Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.78.2025.1.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-08
Teza: Dokumentowanie sprzedaży Skórek jako usług
elektronicznych na rzecz Platform/Portali.
Słowa kluczowe: faktura
internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu
miejsce-miejsce opodatkowania
obciążenia-odwrotne obciążenie
platforma
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Określenie
przypadków, w których faktury mogą zawierać zakres
danych węższy niż określony w art. 106e
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2025 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy sposobu dokumentowania sprzedaży Skórek
    jako usług elektronicznych na rzecz Platform/Portali.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółka prawa handlowego,
    prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie usług IT. Wnioskodawca podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Polski, tzn. jest tzw. polskim
    rezydentem podatkowym w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca jest podmiotem działającym w branży informatycznej, główny przedmiot
    działalności opiera się na handlu produktami cyfrowymi, tj. przedmiotami wirtualnymi
    wykorzystywanymi w grach komputerowych (dalej: „Skiny”). Podstawowy model
    działalności Wnioskodawcy zakładał nabywanie Skórki od podmiotów trzecich, a następnie
    ich odsprzedaż w stanie nieprzetworzonym. Zaznaczenia wymaga fakt, iż Skórki stanowią
    jedynie elementy kosmetyczne dla gier komputerowych, są one produktem cyfrowym, tak
    samo jak i gry do których przynależą.
    W celu sprzedaży Skórek Wnioskodawca prowadzi współpracę z podmiotami, których
    działalność gospodarcza polega na prowadzeniu platform internetowych przeznaczonych
    do obrotu Wirtualnymi przedmiotami (dalej: „Platformy” lub „Portale”). Portale te są
    prowadzone przez Spółki, które nie mają siedziby na terenie Rzeczpospolitej Polskiej (m.in.
    spółki niemieckie, amerykańskie).
    W celu dokonania transakcji Wnioskodawca jest zobligowany założyć konto na Platformie.
    Konto  to  umożliwia  wystawianie  Skórek  na  sprzedaż  czy  ich  zakup,  środki  zdobyte  z
    transakcji  następnie  Wnioskodawca  musi  przetransferować  na  konto  bankowe  za
    pośrednictwem systemów związanych z obsługą danej Platformy. Użytkownikiem może
    być zarówno osoba fizyczna prowadząca lub nieprowadząca działalność gospodarczą, jak i
    osoba prawna. Proces utworzenia konta polega na zalogowaniu się na stronie poprzez
    konto  z  grami  na  platformie  (...)  lub  założenie  konta  poprzez  wpisanie  danych
    rejestrowych, tj. nazwy użytkownika, adresu e-mail, hasła.

    Wnioskodawca zauważa, iż Portale mają na celu umożliwienie dokonywania sprzedaży
    Skórek pomiędzy nieokreślonymi użytkownikami, co potwierdza fakt, że w przypadku
    jednej z Platform Wnioskodawca dostaje każdorazowo wyciąg z dokonanych transakcji
    pomiędzy nim a Portalem, jednakże brak jest na nim wskazania, kto dokładnie zakupił jaki
    przedmiot.
    Oznacza to, że finalnym nabywcą wystawionych na sprzedaż przez Wnioskodawcę Skórek,
    mogą być zarówno podatnicy, jak i nie podatnicy, pochodzący z Polski, innych krajów Unii
    Europejskiej, bądź krajów niezrzeszonych w Unii Europejskiej.
    Platformy nie dokonują przelewów za każdy przedmiot oddzielnie, lecz zbiorczo – raz
    dziennie, raz na tydzień lub na żądanie. Z tego względu na podstawie historii transakcji
    wygenerowanej z systemu bankowości elektronicznej nie można jednoznacznie przypisać
    płatności do konkretnej transakcji sprzedaży. Wnioskodawca przygotowuje jednak
    miesięczne zestawienie transakcji na podstawie danych dostępnych na wirtualnych
    kontach na Portalach, co umożliwia jednoznaczne powiązanie płatności odnotowanych w
    systemie bankowym z transakcjami sprzedaży Skórek w danym okresie.
    Logowanie na Platformie oznacza zaakceptowanie regulaminu oraz polityki prywatności
    znajdującej się na danej Platformie. Podczas rejestracji na Portalach użytkownik nie
    podaje żadnych danych personalnych ani identyfikacyjnych, widoczny jest tylko jego
    fikcyjny pseudonim z gry online. Jednakże w przypadku sprzedaży powyżej kwot
    progowych danej Platformy, żąda ona potwierdzenia danych osobowych użytkownika
    przed realizacją wypłaty środków na konto bankowe. Działanie wynika z przepisów
    dotyczących przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy oraz finansowania terroryzmu,
    ale jego efekty (zebrane dane osobowe) nie są udostępniane Wnioskodawcy.
    Pomiędzy użytkownikami a Platformą nie są zawierane indywidualne umowy, na których
    warunki użytkownik mógłby mieć wpływ. Użytkownik musi zaakceptować warunki z góry
    narzucone w regulaminie przez Portal lub zrezygnować z utworzenia konta na Platformie.
    Sprzedaży Skórek na Platformie odbywa się w następujący sposób. Użytkownik wybiera
    Skórkę, którą chciałby sprzedać oraz ustala jej cenę. Następnie, po weryfikacji
    poprawności danych sprzedaży na Platformie pojawia się oferta sprzedaży. Od tego
    momentu dalszy proces sprzedaży obsługiwany jest przez Portal na podstawie warunków
    narzuconych w regulaminie. Platforma kontaktuje się z jej potencjalnym nabywcą w celu
    przeprowadzenia transakcji zakupu. W przypadku zbycia Skórki, Platforma pobiera
    określoną część ceny, z reguły wynoszącą kilka procent wartości transakcji (np. Skórka o
    wartości 100 zł, pobrana część ceny to 8%, na konto Wnioskodawcy wpływa 92 zł).
    Kupujący (klienci) na żadnym etapie sprzedaży nie zostaną poinformowani przez Portale o
    danych Wnioskodawcy. Cała komunikacja między Wnioskodawcą a ostatecznymi klientami
    odbywać się będzie za pośrednictwem Platform, a Wnioskodawca na żadnym etapie nie
    będzie mieć z nimi bezpośredniego kontaktu. Portale na dokumentach sprzedażowych,
    jeśli w ogóle będą one wystawiane, tj. rachunki/faktury/paragony, wydawanych na rzecz
    ostatecznych klientów nie będą wskazywały danych Wnioskodawcy jako dostawcy Skórek.
    Zazwyczaj na Portalach kupujący dostaje jednak tylko informacje o zakończonym procesie
    sprzedaży oraz o tym, że zakupiony wirtualny przedmiot – Skórka znalazła się na jego
    koncie. Jest to informacja przekazywana mailowo lub za pośrednictwem wirtualnego
    konta użytkownika.
    Kupującymi mogą być zarówno podatnicy podatku VAT, rezydenci Unii Europejskiej, jak i
    osoby spoza UE – zarówno osoby fizyczne jak i prawne. Sprzedaż ma charakter
    międzynarodowy i obejmuje cały świat. Wnioskodawca, co do zasady, nie będzie
    dysponował żadnymi danymi kupujących, ponieważ Portale odmawiają ich udostępnienia.
    Jedynie jeden z Portali przekazuje zestawienie informujące o kraju, z którego logują się
    poszczególni kupujący. Z danych zawartych w tym zestawieniu, do którego Wnioskodawca
    miał wgląd, wynika, że kupującymi są osoby z różnych regionów świata, w tym z Polski,
    Stanów Zjednoczonych, krajów Unii Europejskiej oraz państw azjatyckich. W konsekwencji

