Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.154.2025.2.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Obowiązku podatkowego w związku ze sprzedażą
nieruchomości
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
nieruchomości-nieruchomości wspólne
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismami z 1 września 2025 r. oraz 26 września 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Stan faktyczny
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą w Polsce działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca na podstawie aktu notarialnego z dnia 22 marca 2017 r. - nabył wspólnie z
    ówczesną małżonką (wspólność majątkowa małżeńska) nieruchomość niezabudowaną -
    działkę o nr 1 za kwotę 450 000,00 zł.
    Aktem Notarialnym z dnia 14 maja 2018 r. Wnioskodawca wraz z ówczesną żoną
    ustanowili ustrój rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków.
    Powyższe polegało na tym, że:
    a. „każdy z małżonków zachowuje zarówno majątek nabyty przed zawarciem umowy, jak
      i majątek nabyty później,
    b. każdy z małżonków zarządza i rozporządza samodzielnie swoim majątkiem,
    c. po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonek, którego dorobek jest mniejszy niż
      dorobek drugiego małżonka, może zażądać wyrównania dorobków przez zapłatę lub
      przeniesienie prawa,
    - stosownie do art. 51 i 511 w związku z art. 512 oraz art. 514 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego”.
    W związku z zapisami wskazanymi w pkt a - od dnia zawarcia ww. aktu notarialnego, każdy
    z małżonków posiada w nieruchomościach nabytych wspólnie udział w wysokości ½.
    Dnia 6 czerwca 2018 r. Wnioskodawca zaciągnął kredyt hipoteczny, aby wybudować na
    działce o nr 1 dom mieszkalny (kredyt został zaciągnięty wyłącznie na Wnioskodawcę).
    Wnioskodawca zgodnie z powyższym, dom ten wybudował. Wszelkie faktury zakupu
    dotyczące budowy budynku mieszkalnego zostały wystawione wyłącznie na dane
    Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest w posiadaniu każdej z nich. Łącznie opiewają one na
    kwotę 766 396,37 zł.
    W dalszej kolejności Wnioskodawca w dniu 21 marca 2021 r. podjął decyzję o rozstaniu z
    małżonką. Kolejnym aktem notarialnym - z dnia 20 kwietnia 2022 r. - zawarto umowę o
    częściowy podział majątku wspólnego oraz umowę o przejęcie długu. W tym akcie
    notarialnym nie ma wzmianki o działce nr 1. Zatem w stosunku do niej nie dokonano
    podziału majątku wspólnego.
    Wnioskodawca wraz z ówczesną żoną w dniu 3 sierpnia 2022 r. (w udziałach po ½ każdy) -
    zawarli umowę warunkowej sprzedaży nieruchomości o nr 1 zabudowanej budynkiem
    mieszkalnym za kwotę 3 185 000,00 zł.
    Ostateczna sprzedaż ww. zabudowanej nieruchomości miała miejsce w dniu 26 września
    2022 r. (na podstawie aktu notarialnego). Akt ten dotyczył umowy przeniesienia własności
    ww. nieruchomości oraz oświadczenia o ustanowieniu hipoteki. W treści ww. aktu
    wskazano, iż Nabywca nieruchomości wpłacił zadatek w wysokości 200 000,00 zł (po 100
    000,00 zł dla Wnioskodawcy i ówczesnej żony). Z pozostałej kwoty, tj. 2 985 000,00 zł (3
    185 000,00 zł - 200 000,00 zł) zgodnie z zapisami aktu notarialnego Wnioskodawca
    otrzyma:

        1 312 000,00 zł na rachunek bankowy Wnioskodawcy oraz
        1 068 000,00 zł - na rachunek bankowy kredytu hipotecznego jako spłata
        niezapłaconej jego części.
    Łącznie, zgodnie z zapisami ww. aktu notarialnego Wnioskodawca otrzyma kwotę 2 480
    000,00 zł.
    Zdarzenie przyszłe
    Wnioskodawca planuje nabyć od rodziców lokal mieszkalny. Do końca roku 2025 na
    podstawie zawartej umowy planuje zapłacić rodzicom w gotówce zaliczkę. Akt
    przeniesienia własności i pozostałą do zapłaty należność, Wnioskodawca wpłaci rodzicom
    po dniu zawarcia aktu notarialnego przenoszącego własność lokalu mieszkalnego. Akt ten
    zostałby zawarty w styczniu 2026 r.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym.
