Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-184/12/AŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-05-15
Teza: Zmiana struktury sprzedaży ze sprzedaży zwolnionej na zwolnią i opodatkowaną, prawo do odliczenia w momencie poniesienia wydatków a nie faktycznego już rozpoczęcia sprzedaży opodatkowanej.
Słowa kluczowe: korekta; korekta-korekta podatku naliczonego; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2012r. (data wpływu 22 lutego 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług - jest:

*   **prawidłowe** w zakresie prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur za wykonanie inwestycji pod nazwą: „\`(...)\`”;
*   **nieprawidłowe** w zakresie terminu odliczenia podatku naliczonego z faktur za wykonanie inwestycji pod nazwą: „\`(...)\`”.

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur za wykonanie inwestycji pn. „\`(...)\`” oraz terminu realizacji tego prawa.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny (zdarzenie przyszłe):

Wnioskodawca – prowadzi w chwili obecnej działalność z zakresu ochrony zdrowia, w niepublicznej Przychodni zlokalizowanej w siedzibie Spółki. W zdecydowanej większości usługi świadczone w chwili obecnej przez Spółkę korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług. Usługi z zakresu ochrony zdrowia stanowią aktualnie ok. 99,5% przychodów Spółki, jedynie niewielka część usług świadczonych przez Spółkę (ok. 0,5%), to czynności objęte podatkiem VAT. Usługi te to podnajem jednego z pomieszczeń Przychodni na działalność komercyjną oraz wykonywanie kserokopii dokumentacji medycznej wyłącznie dla pacjentów Przychodni.

Wnioskodawca w celu rozszerzenia działalności Spółki i dywersyfikacji działalności, rozpoczął inwestycję pod nazwą: „\`(...)\`”. Inwestycja zlokalizowana ma być w sąsiednim mieście jako oddział Spółki.

Po zakończeniu inwestycji Wnioskodawca zamierza kontynuować działalność w dotychczasowym miejscu w niezmienionym zakresie oraz dodatkowo prowadzić działalność w miejscu realizacji ww. inwestycji .

W związku z realizacją ww. inwestycji, Wnioskodawca zamierza w nowej lokalizacji prowadzić działalność tzw. „mieszaną”, tzn. w części zwolnioną z podatku VAT, w pozostałej części podlegającą podatkowi VAT. Podział ten ma wyglądać następująco:

1.  usługi zwolnione z podatku VAT – usługi z zakresu ochrony zdrowia - otwarcie drugiej Przychodni
2.  usługi opodatkowane podatkiem VAT – usługi z zakresu weterynarii, pielęgnacji zwierząt usługi hotelu dla zwierząt sklepu z artykułami dla zwierząt oraz usługi polegające na wynajmie pomieszczeń na cele mieszkaniowe.

Powierzchnia przeznaczona na prowadzenie działalności opodatkowanej, określonej w ww. pkt 2, ma zajmować niecałą połowę powierzchni całego budynku. Projekt budowlany jednoznacznie określa planowane przeznaczenie pomieszczeń, wraz z powierzchnią każdego z nich.

Harmonogram prac budowlanych zakłada zakończenie inwestycji w grudniu 2012r. Budynek ma zostać oddany do użytkowania do końca marca 2013r.

Nakłady inwestycyjne tj. zakup działki, projekt budowlany, roboty budowlane, nadzór inwestorski, ponoszone są w różnych okresach i z różną częstotliwością.

Nakłady inwestycyjne dotyczące robót budowlanych ponoszone mają być w okresach miesięcznych, do końca roku 2012, w miarę postępu prac budowlanych. Każdy etap prac budowlanych wykonanych w danym miesiącu, kończy się odebraniem wykonanych prac i wystawieniem faktury. Na podobnych zasadach odbywa się fakturowanie nadzoru inwestorskiego.

W poprzednich okresach została zakupiona nieruchomość na cele ww. inwestycji oraz wykonany został projekt budowlany. Powyższe czynności zostały udokumentowane stosownymi fakturami VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawcy realizującemu inwestycję pod nazwą: „\`(...)\`”, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur za wykonanie ww. inwestycji?

