Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.337.2018.2.IT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-11
Teza: Prawo do odliczenia podatku z faktur związanych z realizacją projektów.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 maja 2018 r. (data wpływu 23 maja 2018 r.) uzupełnionym dnia 28 czerwca 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku z faktur związanych z realizacją projektów pn.: „Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznej na terenie Gminy A – modernizacja placów zabaw w B i C” oraz „Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznych na terenie Gminy A w sołectwach D, E i F” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku z faktur związanych z realizacją projektów pn.: „Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznej na terenie Gminy A – modernizacja placów zabaw w B i C” oraz „Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznych na terenie Gminy A w sołectwach D, E i F”. Wniosek został uzupełniony dnia 28 czerwca 2018 r. o brakującą opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne.

Gmina jest czynnym podatnikiem VAT. Gmina zrealizowała z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 projekty polegające na budowie ogólnodostępnych placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznych na terenie Gminy w sołectwach: C, B, D, E i F.

Prace budowlane zostały podzielone i zawarte w dwóch wnioskach projektowych złożonych do dofinasowania w ramach działania 19.2 „Wsparcie na wdrożenie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”, objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Pierwszy wniosek o nazwie ,,Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznej na terenie Gminy A – modernizacja placów zabaw w B i C” przewidywał przebudowę dwóch, ogólnodostępnych placów zabaw po jednym w C i B oraz uzupełnienie infrastruktury o urządzenia siłowni zewnętrznej.

W ramach projektu wyróżniono następujące działania:

*   opracowanie dokumentacji technicznej (zakres i miejsce realizacji zadań zostały wyznaczone w drodze konsultacji koordynowanych przez Rady Sołeckie),
*   wstępne przygotowanie terenu pod inwestycję,
*   zakup i montaż urządzeń na plac zabaw i elementów siłowni zewnętrznej oraz budowę bezpiecznej nawierzchni z ogrodzeniem.

Na placu zabaw w B zamontowano: huśtawkę dwuosobową, zestaw rekreacyjny, trzy bujaki, piaskownicę oraz 2 podwójne urządzenia siłowni zewnętrznej. Ponadto na placu zabaw zamontowano dwie ławki, kosz na śmieci oraz tablicę informacyjną. Powierzchnia placu zabaw został pokryta matami poly-easi.

Drugi wniosek projektowy pn.: „Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznych na terenie Gminy A w sołectwach D, E i F” przewidywał budowę trzech ogólnodostępnych placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznych.

W ramach projektu wyróżniono następujące działania:

*   opracowanie dokumentacji technicznej (zakres i miejsce realizacji zadań zostały wyznaczone w drodze konsultacji koordynowanych przez Rady Sołeckie),
*   wstępne przygotowanie terenu pod inwestycję,
*   zakup i montaż urządzeń na plac zabaw i elementów siłowni zewnętrznej oraz budowę bezpiecznej nawierzchni.

Ogrodzenie zamontowano tylko na placu zabaw w D.

Na placu zabaw w F zakupiono i zamontowano: huśtawkę dwuosobową, zestaw rekreacyjny, huśtawkę wagową czteroosobową, dwa bujaki, karuzelę, 2 podwójne urządzenia siłowni zewnętrznej, 2 ławki, kosz na śmieci oraz tablicę informacyjną. Powierzchnia placu zabaw została pokryta matami poly-easi, ponadto teren obsadzono krzewami i drzewami.

Na placu zabaw w E dokonano zakupu i montażu: huśtawki dwuosobowej, zestawu rekreacyjnego, huśtawki wagowej czteroosobowej, bujaka, karuzeli, 2 podwójnych urządzeń siłowni zewnętrznych. Zamontowano ławki i kosze oraz tablicę informacyjną.

Na placu zabaw w D zakupiono i zamontowano: zestaw rekreacyjny, huśtawkę wagową czteroosobową, dwa bujaki, tablicę do rysowania, 2 podwójne urządzenia siłowni zewnętrznej, 2 ławki, kosz na śmieci oraz tablicę informacyjną. Dodatkowo zamontowano ogrodzenie wraz z piłkołapami.

Na obu placach zabaw nawierzchnie pokryto matami poly-easi.

Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. projektów będzie ogólnodostępna i udostępniona nieodpłatnie. Właścicielem majątku powstałego w wyniku projektu będzie Gmina. Gmina zapewni trwałość organizacyjną, instytucjonalną oraz finansową przedsięwzięcia, także w zakresie po ukończeniu zadania. Zgodnie z wymogami konkursu całość majątku wytworzona w ramach zadania będzie udostępniona mieszkańcom nieodpłatnie, wyłącznie do czynności nieopodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia z faktur części lub całości podatku od towarów i usług w związku z realizacją przedmiotowego projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu prawo do odliczenia z faktur części lub całości podatku od towarów i usług w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Gmina jako podmiot prawa publicznego zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym, realizuje zadania użyteczności publicznej, którymi są zadania własne Gminy, polegające na bieżącym i nieprzerwanym zaspokajaniu zbiorowych potrzeb ludności, w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. Przy czym art. 7 ust. 1 ustawy określa, że zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. (pkt 10), kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz (pkt 15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.

W związku z powyższym zarówno budowa jak i utrzymanie urządzeń rekreacyjnych należy do zadań własnych Gminy, a cała infrastruktura, która powstanie w związku z realizacją projektu nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych (w tym nie będzie dzierżawiona lub w inny sposób odpłatnie udostępniona). Toteż towary i usługi nabywane w ramach przedmiotowego projektu nie będą służyć działalności Gminy jako podatnika, lecz będą wykorzystywane do czynności realizowanych w ramach reżimu publiczno-prawnego.

Wynika to z art. 15 ust. 6 ustawy VAT, zgodnie z którym nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W zakresie realizowanych zadań własnych, Gmina nie jest uznawana za podatnika, tym samym nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy VAT. Z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika natomiast, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Okoliczności sprawy wskazują, że zakupy dokonywane w związku z realizacją opisanych projektów nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych, dlatego też Gmina stoi na stanowisku, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku VAT z faktur zakupowych związanych ze zrealizowaną inwestycją ani w całości, ani w części.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego wyżej przepisu wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.: czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 10 i pkt 15 ww. ustawy – zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina zrealizowała z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 projekty polegające na budowie ogólnodostępnych placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznych na terenie Gminy w sołectwach: C, B, D, E i F.

Pierwszy projekt pn.: ,,Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznej na terenie Gminy A – modernizacja placów zabaw w B i C” przewiduje przebudowę dwóch, ogólnodostępnych placów zabaw po jednym w C i B oraz uzupełnienie infrastruktury o urządzenia siłowni zewnętrznej.

W ramach projektu wyróżniono następujące działania:

*   opracowanie dokumentacji technicznej,
*   wstępne przygotowanie terenu pod inwestycję,
*   zakup i montaż urządzeń na plac zabaw i elementów siłowni zewnętrznej oraz budowę bezpiecznej nawierzchni z ogrodzeniem.

Drugi projekt pn.: „Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznych na terenie Gminy A w sołectwach D, E i F” przewiduje budowę trzech ogólnodostępnych placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznych.

W ramach projektu wyróżniono następujące działania:

*   opracowanie dokumentacji technicznej,
*   wstępne przygotowanie terenu pod inwestycję,
*   zakup i montaż urządzeń na plac zabaw i elementów siłowni zewnętrznej oraz budowę bezpiecznej nawierzchni.

Infrastruktura zrealizowana w ramach ww. projektów jest ogólnodostępna i udostępniona mieszkańcom nieodpłatnie. Służy wyłącznie do czynności nieopodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Właścicielem majątku powstałego w wyniku projektu jest Gmina. Gmina zapewnia trwałość organizacyjną, instytucjonalną oraz finansową przedsięwzięcia, także w zakresie po ukończeniu projektów.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Budowa sieci placów zabaw odbywa się w ramach władztwa publicznego i Gmina realizując te projekty działa jako organ administracji publicznej i może korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Gmina bez wątpienia nie może być uznana za podatnika, gdyż realizuje ona w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że Gmina dokonuje budowy sieci placów zabaw w ramach zadań własnych, zatem w tym zakresie działa w ramach reżimu publicznoprawnego. Tym samym w analizowanych przypadkach Gmina nie ponosi wydatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym nabywając towary i usługi nie działa w charakterze podatnika podatku VAT. Zatem, w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione.

Podsumowując, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia z faktur części lub całości podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektów pn.: „Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznej na terenie Gminy A – modernizacja placów zabaw w B i C” oraz „Budowa sieci placów zabaw z elementami siłowni zewnętrznych na terenie Gminy A w sołectwach D, E i F”. Powyższe wynika z tego, że w analizowanych przypadkach nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Gmina nie działa jako podatnik VAT, a wydatki związane z realizacją projektów nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanami faktycznymi podanymi przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.