Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.869.2025.2.MAP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-08
Teza: Ustalenie limitu przychodów, którego przekroczenie
zobowiązuje do założenia i prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej
księgi-księgi rachunkowe
limit
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z działów specjalnych
produkcji rolnej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia limitu
    przychodów 2 500 000 euro, którego przekroczenie zobowiązuje do założenia i
    prowadzenia ksiąg rachunkowych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 8 grudnia 2025 r. (wpływ 8 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu wniosku)

    Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą (usługi transportowe i produkcja
    energii odnawialnym źródłem) opodatkowaną na zasadach ogólnych, zarejestrowaną w
    CEiDG i równocześnie osiąga przychody z działów specjalnych produkcji rolnej
    opodatkowane według norm szacunkowych. Działy specjalne są działalnością rolniczą
    Wnioskodawczyni (bez wpisu do CEiDG), których przedmiotem jest produkcja drobiu
    rzeźnego. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem VAT łącznie z tych dwóch źródeł.
    Każda z tych działalności jest odrębna, ma własny majątek i prowadzona jest oddzielnie. W
    przyszłości istnieje możliwość przekroczenia limitu do założenia ksiąg rachunkowych z
    działów specjalnych produkcji rolnej lub działalności gospodarczej, stąd wątpliwości
    Wnioskodawczyni, co do sposobów obliczania przedmiotowego limitu w opisanym
    zdarzeniu przyszłym.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała, że jest osobą fizyczną mającą miejsce
    zamieszkania na terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Prowadzi
    jednoosobową działalność gospodarczą (usługi transportowe) i równocześnie osiąga
    przychody z działów specjalnych produkcji rolnej. Jest czynnym podatnikiem VAT łącznie z
    tych dwóch źródeł (zarówno z działów specjalnych, jak i jednoosobowej działalności
    gospodarczej) i w tym zakresie prowadzi rejestry sprzedaży i zakupów VAT.
    Opis prowadzonych przez Wnioskodawczynię działalności:
    1) działalność rolna prowadzona pod nazwą ..., której przedmiotem jest chów i hodowla
      drobiu (PKD 01.47.Z), z której uzyskuje dochody klasyfikowane jako dochody z działów
      specjalnych produkcji rolnej. Produkcja odbywa się w gospodarstwie, w specjalnie do
      tego przystosowanych budynkach (kurnikach). Po osiągnięciu odpowiedniej wagi drób
      rzeźny jest następnie sprzedawany podmiotom trzecim. Dochód z działów specjalnych
      produkcji rolnej ustalany jest przy zastosowaniu norm szacunkowych - drób rzeźny:
      kurczęta – powyżej 1 000 szt. w skali roku, (dział 51 wg deklaracji PIT-6). Deklaracja PIT-
      6 do wymiaru zaliczek na 2025r. została złożona w terminie do 20 stycznia 2025 r.;
    2) jednoosobowa działalność gospodarcza ..., której głównym przedmiotem jest
      świadczenie usług transportowych (PKD 49.41.Z); opodatkowana na zasadach
      ogólnych wg skali podatkowej (PIT-36). Dochód z działalności gospodarczej ustalany
      jest na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
    Do tej pory w żadnym roku obrotowym przychody łączne uzyskane ze sprzedaży (ustalone
    w oparciu o prowadzoną ewidencję sprzedaży dla celów VAT) produktów pochodzących z
    gospodarstwa rolnego (działy specjalne) oraz działalności gospodarczej nie przekraczały
    równowartości w walucie polskiej 2 500 000 euro.
    W 2025 r. Wnioskodawczyni nie przekroczy limitu do prowadzenia ksiąg handlowych
    wskazany w art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy o rachunkowości w odniesieniu do przychodów z
    działów specjalnych produkcji rolnej. Nie przekroczy tego limitu również w działalności
    gospodarczej. Ale sumując przychody z jednej i drugiej działalności limit ten zostanie
    przekroczony. Stąd wątpliwości Wnioskodawczyni co do sposobu obliczania
    przedmiotowego limitu w opisanym zdarzeniu przyszłym.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy do limitu wskazanego w art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy o rachunkowości obligującego do
      założenia ksiąg rachunkowych, powinny być sumowane przychody osiągane z działów
      specjalnych produkcji rolnej wraz z przychodami z jednoosobowej działalności
      gospodarczej?
    2. Czy w sytuacji, gdy przychody z działów specjalnych przekroczą w danym roku limit
      wskazany w art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, do prowadzenia ksiąg
      Wnioskodawczyni będzie zobowiązana tylko w odniesieniu do tego źródła, czy
      obowiązek ten będzie się tyczył również działalności gospodarczej?