Czy Wnioskodawca prawidłowo zamierza dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur za nakłady inwestycyjne, w deklaracji dla potrzeb podatku od towarów i usług, złożonej za pierwszy okres, w którym rozpocznie się świadczenie, w miejscu ww. inwestycji, usług opodatkowanych, związanych z poniesionymi nakładami inwestycyjnymi tj. usług weterynaryjnych i pielęgnacji zwierząt usług hotelu dla zwierząt usług wynajmu na cale mieszkaniowe oraz sprzedaży w sklepie z artykułami dla zwierząt?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w tej części, która dotyczy działalności zwolnionej z podatku VAT. Natomiast w tej części nakładów inwestycyjnych (zakup działki, projekt budowlany, roboty budowlane, nadzór inwestorski itp), która służyć będzie czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług, będzie Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Odliczenie przysługiwać zatem będzie w stosunku do tej części nakładów inwestycyjnych, która dotyczyć będzie usług weterynaryjnych, pielęgnacji zwierząt usług hotelu dla zwierząt sklepu z artykułami dla zwierząt oraz usług wynajmu mieszkania.

W ocenie Wnioskodawcy przedstawione rozwiązanie należy uznać za prawidłowe. W momencie ponoszenia przez Wnioskodawcę nakładów inwestycyjnych powiązania pomiędzy nakładami inwestycyjnymi a czynnościami opodatkowanymi (zgodnie z dyspozycją art. 86 ustawy o VAT), jeszcze nie ma. Powstanie ono dopiero w momencie rozpoczęcia świadczenia usług opodatkowanych tj. usług weterynaryjnych, pielęgnacji zwierząt hotelu dla zwierząt usług sklepu z artykułami dla zwierząt oraz wynajmu mieszkania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za:

*   **prawidłowe** w zakresie prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur za wykonanie inwestycji pod nazwą: „\`(...)\`”,
*   **nieprawidłowe** w zakresie terminu odliczenia podatku naliczonego z faktur za wykonanie inwestycji pod nazwą: „\`(...)\`”.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054) zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

Jak wynika z powyższego, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl natomiast art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W świetle art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3 określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu. Przepis ten stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna (art. 90 ust. 8 ustawy).

Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2011r. w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Kwota podatku naliczonego do odliczenia ustalona na podstawie proporcji wyliczonej przy zastosowaniu powyższych zasad, nie jest jednak ostateczna.

Stosownie bowiem do art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i ust. 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 powołanej ustawy).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż zarówno proporcja ustalana wstępnie, na podstawie danych z poprzedniego roku podatkowego, jak i proporcja ustalana po zakończeniu roku podatkowego w celu korekty odliczonego lub nieodliczonego wcześniej podatku naliczonego, wyliczana jest jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Powyższe oznacza, że w przypadku nieruchomości (środków trwałych podlegających amortyzacji o wartości powyżej 15 000zł) okres korekty podatku naliczonego wynosi 10 lat licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Zatem w zależności od zmiany struktury sprzedaży (znanej na koniec każdego roku podatkowego) podatnik ma prawo do korekty nieodliczonego wcześniej podatku naliczonego.

Z opisu treści wniosku wynika, że Wnioskodawca – prowadzi w chwili obecnej działalność z zakresu ochrony zdrowia, w niepublicznej Przychodni zlokalizowanej w siedzibie Spółki. W zdecydowanej większości Wnioskodawca świadczy usługi zwolnione od podatku VAT, jedynie niewielka część usług świadczonych przez Wnioskodawcę to czynności objęte podatkiem VAT.

Wnioskodawca w celu rozszerzenia działalności Spółki i dywersyfikacji działalności, rozpoczął Inwestycję pod nazwą: „\`(...)\`”. Inwestycja zlokalizowana ma być w sąsiednim mieście jako oddział Spółki.

Po zakończeniu inwestycji Wnioskodawca zamierza kontynuować działalność w dotychczasowym miejscu w niezmienionym zakresie oraz dodatkowo prowadzić działalność w miejscu realizacji ww. inwestycji.

W związku z realizacją ww. inwestycji, Wnioskodawca zamierza w nowej lokalizacji prowadzić działalność tzw. „mieszaną, tzn. w części zwolnioną z podatku VAT, w pozostałej części podlegającą podatkowi VAT.