    Wnioskodawca nie będzie w stanie ustalić, czy dany kupujący jest podatnikiem VAT, jaki
    jest jego kraj rezydencji podatkowej ani nie pozyska jego danych osobowych, takich jak
    imię, nazwisko, adres czy numer identyfikacji podatkowej.
    Nadto Wnioskodawca pragnie zastrzec, iż zestawienie przesyłane przez jedną z Platform
    nie jest w pełni wiarygodne, ponieważ poprzez stosowanie oprogramowania VPN, można
    wykazać, iż na dane konto następuje logowanie z kraju A, gdzie w rzeczywistości nastąpiło
    logowanie z kraju B.
    Cała komunikacja pomiędzy Wnioskodawcą a Kupującymi ma charakter wyłącznie
    pośredni i odbywa się każdorazowo za pośrednictwem Portali. W szczególności, po
    zaakceptowaniu transakcji przez Kupującego to Platformy skontaktują się z Kupującym w
    sprawie finalizacji procesu transakcji. Dodatkowo, zgodnie z Regulaminami to Portale
    zajmować się będą wszelkimi sporami jakie mogą powstać między Wnioskodawcą a
    Kupującymi, dotyczącymi nabytego wirtualnego przedmiotu. Tym samym, na żadnym
    etapie transakcji Wnioskodawca nie będzie mieć bezpośredniego kontaktu z Kupującymi.
    Wnioskodawca nie jest zatem w stanie ustalić danych Kupujących w inny sposób niż za
    pośrednictwem Portali, które jak zostało już wskazane, poza Zestawieniem przesyłanym
    przez jeden z Portali, nie chcą udostępniać danych Kupujących. Wnioskodawca nie jest
    również w stanie wskazać użytkownika gry, do której Wirtualne przedmioty zostaną
    zakupione.
    Wnioskodawca na żadnym etapie nie jest w stanie ustalić danych Kupującego, w
    szczególności czy jest osobą fizyczną, czy jest podatnikiem ani jakiego kraju jest
    rezydentem podatkowym.
    Sprzedaż Skórek odbywa się tylko i wyłącznie za pomocą Internetu. Miejscem sprzedaży
    jest portal internetowy. Założenie konta na ww. portalu i wystawienie przedmiotów na
    sprzedaż wymaga od Wnioskodawcy posiadania łącza internetowego. Również kupujący,
    chcąc kupić przedmiot należący do Wnioskodawcy, musi mieć dostęp do Internetu.
    Obsługa sprzedaży (płatność, przekazanie zakupionych przedmiotów) oraz obsługa
    posprzedażowa (przesłanie informacji o dokonanej sprzedaży/zakupie) także odbywa się
    za pośrednictwem Internetu. Tym samym, bez wykorzystania sieci Internet sprzedaż nie
    doszłaby do skutku.
    Proces sprzedaży ma charakter zautomatyzowany. Wnioskodawca jest władny tylko
    wybrać Skórkę, którą oferuje na sprzedaż i ustalić jej cenę. Dalsze czynności związane z
    procesem sprzedaży są podejmowane przez Portal za pośrednictwem specjalnie
    przygotowanej do tego platformy sprzedażowej. Takie czynności jak publikacja oferty
    sprzedaży Wnioskodawcy, przetworzenie płatności, przeniesienie sprzedanej Skórki z
    konta Wnioskodawcy na konto kupującego, wysyłanie informacji o pomyślnie zakończonej
    transakcji do obu stron, itd. wykonywana jest w sposób zautomatyzowany poprzez
    platformę. Powyższe nie wymaga aktywnego działania człowieka, tj. Wnioskodawcy czy
    osób pracujących dla podmiotu prowadzącego daną platformę sprzedażową.
    Sprzedaż przedmiotów wymaga minimalnego udziału człowieka. Jak wskazano powyżej, z
    uwagi na wirtualną (cyfrową) postać sprzedawanych przedmiotów, a także dokonywanie
    sprzedaży jedynie w formie online za pośrednictwem specjalnie przygotowanych do tego
    platform sprzedażowych sprawia, że udział człowieka w procesie sprzedaży jest
    ograniczony do minimum. Sprowadza się do wybrania oferty sprzedaży /zakupu, a
    następnie zaakceptowaniu ceny.
    Sprzedaż bez wykorzystania technologii informatycznej byłaby niemożliwa. Powyższe
    wynika przede wszystkim z charakteru Skórek, które są produktem cyfrowym
    nieistniejącym w realnym świecie. Tym samym, samo przekazanie posiadania Skórki w
    wyniku sprzedaży byłoby niemożliwe bez wykorzystania technologii informatycznej.
    Ponadto, Skórki mają zastosowanie i mogą być wykorzystywane tylko w grach

