Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-310/14/LŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-06-17
Teza: Prawo do dokonania korekty podatku naliczonego z tyt. zakupów dokonanych przed dniem rejestracji
Słowa kluczowe: korekta; podatek-podatek naliczony; rejestracja; zakup
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku (data wpływu 17 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do dokonania korekty podatku naliczonego z tyt. zakupów dokonanych przed dniem rejestracji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do dokonania korekty podatku naliczonego z tyt. zakupów dokonanych przed dniem rejestracji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej w zakresie usług gastronomicznych. Do 28 lutego 2014 r. Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług (art. 113 ust. 9 – w roku 2013 i art. 113 ust. l – w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 28 lutego 2014 r.). Z dniem 1 marca 2014 r. Wnioskodawca zrezygnował z ww. zwolnienia dokonując zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R. Od 1 marca 2014 r. Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

W okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień rezygnacji ze zwolnienia Wnioskodawca dokonał zakupów:

*   środka trwałego o wartości początkowej przekraczającej 15.000,00 zł
*   środków trwałych o wartości początkowej nie przekraczającej 15.000,00 zł
*   wyposażenia (m.in. meble, sprzęt AGD, naczynia, sztućce)
*   towarów handlowych i materiałów służących do przygotowania posiłków.

Ponadto Wnioskodawca poniósł wydatki służące adaptacji wynajętego lokalu na restaurację, zaliczone do inwestycji w obcym środku trwałym. Inwestycja ta została przekazana do użytkowania w miesiącu czerwcu 2013 r. Do dnia 28 lutego 2014 wszystkie towary służyły wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych z podatku, natomiast od dnia 1 marca 2014 r. wszystkie posiadane na ten dzień towar służą wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy podatnik ma prawo do dokonania korekty (zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy o podatku od towarów i usług) w deklaracji VAT-7 składanej za miesiąc marzec 2014 r., w stosunku do towarów wymienionych w art. 91 ust. 7b ustawy, posiadanych na dzień 1 marca 2014 r. (tj. środków trwałych o wartości początkowej nieprzekraczającej 15.000,00 zł, wyposażenia, towarów handlowych i materiałów)?
2.  Czy podatnik ma prawo do dokonania korekty dotyczącej towarów wymienionych w art. 91 ust. 7a ustawy (tj. środka trwałego o wartości początkowej przekraczającej 15,000,00 zł i nakładów inwestycyjnych w obcym środku trwałym) – w deklaracjach VAT-7 składanych za okresy określone w art. 91 ust. 3 ustawy, tj. za styczeń 2015, 2016, 2017 i 2018 (po jednej piątej wartości podatku naliczonego w każdej z nich)?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do dokonania przedstawionych w pytaniu korekt i stosownego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z zakupów towarów, poczynionych przed rezygnacją ze zwolnienia w podatku od towarów i usług, które znajdowały się w posiadaniu na dzień 1 marca 2014 r. i które od tego dnia są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych. Z dniem 1 marca 2014 r. nastąpiła zmiana przeznaczenia ww. towarów wyłącznie do wykonywania czynności w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego. Wobec powyższego Wnioskodawcy przysługuje prawo do korekty w deklaracjach VAT-7 składanych za okresy podane w pytaniu, w zależności od charakteru towarów, w związku z którymi dokonywana jest korekta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy ww. art. 86 ust. 2 pkt 1a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a) ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., nadanym art. 1 pkt 38 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35), kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawione wyżej unormowania wykluczają możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Tym samym podatnik dokonując zakupu towarów czy usług dokonuje ich natychmiastowej alokacji do czynności dających prawo do doliczenia lub niedających takiego prawa. Decyzja taka musi być podjęta od razu.

Ponieważ cytowane wcześniej regulacje prawne nakazują oceniać zakres prawa do odliczenia w oparciu o finalne przeznaczenie towaru czy też usługi, w cenie której zawarty był podatek mający podlegać odliczeniu, to zmiana przez podatnika planów co do finalnego wykorzystania towarów lub usługi, ma wpływ na jego prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem. Z chwilą podjęcia przez podatnika decyzji o zmianie przeznaczenia towarów lub usług na cele związane z działalnością opodatkowaną, podatnikowi przysługuje prawo do rozliczenia podatku naliczonego, związanego z tą działalnością, a wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na ich nabycie.

