Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.61.2020.2.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-15
Teza: opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową w zeznaniu podatkowym za 2019 r.
Słowa kluczowe: IP Box; komputery-program komputerowy; oprogramowanie; prawa-prawo własności; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 17 stycznia 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 17 stycznia 2020 r.; identyfikator poświadczenia przedłożenia …), uzupełnionym pismem z dnia 26 lutego 2020 r. (data wpływu 2 marca 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową w zeznaniu podatkowym za 2019 r. **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 19 lutego 2020 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.61.2020.1.RK, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h powołanej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 19 lutego 2020 r., (data doręczenia 20 lutego 2020 r.). Wnioskodawca uzupełnił powyższy wniosek pismem z dnia 26 lutego 2020 r. (data wpływu 2 marca 2020 r.), nadanym w dniu 26 lutego 2020 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca od 2 maja 2017 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEiDG, której przedmiotem jest między innymi działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PDOF). Rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, od 2019 r. wybrał opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej podatkiem linowym na podstawie art. 30c ustawy o PDOF. W ramach działalności wykonuje usługi programistyczne/informatyczne na rzecz różnych podmiotów, jednak w 2019 r. skupił swoją działalność głównie na innowacyjnym projekcie, na rzecz którego konieczne jest prowadzenie prac badawczo-rozwojowych (dalej: B+R). Od października 2018 r. na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług z Spółka z. o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w … (dalej: Sp. z o.o. Sp. k.) świadczy usługi programistyczne związane z udziałem w dużym projekcie budowy nowatorskiego systemu informatycznego związanego – ogólnie rzecz ujmując – z transportem morskim. Działalność Jego polega na programowaniu, tj. tworzeniu i rozwijaniu systemu do zarządzania ubezpieczeniami statków wodnych pasażerskich i handlowych (zbiornikowce, kontenerowce, masowce, drobnicowce). System pozwala na ciągłe modyfikowanie zakresu ubezpieczenia lub chwilowe jego wyłączenie, jeśli statek jest np. w naprawie. Podczas edycji polisy możliwe jest ubezpieczenie poszczególnych przewożonych towarów, pasażerów, czy też załogi. Dodatkowo w systemie jest moduł roszczeń, w którym klient może zgłosić kolizję, wypadek, czy też katastrofę. Moduł ten umożliwia szybką reakcję odpowiednich służb. Aplikacja wykorzystuje w tym celu technologię …, …, …, …, …. Aplikacja komunikuje się z użytkownikami za pośrednictwem autorskiego protokołu. Podczas uczestnictwa w projekcie niejednokrotnie zmieniały się zasady bezpieczeństwa sieci, co wymuszało aktualizację modułów lub tworzenie całkowicie nowych rozwiązań. Wnioskodawca jest częścią zespołu programistów pracujących nad opisywaną aplikacją. Nie nabywa wyników prac B+R prowadzonych przez inne podmioty. Tworzy i rozwija autorskie oprogramowanie stanowiące utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Z uwagi na ogromną skalę i wysoki poziom skomplikowania, oprogramowanie współtworzone przez Wnioskodawcę znajduje się na granicy możliwości współczesnych technologii. W konsekwencji musi stosować nowe, innowacyjne rozwiązania, aby zapewnić użytkownikom jednoczesny, nieprzerwany dostęp do danych. W szczególności bazuje na komunikacji między procesami za pośrednictwem kolejek systemowych (…) oraz rozwija istniejące rozwiązania, takie jak relacyjne bazy danych o kolejne typy danych pozwalających zapewnić jak najmniej awaryjną ciągłość działania systemu. W ramach tej działalności usprawnia też