    Lokal mieszkalny, który Wnioskodawca zamierza kupić od rodziców ze środków
    uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym będzie
    lokalem mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomości. Posiada własną księgę
    wieczystą.
    Ww. mieszkanie będzie położone w Polsce.
    Przychód ze sprzedaży Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na wydatki na cele
    mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Do podpisania ostatecznego aktu notarialnego zakupu nowego mieszkania nie dojdzie w
    terminie trzech lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło odpłatne
    zbycie nieruchomości (domu), którego Wnioskodawca był współwłaścicielem krócej niż 5
    lat.
    Data wskazana we wniosku jest datą prawidłową. Do aktu ostatecznego - przenoszącego
    własność mieszkania dojdzie dopiero w 2026 r. W terminie trzech lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości (domu), której
    Wnioskodawca był współwłaścicielem krócej niż 5 lat, dojdzie jednak do podpisania aktu
    notarialnego - umowy przedwstępnej.
    W ww. mieszkaniu Wnioskodawca będzie realizował własne cele mieszkaniowe.
    Nieruchomość, którą Wnioskodawca sprzedał nie była składnikiem majątku
    wykorzystywanym przez niego w działalności gospodarczej. Była składnikiem jego majątku
    prywatnego.
    Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości, w których realizuje własne cele
    mieszkaniowe. Po zbyciu nieruchomości w 2022 r. Wnioskodawca zamieszkuje
    mieszkanie, które teraz chce wykupić od rodziców na własność.
    Wnioskodawca był jedynym kredytobiorcą w odniesieniu do kredytu zaciągniętego na
    budowę budynku mieszkalnego.
    Kredyt na budowę budynku mieszkalnego został zaciągnięty celem realizacji potrzeb
    mieszkaniowych Wnioskodawcy. Zatem, zarówno działka, jak i budynek na niej
    posadowiony były przeznaczone na cele mieszkaniowe. Niestety ze względów prywatnych
    ani Wnioskodawca, ani jego ówczesna małżonka nie realizowali własnych potrzeb
    mieszkaniowych w tym budynku poprzez zamieszkanie w nim.
    Powyższe miało miejsce, gdyż dom został sprzedany w tzw. stanie deweloperskim. Co
    prawda już w dużej części wykończony, lecz dalej nie zdatny do jego użytkowania, a więc i
    zamieszania w nim.

    Zgodnie z treścią aktu notarialnego sprzedaży (ostatecznego) Wnioskodawca otrzymał 100
    000,00 zł tytułem zadatku (zadatek w kwocie 200 000,00 zł, po 100 000,00 zł dla każdego
    współwłaściciela).
    Dodatkowo Wnioskodawca otrzymał:
        1 312 000,00 zł przelewem na swój rachunek bankowy;
        1 068 000,00 zł przelewem na rachunek bankowy właściwy do spłaty kredytu
        zabezpieczonego hipoteką (zaciągniętego na budowę sprzedażnego domu).
    Różnica zatem z podziału przychodu między ww. kwotami wynika z wewnętrznego
    podziału (związanego z podziałem majątku wspólnego) pomiędzy Wnioskodawcą, a jego
    ówczesną małżonką.
    Różnica wynika także, z faktu, iż to Wnioskodawca wybudował sprzedany dom z własnych
    pieniędzy i zaciągniętego kredytu, który po sprzedaży musiał spłacić. Doprecyzowując, po
    ustaleniu z ówczesną małżonką rozdzielności majątkowej, Wnioskodawca wziął na siebie
    kredyt, o którym mowa wyżej.
    W konsekwencji, w momencie, kiedy nastąpił rozpad małżeństwa i sprzedawana była
    nieruchomość, będąca przedmiotem wniosku to pomimo tego, że prawnie część
    przychodu Wnioskodawcy stanowiła ½ kwoty - ustalono że w związku z tym, że wszystkie
    nakłady i kredyty pochodziły ze środków własnych Wnioskodawcy to on otrzyma większą
    część zapłaty z tej nieruchomości.
    Wnioskodawca wskazuje, iż charakter prawny ww. zdarzenia to zwrot nakładów
    poczynionych na wspólną nieruchomość.
