Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.238.2025.2.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-06
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-spłata kredytu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 5 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 kwietnia
    2025 r. (data wpływu 1 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Sprzedała Pani wraz z mężem mieszkanie, którego była Pani wraz z mężem właścicielem
    krócej niż 5 lat. Dochód ze sprzedaży przeznaczy Pani wraz z mężem na własne cele
    mieszkaniowe i w związku z tym chce Pani skorzystać z tzw. ulgi mieszkaniowej w PIT.
    Akt notarialny sprzedaży mieszkania podpisała Pani wraz z mężem 11 stycznia 2024 r.
    Pierwsza rata wpłynęła na Pani i Pani męża konto, jako zadatek 17 listopada 2023 r. kwota
    30 000 zł (umowa przedwstępna)
        druga rata wpłynęła: 12 stycznia 2024 r., kwota 68 800 zł,
        ostatnia rata wpłynęła: 22 stycznia 2024 r., kwota 300 000 zł.
    11 grudnia 2023 r., mając pewność uzyskania dochodu ze sprzedaży mieszkania, spłaciła
    Pani wraz z mężem posiadany kredyt hipoteczny, zaciągnięty na dom w którym mieszka
    Pani wraz z mężem. Kwota spłaty kredytu: 98 000 zł.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    1) Lokal mieszkalny, który sprzedała Pani wraz z mężem 11 stycznia 2024 r. został kupiony
    19 lipca 2023 r. (data aktu not.)
    2) Kredyt hipoteczny był zaciągnięty w 2007 r. (umowa z dnia 4.11.2007 r.) na budowę
    domu jednorodzinnego, w którym obecnie mieszka Pani wraz z mężem.
    Kwota 98 000 zł to kwota jaka pozostała Pani i Pani mężowi do spłaty całego kredytu.
    3) Spłata zadłużenia w kwocie 98 000 zł została w całości pokryta ze środków uzyskanych
    ze sprzedaży lokalu mieszkalnego. Załącza Pani zaświadczenie z banku o spłacie kredytu.
    4) Kredyt zaciągnięty był w Polsce.

## Pytanie

Czy w rozliczeniu ulgi mieszkaniowej może Pani uwzględnić kwotę spłaty swojego kredytu
    hipotecznego w wysokości dokonanej wpłaty czyli 98 000 zł, gdy przelew miał miejsce 11
    grudnia 2023 r.?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, ponieważ od otrzymania zadatku, tj. od 17 listopada 2023 r., miała Pani
    wraz z mężem pewność sprzedaży mieszkania, mogła Pani wraz z mężem podjąć decyzję o
    spłacie kredytu hipotecznego i całość spłaty w wysokości 98 000 zł z dnia: 11 grudnia 2023
    r., może Pani rozliczyć, jako wydatki na własne cele mieszkaniowe i uwzględnić je w
    rozliczeniu ulgi mieszkaniowej w PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:
        nieprawidłowe - w części dotyczącej uznania za wydatek mieszkaniowy spłaty
        kredytu hipotecznego ze środków własnych (przewyższających kwotę otrzymanego
        zadatku) przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego,
        prawidłowe – w pozostałej części.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w 2023 r. nabyła Pani na
    współwłasność z mężem lokal mieszkalny. W 2024 roku 2022 r. dokonała Pani odpłatnego
    zbycia lokalu. Tym samym sprzedaż przedmiotowego lokalu mieszkalnego stanowi dla
    Pani źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Odpłatne zbycie nieruchomości
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)- c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem
      z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a
      kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
      nieruchomości lub praw.
    W świetle art. 19 ust. 1 tej ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
    Zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy:

      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
    prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z
    zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia,
    lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Na podstawie art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość ww. nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie
      faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Stosownie do art. 30e ust. 5 tej ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Zwolnienie podatkowe
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Wskazać należy, że w myśl przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw

      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Zwolnienie to obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych
    wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D x (W / P) gdzie: D - dochód ze sprzedaży, W - wydatki poniesione na
    cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, P - przychód ze sprzedaży.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione
    zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1. wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej;
      2. wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,

      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit.
      a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
      (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
      (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika natomiast, że:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własny budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zawarte w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie
    wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący. Tylko realizacja w wymaganym
    terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.
    Omawiana regulacja art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wprowadza również termin, w jakim
    należy dokonać wydatkowania przychodu ze zbycia nieruchomości lub prawa
    majątkowego, aby uprawniało ono do skorzystania z omawianej ulgi podatkowej.
    Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, aby przychód ten został wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych limituje
    wartość dochodu, jaki podlega zwolnieniu do wysokości, która odpowiada iloczynowi:
        dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz
        udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z tego
        odpłatnego zbycia.
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia określonego w
    przywołanym wcześniej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych – jest przeznaczenie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości
    lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust.
    25 ww. ustawy począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat
    od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie środków z odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele
    mieszkaniowe” podatnika.

