Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.984.2024.3.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-26
Teza: Powstanie obowiązku podatkowego w VAT w związku z darowizną zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym lokali, na rzecz dzieci oraz obowiązek dokonania korekt w zakresie odliczonych kwot podatku VAT naliczonego, o których mowa w art. 91 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: darowizna; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; udział
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2. Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -Korekta podatku naliczonego po zakończeniu roku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 1 ; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący powstania obowiązku podatkowego w VAT w związku z darowizną zespołu
    składników materialnych i niematerialnych, w tym lokali, przez Wnioskodawcę na rzecz
    dzieci oraz obowiązku dokonania korekt w zakresie odliczonych kwot podatku VAT
    naliczonego, o których mowa w art. 91 ustawy o VAT. Uzupełnił go Pan pismami z 17
    stycznia 2025 r. oraz z 17 lutego 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, która polega na
    wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami własnymi. Wnioskodawca jest czynnym
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: “VAT”), a jego dochody
    są w całości opodatkowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca nie zatrudnia w swojej działalności żadnych pracowników.
    Wnioskodawca jest właścicielem wyodrębnionych lokali mieszkalnych i usługowych
    znajdujących się w dwóch budynkach, w dwóch różnych lokalizacjach. W ramach
    sukcesywnie przekazywanego dzieciom majątku, obecnie Wnioskodawca planuje darować
    na rzecz dzieci część swojej działalności obejmującej wszystkie lokale znajdujące się w
    jednej lokalizacji (dalej: „Nieruchomość”), które służą mu do prowadzenia działalności
    gospodarczej w zakresie najmu. Obdarowani planują kontynuować w tym samym zakresie
    prowadzenie działalności gospodarczej polegającej m.in. na wynajmie nieruchomości,
    najprawdopodobniej w ramach założonej przez nich w przyszłości spółki cywilnej,
    zarejestrowanej jako czynny podatnik VAT.
    Lokale zostały objęte przez Wnioskodawcę jako wynagrodzenie za wystąpienie ze spółki
    komandytowej. Nabycie lokali podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT. Nieruchomość
    wynajmowana jest obecnie innym podmiotom, które prowadzą w niej działalność
    gospodarczą. Najem stanowi dla Wnioskodawcy działalność opodatkowaną podatkiem
    VAT. W związku z wykorzystywaniem Nieruchomości dla celów opodatkowanych
    podatkiem VAT – wynajem Nieruchomości w ramach prowadzonej jednoosobowej
    działalności gospodarczej (dalej: “JDG”) – Wnioskodawca odliczył podatek VAT naliczony na
    ich nabyciu.
    Działalność Wnioskodawcy w ramach opisanej wyżej Nieruchomości stanowi
    wyodrębniony – w stosunku do reszty działalności JDG - zespół składników materialnych i
    niematerialnych. Druga nieruchomość, którą Wnioskodawca wykorzystuje w swojej