    Pytania (po przeformułowaniu)
    1) Czy przychodem podlegającym opodatkowaniu, w przypadku sprzedaży zabudowanej
      nieruchomości w okresie krótszym niż 5 lat od dnia jej nabycia, w opisanym w opisie
      stanu faktycznego przypadku, jest dla Wnioskodawcy ½ wartości wskazanej w akcie
      notarialnym, dotyczącym jej zbycia, tj. 1 592 500,00 zł (3 185 000,00 x ½)?
    2) Czy prawidłowym jest uznanie przez Wnioskodawcę za koszty uzyskania przychodu
      całej wartości wynikającej z faktur zakupowych, których jest w posiadaniu oraz kwoty
      nabycia działki o nr 1 w udziale przypadającym Wnioskodawcy (½)?
    3) Czy prawidłowym jest uznanie zapłaconej w 2025 r. zaliczki na poczet nabycia lokalu
      mieszkalnego jako wydatku poniesionego przez Wnioskodawcę na własne cele
      mieszkaniowe, zgodnie z art. 21 ust. 25 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    1) Przychodem podlegającym opodatkowaniu, w przypadku sprzedaży zabudowanej
      nieruchomości w okresie krótszym niż 5 lat od dnia jej nabycia, w opisanym w opisie
      stanu faktycznego przypadku, jest dla Wnioskodawcy ½ wartości wskazanej w akcie
      notarialnym, dotyczącym jej zbycia, tj. 1 592 500,00 zł (3 185 000,00 x ½).
    2) Prawidłowym jest uznanie przez Wnioskodawcę za koszty uzyskania przychodu całej
      wartości wynikającej z faktur zakupowych, których jest w posiadaniu, tj. 766 396,37 zł
      oraz ½ części kwoty nabycia działki o nr 1, tj. 225 000,00 zł (450 000,00 zł x ½).
    3) Prawidłowym jest uznanie zapłaconej w 2025 r. zaliczki na poczet nabycia lokalu
      mieszkalnego jako wydatku poniesionego przez Wnioskodawcę na własne cele
      mieszkaniowe, zgodnie z art. 21 ust. 25 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad 1

    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), dalej: „UoPIT”, opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
    opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb,
    art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z
    wszystkich źródeł przychodów (art. 9 ust. 1a UoPIT).
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) UoPIT - Źródłami przychodów są odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Jak już zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca zbył zabudowaną
    budynkiem mieszkalnym działkę przed upływem 5-letniego okresu, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a) UoPIT. W konsekwencji taka sprzedaż podlega opodatkowaniu
    podatkiem PIT.
    Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 UoPIT, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich
    wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego
    zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości
    rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości
    wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Natomiast treść art. 8 ust. 1 UoPIT informuje, iż przychody z udziału w spółce niebędącej
    osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania
    lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się
    proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a,
    łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
    według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu
    przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    W związku z powyżej powołanymi przepisami, wskazać należy, iż prawidłowym będzie
    wskazanie, na podstawie art. 8 ust. 1 UoPIT, iż Wnioskodawca jako przychód ze zbycia ww.
    nieruchomości we właściwej deklaracji podatkowej powinien wskazać połowę całej sumy
    przychodu wskazanego w Akcie notarialnym dotyczącym sprzedaży. Wynika to z faktu, iż
    jego udział w zbywanej nieruchomości wynosił ½. Nie ma znaczenia jaką kwotę faktycznie
    otrzymał, zgodnie z zapisami Aktu notarialnego.
    Reasumując, przychodem podlegającym opodatkowaniu, w przypadku sprzedaży
    zabudowanej nieruchomości w okresie krótszym niż 5 lat od dnia jej nabycia, w opisanym
    w opisie stanu faktycznego przypadku, jest dla Wnioskodawcy ½ wartości wskazanej w
    akcie notarialnym, dotyczącym jej zbycia, tj. 1 592 500,00 zł (3 185 000,00 x ½).
    Powyższe potwierdza także wydana w dniu 21 września 2020 r. interpretacja indywidualna
    (sygn. 0115-KDIT2.4011.492.2020.3.MM) - „Z wniosku wynika, że ww. nieruchomość
    wchodziła w skład majątku wspólnego małżonków i stanowiła przedmiot współwłasności
    łącznej, a następnie doszło do ustanowienia rozdzielności majątkowej i zbycia udziałów w
    nieruchomości wynoszących po 1/2 części dla każdego z małżonków. Zatem zgodzić należy
    się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że w opisanym stanie faktycznym za uzyskany przez

    niego przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości należy uznać połowę ceny
    uzyskanej z tego zbycia - zgodnie z wysokością udziałów jemu przypadających w tej
    nieruchomości”.
