Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-940/14-2/JK3
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-01-23
Teza: obowiązki płatnika związane ze sprzedażą premiową,
Słowa kluczowe: nagrody; obowiązek-obowiązek płatnika; sprzedaż-sprzedaż premiowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2014 r. (data wpływu 7 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych ze sprzedażą premiową – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych ze sprzedażą premiową.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka (dalej: „Wnioskodawca”), będąca czynnym podatnikiem VAT działa w branży deweloperskiej. Źródłem finansowania działalności Wnioskodawcy są głównie przedpłaty wnoszone przez przyszłych nabywców lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, na podstawie zawartych z nimi umów deweloperskich.

Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (Dz. U. z 2011 r., Nr 232, poz, 1377 ze zm., dalej: „Ustawa deweloperska”) wprowadziła obowiązek podpisywania umowy deweloperskiej w formie aktu notarialnego.

Zgodnie z art. 26 ust. 2 tej ustawy, wynagrodzenie notariusza za wszystkie czynności wykonywane w związku z zawieraniem umowy deweloperskiej, w tym także za sporządzenie wypisów aktu notarialnego wydawanych przy zawarciu umowy deweloperskiej, oraz koszty sądowe w postępowaniu wieczystoksięgowym obciążają w równych częściach dewelopera i nabywcę.

Charakterystyczną cechą rynku nieruchomości, na którym działa Wnioskodawca, jest duża wrażliwość na wszelkie zmiany sytuacji gospodarczej. Biorąc pod uwagę fakt, że wybudowanie obiektów budownictwa mieszkaniowego wymaga dużego nakładu środków finansowych, w interesie Wnioskodawcy leży jak najszybsze pozyskanie środków pieniężnych na sfinansowanie inwestycji. Dlatego też strategia marketingowa Wnioskodawcy musi zakładać dobór takich środków, które zapewnią jak najszybsze znalezienie nabywców na lokale mieszkalne lub domy jednorodzinne. Elementem strategii marketingowej Wnioskodawcy, nakierowanej na taki właśnie cel, jest organizacja programu, w ramach którego Wnioskodawca zobowiązuje się do pełnego pokrycia kosztów związanych z zawarciem umowy deweloperskiej, tzn. również do pokrycia tej części kosztów zawarcia umowy deweloperskiej, które na podstawie Ustawy deweloperskiej obciążają nabywcę (dalej również: „Koszty”).

Warunki programu zostały opisane w opracowanym przez Wnioskodawcę regulaminie określającym szczegółowo zasady uczestnictwa (dalej jako: „Regulamin”). Zgodnie z nim w programie mogą uczestniczyć wyłącznie osoby fizyczne, które nabywając od Wnioskodawcy lokale mieszkalne zawierają umowy deweloperskie. Program zaś polega na przyznawaniu takim osobom nagrody w postaci pokrycia przez Wnioskodawcę części kosztów zawarcia aktu notarialnego. Celem programu jest wsparcie sprzedaży wybudowanych przez Wnioskodawcę lokali mieszkalnych. Program jest prowadzony na terytorium Polski. Wnioskodawca podkreśla, że ww. program nie jest kierowany do osób fizycznych, które zawierają umowy deweloperskie w związku z prowadzoną przez nie działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy opisany powyżej program może zostać uznany za sprzedaż premiową i w konsekwencji czy przyznanie przez Wnioskodawcę uczestnikowi nagrody w postaci pokrycia przez Wnioskodawcę Kosztów, których jednorazowa wysokość nie przekracza 760 zł, będzie korzystać u uczestników tego programu ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT?
2.  Czy w przypadku, gdy uczestnik zawrze kilka umów deweloperskich, i w konsekwencji otrzyma od Wnioskodawcy kilka nagród związanych ze sprzedażą premiową (w postaci pokrycia przez Wnioskodawcę Kosztów), to limit zwolnienia wynoszący 760 zł, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT należy liczyć odrębnie wobec każdej otrzymanej przez uczestnika nagrody (tj. odrębnie w odniesieniu do każdej z zawartych umów deweloperskich)?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Ad. 1

Opisany powyżej program należy - zdaniem Wnioskodawcy - uznać za sprzedaż premiową, a w konsekwencji przyznanie przez Wnioskodawcę uczestnikowi programu nagrody w postaci pokrycia przez niego Kosztów, których jednorazowa wysokość nie przekracza 760 zł, będzie korzystać u nabywców ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku, gdy nabywca zawrze kilka umów deweloperskich, których Koszty pokryje Wnioskodawca (tj. gdy uczestnik otrzyma kilka nagród związanych ze sprzedażami premiowymi), to limit zwolnienia 760 zł, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT należy liczyć odrębnie wobec każdej z zawartych umów deweloperskich.

