Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-751/09/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-10-20
Teza: czy Wnioskodawca jest uprawniony do otrzymywania od ZPRP faktur VAT w miejsce wystawianych dotychczas rachunków
Słowa kluczowe: dokumentacja; faktura-faktura VAT
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 lipca 2009r. (data wpływu 21 lipca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 września 2009r. (data wpływu 5 października 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy Wnioskodawca jest uprawniony do otrzymywania od ZPRP faktur VAT w miejsce wystawianych dotychczas rachunków - jest **prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2009r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy Wnioskodawca jest uprawniony do otrzymywania od ZPRP faktur VAT w miejsce wystawianych dotychczas rachunków.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 września 2009r. (data wpływu 5 października 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 września 2009r. znak: IBPP1/443-751/09/BM.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wskazał, że Związek Piłki Ręcznej w Polsce (ZPRP) wypłaca sędziom wynagrodzenie z tytułu sędziowania meczy biorących udział w rozgrywkach ligowych. Poszczególne kluby sportowe, w tym również Wnioskodawca, uiszczają na poczet przedmiotowych wynagrodzeń zaliczki w postaci miesięcznych ryczałtów. Dowodem dokonania wpłat zaliczkowych są wystawiane przez związek rachunki. ZPRP stoi bowiem na stanowisku braku obowiązku sporządzania stosownych faktur, z uwagi na niedokonywanie jakichkolwiek odpłatnych usług na rzecz klubów sportowych, w tym również Wnioskodawcy- Klubu Sportowego H.

W piśmie z dnia 29 września 2009r. Wnioskodawca wskazał, że złożył wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie tego właśnie Klubu. Nie sposób się zgodzić z twierdzeniem Organu, iż z zagadnienia będącego przedmiotem wniosku nie wynika, w jakim zakresie dotyczy ono Wnioskodawcy. To właśnie Klub Sportowy H., a nie wszelkie kluby sportowe są Wnioskodawcą, co wynika z informacji wpisanych w części B złożonego wniosku. Ponadto tak z przedstawionego stanu faktycznego, jak i stanowiska wnioskodawcy wynika również, iż podmiot określony jako Wnioskodawca jest zainteresowanym w tej konkretnej sprawie indywidualnej. Wnioskodawca jednak przyznał, iż przyporządkowane do stanu faktycznego pytanie, sformułowane zostało w dość niefortunny sposób, co też mogło wprowadzić w błąd Organ podatkowy, który mylnie zinterpretował, iż Wnioskodawcą są kluby sportowe, a nie dany konkretny Klub. Jednocześnie Wnioskodawca wyjaśnił, iż sprawa, będąca przedmiotem złożonego wniosku nie dotyczy opodatkowania innego podmiotu, czyli ZPRP - bezsprzecznie bowiem zagadnieniem budzącym wątpliwość podatnika jest kwestia prawidłowości prowadzenia dokumentacji księgowej Klubu, na co zasadniczy wpływ ma fakt wystawiania przez Związek rachunków, czy też faktur. Wnioskodawca zwrócił uwagę Organu, iż wyłącznie wystawione przez Związek faktury umożliwią zgodne z prawem księgowanie poniesionych przez tenże Klub wydatków, poprzez zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodu. Wnioskodawca wyjaśnił, iż kwestia budząca wątpliwości ma wpływ na posiadane przez podatnika (Wnioskodawcę) w oparciu o przepis art. 106 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r., nr 54, poz. 535 ze zm.) prawo do otrzymania faktury na skutek uiszczania na rzecz Związku zaliczek w postaci miesięcznych ryczałtów. Otrzymane faktury będą bowiem podstawą do zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodu. Reasumując Wnioskodawca stwierdził, że sytuacja przedstawiona we wniosku jest stanem faktycznym występującym u Wnioskodawcy, a zadane pytanie i przedstawione stanowisko dotyczą Wnioskodawcy.

Ponadto Wnioskodawca wyjaśnił, iż zarówno Wnioskodawca, jak i ZPRP są podatnikami VAT czynnymi. Nie wskazano tej informacji we wniosku, albowiem fakt ten winien być oczywisty. Wyłącznie bowiem podatnik VAT czynny uprawniony jest do wystawiania faktur VAT. Wnioskodawca nie posiada stosownej wiedzy w zakresie, czy również sędziowie są podatnikami VAT czynnymi. Zdaniem Wnioskodawcy powyższe nie ma jednak związku z przedmiotową sprawą, gdyż to nie sędziowie świadczą usługi na rzecz Wnioskodawcy tylko ZPRP. Wnioskodawca uiszcza na rzecz Związku miesięczne zaliczki na poczet ryczałtów sędziowskich, które wypłacane są im przez Związek. Z kolei Związek w ten sposób świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługę, której wykonanie potwierdzać powinna wystawiona faktura. Obowiązek uiszczania comiesięcznych zaliczek wynika z uchwały podjętej przez Zarząd ZPRP.

