Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-3.4011.232.2019.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-09-04
Teza: Możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-koszty uzyskania przychodów-podwyższenie kosztów uzyskania przychodów; nauczyciel; obowiązek-obowiązek płatnika; pracownik; prawa-prawa autorskie; prawa-przeniesienie prawa; płatnik; twórcy; uczelnie; umowa-umowa o pracę; utwory; wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2019 r. (data wpływu 25 czerwca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do całości wynagrodzenia – **jest prawidłowe**,
*   możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do wszystkich składników wynagrodzenia – **jest prawidłowe**,
*   możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego, urlopu na podratowanie zdrowia, niezdolności do pracy i innych usprawiedliwionych okresów nieobecności w pracy – **jest prawidłowe**,
*   udokumentowania efektów działalności twórczej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek – uzupełniony pismem z 1 sierpnia 2019 r. (data wpływu 7 sierpnia 2019 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do całości wynagrodzenia,
*   możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do wszystkich składników wynagrodzenia,
*   możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego, urlopu na podratowanie zdrowia, niezdolności do pracy i innych usprawiedliwionych okresów nieobecności w pracy,
*   udokumentowania efektów działalności twórczej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Uniwersytet, który jest uczelnią publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668, dalej jako: PSWiN) zatrudnia pracowników uczelni.

Zgodnie z art. 112 PSWiN:

Pracownikami uczelni są nauczyciele akademiccy oraz pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi.

Zgodnie z art. 113 PSWiN:

Nauczycielem akademickim może być osoba, która:

1.  posiada kwalifikacje określone w ustawie i statucie;
2.  nie została ukarana karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 276 ust. 1 pkt 7 i 8;
3.  spełnia wymagania, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1-3.

Zgodnie z art. 114 PSWiN:

Nauczycieli akademickich zatrudnia się w grupach pracowników:

1.  dydaktycznych;
2.  badawczych;
3.  badawczo-dydaktycznych.

Zgodnie z art. 115 PSWiN:

1.  Do podstawowych obowiązków nauczyciela akademickiego będącego pracownikiem:
    1.  dydaktycznym – należy kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów;
    2.  badawczym – należy prowadzenie działalności naukowej lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów;
    3.  badawczo-dydaktycznym – należy prowadzenie działalności naukowej, kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów.
2.  Nauczyciel akademicki jest obowiązany do uczestniczenia w pracach organizacyjnych na rzecz uczelni oraz stałego podnoszenia kompetencji zawodowych.

Zgodnie z art. 116 ust. 7 PSWiN wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 i 1293).

Zgodnie z art. 136 PSWiN:

1.  Wynagrodzenie pracownika uczelni publicznej składa się z:
    1.  wynagrodzenia zasadniczego,
    2.  dodatku za staż pracy – które stanowią stałe składniki wynagrodzenia.
2.  Pracownik uczelni publicznej może otrzymywać:
    1.  dodatek funkcyjny,
    2.  dodatek zadaniowy,
    3.  wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe albo godziny nadliczbowe,
    4.  dodatek za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych,
    5.  premię – w przypadku pracownika niebędącego nauczycielem akademickim,
    6.  inne dodatki, jeżeli zostały określone w zakładowym układzie zbiorowym pracy albo regulaminie wynagradzania – które stanowią zmienne składniki wynagrodzenia.

Ustawą z dnia 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2018 r., poz. 1291) wprowadzono zmianę art. 22 ust. 9b, która weszła w życie z dniem 19 lipca 2018 r. i ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2018 r.

Następnie ustawą z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wprowadzona została zmiana art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która weszła w życie z dniem 1 października 2018 r.

