Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.26.2025.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-13
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie uznania, że sprzedaż
niezabudowanej działki o powierzchni około (...) m2, która
wydzielona zostanie z działki nr (...) jest opodatkowana bez
uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy o
VAT.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik czynny
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że sprzedaż
                                2niezabudowanej działki o powierzchni około (...) m, która wydzielona zostanie z działki nr
    (...) jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy o
    VAT. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – m.in. pełnomocnictwem, które
    wpłynęło do tut. Organu 3 lutego 2025 r. oraz pismem z 23 grudnia 2024 r. (data wpływu 5
    lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości, dla której to w Sądzie Rejonowym w (...)
    prowadzi księgę wieczystą nr (...), nieruchomość jest położona w (...), gmina (...), powiat (...),
    województwo (...), składa się między innymi z działki gruntu nr (...) (...), o powierzchni (...)
    ha (...). Nieruchomość została nabyta w drodze dziedziczenia po (...).
    Przedmiotowa nieruchomość jest niezabudowana, prawo własności przedmiotowej
    nieruchomości nie jest obciążone żadnymi ciężarami, ograniczeniami i roszczeniami oraz
    hipotekami nie wpisanymi do księgi wieczystej. Nieruchomość posiada bezpośredni
    dostęp do drogi publicznej, jest wolna od wad fizycznych i prawnych, nieruchomość nie
    jest przedmiotem umowy najmu ani dzierżawy.
    Z uproszczonego wypisu z rejestru gruntów wydany z upoważnienia Prezydenta Miasta (...)
    w dniu (...) 2024 roku za nr (...), z wynika, że obszar działki nr (...), stanowią grunty orne
    wynosi (...) ha, odpowiadają jej oznaczeniu wieczystoksięgowemu. Przedmiotowa działka
    zgodnie z zaświadczeniem wydanym z upoważnienia Prezydenta Miasta (...) z dnia (...)
    2024 roku za nr (...) nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego. Nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu, ani decyzją, o
    której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy o lasach. Z pisma wydanego przez Naczelnika
    Wydziału (...) dot. prawa pierwokupu i Specjalnej Strefy Rewitalizacji, o których mowa w
    ustawie z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji, z którego między innymi wynika, że
    Rada Miasta (...) nie podjęła uchwal na podstawie art. 8 ustawy z dnia 9 października 2015
    r. o rewitalizacji, że tym samym Rada Miasta (...) nie uchwaliła prawa pierwokupu, o
    którym mowa w art. 11, ust. 5 pkt 1 oraz Specjalnych Stref Rewitalizacji, o których mowa w
    art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 9 października 2015r. o rewitalizacji.
    Wnioskodawca oświadcza, że w okresie ostatnich 5 (pięć) lat nie dokonał wycinki drzew na
    podstawie zgłoszenia na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą, na nieruchomości
    będącej przedmiotem niniejszej umowy.
    Strona sprzedająca oświadcza, że w zakresie zbycia nieruchomości objętej niniejszą
    umową współpracuje z biurem pośrednictwa Nieruchomości (...) ul. (...). Wnioskodawca
    nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca oświadcza, że udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości, warunków