interfejs użytkownika, tak by był on możliwie najbardziej intuicyjny, opierając się na najnowszych osiągnięciach w teorii prezentowania informacji, takich jak funkcyjne programowanie reaktywne, które rozwija o nowe biblioteki, umożliwiając sprawne działanie użytkownikom z rożnych części świata (USA, UK, Singapur). Oprogramowanie to tworzone jest, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny, w ramach codziennej pracy. W ramach umowy, przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do tworzonego programu komputerowego, za co otrzymuje wynagrodzenie. W przyszłości system ma być dalej rozwijany, tj. rozszerzony o lokalizacje poszczególnych statków oraz moduł pogody, który na podstawie analizy dostarczonych danych będzie przewidywał możliwe niebezpieczeństwa i informował zagrożone jednostki. Nakłady na działalność B+R: całość prac programistycznych, zarówno w aspekcie koncepcyjnym, jak i wykonawczym realizowana jest przez Wnioskodawcę i jest wytworem Jego działalności intelektualnej. Wnioskodawca nie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych, ani gotowego kwalifikowanego IP. W grudniu 2019 r. oddelegował jedynie wykonanie – w oparciu o Jego wytyczne – modułu obliczającego zaokrąglenia kwot należnych za ubezpieczenie w poszczególnych modyfikowanych okresach (umowa o dzieło), co stanowi pewien element/wycinek całego systemu i musi być przez Niego z tym systemem zintegrowane, dopasowane, ewentualnie skorygowane i na koniec przetestowane. Dla celów realizacji prac badawczo-rozwojowych związanych z ww. projektem ponosił wydatki na zwiększenie zasobów sprzętowych, jak i ludzkich. W związku ze stopniem skomplikowania i zaawansowania budowanego systemu potrzebna była większa moc obliczeniowa sprzętu, na którym system jest projektowany, kompilowany oraz testowany, a posiadany przez Wnioskodawcę komputer okazał się niewystarczający. Z tego powodu na potrzeby opisywanego projektu nabył w maju 2019 r. komputer posiadający odpowiednie (wyższe) parametry obliczeniowe i wydajnościowe, który użytkuje wyłącznie w tym projekcie. Wnioskodawca uważa, że kwalifikuje się i chciałby skorzystać z preferencji IP BOX w stosunku do dochodów z autorskiego prawa do programu komputerowego będącego wynikiem własnych prac badawczo-rozwojowych i otrzymać w tym zakresie stosowną ochronę prawnopodatkową. W trakcie roku podatkowego opłacał zaliczki podatku dochodowego według stawki 19%. W związku z obowiązującymi od początku 2019 r. regulacjami IP BOX chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy PDOF). W zeznaniu rocznym za 2019 r. planuje dochód z wyżej opisanego kwalifikowanego IP oddzielić od pozostałych dochodów i opodatkować preferencyjną stawką. W tym też celu Wnioskodawca prowadzi wyodrębnioną ewidencję przychodów i kosztów dotyczących kwalifikowanego IP, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy PDOF i w konsekwencji jest w stanie precyzyjnie ustalić dochód będący podstawą opodatkowania preferencyjną stawką 5%. W zeznaniu tym rozliczy też koszty prowadzonej działalności B+R. Ponieważ jednak preferencja podatkowa jest istotna, a zastosowanie ulgi IP BOX w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, stąd zapytanie o interpretację przepisów prawa podatkowego, czy Wnioskodawca ma jako podatnik prawo do skorzystania z preferencji IP Box tj. zastosowania 5% stawki podatku dochodowego w odniesieniu do dochodów uzyskanych z kwalifikowanego IP zgodnego z opisanym stanem faktycznym? Do składania wniosków zachęca podatników Ministerstwo Finansów w pkt 75 objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX. Ze względu bowiem na dynamikę zmian w budowie i funkcjonowaniu programów komputerowych, a także ze względu na brak wykształconej praktyki stosowania przepisów o IP BOX w tej materii, ogólne objaśnienia podatkowe nie stanowią adekwatnej instytucji prawnej zapewniającej ochronę prawnopodatkową.

