Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-519/14-5/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-09-30
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia prawa użytkowania wieczystego działki wraz z prawem własności hali magazynowej.
Słowa kluczowe: budynek; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2014 r. (data wpływu 24 czerwca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 września 2014 r. (data wpływu 25 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia prawa użytkowania wieczystego działki wraz z prawem własności hali magazynowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia prawa użytkowania wieczystego działki wraz z prawem własności hali magazynowej. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 18 września 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy i stosowne pełnomocnictwo.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka (dalej: Spółka i Wnioskodawca) prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży materiałów budowlanych. Spółka Wnioskodawcy została założona 9 czerwca 1997 r. przed dwóch wspólników, którzy stworzyli kapitał zakładowy wynoszący 200.000 zł, objęli w nim udziały gotówką. W dniu 11 marca 1996 r. wspólnicy Wnioskodawcy nabyli na podstawie umowy sprzedaży prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr 13/12 o powierzchni 0,4169 ha wraz z położonym na tej działce magazynem – stalową halą z zapleczem socjalnym o powierzchni 1.080 m2, stanowiącym odrębną nieruchomość. Sprzedający oświadczył w umowie sprzedaży, że od zawartej czynności w zakresie budynku magazynowego jest płatnikiem podatku od towarów i usług. Wspólnicy Wnioskodawcy podjęli w dniu 12 lutego 1998 r. uchwałę, na podstawie której podnieśli kapitał zakładowy spółki z kwoty 200.000 zł do kwoty 700.000 zł; tj. o kwotę 500.000 zł poprzez utworzenie 5.000 udziałów po 100 zł każdy, który objęli na prawach współwłasności łącznej i pokryli aportem w postaci prawa użytkowania wieczystego działki nr 13/12 o powierzchni 0,4169 ha i własności położonego na tej działce magazynu stanowiącego odrębną nieruchomość. Wspólnicy Wnioskodawcy przenieśli na Spółkę w dniu 12 lutego 1998 r. prawo użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 13/12 wraz z prawem własności położonego na tej działce magazynu stanowiącego odrębną nieruchomość. Działka gruntu wraz z posadowionym na niej magazynem stanowiącym odrębną nieruchomość jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca rozważa sprzedaż podmiotowi trzeciemu prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr 13/12 wraz z prawem własności posadowionego na niej budynku w postaci hali magazynowej stanowiącego odrębną nieruchomość. Budynek w postaci hali magazynowej został wzniesiony około roku 1973. Zarówno Wnioskodawca jak i potencjalny nabywca są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Nieruchomość nie jest wykorzystywana do działalności rolniczej ani nie była przedmiotem najmu i dzierżawy. Wnioskodawca nie poczynił ulepszeń na budynku.

W piśmie z dnia 18 września 2014 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Spółka wskazała, że:

1.  Wspólnicy Spółki nabyli prawo użytkowania wieczystego działki nr 13/12 wraz z położonym na niej magazynem na podstawie umowy sprzedaży w dniu l1 marca 1996 r. i działali w tej umowie jako wspólnicy spółki cywilnej „…”, która to spółka stanowiła ich majątek odrębny. Transakcja sprzedaży nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
2.  Aport nieruchomości był dokonywany przez wspólników Spółki, którzy nie byli podatnikami podatku od towarów i usług a czynność podwyższenia kapitału zakładowego Spółki i objęcia go aportem, a także przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości i prawa własności magazynu nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
3.  Spółce (Wnioskodawcy) nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy transakcja zbycia prawa użytkowania wieczystego działki gruntu nr 13/12 oraz prawa własności posadowionego na nim budynku – hali magazynowej stanowiącej odrębną nieruchomość w opisanym wyżej stanie sprawy będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, transakcja sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działki gruntu nr 13/12 oraz prawa własności posadowionego na tej działce budynku – hali magazynowej stanowiącego odrębną nieruchomość nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Przepis art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Przepisu tego nie stosuje się jednak do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu, dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli. Wedle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub jej części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Wedle art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10 pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie poniósł wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli poniósł takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania. w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich:

1.  wybudowaniu,
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy podkreślić, że w myśl art. 43 ust. 10 podatku od towarów i usług, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni,
2.  złożą, przed dokonaniem dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku. budowli lub ich części.

