Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-380/11-2/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-11-09
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie powstania przychodu podatkowego z tytułu objęcia udziałów w zamian za wkład niepieniężny.
Słowa kluczowe: agio; aport; kapitał-kapitał zakładowy; kapitał-kapitał zapasowy; przychód-powstanie przychodu; przychód-przychód podlegający opodatkowaniu; spółki-wkład do spółki; udział-objęcie udziałów; wartość-wartość nominalna; wkład-wkłady niepieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 09 sierpnia 2011 r. (data wpływu 12 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu podatkowego z tytułu objęcia udziałów w zamian za wkład niepieniężny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu podatkowego z tytułu objęcia udziałów w zamian za wkład niepieniężny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca jest jednym z największych polskich deweloperów gier komputerowych oraz producentem oprogramowania użytkowego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wytworzył znaki towarowe, które zostały zarejestrowane w Urzędzie Patentowym, w związku z czym Wnioskodawcy zostało udzielone prawo ochronne na każdy ze znaków towarowych zgodnie z ustawą z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo Własności Przemysłowej (Dz. U. Nr 49, poz. 508 ze zm.; dalej: PWP; w odniesieniu do praw ochronnych na znaki towarowe - dalej: Znaki Towarowe).

Wnioskodawca przewiduje możliwość przeprowadzenia restrukturyzacji prowadzonej działalności. W ramach restrukturyzacji, Znaki Towarowe zostałyby wniesione aportem przez Wnioskodawcę do innej, polskiej spółki kapitałowej (dalej: Spółka kapitałowa). W zamian za przedmiotowy wkład, Wnioskodawca obejmie udziały w Spółce kapitałowej, których wartość nominalna może być niższa od rynkowej wartości wnoszonego przez Spółkę wkładu niepieniężnego (tj. Znaków Towarowych). W takim przypadku, różnica pomiędzy wartością nominalną wydanych udziałów a wartością rynkową przedmiotu aportu zostanie przekazana na kapitał zapasowy Spółki kapitałowej (agio). Zastosowanie mechanizmu agio uzasadnione będzie uwarunkowaniami gospodarczymi i biznesowymi, nie dojdzie zatem do naruszenia warunków rynkowych przy wniesieniu aportu w postaci Znaków Towarowych. A zatem, jako element stanu faktycznego należy przyjąć, że istnieją uzasadnione przyczyny, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do tego, by wartość nominalna udziałów wydawanych w zamian za aport była inna, niż wartość rynkowa przedmiotu aportu.

Należy mieć na uwadze, iż aby uniknąć wątpliwości co do rynkowej wartości przedmiotu wkładu na potrzeby przedmiotowej transakcji rynkowa wartość Znaków Towarowych zostanie ustalona przez niezależny podmiot wyspecjalizowany w realizacji wycen.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym, mając na uwadze, iż wykorzystanie mechanizmu agio uzasadnione będzie uwarunkowaniami gospodarczymi i biznesowymi, co powoduje, że - w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - będą istniały uzasadnione przyczyny dla zastosowania tego rozwiązania, w przypadku wniesienia wkładu niepieniężnego z zastosowaniem mechanizmu agio, po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód, zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w wysokości wartości nominalnej udziałów objętych w Spółce kapitałowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, przychód podatkowy stanowić będzie wartość nominalna udziałów objętych w Spółce kapitałowej w zamian za wniesiony wkład niepieniężny zwłaszcza, że wykorzystanie mechanizmu agio przy aporcie uzasadnione będzie uwarunkowaniami gospodarczymi i biznesowymi, a zatem będą istniały „uzasadnione przyczyny” w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzasadnienie stanowiska Spółki.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychód z kapitałów pieniężnych uważa się m.in. nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej objętych w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Ustawodawca wskazał zatem wprost, iż wartość nominalna obejmowanych udziałów lub akcji stanowi przychód podatkowy po stronie wnoszącego aport.

