Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-15/10/HD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-03-22
Teza: 1. Czy wydatki poniesione na zakup wyposażenia oraz innych drobnych materiałów eksploatacyjnych związanych ściśle z prowadzoną działalnością gospodarczą mimo, iż zrefundowane środkami ze wsparcia finansowego i poniesione częściowo przed datą rozpoczęcia działalności gospodarczej, ale poniesione w jej celu – stanowią koszt uzyskania przychodów? 2. Czy są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu tytułem pomocy publicznej na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz.1001 ze zm.)? Czy środki te będą korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: bezrobotny; dofinansowanie; dotacja; działalność-działalność gospodarcza; finansowanie; fundusz-Europejski Fundusz Społeczny; fundusz-Europejski Fundusz Społeczny-dotacja z Europejskiego Funduszu Społecznego; koszt-koszty uzyskania przychodów; urząd-urząd pracy; wyposażenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2009 r. (data wpływu 4 stycznia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania dotacji – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania dotacji.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jako osoba bezrobotna w dniu 16 lipca 2009 r. zawarła Pani z Powiatowym Urzędem Pracy umowę o przyznaniu jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej w kwocie 17.800 zł. Pomoc ta zrealizowana została w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytet VI, Rynek pracy otwarty dla wszystkich, Poddziałanie 6.1.3, Poprawa zdolności do samozatrudnienia oraz podnoszenie poziomu aktywności zawodowej osób bezrobotnych. Projekt współfinansowany jest przez Unię Europejską, ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

Zgodnie z umową, do dnia 17 sierpnia 2009 r. zobowiązana była Pani do rozpoczęcia działalności gospodarczej, którą w rzeczywistości rozpoczęła od dnia 3 sierpnia 2009 r. (zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia 29 lipca 2009 r.). Działalność związana jest z doradztwem w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Opodatkowana jest Pani podatkiem liniowym, a ewidencja księgowa prowadzona jest w postaci podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Po podpisaniu umowy Urząd Pracy przelał środki na Pani konto. Całą przyznaną kwotę dofinansowania wydatkowała Pani na zakup środka trwałego – tablicy reklamowej, wyposażenia (niszczarka, drukarka, fax, bindownica, laminator, meble) oraz drobnych eksploatacyjnych materiałów biurowych (papier ksero, tusze do drukarki, zszywacz i inne drobne akcesoria biurowe). Wartość pojedynczych pozycji kształtowała się na poziomie od 200 do 1.000 zł netto i zostały one wpisane do ewidencji wyposażenia.

Zakupy zaczęła Pani realizować po przelaniu środków na konto, tj. od dnia 21 lipca 2009 r., zatem część wydatków poniosła Pani jeszcze przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, a część już po jej rozpoczęciu.

W dniu 6 sierpnia 2009 r. złożyła Pani we właściwym urzędzie skarbowym zgłoszenie rejestracyjne na druku VAT-R.

W związku z tym, że wydatki zaczęła ponosić Pani już w miesiącu lipcu 2009 r., część z nich poniosła przed zarejestrowaniem się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, natomiast część już po zarejestrowaniu. Wszystkie faktury wystawione są na Pani imię i nazwisko, na prywatny adres zameldowania oraz numer NIP, który jest w dalszym ciągu taki sam – zgodnie z wymogami postawionymi przez PUP.

Środki przyznane na rozpoczęcie działalności gospodarczej stanowią pomoc de minimis w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 roku w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. U. UE L 379 z 28 grudnia 2006 roku str. 5).

W związku z powyższym, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zadano następujące pytania.

1.  Czy wydatki poniesione na zakup wyposażenia oraz innych drobnych materiałów eksploatacyjnych związanych ściśle z prowadzoną działalnością gospodarczą mimo, iż zrefundowane środkami ze wsparcia finansowego i poniesione częściowo przed datą rozpoczęcia działalności gospodarczej, ale poniesione w jej celu – stanowią koszt uzyskania przychodów? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
2.  Czy są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu tytułem pomocy publicznej na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.)? Czy środki te będą korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania pierwszego, aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust.1 ustawy.

