Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.234.2017.2.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-05
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie uznania Zarządzającego za podatnika w związku z czynnościami wykonywanymi na rzecz Spółki.
Słowa kluczowe: kontrakt-kontrakt menedżerski; opodatkowanie; podatnik; usługi-usługi zarządzania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 czerwca 2017 r. (data wpływu 26 czerwca 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 31 sierpnia 2017 r. (data wpływu 4 września 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Zarządzającego za podatnika w związku z czynnościami wykonywanymi na rzecz Spółki – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Zarządzającego za podatnika w związku z czynnościami wykonywanymi na rzecz Spółki. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 31 sierpnia 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest prezesem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (zwanej dalej „Spółką”). Spółka została powołana w roku 2007 przez Gminę w celu wykonywania powierzonych aktem założycielskim, przez Gminę, zadań o charakterze użyteczności publicznej służących bieżącemu i nieprzerwanemu zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty z zakresu gospodarowania nieruchomościami, w tym zarządzanie i gospodarowanie gminnym zasobem komunalnym, na który składają się nieruchomości mieszkalne i niemieszkalne, gminne budownictwo mieszkaniowe i budownictwo infrastruktury towarzyszącej, utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Jedynym udziałowcem Spółki jest Gmina. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest wykonywanie czynności zarządzania komunalnym zasobem nieruchomości, w tym w szczególności: prowadzenie obsługi technicznej, eksploatacyjnej i finansowej, prowadzenie spraw remontowych, prowadzenie rozrachunków finansowych oraz działań windykacyjnych, rozliczanie opłat za media, wyliczanie wysokości opłat za gospodarowanie odpadami, zawieranie umów najmu lokali mieszkalnych i socjalnych, dysponowanie lokalami użytkowymi i zawieranie umów najmu lokali użytkowych, dysponowanie gruntami stanowiącymi tereny zewnętrzne (podwórka, ogródki przydomowe, miejsca zbiórki odpadów itp.) i zawieranie umów dzierżawy tych gruntów, przygotowanie i prowadzenie przetargów i negocjacji na najem lokali użytkowych, garaży, terenów oraz dzierżawy, reprezentowanie Gminy jako właściciela we wspólnotach mieszkaniowych.

W okresie od powstania Spółki członkowie zarządu byli zatrudniani na podstawie umowy o pracę. W wyniku wejścia w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (zwana dalej „Ustawą kształtującą”) osoby pełniące funkcje w zarządach spółek jednostek samorządu terytorialnego powinny wykonywać swoje czynności na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania (art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy kształtującej). Zatem 6 czerwca 2017 r. podczas Zgromadzenia Wspólników Spółki podjęta została uchwała w sprawie zasad kształtowania wynagrodzenia Członków Zarządu spółki (…). Następstwem tej uchwały wspólników była podjęta tego samego dnia uchwała Rady Nadzorczej w sprawie kształtowania wynagrodzenia prezesa zarządu spółki (…). W konsekwencji tych uchwał Spółka tego samego dnia zawarła z obydwoma członkami swojego zarządu porozumienia w sprawie rozwiązania umowy o pracę na zasadach porozumienia stron oraz podpisała z każdym z nich „umowę o świadczenie usług zarządzania” (kontrakt menedżerski, zwany dalej „Kontraktem”), którego charakter zbliżony jest do umowy zlecenia.

Kontrakt ten wypełnia wspomnianą wyżej Ustawę kształtującą. Na podstawie zawartego w dniu 6 czerwca 2017 r. Kontraktu Wnioskodawca jako Członek Zarządu zobowiązał się do świadczenia na rzecz Spółki usług zarządzania, mających realizować cele opisane w Kontrakcie, obejmujące:

1.  prowadzenie spraw Spółki we wszystkich obszarach jej działalności, niezastrzeżonych do kompetencji innych organów Spółki lub innych Członków Zarządu, z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z pełnionej funkcji;
2.  realizację wyznaczonych mu Celów Zarządczych oraz współdziałanie z pozostałymi Członkami Zarządu w dążeniu do realizacji przez nich, wyznaczonych im Celów Zarządczych;
3.  uczestniczenie w pracach Zarządu Spółki, z uwzględnieniem praw i obowiązków wynikających z pełnionej funkcji;
4.  reprezentowanie Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi w Spółce zasadami reprezentacji;
5.  samodzielne zarządzanie powierzonymi obszarami działalności Spółki ze względu na pełnioną funkcję;
6.  wdrażanie i realizacja rocznych i wieloletnich planów finansowych i działalności Spółki;
7.  troskę o materialne i niematerialne interesy Spółki, jej udziałowców i klientów, a tym samym kreowanie i podtrzymywanie dobrego wizerunku Spółki na rynku.

Strony zgodnie postanowiły, że łączy je stosunek, którego źródłem jest powołanie Wnioskodawcy (zwanego dalej zamiennie Menedżerem) jako osoby fizycznej w skład Zarządu. Stosunek ten stanowi przyczynę zawarcia Kontraktu. Wolą Spółki, a zarazem obowiązkiem Menedżera, który Menedżer przyjmuje, jest wykonywanie postanowień Kontraktu z uwzględnieniem zasad obowiązujących w Spółce, dotyczących pełnienia funkcji w Zarządzie.

Zgodnie z zapisami Kontraktu w czasie jego obowiązywania Menedżer zobowiązuje się do prowadzenia spraw Spółki w stosunkach wewnętrznych i zewnętrznych. Menedżer wykonuje swoje obowiązki zgodnie z Kontraktem, obowiązującym prawem, Statutem oraz uchwałami podjętymi przez organy Spółki, jak również innymi wewnętrznymi regulacjami Spółki i jej organów. Menedżer wykonuje obowiązki wynikające z Kontraktu z zachowaniem najwyższej staranności, z zachowaniem troski o interesy majątkowe i niemajątkowe Spółki wykorzystując przy tym swoją wiedzę, doświadczenie i umiejętności. Spółka wskazuje w Kontrakcie, że Menedżer musi pełnić swoje obowiązki w czasie i miejscu zgodnym z celami i przedmiotem Kontraktu, zapewniając gabinet i inne urządzenia w siedzibie Spółki, w wymiarze niezbędnym do należytego ich wykonania. Świadczenie Usług poza siedzibą Spółki w wymiarze większym niż 3 dni powinno być uzgodnione z Przewodniczącym Rady Nadzorczej Spółki lub inną upoważnioną przez niego osobą, a Menedżer, w takim wypadku ma obowiązek sporządzenia sprawozdania z czynności wykonywanych poza siedzibą Spółki i jego doręczenia Przewodniczącemu Rady Nadzorczej.

Menedżer jest zobowiązany do świadczenia Usług osobiście, nie jest uprawniony do powierzenia ich wykonywania osobie trzeciej.

Menedżer zobowiązał się nie pobierać wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji członka organu w podmiotach zależnych od Spółki w ramach grupy kapitałowej, a także w okresie obowiązywania Umowy – bez zgody Rady Nadzorczej Spółki – nie ma prawa świadczyć jakichkolwiek usług, ani też pracy lub wykonywać na rzecz podmiotu prawnego innego niż Spółka, bezpośrednio lub pośrednio, jakichkolwiek czynności faktycznych lub prawnych (konflikt interesów). Ponadto jest zobowiązany do informowania Spółki w terminie co najmniej z 14-dniowym wyprzedzeniem o planowanym zamiarze pełnienia funkcji w organie spółki handlowej innej niż Spółka oraz o nabyciu w takiej spółce handlowej udziałów lub akcji. Spółka w celu sprawnego i efektywnego wykonywania Kontraktu przez Menedżera wyposaży go w narzędzia służące do należytego wykonania Kontraktu i poniesie koszty ich eksploatacji.

Katalog narzędzi do korzystania przez Menedżera w celu wykonywania Kontraktu obejmuje:

*   gabinet w siedzibie Spółki wyposażony we wszystkie urządzenia niezbędne do wykonywania Kontraktu i pełnienia funkcji,
*   komputery lub laptopy z odpowiednim oprogramowaniem,
*   telefony służbowe – stacjonarne i komórkowe,
*   korzystanie z samochodu prywatnego do celów służbowych,
*   klucze do wszystkich nieruchomości Spółki,
*   nośniki pamięci.

W pozostałym zakresie Członek Zarządu jest uprawniony do nieodpłatnego korzystania z urządzeń technicznych oraz zasobów stanowiących mienie Spółki w granicach uzasadnionych celem wykonywania Umowy, a poza tymi granicami na warunkach rynkowych.

Spółka pokryje udokumentowane, uzasadnione koszty w związku z wykonywaniem przez Menedżera obowiązków wynikających z Kontraktu, takich jak koszty podróży, wyżywienia, noclegów, reprezentacji, udziału w konferencjach, w granicach i na zasadach obowiązujących w Spółce.

Pokrywanie przez Spółkę kosztów nie stanowi wynagrodzenia Menedżera, ani innego rodzaju świadczeń na rzecz Menedżera, lecz stanowi koszt Spółki, wynikający z obowiązku pokrywania kosztów pełnienia przez Menedżera funkcji członka zarządu.

Menedżer ma prawo do przerw w wykonywaniu przedmiotu Kontraktu w łącznym wymiarze 30 dni roboczych w każdym roku z zachowaniem pełnego prawa do wynagrodzenia. Podejmując decyzję o terminie i okresie przerwy w wykonywaniu przedmiotu Kontraktu Menedżer zobowiązany jest do uzgodnienia terminu i zaplanowania okresu przerwy z Przewodniczącym Rady Nadzorczej Spółki.

W przypadku niezdolności do świadczenia Usług spowodowanej chorobą, Menadżerowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości 80% Wynagrodzenia Podstawowego za faktyczny czas przerw w świadczeniu Usług z tytułu choroby w wymiarze nie większym niż 30 dni w każdym roku kalendarzowym po zawiadomieniu Przewodniczącego Rady Nadzorczej. W takim przypadku Menedżer jest zobowiązany do przedłożenia w Spółce zwolnienia lekarskiego.

Menedżer ponosi odpowiedzialność wobec Spółki za szkody wynikłe z niewykonania lub należytego wykonania przez niego obowiązków wynikających z Kontraktu. Jednocześnie odpowiedzialność ta nie uchybia zasadom odpowiedzialności Menedżera określonych w przepisach Kodeksu spółek handlowych. Kontrakt nie zawiera postanowień, z których wynikałaby odpowiedzialność cywilna Menedżera wobec osób trzecich za działania podjęte przez niego. Odpowiedzialność wobec osób trzecich za wykonywane przez Menedżera czynności ponosi Spółka. Ewentualna odpowiedzialność Menedżera wobec osób trzecich wynika z faktu powołania go do Zarządu a nie z faktu zawarcia Kontraktu.

Ryzyko gospodarze za czynności podjęte w ramach powołania w skład organu i zawartego w związku z tym kontraktu menadżerskiego ponosi Spółka – posiada ona prawo do ewentualnego regresu w przypadku niedołożenia przez Wnioskodawcę należytej staranności. Wnioskodawca na podstawie powołania go w skład organu i zawarcia Kontraktu (który jest następstwem powołania) składa oświadczenia woli w imieniu Spółki i na jej rzecz, zgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z umowy Spółki.