Uzasadnienie

Ad. 1

Pomimo, że ustawodawca posłużył się w Ustawie PIT wyrażeniem „sprzedaż premiowa”, to jednak nie zdefiniował tego terminu.

Sprzedaż premiowa nie została również uregulowana w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Z 2014 r., poz. 121 z poźn. zm, dalej: „Kodeks cywilny”), jako jeden ze szczególnych rodzajów sprzedaży. W związku z powyższym dla potrzeb zastosowania przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT konieczne jest ustalenie definicji sprzedaży premiowej w oparciu o dostępne reguły wykładni.

Stosując wykładnię językową wyrażenia „sprzedaż premiowa” zauważyć należy, że składa się ono z dwóch elementów, wymagających zdefiniowania, mianowicie terminu „sprzedaż” oraz „premiowa”.

Zgodnie z art. 535 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Zgodnie z potocznym rozumieniem premii, należy za nią uznać nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

W świetle postanowień Ustawy deweloperskiej, umowę deweloperską można określić jako umowę zawieraną pomiędzy deweloperem i nabywcą:

1.  na podstawie której deweloper zobowiązuje się do wybudowania budynku mieszkalnego, ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego w tym budynku i przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę (przy czym wraz z przeniesieniem odrębnej własności lokalu dochodzi do przeniesienia udziału w nieruchomości wspólnej stanowiącej grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali);
2.  w zamian za co nabywca zobowiązuje się do spełnienia świadczenia pieniężnego na rzecz dewelopera na poczet ceny nabycia odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej stanowiącej grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, że umowa deweloperska jest umową zobowiązującą do przeniesienia własności nieruchomości, która w odróżnieniu od umowy sprzedaży, zamiany i darowizny nie wywołuje podwójnego skutku zobowiązująco-rozporządzającego. Skutek umowy deweloperskiej jest zatem wyłącznie skutkiem obligacyjnym. Wyłączenie skutku rozporządzającego podyktowane jest koniecznością faktyczną i prawną, ponieważ w chwili zawierania umowy deweloperskiej nie istnieje jeszcze rzecz (konkretna nieruchomość), która mogłaby być przedmiotem rozporządzenia.

Do przeniesienia własności niezbędne jest zatem zawarcie pomiędzy stronami umowy deweloperskiej jeszcze umowy rozporządzającej (umowy przeniesienia własności), co będzie możliwe dopiero po skonkretyzowaniu jej przedmiotu, a zatem po wybudowaniu przez dewelopera budynku, z którego ma zostać wyodrębniony lokal mieszkalny i po wyodrębnieniu tego lokalu.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 Ustawy deweloperskiej, umowa deweloperska stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej roszczeń nabywcy o wybudowanie budynku, wyodrębnienie lokalu mieszkalnego i przeniesienie prawa własności tego lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z lokalu na nabywcę.

Pomimo, że na podstawie umowy deweloperskiej uczestnicy programu nie nabywają (ze względu na wskazane powyżej ograniczenia natury faktycznej i prawnej) własności nieruchomości (tzn. nie dochodzi jeszcze do zawarcie umowy sprzedaży jako takiej), w ocenie Wnioskodawcy interpretacja przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT musi zmierzać do stwierdzenia, że również w omawianym przypadku mamy do czynienia ze sprzedażą premiową.

W tym miejscu należy bowiem poddać analizie w jakim kontekście i w jakim znaczeniu ustawodawca użył słowa „sprzedaż” w powołanym artykule tj. (i) czy chciał on odnieść się tylko do umowy sprzedaży jako takiej, czy też (ii) jego zamiarem było szersze rozumienie analizowanego pojęcia. Zdaniem Wnioskodawcy zamiarem ustawodawcy było ujęcie szerokie, w tym kontekście, że chciał on opisać pewną sytuację sprzedaży premiowej, w której przedsiębiorca w ramach prowadzonej przez siebie działalności organizuje działania promocyjne mające na celu uatrakcyjnienie prowadzonej przez siebie sprzedaży towarów i usług.

W ocenie Wnioskodawcy, art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT nie dotyczy tylko sprzedaży (premiowej) sensu stricte, o jakiej mowa w art. 535 Kodeksu cywilnego, lecz każdego rodzaju stosunku gospodarczego, w którym profesjonalny przedsiębiorca oferuje konsumentom pewne nagrody dodatkowe jako czynnik motywujący do uczestnictwa w tym stosunku gospodarczym. Zdaniem Wnioskodawcy istotny jest gospodarczy, ekonomiczny aspekt tego stosunku, a nie aspekt wyłącznie jurydyczny. Bezpodstawne byłoby zatem ograniczenie pojęcia „sprzedaż” do czysto cywilistycznej umowy nazwanej, w której dochodzi do przeniesienia własności rzeczy. Również sądy administracyjne prezentują stanowisko, zgodnie z którym pojęcie „sprzedaży premiowej” należy rozumieć szerzej niż w ujęciu cywilistycznym (zob. m. in. wyrok WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. I SA/Gd 1683/13, wyrok WSA w Warszawie III SA/Wa 2247/12 - Wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 lutego 2013 r.).

