Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.720.2024.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: Udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach przedstawionych we wniosku, nie stanowi świadczenia usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; pomoc-pomoc prawna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Samodzielnie wykonywana działalność gospodarcza, usługi twórców i artystów wykonawców - wyłączenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 12 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej na

    zasadach przedstawionych we wniosku stanowi świadczenie usług w ramach prowadzonej
    przez Pana działalności gospodarczej, które podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzupełnił go Pan pismami z 24 stycznia 2025 r. (wpływ 24 stycznia 2025 r.), z 29 stycznia
    2025 r. (wpływ 29 stycznia 2025 r.) oraz z 31 stycznia 2025 r. (wpływ 31 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest adwokatem, wpisanym na listę adwokatów prowadzoną przez Izbę
    Adwokacką (...).
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...), w ramach
    której świadczy usługi prawnicze zarówno na rzecz osób fizycznych, nieprowadzących
    działalności gospodarczej oraz przedsiębiorców (osób fizycznych prowadzących działalność
    gospodarczą oraz jednostek organizacyjnych, w tym osób prawnych), dalej jako: Klienci, w
    zakresie, w jakim działalność adwokata została uregulowana w odrębnych przepisach
    prawa m.in. w ustawie o adwokaturze.
    Działalność Wnioskodawcy obejmuje m.in. udzielanie porad prawnych, sporządzanie opinii
    prawnych, opracowywanie projektów aktów prawnych oraz reprezentowanie Klientów
    przed sądami.
    W związku ze świadczeniem usług prawniczych w ramach prowadzonej Kancelarii
    Adwokackiej, Wnioskodawca zarejestrował działalność gospodarczą wpisaną do CEiDG
    jako działalność prawniczą. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, w konsekwencji
    usługi świadczone na rzecz Klientów dokumentuje, w zależności od ich statusu, poprzez
    wystawienie faktury VAT albo rachunku.
    W ramach praktyki adwokackiej, Wnioskodawca świadczy nieodpłatną pomoc prawną na
    zasadach określonych w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej,
    nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2021
    r. poz. 945 z późn. zm.), dalej jako: Ustawa o nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy, zapewnienie osobom uprawnionym nieodpłatnej pomocy
    prawnej należy do zadań zleconych powiatu realizowanych przez Powiat samodzielnie albo
    w porozumieniu z gminami.
    Powiaty wykonują zadania związane z zapewnieniem nieodpłatnej pomocy prawnej
    poprzez utworzenie i organizację Punktów Nieodpłatnej Pomocy Prawnej. Punkt
    Nieodpłatnej Pomocy Prawnej jest jednostką organizacyjną, w ramach której osoby
    uprawnione do nieodpłatnej pomocy prawnej mają możliwość konsultacji istotnych dla
    nich kwestii prawnych z prawnikiem, co do zasady adwokatem albo radcą prawnym.
    Powiat może powierzyć prowadzenie punktu nieodpłatnej pomocy prawnej organizacji
    pozarządowej prowadzącej działalność pożytku publicznego. Wnioskodawca zawiera
    umowy o udzielanie nieodpłatnych porad prawnych („Umowa o nieodpłatne poradnictwo
    obywatelskie”) z organizacjami pozarządowymi, z którymi w celu realizacji zadań zleconych
    współpracuje Powiat.
    Do obowiązków Powiatu należy prowadzenie Punktu Nieodpłatnej Pomocy Prawnej, w tym
    m.in. zapewnienie lokalu, w którym odbywają się konsultacje, oraz jego wyposażenie i
    udostępnienie bazy aktów prawniczych, jak również dokonanie wyboru prawników,
    zlecenie im wykonywania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz zawarcie odpowiednich
    umów.
    Zasady udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej m.in. liczbę adwokatów i radców
    prawnych, którzy będą udzielać nieodpłatnej pomocy prawnej, zasady wynagradzania oraz
    zasady wykorzystywania urządzeń technicznych w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej
    Powiat ma obowiązek ustalić z okręgową izbą adwokacką oraz okręgową izbą radców
    prawnych.