Menedżer będzie za swoją pracę otrzymywał stałe, ściśle określone wynagrodzenie podstawowe, płatne w każdym miesiącu kalendarzowym. Menedżer może także – po zakończeniu roku obrotowego – otrzymać wynagrodzenie dodatkowe, którego wysokość związana będzie ze spełnieniem ściśle określonych warunków.

Wnioskodawca (Menadżer) nie jest wpisany w CEIDG i nie planuje również prowadzić działalności gospodarczej w zakresie doradztwa, czy zarządzania na rzecz innych podmiotów. Przychody osiągane na podstawie Kontraktu menadżerskiego stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście – art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym. Menadżer nie posiada innego niż wynikającego z Kontraktu tytułu do ubezpieczeń społecznych. Spółka zgłosiła Menedżera do ubezpieczenia emerytalnego, rentowego, wypadkowego, chorobowego i zdrowotnego, a także opłaca składki na poczet tych ubezpieczeń na zasadach określonych w przepisach regulujących poszczególne rodzaje ubezpieczeń. Zgodnie z zawartym Kontraktem Wnioskodawca działa – jako Menedżer – w ramach struktury organizacyjnej Spółki, nie ponosi kosztów związanych z prowadzonymi działaniami (wszystkie koszty ponosi Spółka), działa jedynie w imieniu i na rzecz zarządzanej Spółki. Określone miesięczne wynagrodzenie jest stałe i nie jest uzależnione od ekonomicznego ryzyka. Dodatkowo umowa zawiera klauzule odnoszące się do przerw w świadczeniu usługi podobnych do urlopu wypoczynkowego. Menedżer swoje obowiązki może wykonać wyłącznie osobiście, bez stosowania zastępstwa.

Reasumując:

1.  Wnioskodawca nie jest wpisany w CEIDG. Ponadto art. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne zakazuje Wnioskodawcy prowadzenie działalności gospodarczej pod rygorem odwołania.
2.  Przychody osiągane na podstawie Kontraktu menadżerskiego stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście – art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym.
3.  Zakres zadań obejmuje zadania na stanowisku prezesa.
4.  Menedżer otrzyma od Spółki wszelkie środki niezbędne do realizacji powierzonych mu zadań.
5.  Menedżer zobowiązany jest do świadczenia usług z należytą starannością, a za wykonanie czynności wynikających z kontraktu strony przewidziały określone wynagrodzenie.
6.  Za skutki usług wykonanych przez menedżera w ramach kontraktu wobec osób trzecich odpowiada Spółka.
7.  Ryzyko gospodarze za czynności podjęte w ramach powołania w skład organu i zawartego w związku z tym Kontraktu menadżerskiego ponosi Spółka.

Treść Kontraktu menedżerskiego cz. 1

UMOWA O ŚWIADCZENIE USŁUG ZARZĄDZANIA

Niniejsza umowa zwana w dalszej treści „Umową” została zawarta w dniu 6 czerwca 2017 r. pomiędzy Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, wpisaną do rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS, w imieniu której działa Rada Nadzorcza zgodnie z § 27 p. 6) Umowy Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia 2 października 2007 r. (w brzmieniu tekstu jednolitego z dnia 20 marca 2017 r., przyjętego uchwałą Zarządu Spółki) w składzie:

A. (Przewodnicząca), B. (Zastępca), C. (Członek), zwaną w dalszej treści Umowy „Spółką,

a

D., zwaną w dalszej treści Umowy „Członkiem Zarządu”, zwanymi w dalszej treści Umowy łącznie „Stronami”, a osobno „Stroną”.

Zważywszy, że:

1.  Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016 r., poz. 1202, z póżn. zm.), zwanej w dalszej treści Umowy „Ustawą kształtującą”, z Członkiem Zarządu zawierana jest umowa o świadczenie usług zarządzania na czas pełnienia funkcji z obowiązkiem świadczenia osobistego;
2.  Zgromadzenie Wspólników podjęło uchwałę z 6 czerwca 2017 r. w sprawie zasad kształtowania wynagrodzenia Członków Zarządu Spółki (…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością;
3.  Rada Nadzorcza Spółki podjęła uchwałę z dnia 29 czerwca 2015 r., na podstawie której została powołana na Prezesa Zarządu Spółki;
4.  Rada Nadzorcza Spółki podjęła uchwałę z 6 czerwca 2017 r. w sprawie kształtowania wynagrodzenia Prezesa Zarządu Sp. z o.o.

Strony postanawiają, co następuje:

§ 1

(Cel Umowy)

Celem Umowy jest zapewnienie wysokiego poziomu kierowania Spółką, stworzenie odpowiednich mechanizmów motywacyjnych efektywnego zarządzania, przeprowadzenie zmian i usprawnień w przedsiębiorstwie Spółki, zapewnienie wzrostu wartości Spółki.

Treść Kontraktu menedżerskiego cz. 2

§ 2

(Usługi zarządzania)

1.  Członek Zarządu zobowiązuje się do świadczenia na rzecz Spółki usług zarządzania, zwanych w dalszej treści Umowy „Usługami”, mających realizować cele zawartej Umowy, obejmujących:
    1.  prowadzenie spraw Spółki we wszystkich obszarach jej działalności, niezastrzeżonych do kompetencji innych organów Spółki lub innych Członków Zarządu, z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z pełnionej funkcji;
    2.  realizację wyznaczonych mu Celów Zarządczych oraz współdziałanie z pozostałymi Członkami Zarządu w dążeniu do realizacji przez nich, wyznaczonych im Celów Zarządczych;
    3.  uczestniczenie w pracach Zarządu Spółki, z uwzględnieniem praw i obowiązków wynikających z pełnionej funkcji;
    4.  reprezentowanie Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi w Spółce zasadami reprezentacji;
    5.  samodzielne zarządzanie powierzonymi obszarami działalności Spółki ze względu na pełnioną funkcję;
    6.  wdrażanie i realizacja rocznych i wieloletnich planów finansowych i działalności Spółki;
    7.  troskę o materialne i niematerialne interesy Spółki, jej udziałowców i klientów, a tym samym kreowanie i podtrzymywanie dobrego wizerunku Spółki na rynku.
2.  Usługi będą świadczone przez Członka Zarządu przy uwzględnieniu:
    1.  przepisów powszechnie obowiązującego prawa, w szczególności: Ustawy kształtującej, ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1578, z późn. zm.), ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 2259, z 2017 r., poz. 624), ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2017 r., poz. 229);
    2.  postanowień umowy Spółki;
    3.  obowiązujących w Spółce regulacji wewnętrznych;
    4.  rozstrzygnięć organów Spółki, wydanych w granicach kompetencji przysługujących tym organom, adresowanych – bezpośrednio lub pośrednio – do Członka Zarządu.
3.  Członek Zarządu zobowiązuje się do świadczenia Usług z zachowaniem najwyższej staranności, właściwej dla zawodowego charakteru działalności Członka Zarządu.
4.  Członek Zarządu zobowiązuje się do świadczenia Usług w czasie i miejscu zgodnym z celami i przedmiotem Umowy, w wymiarze niezbędnym do należytego ich realizowania.
5.  Świadczenie Usług poza siedzibą Spółki w wymiarze większym niż 3 dni powinno być uzgodnione z Przewodniczącym Rady Nadzorczej lub innym upoważnionym przez niego Członkiem Rady Nadzorczej, a na Członku Zarządu, w takim wypadku, ciąży obowiązek sporządzenia sprawozdania z czynności wykonywanych poza siedzibą Spółki i jego doręczenia Przewodniczącemu Rady Nadzorczej lub upoważnionemu przezeń Członkowi Rady Nadzorczej.
6.  Członek Zarządu jest zobowiązany do świadczenia Usług osobiście i nie jest uprawniony do powierzenia ich wykonywania osobie trzeciej.
7.  W postanowieniach niniejszej Umowy wszędzie tam, gdzie zapisano potrzebę przekazywania przez Członka Zarządu informacji Spółce bądź członkom Rady Nadzorczej lub dokonywania uzgodnień, dopuszcza się obok formy pisemnej także formę elektroniczną, w szczególności e-mail wysłany z osobistej skrzynki Członka Zarządu, a w przypadkach nadzwyczajnych także SMS z telefonu Członka Zarządu, pod warunkiem późniejszego potwierdzenia takiej wiadomości co najmniej drogą emailową.

Treść Kontraktu menedżerskiego cz. 3

§ 3

(Oświadczenia Członka Zarządu)

Członek Zarządu oświadcza, że:

1.  dysponuje wiedzą, doświadczeniem i kwalifikacjami niezbędnymi do należytego wykonywania Usług w zakresie zarządzania przedsiębiorstwem Spółki;
2.  nie istnieją żadne przeszkody prawne i faktyczne uniemożliwiające lub utrudniające mu wykonywanie Usług przewidzianych Umową;
3.  po jego stronie nie występuje konflikt interesów, o którym mowa w § 5 ust. 3 Umowy;
4.  będzie realizował obowiązek współdziałania z organami Spółki zgodnie z postanowieniami Umowy,

Regulaminem Zarządu i uchwałami organów Spółki, zmierzając do harmonijnej współpracy i ochrony interesów Spółki.

§ 4

(Odpowiedzialność Członka Zarządu)

1.  Z zastrzeżeniem ust. 2-4, Członek Zarządu będzie ponosił odpowiedzialność wobec Spółki, za szkody wynikłe z niewykonania lub nienależytego wykonania przez niego jego obowiązków określonych Umową.
2.  W wypadku, o którym mowa w ust. 1, odpowiedzialność Członka Zarządu ograniczona jest do zdarzeń objętych ubezpieczeniem, o którym mowa w ust. 5 i do wysokości odpowiedzialności ubezpieczyciela Członka Zarządu, wyznaczonej umową mającą zastosowanie do konkretnego zdarzenia powodującego szkodę.
3.  Ewentualne odszkodowanie wynikające z tej odpowiedzialności nie może przekroczyć rzeczywistej szkody poniesionej przez Spółkę.
4.  Odpowiedzialność Członka Zarządu za utracone korzyści zostaje wyłączona.
5.  Odpowiedzialność Członka Zarządu, o której mowa w ust. 1-4 podlega ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej do maksymalnej sumy ubezpieczenia 2.000.000 zł (słownie: dwa miliony złotych), którego koszty poniesie Spółka zgodnie z § 6 ust. 2 pkt 5 Umowy – jako ubezpieczający w rozumieniu art. 808 kc.
6.  Odpowiedzialność, o której mowa w ust. 1, jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzającego, którą ponosi on z tytułu pełnienia funkcji członka Zarządu, określonej przepisami prawa, w szczególności Kodeksu spółek handlowych.