    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o
    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru, ponadto oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek ustania bytu prawnego.
    Wnioskodawczyni wyraża zgodę na dysponowanie przez Spółkę nieruchomością na cele
    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994
    roku Prawo Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Kupującej nieruchomość będącą przedmiotem
    niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu.
                                                      2 Strony umowy oświadczają, że przyrzeczona umowa sprzedaży działki gruntu około (...) m
    wydzielonej po podziale geodezyjnym z działki nr (...), zostanie zawarta pod następującymi
    warunkami:
    1. Uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej
    nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym
                                                      2 jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej (...) m
                        2 w tym salą sprzedaży o pow. (...) mwraz z miejscami parkingowymi w liczbie minimum
    20 miejsc postojowych.
    2. Wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o
    podziale działki nr (...) zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego.
    3. Uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu
    na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania przedmiotowej
    nieruchomości, obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki, w tym
    jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej nie
                2  2mniejszej niż (...) m w tym salą sprzedaży o powierzchni (...) m wraz z miejscami
    parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych.
    4. Uzyskania przez Kupującą prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez
    właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
    nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
    spółki na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25 ton, bez
    konieczności przebudowy układu drogowego wraz z niezbędnymi dokumentami
    umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o
    niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną
    nieruchomości.
    5. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
    koniecznością rekultywacji.
    6. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
    budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    7. Uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej,
    wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją
    Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 (sześciu)
    miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży.
    8. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
    planowanym obiektem handlowo-usługowym.
    9. Uzyskania i okazania się przez Sprzedającego najpóźniej do dnia zawarcia przyrzeczonej
    umowy sprzedaży indywidualną interpretacją podatkową wydaną przez właściwego

    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności naliczenia bądź
    zwolnieniu z naliczenia podatku VAT.
    Wnioskodawca dzierżawi niezabudowaną działkę nr (...), o powierzchni (...) ha (Umowa
    dzierżawy nr (...)/(...) wraz z aneksem z dnia (...) 2024 roku, zawarta na czas trzech
    miesięcy).
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że działka była dzierżawiona spółce która ma
    zamiar ją zakupić. W opisie blednie to opisano. Chodziło, iż działka nie była dzierżawiona
    przed podpisaniem umowy przedwstępnej po jej podpisaniu była dzierżawiona.

## Pytanie

2Czy sprzedaż niezabudowanej działki gruntu, o powierzchni około (...) m wydzielonej po
    podziale geodezyjnym z działki nr (...), jest zwolniona z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż niezabudowanej działki gruntu, o powierzchni około (...)
    2m wydzielonej po podziale geodezyjnym z działki nr (...), jest opodatkowana podatkiem
    od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, stosownie do
    art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie

    działalności gospodarczej. Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa
    towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie
    wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością
    rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
    gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku
    rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Czyli
    podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Przypomnijmy, iż na działce nr (...) od momentu nabycia do momentu zbycia nie
    prowadzono żadnych działalności gospodarczych. Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło
    do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem, w szczególności
    składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki wydzielonej z
    nieruchomości nr (...) (...), o powierzchni (...) ha warunków technicznych dotyczących
    przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych
    warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.

    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy, jak to już wyżej podkreślono sam nie podejmował on działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego. W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu
    może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu
    reprezentowanego (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli
    jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr (...) (...), warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca. Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się
    jak podatnik podatku VAT wymieniony w art. 15 ww. ustawy.
    Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał szeregu określonych czynności w
                                      2związku ze sprzedażą działki gruntu, o powierzchni około (...) m wydzielonej po podziale
    geodezyjnym z działki nr (...).
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach

    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia
    terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów
    zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – na
    podstawie ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i
    warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, przy czym:
    · lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
    celu publicznego;
    · sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
    drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, ww.
    działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w
    rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT. W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż niezabudowanej działki gruntu, o
                  2 powierzchni około (...) mwydzielonej po podziale geodezyjnym z działki nr (...)
    stanowiącej teren budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze
    zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia będzie trzeba jej
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT.
    W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej dokumentem potwierdzającym jej
    nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług jest faktura. W tym bowiem
    przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik podatku od towarów i usług i
    zgodnie z 106b ustawy o VAT taką transakcję należy udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą
    o VAT” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach –
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów.
    Niezależnie od powyższego, zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o podatku od
    towarów i usług, nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6
    ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7
    ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie
    działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej
    działalności.
    W oparciu o art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
    zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które
    prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część

    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za
    które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej,
    czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku
    osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej
    działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za
    podatnika w zakresie tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-
    291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części
    majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej
    do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku prywatnego.
    Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu
    dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku prywatnego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika
    prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K. przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą
    na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby
    w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od
    wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej
    dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta
    następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie
    ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.
    9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na