    Wnioskodawca zawarł z Powiatem umowę o świadczenie usług nieodpłatnej pomocy
    prawnej. Zgodnie z umową zawartą przez Wnioskodawcę, Wnioskodawca działając w
    charakterze adwokata zobowiązał się do osobistego świadczenia za wynagrodzeniem
    należnym od Powiatu nieodpłatnej pomocy prawnej osobom uprawnionym w Punkcie
    Nieodpłatnej Pomocy Prawnej prowadzonym przez Powiat. Dodatkowo, w Umowie zostały
    określone miejsce i czas udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej (tj. adres Punktu
    Nieodpłatnej Pomocy Prawnej i czas dyżurów Wnioskodawcy), miesięczne wynagrodzenie
    za udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej, także zasady wyznaczania zastępstwa w
    odniesieniu do dyżurów wyznaczonych przez Powiat.
    Umowę na świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej Wnioskodawca zawarł także z
    Fundacją A. Umowy na świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej w roku przyszłym 2025,
    na tych samych zasadach Wnioskodawca ponownie zawarł z Fundacją A oraz zawrze
    (umowa oczekuje na podpis) z Powiatem.
    W trakcie dyżurów w Punkcie Nieodpłatnej Pomocy Prawnej Wnioskodawca udziela porad
    prawnych osobom fizycznym (w tym osobom fizycznym prowadzącym jednoosobową
    działalność gospodarczą niezatrudniającym innych osób w ciągu ostatniego roku), które
    wykazały, że spełniają warunki do uzyskania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz dokonały
    zgłoszenia w sposób określony przez Powiat, według kolejności zgłoszeń. Wykonywanie
    umowy zawartej z Fundacją oraz Powiatem następuje poprzez osobiste świadczenie porad
    prawnych w trakcie dyżurów odbywających się w lokalizacjach wskazanych przez Powiat i
    Fundację w dni tygodnia z góry narzucone przez Powiat i Fundację, zgodnie narzuconym
    harmonogramem.
    Wnioskodawca nie będzie ich wykonywał z innymi osobami, w szczególności
    współpracownikami. Umowa z Powiatem zawiera zapis, że w przypadku, gdy
    Zleceniobiorca nie będzie mógł w danym dniu i godzinach świadczyć pomocy prawnej
    osobiście z powodu zaistnienia szczególnych okoliczności (choroba, ważne zdarzenie
    losowe), obowiązany jest do wyznaczenia zastępcy i wcześniejszego powiadomienia
    Zleceniodawcy drogą mailową, podając datę zastępstwa, miejsce i dane osoby
    zastępującej.
    Zastępstwo może pełnić wyłącznie osoba zgłoszona do obsługi nieodpłatnej pomocy
    prawnej, z którą Zleceniodawca zawarł umowę analogiczną do niniejszej umowy.
    Wnioskodawca w przedmiotowych umowach zobowiązuje się do świadczenia usług w
    lokalach położonych na terenie Powiatu.
    Zgodnie z zapisami umowy zawartej z Powiatem lokale te wyposażone są w: meble
    biurowe (biurko, krzesło), zamykaną na klucz szafę do przechowywania dokumentów,
    niezbędne urządzenia techniczne (urządzenie wielofunkcyjne – drukarka i skaner oraz
    komputer – stacjonarny albo laptop) oraz dostęp do sieci energetycznej, telefonicznej i
    teleinformatycznej, zapewniające dostęp do nieodpłatnej powszechnie dostępnej
    (niewymagającej logowania się) bazy aktów prawnych. Ponadto, Powiat wyposaża lokale w
    podstawowe materiały biurowe oraz tusz (toner) do drukarki lub kserokopiarki.
    Umowa zawarta z Fundacją nic nie mówi na temat korzystania z wyposażenia, ale de facto
    Wnioskodawca korzysta na podstawie ww. umowy z infrastruktury stanowiącej własność
    Starostwa Powiatowego dla Powiatu, w którym zlokalizowany jest punkty pomocy.
    Wnioskodawca korzysta jedynie wyjątkowo z własnego laptopa, jednak nie wynika to z
    konieczności zapewnienia tego sprzętu we własnym zakresie, ale wygody i własnych chęci
    Wnioskodawcy. Powyższe wyjaśnienia są wspólne dla obu zawartych przez
    Wnioskodawczynię umów zlecenia.
    Zgodnie z umową zawartą z Powiatem, wyznaczony do prowadzenia punktu nieodpłatnej
    pomocy prawnej lokal może być wykorzystywany wyłącznie dla celów świadczenia
    nieodpłatnej pomocy prawnej. Wnioskodawca nie ponosi gospodarczego ani
    ekonomicznego ryzyka w związku z wykonywaniem czynności na podstawie umów
    zawartych zarówno z Powiatem, jak i z Fundacją.