W piśmie z dnia 26 lutego 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie ma charakter działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Oprogramowanie to nie znajduje odpowiednika w ofercie rynkowej, wymaga indywidualnego podejścia, wymyślenia rozwiązań, które w sposób optymalny będą realizowały cele postawione przed dostarczanym przez Wnioskodawcę oprogramowaniem. Twórcą tych rozwiązań informatycznych jest Wnioskodawca. Z uwagi na skalę i poziom skomplikowania tworzone oprogramowanie znajduje się na granicy możliwości współczesnych technologii. Wymaga zatem poszukiwania nowych rozwiązań, co jest charakterystyczne dla prac badawczych i rozwojowych. Pomysłodawcą i twórcą zastosowanych w tworzonym przez Niego oprogramowaniu rozwiązań jest Wnioskodawca. To Wnioskodawca odpowiada za całokształt prowadzonych prac rozwojowych, ich testy, dobór technologii. Do pewnego wycinka zadań zatrudnił co prawda osobę na umowę o dzieło, wyznaczając jednak precyzyjnie zadanie do wykonania i wskazując kierunek postępowania. To On jest integratorem całości rozwiązania, zarówno w relacji wewnętrznej (w zakresie tworzonego przez Niego oprogramowania), jak i zewnętrznej - z klientem końcowym i innymi członkami zespołu programistycznego z całego świata, ponieważ Jego część oprogramowania musi być kompatybilna z całym systemem, którego będzie częścią. W ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej opracowuje nowe i ulepszone produkty informatyczne w postaci oprogramowania. Tworzone oprogramowanie jest produktem „szytym na miarę” potrzeb i oczekiwań zamawiającego. Brak jest gotowych tego typu rozwiązań, które dałoby się zaimplementować, w opisanym we wniosku systemie. Stąd takie zamówienie pojawiło się w Jego firmie – otrzymał wytyczne, co do oczekiwanych funkcjonalności oprogramowania, jednak doboru odpowiednich technologii i metod działania musiał dokonać sam. Nie wchodząc w szczegóły, które objęte są poufnością – cała aplikacja została podzielona na kilka mikroserwisów, które są atomowe i bezstanowe. Komunikacja pomiędzy nimi odbywa się asynchronicznie, dzięki czemu nawet jeśli jeden z serwisów jest chwilowo niedostępny, to proces nie zostanie przerwany, a zostanie dokończony po wznowieniu pracy serwisu. Taka architektura została stworzona w oparciu o kolejki … oraz implementację wzorca …. Programowane przez Niego części systemu opierają się co prawda o istniejące technologie informatyczne, takie jak …, …, …, …, …, ale w żadnym razie nie stanowią działalności rutynowej. Wymienione technologie nie są same w sobie końcowym produktem, a jedynie narzędziami (komponentami), które umożliwiają stworzenie funkcjonalnego produktu. Szczególnym wyzwaniem było połączenie różnych API (interfejsów) od zewnętrznych dostawców, np. API bankowe, API księgowe, API pogodowe, API lokalizacji GPS, dzięki czemu klient używający aplikacji ma wrażenie, że korzysta z jednolitego bardzo rozległego systemu. Przychodem z działalności gospodarczej Wnioskodawcy są przychody ze sprzedaży usług informatycznych (programistycznych) oraz przychód ze sprzedaży kwalifikowanego IP (chronionego prawem autorskim prawa do programu komputerowego będącego wynikiem własnych prac badawczo-rozwojowych. Przychodem z kwalifikowanego IP jest sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, zaś dochód z kwalifikowanego IP ustalany jest jako różnica między ww. przychodem ze sprzedaży, a kosztami bezpośrednimi i ogólnozakładowymi w części dotyczącej tych przychodów. Wnioskodawca nie tyle rozwija istniejące oprogramowanie, co uczestniczy w tworzeniu nowego oprogramowania – systemu o roboczej nazwie Q… - projektowanego pod potrzeby firm zrzeszających armatorów morskich. Wnioskodawca jest twórcą pewnych części tego oprogramowania – i tu posiada prawa autorskie, które przenosi na mocy zawartej umowy na zamawiającego, natomiast nie jest i nigdy nie będzie współwłaścicielem systemu Q… jako całości, ani nie będzie miał prawa do jego użytkowania. Efektem Jego pracy jest powstanie nowych kodów w językach programowania C# i Java Script. Tworzone przez Niego algorytmy są wykorzystywane zarówno do obliczeń, generowania dokumentów, jak i autoryzacji użytkowników. Efektem końcowym Jego prac jest powstanie nowego prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania. Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa do programu komputerowego. Następnie całość autorskich praw majątkowych Wnioskodawca na mocy zawartej umowy przenosi na zamawiającego i współpracujące z nim podmioty. Wnioskodawca osiąga zarówno przychód, jak i dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania będącego wynikiem własnych prac badawczo-rozwojowych. W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstaje autorskie prawo do programu komputerowego i w związku z tym przysługują Mu, jako autorowi oprogramowania – autorskie prawa do programu komputerowego, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jego zakres zadań dotyczy stworzenia modułów realizujące pewne konkretne zadania. Moduły te stanowią odrębne utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawa pokrewnych, choć staną się docelowo elementami większego systemu, który także podlegać będzie takiej ochronie. Każdy z tworzonych przez Niego programów jest co prawda dedykowany pod ten konkretny system, jednak po przeprowadzeniu prac adaptacyjnych dałoby się je wykorzystać w innych systemach, czy nawet w innym kontekście. Dla zobrazowania taki program informatyczny można porównać do silnika samochodowego: wynalazca tworzy konkretne rozwiązanie technologiczne w postaci silnika pod konkretną konfigurację, ponieważ musi on współpracować z pozostałymi elementami pojazdu. Silnik sam w sobie nie jest produktem użytecznym – takim staje się z chwilą zainstalowania go w samochodzie. Może jednak stanowić wynalazek jako taki chroniony prawem (patentami). Co więcej da się on wykorzystać w innych niż dedykowane autach/konfiguracjach/kontekstach – po przeprowadzeniu oczywiście pewnych prac adaptacyjnych. Podobnie sytuacja wygląda z poszczególnymi elementami większego systemu informatycznego. Dlatego umowa zawarta z zamawiającym zawiera szczegółowe i obszerne zapisy dotyczące przeniesienia autorskich praw majątkowych. W przeciwnym razie zamawiający nie zabezpieczałby tego aspektu w umowie. Ponieważ ww. oprogramowanie jednocześnie powstało jako wynik Jego prac B+R oraz podlega ochronie prawnej jako utwór na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych - spełnia ono definicję kwalifikowanego IP (kwalifikowanego prawa własności intelektualnej), o którym mowa w przepisach podatkowych. Dostarczane przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest częścią ogromnego systemu informatycznego tworzonego na rzecz organizacji zrzeszających armatorów morskich o roboczej nazwie Q…. To projekt wymagający zaangażowania potężnego zespołu programistycznego, dzielenia i delegowania zadań. Jego wkład w ten projekt dotyczy opracowania i stworzenia odrębnych modułów związanych z autoryzacją uprawnień, zarządzaniem zgłoszeniami szkód/incydentów oraz generowaniem umów i towarzyszącej im dokumentacji i jej archiwizacją (centralne repozytorium), umożliwiających dynamiczne zarządzanie procesami w perspektywie globalnej. Moduły te stanowią odrębne utwory (programy komputerowe) w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stąd m.in. konieczność przeniesienia autorskich praw majątkowych na zamawiającego. Zadanie dotyczące zawartej umowy o dzieło dotyczyło stworzenia narzędzia do dynamicznego liczenia zaokrągleń liczb w oparciu