Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.640.2023.9.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-26
Teza: W zakresie uznania, że cesja praw i obowiązków wynikającą z aktu notarialnego na mocy którego doszło do przeniesienia władztwa ekonomicznego.
Słowa kluczowe: cesja; dostawa-dostawa towarów; własność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 listopada 2023 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania, że cesja praw i obowiązków wynikająca z aktu notarialnego, na mocy
    którego doszło do przeniesienia posiadania władztwa ekonomicznego z umowy
    przedwstępnej stanowi podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT odpłatną dostawę
    towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. Sp. z o.o., dalej: „Wnioskodawca” - Spółka jest podatnikiem VAT czynnym, zajmującym
    się głównie działalnością w zakresie pośrednictwa kupna i sprzedaży nieruchomości.
    Spółka działając w charakterze podatnika VAT kupiła kilka mieszkań i dokonała dostaw
    tych towarów.
    W ramach prowadzonej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami w związku z
    podpisaną umową przedwstępną, która jest istotna z perspektywy niniejszego wniosku, o
    której postanowieniach szczegółowo mowa poniżej, na Wnioskodawcę przeniesiono
    prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, wydając grunt w całości w dacie
    podpisania tejże umowy. Przedmiotem objęcia władztwa (stanowiącego nabycie towaru w
    wyniku dokonanej dostawy w rozumieniu ustawy o VAT) pozostaje teren ziemi znacznych
    rozmiarów o charakterze rolnym, niestanowiący terenu budowlanego w rozumieniu art. 2
    pkt 33 ustawy o VAT (brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz
    brak decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
    przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Brak decyzji o nabyciu
    gruntu w drodze umowy kupna-sprzedaży podyktowany był istniejącymi ograniczeniami
    czasowymi zbycia takiego gruntu (prawny zakaz zbycia przed upływem 5 lat od nabycia
    wynika z ustawy UKUR).
    Wnioskodawca występował już z wnioskiem o interpretację w zakresie sformułowanego
    niżej pytania, ale nie zawarł w nim wszystkich istotnych dla udzielenia poprawnej
    odpowiedzi kwestii tworzących stan faktyczny, stąd wydana została interpretacja 30
    stycznia 2023 r. nr KDIP1-1.4012.674.2022.2.MŻ. Jest ona jednak nieprzydatna dla
    rozstrzygnięcia wątpliwości zakwalifikowania czynności cesji w realiach przedstawionych w
    obecnie składanym wniosku z perspektywy przedmiotu podatkiem VAT, bowiem dla
    prawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego w ramach istoty rozpoznawanej
    sprawy niezwykle ważna jest okoliczność przeniesienia posiadania w ramach zawartej
    umowy przedwstępnej, której nie podniesiono w poprzednim wniosku, co miało wpływ na
    treść wyżej wskazanej interpretacji. Wskazana interpretacja została zaskarżona do WSA w
    Warszawie. Należy w tej mierze w pełni podzielić stanowisko WSA w Warszawie wyrażone
    w prawomocnym rozstrzygnięciu dotyczącym wskazanej interpretacji (sygn. akt III SA/Wa
    873/23 z 4 sierpnia 2023 r.), że w treści wniosku zabrakło przedstawienia okoliczności
    dotyczących przeniesienia posiadania Nieruchomości, które pełnomocnik podniósł
    dopiero na rozprawie, co obligowało Sąd do rozstrzygnięcia w takim stanie faktycznym, jak
    wynikał ze złożonego wniosku, którego treść wiązała zarówno organ, jak i Sąd. Z tego
    powodu wniosek jest składany ponownie.
    Przedmiotem składanego wniosku pozostaje sklasyfikowanie czynności cesji praw i
    obowiązków z umowy przedwstępnej kupna-sprzedaży Nieruchomości, niestanowiącej
    terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT (brak planu

    zagospodarowania przestrzennego, brak decyzji o warunkach zabudowy, tereny
    sklasyfikowane jako grunt rolny, symbol RIVB), nad którą władztwo ekonomiczne -
    rozumiane jako prawo do rozporządzania towarem jak właściciel - zostało przeniesione na
    Wnioskodawcę w dacie podpisania wskazanej umowy przedwstępnej i następnie na
    Cesjonariusza przez Cedenta w dniu podpisania umowy cesji. Należy wskazać okoliczności
    transakcji, istotne dla oceny z perspektywy transakcji opodatkowania podatkiem VAT.