    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawczyni, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych należy
    rozpatrywać indywidualnie w zależności od źródła przychodu. Limit przychodów,
    określony w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, w przypadku podmiotu
    osiągającego przychody z tytułu działów specjalnych produkcji rolnej, powinien być
    ustalany wyłącznie z uwzględnieniem wielkości przychodów z tego tytułu, tj. bez
    uwzględniania wysokości przychodów z innych źródeł. Przychody uzyskane z działów
    specjalnych produkcji rolnej nie sumują się razem z przychodami z działalności
    gospodarczej, a zatem do limitu obligującego do założenia ksiąg rachunkowych nie będą
    sumowane przychody osiągane z działów specjalnych produkcji rolnej wraz z przychodami
    działalności gospodarczej.
    Przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej jako: „u.p.d.o.f.”) – co do zasady – dotyczą opodatkowania
    wszelkich dochodów osób fizycznych.
    Jednak zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem
    przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
    Zgodnie z art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek
    prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób
    fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody,
    w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej
    równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.
    Działy specjalne produkcji rolnej są odrębnym źródłem przychodów, wskazanym w art. 10
    ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.
    Dochody z działów specjalnych produkcji rolnej mogą być ustalane na dwa sposoby:
    1) przychód z działów specjalnych produkcji rolnej wg art. 15 ust. 1.u.p.d.o.f. ustala się
      według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te
      przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić
      właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego
      albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli
      nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2. W przypadku gdy obowiązek
      prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z
      działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg
      rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma
      obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu
      ksiąg rachunkowych;
    2) na podstawie norm szacunkowych (art. 24 ust. 4 u.p.d.o.f). - dochód z działów
      specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art.
      15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustala się przy zastosowaniu
      norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji
      zwierzęcej. Zasadnicze znaczenie w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg
      rachunkowych ma ustalenie wysokości ww. limitu przychodów.
    Tematyka ustalania odrębnego limitu do prowadzenia ksiąg, w zależności od różnych
    źródeł dochodu, była przedmiotem kilku wyroków sądów administracyjnych. Przykładowo,
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z 29 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Op 44
    /20, LEX nr 3040249 wskazał, że „z cytowanych przepisów ani nie wynika wprost, ani nie
    można tego w żaden sposób wyinterpretować, że w celu ustalenia, czy przychody
    podatnika przekroczyły limit zobowiązujący go do prowadzenia ksiąg rachunkowych,
    należy łączyć przychody z działów specjalnych produkcji rolnej z przychodami z innych
    źródeł. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., odrębnym źródłem przychodów są działy
    specjalne produkcji rolnej. Już sam art. 15 u.p.d.o.f. w całości odnosi się tylko do

    przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Wskazany więc w art. 15 ust. 2 u.p.d.o.
    f. obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych odnieść należy wyłącznie do przychodów z
    działów specjalnych produkcji rolnej. Odniesienie do ustawy o rachunkowości dotyczy zaś
    jedynie określenia limitu wielkości przychodów, z którym wiąże się obowiązek
    prowadzenia ksiąg.”
    Temat ten, w zakresie uznania odrębności źródeł dochodu, porusza także wydana
    niedawno zmiana interpretacji indywidualnej z 19 września 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-
    1.4011.406.2025.4.AP, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się z podatnikiem
    między innymi w tym, że, błędnie zastosowany został art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn.
    zm., dalej jako: „u.p.d.o.f.”) w zw. z art. 24a ust. 4 u.p.d.o.f w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy
    z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm., dalej jako:
    „u.o.r.”) poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że do wyliczenia limitu przychodów
    określonego w ustawie o rachunkowości zobowiązującego podatnika do prowadzenia
    ksiąg rachunkowych należy przyjąć łączną kwotę przychodów uzyskiwanych przez
    podatnika z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej oraz pozarolniczej
    działalności gospodarczej, podczas gdy z cytowanych przepisów nie wynika, że w celu
    ustalenia, czy przychody podatnika przekroczyły limit zobowiązujący go do prowadzenia
    ksiąg rachunkowych, należy łączyć przychody z działów specjalnych produkcji rolnej z
    przychodami z innych źródeł.
    Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 lutego 2020 r. sygn. akt II FSK 662
    /18 stwierdził, że „Ustawodawca odrębnie określił obowiązki w zakresie ewidencjonowania
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej od przychodów z działów
    specjalnych produkcji rolnej. Do wyliczenia limitu przychodów określonego w ustawie o
    rachunkowości zobowiązującego podatnika do prowadzenia ksiąg rachunkowych nie
    należy przyjmować łącznej kwoty przychodów uzyskiwanych przez podatnika z tytułu
    prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej oraz pozarolniczej działalności
    gospodarczej”.
