Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.64.2025.3.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-29
Teza: Uznanie wydatków na remont za uprawniające do
skorzystania z ulgi mieszkaniowej.
Słowa kluczowe: remonty
ulga-ulga mieszkaniowa
zasiedzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 4
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 19 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 6 marca 2025 r. (wpływ 11 marca 2025 r.)
    oraz z 25 marca 2025 r. (wpływ 27 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) lipca 2020 r. decyzją Sądu Rejonowego na drodze zasiedzenia nabyła Pani z mężem
    dwie działki. Z tytułu zasiedzenia został zapłacony podatek od spadków i darowizn.
    (...) lipca 2024 r. obie działki zostały sprzedane za kwotę (...) zł. Kwotę ze sprzedaży działek
    wydano na remont budynku mieszkalnego, którego właścicielem jest Pani mąż – za kwotę
    (...) zł został pomalowany dach. Pozostałą część pieniędzy, tj. (...) zł wliczono do wymiany
    drzwi wejściowych w mieszkaniu, którego jest Pani właścicielem z mężem. Wymiana drzwi
    kosztowała (...) zł. Posiadacie Państwo faktury potwierdzające poniesione koszty.
    W piśmie z 6 marca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) ma Pani
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Tak, zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku
    dochodowym od osób fizycznych posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w
    Polsce.
    2. Czy prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu
      nieruchomościami?

    W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy sprzedaż dwóch działek
    nabytych w drodze zasiedzenie, o których mowa we wniosku, nastąpiła w ramach
    wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź: Nie, nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu
    nieruchomościami.
    3. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:
        Dnia (...).07.2020 roku decyzją Sądu Rejonowego na drodze zasiedzenia nabyliśmy
        dwie działki.
    proszę o jednoznaczne wskazanie:
    a) czy data (...) lipca 2020 r. stanowi:
      i) datę orzeczenia sądu o zasiedzeniu przez Pani i Pani męża ww. dwóch działek?
      czy
      ii) datę upływu terminu zasiedzenia ww. dwóch działek, tj. czy sąd stwierdził w ww.
        orzeczeniu, że z dniem (...) lipca 2020 r. Pani wraz z mężem nabyliście prawo
        własności ww. dwóch działek?
    b) czy ww. dwie działki zostały nabyte w drodze zasiedzenia do Pani i Pani męża majątku
      objętego wspólnością majątkową małżeńską, czy do Pani i Pani męża majątków
      odrębnych (w jakich udziałach?)?
    Odpowiedź:
    a) Data (...) lipca 2020 r. stanowi datę orzeczenia sądu o zasiedzeniu przez Panią i męża
    dwóch działek.
    b) Obie działki zostały nabyte w drodze zasiedzenia do Pani i męża majątku objętego
    wspólnością majątkową małżeńską.
    4. Czy w mieszkaniu będącym własnością Pani i Pani męża, w którym dokonała Pani
      wymiany drzwi wejściowych za kwotę (...) zł, realizuje Pani własne cele mieszkaniowe,
      tj. czy mieszka Pani w tym mieszkaniu?
    Odpowiedź: Tak, w mieszkaniu, w którym poniosła Pani wydatek na wymianę drzwi i które
    jest Pani i męża własnością realizuje Pani własne cele mieszkaniowe. Zamieszkuje Pani w
    nim z mężem.
    5. Kiedy dokładnie (dd-mm-rrrr) poniosła Pani wydatki na wymianę drzwi w ww.
      mieszkaniu będącym własnością Pani i Pani męża?
    Odpowiedź: Wydatek na wymianę drzwi w mieszkaniu, które jest własnością moją i
    mojego męża poniosła Pani (...) listopada 2024 r. (data wykonania usługi) faktura została
    wystawiona (...) grudnia 2024 r.
    6. Czy faktura/faktury potwierdzające poniesienie wydatków na wymianę drzwi
      wejściowych w mieszkaniu zostały wystawione na Panią?
    Odpowiedź: Faktura za wymianę drzwi została wystawiona na Pani męża, z którym
    pozostaje Pani we wspólnocie majątkowej.
    Natomiast w piśmie z 25 marca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazała
    Pani, że z dniem (...) stycznia 2020 r. Pani wraz z mężem nabyliście działki na prawach
    ustawowej wspólności małżeńskiej przez zasiedzenie. Posiedzenie sądu w sprawie
    stwierdzenia prawa do działek przez zasiedzenie odbyło się (...) lipca 2020 r.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 25 marca 2025 r.)
    Czy w tym przypadku należy zapłacić podatek od sprzedaży działek mimo, że pieniądze
    wydano na remont domu i mieszkania?

