Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4012.527.2017.1.EN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-22
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży usług na kasie rejestrującej.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 listopada 2017 r. (data wpływu 21 listopada 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. (data wpływu 12 grudnia 2017 r.) oraz pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. (data wpływu 19 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży usług na kasie rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży usług na kasie rejestrującej. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. (data wpływu 12 grudnia 2017 r.) oraz pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. (data wpływu 19 grudnia 2017 r.), w którym doprecyzowano opis sprawy oraz własne stanowisko w sprawie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (zwany także dalej Spółką) świadczy usługi opodatkowane podatkiem VAT. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz klientów usługi drogą elektroniczną (za pośrednictwem Internetu). Klientami będą również osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Przedmiotem świadczenia przez Spółkę nie będą usługi wymienione w § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W celu zwiększenia sprzedaży usług Spółka zamierza rozpocząć współpracę z innym podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą (zwanym dalej Partnerem). Współpraca będzie wyglądała w ten sposób, że Spółka i Partner będą razem oferowali swoje usługi klientom (tzn. oferta świadczenia usług będzie przekazywana do Klienta od Partnera, natomiast zarówno Spółka jak i Partner będą świadczyć swoje usługi bezpośrednio dla Klienta). Klient będzie nabywał pakiet usług, na który będą się składały usługi świadczone przez Spółkę oraz usługi świadczone przez Partnera. Klient będzie zawierał umowę ze Spółką (w zakresie usług świadczonych przez Spółkę) oraz umowę z Partnerem (w zakresie usług świadczonych przez Partnera). Nie będzie miała miejsca sytuacja, w której Partner nabywa usługi od Spółki a następnie odsprzedaje je Klientom.

Klient będzie płacił wynagrodzenie za nabycie pakietu usług. Wynagrodzenie będzie składało się z dwóch części należnej Spółce za wykonane przez nią usługi oraz z części należnej Partnerowi za wykonane przez niego usługi (zgodnie z zawartymi umowami ze Spółką i z Partnerem). Klient będzie całe wynagrodzenie (obie części) wpłacał na rachunek bankowy Partnera. Płatność za obie części może następować w ramach jednego przelewu bowiem Klient może uzyskać informację od Partnera o łącznej kwocie wpłaty za obie części. Po otrzymaniu wpłaty od Klienta Partner będzie przekazywał Spółce jej część wynagrodzenia. Przekazanie to nastąpi z rachunku bankowego Partnera na rachunek bankowy Spółki. Partner będzie przekazywał Spółce zbiorczym przelewem wynagrodzenie otrzymane od klientów w określonym czasie (np. w miesiącu kalendarzowym). Razem z przelewem Spółka będzie otrzymywała od Partnera informacje, z której będzie wynikało od kogo, w jakiej kwocie i z jakiego tytułu pochodzi wynagrodzenie od Klientów.

Zainteresowany wskazał, ze jeżeli interpretacja indywidualna w zakresie przedmiotowego wniosku zostanie wydana po dniu 1 stycznia 2018 r., to prosi o wydanie dwóch interpretacji – pierwszej w zakresie stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania interpretacji.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 12 grudnia 2017 r. wskazano, że Wnioskodawca świadczy usługi dostępu do informacji gospodarczej określone w ustawie o udostępnianiu informacji gospodarczych (usługi przyjmowania, przechowywania i udostępniania informacji gospodarczej) na podstawie umowy zawartej z Klientem. Klientowi dostarczany będzie raport z informacjami gospodarczymi w formie elektronicznej za pomocą poczty elektronicznej na wskazany przez Klienta adres.