    komputerowych, czyli również w produkcie cyfrowym, dla którego technologia
    informatyczna pełni kluczową rolę. W związku z powyższym, handel produktami
    cyfrowymi takimi jak lub podobnymi do Skórek odbywa się tylko w Internecie.
    Opis działania Platformy typu B – stan faktyczny
    Jedną z takich platform jest portal B zajmujący się obrotem Skórkami. B jest podmiotem
    prowadzącym działalność gospodarczą (spółką) nieposiadającą siedziby na terenie Polski –
    jej siedzibą są Niemcy. Na B użytkownicy mogą wystawiać własne wirtualne przedmioty na
    sprzedaż bądź je kupować.
    Zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 regulaminu Platformy:
    „1. B udostępnia rynek internetowy, na który użytkownicy mogą oferować, sprzedawać i
    kupować określone, cyfrowe treści do gier, tak zwane „Skórki”.
    2. Sam B nie staje się stroną umowy sprzedaży zawartej pomiędzy użytkownikami.”
    Wnioskodawca zauważa, iż ust. 2 cytowanego fragmentu regulaminu B zawiera zdanie
    nieprawdziwe, ponieważ w momencie wystawienia przedmiotu na sprzedaż
    Wnioskodawca traci władztwo nad Skórką. Co więcej – dotyczy to wszystkich Platform –
    Platforma ma możliwość zablokowania konta Wnioskodawcy, w tym przedmiotów
    wystawionych na sprzedaż, jak i środków zgromadzonych na koncie.
    B przesyła każdorazowo Wnioskodawcy fakturę zawierającą stwierdzenie „odwrotne
    obciążenie”. Faktura ta dokumentuje wspomnianą już wcześniej część ceny, przykładowo
    przy sprzedaży Skórki o wartości 100 zł, Wnioskodawca otrzymuje fakturę na wartość 8 zł.
    Wnioskodawca obecnie przesyła faktury do B z adnotacją „odwrotne obciążenie”,
    wykazując w podstawie opodatkowania wartość przedmiotu, który został sprzedany.
    Platforma typu C – zdarzenie przyszłe
    Kolejną z Platform, na której Wnioskodawca planuje rozpocząć działalność jest C będący
    amerykańską firmą, tj. podmiotem z siedzibą w Stanach Zjednoczonych (USA).
    C nie przekazuje żadnych danych identyfikujących kupujących. W trakcie sprzedaży
    (podobnie jak na innych portalach) potrącana jest część ceny, którą zapłacił finalny
    nabywca, następnie kwota trafia do tzw. balance, z którego Wnioskodawca może wypłacić
    lub zakupić inne przedmioty na Platformie. Na żądanie Wnioskodawcy proces związany ze
    sprzedażą i ostatecznym przetransferowaniem salda środków („balance”) na polskie konto
    bankowe Wnioskodawcy będzie wyglądał w następujący sposób:
      1. sprzedaż przedmiotu na platformie C poprzez sprzedaż natychmiastową do C albo
        wystawienie na rynku celem zakupienia przedmiotu przez innego użytkownika;
      2. zwiększenie „balance” na koncie C;
      3. złożenie żądania wypłaty na konto firmowe, które Wnioskodawca złoży u pośrednika
        (... firma D);
      4. złożenie żądania wypłaty środków z konta D na polskie konto bankowe.
    Wskazane powyżej Platformy B i C (zwane łącznie również „Platformami” lub „Portalami”)
    stanowią jedynie bardziej szczegółowy przykład, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż takich
    Portali jest więcej i ich sposób działania jest generalnie bardzo zbliżony do siebie z
    pewnymi różnicami. Niemniej jednak, konsekwentnie Wnioskodawca nie będzie posiadał
    żadnych danych identyfikujących Kupującego i to niezależnie na jakim Portalu/Platformie
    będzie dokonywana sprzedaż. Stąd też pomimo różnych postanowień regulaminów,
    Wnioskodawca uważa, że w momencie wystawienia Skórek na sprzedaż traci nad nimi
    władztwo, dlatego w jego ocenie transakcja zachodzi pomiędzy Wnioskodawcą a
    Platformą.
    Charakter czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę najlepiej oddaje przykład nr 2
    wskazany w „WORKING PAPER NO 1090” z dnia 23 września 2024 r. wypracowany na
    posiedzeniu Komisji Europejskiej na str. 7.

    W ramach opisanego zdarzenia przyszłego i stanu faktycznego Wnioskodawca posiada
    wskazane poniżej wątpliwości.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo dokumentując sprzedaż Skórek na rzecz
      Platform/Portali typu B za pomocą faktury w ramach procedury odwrotnego
      obciążenia (obowiązek rozliczenia VAT po stronie Platform/Portali) w ramach stanu
      faktycznego?
    2. Czy Wnioskodawca będzie postępował prawidłowo dokumentując sprzedaż Skórek na
      rzecz Platform/Portali typu C za pomocą faktury w ramach procedury odwrotnego
      obciążenia (obowiązek rozliczenia VAT po stronie Platform/Portali) w ramach
      zdarzenia przyszłego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Skórek w drodze sprzedaży z wykorzystaniem Platform
    /Portali typu B stanowi usługi świadczone za pomocą komunikacji elektronicznej, z uwagi
    na fakt, że sprzedaż usług elektronicznych (Skórek) na rzecz Platform/Portali, podmiotów
    gospodarczych mających siedzibę w krajach UE oraz poza UE i nie posiadających stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, nie podlega opodatkowaniu na
    terytoriom kraju.
    Wystawiona przez Spółkę faktura może nie zawierać danych, o których mowa w art. 106e
    ust. 1 pkt 12-14 ustawy o VAT. Zatem, Wnioskodawca jest zobligowany do wystawienia
    faktury i oznaczenia jej słowami „odwrotne obciążenie”, co więcej Wnioskodawca jest
    uprawniony do wystawienia faktur zbiorczych podsumowujących dane miesiące, w
    których wykazuje sprzedaż określonej liczby Skórek (tj. wyszczególnia w opisie jakie
    konkretnie Skórki sprzedano).
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Skórek w drodze sprzedaży z wykorzystaniem Platform
    /Portali typu C będzie stanowić usługi świadczone za pomocą komunikacji elektronicznej.
    Sprzedaż usług elektronicznych (Skórek) na rzecz Platform/Portali, podmiotów
    gospodarczych mających siedzibę w krajach UE oraz poza UE i nie posiadających stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, nie będzie podlegać
    opodatkowaniu na terytoriom kraju, wystawiona przez Spółkę faktura może nie zawierać
    danych, o których mowa w art. 106e ust. 1 pkt 12-14 ustawy o VAT.
    Zatem, Wnioskodawca jest zobligowany do wystawienia faktury i oznaczenia jej słowami
    „odwrotne obciążenie”, co więcej Wnioskodawca jest uprawniony do wystawienia faktur
    zbiorczych podsumowujących dane miesiące, w których wykazuje sprzedaż określonej
    liczby Skórek (tj. wyszczególnia w opisie jakie konkretnie Skórki sprzedano).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w z zakresie stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż Skórek nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
    ustawy o VAT i powinna zostać zaklasyfikowana jako usługa elektroniczna, o której mowa
    w art. 2 pkt 26 Ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.

    Zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy o VAT, przez usługi elektroniczne rozumie się usługi
    świadczone za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 7
    rozporządzenia 282/2011 (rozporządzenia wykonawczego rady (UE) nr 282/2011 z 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L 77 z 23.03.2011, str. 1, ze
    zm. zwanego dalej „Rozporządzeniem”).
    Na podstawie art. 7 ust. 1 Rozporządzenia, do usług świadczonych drogą elektroniczną, o
    których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu
    lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest
    zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie
    bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 Rozporządzenia, ustęp 1 obejmuje w szczególności:
      a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
        modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
      b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci
        elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
      c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez internet lub
        sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
        usługobiorcę;
      d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
        pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
        potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu
        automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu
        sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez
        komputer;
      e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
        telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
        wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
        elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
        informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
        internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
      f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Natomiast z art. 7 ust. 3 Rozporządzenia wynika, iż powyższe nie ma zastosowania do:
  a) usług nadawczych;
  b) usług telekomunikacyjnych;
  c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
    elektronicznie;
  d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
  e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
  f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
  g) kaset wideo i płyt DVD;
  h) gier na płytach CD-ROM;
  i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy
    udzielają swym klientom porad za pomocą poczty
    elektronicznej;

