Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.98.2025.5.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Ustalenie, czy wydanie przez Zleceniobiorcę Zleceniodawcy
przedmiotowych praw własności nabytych udziałów we
współwłasności przedmiotowych nieruchomości rodzi
obowiązek podatkowych w zakresie podatku dochodowego od
osób fizycznych.
Słowa kluczowe: nieruchomości
powiernictwo
powiernictwo-zlecenia powiernicze
umowa-umowa powiernictwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 28 marca 2025 r. (wpływ 2 kwietnia 2024 r.). Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą PKD 8.32.Z - Zarządzanie
    nieruchomościami wykonywane na zlecenie. Wnioskodawca pozostaje w związku
    małżeńskim.
    Wnioskodawca w dniu 28 stycznia 2008 r. oraz w dniu 8 lipca 2008 r. wraz z małżonkiem,
    w formie aktu notarialnego, zawarli dwie umowy zlecenia (zlecenia powierniczego) na
    nabycie udziału we współwłasności wynoszącego 1/2 udziału w dwóch nieruchomościach -
    działkach ewidencyjnych o numerach 1 i 2. Zgodnie z zawartymi umowami zlecenia
    nabycia nieruchomości Wnioskodawca wraz z małżonkiem przekazali środki pieniężne
    niezbędne do nabycia przedmiotowych nieruchomości na rachunek bankowy wskazany
    przez Zleceniobiorcę. Zgodnie z zawartą umową zlecenia Zleceniobiorca zobowiązany
    został do działania w imieniu własnym na rachunek Zleceniodawców.
    Zgodnie z zawartą umową zlecenia Zleceniobiorca zobowiązał się do przeniesienia
    nabytego udziału we współwłasności nieruchomości za rzecz Zleceniodawców, na każde
    ich żądanie, w terminie nieprzekraczającym 14 dni od daty zgłoszenia mu takiego żądania.
    Zleceniobiorca, działając na podstawie wskazanej wyżej umowy zlecenia, dokonał nabycia
    udziałów we współwłasności nieruchomości; umowy sprzedaży zostały zawarte w 2008 r.
    Na podstawie zawartych aktów notarialnych w księgach wieczystych jako współwłaściciel
    przedmiotowych nieruchomości został wpisany Zleceniobiorca.
    Aktualnie obie działki objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    gminy (...) z przeznaczeniem - teren zabudowy usługowej z dopuszczeniem funkcji
    mieszkaniowej jednorodzinnej „(...)”. Według Wypisów z Rejestru Gruntów, prowadzonych
    przez Starostę (...), obie działki to grunty orne.
    Część jednej z nieruchomości - działki 1,o pow. 0,13 ha (mniej niż 1/3 jej ogólnej
    powierzchni), była przedmiotem umowy dzierżawy; umowa dzierżawy weszła w życie w
    listopadzie 2009 r. Z tytułu dzierżawy Zleceniobiorca i drugi współwłaściciel wystawiali
    dzierżawcy dwie odrębne faktury, które rozliczali w składanych deklaracjach VAT oraz JPK.
    Zleceniobiorca, zgodnie z § 6 umowy, przekazywał czynsz z tytułu dzierżawy - po
    zapłaceniu podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego z tytułu dzierżawy -
    przekazywał Zleceniodawcy. Aktualnie umowa dzierżawy części działki została rozwiązana.
    Działka o numerze ewidencyjnym 2 nie była wykorzystywana w żadnym zakresie od dnia
    nabycia do dnia dzisiejszego.
    Wnioskodawca zamierza zażądać od Zleceniobiorcy, na podstawie art. 740 Kodeksu
    cywilnego i treści zawartej umowy zlecenia powierniczego, wydania własności nabytych na
    zlecenie udziałów w przedmiotowych nieruchomościach, na rzecz jego i małżonka, jako
    zleceniodawców.
