Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.4.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Ulga na powrót; Finlandia.
Słowa kluczowe: Finlandia
rezydencja-certyfikat rezydencji
rezydent podatkowy
ulga-ulga na powrót
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 19 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismami z 29
    kwietnia 2025 r. i z 26 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 25 czerwca 2019 r. wyjechała Pani do Finlandii z zamiarem zamieszkania na stałe.
    Zgłosiła Pani fakt wyjazdu z zamiarem stałego pobytu w Urzędzie Miasta oraz
    wymeldowała się z miejsca zamieszkania w Polsce (wg danych w rejestrze PESEL
    zgłoszenie zostało zarejestrowane 30 lipca 2019 r. przez Urząd Miasta). Zgłosiła Pani
    wyjazd również do Urzędu Skarbowego oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jak
    również odpowiednia informacja została przekazana do banku. W dniu 15 lipca 2019 r.
    zarejestrowała Pani swój pobyt w fińskim urzędzie migracyjnym (posiada Pani
    elektroniczny certyfikat w j. fińskim). Otrzymała Pani również stały meldunek w Finlandii.
    W 2019 r. świadczyła Pani pracę w formie zdalnej dla polskiego pracodawcy
    bezpośredniego z Finlandii. Praca była wykonywana w oparciu o umowę zlecenia.
    Świadczenie pracy na wyżej wymienionych warunkach miało miejsce od dnia
    przeprowadzki do końca roku tj. do 2019 r. Pragnie Pani dodać, iż umowa rozpoczęła się
    przed Pani wyjazdem, ale pracodawca zgodził się na kontynuację współpracy z zagranicy.
    Podatki oraz składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne (i inne koszty z tym
    związane) do końca lipca 2019 r. Pani pracodawca opłacał w Polsce. Od 2019 r. podatki
    oraz składki opłacane były w Finlandii. Pragnie Pani dodać, że w fińskiej deklaracji za 2019
    r. uwzględniła Pani dodatkowo dochód z Polski - niemniej jednak mieścił się on w
    granicach kwoty wolnej. Posiada Pani z tego roku kartę podatkową oraz wyciąg z rejestru
    przychodów. Złożyła Pani również oświadczenie do polskiego banku o rezydencji
    podatkowej w Finlandii. Za rok 2019 otrzymała Pani z Polski zwrot podatku w wysokości
    600 zł. W listopadzie 2019 r. poznała Pani swojego obecnego męża. W styczniu 2020 r.
    rozpoczęła Pani związek z obecnym mężem.
    W 2020 r. od 1 stycznia do końca czerwca pracowała Pani zdalnie dla polskiego
    pracodawcy w Finlandii na umowie zlecenie. Podatki oraz składki z tej umowy opłacane
    były wyłącznie w Finlandii. Za rok 2020 r. polski pracodawca dostarczył Pani dokument
    ITF1-R. Od 14 września 2020 r. rozpoczęła Pani pracę dla fińskiego pracodawcy. Zmieniła
    Pani pracodawców również na fińskich w grudniu 2021 r. oraz listopadzie 2022 r. (brak
    przerw w zatrudnieniu).
    W grudniu 2023 r. w procesie naturalizacji zostało nadane Pani obywatelstwo fińskie oraz
    został wydany fiński paszport oraz dowód osobisty.
    W maju 2024 r. wstąpiła Pani w związek małżeński w Finlandii (posiada Pani fiński akt
    małżeństwa oraz jego polską transkrypcję z polskiego USC). Małżeństwo zostało zawarte
    przed Agencją Usług Cyfrowych i Danych Ludnościowych, odpowiednikiem naszego USC.
    18 czerwca 2024 r. zakończyła Pani pracę dla fińskiego pracodawcy, wymeldowała się z
    miejsca zamieszkania w Finlandii oraz zakończyło się Pani objęcie obowiązkowym
    ubezpieczeniem społecznym w Finlandii. 19 czerwca 2024 r. przeprowadziła się Pani do
    Polski wraz z mężem oraz rozpoczęła własną działalność gospodarczą. Zgłosiła Pani
    powrót do kraju i został on zarejestrowany w rejestrze PESEL. 21 czerwca 2024 r.
    zameldowała się Pani w Polsce.
    Uzupełnienie wniosku
    19 maja 2025 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
    a) Od którego roku chce Pani skorzystać z ulgi na powrót?
      Odpowiedź: W 2025 r. chciałaby Pani skorzystać po raz pierwszy z ulgi na powrót.