Zgodnie z art. 22 ust. 9b przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:

1.  działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
2.  działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
3.  produkcji audialnej i audiowizualnej;
4.  działalności publicystycznej;
5.  działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
6.  działalności konserwatorskiej;
7.  prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191 i 1293), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
8.  działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Wnioskodawca wskazuje, że składnikami wynagrodzenia za pracę nauczyciela akademickiego zatrudnionego w Uniwersytecie są w szczególności:

1.  wynagrodzenie zasadnicze;
2.  dodatek za staż pracy;
3.  dodatek funkcyjny;
4.  dodatek zadaniowy;
5.  wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe;
6.  inne dodatki określone w regulaminie wynagradzania;
7.  wynagrodzenie za płatny urlop naukowy udzielony w celu przeprowadzenia badań;
8.  wynagrodzenie za płatny urlop naukowy udzielony przygotowującemu rozprawę doktorską;
9.  wynagrodzenie za płatny urlop naukowy w celu odbycia za granicą kształcenia, stażu naukowego albo dydaktycznego, uczestnictwa w konferencji albo uczestnictwa we wspólnych badaniach naukowych prowadzonych z podmiotem zagranicznym na podstawie umowy o współpracy naukowej.

Ponadto do zakresu wynagrodzenia dodatkowego z tytułu wykonywania obowiązków nauczyciela akademickiego zalicza się również wynagrodzenie nauczyciela akademickiego za:

1.  sporządzenie recenzji w postępowaniu w sprawie nadania stopnia doktora, w postępowaniu w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora;
2.  sporządzenie opinii w sprawie nadania lub odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego (członkom komisji habilitacyjnej powołanej w celu przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego);
3.  opracowanie recenzji lub ocenę dorobku w postępowaniu kwalifikacyjnym poprzedzającym zatrudnienie na stanowisku profesora, profesora uczelni lub innego stanowiska profesora określonego w Statucie Uniwersytetu;
4.  kierowanie lub sprawowanie opieki nad studenckimi praktykami zawodowymi;
5.  pełnienie funkcji promotora lub promotora pomocniczego sprawującego opiekę naukową nad przygotowaniem rozprawy doktorskiej;
6.  pracę członka w komisji rekrutacyjnej.

Wnioskodawca wypłaca również wynagrodzenie nauczycielom akademickim za okres usprawiedliwionej nieobecności, w szczególności za:

1.  urlop wypoczynkowy;
2.  urlop dla poratowania zdrowia;
3.  urlop okolicznościowy;
4.  okres zwolnienia lekarskiego;
5.  okres opieki nad zdrowym dzieckiem.

Odrębne, okazjonalne i zmienne składniki wynagrodzenia stanowią:

1.  świadczenia wypłacane przez ZUS;
2.  nagrody jubileuszowe;
3.  nagrody Rektora;
4.  dodatkowe wynagrodzenie roczne;
5.  odprawy emerytalno-rentowe.

Pismem z 1 sierpnia 2019 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że jest publiczną uczelnią i zatrudnia zgodnie z art. 112, 114 i 115 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668) nauczycieli akademickich w grupach pracowników dydaktycznych, badawczych oraz badawczo-dydaktycznych. Wykonywanie przez nauczycieli akademickich zatrudnionych przez Wnioskodawcę obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi zgodnie z art. 116 ust. 7 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której stanowi art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W uzupełnieniu zdarzenia przyszłego dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że nauczycielom akademickim pełniącym stanowiska kierownicze związane ze stosunkiem pracy w uczelni wypłacane są – na ich wniosek – ryczałty za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych. W odniesieniu do nauczycieli akademickich zatrudnionych w bibliotekach (w grupie pracowników badawczych lub badawczo-dydaktycznych) Wnioskodawca wypłaca w ramach stosunku pracy ekwiwalenty za pranie odzieży roboczej. Ponadto nauczyciele akademiccy wyjeżdżający na delegacje zagraniczne (prace badawcze) otrzymują w niektórych przypadkach stypendia związane ze stosunkiem pracy w uczelni. Wnioskodawca prowadzi również Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, którego beneficjentami są nauczyciele akademiccy zatrudnieni w ramach podanych wyżej grup pracowników uczelni. Wszystkie podane wyżej świadczenia pozostają w bezpośrednim związku ze stosunkiem pracy nauczycieli akademickich zatrudnionych w grupie pracowników dydaktycznych, badawczo-dydaktycznych lub badawczych, dlatego powinny być objęte zakresem wniosku o interpretację indywidualną odnoszącym do kwestii możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów od całości wynagrodzenia i do wszystkich jego składników.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy do całości wynagrodzenia nauczyciela akademickiego (kwoty stanowiącej równowartość 100% wynagrodzenia) można zastosować 50% koszty uzyskania przychodu, o których stanowi art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy do wszystkich składników wynagrodzenia nauczyciela akademickiego, określonych w stanie faktycznym (pkt 1-25) można zastosować 50% koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
3.  Czy do wynagrodzenia nauczyciela akademickiego za czas urlopu wypoczynkowego, urlopu na podratowanie zdrowia, niezdolności do pracy i innych usprawiedliwionych okresów nieobecności w pracy można zastosować 50% koszty uzyskania przychodu, o których stanowi art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
4.  Czy dla zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest dokumentowanie efektów działalności twórczej o indywidualnym charakterze, w tym prowadzenie ewidencji utworów, a także ich odbiór przez pracodawcę (wydanie i przyjęcie)?

Stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1.

Wnioskodawca wyraża stanowisko, zgodnie z którym na podstawie art. 116 ust. 7 PSWiN w związku z art. 22 ust. 9b w zw. z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do całości wynagrodzenia nauczyciela akademickiego można zastosować 50% koszty uzyskania przychodu.

W ocenie Wnioskodawcy Uniwersytet jest zatem uprawniony jako płatnik do pobierania od całości wynagrodzenia wypłacanego nauczycielom akademickim zaliczek na podatek PIT, z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% przychodu.

Stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 2.

Wnioskodawca uważa, że na podstawie art. 116 ust. 7 PSWiN w związku z art. 22 ust. 9b w zw. z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wszystkich składników wynagrodzenia (zasadniczego i zmiennego) nauczyciela akademickiego określonych w pkt 1-25 powyżej w stanie faktycznym można zastosować 50% koszty uzyskania przychodu.

W ocenie Wnioskodawcy Uniwersytet jest zatem uprawniony jako płatnik do pobierania od podanych składników wynagrodzenia wypłacanego nauczycielom akademickim zaliczek na podatek PIT, z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% przychodu.

Stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 3.

Wnioskodawca wyraża stanowisko, zgodnie z którym na podstawie art. 116 ust. 7 PSWiN w związku z art. 22 ust. 9b w zw. z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wynagrodzenia za czas usprawiedliwionej nieobecności nauczyciela akademickiego, w szczególności z powodu urlopu wypoczynkowego, urlopu dla poratowania zdrowia, można zastosować 50% koszty uzyskania przychodu.

W ocenie Wnioskodawcy Uniwersytet jest zatem uprawniony jako płatnik do pobierania od wynagrodzenia wypłacanego nauczycielom akademickim za czas usprawiedliwionej nieobecności zaliczek na podatek PIT, z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% przychodu.

Stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 4.

Wnioskodawca podnosi, że na podstawie art. 116 ust. 7 PSWiN w związku z art. 22 ust. 9b w zw. z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu nie jest konieczne ewidencjonowanie przejawów pracy twórczej nauczycieli akademickich oraz ich odbiór (wydanie pracodawcy i przyjęcie przez pracodawcę).

W ocenie Wnioskodawcy Uniwersytet jest zatem uprawniony jako płatnik do pobierania od całości wynagrodzenia wypłacanego nauczycielom akademickim zaliczek na podatek PIT, z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% przychodu, bez konieczności odbioru utworów przez Wnioskodawcę.

Uzasadnienie wspólne stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytań nr 1 do 4.

Zgodnie z art. 116 ust. 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Powołany art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych określa natomiast definicję utworu, stanowiąc, że jest nim każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Rzeczony art. 116 ust. 7 PSWiN definicją utworu obejmuje zatem wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego, zakreślając szeroki zakres przypisania tejże działalności do definicji utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zestawiając obie powyższe regulacje, należy dojść do wniosku, że w świetle art. 116 ust. 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wykonywanie wszystkich obowiązków przez nauczyciela akademickiego należy traktować jako utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Powyższy wniosek ma znaczenie w kontekście wykładni art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów określa się – z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu (\`(...)\`).