Jak stwierdzono powyżej ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług może korzystać dostawa budynków. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. przez obiekt budowlany rozumie się konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały, wykonany z materiałów budowlanych i elementów składowych będący wynikiem prac budowlanych. Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. W myśl art. 3 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, obiektem budowlanym jest m.in. budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynek to taki obiekt budowlany, który jest trwale z gruntem związany, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że budynek magazynowy wraz z zapleczem socjalnym posadowiony na działce nr 13/12, jest budynkiem w rozumieniu powołanych wyżej przepisów prawa.

W ocenie Wnioskodawcy z brzmienia powołanych przepisów wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży (w tym zbycia użytkowania wieczystego) podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku o towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia w podatku od towarów usług, również sprzedaż gruntu (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu) będzie korzystać ze zwolnienia w podatku od towarów i usług.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca nabył prawo użytkowania wieczystego gruntu i prawo własności budynku na nim posadowionego stanowiącego odrębną nieruchomość w roku 1998, poprzez podniesienie kapitału zakładowego i utworzenia w nim nowych udziałów, które wspólnicy objęli aportem. Budynek magazynowy oraz działka gruntu od roku 1998, wykorzystywane są przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej. Dostawa budynku nie będzie więc wykonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Wnioskodawca nie poniósł też żadnych wydatków na ulepszenie przedmiotowego budynku, w związku z którymi miałby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Mając na uwadze zaprezentowaną analizę, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie sprzedaż budynku (magazynu) korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W konsekwencji powyższego, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnieniem od podatku zostanie objęta również dostawa gruntu, na którym budynek został posadowiony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Mając zatem na uwadze ww. przepisy należy wskazać, że grunty, budynki i drogi spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku lub zwolnień od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej dwa lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Jednakże czynność ta nie musi być faktycznie opodatkowana (nie musi prowadzić do powstania podatku należnego), bowiem za czynność taką należy również rozumieć czynność podlegającą opodatkowania w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże na mocy przepisów szczególnych – korzystającą ze zwolnienia od tego podatku.

Z powyższej definicji wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, przez którą należy rozumieć sprzedaż, a także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment sprzedaży w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z ww. przepisów wynika więc, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

Ponadto, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).

Jednocześnie należy zaznaczyć, że na mocy art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego – w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zgodnie z art. 29a ust. 9 ustawy – przepisu ust. 8 nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu, dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli.

Z powołanego wyżej przepisu art. 29a ust. 8 ustawy jednoznacznie wynika, że – co do zasady – grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku. Przepis ten obejmuje swoim zakresem także sprzedaż gruntów będących w użytkowaniu wieczystym.

Należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości zabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie opisanych zwolnień od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a, to w przypadku towarów może znaleźć zastosowanie inne zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, jeżeli zostaną spełnione warunki wskazane w tym przepisie.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, od dnia 1 stycznia 2014 r. dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży materiałów budowlanych. Spółka została założona 9 czerwca 1997 r. przed dwóch wspólników, którzy stworzyli kapitał zakładowy wynoszący 200.000 zł, objęli w nim udziały gotówką. W dniu 11 marca 1996 r. wspólnicy Wnioskodawcy nabyli na podstawie umowy sprzedaży prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr 13/12 o powierzchni 0,4169 ha wraz z położonym na tej działce magazynem – stalową halą z zapleczem socjalnym o powierzchni 1.080 m2, stanowiącym odrębną nieruchomość. Wspólnicy działali w tej umowie jako wspólnicy spółki cywilnej, która to spółka stanowiła ich majątek odrębny. Transakcja sprzedaży nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Sprzedający oświadczył w umowie sprzedaży, że od zawartej czynności w zakresie budynku magazynowego jest płatnikiem podatku od towarów i usług.

