Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.206.2021.12.APO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: W zakresie rozliczenia działalności gospodarczej prowadzonej
na podstawie decyzji o wsparciu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty kwalifikowane
metoda-metoda kasowa
moment
strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2021 r., wpłynął Państwa wniosek z 19 kwietnia 2021 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczył ustalenia:
    - czy Wnioskodawca, zgodnie z § 9 pkt 1 Rozporządzenia, będzie uprawniony do
      korzystania ze zwolnienia z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o
      PDOP, począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w
      ramach Inwestycji, niezależnie od momentu, w którym zostały/zostaną oddane do
      używania środki trwałe wchodzące w skład Inwestycji,
    - czy momentem poniesienia wydatków, o których mowa w § 8 Rozporządzenia,
      kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego
      w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment
      zapłaty tych kosztów,
    - czy wydatki ponoszone przez Spółkę w ramach płatności częściowych, na zakup lub
      wytworzenie środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu,
      będą stanowić wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie
      zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP w
      momencie ich faktycznej zapłaty, tj. zgodnie z metodą kasową,
    - czy zaliczki ponoszone przez Spółkę na poczet wydatków na zakup lub wytworzenie
      środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu, będą stanowić
      wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia w
      momencie ich faktycznej zapłaty.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca (dalej: „Wnioskodawca”) jest wspólnikiem - komplementariuszem w spółce
    komandytowej (dalej: „Spółka”) posiadającej siedzibę na terytorium RP i podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Z uwagi na nowelizację przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2021 r., Spółka, zgodnie z art. 12 ust. 2 Ustawy
    zmieniającej, postanowiła, że przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2 Ustawy
    zmieniającej, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, będzie stosować w odniesieniu
    do Spółki oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w tej Spółce począwszy
    od dnia 1 maja 2021 r. W konsekwencji, Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od
    dochodów wygenerowanych przez Spółkę przed 1 maja 2021 r.
    Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja i handel (...). Produkty Spółki są
    sprzedawane do wielu branż i gałęzi przemysłu i obejmują szeroko pojęte (...). Wytwarzana
    przez Spółkę folia może być zarówno półproduktem, który jest używany w procesie
    produkcji (...).
    13 stycznia 2021 r. Spółka otrzymała decyzję o wsparciu (dalej: „Decyzja”) na realizację
    nowej inwestycji, o której mowa w art. 3 Ustawy, wydaną przez Specjalną Strefą
    Ekonomiczną (dalej: „SSE”). Nowa inwestycja (dalej: „Inwestycja”) realizowana przez Spółkę
    ma na celu przede wszystkim zwiększenie zdolności produkcyjnej zakładu produkcyjnego
    Spółki w zakresie produkcji opakowań z tworzyw sztucznych. W ramach Inwestycji, Spółka
    planuje poniesienie nakładów inwestycyjnych m.in. na nabycie szeregu nowych środków
    trwałych oraz budowę dwóch hal produkcyjnych. Efekty, które osiągnięte zostaną wskutek
    realizacji Inwestycji, pozwolą Spółce na dalszy rozwój w branży produkcji opakowań z

    tworzyw sztucznych, dostosowanie mocy produkcyjnych do rosnącego popytu,
    zapewnienia konkurencyjnej pozycji na rynku, trwałości istnienia i funkcjonowania zakładu
    produkcyjnego oraz trwałości istniejących miejsc pracy na kolejne lata.
    Spółka w ramach Inwestycji będzie prowadziła działalność na terenie wskazanym w
    Decyzji, z wykorzystaniem zarówno nowych, jak i wcześniej istniejących budynków,
    budowli, maszyn, urządzeń oraz innych środków trwałych.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że projekt inwestycyjny nie zakłada zmiany profilu
    działalności Spółki, ale zwiększenie mocy produkcyjnych i zwiększenie elastyczności
    produkcji. Tym samym, działalność do objęcia Decyzją będzie zbieżna z dotychczas
    realizowaną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie wyklucza również,
    że w przyszłości Spółka będzie wprowadzać na rynek nowe rodzaje produktów lub usług,
    jednakże będzie to zależne od warunków panujących na rynku.
    Wskazana Decyzja ważna jest przez okres 10 lat od dnia jej wydania. Ponadto, zgodnie z
    treścią otrzymanej Decyzji, Spółka zobowiązana została do poniesienia minimalnych
    kosztów inwestycji w terminie do dnia 31 grudnia 2024 r. Wskazany termin jest
    jednocześnie datą zakończenia realizowanych Inwestycji.
    Obecnie Inwestycja jest w trakcie realizacji. Dotychczasowe nakłady Spółki na działania
    inwestycyjne objęły m.in. zakup maszyn i urządzeń. Część zobowiązań związanych z nabyc
    iem tych środków trwałych została już przez Spółkę uregulowana (faktury z tego tytułu
    zostały opłacone).
    W związku z otrzymaną Decyzją, Wnioskodawca - jako osoba zobowiązana do rozliczenia
    podatku dochodowego od zysku wygenerowanego przez Spółkę przed dniem 1 maja 2021
    r. - zamierza korzystać ze wsparcia z tytułu poniesionych nakładów inwestycyjnych.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca, zgodnie z § 9 pkt 1 Rozporządzenia, będzie uprawniony do
      korzystania ze zwolnienia z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o
      PDOP, począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w
      ramach Inwestycji, niezależnie od momentu, w którym zostały/zostaną oddane do
      używania środki trwałe wchodzące w skład Inwestycji?
    2) Czy momentem poniesienia wydatków, o których mowa w § 8 Rozporządzenia,
      kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego
      w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment
      zapłaty tych kosztów?
    3) Czy wydatki ponoszone przez Spółkę w ramach płatności częściowych, na zakup lub
      wytworzenie środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu,
      będą stanowić wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie
      zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, w
      momencie ich faktycznej zapłaty tj. zgodnie z metodą kasową?
    4) Czy zaliczki ponoszone przez Spółkę na poczet wydatków na zakup lub wytworzenie
      środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu, będą stanowić
      wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia w
      momencie ich faktycznej zapłaty?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1)
    Zgodnie z § 9 pkt 1 Rozporządzenia, Wnioskodawca będzie uprawniony do korzystania ze
    zwolnienia z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, począwszy od
    miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w ramach Inwestycji,
    niezależnie od momentu, w którym zostały/zostaną oddane do używania środki trwałe
    wchodzące w skład Inwestycji.
    Ad. 2)