To prawda, że na etapie umowy deweloperskiej nie dochodzi jeszcze do sprzedaży, ale z drugiej strony jest to umowa, która wprost do takiej sprzedaży prowadzi. Jak bowiem wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 lipca 2013 r. (sygn. IICSK 575/12), „Na umowę tę (tj. umowę deweloperską - przypis autora) składają się elementy treści różnych umów nazwanych, w tym umowy przedwstępnej, tworząc jednolitą całość, z zachowaniem jednak przez tę umowę cech oryginalności w stosunku do ustawowych typów umów, których elementy zawiera. Umowa deweloperska ma charakter umowy właściwej, a nie przedwstępnej, realizującej własny cel społeczno-gospodarczy, prowadzący do wymiany świadczeń między kontrahentami.

Umowa deweloperska różni się od umowy przedwstępnej przede wszystkim tym, że określa ona prawa i obowiązki stron w ramach procesu inwestycyjnego (\`(...)\`). W przypadku umowy deweloperskiej kwestia zapłaty ceny jest regulowana odmiennie, albowiem kupujący finansuje de facto proces inwestycyjny”. W opinii Wnioskodawcy, nie ma więc przeszkód w stwierdzeniu, że nagrody przyznawane w związku z jej zawarciem powinny być uznane za otrzymane w związku ze sprzedażą premiową.

W opinii Wnioskodawcy jedynym istotnym ograniczeniem dla zastosowania zwolnienia od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową jest to, że zwolnienie nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności - a taki przypadek nie będzie miał miejsca w programie organizowanym przez Wnioskodawcę.

Podsumowując: organizowany przez Wnioskodawcę program, polegający na przyznaniu uczestnikowi nagrody w postaci pokrycia przez niego całości kosztów zawarcia umowy deweloperskiej (tj. także tych, które na podstawie Ustawy deweloperskiej obciążają nabywcę) można uznać za sprzedaż premiową. W konsekwencji, pokrycie przez Wnioskodawcę Kosztów, których wysokość nie przekracza 760 zł, będzie korzystać u nabywców ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT.

Ad. 2

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 Ustawy PIT, wolna od podatku dochodowego jest m.in. wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową jeżeli jednorazowa wartość tych nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

W opinii Wnioskodawcy, zastosowanie art. 21 ust. 1 Ustawy PIT wymaga wyłącznie tego, aby wartość jednorazowej nagrody w sprzedaży premiowej mieściła się w limicie w nim określonym. Oznacza to, że w przypadku gdy nabywca zawrze kilka umów deweloperskich, i w związku z każdą z tych umów otrzyma nagrodę w postaci pokrycia przez Wnioskodawcę Kosztów, to limit zwolnienia 760 zł, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT należy liczyć odrębnie wobec każdej z zawartych umów deweloperskich/każdej z otrzymanych przez uczestnika nagród przyznawanych w związku ze sprzedażą premiową. Należy bowiem podkreślić, że zawarcie pomiędzy Wnioskodawcą, a nabywcą umowy deweloperskiej stanowi każdorazowo odrębne zdarzenie gospodarcze, gdyż ich przedmiot każdorazowo odnosi się do innej nieruchomości, która dopiero ma powstać.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że w sytuacji, w której nabywca zawiera kilka umów deweloperskich, limit 760 zł, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT należy ustalać oddzielnie wobec każdej z tych umów, niezależnie od tego, że zawierane są one w ramach jednego programu Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W pkt 9 tego artykułu wymienione zostały inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności” świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, a zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Katalog zwolnień przedmiotowych określony w art. 21 ust. 1 ustawy w pkt 68, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2014 r. przewiduje, że wolna od podatku jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2015 r., wolna od podatku jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Dla zastosowania powyższego zwolnienia od podatku do nagrody związanej ze sprzedażą premiową niezbędne jest, aby:

*   nagroda otrzymana przez klienta była związana ze sprzedażą premiową,

*   jednorazowa wartość tych nagród nie może przekroczyć kwoty 760 zł,

*   sprzedaż premiowa nie dotyczyła nagród otrzymanych przez klientów w związku prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą.