  j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za
    pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez
    zdalne połączenie);
  k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
  l) hurtowni danych off-line;
  m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
  n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
  o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy za
    pośrednictwem poczty;
  p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział,
    niezależnie od sposobu składania ofert;
  q-s) (uchylone);
  t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne,
    rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
  u) zakwaterowania,  wynajmu  samochodów,  usług  restauracyjnych,  przewozu  osób  lub
    podobnych usług zarezerwowanych online.
    Ze wskazanych powyżej przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania danych
    czynności za usługę elektroniczną jest to, aby spełniały one następujące przesłanki:
      a) były realizowane za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej;
      b) świadczenie z nich wynikające musi być zautomatyzowane i wymagać minimalnego
        udziału człowieka;
      c) ich wykonanie bez wykorzystania technologii informatycznej jest niemożliwe;
      d) nie jest objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 Rozporządzenia.
    Podsumowując, jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego, sprzedaż Skinów
    przez Wnioskodawcę spełnia definicję usług świadczonych drogą elektroniczną, gdyż jest
    w pełni zautomatyzowana i wymaga minimalnego udziału człowieka, jak również jej
    wykonanie bez wykorzystania technologii informatycznej byłoby niemożliwe. Ponadto,
    dostawa produktów w formie cyfrowej została w Rozporządzeniu wprost wskazana jako
    przykład usługi elektronicznej.
    Stanowisko to znajduje oparcie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez tut.
    Organ:
        z 4 listopada 2016 r. o sygn. 1462.IPPP3.4012.792.2016.1.RD;
        z dnia 23 maja 2023 r. o sygn. 0112-KDIL1-3.4012.155.2023.2.KK;
        z dnia 19 lipca 2022 r. o sygn.. 0114-KDIP1-2.4012.190.2022.2.JO.
    Zatem, stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy o VAT i art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE. L Nr 347 str. 1, ze zm.), w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale
    na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik
    sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Art. 9a ust. 1 Rozporządzenia stanowi, że w przypadku, gdy usługi świadczone drogą
    elektroniczną są świadczone za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, interfejsu lub
    portalu przyjmuje się do celów stosowania art. 28 dyrektywy 2006/112/WE, że podatnik
    uczestniczący w świadczeniu tych usług działa w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy
    tych usług, chyba że podatnik ten wyraźnie wskaże tego dostawcę jako podmiot
    świadczący usługę i jest to odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych zawartych

    między stronami. Innymi słowy w przypadku usług świadczonych drogą elektroniczną,
    podmioty pośredniczące, takie jak Portale, występują co do zasady jako podatnicy VAT w
    stosunku do kupujących z transakcji, w których pośredniczą, chyba, że wyraźnie wskażą
    dostawcę, tj. Wnioskodawcę, jako podatnika VAT. W przypadku wyraźnego wskazania
    dostawcy, za podatnika VAT w transakcji sprzedaży usług elektronicznych z kupującym,
    zostanie uznany w drodze wyjątku ten wyraźnie wskazany dostawca.
    Aby uznać dostawcę usług świadczonych drogą elektroniczną za wyraźnie wskazanego
    przez pośrednika, muszą zostać spełnione następujące warunki:
      a) na fakturze wystawionej lub udostępnionej przez każdego podatnika
        uczestniczącego w świadczeniu usług drogą elektroniczną należy wyszczególnić
        takie usługi i ich dostawcę;
      b) na rachunku lub paragonie wystawionym lub udostępnionym usługobiorcy należy
        wyszczególnić usługi świadczone drogą elektroniczną i ich dostawcę.
    Ponadto podatnik uczestniczący w świadczeniu usług elektronicznych, który w odniesieniu
    do usług świadczonych drogą elektroniczną zatwierdzi obciążenie usługobiorcy płatnością,
    zatwierdzi świadczenie usług lub ustali ogólne warunki świadczenia usług, nie może mieć
    możliwości wyraźnego wskazania innej osoby jako podmiotu świadczącego te usługi.
    Zgodnie z notami wyjaśniającymi dotyczącymi zmian VAT w UE w odniesieniu do miejsca
    świadczenia usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych Rozporządzenia
    wykonawczego Rady (UE) nr 1042/2013 (dalej jako: „Noty wyjaśniające”) do skutecznego
    wskazania dostawcy dojdzie, gdy:
      a) na fakturze wystawionej lub udostępnionej przez każdego podatnika
        uczestniczącego w świadczeniu usługi wyszczególniono (tj. wystarczająco jasno
        wskazano) przedmiotową usługę i jej dostawcę (w zwykłych transakcjach
        handlowych fakturę VAT wystawia się między dwoma podatnikami); oraz
      b) na rachunku lub paragonie wyszczególniono przedmiotową usługę i jej dostawcę
        (podmiot pośredniczący musi wystawić lub udostępnić odbiorcy końcowemu
        rachunek lub paragon, na którym wyszczególni przedmiot świadczonej usługi i
        informacje dotyczące usługodawcy, np. nazwę przedsiębiorstwa, numer
        identyfikacyjny VAT); oraz
      c) podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie zatwierdza obciążenia usługobiorcy
        płatnością (oznacza to na przykład, że Platforma nie powinna być odpowiedzialna
        za płatność pomiędzy Kupującym a Wnioskodawcą); oraz
      d) podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie zatwierdza świadczenia usługi
        (oznacza to, że sprzedaż Skinów za pośrednictwem Platform nie powinna być
        zatwierdzana przez Plaformę); oraz
      e) podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie ustala ogólnych warunków
        świadczenia usługi (oznacza to, że warunki sprzedaży Skinów za pośrednictwem
        Portalu nie powinny być z góry ustalane przez Portal); oraz
    - powyższe jest odzwierciedleniem w uzgodnieniach umownych - wszystkie punkty od a)
    do e) muszą być odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych pomiędzy pośrednikiem,
    czyli Portalem a dostawcą, czyli Wnioskodawcą.
    Jeżeli powyższe warunki zostaną przez Portale spełnione w odniesieniu do Wnioskodawcy
    oraz Kupującego, domniemanie, zgodnie z którym Portale występują w roli podatnika w
    transakcji z Kupującym, zawarte w art. 9a Rozporządzenia, zostanie obalone, a
    Wnioskodawca stanie się dostawcą usług na rzecz Kupującego, tj. podatnikiem VAT w tej
    transakcji.
    Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawione we wniosku okoliczności sprawy,
    należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie to Portale, a nie Wnioskodawca, powinny