Treść Kontraktu menedżerskiego cz. 4

§ 5

(Dodatkowe zobowiązania Członka Zarządu)

1.  Członek Zarządu zobowiązuje się nie pobierać wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji członka organu w podmiotach zależnych od Spółki w ramach grupy kapitałowej w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2017 r., poz. 229).
2.  Członek Zarządu jest zobowiązany do informowania Spółki w terminie co najmniej z 14-dniowym wyprzedzeniem o planowanym zamiarze pełnienia funkcji w organie spółki handlowej innej niż Spółka oraz o nabyciu w takiej spółce handlowej udziału/ów lub akcji.
3.  Członek Zarządu zobowiązuje się, że w okresie obowiązywania Umowy – bez zgody Rady Nadzorczej Spółki – nie będzie świadczył jakichkolwiek usług, ani też pracy lub wykonywał na rzecz podmiotu innego niż Spółka bezpośrednio lub pośrednio jakichkolwiek czynności faktycznych lub prawnych (konflikt interesów).
4.  W przypadku zakończenia współpracy Stron, Członek Zarządu bez dodatkowego wynagrodzenia zobowiązany jest w terminie 1 miesiąca od dnia zakończenia współpracy do udzielenia wszelkich informacji (w tym pisemnych), które mogą okazać się niezbędne do tego by inny podmiot w sposób prawidłowy, sprawny i efektywny mógł zapewnić Spółce świadczenie Usług przy wykorzystaniu rozwiązań opracowanych przez Członka Zarządu, o ile nie utrudni to Członkowi Zarządu wykonywania obowiązków zawodowych po zakończeniu współpracy Stron.
5.  W przypadku naruszenia obowiązków, o których mowa w ust. 1-3, właściwy organ, niezwłocznie po powzięciu informacji o naruszeniu, odwołuje Członka Zarządu z pełnionej funkcji.
6.  W przypadku niedopełnienia obowiązku wynikającego z ust. 4 Członek Zarządu zobowiązuje się zapłacić na rzecz Spółki karę umowną w wysokości 1% (jeden procent) Wynagrodzenia Podstawowego za każdy dzień zwłoki w udzieleniu informacji, o których mowa w ust. 4.

§ 6

(Obowiązki Spółki)

1.  Spółka oświadcza, iż w ramach obowiązujących przepisów zobowiązuje się współdziałać z Członkiem Zarządu w celu prawidłowej realizacji Umowy.
2.  Do obowiązków Spółki należy w szczególności:
    1.  udostępnienie Członkowi Zarządu wszelkich dokumentów Spółki niezbędnych do wykonywania Umowy;
    2.  zapewnienie Członkowi Zarządu Narzędzi, o których mowa w § 10 Umowy i ponoszenie kosztów ich eksploatacji;
    3.  terminowa wypłata wynagrodzenia całkowitego Członka Zarządu, o którym mowa w § 7 Umowy oraz terminowe wykonywanie innych świadczeń przewidzianych w Umowie;
    4.  ponoszenie kosztów związanych ze świadczeniem Usług, w tym poza siedzibą Spółki, niezbędnych do należytego ich wykonywania, w tym kosztów podróży związanych z wykonywaniem Usług i kosztów korzystania z usług zakwaterowania, kosztów podnoszenia kwalifikacji zawodowych obejmujących: koszty przejazdu, zakwaterowania wyżywienia, koszty szkoleń, kursów i seminariów, koszty podręczników i innych materiałów szkoleniowych po uprzedniej zgodzie Przewodniczącego Rady Nadzorczej, analogicznie jak na zasadach określonych w § 8 Umowy; Treść Kontraktu menedżerskiego cz. 5
    5.  ponoszenia kosztów związanych z ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej (kontraktowej) Członka Zarządu za szkody wyrządzone działaniem lub zaniechaniem z tytułu świadczenia Usług wobec Spółki i do maksymalnej sumy ubezpieczenia 2.000.000 zł (słownie: dwa miliony złotych), a także zapewnienie w/w ochrony ubezpieczeniowej przez cały okres obowiązywania niniejszej Umowy.
3.  Ilekroć w Umowie jest mowa o obowiązkach Spółki lub o informowaniu Spółki przez Członka Zarządu i z innych przepisów Umowy nie wynika inaczej, rozumie się, że obowiązki te będą wykonywane przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej lub innego upoważnionego przez niego Członka Rady Nadzorczej.

§ 7

(Wynagrodzenie)

1.  Z tytułu świadczenia Usług Członkowi Zarządu przysługuje wynagrodzenie całkowite składające się z:
    1.  części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe, określone kwotowo, zwane w dalszej treści Umowy „Wynagrodzeniem Podstawowym”, oraz
    2.  części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki, zwane w dalszej treści Umowy „Wynagrodzeniem Uzupełniającym”.
2.  Wynagrodzenie Podstawowe, na dzień zawarcia Umowy, wynosi miesięcznie 19.820 zł (słownie: dziewiętnaście tysięcy osiemset dwadzieścia złotych) wraz ze składkami potrącanymi przez Spółkę jako płatnika.
3.  Członek Zarządu w terminie 3 dni roboczych po zakończeniu każdego miesiąca kalendarzowego zobowiązany jest do przekazania Spółce faktury lub rachunku za Usługi wykonane w danym miesiącu wraz z ewentualną informacją o liczbie dni przerwy w świadczeniu Usług, zgodnie z § 9 ust. 1, a także liczbą dni niezdolności do świadczenia Usług, zgodnie z § 9 ust. 4, celem potwierdzenia wykonania Usług.
4.  Spółka (Główna Księgowa) jest zobowiązana w terminie 5 dni roboczych licząc od dnia otrzymania rachunku lub faktury, o której mowa w ust. 3, do przeprowadzenia kontroli formalno-rachunkowej rachunku lub faktury. Kontrola formalno-rachunkowa polega w szczególności na ustaleniu, czy rachunek lub faktura posiada wszystkie elementy prawidłowego dowodu księgowego. Dowodem dokonania kontroli jest podpisanie na odwrocie rachunku lub faktury klauzuli: „sprawdzono pod względem formalno-rachunkowym, data … Podpis …”.
5.  Po otrzymaniu sprawdzonej pod względem formalno-rachunkowym faktury lub rachunku Przewodniczący Rady Nadzorczej w terminie do 2 dni roboczych licząc od dnia otrzymania sprawdzonego rachunku lub faktury od Spółki zatwierdza dokument do zapłaty lub zgłasza zastrzeżenia bądź uwagi do tego rachunku lub faktury, przy czym wniesienie uwag lub zastrzeżeń wymaga uzasadnienia. Dowodem zatwierdzenia do zapłaty jest podpisanie rachunku lub faktury przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej.

Treść Kontraktu menedżerskiego cz. 6

1.  Spółka jest zobowiązana do zapłaty Wynagrodzenia Podstawowego za każdy miesiąc wykonywania Umowy przez Członka Zarządu w terminie 2 dni roboczych licząc od dnia potwierdzenia przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej wykonania Usług 1, zgodnie z ust. 5. W przypadku wniesienia uwag bądź zastrzeżeń do rachunku lub faktury, strony zobowiązane są do ich wyjaśnienia w terminie 3 dni roboczych. Po upływie terminu zakreślonego na wyjaśnienie wniesionych uwag, przyjmuje się, iż Przewodniczący Rady Nadzorczej zaakceptował rachunek lub fakturę.
2.  W przypadku, gdy Umowa wskutek jej zawarcia lub rozwiązania obowiązuje przez niepełny miesiąc kalendarzowy, Wynagrodzenie Podstawowe za dany miesiąc przysługuje w kwocie, o której mowa w ust. 2, podzielonej przez liczbę dni w tym miesiącu, pomnożonej przez liczbę dni obowiązywania Umowy w miesiącu.
3.  Wynagrodzenie Uzupełniające jest uzależnione od poziomu realizacji przypisanych Członkowi Zarządu Celów Zarządczych w danym roku obrotowym Spółki.
4.  W przypadku sprawowania mandatu przez Członka Zarządu tylko przez część roku obrotowego, wysokość Wynagrodzenia Uzupełniającego przysługującego za ten rok jest ustalana proporcjonalnie do okresu pełnienia funkcji przez Członka Zarządu w tym roku.
5.  Wygaśnięcie mandatu Członka Zarządu w trakcie albo po upływie roku obrotowego ocenianego pod względem wykonania celów Zarządczych nie powoduje utraty prawa do Wynagrodzenia Uzupełniającego.
6.  Wynagrodzenie Uzupełniające wynosi 25% (słownie: dwadzieścia pięć procent) Wynagrodzenia Podstawowego Członka Zarządu przysługującego w poprzednim roku obrotowym, z tym że Wynagrodzenie Uzupełniające za 2017 rok nie może przekroczyć 25% (słownie: dwadzieścia pięć procent) sumy miesięcznych wynagrodzeń podstawowych Członka Zarządu w roku 2017.
7.  Członek Zarządu zobowiązuje się w terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego Spółki za ubiegły rok obrotowy do przedstawienia Radzie Nadzorczej sprawozdania z wykonania swoich Celów Zarządczych za ubiegły rok obrotowy. O weryfikacji sprawozdania Członka Zarządu z wykonanych celów Przewodniczący Rady Nadzorczej zawiadamia Członka Zarządu, z zachowaniem terminu wskazanego w ust. 10, wskazując na poziom realizacji wykonanych celów zarządczych.
8.  Ostateczne rozliczenie poziomu realizacji Celów Zarządczych dla potrzeb ustalenia wysokości Wynagrodzenia Uzupełniającego za dany rok obrotowy Spółki nastąpi nie później niż w terminie jednego miesiąca od dnia przedstawienia przez Członka Zarządu Radzie Nadzorczej sprawozdania z wykonania Celów Zarządczych.
9.  W przypadku wykonania Celów Zarządczych, Spółka jest zobowiązana do zapłaty Wynagrodzenia Uzupełniającego w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło ostateczne rozliczenie realizacji Celów Zarządczych przypisanych do Członka Zarządu na podstawie rachunku lub faktury wystawionej przez Członka Zarządu.

§ 8

(Zwrot wydatków)

1.  Wszelkie uzasadnione koszty i wydatki związane z wykonywaniem przez Członka Zarządu obowiązków wynikających z Umowy ponosić będzie Spółka po uprzedniej zgodzie Przewodniczącego Rady Nadzorczej. Powyższe pokrycie kosztów nie stanowi wynagrodzenia Członka Zarządu.
2.  Spółka zobowiązuje się zwrócić Członkowi Zarządu poniesione przez niego wydatki za Spółkę w celu należytego wykonania obowiązków wynikających z Umowy według następujących zasad:
    1.  do rachunku lub faktury, o których mowa w § 7 ust. 3 Członek Zarządu zobowiązany jest dołączyć zestawienie wydatków i kosztów poniesionych w danym miesiącu wraz z informacją o uprzedniej zgodzie Przewodniczącego Rady Nadzorczej na ich poniesienie, oraz oryginałami dokumentów potwierdzających ich poniesienie;
    2.  zestawienie wraz z dokumentami, o których mowa w pkt 1 podlega weryfikacji przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej z punktu widzenia zasadności ich poniesienia za Spółkę przez Członka Zarządu w terminie 7 dni od dnia otrzymania rachunku lub faktury wraz z zestawieniem określonym w pkt 1.
3.  Należności Członka Zarządu stanowiące wydatki i koszty, o których mowa w ust. 1 Spółka zobowiązuje się regulować przelewem na rachunek bankowy wskazany przez Członka Zarządu, w terminie 3 dni roboczych po ich zaakceptowaniu przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej z punktu widzenia zasadności ich ponoszenia.
4.  Członek Zarządu jest uprawniony do poboru z kasy Spółki zaliczek na poczet wydatków w wysokości nie przekraczającej w miesiącu 2.000 zł (słownie: dwa tysiące złotych).

