Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-509/14/PS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-01-26
Teza: 1. Czy z tytułu przepływu środków pomiędzy Spółką a Oddziałem powstaną różnice kursowe stanowiące koszt uzyskania przychodu lub przychód podatkowy? 2. Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo, zaliczając do przychodów podatkowych lub kosztów uzyskania przychodu powstałe z wyceny różnice kursowe?
Słowa kluczowe: metoda; oddział; przepisy; różnica-różnice kursowe; wycena
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 października 2014 r. (data wpływu 3 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatkowych różnic kursowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatkowych różnic kursowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania i sprzedaży dużych form wtryskowych dla przemysłu samochodowego, a głównymi odbiorcami są dostawcy międzynarodowych koncernów samochodowych zlokalizowani na terenie Europy i Azji.

Jedynym udziałowcem spółki jest podmiot zagraniczny - SF - zarejestrowana na terenie Francji. Wnioskodawca posiada również zarejestrowany dla celów podatkowych oddział w Rosji - w którym to oddziale prowadzona jest działalność gospodarcza w zakresie napraw i modyfikacji form wtryskowych. Oddział nie posiada osobowości prawnej i stanowi wyodrębnioną organizacyjnie i majątkowo część Spółki.

Pomiędzy Spółką w Polsce, a jej Oddziałem w Rosji dokonywane są rozliczenia w walucie obcej. Powstają wzajemne rozrachunki, gdyż Oddział obciążany jest częściowo kosztami (wynagrodzeń, wsparcia technicznego, administracyjnymi), które zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania przyporządkowane są właśnie temu Oddziałowi. Zarówno Spółka jaki Oddział posiadają konta rozrachunkowe wyrażone w EUR, na których ewidencjonowane są wszelkie wpływy i wypływy środków pieniężnych, następujące w różnych datach i po różnych kursach walutowych.

Zgodnie z art. 9b ust. l pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka w Polsce ustala różnice kursowe metodą rachunkową - na podstawie przepisów o rachunkowości, zaliczając do przychodów lub do kosztów uzyskania przychodów, różnice kursowe z tytułu wyceny transakcji walutowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  Czy z tytułu przepływu środków pomiędzy Spółką a Oddziałem powstaną różnice kursowe stanowiące koszt uzyskania przychodu lub przychód podatkowy?
2.  Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo, zaliczając do przychodów podatkowych lub kosztów uzyskania przychodu powstałe z wyceny różnice kursowe?

W ocenie Wnioskodawcy, powstają różnice kursowe w wyniku przepływu środków pieniężnych, a różnice kursowe z wyceny transakcji pomiędzy Spółką a Oddziałem zaliczyć można do kosztów lub przychodów podatkowych stosując metodę rachunkową rozliczania różnic kursowych.

Podatkowe rozwiązanie dotyczące różnic kursowych sprowadza się do reguły, iż podatnicy, którzy wybrali metodę rachunkową ustalania różnic kursowych, w sposób konsekwentny zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów podatkowych ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z transakcji walutowych i wyceny aktywów oraz pasywów, a także wyceny pozabilansowej pozycji w walutach obcych (art. 9b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). W takiej sytuacji rozwiązania wynikające z rachunkowości określają skutek w podatku dochodowym od osób prawnych związany z różnicami kursowymi. Zasada ta nie jest modyfikowana innymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem, różnice kursowe powstające na rozrachunkach pomiędzy Spółką i Oddziałem, które stanowią różnice kursowe w świetle ustawy o rachunkowości, stanowią również różnice kursowe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które mają wpływ na przychody i koszty uzyskania przychodów. Podobne stanowisko zawierają:

*   interpretacja z 13 sierpnia 2010 r., znak IBPBI/2/423-649/10/BG, czy

*   interpretacja z 19 lipca 2010 r., znak IBPBI/2/423-581/10/AK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do treści art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 z późn. zm.), podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1.  art. 15a, albo
2.  przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

Podatnicy, którzy wybrali metodę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Wycena ta dla celów podatkowych powinna być dokonywana na ostatni dzień każdego miesiąca i na ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału i na ostatni dzień roku podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego, z tym że wybrany termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie może być zmieniany (art. 9b ust. 2).