    Momentem poniesienia wydatków, o których mowa w § 8 Rozporządzenia, kwalifikujących
    się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt
    34a ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów.
    Ad. 3)
    W przypadku płatności częściowych momentem poniesienia wydatków, o których mowa w
    § 8 Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia
    podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z
    metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów.
    Ad. 4)
    Zaliczki ponoszone przez Spółkę na poczet wydatków na zakup lub wytworzenie środków
    trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu, będą stanowić wydatki
    kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia podatkowego
    określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, w momencie uiszczenia całości ceny
    należnej danemu wykonawcy/dostawcy z tytułu wykonania umowy.
    Ad. 1)
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, wolne od podatku są dochody
    podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w
    decyzji o wsparciu, o której mowa w Ustawie, przy czym wielkość pomocy publicznej
    udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej
    dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy
    w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Ponadto, jak wskazuje przepis art. 17 ust. 4 Ustawy o PDOP, powyższe zwolnienie
    przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku prowadzenia działalności objętej
    Decyzją, jest on uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z podatku w zakresie
    działalności Spółki (i w zakresie objętym Decyzją). Maksymalna wysokość zwolnienia
    uzależniona jest od intensywności pomocy publicznej właściwej dla obszaru, gdzie
    zlokalizowana jest inwestycja, oraz od wysokości poniesionych kosztów kwalifikowanych
    nowej inwestycji.
    Zgodnie z art. 15 Ustawy, decyzja o wsparciu określa okres jej obowiązywania, przedmiot
    działalności gospodarczej oraz warunki jakie podatnik jest zobowiązany spełnić.
    Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne, zasadnym jest stwierdzenie, że w celu
    skorzystania przez podatnika ze zwolnienia z PDOP, na podstawie wydanej decyzji o
    wsparciu (przy założeniu, że spełnione są wymagania wskazane w decyzji) spełnione
    muszą być łącznie następujące warunki:
      1) prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu;
      2) uzyskanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w ww. decyzji wg kodów
        PKWiU.
    Powyższe warunki, jak każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, należy
    interpretować ściśle. Przedmiotowe zwolnienie podatkowe przysługuje podatnikowi
    wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej
    faktycznie na terenie określonym w decyzji o wsparciu. Ponadto zwolniony może być
    jedynie dochód uzyskany z działalności gospodarczej zgodnej z klasyfikacją PKWiU
    wskazaną w decyzji o wsparciu.
    Z powyższego nie wynika natomiast od kiedy podatnik może rozpocząć korzystanie ze
    zwolnienia podatkowego.
    Zgodnie z § 9 pkt 1 Rozporządzenia, wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej
    inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty

    po dniu wydania decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania
    maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie
    wystąpi wcześniej.
    Biorąc pod uwagę literalną wykładnię przepisu § 9 pkt 1 Rozporządzenia, zdaniem
    Wnioskodawcy, zasadnym jest stwierdzenie, że podatnik może zastosować zwolnienie z
    PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP począwszy od miesiąca, w
    którym (po wydaniu decyzji o wsparciu) poniósł koszty na realizację nowej inwestycji, do
    momentu wystąpienia jednego z następujących zdarzeń: (i) wygaśnięcie decyzji o wsparciu
    lub (ii) wyczerpanie limitu przysługującej pomocy publicznej.
    Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z § 9 pkt 1 Rozporządzenia, będzie on
    uprawniony do korzystania ze zwolnienia z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a
    Ustawy o PDOP, począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty
    kwalifikowane w ramach Inwestycji, niezależnie od momentu, w którym zostały/zostaną
    oddane do używania środki trwałe wchodzące w skład Inwestycji.
    Wnioskodawca zwraca również uwagę na brak przepisów, które uzależniałyby moment,
    od którego należy rozpocząć korzystanie ze zwolnienia, od oddania do używania środków
    trwałych wchodzących w składy nowej inwestycji. Zgodnie z obowiązującymi regulacjami,
    limit dostępnej pomocy publicznej jest sukcesywnie powiększany o wydatki inwestycyjne
    ponoszone przez przedsiębiorcę od daty otrzymania decyzji o wsparciu do daty
    zakończenia inwestycji wskazanej w treści tej decyzji (do maksymalnej wysokości
    wydatków wskazanej w treści decyzji).
    Natomiast prawo do korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy
    o PDOP przysługuje już od pierwszego miesiąca, w którym zostaną poniesione pierwsze
    wydatki kwalifikowane inwestycji (przy czym wysokość zwolnienia jest ograniczona limitem
    pomocy publicznej kalkulowanym w oparciu o wysokość wydatków inwestycyjnych).
    W konsekwencji momentem, od którego Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania
    ze zwolnienia z PDOP jest miesiąc (po dniu wydania decyzji o wsparciu), w którym
    inwestor poniósł pierwsze koszty na realizację nowej inwestycji, stanowiące koszty
    kwalifikowane zgodnie z definicją kosztów kwalifikowanych określoną w § 8
    Rozporządzenia.
    Przenosząc powyższe na grunt przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego/
    zdarzenia przyszłego dla ustalenia momentu od którego Wnioskodawca będzie
    uprawniony do stosowania zwolnienia bez znaczenia pozostaje moment oddania do
    używania środków trwałych wchodzących w skład Inwestycji. Istotny jest natomiast
    moment, w którym Spółka poniesie koszty Inwestycji stanowiące koszty kwalifikowane
    zgodnie z definicją określoną w § 8 Rozporządzenia.
    Podsumowując, zgodnie z Ustawą, Wnioskodawca ma prawo do korzystania ze
    zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP, począwszy od
    miesiąca, w którym poniesione zostały koszty kwalifikowane w ramach Inwestycji,
    niezależnie od momentu, w którym zostały Z zostaną oddane do używania środki trwałe
    wchodzące w skład Inwestycji.
    Dodatkowo, Wnioskodawca wskazuje, że stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę,
    zostało potwierdzone m. in. w:
    1) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 5 marca 2020 r. (nr
      0111-KDIB1- 3.4010.597.2019.2.IZ), w której organ wskazał: „(...) cytowany powyżej
      przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia wskazuje, że podatnik może zastosować zwolnienie z
      podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a
      updop począwszy od miesiąca, w którym (po wydaniu decyzji o wsparciu) poniósł
      koszty na realizację nowej inwestycji, do momentu wystąpienia jednego z
      następujących zdarzeń: wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania limitu
      przysługującej pomocy publicznej. Tym samym, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że

      będzie uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 17
      ust. 1 pkt 34a updop, począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty
      kwalifikowane w ramach inwestycji (po dniu wydania decyzji o wsparciu), niezależnie
      od momentu, w którym Wnioskodawca zakończy inwestycję.”;
    2) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 1 lipca 2020 r. (nr 0111-
      KDIB1-3.4010.205.2020.1.JKT), zgodnie z którą: „Odnosząc cytowane powyżej przepisy
      do przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że Spółka będzie uprawniona do
      korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a updop (w ramach
      przysługującego limitu pomocy publicznej) począwszy od miesiąca, w którym w
      ramach realizacji Inwestycji zostaną poniesione pierwsze wydatki stanowiące koszty
      kwalifikowane zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia.”;
    3) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 6 grudnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.429.2019.2.PC), w której wskazano, „(...) wsparcie z tytułu kosztów
      kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca,
      w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia
      decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej,
      w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej. Reasumując stanowisko
      Spółki w zakresie ustalenia, czy pomoc publiczna w postaci zwolnienia z podatku CIT,
      do której Wnioskodawca jest uprawniony na podstawie decyzji o wsparciu,
      przysługiwać będzie Wnioskodawcy począwszy od pierwszego miesiąca, w którym
      rozpocznie on ponoszenie wydatków kwalifikowanych inwestycji po dniu wydania
      decyzji o wsparciu, aż do jej wygaśnięcia lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej
      pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi najpierw, zgodnie z
      § 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy
      publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji,
      należy uznać za prawidłowe.”;
    4) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 21 czerwca 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.177.2019.1.MO), zgodnie z którą: „Odnosząc cytowane powyżej
      przepisy do przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że stanowisko
      Wnioskodawcy, zgodnie z którym pomoc publiczna w postaci zwolnienia z podatku
      PDOP, do której jest on uprawniony na podstawie Decyzji, przysługuje mu począwszy
      od pierwszego miesiąca, w którym rozpoczął ponoszenie kosztów kwalifikowanych
      inwestycji po dniu wydania Decyzji, aż do jej wygaśnięcia lub wyczerpania
      maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które
      zdarzenie wystąpi najpierw, zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia PSI, należy uznać za
      prawidłowe.”;
    5) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 3 czerwca 2019 r. (nr
      0114-KDIP2-3.4010.62.2019.2.MS) uznano za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy,
      zgodnie z którym: „Konsekwentnie, biorąc pod uwagę przedstawioną powyżej
      praktykę organów podatkowych w odniesieniu do Rozporządzenia SSE oraz w
      odniesieniu do ujednolicenia momentu możliwości korzystania ze zwolnienia
      podatkowego w ramach Rozporządzenia PSI, pomoc publiczna z tytułu uzyskania