Treść Kontraktu menedżerskiego cz. 7

§ 9

(Okresowe powstrzymanie się od świadczenia Usług)

1.  Z zachowaniem pełnego prawa do wynagrodzenia z tytułu wykonywania Usług objętych celem i przedmiotem Umowy, Członek Zarządu jest uprawniony do powstrzymania się od świadczenia Usług w wymiarze nie przekraczającym 30 dni roboczych w każdym roku kalendarzowym, z zastrzeżeniem ust. 2, niezależnie od sobót i dni ustawowo wolnych od pracy, po uprzednim uzgodnieniu i zaplanowaniu okresu przerwy z Przewodniczącym Rady Nadzorczej.
2.  W roku 2017 Członek Zarządu uprawniony jest do powstrzymanie się od świadczenia Usług w ilości dni proporcjonalnej do okresu trwania Umowy.
3.  W przypadku przerwy w świadczeniu Usług, o której mowa w ust. 1 Członek Zarządu jest zobowiązany do pisemnego poinformowania Przewodniczącego Rady Nadzorczej, w miarę możliwości, z co najmniej 2-dniowym wyprzedzeniem, a w przypadku niemożności dokonania tego z przyczyn obiektywnych w jak najszybszym terminie, o przerwie w świadczeniu Usług.
4.  W przypadku niezdolności do świadczenia Usług spowodowanej chorobą, Członkowi Zarządu przysługuje wynagrodzenie w wysokości 80% Wynagrodzenia Podstawowego za faktyczny czas przerw w świadczeniu Usług z tytułu choroby w wymiarze nie większym niż 30 dni w każdym roku kalendarzowym po zawiadomieniu Przewodniczącego Rady Nadzorczej. Członek Zarządu jest zobowiązany do przedłożenia w Spółce zwolnienia lekarskiego.

§ 10

(Narzędzia)

1.  W celu sprawnego i efektywnego wykonywania Umowy przez Członka Zarządu, Spółka wyposaży Członka Zarządu w narzędzia służące do należytego wykonania Umowy, zwane w dalszej treści Umowy „Narzędziami” i poniesie koszty ich eksploatacji, z tym zastrzeżeniem, że Członek Zarządu jest uprawniony do korzystania z nich w celu wykonywania Umowy.
2.  Powierzenie Narzędzi przez Spółkę oraz ich zwrot Spółce następować będzie na podstawie protokołów przekazania oraz protokołów zdania.
3.  Członek Zarządu jest zobowiązany do zwrotu Narzędzi bezzwłocznie, na każde żądanie Spółki, o ile nie utrudnia to bądź nie uniemożliwia wykonywania Członkowi Zarządu obowiązków wynikających z Umowy, przy czym Członek Zarządu nie ponosi żadnych negatywnych konsekwencji w przypadku, gdy zwrot Narzędzi utrudni lub uniemożliwi mu wykonywanie Umowy.
4.  Bez dodatkowego wezwania Członek Zarządu jest zobowiązany do zwrotu Narzędzi w przypadku rozwiązania Umowy.
5.  Członek Zarządu jest uprawniony do zachowania numeru telefonu służbowego nawet po zwrocie telefonu w trybie opisanym w Umowie, na co Spółka wyraża zgodę.
6.  W przypadku niewykonania obowiązku wynikającego z ust. 3 i ust. 4 Członek Zarządu zobowiązany jest do zapłaty kary umownej w wysokości 1% (jeden procent) miesięcznego Wynagrodzenia Podstawowego za każdy dzień zwłoki w obowiązku zwrotu, liczonym od dnia, w którym nastąpiło żądanie zwrotu przez Spółkę lub od dnia rozwiązania Umowy, nie więcej jednak, niż wartość Narzędzia zaktualizowana na datę żądania lub rozwiązania Umowy.
7.  Członek Zarządu jest zobowiązany do korzystania z Narzędzi na zasadach wynikających z obowiązujących w Spółce regulaminów i procedur, w sposób zgodny z ich przeznaczeniem i do dokonania ich zwrotu w stanie nie gorszym niż wynikającym z normalnego zużycia.
8.  Członek Zarządu jest zobowiązany do informowania Spółki o wszelkich stwierdzonych nieprawidłowościach w funkcjonowaniu Narzędzi, a nadto do informowania Spółki bezzwłocznie o każdym zdarzeniu wymagającym podjęcia jakichkolwiek działań ze strony Spółki, dotyczących Narzędzi.
9.  W przypadku konieczności podjęcia przez Spółkę jakichkolwiek czynności serwisowych lub eksploatacyjnych dotyczących Narzędzi, Członek Zarządu zobowiązany jest dostarczyć dane Narzędzie w miejsce wskazane przez Spółkę.
10.  Według stanu na dzień zawarcia Umowy, strony ustalają następujący katalog Narzędzi do korzystania w celu wykonywania Umowy:
    1.  gabinet w siedzibie Spółki wyposażony we wszystkie urządzenia niezbędne do wykonywania Umowy i pełnienia funkcji,
    2.  komputery lub laptopy z odpowiednim oprogramowaniem,
    3.  telefony służbowe – stacjonarne i komórkowe; w przypadku wykorzystywania telefonu Urzędu Miejskiego Spółka, zgodnie z ust. 1, poniesie koszty ich eksploatacji do kwoty 50 (pięćdziesięciu) złotych miesięcznie,
    4.  korzystanie z własnego samochodu prywatnego do celów służbowych,
    5.  klucze do wszystkich nieruchomości Spółki,
    6.  nośniki pamięci.
11.  Ewentualną konieczność wydłużenia katalogu Narzędzi Członkowie Zarządu ustalać będą w porozumieniu z Przewodniczącym Rady Nadzorczej.
12.  W pozostałym zakresie Członek Zarządu jest uprawniony do nieodpłatnego korzystania z urządzeń technicznych oraz zasobów stanowiących mienie Spółki w granicach uzasadnionych celem wykonywania Umowy, a poza tymi granicami na warunkach rynkowych.

Treść Kontraktu menedżerskiego cz. 8

§ 11

(Zachowanie poufności)

1.  Członek Zarządu zobowiązuje się wobec osób trzecich do zachowania w tajemnicy wszelkich nieujawnionych do publicznej wiadomości informacji dotyczących Spółki, a w szczególności dotyczących prowadzonej przez Spółkę działalności, klientów, danych technicznych, technologicznych lub ekonomicznych, rozwiązań biznesowych, źródeł zaopatrzenia, posiadanych danych, w tym danych osobowych, a także wszelkich innych informacji i faktów, o których dowiedział się w toku lub przy okazji wykonywania Umowy, niezależnie od formy przekazania lub pozyskania tych informacji i ich źródła bez konieczności opatrywania tych informacji przez Spółkę dodatkową klauzulą poufności, zwane w dalszej treści Umowy „Informacjami Poufnymi”.
2.  Osoba trzecia, o której mowa w ust. 1, nie oznacza pracowników bądź współpracowników Spółki lub spółek i jednostek organizacyjnych Gminy, członków jej organów, osób uprawnionych do pełnienia nadzoru właścicielskiego nad Spółką, ich doradców, agentów, biegłych rewidentów, przedstawicieli i prawników.
3.  Strony zgodnie postanawiają przyjąć domniemanie, że informacje pochodzące od Spółki, dotyczące Spółki lub które zostały pozyskane przez Członka w związku lub przy okazji wykonywania Umowy, mają status Informacji Poufnych.
4.  Zobowiązanie określone w ust. 1 wiąże Członka Zarządu w trakcie obowiązywania Umowy oraz w okresie 5 lat od jej wygaśnięcia.
5.  Zobowiązania określonego w ust. 1 nie narusza ujawnienie Informacji Poufnych, wynikające z nałożonego na Członka Zarządu obowiązku prawnego, umowy, decyzji sądów i innych organów ochrony prawnej oraz administracji publicznej, a także ujawnienie Informacji Poufnych niezbędne do wykonywania obowiązków wynikających z tej Umowy. Ponadto informacjami Poufnymi nie są informacje, których udostępnienia można żądać na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
6.  Naruszenie przez Członka Zarządu zobowiązań, o których mowa w niniejszym paragrafie uprawnia właściwy organ do odwołania Członka Zarządu z pełnionej funkcji niezwłocznie po powzięciu informacji o naruszeniu.

§ 12

(Czas trwania Umowy i wypowiedzenie)

1.  Umowa zawarta jest na czas określony, tj. na czas pełnienia funkcji, z tym zastrzeżeniem, że w przypadku wygaśnięcia mandatu, w szczególności na skutek śmierci, odwołania lub rezygnacji, Umowa wygasa z ostatnim dniem pełnienia funkcji bez okresu wypowiedzenia i bez konieczności dokonywania dodatkowych czynności.
2.  Każda ze Stron jest uprawniona do wypowiedzenia Umowy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego.
3.  Każda ze stron jest uprawniona do wypowiedzenia Umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia (ze skutkiem natychmiastowym) w przypadku naruszenia istotnego postanowienia Umowy przez drugą Stronę (ważne powody).
4.  Ważne powody dla Spółki obejmują następujące przypadki:
    1.  ciężkie naruszenie przez Członka Zarządu podstawowych obowiązków wynikających z tej umowy,
    2.  popełnienie przez Członka Zarządu w czasie trwania Umowy przestępstwa, które uniemożliwia dalsze wykonywanie przez niego obowiązków wynikających z tej Umowy, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem,
    3.  zawiniona przez Członka Zarządu utrata uprawnień koniecznych do pełnienia powierzonej funkcji.

Treść Kontraktu menedżerskiego cz. 9

§ 13

(Odprawa)

1.  W przypadku rozwiązania albo wypowiedzenia Umowy przez Spółkę z innych przyczyn niż naruszenie przez Członka Zarządu podstawowych obowiązków wynikających z Umowy, przysługuje mu odprawa w wysokości odpowiadającej trzykrotności Wynagrodzenia Podstawowego pod warunkiem pełnienia przez niego funkcji w zarządzie Spółki przez okres co najmniej 12 miesięcy przed wygaśnięciem Umowy.
2.  Spółka zapłaci Członkowi Zarządu odprawę w terminie 7 dni licząc od dnia otrzymania rachunku lub faktury wystawionej przez Członka Zarządu po rozwiązaniu Umowy.
3.  Odprawa, o której mowa w ust. 1 nie przysługuje w przypadku zmiany funkcji pełnionej przez Członka Zarządu w składzie Zarządu albo powołania go na kolejną kadencję Zarządu.

§ 14

(Zakaz konkurencji w okresie pełnienia funkcji)

1.  Członek Zarządu nie może bez zgody Rady Nadzorczej zajmować się interesami konkurencyjnymi w spółce konkurencyjnej jako wspólnik spółki cywilnej, spółki osobowej lub jako członek organu spółki kapitałowej bądź uczestniczyć w innej konkurencyjnej osobie prawnej jako członek jej organu.
2.  Zakaz, o którym mowa w ust. 1 obejmuje także udział w konkurencyjnej spółce kapitałowej w przypadku posiadania w niej przez Członka Zarządu co najmniej 10% (dziesięciu procent) udziałów lub akcji tej spółki bądź prawa do powołania co najmniej jednego Członka Zarządu.