    być traktowane jako podatnicy VAT w transakcji sprzedaży z Kupującymi. W analizowanym
    przypadku nie można uznać Wnioskodawcy za wyraźnie wskazanego przez Portale jako
    podmiotu świadczącego usługę, gdyż nie są spełnione warunki wynikające z art. 9a
    Rozporządzenia. Z opisu sprawy jednoznacznie wynika, że Portale wraz ze
    współpracującymi z nimi serwisami płatniczymi zatwierdzają obciążenie Kupującego
    płatnością, a także samodzielnie ustalają ogólne warunki świadczenia usług przez
    Wnioskodawcę, poprzez ustalenie:
        sposobu prezentacji Skinów na Portalu,
        metod płatności,
        form i warunków dostawy Skinów oraz
        zasad ewentualnej reklamacji.
    Powyższe przesądza, że Portale z uwagi na ich czynny udział w kreowaniu transakcji są
    podmiotami świadczącymi usługę, a tym samym zgodnie z art. 9a Rozporządzenia,
    pozbawione są możliwości wyraźnego wskazania innej osoby jako podmiotu świadczącego
    te usługi.
    Bez znaczenia pozostają postanowienia Regulaminów, z których wynika, że nie są stroną
    umów sprzedaży, bowiem normatywne akty wewnętrzne nie mogą skutecznie
    modyfikować powszechnie obowiązujących przepisów prawa podatkowego. Powyższe
    znajduje potwierdzenie w Notach wyjaśniających, gdzie wprost wskazano, że „klauzula
    umowy (...) wyłączająca podatnika z łańcucha transakcji (jako nieuczestniczącego w
    świadczeniu usługi) nie jest wystarczająca, jeżeli nie odzwierciedla tego rzeczywistość
    gospodarcza.”
    Dodatkowo, w tych samych Notach wyjaśniających wskazano na niektóre okoliczności
    przesądzające o tym, że podatnik uczestniczy w świadczeniu usługi, a wśród nich m.in.:
        posiadanie platformy technicznej, za pośrednictwem której świadczone są usługi,
        lub zarządzanie nią;
        odpowiedzialność za faktyczne świadczenie (dostarczenie) usługi;
        zapewnienie obsługi lub wsparcia usługobiorcy w związku z zapytaniami lub
        problemami dotyczącymi samej usługi;
        sprawowanie kontroli lub wywieranie wpływu na prezentację i format wirtualnego
        rynku (takiego jak sklepy z aplikacjami lub strony internetowe) w taki sposób, że
        marka i tożsamość podatnika o wiele bardziej rzuca się w oczy niż marka i
        tożsamość pozostałych osób zaangażowanych w świadczenie usługi;
        posiadanie danych usługobiorcy związanych z przedmiotowym świadczeniem
        usługi.
    W przedmiotowej sprawie to Portale są odpowiedzialne za przekazywanie płatności
    pomiędzy Wnioskodawcą a Kupującymi. Zapłata za Skina jest możliwa tylko i wyłącznie na
    jeden ze sposobów narzuconych w Regulaminie przez Portal. Proces sprzedaży
    obsługiwany jest przez Portal na podstawie warunków narzuconych w Regulaminie. W
    Regulaminach Portali zawarta jest informacja, iż sprzedający jest odpowiedzialny tylko za
    ustalenie ceny Wirtualnego Przedmiotu, zaś wszystkie inne warunki sprzedaży/zakupu są
    ustalane według wyłącznego uznania Portali. Na dokumentach potwierdzających
    transakcje udostępnianych przez Portale ostatecznym klientom, nie są zawarte żadne
    dane Wnioskodawcy jako dostawy Skinów. Portale nie przekazują Wnioskodawcy żadnych
    danych nabywcy.

    Wskazany został też wprost przykład portalu, który wystawia usługę elektroniczną na
    sprzedaż, a tym samym musi być postrzegany jako uczestniczący w świadczeniu usługi.
    Należy zatem uznać, że w analizowanej sprawie Wnioskodawca świadczy usługę
    elektroniczną na rzecz Portali, które następnie, jako podmioty uczestniczące w sprzedaży
    tych usług, dokonują ich odsprzedaży na rzecz Kupujących. Tym samym to na Portalach
    spoczywać będzie obowiązek ustalenia miejsca opodatkowania transakcji z Kupującymi i
    ewentualnego odprowadzenia podatku VAT z tytułu sprzedaży dokonywanej na rzecz
    Kupujących.
    Z kolei, w przypadku usługi elektronicznej świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz
    Portali, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem jej świadczenia będzie miejsce
    siedziby działalności gospodarczej Portali. Zakładając, że Portale posiadają siedzibę poza
    granicami Rzeczpospolitej Polskiej transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Wówczas w zależności od tego, czy Portal posiadać będzie siedzibę na terytorium Unii
    Europejskiej, czy poza nią, Wnioskodawca uprawniony będzie do wystawienia na rzecz
    Portali odpowiednio faktury z oznaczeniem odwrotne obciążenie lub faktury bez podatku
    VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie potwierdzają interpretacje:
        z dnia 9 lipca 2024 r. o sygn. 0114-KDIL1-3.4012.242.2024.3.MR;
        z dnia 23 maja 2023 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.155.2023.2.KK;
        z dnia 16 czerwca 2021 r. o sygn. 0113-KDITPT1-2.4012.258.2021.2.JSZ.
    Konsekwencją powyższego jest fakt, iż Wnioskodawca jest zobligowany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż Skinów, w której jako nabywcę wskazuje Platformę/Portal – w
    zakresie stanu faktycznego.
    Konsekwencją powyższego jest fakt, iż Wnioskodawca będzie zobligowany wystawić
    fakturę dokumentującą sprzedaż Skinów, w której jako nabywcę wskazuje Platformę
    /Portal – w zakresie zdarzenia przyszłego.
    Zatem, odnośnie dokumentowania świadczonych usług należy zauważyć, że na podstawie
    art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w powiązaniu z art. 106a pkt 2, z uwagi na fakt, że
    sprzedaż usług elektronicznych (Skinów) przez Wnioskodawcę na rzecz Platform,
    podmiotów gospodarczych mających siedzibę w krajach UE oraz poza UE i nie
    posiadających stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, nie będzie podlegać
    opodatkowaniu na terytorium kraju. Stąd też, faktury nie mogą zawierać danych, o
    których mowa w art. 106e ust. 1 pkt 12-14 ustawy o VAT. Oznaczenie faktur w myśl art.
    106e ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT w przypadku usługi dla której zobowiązanym do
    rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze
    jest nabywca towaru powinno być oznaczenie „odwrotne obciążenie”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;

      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      1) terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem
        art. 2a,
      4) terytorium państwa członkowskiego - rozumie się terytorium państwa wchodzące
        w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a,
      5) terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa
        niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1
        i 3.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przy czym, stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Powyższy przepis stanowi implementację art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347
    z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
      W przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej
      osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i
      wyświadczył te usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść (choćby
    potencjalną). Podatek od towarów i usług obciąża konsumpcję, czyli dopóki nie ma kogoś,
    kto odnosiłby lub powinien odnosić konkretne (wymierne) korzyści o charakterze
    majątkowym wiążące się z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą,
    ponieważ nie ma wówczas żadnej konsumpcji. Odbiorcą świadczenia musi być inny
    podmiot niż wykonujący usługę.
    Ze świadczeniem usługi mamy do czynienia również w sytuacji gdy podatnik dokonuje
    czynności działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej. Wówczas przyjmuje
    się, że dla celów podatku od towarów i usług podatnik (zleceniobiorca) sam nabył usługę
    od faktycznego wykonawcy, a następnie wyświadczył tę usługę zleceniodawcy. W związku
    z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez)
    powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.

