Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-1417/08/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-11-13
Teza: Czy tzw. opłata za zarządzanie portfelem instrumentów finansowych, dotycząca zarówno sprzedanych jak i kupionych a nie sprzedanych w roku podatkowym papierów wartościowych, pobierana od klientów przez firmę inwestycyjną (Dom Maklerski) stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: instrumenty-instrumenty finansowe; kapitał-kapitały pieniężne; koszt-koszty uzyskania przychodów; opłata; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2008r. (data wpływu do tut. Biura 21 sierpnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty za zarządzanie portfelem instrumentów finansowych pobieranej przez firmę inwestycyjną – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty za zarządzanie portfelem instrumentów finansowych pobieranej przez firmę inwestycyjną.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca posiada rachunek inwestycyjny w Domu Maklerskim w związku z czym Dom Maklerski zarządza jego portfelem inwestycyjnym, a w szczególności podejmuje i realizuje decyzje inwestycyjne na jego rachunek, bez uzyskiwania każdorazowo jego zgody. Operacja te przynoszą zyski, które opodatkowuje na podstawie art. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stawką 19%. Z tytułu zarządzania jego aktywami wnioskodawca uiszcza tzw. opłatę za zarządzanie. Opłata ta równa się procentowemu udziałowi w zarządzanych aktywach, a pokrywana jest ze środków pieniężnych wchodzących w skład jego portfela. Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu przyjmuje wydatki

*   bezpośrednio przypisane do konkretnej transakcji – koszt nabycia odpłatnie zbywanego papieru wartościowego (cena jednostkowa x ilość papierów wartościowych),
*   koszty poniesione w roku podatkowym związane z obsługą rachunku przez biuro maklerskie, w celu uzyskania przychodu (koszty: prowizji, w tym prowizji kupna i sprzedaży, poniesione w danym roku podatkowym związane z prowadzeniem rachunków, koszty transferu, zdeponowania papierów itp.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy tzw. opłata za zarządzanie portfelem instrumentów finansowych, dotycząca zarówno sprzedanych jak i kupionych a nie sprzedanych w roku podatkowym papierów wartościowych, pobierana od klientów przez firmę inwestycyjną (Dom Maklerski) stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z interpretacją Ministra Finansów z dnia 18 marca 2004r. (sygn. PB5/RD-033-2-106/04) za koszty uzyskania przychodu można uznać zarówno poniesione przez podatnika „koszty przypisane do konkretnej transakcji (koszty nabycia odpłatnie zbywanego papieru wartościowego)”, jak i koszty związane z obsługą rachunków papierów wartościowych poniesione w celu uzyskania przychodu. Zatem opłata za zarządzanie ponoszona przez wnioskodawcę a dotycząca zarówno sprzedanych jak i kupionych a nie sprzedanych w roku podatkowym papierów wartościowych stanowi właśnie taki koszt uzyskania przychodu. Jeżeli nie udzieliłby zgody na ponoszenie tej opłaty, Dom Maklerski nie zawarłby z wnioskodawcą umowy o zarządzanie indywidualnym portfelem finansowym, a tym samym nie uzyskałby z tego tytułu żadnych dochodów. Opłata jest więc kosztem koniecznym do uzyskania przychodu, co oznacza że występuje związek przyczynowo skutkowy między uzyskanym przychodem a poniesionym kosztem. Należy również przytoczyć art. 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, który to wśród wskazanych tam wyłączeń nie zawiera kosztów, które można by zakwalifikować jako opłaty za zarządzanie portfelem finansowym. W związku z powyższym opłata za zarządzanie poniesiona w roku podatkowym stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu. Dochodem, o którym mowa w art. 30b ust. 1 tej ustawy podatkowej jest zgodnie z ust. 2 pkt 1 tego artykułu różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14 osiągnięta w roku podatkowym. Zgodnie z generalną zasadą ustalania kosztów uzyskania przychodów określoną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Przy czym zauważyć należy, iż art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy określa, iż za koszty uzyskania przychodów nie uważa się wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e. Kosztami nabycia akcji są również inne wydatki poniesione na nabycie (objęcie), takie jak opłaty notarialne, podatek od czynności cywilnoprawnych (opłata skarbowa) itp. Koszty te można podzielić na dwie grupy:

1.  bezpośrednio przypisane do konkretnej transakcji - koszt nabycia odpłatnie zbywanego papieru wartościowego (cena jednostkowa x ilość papierów wartościowych),
2.  koszty poniesione przez podatnika w roku podatkowym związane z obsługą rachunku przez biuro maklerskie, w celu uzyskania przychodu (koszty: prowizji, w tym prowizji kupna i sprzedaży, poniesionych w roku związanych z prowadzeniem lub założeniem rachunku, koszty transferu, zdeponowania papierów itp.).

W konsekwencji, na podstawie powyższych przepisów należy stwierdzić, że istotną przesłanką zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest wystąpienie związku przyczynowo-skutkowego między tym wydatkiem, a osiągniętym przychodem. Wymagany jest bezpośredni związek pomiędzy poniesionym kosztem, a osiągniętym przychodem. Zarządzanie aktywami finansowymi to oparty na wiedzy, doświadczeniu i umiejętnościach cały proces podejmowania decyzji i ich realizacji co zrobić, w jakim momencie oraz perspektywie czasowej, z danym instrumentem finansowym. Zatem w istotnym zakresie determinuje ono możliwość i zakres uzyskania przychodu z obrotu instrumentami finansowymi. Do kosztów uzyskania przychodów można więc zaliczyć koszty związane z obsługą rachunku przez Dom Maklerski. Jednakże należy zauważyć, że wszelkie koszty uzyskania przychodu ustala się dopiero z chwilą sprzedaży papierów wartościowych. Opłata za zarządzanie portfelem instrumentów finansowych stanowić będzie koszt uzyskania przychodu w danym roku podatkowym tylko i wyłącznie w wysokości proporcjonalnie przypadającej na zarządzanie zbytymi instrumentami finansowymi. Nie można bowiem od przychodu uzyskanego ze zbycia papierów wartościowych odliczyć kosztu obsługi papierów wartościowych, które nie zostały jeszcze sprzedane. Wydatki poniesione na opłatę za zarządzanie nie sprzedanych jeszcze papierów wartościowych będzie można zaliczyć do kosztu uzyskania przychodu dopiero wówczas gdy papiery te zostaną sprzedane. Z treści wniosku wynika, iż wydatek poniesiony przez wnioskodawcę na opłacenie zarządzania portfelem inwestycyjnym tylko w części dotyczy sprzedanych papierów wartościowych. W związku z powyższym nie można zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że opłata za zarządzanie dotycząca zarówno sprzedanych jak i kupionych a nie sprzedanych w roku podatkowym papierów wartościowych stanowi koszt uzyskania przychodu. Reasumując, opłata za zarządzanie portfelem instrumentów finansowych pobierana przez Dom Maklerski dotycząca zarówno zbytych oraz pozostałych na rachunku wnioskodawcy aktywów może zastać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu wyłącznie w tej części opłaty za zarządzanie, która przypada na zarządzanie zbytymi w roku podatkowym papierami wartościowymi. W związku z powyższym stanowisko wnioskodawcy uznaje się za **nieprawidłowe**. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przestawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.