§ 15

(Poufność postanowień Umowy)

Strony zobowiązują się do zachowania w poufności postanowień Umowy, z wyłączeniem przypadków gdy ich ujawnienie będzie wymagane przez powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Ujawnienie treści Umowy lub poszczególnych jej postanowień osobom trzecim możliwe jest tylko w sytuacji, gdy obie strony wyrażą na to zgodę.

§ 16

(Postanowienia końcowe)

1.  W celu uniknięcia wątpliwości Strony zgodnie postanawiają, że:
    1.  zawarcie Umowy nie uchybia obowiązkowi polegającemu na wypłaceniu przez Spółkę świadczeń przysługujących Członkowi Zarządu do Spółki za okresy poprzedzające zawarcie Umowy ze szczególnym uwzględnieniem świadczeń takich jak zasadnicze wynagrodzenie za pracę, czy też dodatek do wynagrodzenia z tytułu zadań realizowanych w poprzedzającym roku obrotowym Spółki (nagroda roczna za zakończone lata obrotowe Spółki);
    2.  Członek Zarządu wystąpi do właściwego organu administracji podatkowej z wnioskiem o indywidualną interpretację podatkową celem potwierdzenia prawidłowości zastosowania podstawy niepodlegania Członka Zarządu opodatkowaniu podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) z tytułu świadczenia Usług określonych w Umowie. Jeżeli organ administracji podatkowej określi, że Członek Zarządu jest podatnikiem podatku od towarów i usług i zobowiązany byłby do wystawiania faktur VAT z tytułu świadczonych na rzecz Spółki usług, wówczas do Wynagrodzenia Podstawowego określonego w § 7 ust. 2 Umowy zostanie doliczony podatek VAT w wysokości zgodnej z obowiązującymi przepisami. Zmiana Wynagrodzenia Podstawowego wymaga zmiany Umowy.
2.  Jeżeli którekolwiek z postanowień Umowy okaże się wadliwe prawnie, pozostałe postanowienia Umowy zostaną ważne i skuteczne. W miejscu wadliwych postanowień Strony uzgodnią w dobrej wierze postanowienia, które będą wolne od wad, a które będą odzwierciedlać pierwotną wolę Stron.
3.  Zmiana Umowy lub jej wypowiedzenie wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.
4.  Umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze Stron.
5.  Niniejsza umowa obowiązuje od dnia 7 czerwca 2017 r.

Ponadto, w piśmie z dnia 31 sierpnia 2017 r., będącym uzupełnieniem do wniosku, Wnioskodawca poinformował, że:

Ad. 1

Do czasu objęcia w czerwcu 2010 r. funkcji Prezesa Zarządu (…) Sp. z o.o. Wnioskodawca prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą i był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zgodnie z Ustawą o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, w związku z objęciem funkcji Prezesa Zarządu, Wnioskodawca z dniem 13 maja 2010 r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Obecnie nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ostatnią deklarację podatkową Wnioskodawca złożył za miesiąc maj 2010 r.

Ad. 2

Przychody z wynagrodzenia uzyskiwanego w związku z pełnieniem funkcji członka Zarządu w oparciu o umowę o świadczenie Usług stanowią przychody, o których mowa w art. 13 ust. 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.). Na poparcie tej tezy Wnioskodawca powołał:

1.  wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z siedzibą w Warszawie z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3481/14: „Menadżer nie jest podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 154 ze zm.) w związku z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy. Działalności menadżera nie można bowiem przypisać spełnienia warunku samodzielności, który stanowi immanentną cechę działalności gospodarczej w rozumieniu VAT. Menadżer działa bowiem w ramach struktury organizacyjnej zarządzanej spółki, co do zasady nie ponosi kosztów swej działalności (wyłącznie podatki i składki na ubezpieczenie społeczne), a jego wynagrodzenie nie jest uzależnione od ekonomicznego ryzyka. Menadżer działa jedynie w imieniu i na rzecz zarządzanej spółki, która za jego działania ponosi odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę osobom trzecim. Nie działa on w warunkach ryzyka, niepewności, np. co do popytu, konkurencji, czy ostatecznego rezultatu własnego przedsiębiorstwa. Jedynie dodatkowe wynagrodzenie w postaci bonusu jest tak, jak wynagrodzenie premiowe, uzależnione od realizacji celów, które są ustalane w porozumieniu z menadżerem i są ściśle związane z osiągnięciem przez spółkę zysku”. Wnioskodawca ma wyznaczane przez Radę Nadzorczą, inne niż cytowane w wyroku, cele zarządcze, które są zbieżne z przedmiotem i charakterem Spółki, a zatem nie są nastawione na zysk, a na inne parametry działalności;
2.  wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z siedzibą w Łodzi z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 1314/15: „Dokonując wykładni analizowanego art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.) zgodnie z prawem unijnym należy wskazać, że za niespełniające warunku samodzielności należy uznać czynności prawne zawarte między podmiotami, które w swej istocie zbliżone są do umowy o pracę kreujące stosunek podporządkowania co się tyczy warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności wobec osób trzecich. Za samodzielną działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność, która jest stosunkiem pracy lub stosunkiem do niego bardzo zbliżonym ponieważ wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością”.

Ad. 3

Wnioskodawca nie dysponuje niezależnością i samodzielnością w działaniu, pozwalającą na uznanie, że będzie działał jako profesjonalny podmiot prowadzący działalność gospodarczą ponieważ:

1.  działa związany zapisem w § 2 ust. 2 p. 4) Kontraktu: „Usługi będą świadczone przez Członka Zarządu przy uwzględnieniu rozstrzygnięć organów Spółki, wydanych w granicach kompetencji przysługujących tym organom, adresowanych – bezpośrednio lub pośrednio – do Członka Zarządu”. Członkowie zarządu Spółki związani są wobec tego też innymi aktami prawnymi, w tym m.in. zarządzeniem prezydenta w sprawie zasad powierzania zadań dla Spółki (dalej wzmiankowanym jako Zasady). Treść tych Zasad wskazuje również na to, że zarząd Spółki w podejmowanych przez siebie działaniach i decyzjach, nawet gdy nie podlega radzie nadzorczej, to podlega jedynemu wspólnikowi (co w przypadku spółek z ograniczoną odpowiedzialnością jest dopuszczalne przepisami ksh), oraz (co wymaga podkreślenia) jeszcze jednemu podmiotowi – dysponentowi – organowi Gminy wyznaczanemu przez Prezydenta do zlecania i rozliczania powierzanych Spółce zadań w imieniu i na rzecz Gminy oraz w granicach udzielonych pełnomocnictw. Spółka działa w imieniu i na rzecz Gminy realizując zadania własne Gminy w zakresie zabezpieczania potrzeb mieszkaniowym członków wspólnoty samorządowej. Członkowie Zarządu Spółki nie mogą tu podejmować samodzielnie działań. Za realizację tych zadań odpowiada Gmina, która zabezpiecza środki w swoim budżecie na realizację powierzanych Spółce zadań. Każde zaciągnięcie zobowiązania w imieniu i na rzecz Gminy jest kontrasygnowane przez skarbnika gminy.
2.  wykonywanie usług zarządzania Spółką oznacza w szczególności wykonywanie wiążących poleceń Zgromadzenia Wspólników oraz dysponentów (zarząd działa w granicach planów – rocznych i wieloletnich) i zarządzeń prezydenta oraz wykonywanie tzw. „wskazań do realizacji”, kierowanych do Spółki przez Gminę, określających zakres, tryb, terminy i sposób realizacji zadań stawianych przed Spółką, a także wyznaczających ściśle maksymalny ich koszt. Wynika to wprost z umowy Spółki, która (z uwagi na szczególny charakter Spółki) dokładnie opisuje właścicielskie kompetencje kontrolne i decyzyjne, np. w § 20 opisującym sprawy należące do Zgromadzenia Wspólników, w ust. 18 wskazuje, że jest wśród nich: wyrażenie zgody na przyjęcie do realizacji przez Spółkę innych zadań, niż określone w dziale II Umowy Spółki, a w § 21 uzupełnia listę spraw będących w kompetencjach Zgromadzenia: „Uchwał Zgromadzenia Wspólników wymagają również sprawy stanowiące podstawę działalności Spółki i prowadzenia spraw Spółki przez Zarząd w zakresie działalności określonej w dziale II umowy, a w szczególności:
    1.  określanie zasad zlecenia i rozliczania się pomiędzy Gminą a Spółką z działalności (zlecanych prac) określonej w § 6 Umowy Spółki, które to zasady w szczególności zawierać muszą:
        1.  przedmiot zlecanych prac;
        2.  terminy wykonania zlecanych prac;
        3.  wartość zlecanych prac i sposób ich rozliczania;
        4.  reguły odpowiedzialności Gminy i Spółki za niewykonanie lub nienależyte wykonanie;”.

Należy zauważyć, że ustawa Kodeks spółek handlowych nie pozostawia w tej materii – wobec rad nadzorczych spółek z ograniczoną odpowiedzialnością – żadnej swobody (niezależnie od indywidualnych umów określających sposób funkcjonowania członków zarządów tych spółek) przez zapis w art. 219 § 2 k.s.h., który brzmi jednoznacznie: „Rada nadzorcza nie ma prawa wydawania zarządowi wiążących poleceń dotyczących prowadzenia spraw spółki”.

Rada nadzorcza Spółki ma jednak wpływ pośredni (a jedyny wspólnik, jak wskazano powyżej – także bezpośredni) na sposób funkcjonowania członków zarządu. Między innymi w § 2 ust. 1 p. 2) Kontraktu mowa jest o „wyznaczonych im (członkom zarządu) Celów Zarządczych”, w § 7 ust. 8 o „przypisanych Członkowi Zarządu Celów Zarządczych”, a w § 8 Kontraktu ściśle określone zostały uprawnienia przewodniczącego rady nadzorczej do zatwierdzania ponoszonych przez członków zarządu kosztów i wydatków.

Spółka, z którą Kontrakt wiąże Wnioskodawcę, jest spółką in-house, z założenia swojego mającą charakter, który wskazuje na podporządkowanie i kontrolowanie Spółki (a zatem i organów, za pośrednictwem których Spółka działa, w tym członków jej zarządu – a więc i Wnioskodawcę) jedynemu wspólnikowi – Gminie, reprezentowanej przez prezydenta. Opis powiązania Spółki z budżetem Gminy i jej powiązania organizacyjno-funkcjonalno-finansowo- kontrolne i nadzorcze z różnymi organami Gminy (charakterystyczne dla spółek in-house) też wskazują na brak samodzielności członków zarządu Spółki w ich działaniach.

Wnioskodawca nie ma możliwości samodzielnego ustalania przedmiotu, miejsca i harmonogramu wykonywania czynności związanych z realizacją Kontraktu. Przedmiot określa prezydent zarządzeniem, zgromadzenie wspólników uchwałami oraz dysponenci zlecających Spółce zadania wskazaniami do realizacji, a także Rada Nadzorcza poprzez określanie celów zarządczych.

