy z zewnętrznymi dostawcami informacji (obowiązkowych jak
    np. (...), i nieobowiązkowych jak np.(...). Dokumentacje te zawierają opis biznesowy,
    funkcjonalny i techniczny działania systemów. Dokumentowane funkcjonalności są
    nowymi funkcjonalnościami dla towarzystw ubezpieczeniowych. Jeśli integracja z
    zewnętrznymi dostawcami informacji tego nie wymaga, to dokumentacja nie definiuje
    języka programowania, w którym systemy były wykonywane.
    Do tworzenia dokumentacji projektowej wykorzystywane są narzędzia takie jak:
    1) Notacje (...); (...); (...); (...).
    2) oprogramowania i aplikacje: (...);(...);(...);(...); (...); (...); (...); (...); (...); (...); (...).
    Przy czym: (...); (...); (...); (...); (...); (...) to narzędzia, które były wcześniej wykorzystywane przy
    tworzeniu dokumentacji.
    Pozostałe narzędzia, niewymienione bezpośrednio powyżej, zostały użyte po raz pierwszy
    w praktyce Wnioskodawcy. Wykorzystanie nowych narzędzi przyczyniło się do wzrostu
    spójności, dokładność i zakresu tworzonych dokumentacji
    W ramach zawartych umów Wnioskodawca, pełniąc funkcję analityka biznesowo-
    systemowego:
        tworzy opisy funkcjonalności produktów i oprogramowania.
        bierze udział w procesie monitorującym realizację projektów oraz współpracuje z
        działem programistycznym,
        ocenia ryzyka i funkcjonalności nowych rozwiązań systemowych w całym cyklu
        projektowym,
        projektuje rozwiązania łączące kilka systemów produkcyjnych,
        przygotowuje oferty dla Klienta.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2021
    r. poz. 1062 z późn. zm. - dalej jako ustawa o PAIPP) będące utrwaleniem przejawu

    działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o
    PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach
    przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od
    momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe,
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami
    podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własność intelektualnej - IP BOX:
    pojęcie program komputerowy nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w
    szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że:
        materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście "zakodować" je do postaci kodu
        źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego
        oprogramowania (A Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych. Komentarz. Warszawa 2019 - art. 74);
        Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr SA w Łodzi z 4.2.2010 r.. I ACa 912/09. niepubl: wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I
        ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność współwytworzonego programu. Pracując
    nad danym oprogramowaniem Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postać nowoczesnych i
    unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza
    i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania współtworzonych przez niego systemów i aplikacji. Współwytwarzane
    przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. tworzenie dokumentacji projektowej oraz weryfikację,
    modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.

    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia informatyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej współtworzy nowe
    programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem
    aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne
    rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej skali. Zasobami
    wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu jest jego wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Niego
    współwytworzony. Wnioskodawca sprawuje czynny nadzór nad członkami zespołu
    programistycznego, zapewniając w ten sposób terminową realizację zlecenia, w sposób
    odpowiadający oczekiwaniom Kontrahenta. Ustawodawca jednakże nie przewidział
    minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest
    element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z
    rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy
    istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do współtworzonego programu komputerowego. Wynika
    to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą utworów, z których osiąga przychód.
    Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie -otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
    Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do
    Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na
    podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem
    komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wnoszeniu
    wkładu twórczego w wytwarzanie programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi
    następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej- koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
      skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli
      wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis;
      ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej
      czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość
      tworzonego programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie
      księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt
      poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box
      (zasięgnięcie porady prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał
      możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z
      działalnością badawczo-rozwojową; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały
      element prowadzenia działalności gospodarczej;