Należy podkreślić, że pojęcie „wartości nominalnej” udziałów ma konkretne znaczenie, nadane mu przez regulacje zawarte w Kodeksie spółek handlowych. Zgodnie z art. 157 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych z dnia 15 września 2000 r. (Dz. U. Nr 94, poz. 1037; dalej: KSH), w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest to wartość udziału / udziałów określona w umowie spółki - czyli konkretna wartość pieniężna, wskazana w umowie spółki w sposób „sztywny” (co oznacza, że nie ulega ona zmianie w przypadku zmiany sytuacji majątkowej spółki i nawet wówczas, gdy wartość rynkowa udziału ulega zmianie - np. ze względu na osiągany przez spółkę zysk - wartość nominalna pozostaje niezmienna). Wartość nominalna udziałów nie może zresztą ulegać zmianom innym, niż zmiany wynikające z modyfikacji umowy spółki, bowiem służy ona do określenia praw danego wspólnika w spółce. Jednocześnie KSH przewiduje sytuację, w której udział obejmowany jest po cenie wyższej niż wartość nominalna (w przypadku spółki z o.o. - art. 154 § 3 KSH) - regulacja ta w sposób wyraźny dopuszcza sytuację w której wkład, częściowo przekazywany na kapitał zapasowy, przewyższa wartość nominalną wydawanych udziałów, a jednocześnie pojęcie „wartości nominalnej” w takim przypadku nie ulega zmianie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy wskazać, iż ustawodawca podatkowy, posługując się w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pojęciem „wartości nominalnej”, w sposób jednoznaczny określił, w jakiej wysokości może powstać przychód z tytułu objęcia udziałów / akcji w zamian za wkład niepieniężny, inny niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Mając powyższe na uwadze, należy podkreślić, iż literalna wykładnia analizowanej regulacji nie pozostawia żadnych wątpliwości co do sposobu określenia przychodu po stronie Wnioskodawcy z tytułu wniesienia aportem Znaków Towarowych. Potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy znaleźć można również w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie potwierdził, że „(\`(...)\`) Spółka, wnosząc aport do spółki kapitałowej, powinna rozpoznać przychód podatkowy w wysokości wartości nominalnej obejmowanych akcji. W innej z wydanych interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, że „(\`(...)\`) jeśli aport wniesiony do spółki kapitałowej w postaci składników majątku niestanowiących przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, następuje w warunkach, o których mowa w cytowanym art. 12 ust. 1 pkt 7, to u udziałowca wnoszącego taki wkład powstanie przychód podatkowy, w wysokości nominalnej wartości udziałów objętych w zamian za taki wkład. Okoliczności tej nie zmienia fakt, że Wnioskodawca obejmuje udziały o wartości nominalnej niższej od wartości wnoszonych do spółki kapitałowej składników majątku, a wartość stanowiąca nadwyżkę ponad wartość nominalną otrzymanych udziałów przekazana zostanie na kapitał zapasowy.”. Analogiczne stanowisko zajął również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 20.01.2011 r., sygn. IPPB3/423-820/10-2/JB czy Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 13.11.2010 r. IBPBI/2/423-1166/10/MS.

Podobny pogląd prezentowany jest również na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, analogicznych w tym zakresie do brzmienia ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przykładowo, w interpretacji wydanej dla osoby, która również przystąpi do Spółki kapitałowej, do której przystąpi również Wnioskodawca (ILPB1/415-1094/10-2/TW z 29 grudnia 2010 r.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu potwierdził, iż: „Ustawodawca w art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PDOF wskazuje wprost, iż wartość nominalna udziałów lub akcji stanowi przychód podatkowy po stronie wnoszącego aport. Treść przedmiotowej regulacji jest jednoznaczna i precyzyjna, a zatem już literalna jej wykładnia nie pozostawia żadnych wątpliwości co do jej interpretacji.