Wnioskodawca działa w takiej samej sytuacji faktycznej, jak będące przedmiotem, cytowanego powyżej orzecznictwa. Zgodnie z uzasadnieniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z siedzibą w Łodzi z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 1314/15: „Sytuację prawną menadżera – członka zarządu na gruncie VAT należy traktować odmiennie niż sytuację prawną menadżera nie będącego członkiem zarządu. Podkreślić należy, że członek zarządu funkcjonuje w ramach organizacji spółki. Jest on zintegrowany z jej organizacją. Sytuacja członka zarządu – menadżera jest odmienna od sytuacji świadczenia usługi przez usługodawcę na rzecz usługobiorcy w warunkach rynkowych. Z treści kontraktu wynika, że Spółka zapewnia menadżerowi powierzchnię biurową z wyposażeniem, w tym przenośny komputer osobisty, środki łączności, środki transportu, w tym samochód. Dodatkowo spółka jest zobowiązana do pokrycia menadżerowi kosztów podróży służbowych w kraju i za granicą, związanych z wykonywaniem powierzonych zadań. Jak z powyższego wynika Prezes Zarządu – menadżer nie ponosi żadnych kosztów związanych z wykonywaniem usług zarządzania przedsiębiorstwem Spółki, albowiem koszty te ponosi Spółka. Trudno jest tym samym mówić o mobilizowaniu przez menadżera środków na takich samych zasadach jak przedsiębiorca, co wbrew stanowisku zawartemu w Interpretacji nie uzasadnia przyjęcia samodzielnego prowadzenia przez niego działalności”.

Ad. 4

Kontrakt skonstruowany został zgodnie z Ustawą o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. 2016 r., poz. 1202, z późn. zm.), przewidującą dwa składniki wynagrodzenia: podstawowe i uzupełniające. Zgodnie z § 7 ust. 8-14 Kontraktu wynagrodzenie uzupełniające zostało ustalone w wysokości 25% wynagrodzenia podstawowego Wnioskodawcy przysługującego w poprzednim roku obrotowym, przy czym wynagrodzenie uzupełniające nie może przekroczyć 25% sumy miesięcznych wynagrodzeń podstawowych Wnioskodawcy w roku 2017. Wynagrodzenie uzupełniające zależy od oceny przez radę nadzorczą Spółki poziomu zrealizowania w poprzedzającym roku obrotowym wyznaczonych członkom zarządu celów zarządczych. Wnioskodawca w terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego Spółki za ubiegły rok obrotowy zobowiązany jest do przedstawienia Radzie Nadzorczej sprawozdania z wykonania swoich celów zarządczych za ubiegły rok obrotowy. Zatem Wnioskodawca ma jedynie pośredni wpływ na wysokość wynagrodzenia uzupełniającego.

Ad. 5

Wnioskodawca nie będzie mobilizować ani zasobów ludzkich, ani rzeczowych z zamiarem uczestniczenia w świadczeniu usług w ramach zawartej umowy. Zgodnie z § 2 ust. 6 Kontraktu „Wnioskodawca jest zobowiązany do świadczenia Usług osobiście i nie jest uprawniony do powierzenia ich wykonywania osobie trzeciej”. Ponadto jest uprawniony, ale też zobowiązany, zgodnie z regulaminami i polityką bezpieczeństwa informacji obowiązującą w Spółce, do korzystania z narzędzi przekazanych przez Spółkę. Do katalogu Narzędzi uwzględnionych w Kontrakcie należą: gabinet w siedzibie Spółki, wyposażony we wszystkie urządzenia niezbędne do wykonywania Kontraktu i pełnienia funkcji, komputery lub laptopy z odpowiednim oprogramowaniem, telefony służbowe (stacjonarne i komórkowe), klucze do wszystkich nieruchomości Spółki i nośniki pamięci. Wnioskodawca wykorzystuje własny samochód prywatny do celów służbowych do jazd lokalnych w granicach administracyjnych, na zasadach obowiązujących w Spółce, tzn. w oparciu o umowę o używanie samochodu prywatnego do celów służbowych, w granicach limitu przebiegu kilometrów, wyznaczonego przez Spółkę. Spółka jest zobowiązana do zwracania Wnioskodawcy kosztów używania prywatnego samochodu do celów służbowych w formie miesięcznego ryczałtu, obliczonego jako iloczyn stawki, określonej w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27, poz. 271 ze zm.) i wyznaczonego miesięcznego limitu przebiegu kilometrów.

Ad. 6

Na pytanie: „Czy Zainteresowany będzie występował w związku z wykonywaniem czynności uregulowanych ww. umową jako reprezentant zleceniodawcy (Spółki) w stosunkach do innych podmiotów?” Zainteresowany wyjaśnił, że Wnioskodawca reprezentuje Spółkę, zgodnie z zasadami reprezentacji obowiązującymi w Spółce, jak również Gminę jako powierzającego Spółce czynności zarządzania w imieniu i na rzecz Gminy, w oparciu o odrębne pełnomocnictwa udzielone przez prezydenta.

Ad. 7

Zgodnie z § 4 Kontraktu ryzyko ekonomiczne za czynności wykonywane przez Wnioskodawcę ponosi Spółka. Należy tutaj dodać, że w zakresie przeważającego przedmiotu działalności Spółki, jakim jest wykonywanie czynności zarządzania nieruchomościami komunalnymi w imieniu i na rzecz Gminy, zgodnie z treścią zarządzenia w sprawie zasad, odpowiedzialność Spółki wobec Gminy jest również ograniczona do działania z należytą starannością i dbałością. Odpowiedzialność Wnioskodawcy jest z kolei ograniczona do zdarzeń objętych ubezpieczeniem, zapewnianym przez Spółkę. Zgodnie z § 4 ust. 4 Kontraktu została wyłączona odpowiedzialność Wnioskodawcy za utracone korzyści.

Ad. 8

Na pytanie: „Czy poza ograniczeniami wynikającymi z art. 375 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1578, z późn. zm.) zostały w umowie określone inne ograniczenia samodzielności i niezależności w działaniu Wnioskodawcy?” Zainteresowany wskazał, że ograniczenia te zawarte są wprost w cytowanych powyżej § 2 ust. 1 p. 2), w § 2 ust. 2 p. 4) i pkt 5) i § 7 ust. 8 Kontraktu a także we wzmiankowanym również wyżej § 8 Kontraktu (w ustępach 1-3).

Należy podkreślić, że Kontrakt i jego zapisy są wypadkową stanu prawnego, w którym Spółka działa. W szczególności nie jest to tylko kodeks spółek handlowych i umowa Spółki, ale ustawa o gospodarce komunalnej oraz zarządzenie w sprawie Zasad. To właśnie z zapisów tego zarządzenia wynika szereg ograniczeń w samodzielności działania Spółki, tym samym zarządu Spółki i jego członków. Między innymi nie ma możliwości odmówienia przez zarząd Spółki przyjęcia do realizacji wskazanego przez Gminę zadania, a jedynie możliwość zgłoszenia uwag lub (teoretycznie) sprzeciwu. Te zapisy mają również bezpośredni związek z wynagrodzeniem uzupełniającym, ponieważ cele zarządcze wyznaczane przez radę nadzorczą dla członków zarządu Spółki opierają się na zadaniach wskazywanych do realizacji przez Gminę, a zatem wystarczy, że zadanie, które w efekcie ma przybliżyć realizację celu zarządczego nie zostanie wskazane do zrealizowania przez Gminę, to zarząd nie wykona wyznaczonego celu i nie otrzyma wynagrodzenia uzupełniającego.

*   W § 10 ust. 7 Kontraktu zawarty jest dla Wnioskodawcy obowiązek korzystania z powierzonych przez spółkę Narzędzi na zasadach wynikających z obowiązujących w Spółce regulaminów i procedur.
*   W § 11 Kontraktu zawarte zostały ograniczenia dla Wnioskodawcy w zakresie przekazywania osobom trzecim informacji o Spółce, które nie zostały ujawnione do publicznej wiadomości.
*   W § 14 Kontraktu zawarte zostały ograniczenia związane z zakazem konkurencji w okresie pełnienia funkcji. Wnioskodawca zatem nie ma możliwości świadczenia Usług na rzecz innych podmiotów.

Ad. 9

Czas realizacji Kontraktu szczegółowo opisany jest w § 9, wyznaczającym jak i w jakim trybie członkowie zarządu Spółki mogą „okresowo powstrzymywać od świadczenia usług”. W szczególności w ust. 1 napisano, że może to nastąpić „po uprzednim uzgodnieniu i zaplanowaniu okresu przerwy z Przewodniczącym Rady Nadzorczej”, a w ust. 3, że „Członek Zarządu jest zobowiązany do pisemnego poinformowania (o planowanej przerwie) Przewodniczącego Rady Nadzorczej, w miarę możliwości, z co najmniej 2-dniowym wyprzedzeniem”. Członkowie zarządu, tak jak etatowi pracownicy Spółki, zarządzający w imieniu pracodawcy, objęci są nienormowanym wymiarem czasu pracy, tj. w razie konieczności pracę poza normalnymi godzinami pracy wykonują bez prawa do wynagrodzenia. Jednocześnie zobowiązani są świadczyć usługi zarządzania w czasie umożliwiającym efektywne kierowanie pracownikami, tj. w czasie wynikającym z obowiązującego w Spółce Regulaminu Pracy, ponieważ Regulamin Organizacyjny Spółki określa zakresy zadań, zasady kierowania i nadzorowania poszczególnych komórek, w tym obszary przypisane poszczególnym członkom zarządu. Prawidłowa realizacja Kontraktu wymaga więc codziennej obecności członka zarządu w siedzibie Spółki w godzinach pracy pracowników. Nadto, w § 2 ust. 5 Kontraktu umieszczony jest zapis, że „Świadczenie Usług poza siedzibą Spółki w wymiarze większym niż 3 dni powinno być uzgodnione z Przewodniczącym Rady Nadzorczej lub innym upoważnionym przez niego Członkiem Rady Nadzorczej, a na Członku Zarządu, w takim wypadku, ciąży obowiązek sporządzenia sprawozdania z czynności wykonywanych poza siedzibą Spółki i jego doręczenia Przewodniczącemu Rady Nadzorczej lub upoważnionemu przezeń Członkowi Rady Nadzorczej”. Znacząca część zapisów Kontraktu zawiera zapisy, które były zawarte w umowie o pracę, która łączyła Wnioskodawcę ze Spółką do dnia odbycia Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników za rok 2016. Kontrakt tworzy zatem pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką stosunek podporządkowania. Dotyczy to m.in. uwzględnienia ilości dni przerwy w świadczeniu usług z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Ponadto zgodnie z § 7 ust. 3 Kontraktu Wnioskodawca jest zobowiązany załączyć do faktury lub rachunku informację o liczbie dni przerwy w świadczeniu usług, zgodnie z § 9 ust. 1 Kontraktu, a także o liczbie dni niezdolności do świadczenia usług, zgodnie z § 9 ust. 4 Kontraktu. Zgodnie z § 9 ust. 4 Kontraktu Wnioskodawcy z tytułu niezdolności do świadczenia Usług spowodowanej chorobą przysługuje wynagrodzenie w wysokości 80% Wynagrodzenia Podstawowego za faktyczny czas przerw w świadczeniu Usług z tytułu choroby w wymiarze nie wyższym niż 30 dni w każdym roku kalendarzowym po zawiadomieniu Przewodniczącego Rady Nadzorczej. Wnioskodawca jest zobowiązany do przedłożenia w Spółce zwolnienia lekarskiego tak, jak pracownicy zatrudnieni na umowę o pracę.