    30 listopada 2021 r. Wnioskodawca mocą aktu notarialnego Rep. A (...) zawarł umowę ze
    Sprzedającymi (osobami fizycznymi, nieprowadzącymi działalności gospodarczej)
    przedwstępną umowę kupna-sprzedaży wskazanych w treści aktu notarialnego działek
    gruntu, o łącznej powierzchni - 10 ha, położonych w miejscowości (...). Te 10 ha należało
    wyodrębnić z terenu stanowiącego (...) ha. Wnioskodawca zapłacił Sprzedającym z umowy
    przedwstępnej całą cenę w dniu podpisania umowy przedwstępnej.
    26 stycznia 2022 r. Wnioskodawca przeniósł część praw z zawartej umowy przedwstępnej,
    w zakresie, w jakim te prawa dotyczą położonych w miejscowości (...) określonych mocą
    aktu notarialnego Rep. A Nr (...) wskazanych działek o łącznej powierzchni około (...) ha
    oraz udział w działce stanowiącej drogę wewnętrzną, na nabywców za wynagrodzeniem
    określonym w treści aktu. Ustalone wynagrodzenie dla Wnioskodawcy z tytułu cesji było
    wartością niezależną od kwoty zapłaconej przez Sprzedających (nie był to zwrot kwoty
    zapłaconej Sprzedającym z umowy przedwstępnej tylko wynagrodzenie za zbycie praw do
    posiadanej w dacie cesji działki).
    Transakcje Wnioskodawca potraktował jako dostawę towarów uznając, że cesja praw do
    gruntu nie odrywa się w tej sprawie w swojej istocie ekonomicznej od dostaw, do jakich
    dojdzie w umowach przyrzeczonych. Konsekwentnie do dokonanej klasyfikacji
    Wnioskodawca uznał dokonaną cesję praw jako dostawę towarów, mająca za przedmiot
    działkę nieprzeznaczoną pod zabudowę, objętą zwolnieniem przedmiotowym (art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT).
    Opisując stan faktyczny sprawy należy podnieść, że Wnioskodawca jest związany z umową
    przedwstępną kupna-sprzedaży udziału w Nieruchomości (...) ha, w Nieruchomości
    stanowiącej (...) ha, a więc o znacznym obszarze, działki w dacie nabycia zaniedbanej, z
    nieuregulowanym po postępowaniu spadkowym stanem prawnym, z których własność
    jest przenoszona sukcesywnie częściowo na niego, częściowo na inne osoby. Proces
    przenoszenia prawa własności poszczególnych działek jest rozciągnięty w czasie. Taki
    sposób działania wymuszają obowiązujące w prawie ograniczenia (5 lat zakaz zbywania
    nabytych gruntów rolnych). Dlatego też, Wnioskodawca skorzystał z rozwiązań prawnie
    dopuszczalnych i zawarł umowę przedwstępną ze szczególnymi unormowaniami, o
    których mowa poniżej. Przedmiotowa umowa jest korzystna, bowiem nie blokuje
    zamierzeń biznesowych Spółki.
    Nabyta Nieruchomość wymagała:
        przeprowadzenia podziałów geodezyjnych,
        wytyczenia granic z sąsiadami, ponieważ były nieuregulowane,
        załatwienia kwestii spornych związanych z tymi granicami,
        wydzielenia jednej wielkiej części, która nie podlegała zakupowi przez
        Wnioskodawcę,
        wykonania dróg na terenie wydzielonych działek,
        doprowadzenie działek do stanu używalności, ponieważ się do tego nie nadawały,
        wykonania do nich dojazdu, ponieważ nie był on możliwy,
        płacenia podatków od Nieruchomości.

    W umowie przedwstępnej, z której prawa i obowiązki były objęte umową cesji, w § 6 tej
    umowy jest zapis: „Stawiający oświadczają, że wydanie Kupującej Spółce Przedmiotu
    Umowy do jej wyłącznego posiadania nastąpiło w dniu dzisiejszym, i z tym dniem
    przechodzą na Kupującą Spółkę wszelkie ciężary i korzyści związane z przedmiotem
    Umowy”.