    Poniższe wyjaśnienia są wspólne dla obu zawartych przez Wnioskodawcę umów zlecenia.
    Udzielając pomocy prawnej Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za świadczone
    usługi. Wnioskodawca obsługując osoby zainteresowane pomocą prawną tworzy dla nich
    m.in. projekty pism, których nie podpisuje własnym imieniem i nazwiskiem. Wypełniając
    kartę pomocy „A” w części obejmującej punkt i dyżur wyraźnie jest wskazane, iż punkt jest
    prowadzony przez Fundację.
    Do wykonywania czynności wynikających z umowy zlecenia Wnioskodawca wykorzystuje
    lokal i infrastrukturę zapewnioną przez Powiat.
    Kwestię zapewnienia infrastruktury reguluje § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra
    Sprawiedliwości w sprawie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnego poradnictwa
    obywatelskiego z dnia 21 grudnia 2018 r.
    Wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej Zlecającego powoduje, że jako
    zleceniobiorca Wnioskodawca nie ponosi również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego.
    Istotną okolicznością jest także fakt, że Wnioskodawca nie ma wpływu na wysokość
    wynagrodzenia ani wysokość stawki za dyżur, która została narzucona przez Powiat
    /Fundację. Umowy zlecenia przewidują bowiem stałe, zryczałtowane wynagrodzenie,
    niezależnie od liczby osób uprawnionych, które zgłoszą się na dyżur oraz efektu
    świadczonych usług. Zasady przyznawania wynagrodzenia zostały opisane poniżej.
    Od osób uprawnionych nie pobiera się żadnego wynagrodzenia za pomoc, której są
    beneficjentami. W świetle umowy zleceniobiorca nie może pobierać jakichkolwiek środków
    pieniężnych od osób obsługiwanych. W rezultacie, skoro umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie, nie można mówić o ponoszeniu przez Wnioskodawcę ryzyka
    ekonomicznego.
    W ramach zawartych umów Wnioskodawca nie wyraża i nie będzie wyrażał oświadczeń
    woli w imieniu i na rzecz Powiatu oraz Fundacji. Świadcząc usługi objęte przedmiotowymi
    umowami, Wnioskodawca nie działa jako pełnomocnik prowadzący swoją działalność
    gospodarczą, nie sporządza, ani nie podpisuje pism.
    Wnioskodawca nie używa w punkcie swoich pieczątek, szyldu, nie reprezentuje osób
    korzystających z darmowych porad prawnych przed sądem, nie ma również żadnego
    wpływu na dobór klientów.
    Powyższe wyjaśnienia są wspólne dla obu zawartych przez Wnioskodawcę umów zlecenia.
    W umowach zawartych przez Wnioskodawcę nie zostały zawarte postanowienia odnośnie
    co do odpowiedzialności wobec osób trzecich. Ani umowa zawarta z Powiatem, ani umowa
    zawarta z Fundacją nie zobowiązuje Wnioskodawcy do zawarcia umowy ubezpieczenia od
    odpowiedzialności wobec osób trzecich. Jednak z racji wykonywanego zawodu,
    obowiązkowo podlega ona takiemu ubezpieczeniu OC. W związku z powyższym
    odpowiedzialność wobec osób trzecich ponoszą podmioty, z którymi Wnioskodawca
    zawarł umowy (odpowiednio Powiat lub Fundacja).
    Powyższe wyjaśnienia są wspólne dla obu zawartych przez Wnioskodawcę umów zlecenia.
    W myśl art. 3 ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie
    obywatelskim oraz edukacji prawnej, nieodpłatna pomoc prawna obejmuje:
      - poinformowanie osoby uprawnionej o obowiązującym stanie prawnym oraz
        przysługujących jej uprawnieniach lub spoczywających na niej obowiązkach, w tym w
        związku z toczącym się postępowaniem przygotowawczym, administracyjnym,
        sądowym lub sądowo-administracyjnym,
      - wskazanie osobie uprawnionej sposobu rozwiązania jej problemu prawnego,
      - sporządzenie projektu pisma w sprawach, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyłączeniem
        pism procesowych w toczącym się postępowaniu przygotowawczym lub sądowym i
        pism w toczącym się postępowaniu sądowo-administracyjnym,
      - nieodpłatną mediację,