o pewne wzory matematyczne realizujące cele zamawiającego. Narzędzie to nie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych wykonawcy, ponieważ wkład koncepcyjny pochodził od Wnioskodawcy - praca ta wykonywana była w oparciu o Jego wyraźne wytyczne i schematy. Nie możemy tu zatem mówić o nabyciu wyników prac badawczo rozwojowych, ani tym bardziej kwalifikowanego IP. Natomiast prawa autorskie twórcy do programu komputerowego (narzędzia do zaokrągleń) przysługiwały jego wykonawcy (to on je zaprogramował) w związku z czym autorskie prawa majątkowe zostały na Wnioskodawcę przeniesione na mocy zawartej umowy. Następnie narzędzie zostało zaimplementowane i włączone przez Wnioskodawcę do modułu generowania umów i stało się częścią (niewielką) sprzedawanego przez Wnioskodawcę kwalifikowanego IP. Wyodrębnioną ewidencję księgową dotyczącą przedmiotowego kwalifikowanego IP prowadzi od początku 2019 r. Nie jest to szczególnie skomplikowana procedura, ponieważ w ciągu tego roku osiągał przychody tylko z 1 kwalifikowanego IP (z kontraktu opisanego we wniosku), zaś pozostałe Jego przychody są przychodami z rutynowej działalności programistycznej i informatycznej. Koszty w tej ewidencji dzieli na te bezpośrednio związane z przychodami z kwalifikowanego IP oraz pośrednio z nimi związane (narzut adekwatnej części kosztów ogólnozakładowych). W ten sposób uzyskuje dochód z kwalifikowanego IP, jaki podlegałby opodatkowaniu stawką preferencyjną 5%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca ma jako podatnik prawo do skorzystania z preferencji IP BOX, tj. zastosowania 5% stawki podatku dochodowego w odniesieniu do dochodów uzyskanych z kwalifikowanego IP, zgodnie z opisanym stanem faktycznym?

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia On wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Na początek należy zatem ustalić, czy opisane we wniosku kwalifikowane IP (program komputerowy) jest wynikiem prowadzonej przez Wnioskodawcę własnej działalności badawczo rozwojowej, gdyż tylko w takiej sytuacji mógłby skorzystać z preferencji IP BOX.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PDOF, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Przepis ustawy podatkowej w art. 5a pkt 39 i 40 odwołuje się w definicji badań naukowych i prac rozwojowych do ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 2 i 3 tej ustawy, badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe, z którymi nie mamy tu do czynienia,
2.  badania aplikacyjne - zdefiniowane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
3.  prace rozwojowe - zdefiniowane jako działania obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W przypadku Jego działalności ma On do czynienia z pracami rozwojowymi, polegającymi na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania. Prace te mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych, oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Zleceniodawca określa cele, funkcje i funkcjonalności, jakie chce osiągnąć, natomiast koncepcja, strona techniczna i technologiczna, dobór metod działania leżą po stronie Wnioskodawcy – o ile doprowadzą do założonego celu. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania prowadzi w sposób zaplanowany, metodyczny i uporządkowany w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Jego działalność gospodarcza jest zatem działalnością twórczą, obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny. Praca Wnioskodawcy nie ma charakteru jednorazowego, lecz są to prace prowadzone w sposób zorganizowany, z nastawieniem na ciągłe poszukiwanie nowych rozwiązań, rozwój i ulepszanie systemu w przyszłości.

Podsumowując, prowadzi zatem - na potrzeby tego projektu - działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy PDOF.