    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art.
    21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.
    Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe, w sposób jednoznaczny wskazał
    realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z
    opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    Samo poniesienie wydatku na spłatę kredytu nie świadczy jeszcze o tym, że została
    spełniona przesłanka uprawniająca do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.
    Warunkiem zwolnienia podatkowego jest wykazanie przez podatnika, że wydatek
    poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych. Wydatkowanie
    przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w
    orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie
    tzw. „dachu nad głową”.
    Innymi słowy podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości może
    przeznaczyć go na spłatę zaciągniętego kredytu, zachowując przy tym prawo do ww.
    zwolnienia, jednakże spłata ta może dotyczyć jedynie kredytu zaciągniętego przez tego
    podatnika na zaspokojenie jego własnych potrzeb mieszkaniowych. Poprzedzenie
    wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca
    przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że
    celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie
    „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc, uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww.
    ustawy, zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować
    ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Jednym z tych celów jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
    (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo –
    kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
    państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
    Szwajcarskiej.
    Przy czym, z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę został przeznaczony przychód z
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa musi być nie tylko kredytem zaciągniętym na
    cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ust. 1 ww. ustawy, ale również kredytem
    zaciągniętym przez podatnika, a więc przez osobę, która uzyskuje przychód z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości i u której powstaje zobowiązanie podatkowe z tego
    tytułu.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że:
      1. w 2007 r. (umowa z dnia 4 listopada 2007 r.) zaciągnęła Pani wraz z mężem kredyt
        hipoteczny na budowę domu jednorodzinnego, w którym obecnie mieszkacie,
      2. 19 lipca 2023 r. zakupiła Pani wraz z mężem lokal mieszkalny,
      3. 11 stycznia 2024 r. sprzedała Pani wraz z mężem lokal mieszkalny,
        a) pierwsza rata wpłynęła na Pani i Pani męża konto, jako zadatek 17 listopada 2023
        r. kwota 30 000 zł (umowa przedwstępna),
        b) druga rata wpłynęła: 12 stycznia 2024 r., kwota 68 800 zł,
        c) ostatnia rata wpłynęła: 22 stycznia 2024 r., kwota 300 000 zł.

      4. 11 grudnia 2023 r., mając pewność uzyskania dochodu ze sprzedaży mieszkania,
        spłaciła Pani wraz z mężem posiadany kredyt hipoteczny w wysokości 98 000 zł,
        zaciągnięty na dom w którym mieszka Pani wraz z mężem.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy ww. spłatę kredytu może Pani uznać za wydatek na własne
    cele mieszkaniowe.
    Spłata kredytu jako wydatek na własne cele mieszkaniowe
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 wskazuje, że chodzi w nim o wydatkowanie przychodu, który
    został uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, bowiem jego treść odnosi się
    jedynie do źródła przychodu, a nie do preferowanej kolejności dokonywanych transakcji.
    Wydatkowanie przychodu (w tym ze środków odpowiadających kwocie otrzymanego
    zadatku) na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ustawy przed zbyciem
    nieruchomości, nie niweczy prawa do zwolnienia podatkowego.
    Należy również zauważyć, że z punktu widzenia powołanych uprzednio przepisów art. 21
    ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy, momentem wydatkowania przez
    podatnika kwot uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości na spłatę kredytu jest
    data faktycznego wydatkowania przychodu, tj. data spłaty całości lub części kredytu
    zaciągniętego na budowę nieruchomości. Powołane przepisy wiążą bowiem skutek
    prawny w postaci zwolnienia z podatku określonego przychodu z terminem wydatkowania
    środków pieniężnych.
    W określonych przypadkach zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być objęte również przychody
    uzyskane na poczet ceny sprzedaży (zadatek, zaliczka, przedpłata) i wydatkowane na
    własne cele mieszkaniowe przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży, jeżeli ich
    otrzymanie przez sprzedawcę zostało udokumentowane w sposób przyjęty w obrocie
    cywilnoprawnym. Zadatek, zaliczka czy wpłata części lub całości ceny, które zostały
    otrzymane tytułem umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości zbywanej, a
    następnie wydatkowane na cele mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych przed zawarciem przyrzeczonej umowy
    sprzedaży mogą być uznane za wydatki na własne cele mieszkaniowe.
    W konsekwencji, zauważyć trzeba, że z wykładni językowej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, by dla skorzystania ze
    zwolnienia musiała zaistnieć chronologia zdarzeń (najpierw odpłatne zbycie, a następnie
    poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe). Podstaw ku temu nie daje użyty w
    przepisie zwrot „począwszy od dnia odpłatnego zbycia”, który należy uznać za element
    normy wyznaczającej termin wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości. Termin ten, jak z przepisu wynika, ma charakter terminu przewidzianego,
    ustalonego jako końcowy, tj. terminu, który kończy się z upływem trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest jednak wydatkowanie w tym terminie
    przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, pod rygorem
    wygaśnięcia prawa do zwolnienia podatkowego. Natomiast z przepisu nie wynika, by
    ustawodawca uzależniał je od uprzedniego chronologicznie odpłatnego zbycia
    nieruchomości.
    Istotne jest więc, czy w momencie poniesienia wydatków (w tym ze środków
    odpowiadających kwocie otrzymanego zadatku) na własne cele mieszkaniowe podatnik
    dysponuje/uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości.
    Odnosząc się zatem do kwestii spłaty kredytu – zaciągniętego na budowę domu, w którym
    realizuje Pani własne cele mieszkaniowe – z otrzymanego zadatku na poczet sprzedaży
    lokalu mieszkalnego to wskazać należy, że kwota tego zadatku może być podstawą do
    skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z at. 21 ust. 25