    b) koszty amortyzacji i użytkowania samochodu - koszty związane z amortyzacją oraz
      użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do
      klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do
      specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy
      to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania; podkreślić należy, iż
      koszty te są wprost związane z wytworzeniem oprogramowania. Pod tym pojęciem
      Wnioskodawca rozumie wydatki poniesione na zakup samochodu, paliwo,
      ubezpieczenie, serwis, wymianę płynów i części eksploatacyjnych;
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych- Wnioskodawca dba o
      ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
      wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce
      pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że wydatki na
      odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w
      prowadzonej przez niego działalności gospodarczej Wnioskodawca wskazuje, że pod
      pojęciem kosztu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych Wnioskodawca
      rozumie koszty dotyczące zakupu biurka, krzesła, tonerów do drukarki, papieru,
      długopisów;
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego- należy podkreślić, iż zakup
      sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
      prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
      zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
      elektronicznego: komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
      programisty, natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę
      oraz uwydatnia jej efekty, z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle
      związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do
      prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych
      Wnioskodawca oświadcza, iż wskazując koszt zakupu sprzętu komputerowego i
      elektronicznego, rozumie: telefon, tablet, słuchawki, modem, router, ładowarki,
      baterie, monitor, laptop, pendrive, klawiaturę, myszkę do komputera, serwery;
    e) składki na ubezpieczenia społeczne - Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
      Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych; również nie można
      zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków
      pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w
      dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową.
    Za lata, w których forma opodatkowania pozwalałaby Wnioskodawcy na skorzystanie z
    ulgi IP Box, prowadzi on na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. W związku z
    tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką komputerową w postaci
    arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie dokumentów. Na koniec
    każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle w tejże Ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia
    koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia
    je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę
    opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W wyniku wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności powstają programy
    komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z póżn. zm. - dalej jako „ustawa o
    PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności podejmowanej przez Wnioskodawcę
    jako twórcy o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP
    programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach
    przewidzianych we wskazanych przepisach jest także utwór w wersji nieukończonej od
    momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe,
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami
    podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX:
    pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w
    szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs., a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że:
        „ materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście "zakodować" je do postaci kodu
        źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego
        oprogramowania (A. Michalak red, Ustawa o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74);
        Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr. SA w Łodzi z 4.2.2010 r., 1 ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r.,
        I ACa 1157/12)”.
    Programy komputerowe wytwarzane przez Wnioskodawcę wpisują się w powyżej
    wskazane definicje i stanowią „Oprogramowanie” oraz pozostałe pokrewne określenia
    będące przedmiotem pytania Organu. Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa
    majątkowe do wytwarzanego programu komputerowego.
    a. Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie, w rozumieniu definicji przytoczonych wyżej,
      umożliwiające w nowoczesny sposób zarządzać działaniami sprzedażowymi oraz
      posprzedażowymi agentów towarzystw ubezpieczeniowych, a także zarządzać
      działaniami towarzystw ubezpieczających w zakresie sieci sprzedaży. Wnioskodawca
      nie wyklucza jednak zawiązywania w przyszłości nowych kontraktów, w ramach
      których będzie realizował projekty polegające na tworzeniu innego oprogramowania
      (dla kontrahenta z innej branży, oprogramowanie służące innym celom).
    b. Do opisanego wyżej Oprogramowania, Wnioskodawca tworzy nowe funkcjonalności, w
      szczególności poprzez rozwijanie i ulepszanie kodu źródłowego oraz projektowanie
      nowych rozwiązań i przedstawianie ich w ramach dokumentacji technicznej,
      stanowiącej program komputerowy.

    c. Przedmiotowe oprogramowanie powstawało od początku 2019 roku. Obecnie jest
      nieustannie ulepszane i rozwijane.
    d. Tworzony oraz rozwijany program komputerowy, wytwarzany jest przez
      Wnioskodawcę samodzielnie (są to prace własne), przy czym prace polegające na
      rozwijaniu programu są wykonywane na jednym kodzie źródłowym przez większą
      liczbę programistów, z których każdy wnosi indywidualny wkład w rozwój tegoż kodu
      oraz posiada autorskie prawa majątkowe do zaimplementowanych rozwiązań. Zdarza
      się również, że Wnioskodawca, z uwagi na jego doświadczenie, pomaga pozostałym
      współkontrahentom. W przypadkach, gdy w ramach Jego prac „pomocniczych”
      powstaje dokumentacja techniczna, będąca odrębnym programem komputerowym, a
      osoba, której Wnioskodawca „pomaga” działa rutynowo, bazując na wytworzonej
      przez Wnioskodawcę dokumentacji - Wnioskodawca uznaje ją również za program
      komputerowy, do którego posiada prawa autorskie. Jeżeli jest to jednak pomoc w
      bieżących zadaniach, w ramach której Wnioskodawca niezobowiązująco dzieli się z
      współkontrahenami swoją wiedzą i doświadczeniem - nie uzyskuje On w ten sposób
      praw do tej części programu komputerowego, a jego prace nie stanowią w tym
      zakresie działalność i-badawczo rozwojowej. Chyba że są to prace związane
      bezpośrednio z wytworzoną przez Wnioskodawcę dokumentacją. Stanowią one wtedy
      wkład twórczy w proces powstawania oprogramowania, do którego Wnioskodawca
      posiada wyłączne prawo autorskie.
    Wnioskodawca zastosował dynamiczne i cyfrowe zarządzanie procesem sprzedaży polis
    ubezpieczeniowych w tym innowacyjny i dynamiczny sposób wyznaczania składki za
    polisę, oparty o rozbudowane algorytmy zarządzane z poziomu panelu administracyjnego.
    W tym dynamiczne i rozbudowane zarządzanie regułami biznesowymi. Przed
    wprowadzeniem tych rozwiązań, tego typu oprogramowanie nie było dostępne i nie
    funkcjonowało w towarzystwie ubezpieczeniowym. Wprost przełożyło się to na
    zmniejszenie czasu reakcji na zmiany rynkowe oraz precyzyjniejsze ustalanie ryzyka i ceny.
    Wnioskodawca prowadzi prace koncepcyjne oraz badawcze dążące do opracowania
    funkcjonalności i sposobu działania oprogramowania, w tym przeprowadzane badania
    użyteczności oraz sposobów implementacji oraz analiza potrzeb klienta, uczestnictwo w
    spotkaniach projektowych, analiza wymagań, tworzenie prototypów, tworzenie
    dokumentacji, udzielanie wsparcia.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie zgodne z technologią .NET z wykorzystaniem
    relacyjnych baz danych, wykorzystujących dynamiczne przetwarzanie plików wsadowych,
    responsywne portale w technologii single page aplication.
    Wymaga podkreślenia, że działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy On
    Oprogramowanie ma charakter twórczy oraz (jest wyrazem własnej twórczości
    indywidualnej), posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań, o charakterze unikatowym.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi
    współpracuje, a dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych
    rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w
    stanie stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, w ramach której
    prowadzi On prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia
    nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje
    przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i
    umiejętności. Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są
    to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów
    takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma
    znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP BOX).