Zdaniem Wnioskodawcy, podsumowując należy wskazać odmienności w sytuacji prawnej menadżera-członka zarządu Spółki (powołanego do pełnienia tej funkcji, gdyż to właśnie powołanie stanowi źródło zawarcia z nim Kontraktu) od menadżera niebędącego członkiem zarządu. Oczywistym i bezspornym jest, że menadżer/zleceniobiorca będący członkiem zarządu Spółki działa w jej strukturze organizacyjnej i jest powiązany, wręcz zintegrowany ze Spółką w najróżniejszych obszarach jego i jej działania. Wykonując swoje obowiązki, zadania i funkcję członek zarządu – menedżer będący członkiem organu Spółki – zobowiązany jest do takiego ich realizowania, by pozostawały w zgodzie z przepisami, które bezpośrednio kształtują sytuację prawną Spółki, zarówno zewnętrznymi – powszechnie obowiązującymi (vide: przytoczone wyżej akty prawne), jak również te, które funkcjonują w relacjach wewnętrznych w Spółce, a wynikają np. z regulaminu pracy zarządu czy uchwały o podziale obszarów kompetencyjnych pomiędzy członkami zarządu Spółki, a także decyzjami podejmowanymi przez inne organy nie tylko Spółki, ale i Gminy (prezydent miasta) czy inne podmioty działające w strukturze Gminy, jak np. wzmiankowani wyżej dysponenci.

Wnioskodawca zwraca jeszcze uwagę na aspekty podatkowe podpisanego Kontraktu. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych określa, że źródłem przychodów z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 9) są przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, od których płatnik na podstawie art. 41 ust. 2 jest zobowiązany pobrać i przekazać do urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. Jednocześnie w art. 22 ust. 9 pkt 5) ustawodawca analogicznie dla dochodów od wypłacanych wynagrodzeń pracowniczych dla wypłat z tytułu kontraktów menedżerskich pozwala do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć jedynie koszty określone kwotowo w art. 22 ust. 2 pkt 1).

Zatem z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych kontrakt menedżerski jest traktowany podobnie do stosunku pracy. Podobnie jest określony status kontraktów menedżerskich w przepisach o ubezpieczeniach społecznych. Płatnik jest obowiązany potrącić z wynagrodzenia usługodawcy składki i wraz ze składką płaconą przez pracodawcę przekazać je do ZUS. Jedyna różnica pomiędzy składką wynikającą z umowy o pracę i kontraktu menedżerskiego dotyczy składki chorobowej, która może być może być zadeklarowana do potrącenia dobrowolnie, ale podstawa jej wyliczenia jest ustawowo ograniczona.

Biorąc zaś pod uwagę fakt, że tylko łączne występowanie trzech przesłanek z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług może zdecydować o braku uznania prowadzonej przez członka zarządu działalności jako samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, Wnioskodawca wskazuje, że zawarte w jego wniosku z 20 czerwca 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej „własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego”, w świetle przedstawionych w tym wniosku informacji uzupełnionych niniejszymi wyjaśnieniami konkluzja, iż prawidłowym jest wyłączenie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczenie usług zarządzania na podstawie Kontraktu, a w konsekwencji ustalenie, że Wnioskodawca nie jest płatnikiem/podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowym jest wyłączenie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczenia usług zarządzania na podstawie opisanego Kontraktu, a w konsekwencji ustalenie, że Wnioskodawca nie jest płatnikiem/podatnikiem podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi świadczone na podstawie umowy o zarządzanie – Kontraktu menedżerskiego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ spełnione są wszystkie przesłanki wynikające z art. 15 ust. 3 pkt 3) ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosunek prawny, jaki został zawarty pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką wykazuje cechy stosunku pracy: określa warunki wykonywania czynności menedżera oraz zasady wynagradzania. Jednocześnie odpowiedzialność wobec osób trzecich za wykonywane przez menedżera czynności ponosi Spółka.

Ustawa o VAT w art. 15 określa, że podatnikami tego podatku są (między innymi) osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zaś za działalność gospodarczą uznano również działalność usługodawców. Wprost wpisano również, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą nie uznaje się między innymi umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menadżerskich lub umów o podobnym charakterze, jeśli istnieje pomiędzy stronami umowy więź co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i „odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Art. 15 ust. 3 pkt 3) ustawy o VAT:

„Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.);
2.  (uchylony)
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich”.

Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3) ustawy wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich warunków wymienionych w tym przepisie, tj. przychody otrzymywane z tytułu wykonywania tych czynności są wymienione w art. 13 pkt 2-9) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zleceniobiorca związany jest ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia oraz odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Art. 13 pkt 9) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 źródła przychodów ust. 1 pkt 2, uważa się:

1.  przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

W świetle opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca nie ma wątpliwości, że uzyskiwane przez niego przychody wynikające z zawartego kontraktu mieszczą się w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście określonym w art. 13 pkt 2-9) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zawarty przez Wnioskodawcę Kontrakt bardzo precyzyjnie określa prawne więzy tworzące stosunek prawny pomiędzy Spółką a Menedżerem co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia oraz odpowiedzialności Spółki zlecającej wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, usługi zarządzania świadczone wg wyżej opisanych zasad ujętych w Kontrakcie spełniają wszystkie warunki do uznania, że wykonywane w ramach Kontraktu czynności nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i w tym zakresie Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT, ponieważ pozostają one poza regulacjami ustawy o podatku od towarów usług, gdyż:

*   przychody osiągane na podstawie Kontraktu stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście – art. 13 pkt 9) ustawy o podatku dochodowym,
*   Kontrakt zawarty pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką określa warunki wykonywania czynności Menedżera oraz zasady wynagradzania,
*   odpowiedzialność wobec osób trzecich za wykonywane przez Menedżera czynności ponosi Spółka. Faktem jest podpisanie w dniu 6 czerwca 2017 r. pomiędzy Wnioskodawcą i Spółką Umowy o świadczenie usług zarządzania (zawarcia Kontraktu menedżerskiego), w której określony został zakres usług realizowanych w ramach umowy, warunki wykonywania umowy, zasady udostępniania przez Spółkę dokumentów i narzędzi oraz ponoszenia przez nią wszelkich kosztów związanych z realizacją Kontraktu ponoszonych przez Menedżera i zaakceptowanych przez Spółkę reprezentowaną przez Radę Nadzorczą.

Natomiast zapisy cyt. art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy w stosunku do osób trzecich za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. W takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy.

Zgodnie z zawartą Umową – Kontraktem menadżerskim – Menedżer działa w ramach struktury organizacyjnej Spółki, nie ponosi kosztów związanych z prowadzonymi działaniami (wszystkie koszty ponosi Spółka), działa jedynie w imieniu i na rzecz zarządzanej Spółki. Określone miesięczne wynagrodzenie jest stałe i nie jest uzależnione od ekonomicznego ryzyka. Część zmienna wynagrodzenia stanowi wynagrodzenie uzupełniające, które jest uzależnione od poziomu realizacji przypisanych menedżerowi celów zarządczych ustalanych na rok obrotowy i nie wpływa na wysokość wynagrodzenia podstawowego stanowiąc swego rodzaju premię za wykonanie dodatkowych zadań. Ponadto umowa zawiera klauzule odnoszące się do prawa okresowego powstrzymania się od świadczenia usług z zachowaniem prawa do pełnego wynagrodzenia. Menedżer swoje obowiązki może wykonać wyłącznie osobiście z uwzględnieniem obowiązujących w Spółce regulaminów i zasad, bez możliwości skorzystania z zastępstwa. W związku z tym działanie Wnioskodawcy nie mieści się w definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o VAT, jako podmiotu wykonującego czynności podlegające temu podatkowi, ponieważ nie spełnia warunku samodzielności i ryzyka prowadzonej działalności – ryzyko podejmowanej działalności ponosi w całości Spółka. W związku z powyższym czynności wykonywane na podstawie kontraktu menedżerskiego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Powyższe stanowisko potwierdza uchwała NSA z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt I FPS 3/08, w której sąd opierając się na analizie orzecznictwa ETS, stwierdził: (\`(...)\`) w swoich orzeczeniach ETS wyznaczył dość wyraźne kryteria interpretacji pojęcia ((samodzielna)) działalność gospodarcza. Za taką działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością”.

Mając powyższe na uwadze, w szczególności fakt, że Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich za wykonywanie czynności oraz nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z czynnościami, które wykonuje na podstawie kontraktu, swoje obowiązki wykonuje przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej Spółki a wszelkie koszty prowadzonych działań ponosi Spółka, należy stwierdzić, że przedmiotowa umowa spowodowała powstanie stosunku prawnego posiadającego cechy zbliżone do stosunku pracy, w ramach którego Wnioskodawca związany jest ze Spółką więzami prawnymi, co do warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia, a także odpowiedzialności Spółki wobec osób trzecich.

Również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Seyilla przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas primera y segunda, C-235/85 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów) wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością. Zatem wyłączone z opodatkowania VAT są stosunki, które pod względem warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia oraz odpowiedzialności zlecającego tożsame są ze stosunkiem pracy.

W konsekwencji należy stwierdzić, że usługi świadczone na podstawie zawartego Kontraktu spełniają przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z czym wykonywane przez Wnioskodawcę czynności na podstawie Kontraktu nie są świadczone w ramach samodzielnie prowadzonej działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawca w odniesieniu do tych usług nie występuje w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem usługi świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie Kontraktu nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, albo świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego wyżej artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei art. 15 ust. 3 ustawy stanowi, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 i 2048 oraz z 2017 r., poz. 60, 528, 648 i 859);
2.  (uchylony);
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Natomiast jak stanowi art. 7 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w § 1 (art. 7 § 2 ww. ustawy).

Stosownie do art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:

1.  (uchylony);
2.  przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
3.  przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
4.  przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
5.  przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7;
6.  przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
7.  przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych;

*   7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;

1.  przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
    1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;
2.  przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do warunków:

*   wykonywania tych czynności,
*   wynagrodzenia, oraz
*   odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania) między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.

Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko winny być wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in. czy działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym, kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.

Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba, która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy prawidłowym jest wyłączenie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczenie usług zarządzania na podstawie opisanego Kontraktu, a w konsekwencji ustalenie, że Wnioskodawca nie jest podatnikiem/płatnikiem podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru prawno-podatkowego danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy VAT prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status podatnika podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej powstania podmiotowości prawno-podatkowej na gruncie ww. ustawy. Istotna jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności, wynikającej z charakteru stosunku prawnego łączącego Wnioskodawcę oraz Spółkę.

Zgodnie z treścią art. 201 § 1 i § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. 2017 r., poz. 1577), zwanej dalej ustawą K.s.h., zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę, natomiast członek zarządu jest powoływany i odwoływany uchwałą wspólników, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.

Ponadto, w myśl art. 203 § 1 ustawy K.s.h., członek zarządu może być w każdym czasie odwołany uchwałą wspólników. Nie pozbawia go to roszczeń ze stosunku pracy lub innego stosunku prawnego dotyczącego pełnienia funkcji członka zarządu.

