Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-644/09-3/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-11-23
Teza: Jakie skutki w podatku dochodowym spowoduje przekazanie towaru na cele osobiste
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; towar-przekazanie towarów; towar-towar handlowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2009 r. (data wpływu 4 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania towaru na cele osobiste - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania towaru na cele osobiste.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jako osoba fizyczna, z miejscem zamieszkania w Szwajcarii, na terytorium Polski prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek. Prowadzona działalność ewidencjonowana jest na pełnych księgach handlowych. Działalność firmy polega na kupnie oraz sprzedaży gruntu, nieruchomości zabudowanych jak również budowie obiektów budownictwa usługowego oraz mieszkaniowego. Firma nabywa oraz buduje nieruchomości w celu ich późniejszej odsprzedaży i kwalifikuje je jako towar handlowy. Zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości firma w momencie zakupu nieruchomości ujmuje je w księgach rachunkowych jako towar handlowy według cen nabycia, zgodnie z art. 28 ust 11 pkt 1 ustawy o rachunkowości.

Obecnie firma realizuje projekt w zakresie budownictwa mieszkaniowego. Celem projektu jest wybudowanie osiedla budynków mieszkalnych jednorodzinnych, a następnie ich sprzedaż. Firma dokonuje odliczenia naliczonego podatku VAT zawartego w fakturach zakupu związanych z realizowanym projektem. Właściciel firmy zamierza po wybudowaniu jeden z domów mieszkalnych przekazać na cele osobiste.

Pismem z dnia 17 listopada 2009 r. (data wpływu 18 listopada 2009 r.) Wnioskodawca uzupełnił przedstawione zdarzenie przyszłe informując, iż ponoszone wydatki na budowę domu mieszkalnego, który zamierza przekazać na cele osobiste nie są ujmowane w kosztach. Stanowią one koszty bezpośrednie, które zaliczane są w ciężar kosztów w momencie sprzedaży. Ponieważ w przypadku nieodpłatnego przekazania sprzedaż nie wystąpi, poniesione wydatki nie będą kosztem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy przekazanie na cele osobiste podatnika towaru w postaci nowego budynku mieszkalnego, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz według jakiej stawki?
2.  Jakim dokument należy wystawić w celu udokumentowania w/w operacji?
3.  W jaki sposób należy ustalić podstawę opodatkowania?
4.  Jakie skutki w podatku dochodowym spowoduje przekazanie towaru na cele osobiste?

Odpowiedź na pytanie czwarte stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Wniosek Pana w pozostałym zakresie został rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.

Zdaniem Wnioskodawcy czynność przekazania towaru w postaci nieruchomości na cele osobiste nie rodzi obowiązku w podatku dochodowym od osób fizycznych, wycofanie przedmiotowej nieruchomości z działalności gospodarczej powinno odbyć się poprzez przeniesienie salda konta 300, dotyczącego przedmiotowej nieruchomości, na konto rozrachunkowe z właścicielem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w art. 10 ww. ustawy przedstawiony został katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 3 do źródeł przychodów osób fizycznych zalicza się pozarolniczą działalność gospodarczą.

Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 tej ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Z opisu przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalność gospodarczej nabywa oraz buduje nieruchomości w celu ich późniejszej odsprzedaży i kwalifikuje je jako towar handlowy. Jeden z wybudowanych w ramach działalności gospodarczej domów mieszkalnych, Wnioskodawca zamierza przekazać na cele osobiste.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, iż wycofanie towaru handlowego z działalności gospodarczej Wnioskodawcy nie spowoduje u niego powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej jak również z pozostałych źródeł przychodu. Przekazanie towaru handlowego nie wiąże się bowiem z odpłatnym zbyciem składnika majątku. Nie dojdzie do sprzedaży towaru handlowego. Wycofany towar handlowy nie zostanie zbyty i nadal stanowi własność Wnioskodawcy. Będzie jedynie wykorzystywany na potrzeby osobiste podatnika.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zaliczają do żadnej z kategorii źródeł przychodów czynności nieodpłatnego przekazywania towaru handlowego na cele osobiste podatnika, zatem opisana powyżej czynność jest dla Wnioskodawcy obojętna podatkowo – nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

W przypadku podatników prowadzących ewidencję księgową w formie ksiąg rachunkowych w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów zastosowanie znajdą przepisy art. 22 ust. 5-5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 5 powoływanej ustawy, u podatników prowadzących księgi rachunkowe, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

W przypadku podatników prowadzących księgi rachunkowe, wydatek na budowę budynku przez developera stanowić będzie koszt bezpośredni związany z przychodem, zatem koszt ten będzie potrącany w momencie osiągnięcia przychodu ze zbycia tego budynku.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż zdarzenia gospodarcze ewidencjonowane są w księgach rachunkowych. Wydatki na budowę domu mieszkalnego, który ma być przekazany na cele osobiste Wnioskodawcy, nie są ujmowane w kosztach uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż czynności przekazania towaru handlowego w postaci wybudowanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej budynku mieszkalnego na cele osobiste Wnioskodawcy nie stanowi sprzedaży towaru handlowego, i nie generuje przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Skoro wydatek na wybudowanie budynku mieszkalnego nie był zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, na Wnioskodawcy nie będzie również spoczywał obowiązek skorygowania kosztów.

Końcowo wskazać należy, iż zasady rachunkowości, w tym prowadzenia ksiąg rachunkowych reguluje ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.), która rozstrzyga techniczne kwestie ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych przez podatników prowadzących księgi rachunkowe.

Stosownie do treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretacje przepisów prawa podatkowego. (interpretację indywidualną).

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 pkt 2 ustawy -Ordynacja podatkowa, pod pojęciem przepisów prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Stosownie do powyższych definicji ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002 r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych nie są ustawami podatkowymi, a więc interpretacja ich przepisów nie byłaby interpretacją przepisów prawa podatkowego. W trybie wydawania interpretacji określonym w art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych nie ma uprawnień do interpretowania przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego.

Wobec powyższego ocena prawidłowości księgowań na kontach nie należy do kompetencji tut. Organu podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różni się od zdarzenia przyszłego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.