    Oznacza to, że doszło do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel w
    rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Spółka już z datą podpisania umów przedwstępnych
    władała nią jak właściciel płacąc podatki, dbając o jej stan, użyczając innym i
    przeprowadzając prace opisane powyżej, w efekcie których zwiększyła wartość
    Nieruchomości.
    W opisanej umowie dodatkowo § 7 wyłącza możliwości dla byłych właścicieli, jakie
    normalnie mają właściciele. Zrzekają się prawa do zarządzania Nieruchomością. W
    nieodwołalnym i niewygasającym pełnomocnictwie udzielonym przez Sprzedających
    Spółce, jak również jasno wskazano, że „pełnomocnik może działać na wszelkich
    warunkach według własnego uznania” oraz, że wszelkie koszty z tym związane obciążają
    Spółkę, ponieważ Sprzedający z umowy przedwstępnej wyzbył się wszelkich praw i
    obowiązków w zakresie tego terenu, pozostając jedynie w świetle prawa cywilnego
    właścicielem gruntu.
    Dodatkowo, między Spółką a Sprzedającymi zostało zawarte porozumienie, z którego
    jasno wynika, że wszelkie kwoty wynikające ze sprzedaży tych Nieruchomości na rzecz
    przyszłych Nabywców, tak w ramach cesji praw i obowiązków, jak i w drodze umowy
    kupna sprzedaży przenoszącej własność stanowią przychód Spółki, a nie Sprzedających.
    Zawarte jest też oświadczenie, że Sprzedający nie ponoszą żadnych kosztów związanych z
    utrzymaniem Nieruchomości oraz nie czerpią korzyści z niej. Działka w tej dacie była
    objęta w posiadanie Spółki, która przejęła faktyczne władztwo nad nią.
    Zawarte porozumienie z byłymi właścicielami jasno precyzuje także, że Sprzedający
    zrzekają się praw do przedmiotowej Nieruchomości. Jak wskazano wyżej, jedynie cel
    biznesowy w tej inwestycji nie pozwalał na zawarcie umowy kupna-sprzedaży z uwagi na
    pojawiające się w takiej sytuacji ograniczenie w jej zbyciu przez okres 5 lat od jej nabycia.
    Prawo własności działek z powierzchni 11,73 ha zostało przeniesione na Spółkę (dotyczyło
    to działek, które wymagają większego zaangażowania oraz nakładów finansowych, które
    należy ponieść w celu ich optymalnego zbycia, a zatem Spółka może zatrzymać je na 5 lat,
    które jest czasem niezbędnym na przygotowanie przyszłych transakcji).

## Pytanie

Czy cesja praw i obowiązków wynikająca z opisanego wyżej aktu notarialnego, mocą
    którego doszło do przeniesienia praw i obowiązków z umowy przedwstępnej kupna-
    sprzedaży gruntu z jednoczesnym przeniesieniem posiadania (władztwa ekonomicznego)
    gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, cesja praw i obowiązków wynikająca z opisanego we wniosku aktu
    notarialnego, mocą którego doszło do przeniesienia praw i obowiązków z umowy
    przedwstępnej kupna-sprzedaży gruntu wraz z przeniesieniem jego posiadania (władztwa
    ekonomicznego) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów.
    Należy podkreślić, że aby czynność mogła zostać uznana za dostawę towarów musi dojść
    do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami w takim samym stopniu jak
    właściciel. Istotna jest, więc możliwość rozporządzania towarem w sensie faktycznym,
    rzeczywistym. Kluczowe i przede wszystkim wymagane przez przepisy prawa materialnego
    jest dysponowanie danym towarem. To fakt rozporządzania towarem jak właściciel ma
    decydujące znaczenie, a nie jej ekonomiczny sens.

    Odnosząc się do zapisu art. 7 ust. 1 ustawy zauważyć należy, że „przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w sprawie C-320/88. W tym orzeczeniu stwierdził, że dla uznania danej
    czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do
    przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma
    zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny
    podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym. że strona uzyskuje de facto możliwość
    korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet, jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem
    własności. W opisanym stanie faktycznym niniejszego wniosku z taką sytuacją mamy do
    czynienia.
