Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.649.2024.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Brak opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: nieruchomości; rolnik-rolnik ryczałtowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    28 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 października 2024 roku o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT
    sprzedaży działek. Uzupełnili go Państwo pismem z 16 stycznia 2025 r. (wpływ 17 stycznia
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy są małżeństwem. Wnioskodawcy są właścicielami nieruchomości
    składającej się z działek o numerach:
                      2- A, B o łącznej powierzchni (...) m objętych KW (...)
                      2- C, D o łącznej powierzchni (...) m objętych KW (...).
    Działki te stanowią zwarty obszar gruntu.
    Wskazane wyżej nieruchomości zostały nabyte przez Wnioskodawców aktem notarialnym
    nr Rep. A (...) z dnia (...) r.
    Zakupione działki objęte są majątkową wspólnością małżeńską Wnioskodawców.
    Z przedłożonych do aktu notarialnego dokumentów i zapisów zawartych na podstawie
    tych dokumentów w akcie notarialnym, wynika, iż działka C stanowi łąki trwałe, działka D
    stanowi grunty orne, działka A stanowi łąki trwałe, działka B stanowi łąki trwałe.
    Nabyte nieruchomości weszły w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością
    Wnioskodawców.
    Około 2010 r. na działce wybudowano kanalizację sanitarną. Około 2014 r. Urząd Miasta
    utwardził kostką brukową wjazd na działce oraz wybudował ekrany dźwiękochłonne.
    Nieruchomości nie były wykorzystywane przez Wnioskodawców do działalności
    gospodarczej. Nieruchomości były jedynie wykaszane i karczowane przez Wnioskodawców
    w celu utrzymania działek w należytym stanie.
    Ponadto, Wnioskodawcy nie podejmowali ze swojej inicjatywy i nie zamierzają
    podejmować żadnych działań dotyczących zwiększenia wartości, czy do uatrakcyjnienia
    działek.
    Działki nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    Wnioskodawcy, nie prowadzą działalności gospodarczej, która byłaby związana z obrotem
    nieruchomościami.
    Wnioskodawcy nie podejmowali i nie będą podejmowali żadnej formy ogłoszeń czy działań
    marketingowych w celu sprzedaży nieruchomości wykraczających poza zwykłe formy
    ogłoszenia.
    Wnioskodawcy mają zamiar dokonać sprzedaży wskazanych wyżej działek.