Zważywszy, że w art. 116 ust. 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wykonywanie działalności nauczyciela akademickiego jest traktowane jako utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, należy uznać, że całość wynagrodzenia nauczyciela akademickiego związanego z wykonywaniem obowiązków wynikających ze stosunku pracy w całości podlega pod zakres zastosowania art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to jest stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu tego uregulowania. Do wynagrodzenia należy zaliczyć wszystkie jego składniki, tj. świadczenie wypłacane pracownikowi – nauczycielowi akademickiemu w związku ze stosunkiem pracy, w tym za okres usprawiedliwionej nieobecności nauczyciela akademickiego. Wnioskodawca wyszczególnił w opisie stanu faktycznego składniki wynagrodzenia nauczyciela akademickiego pozostającego w związku z wykonywaniem obowiązków, jak i usprawiedliwioną nieobecnością. Według stanowiska Wnioskodawcy wszystkie podane wyżej składniki (określone w punktach 1-25) powinny jednolicie podlegać zastosowaniu art. 116 ust. 7 PSWiN oraz art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie istnieją bowiem żadne uzasadnione racje, aby różnicować poszczególne składniki wynagrodzenia wypłacanego przez Wnioskodawcę zatrudnionym nauczycielom akademickim.

W tym zakresie należy zwrócić uwagę również na treść interpretacji indywidualnej KIS sygn.: 0112-KDIL3-3.4011.14.2019.l.MM, z której wynika zasadniczy wniosek zasadzający się na stwierdzeniu, zgodnie z którym nauczyciele akademiccy mają prawo zastosować „do całości przychodów ze stosunku pracy 50% koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 w zw. z art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (również za okres urlopu wypoczynkowego lub innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy)”.

Jak zasadnie zauważono w interpretacji KIS, płatnik zobowiązany do poboru zaliczek powinien go dokonywać w prawidłowej wysokości, tj. „od dochodu ustalonego zgodnie z przepisami prawa podatkowego, w tym z uwzględnieniem kosztów w takiej wysokości, w jakiej ustawodawca w danych okolicznościach” przewidział. Wobec powyższego konieczne jest przesądzenie zakresu zastosowania skutków podatkowych wynikających z art. 116 ust. 7 PSWiN.

Jak wspomniano wyżej, ze względu na charakter składników wynagrodzenia/przychodu ze stosunku pracy nauczyciela akademickiego wyróżnić należy następujące niezależne od wynagrodzenia zasadniczego: wynagrodzenie wypłacane za okres nieobecności, w tym z powodu: urlopu wypoczynkowego, urlopu dla poratowania zdrowia, urlopu okolicznościowego, zwolnienia lekarskiego, opieki nad zdrowym dzieckiem. Ponadto nauczyciel akademicki może otrzymać nagrodę Rektora (za pracę naukową lub dydaktyczno-organizacyjną), czy też jubileuszową, dodatkowe wynagrodzenie roczne. Biorąc pod uwagę treść art. 116 ust. 7 PSWiN i stanowisko KIS zawarte w rzeczonej interpretacji indywidualnej, zasadne będzie stwierdzenie, że wymienione wyżej składniki wynagrodzenia nauczyciela akademickiego pozostające w związku z jego zatrudnieniem w uczelni wyższej należy traktować jako objęte zakresem zastosowania art. 116 ust. 7 PSWiN. Jest to stanowisko również wynikające z brzmienia interpretacji KIS z dnia 5 kwietnia 2019 r. sygn.: 0115-KDIT2-1.4011.11.2019.2.DW, z dnia 18 marca 2019 r. sygn.: 0113-KDIPT3.4011.561.2018.4.KK, z dnia 21 maja 2019 r. sygn.: 0115-KDIT2-1.4011.101.2019.3.MS, z dnia 21 maja 2019 r. sygn.: 0115-KDIT2-1.4011.122.2019.1.MS, z dnia 24 maja 2019 r. sygn.: 0113-KDIPT3.4011.219.2019.1.KK, z dnia 24 maja 2019 r. sygn.: 0114-KDIP3-2.401l.179.2019.2.MZ, z dnia 3 czerwca 2019 r. sygn.: 0114-KDIP3-2.4011.188.2019.2.MZ. Doniosłe znaczenie ze względu na najbardziej szczegółowy zakres ma interpretacja indywidualna z dnia 7 czerwca 2019 r., sygn.: 0113- KDIPT3.4011.224.2019.1.JR, w której KIS uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy (uczelni publicznej) obejmujące zakresem zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów wszystkich składników wynagrodzenia nauczyciela akademickiego wynikającego ze stosunku pracy, w tym związanych z faktem usprawiedliwionej nieobecności, świadczeń ZUS itd. Przedstawione przez Wnioskodawcę niniejszego wniosku stanowisko w pełni odpowiada przyjętemu przez KIS wcześniej.