      - sporządzenie projektu pisma o zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie
        pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowym lub ustanowienie adwokata,
        radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w postępowaniu
        sądowo-administracyjnym oraz poinformowanie o kosztach postępowania i ryzyku
        finansowym związanym ze skierowaniem sprawy na drogę sądową.
    Wnioskodawca, w ramach umowy zarówno z Powiatem, jak i Fundacją wykonuje wszystkie
    powyższe świadczenia.
    Wynagrodzenie określone w Umowie o nieodpłatną pomoc prawną jest ustalone przez
    Powiat i Fundację, na podstawie przepisów ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz
    stosownego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Wynagrodzenie w całości
    finansowane jest ze środków publicznych, które pochodzą z dotacji z Urzędu
    Wojewódzkiego. Wynagrodzenie jest wypłacane Wnioskodawcy przez Powiat oraz
    Fundację za osobiste świadczenie usług nieodpłatnych porad prawnych.
    Poniższe wyjaśnienia są wspólne dla obu zawartych przez Wnioskodawcę umów zlecenia.
    Wynagrodzenie określone w przedmiotowych umowach jest ustalone przez Powiat i
    Fundację na podstawie przepisów ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym
    poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (zwanej dalej „Ustawą”) oraz
    stosownego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, które wskazuje stawkę bazową na
    dany rok kalendarzowy.
    Wnioskodawca nie ma wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Powiatu
    /Fundacji ani jego negocjacji, w szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości
    porad udzielonych w trakcie dyżurów, które Wnioskodawca odbył w tracie miesiąca. W
    wykonaniu umowy, poza wynagrodzeniem, Wnioskodawca nie otrzymuje dodatkowych
    świadczeń. Wnioskodawca zarówno na podstawie umowy zawartej z Powiatem jak i
    Fundacją, wykonuje dyżury zgodnie z ustalonym harmonogramem. Wnioskodawca
    zaznacza, że w momencie złożenia ww. wniosku o interpretację indywidualną
    dokumentuje ww. świadczenia poprzez wystawienie faktury VAT na rzecz Powiatu
    /organizacji pozarządowej.
    Wnioskodawca uwzględnia VAT należny na ww. fakturach oraz rozlicza w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. Niemniej, w związku ze specyficznymi zasadami
    świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej, w szczególności jej osobistym charakterem,
    Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej
    następuje w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. Mając zaś na uwadze,
    że wynagrodzenie za udzielanie świadczeń nieodpłatnej pomocy prawnej w oparciu o
    umowę zawartą zarówno z Powiatem jak i Fundacją są w całości finansowane ze środków
    publicznych, Wnioskodawca powziął wątpliwości czy usługi te nie są objęte ustawowym
    zwolnieniem z podatku VAT.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (przedstawione w piśmie z 29
    stycznia 2025 r.)
    Wynagrodzenie, które otrzymuje Pan za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej
    na podstawie umowy zawartej z Powiatem i Fundacją stanowi przychód, o którym mowa w
    art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pytania
    1. Czy udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach przedstawionych we wniosku
      o interpretację indywidualną stanowi świadczenie usług w ramach prowadzonej przez
      Wnioskodawcę działalności gospodarczej, które podlega opodatkowaniu podatkiem
      VAT?

    2. Czy udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach przedstawionych we wniosku
      o interpretację indywidualną stanowi świadczenie usług w ramach prowadzonej przez
      Wnioskodawcę działalności gospodarczej, które podlega ustawowemu zwolnieniu z
      opodatkowania podatkiem VAT?
    W uzupełnieniu wniosku z 31 stycznia 2025 r. wskazał Pan, że zadane we wniosku

## Pytanie

nr 2, zostało sformowane alternatywnie i wnosi Pan o jego rozpoznanie i udzielenie
    odpowiedzi, wyłącznie w przypadku uznania wyrażonego we wniosku stanowiska, w
    zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe.
    Pana stanowisko w sprawie
    Odpowiedź na pyt. nr 1 – Udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach
    przedstawionych we wniosku o interpretację indywidualną, nie stanowi świadczenia usług
    w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, a czynności te nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odpowiedź na pyt. nr 2 – Udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach
    przedstawionych we wniosku o interpretację indywidualną, finansowanych w całości ze
    środków publicznych, stanowi świadczenie usług w ramach prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności gospodarczej, a czynności te podlegają ustawowemu
    zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że
    usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni
    konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Należy przy tym podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być
    wykonana przez podatnika. Warunkiem bowiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku
    z jej wykonaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Pod pojęciem działalności gospodarczej rozumie się wszelką działalność
      producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
      zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne
      zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
      wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły
      dla celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 3 ustawy:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony);
      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania
        tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności
        prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie
        czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
        czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych
        czynności wobec osób trzecich.
    Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się:
      1) (uchylony)
      2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
        trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
        dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w
        badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system
        szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu,
        stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz
        przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;