    Tożsame stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 marca 2023 r.
    sygn. akt II FSK 2375/20, LEX nr 3704195, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    wyroku z 29 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Op 44/20, LEX nr 3040249.
    Art. 15 u.p.d.o.f. zamieszczony został w Rozdziale 2 u.p.d.o.f. - dotyczącym źródeł
    przychodów. W art. 10 u.p.d.o.f. ustawodawca dokonał prezentacji poszczególnych źródeł
    przychodów, a następnie w kolejnych artykułach począwszy od art. 12 u.p.d.o.f., zawarł
    regulacje dotyczące poszczególnych źródeł przychodów. Zgodnie z tą systematyką, art. 15
    u.p.d.o.f. dotyczy wyłącznie źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.
    f., tj. działów specjalnych produkcji rolnej. Stąd nie można przyjmować, aby odwołanie
    poczynione w art. 15 ust. 2 u.p.d.o.f. odnosiło się do wszystkich źródeł przychodów, a
    nawet do przychodów wyłączonych spod działania u.p.d.o.f. za jakie należy uznać
    przychody z działalności rolniczej (art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f.) - wyrok NSA z 30 marca
    2023 r. sygn. akt II FSK 2375/20, LEX nr 3704195.
    Biorąc pod uwagę liczne stanowiska i orzeczenia sądów, Wnioskodawczyni uważa, że nie
    należy sumować przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej z przychodami z
    działalności gospodarczej. W konsekwencji, limit przychodów netto ze sprzedaży towarów
    i produktów za poprzedni rok obrotowy wynoszący równowartość w walucie polskiej 2
    500 000 euro winien liczyć się oddzielnie dla przychodów z działalności rolniczej
    prowadzonej jako dział specjalny produkcji rolnej i oddzielnie dla przychodów z
    działalności gospodarczej, a ewentualne przekroczenie limitu przychodów zobowiązuje do
    zaprowadzenia ksiąg tylko i wyłącznie w odniesieniu do źródła dochodu, w którym
    nastąpiło to przekroczenie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 163 ze zm.) – co do zasady – dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów
    osób fizycznych.
    Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłami przychodów są m.in. określone w pkt 3 i 4 tego przepisu:
    · pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
    · działy specjalne produkcji rolnej (pkt 4).
    W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    W myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy:
      Działami specjalnymi produkcji rolnej są uprawy w szklarniach i ogrzewanych
      tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa
      hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów
      zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów,
      hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt
      poza gospodarstwem rolnym.
    Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 3a ww. ustawy:
      Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w
      rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy,
      zwanym „załącznikiem nr 2”.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych
      w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze
      założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem
      prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku,
      z zastrzeżeniem ust. 2.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o
      rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na
      podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14.
      W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

    Podkreślam, że ten przepis nakazuje ustalanie przychodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej na podstawie ksiąg rachunkowych, gdy obowiązek ich prowadzenia
    wynika wprost z przepisów ustawy o rachunkowości.
    W myśl art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy
      przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania,
      powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w
      porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym
      stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej,
      jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy
      zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub
      jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.
    W myśl powyższego przepisu dochód z tego źródła może być ustalony w dwojaki sposób:
    · przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub
      jednostki produkcji zwierzęcej, wyszczególnionych w załączniku nr 2 ustawy,
    · w oparciu o prowadzoną przez podatnika księgę rachunkową.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem
      przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy:
      Działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na
      wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym
      (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja
      materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja
      warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów
      uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt,
      ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego
      oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania
      zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost,
      wynoszą co najmniej:
      1. miesiąc - w przypadku roślin,
      2. 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
      3. 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
      4. 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt
      - licząc od dnia nabycia.
    Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki
      cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych
      oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane
      prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z
      zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi
      przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy
      opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres
      sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów
      amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
    Na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek
      cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich,
      jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w
      walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o
      rachunkowości.