Wspólnicy podjęli w dniu 12 lutego 1998 r. uchwałę, na podstawie której podnieśli kapitał zakładowy spółki z kwoty 200.000 zł do kwoty 700.000 zł; tj. o kwotę 500.000 zł poprzez utworzenie 5.000 udziałów po 100 zł każdy, który objęli na prawach współwłasności łącznej i pokryli aportem w postaci prawa użytkowania wieczystego działki nr 13/12 o powierzchni 0,4169 ha i własności położonego na tej działce magazynu stanowiącego odrębną nieruchomość. Wspólnicy Wnioskodawcy przenieśli na Wnioskodawcę w dniu 12 lutego 1998 r. prawo użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 13/12 wraz z prawem własności położonego na tej działce magazynu stanowiącego odrębną nieruchomość. Aport nieruchomości był dokonywany przez wspólników Spółki, którzy nie byli podatnikami podatku od towarów i usług, a czynność podwyższenia kapitału zakładowego Spółki i objęcia go aportem, a także przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości i prawa własności magazynu nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości.

Działka gruntu wraz z posadowionym na niej magazynem stanowiącym odrębną nieruchomość jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca rozważa sprzedaż podmiotowi trzeciemu prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr 13/12 wraz z prawem własności posadowionego na niej budynku w postaci hali magazynowej stanowiącego odrębną nieruchomość. Budynek w postaci hali magazynowej został wzniesiony około roku 1973. Zarówno Wnioskodawca jak i potencjalny nabywca są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Nieruchomość nie jest wykorzystywana do działalności rolniczej ani nie była przedmiotem najmu i dzierżawy. Wnioskodawca nie poczynił ulepszeń na budynek.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii podlegania opodatkowania podatku od towarów i usług transakcji zbycia prawa użytkowania wieczystego działki nr 13/12 oraz prawa własności posadowionego na nim budynku – hali magazynowej, stanowiącej odrębną nieruchomość.

Ponieważ z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a sprzedaż nieruchomości była wykorzystywana w prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, dlatego na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 7 ustawy zbycie prawa użytkowania wieczystego działki nr 13/12 oraz prawa własności posadowionego na nim budynku podlega opodatkowaniu.

Jak już wcześniej wskazano, dla dostawy nieruchomości – budynków, budowli lub ich części, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku w oparciu o jedną z ww. podstaw prawnych: art. 43 ust. 1 pkt 10 lub też pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Jednakże dla zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy istotne jest, czy dostawa będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed pierwszym zasiedleniem, czy też nie.

Analizując powołaną w niniejszej interpretacji definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika zatem, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy uznać umowę sprzedaży, najmu, dzierżawy czy wniesienie aportem pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ona ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W rozpatrywanej sprawie sprzedaż budynku magazynowego znajdującego się na działce nr 13/12, nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, z uwagi na fakt, że dostawa ta – jak wynika z opisu sprawy – będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy. Z opisu sprawy nie wynika, aby w odniesieniu do ww. nieruchomości nastąpiło już pierwsze zasiedlenie.

W związku z powyższym należy zbadać, czy w tej sytuacji wystąpią przesłanki do zastosowania zwolnienia dla dostawy tego budynku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Jak wskazano powyżej, aby dostawa mogła korzystać ze zwolnienia z ww. przepisu muszą być spełnione oba warunki określone tym przepisem łącznie.

Zgodnie tym przepisem zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak wynika z opisu sprawy, wymienione w powyższym przepisie warunki zostaną spełnione, gdyż w stosunku do tego budynku nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz Spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie budynku.

Wobec powyższego planowana dostawa ww. nieruchomości będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Ze zwolnienia od podatku będzie korzystać także dostawa prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym ta nieruchomość jest posadowiona, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy.

Podsumowując, transakcja zbycia prawa użytkowania wieczystego działki gruntu nr 13/12 oraz prawa własności posadowionego na nim budynku – hali magazynowej stanowiącej odrębną nieruchomość w opisanym stanie sprawy będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.

Należy wyjaśnić, że pomimo, że Wnioskodawca w stanowisku wskazał, że transakcja zbycia nieruchomości będzie zwolniona od podatku VAT, z uwagi na błędne powołanie jako podstawy prawnej zwolnienia art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a powinien być art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, stanowisko uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.