    Za każdym razem ten sam - stworzenie oprogramowania, które będzie działało sprawnie,
    bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności, zgodne z
    oczekiwaniami kontrahenta.
    Przy każdym oprogramowaniu te same, czyli stworzenie oprogramowania spełniające
    ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je wytworzył, dysponując jedynie swoją
    wiedzą i doświadczeniem.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż programy stworzone przez
    Wnioskodawcę na rzecz zleceniodawcy ulepszają i rozwijają działanie starych programów,
    lub też powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Praca Wnioskodawcy
    polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które
    mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca tworzy programy
    komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co
    stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca
    każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem
    swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy,
    Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością twórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.
    Dotychczas, w swojej działalności Wnioskodawca świadczył usługi przeprowadzania
    analizy biznesowo-systemowej.
    Wnioskodawca wykorzystuje umiejętność projektowania i analizy funkcjonalności
    oprogramowania. Tworzone oprogramowanie odróżnia się od funkcjonujących wcześniej
    rozwiązań wykorzystaniem innowacyjnych technologii dynamicznego zarządzania
    działaniem oprogramowania z wykorzystaniem algorytmów analizujących dane
    historyczne.
    W celu selekcji i doboru odpowiedniej wiedzy, Wnioskodawca prowadzi badania
    użyteczności oraz warsztaty z użytkownikami docelowymi.
    Należy pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w jego
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych
    rozwiązań.

