Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1235/09-2/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-01-14
Teza: Czy dokonanie zwrotu Wnioskodawcy (w związku z rozwiązaniem spółki bądź wystąpieniem wspólnika ze spółki) w gotówce wartości wniesionego przez niego wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości w wysokości nie wyższej niż wartość tego wkładu określona w umowie spółki będzie stanowić przychód podatkowy podlegający?
Słowa kluczowe: spółki-spółka osobowa; udział; wkład-wkłady niepieniężne; wspólnik-wystąpienie wspólnika; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; zwrot
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2009 r. (data wpływu 10 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnień przedmiotowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.

W ramach tej działalności Wnioskodawca nabył nieruchomość, która stanowi środek trwały i którą zamierza wnieść aportem do spółki komandytowej. Wartość tego niepieniężnego wkładu zostanie ustalona według aktualnej wartości rynkowej nieruchomości (wyższej aniżeli wartość wynikająca z ewidencji prowadzonej przez Wnioskodawcę).

Wnioskodawca nie wyklucza, że spółka nieruchomość sprzeda. Wnioskodawca nie wyklucza, także, że spółka w przypadku jej rozwiązania i likwidacji dokona zwrotu wspólnikom w gotówce wartości wniesionych przez nich wkładów (w całości bądź w części).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dokonanie zwrotu Wnioskodawcy (w związku z rozwiązaniem spółki bądź wystąpieniem wspólnika ze spółki) w gotówce wartości wniesionego przez niego wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości w wysokości nie wyższej niż wartość tego wkładu określona w umowie spółki będzie stanowić przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacenie mu jako wspólnikowi w gotówce wartości części lub całości wniesionego przez niego do spółki komandytowej wkładu nie będzie podlegać opodatkowaniu do wysokości wartości wkładu wniesionego przez Wnioskodawcę, określonej w umowie spółki.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), przychody otrzymane przez Wnioskodawcę jako wspólnika spółki komandytowej w związku ze zwrotem wniesionego przez niego wkładu (w ramach rozwiązania i likwidacji spółki bądź wystąpienia z niej Wnioskodawcy) wolne są od podatku dochodowego do wysokości wniesionego wkładu. Powyższe oznacza, że opodatkowana podatkiem dochodowym będzie jedynie otrzymana przez Wnioskodawcę nadwyżka ponad wartość wniesionej do spółki komandytowej nieruchomości. Wnioskodawca otrzymując więc w pieniądzu od spółki tytułem zwrotu wkładu niepieniężnego wartość wniesionej jako wkład nieruchomości będzie zwolniony z obowiązku zapłaty podatku dochodowego, o ile kwota ta nie przekroczy wartości wniesionego przez Wnioskodawcę wkładu, określonej w umowie spółki.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznym orzecznictwie sądów administracyjnych, między innymi w:

1.  wyroku NSA z dnia 6 lutego 2009 r. w sprawie II FSK 1629/2007,
2.  wyroku WSA w Gdańsku z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie I SA/Gd 785/2008 r.

Pogląd Wnioskodawcy znajduje wsparcie także w wielu interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe, w tym:

1.  interpretacji indywidualnej Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 lipca 2009 r. w sprawie IPPB1/351/09-6/AM,
2.  postanowieniu Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku z dnia 30 sierpnia 2006 r. w sprawie IB/415-63/159b/55/06/KSz,
3.  interpretacji Urzędu Skarbowego w Płocku z dnia 14 lipca 2006 r. 1419/UPO-415-105/06/GS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków Sądów Administracyjnych tut. Organ informuje, że w myśl zasady wyrażonej w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zostały one wydane w indywidualnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę pism co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.