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z zapewnieniami księgowej ZPRP, jaki i postanowieniami § 9 ust. 4 pkt 3 Statutu tegoż Związku, przyznaje on sędziom piłki ręcznej licencje sędziowskie i pozbawia ich tych uprawnień, określa zasady i warunki wykonywania funkcji sędziego piłki ręcznej i delegata - obserwatora zawodów oraz określa zasady ich wynagradzania. Wnioskodawca nie posiada dodatkowych informacji na temat stosunku prawnego łączącego Związek z poszczególnymi sędziami, wzajemne relacje tych dwóch podmiotów nie mają ponadto znaczenia dla kwestii rozstrzygnięcia, czy Klub Sportowy H. jest uprawniony do otrzymywania faktur.

Sposób rozliczenia Wnioskodawcy ze Związkiem został opisany w części F złożonego wniosku. Otóż ZPRP wypłaca sędziom wynagrodzenie z tytułu sędziowania meczów biorących udział w rozgrywkach ligowych. Wnioskodawca uiszcza na poczet przedmiotowych wynagrodzeń zaliczki w postaci miesięcznych ryczałtów. Dowodem dokonania wpłat zaliczkowych są wystawiane przez Związek rachunki. Wnioskodawca stoi jednak na stanowisku, iż jest uprawniony do otrzymywania stosownych faktur.

Odnosząc się do kwestii rozliczeń Wnioskodawcy z sędziami Wnioskodawca wyjaśnił, iż Klub takowych rozliczeń nie dokonuje w sposób bezpośredni. Jak wskazano powyżej, uiszcza na rzecz przedmiotowych wynagrodzeń zaliczki w formie miesięcznych ryczałtów, jednakże same rozliczenia mają miejsce pomiędzy sędziami a Związkiem.

Wnioskodawca wskazał, że nie posiada stosownej wiedzy na temat symbolu PKWiU tej konkretnej usługi, co więcej nie ma obowiązku posiadania takiej wiedzy, albowiem to na podmiocie, który winien fakturę wystawić, ów obowiązek właśnie spoczywa.

Wnioskodawca nadmienił, iż miała miejsce jednorazowa sytuacja, w której to ZPRP wystawił na rzecz Wnioskodawcy fakturę VAT, w której określono symbol PKWiU jako 92.62.13. Istotne jest, iż owa faktura została wystawiona na skutek wystąpienia okoliczności identycznych jak w przedmiotowej sprawie. Tym bardzie niezrozumiały jest dla Wnioskodawcy fakt późniejszego sporządzania rachunków. Wszelkie próby wyegzekwowania od Związku obowiązku wystawiania faktur w przedmiotowej sprawie kończyły się niepowodzeniem, Związek stoi bowiem na stanowisku, iż owego obowiązku nie posiada z uwagi na niedokonywanie jakichkolwiek odpłatnych usług na rzecz Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie zmodyfikowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 29 września 2009r.):

Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony do otrzymywania od ZPRP faktur VAT w miejsce wystawianych dotychczas rachunków, co umożliwi z kolei Wnioskodawcy zaliczenie przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, zwłaszcza art. 106 przedmiotowej ustawy, nakładają na ZPRP obowiązek wystawiania faktur VAT. Obowiązek wystawiania faktur VAT dotyczy, zgodnie z ust. 3 powołanego art., również należności otrzymywanych przed wydaniem towaru lub usługi. Sędziowie nie otrzymują wynagrodzeń bezpośrednio od klubów sportowych. Przedmiotowe wynagrodzenia pochodzą z zaliczek uiszczanych przez kluby, i są natomiast wypłacane przez ZPRP. Związek świadczy w świetle powyższego na rzecz owych klubów usługi. Zgodnie z literą prawa jest zatem obowiązany do wystawiania faktur VAT na rzecz Wnioskodawcy, co z kolei stanowi podstawę prawidłowego księgowania tychże usług.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż jest podmiotem uprawnionym do otrzymania od ZPRP faktury VAT. Sędziowie nie otrzymują wynagrodzenia bezpośrednio od Wnioskodawcy, jest ono bowiem wypłacane przez Związek. Jak też opisano powyżej, owe wynagrodzenia pochodzą z zaliczek uiszczanych m.in. przez Wnioskodawcę, a zatem Związek świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługi. Zgodnie z literą prawa Wnioskodawca jest zatem uprawniony do otrzymania faktury VAT, dokumentującej ową usługę, co stanie się podstawą dokonania prawidłowego księgowania przedmiotowych wydatków poprzez zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 cyt. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy o VAT.

Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powołanej ustawy. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do części należności otrzymywanych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi (art. 106 ust. 3 ustawy o VAT).

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy o VAT Minister Finansów, w obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r., rozporządzeniu z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337) określił m. in. szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania.

Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT".

W § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia wskazano elementy jakie powinna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży. W § 5 ust. 1 pkt 2-4 ww. rozporządzenia wskazano, że faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11, numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”, oraz dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży (…).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Związek Piłki Ręcznej w Polsce (dalej ZPRP wypłaca sędziom wynagrodzenie z tytułu sędziowania meczy biorących udział w rozgrywkach ligowych. Wnioskodawca uiszcza na poczet przedmiotowych wynagrodzeń zaliczki w postaci miesięcznych ryczałtów. Dowodem dokonania wpłat zaliczkowych są wystawiane przez Związek rachunki. ZPRP stoi bowiem na stanowisku braku obowiązku sporządzania stosownych faktur, z uwagi na niedokonywanie jakichkolwiek odpłatnych usług na rzecz Wnioskodawcy. Wnioskodawca stoi jednak na stanowisku, iż jest uprawniony do otrzymywania stosownych faktur.

Zarówno Wnioskodawca, jak i ZPRP są podatnikami VAT czynnymi. Sędziowie nie świadczą usługi na rzecz Wnioskodawcy tylko ZPRP. Wnioskodawca uiszcza na rzecz Związku miesięczne zaliczki na poczet ryczałtów sędziowskich, które wypłacane są im przez Związek. Z kolei Związek w ten sposób świadczy (w ocenie Wnioskodawcy) na rzecz Wnioskodawcy usługę, której wykonanie potwierdzać powinna wystawiona faktura. Obowiązek uiszczania comiesięcznych zaliczek wynika z uchwały podjętej przez ZPRP.

Wnioskodawca nie dokonuje rozliczeń z sędziami w sposób bezpośredni. Uiszcza na rzecz przedmiotowych wynagrodzeń zaliczki w formie miesięcznych ryczałtów, jednakże same rozliczenia mają miejsce pomiędzy sędziami a Związkiem.

Sędziowie nie otrzymują wynagrodzenia bezpośrednio od Wnioskodawcy, jest ono bowiem wypłacane przez Związek. Owe wynagrodzenia pochodzą z zaliczek uiszczanych m.in. przez Wnioskodawcę, a zatem Związek świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługi.

Wnioskodawca wskazał, iż miała miejsce jednorazowa sytuacja, w której to ZPRP wystawił na rzecz Wnioskodawcy fakturę VAT, w której określono symbol PKWiU jako 92.62.13. Faktura została wystawiona na skutek wystąpienia okoliczności identycznych jak w przedmiotowej sprawie.

Tak więc, jeżeli w opisanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym uiszczane przez Wnioskodawcę na rzecz ZPRP miesięczne zaliczki na poczet ryczałtów sędziowskich są zapłatą za wykonanie przez ZPRP na rzecz Wnioskodawcy usługi sklasyfikowanej wg symbolu PKWiU 92.62.13 (zgodnie z fakturą VAT wystawioną przez ZPRP na rzecz Wnioskodawcy, w której określono symbol PKWiU 92.62.13) wówczas mamy do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług.

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), obowiązującą dla celów podatku VAT do dnia 31 grudnia 2009r., pod symbolem 92.62.13 sklasyfikowano usługi związane ze sportem pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane.

W takiej sytuacji stanowisko Wnioskodawcy odnośnie sposobu dokumentowania wykonania przez ZPRP przedmiotowej usługi pomiędzy ZPRP a Wnioskodawcą (jako czynnymi podatnikami podatku VAT) za pomocą faktury VAT, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, należało uznać za prawidłowe.

Należy jednak zauważyć, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany stanu prawnego lub w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego, w szczególności jeżeli przekazywane przez ZPRP na rzecz Wnioskodawcy zaliczki na poczet ryczałtów sędziowskich nie stanową zapłaty za wykonanie usługi.

Podkreślić bowiem trzeba, że Wnioskodawca jako nabywca ewentualnej usługi wprawdzie co do zasady nie jest zobowiązany do posiadania wiedzy na temat symbolu PKWiU ewentualnej usługi świadczonej przez kontrahenta, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zainteresowany podmiot (producent, usługodawca) sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej, jednakże w sytuacji gdy Wnioskodawca żąda udzielenia interpretacji przepisów prawa podatkowego, zobowiązany jest zgodnie z przepisem art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zgodnie z tym przepisem składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W przypadku zatem podania przez Wnioskodawcę danych niezgodnych z rzeczywistością, interpretacja traci ważność.

Ponadto należy wskazać, że niniejsza interpretacja nie wywołuje żadnych skutków podatkowoprawnych dla kontrahenta Wnioskodawcy (tj. Związku Piłki Ręcznej), który jeśli jest zainteresowany uzyskaniem interpretacji w swojej indywidualnej sprawie, zobowiązany jest do wystąpienia z odrębnym wnioskiem.

Końcowo należy również zaznaczyć, że niniejsza interpretacja, zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy w poz. 35, 37, 41 i 47 wniosku ORD-IN, dotyczy wyłącznie jednego stanu faktycznego w zakresie podatku od towarów i usług, tak więc kwestię wykorzystania faktur, o wystawienie których Wnioskodawca zapytał, do zaliczenia udokumentowanych nimi wydatków do kosztów uzyskania przychodów, potraktowano wyłącznie informacyjnie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.