Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1542/11-5/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-02-24
Teza: 1. W jaki sposób Spółka powinna dokumentować sprzedaż dokonaną za pośrednictwem franczyzobiorcy „subagenta” działającego na mocy umowy franczyzowej ze Spółką w zakresie sprzedaży wycieczek, biletów lotniczych, hoteli i ubezpieczeń na rzecz agenta (w ramach umowy agencyjnej miedzy Spółką a Organizatorem)? 2. Kto powinien wystawiać faktury za bilety lotnicze dla osób fizycznych w przypadku sprzedaży biletów rejsowych przez franczyzobiorcę, który zawarł z agentem umowę franczyzy? 3. W jaki sposób należy dokumentować zmniejszenie obrotu w przypadku odwołania wycieczki/rezygnacji klienta i dokonania zwrotu klientowi wpłaconych środków? 4. Co powinien ewidencjonować franczyzobiorcza tytułem sprzedaży dokonanej na podstawie zawartej ze Spółką umowy franczyzowej?
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; obrót; usługi-usługi najmu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 10 listopada 2011 r. (data wpływu 14 listopada 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 24 stycznia 2012 r. (data wpływu 26 stycznia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania sprzedaży biletów lotniczych dla osób fizycznych w przypadku sprzedaży biletów rejsowych przez franczyzobiorcę, który zawarł ze Spółką umowę franczyzy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentowania sprzedaży biletów lotniczych dla osób fizycznych w przypadku sprzedaży biletów rejsowych przez franczyzobiorcę, który zawarł ze Spółką umowę franczyzy. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 24 stycznia 2012 r. (data wpływu 26 stycznia 2012 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy i własne stanowisko.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest agentem działającym w branży turystycznej. Działalność główna to pośrednictwo w sprzedaży wycieczek i biletów lotniczych. Spółka dokonuje sprzedaży z tytułu pośrednictwa w sprzedaży wycieczek, hoteli, biletów lotniczych, wynajmu samochodów. Sporadycznie Spółka dokonuje sprzedaży: usług reklamy na rzecz podmiotów niebędących osobami fizycznymi, oraz pozostałej sprzedaży na rzecz własnych pracowników (refakturowanie usług telefonicznych tytułem rozmów prywatnych). Działając na mocy umowy agencyjnej Spółka podejmuje działania zmierzające do zakupu wycieczki, ale klient zawiera umowę z Organizatorem wycieczki, a nie ze Spółką. Środki wpłacane przez klienta tytułem wycieczki przekazywane są do Organizatora wycieczki w terminach określonych umową agencyjną. Odpowiedzialność za wycieczkę ponosi Organizator. Wpłaty na rezerwacje dokonywane są jednorazowo lub w ratach. Klienci dokonują zapłaty gotówką w Punkcie Obsługi Klienta (POK), kartą kredytową/płatniczą, przelewem na konto bankowe lub bonami. Reklamacje, nawet jeżeli wpłyną do Spółki są przesyłane do Organizatora, zgodnie z umową agencyjną. Faktury dla klienta wystawia Organizator wycieczki i jest to faktura VAT marża. Za dokonane usługi pośrednictwa Spółka wystawia Organizatorowi fakturę VAT opodatkowaną według podstawowej stawki VAT. Przychodem dla Spółki jest prowizja uzyskiwana od Organizatora. Z uwagi na dokonywanie rezerwacji wycieczek na długo przed wylotem zarówno Organizatorzy jak i klienci odwołują wycieczkę/rezygnują z wycieczki. W przypadku kiedy klient nie zdecyduje się na inną wycieczkę wpłaty są klientowi zwracane na konto bankowe lub w sporadycznych przypadkach gotówką. W zakresie pośrednictwa w sprzedaży biletów rejsowych Spółka zrzeszona jest w „A” (akredytacja) - Międzynarodowym Stowarzyszeniu. Za usługi wyszukania połączenia i dokonania rezerwacji pobiera od klienta opłatę serwisową „transaktion fee” (TF) doliczając ją do ceny biletu. Faktura składa się z dwóch pozycji: biletu (sprzedaż w imieniu i na rzecz linii lotniczej) oraz TF. Spółka pobiera od klienta środki tytułem opłaty za bilet i TF i dokonuje przelewu do „A” za zarezerwowane bilety w ustalonych terminach. Dodatkowo uzyskuje prowizje od linii lotniczej za pośrednictwo w sprzedaży biletów lotniczych, które wystawia dwa razy w miesiącu po wpłynięciu billingu „A”. Billing „A” zawiera rozliczenia między Spółką, a liniami lotniczymi, w których były rezerwowane bilety dla klientów. Klientami Spółki w zakresie zakupu wycieczek i biletów są w większości osoby fizyczne. Z zawartych umów agencyjnych nie wynika obowiązek ewidencjonowania obrotu. W deklaracji VAT-7 Spółka ujawnia wyłącznie swój obrót, czyli prowizję z tytułu pośrednictwa w sprzedaży. Spółka planuje zawarcie umów franczyzy z podmiotami, które będą pośredniczyły pośrednio w sprzedaży wycieczek w imieniu Organizatora/linii, za jego zgodą, ale pod agenturą Spółki, czyli będą „subagentem”. Franczyzobiorcy nie będą zawierali własnych umów z Organizatorami wycieczek, będą działali na zasadzie punktu obsługi Spółki. Prowizja wynikająca z umowy agencyjnej za pośrednictwo w sprzedaży wycieczek będzie fakturowana przez Spółkę Organizatorowi, czyli w tym zakresie nic się nie zmieni. Rozliczenie między Spółką a franczyzobiorcą będzie ustalone jako prowizja od obrotu jakiego dokona podmiot franczyzowy. Wpłaty będą dokonywane u franczyzobiorcy lub bezpośrednio na konto bankowe Spółki. Rozliczenie między Spółką a Organizatorem czy „A” się nie zmieni, nadal Spółka będzie dokonywać zapłaty i odpowiadać za dokonane za jej pośrednictwem wycieczki (w tym też za te dokonane przez franczyzobiorcę), ale wyłącznie za obsługę rezerwacji, a nie za produkt w sprzedaży którego pośredniczy.

