Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-54/11/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-04-12
Teza: Czy czynności Urzędu Miar refakturowane przez Wnioskodawcę nadal korzystają ze stawki zwolnionej?
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 stycznia 2011 r. (data wpływu 17 stycznia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 5 kwietnia 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług legalizacji urządzeń pomiarowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2011 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 5 kwietnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usługi legalizacji urządzeń pomiarowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Na użytkownikach urządzeń pomiarowych, takich jak dystrybutory czy instalacje zamontowane na autocysternach, spoczywa obowiązek dokonywania legalizacji (co 13 i 24 miesiące). Właściciel lub użytkownik takiego urządzenia zleca Pana firmie przeprowadzenie pomiarów w trakcie legalizacji dokonywanej przez Urząd Miar. Urzędy Miar nie dysponują odpowiednimi przyrządami pomiarowymi (kolby pomiarowe), wykorzystywanymi podczas legalizacji. Takie urządzenia posiada Pana firma i w efekcie bierze udział przy legalizacji, ponieważ uprawnienia do legalizacji posiadają tylko inspektorzy Urzędu Miar. Pana udział sprowadza się do tego, że przy legalizacji podłącza Pan kolbę pomiarową do urządzenia, przelewa odpowiednie dawki paliwa i dokonuje odczytu. W trakcie legalizacji inspektor Urzędu Miar nadzoruje przeprowadzone przez Pana pomiary, zakłada cechy urzędowe na urządzenia oraz wydaje świadectwo na użytkowane urządzenia. Świadectwo to jest potwierdzeniem dokonania przez Urząd Miar legalizacji urządzenia. Pana firma – w imieniu użytkownika urządzenia – składa w Urzędzie Miar wniosek o legalizację, a następnie dokonuje płatności na rzecz Urzędu Miar opłaty urzędowej wynikającej z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz. U. Nr 229, poz. 2309). Opłata zostaje przekazana na rachunek Urzędu Miar w terminie 7 dni od daty złożenia wniosku o przeprowadzenie legalizacji. Za udział przy legalizacji wystawia Pan fakturę z podstawową stawką podatku od towarów i usług, natomiast przy refakturowaniu opłat Urząd Miar stosuje stawkę zwolnioną (dotychczasowe PKWiU 75.11). Urząd Miar nie ma obowiązku wystawiania faktur VAT potwierdzających otrzymanie opłaty. Otrzymuje Pan tylko „Potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia do kontrolo meteorologicznej i prawidłowości ustalenia opłaty” lub „Potwierdzenie złożenia wniosku”. W ww. potwierdzeniach określony jest podmiot składający wniosek, numer pod jakim w dzienniku zgłoszeń Urzędu Miar został zarejestrowany wniosek oraz wysokość opłaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie

Czy czynności Urzędu Miar refakturowane przez Pana nadal korzystają ze stawki zwolnionej?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności urzędowe Urzędu Miar, jako czynności administracyjne korzystają przy refakturowaniu, ze stawki podatku zwolnionej. Nie stanowi to dostawy towaru. Jest to świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy. Z art. 7 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7(…).

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, wprowadzonym art. 19 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku. W obecnie obowiązującej wersji ustawy większość przypadków zwolnień od podatku unormowana została w art. 43. W artykule tym uregulowano m. in. zwolnienia dotyczące usług ujętych poprzednio w załączniku nr 4 do ustawy.

Z okoliczności wskazanych we wniosku wynika, iż właściciele lub użytkownicy urządzeń pomiarowych zlecają Pana firmie przeprowadzenie pomiarów w trakcie legalizacji dokonywanej przez Urząd Miar. Urzędy Miar nie dysponują odpowiednimi przyrządami pomiarowymi (kolby pomiarowe), wykorzystywanymi podczas legalizacji. Takie urządzenia posiada Pana firma i w efekcie bierze udział przy legalizacji. Pana udział sprowadza się do tego, że przy legalizacji podłącza Pan kolbę pomiarową do urządzenia, przelewa odpowiednie dawki paliwa i dokonuje odczytu. W trakcie legalizacji inspektor Urzędu Miar nadzoruje przeprowadzone przez Pana pomiary, zakłada cechy urzędowe na urządzenia oraz wydaje świadectwo na użytkowane urządzenia. Świadectwo to jest potwierdzeniem dokonania przez Urząd Miar legalizacji urządzenia. Pana firma – w imieniu użytkownika urządzenia – składa w Urzędzie Miar wniosek o legalizację, a następnie dokonuje płatności na rzecz Urzędu Miar opłaty urzędowej wynikającej z rozporządzenia Ministra Finansów. Za udział przy legalizacji wystawia Pan fakturę z podstawową stawką podatku od towarów i usług, natomiast przy refakturowaniu opłat Urząd Miar stosuje stawkę zwolnioną (dotychczasowe PKWiU 75.11). Urząd Miar nie ma obowiązku wystawiania faktur VAT potwierdzających otrzymanie opłaty. Otrzymuje Pan tylko „Potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia do kontrolo meteorologicznej i prawidłowości ustalenia opłaty” lub „Potwierdzenie złożenia wniosku”. W ww. potwierdzeniach określony jest podmiot składający wniosek, numer pod jakim w dzienniku zgłoszeń Urzędu Miar został zarejestrowany wniosek oraz wysokość opłaty.

Zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o miarach (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441 ze zm.), prawna kontrola metrologiczna przyrządów pomiarowych jest wykonywana przez organy administracji miar oraz, w zakresie udzielonych upoważnień, przez upoważnione podmioty.

Stosownie do treści art. 10 ww. ustawy, organami administracji miar są:

1.  Prezes Głównego Urzędu Miar, będący centralnym organem administracji rządowej;
2.  dyrektorzy okręgowych urzędów miar, zwani dalej "dyrektorami";
3.  naczelnicy obwodowych urzędów miar, zwani dalej "naczelnikami".

Prezes może udzielić zainteresowanemu podmiotowi upoważnienia do wykonywania legalizacji pierwotnej lub legalizacji ponownej określonych rodzajów przyrządów pomiarowych. Do wniosku o udzielenie upoważnienia należy dołączyć dokumenty potwierdzające spełnianie warunków do wydania upoważnienia (art. 16a ust.1 tejże ustawy).

Analiza powyższych przepisów pozwala na stwierdzenie, że kontrolę metrologiczną (legalizację) mogą wykonywać tylko wymienione w ustawie organy administracji oraz podmioty posiadające odpowiednie upoważnienie wydane przez Prezesa Urzędu Miar. Działanie podmiotów innych niż wymienione powyżej nie może być uważane za działanie w zakresie administracji.

Biorąc pod uwagę powyższe fakty oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że ani w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług, ani w rozporządzeniach wykonawczych nie przewidziano zwolnienia lub stawek obniżonych dla opisanych we wniosku usług, w związku z tym przedmiotowe czynności stanowią usługi opodatkowane stawką podatku w wysokości 23%.

Należy także podkreślić, że organy podatkowe nie mają prawa ingerować w treść zawieranych umów cywilnoprawnych i przyjęty w nich sposób rozliczeń pomiędzy kontrahentami, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe, a to może być stwierdzone jedynie w drodze postępowania podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.