    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta, tym samym zwiększając
    zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem wszystkich
    możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i
    tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów
    lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i
    pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    W efekcie powstaje nowe oprogramowanie dla towarzystw ubezpieczeniowych.
    Wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizuje w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, zlecane przez kontrahenta, prowadziły do powstania
    utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują
    prawa autorskie do wytworzonego programu komputerowego. Prawa te są przenoszone
    w całości na kontrahenta w ramach umowy o świadczenie usług i w ramach
    wynagrodzenia za przeniesienie tychże praw. Wnioskodawca chciałby skorzystać z ulgi IP
    Box.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem jego prac, którym są programy komputerowe
    zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny/rutynowy. Nie są techniczną, a przede wszystkim twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów.
    “Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawach
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    Ustawy.
    Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w związku z czym ponosi On
    odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności w ramach
    realizacji zleceń.
    Wnioskodawca nie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów.
    Wnioskodawca tworzy dokumentację funkcjonalną oraz dokumentację techniczną.
    Wnioskodawca twierdzi, że tworzona przez niego dokumentacja stanowi „program
    komputerowy” w rozumieniu definicji przytoczonych w odpowiedzi na pyt. 1.
    Dokumentacja obejmuje przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju
    programu komputerowego, których charakter jest taki, że program komputerowy może
    korzystać z nich na późniejszym etapie.
    Dokumentacja obejmuje również instrukcje przeznaczone do komputera, które
    pozwalałyby przekształcić je do postaci kodu źródłowego.
    W ramach projektów Wnioskodawcy powstały zarówno instrukcje komend adresowanych
    do komputera, jak i zbiór zleceń dla informatyków realizujących kolejne etapy projektu.
    Dokumentacja, którą tworzy Wnioskodawca, pozwala odtworzyć instrukcje przeznaczone
    dla komputera i przekształcić je do postaci kodu źródłowego.
    Każda stworzona dokumentacja podlega ochronie, jako program komputerowy, na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    W ramach opisanych we wniosku czynności związanych z pełnieniem roli „Analityka
    biznesowo-systemowego”, Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi
    informatycznych i oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. W
    wyniku prac Wnioskodawcy powstaje dokumentacja, która stanowi program
    komputerowy w rozumieniu odp. pyt. 1.
    Z uwagi na należyte szerokie rozumienie pojęcia „program komputerowy”, Wnioskodawca
    uważa, że każdorazowo tworzy On program komputerowy, niezależnie czy ma stanowić
    on konstrukcyjną całość (w postaci kodu źródłowego), czy jest współtworzony wraz z
    zespołem w ramach schematu:
        Wnioskodawca - dokumentacja, stanowiąca wyłączną własność intelektualną
        Wnioskodawcy i będąca programem komputerowym oraz
        zespół - kod źródłowy wytworzony w ramach schematycznych czynności i
        postępowania zgodnie z dokumentacją Wnioskodawcy.
    Wymaga podkreślenia, że wszelki rodzaj dokumentacji, który pozwala rutynowo
    działającemu programiście stworzyć działający kod źródłowy powinien zostać uznany
    samodzielnie za program komputerowy. Fakt, że do bezpośredniego powstania kodu
    źródłowego potrzebne jest współdziałanie pozostałych informatyków (członków zespołu)
    nie powinno wpływać na fakt uznania dokumentacji Wnioskodawcy za odrębny program,
    oraz jego prac za niestanowiących działalności badawczo-rozwojowej.
    Zarówno w przypadku realizacji zlecenia wyłącznie przez Wnioskodawcę, jak również w
    ramach współpracy z zespołem kontrahenta, Wnioskodawca jest więc wyłącznym twórcą
    utworów, które powstają w efekcie podejmowanych przez Niego przedsięwzięć, bowiem
    każdy z członków zespołu jest odpowiedzialny za realizację powierzonej mu części
    projektu. Część programu (nowa funkcjonalność), którą wówczas tworzy
    Wnioskodawczyni, jest utworem (odrębnym programem komputerowym) w rozumieniu
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Należy dodać, że finalne
    oprogramowanie (produkt) składa się z wielu części, a Wnioskodawca jest autorem jednej
    z owych części tego (finalnego) oprogramowania.
    Wszelki program komputerowy stanowiący własność intelektualną Wnioskodawcy podlega
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Część programu (nowa funkcjonalność), którą tworzy Wnioskodawca, jest utworem
    (odrębnym programem komputerowym) w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych. Finalne oprogramowanie (produkt) składa się z wielu części, a
    Wnioskodawca jest autorem jednej z owych części tego (finalnego) oprogramowania,
    podobnie jak pozostali członkowie zespołu. Każdy z nich tworzy część finalnego
    oprogramowania, każda z tych części stanowi utwór. Wnioskodawczyni przenosi na
    Kontrahenta prawa autorskie wyłącznie do wytworzonej przez siebie części finalnego
    oprogramowania.
    Wynagrodzenie za przeniesienie praw do oprogramowania zawarte jest w ogóle
    wynagrodzenia otrzymywanego przez Wnioskodawcę za pełnienie funkcji Analityka
    biznesowo-systemowego. Część wynagrodzenia przypadającego na wytworzenie
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Wnioskodawca wyodrębnia na podstawie
    raportów „godzinowych” wykonywanych prac, w których to wyodrębnia On czas
    poświęcony na prace twórcze związane z tworzeniem programów komputerowych oraz
    prace rutynowe, które nie są bezpośrednio związane z procesem tworzenia nowych
    zastosowań (tj. m.in. spotkania organizacyjne, poprawianie własnych błędów).