W związku z organizacją rozliczeń z tytułu rezerwacji wycieczek między Spółką, a franczyzobiorcą Spółka ustaliła, że franczyzobiorca będzie ewidencjonował wpłaty od osób fizycznych i rolników ryczałtowych, które przyjmuje gotówką lub wpływają na jego rachunek bankowy, chyba że na podstawie przepisów będzie z tego zwolniony. Wpłaty będzie ewidencjonowała w wysokości rzeczywiście dokonanej wpłaty klienta.

Wpłaty do rezerwacji dokonywane bezpośrednio we własnych punktach klienta (może się zdarzać, że klient rezerwuje w innym punkcie a płaci w innym) lub bezpośrednio na rachunek bankowy Spółki będą ewidencjonowane na kasie fiskalnej Spółki zgodnie z rozporządzeniem. W przypadku sprzedaży biletów lotniczych dokonywanych przez franczyzobiorcę, franczyzobiorca będzie ewidencjonował wpłaty od osób fizycznych i rolników ryczałtowych, które przyjmuje gotówką lub wpływają na jego rachunek bankowy, chyba że na podstawie przepisów będzie z tego zwolniony. Wpłaty będzie ewidencjonował w wysokości rzeczywistej kwoty zawierającej zarówno cenę biletu jak i opłatę serwisową (TF).

W przypadku sprzedaży przez Spółkę wystawia ona obecnie fakturę składającą się z dwóch pozycji: ceny biletu (bilet imiennie) i TF, powstaje jednak wątpliwość kto powinien wystawić klientowi fakturę skoro z organizacją przewoźników rozlicza się Spółka? Czy Spółka powinna wystawiać faktury na franczyzobiorcę jako sprzedaż biletu z TF, a franczyzobiorca będzie wystawiał fakturę sprzedaży na klienta ostatecznego samodzielnie i ujmował to we własnej ewidencji? W rozwiązaniu tym rozliczenia u franczyzobiorcy w ogólnym wyniku i tak wyjdą na „zero”, a przychodem dla franczyzobiorcy będzie prowizja z faktury za pośrednictwo w sprzedaży będzie biletów krajowych i zagranicznych jak w przypadku opisanych wyżej wycieczek.