    działalności JDG i która nie będzie przedmiotem darowizny, położona jest w innej
    lokalizacji i nie ma żadnego związku z wynajmowaniem Nieruchomości objętej planowaną
    darowizną.
    W skład przedmiotu darowizny wchodzić będzie nie tylko majątek taki jak prawo własności
    lokali, lecz również zobowiązania niezbędne dla prowadzonej działalności gospodarczej. W
    szczególności darowizna obejmować będzie m.in.:
    1. prawo własności lokali znajdujących się w Nieruchomości
    2. prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów najmu lokali
    3. inne aktywa w postaci wyposażenia Nieruchomości takiego jak, monitoring, oświetlenie
    4. zobowiązania z tytułu umów obejmujących utrzymanie terenów wspólnych związanych
      z Nieruchomością (np. ochrona, sprzątanie, usługi ogrodnicze, prawa służebności, itp.)
    5. zobowiązania z tytułu zawartych umowy o zaopatrzenie w wodę i media
    6. cesja umów ubezpieczenia pod warunkiem uzyskania zgody od ubezpieczyciela.
    Wnioskodawca w swojej ewidencji wyodrębnia wszelkie przychody i koszty oraz
    należności, zobowiązania i aktywa związane z Nieruchomością. Innymi słowy, istnieje
    możliwość przypisania określonych umów, zdarzeń gospodarczych, dokumentów oraz
    operacji do działalności prowadzonej w ramach tej Nieruchomości.
    W ramach darowizny Wnioskodawca przekaże dzieciom również księgi finansowe i
    wszelkie dokumenty związane z Nieruchomością i prowadzoną na niej działalnością
    gospodarczą.
    Dzieci Wnioskodawcy planują kontynuować działalność opodatkowaną VAT na
    Nieruchomości, którą otrzymają od Wnioskodawcy bez konieczności angażowania
    dodatkowych środków. W szczególności zamierzają kontynuować umowę najmu
    podmiotami, prowadzącymi działalność na terenie Nieruchomości. Obdarowani będą
    także wykonywać przejęte w ramach darowizny zobowiązania dotyczące Nieruchomości.
    Pozostałe nieruchomości Wnioskodawcy wykorzystywane w ramach JDG znajdują się w
    innej lokalizacji i objęte są odrębnymi umowami najmu z innymi najemcami, a także
    posiadają odrębne umowy utrzymania i zarządzania. Ponadto, Wnioskodawca wyodrębnia
    związane z nimi rozliczenia finansowe (przychody, koszty, należności, zobowiązania).
    Uzupełnienie wniosku
    W uzupełnieniu z 17 stycznia 2025 r. wskazał Pan, że przekazanie zespołu składników
    materialnych i niematerialnych, w tym lokali, nastąpi na rzecz osób fizycznych (dzieci
    Wnioskodawcy), które będą kontynuowały prowadzenie działalności prowadzonej w
    ramach otrzymanej część przedsiębiorstwa w identycznym zakresie, jak obecnie (wynajem
    nieruchomości). Niewykluczone, ze względów życiowych, prawnych i zarządczych w
    przyszłości podpiszą one (dzieci Wnioskodawcy) umowę spółki cywilnej, która będzie
    wykorzystywała te składniki majątkowe do kontynuowania tej samej działalności (jako
    wynajmujący). Decyzja w tym zakresie będzie już podjęta przez obdarowanych.
    W uzupełnieniu z 17 lutego 2025 r. wskazał Pan:
    1. Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie lokali będących przedmiotem darowizny?
    Lokale zostały objęte przez Wnioskodawcę w 2019 r., w wyniku czynności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Mając na uwadze, że zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT
    przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej
    pierwsze zasiedlenie miało miejsce w 2019 r.
    Wnioskodawca nie ponosił kosztów ulepszenia nieruchomości. Wszelkie nakłady
    poniesione na lokale związane z dostosowaniem ich do prowadzenia działalności
    gospodarczej realizowali najemcy na własny koszt.
    Dodatkowo Wnioskodawca zwraca uwagę, że lokale zostały wynajęte różnym podmiotom
    (w ramach działalności opodatkowanej VAT). W zależności od lokalu, inny był rok
    pierwszego wynajęcia. Pierwszy lokal został wynajęty przez Wnioskodawcę 17 lipca 2019
    r., a ostatni 13 marca 2023 r.
    2. Czy od momentu pierwszego zasiedlenia lokali będących przedmiotem darowizny do
    momentu ich darowizny upłyną co najmniej 2 lata?
    Tak. Od momentu pierwszego zasiedlenia lokali będących przedmiotem darowizny do
    momentu ich darowizny upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
    3. Czy dokonywał Pan ulepszeń lokali będących przedmiotem darowizny? Jeżeli tak to
    należy wskazać:
    a) Czy nakłady na ulepszenie przekroczyły 30 % wartości początkowej lokali?
    b) kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ulepszonych lokali?
    c) Czy od momentu pierwszego zasiedlenia ulepszonych lokali do momentu ich darowizny
    upłyną co najmniej 2 lata?
    Nie. Wnioskodawca nie dokonywał ulepszeń lokali będących przedmiotem darowizny.
    Wszelkie nakłady poniesione na lokale związane z dostosowaniem ich do prowadzenia
    działalności gospodarczej realizowali najemcy na własny koszt.
    4. Czy wyposażenie nieruchomości tj. monitoring i oświetlenie stanowią budowle w
    rozumieniu ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze
    zm.)? Jeżeli tak to należy wskazać:
    a) Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budowli?
    b) Czy od pierwszego zasiedlenia do momentu darowizny upłyną co najmniej 2 lata?
    c) Czy dokonywał Pan ulepszeń ww. budowli?
    d) Czy nakłady na ulepszenie przekroczyły 30 % wartości początkowej tych budowli e)
    kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ulepszonych budowli?
    f) Czy od momentu pierwszego zasiedlenia ulepszonych budowli do momentu ich
    darowizny upłyną co najmniej 2 lata?
    Nie. Monitoring oraz oświetlenie nie stanowią budowli w rozumieniu Prawa budowlanego.
    Pytania
    1. Czy przekazanie w darowiźnie opisanego we wniosku zespołu składników materialnych
      i niematerialnych, w tym lokali, przez Wnioskodawcę na rzecz dzieci skutkować będzie
      powstaniem po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w VAT w związku z tą
      transakcją?
    2. Czy w związku z planowaną darowizną po stronie Wnioskodawcy wystąpi obowiązek
      dokonania korekt w zakresie odliczonych kwot podatku VAT naliczonego, o których
      mowa w art. 91 ustawy o VAT?