Odnośnie kwalifikowanego IP wskazuje na przepis art. 30ca, który w ustępie 2 definiuje kwalifikowane IP (kwalifikowane prawa własności intelektualnej), w przypadku których można skorzystać z preferencyjnej 5% stawki opodatkowania, o której mowa w art. 30ca ust. 1. W punkcie 8 tego przepisu wymienia się autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Oprogramowanie wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach umowy z firmą … Sp. z o.o. Sp. k. jest - w części w jakiej On jest za nie odpowiedzialny w tym ogromnym projekcie - rezultatem Jego indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi oryginalny utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Potwierdzeniem tego są zapisy umowy ze Zleceniodawcą, na mocy której jest obowiązany do przeniesienia na Zleceniodawcę całości autorskich praw majątkowych do tworzonego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej programu komputerowego za wynagrodzeniem. Zatem osiągał i nadal będzie osiągał – aż do zakończenia prac nad projektem opisanym we wniosku - dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy PDOF. Te właśnie dochody będzie chciał opodatkować korzystając z preferencji IP BOX. Wyjaśnia też, że prowadzi szczegółowe ewidencje: przychodów i kosztów związanych z kwalifikowanym IP, odrębnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów (jest to arkusz w …), a ewidencja ta pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu przypadającego na przedmiotowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz kosztów związanych z działalnością B+R w ramach podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a ewidencja ta pozwala na ustalenie wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy i w konsekwencji umożliwia określenie kwalifikowanego dochodu na potrzeby preferencji IP BOX.

Reasumując Wnioskodawca uważa, że spełnia wszystkie warunki określone w art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt i ust. 7 ustawy PDOF, a tym samym będzie mógł w rozliczeniu rocznym za rok 2019 skorzystać z 5% stawki podatku od dochodu z kwalifikowanego IP opisanego w niniejszym wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, (tzw. IP BOX, Innovation Box).

W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

„(\`(...)\`) Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. (…) Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac”.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 cytowanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ww. ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy).

Według art. 30cb ust. 3 ww. ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji, podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP BOX.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca od 2 maja 2017 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest między innymi działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. W ramach działalności wykonuje usługi programistyczne/informatyczne na rzecz różnych podmiotów, jednak w 2019 r. skupił swoją działalność głównie na innowacyjnym projekcie, na rzecz którego konieczne jest prowadzenie prac badawczo-rozwojowych (dalej B+R). Od października 2018 r. na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług ze Spółką komandytową świadczy usługi programistyczne związane z udziałem w dużym projekcie budowy nowatorskiego systemu informatycznego związanego z transportem morskim. Działalność Jego polega na programowaniu, tj. tworzeniu i rozwijaniu systemu do zarządzania ubezpieczeniami statków wodnych pasażerskich i handlowych (zbiornikowce, kontenerowce, masowce, drobnicowce). System pozwala na ciągłe modyfikowanie zakresu ubezpieczenie lub chwilowego jego wyłączenie, jeśli statek jest np. w naprawie. Podczas edycji polisy możliwe jest ubezpieczenie poszczególnych przewożonych towarów, pasażerów, czy też załogi. Dodatkowo w systemie jest moduł roszczeń w którym klient może zgłosić kolizję, wypadek, czy też katastrofę. Moduł ten umożliwia szybką reakcję odpowiednich służb. Aplikacja wykorzystuje w tym celu technologię …, …, …, …, …. Aplikacja komunikuje się z użytkownikami za pośrednictwem autorskiego protokołu. Podczas uczestnictwa w projekcie niejednokrotnie zmieniały się zasady bezpieczeństwa sieci, co wymuszało aktualizację modułów lub tworzenie całkowicie nowych rozwiązań. Wnioskodawca jest częścią zespołu programistów pracujących nad opisywaną aplikacją. Nie nabywa wyników prac B+R prowadzonych przez inne podmioty. Tworzy i rozwija autorskie oprogramowanie stanowiące utwór podlegający ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Z uwagi na ogromną skalę i wysoki poziom skomplikowania, oprogramowanie współtworzone przez