Podobne wnioski prezentowane są w doktrynie prawa podatkowego „W przypadku, gdy podatnik wnosi do spółki kapitałowej lub spółdzielni wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, osiąga w związku z tą operacją przychód. Zgodnie z dyspozycją art. 12 ust. 1 pkt 7 PDOPrU, przychodem tym będzie nominalna wartość udziałów (akcji, wkładów) w spółce (spółdzielni) objętych w zamian za ten wkład.”, a także: „Jeżeli wartość wnoszonego majątku jest wyższa niż wartość nominalna wydawanych udziałów (akcji), to albo zostanie podniesiona wartość nominalna udziałów, a więc i przychód podatkowy, albo kwota nadwyżki, zgodnie z art. 154 § 3 k.s.h., w spółce przejmującej będzie stanowić kapitał zapasowy (agio) i nie będzie przychodem podatkowym dla spółki wnoszącej aport. Dla spółki tej przychodem podatkowym będzie zawsze wartość nominalna objętych udziałów.”.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że nawet gdyby przyjąć, iż w przypadku uzyskania udziałów w zamian za aport inny niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, do określenia wysokości przychodu można zasadniczo zastosować, oprócz art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych również art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to jednak zdaniem Wnioskodawcy zastosowanie tego ostatniego przepisu (tj. art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) nie będzie możliwe w opisanym zdarzeniu przyszłym. Wynika to z faktu, iż jak wskazuje treść art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zastosowanie tej regulacji (określenie wysokości przychodu w wysokości wartości rynkowej) możliwe jest, o ile cena znacznie odbiega od wartości rynkowej bez uzasadnionej przyczyny (za cenę należałoby w tym przypadku uznawać wartość nominalną udziałów wydawanych w zamian za aport). Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zakłada, że będzie istniała uzasadniona przyczyna dla sytuacji, w której wartość nominalna wydanych udziałów odbiegać będzie od wartości rynkowej przedmiotu wkładu. Przy takim założeniu, zdaniem Wnioskodawcy, art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie może znaleźć zastosowania, toteż przychodem Wnioskodawcy będzie jedynie nominalna wartość udziałów wydanych w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Wnioskodawca chciałby zaznaczyć, że przedmiotem niniejszego wniosku nie jest ocena przez organy podatkowe, czy przyczyny, jakie uznaje za uzasadnione, mogą być uznane za uzasadnione przyczyny w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podsumowując, należy uznać, iż w analizowanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca uzyska przychód podatkowy odpowiadający wartości nominalnej udziałów objętych w Spółce kapitałowej w zamian za wkład niepieniężny w postaci Znaków Towarowych. Przychód zostanie określony w wartości nominalnej udziałów również w przypadku, gdy wartość rynkowa przedmiotu wkładu będzie wyższa od nominalnej wartości obejmowanych udziałów, poprzez wykorzystanie mechanizmu agio, mając na uwadze, iż w przedmiotowej transakcji rynkowa wartość Znaków Towarowych zostanie ustalona przez niezależny podmiot wyspecjalizowany w realizacji wyceny i istnieć będą uzasadnione przyczyny gospodarcze dla zastosowania mechanizmu agio.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część; przepisy art. 14 ust. 1- 3 stosuje się odpowiednio.

Źródłem powstania przychodu opisanego w przedmiotowym przepisie, powstającego po stronie udziałowca (podmiotu wnoszącego aport), jest objęcie udziałów (akcji), wkładów w zamian za wkłady niepieniężne (aporty), z wyłączeniem przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Przychodem nazwanym w tym przepisie jest nominalna, a więc zadeklarowana w umowie lub w statucie, wartość udziałów (akcji), wkładów.

Regulując powyższym przepisem skutki podatkowe objęcia udziałów (akcji) w spółce w zamian za wkład niepieniężny inny niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, ustawodawca w przepisie art. 12 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wyraźnie określił moment powstania przychodu udziałowca z tego tytułu, stanowiąc, że powstaje on w dniu:

1.  zarejestrowania spółki kapitałowej albo
2.  wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki kapitałowej, albo
3.  wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji związane jest z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego.

W świetle przedstawionych uwarunkowań prawnych należy więc stwierdzić, że jeśli aport wniesiony do spółki kapitałowej w postaci składnika majątku niestanowiącego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, następuje w warunkach, o których mowa w cytowanym art. 12 ust. 1 pkt 7, to u udziałowca wnoszącego taki wkład powstanie przychód podatkowy w wysokości nominalnej wartości udziałów objętych w zamian za taki wkład.

Wnioskodawca przewiduje możliwość przeprowadzenia restrukturyzacji prowadzonej działalności, w ramach której znaki towarowe (wytworzone przez Spółkę, na które zostały udzielone prawa ochronne) zostałaby wniesione aportem przez Wnioskodawcę do innej, polskiej spółki kapitałowej. W zamian za przedmiotowy wkład, Wnioskodawca obejmie udziały w spółce kapitałowej, których wartość nominalna może być niższa od rynkowej wartości wnoszonego przez Spółkę wkładu niepieniężnego. W takim przypadku, różnica pomiędzy wartością nominalną wydanych udziałów a wartością rynkową przedmiotu aportu zostanie przekazana na kapitał zapasowy Spółki kapitałowej (agio).