    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie z 16 stycznia 2025 r., uzupełnili Państwo wniosek wspólny poprzez
    doprecyzowanie opisu sprawy i wskazali Państwo, iż działki nr A, B, C, D stanowią zwarty
    obszar gruntu, który dla celów ewidencji gruntów jest podzielony na cztery działki
    ewidencyjne o numerach A, B, C, D. Poniższe odpowiedzi są informacjami dotyczącymi
    każdej z działek i tym samym należy traktować je jako podanie informacji dla każdej z
    działek będącej przedmiotem sprzedaży.
    W odpowiedzi na pytania Organu, wskazali Państwo poniższe informacje:
    1. W jakim celu/z jakim zamiarem nabył Pan i Pana małżonka działki nr A, B, C, D [np. w
      celach osobistych (jakich), jako inwestycję (jaką) itp.]?
      Działki nr A, B, C, D zostały nabyte przez zainteresowanego będącego stroną
      postępowania i jego żonę do celów osobistych z zamiarem powiększenia
      posiadanego przez nich gospodarstwa rolnego. Działki nie były nabywane w celach
      inwestycyjnych z zamiarem ich dalszej odsprzedaży.
    2. W jaki sposób ww. działki były/są/będą wykorzystywane przez Pana i Pana małżonkę
      od momentu ich nabycia do momentu sprzedaży?
      Działki nr A, B, C, D nie były i nie są w żaden sposób od momentu ich nabycia
      wykorzystywane przez zainteresowanego będącego stroną postępowania i jego
      żonę. Zainteresowany będący stroną postępowania i jego żona nie planują
      wykorzystywania działek do momentu sprzedaży. Jedyne czynności które były
      wykonywane to bieżące, konieczne prace polegające na utrzymaniu nieruchomości w
      należytym stanie (koszenie trawy, karczowanie). Prace wykonywane były i są we
      własnym zakresie.
    3. Czy nieruchomości (działki) będące przedmiotem wniosku były/są/będą
      wykorzystywane przez Pana i Pana małżonkę na cele działalności rolniczej, o której
      mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
      j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
      a) czy prowadził Pan lub Pana małżonka gospodarstwo rolne jako rolnik ryczałtowy w
        rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolniony od
        podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od
        towarów i usług?
      b) czy z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego był/jest Pan lub Pana małżonka
        zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT?
      Działki nr A, B, C, D zostały nabyte w 2006 roku przez zainteresowanego będącego
      stroną postępowania oraz jego żonę z zamiarem powiększenia posiadanego przez
      nich gospodarstwa rolnego. Z uwagi jednak na pogarszający się stan zdrowia
      zainteresowanego będącego stroną postępowania, ani zainteresowany będący
      stroną postępowania ani jego żona nie prowadzili, nie prowadzą ani nie planują
      prowadzić na tych działkach od czasu ich nabycia do chwili sprzedaży działalności
      rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług.
    4. Czy z ww. działek były/są sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem od
      towarów i usług? Czy też produkty rolne z ww. działek były/są wykorzystywane przez
      Pana lub Pana małżonkę wyłącznie na własne potrzeby?
      Z wyżej wskazanych działek nie były i nie są sprzedane płody rolne opodatkowane
      podatkiem VAT. Na działkach nie było produktów rolnych które były lub są
      wykorzystywane przez zainteresowanego będącego stroną postępowania na
      potrzeby własne. Na działkach były dokonywane jedynie czynności bieżące,
      konieczne do utrzymania ich w należytym stanie.

    5. Czy ww. działki zakupione w 2006 r. były/są udostępniane osobom trzecim na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (np. dzierżawy, najmu, użyczenia itp.)?
      Jeżeli tak, to czy były/są to umowy odpłatne czy nieodpłatne oraz kiedy i na jaki okres
      były zawierane?
      Działki zakupione w 2006 roku nie były i nie są udostępniane osobom trzecim na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (np. dzierżawy, najmu, użyczenia itp.).
    6. Czy przed sprzedażą działek nr A, B, C, D będzie Pan lub Pana małżonka dokonywał
      jakichkolwiek czynności, tj. czy będzie ponosił Pan lub Pana małżonka nakłady w celu
      przygotowania wskazanych działek do sprzedaży (np. uzbrojenie terenu, ogrodzenie,
      wytyczenie dróg dojazdowych do działki, inne działania zmierzające do zwiększenia
      wartości bądź atrakcyjności działek)? Jeśli tak, to prosimy żeby wskazał Pan jakie to
      będą czynności (nakłady)?
      Przed sprzedażą działek zainteresowany będący stroną postępowania ani jego żona
      nie dokonywali i nie będą dokonywali żadnych czynności w celu przygotowania
      wskazanych działek do sprzedaży oraz innych działań zmierzających do zwiększenia
      wartości lub atrakcyjności działek.
    7. Czy z potencjalnym nabywcą wskazanych działek była/jest/będzie zawierana
      przedwstępna umowa kupna/sprzedaży działek? Jeśli tak, to prosimy wskazać:
      a) jakie warunki zawiera/będzie zawierać ta umowa przedwstępna sprzedaży, zawarta
        z nabywcą, które należy spełnić, aby doszło do zawarcia ostatecznej umowy
        sprzedaży? Prosimy o szczegółowe opisanie, jakie postanowienia dotyczące
        planowanej transakcji sprzedaży działek wynikają/będą wynikać z zawartej umowy
        przedwstępnej (np. uzyskanie zgód, pozwoleń, opinii, decyzji itp.);
      b) jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej ciążą
        /będą ciążyły na Panu lub Pana małżonce, a jakie na stronie kupującej? Prosimy o
        szczegółowe opisanie;
      c) czy w ramach ww. umowy przedwstępnej udzielił/zamierza Pan lub Pan małżonka
        udzielić jakichkolwiek pełnomocnictw dla kupującego? Jeżeli odpowiedź na