    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu z 25 marca 2025 r.)
    Pani zdaniem, nie należy płacić podatku do sprzedaży działek.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, jeżeli następuje odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że orzeczeniem sądu z dniem (...) stycznia 2020 r. nabyła Pani z
    mężem dwie działki do Państwa majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską.
    Obie działki zostały sprzedane w 2024 r.
    Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomości, o których mowa we wniosku, nabyła Pani na
    podstawie zasiedzenia, należy odnieść się do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Stosownie do art. 172 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada
      nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że
      uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).
    Art. 172 § 2 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby
      uzyskał posiadanie w złej wierze.
    Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan
    faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do
    zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy
    spełnieniu powyższych przesłanek, posiadacz nabywa prawo własności. Warunkiem
    nabycia własności nie jest natomiast orzeczenie sądu stwierdzające nabycie własności.
    Orzeczenie takie stanowi potwierdzenie nabycia własności i jest orzeczeniem
    deklaratywnym, czyli stwierdzającym zaistnienie pewnych faktów, na które można się
    powołać w celu, np. dokonania wpisu prawa własności do księgi wieczystej.
    W jego treści jest wskazywana data nabycia własności nieruchomości w drodze
    zasiedzenia (tj. moment, na jaki spełnione zostały przesłanki zasiedzenia). Datą nabycia
    własności nieruchomości nie jest natomiast data postanowienia o zasiedzeniu.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opisane we wniosku stan faktyczny
    należy stwierdzić, że skoro nabycie przez Panią z mężem dwóch działek, o których mowa
    we wniosku, nastąpiło (...) stycznia 2020 r., to termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynąłby dopiero z końcem 2025 r.
    Zatem sprzedaż dwóch działek w 2024 r. stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ
    odpłatne ich zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Na podstawie art. 30e ust. 2 powołanej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 19 ust. 3 cyt. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,

    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
    prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z
    zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia,
    lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Według art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Art. 22 ust. 6e cyt. ustawy stanowi, że:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na podstawie art. 30e ust. 5 powołanej ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego

      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże
    skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w
    warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw majątkowych przychodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Z przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy wynika, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:

      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Stosownie do art. 21 ust. 26 powołanej ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Katalog wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 cyt. ustawy ma charakter
    zamknięty. Niezbędnym zatem warunkiem do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia
    jest wydatkowanie otrzymanego przychodu na cele mieszkaniowe określone w ww.
    ustawie. Przepis ww. artykułu wiąże też skutek prawny w postaci zwolnienia dochodu z
    odpłatnego zbycia od podatku dochodowego od osób fizycznych z terminem
    wydatkowania przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą
    bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. W
    związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt
    131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych,
    wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek
    udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich

    warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi
    z tego określone skutki prawne.
    Ustawodawca w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog wydatków stanowiących
    „własne cele mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Katalog
    tych wydatków ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.
    Należy zwrócić również uwagę na daleko idące konsekwencje wypływające z zawartego w
    przepisie dotyczącym analizowanego zwolnienia stwierdzenia „własne cele
    mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”
    świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i
    dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie tylko takiego
    przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów
    mieszkaniowych”, rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak
    więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła
    zarobkowania bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz
    „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do
    zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie
    do wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym.
    Pojęcie celu związane jest z wewnętrzną postawą człowieka, określaną najczęściej mianem
    chęci, woli, dążenia, zamiaru, postawy motywującej (powodującej) ludzkie działanie.
    Zatem, wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe, to wydatek dokonany w
    zamiarze zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Przenosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy
    należy stwierdzić, że przywołany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem
    przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – środków uzyskanych z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wyłącznie na cele wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Zatem podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z
    art. 21 ust. 1 pkt 131 tejże ustawy jest fakt wydatkowania (nie później niż w okresie trzech
    lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) przychodu ze
    sprzedaży nieruchomości i praw na wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z przywołanym wyżej art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowego
    od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131,
    uważa się wydatki poniesione na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub
    remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.
    Wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „remont”.
    Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w
    języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia
    do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in.
    „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza
      się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Zgodnie z art. 3 pkt 7 tej ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o robotach budowlanych – należy przez to rozumieć
      budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub
      rozbiórce obiektu budowlanego.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności,
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowopowstałym budynku/lokalu
    mieszkalnym wraz z wymianą/instalacją składników wyposażenia technicznego budynku
    lub lokalu (np. instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody,
    gazu przewodowego).
    Stosownie do wyżej wskazanej definicji remontu, za „remont” budynku lub lokalu
    mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych należy uznać prace dotyczące tego budynku/lokalu jako nieruchomości
    i jej części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku/lokalu bez
    uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
    przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku/lokalu we właściwym stanie,
    doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów
    składowych. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku lub lokalu
    mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego
    takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych
    elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku lub
    lokalu mieszkalnego.
    W tym miejscu jeszcze raz należy podkreślić, że ustawa o podatku dochodowym od osób
    fizycznych dopuszcza możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego poprzez
    przeznaczenie przychodu ze sprzedaży na wskazane w tej ustawie cele mieszkaniowe, o
    jakich mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    związku z art. 21 ust. 25 pkt 1. Niemniej jednak, aby podatnik mógł wywodzić prawo do
    zastosowania przedmiotowego zwolnienia, a tym samym z niego skorzystać, to musi
    bezwzględnie spełnić wynikające z tego przepisu warunki.
    Przy czym, powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu
    sprzedaży nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi ww. wydatków
    poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie osiągniętym z odpłatnego
    zbycia.
    Natomiast pozostała część dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości
    odpowiadająca proporcjonalnie przychodowi niewydatkowanemu na własne cele
    mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło
    odpłatne zbycie, podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach
    określonych w art. 30e ww. ustawy.
    Dodać przy tym należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku. W
    przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został
    poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych,
    spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Natomiast Organ
    podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia
    podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia poniesienia wydatków
    poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób
    niebudzący żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł, tj. czy