    pkt 2 ustawy, gdy przyrzeczona (ostateczna) umowa sprzedaży nieruchomości, została
    zawarta już po poniesieniu wydatków na spłatę kredytu.
    Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego. NSA w wyroku z 14 czerwca 2023 r. sygn. akt II FSK 29/21 wskazał:
    ”(...) rezultaty wykładni językowej art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. nie dają podstaw do
    twierdzenia, aby kolejność nabycia i zbycia nieruchomości była przesłanką zwolnienia
    dochodu z opodatkowania. Ustawodawca wymaga jedynie, aby dochód uzyskany ze
    sprzedaży nieruchomości został spożytkowany w przewidzianym terminie na określone
    cele. Przepisy te nie przesądzają, że dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości musi
    być wydatkowany w całości po definitywnym przeniesieniu własności na nabywcę.”
    Zatem, na podstawie opisanego przez Panią stanu faktycznego stwierdzam, że
    wydatkowanie środków odpowiadających kwocie otrzymanego zadatku od przyszłego
    nabywcy lokalu mieszkalnego – wydatkowane przed jego sprzedażą na spłatę kredytu
    zaciągniętego na budowę domu, w którym realizuje Pani własne cele mieszkaniowe –
    można uznać za wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1
    pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    które uprawniają Panią do skorzystania z tego zwolnienia.
    Stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii spłaty tej części kredytu, która nie została spłacona ze
    środków odpowiadających kwocie otrzymanego zadatku, wskazać należy, że skoro spłaty
    tej części kredytu dokonała Pani jeszcze przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży lokalu
    mieszkalnego, to środków tych nie można uznać za wydatki na własne cele mieszkaniowe,
    o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Ta część kredytu nie została bowiem spłacona z
    przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego. Zatem wydatki te nie dają
    prawa do skorzystania z tego zwolnienia.
    Opisane okoliczności, w wyniku których spłaciła Pani część kredytu ze środków własnych,
    które przewyższyły kwotę otrzymanego zadatku nie wypełniają bowiem przesłanek do
    skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania. Ustawodawca – jak już uprzednio wskazałem
    – uzależnia skorzystanie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art.
    21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od wydatkowania przez
    podatnika, w ściśle określonym czasie, środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i
    praw majątkowych.
    Zatem stanowisko Pani, w części dotyczącej uznania za wydatek mieszkaniowy spłaty
    kredytu ze środków własnych (przewyższających kwotę otrzymanego zadatku) przed
    uzyskaniem przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego
    wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie
    wywołuje skutków prawnych dla Pani męża.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania

    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne
    skutki prawne.
    Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu
    (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku
    ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od
    zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie
    Pani chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.