Drugim rozwiązaniem jest ewidencjonowanie wpływów dotyczących biletów u franczyzobiorcy, a wystawianie faktur przez Spółkę, jako podmiot działający w imieniu i na rzecz linii lotniczej. Wówczas faktury sprzedaży za bilety lotnicze będą ujmowane w ewidencji VAT Spółki, ale nie będzie pod to paragonów Spółki z kasy fiskalnej. W przypadku sprzedaży biletu typu LOW-COST tanich linii lotniczych Spółka nie działa w imieniu linii, tylko dokonuje dla klienta wyszukania i dokonania rezerwacji za co pobiera prowizję na fakturze jest tylko TF. Spółka planuje wystawianie faktur również dokonywać przez siebie, a z franczyzobiorcą rozliczać się prowizją. Nie ma tu zakupu biletu, więc Spółka nie ma możliwości sprzedaży tego biletu klientowi, a franczyzobiorcy wystawienia faktury za zakup biletu, który on następnie refakturuje.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że Spółka jest Agentem w zakresie sprzedaży biletów lotniczych wycieczek, miejsc hotelowych, ubezpieczeń, czyli zawarła umowy agencyjne z Organizatorami wycieczek, a w przypadku biletów rejsowych z „A” – Stowarzyszeniem Przewoźników zrzeszającym linie lotnicze i działającym w imieniu wszystkich linii stowarzyszonych i działa w imieniu i na rzecz tych podmiotów. Spółka planuje podjęcie współpracy z podmiotami na zasadzie franczyzy, która powiększy sieć sprzedaży bezpośredniej. Franczyzobiorca ma działać na rzecz Spółki za wynagrodzeniem liczonym jako prowizja od zrealizowanego obrotu. Z Organizatorem wycieczek, ani ze stowarzyszeniem „A” nie będzie tego podmiotu łączyła żadna umowa, nie będzie miał możliwości samodzielnego występowania przed Organizatorem, ani przed „A”.

W czasie dokonywania rozliczeń między Spółką, a Organizatorem z tytułu pośrednictwa w sprzedaży wycieczek, Spółka będzie wykazywała obrót z uwzględnieniem obrotu Franczyzobiorcy, dzięki czemu będzie możliwe uzyskanie wyższych prowizji za pośrednictwo w sprzedaży wycieczek. Im wyższe obroty osiąga agent, tym wyższą prowizję otrzymuje za pośrednictwo. Franczyzobiorca będzie natomiast uzyskiwał prowizję od Spółki i rozliczał się wyłącznie ze Spółką. W przypadku błędów Spółki np. z tytułu nieanulowania wycieczki Organizator obciąży kosztami Spółkę, która samodzielnie będzie dochodzić roszczeń od Franczyzobiorcy. Franczyzobiorca chcąc samodzielnie sprzedawać bilety rejsowe musiałby uzyskać akredytację „A” i spełnić szereg wymogów finansowych. Podpisując natomiast umowę z Organizatorem wycieczek nie ma możliwości uzyskania takiej prowizji za pośrednictwo jaką ma Spółka.

Franczyzobiorca prowadząc działalność gospodarczą nie będzie miał możliwości zawierania umów z podmiotami konkurencyjnymi, natomiast nie będzie miał zakazu prowadzenia całkowicie niekonkurencyjnej względem Spółki działalności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Kto powinien wystawiać faktury za bilety lotnicze dla osób fizycznych w przypadku sprzedaży biletów rejsowych przez franczyzobiorcę, który zawarł z agentem umowę franczyzy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży biletów lotniczych franczyzobiorca powinien ewidencjonować wpłaty od osób fizycznych i rolników ryczałtowego na kasie fiskalnej w wysokości całej kwoty zawierającej zarówno cenę biletu jak i opłatę serwisową (TF). W przypadku wpłaty takiej kwoty bezpośrednio do Spółki obowiązek zaewidencjonowania wpłaty będzie po jej stronie.

W przypadku dokonania rezerwacji przez franczyzobiorcę, faktury powinna wystawiać Spółka, jako podmiot działający w imieniu na rzecz linii lotniczej tak jak to Spółka robi z biletami sprzedanymi obecnie bez udziału kolejnego pośrednika. Faktury sprzedaży za bilety lotnicze będą ujmowane w ewidencji VAT Spółki, ale nie będzie pod to paragonów Spółki z kasy fiskalnej. Paragony będą podpięte tylko przy tych fakturach, gdzie wpłata została dokonana bezpośrednio do Spółki (gotówką lub przelewem).