    W odniesieniu do źródła przychodów, jakim są działy specjalne produkcji rolnej, ustawa o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie rozstrzyga o obowiązku prowadzenia ksiąg
    rachunkowych, a jedynie określa konsekwencje dla opodatkowania tego źródła
    przychodów w przypadku, gdy obowiązek ten wynika z odrębnych przepisów.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z
    2023 r. poz. 120 ze zm.):
      Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem
      ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej: osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek
      cywilnych osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób
      fizycznych, spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie
      z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
      fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r.
      poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni
      rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Ponadto, na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości:
      Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i
      przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki partnerskie oraz
      przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o
      zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach
      związanych z sukcesją przedsiębiorstw mogą stosować zasady rachunkowości
      określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich
      przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy są
      niższe niż równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro. W tym przypadku osoby
      te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani, o ile odrębne
      przepisy nie stanowią inaczej, do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego,
      właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym. Osoby fizyczne
      lub wspólnicy spółek cywilnych osób fizycznych mogą złożyć zawiadomienie na
      podstawie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o
      Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2022 r.
      poz. 541).
    Jednocześnie stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o rachunkowości:
      Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przelicza się
      na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na
      pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok obrotowy.
    Jak wynika z powyższego, konsekwencją uzyskania przez osobę fizyczną określonych w
    przepisach ustawy o rachunkowości łącznych przychodów z prowadzonej działalności w
    kwocie określonej w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości jest obowiązek
    prowadzenia ksiąg rachunkowych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową
    działalność gospodarczą (usługi transportowe) i równocześnie osiąga przychody z działów
    specjalnych produkcji rolnej. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej ustalany jest
    przy zastosowaniu norm szacunkowych - drób rzeźny: kurczęta – powyżej 1 000 szt. w
    skali roku, (dział 51 wg deklaracji PIT-6). Do tej pory w żadnym roku obrotowym przychody
    łączne uzyskane ze sprzedaży (ustalone w oparciu o prowadzoną ewidencję sprzedaży dla
    celów VAT) produktów pochodzących z gospodarstwa rolnego (działy specjalne) oraz

    działalności gospodarczej nie przekraczały równowartości w walucie polskiej 2 500 000
    euro. W 2025 r. Wnioskodawczyni nie przekroczy limitu do prowadzenia ksiąg handlowych
    wskazany w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości w odniesieniu do przychodów z
    działów specjalnych produkcji rolnej. Nie przekroczy tego limitu również w działalności
    gospodarczej. Ale sumując przychody z jednej i drugiej działalności limit ten zostanie
    przekroczony.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy w celu ustalenia obowiązku prowadzenia ksiąg
    rachunkowych sumuje się całość przychodów uzyskanych przez Panią zarówno z
    działalności gospodarczej, jak i działów specjalnych produkcji rolnej.
    W celu ustalenia obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych nie należy sumować
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z działów specjalnych produkcji
    rolnej. Ustawodawca odrębnie określił obowiązki w zakresie ewidencjonowania
    przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej od przychodów z działów
    specjalnych produkcji rolnej.
    Przepis art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w całości odnosi się
    tylko do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Wskazany więc w art. 15 ust. 2
    tej ustawy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych należy odnieść wyłącznie do
    przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Odniesienie do ustawy o
    rachunkowości dotyczy natomiast jedynie określenia limitu wielkości przychodów, z
    którym wiąże się obowiązek prowadzenia ksiąg.
    Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że w celu ustalenia limitów przychodów,
    które obligują Panią do prowadzenia ksiąg rachunkowych, o których mowa w art. 2 ust. 1
    pkt 2 ustawy o rachunkowości, nie należy łączyć przychodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej z przychodami z działalności gospodarczej. Co za tym idzie w
    okolicznościach przedstawionych powyżej, może Pani ustalać dochód z działów
    specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych na podstawie art. 24
    ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do momentu przekroczenia, w
    odniesieniu do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, limitu określonego w
    art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości. Natomiast, po przekroczeniu powyższego
    limitu przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, od następnego roku
    podatkowego, będzie Pani zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych i
    opodatkowania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej według zasad określonych
    w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże przekroczenie
    limitu przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, nie wpływa na limit przychodów
    uzyskiwanych z działalności gospodarczej.
    Tym samym, Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku
    zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne
    kwestie nie podlegały ocenie.

    W nawiązaniu do powołanych przez Panią wyroków sądów administracyjnych wyjaśniam,
    że są to rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach
    faktycznych. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (t. j. Dz. U. Nr 78
    poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa
    powszechnie obowiązującego. Na mocy art. 87 ust. 1 tejże ustawy:
    Źródłami powszechnie obowiązujących prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja,
    ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.
    Tym samym, nie przewiduje on takiej mocy dla orzecznictwa sądowego, w tym
    orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie obowiązuje system precedensów
    sądowych). Orzeczenie to ma charakter jednostkowy.
    W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej zaznaczam, że została
    ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie ma zastosowania w sprawie
    będącej przedmiotem Pani wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.