## Pytanie

jest twierdząca, to prosimy o wskazanie w jakim zakresie (do jakich czynności)
        udzielił/udzieli Pan lub Pana małżonka pełnomocnictwa dla kupującego (prosimy o
        enumeratywne wymienienie zakresu) w związku z zamierzoną sprzedażą działek;
      d) czy po zawarciu umowy przedwstępnej strona kupująca na działkach mających być
        przedmiotem sprzedaży, będzie dokonywać inwestycji infrastrukturalnych, które
        zwiększą ich atrakcyjność jak np. uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie itp.? Jeżeli
        tak, to prosimy o podanie jakich?
      e) czy nabywca ponosił/będzie ponosić jakiekolwiek nakłady finansowe związane z ww.
        działkami od momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy
        finalnej?
      Z potencjalnym nabywcą wskazanych działek nie była i nie będzie zawierana
      przedwstępna umowa kupna/sprzedaży. Z uwagi jednak iż są to działki rolne i
      istniejące obowiązkowe uregulowania prawne dotyczące obrotu ziemią rolną, przed
      umową sprzedaży zawarta musi zostać warunkowa umowa sprzedaży. Na podstawie
      ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego KOWR ma prawo pierwokupu nieruchomości
      rolnej, stąd też konieczne jest zawarcie tej umowy warunkowej. Umowa warunkowa
      będzie zawierać postanowienie, iż transakcja zakupu pomiędzy zainteresowanym
      będącym stroną postępowania i jego żoną (sprzedającymi) a potencjalnym nabywcą
      (kupującym) zostanie zawarta jeśli KOWR nie wykona przysługującego mu prawa
      pierwokupu. Umowa warunkowa nie będzie zawierać żadnych innych szczegółowych
      ustaleń pomiędzy sprzedającymi a kupującym. W ramach umowy warunkowej nie
      zostanie udzielone żadne pełnomocnictwo dla kupującego. Po zawarciu umowy
      warunkowej strona kupująca na działkach mających być przedmiotem sprzedaży nie

      będzie dokonywać inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększą atrakcyjność tych
      działek. Nabywca nie będzie ponosił żadnych nakładów finansowych związanych ze
      wskazanymi działkami od momentu podpisania umowy warunkowej do zawarcia
      umowy finalnej.
    8. Czy planuje Pan lub Pana małżonka udzielić innej osobie/innemu podmiotowi (np.
      potencjalnemu nabywcy działek) pełnomocnictwa czy jakiegokolwiek innego
      umocowania prawnego do działania w Pana lub Pana małżonki imieniu w związku z
      planowaną transakcją sprzedaży działek? Jeżeli tak, to prosimy wskazać zakres tego
      pełnomocnictwa, w tym jakie konkretnie czynności będzie podejmował podmiot
      działający jako Pana lub Pana małżonki pełnomocnik w związku z planowaną
      transakcją sprzedaży działek (np. wystąpienie o warunki zabudowy, pozwolenie na
      budowę).
      Zainteresowany będący stroną postępowania ani jego żona nie planują udzielić innej
      osobie/innemu podmiotowi pełnomocnictwa czy jakiegokolwiek innego umocowania
      prawnego do działania w ich imieniu z planowaną transakcją sprzedaży działek. Ze
      względu na pogarszający się stan zdrowia zainteresowanego będącego stroną
      postępowania nie wyklucza on jednak udzielenia pełnomocnictwa swojej żonie.
      Pełnomocnictwo udzielone będzie do przeniesienia własności nieruchomości, celem
      zbycia nieruchomości.
    Pytanie
    Czy zbycie przez Wnioskodawców przedmiotowych działek, będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawców, planowana transakcja sprzedaży działek nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zatem warunkiem opodatkowania danej czynności VAT – w świetle powyższych przepisów
    – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek:
        a. po pierwsze, czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem VAT,
        b. po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem
        jest podatnikiem podatku VAT (w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT).
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego
    majątku, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego

    charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych
    czynności. Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które
    polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co
    skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Należy wskazać, że przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu

