Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1642/14/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-02-19
Teza: Zwolnienie od podatku czynności zbycia nieruchomości w trybie egzekucji komorniczej.
Słowa kluczowe: egzekucja; komornik-komornik sądowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 18

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 25 listopada 2014 r. (data wpływu 2 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym przeciwko R. Sp. z o. o. - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym przeciwko R. Sp. z o. o..

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pani postępowanie egzekucyjne przeciwko R. Sp. z o. o. z siedzibą przy ul. H., B., NIP: xxx, REGON xxx. Postępowanie egzekucyjne prowadzone jest do nieruchomości w postaci działki zabudowanej, oznaczonej numerem geodezyjnym 16, o pow. 2,8677 ha, położonej w B. przy ul. H. (obręb ewidencyjny nr 7), dla której IX Wydział Ksiąg Wieczystych Sąd Rejonowy w B. prowadzi księgę wieczystą nr KW NKW: xxx. Prawo własności nieruchomości posiada dłużnik. Teren, na którym położona jest nieruchomość, w aktualnym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest pod zabudowę produkcyjną i usługową oraz obiekty handlowe o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m kw., wraz z urządzeniami towarzyszącymi i zielenią. Nieruchomość jest ogrodzona, zabudowana budynkami i budowlami, z utwardzonymi płytami betonowymi i asfaltem placami i drogami. Zgodnie z operatem szacunkowym z dnia 4 marca 2014 r. sporządzonym przez biegłego sądowego nieruchomość jest zabudowana: budynkiem administracyjno-biurowym o pow. użytkowej 1.182 m kw.; magazynem o pow. użytkowej 72,25 m kw.; portiernią o pow. użytkowej 63,75 m kw.; magazynem głównym o pow. użytkowej 7.733,00 m kw.; magazynem-wiatą stalową o pow. użytkowej 340,10 m kw.; magazynem o pow. użytkowej 345,10 m kw., magazynem o pow. użytkowej 12,75 m kw.; budynkiem administracyjno-biurowym o pow. użytkowej 147,05 m kw.; stacją transformatorową o powierzchni zabudowy 12 m kw.; obiektem o pow. zabudowy 1,5x1,5 m kw. bez oznaczenia.

Stan techniczny-funkcjonalny zabudowy biegły ocenił jako średni. Wszystkie budynki były wybudowane kilkadziesiąt lat temu. Nie posiada Pani informacji kiedy. Na mocy postanowień Sądu Rejonowego w B. z dnia 22 maja 2014 r. sygn. akt xxx oraz z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. akt xxx, zarząd nad nieruchomością sprawuje A. Sp. z o. o. ul. M., M. Dłużnik jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny od dnia 1 maja 2011 r., co potwierdził Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. w piśmie nr xxx z dnia 13 maja 2014 r. Dłużnik nabył przedmiotową nieruchomość dnia 22 kwietnia 2011 r. za 700.000,00 zł, na podstawie aktu notarialnego sporządzonego przez notariusza B. w Kancelarii Notarialnej w B. przy ul. L.. repertorium A nr xxx, od firmy „E” Ż. Sp. j., z siedzibą B., ul. H., NIP: xxx. W § 5 powyższego aktu notarialnego widnieje zapis, że sprzedaż jest zwolniona od podatku od towarów i usług. Nie podano jednak podstawy prawnej zwolnienia. Dłużnik wykorzystywał przedmiotową nieruchomość częściowo na potrzeby własne oraz częściowo wynajmował poszczególne obiekty. Zarządca nieruchomości w piśmie z dnia 30 października 2014 r. poinformował, że umowy najmu zawarte były z następującymi podmiotami: Firma Handlowa N. P. B., NIP: xxx wynajmuje od dnia 1 maja 2011 r. lokal magazynowy o pow. 1170 m kw. na podstawie umowy z tego dnia, aneksowanej dnia 14 sierpnia 2014 r.; S. w B., wynajmowało nieodpłatnie część powierzchni budynku magazynowego w okresie od dnia 1 maja 2011 r. do dnia 24 lipca 2014 r. na podstawie umowy najmu z dnia 1 maja 2011 r., powierzchnia wynajmowana to 2740 m kw. Od dnia 24 lipca 2014 r., na podstawie umowy użyczenia, Stowarzyszenie korzysta z 358 m kw. powierzchni magazynowej; P. P. C. O. Sp. z o. o. w B., wynajmowała w okresie od dnia 16 kwietnia 2011 r. do dnia 31 stycznia 2014 r. 1100 m kw. powierzchni magazynowej i 300 m kw. Placu, na podstawie umowy najmu z dnia 16 kwietnia 2012 r. Na ewentualne inne umowy najmu dokumentów nie przedstawiono.