    Ad 2
    W myśl art. 22 ust. 6c UoPIT, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią
    udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia,
    powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
    majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 pkt 1 UoPIT - Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się
    odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących
    kosztów uzyskania przychodów i strat.
    Mając na uwadze powyższe przepisy należy wskazać, iż skoro Wnioskodawca nabył
    nieruchomość (na tamten moment niezabudowaną) w ramach trwającej wspólności
    majątkowej małżeńskiej - do kosztów uzyskania przychodu w ramach sprzedaży tej
    nieruchomości może ująć wyłącznie połowę wartości wskazanej w Akcie notarialnym
    dotyczącym nabycia działki o nr 1.
    W opisie stanu faktycznego wskazano również, iż Wnioskodawca zaciągnął kredyt
    hipoteczny, aby wybudować na działce o nr 1 dom mieszkalny (kredyt został zaciągnięty
    wyłącznie na Wnioskodawcę).
    Wnioskodawca zgodnie z powyższym, dom ten wybudował. Wszelkie faktury zakupu
    dotyczące budowy budynku mieszkalnego zostały wystawione wyłącznie na dane
    Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest w posiadaniu każdej z nich. Łącznie opiewają one na
    kwotę 766 396,37 zł. Takie faktury jako udokumentowane koszty wytworzenia,
    powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości o nr 1,
    poczynione przez Wnioskodawcę w czasie posiadania ww. działki - powinny być zaliczone
    do kosztów uzyskania przychód w całości.
    Reasumując, prawidłowym jest uznanie przez Wnioskodawcę za koszty uzyskania
    przychodu całej wartości wynikającej z faktur zakupowych, których jest w posiadaniu oraz
    ½ części kwoty nabycia działki o nr 1.
    Ad 3
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 131 UoPIT - wolne od podatku dochodowego są
    dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art.
    30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków
    poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie
    później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne
    zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
    wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, udokumentowane wydatki poniesione na te
    cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych.
    W myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) UoPIT - Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w
    ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na nabycie budynku mieszkalnego, jego
    części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie
    albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym
    budynkiem lub lokalem - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w
    innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
    Szwajcarskiej;

    W opisie zdarzenia przyszłego wskazano, iż Wnioskodawca planuje nabyć od rodziców
    lokal mieszkalny. Do końca roku 2025 na podstawie zawartej umowy planuje zapłacić
    rodzicom w gotówce zaliczkę. Akt przeniesienia własności i pozostałą do zapłaty
    należność, Wnioskodawca wpłaci rodzicom po dniu zawarcia aktu notarialnego
    przenoszącego własność lokalu mieszkalnego. Akt ten zostałby zawarty w styczniu 2026 r.
    W myśl powołanych powyżej przepisów za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe
    należy rozumieć również wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego. Zaliczka
    także stanowi wydatek, którego celem jest nabycie nieruchomości. Spełnia zatem
    przesłankę celu mieszkaniowego.
    Reasumując, prawidłowym jest uznanie zapłaconej w 2025 r. zaliczki na poczet nabycia
    lokalu mieszkalnego jako wydatku poniesionego przez Wnioskodawcę na własne cele
    mieszkaniowe, zgodnie z art. 21 ust. 25 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe potwierdza wydana w dniu 18 czerwca 2025 r. interpretacja indywidualna (sygn.
    0112-KDSL1-1.4011.195.2025.2.AK) - „z punktu widzenia przywołanych powyżej przepisów
    art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy, momentem wydatkowania
    przez podatnika kwot uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości na realizację
    własnych celów mieszkaniowych jest data faktycznego wydatkowania przychodu.
    Przywołane przepisy wiążą bowiem skutek prawny w postaci zwolnienia od podatku
    określonego dochodu, nie z faktem zawarcia umowy, lecz z terminem wydatkowania
    środków pieniężnych określonych w tej umowie.