      decyzji o wsparciu w ramach PSI będzie przysługiwać Wnioskodawcy począwszy od
      pierwszego miesiąca, w którym Spółka zaczęła ponosić pierwsze Wydatki po dniu
      wydania decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania
      maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które
      zdarzenie wystąpi wcześniej, zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z
      dnia 28 sierpnia 2018 w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym
      przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji.”;
    6) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 19 kwietnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.69.2019.1.MO), zgodnie z którą: „Powyżej cytowany przepis
      wskazuje zatem, że podatnik może zastosować zwolnienie z podatku dochodowego
      od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP począwszy
      od miesiąca, w którym (po wydaniu decyzji o wsparciu) poniósł koszty na realizację
      nowej inwestycji, do momentu wystąpienia jednego z następujących zdarzeń: (i)
      wygaśnięcie decyzji o wsparciu lub (ii) wyczerpanie limitu przysługującej pomocy
      publicznej. Tym samym zgodzić należy się z Wnioskodawca, że będzie uprawniony do
      korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o PDOP
      począwszy od miesiąca, w którym poniesione zostaną wydatki w ramach Inwestycji,
      niezależnie od momentu, w którym Wnioskodawca zacznie uzyskiwać dochód z
      realizowanej Inwestycji.”;
    7) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 15 lutego 2019 r. (nr
      0112-KDIL3-3.4011.434.2018.1.AA), zgodnie z którą: „Reasumując - w przypadku
      wsparcia z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji zwolnienie określone w
      art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przysługuje
      począwszy od miesiąca, w którym poniesiono koszty kwalifikowane inwestycji po dniu
      wydania decyzji o wsparciu, aż do jej wygaśnięcia lub wyczerpania maksymalnej
      dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi
      wcześniej, co wynika z § 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy
      publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji.”;
    8) wyroku WSA z Poznania z dnia 4 grudnia 2019 r. (sygn. akt I SA/Po 633/19), gdzie Sąd
      wskazał, iż „Spółka będzie zatem uprawniona do korzystania ze zwolnienia, o którym
      mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., począwszy od miesiąca, w którym poniesione
      zostały wydatki w ramach inwestycji, niezależnie od momentu, w którym
      wnioskodawca zacznie uzyskiwać dochód z realizowanej inwestycji.”;
    9) wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 stycznia 2020 r. (sygn. akt III SA/Wa 1706/19), w
      którym sąd uznał, że: „w sprawie nie było sporne, iż wnioskodawca zaprezentował
      prawidłowe stanowisko odnośnie pytania, czy spółka będzie uprawniona do
      korzystania ze zwolnienia, o którym mowa wart. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. począwszy
      od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w ramach Inwestycji
      (do limitu przysługującej pomocy publicznej), niezależnie od momentu, w którym
      wnioskodawca zakończy Inwestycję? W tym bowiem zakresie zarówno podatnik jak i
      organ pozostają zgodni, że spółka będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia, o
      którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. (w ramach przysługującego limitu

      pomocy publicznej) począwszy od miesiąca, w którym w ramach Inwestycji zostaly
      /zostaną poniesione wydatki będące kosztami kwalifikowanymi Inwestycji (w myśl
      przepisów Rozporządzenia), niezależnie od momentu, w którym wnioskodawca
      zakończy Inwestycję.”
    W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie On uprawniony do
    korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione
    koszty kwalifikowane w ramach realizowanej Inwestycji, niezależnie od momentu, w
    którym Spółka zakończy Inwestycję.
    Uzasadnienie w zakresie pytań nr 2-4
    Zgodnie z art. 3 Ustawy, wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie
    zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w
    przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, wolne od podatku są
    dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej
    określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w Ustawie, przy czym wielkość pomocy
    publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy
    publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do
    uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Ponadto, jak wskazuje przepis art. 17 ust. 4 ustawy o PDOP, powyższe przysługują
    podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej
    prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Należy zauważyć, że zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzenia, za wydatki kwalifikujące się do
    objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od
    towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z
    odrębnych przepisów, poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu wydanej dla
    konkretnej lokalizacji, będące:
    1) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod
      warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku
      podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych,
    3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii
      przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy
      technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
    5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,
    6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy

      - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
        jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie
        ważności decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.
    Z literalnej wykładni wskazanego powyżej przepisu wynika zatem, że aby wydatki mogły
    być uznane za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną muszą spełniać
    łącznie następujące kryteria:
    - ponoszone wydatki muszą stanowić koszty inwestycji;
    - ponoszone wydatki muszą należeć do jednej z kategorii wymienionych w § 8 ust. 1
      Rozporządzenia;
    - wydatki muszą być poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu dla konkretnej
      lokalizacji;
    - wydatki na środki trwałe muszą być zaliczone do wartości początkowej środków
      trwałych.
    Jednocześnie, zgodnie z § 10 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia, dniem poniesienia kosztu
    kwalifikowanego nowej inwestycji, o którym mowa w ust. 3, jest ostatni dzień miesiąca, w
    którym poniesiono koszt.
    Ad. 2) i Ad. 3)
    Należy wskazać, że powoływane powyżej przepisy posługują się pojęciem wydatków
    (kosztów) poniesionych, nie precyzując jednocześnie, jak należy rozumieć to pojęcie. Tym
    samym, dla oceny znaczenia terminu „poniesienia” kosztu w opinii Wnioskodawcy, należy
    posłużyć się wykładnią językową. Podkreślenia wymaga, że przy dokonywaniu wykładni
    normy prawnej, pierwszeństwo należy przyznać językowym metodom wykładni, a dopiero
    w przypadku dalszych wątpliwości sięgać po wykładnię systemową, bądź celowościową.
    Przykładowo, na prymat wykładni językowej wskazuje prof. B. Brzeziński: Wykładnia
    językowa ma podstawowe znaczenie we wszystkich dziedzinach prawa. Jej treścią jest
    interpretacja tekstów aktów prawnych w celu rekonstrukcji zakodowanych w nich norm
    prawnych. Nie ma możliwości pominięcia wykładni językowej rozumianej jako proces
    myślowy podmiotu dążącego do ustalenia treści normy prawnej (...) [B. Brzeziński,
    Wykładnia prawa podatkowego, ODDK, Gdańsk, 2013], Stanowisko to potwierdzają
    również organy podatkowego, czego przykładem jest interpretacja DKIS z dnia 06 grudnia
    2019 r. (nr 0111-KDIB1-3.4010.531.2019.1.PC), w której organ wskazał: „przystępując do
    analizy ww. przepisów zauważyć należy, że w orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego,
    jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także w piśmiennictwie ukształtowany jest
    pogląd, w myśl którego przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich
    literalnym brzmieniem”.
    Mając to na uwadze, należy zauważyć, że zgodnie z definicją zawartą w Internetowym
    Słowniku Języka Polskiego, PWN: „ponieść” znaczy „zostać obarczonym, obciążonym
    czymś”, natomiast koszt to "suma pieniędzy wydatkowana na kupno lub opłacenie
    czegoś”. Tym samym, w świetle powyżej przywołanych przepisów oraz treści definicji
    słownikowej pojęcia „ponieść”, poniesienie wydatków inwestycyjnych oznacza wydatek
    faktycznie zrealizowany, obciążający podatnika, a nie deklarację o zamiarze jego
    poniesienia, czy też zobowiązanie do poniesienia go w przyszłości. W konsekwencji,
    konieczne jest faktyczne wydatkowanie środków przez podmiot posiadający decyzję o
    wsparciu. Innymi słowy, momentem poniesienia kosztów kwalifikujących się do objęcia
    wsparciem w formie zwolnienia z PDOP jest ich poniesienie zgodnie z zasadą kasową tj. z
    chwilą zapłaty/uregulowania w jakiejkolwiek formie.
    Z uwagi na powyższe w opinii Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, że momentem
    poniesienia wydatków, o których mowa w § 8 Rozporządzenia, kwalifikujących się do
    objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego wart. 17 ust. 1 pkt 34a
    ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment zapłaty tych kosztów.