    Stosownie do wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie C-25/03 Finanzamt Bergisch
    Gladbach, EU: C: 2005: 241, pkt. 64: jeśli chodzi w szczególności o art. 5 ust. 1 szóstej
    dyrektywy, zgodnie, z którym dostawa towaru oznacza przeniesienie prawa do
    rozporządzania dobrami materialnymi jak właściciel, to z orzecznictwa Trybunału wynika,
    że pojęcie dostawy towaru nic odnosi się do przeniesienia własności w formach
    przewidzianych we właściwym prawie krajowym, lecz obejmuje każdą czynność polegającą
    na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo
    do faktycznego dysponowania nim, jak gdyby była właścicielem tego dobra.
    W przedmiotowej sprawie taka sytuacja zaistniała w dacie zawarcia przedwstępnej umowy
    kupna-sprzedaży a cesja praw i obowiązków z tej umowy obejmowała te same prawa,
    jakie zostały nabyte w dniu zawarcia umowy przedwstępnej. Co istotne obie umowy
    dotyczyły istniejącej Nieruchomości niezabudowanej, niestanowiącej terenu
    budowlanego, która pozostawała w dyspozycji Wnioskodawcy, który dokonał cesji praw z
    umowy przedwstępnej. Taki stan oznacza, co do zasady powstanie obowiązku
    podatkowego do dostawy towaru (tak w dniu wydania nieruchomości Wnioskodawcy jak i
    nabywcom, którzy nabyli towar w związku z zawarciem umowy cesji). Zatem mamy do
    czynienia z dostawą towarów.
    Podobne stanowisko zajął WSA w Warszawie w prawomocnym wyroku z 6 maja 2016 r.
    (sygn. akt III SA/Wa 2106/15), w którym wskazał, że podziela wyrażony w wyroku NSA w
    Warszawie z 21 listopada 2007 r. (sygn. akt I FSK 114/06) pogląd, że wydaniem rzeczy
    (dostarczeniem towaru, z którym wiąże się powstanie obowiązku) będzie moment, w
    którym Sprzedający odda towar do swobodnego dysponowania odbiorcy, a sam
    przestanie faktycznie władać tym towarem. Wprawdzie stanowisko to zajęte zostało na
    gruncie art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującego do dnia 31 grudnia
    2013 r., ale zachowało swoją aktualność, ponieważ nie ulega zmianie definicja dostawy
    towarów jako czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze powyższe, do dostawy towarów dochodzi na skutek przeniesienia prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel, a nie na skutek przeniesienia prawa własności.
    Powoduje to, że podstawowe znaczenie dla występowania dostaw towarów, jako
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT ma nie tyle aspekt prawny, co
    aspekt faktyczny i ekonomiczny. Istotna jest, zatem przede wszystkim faktyczna możliwość
    dysponowania towarem, a nie możliwość rozporządzania nim w sensie prawnym.
    Natomiast przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7
    ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku,
    którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o
    charakterze majątkowym. W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu
    jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze
    stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy
    czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego
    płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć,
    że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

    Przedmiotem niniejszego wniosku jest czynność przeniesienia praw i obowiązków
    wynikających z umów przedwstępnych na nabycie gruntu niezabudowanego za
    wynagrodzeniem (cesja). Cesja występuje m.in. na gruncie prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 509 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz.
    1360 ze zm.), wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
    (przelew) chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
    właściwości zobowiązania.
    Cesja jest umową cywilnoprawną, która przenosi prawo do wierzytelności z cedenta
    (wierzyciela) na osobę trzecią (cesjonariusza). Skutkiem zawarcia umowy cesji jest zmiana
    podmiotowa stron stosunku prawnego, który powstał pierwotnie. Na podstawie danej
    umowy cedent przenosi odpłatnie, swoje prawa i obowiązki wynikające z określonego
    stosunku umownego, na rzecz cesjonariusza. Cesja nie ma wpływu na treść i kształt
    stosunku umownego, który powstał pierwotnie, gdyż prawa i obowiązki wynikające z tej
    umowy pozostają bez zmian. W ramach tej umowy dochodzi do wydania towaru i
    związane z nim prawa i obowiązki. Przedmiotem świadczenia jest także przeniesienie
    praw do władania Nieruchomością. Przechodzi władztwo ekonomiczne nad rzeczą, co
    wypełnia definicje dostawy towaru w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Strona umowy
    przedwstępnej zobowiązuje się, bowiem do zawarcia określonej umowy w przyszłości,
    zrzeka się wszelkich praw do nieruchomości, wydaje ją do wyłącznego posiadania
    Wnioskodawcy i ustanawia pełnomocnictwo dla Wnioskodawcy do zawarcia umowy
    przyrzeczonej. Takie same czynności następują w związku z cesją praw i obowiązków z tej
    umowy, w tym dochodzi do przekazania władztwa ekonomicznego nad rzeczą.