    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.
    I tak, stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy:
      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg
    zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług.
    I tak, zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług
      elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w

      którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe
      miejsce pobytu.
    Kwestie dokumentowania transakcji gospodarczych regulują przepisy rozdziału „Faktury”
    Działu XI.
    Zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług
      dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę
      działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z
      którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju
      siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo
      zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
      miejscem świadczenia jest terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
        zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i
        faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
        usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnik;
      b) państwa trzeciego.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik  jest  obowiązany  wystawić  fakturę  dokumentującą  sprzedaż,  a  także
      dostawę  towarów  i  świadczenie  usług,  o  których  mowa  w  art.  106a  pkt  2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej  lub  podatku  o  podobnym  charakterze  lub  na  rzecz  osoby  prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    W myśl art. 106e ust. 1 pkt 12-14 i 18 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      12) stawkę podatku;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę  podatku  od  sumy  wartości  sprzedaży  netto,  z  podziałem  na  kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym
        do  rozliczenia  podatku  od  wartości  dodanej  lub  podatku  o  podobnym
        charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”.
    Natomiast z art. 106e ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy wynika, że:
      Faktura może nie zawierać:
      1) w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. a - danych określonych w ust. 1
        pkt 10 i 12-14;
      2) w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b - danych określonych w ust. 1
        pkt 5 i 12-14.
    Z powołanych przepisów wynika, że podatnik dokonujący sprzedaży zobowiązany jest do
    udokumentowania tej czynności poprzez wystawienie faktury. Faktura jest dokumentem
    (dowodem)  potwierdzającym  zaistnienie  zdarzenia  gospodarczego  dokonanego  przez
    podatnika VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że przedmiot Państwa działalności opiera się na handlu
    produktami cyfrowymi, tj. przedmiotami wirtualnymi wykorzystywanymi w grach
    komputerowych („Skórki”), który zakłada nabywanie Skórki od podmiotów trzecich, a

    następnie ich odsprzedaż w stanie nieprzetworzonym. Skórki stanowią jedynie elementy
    kosmetyczne do gier komputerowych, są one produktem cyfrowym, tak samo jak i gry, do
    których przynależą.
    Sprzedaż Skórek odbywa się tylko i wyłącznie za pomocą Internetu, proces sprzedaży ma
    charakter pełni zautomatyzowany, zaś udział człowieka w procesie sprzedaży ograniczony
    jest do minimum. Sprzedaż ta bez wykorzystania technologii informatycznej byłaby
    niemożliwa.
    W celu sprzedaży Skórek prowadzicie Państwo współpracę z podmiotami, których
    działalność gospodarcza polega na prowadzeniu platform internetowych przeznaczonych
    do obrotu Wirtualnymi Przedmiotami („Platformy”, „Portale”). Portale te są prowadzone
    przez spółki, które nie mają siedziby na terenie Rzeczpospolitej Polskiej (m.in. spółki
    niemieckie, amerykańskie). Wśród takich Platform znajduje się portal B spółka posiadająca
    siedzibę w Niemczech – Platforma typu B oraz C podmiot z siedzibą w USA – Platforma
    typu C.
    Finalnym nabywcą wystawionych przez Państwa na sprzedaż Skórek, mogą być zarówno
    podatnicy jak i nie podatnicy, pochodzący z Polski, innych krajów Unii Europejskiej, bądź
    krajów nie zrzeszonych w Unii Europejskiej.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii dokumentowania sprzedaży Skórek na rzecz Platform
    /Portali typu B i C za pomocą faktury w ramach procedury odwrotnego obciążenia
    (obowiązek rozliczenia VAT po stronie Platform/Portali).
    Uważacie Państwo, że to Portale, a nie Spółka powinny być traktowane jako podatnicy VAT
    w transakcji sprzedaży z Kupującymi, gdyż Spółka świadczy usługę elektroniczną na rzecz
    Portali, które następnie, jako podmioty uczestniczące w sprzedaży tych usług, dokonują
    ich odsprzedaży na rzecz Kupujących.
    W myśl art. 2 pkt 26 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych - rozumie się
      przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7
      rozporządzenia 282/2011.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2011 r. Nr 77 str. 1)
    zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym 282/2011”, stanowi, że:
      Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
      /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo
      zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
      wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
      a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
        modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
      b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
        sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
      c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez internet
        lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
        usługobiorcę;
      d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
        pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
        potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu

        automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu
        sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez
        komputer;
      e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
        telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
        wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne
        elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
        informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
        internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
      f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Załącznik I zawiera następujące usługi:
      1. Punkt 1 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) tworzenie i hosting witryn internetowych;
      b) automatyczna konserwacja oprogramowania, zdalnie i online;
      c) zdalne zarządzanie systemami;
      d) hurtownie danych online, umożliwiające elektroniczne przechowywanie i
        wyszukiwanie konkretnych danych;
      e) dostarczanie online przestrzeni na dysku na żądanie.
      2. Punkt 2 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) uzyskiwanie dostępu online i pobieranie oprogramowania (w szczególności
        programy w zakresie zamówień publicznych/księgowości, programy
        antywirusowe) oraz jego uaktualnień;
      b) oprogramowanie blokujące pojawianie się banerów reklamowych;
      c) sterowniki do pobierania, takie jak programy ustawiające interfejsy komputera i
        urządzeń peryferyjnych (np. drukarek);
      d) automatyczna instalacja online filtrów na witrynach internetowych;
      e) automatyczna instalacja online zabezpieczeń typu firewall.
      3. Punkt 3 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) uzyskiwanie dostępu i pobieranie motywów pulpitów;
      b) uzyskiwanie dostępu i pobieranie obrazów, fotografii i wygaszaczy ekranu;
      c) zawartość książek w formie cyfrowej i innych publikacji elektronicznych;
      d) prenumerata gazet i czasopism publikowanych online;
      e) dzienniki logowania i statystyki odwiedzania stron internetowych;
      f) wiadomości, informacje o sytuacji na drogach oraz prognozy pogody online;
      g) informacje generowane automatycznie online przez oprogramowanie po
        wprowadzeniu przez klienta określonych danych, takich jak dane prawne lub
        finansowe (w szczególności stale uaktualniane kursy giełdowe);
      h) dostarczanie przestrzeni reklamowej, szczególnie banerów reklamowych na
        stronach lub witrynach internetowych;
      i) korzystanie z wyszukiwarek i katalogów internetowych.
      4. Punkt 4 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) uzyskiwanie dostępu i pobieranie muzyki na komputery i telefony komórkowe;
      b) uzyskiwanie dostępu i pobieranie sygnałów dźwiękowych, urywków nagrań,
        dzwonków i innych dźwięków;