    W odniesieniu natomiast do płatności częściowych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że
    wydatki ponoszone przez Spółkę w ramach płatności częściowych, na zakup lub
    wytworzenie środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu, będą
    stanowić wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia z
    PDOP w momencie ich faktycznej zapłaty tj. zgodnie z metodą kasową.
    W opinii Wnioskodawcy, płatności częściowe również charakteryzują się definitywnością
    poniesionego kosztu, w przeciwieństwie do płatności o charakterze zaliczkowym, które
    stanowią kwoty wpłacane na poczet przyszłych zobowiązań. Wnioskodawca pragnie
    zauważyć, że płatności częściowe, które mogą być uiszczane w trakcie realizacji Inwestycji,
    będą mieć charakter definitywnie poniesionej płatności. Płatność częściowa stanowi
    bowiem formę definitywnego rozliczenia się z kontrahentem za określony etap wykonanej
    pracy i nie ma ona charakteru zaliczki. Spółka dokonując płatności częściowych reguluje
    swoje zobowiązanie za zrealizowany dotychczas etap prac. Należy zauważyć, że chwilą
    definitywnego poniesienia płatności częściowych w znaczeniu kasowym będzie dokonanie
    przez Spółkę przepływu środków pieniężnych z tytułu płatności częściowych między
    Spółką a danym wykonawcą/dostawcą, będącym uprawnionym do ich otrzymania w
    związku ze zrealizowaną częścią prac czy dostawą.
    Zaprezentowane powyżej stanowisko w zakresie momentu uznania płatności za koszt
    kwalifikowany, potwierdzone zostało w szeregu interpretacji, m. in. w:
    a) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 06 grudnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.531.2019.1.PC), w której wskazano: „Reasumując stanowisko
      Spółki w zakresie ustalenia, czy dokonując kalkulacji maksymalnej kwoty zwolnienia
      podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, Spółka powinna
      ujmować wydatki inwestycji objętej decyzją o wsparciu w następujący sposób: w
      odniesieniu do płatności ostatecznych oraz płatności częściowych (za dany etap prac)
      w momencie ich poniesienia w znaczeniu kasowym, a w odniesieniu do zaliczek w
      memencie uiszczenia ostatecznej ceny należnej danemu wykonawcy/dostawcy z
      tytułu wykonania umowy, również w przypadku poniesienia zaliczki przed dniem
      otrzymania decyzji o wsparciu, należy uznać za prawidłowe.”;
    b) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 23 października 2019 r.
      (nr 0111-KDIB1-3.4010.392.2019.1.JKT), zgodnie z którą: „Odnosząc przedstawione
      powyżej regulacje prawnopodatkowe na grunt rozpatrywanej sprawy należy
      stwierdzić, że wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną, powinny być
      uznane za poniesione w momencie zapłaty, zgodnie z zasadą kasową. Tym samym,
      stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy momentem poniesienia kosztów,
      kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w postaci zwolnienia podatkowego
      określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a updop, będzie moment zapłaty przedmiotowych
      kosztów należało uznać za prawidłowe.”;
    c) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 2 sierpnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.270.2019.1 .APO), w której organ wskazał: „w konsekwencji
      powyższych rozważań należy stwierdzić, że wydatki kwalifikujące się do objęcia
      pomocą publiczną, powinny być uznane za poniesione w momencie zapłaty, zgodnie z
      zasadą kasową. (...) W odniesieniu natomiast do płatności częściowych należy
      stwierdzić, że w przeciwieństwie do płatności charakterze zaliczkowym, które stanowią
      kwoty wpłacone na poczet przyszłych zobowiązań, płatności częściowe uiszczane
      przez Spółkę mają charakter definitywnie poniesionych wydatków, bowiem Spółka

      dokonując tych płatności reguluje swoje zobowiązanie za zrealizowany dotychczas
      etap prac, czy dostawy”.
    Stanowisko Wnioskodawcy, zostało również potwierdzone w licznych interpretacjach
    indywidualnych w odniesieniu do przepisów ustawy z dnia 20 października 1994 r. o
    specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1010 oraz z 2018 r. poz. 650)
    (dalej: „ustawa o SSE”) w stosunku do analogicznie brzmiących jak w przypadku ustawy o
    WNI przepisów:
    1) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 10 listopada 2020 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.440.2020.1.IM), w której wskazano, że „Płatność częściowa stanowi
      definitywną zapłatę za określone wydatki inwestycyjne mieszczące się w kategoriach
      wymienionych w § 6 ust. 1 rozporządzenia SSE, rozłożoną jedynie w czasie, na
      mniejsze części. W konsekwencji, dla uwzględnienia wydatku w puli wydatków
      kwalifikujących się do objęcia pomocą w rozumieniu Rozporządzenia SSE nie jest
      wystarczające jedynie zarachowanie wydatku bez jego faktycznego poniesienia.
      Momentem poniesienia kosztów inwestycji jest bowiem chwila zapłaty (zgodnie z
      zasadą kasową).”;
    2) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 11 lutego 2020 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.566.2019.1.IZ), w której organ uznał za prawidłowe stanowisko
      wnioskodawcy, zgodnie z którym wydatki ponoszone przez Spółkę, w ramach
      Płatności częściowych, na zakup lub wytworzenie środków trwałych, związane m.in. z
      poszczególnymi etapami budowy nowych budynków, spełniające warunki określone w
      Rozporządzeniu SSE, stanowią (będą stanowić) wydatki kwalifikujące się do objęcia
      pomocą publiczną w formie zwolnienia z PDOP w momencie ich faktycznej zapłaty.
      Organ odstąpił od sporządzenia uzasadnienia;
    3) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 2 sierpnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.251.2019.1.APO), w której organ uznał, za prawidłowe stanowisko
      wnioskodawcy (i odstąpił od uzasadnienia), zgodnie z którym „[...] płatności częściowe
      uiszczone przez Spółkę spełniają wskazane wyżej kryteria zaliczenia ich do wydatków
      kwalifikowanych inwestycji, tj. są kosztami inwestycji objętymi Zezwoleniem, zostały
      poniesione na terenie SSE w okresie obowiązywania Zezwolenia, stanowią wydatki
      należące do jednej z kategorii wymienionych w § 6 ust. 1 Rozporządzenia 2006 (zaś w
      przypadku wytworzenia/nabycia środków trwałych oraz ich rozbudowy/modernizacji
      płatności częściowe zostały zaliczone do wartości początkowej środków trwałych).”;
    4) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z
      dnia 14 marca 2016 r. (nr ITPB3/4510-29/16/AW), w której organ podatkowy
      potwierdził stanowisko podatnika, że „Dla celów zaliczenia do wydatków
      kwalifikowanych rozpoznawanych na zasadzie kasowej należy zatem wskazać, że
      chwilą definitywnego poniesienia płatności częściowych w znaczeniu kasowym jest
      dokonanie przez Spółkę przepływu środków pieniężnych między Spółką a podmiotem
      uprawnionym do ich otrzymania.”;