Wnioskodawcę znajduje się na granicy możliwości współczesnych technologii. W konsekwencji musi stosować nowe, innowacyjne rozwiązania, aby zapewnić użytkownikom jednoczesny, nieprzerwany dostęp do danych. W szczególności bazuje na komunikacji między procesami za pośrednictwem kolejek systemowych (…) oraz rozwija istniejące rozwiązania, takie jak relacyjne bazy danych o kolejne typy danych pozwalających zapewnić jak najmniej awaryjną ciągłość działania systemu. W ramach tej działalności usprawnia też interfejs użytkownika, tak był on możliwie najbardziej intuicyjny, opierając się na najnowszych osiągnięciach w teorii prezentowania informacji, takich jak funkcyjne programowanie reaktywne, które rozwija o nowe biblioteki, umożliwiając sprawne działanie użytkownikom z rożnych części świata (USA, UK, Singapur). Oprogramowanie to tworzone jest, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny, w ramach codziennej pracy. W ramach umowy, przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do tworzonego programu komputerowego, za co otrzymuje wynagrodzenie. W przyszłości system ma być dalej rozwijany, tj. rozszerzony o lokalizacje poszczególnych statków oraz moduł pogody, który na podstawie analizy dostarczonych danych będzie przewidywał możliwe niebezpieczeństwa i informował zagrożone jednostki. Nakłady na działalność B+R: całość prac programistycznych zarówno w aspekcie koncepcyjnym, jak i wykonawczym, realizowana jest przez Wnioskodawcę i jest wytworem Jego działalności intelektualnej. Wnioskodawca nie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych, ani gotowego kwalifikowanego IP. Przychodem z działalności gospodarczej Wnioskodawcy są przychody ze sprzedaży usług informatycznych (programistycznych) oraz przychód ze sprzedaży kwalifikowanego IP (chronionego prawem autorskim prawa do programu komputerowego będącego wynikiem własnych prac badawczo-rozwojowych). Przychodem z kwalifikowanego IP jest sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, zaś dochód z kwalifikowanego IP ustalany jest jako różnica między ww. przychodem ze sprzedaży, a kosztami bezpośrednimi i ogólnozakładowymi w części dotyczącej tych przychodów. Wnioskodawca nie tyle rozwija istniejące oprogramowanie, co uczestniczy w tworzeniu nowego oprogramowania – systemu o roboczej nazwie Q… - projektowanego pod potrzeby firm zrzeszających armatorów morskich. Wnioskodawca jest twórcą pewnych części tego oprogramowania – i tu posiada prawa autorskie, które przenosi na mocy zawartej umowy na zamawiającego, natomiast nie jest i nigdy nie będzie współwłaścicielem systemu Q… jako całości, ani nie będzie miał prawa do jego użytkowania. Efektem Jego pracy jest powstanie nowych kodów w językach programowania C# i Java Script. Tworzone przez Niego algorytmy są wykorzystywane zarówno do obliczeń, generowania dokumentów, jak i autoryzacji użytkowników. Efektem końcowym Jego prac jest powstanie nowego prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania. Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa do programu komputerowego. Następnie całość autorskich praw majątkowych Wnioskodawca na mocy zawartej umowy przenosi na zamawiającego i współpracujące z nim podmioty. Wnioskodawca osiąga zarówno przychód, jak i dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci oprogramowania będącego wynikiem własnych prac badawczo-rozwojowych. W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstaje autorskie prawo do programu komputerowego i w związku z tym przysługują Mu, jako autorowi oprogramowania – autorskie prawa do programu komputerowego, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jego zakres zadań dotyczy stworzenia modułów realizujących pewne konkretne zadania. Moduły te stanowią odrębne utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawa pokrewnych, choć staną się docelowo elementami większego systemu, który także podlegać będzie takiej ochronie.

Odnosząc powyżej przedstawiony stan faktyczny do zanalizowanych przepisów prawa stwierdzić należy, że autorskie prawo do programu komputerowego gwarantowane jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że uzyskiwane przez Wnioskodawcę dochody z tytułu przenoszenia autorskich praw do oprogramowania wytwarzanego/rozwijanego/ulepszonego przez Niego, które stanowi utwór prawnie chroniony, wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z powyższego tytułu wg stawki 5% w zeznaniu podatkowym za 2019 r.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Należy przy tym zastrzec, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, …., za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 i 567) dodany przez art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568)).