      c) uzyskiwanie dostępu do filmów i ich pobieranie;
      d) pobieranie gier na komputery i telefony komórkowe;
      e) uzyskiwanie dostępu do automatycznych gier online, które wymagają użycia
        Internetu lub innych podobnych sieci elektronicznych, gdy gracze są od siebie
        oddaleni
      f) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za
        pomocą sieci radiowej lub telewizyjnej, internetu lub podobnej sieci
        elektronicznej, tj. słuchanie lub oglądanie programów w momencie wybranym
        przez użytkownika, na jego indywidualne życzenie, na podstawie katalogu
        programów wybranych przez dostawcę usług medialnych, np. telewizja lub wideo
        na życzenie;
      g) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za
        pomocą internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), chyba że są
        one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci
        radiowych lub telewizyjnych;
      h) dostawa treści audio i audiowizualnych za pomocą sieci komunikacyjnych, które to
        treści nie są udostępniane przez dostawcę usług medialnych i nie są objęte jego
        odpowiedzialnością redakcyjną;
      i) dalsza dostawa treści audio i audiowizualnych należących do dostawcy usług
        medialnych, lecz dostarczanych przez inny podmiot za pomocą sieci
        komunikacyjnych.
      5. Punkt 5 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
      a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia
        Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź
        niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z
        wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna
        wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się
        nauczyciela z uczniem;
      b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia online i sprawdzane automatycznie, bez
        udziału człowieka.
    Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:
      Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
      a) usług nadawczych;
      b) usług telekomunikacyjnych;
      c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
        elektronicznie;
      d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
      e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
      f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
      g) kaset wideo i płyt DVD;
      h) gier na płytach CD-ROM;
      i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi,
        którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
      j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez
        nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne
        połączenie);
      k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;

      l) hurtowni danych off-line;
      m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
      n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
      o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak
        kursy za pośrednictwem poczty;
      p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni
        udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
      q-s) (uchylone);
      t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,
        edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
      u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób
        lub podobnych usług zarezerwowanych online.
    Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi, za usługę
    elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci
    elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę
    elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest wystąpienie
    następujących cech świadczonych usług:
        realizacja za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
        świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki,
        ich wykonanie bez wykorzystania technologii informatycznej jest niemożliwe,
        nie jest objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.
    Jak wynika z opisu sprawy sprzedaż Skórek (Wirtualnych Przedmiotów) odbywa się w pełni
    z pomocą Internetu i proces ten bez udziału sieci elektronicznej byłby niemożliwy, będzie
    zasadniczo zautomatyzowana, będzie wymagała minimalnego udziału człowieka oraz nie
    jest objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011. Zatem należy
    zgodzić się z Państwem, że usługi, o których mowa we wniosku, polegające na sprzedaży
    Skórek (Wirtualnych Przedmiotów) za pośrednictwem Portali, stanowią usługi świadczone
    za pomocą komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy.
    Z kolei art. 9a rozporządzenia wykonawczego 282/2011 stanowi, że:
      1. W przypadku gdy usługi świadczone drogą elektroniczną są świadczone za
        pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, interfejsu lub portalu, np. sklepu z
        aplikacjami, przyjmuje się do celów stosowania art. 28 dyrektywy 2006/112/WE,
        że podatnik uczestniczący w świadczeniu tych usług działa w imieniu własnym,
        lecz na rzecz dostawcy tych usług, chyba że podatnik ten wyraźnie wskaże tego
        dostawcę jako podmiot świadczący usługę i jest to odzwierciedlone w
        uzgodnieniach umownych zawartych między stronami.
      Aby uznać dostawcę usług świadczonych drogą elektroniczną za wyraźnie
      wskazanego przez podatnika jako podmiot świadczący usługę, muszą zostać
      spełnione następujące warunki:
      a) na fakturze wystawionej lub udostępnionej przez każdego podatnika
        uczestniczącego w świadczeniu usług drogą elektroniczną należy wyszczególnić
        takie usługi i ich dostawcę;
      b) na rachunku lub paragonie wystawionym lub udostępnionym usługobiorcy należy
        wyszczególnić usługi świadczone drogą elektroniczną i ich dostawcę.

      Na użytek niniejszego ustępu podatnik, który w odniesieniu do usług świadczonych
      drogą elektroniczną zatwierdzi obciążenie usługobiorcy płatnością, zatwierdzi
      świadczenie usług lub ustali ogólne warunki świadczenia usług, nie może mieć
      możliwości wyraźnego wskazania innej osoby jako podmiotu świadczącego te usługi.
      2. Ustęp 1 ma zastosowanie również w przypadku gdy usługi świadczone
        telefoniczne przez Internet, łącznie z usługami telefonii internetowej (VoIP), są
        świadczone za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnych, interfejsu lub portalu,
        np. sklepu z aplikacjami, i na warunkach określonych w tym ustępie.
      3. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do podatnika, który jedynie przetwarza
        płatność za usługi świadczone drogą elektroniczną lub usługi telefoniczne
        świadczone przez Internet, łącznie z usługami telefonii internetowej (VoIP), i nie
        uczestniczy w świadczeniu tych usług świadczonych drogą elektroniczną ani usług
        telefonicznych.
    Z cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011
    wynika więc, że w przypadku świadczenia usług drogą elektroniczną podatnik
    uczestniczący w świadczeniu tych usług działa w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy
    tych usług. Oznacza to, że każdy pośrednik otrzymał i świadczył usługę dalej drogą
    elektroniczną. Jednakże w określonych okolicznościach należy przyjąć, że taki stan rzeczy
    nie ma miejsca, np. w sytuacji gdy podatnik wyraźnie wskaże dostawcę jako podmiot
    świadczący usługę, co oznacza, że:
      a) na fakturze wystawionej lub udostępnionej przez każdego podatnika
        uczestniczącego w świadczeniu usługi należy wyszczególnić (tj. wystarczająco jasno
        wskazać) przedmiotową usługę i jej dostawcę (w zwykłych transakcjach handlowych
        fakturę VAT wystawia się między dwoma podatnikami); oraz
      b) na rachunku lub paragonie należy wyszczególnić przedmiotową usługę i jej
        dostawcę (podatnik musi wystawić lub udostępnić odbiorcy końcowemu rachunek
        lub paragon, na którym wyszczególni przedmiot świadczonej usługi i informacje
        dotyczące usługodawcy, np. nazwę przedsiębiorstwa, numer identyfikacyjny VAT);
        oraz
      c) podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie zatwierdza obciążenia usługobiorcy
        płatnością (oznacza to na przykład, że sklep z aplikacjami nie jest odpowiedzialny za
        płatność pomiędzy konsumentem końcowym a właścicielem treści aplikacji); oraz
      d) podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie zatwierdza świadczenia usługi
        (oznacza to, że dostawa, na przykład aplikacji, od właściciela treści za
        pośrednictwem sklepu z aplikacjami nie jest zatwierdzana przez sklep z
        aplikacjami); oraz
      e) podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie ustala ogólnych warunków
        świadczenia usługi (oznacza to, na przykład, że warunki sprzedaży aplikacji za
        pośrednictwem sklepu z aplikacjami nie są ustalane przez sklep z aplikacjami);
    oraz
    jest to odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych (wszystkie punkty od a) do e) muszą
    być odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych).
    Jeżeli podatnik będzie uczestniczył w świadczeniu usługi spełniającej wszystkie powyższe
    warunki należy domniemywać, że podatnik ten nie jest odbiorcą świadczącym dalej usługę.
    W przedmiotowej sprawie należy się zgodzić z Państwem, że to Portale typu B i C, za
    pomocą których odbywa się sprzedaż Skórek Wirtualnych Przedmiotów, powinny być
    traktowane jako podatnicy uczestniczący w świadczeniu usług elektronicznych działający w
    imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy (Spółki).