Zakres usług świadczonych przez Partnera będzie następujący:

1.  w przypadku współpracy z Partnerem 1 Partner 1 będzie świadczył dla Klienta usługi ubezpieczeniowe lub czynności bankowe. Partner 1 będzie się kontaktował z Klientem (lub oferował usługi elektronicznie) oferując pakiet usług, na który składają się usługi Wnioskodawcy i usługi Partnera 1. Przy czym Klient będzie podpisywał odrębnie umowę z Wnioskodawcą na usługi świadczone przez Wnioskodawcę i odrębnie z Partnerem 1 na usługi świadczone przez Partnera 1. Pomiędzy Partnerem 1 a Wnioskodawcą będzie zawarta umowa określająca zasady współpracy, w szczególności zasady związane z:
    *   pobieraniem płatności od Klientów przez Partnera 1 – Klienci będą wpłacali całą kwotę za usługi Wnioskodawcy i za usługi Partnera 1 albo kartą kredytową albo przelewem na rachunek bankowy Partnera 1,
    *   przekazywaniem pobranych płatności od Klientów na rachunek bankowy Wnioskodawcy w zakresie usług świadczonych przez Wnioskodawcę dla Klientów,
    *   przekazywaniem przez Partnera 1 do Wnioskodawcy informacji o otrzymanych od Klienta i przelanych do Wnioskodawcy płatnościach dotyczących usług Wnioskodawcy.
2.  w przypadku współpracy z Partnerem 2 Partner 2 nie będzie świadczył usług na rzecz Klienta. Będzie on świadczył na rzecz Wnioskodawcy usługi akwizycyjne i pośrednictwa w płatnościach, czyli będzie pozyskiwał Klientów na usługi Wnioskodawcy oraz będzie pobierał od Klientów płatności za usługi świadczone przez Wnioskodawcę. Za wykonywane usługi Partner 2 będzie otrzymywał wynagrodzenie.

Jeśli chodzi o umowę na usługi świadczone przez Partnera 2, to albo:

*   Partner 2 będzie miał w tym zakresie zawartą umowę bezpośrednio z Wnioskodawcą albo
*   Wnioskodawca zleci wykonanie tych usług akwizycyjnych i pośrednictwa w płatnościach Podmiotowi Trzeciemu, a Podmiot Trzeci zawrze w tym zakresie umowę z Partnerem 2,

czyli Partner 2 będzie świadczył swoje usługi albo bezpośrednio dla Wnioskodawcy albo będzie je świadczył dla Podmiotu Trzeciego, a Podmiot Trzeci będzie nimi obciążał Wnioskodawcę. Pomiędzy Wnioskodawcą a Podmiotem Trzecim będzie w tym zakresie zawarta umowa regulująca zasady świadczenia usług akwizycyjnych i pośredniczenia w pobieraniu i przekazywaniu płatności od Klientów.

Za usługi świadczone przez Wnioskodawcę dla Klienta Partner 2 będzie pobierał wynagrodzenie od Klienta. Klient będzie dokonywał płatności albo kartą kredytową albo przelewem ze swojego rachunku bankowego na rachunek bankowy Partnera 2. Następnie Partner 2 będzie przelewał otrzymane od Klientów pieniądze w zakresie dotyczącym usług Wnioskodawcy albo bezpośrednio na rachunek bankowy Wnioskodawcy albo na rachunek bankowy Podmiotu Trzeciego, a Podmiot Trzeci będzie te środki przelewał ze swojego rachunku bankowego na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Jeżeli Spółka jako usługodawca otrzyma zapłatę za usługę od Klienta (osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej) w sytuacji, w której zapłata ta będzie trafiała na rachunek bankowy Partnera, a potem będzie przekazywana przez Partnera z jego rachunku bankowego na rachunek bankowy Spółki, to czy Spółka będzie zwolniona z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej w skrócie u.p.t.u.) „Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencje obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących”. Natomiast zgodnie z art. 111 ust. 8 u.p.t.u. „Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić w drodze rozporządzenia na czas określony niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…)”.

Na podstawie tej delegacji wydane zostało rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (zwane dalej rozporządzeniem). W § 2 ust. 1 rozporządzenia wskazano, że „Zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym nie dłużej, jednak niż do dnia 31 grudnia 2017 r. czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. W poz. 39 załącznika do rozporządzenia wskazano, że zwolnione z obowiązku ewidencjonowania jest „Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła”.

Zdaniem Spółki zwolnienie z § 2 ust. 1 w zw. z poz. 39 załącznika do rozporządzenia będzie miało zastosowanie w przedstawionym zdarzeniu przyszłym.