    Skoro Cedent posiadał faktycznie towar i przeniósł prawo do rozporządzania towarem
    (Nieruchomością niezabudowaną) jak właściciel, to doszło do dostawy towarów w
    rozumieniu VAT w związku z cesją praw i obowiązków wynikających z zawartej umowy
    mocą, której także przeniesiono władztwo nad towarem na Cesjonariusza.
    Na potwierdzenie powyższej tezy zasadne jest powołanie się na orzeczenie TSUE z 17
    października 2019 r. w sprawie C-692/17 Paulo Nascimento Consulting - Mediacao
    Imobiliaria Lda. EU:C:2019:867.
    W jego uzasadnieniu TSUE stwierdził:
    34. „W tym względzie, o ile okazuje się, jak zauważył rzecznik generalny w pkt 36 opinii, że
    spośród różnych elementów składających się na rzeczoną transakcję główny element
    polega na przekazaniu rzeczy, a mianowicie nieruchomości przysądzonej podatnikowi, o
    tyle postanowienie odsyłające nie precyzuje, czy - zanim wyrok przysądzający ową
    nieruchomość stal się prawomocny - podatnik, któremu przysądzono rzeczoną
    nieruchomość, mógł już nią dysponować tak. jakby był jej właścicielem.
    35. Gdyby tak było, rozpatrywana w postępowaniu głównym transakcja cesji, do której
    doszło - według uwag przedstawionych przed Trybunałem - w przeddzień
    uprawomocnienia się wyroku przysądzającego odnośną nieruchomość, polegałyby na
    przekazaniu rzeczy, mianowicie nieruchomości, przez stronę która upoważniła drugą
    stronę do rozporządzania tą rzeczą, jakby była jej właścicielem, co stanowiłoby dostawę
    towarów (zob. podobnie wyrok z 27 marca 2019 r., Mydibel, C-201/18, EU: C: 2019: 254.
    pkt 34 i przytoczone tam orzecznictwo). Gdyby tak nie było, rozpatrywana w
    postępowaniu głównym transakcja polegałaby na cesji wartości niematerialnej, mającej za
    przedmiot prawa do nieruchomości, i wchodziłaby w zakres pojęcia świadczenia usług
    zgodnie z art. 25 lit. a dyrektywy 2006/112. Do sądu odsyłającego należy dokonanie
    niezbędnych ustaleń w tej kwestii.
    Trybunał uściślił, że pojęcie „dostawy towarów” nie odnosi się do przeniesienia własności
    w formie przewidzianej we właściwych przepisach krajowych, lecz obejmuje każdą
    transakcję przekazania rzeczy przez stronę, która upoważnia drugą stronę do

    rozporządzania tą rzeczą, jakby była ona jej właścicielem (zob. podobnie wyrok z 22
    października 2015 r. PPUH Stehcemp. C-277/14, EU: C: 2015: 719, pkt 44 i przytoczone tam
    orzecznictwo)”.
    W opisanym w niniejszym wniosku stanie faktycznym sprawy transakcja związana z
    umową cesji prawa i obowiązków z umowy przedwstępnej skutkuje przeniesieniem
    uprawnienia do rozporządzania towarem jak właściciel, zatem tak jak w wyroku z 15
    grudnia 2005 r. Centralan Property. C-63/04, EU: C:2005:773, pkt 63) jest dostawą
    towarów.