W związku z powyższym należy również przyjąć, że w obecnie obowiązującym stanie prawnym ewidencjonowanie utworów oraz ich odbiór przez pracodawcę nie jest konieczne. Jak już wspomniano, skoro ustawodawca w art. 116 ust. 7 PSWiN postanowił, że wykonywanie obowiązków przez nauczyciela akademickiego stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to znaczy, że nie jest konieczne ewidencjonowanie powstałych w ramach wykonywania tych obowiązków utworów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do całości wynagrodzenia – **jest prawidłowe**,
*   możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do wszystkich składników wynagrodzenia – **jest prawidłowe**,
*   możliwości zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego, urlopu na podratowanie zdrowia, niezdolności do pracy i innych usprawiedliwionych okresów nieobecności w pracy – **jest prawidłowe**,
*   udokumentowania efektów działalności twórczej – **jest prawidłowe**.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi w pkt 1 wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 tej ustawy: za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy (art. 12 ust. 4 ww. ustawy).

Zgodnie z przepisem art. 31 ww. ustawy: osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Przechodząc do kwestii kosztów uzyskania przychodów, to są one uregulowane w przepisach rozdziału 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ww. ustawy: kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Osobom posiadającym status pracownika uzyskującym przychody m.in. ze stosunku pracy przysługuje – co do zasady – zgodnie z przepisami art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie jednej pełnej miesięcznej normy kosztów uzyskania przychodów niezależnie od wymiaru czasu pracy.

W odniesieniu do niektórych przychodów ustawodawca dopuścił możliwość ustalania kosztów zryczałtowanych. W przypadku korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami, mają zastosowanie 50% koszty uzyskanego przychodu.

W takim przypadku koszty uzyskania przychodu ustala się zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że: koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 22 ust. 9a ww. ustawy).

Zgodnie z art. 22 ust. 9b tej ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r.: przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:

1.  działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
2.  działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
3.  produkcji audialnej i audiowizualnej;
4.  działalności publicystycznej;
5.  działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
6.  działalności konserwatorskiej;
7.  prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 i 1293), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
8.  działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Powyższa regulacja tworzy zamknięty katalog działalności twórczych, do których można stosować 50% koszty uzyskania przychodów.

W świetle art. 22 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Jak stanowi art. 22 ust. 10a tej ustawy: przepis ust. 10 stosuje się również, jeżeli podatnik udowodni, że w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, były wyższe niż kwota określona w ust. 9a.

O zastosowaniu podwyższonych kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich decyduje zatem fakt uzyskania przychodu jako wynagrodzenia za korzystanie z praw autorskich i pokrewnych (lub rozporządzania tymi prawami) do utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191, z późn. zm.).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3, takich jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ww. ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W myśl art. 1 ust. 1 tej ustawy: przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy: w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Ochroną objęty może być wyłącznie sposób wyrażenia; nie są objęte ochroną odkrycia, idee, procedury, metody i zasady działania oraz koncepcje matematyczne (art. 1 ust. 21 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną, a ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności (art. 1 ust. 3 i ust. 4 cytowanej ustawy).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy: prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast z przepisu art. 8 ust. 2 ww. ustawy wynika, że: domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Ponadto w rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: jeżeli ustawa nie stanowi inaczej autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ww. ustawy).

Należy zatem podkreślić, że mimo zmian w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w części dotyczącej podniesienia o 100% limitu stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów (do 85.528 zł rocznie) oraz wskazania dziedzin o charakterze twórczym objętych 50% kosztami, zmianie nie uległa jednak generalna zasada, że 50% koszty mogą być stosowane wyłącznie do przychodów autorów uzyskanych z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami.

Tym samym – aby możliwe było zastosowanie podwyższonych kosztów uzyskania przychodów do wynagrodzenia związanego z rozporządzeniem prawami autorskimi, muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

*   praca wykonywana przez pracownika jest przedmiotem prawa autorskiego, a więc spełnia przesłanki utworu określone w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
*   pracownik jest twórcą w rozumieniu tej ustawy i uzyskiwanie przychodu przez pracownika wynika z korzystania przez twórcę z tychże praw lub rozporządzania tymi prawami,
*   przychody muszą być uzyskiwane z tych rodzajów działalności, o których mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym prowadzonej działalności badawczej, badawczo-dydaktycznej, a także prowadzonej na uczelni działalności dydaktycznej.

W opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, że jest publiczną uczelnią i zatrudnia zgodnie z art. 112, art. 114 i art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce nauczycieli akademickich w grupach pracowników dydaktycznych, badawczych oraz badawczo-dydaktycznych. Wykonywanie przez nauczycieli akademickich zatrudnionych przez Wnioskodawcę obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi, zgodnie z art. 116 ust. 7 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której stanowi art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Nauczycielom akademickim pełniącym stanowiska kierownicze związane ze stosunkiem pracy w uczelni wypłacane są – na ich wniosek – ryczałty za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych. W odniesieniu do nauczycieli akademickich zatrudnionych w bibliotekach (w grupie pracowników badawczych lub badawczo-dydaktycznych) Wnioskodawca wypłaca w ramach stosunku pracy ekwiwalenty za pranie odzieży roboczej. Ponadto nauczyciele akademiccy wyjeżdżający na delegacje zagraniczne (prace badawcze) otrzymują w niektórych przypadkach stypendia związane ze stosunkiem pracy w uczelni. Wnioskodawca prowadzi również Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, którego beneficjentami są nauczyciele akademiccy zatrudnieni w ramach podanych wyżej grup pracowników uczelni. Wnioskodawca wymienił, jakie dokładnie składniki wynagrodzenia wchodzą w skład wynagrodzenia nauczycieli:

1.  wynagrodzenie zasadnicze;
2.  dodatek za staż pracy;
3.  dodatek funkcyjny;
4.  dodatek zadaniowy;
5.  wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe;
6.  inne dodatki określone w regulaminie wynagradzania;
7.  wynagrodzenie za płatny urlop naukowy udzielony w celu przeprowadzenia badań;
8.  wynagrodzenie za płatny urlop naukowy udzielony przygotowującemu rozprawę doktorską;
9.  wynagrodzenie za płatny urlop naukowy w celu odbycia za granicą kształcenia, stażu naukowego albo dydaktycznego, uczestnictwa w konferencji albo uczestnictwa we wspólnych badaniach naukowych prowadzonych z podmiotem zagranicznym na podstawie umowy o współpracy naukowej.

Ponadto do zakresu wynagrodzenia dodatkowego z tytułu wykonywania obowiązków nauczyciela akademickiego zalicza się również wynagrodzenie nauczyciela akademickiego za:

1.  sporządzenie recenzji w postępowaniu w sprawie nadania stopnia doktora, w postępowaniu w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora;
2.  sporządzenie opinii w sprawie nadania lub odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego (członkom komisji habilitacyjnej powołanej w celu przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego);
3.  opracowanie recenzji lub ocenę dorobku w postępowaniu kwalifikacyjnym poprzedzającym zatrudnienie na stanowisku profesora, profesora uczelni lub innego stanowiska profesora określonego w Statucie Wnioskodawcy;
4.  kierowanie lub sprawowanie opieki nad studenckimi praktykami zawodowymi;
5.  pełnienie funkcji promotora lub promotora pomocniczego sprawującego opiekę naukową nad przygotowaniem rozprawy doktorskiej;
6.  pracę członka w komisji rekrutacyjnej.

Wnioskodawca wypłaca również wynagrodzenie nauczycielom akademickim za okres usprawiedliwionej nieobecności, w szczególności za:

1.  urlop wypoczynkowy;
2.  urlop dla poratowania zdrowia;
3.  urlop okolicznościowy;
4.  okres zwolnienia lekarskiego;
5.  okres opieki nad zdrowym dzieckiem.

Natomiast odrębne, okazjonalne i zmienne składniki wynagrodzenia stanowią:

1.  świadczenia wypłacane przez ZUS;
2.  nagrody jubileuszowe;
3.  nagrody Rektora;
4.  dodatkowe wynagrodzenie roczne;
5.  odprawy emerytalno-rentowe.