    W określonych przypadkach zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być objęte również przychody
    uzyskane na poczet ceny sprzedaży (zadatek, zaliczka, przedpłata) i wydatkowane na
    własne cele mieszkaniowe przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży, jeżeli ich
    otrzymanie przez sprzedawcę zostało udokumentowane w sposób przyjęty w obrocie
    cywilnoprawnym.
    Zadatek, zaliczka czy wpłata części lub całości ceny, które zostały otrzymane tytułem
    umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości zbywanej, a następnie wydatkowane na
    cele mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych przed zawarciem przyrzeczonej umowy sprzedaży mogą być uznane za wydatki
    na własne cele mieszkaniowe”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

        d) innych rzeczy
        - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
        przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz wymienionych praw majątkowych przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych następuje
    po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce
    nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zatem, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw majątkowych w takiej
    sytuacji w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Przy czym, jak wynika z art. 10 ust. 6 ww. ustawy:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres,
      o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Pana nieruchomości podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie,
    czy jego odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
    Biorąc pod uwagę, że nieruchomość została nabyta przez Pana w ramach wspólności
    majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r.
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

    Stosownie do art. 46 ww. Kodeksu:
      W sprawach nieunormowanych w artykułach poprzedzających od chwili ustania
      wspólności ustawowej do majątku, który był nią objęty, jak również do podziału tego
      majątku, stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności majątku spadkowego i o
      dziale spadku.
    W myśl natomiast art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 §
      2 i 3.
    Zgodnie z art. 43 ww. Kodeksu:
      § 1. Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
      § 2. Jednakże z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie
      udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy
      z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Spadkobiercy małżonka mogą
      wystąpić z takim żądaniem tylko w wypadku, gdy spadkodawca wytoczył powództwo
      o unieważnienie małżeństwa albo o rozwód lub wystąpił o orzeczenie separacji.
      § 3. Przy ocenie, w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do powstania
      majątku wspólnego, uwzględnia się także nakład osobistej pracy przy wychowaniu
      dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym.
    Z przedstawionych okoliczności wynika, że nieruchomość (działka niezabudowana) została
    nabyta przez Pana i ówczesną małżonkę w dniu 22 marca 2017 r. w czasie trwania
    wspólności majątkowej małżeńskiej. W dniu 14 maja 2018 r. ustanowili Państwo ustrój
    rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków, w wyniku czego każdemu z
    małżonków przysługiwał udział po ½ w nieruchomości.
    W dniu 6 czerwca 2018 r. zaciągnął Pan samodzielnie kredyt hipoteczny na budowę domu
    mieszkalnego na działce nr 1. Dom został wybudowany przez Pana ze środków własnych
    oraz z kredytu.
    Nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym sprzedano w dniu 26 września 2022
    r. za kwotę 3 185 000,00 zł, przy czym Panu przysługiwał udział ½. Z tytułu sprzedaży
    otrzymał Pan łącznie 2 480 000,00 zł, w tym 1 312 000,00 zł na rachunek bankowy oraz 1
    068 000,00 zł przeznaczone na spłatę kredytu hipotecznego.
    Różnica między kwotą faktycznie otrzymaną a przysługującym udziałem wynika z
    wewnętrznego porozumienia między małżonkami, zgodnie z którym nadwyżka stanowiła
    zwrot nakładów poniesionych przez Pana na wspólną nieruchomość.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu powyższych przepisów są wszelkie prawa
    majątkowe - zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe),
    jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa
    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako

    wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie
    mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami,
    a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak
    ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne
    nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków
    tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku
    sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym
    udziale.
    W przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej
    wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Skoro z uwagi na wspólność majątkową, nie
    można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości
    w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w
    całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od daty ustania ustawowej
    majątkowej wspólności małżeńskiej. W przypadku nabycia nieruchomości przez
    małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31
    ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie ma możliwości określenia tego, w jakich
    częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Warto zwrócić uwagę na obecną konstrukcję art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, zgodnie z którym, w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu
    wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub
    wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub
    nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt
    8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
    trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Wobec tego w analizowanej sprawie datą nabycia przez Pana nieruchomości jest data
    nabycia działki do majątku wspólnego, tj. 22 marca 2017 r.
    W związku z tym, że 26 września 2022 r. sprzedał Pan, wraz z ówczesną małżonką,
    nieruchomość zabudowaną, sprzedaż ta stanowi źródło przychodu na podstawie art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż została dokonana
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie ww. nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty
    ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze
    sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe itp.
    Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego
    zbycia pomniejszają przychód.
    Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Art. 22 ust. 6c cytowanej ustawy stanowi, że:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    W świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania
    przychodu z tytułu odpłatnego zbycia ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmującymi w szczególności
    udokumentowane koszty nabycia nieruchomości. Tak obliczony dochód podlega
    opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia zgodnie z art. 22 ust. 6c w zw. z art.
    22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczyć można:
        udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia;
        udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych
        poczynione w czasie ich posiadania, których wysokość ustala się na podstawie
        faktury VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz
        dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Wskazany powyżej art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    charakter szczególny i wyczerpująco określa zasady ustalania kosztów uzyskania
    przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. Przepis ten tworzy katalog zamknięty, który w
    żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów innych
    wydatków niż wymienione.
    Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena,
    jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był
    sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności
    nabywcy. Koszty nabycia nieruchomości obejmują nie tylko cenę zakupu, ale również inne
    wydatki związane z tym nabyciem, np. wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności
    cywilnoprawnych.
    Ustawodawca jako koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości wskazał
    również nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości poniesione w czasie jej
    posiadania. Przez nakłady na nieruchomość należy rozumieć sumę wydatków
    poniesionych na substancję danej nieruchomości. Pod pojęciem nakładów należy zatem
    rozumieć wszelkie inwestycje, które zmieniają/przeobrażają daną rzecz, nadając jej nową
    jakość.
    Podstawą obliczenia podatku dochodowego będzie dochód, stanowiący różnicę pomiędzy
    przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości zabudowanej, określonym zgodnie z art.
    19 ww. ustawy (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży,
    pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi
    zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sposób
    niebudzący wątpliwości stwierdza, że przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest
    wartość tej nieruchomości określona w umowie zbycia, która powinna odzwierciedlać jej
    cenę rynkową na dzień zbycia, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Przychodem, nie jest więc np. kwota faktycznie otrzymana przez sprzedającego do
    dyspozycji, lecz wartość nieruchomości wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży,
    o ile odpowiada ona wartości rynkowej, pomniejszona o ewentualne koszty odpłatnego
    zbycia.
    Należy bowiem zauważyć, że Panu oraz Pana byłej małżonce w przedmiotowej
    nieruchomości przysługiwały udziały wynoszące po 1/2. Skoro zatem, Państwa udziały w
    sprzedanej nieruchomości wynosiły po 1/2, to przychód z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, sprzedający ustalają z uwzględnieniem ceny sprzedaży wynikającej z
    umowy sprzedaży i wielkości ich udziałów. Przychodem z powyższego źródła jest, co
    wykazano wyżej, a co wynika z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wartość rzeczy wyrażona w cenie określonej w umowie, a nie środki
    rzeczywiście otrzymane. Podstawę opodatkowania ustala się bowiem w oparciu o cenę
    sprzedaży wynikającą z umowy sprzedaży oraz wielkość udziału przysługującego
    współwłaścicielowi, a nie w oparciu o faktyczny przepływ środków jaki z różnych powodów

    może nastąpić między współwłaścicielami. Zatem, przychodem ze sprzedaży
    nieruchomości, nie jest kwota faktycznie otrzymana, lecz kwota wynikająca z umowy
    sprzedaży.
    Skoro zatem, Państwa udziały w sprzedanej nieruchomości wynosiły po połowie, to
    przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, sprzedający ustalają z
    uwzględnieniem ceny sprzedaży wynikającej z umowy sprzedaży i wielkości ich udziałów.
    Wobec powyższego, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1, w którym wskazał Pan, że
    przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości powinien być ustalony zgodnie z udziałem
    przypadającym na Pana jako współwłaściciela, tj. jako połowa ceny sprzedaży, niezależnie
    od rozliczeń wewnętrznych między Panem a Pana byłą małżonką, należało uznać za
    prawidłowe.