Analizując całokształt przepisów zamieszczonych w art. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy mieć na uwadze, iż powyższy artykuł ustanowiony został przez ustawodawcę dla rozpoznawania różnic kursowych w podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż w ust. 1 tego artykułu jest wyraźnie mowa o ustalaniu przez podatników różnic kursowych (na podstawie art. 15a ustawy lub przepisów o rachunkowości).

Biorąc powyższe pod uwagę przy dokonywaniu interpretacji zapisów art. 9b ust. 2 ustawy, czyli w stosunku do podatników, którzy wybrali „metodę rachunkową” ustalania różnic kursowych, w pełni uzasadnionym staje się stwierdzenie, iż zapisy te w całości dotyczą kwestii zaliczania do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów różnic kursowych.

Tym samym należy uznać, iż w art. 9b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako podlegające zaliczeniu - przez podatników, którzy wybrali „metodę rachunkową” - odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów podlegają ujęte w księgach rachunkowych:

*   różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych,

*   różnice kursowe wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej oraz

*   różnice kursowe z wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych.

Z przepisu tego wynika, iż ustawodawca wyraził zgodę na zaliczanie różnic kursowych wyliczanych zgodnie z przepisami o rachunkowości, a więc i w rozumieniu przepisów o rachunkowości.

Podatkowe rozwiązanie dotyczące różnic kursowych sprowadza się do reguły, iż podatnicy, którzy wybrali metodę rachunkową ustalania różnic kursowych, w sposób konsekwentny zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów podatkowych ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z transakcji walutowych i wyceny aktywów oraz pasywów, a także wyceny pozabilansowej pozycji w walutach obcych (art. 9b ust. 2 ustawy). W takiej sytuacji rozwiązania wynikające z rachunkowości określają skutek w podatku dochodowym od osób prawnych związany z różnicami kursowymi. Zasada ta nie jest modyfikowana innymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że Wnioskodawca posiada zarejestrowany dla celów podatkowych oddział w Rosji, w którym to oddziale prowadzona jest działalność gospodarcza. Oddział nie posiada osobowości prawnej i stanowi wyodrębnioną organizacyjnie i majątkowo część Spółki. Pomiędzy Spółką w Polsce, a jej Oddziałem w Rosji dokonywane są rozliczenia w walucie obcej. Powstają wzajemne rozrachunki, gdyż Oddział obciążany jest częściowo kosztami (wynagrodzeń, wsparcia technicznego, administracyjnymi), które zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania przyporządkowane są właśnie temu Oddziałowi. Zarówno Spółka jak i Oddział posiadają konta rozrachunkowe wyrażone w EUR, na których ewidencjonowane są wszelkie wpływy i wypływy środków pieniężnych, następujące w różnych datach i po różnych kursach walutowych.

Zgodnie z art. 9b ust. l pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka w Polsce ustala różnice kursowe metodą rachunkową - na podstawie przepisów o rachunkowości.

Zatem, różnice kursowe (zarówno dodatnie jak i ujemne) zrealizowane, a także niezrealizowane (z wyceny) powstające na rozrachunkach pomiędzy Spółką i oddziałem, które, jak wynika, ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, stanowią różnice kursowe w świetle ustawy o rachunkowości, stanowią również różnice kursowe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Spółki, w świetle którego powstają różnice kursowe w wyniku przepływu środków pieniężnych, a różnice kursowe z wyceny transakcji pomiędzy Spółką a Oddziałem zaliczyć można do kosztów lub przychodów podatkowych stosując metodę rachunkową rozliczania różnic kursowych - jest prawidłowe.

Odnośnie natomiast powołanych interpretacji indywidualnych, wskazać należy również, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się odnoszą. Nie są natomiast wiążące dla tut. organu, który wydał przedmiotową interpretację indywidualną.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z dnia 13 marca 2012 r. poz. 270, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.