Od ogólnej zasady amortyzacji środków trwałych ustawodawca przewidział dwa wyjątki dotyczące składników majątku, spełniających kryteria przynależne środkom trwałym, których wartość początkowa (cena nabycia) nie przekracza, bądź jest równa kwocie 3.500 zł:

*   jeżeli wartość początkowa składnika majątku nie przekracza 3.500 zł, to zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik może nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych. Wydatki na jego nabycie będą stanowić wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania go do użytkowania,
*   jeżeli wartość początkowa składnika majątku jest równa lub niższa niż 3.500 zł, to zgodnie z art. 22f ust. 3 ww. ustawy, podatnik może dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo w miesiącu oddania tego środka trwałego do używania albo w miesiącu następnym.

Biorąc powyższe pod uwagę, wydatki na nabycie sprzętu i urządzeń, których wartość początkowa nie przekracza 3.500 zł oraz pozostałe drobne wydatki na zakup eksploatacyjnych materiałów biurowych sfinansowane ze środków otrzymanych Urzędu Pracy mogą być zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, w miesiącu oddania ich do używania.

Mając na uwadze brzmienie przepisów art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku od osób fizycznych, wydatek na zakup środka trwałego nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jak również nie zaliczono do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tego środka trwałego. Wydatki na zakup urządzeń, które zostały wpisane do ewidencji wyposażenia oraz pozostałe drobne wydatki na zakup eksploatacyjnych materiałów biurowych zostały zaliczone w koszty uzyskania przychodów, gdyż w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zapisu, iż wydatki pokryte środkami z otrzymanego wsparcia finansowego nie stanowią kosztu uzyskania przychodu. Wszystkie składniki majątku zostały przyjęte do użytkowania w pierwszym miesiącu prowadzenia działalności gospodarczej i zaliczone zostały w tym miesiącu do kosztów uzyskania przychodów.

Jako osoba fizyczna może Pani wprowadzić do ewidencji samochód lub inne rzeczy i jest to koszt w działalności. Tak samo powinno być ze sprzętem i innymi wydatkami (dofinansowanymi przez Urząd Pracy), związanymi z rozpoczęciem działalności gospodarczej.

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania drugiego, w dacie uzyskania dochodu nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 9 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W związku z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 10 kwietnia 2009 r., wprowadzającym zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych dochodów (przychodów), kwoty otrzymanej dotacji nie zostały wliczone do podstawy opodatkowania.

Artykuł 21 ust. 1 pkt 121 ww. ustawy stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są: jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu na podjęcie działalności, o której mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu na podjęcie działalności, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm.).

Powołany przepis ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stanowi m.in., że Starosta może ze środków Funduszu Pracy przyznać bezrobotnemu jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej. Szczegółowe warunki przyznawania tych środków zostały określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 62, poz. 512 ze zm.).

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Zgodnie z § 3 pkt 7 i 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) pod pojęciem:

*   wyposażenie – rozumieć należy rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych;
*   środki trwałe – rozumieć należy środki trwałe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Analiza treści zarówno art. 22 ust. 1 jak i art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że co do zasady, nie ma przeszkód, aby podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup wyposażenia, sfinansowane ze środków otrzymanych z Powiatowego Urzędu Pracy, mimo iż przyznane środki korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten nie został bowiem wymieniony w art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122 i 129 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2009 r.).

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

*   wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Kosztem uzyskania przychodów są – co do zasady – zgodnie art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż w dniu 16 lipca 2009 r. zawarła Pani z Powiatowym Urzędem Pracy umowę o przyznaniu jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej w kwocie 17.800 zł. Pomoc ta zrealizowana została w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytet VI, Rynek pracy otwarty dla wszystkich, Poddziałanie 6.1.3, Poprawa zdolności do samozatrudnienia oraz podnoszenie poziomu aktywności zawodowej osób bezrobotnych. Projekt współfinansowany jest przez Unię Europejską, ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Środki przyznane na rozpoczęcie działalności gospodarczej stanowią pomoc de minimis w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 roku w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. U. UE L 379 z 28 grudnia 2006 roku str. 5).

Rozpoczęta przez Panią od dnia 3 sierpnia 2009 r. działalność gospodarcza obejmuje doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.