    Pana stanowisko w sprawie
    Stanowisko do pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, darowizna opisanego we wniosku zespołu składników
    materialnych i niematerialnych, w tym lokali, na rzecz dzieci nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na to, że przedmiotem transakcji (darowizny)
    będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa (dalej: “ZCP”).
    Stanowisko do pytania nr 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, darowizna opisanego we wniosku zespołu składników
    materialnych i niematerialnych, w tym lokali, nie spowoduje obowiązku dokonania po
    stronie Wnioskodawcy lub obdarowanych korekty podatku naliczonego, o której mowa w
    art. 91 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Uzasadnienie do pytania nr 1
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT zakres przedmiotowy podatku VAT obejmuje,
    między innymi, odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju. Jak stanowi art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT, poprzez dostawę rozumieć należy przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. Z kolei w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów
    rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do
    jego przedsiębiorstwa, w tym wszelkie darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w
    całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części
    składowych.
    Bez względu na powyższe, stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy o
    VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa oraz zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    W praktyce zatem o opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji decydować będzie jej
    przedmiot. Jeżeli przedmiotem dostawy było przedsiębiorstwo bądź jego zorganizowana
    część, czynność ta nie będzie objęta zakresem przedmiotowym ustawy o VAT. Z drugiej
    strony, jeżeli przedmiot transakcji stanowiłyby składniki majątku, których nie można
    byłoby sklasyfikować jako przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części, ich
    przekazanie stanowiłoby czynność podlegającą opodatkowaniu o VAT.
    Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    Stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
    zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych
    do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
    niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
            1Zgodnie z art. 55 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: k.c.),
    przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Obejmuje ono w szczególności:
    1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

    3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5. koncesje, licencje i zezwolenia;
    6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8. tajemnice przedsiębiorstwa;
    9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    W odniesieniu do tak sformułowanej definicji, Wnioskodawca zauważa, że przywołana
    powyżej regulacja wskazuje jedynie przykładowe składniki materialne i niematerialne,
    które wchodzą w skład przedsiębiorstwa. W ocenie Wnioskodawcy, nie jest konieczne, aby
                                              1w skład przedsiębiorstwa wchodziły wszystkie składniki wymienione w art. 55 k.c., w
    szczególności, gdy z samej natury prowadzonej działalności niektóre składniki mogą w
    ogóle nie mieć zastosowania.
    Z powyższej definicji wynika, iż aby zespół składników majątkowych (wraz z
    zobowiązaniami) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, muszą
    zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:
    1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych;
    2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4. zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące zadania gospodarcze.
    Zatem, w zakresie wydzielenia zespołu składników materialnych i niematerialnych istotne
    jest to, aby zachodziło ono równolegle na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i
    funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Powołana
    definicja zawiera ogólne przesłanki pozwalające na zakwalifikowanie danego zespołu
    składników do ZCP, nie precyzując jednakże przedmiotowo istotnych elementów, jak
    chociażby wyodrębnienie poszczególnych działów wspomagających (np. kadry,
    księgowość, informatyka), niezbędnych do samodzielnego funkcjonowania, kwestii prawa
    do władania nieruchomością, gdzie ulokowana jest zorganizowana część
    przedsiębiorstwa, czy też ulokowania w strukturze organizacyjnej danego podatnika
    (możliwość samodzielnej realizacji działań gospodarczych).
    W aspekcie istnienia bądź nieistnienia przedsiębiorstwa najistotniejsze jest, aby zespół
    składników materialnych i niematerialnych tworzył funkcjonalną całość i pozwalał na
    prowadzenie działalności gospodarczej w sposób samodzielny. Według Wnioskodawcy,
    zespół składników składających się na przedmiot darowizny przedstawionej w opisie
    zdarzenia przyszłego, należy uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, co wynika z następujących przesłanek.
    Wyodrębnienie organizacyjne
    Zdaniem Wnioskodawcy w odniesieniu do przekazywanej Nieruchomości zostało w
    obecnej działalności Wnioskodawcy dokonane wyodrębnienie organizacyjne opisanego
    zespołu składników w aspekcie realnym, faktycznym. Na dzień darowizny możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do tej konkretnej