Po pierwsze będziemy mieli do czynienia ze świadczeniem usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Omawiane zwolnienie ma zastosowanie do każdego rodzaju usług z wyjątkiem usług wskazanych w § 4 rozporządzenia. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego Spółka nie będzie świadczyła usług wskazanych w § 4 rozporządzenia.

Po drugie Spółka (usługodawca) otrzyma zapłatę za usługę za pośrednictwem banku na swój rachunek bankowy. W omawianym przypadku zapłata do Spółki dotrze za pośrednictwem Partnera. Nie mniej jednak płatność zarówno od klienta do Partnera, jak również od Partnera do Spółki będzie się odbywała za pośrednictwem banków na rachunki bankowe. W związku z tym warunek otrzymania całości zapłaty za usługę za pośrednictwem banku na rachunek bankowy Spółki będzie spełniony.

Po trzecie, z dokumentacji związanej z zapłatą będzie jednoznacznie wynikało, jakiej konkretnie czynności dotyczyła ta zapłata. Partner będzie przekazywał Spółce informację z której będzie wynikało od kogo, w jakiej kwocie i z jakiego tytułu pochodzi wynagrodzenie od klientów.

Stanowisko Spółki potwierdzają interpretacje indywidualne organów podatkowych wydane w podobnych stanach faktycznych. Przykładowo w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 13 czerwca 2014 r. (sygn. ILPP2/443-294/14-2/SJ) czytamy: „Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, że w przypadku, gdy płatność zapłaty z tytułu sprzedaży e-booków na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej następuje w całości przelewem na rachunek bankowy m.in. z udziałem pośrednika, gdzie wpłaty dokonywane są na konto bankowe Agenta, a następnie przelewem na konto bankowe Wnioskodawcy i o ile z ewidencji i dowodów dokumentujących te transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła – to w zakresie tych czynności do dnia 31 grudnia 2014 r. Wnioskodawca może/będzie mógł korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie zapisu § 2 ust.1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r.”.

Stanowisko Spółki potwierdzają również liczne interpretacje dotyczące sytuacji zbliżonej, a mianowicie zapłaty dokonywanej za pośrednictwem instytucji pośredniczących w płatnościach on-line. Stanowisko to potwierdza m.in.:

*   Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 czerwca 2017 r. (sygn. 0112-KDIL2-2.4012.55.2017.1.AD),
*   Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 kwietnia 2017 r. (sygn. 1462-IPPP2.4512.123.2017.2.IZ),
*   Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 kwietnia 2017 r. (sygn. 0112-KDIL2-2.4012.37.2017.1.AO),
*   Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 21 marca 2016 r. (sygn. ITPP1/4512-66/16/AJ),
*   Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 grudnia 2015 r. (sygn. IPPP2/4512-1055/15-3/RR).

Reasumując, jeżeli Spółka, jako usługodawca, otrzyma zapłatę od klienta (osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej), w sytuacji w której zapłata tę będzie trafiała na rachunek bankowy Partnera, a potem będzie przekazywana przez Partnera z jego rachunku bankowego na rachunek bankowy Spółki, to Spółka będzie zwolniona z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 18 grudnia 2017 r. wskazano, że zdaniem Wnioskodawcy – Spółka będzie zwolniona z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej w sytuacji, gdy zapłata za usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta będzie regulowana przez Klienta kartą kredytową lub przelewem z rachunku bankowego Klienta na rachunek bankowy Partnera 2, a następnie będzie przelewana zbiorczo (np. wpłaty za okres miesięczny) z rachunku bankowego Partnera 2:

1.  na rachunek bankowy Podmiotu Trzeciego, a następnie z rachunku bankowego Podmiotu Trzeciego na rachunek bankowy Spółki lub
2.  bezpośrednio na rachunek bankowy Spółki,

jeżeli Spółka będzie uzyskiwała od Partnera 2 informację jakich transakcji z Klientami dotyczą te przelewy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Stosownie do art. 111 ust. 1a ustawy, do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku należnego.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 stycznia 2017 r. reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2016 r., poz. 2177), zwane dalej rozporządzeniem.

Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe) oraz zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe).

Według § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2017 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Powyższe zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej ma charakter podmiotowy, tj. dotyczy podmiotu.