    W związku z zamierzonym wystąpieniem do Zleceniobiorcy o wydania (przeniesienie)
    nabytego prawa własności do udziałów we współwłasności nieruchomości na
    Wnioskodawcę wraz z małżonkiem, zgodnie z art. 740 Kodeksu cywilnego, Wnioskodawca
    ma wątpliwości odnośnie skutków podatkowych realizacji zobowiązania Zleceniobiorcy do
    przeniesienia prawa własności nabytego udziału we współwłasności przedmiotowych
    nieruchomości w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz w zakresie
    podatku VAT i podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobowa działalność gospodarczą PKD 8.32.Z - Zarządzanie
    nieruchomościami wykonywane na zlecenie od 2021 r. Korzysta ze zwolnienia
    podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

    Działalność gospodarcza prowadzi od 2021 r. Nabycie udziałów we współwłasności w
    działkach nr 1 i 2 nastąpiło w ramach czynności nieopodatkowanych, sprzedaż przez
    osobę fizyczną działek wyodrębnionych z gospodarstwa rolnego. Transakcja ta była
    dokumentowana aktem notarialnym. Nie była dokumentowana fakturą z wykazanym
    podatkiem VAT. Nabytych udziałów we współwłasności działek nr 1 i 2 Wnioskodawca nie
    zamierza wykorzystywać w prowadzonej działalności gospodarczej. Udziały są dla
    Wnioskodawcy i jej męża zabezpieczeniem własnych środków finansowych.
    Wnioskodawca zlecił nabycie w 2008 r. udziału we współwłasności w celu ochrony
    posiadanych środków pieniężnych. Umowa zlecenia powierniczego nie była zawarta w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność
    gospodarczą od 2021 r.
    Z tytułu zawartej umowy zlecenia Zleceniobiorca otrzyma wynagrodzenia 1000,00 po
    ostatecznym zakończeniu zlecenia – wydaniu udziałów we współwłasności
    przedmiotowych działek i dokonaniu odpowiednich wpisów w księgach wieczystych.
    Umowa zlecenia powierniczego została zawarta w formie aktu notarialnego w aktach tych
    Wnioskodawca występuje jako Powierzający. W aktach notarialnych dotyczących nabycia
    udziałów w przedmiotowych działkach występuje wyłączenie Powiernik.
    Pytania
      1. Czy wydanie przez Zleceniobiorcę Zleceniodawcy przedmiotowych praw własności
        nabytych udziałów we współwłasności przedmiotowych nieruchomości rodzi
        obowiązek podatkowych w zakresie podatku VAT?
      2. Czy wydanie przez Zleceniobiorcę Zleceniodawcy przedmiotowych praw własności
        nabytych udziałów we współwłasności przedmiotowych nieruchomości rodzi
        obowiązek podatkowych w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.
      3. Czy wydanie przez Zleceniobiorcę Zleceniodawcy przedmiotowych praw własności
        nabytych udziałów we współwłasności przedmiotowych nieruchomości rodzi
        obowiązek podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych (pyt. Nr 3),
    natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pyt. Nr 1) i podatku od czynności
    cywilnoprawnych (pyt. Nr 2) zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem formalne ujawnienie rzeczywistego stanu faktycznego w księgach
    wieczystych prowadzonych dla przedmiotowych nieruchomości nie jest objęte
    obowiązkiem podatkowym w podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 3
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest dochodem
    Zleceniodawcy.
    Przedmiotem indywidualnej interpretacji jest art. 9 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 10 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz. U. Nr 80,
    poz. 350 ze zm.).
    Zgodnie z art. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      1) Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
        wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52 coraz dochodów, od
        których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
      2) Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
        24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
        sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
        podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
        stratą ze źródła przychodów. Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art.
        23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie

        stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
        uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają
        sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    W myśl art. 10 ustawy:
      1. Źródłami przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
        w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
        rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4) działy specjalne produkcji rolnej;
      5) (uchylony)
      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze
        albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników
        majątku związanych z działalnością gospodarczą;
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
        innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
        dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
        określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną; 8b)
      niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
      9) inne źródła.
    Z charakteru prawnego umowy zlecenia powierniczego wynika, że władztwo nad nabytymi
    prawami, jakie można przypisać Zleceniobiorcy wykonującemu zlecenie jest ograniczone,
    a to poprzez:
        ograniczenie czasowe – zleceniobiorca obowiązany jest przekazać nabyte prawa na
        pierwsze żądanie zleceniodawcy,
        ustawowo wyłączoną możliwość rozporządzania tymi prawami na rzecz kogoś
        innego aniżeli zleceniodawca lub wskazany przezeń podmiot, co powoduje
        wyłączenie możliwości efektywnego zwiększenia masy majątkowej zleceniodawcy o
        prawa nabyte w wykonaniu zlecenia

        nieekwiwalentność dla zleceniobiorcy zbycia nabytych we własnym imieniu, lecz na
        rachunek zlecającego praw – prawa te przenoszone są na zlecającego nieodpłatnie.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego jak i Naczelnego Sądu
    Administracyjnego wyraźnie wskazuje, że nie istnieje obowiązek ujawniania istnienia
    stosunku zlecenia (wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 29 lipca 1999 r.,
    sygn. I SA/Kr 108/98). Ustawa o PIT nie zawiera przepisów regulujących zasady
    opodatkowania czynności dokonywanych w ramach transakcji powierniczej (we własnym
    imieniu na rachunek Zleceniodawcy). Z tego powodu wszelkie czynności dokonywane w
    ramach transakcji j winny być oceniane przez pryzmat przepisów ogólnych. Zgodnie z art.
