Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.696.2017.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-07
Teza: zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży zabudowanych działek
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; komornik; nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 października 2017r. (data wpływu 13 października 2017r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 listopada 2017r. (data wpływu 15 listopada 2017r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki nr 69 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki nr 69.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 15 listopada 2017r. (data wpływu 15 listopada 2017r.) w zakresie doprecyzowania opisanego zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym \`(...)\`.. prowadzi postępowanie egzekucyjne przeciwko \`(...)\`. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, NIP \`(...)\`.., KRS \`(...)\`., z siedzibą w \`(...)\`.., ul. \`(...)\`\`(...)\`

Postępowania egzekucyjne zgodnie z wnioskiem wierzyciela zostały skierowane do nieruchomości dłużnej spółki położonej \`(...)\`., Gmina \`(...)\`.. (według ewidencji gruntów w \`(...)\`.), dla której Sąd Rejonowy \`(...)\`. V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze KW \`(...)\`\`(...)\`..

W toku czynności opisu i oszacowania ustalono, iż przedmiotowa nieruchomość stanowi zabudowaną działkę gruntu nr 69, obręb \`(...)\` o powierzchni 2,1264 ha. W centralnej i północnej części przedmiotowej działki gruntu dominuje posadowiony budynek hali produkcyjnej z zapleczem socjalno-biurowym. Z jego obecnością na nieruchomości związany jest usytuowany w południowo-zachodniej części gruntu budynek przepompowni dla celów p.poż. budynek o powierzchni projektowej 30 m2.

Wokół budynku zorganizowany jest wewnętrzny układ dróg, parkingów i chodników. Drogi, parkingi i place manewrowe wykonane z kostki betonowej z krawężnikami. W części zachodniej usytuowany jest zbiornik p.poż., żelbetowy, monolityczny DN 700 cm, o pojemności 100 m 3. W części SE fundamenty pod zbiorniki związane z produkcją (niewykorzystane). Wzdłuż południowej granicy nieruchomości biegnie zbiornik odparowujący - rów o szerokości 220 cm wyłożony folią (geomembraną) o gr. 20 mm i wzmocniony kamieniem polnym gr. 10-15 cm, V - około 30 m3. Zbiornik retencyjny wody opadowej wyłożony folią (geomembraną) o gr. 20 mm i wzmocniony kamieniem polnym gr. 10-15 cm. V- około 38 m3.

Jak ustalono przedmiotowa działka gruntu o nr 69 została nabyta przez dłużną Spółkę na mocy Aktu Notarialnego z dnia 14 maja 2007r. Rep. \`(...)\`- jako działka niezabudowana. W treści aktu notarialnego sprzedający oświadcza, że „Z tytułu tej sprzedaży nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług”.

Jak ustalił Biegły w dniu 17 sierpnia 2007 roku przez Starostę \`(...)\`. wydana została dla inwestora Zakładów \`(...)\`..” Sp. z o. o. (obecnie \`(...)\` Sp. z o. o.) decyzja nr \`(...)\`. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę:

*   budynku hali magazynowej z zapleczem socjalno-biurowym o powierzchni zabudowy - 4184,36 m2, powierzchni użytkowej - 5088,13 m2 i kubaturze 42434,30 m3 wraz z instalacjami wewnętrznymi, zaliczonego do XVIII kategorii obiektów budowlanych,

*   przyłącza energetycznego,

*   przyłącza wodociągowego,

*   kanalizacji sanitarnej,

*   kanalizacji deszczowej,

*   zbiornika p.poż.,

*   wewnętrznego układu dróg, parkingów i chodników,

*   kontenerowej stacji transformatorowej,

do realizacji na działce nr ewid\`(...)\`\`(...)\`, położonej w miejscowości \`(...)\`.., Gmina \`(...)\`\`(...)\`

W dniu 31 stycznia 2008 roku przez Starostę \`(...)\`.., wydana została decyzja nr \`(...)\`.. zmieniająca decyzję nr \`(...)\`.. z dnia 17 sierpnia 2007 roku, w taki sposób, że zatwierdziła ona projekt budowlany zamienny dla zmiany przeznaczenia obiektu hali magazynowej na halę produkcyjną wraz z infrastrukturą towarzyszącą, obejmujący:

*   budowę przepompowni dla celów p.poż.,

*   budowę ochronnego ekranu akustycznego,

*   budowę 4 szt. studni głębinowych wraz z podłączeniem do kotłowni,

*   wymianę posadzek w pomieszczeniu „kalandrów” na antystatyczną,

*   budowę fundamentów pod maszyny produkcyjne,

*   budowę instalacji zraszaczowej,

*   montaż zbiorników na toluen i spirytus wraz z budową stanowiska do przetaczania,

*   zmianę geometrii łuków projektowanego zjazdu z ulicy (działka nr 66/3),

*   rezygnację z budowy rotundy jako oddzielnej części socjalno-biurowej.

Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego \`(...)\`. poinformował komornika, iż decyzją nr \`(...)\`.. r. z dnia 18 maja 2009 r. udzielił firmie \`(...)\`.. Sp. z o.o. z siedzibą \`(...)\`.., \`(...)\`., pozwolenia na użytkowanie budynku hali produkcyjnej o wymiarach: pow. zabudowy 3948,75 m22, kubatura 37274,89 m3 wraz z instalacjami wewnętrznymi oraz infrastrukturą towarzysząca, zrealizowanego w miejscowości \`(...)\`.., gm. \`(...)\`\`(...)\`

Jak wynika z poczynionych ustaleń, po oddaniu budynku hali do użytkowania, dłużna Spółka rozpoczęła na terenie nieruchomości prowadzenie działalności gospodarczej - produkcja materiałów uszczelniających. Na mocy umowy z dnia 31 maja 2011r. dłużna Spółka wydzierżawiła przedmiotową nieruchomość wraz z częściami składowymi na rzecz \`(...)\`.. Sp. z.o.o. (obecnie po zmianie nazwy \`(...)\`. Sp. z o. o.). Umowa została zawarta na okres od 31 maja 2011r. do 31 maja 2026 r. Czynsz dzierżawny został zapłacony z góry za okres 10 lat. W aktach postępowania brak informacji o rozwiązaniu przedmiotowej umowy. Ustalono jedynie, iż \`(...)\`.. Sp. z o. o. na terenie nieruchomości nie wykonuje działalności.

Umową z dnia 23 listopada 2012 r. \`(...)\`. Sp. z o. o. wynajął \`(...)\`.. Sp. z o.o. pomieszczenia produkcyjne, magazynowe i administracyjne, znajdujące się w wydzielonej części budynku usytuowanego pod adresem \`(...)\`.., \`(...)\`.. oznaczone w protokole zdawczo-odbiorczym stanowiącym załącznik nr 1 do niniejszego protokołu (załącznik nie został Komornikowi przedstawiony).

Obecnie na terenie nieruchomości wykonuje działalność (prowadzi produkcję ) \`(...)\`\`(...)\`Sp. z o.o. Jak ustalono dłużna Spółka była i jest nadal czynnym podatnikiem podatku VAT.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, iż z tytułu nabycia nieruchomości nr 69 Dłużnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie bowiem z treścią Aktu Notarialnego przedmiotowa nieruchomość stanowiąca działkę gruntu o nr 69 została nabyta przez dłużna Spółkę na mocy Aktu Notarialnego z dnia 14 maja 2007 r. Rep. \`(...)\` r. - jako działka niezabudowana. W treści aktu notarialnego sprzedający oświadcza, że „Z tytułu tej sprzedaży nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług”.

Na działce nr 69 znajdują się następujące obiekty budowlane:

1.  budynek hali produkcyjnej,
2.  budynek przepompowni,
3.  układ dróg, parkingów, utwardzeń,
4.  zbiorniki wody, przyłącze wodne,
5.  kanalizacja sanitarna,
6.  przyłącze gazowe nieczynne,
7.  przyłącze energii elektrycznej,
8.  linia kablowa energii elektrycznej,
9.  przyłącze teletechniczne,
10.  stacja transformatorowa.

Ww. obiekty stanowią budynki i budowle w rozumieniu ustawy prawo budowlane. Symbol PKOB dla poszczególnych obiektów:

*   budynki:
    1.  125 budynki przemysłowe i magazynowe; 1251 budynki przemysłowe,
    2.  125 budynki przemysłowe i magazynowe; 1251 budynki przemysłowe,
*   budowle:
    1.  211 autostrady, drogi ekspresowe, 2112 ulice i drogi pozostałe,
    2.  221 Rurociągi i linie telekomunikacyjne oraz linie elektroenergetyczne przesyłowe; 2212 Rurociągi przesyłowe do transportu wody i ścieków,
    3.  221 Rurociągi i linie telekomunikacyjne oraz linie elektroenergetyczne przesyłowe; 2212 Rurociągi przesyłowe do transportu wody i ścieków,
    4.  F. 221 Rurociągi i linie telekomunikacyjne oraz linie elektroenergetyczne przesyłowe; 2211 Rurociągi przesyłowe do transportu ropy naftowej i gazu,
    5.  221 Rurociągi i linie telekomunikacyjne oraz linie elektroenergetyczne przesyłowe; 2214 Linie elektroenergetyczne przesyłowe,
    6.  221 Rurociągi i linie telekomunikacyjne oraz linie elektroenergetyczne przesyłowe; 2214 Linie elektroenergetyczne przesyłowe,
    7.  221 Rurociągi i linie telekomunikacyjne oraz linie elektroenergetyczne przesyłowe; 2213 Linie telekomunikacyjne przesyłowe,
    8.  221 Rurociągi i linie telekomunikacyjne oraz linie elektroenergetyczne przesyłowe; 2214 Linie elektroenergetyczne przesyłowe.

Wszystkie obiekty są trwale związane z gruntem.

Pomiędzy pierwszym zasiedleniem przedmiotowych budynków, a jego dostawą nie upłynie okres krótszy niż 2 lata, gdyż licytacja przedmiotowej nieruchomości jest zdarzeniem przyszłym - po oddaniu budynku hali do użytkowania, dłużna Spółka rozpoczęła na terenie nieruchomości prowadzenie działalności gospodarczej - produkcja materiałów uszczelniających. Na mocy umowy z dnia 31 maja 2011 r. dłużna Spółka wydzierżawiła przedmiotową nieruchomość wraz z częściami składowymi na rzecz \`(...)\`.. Sp. z o. o. (obecnie po zmianie \`(...)\`\`(...)\` Sp. z o. o.). Umowa została zawarta na okres od 31 maja 2011r. do 31 maja 2026 r. Czynsz dzierżawny został zapłacony z góry za okres 10 lat. W aktach postępowania brak informacji o rozwiązaniu przedmiotowej umowy. Ustalono jedynie, iż \`(...)\`.. Sp. z o. o. na ternie nieruchomości nie wykonuje działalności.

Umową z dnia 23 listopada 2012 r. \`(...)\`.. Sp. z o. o. wynajął \`(...)\`\`(...)\` Sp. z o. o. pomieszczenia produkcyjne, magazynowe i administracyjne, znajdujące się w wydzielonej części budynku usytuowanego pod adresem \`(...)\`.., \`(...)\`.. oznaczone w protokole zdawczo-odbiorczym stanowiącym załącznik nr 1 do niniejszego protokołu (załącznik nie został komornikowi przedstawiony).

Jak wynika z poczynionych ustaleń budynki i budowle znajdujące się na terenie przedmiotowej nieruchomości były przez dłużną Spółkę wykorzystywane do prowadzenie działalności gospodarczej - produkcja materiałów uszczelniających czyli czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego \`(...)\`. poinformował komornika, iż decyzją nr \`(...)\`. r. z dnia 18 maja 2009 r. udzielił firmie \`(...)\`.. Sp. z o. o. z siedzibą w \`(...)\`.., \`(...)\`\`(...)\`, pozwolenia na użytkowanie budynku hali produkcyjnej o wymiarach: pow. zabudowy 3948,75 m2, pow. użytkowa 5358,32 m2, kubatura 37274,89 m3 wraz z instalacjami wewnętrznymi oraz infrastrukturą towarzysząca, zrealizowanego w miejscowości \`(...)\`.., gm. \`(...)\`\`(...)\`

W toku prowadzonego postępowania nie ustalono by dłużna Spółka lub najemcy nieruchomości ponieśli wydatki na ulepszenie budynków i budowli, a w szczególności w stopniu wyższym niż 30% wartości początkowej budynków i budowli znajdujących się na terenie przedmiotowej nieruchomości.