    darowanej Nieruchomości. Istnieje również możliwość przypisania określonych umów,
    zdarzeń gospodarczych, dokumentów oraz operacji do działalności prowadzonej w
    ramach darowanej Nieruchomości.
    Umowa darowizny będzie zawierała szczegółowe zestawienie materialnych i
    niematerialnych składników (w tym zobowiązań) darowanych w postaci wkładu
    niepieniężnego jako ZCP. Składniki te będą pogrupowane w sposób pozwalający na
    wskazanie organizacyjnego powiązania wybranych składników majątkowych i
    niemajątkowych z Nieruchomością.
    Wyodrębnienie finansowe
    Ustawy podatkowe nie wskazują, co należy rozumieć przez wyodrębnienie finansowe w
    rozumieniu definicji ZCP, w szczególności, czy konieczne jest prowadzenie odrębnych
    ksiąg rachunkowych czy sporządzanie bilansów. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się,
    iż „wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa”.1 Ponadto, jak wskazał Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia
    19 grudnia 2019 r.2 „wydzielenie na płaszczyźnie finansowej oznacza, że możliwe jest,
    poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych, przyporządkowanie
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów, także należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tak aby mogło stanowić potencjalnie niezależne
    przedsiębiorstwo, które samodzielnie realizuje zadanie gospodarcze w ramach
    istniejącego przedsiębiorstwa. Zorganizowana część przedsiębiorstwa winna zatem
    posiadać pewną wewnętrzną niezależność finansową.”
    W tym kontekście istotnym jest, aby możliwe było przyporządkowanie konkretnych
    należności i zobowiązań do odrębnego majątku. Również Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 13 sierpnia 2020 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    1.4012.282.2020.3.AKA) zgodził się, że „w sytuacji wyodrębnienia finansowego powinno
    być możliwe oddzielenie finansów zorganizowanej części przedsiębiorstwa od jego
    pozostałej części. (...). Ważne natomiast jest, aby należności i zobowiązania były
    wyodrębnione i dały się przyporządkować finansowo do wyodrębnionego majątku (tak,
    aby można było przejąć funkcje gospodarcze)".
    Wnioskodawca dysponuje odpowiednimi narzędziami z zakresu rachunkowości zarządczej
    (które będzie można przenieść w ramach darowizny), przyporządkowującymi odpowiednie
    pozycje z zakresu rachunkowości finansowej do każdego ZCP. Posiadana ewidencja
    księgowa i finansowa prowadzona przez Wnioskodawcę wskazuje wszystkie przychody,
    koszty, należności i zobowiązania związane z Nieruchomością, a także wykorzystywane w
    związku z tą częścią działalności aktywa.
    W konsekwencji należy uznać, że darowane składniki aktywów są wyodrębnione
    finansowo.
    Wyodrębnienie funkcjonalne
    Zgodnie z definicją ZCP zawartą w ustawach podatkowych, wyodrębnienie funkcjonalne
    zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) oznacza
    przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych.
    ZCP obejmuje składniki powiązane z każdą z nieruchomości, które powstały w związku z
    nabyciem nieruchomości oraz prowadzonymi działaniami gospodarczymi (wynajmem)
    odnośnie każdej z nich. Są wiec one funkcjonalnie powiązane z nieruchomościami w takim
    sensie, że samoistnie (bez związku z daną nieruchomością) nie znalazłyby się w majątku