Jednocześnie, z treści art. 204 § 1 ustawy K.s.h. wynika, że prawo członka zarządu do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych spółki. Prawa członka zarządu do reprezentowania spółki nie można ograniczyć ze skutkiem prawnym wobec osób trzecich (art. 204 § 2 ustawy K.s.h.). Czynności takie zawsze będą wywoływały skutek na zewnątrz, nawet gdyby dochodziło do ograniczeń. Oznacza to, że w stosunkach zewnętrznych istnieje odpowiedzialność zlecającego za czynności wykonywane przez członka zarządu, natomiast w stosunkach wewnętrznych będzie rodziło odpowiedzialność odszkodowawczą osób działających wbrew ograniczeniom względem zlecającego.

Natomiast, jak wynika z art. 207 ustawy K.s.h., wobec spółki członkowie zarządu podlegają ograniczeniom ustanowionym w niniejszym dziale, w umowie spółki oraz, jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, w uchwałach wspólników.

Jeżeli członkowie zarządu umyślnie lub przez niedbalstwo podali fałszywe dane w oświadczeniu, o którym mowa w art. 167 § 1 pkt 2 lub w art. 262 § 2 pkt 3, odpowiadają wobec wierzycieli spółki solidarnie ze spółką przez trzy lata od dnia zarejestrowania spółki lub zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego (art. 291 ustawy K.s.h.).

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 293 § 1 ustawy K.s.h., członek zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej oraz likwidator odpowiada wobec spółki za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub postanowieniami statutu spółki, chyba że nie ponosi winy.

Jeżeli szkodę, o której mowa w art. 292 i art. 293 § 1, wyrządziło kilka osób wspólnie, odpowiadają za szkodę solidarnie (art. 294 ustawy K.s.h.).

Jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania (art. 299 § 1 ustawy K.s.h.).

Zgodnie z art. 300 ustawy K.s.h., przepisy art. 291-299 nie naruszają praw wspólników oraz osób trzecich do dochodzenia naprawienia szkody na zasadach ogólnych.

Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9 (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006, Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. W myśl tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W akapicie pierwszym, artykuł 9 (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, określa osobę, która może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

Artykuł 10 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wyjaśnia znaczenie terminu „samodzielnie” użytego w art. 9 (1). Stwierdza on, że warunek określony w art. 9 (1) stwierdza, że działalność gospodarcza prowadzona „samodzielnie” wyklucza pracowników i inne osoby z podatku VAT, o ile są one związane z pracodawcą przez umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący relacje między pracodawcą a pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.

W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy przypomnieć art. 9 (2) i 12 (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Artykuł 9 (2) Dyrektywy 2006/112/WE Rady stwierdza, że poza osobami, o których mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba, która okazjonalnie dokonuje dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub transportowanego do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium państwa członkowskiego, ale na terytorium Wspólnoty. Przy czym, artykuł 12 (1) stanowi, że „państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (\`(...)\`)”.

Dyrektywa VAT zapewnia bardzo szeroki zakres działalności gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania towarów i usług. To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest działalnością wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się w zakresie podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony poziom dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej czynności, aby brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług. Elementem definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje zasoby ludzkie lub rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez producenta, handlowca lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w rozumieniu Dyrektywy będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar wykorzystania i zorganizowania środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji towarów lub świadczeniu usług.

Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas primera v. segunda, C-235/85 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.

Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z dnia 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co się tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako zintegrowany z organizacją pracodawcy (\`(...)\`) czy i w jakim zakresie może swobodnie zorganizować swoją działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego zorganizowania (wybór współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania zadań, godziny pracy), jak też brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w administracji stanowią elementy typowe dla działalności wykonywanej w sposób samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym dyrektywom jak też pewnej kontroli czy władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które odnajdujemy również w stosunku pracy nie wykluczają charakteru samodzielnego działalności. Co się tyczy warunków wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także to określone ustawą) jest proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego wynika stanowią jasne wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma wątpliwości, że ryzyko w ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na pracodawcy. W zakresie odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest odpowiedzialny wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać (pkt 6).

Z kolei w wyroku z dnia 18 października 2007 r. sprawa C-355/06 J.A. van der Steen, Trybunał wskazał, że osoba fizyczna, która wykonuje wszystkie prace w imieniu i na rachunek spółki na podstawie umowy o pracę wiążącej ją z tą spółką, będąc ponadto jedynym wspólnikiem, zarządzającym i członkiem personelu pracowniczego tej spółki, sama nie jest podatnikiem. Uznano bowiem, że istnieje stosunek podporządkowania pomiędzy ww. obydwoma zainteresowanymi podmiotami. J.A. van der Steen, świadcząc usługi jako pracownik, nie działał we własnym imieniu, na własny rachunek lub na własną odpowiedzialność, lecz na rachunek i na odpowiedzialność spółki, która ponosiła de facto ryzyko gospodarcze – zawierała umowy z klientami i wykonywała na ich rzecz usługi o charakterze gospodarczym.

Dokonując więc wykładni analizowanego art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy należy wskazać, że za niespełniające warunku samodzielności należy uznać czynności prawne zawarte między podmiotami, które w swej istocie zbliżone są do umowy o pracę kreujące stosunek podporządkowania co się tyczy warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności wobec osób trzecich. Powyższe potwierdza również uchwała NSA z dnia 12 stycznia 2009 r. w sprawie sygn. akt I FPS 3/08, w której wskazano, że za samodzielną działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność, która jest stosunkiem pracy lub stosunkiem do niego bardzo zbliżonym, ponieważ wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.

Zauważyć też należy, że sformułowanie wyżej cyt. art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy. Tak bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.

O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne, jak w przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać winno zobowiązanie, które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na zleceniobiorcę, podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.

Zatem w analizowanej sprawie należy wskazać, że odpowiedzialność wobec osób trzecich ocenić należy nie tylko na podstawie samej umowy łączącej Wnioskodawcę ze Spółką, lecz na podstawie całokształtu okoliczności i więzów tworzących stosunek prawny pomiędzy zleceniodawcą a zleceniobiorcą.

Należy zauważyć, że wprawdzie z jednej strony, jak wskazano we wniosku, „Kontrakt nie zawiera postanowień, z których wynikałaby odpowiedzialność cywilna Menedżera wobec osób trzecich za działania podjęte przez niego”, jednakże zgodnie z powołaną treścią Umowy o świadczenie usług zarządzania – „Odpowiedzialność, o której mowa w ust. 1, jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzającego, którą ponosi on z tytułu pełnienia funkcji członka Zarządu, określonej przepisami prawa, w szczególności Kodeksu spółek handlowych”. Ponadto Wnioskodawca podał, że „Menedżer ponosi odpowiedzialność wobec Spółki za szkody wynikłe z niewykonania lub należytego wykonania przez niego obowiązków wynikających z Kontraktu. Jednocześnie odpowiedzialność ta nie uchybia zasadom odpowiedzialności Menedżera określonych w przepisach Kodeksu spółek handlowych”. W przedmiotowym przypadku nie można zatem uznać, że Wnioskodawca nie ponosi żadnej odpowiedzialności wobec osób trzecich. Nie ma tu znaczenia fakt, że odpowiedzialność ta jest solidarna ze Spółką lub innymi członkami zarządu oraz ma charakter akcesoryjny.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że ryzyko gospodarze za czynności podjęte w ramach powołania w skład organu i zawartego w związku z tym kontraktu menadżerskiego ponosi Spółka, natomiast posiada ona prawo do ewentualnego regresu w przypadku niedołożenia przez Wnioskodawcę należytej staranności.

Dla określenia statusu prawno-podatkowego ww. podmiotu istotne znaczenie ma również zakres niezależności i samodzielności przy wykonywaniu usług zarządzania. Na taki charakter świadczenia wskazuje fakt, że Wnioskodawca wskazał „Członek Zarządu zobowiązuje się do świadczenia na rzecz Spółki usług zarządzania, (…), mających realizować cele zawartej Umowy, obejmujących: (…) samodzielne zarządzanie powierzonymi obszarami działalności Spółki ze względu na pełnioną funkcję;”. Ponadto zakres samodzielności tylko w pewnej części ogranicza przepis art. 207 ustawy K.s.h., który odnosi się jedynie do spraw wyraźnie zastrzeżonych w ustawie, w umowie spółki oraz, jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej w uchwałach wspólników. Należy przy tym zauważyć, że ww. uregulowanie ma zastosowanie w stosunkach wewnętrznych Spółki, co nie przekłada się na zakres przysługującego członkom zarządu prawa do reprezentacji oraz przypisują im domniemanie samodzielności we wszystkich sprawach niezastrzeżonych ww. przepisami. W tym kontekście zachodzą przesłanki wskazujące na samodzielność Wnioskodawcy w zarządzaniu Spółką w wyznaczonym obszarze jej działalności.

Wnioskodawca poinformował również, że nie będzie mobilizować ani zasobów ludzkich, ani rzeczowych z zamiarem uczestniczenia w świadczeniu usług w ramach zawartej umowy. Zgodnie z § 2 ust. 6 Kontraktu „Wnioskodawca jest zobowiązany do świadczenia Usług osobiście i nie jest uprawniony do powierzenia ich wykonywania osobie trzeciej”, co może również świadczyć o samodzielności przy wykonywaniu usług zarządzania.

Na swobodę (autonomię) Wnioskodawcy w wykonywaniu swoich funkcji członka zarządu może również wskazywać to, czy Zainteresowany realizuje swoje zadania w wybranym przez siebie czasie i miejscu. Wprawdzie we wniosku wskazano, że Wnioskodawca powinien wykonywać swoje obowiązki w pełnym wymiarze czasu pracy, w godzinach pracy Spółki, przy czym, wskazano, że „Członkowie zarządu, tak jak etatowi pracownicy Spółki, zarządzający w imieniu pracodawcy, objęci są nienormowanym wymiarem czasu pracy, tj. w razie konieczności pracę poza normalnymi godzinami pracy wykonują bez prawa do wynagrodzenia”.

Kolejną przesłanką wskazującą na działanie Wnioskodawcy w charakterze podatnika jest sposób ustalenia jego wynagrodzenia, które składa się z części podstawowej (stałej) oraz części uzupełniającej (zmiennej). Jak wynika z wniosku, wynagrodzenie uzupełniające zależy od oceny przez radę nadzorczą Spółki poziomu zrealizowania w poprzedzającym roku obrotowym wyznaczonych członkom zarządu celów zarządczych i nie może przekroczyć 25% wynagrodzenia podstawowego.

Powyższe okoliczności wskazują zatem, że wynagrodzenie uzupełniające uzależnione jest jednak od efektów działania Wnioskodawcy, co oznacza, że ponosi on ekonomiczne ryzyko swojej działalności.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy, będąc członkiem zarządu w Spółce, działanie Wnioskodawcy mieści się w definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług.

Podsumowując, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o zarządzanie należy uznać za odpłatne świadczenie usług wykonywane w ramach samodzielnie prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy. Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem nie wystąpiły wszystkie przesłanki wynikające z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy. W konsekwencji usługi świadczone przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o zarządzanie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało ocenić jako nieprawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.