Jak wskazał Wnioskodawca, zastosowanie mechanizmu agio uzasadnione będzie uwarunkowaniami gospodarczymi i biznesowymi, nie dojdzie zatem do naruszenia warunków rynkowych przy wniesieniu aportu w postaci znaków towarowych.

Na tle powyższego, zauważyć należy, iż na gruncie powszechnie obowiązującego prawa podatkowego nie występuje definicja wkładu niepieniężnego (aportu). Również przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) nie definiują pojęcia wkładu niepieniężnego, nie stanowią też wprost co może być przedmiotem tego wkładu. Wskazują jedynie w art. 14 § 1, że przedmiotem wkładu do spółki kapitałowej nie może być prawo niezbywalne oraz świadczenie pracy lub usług. W związku z tym, zasadnym uznaje się stanowisko, że przedmiotem aportu mogą być nieruchomości, rzeczy ruchome oraz prawa majątkowe, które posiadają tzw. zdolność aportową. Należy ją rozumieć jako zespół cech, które powinny być łącznie spełnione przez dane prawo, aby można je było uznać za przedmiot aportu. Podstawowymi kryteriami decydującymi o uznaniu danego prawa za aport są:

*   możliwość określenia wartości majątkowej,
*   możliwość wyceny i umieszczenia w bilansie,
*   zbywalność,
*   przydatność i dostępność dla spółki,
*   zdolność wejścia do masy upadłościowej.

Biorąc pod uwagę powyższe wymogi, przedmiotem aportu mogą być tylko takie prawa, które można wycenić, tj. przypisać im określoną wartość rzeczywistą.

W przepisach Kodeksu spółek handlowych brak jest określenia zasad wyceny wkładów niepieniężnych. Zgodnie z przepisami art. 175 ww. ustawy, wycena wkładów niepieniężnych powinna być dokonana według „wartości zbywczej” wnoszonych wkładów. Wobec tego przyjmuje się, że przedmiot aportu powinien zostać wyceniony w wartości rynkowej.

W związku z powyższym, w dniu objęcia udziałów w innej spółce kapitałowej w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, powstanie przychód podatkowy. Przychód ten stanowić będzie – stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – wartość nominalna objętych w spółce kapitałowej udziałów.

Jednocześnie, w sytuacji, gdy wniesienie wkładu przybiera postać wkładu niepieniężnego – tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – należy zwrócić uwagę na ograniczenie, przy ustalaniu wartości przychodu, wynikające z odesłania zawartego w art. 12 ust. 1 pkt 7 do odpowiedniego stosowania art. 14 ust. 1 - 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W tym miejscu należy podkreślić, iż „przy interpretacji przepisów prawa, a w szczególności przepisów prawa podatkowego zasadnicze znaczenie dla właściwej wykładni przepisu ma jego dosłowna treść, zarówno bowiem w orzecznictwie Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także w piśmiennictwie ukształtowany jest pogląd, w myśl którego przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem (por. wyrok NSA sygn. FSK 372/04 z dnia 05 sierpnia 2004 r.). Stanowisko to ma swoje oparcie przede wszystkim w założeniu, że źródłem wiedzy, zarówno dla podatnika, jak i organów stosujących prawo, jest i zawsze będzie tylko językowe znaczenie norm prawnych, albowiem przekaz językowy rozumiany jako możliwy sens słów jest powszechną metodą komunikowania się ustawodawcy z podatnikiem i organami stosującymi prawo” – wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 963/10.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 14 ust. 2 ww. ustawy).

Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, organ podatkowy – na podstawie art. 14 ust. 3 ww. ustawy – wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość określona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.

Na zastosowanie przytoczonego powyżej przepisu wskazuje treść art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, która w sposób wyraźny i jednoznaczny odsyła do art. 14 ust. 1 - 3 tejże ustawy i zaakcentować należy, że ustawodawca nakazuje do tych konkretnych przychodów odpowiednio stosować treść całego przepisu art. 14.

Przepis art. 14 ma być stosowany w odniesieniu do przychodu z objęcia udziałów (akcji) w spółkach kapitałowych w zamian za wkład niepieniężny w sposób odpowiedni. Odpowiednie stosowanie przepisu oznaczać może zarówno stosowanie go bezpośrednio bądź z modyfikacjami w stosunku do regulacji, która ma być zastosowana, w zależności od charakteru regulacji prawnej, do której ma on mieć odpowiednie zastosowanie.

