Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.220.2025.1.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-25
Teza: Skutki podatkowe wypłaty określonej w ugodzie kwoty w
związku z kredytem zaciągniętym w banku.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
nadpłata
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 3 marca 2025 r. (wpływ 3 marca 2025 r.) oraz
    z 18 marca 2025 r. (wpływ 20 marca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) stycznia 2008 r., wraz z mężem zawarliście Państwo z bankiem umowę nr (...)
    kredytu hipotecznego w walucie wymienialnej – kredyt denominowany we franku
    szwajcarskim w kwocie (...) CHF.
    Kredyt w całości przeznaczyliście Państwo na cele mieszkaniowe tj. dokończenie budowy
    własnego domu, w którym wspólnie z mężem i dziećmi mieszkacie. Nie prowadzicie
    Państwo, ani nigdy nie prowadziliście żadnej działalności gospodarczej.
    W związku z niedozwolonymi zapisami w umowie kredytowej (klauzule abuzywne), w 2021
    r. zdecydowaliście się Państwo na skierowanie sprawy do sądu o unieważnienie ww.
    umowy. Przed Sądem (...) toczy się postępowanie z powództwa kredytobiorcy oznaczone
    sygn. (...), którego przedmiotem są roszczenia związane/wynikające z nieważności
    /bezskuteczności Umowy Kredytu. Reprezentuje Państwa kancelaria (...). Termin pierwszej
    rozprawy wyznaczono na (...) listopada 2025 r.
    W toku procesu, w sierpniu 2024 r. postanowiliście Państwo przyjąć propozycję ugody
    przedstawioną przez Bank. Ugoda rozumiana jako polubowne zakończenie sporu
    dotyczącego ważności oraz skuteczności umowy kredytu lub niedozwolonego charakteru
    jej postanowień.
    Warunki zawarcia ugody stanowiły ok.100% korzyści możliwej do uzyskania w przypadku
    unieważnienia umowy kredytu przez sąd, dlatego zdecydowaliście się Państwo na nią.
    Do dnia zawarcia ugody, Państwo kredytobiorcy, na podstawie Umowy Kredytu
    wpłaciliście na rzecz Banku (...) zł, tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, (...) zł,
    tytułem składki ubezpieczenia pomostowego oraz (...) zł, tytułem składki ubezpieczenia
    niskiego wkładu.
    Na podstawie Umowy Kredytu Bank wypłacił Państwu w 2008 r. kapitał w kwocie (...) zł.
    (...) sierpnia 2024 r. została zawarta ugoda pozasądowa między Bankiem, a
    kredytobiorcami. Ugoda została podpisana drogą elektroniczną na jej podstawie Państwo
    (kredytobiorcy) złożyliście do sądu, za pośrednictwem reprezentującej kancelarii,
    stosowne dokumenty w celu cofnięcia pozwu (na dzień dzisiejszy (...) marca 2025 r.
    czekacie Państwo na umorzenie sprawy).
    Bank zobowiązał się do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy kwoty (...) zł, oraz kwoty (...) zł,
    tytułem kosztów zastępstwa procesowego, łącznie kwoty (...) zł. Pieniądze zostały przelane
    na Państwa konto tytułem: Ugoda rozliczeniowa – (...).
    Bank zobowiązał się do wydania Kredytobiorcy dokumentu stanowiącego podstawę do
    wykreślenia hipoteki zabezpieczającej wierzytelność Banku, wynikającą z Umowy Kredytu.
    (...) grudnia 2024 r. hipoteka została wykreślona.
    W ugodzie Bank umieścił informację, iż kwota, o której mowa powyżej tj. (...) zł stanowi
    przychód podatkowy i Bank będzie zobowiązany do wypełniania ciążących na nim
    obowiązków informacyjnych tj. sporządzenie informacji PIT-11.
    Po zawarciu ugody, rozliczyliście się Państwo z reprezentującą kancelarią, płacąc
    honorarium w wysokości (...) zł.
    Pani mąż w lutym tego roku otrzymał od Banku PIT-11 – świadczenie (...), Pani również
    otrzymała taki sam PIT z kwotą (...) w rubryce 100 – informacja o wysokości przychodów o
    których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy.

    Pani zdaniem, kwota (...) zł nie jest Państwa przychodem, a zwrotem kwoty nadpłaconej
    Bankowi ponad kwotę kapitału i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od osób
    fizycznych.
    Ugoda polegała na rozliczeniu się z Bankiem w ten sposób, iż Państwo zwracacie całą
    kwotę kapitału, a ponieważ była nadpłata, Bank ją Państwu zwrócił.
    Jednocześnie Bank zaoszczędził znaczną ilość środków w związku z wysokim
    prawdopodobieństwem przegrania sprawy w sądzie i unieważnienia nieuczciwej umowy.
    Chcąc upewnić się czy nie ciąży na Pani obowiązek zapłacenia podatku, zadzwoniła Pani
    do KAS z pytaniem w tej sprawie, otrzymała Pani odpowiedź, iż nie ma obowiązku zapłaty
    podatku, lecz rozmowa na infolinii nie jest wiążąca, dlatego udała się Pani do swojego US.
    Tam poinformowano Panią, że aby mieć pewność w tej sprawie, najlepiej jest się zwrócić o
    interpretację indywidualną.

## Pytanie

Czy zwrot nadpłaty (...) zł uzyskany w ramach pozasądowej ugody z bankiem, dotyczący
    kredytu hipotecznego nr (...) na cele mieszkaniowe, podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, zwrot nadpłaty (...) zł uzyskany w ramach pozasądowej ugody z bankiem,
    dotyczący kredytu hipotecznego nr (...) na cele mieszkaniowe, nie stanowi przychodu w
    rozumieniu ustawy o PIT, co oznacza, iż nie podlega opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych

    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota (...) zł, którą otrzymała Pani od banku w wyniku zawartej
    ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Panią podczas spłaty kredytu to jej otrzymanie
    nie powoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji
    pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pani stronie obowiązkiem
    zapłaty podatku dochodowego. Zatem z uwagi na fakt, że otrzymana kwota nie stanowi
    Pani przychodu, nie musi Pani jej wykazywać w zeznaniu rocznym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pani jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpiła Pani o interpretację
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego niniejsza
    interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pani
    osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.