    b) Czy posiada Pani polskie obywatelstwo?
      Odpowiedź: Tak, posiada Pani polskie obywatelstwo.
    c) Czy przyjechała Pani do Polski w czerwcu 2024 r. z zamiarem przesiedlenia się na stałe?
      Odpowiedź: Tak, przyjechała Pani z zamiarem przesiedlenia się na stałe.
    d) Czy od momentu przyjazdu do Polski Pani centrum interesów osobistych i
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce?
      Odpowiedź: Tak, znajduje się.
    e) Czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
      Odpowiedź: Tak, prowadzi Pani działalność gospodarczą od 2024 r. i w związku z tym
      faktem oraz posiadanym centrum interesów życiowych posiada Pani nieograniczony
      obowiązek podatkowy w Polsce. Fakt ten jest potwierdzony certyfikatem rezydencji
      wydanym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego ......
    f) W jakich datach/latach Finlandia traktowała Panią jako swojego rezydenta
      podatkowego?
      Odpowiedź: W latach 2019–2024 była Pani traktowana jako rezydent podatkowy
      Finlandii, co znajduje potwierdzenie w posiadanych certyfikatach rezydencji. Zgodnie z
      przepisami prawa podatkowego obowiązującymi w tym kraju, po wyprowadzce z
      Finlandii domniemywa się utrzymanie rezydencji podatkowej przez okres 3 lat. Należy
      jednak podkreślić, że przepisy te nie wykluczają możliwości zmiany rezydencji
      podatkowej w sytuacji, gdy podatnik przenosi swoje centrum interesów osobistych i
      gospodarczych do innego państwa – co miało miejsce w Pani przypadku. Dodatkowo,
      zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2021 r.
      dotyczącymi rezydencji podatkowej oraz zakresu obowiązku podatkowego osób
      fizycznych w Polsce, w przypadku tzw. podwójnej rezydencji zastosowanie mają reguły
      kolizyjne określone w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania. W oparciu o
      wskazane reguły kolizyjne, Pani miejscem zamieszkania dla celów podatkowych jest
      Polska, jako że posiada tu Pani zarówno stałe miejsce zamieszkania, jak i centrum
      interesów życiowych.
    g) Czy od momentu wyjazdu do Finlandii do czerwca 2024 r.:
      - Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych)
        znajdowało się w Finlandii?
      - podlegała Pani w Finlandii nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
      Odpowiedź: Tak, w tym okresie Pani centrum interesów życiowych znajdowało się w
      Finlandii i podlegała tam Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    h) Czy miała Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres pobytu
      zagranicą?
      Odpowiedź: Tak, posiadała Pani miejsce zamieszkania w Polsce od urodzenia do dnia
      wyjazdu do Finlandii.
    i) Czy nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie:
      - trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio 2024 r. (tj. w latach 2021-
        2023) oraz
      - od początku 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się
        Pani do Polski?
      Odpowiedź: Tak, potwierdza Pani, że w latach 2021–2023 oraz od początku 2024 r. do
      dnia poprzedzającego Pani powrót nie posiadała Pani miejsca zamieszkania w Polsce.