Jest to funkcjonalne na zasadzie jaka obowiązuje w turystyce między Organizatorem, a agentem, gdzie wpłaty ewidencjonują agenci, a faktury np. za wycieczki wystawia Organizator (faktura VAT marża).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak stanowi art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy, w przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

Stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy, podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami inwestycyjnymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze - kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku, z zastrzeżeniem ust. 3.

W myśl ust. 3 powyższego artykułu, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku.

Wątpliwości Spółki dotyczą podmiotu zobowiązanego do wystawienia faktury VAT w związku ze sprzedażą biletów lotniczych przez franczyzobiorcę.

Zgodnie z art. 758 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę agencyjną przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu. Do zawierania umów w imieniu dającego zlecenie oraz do odbierania dla niego oświadczeń agent jest upoważniony tylko wtedy, gdy ma do tego umocowanie (art. 758 § 2 Kodeksu cywilnego).

Zatem kodeks wprowadza dwa rodzaje agencji: agencję pośredniczą (jeżeli przedmiotem usług jest pośredniczenie przy zawieraniu umów) oraz agencję przedstawicielską (jeżeli przedmiotem usług jest dokonywanie przez agenta czynności prawnych w imieniu dającego zlecenie). Generalnie zaś umowa agencyjna jest umową o świadczenie usług.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż agent działający w imieniu i na rzecz Zleceniodawcy jest w świetle ustawy o podatku od towarów i usług podatnikiem.

Zasady dokumentowania sprzedaży na rzecz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą reguluje art. 106 ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.).

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zgodnie z art. 106 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie faktur, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.

Natomiast w § 5 ust. 1 cyt. rozporządzenia, wskazano jakie elementy winna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży.

Zasadą jest zatem dokumentowanie sprzedaży wystawianiem faktur VAT. W przypadku natomiast gdy sprzedaż jest dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, sprzedawca obowiązany jest wystawić fakturę VAT jedynie w sytuacji, gdy nabywcy tego zażądają.

Wobec powyższego, wykonane świadczenie należy udokumentować stosownie do obowiązujących przepisów.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.

Nie można stwierdzić, aby użycie przez ustawodawcę sformułowania, że fakturę wystawia podatnik (w art. 106 ust. 1 ustawy, czy § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia), było tożsame z koniecznością technicznego wypisania tego dokumentu wyłącznie osobiście przez samego podatnika. z analizy przedstawionego stanu prawnego wynika co podlega opodatkowaniu, kiedy powstaje obowiązek podatkowy oraz, że czynność podlegająca opodatkowaniu ma być udokumentowana fakturą wystawioną w określonym terminie, zawierającą w swej treści wszystkie niezbędne elementy, wskazane w wymienionych powyżej przepisach, m.in. dane sprzedawcy i nabywcy.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest agentem działającym w branży turystycznej. Działalność główna to pośrednictwo w sprzedaży wycieczek i biletów lotniczych. Spółka dokonuje sprzedaży z tytułu pośrednictwa w sprzedaży wycieczek, hoteli, biletów lotniczych, wynajmu samochodów. W zakresie pośrednictwa w sprzedaży biletów rejsowych Spółka zrzeszona jest w „A” (akredytacja) - Międzynarodowym Stowarzyszeniu. Za usługi wyszukania połączenia i dokonania rezerwacji pobiera od klienta opłatę serwisową „transaktion fee” (TF) doliczając ją do ceny biletu. Faktura składa się z dwóch pozycji: biletu (sprzedaż w imieniu i na rzecz linii lotniczej) oraz TF. Spółka pobiera od klienta środki tytułem opłaty za bilet i TF i dokonuje przelewu do „A” za zarezerwowane bilety w ustalonych terminach. Dodatkowo uzyskuje prowizje od linii lotniczej za pośrednictwo w sprzedaży biletów lotniczych, które wystawia dwa razy w miesiącu po wpłynięciu billingu „A”. Billing „A” zawiera rozliczenia między Spółką, a liniami lotniczymi, w których były rezerwowane bilety dla klientów. Klientami Spółki w zakresie zakupu wycieczek i biletów są w większości osoby fizyczne. Z zawartych umów agencyjnych nie wynika obowiązek ewidencjonowania obrotu. W deklaracji VAT-7 Spółka ujawnia wyłącznie swój obrót, czyli prowizję z tytułu pośrednictwa w sprzedaży. Spółka planuje zawarcie umów franszyzy z podmiotami, które będą pośredniczyły pośrednio w sprzedaży wycieczek w imieniu Organizatora/linii, za jego zgodą, ale pod agenturą Spółki, czyli będą „subagentem”. Franczyzobiorcy nie będą zawierali własnych umów z Organizatorami wycieczek, będą działali na zasadzie punktu obsługi Spółki. Prowizja wynikająca z umowy agencyjnej za pośrednictwo w sprzedaży wycieczek będzie fakturowana przez Spółkę Organizatorowi, czyli w tym zakresie nic się nie zmieni. Rozliczenie między Spółką a franczyzobiorcą będzie ustalone jako prowizja od obrotu jakiego dokona podmiot franczyzowy. Wpłaty będą dokonywane u franczyzobiorcy lub bezpośrednio na konto bankowe Spółki. Rozliczenie między Spółką a Organizatorem czy „A” się nie zmieni, nadal Spółka będzie dokonywać zapłaty i odpowiadać za dokonane za jej pośrednictwem wycieczki (w tym też za te dokonane przez franczyzobiorcę), ale wyłącznie za obsługę rezerwacji a nie za produkt w sprzedaży którego pośredniczy.