Jednocześnie Komornik zawiadamia, iż brak jest możliwości odebrania od dłużnej Spółki wyjaśnień, gdyż w postępowaniu egzekucyjnym spółka jest reprezentowana przez kuratora dla dłużnej Spółki ustanowionego przez Sąd Rejonowy \`(...)\`. w trybie art. 818 K.p.c., wobec stwierdzenia po stronie dłużnej Spółki wystąpienia braku organu powołanego do jej reprezentowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W związku z powyższym opisem stanu faktycznego oraz planowaną licytacją wyżej oznaczonej zabudowanej nieruchomości Wnioskodawca zadaje następujące pytania:

Czy dostawa wyżej oznaczonych nieruchomości zabudowanej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i czy komornik sądowy dokonujący sprzedaży w trybie licytacji publicznej tej nieruchomości będzie zobowiązany obliczyć i „odprowadzić” podatek od towarów i usług, czy też podlega ona zwolnieniu z podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa wyżej oznaczonej zabudowanej nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ w przypadku przedmiotowej nieruchomości doszło do pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu sprzedaży upłynie okres 2 lat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2017 r., poz. 1007, z późn. zm.) dla każdej nieruchomości prowadzi się odrębną księgę wieczystą, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Dotyczy to także nieruchomości lokalowych oraz nieruchomości, w których nieruchomości lokalowe zostały wyodrębnione.

Zatem każda działka gruntu wchodząca w skład nieruchomości stanowi samodzielnie wyodrębnioną całość, która może być przedmiotem odrębnej dostawy, opodatkowanej właściwą stawką podatkową.

Uwzględniając powyższe, objęta jedną transakcją może być cała nieruchomość, składająca się z kilku działek gruntów, lecz przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT będzie dostawa prawa własności każdej z działek odrębnie. Tak więc, w przedmiotowej sprawie należy każdą wyodrębnioną ewidencyjnie działkę rozpatrzyć jako osobny przedmiot dostawy.

Na podstawie uregulowania zawartego w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej ustawą, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1201, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Z treści wskazanego wyżej przepisu wynika zatem, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Należy zauważyć, że przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), zgodnie z którym, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Podatnikiem natomiast, stosownie do treści art. 7 § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Przepis art. 30 § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.

W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów. Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych) towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie egzekucyjne.

Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem, a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik, będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności egzekucyjnych.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. 2 pkt 22 ww. ustawy, zgodnie z którym, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Tak więc, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, zarówno grunt, jak i budynek spełniają definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Odnosząc się do okoliczności sprawy, należy wskazać, że przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006, Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających.

W konsekwencji, zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE oraz w świetle utrwalonego w tej materii orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, pierwsze zasiedlenie budynku należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby w tej sytuacji można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Zgodnie jednak z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:

1.  dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;
2.  dostawa terenu budowlanego.

Jak stanowi art. 12 ust. 2 zdanie drugie Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a), do przebudowy budynków oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Odnosząc powyższe uregulowania do niniejszej sprawy należy wskazać, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, jedynie w sytuacji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332, z późn. zm.).

I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową - art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 3 pkt 3a) ustawy Prawo budowlane, obiektem liniowym jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Z kolei w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku i opodatkować łącznie z tym budynkiem, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie doszło do pierwszego zasiedlenia budynków oraz budowli posadowionych na działce nr 69, a od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu zbycia nieruchomości upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Zatem dostawa budynków i budowali posadowionych na działce nr 69 będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Ponadto, mając na uwadze definicje urządzeń budowlanych zawartą w art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, należy wskazać, iż znajdujące się na ww. działce przyłącza a także place postojowe związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem stanowią urządzenia budowlane. Zatem urządzenia te należy traktować jako elementy przynależne do budynków/budowli i opodatkować łącznie z budynkami/budowlami, z którymi są powiązane. W związku z tym, iż w stosunku do dostawy budynków/budowli znajdujących się na działce nr 69 znajdzie zastosowanie zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to dostawa ww. urządzeń budowlanych również będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie ww. przepisu.

Skoro zatem dostawa wymienionych we wniosku budynków/budowli posadowionych na działce nr 69 oraz urządzeń budowalnych przynależnych do ww. budynków/budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to – na podstawie powołanego wyżej art. 29a ust. 8 ustawy – ze zwolnienia tego korzystać będzie również dostawa gruntu, z którym budynki/budowle są trwale związane.

Reasumując, czynność sprzedaży w trybie egzekucji sądowej ww. nieruchomości będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów dokonana przez podatnika tego podatku. Jednakże dostawa budynków/budowli wraz z urządzeniami budowlanymi posadowionych na działce gruntu nr 69, spełniała będzie przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Ze zwolnienia korzystać będzie również, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, dostawa gruntu, na którym budynki/budowle te się znajdują.

Zatem oceniając stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dostawa wyżej oznaczonej zabudowanej nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnośnie dokumentów stanowiących załączniki do wniosku, tutejszy organ pragnie w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadniania prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny przesłanych załączników.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….. w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.