    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawców za
    podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Aktywność
    Wnioskodawców w zakresie sprzedaży nieruchomości, nie będzie wykraczać poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywałem prawa własności. Wnioskodawcy są
    osobami fizycznymi będącą współwłaścicielami działek gruntu. Do dnia dzisiejszego
    Wnioskodawcy nie czynili żadnych kroków związanych z prowadzeniem działalności
    gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Planowana sprzedaż działek nie jest
    więc związana w żaden sposób z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy o podatku VAT.
    Grunt, będący przedmiotem zapytania, nie był wykorzystywany przez w żaden sposób w
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku VAT. Wnioskodawcy nie
    ponosili i nie zamierzają ponosić jakichkolwiek nakładów związanych z przygotowaniem tej
    nieruchomości do sprzedaży.
    Podejmowane działania związane ze sprzedażą nieruchomości nie mają charakteru
    ciągłego tylko incydentalny. Wnioskodawcy nie występują jako podatnicy w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym dotyczącym sprzedaży nieruchomości. Jak zostało
    wskazane, warunkiem opodatkowania danej czynności VAT – w świetle powyższych
    przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek po pierwsze, czynność winna być
    ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po drugie –
    musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku VAT (w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT).
    Uwzględniając przywołane wyżej przepisy oraz orzecznictwo należy stwierdzić, że w
    rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawców – w związku z
    dostawą gruntu – za podatników VAT.
    Wobec powyższego należy uznać, że zbycie przez Wnioskodawców opisanych we wniosku
    działek gruntu, nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej
    opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności w
    przedmiocie zbycia tej nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    W rozpatrywanej sprawie dostawę gruntu należy uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawcy będą korzystać z
    przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku VAT nie
    mają zastosowania.
    Reasumując, Wnioskodawcy uważają, że sprzedaż przedmiotowych działek gruntu nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż brak jest normatywnych
    przesłanek, aby uznać Wnioskodawców za podatników tego podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Według art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe

      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy VAT wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu:
      „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren
      budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana

    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży działek podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży
    działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że
    podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek
    przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że: „osoby
    fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z
    podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania
    przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie

    można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy
    dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym tej osoby.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu
    przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do opisanej czynności
    sprzedaży działek, będą Państwo spełniać przesłanki do uznania Państwa za podatników
    podatku od towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.