    W ramach umowy o świadczenie usług, Wnioskodawca zobowiązany jest do prowadzenia
    prac zmierzających do wytworzenia szeroko pojętego programu komputerowego. Jednym
    z etapów prac bezpośrednio związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania jest
    analiza biznesowo-systemowa, w ramach której Wnioskodawca zdobywa niezbędne
    informacje o wymaganiach, które ma spełniać kod oraz o systemie użytkownika
    końcowego, tak by był on w stanie zaprojektować dane rozwiązanie rzetelnie z punktu
    widzenia technicznego oraz z punktu widzenia potrzeb finalnego odbiorcy. W ramach
    świadczonych usług jako Analityk biznesowo-systemowy Wnioskodawca świadczy
    kompleksową usługę wytworzenia oraz rozwinięcia oprogramowania zgodnie z
    oczekiwaniami kontrahenta i jego klientów.
    Sformułowanie „Analityk biznesowo-systemowy” jest wyłącznie kwestią nazewnictwa
    danego stanowiska przyjętą w jednej z umów. W innych umowach określenie stanowiska
    Wnioskodawcy może kształtować się w inny sposób, jednak charakter prac pozostaje
    niezmieniony.
    Umowa przewiduje przyznanie Wnioskodawcy wynagrodzenia za świadczone przez niego
    szeroko pojęte usługi programistyczne (tworzenie i rozwijanie oprogramowania). W
    zakresie działalności programistycznej, Wnioskodawca przenosi na kontrahenta autorskie
    prawa majątkowe. Zgodnie z przepisami o domniemaniu odpłatności za przeniesienie
    praw autorskich, wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę pochodzi z
    przeniesienia praw autorskich do programu komputerowego.
    Wnioskodawca, w ramach umowy, zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
    oprogramowania. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są
    bezpośrednio związane z przeniesieniem autorskiego prawa do programu
    komputerowego. Wnioskodawca będzie w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki
    specjalnej ewidencji, którą będzie na bieżąco prowadził.
    Umowy z kontrahentami przewidują stałe okresy miesięczne.
    W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentami, strony ustaliły, iż kontrahent
    nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem prawa
    autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
    a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z
      2019 r., poz. 123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas
      przekazanie wytworzonego utworu kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co
      bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
    b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
      dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz.
      123, z późn. zm.). Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo wytworzenie
      przez Wnioskodawcę ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    Wnioskodawca oświadcza, iż w części opisującej stan faktyczny we wniosku szczegółowo
    uargumentował powiązanie wymienionych kosztów, które są podstawowymi kosztami
    ponoszonymi przez niemal każdego przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie
    tworzenia oprogramowania, a co za tym idzie związane są z wytworzeniem
    oprogramowania. Wszystkie wymienione w pytaniu interpretacyjnym koszty są związane z
    wytwarzanymi przez Wnioskodawcę programami komputerowymi, a sposób powiązania
    każdego z ponoszonych wydatków został przedstawiony we wniosku. Koszty te są
    bezpośrednio i funkcjonalnie związane z wytworzeniem oprogramowania (jak i

    powstaniem praw autorskich przysługujących do niego). Jednakże dla dodatkowego
    unaocznienia Organowi bezpośredniego powiązania wskazanych kosztów z
    wytworzeniem, rozwojem i ulepszeniem oprogramowania, rozwinie swoją odpowiedź:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
      skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli
      oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis; ponadto, dzięki
      prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na
      wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego
      programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości
      jest niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt poniesiony na
      usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgnięcie porady
      prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania
      odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-
      rozwojową; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element prowadzenia
      działalności gospodarczej polegającej na wytwarzaniu oprogramowania;
    b) koszty i amortyzacji oraz użytkowania samochodu - koszty związane z amortyzacją
      oraz użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to
      do klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do
      specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy
      to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania; podkreślić należy, iż
      koszty te są wprost związane z wytworzeniem oprogramowania;
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych - Wnioskodawca dba o
      ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
      wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce
      pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że wydatki na
      odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w
      prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - należy podkreślić, iż zakup
      sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
      prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie programu
      zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
      elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdej osoby
      tworzącej oprogramowanie; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga
      wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż
      przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są
      niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów
      komputerowych;
    e) składki na ubezpieczenia społeczne -Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
      Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      bezpośrednio przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych;
      również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie
      zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności
      przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność
      zawodową.
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we wniosku
    wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową (wynikającą z
    otrzymywania przychodów zarówno z działalności twórczej jak i pozostałych obowiązków,
    z których dochód nie jest przedmiotem wniosku). Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika

    nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te
    bezpośrednio związane z wytwarzaniem oprogramowania/jego części.
    Zleceniodawca jest podmiotem polskim. Jednak w przypadku podjęcia w przyszłości
    współpracy z innym podmiotem niż obecni kontrahenci, nie jest wykluczone, że będą to
    podmioty zagraniczne. Każdorazowo jednak świadczenie usług będzie odbywało się z
    terytorium RP, a Wnioskodawca będzie pozostawał polskim rezydentem podatkowym.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      współtworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-
      rozwojową w rozumieniu art 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń informatycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy część wynagrodzenia Wnioskodawcy przypadająca za pełnienie funkcji analityka
      biznesowo-systemowego w przedstawionych projektach jest kwalifikowanym
      dochodem w rozumieniu art 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT?
    4. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty amortyzacji i użytkowania samochodu,
      c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      e) składki na ubezpieczenia społeczne
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust 1 w zw z art 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej
    metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa
    w art 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    5. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art 30ca
      ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo rozwojową jego działalność
    spełnia cechy takowej, czyli:
    a) nowatorskość i twórczość Wnioskodawca współtworzy Oprogramowanie w zależności
      od potrzeb Kontrahentów, z którym współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań informatycznych w zależności od swoich
      potrzeb;

    b) nieprzewidywalność Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
      przedstawionym przez nich planem Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w
      sposób systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony
    cel, którym jest powstanie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Wnioskodawca, wraz z nadzorowanym zespołem programistycznym, zawsze stara się
    dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w
    branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego
    Kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości
    naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne
    rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych
    Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej
    przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Programy komputerowe współtworzone przez Niego na rzecz Kontrahentów ulepszyły i
    rozwijały działanie starych programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalność niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź nowatorskich,
    że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem
    Wnioskodawcy, współtworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności,
    jak i jego Kontrahenta. Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca
    2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez

    prawa Jasności intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy
    nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu
    Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności -autorskich
    praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo rozwojową.
    Ad. 2
    Art. 30ca ust 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem Autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w
    tym artykule w ust. 2 pkt 8
    Przy czym, by można było mówić o kwalifikowanym prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga aby spełnione zostały dwa kryteria:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Oprogramowanie, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22 12.2010 r., C-393/09,
    Bezpećnostnl softwarovś asoćace, ECLI:EU:C:2010:816) Do programów komputerowych
    stosuje się również wyrażoną w art 1 ust 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej. np. wersja pre-alfa. alfa lub beta programu, wydanie
    testowe lub demonstracyjne (A Michalak (red), Ustawa o prawie autorskim I prawach
    pokrewnych Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych
    współwytwarzanych przez Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności
    zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust 2
    ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności
    intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy
    o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez Niego działalności opisanej we wniosku, która Jego zdaniem stanowi
    działalność badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
        z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
        kwalifikowanego IP;
        ze sprzedaży kwalifikowanego IP;

        z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.
        z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli
        zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
        arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własność intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków.
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalność badawczo-rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art 30ca ust. 2 ustawy o PIT; c)
      podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią kwalifikowane
    IP. Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta
    współwytworzone Oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże
    Oprogramowań W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione
    wynagrodzenie -należność ta obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich
    praw majątkowych do programu komputerowego Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne
    zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego Oprogramowania, należy
    zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad. 3
    Wnioskodawca w ramach realizacji projektów pełni funkcję analityka biznesowo-
    systemowego. W kontekście przedstawionego stanu faktycznego oraz stanowiskach
    Wnioskodawcy do zadanych pytań, wykonywanie takiego zakresu zadań spełnia kryteria
    działalność badawczo-rozwojowej m in wykonywane przez Wnioskodawcę prace są
    systematyczne, dostarczające wartość dodaną i rozwojową dla funkcjonowania
    oprogramowania, również pozostają one innowacyjne i niespotykane w innych
    rozwiązaniach tego typu.
    Należy podkreślić, że w Polsce oprogramowanie definiowane jest jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (Raport
    OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    W ramach zawartych umów Wnioskodawca, pełniąc funkcję analityka biznesowo-
    systemowego:
        tworzy opisy funkcjonalności produktów i oprogramowania,
        bierze udział w procesie monitorującym realizację projektów oraz współpracuje z
        działem programistycznym,
        ocenia ryzyka i funkcjonalności nowych rozwiązań systemowych w całym cyklu
        projektowym,
        projektuje rozwiązania łączące kilka systemów produkcyjnych,
        przygotowuje oferty dla Klienta.