Z kolei, stosownie do zapisu § 2 ust. 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2017 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia, w odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

I tak, w załączniku do rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wskazano w poz. 39 świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Aby zatem podatnik miał prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 39 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

*   zapłata za usługę musi być dokonana w całości za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika;
*   z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę musi jednoznacznie wynikać, jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła oraz
*   przedmiotem świadczenia nie są usługi wymienione w § 4 rozporządzenia.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym, tzn. że dotyczy konkretnych czynności.

Z powołanych przepisów wynika zatem, że obowiązek ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, jak również termin, w którym należy rozpocząć jego realizację, uzależniony jest ściśle od faktu dokonywania sprzedaży w rozumieniu ww. art. 2 pkt 22 ustawy.

Jak już wcześniej wspomniano – w kwestii prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – ustawodawca przewidział zwolnienia podmiotowe (§ 3 rozporządzenia), jak i przedmiotowe (§ 2 rozporządzenia) z tego obowiązku. Należy jednak zauważyć, że wykonywanie przez podatnika czynności wymienionych w § 4 rozporządzenia wyklucza możliwość zastosowania przez niego zwolnień określonych w § 2 i § 3 rozporządzenia.

Zatem bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku na podstawie § 2 i § 3 powołanego rozporządzenia, podlegają czynności wymienione w § 4 rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W myśl § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia – zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług:

1.  przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 15 i 16 załącznika do rozporządzenia,
2.  przewozu osób oraz ich bagażu podręcznego taksówkami,
3.  naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania),
4.  w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,
5.  w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,
6.  w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do rozporządzenia,
7.  prawniczych, z wyłączeniem usług określonych w poz. 28 załącznika do rozporządzenia,
8.  doradztwa podatkowego,
9.  związanych z wyżywieniem (PKWiU 56), wyłącznie:
    1.  świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz
    2.  usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),
10.  fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Spółka) świadczy usługi dostępu do informacji gospodarczej określone w ustawie o udostępnianiu informacji gospodarczych (usługi przyjmowania, przechowywania i udostępniania informacji gospodarczej). Zainteresowany będzie świadczył na rzecz Klientów ww. usługi drogą elektroniczną (za pośrednictwem Internetu) – na podstawie umowy zawartej z Klientem Wnioskodawca będzie dostarczał mu raport z informacjami gospodarczymi w formie elektronicznej za pomocą poczty elektronicznej na wskazany przez Klienta adres. Klientami będą również osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Przedmiotem świadczenia przez Spółkę nie będą usługi wymienione w § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W celu zwiększenia sprzedaży usług Spółka zamierza rozpocząć współpracę z innym podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą (Partnerem 1 i Partnerem 2).

Współpraca z Partnerem 1 będzie wyglądała w ten sposób, że Spółka i Partner 1 będą razem oferowali swoje usługi klientom (tzn. oferta świadczenia usług będzie przekazywana do Klienta od Partnera, natomiast zarówno Spółka jak i Partner 1 będą świadczyć swoje usługi bezpośrednio dla Klienta). Nie będzie miała miejsca sytuacja, w której Partner 1 nabywa usługi od Spółki a następnie odsprzedaje je klientom.

Partner 1 będzie świadczył dla Klienta usługi ubezpieczeniowe lub czynności bankowe. Partner 1 będzie się kontaktował z Klientem (lub oferował usługi elektronicznie) oferując pakiet usług, na który składają się usługi Wnioskodawcy i usługi Partnera 1. Przy czym Klient będzie podpisywał odrębnie umowę z Wnioskodawcą na usługi świadczone przez Wnioskodawcę i odrębnie z Partnerem 1 na usługi świadczone przez Partnera 1.

Pomiędzy Partnerem 1 a Wnioskodawcą będzie zawarta umowa określająca zasady współpracy, w szczególności zasady związane z: pobieraniem płatności od Klientów przez Partnera 1 (Klienci będą wpłacali całą kwotę za usługi Wnioskodawcy i za usługi Partnera 1 albo kartą kredytową albo przelewem na rachunek bankowy Partnera 1) oraz z przekazywaniem pobranych płatności od Klientów na rachunek bankowy Wnioskodawcy w zakresie usług świadczonych przez Wnioskodawcę dla Klientów oraz z przekazywaniem przez Partnera 1 do Wnioskodawcy informacji o otrzymanych od Klienta i przelanych do Wnioskodawcy płatnościach dotyczących usług Wnioskodawcy.