    przychód ze sprzedaży nieruchomości faktycznie przeznaczony został przez podatnika na
    cele mieszkaniowe, czy też wydatki na cele mieszkaniowe poczynione zostały z innych
    źródeł, czy też przez inne osoby. Takimi dokumentami mogą być m.in. umowy, faktury
    bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą potwierdzić – o ile z dokumentów tych
    jednoznacznie wynika kto, w jakim terminie, jakie wydatki i w jakiej kwocie poniósł.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają wymogu
    dokumentowania wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe wyłącznie
    fakturami.
    Z opisu sprawy wynika, że dwie działki nabyte przez Panią z mężem w wyniku zasiedzenia
    zostały sprzedane za kwotę (...) zł. Za kwotę (...) zł został pomalowany dach budynku
    mieszkalnego, którego właścicielem jest Pani mąż. Natomiast za kwotę (...) zł wymieniła
    Pani drzwi wejściowe w mieszkaniu, którego jest Pani z mężem właścicielami. W
    mieszkaniu tym realizuje Pani własne cele mieszkaniowe i zamieszkuje Pani w nim z
    mężem. Posiadacie Państwo faktury potwierdzające poniesione koszty. Faktura za
    wymianę drzwi została wystawiona na Pani męża, z którym pozostaje Pani we wspólności
    majątkowej.
    Odnośnie rozliczenia przychodu ze sprzedaży nieruchomości uzyskanego przez
    małżonków należy wskazać, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych:
      Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich
      dochodów.
    Z kolei stosownie do 6 ust. 2 ww. ustawy:
      Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
      1) przez cały rok podatkowy albo
      2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w
        przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego
      - mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu
        podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych
        zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z
        małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się
        na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
        połowy łącznych dochodów małżonków.
    W przypadku dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości nie znajduje zastosowania
    art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ dochody z tego
    tytułu zostały wyłączone z możliwości łącznego opodatkowania. Oznacza to, że
    podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu jest odrębnie każdy z
    małżonków, a nie małżonkowie łącznie. Obowiązek podatkowy obciąża zatem każdego z
    małżonków z osobna.
    Jednocześnie według treści art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą
    charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości

    udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z
    małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku
    wspólnego.
            1W myśl art. 34 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w
      skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się
      pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.
    W piśmiennictwie podaje się, że o zaliczeniu danego przedmiotu majątkowego do majątku
    wspólnego decyduje moment faktycznego jego nabycia. Z punktu widzenia przynależności
    prawa do majątku wspólnego bez znaczenia jest, czy jego nabycia dokonali małżonkowie
    wspólnie, czy też tylko jeden z nich. Nie jest istotna także podstawa (sposób) nabycia
    danego przedmiotu. Obowiązuje domniemanie, że przedmioty majątkowe nabyte w
    trakcie wspólności małżeńskiej przez jednego z małżonków zostały nabyte z majątku
    wspólnego na rzecz wspólności majątkowej. Wspólność wynikająca ze stosunku
    małżeństwa jest współwłasnością łączną.
    W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w
    odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego. Co do zasady wspólność
    majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.
    W przypadku małżonków będących współwłaścicielami nieruchomości należącej do ich
    majątku wspólnego zasadą jest, że każde z nich ma udział w całej nieruchomości wspólnej.
    Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazuję, że z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych wchodzących w skład majątku wspólnego
    każdemu z małżonków należy przypisać 50% uzyskanych przychodów. Każdy z małżonków
    ma także prawo do odliczenia 50% kosztów uzyskania przychodów na zasadach
    przewidzianych w art. 22 ust. 6c-6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    oraz do odliczenia połowy wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 ww. ustawy w celu skorzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej
    uregulowanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 powołanej ustawy.
    Wobec powyższego, w przypadku gdy wydatki na nieruchomość lub prawo majątkowe
    wchodzące w skład majątku wspólnego ponoszone są w okresie, gdy małżonkowie
    pozostają w majątkowym ustroju wspólności ustawowej, to faktury mogą stanowić dowód
    poniesienia wydatku przez każdego z małżonków, niezależnie od tego, na którego z nich
    zostały wystawione, skoro wydatkowane środki pochodzą z majątku wspólnego
    małżonków.
    Mając na uwadze powyższe wskazuję, że poniesiony wydatek na remont budynku
    mieszkalnego (pomalowanie dachu), którego właścicielem jest Pani mąż, nie mieści się w
    kategorii wymienionego w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wydatku poniesionego na remont własnego budynku mieszkalnego,
    ponieważ nie jest Pani jego właścicielem/współwłaścicielem. Zatem wydatek ten nie
    uprawnia Pani do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww.
    ustawy.
    Natomiast poniesiony przez Panią wydatek na remont mieszkania (wymianę drzwi
    wejściowych), którego jest Pani właścicielem z mężem, mieści się w kategorii
    wymienionego w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wydatku poniesionego na remont własnego lokalu mieszkalnego (w którym
    realizuje Pani własne cele mieszkaniowe, tj. w nim zamieszkuje). Tym samym wydatek ten
    uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy.

    Przy czym – jak już wcześniej wskazano – każdy z małżonków jest odrębnie podatnikiem
    podatku dochodowego od przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
    konsekwencji każdy z nich zobowiązany jest do rozliczenia połowy przychodu uzyskanego
    ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej majątek wspólny małżeński. Warunki
    zastosowania zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy należy również
    rozpatrywać odrębnie dla każdego małżonka.
    Zatem stwierdzam, że sprzedając wraz z mężem w 2024 r. dwie działki wchodzące w skład
    majątku wspólnego uzyskała Pani przychód odpowiadający 50% ceny sprzedaży, przy
    uwzględnieniu równego udziału małżonków w majątku wspólnym. Tym samym, ma Pani
    prawo skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego odpowiednio do posiadanego
    udziału w wydatkach na własne cele mieszkaniowe.
    Z uwagi na fakt, że nie cały Pani przychód ze sprzedaży dwóch działek został wydatkowany
    na Pani cele mieszkaniowe, a jedynie jego część, to nie cały Pani dochód z tej sprzedaży
    może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania. Zwolnieniu wynikającemu z art. 21 ust. 1
    pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega kwota odpowiadająca
    iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe
    w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości (dwóch działek).
    Podsumowując stwierdzam, że sprzedaż przez Panią w 2024 r. dwóch działek, o których
    mowa we wniosku, stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.
    a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych i osiągnęła Pani przychód odpowiadający
    50% ceny sprzedaży dwóch działek.
    Poniesiony wydatek na remont budynku mieszkalnego (pomalowanie dachu), którego
    właścicielem jest Pani mąż, nie uprawnia Pani do skorzystania ze zwolnienia, o którym
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Jednak, w związku z wydatkowaniem przez
    Panią części przychodu uzyskanego ze sprzedaży ww. działek na remont Pani i Pani męża
    mieszkania (wymianę drzwi wejściowych), tj. na własne cele mieszkaniowe, przysługuje
    Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpowiednio do posiadanego
    udziału w wydatkach na własne cele mieszkaniowe - w wysokości połowy kosztów
    wymiany drzwi wejściowych. Przy czym, zwolnieniu podlega jedynie część dochodu
    uzyskanego z tytułu sprzedaży nieruchomości (dwóch działek) jaka proporcjonalnie
    odpowiada udziałowi ww. wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
    przychodzie osiągniętym przez Panią z odpłatnego zbycia (tj. przychodzie
    odpowiadającemu 50% ceny sprzedaży dwóch działek). Natomiast pozostała część
    dochodu uzyskanego ze sprzedaży dwóch działek odpowiadająca proporcjonalnie
    przychodowi niewydatkowanemu na własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat od
    końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, podlega opodatkowaniu
    19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pani męża.

    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane
    z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu
    faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.