    j) Czy posiada Pani certyfikat rezydencji lub inny dowód/inne dowody dokumentujące
      miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w latach 2021-2023 oraz w
      2024 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski
      (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe,
      zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy
      też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – prosimy wyjaśnić jakie)?
      Odpowiedź: Tak, posiada Pani dokumentację potwierdzającą rezydencję podatkową
      poza terytorium Polski w latach 2021–2023 oraz w 2024 r. do dnia poprzedzającego
      przeprowadzkę.
      W szczególności są to:
      - Zbiorczy certyfikat rezydencji podatkowej za lata 2019–2024;
      - Certyfikat zameldowania wydany przez Agencję Usług Cyfrowych i Danych
        Ludnościowych (odpowiednik polskiego USC);
      - Umowa najmu mieszkania;
      - Zbiorcze świadectwa pracy za lata 2020–2021 oraz 2022–2024;
      - Świadectwo pracy za rok 2021–2022;
      - List potwierdzający przyjęcie na studia w 2019 r.;
      - List o przyjęciu na studia w 2022 r. oraz dyplom ukończenia studiów.
    k) Czy po przeprowadzeniu się do Polski w czerwcu 2024 r. uzyskała Pani:
      - w Polsce wyłącznie dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej? Jaka jest
        forma opodatkowania prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej? Czy
        poza ww. dochodami uzyskuje Pani w Polsce również inne dochody (z jakiego
        tytułu, jak opodatkowane)?
      - dochody z Finlandii? Jeżeli tak, prosimy wskazać z jakiego tytułu.
      Odpowiedź: Po powrocie do Polski rozpoczęła Pani prowadzenie działalności
      gospodarczej opodatkowanej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
      Dodatkowo otrzymała Pani przelew tytułem ostatniego wynagrodzenia od fińskiego
      pracodawcy, który został wykazany w zeznaniu PIT-36 za 2024 r.
      W 2024 r. osiągnęła Pani również dochody z kapitałów pieniężnych:
      - .... EUR z tytułu dywidendy,
      - .... EUR z tytułu odsetek bankowych.
      Dochody te zostały wykazane w zeznaniu PIT-38 za 2024 r. Poza powyższymi nie
      uzyskała Pani żadnych innych dochodów ani w Polsce, ani w Finlandii.
    l) Czy korzystała Pani wcześniej w całości lub w części z ulgi na powrót?
      Odpowiedź: Nie, nigdy wcześniej nie korzystała Pani z ulgi na powrót – ani w całości,
      ani w części.

## Pytanie

Czy w opisanych okolicznościach jest Pani uprawniona do ulgi na powrót, czyli zwolnienia
    podatkowego w ramach podatku dochodowego od osób fizycznych z art. 21 ust. 1 pkt 152
    ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych przysługuje pod warunkiem, że:

    1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
    2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
    3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej;
    4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla
      celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia,
      oraz
    5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    W odniesieniu do warunku 1 pragnie Pani podkreślić, iż po przeniesieniu miejsca
    zamieszkania do Polski podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
    Spełnia Pani, również warunek numer 2 – bowiem w okresie poprzedzającym 3 lata
    podatkowe jak również w okresie od stycznia do czerwca 2024 r. nie posiadała Pani
    miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
    Warunek 3 również Pani spełnia, gdyż posiada obywatelstwo polskie.
    Warunek 5 przedmiotowego przepisu nie dotyczy on Pani sytuacji, gdyż zamierza Pani po
    raz pierwszy skorzystać z przedmiotowego zwolnienia.
    W odniesieniu do warunku 4 – przedkłada Pani w załączeniu do niniejszego wniosku
    certyfikat rezydencji uzyskany z fińskiej administracji podatkowej, który potwierdza Pani
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie 2019-2024.
    W Pani ocenie fakt świadczenia w tym okresie pracy na rzecz podmiotu polskiego nie jest
    przesłanką wykluczającą z prawa do przedmiotowej ulgi.
    Pragnie Pani w tym miejscu odwołać się do Objaśnień Ministerstwa Finansów z dnia 29
    kwietnia 2021 r. zatytułowanych REZYDENCJA PODATKOWA ORAZ ZAKRES OBOWIĄZKU
    PODATKOWEGO OSÓB FIZYCZNYCH W POLSCE, które to wyznaczają ramy interpretacyjne
    dla celów ustalenia miejsca zamieszkania dla celów podatkowych.
    I tak też kryteria ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych osoby fizycznej
    zawarte są w art. 3 ust. 1a ustawy PIT w myśl, którego:
    Osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski jeżeli:
    1) posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych
      (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
    Definicja miejsca zamieszkania, zawarta w ustawie PIT, obejmuje dwa kryteria: pobyt na
    terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub posiadanie na terytorium
    Polski ośrodka interesów życiowych rozumianego jako centrum interesów osobistych lub
    centrum interesów gospodarczych. Spójnik „lub” oznacza, że spełnienie przynajmniej