Przy dokonywaniu interpretacji określonego powyżej zwolnienia przedmiotowego należy uwzględnić dyrektywy wykładni prawa. Podstawowe znaczenie we wszystkich dziedzinach prawa ma wykładnia językowa. Wykładnia językowa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa, ale także zakreśla jej granice, co pozwala na sformułowanie reguły, że każda interpretacja powinna w zasadzie pozostawać w ramach możliwego znaczenia słownikowego danego wyrażenia.

Pomimo, że ustawodawca posłużył się w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wyrażeniem „sprzedaż premiowa”, to nie zdefiniował jej pojęcia zarówno w przepisach podatkowych, jak i przepisach cywilnoprawnych. W związku z tym przy definiowaniu sprzedaży premiowej należy posiłkować się regulacją prawną sprzedaży zawartą w przepisach Kodeksu cywilnego oraz wykładnią językową terminu premia.

Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane i uregulowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Z 2014 r., poz. 121) i tak treść art. 535 i następnych stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się zapłacić sprzedawcy cenę.

Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

Termin „premia”, „premiowa” nie został zdefiniowany w przepisach podatkowych, ani też cywilnoprawnych. Z uwagi na powyższe koniecznym jest dokonanie wykładni językowej przedmiotowego pojęcia. Za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Zatem strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku określonego zakupu. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 - w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

W myśl art. 41 ust. 4 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku, gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych (art. 42 ust. 1 ww. ustawy).

Stosownie do art. 42 ust. 1a cyt. ustawy w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

W przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że w ramach akcji marketingowych promocja sprzedaży będzie przyjmować formę zobowiązania się Spółki do pełnego pokrycia kosztów związanych z zawarciem umowy deweloperskiej, tzn. również do pokrycia tej części kosztów zawarcia umowy deweloperskiej, które na podstawie Ustawy deweloperskiej obciążają nabywcę (dalej również: „Koszty”).

Warunki programu zostały opisane w opracowanym przez Wnioskodawcę regulaminie określającym szczegółowo zasady uczestnictwa (dalej jako: „Regulamin”). Zgodnie z nim w programie mogą uczestniczyć wyłącznie osoby fizyczne, które nabywając od Wnioskodawcy lokale mieszkalne zawierają umowy deweloperskie. Program zaś polega na przyznawaniu takim osobom nagrody w postaci pokrycia przez Wnioskodawcę części kosztów zawarcia aktu notarialnego. Celem programu jest wsparcie sprzedaży wybudowanych przez Wnioskodawcę lokali mieszkalnych. Program jest prowadzony na terytorium Polski. Wnioskodawca podkreśla, że ww. program nie jest kierowany do osób fizycznych, które zawierają umowy deweloperskie w związku z prowadzoną przez nie działalnością gospodarczą.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa, należy uznać, że nagrody zostały przyznane przez Wnioskodawcę w ramach sprzedaży premiowej.

Z punktu widzenia możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy w przypadku przyznania nagród w ramach sprzedaży premiowej ma więc znaczenie czy jednorazowa wartość nagrody nie przekroczy 760 zł.

Poprzez pojęcie „jednorazowa wartość nagrody”, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć wartość każdej odrębnie wygranej przez uczestnika nagrody.

Bez znaczenia dla możliwości skorzystania z powyższego zwolnienia pozostaje ilość otrzymanych w ciągu roku nagród oraz łączna ich wartość. Zatem wartość nagrody określonej w odniesieniu do jednego zdarzenia uprawniającego do jej otrzymania stanowi jednorazową wartość nagrody w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że przyznanie przez Wnioskodawcę uczestnikowi programu nagrody w postaci pokrycia przez niego Kosztów, których jednorazowa wysokość nie przekracza 760 zł, będzie korzystać u nabywców ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a Spółka nie będzie zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.

W przypadku, gdy nabywca zawrze kilka umów deweloperskich, których Koszty pokryje Wnioskodawca (tj. gdy uczestnik otrzyma kilka nagród związanych ze sprzedażami premiowymi), to limit zwolnienia 760 zł, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT należy liczyć odrębnie wobec każdej z zawartych umów deweloperskich.

W przypadku przekazania nagrody o wartości przekraczającej kwotę 760 zł, od których jako płatnik zgodnie z art. 41 ust. 4 cyt. ustawy Spółka jest zobowiązana pobrać 10% zryczałtowanego podatku dochodowego, zobowiązana jest zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do sporządzenia rocznej informacji PIT-8AR w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym oraz przekazania jej właściwemu miejscowo naczelnikowi urzędu skarbowego według miejsca zamieszkania płatnika.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyrokó Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Naczelnego Sądu Administracyjnego - wskazać należy, że orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.