Wobec powyższego opisu należy przytoczyć treść art. 116 ust. 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668 ze zm.), zgodnie z którym: wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 i 1293).

Z postanowień ww. regulacji wynika, że wykonywanie obowiązków nauczyciela akademickiego stanowi działalność twórczą o indywidualnym charakterze, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim.

Powyższy przepis literalnie wskazuje, że praca nauczyciela akademickiego ma twórczy, indywidualny charakter, a ustawowy zakres obowiązków nauczycieli akademickich wymaga podejmowania we wszystkich obszarach aktywności zawodowej (całość wykonywanych obowiązków nauczyciela akademickiego) działalności twórczej (utwór) w rozumieniu ustawy o prawie autorskim. Zakresem podmiotowym powyższej regulacji objęto wszystkich nauczycieli akademickich.

Zgodnie natomiast z art. 115 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: do podstawowych obowiązków nauczyciela akademickiego będącego pracownikiem:

1.  dydaktycznym – należy kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów;
2.  badawczym – należy prowadzenie działalności naukowej lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów;
3.  badawczo-dydaktycznym – należy prowadzenie działalności naukowej, kształcenie i wychowywanie studentów lub uczestniczenie w kształceniu doktorantów.

W myśl art. 128 ust. 1 ww. ustawy: nauczyciel akademicki, z wyjątkiem rektora, podlega ocenie okresowej, w szczególności w zakresie wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 115, oraz przestrzegania przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a także o własności przemysłowej. Ocena okresowa może być pozytywna albo negatywna.

Z kolei stosownie do art. 136 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce do składników wynagrodzenia nauczyciela akademickiego należy zaliczyć wynagrodzenie zasadnicze i dodatek za staż pracy, które stanowią stałe składniki wynagrodzenia. Nauczyciel akademicki może otrzymywać zmienne składniki wynagrodzenia w postaci:

*   dodatku funkcyjnego,
*   dodatku zadaniowego,
*   wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe albo godziny nadliczbowe,
*   dodatku za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych,
*   innych dodatków, jeżeli zostały określone w zakładowym układzie zbiorowym pracy albo regulaminie wynagradzania.

W myśl art. 138 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: dodatek za staż pracy przysługuje w wysokości 1% wynagrodzenia zasadniczego za każdy rok zatrudnienia. Dodatek jest wypłacany w okresach miesięcznych, poczynając od czwartego roku zatrudnienia, z tym że wysokość tego dodatku nie może przekroczyć 20% wynagrodzenia zasadniczego.

Dodatek funkcyjny przysługuje z tytułu kierowania zespołem, w skład którego wchodzi nie mniej niż 5 osób, w tym osoba kierująca. Wysokość dodatku funkcyjnego nie może przekroczyć 67% wynagrodzenia profesora i jest uzależniona od liczby członków zespołu oraz stopnia złożoności zadań (art. 138 ust. 2 ww. ustawy).

Natomiast na podstawie art. 138 ust. 3 ww. ustawy: dodatek zadaniowy może być przyznany z tytułu czasowego zwiększenia obowiązków służbowych lub czasowego powierzenia dodatkowych zadań albo ze względu na charakter pracy lub warunki jej wykonywania. Wysokość dodatku zadaniowego nie może przekroczyć 80% sumy wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego pracownika.

Z kolei, art. 138 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że: dodatek funkcyjny i dodatek zadaniowy przysługuje w czasie usprawiedliwionej nieobecności w pracy, nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy.

Na podstawie art. 141 ust. 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: pracownikowi uczelni publicznej przysługuje prawo do nagrody jubileuszowej z tytułu wieloletniej pracy w wysokości:

1.  75% wynagrodzenia miesięcznego – za 20 lat pracy;
2.  100% wynagrodzenia miesięcznego – za 25 lat pracy;
3.  150% wynagrodzenia miesięcznego – za 30 lat pracy;
4.  200% wynagrodzenia miesięcznego – za 35 lat pracy;
5.  300% wynagrodzenia miesięcznego – za 40 lat pracy;
6.  400% wynagrodzenia miesięcznego – za 45 lat pracy.

W myśl art. 143 tej ustawy: pracownikowi uczelni publicznej przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne na zasadach określonych w przepisach o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym pracowników jednostek sfery budżetowej.

