Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.269.2025.2.HJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    możliwości skorzystania z ulgi na powrót. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie
    – pismem z 18 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    W 2017 r. otrzymała Pani Kartę Polaka. 30 maja 2022 r. przeprowadziła się Pani do
    Polski na pobyt stały. Ma Pani obywatelstwo białoruskie, nie posiada Pani obywatelstwa

    polskiego, jednak planuje Pani złożyć wniosek o jego nadanie w bieżącym roku. Od
    momentu przyjazdu do Polski Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych
    znajduje się w Polsce – posiada Pani stały pobyt, stałe dochody oraz rachunki bankowe.
    Podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Do 30 maja 2022 r., tj. do dnia, w którym przeniosła Pani miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, miała Pani miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych na Białorusi, zgodnie z przepisami wewnętrznymi tego kraju. Posiada Pani
    umowę o pracę oraz dokument potwierdzający historię zatrudnienia.
    W lipcu 2024 r. otrzymała Pani decyzję o udzieleniu zezwolenia na pobyt stały. Od 13
    czerwca 2022 r. jest Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę w firmie (...). Pani
    roczny przychód wyniósł w 2022 r. – (...) zł; w 2023 r. – (...) zł; w 2024 r. – (...) zł. W
    każdym z tych lat podatek dochodowy był opłacany zgodnie z obowiązującą skalą
    podatkową.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że posiada umowę o pracę oraz historię
    zatrudnienia, które potwierdzają, że w latach 2018 – 2022 miejscem Pani zamieszkania
    dla celów podatkowych była Białoruś. Do 30 maja 2022 r. nie mieszkała Pani na
    terytorium Polski. Potwierdzeniem tego faktu są pieczątki w paszporcie dokumentujące
    przekroczenia granicy.

## Pytanie

Czy w 2025 r. może Pani złożyć korekty deklaracji PIT za lata 2023 i 2024 oraz skorzystać z
    ulgi w latach 2025 i 2026, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w 2025 r. może Pani złożyć korekty deklaracji PIT za lata 2023 i 2024 oraz
    skorzystać z ulgi w latach 2025 i 2026, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego
    są:
      Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym
      kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
      stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
      opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
      świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
      macierzyństwa

      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
      Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
      należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
      Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
      - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru
      Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie
      Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii,
      Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub
      Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
      - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
      kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
      zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do
      tego zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po

    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że 30 maja 2022 r. przeprowadziła się Pani do Polski na
    pobyt stały. Ma Pani obywatelstwo białoruskie, nie posiada Pani obywatelstwa
    polskiego, jednak planuje Pani złożyć wniosek o jego nadanie w bieżącym roku (tj.
    2025). Od momentu przyjazdu do Polski Pani centrum interesów osobistych i
    gospodarczych znajduje się w Polsce – posiada Pani stały pobyt, stałe dochody oraz
    rachunki bankowe. Podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu. Do 30 maja 2022 r., tj. do dnia, w którym przeniosła Pani miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, miała Pani miejsce zamieszkania
    dla celów podatkowych na Białorusi, zgodnie z przepisami wewnętrznymi tego kraju.
    Posiada Pani umowę o pracę oraz dokument potwierdzający historię zatrudnienia. W
    lipcu 2024 r. otrzymała Pani decyzję o udzieleniu zezwolenia na pobyt stały. Od 13
    czerwca 2022 r. jest Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę w firmie (...).
    Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wyjaśniła Pani również, że od 2017 r. posiada Pani Kartę Polaka. W 2024 r. otrzymała Pani
    zezwolenie na pobyt stały.

    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że stosownie do art. 229 ust. 7 ustawy z dnia
    12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 769):
      Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9,
      następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2
      ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz.U. z 2023 r. poz. 192).
    W myśl art. 195 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego
      wniosek, jeżeli posiada ważną Kartę Polaka i zamierza osiedlić się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej na stałe.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z 2023
    r. poz. 192):
      1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do
      Narodu Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
      1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość
      języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie
      polskich tradycji i zwyczajów;
      2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”, lub w
      przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo wyznaczonego przez
      niego pracownika, złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu Polskiego;
      3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
      dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo przedstawi
      zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające aktywne
      zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej
      mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
      4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
      repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej
      Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957 przez
      Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską
      Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką,
      Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik
      Radzieckich, do jednego z państw będących stroną tych umów.
      2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
      1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
      przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
      2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      lub
      3) posiadającej status bezpaństwowca.
      3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie zostało
      stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz.
      U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością języka polskiego
      w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8 stosuje się
      odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że:
      1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
      Polskiego.
      2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na
      pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta
      Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego
      nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
    Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:

      W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka
      wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14
      dni od dnia, w którym:
      1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
      2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
    Wobec powyższego uznać należy, że spełniła Pani również warunek wskazany w art. 21
    ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji –
    oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych
    wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania
    podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny
    dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada
    inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie
    mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe, czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazała Pani, że posiada umowę o pracę oraz historię zatrudnienia, które
    potwierdzają, że w latach 2018-2022 miejscem Pani zamieszkania dla celów podatkowych
    była Białoruś. Do 30 maja 2022 r. nie mieszkała Pani na terytorium Polski.
    W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać należy, że spełnia Pani warunek
    wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Po przyjeździe do Polski, od 13 czerwca 2022 r. jest Pani zatrudniona na podstawie
    umowy o pracę.
    Wobec powyższego, stwierdzić należy, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw.
    „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do
    wskazanych we wniosku przychodów. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania
    obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty
    85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło
    przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem
    ust. 39, 43 i 44.
    Zatem, jeśli jeszcze nie skorzystała Pani z ulgi na powrót, to może Pani w 2025 r. złożyć
    korekty deklaracji PIT za lata 2023 i 2024 oraz może Pani skorzystać z ulgi w latach 2025 i
    2026.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy:
      • stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia,
      • zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawione we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem
    rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się
    jedynie na stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionych we wniosku.
    Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne
    skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.