Należy przy tym zauważyć, iż stan faktyczny, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest w sposób istotny podobny do sytuacji uregulowanej wprost w art. 14 tej ustawy; w obu przypadkach chodzi bowiem o odpłatną czynność prawną zbycia, z tym że w pierwszym przypadku dochodzi do przeniesienia na spółkę własności rzeczy lub praw majątkowych w zamian za akcje lub udziały (zapłata w naturze), zaś w drugim przypadku – do zbycia rzeczy lub praw majątkowych w zamian za cenę otrzymaną w pieniądzu. Również podstawowa zasada określania wysokości przychodu ze zbycia rzeczy lub praw majątkowych jest analogiczna do ustalania przychodu z tytułu objęcia akcji czy udziału. Jest nią bowiem cena określona w umowie. Podobnie wartość nominalna akcji czy udziałów jest określana w umowie spółki. Podobieństwa obu regulacji wskazują na to, iż odpowiednie stosowanie art. 14 ust. 1 - 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do przychodu z tytułu objęcia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oznacza stosowanie tych przepisów z niewielkimi tylko modyfikacjami wynikającymi z faktu otrzymania przychodu w naturze (zamiast ceny zbywca otrzymuje udziały lub akcje).

Z odesłania zawartego w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do odpowiedniego stosowania art. 14 ust. 1 - 3 tejże ustawy wynika, iż ustalenie nominalnej wartości udziału, a w konsekwencji również przychodu, nie może odbywać się na zasadzie dowolności. Wartość ta powinna zasadniczo odpowiadać realnej wartości rynkowej (zbywczej) przedmiotu aportu w momencie jego wnoszenia do spółki, tym samym dotyczyć będzie wartości aportu, a nie wartości obejmowanych udziałów.

Należy wskazać, że przepis art. 14 ust. 1 – 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych daje uprawnienie organom podatkowym do szacowania przychodu podatnika uzyskanego z odpłatnego zbycia składnika majątku jeżeli uzyskana za zbywany składnik cena odbiega bez uzasadnionej przyczyny od wartości rynkowej takiego składnika. W przypadku kiedy zbycie dokonywane jest poprzez wniesienie takiego składnika do spółki kapitałowej tytułem aportu „ceną” za wnoszony aport jest wartość nominalna otrzymanych za aport udziałów. Właściwe zastosowanie art. 14 ust. 1 - 3 ww. ustawy oznacza więc w takim przypadku, że jeżeli wartość nominalna wydanych za wkład udziałów znacznie odbiega od wartości rynkowej wnoszonego składnika majątku bez uzasadnionej przyczyny, to przychód podatnika wnoszącego aport może zostać przez organy podatkowe oszacowany na podstawie rynkowej wartości przedmiotu aportu.

Natomiast procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, które to w przedmiotowej sprawie, umożliwiłoby rozstrzygnięcie, czy w przedmiocie sprawy istnieją uzasadnione przyczyny o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca zaznaczył, że przedmiotem jego wniosku „nie jest ocena przez organy podatkowe, czy przyczyny, jakie uznaje za uzasadnione, mogą być uznane za uzasadnione przyczyny w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”. Oczekuje jednak potwierdzenia, iż w analizowanym zdarzeniu przyszłym uzyska przychód podatkowy odpowiadający wartości nominalnej obejmowanych udziałów w Spółce kapitałowej w zamian za wkład niepieniężny w postaci znaków towarowych wskazując przy tym, iż „w przedmiotowej transakcji rynkowa wartość znaków towarowych zostanie ustalona przez niezależny podmiot wyspecjalizowany w realizacji wyceny i istnieć będą uzasadnione przyczyny gospodarcze dla zastosowania mechanizmu agio”.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż skoro procedura wydawania interpretacji indywidualnych nie jest postępowaniem podatkowym, które umożliwiłoby rozstrzygnięcie, czy w przedmiotowej sprawie te uzasadnione przyczyny zachodzą, to należy uznać, iż stanowisko Spółki jest prawidłowe.

Zatem, po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód w wysokości wartości nominalnej udziałów objętych w Spółce kapitałowej w zamian za wkład niepieniężny.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż w niniejszej sprawie art. 14 ust. 1 ustawy może mieć zastosowanie – jednakże powtarzając za Wnioskodawcą – przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena przyczyn, z powodu których wartość przedmiotu wkładu niepieniężnego będzie wyższa od nominalnej wartości obejmowanych udziałów.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę pism stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.