W przypadku sprzedaży biletów lotniczych dokonywanych przez franczyzobiorcę, franczyzobiorca będzie ewidencjonował wpłaty od osób fizycznych i rolników ryczałtowych, które przyjmuje gotówką lub wpływają na jego rachunek bankowy, chyba że na podstawie przepisów będzie z tego zwolniony. Wpłaty będzie ewidencjonował w wysokości rzeczywistej kwoty zawierającej zarówno cenę biletu jak i opłatę serwisową (TF).

W przypadku sprzedaży przez Spółkę wystawia ona obecnie fakturę składającą się z dwóch pozycji: ceny biletu (bilet imiennie) i TF.

Analiza powołanych regulacji prowadzi do wniosku, iż nie narusza przepisów podatkowych zlecenie innemu podmiotowi, na podstawie stosownej umowy, technicznej czynności wystawienia faktury w imieniu i na rzecz podatnika podatku od towarów i usług. Zatem, podatnik może upoważnić inną osobę (w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcę) do dokonania takich czynności.

Jednakże, z literalnego brzmienia ww. przepisów określających zasady wystawiania faktur wynika wyraźnie, iż faktura jest dokumentem wystawianym przez jednego podatnika w celu potwierdzenia czynności przez niego wykonanych. Nie ma natomiast w ww. przepisach odniesienia do sytuacji, w której dwóch lub więcej podatników wystawia jedną fakturę stwierdzającą dostawę towaru bądź usługi świadczone przez nich odrębnie na rzecz tego samego nabywcy.

Zatem, w świetle wyżej powołanych przepisów i przedstawionego opisu sprawy, z którego wynika, iż Spółka sprzedaje bilety rejsowe w imieniu linii lotniczych, a franczyzobiorcy nie będą zawierali odrębnych umów z tymi liniami lotniczymi i będą działali jako „subagenci”, Wnioskodawca ma możliwość wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż biletów rejsowych przez franczyzobiorcę, w imieniu linii lotniczych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tutejszy Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Jednocześnie wskazać należy, że w kwestii ewidencjonowania przez franczyzobiorcę sprzedaży dokonanej na podstawie zawartej ze Spółką umowy franczyzowej zostało wydano odrębne rozstrzygnięcie z dnia 14 lutego 2012 r. nr ILPP2/443-1542/11-4/MR.

Natomiast w zakresie dokumentowania sprzedaży dokonanej za pośrednictwem franczyzobiorcy „subagenta” działającego na mocy umowy franczyzowej ze Spółką w zakresie sprzedaży wycieczek, biletów lotniczych, hoteli i ubezpieczeń na rzecz agenta (w ramach umowy agencyjnej między Spółką a Organizatorem) oraz w zakresie dokumentowania zmniejszenia obrotu w sytuacji zwrotu klientowi wpłaconych środków w przypadku odwołania wycieczki/rezygnacji klienta zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie z dnia 24 lutego 2012 r. nr ILPP2/443-1542/11-6/MR.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.