    Zważając na szerokie definiowanie programu komputerowego można stwierdzić, że
    Wnioskodawca w ramach powyższych prac wytwarza Oprogramowanie opracowując
    dokumentację, rozwiązania biznesowe, modele danych, specyfikacje dla programistów etc
    Takie materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
    komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
    postępującemu rutynowo programiście "zakodować" je do postaci kodu źródłowego bądź
    przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A Michalak red..
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych Komentarz. Warszawa 2019 - art 74)
    Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku
    przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki,
    wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr SA w Łodzi z 4 2 2010 r,
    I ACa 912/09, niepuW . wyr. SA w Lodzi z 27 2 2013 r., I ACa 1157/12)
    Prawo własności intelektualnej zostało od podstaw wykonane przez Wnioskodawcę oraz
    cały zespól pracujący w projekcie i obecnie ciągle jest ulepszane o dodatkowe innowacyjne
    rozwiązania (techniczne rozwiązania systemowe i programistyczne oraz biznesowe).
    Wytworem twórczej pracy Wnioskodawcy jest m in dokumentacja techniczno-biznesowa
    wytwarzanego oprogramowania oraz tworzenie innowacyjnych rozwiązań w celu poprawy
    jego użyteczność i funkcjonalności.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w:
    a) Objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 roku, stanowiącym że pojęcie program
      komputerowy nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności
      obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
      komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być
      ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie
      tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie,
      program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak:
      kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
      konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfej s: b) Interpretacji
      indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19
      listopada 2019 roku o sygnaturze 0114-KDIP3-2.4011.459.2019.2.MG, z której wynika,
      że nie ma znaczenia, czy prace twórcze polegają wyłącznie na opracowaniu kodu i
      przenoszeniu do niego prawa autorskich czy też na innych pracach twórczych w
      ramach przenoszenia praw do utworu.
    W drodze wykładni systemowej można powołać się na interpretacje wydane przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej ws 50% kosztów uzyskania przychodu z tytułu
    korzystania lub rozporządzania autorskim prawem do programu komputerowego,
    przykładowe sygnatury 0112-KDIL3-3.4011.48.2018.2.DS czy 0113-KDIPT3.4011.95.2019.3.
    KK. W przytoczonych rozstrzygnięciach Organ podatkowy zajął stanowisko, iż "nie tylko
    kody źródłowe programów komputerowych wypełniają przesłanki wynikające z art. 22 ust.
    9b pkt 1 omawianej ustawy, lecz także opisy koncepcji, analizy, specyfikacje, instrukcje,
    propozycje rozwiązań architektonicznych, systemowych niebędące składnikami programu
    komputerowego, ale powstające w związku z tworzeniem takiego programu, a także
    utwory połączone z programem komputerowym (np. utwory audiowizualne), podręczniki
    użytkownika, czy też interfejsy użytkownika"
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy część wynagrodzenia przypadająca za pełnienie
    funkcji analityka biznesowo-systemowego w ramach świadczenia usług na podstawie
    umów z Kontrahentem stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust 7 pkt 2 ustawy o PIT, a
    wynika to z przytoczonej argumentacji, która jednoznacznie wskazuje na to, że jest to
    dochód z Oprogramowania będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    wyliczony zgodnie z formułą wyrażoną w ustawie o PIT.
    Ad. 4

    Zgodnie z art. 30ca ust 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b)x 1,3
    a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczorozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b nabycie wyników prac badawczo-
    rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem Jasności intelektualnej, innych niż
    wymienione w lit d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust 1 pkt 4,
    d nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw Jasności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w momencie
    gdy Wnioskodawca osiągnie dochód
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalność gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością ponosi On wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty amortyzacji i użytkowania samochodu.
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    e) składki na ubezpieczenia społeczne.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej
    Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    współwytworzenie danego Oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie
    poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą Jego
    zdaniem działalność badawczo rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Ad. 5
    Zgodnie z art 30ca ust. 1 ustawy o PIT Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw

    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania Spełnienie powyższych
    przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego podatnik ma prawo do
    skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do dochodów związanych ze
    sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym Wnioskodawca spełnia wszystkie
    przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. 2022 r. poz.574 ze zm.),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      Prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą, która dotyczy tworzenia oprogramowania. Głównym
    przedmiotem Pana działalności jest wnoszenie wkładu twórczego w wytwarzanie
    programów komputerowych. Realizuje Pan projekty informatyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    informatyczne realizowane przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta.
    Realizuje Pan zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, m.in.:
        tworzy Oprogramowanie, umożliwiające w nowoczesny sposób zarządzać
        działaniami sprzedażowymi oraz posprzedażowymi agentów towarzystw
        ubezpieczeniowych, a także zarządzać działaniami towarzystw ubezpieczających w
        zakresie sieci sprzedaży.
        do opisanego wyżej Oprogramowania, tworzy nowe funkcjonalności, w
        szczególności poprzez rozwijanie i ulepszanie kodu źródłowego oraz projektowanie
        nowych rozwiązań i przedstawianie ich w ramach dokumentacji technicznej,
        stanowiącej program komputerowy.

