Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-183/07/SD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-01-02
Teza: Oddelegowanie pracowników do pracy w magazynach znajdujących się poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; oddelegowanie-oddelegowanie pracownika; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25 września 2007 r. (data wpływu do tut. Biura 4 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji prowadzonej poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej działalności magazynowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 października 2007 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji prowadzonej poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej działalności magazynowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie pierwszego zezwolenia z dnia 19 maja 1998 r. z późn. zm. z dnia 14 lipca 2004 r. i drugiego zezwolenia z dnia 05.12.2006 r. w zakresie produkcji napojów oraz soków, z których sprzedaży uzyskuje przychód objęty zwolnieniem podatkowym. Zwiększenie potencjału produkcyjnego spowodowało, że Spółka ma ograniczone możliwości m.in. w zakresie magazynowania opakowań. Celem zapewnienia ciągłości produkcyjnej Spółka korzysta z usługi magazynowej poza terenem strefy, w którym składowane są opakowania, a które są wykorzystywane w procesie produkcyjnym do pakowania wyrobów gotowych w jednostkowe opakowania. W ramach podpisanej umowy składowania Spółka pokrywa wszelkie koszty z nią związane (rozładunek, załadunek, prowadzenie ewidencji, magazynowanie). W ramach tej usługi, właściciel magazynów obsługuje okresowe rozładunki opakowań (butelek szklanych) dostarczanych transportem kolejowym. Okresowość świadczenia tego typu rozładunku wiąże się z tym, że nie jest on w stanie (przy posiadanej kadrze pracowniczej) w krótkim czasie rozładować wagonów kolejowych i ponosi opłaty dodatkowe za ich przestój ponad normę (tzw. osiowe). Koszt ten ostatecznie zwiększa wartość świadczonej Spółce usługi. Sporadyczność tej usługi nie stanowi dla kontrahenta Spółki argumentu do zwiększenia zatrudnienia. Spółka dostrzega możliwość wpływu na ograniczenie kosztów poprzez oddelegowanie pracowników do rozładunku z chwilą przybycia transportu lub będzie starała się o wynajęcie magazynów i oddeleguje tam na stałe swoich pracowników (magazynierów) celem prowadzenia części prac w zakresie gospodarki magazynowej opakowań.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy prowadzenie działalności magazynowej w zakresie:1.  okresowego oddelegowania pracowników Spółki, jako wsparcie do rozładunku transportu kolejowego do magazynów leżących poza strefą, a należących do Podmiotu, który świadczy Spółce usługę magazynową
2.  stałego oddelegowania pracowników Spółki do magazynów leżących poza strefą, co do których będzie posiadać tytuł prawny na podstawie umowy najmu, gdzie będzie wykonywać czynności związane z magazynowaniem (rozładunek, załadunek, prowadzenie ewidencji) tylko na rzecz Spółki stanowi działalność pozastrefową w rozumieniu ustawy o KSSE i należy ją wyodrębnić i opodatkować?

Zdaniem wnioskodawcy w art. 4 ust. 4 pkt 2 ustawy o SSE określony został „przedmiot działalności gospodarczej, na które nie będzie wydawane zezwolenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1”, a art. 16 ust. 2 przedmiotowej ustawy określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności jako:

1.  zatrudnienie przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników,
2.  dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej określona kwotę.

Osiągnięte dochody z takiej działalności są wolne od podatku dochodowego w świetle art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) określanej dalej skrótem ustawy o pdop, a zdefiniowane jako: „wolne od podatku są dochody z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych \[…\]”, a stanowiące pomoc regionalną z tytułu kosztów nowej inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy o których mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie KSSE.

W oparciu o te wskaźniki Spółce zostały przydzielone dwa zezwolenia na produkcję soków i napojów. Produkcja ta stanowi podstawową działalność Spółki i do jej osiągnięcia prowadzi szeroko rozumiane zarządzanie gospodarką magazynową. Jest ona swego rodzaju działalnością pomocniczą bez której nie sposób sobie wyobrazić funkcjonowania zakładu produkcyjnego. Spółka nie świadczy z tego tytułu działalności usługowej i nie otrzymuje przychodów, co do których powstałby obowiązek podatkowy. Art. 3 pkt 9 Ordynacji podatkowej stanowi, iż przez działalność rozumie „każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów prawa.” Działalność zarobkową, a więc taką, która generuje przychód, w następstwie czego powstaje obowiązek podatkowy np. sprzedaż usługi magazynowej i jej opodatkowanie. Czasowe oddelegowanie pracowników do rozładunku lub prowadzenie wynajętego magazynu z użyciem własnej siły roboczej zapewnić ma jedynie ciągłość produkcyjną. Również w świetle § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności w pkt 13 wskazano, że: „działalności przeważające i drugorzędne są zazwyczaj realizowane przy wsparciu pewnej liczby działalności pomocniczych, takich jak: księgowanie, transport, magazynowanie, zaopatrzenie, promocja sprzedaży, konserwacje i naprawy itp. Tak więc działalności pomocnicze są to te działalności, które są realizowane po to, by wspierać podstawową działalność produkcyjną jednostki przez dostarczanie nietrwałych wyrobów lub usług, wykorzystywanych przez tę jednostkę”.

W podobnej sprawie Warmińsko-Mazurski Urząd Skarbowy wydał rozstrzygniecie, iż „korzystanie z obcego magazynu w ramach usługi najmu, nie stanowi częściowego przeniesienia działalności gospodarczej objętej zezwoleniem poza teren strefy.” Zaznaczył, że podstawowym kryterium kwalifikowania winien być cel w jakim zostały one poniesione”. Dowodzi to, że taki koszt dotyczy przychodów osiąganych z działalności prowadzonej na terenie strefy i są one kosztem uzyskania przychodów z działalności strefowej.

W świetle przedmiotowych przepisów Spółka uważa, że prace w magazynie, znajdującym się poza wydzielonym terenem KSSE (bez względu na to czy będą polegały na czasowym oddelegowaniu pracowników do rozładunku transportu kolejowego czy też stałego prowadzenia magazynu surowców, a służące do zapewnienia ciągłości produkcyjnej) nie stanowią działalności pozastrefowej w rozumieniu § 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie KSSE i nie należy ich wydzielać ewidencyjnie, podatkowo i organizacyjnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.