    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych
    z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani właścicielką niezabudowanej działki gruntu nr (...)
    nabytej w drodze dziedziczenia. Nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego. Zamierza Pani sprzedać działkę o powierzchni
          2około (...) m, która zostanie wydzielona z działki nr (...). W zakresie zbycia
    nieruchomości współpracuje Pani z biurem pośrednictwa Nieruchomości. Przyrzeczona
                                    2umowa sprzedaży działki gruntu o powierzchni około (...) m wydzielonej po podziale
    geodezyjnym działki nr (...), zostanie zawarta pod m.in. następującymi warunkami:
    uzyskania przez Kupującą Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej
    nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym
    jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym wraz z miejscami
    parkingowymi, wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej
    decyzji o podziale działki nr (...) zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki,
    uzyskania przez Kupującą Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji
    wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
    przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu
    według koncepcji spółki, uzyskania przez Kupującą Spółkę warunków technicznych
    przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza
    energetycznego zgodnie z koncepcją Kupującej Spółki, pozwalających na realizację
    planowanej inwestycji w okresie 6 (sześciu) miesięcy od dnia zawarcia przyrzeczonej
    umowy sprzedaży, uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury
    technicznej z planowanym obiektem handlowo-usługowym.
    Ponadto udzieliła Pani kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz
    odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych
    z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości, warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej oraz decyzji na lokalizację zjazdu publicznego.
    Ponadto wyraziła Pani zgodę na dysponowanie przez kupującą Spółkę nieruchomością
    na cele budowlane w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z
    wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Pani
    Kupującej nieruchomość celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Na podstawie tak przedstawionego zdarzenia przyszłego Pani wątpliwości dotyczą
                                                2kwestii uznania, że sprzedaż niezabudowanej działki o powierzchni około (...) m, która

    wydzielona zostanie z działki nr (...) jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z
    art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy.
    Dla ustalenia, czy sprzedaż towaru (działki) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług w pierwszej kolejności należy ustalić, czy osoba dokonująca
    transakcji sprzedaży nieruchomości występuje z tytułu tej transakcji w charakterze
    podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjęła Pani w odniesieniu do
    niezabudowanej działki nr (...), z której wydzielona zostanie działka o powierzchni około
      2(...) m, przeznaczona do sprzedaży i ustalić czy spełni Pani przesłanki do uznania Pani
    za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży.
    W rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę, że działka nr (...), z której wydzielona
                            2 zostanie działka o powierzchni około (...) mzostała wydzierżawiona Kupującej Spółce
    na okres 3 miesięcy.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że na mocy art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) przez umowę dzierżawy
    wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania
    pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić
    wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Dzierżawa stanowi więc umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą na
    strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    W kontekście niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów
    w sposób ciągły do celów zarobkowych. Zatem czerpanie dochodów ze składnika
    majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie wykorzystywanie
    towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa,
    leasing itp.).
    Zatem, dzierżawa działki nr (...), z której wydzielona zostanie działka o powierzchni
          2około (...) m będąca przedmiotem planowanej dostawy, stanowić będzie odpłatne
    świadczenie usług, a zawarcie umowy dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z
    majątku prywatnego. Taki sposób wykorzystania przez Panią przedmiotowej działki
    sprawił, że jest ona wykorzystywana w prowadzonej przez Panią działalności
    gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku prywatnego. Tym samym, sprzedając
    opisaną działkę, nie dokona Pani zbycia majątku prywatnego.
    W konsekwencji, wydzierżawienie przez Panią działki nr (...), z której wydzielona
                            2zostanie działka o powierzchni około (...) m będąca przedmiotem planowanej dostawy
    stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy. Dzierżawa wypełnia bowiem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję
    działalności gospodarczej, bez względu na to, czy jest prowadzona w ramach
    działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Istotne znaczenie ma tu również kwestia udzielenia pełnomocnictwa, która
    uregulowana jest w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne,
    Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu cywilnego.
    Według art. 95 Kodeksu cywilnego:
    § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
    właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
    przedstawiciela
    § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
    pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Na mocy art. 96 Kodeksu cywilnego umocowanie do działania w cudzym imieniu może
    opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu
    reprezentowanego (pełnomocnictwo).
    Na podstawie art. 98 Kodeksu cywilnego pełnomocnictwo ogólne obejmuje
    umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres
    zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że
    ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Jak stanowi art. 99 Kodeksu cywilnego:
    § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
    pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie.
    § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
    piśmie.
    Jak wynika z art. 108 Kodeksu cywilnego pełnomocnik nie może być drugą stroną
    czynności prawnej, której dokonywa w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika
    z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest
    możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w
    wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Zgodnie z art. 109 Kodeksu cywilnego przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy.
    W tym miejscu, wskazać również należy, że kwestie dotyczące stosunków
    cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności
    nieruchomości, reguluje art. 535 Kodeksu cywilnego, w myśl którego przez umowę
    sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i
    wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1
    Kodeksu cywilnego, w świetle którego umowa sprzedaży, zamiany, darowizny,
    przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności
    rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis
    szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    W oparciu o art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

    § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia
    oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia
    umowy przyrzeczonej.
    § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
    oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
    stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
    uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny
    termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne
    oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został
    wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
                                      2 W celu sprzedaży przez Panią działki o powierzchni około (...) m,która wydzielona
    zostanie z działki nr (...), zawarła Pani z Kupującą Spółką umowę przedwstępną, która
    uzależnia zawarcie umowy docelowej po spełnieniu następujących warunków:
    uzyskania przez Kupującą Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
    pozwoleniu na budowę, uzyskania przez Kupującą Spółkę prawomocnej, ostatecznej i
    wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na
    lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę
    przedmiotowego zjazdu według koncepcji spółki, uzyskania przez Kupującą Spółkę
    warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
    deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją Kupującej Spółki,
    Udzieliła Pani kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej
    oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
    uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości, warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej oraz decyzji na lokalizację zjazdu publicznego.
    Ponadto wyraziła Pani zgodę na dysponowanie przez kupującą Spółkę nieruchomością
    na cele budowlane w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z
    wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Pani
    Kupującej nieruchomość celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Fakt, że ww. działania nie były podejmowane bezpośrednio przez Panią, ale przez osoby
    trzecie (Kupującą Spółkę), nie oznacza, że pozostaną bez wpływu na Pani sytuację
    prawną. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej, działka nr (...), z której wydzielona
                    2 zostanie działka o pow. (...) mprzeznaczona do sprzedaży, została poddana wielu
    czynnościom, wymienionym w umowie przedwstępnej. Wszystkie te czynności z punktu
    widzenia podatku VAT zostały „wykonane” w Pani sferze prawnopodatkowej. W tym
    kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez
    Kupującą Spółkę.
    Udzielenie przez Panią stosownego pełnomocnictwa Kupującej Spółce skutkuje tym, że
    wszystkie ww. czynności podejmowane przez Kupującą Spółkę były/będą podejmowane
    w Pani imieniu i na Pani korzyść, ponieważ to Pani jako właściciel nr (...), z której

