Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-889/14/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-14
Teza: Z tytułu sprzedaży udziałów w działkach gruntu nie stanie się Pani podatnikiem podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działki; grunty; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2014 r. (data wpływu 7 lipca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 1 października 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku uzyskania statusu podatnika z tytułu dostawy nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 1 października 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku uzyskania statusu podatnika z tytułu dostawy nieruchomości.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Na podstawie aktu notarialnego, w trybie i na zasadach wywłaszczenia nieruchomości, wykupiona została na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość należąca do Pani rodziców, oznaczona numerami działek gruntu 11/2, 11/3, 11/4 o łącznej powierzchni 10,12 ha. W późniejszym terminie numeracja została zmieniona (odnowienie ewidencji, podziały). Do ww. umowy dołączono decyzję Wojewody O. z dnia 13 grudnia 1979 r. oraz z dnia 14 maja 1980 r., w sprawie planu realizacyjnego budowy osiedla J. oraz zezwolenie na przeznaczenie nieruchomości na cele nierolnicze. Po 18 latach od wywłaszczenia, wystąpiła Pani wraz z rodzeństwem i matką, będącymi spadkobiercami, ponieważ przed zwrotem zmarł Pani ojciec, do Gminy O. o zwrot nieruchomości, gdyż stały się one zbędne do celów wywłaszczenia. Nieruchomości nie zostały zagospodarowane, a w 1997 r. teren ten objęto miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego o odmiennym przeznaczeniu niż cel wywłaszczenia. W wyniku postępowania spadkowego stała się Pani współwłaścicielem nieruchomości w udziale 1/8 części, które w 1998 r. decyzją Wojewody O. otrzymał jako zwrot nieruchomości wywłaszczonych za odszkodowaniem. Obecnie jest Pani współwłaścicielem nieruchomości oznaczonej działkami gruntu nr 27/7, 130/8, 131/6 o łącznej pow. 2,9484 ha, działki stanowiącej nieruchomość o nr 27/18 o pow. 0,5140 ha oraz nieruchomości oznaczonej jako działka gruntu nr 326/2 o pow. 0,0187 ha. Działka nr 27/18 zabudowana jest budynkiem mieszkalnym i gospodarczym wzniesionymi przez rodziców przed wywłaszczeniem. Oba budynki są ruiną, odłączone od mediów i przeznaczone do rozbiórki. Zarówno przed zwrotem, jak i po zwrocie, budynki nie były przez Panią wykorzystywane. Obecnie jest Pani w trakcie sprzedaży udziału 1/8 części w działkach gruntu nr 27/7, 130/8, 131/6, 27/18, 326/2. Sprzedaż w Pani imieniu prowadzi pośrednik, który przedstawił ofertę sprzedaży i zgodnie z zawartą umową prowadzi czynności pośrednictwa. Na powyższym terenie nie dokonywano uzbrojenia, nie dokonywała Pani również prac projektowych zmierzających do uzyskania pozwolenia na budowę. Obecnie teren ten jest włączony do obszaru objętego zmianą planu zagospodarowania przestrzennego z 1997 r. Udziały te są Pani ostatnimi udziałami w nieruchomościach otrzymanych w wyniku spadkobrania i stanowią majątek osobisty. Nie prowadziła Pani i nie prowadzi działalności gospodarczej. Działki gruntu nr 27/18, 326/2, 27/7, 131/6 i 130/8 nie były przedmiotem najmu, dzierżawy, ani innej czynności o podobnym charakterze. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, teren ten jest oznaczony jako „UO2” – teren projektowanego szkolnictwa specjalnego z rekreacją, sportem i funkcją towarzyszącą wg opracowań szczegółowych, i „P” – parkingi obsługujące teren rekreacji i usług. Według Pani, ww. grunty stanowią tereny budowlane w myśl art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Nie podjęła Pani i nie zamierza podjąć przed sprzedażą prac rozbiórkowych budynków mieszkalnego i gospodarczego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przy zbyciu udziałów w działkach gruntu nr 27/7, 130/8, 131/6, 27/18, 362/2 w obrębie miasta O. będzie Pani „płatnikiem” podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien być „płatnikiem” podatku od towarów i usług przy sprzedaży 1/8 części udziałów w ww. działkach gruntu, ponieważ:

1.  udziały w gruntach stały się jego własnością w wyniku ich zwrotu od Skarbu Państwa,
2.  przed zwrotem nieruchomości zmarł ojciec i po przeprowadzeniu postępowania spadkowego stał się współwłaścicielem 1/8 części gruntów,
3.  udziały stanowią majątek osobisty,
4.  nie zamierza dokonywać podziałów,
5.  nie dokonywał uzbrojenia terenu,
6.  nie przystąpił do czynności projektowych celem uzyskania pozwolenia na budowę,
7.  zgodnie z zawartą umową sprzedaż prowadzi pośrednik,
8.  działka nr 27/8 zabudowana była przed wywłaszczeniem i budynki były wzniesione przez rodziców, przez całe lata są nieużytkowane, zdewastowane, odcięte od mediów i przeznaczone do rozbiórki,
9.  grunt nie był wykorzystywany od momentu zakończenia postępowania spadkowego i jego zwrotu do chwili obecnej,
10.  nie występował o decyzję o warunkach zabudowy,
11.  przy zwrocie „dokonał odszkodowania” na rzecz Gminy O.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Treść art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 przywołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w ust. 2 ww. artykułu. Zgodnie z tym przepisem, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa, prowadzi do stwierdzenia, że trudno uznać Panią za podatnika podatku od towarów i usług, w związku z planowaną sprzedażą udziału w niezabudowanych działkach gruntu oraz w budynku mieszkalnym i gospodarczym – będących ruiną. Nie można bowiem uznać, że dokonując tej sprzedaży będzie Pani działać w charakterze handlowca. Nabycie przypadającego Pani udziału we własności gruntów i ww. obiektów nastąpiło na podstawie spadkobrania po ojcu. Oznacza to, że nabycie nie nastąpiło w celach zarobkowych. Ponadto, nie wykonywała Pani i nie zamierza wykonywać czynności, które można uznać za takie, które wykraczają poza zakres zwykłego zarządu majątkiem osobistym. Grunt nie był użytkowany od momentu zakończenia postępowania spadkowego i zwrotu nieruchomości, a budynki mieszkalny i gospodarczy nadają się do rozbiórki. W konsekwencji, sprzedając przypadający Pani udział w nieruchomości, w tym we własności budynku mieszkalnego i gospodarczego, będzie Pani korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co wyklucza nadanie Pani statusu podatnika podatku od towarów i usług. Zatem ww. czynności sprzedaży oznaczają działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Będzie Pani dokonywać zbycia udziału w gruncie należącym do majątku prywatnego.

Reasumując należy stwierdzić – mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)\] – że sprzedaż udziałów w nieruchomości gruntowej, otrzymanej w drodze spadku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Panią za podatnika tego podatku.

Podkreślić należy, że powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału.

Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną) a z opisanego zdarzenia przyszłego nie wynika, że mamy do czynienia ze zbiorem takich zorganizowanych działań – sprzedaż udziałów w nieruchomości gruntowej oraz ww. budynkach należących do Pani majątku prywatnego – nie będzie podległa opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zaznaczenia wymaga, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii plater 1, 10-561 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.