    5) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z
      dnia 4 lipca 2014 r., sygn. ITPB3/423-178b/14/AW, w której organ podatkowy
      potwierdził, że „[...] podatnik może uznać wydatki na środki trwale w budowie za
      dające prawo do zwolnienia od podatku w miesiącu, w którym wydatki te zostały
      poniesione, nawet jeśli w tym miesiącu nie doszło jeszcze do oddania do używania
      środka trwałego, z którym związany jest wydatek inwestycyjny z zachowaniem
      warunków określonych w § 6 ust. 1 Rozporządzenia.”.
    Ad. 4)
    Wnioskodawca stoi również na stanowisku, że uiszczone zaliczki z tytułu zakupu lub
    wytworzenia środka trwałego, nabycia wartości niematerialnych i prawnych, jak również z
    tytułu rozbudowy lub modernizacji środków trwałych stanowiących element Inwestycji
    Spółki objętej Decyzją o wsparciu, stanowią wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą
    publiczną w rozumieniu Rozporządzenia, w momencie uiszczenia całości ceny należnej
    danemu wykonawcy/dostawcy z tytułu wykonania umowy.
    Jak wskazano powyżej, dla uznania, że dany wydatek został poniesiony w świetle
    przepisów Rozporządzenia, konieczne jest faktyczne wydatkowanie środków przez
    podmiot posiadający decyzje o wsparciu. Oznacza to, że momentem poniesienia wydatku
    inwestycyjnego stanowiącego koszt kwalifikowany będący podstawą zwolnienia z PDOP,
    jest jego poniesienie zgodnie z zasadą kasową, tj. z chwilą dokonania zapłaty.
    Z uwagi na powyższe, należy rozważyć, czy zaliczka (i/lub inna analogiczna forma
    płatności) zapłacona na poczet przyszłego nabycia środka trwałego może stanowić
    faktycznie poniesiony wydatek inwestycyjny. Mając to na uwadze, Wnioskodawca zwraca
    uwagę na brak ustawowej definicji słowa zaliczka. Z tego względu zdaniem Wnioskodawcy,
    należy odwołać się do językowej definicji tego pojęcia. W Internetowym Słowniku Języka
    Polskiego, PWN „zaliczka” to „część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet
    tej należności”.
    Ze wskazanej definicji wynika, że zaliczka stanowi jedynie ułamek należności z tytułu
    sprzedaży danego składnika majątkowego lub na poczet wykonania prac w przyszłości i
    nie ma charakteru definitywnego. W konsekwencji, wpłata zaliczki nie jest tożsama z
    definitywnym dokonaniem zakupu oraz nie jest uznawana za zapłatę ceny należnej z
    tytułu nabycia danego składnika majątku lub wykonania przyszłych prac. Zaliczka jest więc
    jedynie częścią ceny nabycia, stąd też powinna być traktowana wyłącznie, jako forma
    zapłaty na poczet kwoty przyszłych należności. Zaliczenie wpłaconej zaliczki do wartości
    początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnych i prawnych i uznanie jej za
    koszt kwalifikowany inwestycji zgodnie z § 8 ust. 1 Rozporządzania, powinno zatem
    nastąpić w momencie zapłaty pozostałej części ceny nabycia.
    W ocenie Wnioskodawcy, uiszczone wcześniej zaliczki utracą bowiem charakter
    zaliczkowy, tj. przestaną stanowić płatności na poczet ceny i staną się definitywnym
    elementem uiszczonej ceny należnej z tytułu nabycia lub wytworzenia danego środka
    trwałego i/lub wartości niematerialnych i prawnych (a więc spełnią kryteria definitywnego
    charakteru wydatku rzeczywiście poniesionego z tytułu zapłaty ceny należnej) dopiero w
    momencie dokonania zapłaty (uregulowania) ceny należnej danemu wykonawcy lub
    dostawcy, na poczet której wpłacona została wcześniejsza zaliczka.
    Zapłata pozostałej części ceny nabycia, pozwoli na zaliczenie wypłaconej zaliczki do
    wartości początkowej środka trwałego i/lub wartości niematerialnych i prawnych. Moment
    faktycznego wypływu środków pieniężnych z tytułu zapłaty zaliczki nie powinien mieć tym
    samym znaczenia dla kwestii możliwości rozpoznania jej za koszt kwalifikowany w ramach
    całkowitej ceny nabycia środka trwałego i/lub wartości niematerialnej i prawnej.
    W konsekwencji - mając na uwadze powyższe - zdaniem Wnioskodawcy zaliczki
    ponoszone przez Spółkę na poczet wydatków na zakup lub wytworzenie środków
    trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu, będą stanowić wydatki
    kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w rozumieniu § 8 ust. 1 Rozporządzenia w
    formie zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, w

    momencie uiszczenia całości ceny należnej danemu wykonawcy/dostawcy z tytułu
    wykonania umowy.
    Dodatkowo, Wnioskodawca wskazuje, że stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę,
    zostało potwierdzone m. in. w:
    1) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 6 grudnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.531.2019.PC), w której organ wskazał: „Reasumując stanowisko
      Spółki w zakresie ustalenia, czy dokonując kalkulacji maksymalnej kwoty zwolnienia
      podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, Spółka powinna
      ujmować wydatki inwestycji objętej decyzją o wsparciu w następujący sposób: w
      odniesieniu do płatności ostatecznych oraz płatności częściowych (za dany etap prac)
      w momencie ich poniesienia w znaczeniu kasowym, a w odniesieniu do zaliczek w
      momencie uiszczenia ostatecznej ceny należnej danemu wykonawcy/dostawcy z
      tytułu wykonania umowy, również w przypadku poniesienia zaliczki przed dniem
      otrzymania decyzji o wsparciu, należy uznać za prawidłowe.”;
    2) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 31 października 2019 r.
      (nr 0111-KDIB1-3.4010.371.2019.PC), w której organ uznał za prawidłowe stanowisko,
      zgodnie z którym: „kwoty wypłaconych przez Spółkę zaliczek, o których mowa w pkt 9
      stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, będą stanowiły dla Spółki koszty kwalifikujące
      się do objęcia pomocą w rozumieniu § 8 ust. 1 Rozporządzenia PSI w przypadku, jeżeli
      zapłata (lub rozliczenie) płatności częściowych (miesięcznych) lub płatności końcowej
      wynagrodzenia lub ceny, na poczet których wypłacono te zaliczki, nastąpią w okresie
      ważności Decyzji." (Organ odstąpił od uzasadnienia);
    3) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 2 sierpnia 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.270.2019.1 .APO), w której wskazano, iż: „w konsekwencji
      powyższych rozważań należy stwierdzić, że wydatki kwalifikujące się do objęcia
      pomocą publiczną, powinny być uznane za poniesione w momencie zapłaty, zgodnie z
      zasadą kasową. Odstępstwem od zasady kasowej jest sposób traktowania zaliczek,
      których wpłata, jak słusznie wskazuje Wnioskodawca, nie jest tożsama z definitywnym
      dokonaniem zakupu oraz nie jest uznawana za zapłatę ceny należnej z tytułu nabycia
      danego składnika majątku lub wykonania przyszłych prac. (...) Reasumując, stanowisko
      Wnioskodawcy, zgodnie z którym dokonując kalkulacji maksymalnej kwoty zwolnienia
      podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., Spółka powinna ujmować
      wydatki inwestycji objętej decyzją o wsparciu (...) w odniesieniu do zaliczek - w
      momencie uiszczenia ceny należnej danemu wykonawcy/dostawcy z tytułu wykonania
      umowy.";
    4) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z dnia 17 czerwca 2019 r. (nr
      0111-KDIB1-3.4010.189.2018.1.MO), w której wskazano, że: „odnosząc przedstawione
      powyżej regulacje prawnopodatkowe na grunt rozpatrywanej sprawy należy
      stwierdzić, że wydatki na nabycie/wytworzenie środków trwałych kwalifikujące się do
      objęcia pomocą publiczną, powinny być uznane za poniesione w momencie zapłaty,
      zgodnie z zasadą kasową. Odstępstwem od zasady kasowej jest sposób traktowania
      zaliczek, które de facto nie stanowią zapłaty ceny za stanowiące elementy inwestycji