Prawo do odliczenia podatku może zostać zrealizowane w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie natomiast do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:

*   powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
*   doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
*   podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Termin „dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych” do odliczenia podatku będzie liczony dopiero od okresu, w którym zostaną spełnione łącznie wskazane wyżej przesłanki do odliczenia.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (tj. za pierwszy okres rozliczeniowy w którym spełnił wszystkie warunki do dokonania odliczenia), nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., nadanym art. 1 pkt 40 lit. d) ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Art. 96 w ust. 1 stanowi, że podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy (brzmienie obowiązujące od 1 stycznia 2014 r.) podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W myśl art. 96 ust. 4 ustawy o VAT, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności - przed dniem wykonania tej czynności (art. 113 ust. 4 ustawy o VAT).

W myśl art. 113 ust. 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej w zakresie usług gastronomicznych. Do 28 lutego 2014 r. Wnioskodawca korzystał ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Z dniem 1 marca 2014 r. Wnioskodawca zrezygnował z ww. zwolnienia dokonując zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R.

W okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień rezygnacji ze zwolnienia Wnioskodawca dokonał zakupów:

*   środka trwałego o wartości początkowej przekraczającej 15.000,00 zł
*   środków trwałych o wartości początkowej nie przekraczającej 15.000,00 zł
*   wyposażenia (m.in. meble, sprzęt AGD, naczynia, sztućce)
*   towarów handlowych i materiałów służących do przygotowania posiłków.

Ponadto Wnioskodawca poniósł wydatki służące adaptacji wynajętego lokalu na restaurację, zaliczone do inwestycji w obcym środku trwałym. Inwestycja ta została przekazana do użytkowania w miesiącu czerwcu 2013 r. Do dnia 28 lutego 2014 wszystkie towary służyły wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych z podatku, natomiast od dnia 1 marca 2014 r. wszystkie posiadane na ten dzień towar służą wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych. Od 1 marca 2014 r. Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Jak wskazano na wstępie, prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u podatnika, o ile wykaże, że zakupy były związane z działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Trzeba rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia podatku, od momentu skorzystania z tego prawa. Realizacja tego prawa następuje przez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.

Wnioskodawca korzystający ze zwolnienia z VAT w momencie dokonywania zakupów nie miał możliwości odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem przedmiotowych towarów i usług, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przede wszystkim dlatego, że nie był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, po drugie dlatego, że zakupione towary i usługi do 28 lutego 2014 r. wykorzystywane były do świadczenia usług w ramach działalności zwolnionej od podatku VAT. Brak jest możliwości odliczenia podatku od tych zakupów, które posłużyły sprzedaży dokonanej przez Wnioskodawcę jako podatnika podmiotowo zwolnionego.

Jednak od momentu zarejestrowania się jako podatnik „VAT czynny” oraz wykorzystania nabytych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, zmieniło się wykorzystanie zakupionych towarów i usług.

W związku ze zmianą ich przeznaczenia, zmianie uległo również prawo do odliczenia podatku VAT. Przepisy przewidują możliwość korekty podatku naliczonego w przypadku zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług. Należy jednak podkreślić, że odliczenie podatku naliczonego będzie przysługiwało Wnioskodawcy wyłącznie w części w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W przypadku zmiany przeznaczenia nabytego przez podatnika towaru lub usługi zastosowanie znajdują przepisy art. 91 ustawy o VAT.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Przepis art. 91 ust. 2 ustawy stanowi, że w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Według art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Zgodnie z art. 91 ust. 7b ustawy o VAT w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy (art. 91 ust. 7c ustawy o VAT).

W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana (art. 91 ust. 7d ustawy o VAT).