    jednego z tych kryteriów pozwala uznać podatnika za osobę mającą miejsce zamieszkania
    na terytorium Polski. Jednocześnie każde z tych kryteriów należy rozpatrywać
    samodzielnie i niezależnie. Istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza
    posiadanie ścisłych powiązań osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych
    przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy
    spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów
    życiowych w Polsce. Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy
    rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania
    osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności
    społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp.
    Mając na względzie powyższe objaśnienia uważa Pani, iż w odniesieniu do Pani stanu
    faktycznego, miejsce zamieszkania dla celów podatkowych nie znajdowało się na
    terytorium Polski a Finlandii, o czym świadczą ścisłe powiązania osobiste występujące w
    Finlandii, jak również współmałżonek z którym prowadzone było gospodarstwo domowe
    w tym kraju, czy też edukacja oraz praca która odbywała się w Finlandii. Podczas gdy w
    Polsce w tym okresie nie posiadała Pani żadnego majątku nieruchomego ani dochodów
    czy inwestycji, od których konieczne byłoby płacenie podatku dochodowego.
    Mając na uwadze powyższe, uważa Pani iż spełnia wszystkie warunki o których mowa w
    art. 21 ust. 1 pkt 142 (winno być art. 21 ust. 1 pkt 152) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych a co za tym, idzie jest Pani uprawniona do skorzystania w okresie 4
    następujących po sobie latach na zwolnienie przychodów z prowadzonej działalności
    gospodarczej do wysokości 85 528 zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,

      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a. trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b. okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
      3) podatnik:
          a. posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b. miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 powołanej ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku
    przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pani być uznaną za
    osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie
    miejsca zamieszkania do Polski.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację
    danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są
    rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie

    którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc
    podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od
    wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w
    sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania
    kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania
    określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania
    na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z treści wniosku wynika, że przyjechała Pani do Polski 19 czerwca 2024 r., z zamiarem
    przesiedlenia się na stałe. Od momentu przyjazdu do Polski Pani ośrodek interesów
    życiowych znajduje się w Polsce.
    Zatem, od tego momentu podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
    W związku z powyższym, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że w dniu 25 czerwca
    2019 r. wyjechała Pani do Finlandii z zamiarem zamieszkania na stałe. W dniu 15 lipca
    2019 r. zarejestrowała Pani swój pobyt w fińskim urzędzie migracyjnym. Otrzymała Pani
    również stały meldunek w Finlandii.
    W 2019 r. świadczyła Pani pracę w formie zdalnej dla polskiego pracodawcy
    bezpośredniego z Finlandii. Praca była wykonywana w oparciu o umowę zlecenia. Podatki
    oraz składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne (i inne koszty z tym związane) do
    końca lipca 2019 r. Pani pracodawca opłacał w Polsce. Od 2019 r. podatki oraz składki
    opłacane były w Finlandii. W fińskiej deklaracji za 2019 r. uwzględniła Pani dodatkowo
    dochód z Polski. Posiada Pani z tego roku kartę podatkową oraz wyciąg z rejestru
    przychodów. Złożyła Pani również oświadczenie do polskiego banku o rezydencji
    podatkowej w Finlandii. Od 1 stycznia do końca czerwca 2020 r. pracowała Pani zdalnie
    dla polskiego pracodawcy w Finlandii na umowie zlecenie. Podatki oraz składki z tej
    umowy opłacane były wyłącznie w Finlandii. Za rok 2020 r. polski pracodawca dostarczył
    Pani dokument ITF1-R. Od 14 września 2020 r. rozpoczęła Pani pracę dla fińskiego