    Wnioskodawcy wykorzystywanym do działalności w ramach JDG. Te składniki są
    przeznaczone do realizacji zadań gospodarczych związanych właśnie z konkretną
    nieruchomością.
    Majątek obejmuje elementy, które z założenia są wykorzystywane do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych w istniejącej strukturze “przedsiębiorstwa” (JDG). W
    oparciu o posiadane nieruchomości, do których zostały przypisane składniki majątkowe i
    niemajątkowe, w tym zobowiązania oraz umowy odpowiednie do zakresu prowadzonej
    działalności gospodarczej, można samodzielnie realizować założone działania
    gospodarcze (wynajem) przy wykorzystaniu darowanych składników majątkowych (lokali
    w ramach Nieruchomości).
    Zarówno majątek pozostający u Wnioskodawcy, jak i majątek przekazywany w ramach
    darowizny są wyodrębnione funkcjonalnie, nie tylko dlatego, że składają się z sumy
    składników, lecz stanowią zorganizowane zespoły tych składników, które mogą
    samodzielnie funkcjonować.
    Potwierdzeniem należytego funkcjonalnego wyodrębnienia odrębnych ZCP może być
    także to, że kontynuowanie działalności przez odrębne ZCP, tj. w ramach majątku
    pozostałego u Wnioskodawcy, jak i w ramach majątku darowanego dzieciom, nie będzie
    wymagało żadnych istotnych nakładów finansowych, czy też przeprowadzenia
    restrukturyzacji organizacyjnej przyjętych składników.
    Mając na uwadze powyższe, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym zespół składników
    materialnych i niematerialnych, będący przedmiotem darowizny, w opinii Wnioskodawcy
    należy uznać za ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W konsekwencji, na
    podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, darowizna Nieruchomości na rzecz dzieci
    Wnioskodawcy nie będzie objęta opodatkowaniem podatkiem VAT.
    Uzasadnienie do pytania nr 2
    Zgodnie z przepisami ustawy o VAT, jeżeli podatnik wykonuje czynności zarówno
    opodatkowane, jak i zwolnione z VAT, powinien on dokonać korekty odliczonego podatku
    VAT zgodnie z rzeczywistą strukturą sprzedaży opodatkowanej VAT. W przypadku
    nieruchomości, korektę taką co do zasady dokonuję się przez 10 lat, uwzględniając co
    roku odpowiednią część podatku.
    Bez względu na powyższe, stosownie do art. 91 ust. 9 ustawy o VAT, w przypadku
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa powyższe
    korekty określone w art. 91 ust. 1-8 są dokonywane przez nabywcę przedsiębiorstwa lub
    nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Innymi słowy, ustawa o VAT przyjmuje, że obowiązki związane z korektą przechodzą na
    nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Z tego też powodu, w momencie
    przekazania ZCP w drodze darowizny zbywca nie dokonuje jednorazowej korekty za cały
    pozostały okres korekty. Korekty "wieloletnie" będą bowiem kontynuowane przez
    nabywcę. Jeśli więc Wnioskodawca nie miał obowiązków w zakresie korekty wieloletniej
    podatku, to obowiązek taki nie ciąży również na nabywcy kontynuującym działalność, pod
    warunkiem wykorzystywania majątku składającego się na ZCP do działalności
    opodatkowanej podatkiem VAT.
    Zdaniem Wnioskodawcy wskazana regulacja art. 91 ust. 9 ustawy o VAT przesądza, że w
    niniejszej sprawie, w związku z planowaną darowizną, po stronie Wnioskodawcy nie
    wystąpi obowiązek dokonania jakichkolwiek korekt w zakresie odliczonych kwot podatku
    VAT naliczonego. Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone również w interpretacji
    indywidualnej z 14 kwietnia 2023 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.63.2023.2.AR), w której organ podatkowy potwierdził,
    że „skoro przedmiotem darowizny będzie przedsiębiorstwo, które obejmuje wszystkie

    niezbędne składniki materialne i niematerialne związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą w tym flotę samochodów, to w tej sytuacji zastosowanie będzie miał przepis
    art. 91 ust. 9 ustawy o VAT, a transakcja ta nie spowoduje obowiązku dokonania przez
    Pana jakiejkolwiek korekty podatku naliczonego związanego ze składnikami
    przekazywanego przedsiębiorstwa”.
    Jeżeli w przyszłości wystąpią zmiany w zakresie prawa do odliczenia, to ewentualnych
    korekt dokonają dzieci Wnioskodawcy (w okresie korekty wieloletniej wynikającym z
    przytoczonych przepisów). Jednak sam fakt przekazania ZCP nie będzie u Wnioskodawcy
    (jak również i u obdarowanych) powodował wystąpienia jakiegokolwiek obowiązku korekty
    odliczonego VAT naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z powyższych przepisów wynika, że aby doszło do opodatkowania nieodpłatnego
    przekazania towarów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:
    - dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
    - przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
    - przekazanie lub użycie towaru następuje na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia lub wszelkie inne darowizny,

    - przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi
      przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego przy jego nabyciu, imporcie lub wytworzeniu.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Natomiast na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem, jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest
    zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa – czynność ta nie
    podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
    Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy,
    winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w
    przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy
    wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwo”, należy więc odwołać się
    odpowiednio do przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