    W podsumowaniu stanowiska należy odnieść się do tożsamej wykładni prezentowanej w
    sprawie przez WSA w Warszawie (wyrok III SA/Wa 873/23 z 4 sierpnia 2023 r.), z której
    wynika: „Trybunał uznał, że czynność ta stanowi dostawę towaru (nieruchomości
    sprzedawanej w toku egzekucji) lub świadczenie usług (cesji wartości niematerialnej,
    mającej za przedmiot prawa do nieruchomości) w zależności od układu zdarzeń w czasie:
    od tego, czy cesja nastąpiła po przekazaniu rzeczy, czy przed przekazaniem rzeczy
    cedentowi - tak, że rzeczą tą mógł rozporządzać jak właściciel. W ocenie Trybunału
    warunkiem uznania czynności cesji za dostawę nieruchomości jest władanie przez cedenta
    tą nieruchomości. Prawda ta ma - jak uważa Sąd - wymiar uniwersalny. Wynika ona
    bowiem z samej natury dostawy towarów jako czynności opodatkowanej VAT (...). Skoro
    TSUE zawarł w swoim orzeczeniu istotna dla tej sprawy wskazówkę interpretacyjną. Sąd
    był zobowiązany wskazówkę tę uwzględnić, co też uczynił. Sąd opowiada się tym samym
    za ocena czynności cesji samoistna i odrębną a zarazem oparta na rozpoznaniu
    ekonomicznego sensu (treści) tej czynności i zgodna ze stanowiskiem Trybunału (...)”.
    Końcowo odnieść się należy do twierdzeń pełnomocniczki Spółki podniesionych na
    rozprawie, która wskazywała na okoliczność przeniesienia w ramach umów
    przedwstępnych sprzedaży Nieruchomości, jak i dalszej umowy cesji posiadania
    Nieruchomości poprzez jej wydanie Cedentowi przez osoby fizyczne zawierające umowy
    przedwstępne, a następnie Cesjonariuszowi przez Cedenta. Przyznać należy, że
    okoliczność ta jest niezwykle ważna dla prawidłowej wykładni przepisów prawa w ramach
    istoty rozpoznawanej sprawy. Jednakże lektura zarówno wniosku o wydanie interpretacji,
    jak i uzupełnienia do wniosku, czy nawet skargi nie wskazywała na taki element stanu
    faktycznego.
    Mając na uwadze treść obecnie składanego wniosku, z opisem zawartych umów, z których
    wynika cesja praw i obowiązków z umowy przedwstępnej, której towarzyszy przeniesienie
    posiadania Nieruchomości tak na etapie umowy przedwstępnej, jak i jej cesji należy
    stwierdzić, że dla celów stosowania podatku od towarów i usług przeniesienie przez
    Wnioskodawcę na podmiot trzeci praw i obowiązków wynikających z umowy
    przedwstępnej na nabycie gruntu stanowić będzie w realiach stanu faktycznego
    przedstawionego we wniosku dostawę towaru.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 5 lutego 2024 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP1-1.4012.640.2023.2.MŻ, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 5 lutego 2024 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    29 lutego 2024 r. za pośrednictwem operatora pocztowego (wpływ 6 marca 2024 r.)
    wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Warszawie.
    Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz zasądzenie od strony
    przeciwnej zwrotu kosztów postępowania według norm przypisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym

    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację indywidualną
    - wyrokiem z 6 listopada 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 770/24.
    Prawomocne orzeczenie wpłynęło do Organu 12 lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian
      za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy
      o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
      jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka; spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;

      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Mając na względzie wyżej przytoczone przepisy, stwierdzić należy, że pod pojęciem usługi
    (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno
    działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.
    Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym. W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie
    wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron
    transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym
    związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego
    płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że
    płatność następuje w zamian za to świadczenie.
    Z powołanych wyżej regulacji zawartych w art. 7 i 8 ustawy wynika, że pojęcie świadczenia
    usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji
    powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych
    przez podatnika w ramach działalności gospodarczej. Innymi słowy, pojęcie świadczenia
    usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz
    również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do
    tolerowania czynności, bądź sytuacji. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde
    zachowanie się na rzecz innego podmiotu za odpłatnością.
    Zgodnie z art. 509 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    1610 ze zm.):
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    Przedmiotem przelewu jest prawo majątkowe, nie zaś „towar". Inaczej mówiąc,
    przedmiotem cesji jest konkretna wierzytelność, czyli dające się precyzyjnie określić prawo
    majątkowe.
    Mając na uwadze powyższe przepisy, sama instytucja cesji jako umowa prawa cywilnego
    dotyczy wyłącznie praw, a nie konkretnego towaru, nawet, jeżeli dostawa tego towaru jest
    niejako „efektem końcowym” scedowanego zobowiązania.