    pracodawcy. W grudniu 2023 r. w procesie naturalizacji zostało nadane Pani
    obywatelstwo fińskie oraz został wydany fiński paszport oraz dowód osobisty. W maju
    2024 r. wstąpiła Pani w związek małżeński w Finlandii (posiada Pani fiński akt małżeństwa
    oraz jego polską transkrypcję z polskiego USC).
    W latach 2019–2024 była Pani traktowana jako rezydent podatkowy Finlandii, co znajduje
    potwierdzenie w posiadanych certyfikatach rezydencji. Od momentu wyjazdu do Finlandii
    do czerwca 2024 r. Pani centrum interesów życiowych znajdowało się w Finlandii i
    podlegała tam Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Posiada Pani
    dokumentację potwierdzającą rezydencję podatkową poza terytorium Polski w latach
    2021–2023 oraz w 2024 r. do dnia poprzedzającego przeprowadzkę.
    18 czerwca 2024 r. zakończyła Pani pracę dla fińskiego pracodawcy, wymeldowała się z
    miejsca zamieszkania w Finlandii oraz zakończyło się Pani objęcie obowiązkowym
    ubezpieczeniem społecznym w Finlandii. 19 czerwca 2024 r. przeprowadziła się Pani do
    Polski wraz z mężem oraz rozpoczęła własną działalność gospodarczą. Zgłosiła Pani
    powrót do kraju i został on zarejestrowany w rejestrze PESEL. 21 czerwca 2024 r.
    zameldowała się Pani w Polsce.
    Zatem, spełniła Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww.
    ustawy.
    Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww.
    ustawy jest posiadanie obywatelstwa polskiego, który to warunek również Pani spełniła,
    bowiem jak Pani wskazała w opisie sprawy posiada Pani obywatelstwo polskie.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami
    mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo
    zaświadczenie od byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że posiada Pani dokumentację potwierdzającą
    rezydencję podatkową poza terytorium Polski w latach 2021–2023 oraz w 2024 r. do dnia
    poprzedzającego przeprowadzkę. W szczególności są to: zbiorczy certyfikat rezydencji
    podatkowej za lata 2019–2024, certyfikat zameldowania wydany przez Agencję Usług

    Cyfrowych i Danych Ludnościowych (odpowiednik polskiego USC), umowa najmu
    mieszkania, zbiorcze świadectwa pracy za lata 2020–2021 oraz 2022–2024, świadectwo
    pracy za rok 2021–2022, list potwierdzający przyjęcie na studia w 2019 r., list o przyjęciu
    na studia w 2022 r. oraz dyplom ukończenia studiów.
    Z treści wniosku wynika, że posiada Pani certyfikat rezydencji oraz inne dokumenty
    potwierdzające, że Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych przed przyjazdem
    do Polski znajdowało się w Finlandii. Spełniła Pani zatem warunek wskazany w art. 21 ust.
    43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie, w sposób oczywisty spełniła Pani również zastrzeżenie wynikające z art. 21
    ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, jako że skorzystanie z przedmiotowej ulgi jest możliwe dopiero
    poczynając od rozliczenia za rok 2024 lub od roku 2025 – jak to ma miejsce w Pani
    przypadku.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa uznać należy, że ma Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o
    której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    w limitowanej wysokości w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych,
    licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od
    początku roku następnego. Przedmiotowym zwolnieniem od opodatkowania, zgodnie z
    Pani zapytaniem, może Pani objąć przychody uzyskiwane z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w ustawie
    o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych. Zgodnie z Pani wolą, może Pani skorzystać z tej ulgi w 2025 r.
    Wobec tego, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.