W piśmie procesowym z dnia 6 czerwca 2014 r. w sprawie o sygn. akt xxx przed Sądem Rejonowym w B. dłużnik oświadczył, że w latach 2011-2013 wydatki na remont wyniosły 108.627,32 zł. W aktach sprawy znajdują się dokumenty źródłowe w postaci faktur VAT, dokumentujące zakupy materiałów na potrzeby przeprowadzanych prac remontowych i konserwacyjnych. Wszystkie wydatki ewidencjonowane były w ciężar bieżących kosztów dłużnika. Wykonane prace remontowe nie stanowiły ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Stwierdziła to w swoim piśmie księgowa dłużnika. Od poniesionych wydatków dłużnik odliczał podatek naliczony. Poprzedni właściciel nieruchomości „E.” w dniu 12 kwietnia 2006 r. stał się jej właścicielem na skutek wniesienia przez P. Ż. przedsiębiorstwa obejmującego tą nieruchomość do „E” Ż. Sp. j. (umowa spółki jawnej z dnia 8 lutego 2006 r.) - akt notarialny repertorium A xxx z dnia 12 kwietnia 2006 r. W aktach sprawy znajdują się dwie umowy leasingu operacyjnego. Umowa leasingu NR xxx zawarta w dniu 30 kwietnia 1999 r. w W. pomiędzy „P.XX” Sp. z o. o., z siedzibą przy ul. S. w W., zarejestrowaną pod nr xxx w Sądzie Rejonowym xxx – leasingodawcą i „N” Sp. z o. o., z siedzibą przy ul. H., zarejestrowaną pod nr xxx w Sądzie Rejonowym xxx - leasingobiorca. Przedmiotem umowy była część nieruchomości gruntowej, zabudowanej, położonej w B. przy ul. H., dla której to nieruchomości w Sądzie Rejonowym w B. prowadzona jest księga wieczysta nr KW xxx. Do ustalonych opłat leasingowych doliczany był VAT. Umowa leasingu NR xxx zawarta w dniu 1 czerwca 1999 r. w W., pomiędzy „P.” Sp. z o. o. z siedzibą przy ul. S. w W., – leasingodawcą i „N.” Sp. z o. o. - leasingobiorca. Przedmiotem umowy była część nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej w B. przy ul. H. Do ustalonych opłat leasingowych doliczany był VAT. Obie umowy obejmowały łącznie całą nieruchomość, w stosunku do której prowadzone jest postępowanie egzekucyjne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w trybie licytacji publicznej będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub art. 43 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie korzystała ze zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, w związku z art. 29a ust. 8, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), dalej ustawa o VAT.

Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Tak więc pierwszym zasiedleniem jest oddanie do użytkowania, które następuje w wyniku czynności podlegającej opodatkowaniu. Pierwszym zasiedleniem może być oddanie w najem, dzierżawę, czy też leasing.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Pierwsze zasiedlenie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w dniach 30 kwietnia 1999 r. i 1 czerwca 1999 r., tj. w datach zawarcia umowy leasingu przez „P.” Sp. z o. o. Umowy te obejmowały całą nieruchomość, w tym wszystkie budynki i budowle, a do opłat leasingowych doliczany był VAT. W opisanym stanie faktycznym należy uznać, że pierwsze zasiedlenie miało miejsce najpóźniej w 2006 r., skoro sprzedaż nieruchomości przez „E.” była zwolniona od podatku. Użyte w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” wskazuje na katalog czynności wymienionych w art. 5 ustawy o VAT, czyli dana czynność musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, choć nie jest konieczne, aby faktycznie był naliczony podatek od tej czynności - może to być czynność zwolniona od podatku.

Powyższe uzasadnia twierdzenie, że nie zaszła żadna z przesłanek wykluczających zastosowanie zwolnienia od podatku, zapisanych w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Planowana sprzedaż w drodze licytacji nie będzie dostawą w ramach pierwszego zasiedlenia i okres jaki upłynął od pierwszego zasiedlenia nie jest krótszy niż 2 lata.

Gdyby nawet zwolnienie od podatku nie było możliwe na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, to do planowanej dostawy należałoby zastosować zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a. Dłużnik nabył przedmiotową nieruchomość za 700.000,00 zł. Transakcja była zwolniona od podatku. Zgodnie z oświadczeniem dłużnika, nakłady poniesione w latach 2011-2013 wyniosły 108.627,32 zł. Nie były to jednak nakłady na ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Całość wydatkowanych środków była przeznaczona na prace remontowe i konserwacyjne obciążające bieżące koszty Spółki. Dłużnik od poniesionych wydatków miał prawo do odliczania podatku naliczonego. Tym samym - na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT - ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzystać będzie dostawa gruntów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl regulacji zawartej w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), zgodnie z którym, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy ustawodawca określił, co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, bądź go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, bowiem zarówno sprzedaż, dzierżawa, czy najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

W myśl ust. 7a tego artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 powołanej ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że zbycie w trybie licytacji publicznej przedmiotowych budynków i budowli będzie zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. pkt 10 ustawy, ponieważ nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ww. ustawy, od którego upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

W związku z powyższym, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, zwolnione od podatku będzie, przy uwzględnieniu treści powołanych wyżej przepisów, również zbycie gruntów, na których posadowione są te budynki i budowle.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.