    Ze złożonego wniosku wynika, że:

        są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT w związku z
        prowadzą działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w obrocie
        nieruchomościami, kupno i sprzedaż nieruchomości oraz wynajem i zarządzanie
        nieruchomościami,
        w ramach tej działalności 30 listopada 2021 r. zawarli Państwo ze Sprzedającymi
        przedwstępną umowę kupna - sprzedaży dotyczącą Nieruchomości (działek gruntu
        o pow. 10 ha),
        nabyta Nieruchomość wymagała m.in. przeprowadzenia podziałów geodezyjnych,
        wytyczenia granic z sąsiadami (ponieważ były nieuregulowane), załatwienia kwestii
        spornych związanych z tymi granicami, wydzielenia jednej wielkiej części, która nie
        podlegała zakupowi przez Państwa, wykonania dróg na terenie wydzielonych
        działek, doprowadzenia działek do stanu używalności (ponieważ się do tego nie
        nadawały), wykonania do nich dojazdu (ponieważ nie był on możliwy), płacenia
        podatków od Nieruchomości,
        w dniu podpisania przedmiotowej umowy zapłacili Państwo całą cenę
        Sprzedającym,
        z kolei 26 stycznia 2022 r. zawarli Państwo umowę przeniesienia części praw i
        obowiązków z umowy przedwstępnej (cesję) dotyczącą działek gruntu w
        miejscowości (...), których łączna powierzchnia wynosi 2 ha, a także udział w działce
        stanowiącej drogę wewnętrzną za wynagrodzeniem,
        wynagrodzenie ustalone dla Państwa z tytułu cesji praw i obowiązków było
        wartością niezależną od kwoty zapłaconej przez Sprzedających,
        Spółka z chwilą dokonania cesji z umów przedwstępnych na Cesjonariusza
        dysponowała przedmiotową Nieruchomością jak właściciel. Jak sami Państwo
        wskazali - z chwilą podpisania umowy przedwstępnej prawo do władania
        Nieruchomością zostało na Państwa przeniesione, i również prawo to w ramach
        umowy cesji praw i obowiązków zostało przeniesione przez Państwa jako Cedenta
        na Cesjonariusza.
    Na tle wyżej zaprezentowanego opisu sprawy, Państwa wątpliwości w przedmiotowej
    sprawie dotyczą ustalenia, czy transakcja cesji praw i obowiązków wynikająca z aktu
    notarialnego, na mocy którego doszło do przeniesienia posiadania władztwa
    ekonomicznego z umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży Nieruchomości
    gruntowych podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów.
    W tym miejscu zauważyć należy, że o „przeniesieniu prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel” rozważał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88.
    W orzeczeniu tym stwierdził, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa
    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od

    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia
    ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować
    podobnie jak właściciel. Konstruując definicję dostawy towarów dla celów podatku od
    towarów i usług, ustawodawca w art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług posłużył się
    celowo zwrotem „rozporządzania towarem jak właściciel", wskazując, że dostawa towarów
    nie jest tożsama z przeniesieniem własności w rozumieniu prawa cywilnego. Tym samym,
    przy klasyfikacji zdarzenia gospodarczego należy przeanalizować, czy doszło do
    przekazania kontroli ekonomicznej nad towarem w taki sposób, że nabywca może nią
    rozporządzać jak właściciel, a taka możliwość pojawia się dopiero z chwilą przekazania
    towaru.
    Tak w piśmiennictwie i orzeczeniach krajowych sądów administracyjnych, jak i w
    orzecznictwie TSUE podkreśla się ten właśnie faktyczny, ekonomiczny element jako istotny
    z punktu widzenia skutków podatkowych, wskazując, że pojęcia takie, jak „wydanie
    towaru”, czy „wykonanie usługi” należy rozumieć jako czynności faktyczne, pamiętając o
    autonomii prawa podatkowego, zwłaszcza w stosunku do prawa cywilnego. Wydania
    rzeczy nie można zatem utożsamiać z przeniesieniem własności rzeczy.
    Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości należy wskazać, że definicje dostawy
    towarów i świadczenia usług wzajemnie się uzupełniają. Każda transakcja, która nie
    stanowi dostawy towarów traktowana jest jako świadczenie usług. W wielu przypadkach
    kwalifikacja danej czynności jako dostawy towarów, czy też świadczenia usług pozostaje
    bez znaczenia dla zasad opodatkowania danej transakcji, jednakże w pewnych sytuacjach
    pełni ona istotną rolę, np. dla ustalenia miejsca opodatkowania, prawa do odliczenia
    podatku naliczonego, czy też dla wysokości opodatkowania.