            1Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego::
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
                  2Przy czym, zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą składników materialnych i niematerialnych, lecz ich
    zorganizowanym zespołem, tzn. składniki te powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie tylko o zbiorze
    pewnych elementów. „Czynnikiem konstytuującym przedsiębiorstwo w znaczeniu
    przedmiotowym jest występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania
    różnorodnych jego składników, umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako
    pewnej całości” – wyrok NSA z dnia 27 marca 2008 r. (sygn. II FSK 1896/11).
    Zatem, przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym.
    Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 2 ust. 27e ustawy o
    VAT. I tak, zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa -
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić
    całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu

    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić
    nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół
    składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część
    przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej,
    ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    · istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,

    · zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    · składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    · zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać
    ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który wyłącza z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i
    niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym
    przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie
    dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl, w którym stwierdził, że:
      (...) celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
      przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym
      przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję
      zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku
      wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji
      VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej
      stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do
      każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa,
      włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
      przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić
      działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego
      prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej
      likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy,
      pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny
      (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji.
    W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE
    uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie
    neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym
    zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku
    naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006
    /112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma
    funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego
    zadania gospodarczego.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Jest Pan właścicielem wyodrębnionych lokali mieszkalnych i usługowych
    znajdujących się w dwóch budynkach, w dwóch różnych lokalizacjach. W ramach
    sukcesywnie przekazywanego dzieciom majątku, obecnie planuje Pan darować na rzecz

    dzieci część swojej działalności obejmującej wszystkie lokale znajdujące się w jednej
    lokalizacji. Działalność Wnioskodawcy w ramach opisanej wyżej Nieruchomości stanowi
    wyodrębniony – w stosunku do reszty działalności JDG - zespół składników materialnych i
    niematerialnych. Druga nieruchomość, którą Wnioskodawca wykorzystuje w swojej
    działalności JDG i która nie będzie przedmiotem darowizny, położona jest w innej
    lokalizacji i nie ma żadnego związku z wynajmowaniem Nieruchomości objętej planowaną
    darowizną.
    W skład przedmiotu darowizny wchodzić będzie nie tylko majątek taki jak prawo własności
    lokali, lecz również zobowiązania niezbędne dla prowadzonej działalności gospodarczej. W
    szczególności darowizna obejmować będzie m.in.:
    1. prawo własności lokali znajdujących się w Nieruchomości
    2. prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów najmu lokali
    3. inne aktywa w postaci wyposażenia Nieruchomości takiego jak, monitoring, oświetlenie
    4. zobowiązania z tytułu umów obejmujących utrzymanie terenów wspólnych związanych
      z Nieruchomością (np. ochrona, sprzątanie, usługi ogrodnicze, prawa służebności, itp.)
    5. zobowiązania z tytułu zawartych umowy o zaopatrzenie w wodę i media
    6. cesja umów ubezpieczenia pod warunkiem uzyskania zgody od ubezpieczyciela.
    W swojej ewidencji wyodrębnia Pan wszelkie przychody i koszty oraz należności,
    zobowiązania i aktywa związane z Nieruchomością. Innymi słowy, istnieje możliwość
    przypisania określonych umów, zdarzeń gospodarczych, dokumentów oraz operacji do
    działalności prowadzonej w ramach tej Nieruchomości. W ramach darowizny przekaże
    Pan dzieciom również księgi finansowe i wszelkie dokumenty związane z Nieruchomością i
    prowadzoną na niej działalnością gospodarczą. Przekazanie zespołu składników
    materialnych i niematerialnych, w tym lokali, nastąpi na rzecz osób fizycznych (Pana
    dzieci).
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy darowizna opisanego we wniosku zespołu
    składników materialnych i niematerialnych, w tym lokali, przez Wnioskodawcę na rzecz
    dzieci skutkować będzie powstaniem po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego
    w VAT.
    Zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy,
    ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowana część
    przechodzi na własność nabywcy, który w oparciu o otrzymany majątek nadal prowadzi
    działalność gospodarczą.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.
    Współwłaścicielom przysługują udziały we wspólnym prawie własności. Współwłasność
    przedstawia się zatem jako prawo własności składające się z zespolonych udziałów
    (Edward Gniewek, „Kodeks cywilny. Księga Druga. Własność i inne prawa rzeczowe”.