    Jednocześnie do kosztów uzyskania przychodu może Pan zaliczyć połowę ceny nabycia
    działki nabytej w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej oraz całość
    udokumentowanych wydatków poniesionych przez Pana z majątku odrębnego na budowę
    domu na tej działce.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 również uznano za prawidłowe.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe
    Dochód z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) może jednak na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych -
    podlegać zwolnieniu z opodatkowania. Stosownie do treści tego przepisu:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych,o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże
    skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia - w
    warunkach określonych w ustawie - uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na
    własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1. wydatki poniesione na:
      a. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

      b. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego,
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej,
      2. wydatki poniesione na:
      a. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
      b. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
      lit. a),
      c. spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
      (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu
      (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Stosownie do art. 21 ust. 25a ww. ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Znaczenie tej regulacji (art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych) oraz zakres jej obowiązywania - w odniesieniu do wydatków z umowy
    deweloperskiej - omówił Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z 20 lutego 2024 r. o
    sygn. akt. II FSK 713/21. Sąd podkreślił, że:
      (...) z dniem 1 stycznia 2019 r. na mocy art. 1 pkt 5 lit. b ustawy z 23 października
      2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
      2018 r. poz. 2159; dalej: „ustawa zmieniająca”) do ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych dodano art. 21 ust. 25a, zgodnie z którym wydatki, o których mowa
      w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli
      przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności

      rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik
      ponosił wydatki na nabycie. Jednocześnie, na mocy art. 16 ustawy zmieniającej, m.in.
      dodany art. 21 ust. 25a stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
      stycznia 2019 r. (...). Podnieść w tym miejscu należy, że - jak wyjaśnił Naczelny Sąd
      Administracyjny w wyroku z 7 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 854/17 - dopiero zatem
      ustawą nowelizującą z dnia 23 października 2018 r. prawodawca wyraźnie rozszerzył
      warunki korzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej o wymóg nabycia preferowanego
      prawa majątkowego w terminie tożsamym z przyjętym dla poniesienia wydatków. W
      ocenie NSA przepis art. 21 ust. 25a PDOFizU stanowi novum legislacyjne, podobnie
      zresztą jak zmiany treści art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy. Tym samym przepis art. 21
      ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 1 lit. c PDOFizU w brzmieniu obowiązującym przed 1
      stycznia 2019 r. nie zawiera wymogu nabycia preferowanego prawa majątkowego (...)
      w terminie tożsamym z przyjętym dla poniesienia wydatków, gdzie taki warunek
      został dopiero wprowadzony z dniem 1 stycznia 2019 w postaci art. 21 ust. 25a
      PDOFizU
    Ważne jest również to, że w myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d)
      i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własny budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    W myśl art. 21 ust. 28 ww. ustawy.
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1. nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Wedle zaś art. 21 ust. 30 cytowanej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika więc, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości (ich części oraz udziału) i określonych praw majątkowych - nie
    później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona
    dokonana - na wskazane w art. 21 ust. 25 z uwzględnieniem art. 21 ust. 25a tej ustawy
    własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków
    mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania tego zwolnienia, ma
    charakter enumeratywny (wyczerpujący).

    Z opisu sprawy wynika, że planuje Pan nabyć od rodziców lokal mieszkalny i do końca
    roku 2025 na podstawie zawartej umowy planuje Pan zapłacić im w gotówce zaliczkę. Akt
    przeniesienia własności i pozostałą do zapłaty należność, wpłaci Pan rodzicom po dniu
    zawarcia aktu notarialnego przenoszącego własność lokalu mieszkalnego. Akt ten zostałby
    zawarty w styczniu 2026 r.
    W związku z powyższym powziął Pan wątpliwość, czy prawidłowym jest uznanie zapłaconej
    w 2025 r. zaliczki na poczet nabycia lokalu mieszkalnego jako wydatku poniesionego przez
    Pana na własne cele mieszkaniowe, zgodnie z art. 21 ust. 25 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zauważyć należy, że wskazany uprzednio art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych posługuje się terminem „nabycie”. Pojęcie to nie zostało
    zdefiniowane w ustawie, co nie oznacza, że może być rozumiane inaczej niż jako uzyskanie
    własności, np. lokalu mieszkalnego. Należy zatem odwołać się do przepisów prawa
    cywilnego, które stanowią, że „nabycie” obejmuje każde uzyskanie własności.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    W myśl art. 156 ww. Kodeksu:
      Jeżeli zawarcie umowy przenoszącej własność następuje w wykonaniu zobowiązania
      wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia
      własności, z zapisu zwykłego, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z innego
      zdarzenia, ważność umowy przenoszącej własność zależy od istnienia tego
      zobowiązania.