      3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
      4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
        arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
      5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
        obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania
        tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem
        przychodów, o których mowa w pkt 7;
      6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
        samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
        wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w
        postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z
        zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a
        także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy
        lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o
        których mowa w pkt 9;
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
        należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
        stanowiących osób prawnych;
      7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy
        o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
        organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
        działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik
        wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
        kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody
        z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
        pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których
        mowa w pkt 7.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że, wynagrodzenie, które otrzymuje Pan za świadczenie
    usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy zawartej z Powiatem i Fundacją
    stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług wynika,
    że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią
    samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza
    regulacjami ustawy, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w
    tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności
    prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym
    zlecane czynności co do warunków:
    - wykonywania tych czynności,
    - wynagrodzenia, oraz
    - odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)

    między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy,
    wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz
    także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in., czy
    działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym,
    kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, tylko i wyłącznie te
    czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności
    istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych
    czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności
    wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym
    wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś
    sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług
    osoba, która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi
    analogiczne ze stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających
    samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a
    zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala
    jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów
    i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym,
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego
    wobec osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru
    prawnopodatkowego danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy
    o podatku VAT prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status
    podatnika podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej
    powstania podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    Znacząca jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności, wynikającej z
    charakteru stosunku prawnego łączącego Pana oraz Powiat i Fundację.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006, Nr 347, str. 1 ze
    zm.) zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W akapicie pierwszym, artykuł 9 (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
    W myśl art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza
      jest prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych
      osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi
      więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a
      pracownikiem w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności
      pracodawcy.
    W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy
    przypomnieć art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Przepis art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady stwierdza, że:
      Poza osobami, o których mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba,
      która okazjonalnie dokonuje dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub
      transportowanego do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz
      sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza
      terytorium państwa członkowskiego, ale na terytorium Wspólnoty.
    Przy czym, zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (...).
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady wskazuje na bardzo szeroki zakres działalności
    gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania
    towarów i usług.
    To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest
    działalnością wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się
    w zakresie podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony
    poziom dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej
    czynności, aby brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług.
    Elementem definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje
    zasoby ludzkie lub rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez
    producenta, handlowca lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w
    rozumieniu Dyrektywy 2006/112/WE Rady będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar
    wykorzystania i zorganizowania środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji
    towarów lub świadczeniu usług.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de
    Sevilla przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas Primera y Segunda, C-235/85
    Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww.
    orzeczeniach wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność
    gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego
    ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje
    odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku
    z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co
    się tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako
    zintegrowany z organizacją pracodawcy (...) czy i w jakim zakresie może swobodnie
    zorganizować swoją działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego
    zorganizowania (wybór współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania
    zadań, godziny pracy), jak też brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w
    administracji stanowią elementy typowe dla działalności wykonywanej w sposób
    samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym dyrektywom jak też pewnej kontroli czy
    władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które odnajdujemy również w stosunku pracy nie

    wykluczają charakteru samodzielnego działalności. Co się tyczy warunków
    wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także to określone ustawą) jest
    proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego wynika stanowią jasne
    wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma wątpliwości, że ryzyko w
    ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na pracodawcy. W zakresie
    odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest odpowiedzialny
    wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać (pkt 6).
    Zauważyć też należy, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy,
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę
    zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy.
    Tak bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi
    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu,
    który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać powinno
    zobowiązanie, które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na
    zleceniobiorcę, podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy zleceniobiorcą – Panem a zleceniodawcą – Powiatem oraz Fundacją wykaże,
    że spełnione są wszystkie trzy warunki, to nie można uznać Pana za podatnika VAT.
    Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zleceniobiorca
    występuje w charakterze podatnika VAT.
    Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności: należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest pomoc prawna świadczona
    przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego – w przedmiotowej sprawie Powiatu oraz Fundacji.
    W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego powoduje, że zleceniobiorca nie ponosi również w tym
    zakresie ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się
    wynagrodzenie – warunek drugi).
    Warunek drugi – wynagrodzenie: zakładając, że umowa przewiduje, że zleceniobiorca
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego (spełniony warunek
    pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do
    weryfikacji, czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie, to nie można mówić o ponoszeniu przez zleceniobiorcę ryzyka
    ekonomicznego.
    Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich: warunek będzie
    spełniony, jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie
    po stronie faktycznego wykonawcy – zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter
    jego działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.