    Komentarz, Zakamycze 2001, komentarz do art. 195). W konsekwencji współwłasność nie
    cechuje się fizycznym rozgraniczeniem własności w określonej rzeczy. Nie można
    przypisać jej określonego fizycznego składnika w rzeczy wspólnej. Należy zatem uznać, że
    udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Jak wynika z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela.
    Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego, ze względu na charakter udziału:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Analiza sprawy oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że
    nie można zgodzić się z Panem, że darowizna składników materialnych i niematerialnych
    na rzecz osób fizycznych (Pana dzieci) przez Pana (obecnego właściciela) nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Powyższe wynika z faktu, iż Pana dzieci nabywają udziały w prawie własności wszystkich
    składników materialnych i niematerialnych składających się na zorganizowana część
    przedsiębiorstwa. Z treści wniosku wynika bowiem, że Przekazanie zespołu składników
    materialnych i niematerialnych, w tym lokali, nastąpi na rzecz osób fizycznych (Pana
    dzieci).
    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy i względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela, którym może niezależnie rozporządzać. Współwłaściciele są zatem odrębnymi
    podmiotami prawa.
    W konsekwencji każde z Pana dzieci otrzyma w rzeczywistości tylko część tej
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ułamek), a nie jego całość (nie jest to
    współwłasność łączna).
    W związku z powyższym, przedmiotem nieodpłatnego przekazania nie będzie
    zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, lecz darowizna
    udziałów w poszczególnych jego składnikach. Wynika to z faktu, że udział nie posiada
    cechy fizycznej samodzielności, jest to ułamek prawa własności przynależny każdemu
    składnikowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wyodrębniony ułamek (w każdym z
    tych składników) nie umożliwia samodzielnej realizacji zadań gospodarczych.

    Istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. Czynność ta daje otrzymującemu towar prawo dysponowania rzeczą jak
    właściciel. Przepis nie wspomina stricte o przeniesieniu prawa własności. W związku z tym,
    darowiznę części ułamkowych przedsiębiorstwa należy traktować, jako dostawę towarów,
    zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, która mieści się w zakresie przedmiotowym opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    W związku z tym w opisanej sytuacji udziały, które Pan przeniesie w drodze darowizny na
    rzecz dzieci nie powinny być dla celów podatku od towarów i usług traktowane jako
    zorganizowana część przedsiębiorstwa.
    Opodatkowanie ww. darowizny zależeć będzie od spełnienia przez Pana warunków
    określonych w art. 7 ust. 2 ustawy (dla towarów) oraz w art. 8 ust. 2 ustawy (w przypadku
    usług).
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w sytuacji kiedy przy nabyciu lub
    wytworzeniu towarów przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, to darowizna udziału w tych składnikach majątku, jako nieodpłatna dostawa,
    zostanie zrównana – zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy – z odpłatną dostawą towarów, która
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy będzie podlegała opodatkowaniu (odpowiednią
    stawką podatku lub z zastosowaniem zwolnienia od podatku. W przypadku, gdyby ww.
    prawo w odniesieniu do danego składnika majątku (towaru) nie przysługiwało, wówczas
    darowizna takiego udziału nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    W kwestii składników majątkowych zaliczonych do świadczenia usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy należy zauważyć, że ich nieodpłatne przekazanie nastąpi na cele inne niż
    działalność gospodarcza prowadzona przez Pana, bowiem będą one przekazane na rzecz
    Pana dzieci. W konsekwencji czynność ta wypełniając przesłanki wynikające z art. 8 ust. 2
    ustawy będzie stanowiła odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z opodatkowania zostanie wyłączona darowizna składników niespełniających definicji
    towarów i usług w rozumieniu ustawy.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego opisu sprawy, należy stwierdzić, że nieodpłatne
    przekazanie w formie darowizny udziałów w składnikach majątkowych stanowiących
    towary w rozumieniu art. 2 ust. 6 ustawy na rzecz Pana dzieci przez Pana jako czynnego
    podatnika podatku od towarów i usług, będzie podlegało opodatkowaniu tym podatkiem
    zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, przysługiwało Panu
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu
    nabycia Nieruchomości będących przedmiotem darowizny na rzecz dzieci. Zatem,
    nieodpłatne przekazanie w formie darowizny udziałów w Nieruchomości wraz z
    wyposażeniem w postaci monitoringu i oświetlenia na rzecz dzieci, będzie stanowiło
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust.
    1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że niektóre czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, mogą korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa
    realizowana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy
    niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po
    spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a
    tego przepisu.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy,
    przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na
    ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe
    niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się
    bezzasadne.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz
    z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budynku”, „budowli” oraz „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy odnieść się
    do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682
    ze zm.).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć
      urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
      instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także
      przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Należy wskazać, że urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z
    obiektem budowlanym zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo
    budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże
    urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli i
    opodatkować łącznie z tym budynkiem/budowlą, z którym/którą są powiązane, a tym

    samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego
    znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne.
    Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem darowizny będzie m.in prawo własności lokali
    znajdujących się w Nieruchomości wraz z wyposażeniem Nieruchomości w postaci
    monitoringu i oświetlenia. Od momentu pierwszego zasiedlenia lokali będących
    przedmiotem darowizny do momentu ich darowizny upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
    Wnioskodawca nie ponosił kosztów ulepszenia Nieruchomości.
    Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do
    stwierdzenia, że dostawa lokali znajdujących się w Nieruchomości wraz z wyposażeniem
    Nieruchomości w postaci monitoringu i oświetlenia będzie korzystała ze zwolnienia art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Pana wątpliwości dotyczą również kwestii czy w związku z planowaną darowizną po Pana
    stronie wystąpi obowiązek dokonania korekt w zakresie odliczonych kwot podatku VAT
    naliczonego, o których mowa w art. 91 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.

    Natomiast jak stanowi art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Na podstawie art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
        opodatkowaniu.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Art. 91 ust. 7b stanowi:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Według art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    W myśl art. 91 ust. 8 ustawy:

      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z
    uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru
    lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony).
    Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT
    obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie
    czasowym związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione,
    mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania
    nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się
    zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
    Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników
    majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku
    zaliczanych do środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł
    ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym
    czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku - przez 5 lat).
    Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada
    bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym
    czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do
    odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    Zatem w przypadku, w którym podatnik zmienia przeznaczenie środka trwałego nabytego
    (wytworzonego) dla celów działalności opodatkowanej VAT (lub mieszanej) i zaczyna go
    używać wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania, ma on
    zasadniczo obowiązek skorygować odliczony VAT, jeżeli taki został odliczony. Analogicznie
    powinien postąpić podatnik w sytuacji sprzedaży takiego środka trwałego, jeżeli przy jego
    nabyciu (wytworzeniu) odliczył VAT naliczony, a przy zbyciu zastosuje zwolnienie od VAT.
    Przy czym, przepis art. 91 ust. 5 ustawy, wprowadza szczególny przypadek dokonywania
    korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej zbywa dany środek
    trwały. W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych – przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal
    działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty.
    Korekty za wszystkie pozostałe okresy dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym
    dokonano sprzedaży.
    Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do
    stwierdzenia, że w przypadku darowizny lokali znajdujących się w Nieruchomości wraz z
    wyposażeniem Nieruchomości w postaci monitoringu i oświetlenia dojdzie do zmiany ich
    przeznaczenia.
    Jak wynika z opisu sprawy ww. lokale są przez Pana wykorzystywane w prowadzonej
    działalności gospodarczej polegającej na ich wynajmie. Jak Pan wskazał ww. działalności
    jest opodatkowana podatkiem VAT. Odliczył Pan podatek VAT naliczony przy ich nabyciu.
    Natomiast jak wskazano w niniejszej interpretacji darowizna ww. lokali będzie zwolniona z
    opodatkowania podatkiem VAT.
    Wobec powyższego w związku z darowizną lokali znajdujących się w Nieruchomości wraz z
    wyposażeniem Nieruchomości w postaci monitoringu i oświetlenia wystąpi obowiązek
    dokonania korekty w zakresie odliczonych kwot podatku VAT naliczonego, o których
    mowa w art. 91 ustawy o VAT.
    Podsumowując, z uwagi – jak stwierdzono wyżej – przedmiotem darowizny nie będzie
    przedsiębiorstwo ani jego zorganizowana część nie będzie miał zastosowanie art. 91 ust. 9

    ustawy, na który m. in. powołuje się Wnioskodawca. Wnioskodawca będzie zobowiązany
    do dokonania korekty podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 91 ust. 1- 8
    ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku, gdy w wyniku dokonanej darowizny
    nastąpi zmiana przeznaczenia wykorzystywanych towarów z czynności, które dawały
    prawo do odliczenia podatku naliczonego na wykorzystywane do czynności, które takiego
    prawa nie dają.
    Z uwagi na powyższe Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.