    Zgodnie z art. 157 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości została
      zawarta pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu, do przeniesienia własności
      potrzebne jest dodatkowe porozumienie stron obejmujące ich bezwarunkową zgodę
      na niezwłoczne przejście własności.
    Stosownie natomiast do treści art. 158 ww. Kodeksu:
      Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być
      zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej
      własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio
      zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być
      w akcie wymienione.
    Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W
    związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych - w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt
    131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

    Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień
    podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Jak już wcześniej wskazano, z treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych wynika, że do zastosowania ulgi konieczne jest spełnienie dwóch
    warunków, a mianowicie:
    1. wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe i
    2. dokonanie tej czynności przed upływem trzyletniego terminu od końca roku
    podatkowego,w którym nastąpiło zbycie.
    Przy czym zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych
    wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    Z treści przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, że przeniesienie własności
    nieruchomości następuje z chwilą zawarcia w formie aktu notarialnego ostatecznej
    umowy sprzedaży nieruchomości. Zarówno zawarcie umowy pomiędzy Panem a
    rodzicami, jak też dokonanie - stosownie do tej umowy - wpłaty zaliczki na poczet ceny,
    bez wątpienia prowadzi do nabycia własności nieruchomości, ale nie jest z nim
    równoważne. Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155
    § 1 Kodeksu cywilnego. Artykuł 158 Kodeksu cywilnego przesądza natomiast o formie tej
    czynności prawnej. Zawarta umowa nie jest umową przenoszącą własność nieruchomości
    - jest niejako przyrzeczeniem do przeniesienia na nabywcę prawa własności do lokalu, co
    nastąpi dopiero w momencie zawarcia umowy sprzedaży przenoszącej własność
    nieruchomości.
    Innymi słowy, brak zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości w formie aktu
    notarialnego w terminie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło zbycie nieruchomości, ma oczywisty skutek w postaci braku nabycia własności
    tej nieruchomości, a tym samym powoduje niewypełnienie warunków niezbędnych do
    skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust.
    25 pkt 1 i art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis art.
    21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy wiąże bowiem skutek prawny w postaci zwolnienia
    określonego dochodu od opodatkowania (podatkiem dochodowym) zarówno z terminem
    wydatkowania środków pieniężnych, jak i z faktem dysponowania przez podatnika tytułem
    własności lub współwłasności do nieruchomości.
    Przedmiotową nieruchomość zbył Pan wraz z byłą małżonką 26 września 2022 r.
    W związku z powyższym ostateczny termin na wydatkowanie przez Pana przychodu na
    własne cele mieszkaniowe upływa 31 grudnia 2025 r. Co prawda zaliczkę na poczet
    zakupu lokalu mieszkalnego od rodziców planuje Pan wpłacić do końca 2025 roku,
    jednakże przeniesienie własności (akt notarialny) zostanie podpisany w styczniu 2026 r., a
    więc już po upływie terminu, który umożliwiałby Panu zaliczenie tej wpłaty na poczet
    wydatkowania na własne cele mieszkaniowe.
    Podsumowując, skoro do 31 grudnia 2025 r. nie zawrze Pan umowy przeniesienia prawa
    własności lokalu mieszkalnego na Pana rzecz, to - w opisanych okolicznościach - nie
    będzie przysługiwała Panu możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 i art. 21 ust. 25a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretację opieramy się wyłącznie na opisie
    stanu faktycznego podanego we wniosku - nie prowadzimy postępowania dowodowego.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest
    zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Pełna weryfikacja prawidłowości Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku
    ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania
    kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji
    interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w
    zamkniętym katalogu) ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r.
    poz. 111 ze zm.).
    Informuję również, że wydając interpretacje indywidualne nie odnoszę się do kwot i nie
    dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania obowiązującą w
    polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy
    opodatkowania, a prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ
    podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Organ nie odniósł się także do kwestii skutków podatkowych otrzymania przez Pana
    nadwyżki środków pieniężnych z tytułu sprzedaży przysługującego Panu udziału w
    nieruchomości, gdyż zagadnienie to nie było przedmiotem zapytania.
    Odnosząc się do powołanych interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów
    prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, dotyczą
    konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...), ul. (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.