W opisanej powyżej sytuacji, odnosząc się do towarów i usług, o których mowa w art. 91 ust. 2 środków trwałych o wartości początkowej przekraczającej 15 000 zł oraz nakładów inwestycyjnych w obcym środku trwałym o wartości powyżej 15 000 zł, odpowiednie zastosowanie będą miały przepisy art. 91 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. Dla środków trwałych o wartości początkowej powyżej 15 000 zł oraz inwestycji w obcym środku trwałym o wartości powyżej 15 000 zł, korekty dokonuje się przez 5 lat (w wysokości 1/5 podatku naliczonego za każdy rok). Korekty należy dokonać w deklaracji za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty tj. w którym nastąpiła zmiana sposobu wykorzystania. Prawo to będzie kontynuowane w kolejnych latach, do zakończenia okresu korekty przy jednoczesnym uwzględnianiu dyspozycji art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji w odniesieniu do środka trwałego o wartości początkowej przekraczającej 15 000 zł oraz inwestycji w obcym środku trwałym o wartości przekraczającej 15 000 zł, oddanych do użytkowania w 2013 r. Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia 4/5 kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie środka trwałego oraz dokonane zakupy inwestycyjne. Pierwszej korekty (wysokości 1/5 podatku naliczonego) Wnioskodawca będzie mógł dokonać w deklaracji za styczeń 2015 r., a następnie w deklaracjach za styczeń 2016, 2017, 2018 r.

Dla środków trwałych o wartości początkowej nieprzekraczającej 15 000 zł oraz wyposażenia tj. mebli, sprzętu AGD, naczyń, sztućców, oddanych do użytkowania przed 1 marca 2014 r. zastosowanie znajdzie cytowany powyżej przepis art. 91 ust. 7b i 7c, zgodnie z którym korekty dokonuje się jednorazowo w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpi zmiana przeznaczenia, jednakże nie później niż 12 miesięcy od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary do użytkowania.

W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca dokonał zakupu ww. towarów i usług w okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień rezygnacji ze zwolnienia. Zatem w przypadku tych towarów i usług Wnioskodawca dokona jednorazowej korekty nieodliczonego wcześniej podatku naliczonego, w deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia tych środków tj. marzec 2014 r.

Ponadto z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonał również nabycia towarów handlowych i materiałów. Zatem mamy tu czynienia z sytuacją wskazaną w przepisie art. 91 ust. 7d ustawy o VAT, zgodnie z którym korekty podatku naliczonego w stosunku do towarów handlowych, surowców dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła zmiana w tym przypadku zmiana nastąpiła 1 marca 2014 r. a zatem korekty należy dokonać w deklaracji za marzec 2014 r.

Podsumowując, Wnioskodawca ma prawo do dokonania korekty podatku naliczonego w deklaracji VAT-7 składanej za miesiąc marzec 2014 r., w stosunku środków trwałych o wartości początkowej nieprzekraczającej 15.000,00 zł, wyposażenia, towarów handlowych i materiałów, oraz prawo do dokonania korekty środka trwałego o wartości początkowej przekraczającej 15,000,00 zł i nakładów inwestycyjnych w obcym środku trwałym o wartości przekraczającej 15 000 zł – w deklaracjach VAT-7 składanych za okresy określone w art. 91 ust. 3 ustawy, tj. za styczeń 2015, 2016, 2017 i 2018 (po jednej piątej wartości podatku naliczonego w każdej z nich). Zaznaczenia wymaga, że w opisany sposób Wnioskodawca może dokonać odliczenia zakupionych przed dniem zarejestrowania się jako „podatnik VAT czynny” towarów wyłącznie w sytuacji gdy, wartość nakładów inwestycyjnych w obcym środku trwałym przekracza 15 000 zł oraz gdy środek trwały o wartości przekraczającej 15 000 zł został oddany do użytkowania w 2013 r.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja indywidualna odnosi się wyłącznie do sposobu dokonania korekty podatku naliczonego, związanego z nabyciem towarów i usług, przed dniem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R. Natomiast stwierdzenie Wnioskodawcy, że „zrezygnował ze zwolnienia” od podatku VAT przyjęto jako element opisanego zdarzenia przyszłego i nie było ono przedmiotem oceny.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.