    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej na
    zasadach przedstawionych we wniosku stanowi świadczenie usług w ramach
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, które podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa na tle przedstawionego przez Pana
    opisu sprawy należy wskazać, że świadczenie przez Pana nieodpłatnej pomocy prawnej
    na podstawie zawartych umów z Powiatem oraz Fundacją, nie będzie mieściło się w
    definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług,
    a tym samym nie będzie Pan z tego tytułu podatnikiem zobowiązanym do rozliczania
    tego podatku.
    Nie ponosi bowiem Pan – jak wynika z okoliczności sprawy – gospodarczego,
    ekonomicznego ryzyka w związku z wykonywaniem czynności na podstawie Umów
    zawartych zarówno z Powiatem, jak i Fundacją, do wykonywania czynności
    wynikających z Umowy zlecenia wykorzystuje Pan lokal i infrastrukturę zapewnioną
    przez Powiat i Fundację. W Umowie zostały określone miejsce i czas udzielania
    nieodpłatnej pomocy prawnej (tj. adres Punktu Nieodpłatnej Pomocy Prawnej i czas
    dyżurów), miesięczne wynagrodzenie za udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej, także
    zasady wyznaczania zastępstwa w odniesieniu do dyżurów wyznaczonych przez Powiat.
    Udzielając pomocy prawnej nie ponosi Pan odpowiedzialności za świadczone usługi.
    Obsługując osoby zainteresowane pomocą prawną tworzy Pan dla nich m.in. projekty
    pism, których nie podpisuje własnym imieniem i nazwiskiem. Nie używa Pan w punkcie
    swoich pieczątek, szyldu, nie reprezentuje osób korzystających z darmowych porad
    prawnych przed sądem, nie ma również żadnego wpływu na dobór klientów. W ramach
    zawartych umów nie wyraża i nie będzie Pan wyrażał oświadczeń woli w imieniu i na
    rzecz Powiatu oraz Fundacji. Świadcząc usługi objęte przedmiotowymi umowami, nie
    działa Pan jako pełnomocnik prowadzący swoją działalność gospodarczą, nie sporządza,
    ani nie podpisuje pism. W związku z powyższym odpowiedzialność wobec osób trzecich
    ponoszą podmioty, z którymi zawarł Pan umowy (odpowiednio Powiat lub Fundacja).
    Nie ma Pan także wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Powiatu/Fundacji
    ani jego negocjacji, w szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad
    udzielonych w trakcie dyżurów, które odbył Pan w tracie miesiąca. Poza
    wynagrodzeniem, nie otrzymuje Pan dodatkowych świadczeń. Wynagrodzenie to
    stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, w odniesieniu do świadczonych przez Pana usług z zakresu
    nieodpłatnej pomocy prawnej, zaistnieją przesłanki z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, co
    oznacza, że zostaną spełnione kryteria wyłączające świadczenie ww. usług, objętych
    zawartymi umowami z Powiatem oraz Fundacją, z czynności podlegających ustawie o
    podatku od towarów i usług. Zatem świadczenie przez Pana, w okolicznościach
    przedstawionych we wniosku, opisanych usług nieodpłatnej pomocy prawnej, nie stanowi
    wykonywanej samodzielnie działalności gospodarczej, i w efekcie nie jest Pan z tego tytułu
    podatnikiem podatku od towarów i usług, a wykonywane czynności nie podlegają
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej na
    zasadach przedstawionych we wniosku, nie stanowi świadczenia usług w ramach
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej i nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Jednocześnie – z uwagi na okoliczność, że Pana stanowisko w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe – natomiast w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku nr 2 oczekiwał Pan odpowiedzi tylko w przypadku uznania

    stanowiska dotyczącego pytania nr 1 za nieprawidłowe, tutejszy organ wskazuje, że
    rozstrzygnięcie kwestii przedstawionej w pytaniu nr 2 stało się bezprzedmiotowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu
      zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.