Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-397/07-3/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-12-13
Teza: Czy upust opisany w stanie faktycznym stanowi rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U., Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).
Słowa kluczowe: franszyza; podatek-podatek od towarów i usług; rabaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. 2005, Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2007 roku (data wpływu 05 października 2007 roku) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącego udzielanych rabatów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 października 2007 roku wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącego udzielanych rabatów.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku:

Wynika, iż Spółka jest w trakcie realizacji regionalnego programu polegającego na modernizacji restauracji. Ma on na celu poprawę zadowolenia klientów poprzez zapewnienie bardziej nowoczesnego i komfortowego otoczenia w trakcie ich pobytu w restauracjach. Proces ten docelowo powinien wpłynąć pozytywnie na wizerunek marki. Program prowadzony jest m.in. na terenie Polski. Spółka dokonuje w tym zakresie modernizacji restauracji prowadzonych we własnym zakresie, niemniej jednak planowane jest również objęcie modernizacją restauracji prowadzonych przez franczyzobiorców. W tym celu Spółka opracowała program wspierania oraz zachęcania franczyzobiorców do przeprowadzenia modernizacji zarządzanych przez nich restauracji.

Spółka planuje zawrzeć z wybranymi franczyzobiorcami umowy. Regulować one będą warunki, na podstawie których Spółka wyrazi zgodę na dokonanie przez danego franczyzobiorcę modernizacji prowadzonej przez niego restauracji oraz zachęci franczyzobiorcę do dokonania modernizacji poprzez udzielenie mu wsparcia finansowego w postaci upustu w miesięcznych opłatach franczyzowych należnych Spółce. Wsparcie takie ma być z założenia spójne z funkcjonowaniem systemu franczyzy.

Zgodnie z umową franczyzobiorca zobowiązuje się do dokonania modernizacji restauracji na własny koszt i własnym staraniem. Polegać ona będzie na zmianie wystroju istniejącego obiektu. W niektórych przypadkach może ona również obejmować jego rozbudowę. Na całość modernizacji składać się będą inwestycje w wyposażenie restauracji stanowiące majątek franczyzobiorcy (meble, urządzenia techniczne), jak również inwestycje w obce środki trwałe (restauracja Spółki).

Stosownie do postanowień umownych, w każdym z 84 miesięcy następujących po zakończeniu modernizacji restauracji i jej odbiorze potwierdzonym stosownym protokołem zmniejszeniu - w porównaniu z dotychczasową wysokością - ulegną opłaty franczyzowe. Wspomniany upust w opłatach miesięcznych uzależniony będzie od takich czynników, jak m.in. szacowana przez Spółkę wysokość nakładów inwestycyjnych.

W tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym Spółka zwraca się z zapytaniem:

Czy upust opisany w stanie faktycznym stanowi rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U., Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Spółka stoi na stanowisku, iż opisany w zdarzeniu przyszłym upust stanowi rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), który zmniejsza obrót Spółki we wskazanych w umowie okresach rozliczeniowych. Zgodnie z przywołanym przepisem, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont).

Stosownie do cytowanego przepisu, aby podatnik mógł zmniejszyć obrót, spełnionych powinno być kilka warunków, tj.:

1.  podatnik musi zastosować obniżenie ceny (np. opust) - w analizowanej sytuacji jest to obniżenie miesięcznych opłat należnych Spółce od franczyzobiorców (określane w umowie jako „upust),
2.  kwota rabatu musi być udokumentowana - w analizowanej sytuacji udokumentowanie nastąpi poprzez zawarcie umowy oraz późniejsze obciążanie franczyzobiorców kwotą niższą niż przed zawarciem umowy,
3.  rabat powinien być prawnie dopuszczalny - w analizowanej sytuacji udzielenie upustu jest zgodne z prawnym funkcjonowaniem systemu franczyzy w ramach sieci restauracji.

Zdaniem Spółki przedmiotowy upust jest rabatem o charakterze warunkowym, gdyż zależy od zaistnienia określonego zdarzenia (tj. dokonania modernizacji zgodnie z wytycznymi Spółki). Rabaty o charakterze warunkowym są powszechnie stosowane w działalności gospodarczej, przyznaje się je np. za dokonanie wcześniejszych płatności.

W analizowanym przypadku upust w opłatach miesięcznych oferowany jest przez Wnioskodawcę w związku z modernizacją restauracji należących do sieci, prowadzonych przez niezależnych przedsiębiorców (franczyzobiorców). Modernizacja restauracji stanowi element polityki handlowej Spółki polegającej na podwyższeniu standardu obiektów, co ma przyczynić się do zwiększonego zainteresowania klientów. Biorąc pod uwagę fakt, iż część restauracji prowadzona jest na zasadzie franczyzy, Spółka nie ma możliwości bezpośredniej ingerencji w zachowania podmiotów je prowadzących, gdyż są to podmioty niezależne od Spółki. Oferowany upust ma więc za zadanie zachęcić franczyzobiorców do dokonania modernizacji restauracji zgodnie z polityką handlową Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przeszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. 2005, Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy przedstawionego przez wnioskodawcę zdarzenia przeszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.