Całą przyznaną kwotę dofinansowania wydatkowała Pani na zakup środka trwałego (tablicy reklamowej), wyposażenia (niszczarka, drukarka, fax, bindownica, laminator, meble) oraz drobnych eksploatacyjnych materiałów biurowych (papier ksero, tusze do drukarki, zszywacz i inne drobne akcesoria biurowe). Zakupy zaczęła Pani realizować po przelaniu środków na konto, tj. od dnia 21 lipca 2009 r., zatem część wydatków poniosła Pani jeszcze przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, a część już po jej rozpoczęciu.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów należy stwierdzić, iż otrzymane przez Panią przed rozpoczęciem działalności gospodarczej środki z Urzędu Pracy w części przeznaczonej na zakup środka trwałego nie stanowią przychodu, a w części przeznaczonej na zakup wyposażenia i materiałów biurowych – korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otrzymane środki nie podlegają więc opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na zakup składników majątku – nie zaliczonych do środków trwałych, a więc stanowiących wyposażenie oraz materiały biurowe, poniesione ze środków z Urzędu Pracy – można bezpośrednio zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast w przypadku zakupionego z dofinansowania środka trwałego – zarówno wydatki na jego nabycie, jak i odpisy amortyzacyjne – nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko przedstawione we wniosku uznano jednak za nieprawidłowe, z uwagi na następujące nieścisłości stwierdzone w treści złożonego wniosku.

W pierwszej kolejności nie można zgodzić się z twierdzeniem, że kwoty otrzymanej dotacji nie są wliczane do podstawy opodatkowania w związku z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 10 kwietnia 2009 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i osób prawnych od niektórych dochodów (przychodów) (Dz. U. Nr 62, poz. 509).

Rozporządzeniem z dnia 10 kwietnia 2009 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i osób prawnych od niektórych dochodów (przychodów), wydanym na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), Minister Finansów zarządził zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i osób prawnych od środków przyznanych podatnikom – uczestnikom projektu w ramach Działania 6.2 Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (PO KL) na:

1.  rozwój przedsiębiorczości, w tym na cele inwestycyjne, dla uczestników projektu, którzy w ramach projektu zarejestrowali działalność gospodarczą lub zarejestrowali się w Krajowym Rejestrze Sądowym, do wysokości 40 tys. zł lub 20 tys. zł na członka spółdzielni w przypadku spółdzielni,
2.  wsparcie pomostowe w postaci pomocy finansowej wypłacanej miesięcznie przez okres od 6 lub do 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia (uruchomienia) działalności gospodarczej,

*   stanowiących pomoc de minimis, udzielaną na warunkach określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie udzielania pomocy publicznej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (Dz. U. Nr 90, poz. 557 i Nr 224, poz. 1484).

Z wniosku wynika natomiast, że otrzymała Pani jednorazową pomoc z Powiatowego Urzędu Pracy w ramach Poddziałania 6.1.3, nie zaś Działania 6.2. Zatem przepisy rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i osób prawnych od niektórych dochodów (przychodów) nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Ponadto, nie można zgodzić się ze stwierdzeniem, że może Pani „wprowadzić do ewidencji samochód lub inne rzeczy i jest to koszt w działalności”. Jak już bowiem wskazano, zarówno wydatki na zakup środków trwałych, jak i odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych finansowanych z dotacji – nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Końcowo wskazać należy, że obowiązek prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wynika z art. 22n ust 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego środek trwały zakupiony z otrzymanej dotacji należy ująć w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych mimo, iż odpisy amortyzacyjne dokonywane od tego środka trwałego nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów wynika, iż osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, o których mowa w § 2 ust. 1, obowiązane do prowadzenia księgi, zwane dalej „podatnikami”, prowadzą:

1.  ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n ust. 2-6 ustawy o podatku dochodowym;
2.  ewidencję wyposażenia.

Przepis § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, że ewidencją wyposażenia obejmuje się wyposażenie, którego wartość początkowa, w rozumieniu odrębnych przepisów, przekracza 1.500 zł.

Wobec powyższego, również wyposażenie (spełniające ww. kryteria) sfinansowane z otrzymanej dotacji winno być wprowadzone do ewidencji wyposażenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.