    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2022
    r. poz. 2509 ze zm. - dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    W ramach zawartej umowy, pełniąc rolę „Analityka biznesowo-systemowego” zajmuje się
    Pan:
        tworzeniem opisów funkcjonalności produktów i oprogramowania,
        bierze udział w procesie monitorującym realizację projektów oraz współpracuje z
        działem programistycznym,
        ocenia ryzyka i funkcjonalności nowych rozwiązań systemowych w całym cyklu
        projektowym,
        projektuje rozwiązania łączące kilka systemów produkcyjnych,
        przygotowuje oferty dla Klienta.
    W ramach opisanych we wniosku czynności związanych z pełnieniem roli „Analityka
    biznesowo-systemowego” nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
    W związku z pełnieniem funkcji „Analityka biznesowo-systemowego” tworzy Pan
    oprogramowanie (programy komputerowe) będące wyrazem Pana twórczej działalności o
    indywidualnym charakterze podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych a z tego tytułu przysługują prawa autorskie.
    Przenoszona jest przez Pana całość autorskich praw majątkowych na rzecz zleceniodawcy.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że pracując nad danym oprogramowaniem nabywa Pan,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu

    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania współtworzonych przez Pana
    systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. tworzenie dokumentacji
    projektowej oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. W
    ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w
    celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta
    polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w
    ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz
    którego są realizowane zlecenia informatyczne. Wykorzystuje Pan przy tym własną
    inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Nie świadczy Pan
    usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do
    współtworzonego programu komputerowego.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W przedstawionym opisie sprawy stwierdził Pan, że wytwarzane przez Pana
    Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    tworzenie dokumentacji projektowej oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie
    dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny
    sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu
    jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich
    rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja,
    zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Prowadzi Pan pracę według ścisłego harmonogramu - począwszy od
    wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności,

    oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z
    należytą uwagą.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego
    rozwijania tworzonych przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    tworzenie dokumentacji projektowej oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie
    dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny
    sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu
    jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich
    rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja,
    zakończenie. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania
    w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Pana Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreśla Pan, że z wykorzystaniem wszystkich
    możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i
    tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów
    lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i
    pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
        badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
        prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto
    dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te
    obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badań rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od
    niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, Pana działalność polega na tworzeniu nowych zastosowań,
    które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej
    bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia
    informatyczne. W ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    współtworzy Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to

    z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej
    skali. Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu jest Pana
    wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez
    Niego tworzony. Sprawuje Pan czynny nadzór nad członkami zespołu programistycznego,
    zapewniając w ten sposób terminową realizację zlecenia, w sposób odpowiadający
    oczekiwaniom Kontrahenta. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do współtworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że
    jest Pan twórcą utworów, z których osiąga przychód. Nadto czynności wykonywane przez
    Pana nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że
    działalność prowadzona przez Pana polegająca na współtworzeniu programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
          prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego

      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji, a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;

        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
        tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej
        bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w
        ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
        efektem Pana twórczych prac są każdorazowo odrębne programy komputerowe -
        utwory podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i
        prawach pokrewnych - również w wyniku wykonywania czynności związanych z
        pełnieniem funkcji Analityka biznesowo - systemowego;
        dokonuje Pan przeniesienia autorskich praw majątkowych do wytworzonego
        oprogramowania w zamian za stosowne wynagrodzenie;
        prowadzi Pan za lata, w których forma opodatkowania pozwalałaby Panu na
        skorzystanie z ulgi IP Box, na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i
        rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie - definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    współtworzone przez Pana w ramach wykonywanych zleceń programistycznych jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do
    ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Dochodem ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art.
    30ca ust. 7 pkt 2 ustawy będzie również (kwestia poruszana przez Pana w pytaniu nr 3) ta
    część wynagrodzenia za pełnienie roli Analityka biznesowo-systemowego, która stanowi

    zapłatę za przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego, o ile faktycznie -
    na co wskazuje opis okoliczności sprawy - mieści się ona w tym wynagrodzeniu, a także o
    ile faktycznie, w ramach opisanych czynności dochodzi/dojdzie do powstania utworu,
    który - jak Pan wskazał - stanowi odrębny program komputerowy i w konsekwencji do
    przeniesienia praw autorskich z tego tytułu.
    Tym samym, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskanego
    od 1 lipca 2019 r., za okres w którym stosował Pan opodatkowanie podatkiem liniowym
    bądź skalą podatkową.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,

      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Zatem wydatki, które Pan ponosi na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty amortyzacji i użytkowania samochodu,
    c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,

    e) składki na ubezpieczenia społeczne
    przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w lit. a
    wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Nadmienia się ponadto, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez Pana. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanego przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54
    § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.