    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowali Państwo działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że są Państwo właścicielami nieruchomości składającej
    się z działek o numerach ewidencyjnych: A, B, C, D. Działki te stanowią zwarty obszar
    gruntu. Wskazane wyżej nieruchomości zostały nabyte przez Państwa aktem notarialnym
    (...) z dnia (...) r. do celów osobistych z zamiarem powiększenia posiadanego gospodarstwa
    rolnego. Działki nie były nabyte w celach inwestycyjnych z zamiarem ich dalszej
    odsprzedaży. Zakupione działki objęte są majątkową wspólnością małżeńską. Z
    przedłożonych do aktu notarialnego dokumentów i zapisów zawartych na podstawie tych
    dokumentów w akcie notarialnym, wynika, iż działka C stanowi łąki trwałe, działka D
    stanowi grunty orne, działka A stanowi łąki trwałe, działka B stanowi łąki trwałe.
    Nieruchomości nie były wykorzystywane przez Państwa do działalności gospodarczej, nie
    prowadzili, nie prowadzą Państwo ani nie planują prowadzić na tych działkach od czasu
    ich nabycia do chwili sprzedaży działalności rolniczej. Nieruchomości były jedynie
    wykaszane i karczowane przez Państwa w celu utrzymania działek w należytym stanie i nie
    były, nie są sprzedawane przez Państwa płody rolne. Działki nie były i nie są udostępniane
    osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych (np. dzierżawy, najmu, użyczenia
    itp.). Ponadto nie podejmowali Państwo ze swojej inicjatywy i nie zamierzają podejmować
    żadnych działań dotyczących zwiększenia wartości czy do uatrakcyjnienia działek. Działki
    nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie prowadzą
    Państwo działalności gospodarczej, która byłaby związana z obrotem nieruchomościami.
    Nie podejmowali i nie będą Państwo podejmowali żadnej formy ogłoszeń czy działań
    marketingowych w celu sprzedaży nieruchomości wykraczających poza zwykłe formy
    ogłoszenia. Z potencjalnym nabywcą wskazanych działek nie była i nie będzie zawierana
    przedwstępna umowa kupna/sprzedaży. Z uwagi jednak, iż są to działki rolne i istniejące
    obowiązkowe uregulowania prawne dotyczące obrotu ziemią rolną, przed umową
    sprzedaży zawarta musi zostać warunkowa umowa sprzedaży. Na podstawie ustawy o
    kształtowaniu ustroju rolnego KOWR ma prawo pierwokupu nieruchomości rolnej, stąd
    też konieczne jest zawarcie tej umowy warunkowej. Umowa warunkowa będzie zawierać
    postanowienie, iż transakcja zakupu pomiędzy zainteresowanym będącym stroną
    postępowania i jego żoną (sprzedającymi) a potencjalnym nabywcą (kupującym) zostanie
    zawarta jeśli KOWR nie wykona przysługującego mu prawa pierwokupu. Umowa
    warunkowa nie będzie zawierać żadnych innych szczegółowych ustaleń pomiędzy
    sprzedającymi a kupującym. W ramach umowy warunkowej nie zostanie udzielone żadne
    pełnomocnictwo dla kupującego. Po zawarciu umowy warunkowej strona kupująca na
    działkach mających być przedmiotem sprzedaży nie będzie dokonywać inwestycji
    infrastrukturalnych które zwiększą atrakcyjność tych działek. Nabywca nie będzie ponosił
    żadnych nakładów finansowych związanych ze wskazanymi działkami od momentu

    podpisania umowy warunkowej do zawarcia umowy finalnej. Nie planują Państwo udzielić
    innej osobie/innemu podmiotowi pełnomocnictwa czy jakiegokolwiek innego umocowania
    prawnego do działania w ich imieniu z planowaną transakcją sprzedaży działek. Ze
    względu na pogarszający się stan zdrowia zainteresowanego będącego stroną
    postępowania nie wyklucza on jednak udzielenia pełnomocnictwa swojej żonie.
    Pełnomocnictwo udzielone będzie do przeniesienia własności nieruchomości, celem
    zbycia nieruchomości.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą określenia, czy
    zbycie czterech działek ewidencyjnych o nr A, B, C, D, które stanowią zwarty obszar
    gruntu, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej niezabudowanej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać
    znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
    przez niego statusu podatnika.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowali Państwo działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy
    wskazać należy, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży działek nr A, B, C, D brak jest
    przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpią Państwo w
    charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, brak jest przesłanek świadczących o takiej
    aktywności Państwa w przedmiocie planowanej sprzedaży działek, która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo
    takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Działania podejmowane przez Państwa należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Sprzedając ww. działki skorzystają Państwo z przysługującego Państwu prawa
    do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełnią Państwo przesłanek
    zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpią w roli podatników podatku
    od towarów i usług prowadzących działalność gospodarczą – w stosunku do tej transakcji.
    W konsekwencji, sprzedaż działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem, dokonując sprzedaży działek nr A, B, C, D będą Państwo korzystać z
    przysługującego Państwu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Państwa cech podatników podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży działek a ich dostawę cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że sprzedaż czterech działek o nr ewidencyjnych nr A,
    B, C, D, które stanowią zwarty obszar gruntu, nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
      funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.