Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1/13-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-03-22
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; spółki-spółka komandytowa; wspólnik; zyski-udział w zyskach
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2012 r. (data wpływu 24 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest komandytariuszem spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa. Komplementariuszem w spółce „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa jest „A” Sp. z o.o.

Jednocześnie Wnioskodawczyni posiada udziały w spółce „A” Sp. z o.o., w której to pełni również funkcję prezesa Zarządu. Z tytułu pełnionej funkcji prezesa Zarządu spółki „A” sp. z o.o. Zainteresowana otrzymuje każdego miesiąca gratyfikację (będącą kosztem spółki „A” sp. z o.o.). Zarząd spółki „A” sp. z o.o. jest jednoosobowy. Spółka „A” sp. z o.o. nie zatrudnia również żadnych pracowników, a jedynym jej celem działania jest zarządzanie spółką „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa.

Zgodnie z umową spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa komplementariusz (spółka „A” sp. z o.o.) otrzymuje zwrot kosztów poniesionych przez niego przy wykonywaniu zarządu nad spółką „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa. Na mocy tego uprawnienia „A” Sp. z o.o. wystawia na koniec każdego miesiąca fakturę VAT za wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa na spółkę „A” sp. z o.o.& „B” spółka komandytowa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty wynikające z faktury za wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki „A” Sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa wystawianej przez „A” sp. z o.o. mogą stanowić u Wnioskodawczyni koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do Jej prawa do udziału w zysku w spółce „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa?

Zdaniem Wnioskodawczyni, spółka komandytowa jest handlową spółką osobową. W spółce komandytowej powinien występować co najmniej jeden komplementariusz, czyli wspólnik w pełni zaangażowany w sprawy spółki, który ma prawo prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania oraz co najmniej jeden komandytariusz, czyli wspólnik zaangażowany w spółkę tylko kapitałowo, który może reprezentować spółkę jedynie jako pełnomocnik, a jej sprawy prowadzi tylko, gdy umowa spółki to przewiduje. Sprawy spółki mogą być prowadzone za wynagrodzeniem. Powinno to jednak wynikać z umowy spółki.

Spółka komandytowa nie jest podatnikiem na gruncie podatku dochodowego. Podatnikami podatku dochodowego są wspólnicy (osoby fizyczne lub prawne). W związku z powyższym Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskiwane przez spółkę „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa przychody łączy z własnymi przychodami proporcjonalnie do posiadanych przez Nią udziałów w spółce. Podobnie, wydatki i koszty spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa Wnioskodawczyni traktuje jako wydatki i koszty własne, proporcjonalnie do posiadanego przez Nią udziału.

Zgodnie z ogólną definicją zawartą w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty uzyskania przychodów uważa się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. W związku z tym, wydatek może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jeśli jest poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie znajduje się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także jest właściwie udokumentowany. W przedmiotowym stanie faktycznym wydatek w postaci wynagrodzenia za prowadzenie spraw spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa pozostaje w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę. Ponadto z umowy spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa wynika, że komplementariusz (spółka „A” sp. z o.o.) otrzymuje zwrot kosztów poniesionych przez niego przy wykonywaniu zarządu nad spółką „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa.

Wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki „A” sp. z o.o. & „B” (obejmujące również wypłacaną przez spółkę „A” sp. z o.o. Wnioskodawczyni gratyfikację) nie podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności nie znajdzie tu zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników. Nie można bowiem uznać, że wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki „A” Sp. z o.o. & „B” otrzymywane przez spółkę „A” Sp. z o.o., w której prezesem Zarządu jest Wnioskodawczyni, stanowi wartość własnej pracy Zainteresowanej.

Mając na względzie powyższe Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że koszty wynikające z faktury za prowadzenie spraw spółki „A” Sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa wystawianej przez spółkę „A” sp. z o.o. mogą stanowić u Niej koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do Jej prawa do udziału w zysku w spółce „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

W przedmiotowej sprawie zauważyć należy, że ponieważ spółki osobowe prawa handlowego nie posiadają osobowości prawnej, to w zakresie opodatkowania dochodów spółki prowadzącej działalność gospodarczą w takiej formie podatnikiem podatku dochodowego nie jest spółka, lecz jej wspólnicy.

Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej (w tym komandytowej) jest uzależniony od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem takiej spółki jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni jest komandytariuszem spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa. Komplementariuszem w tej spółce jest „A” Sp. z o.o. Wnioskodawczyni posiada udziały w spółce „A” Sp. z o.o., w której to pełni funkcję prezesa Zarządu. Z tytułu pełnionej funkcji Zainteresowana otrzymuje każdego miesiąca gratyfikację, będącą kosztem spółki „A” sp. z o.o. Jedynym celem działania tej spółki jest zarządzanie spółką „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa. Zgodnie z umową spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa komplementariusz otrzymuje zwrot kosztów poniesionych przez niego przy wykonywaniu zarządu nad spółką „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa. Na mocy tego uprawnienia „A” Sp. z o.o. wystawia na koniec każdego miesiąca fakturę VAT za wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa na spółkę „A” sp. z o.o.& „B” spółka komandytowa.

Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy koszty wynikające z faktury za wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki „A” Sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa wystawianej przez „A” sp. z o.o. mogą stanowić u Niej koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do Jej prawa do udziału w zysku w spółce „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa.

W odniesieniu do powyższego zauważyć należy, że koszty wynikające z faktury za wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki „A” Sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa niewątpliwie pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami tej spółki. Koszty związane z zarządzaniem spółką „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa przez spółkę „A” Sp. z o.o. mają na celu osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenia źródła przychodu spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa, a tym samym mają wpływ na osiągany przez Wnioskodawczynię przychód z tytułu udziału zyskach tej spółki.

„B” więcej, wskazane przez Zainteresowaną koszty nie znajdują się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności, w odniesieniu do Wnioskodawczyni nie znajdzie zastosowania przepis art. 23 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, w myśl którego nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników. Nie można bowiem uznać, że wynagrodzenie wypłacane przez spółkę „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa na rzecz spółki „A” Sp. z o.o., w której Wnioskodawczyni pełni funkcję prezesa Zarządu, stanowi wartość pracy własnej Zainteresowanej. Zauważyć należy, że sprawy spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa prowadzi odrębny od Zainteresowanej podmiot - „A” Sp. z o.o. – na który jest wystawiana faktura za wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przytoczone regulacje prawne wskazać należy, że koszty wynikające z faktury za wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki „A” Sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa wystawianej przez „A” sp. z o.o. mogą stanowić u Wnioskodawczyni koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do Jej prawa do udziału w zysku w spółce „A” sp. z o.o. & „B” spółka komandytowa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.