                          2 wydzielona zostanie działka o pow. (...) mprzeznaczona do sprzedaży była stroną w
    postępowaniu o uzyskanie stosownych decyzji, pozwoleń oraz dokonania wszelkich
    czynności z nią związanych.
    Nie ulega wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania nieruchomości
    do sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby fizyczne, w
    zakresie zarządzania majątkiem prywatnym.
                                                2Zatem, sprzedaż przez Panią niezabudowanej działki o powierzchni około (...) m, która
    wydzielona zostanie z działki nr (...) będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy,
    dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Jak już wcześniej wyjaśniono, ww. działka będąca przedmiotem
    planowanej sprzedaży oddana była w dzierżawę na okres 3 miesięcy. Zatem dokonując
    opisanych we wniosku czynności, podejmowała Pani działania podobne do tych, jakie
    wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których
    mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. Czyli wykazała Pani
                                        2aktywność w przedmiocie zbycia działki o powierzchni około (...) m, która wydzielona
    zostanie z działki nr (...) porównywalną do działań podmiotów się profesjonalnie
    zajmujących się tego rodzaju obrotem.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy udziału w
    działce, podlegała będzie opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje natomiast przepis art.
    43 ust. 1 pkt 9 ustawy, stosownie do którego zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Według art. 2 pkt 33 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach
    budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
    których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem te dostawy terenów niezabudowanych, które mają za
    przedmiot tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
    Na mocy art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130) kształtowanie i prowadzenie polityki
    przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania
    przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i
    wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny
    niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
    Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
    ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

    Jak stanowi art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji
    o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji
        ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego.
    Są nimi miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa
    miejscowego, natomiast w przypadku jego braku – decyzja o warunkach zabudowy –
    jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
                                      2Wskazała Pani, że wprawdzie działka o powierzchni około (...) m, która wydzielona
    zostanie z działki nr (...) nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, jednakże – jak wynika z wniosku – na moment planowanej dostawy,
    działka będzie objęta decyzją o warunkach zabudowy. Zatem na dzień planowanej
                                    2dostawy niezabudowana działka o powierzchni około (...) m, która wydzielona zostanie
    z działki nr (...) stanowić, będzie teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i
    w rezultacie sprzedaż udziałów w tej nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Skoro przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
    to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zaznaczyć należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione
    muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    · brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28
    lutego 2013 r., sygnatura akt I FSK 627/12, że zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit.
    b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek
    ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np.

    ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie
    ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
    faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo
    do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Przenosząc powyższą analizę na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że jak wynika z
    opisu sprawy nieruchomość została nabyta w drodze dziedziczenia, nie można zatem
    uznać, że nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT, skoro dostawa nie była
    objęta tym podatkiem. W takiej sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Pani prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działki lub że takie prawo Pani nie
    przysługiwało, skoro przy nabyciu udziału w działce nie wystąpił podatek VAT, który
    mógłby podlegać odliczeniu. Oznacza to, że nie zostały spełnione również warunki do
    zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
                                                    2Ponadto działka nr (...), z której wydzielona zostanie działka o powierzchni około (...) m,
    przeznaczona do sprzedaży była przedmiotem umowy dzierżawy na rzecz Kupującej
    Spółki na okres 3 miesięcy. Czynność ta, jak już wyżej wskazano, wypełnia dyspozycję
    art. 8 ust. 1 ustawy – stanowi odpłatne świadczenie usług. Ustawa o podatku od
    towarów i usług, jak też wydane na jej podstawie akty wykonawcze, nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla usługi dzierżawy terenów budowlanych. Oznacza to, że
                                              2działka nr (...), z której wydzielona zostanie działka o powierzchni około (...) m,
    przeznaczona do sprzedaży nie była przez cały okres posiadania, wykorzystywana przez
    Panią wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT. Zatem nie został spełniony
    żaden z warunków, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez Panią działki o powierzchni około (...)
    m2, która wydzielona zostanie z działki nr (...), będzie stanowić czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z
    art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, a zatem będzie opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług według stawki właściwej dla przedmiotu dostawy.
    Tym samym, Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do
    przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego
    albo zdarzenia przyszłego.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pani ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na
    wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację
    przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Pani wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu
    faktycznego, bądź we własnym stanowisku, zwłaszcza dotyczące udokumentowania
    fakturą VAT transakcji sprzedaży, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być,
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1. z zastosowaniem art. 119a;
    2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się,
    jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem
    zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub
    objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.