      środki trwałe i powinny być uznane za poniesione dopiero w momencie zapłaty całości
      ceny danego środka trwałego.”
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 22 lipca 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    Znak: 0111-KDIB1-3.4010.206.2021.1.APO, w której uznałem Państwa stanowisko w
    zakresie ustalenia, czy:
    - czy Wnioskodawca, zgodnie z § 9 pkt 1 Rozporządzenia, będzie uprawniony do
      korzystania ze zwolnienia z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o
      PDOP, począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w
      ramach Inwestycji, niezależnie od momentu, w którym zostały/zostaną oddane do
      używania środki trwałe wchodzące w skład Inwestycji,
    - czy momentem poniesienia wydatków, o których mowa w § 8 Rozporządzenia,
      kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego
      określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z metodą
      kasową) moment zapłaty tych kosztów,
    - czy wydatki ponoszone przez Spółkę w ramach płatności częściowych, na zakup lub
      wytworzenie środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu,
      będą stanowić wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie
      zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP w
      momencie ich faktycznej zapłaty, tj. zgodnie z metodą kasową,
    - czy zaliczki ponoszone przez Spółkę na poczet wydatków na zakup lub wytworzenie
      środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu, będą stanowić
      wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia w
      momencie ich faktycznej zapłaty
    - za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 26 lipca 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    20 sierpnia 2021 r. złożyli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Poznaniu, wnosząc o:
    - uchylenie Interpretacji w związku z zarzutami dotyczącymi momentu ujęcia wydatków, o
      których mowa w § 8 Rozporządzenia, kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci
      zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP (pytania
      2-4 zaskarżonej Interpretacji) oraz
    - zasądzenie od Organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego
      według norm prawem przepisanych.
    Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 23 września 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-
    3.4010.206.2021.2.APO.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi

    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił skarżoną interpretację w zaskarżonej
    części - wyrokiem z 6 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Po 783/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - wyrokiem z 8 kwietnia 2025 r. sygn. akt II FSK
    917/22 oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 8 kwietnia 2025 r.
    i wpłynął do mnie 22 lipca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t .j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
      ustalenia, czy:
      - czy Wnioskodawca, zgodnie z § 9 pkt 1 Rozporządzenia, będzie uprawniony do
        korzystania ze zwolnienia z PDOP, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o
        PDOP, począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w
        ramach Inwestycji, niezależnie od momentu, w którym zostały/zostaną oddane do
        używania środki trwałe wchodzące w skład Inwestycji, jest nieprawidłowe,
      - czy momentem poniesienia wydatków, o których mowa w § 8 Rozporządzenia,
        kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego
        określonego w art.17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z metodą
        kasową) moment zapłaty tych kosztów, jest prawidłowe,
      - czy wydatki ponoszone przez Spółkę w ramach płatności częściowych, na zakup lub
        wytworzenie środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu,
        będą stanowić wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie
        zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP w
        momencie ich faktycznej zapłaty, tj. zgodnie z metodą kasową, jest prawidłowe,
      - czy zaliczki ponoszone przez Spółkę na poczet wydatków na zakup lub wytworzenie
        środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu, będą stanowić
        wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia w
        momencie ich faktycznej zapłaty, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2018
    r., poz. 1162 ze zm., dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla
    przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”, „u.p.d.o.p.”):
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z
      działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie
      z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. poz. 1162), przy czym
      wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może

      przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla
      obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie
      z odrębnymi przepisami.
    Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT:
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej
      prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Na podstawie art. 3 ustawy o WNI:
      wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie zwolnienia od
      podatku dochodowego. Przedmiotem decyzji o wsparciu - w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2
      ustawy o WNI - jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej
      przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi
      regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu. Treść decyzji o
      wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres obowiązywania
      decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest
      obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie
    pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji
    (Dz.U. z 2018 r., poz. 1713):
    maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji
    udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:
      1) kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności
        pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do
        objęcia pomocą określonych w § 8 ust. 1, które nie mogą być wyższe niż
        maksymalne koszty kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7, lub
      2) zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją jest
        liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego
        obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników,
        obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki
        obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez
        przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników
        - z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.
    Stosownie do § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia, do kosztów kwalifikujących się do objęcia
    wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące:
    1) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod
      warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku
      podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych,
    3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii
      przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy
      technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,

    5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego terminu zakończenia nowej inwestycji,
    6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy
      - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
        jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w okresie
        ważności decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.
    Stosownie zaś do § 10 ust. 4 pkt 1 powołanego rozporządzenia:
      dniem poniesienia kosztu kwalifikowanego nowej inwestycji, o którym mowa w ust.
      3, jest ostatni dzień miesiąca, w którym poniesiono koszt.
    Stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia:
      wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje
      przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania
      decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania
      maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które
      zdarzenie wystąpi wcześniej.
    Z kolei w § 10 rozporządzenia, określono w szczegółach sposób kalkulacji przysługującego
    limitu pomocy publicznej.
    Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia:
      koszty kwalifikowane nowej inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na
      dzień uzyskania decyzji o wsparciu (§ 10 ust. 3 rozporządzenia). Natomiast, dalej w
      ust. 3 wskazano, iż zdyskontowaną wartość poniesionych kosztów otrzymanej
      pomocy oblicza się przy zastosowaniu wzoru, składową którego jest liczba miesięcy,
      jaka upłynęła od dnia uzyskania decyzji o wsparciu do dnia udzielenia pomocy.
    Analizując powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że z cytowanego § 8 ust. 1 pkt 2
    rozporządzenia, wyraźnie wynika, że do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem
    na nowe inwestycje zalicza się koszty będące ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we
    własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Z kolei, cenę nabycia i koszt
    wytworzenia ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (Dz. U. z 2021 r., poz. 217).
    Zatem, przytoczone powyżej przepisy, określają następujące warunki, aby dany wydatek
    zakwalifikować do objęcia pomocą, wydatek musi:
    - stanowić koszty inwestycji,
    - zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu i w trakcie jej
      obowiązywania,
    - ponoszone wydatki muszą być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych,
      pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników
      majątku podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych.
    Ad. 1