Stosownie do art. 144 ust. 1 ww. ustawy: dla pracowników uczelni publicznej dokonuje się odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych w wysokości 6,5% planowanych przez uczelnię w roku poprzednim rocznych wynagrodzeń osobowych. Wysokość odpisu może być zmniejszona po uzgodnieniu ze związkami zawodowymi działającymi w uczelni.

Nauczyciele akademiccy oraz pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi mogą otrzymać za osiągnięcia w pracy zawodowej nagrody rektora (art. 145 ust. 1 ww. ustawy).

Przepis art. 146 ust. 1 ww. ustawy stanowi z kolei, że nauczycielowi akademickiemu przechodzącemu na emeryturę albo rentę z tytułu niezdolności do pracy przysługuje prawo do jednorazowej odprawy w uczelni stanowiącej jego podstawowe miejsce pracy, w wysokości 300% wynagrodzenia zasadniczego otrzymanego za ostatni pełny miesiąc zatrudnienia.

Nauczycielom akademickim przysługują lub mogą przysługiwać na podstawie przepisów Prawa o szkolnictwie wyższym płatne urlopy wypoczynkowe, naukowe, dla poratowania zdrowia.

Należy również wskazać, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: wolne od podatku są wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Powyższe przepisy wraz z regulacjami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dają Wnioskodawcy możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów do:

*   całości wynagrodzenia,
*   wszystkich składników wynagrodzenia określonych w stanie faktycznym (pkt 1-25), a także do ryczałtów za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych, ekwiwalentów za pranie odzieży roboczej, stypendiów związanych ze stosunkiem pracy w uczelni, wypłacanych świadczeń z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (po uwzględnieniu kwoty 1000 zł zwolnionej z podatku),
*   wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego, urlopu na podratowanie zdrowia, niezdolności do pracy i innych usprawiedliwionych okresów nieobecności w pracy.

Należy również wskazać, że aby zastosować 50% koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca nie ma obowiązku dokumentowania efektów działalności twórczej o indywidualnym charakterze, w tym prowadzenia ewidencji utworów, a także ich odbioru przez pracodawcę.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 1.

Reasumując – do całości wynagrodzenia nauczyciela akademickiego (kwoty stanowiącej równowartość 100% wynagrodzenia) można zastosować 50% koszty uzyskania przychodu, o których stanowi art. 22 ust. 9 pkt 3 w związku z ust. 9b pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 2.

Do wszystkich składników wynagrodzenia nauczyciela akademickiego, określonych w stanie faktycznym (pkt 1-25), a także do ryczałtów za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych, ekwiwalentów za pranie odzieży roboczej, stypendiów związanych ze stosunkiem pracy w uczelni, wypłacanych świadczeń z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (po uwzględnieniu kwoty 1000 zł zwolnionej z podatku), można zastosować 50% koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 w związku z ust. 9b pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 3.

Do wynagrodzenia nauczyciela akademickiego za czas urlopu wypoczynkowego, urlopu na podratowanie zdrowia, niezdolności do pracy i innych usprawiedliwionych okresów nieobecności w pracy można zastosować 50% koszty uzyskania przychodu, o których stanowi art. 22 ust. 9 pkt 3 w związku z ust. 9b pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpowiedź w zakresie pytania nr 4.

Dla zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest konieczne dokumentowanie efektów działalności twórczej o indywidualnym charakterze, w tym prowadzenie ewidencji utworów, a także ich odbiór przez pracodawcę (wydanie i przyjęcie).

Należy również podkreślić, że przedmiotu niniejszej interpretacji nie stanowi ocena w kwestii uznania efektów pracy za utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ocena stanowiska Wnioskodawcy została dokonana jedynie na podstawie przepisów prawa podatkowego. Definicja prawa podatkowego zawarta jest w art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w świetle której: ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Stosownie do tej definicji przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie są przepisami prawa podatkowego.

W trybie wydawania interpretacji określonym w art. 14b ustawy – Ordynacja podatkowa Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie ma uprawnień do interpretowania tych przepisów, a tym samym do stwierdzenia, czy efektem pracy danej osoby jest powstanie utworów w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W sprawach interpretowania wskazanych przepisów ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych uprawnione jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departament Prawno-Legislacyjny.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.