    Z okoliczności sprawy wynika, że zawarli Państwo umowę kupna - sprzedaży działek
    gruntu. Następnie za wynagrodzeniem przenieśli Państwo część praw w związku z zawartą
    ww. umową. W umowie przedwstępnej, z której prawa i obowiązki były objęte cesją w § 6
    uwzględniono zapis cyt.: „(...) Stawiający oświadczają, że władanie Kupującej Spółce
    Przedmiotu Umowy do jej wyłącznego posiadania nastąpiło w dniu dzisiejszym, i z tym
    dniem przechodzą na Kupującą Spółkę wszelkie ciężary i korzyści związane z przedmiotem
    Umowy”. Dodatkowo, w opisanej umowie § 7 wyłącza możliwości dla byłych właścicieli,
    jakie normalnie mają. Zrzekają się prawa do zarządzania Nieruchomością. W
    nieodwołalnym i niewygasającym pełnomocnictwie, udzielonym przez Sprzedających
    Państwu, jasno wskazano, że „pełnomocnik może działać we wszelkich warunkach według
    własnego uznania” oraz, że wszelkie koszty z tym związane obciążają Państwa Spółkę,
    ponieważ Sprzedający z umowy przedwstępnej wyzbył się wszelkich praw i obowiązków w
    zakresie tego terenu, pozostając jedynie w świetle prawa cywilnego właścicielem gruntu.
    Istotny w sprawie jest fakt, że pomiędzy Państwem a Sprzedającymi zostało zawarte
    porozumienie, z którego jasno wynika, że wszelkie kwoty wynikające ze sprzedaży tych
    Nieruchomości na rzecz przyszłych Nabywców, tak w ramach cesji praw i obowiązków, jak
    i w drodze umowy kupna sprzedaży przenoszącej własność stanowią Państwa przychód, a
    nie Sprzedających. Sprzedający nie ponoszą żadnych kosztów związanych z utrzymaniem
    Nieruchomości oraz nie czerpią z niej korzyści. Uwzględniając powyższe w omawianej
    sprawie doszło do ekonomicznego przeniesienia na Państwa władztwa nad gruntem, i tym
    samym nabyli Państwo prawo do posiadania gruntu. Grunt stanowiący przedmiot umowy
    został wydany w całości w dacie podpisania umowy przedwstępnej. Uzyskali Państwo
    uprawnienia do swobodnego korzystania z tego gruntu i czerpania z niego pożytków w
    taki sam sposób jak w przypadku jego właściciela. W sprawie wskazali Państwo, że umowa
    przedwstępna nie blokowała Państwa zamiarów biznesowych. Już z datą podpisania
    umów przedwstępnych władali Państwo Nieruchomością jak właściciel płacąc podatki,
    dbając o jej stan, użyczając innym i przeprowadzając prace, w efekcie których zwiększyła

    wartość Nieruchomości. Zatem przyznany Państwu zakres uprawnień na podstawie
    umowy przedwstępnej jednoznacznie wskazuje, że mieli Państwo de facto możliwość
    korzystania z przedmiotu umowy jak właściciel.
    Mając na uwadze przywołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony opis
    sprawy, warto zauważyć, że przeniesienie władztwa ekonomicznego nad Nieruchomością
    miało miejsce już w momencie zawarcia umowy przedwstępnej. To właśnie ww. umowa
    dała Państwu uprawnienie do dysponowania Nieruchomością jak właściciel. Podobne
    działania towarzyszyły w kontekście cesji praw i obowiązków wynikających z tej umowy, co
    wiązało się z przekazaniem władztwa ekonomicznego nad przedmiotem umowy. Skoro
    cedent rzeczywiście posiadał towar i przeniósł prawo do jego rozporządzania jak
    właściciel, doszło do dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, w związku z
    cesją praw i obowiązków wynikających z zawartej umowy przedwstępnej, która podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tak więc Państwa stanowisko, że cesja praw i obowiązków wynikająca z aktu notarialnego,
    na mocy którego doszło do przeniesienia praw i obowiązków z umowy kupna-sprzedaży
    gruntu z jednoczesnym przeniesieniem posiadania (władztwa ekonomicznego) gruntu
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów
    uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku.
    Zaznaczenia wymaga, że Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan
    sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku.
    W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy
    przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.