    Wyjaśnić należy, że aby przedsiębiorca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku
    dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, którego wartość
    uzależniona jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków
    kwalifikowanych, to wyrażenie „poniesienie” musi oznaczać wydatek faktycznie
    poniesiony, a nie deklarację o zamiarze jego poniesienia w przyszłości. Zwolnienia
    podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy
    dotyczące zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich
    wykładnią językową. Wychodząc z tego założenia, należy uznać, że aby przedsiębiorca
    mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego, którego wartość uzależniona
    jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków kwalifikujących się
    jako koszty inwestycji, nie jest wystarczające dla obliczenia wielkości zwolnienia
    podatkowego (pomocy publicznej) jedynie dokonanie w księgach odpisu, niebędącego
    wydatkiem lub zarachowanie wydatku w księgach bez jego faktycznego poniesienia.
    W odniesieniu do kwestii pojęcia „poniesionych wydatków inwestycyjnych”, pojęcie to nie
    zostało zdefiniowane w wyżej cytowanym rozporządzeniu.
    Jednak, żeby przedsiębiorca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego,
    którego wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę
    wydatków kwalifikowanych jako koszty inwestycji, to „poniesienie” musi oznaczać wydatek
    faktycznie zrealizowany, a nie samą deklarację o zamiarze jego poniesienia, czy też
    zobowiązanie do poniesienia go w przyszłości. W związku z powyższym, dla obliczenia
    wielkości zwolnienia podatkowego nie jest wystarczające jedynie zarachowanie wydatku
    bez jego faktycznego poniesienia. Innymi słowy, moment poniesienia kosztów inwestycji,
    przy obliczaniu wielkości otrzymanej lub dopuszczalnej pomocy publicznej, należy
    określać zgodnie z zasadą kasową, tj. przyjmując moment faktycznego zrealizowania
    kosztów w znaczeniu kasowym (chwila zapłaty).
    Pamiętać jednak należy, że poniesienie wydatków kwalifikowanych wg metody kasowej
    nie oznacza, że możliwe jest już skorzystanie z omawianego zwolnienia. Jak wskazano
    powyżej, wsparcie na realizację nowej inwestycji polega na zwolnieniu z podatku dochodu
    uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu. Dopóki więc
    podatnik nie uzyska takiego dochodu nie może skorzystać ze wsparcia na podstawie
    ustawy o WNI (a w konsekwencji zwolnienia na podstawie ustawy o CIT). Nie można
    natomiast mówić o uzyskaniu dochodu dopóki podatnik nie osiągnie przychodów, które
    będą następstwem dokonanej nowej inwestycji, czyli przychodu wypracowanego w
    oparciu o zespół składników majątkowych nabytych w ramach wydatków związanych z
    nową inwestycją, której dotyczy decyzja o wsparciu.
    Tego wymogu nie może zmienić fakt, że nowa inwestycja jest ściśle powiązana z
    istniejącym już zespołem składników a sposób zintegrowania nowej i istniejącej inwestycji,
    położonych na tym samym terenie, nie pozwala na określenie dochodu (przychodu)
    wyłącznie z nowej inwestycji, bez uwzględnienia zintegrowanej z nią całości lub części
    istniejącej inwestycji. Zwolnienie w tym przypadku całego dochodu osiągniętego w ramach
    tej działalności gospodarczej, z którą nowa inwestycja pozostaje w ścisłym
    nierozerwalnym związku nie oznacza, że podatnik może zacząć korzystać ze zwolnienia z
    podatku już w momencie rozpoczęcia nowej inwestycji, czyli zanim uzyska jakiekolwiek
    przychody (dochody) będące efektem budowy nowych lub rozbudowy czy modernizacji
    dotychczas wykorzystywanych składników majątkowych. W przeciwnym wypadku, tj.
    uznaniu, że zwolnienie przysługuje już od momentu rozpoczęcia nowej inwestycji
    zwolnieniu nie podlegałby dochód uzyskany z działalności prowadzonej w oparciu o nową
    inwestycję, tylko w oparciu o dotychczasowe składniki majątku, co jest sprzeczne z
    wymogiem określonym w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT. Poza tym, takie działanie
    byłoby niezgodne z przepisem art. 13 ust. 8 ustawy o WNI, zgodnie z którym rozliczenie
    pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie decyzji o wsparciu ma
    zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której inwestycja jest realizowana i w
    oparciu o tę inwestycję prowadzona jest działalność gospodarcza.
    Dodatkowo wskazać należy, że za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się
    m.in. koszty inwestycji poniesione na zakup albo wytworzenie we własnym zakresie
    środków trwałych. Oznacza to, że kosztami kwalifikowanymi nowej inwestycji, o których
    mowa w § 8 ust. 1 rozporządzenia, uwzględnianymi do kalkulacji limitu maksymalnej

    dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji zgodnie z § 5
    ust. 1 rozporządzenia i w konsekwencji do kalkulacji maksymalnej kwoty zwolnienia
    podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, są koszty stanowiące cenę
    nabycia lub koszt wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych związanych z
    Inwestycją od momentu kiedy zostały poniesione (zapłacone). Cytowany powyżej przepis §
    8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, wprowadza warunek zaliczenia jako koszty kwalifikowane
    kosztów zarówno nabytych jak i wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych,
    pod warunkiem zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych. Zatem, uwzględniając fakt, że w przypadku nabycia środka trwałego musi być
    on kompletny i zdatny do użytkowania to należy również przyjąć, że wytworzony we
    własnym zakresie środek trwały musi spełniać takie same kryteria, czyli musi być
    kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia go do używania.
    Zatem, jeszcze raz podkreślić należy, że przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia, wskazuje na
    najwcześniejszy moment skorzystania ze wsparcia z tytułu poniesienia kosztów
    kwalifikowanych i nie można interpretować go w oderwaniu od treści art. 17 ust. 1 pkt 34a
    ustawy o CIT.
    W konsekwencji momentem, od którego jesteście Państwo uprawnieni do korzystania ze
    zwolnienia z PDOP może być miesiąc (po dniu wydania decyzji o wsparciu), w którym
    inwestor poniósł pierwsze koszty na realizację nowej inwestycji, stanowiące koszty
    kwalifikowane zgodnie z definicją kosztów kwalifikowanych określoną w § 8
    rozporządzenia, pod warunkiem, że Państwo dysponujecie dochodem pochodzącym z
    nowej inwestycji, w ramach której ponieśliście Państwo wydatki kwalifikowane.
    Bowiem, podkreślić należy, że poniesienie kosztów, które są uznane za koszty
    kwalifikowane nie uprawnia jeszcze do skorzystania z możliwości zwolnienia dochodów w
    ramach decyzji o wsparciu. Rozpoczęcie procesu inwestycyjnego powinno prowadzić
    każdorazowo do uzyskania dochodu, który umożliwia zastosowanie zwolnienia. Dla
    faktycznego skorzystania z analizowanego zwolnienia, istotne jest bowiem uzyskanie
    dochodów z nowej inwestycji (również w ramach ścisłych powiązań) a nie samo
    poniesienie wydatków kwalifikowanych.
    Oczywiście nie można wykluczyć, że takie dochody uzyskane zostaną w miesiącu
    poniesienia kosztów kwalifikowanych, co uprawnia do korzystania ze zwolnienia już od
    tego okresu.
    Jak już wyżej wskazano, brzmienie przepisu § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, różni się od
    analogicznego przepisu odnoszącego się do specjalnych stref ekonomicznych, tj. § 6 ust. 1
    pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy
    publicznej udzielanej przedsiębiorcom na podstawie zezwolenia na prowadzenie
    działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (tj. Dz.U. z 2019 r.,
    poz. 121), w którym nie został przewidziany warunek zaliczenia środków trwałych do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Literalne brzmienie § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, wprowadza więc dodatkowy warunek
    zaliczenia jako koszty kwalifikowane kosztów zarówno nabytych jak i wytworzonych we
    własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich do ewidencji środków
    trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.
    Reasumując, Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy Spółka, zgodnie z § 9 pkt 1
    rozporządzenia, będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego
    od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, począwszy od
    miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w ramach Inwestycji,
    niezależnie od momentu, w którym zostały/zostaną oddane do używania środki trwałe
    wchodzące w skład Inwestycji, uznałem za nieprawidłowe.
    Ad. 2 - 4
    Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr od 2 do
    nr 4 jest ustalenie:

    - czy momentem poniesienia wydatków, o których mowa w § 8 Rozporządzenia,
      kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego
      w art.17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment
      zapłaty tych kosztów,
    - czy wydatki ponoszone przez Spółkę w ramach płatności częściowych, na zakup lub
      wytworzenie środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu,
      będą stanowić wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie
      zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP w
      momencie ich faktycznej zapłaty, tj. zgodnie z metodą kasową,
    - czy zaliczki ponoszone przez Spółkę na poczet wydatków na zakup lub wytworzenie
      środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu, będą stanowić
      wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia w
      momencie ich faktycznej zapłaty.
    Odnosząc się do pytania oznaczonego nr 2 wskazać należy, że aby przedsiębiorca mógł
    skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego, którego wartość uzależniona jest od
    wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków kwalifikujących się jako
    koszty inwestycji, nie jest wystarczające dla obliczenia wielkości zwolnienia podatkowego
    (pomocy publicznej) jedynie dokonanie w księgach odpisu, niebędącego wydatkiem lub
    zarachowanie wydatku w księgach bez jego faktycznego poniesienia.
    Żeby przedsiębiorca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego, którego
    wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków
    kwalifikowanych jako koszty inwestycji, to „poniesienie” musi oznaczać wydatek faktycznie
    zrealizowany, a nie samą deklarację o zamiarze jego poniesienia, czy też zobowiązanie do
    poniesienia go w przyszłości. W związku z powyższym, dla obliczenia wielkości zwolnienia
    podatkowego nie jest wystarczające jedynie zarachowanie wydatku bez jego faktycznego
    poniesienia. Innymi słowy, moment poniesienia kosztów inwestycji, przy obliczaniu
    wielkości otrzymanej lub dopuszczalnej pomocy publicznej, należy określać zgodnie z
    zasadą kasową, tj. przyjmując moment faktycznego zrealizowania kosztów w znaczeniu
    kasowym (chwila zapłaty).
    Jednakże, w przypadku środków trwałych istotne jest spełnienie warunku opartego na
    treści przepisu § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, z którego wynika, że do kosztów
    kwalifikujących się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje zalicza się koszty będące
    ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod
    warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku
    podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych.
    Tym samym, nie można stwierdzić, że warunek wynikający z § 8 ust. 1 pkt 2
    rozporządzenia, co do konieczności zaliczenia środków trwałych do składników majątku
    podatnika i zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, nie ma żadnego znaczenia z uwagi na normatywnie wyznaczony moment, od
    którego możliwe jest rozpoznania tych wydatków, jako kosztów kwalifikowanych.
    Jednocześnie, należy zauważyć, że § 9 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że wsparcie z tytułu
    kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od
    miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu. Zatem, przepis
    ten nie różnicuje kosztów kwalifikowanych i nie wprowadza ograniczenia co do np.
    środków trwałych. Czym innym jest ustalenie momentu rozpoznania danych wydatków,
    jako kosztów kwalifikowanych, co jest przedmiotem unormowania z § 9 ust. 1
    rozporządzenia, a czym innym konieczność aby powstałe w wyniku realizacji nowej
    inwestycji nowo wytworzone środki trwałe zostały zaliczone, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, do składników majątku podatnika i zaliczone do ewidencji środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych. Uznać wobec tego należy, że jest to warunek
    następczy w stosunku do chwili ponoszenia kosztów kwalifikowanych i możliwości objęcia

    ich zwolnieniem podatkowym jako formą pomocy publicznej. Tym samym, zrównanie
    momentu poniesienia kosztów uprawniający do rozpoczęcia korzystania z pomocy, o
    którym mowa w § 9 pkt 1 rozporządzenia RM, z momentem wpisania wytworzonego lub
    zakupionego środka trwałego do ewidencji środków trwałych, nie może zostać uznane za
    prawidłowe. Konstatacja ta nie może jednak całkowicie pomijać warunku z § 8 ust. 1 pkt 2
    rozporządzenia RM.
    Do określenia momentu, w którym podatnik może uzyskać „ulgę podatkową” nawiązuje
    regulacja z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia, zgodnie z którym:
      dniem uzyskania ulgi podatkowej, o którym mowa w ust. 3, jest dzień, w którym
      zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin złożenia zeznania
      rocznego.
    Choć w treści tego przepisu użyto sfomułowania dotyczącego „ulgi podatkowej", należy
    przyjąć, że zgodnie z przepisami u.p.d.o.p., dotyczy on „zwolnienia z opodatkowania”, gdyż
    jedynie taką formę rozliczenia przez podatnika pomocy publicznej przewidziano w art. 17
    ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. Jako zatem datę graniczną rozliczenia zwolnienia przyjęto dzień, w
    którym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin złożenia zeznania
    rocznego. Wynika z tego, że koszt kwalifikowany musi spełniać wszystkie kryteria
    wynikające z § 8 rozporządzenia RM, w tym także warunek przewidziany w jego ust. 1 pkt
    2, który stanowi, że środek trwały powinien zostać zaliczony do składników majątku
    podatnika i zaliczony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych. Należy mieć na uwadze, że podatek dochodowy od osób prawnych jest
    podatkiem zasadniczo rozliczanym w okresach rocznych, co wynika z art. 8 ust. 1 u.p.d.o.
    p. W takich też okresach na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym
    od osób prawnych powinno zostać rozliczone zwolnienie, o którym stanowi art. 17 ust. 1
    pkt 34a u.p.d.o.p. Rok podatkowy jest zatem w każdym przypadku okresem
    rozliczeniowym dla wszystkich zdarzeń istotnych z punktu widzenia powstania obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych. Jest tak niezależnie od tego jaki
    horyzont czasowy wyznacza decyzja o wsparciu do poniesienia minimalnych kosztów
    inwestycji, czy jaką datę przewiduje na zakończenie nowej inwestycji. Tym samym
    najpóźniej w dniu, w którym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin
    złożenia zeznania rocznego, dany środek trwały powinien zostać wpisany do ewidencji.
    Dzień ten wyznacza art. 27 ust. 1 u.p.d.o.p., na koniec trzeciego miesiąca roku następnego
    po zakończonym roku podatkowym. Tym samym, zgodnie z przepisami, na które wskazuje
    art. 17 ust. 1 pkt 34a In fine u.p.d.o.p., czyli § 10 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 rozporządzenia RM,
    zasada roczności rozliczeń podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych
    wymaga spełnienia wszystkich kryteriów kosztu kwalifikowanego nowej inwestycji,
    najpóźniej w dniu, w którym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym upływa termin
    złożenia zeznania rocznego. Tym samym, do tego dnia nabyty lub wytworzony we
    własnym zakresie środek trwały powinien zostać zaliczony do składników majątku
    podatnika i zaliczony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych.
    Mając powyższe na uwadze, zgadzam się z Państwa stanowiskiem, że:
    - momentem poniesienia wydatków, o których mowa w § 8 Rozporządzenia,
      kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego określonego
      w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, będzie (zgodnie z metodą kasową) moment
      zapłaty tych kosztów,
    - wydatki ponoszone przez Państwa w ramach płatności częściowych, na zakup lub
      wytworzenie środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu,
      będą stanowić wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie
      zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, w
      momencie ich faktycznej zapłaty, tj. zgodnie z metodą kasową,

    - zaliczki ponoszone przez Państwa na poczet wydatków na zakup lub wytworzenie
      środków trwałych, spełniające warunki określone w Rozporządzeniu, będą stanowić
      wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia w
      momencie ich faktycznej zapłaty.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku od nr 2 do nr 4,
    uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że
    orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ,
    mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Wskazuję, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej, bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia
    Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 kwietnia 2025 r. sygn. akt II FSK 917
    /22.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania skarżonej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.