Powierzchnia przeznaczona na prowadzenie działalności opodatkowanej, ma zajmować niecałą połowę powierzchni całego budynku. Projekt budowlany jednoznacznie określa planowane przeznaczenie pomieszczeń, wraz z powierzchnią każdego z nich.

Jak wynika z konstrukcji cyt. wyżej przepisów, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. W związku z tym, iż ani przepisy ustawy o VAT, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu wyliczenia tych części można przyjąć różne rozwiązania. Każda metoda, o ile odzwierciedla stan faktyczny i jest w konkretnym przypadku miarodajna, jest właściwa.

Natomiast do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży, czyli do zakupów kwalifikowanych jako „zakupy związane ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną” będzie miała zastosowanie zasada proporcjonalnego odliczania podatku.

Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na art. 90 ust. 8 ustawy o VAT, z którego wynika, że w przypadku, gdy Wnioskodawca uzna, że w odniesieniu do Niego kwota obrotu, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, byłaby niereprezentatywna dokonując odliczenia podatku naliczonego związanego z budową budynku wielofuncyjnego może przyjąć proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zawartego w fakturach VAT dokumentujących zakupy związane z budową budynku wielofunkcyjnego w zakresie w jakim budynek będzie związany z czynnościami opodatkowanymi Spółki.

Natomiast nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT dotyczących budowy budynku wielofunkcyjnego w zakresie w jakim będzie on związany z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT. Dokonując tego odliczenia należy mieć na uwadze zasady zawarte w przytoczonych przepisach art. 90 ust. 1 i następnych ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko zgodnie z którym „Spółce nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w tej części, która dotyczy działalności zwolnionej z podatku VAT. Natomiast w tej części nakładów inwestycyjnych, która służyć będzie czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług, będzie Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.” uznać należało za prawidłowe.

Odnosząc się w następnej kolejności do wątpliwości Wnioskodawcy będących przedmiotem wniosku tj. terminu odliczenia podatku naliczonego z faktur za wykonanie inwestycji pod nazwą: „\`(...)\`” zauważyć należy co następuje:

Przepisy art. 86 ust. 10 i ust. 11 ustawy wskazują na terminy, w jakich podatnik skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. I tak, zgodnie z treścią art. 86 ust. 10 pkt 1 prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy).

Podkreślić w tym miejscu należy, iż możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest podstawowym i fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości dodanej. Z orzecznictwa TS UE wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani pod względem zakresu przedmiotowego. TS UE zwracał uwagę, iż właśnie zasada odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy o VAT rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, iż niezależnie od tego, czy dokonany zakup stanowi kompletny i zdatny do użytkowania środek trwały, czy też dokonywane są dopiero nakłady (inwestycja w toku), których efektem będzie środek trwały – podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, jeśli tylko zakup dokonywany jest w związku z obecnie prowadzoną lub planowaną działalnością opodatkowaną.

Podatnik dokonujący zakupów inwestycyjnych – w określonym momencie nabywa prawo do dysponowania towarem jak właściciel i otrzymuje fakturę VAT. Jeżeli nawet dokonany zakup nie zostaje natychmiastowo zaliczony do środków trwałych, to i tak w świetle przepisów ustawy podatnik nabywa prawo do niezwłocznego odliczenia kwoty podatku VAT wynikającej z faktury dokumentującej dokonany zakup.

Tym samym w świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zawartego w fakturach VAT dotyczących budowy budynku wielofunkcyjnego w zakresie w jakim będzie on związany z czynnościami opodatkowanymi Spółki w deklaracji składanej za okres, w którym Wnioskodawca otrzyma fakturę VAT lub za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (a nie jak wskazał Wnioskodawca w deklaracji za okres, w którym faktycznie rozpocznie się świadczenie usług opodatkowanych podatkiem VAT w tym budynku).

Podsumowując, stanowisko Wnioskodawcy uwzględniane całościowo należało uznać:

*   prawidłowe w zakresie prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur za wykonanie inwestycji pod nazwą: „\`(...)\`”,
*   nieprawidłowe w zakresie terminu odliczenia podatku naliczonego z faktur za wykonanie inwestycji pod nazwą: „\`(...)\`”.

Końcowo zaznacza się, że w zakresie pytania drugiego zawartego we wniosku ORD-IN wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.