    W analizowanym przypadku nie można uznać Państwa (dostawcy Skórek) jako wyraźnie
    wskazanego przez Portale za podmiot świadczący przedmiotowe usługi elektroniczne,
    ponieważ nie są spełnione warunki wynikające z art. 9a rozporządzenia wykonawczego 282
    /2011. Jak wynika bowiem z okoliczności sprawy, to Portale są odpowiedzialne za
    przekazanie płatności pomiędzy Państwem a Kupującym, środki zdobyte z transakcji
    muszą Państwo przetransferować na konto bankowe za pośrednictwem systemów
    związanych z obsługą danej Platformy. Również Platformy nie dokonują przelewów za
    każdy przedmiot oddzielnie, lecz zbiorczo - raz dziennie, raz na tydzień, na żądanie, zaś na
    podstawie historii transakcji wygenerowanej z systemu bankowości elektronicznej nie
    można jednoznacznie przypisać płatności do konkretnej transakcji sprzedaży. Proces
    sprzedaży obsługiwany jest przez Portal na podstawie warunków narzuconych w
    regulaminie. Jesteście Państwo odpowiedzialni tylko za ustalenie ceny Skórki, zaś takie
    czynności jak publikacja oferty, przetworzenie płatności, przeniesienie sprzedanej Skórki z
    Państwa konta na konto kupującego, wysyłanie informacji o pomyślnie zakończonej
    transakcji do obu stron, wykonywana jest automatycznie przez Platformę. Kupujący na
    żadnym etapie sprzedaży nie zostaną poinformowani przez Portale o Państwa danych.
    Portale na dokumentach sprzedażowych, tj. rachunkach/dokumentach/fakturach/
    paragonach wydawanych na rzecz ostatecznych klientów nie będą wskazywały żadnych
    Państwa danych jako dostawcy Skórek. Co do zasady nie będziecie również dysponowali
    żadnymi danymi kupujących, ponieważ Portale odmawiają ich udostępniania. Wyłącznie
    jeden Portal przesyła zestawienie z informacją o kraju, z którego logują się poszczególni
    kupujący, jednakże na podstawie tych danych nie będziecie Państwo w stanie ustalić czy
    dany kupujący jest podatnikiem VAT, jaki jest jego kraj rezydencji podatkowej, ani nie
    pozyskacie jego danych osobowych, takich jak imię, nazwisko, adres czy numer
    identyfikacji podatkowej.
    Powyższe okoliczności wskazują, że to Portale należy uznać za podmioty, które otrzymują i
    świadczą usługi elektroniczne. Zatem należy zgodzić się z Państwem, że nie jesteście
    podatnikiem świadczącym usługi elektroniczne na rzecz odbiorców końcowych
    (kupujących), lecz świadczycie usługę elektroniczną na rzecz Portali, gdyż w tej sytuacji nie
    występujecie w roli podatnika w stosunku do odbiorców końcowych (kupujących) w
    procesie sprzedaży produktów cyfrowych (Skórek) poprzez Portale.
    Odnośnie Państwa wątpliwości dotyczących prawidłowego dokumentowania
    świadczonych usług wskazać należy, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o
    charakterze terytorialnym, co oznacza, że opodatkowaniu w danym państwie podlegają
    tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane w tym państwie, a ściślej te
    czynności, które zostaną uznane za wykonane w danym miejscu.
    W kwestii miejsca opodatkowania, świadczonych przez Państwa usług należy wskazać, że
    choć przedmiotowe usługi mają charakter usługi elektronicznej, jednakże świadczona jest
    na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Dokonują Państwo bowiem
    sprzedaży Skórek na rzecz Platform typu B i C, podmiotów prowadzących działalność
    gospodarczą, którzy nie posiadają siedziby, i jak wynika z okoliczności sprawy również nie
    posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, a
    których siedziba będzie mieściła się poza granicami Polski – w Niemczech oraz w USA.
    Zatem przepisy dotyczące ustalania miejsca świadczenia usług elektronicznych na
    podstawie art. 28k ust. 1 ustawy nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Należy
    bowiem zauważyć, że art. 28k ust. 1 ustawy, ma zastosowanie do usług świadczonych
    drogą elektroniczną wyłącznie na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, co nie ma
    miejsca w Państwa sytuacji. Oznacza to, że miejsce świadczenia wykonywanych usług
    należy ustalić na podstawie zasady ogólnej, wyrażonej w art. 28b ust. 1 ustawy, zaś
    zastrzeżenia wynikające z art. 28b ust. 1 ustawy nie mają zastosowania w opisywanym
    przypadku. Tym samym miejscem świadczenia jest miejsce, w którym usługobiorcy
    (Platforma typu A oraz Platforma typu B) posiadają siedzibę działalności gospodarczej.

    Skoro Portale typu A i B na rzecz których świadczą Państwo usługę elektroniczną są
    podmiotami gospodarczymi, które nie mają siedziby działalności gospodarczej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej to miejscem opodatkowania świadczonych usług nie
    będzie Polska.
    Wobec tego faktury dokumentujące świadczenie usług na rzecz Portali typu A i B nie
    powinny zawierać m.in. stawki i kwoty podatku (art. 106e ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy), powinny
    jednak zawierać adnotację „odwrotne obciążenie”. W tym przypadku to Portale jako
    usługobiorcy są zobowiązani do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub
    podatku o podobnym charakterze w swoim kraju z tytułu nabycia tych usług.
    W konsekwencji Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii dokumentowania
    świadczonych usług fakturami zbiorczymi.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
        Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują
        się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.