Po otrzymaniu wpłaty od Klienta Partner 1 będzie przekazywał Spółce jej część wynagrodzenia. Przekazanie to nastąpi z rachunku bankowego Partnera 1 na rachunek bankowy Spółki. Partner 1 będzie przekazywał Spółce zbiorczym przelewem wynagrodzenie otrzymane od klientów w określonym czasie (np. w miesiącu kalendarzowym). Razem z przelewem Spółka będzie otrzymywała od Partnera informacje, z której będzie wynikało od kogo, w jakiej kwocie i z jakiego tytułu pochodzi wynagrodzenie od klientów.

W przypadku współpracy z Partnerem 2 nie będzie on świadczył usług na rzecz Klienta, lecz będzie świadczył na rzecz Wnioskodawcy usługi akwizycyjne i pośrednictwa w płatnościach czyli będzie pozyskiwał Klientów na usługi Wnioskodawcy oraz będzie pobierał od Klientów płatności za usługi świadczone przez Wnioskodawcę. Za wykonywane usługi Partner 2 będzie otrzymywał wynagrodzenie. Partner 2 będzie miał zawartą umowę bezpośrednio z Wnioskodawcą albo Wnioskodawca zleci wykonanie usług akwizycyjnych i pośrednictwa w płatnościach Podmiotowi Trzeciemu, który zawrze w tym zakresie umowę z Partnerem 2 czyli Partner 2 będzie świadczył swoje usługi albo bezpośrednio dla Wnioskodawcy albo będzie je świadczył dla Podmiotu Trzeciego, a Podmiot Trzeci będzie nimi obciążał Wnioskodawcę. Pomiędzy Wnioskodawcą a Podmiotem Trzecim będzie w tym zakresie zawarta umowa regulująca zasady świadczenia usług akwizycyjnych i pośredniczenia w pobieraniu i przekazywaniu płatności od Klientów. Za usługi świadczone przez Wnioskodawcę dla Klienta Partner 2 będzie pobierał wynagrodzenie od Klienta. Klient będzie dokonywał płatności albo kartą kredytową albo przelewem ze swojego rachunku bankowego na rachunek bankowy Partnera 2. Następnie Partner 2 będzie przelewał otrzymane od Klientów pieniądze w zakresie dotyczącym usług Wnioskodawcy albo bezpośrednio na rachunek bankowy Wnioskodawcy albo na rachunek bankowy Podmiotu Trzeciego, a Podmiot Trzeci będzie te środki przelewał ze swojego rachunku bankowego na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

W związku z powyższym wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przedmiotowych usług przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz przytoczone przepisy wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie zostaną spełnione warunki umożliwiające zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej sprzedaży przez Wnioskodawcę usług dostępu do informacji gospodarczej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 39 załącznika do rozporządzenia. Bowiem w każdym z przedstawionych przypadków współpracy Wnioskodawca za świadczone usługi dostępu do informacji gospodarczej będzie otrzymywał wynagrodzenie na rachunek bankowy. Ponadto razem z przelewem Spółka będzie otrzymywać informacje, z której będzie wynikało od kogo, w jakiej kwocie i z jakiego tytułu pochodzi wynagrodzenie od klientów, a przedmiotem świadczenia przez Spółkę nie będą usługi wymienione w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.

Istotne w przedmiotowej sprawie jest to, że Wnioskodawca jako świadczący usługę otrzyma zapłatę w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej.

Reasumując, Wnioskodawca będzie miał prawo skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży usług dostępu do informacji gospodarczej osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej przy użyciu kasy rejestrującej w oparciu o zapis § 2 ust. 1 w zw. z poz. 39 załącznika do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, w sytuacji gdy wynagrodzenie za te usługi będzie wpływać na rachunek bankowy podatnika, a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie będzie wynikać, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.