    9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT),
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powyższy
    przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z
    którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie, uzyskane przez podatnika w
    danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone
    zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z
    opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku). Wyrazem praktycznej realizacji
    powyższej zasady jest art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, z którego wynika, że przychodami, z
    zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających
    z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30ca, art. 30da i 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Biorąc pod uwagę powyższe, podstawą uzyskania przychodów mogą być tylko
    takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie
    majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, do przychodów
    podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe,
    definitywne i bezwarunkowe. Co do zasady więc o zaliczeniu danego przysporzenia
    majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej
    osoby. Konsekwencją przyjęcia tezy o charakterze przychodu jako definitywnego
    przysporzenia w majątku podatnika jest uznanie, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro zatem umowy
    zlecenia zawierają zobowiązanie zleceniobiorcy do zwrotu majątku dla powierzającego lub
    na rzecz wskazanego przezeń podmiotu na jego żądanie, na powierniku nie będzie
    spoczywać obowiązek rozliczenia transakcji mających wymiar podatkowy. Powyższe
    stanowisko znajduje potwierdzenie w doktrynie, w której czynności powiernicze, z punktu
    widzenia podatków dochodowych, określa się jako neutralne podatkowo. Umowa
    powiernicza, ze swej istoty polegająca na przekazaniu i zwrocie wartości majątkowej,
    powinna być również traktowana jako generująca świadczenie, które ma charakter
    zwrotny i traktowana podatkowo na równi z umową pożyczki, czy przekazaniem kaucji,
    czyli jako neutralna podatkowo (tzn. nie generująca przychodu w momencie przekazania
    środków jak i w momencie ich zwrotu lub ich ekwiwalentu) (M. Chudzik, Opodatkowanie
    czynności powierniczych podatkami dochodowymi, Monitor Podatkowy Nr 2/2008, s. 17).
    Podobnie twierdzą sądy administracyjne. Dla przykładu w wyroku WSA w Warszawie z
    dnia 9 listopada 2004 r. (sygn. akt III SA 3031/03) stwierdzono, iż: „(...) nie można
    przychodu ze sprzedaży powierniczej traktować jako przysporzenia zleceniobiorcy-
    powiernika. Za dochód Skarżącego z tytułu umowy zlecenia powierniczego uznać należy
    zatem wyłącznie prowizję. Natomiast kosztów powierniczego nabycia udziału oraz
    kosztów i przychodu z powierniczego zbycia udziału nie rozpoznaje się w rozliczeniu
    podatkowym u zleceniobiorcy, ale u Zleceniodawcy”. Powyższe potwierdzają również
    organy podatkowe.

    Przykładowo w interpretacji z dnia 23 sierpnia 2013 r., sygn. IPPB1/415-673/13-3/KS,
    Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie potwierdził prawidłowość stanowiska, zgodnie z
    którym: „W przypadku zbycia przez powiernika na rzecz podmiotu trzeciego
    nieruchomości w wykonaniu umowy powierniczej po stronie powiernika nie dochodzi do
    odpłatnego zbycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Przychodu z przeniesienia własności nieruchomości lub prawa
    użytkowania wieczystego w wykonaniu umowy powierniczego zlecenia nie można
    traktować jako przysporzenia zleceniobiorcy- powiernika. Umowa ta będzie bowiem dla
    tej osoby neutralna podatkowo. Czynność przeniesienia własności nieruchomości przez
    osobę, która nie występuje we własnym interesie, lecz na rzecz faktycznego nabywcy
    (zlecającego), jako wykonana w ramach realizacji umowy zlecenia powierniczego, nie
    wywoła zatem skutków prawnych w podatku dochodowym od osób fizycznych u
    powiernika. Skutki te zostaną wywołane po stronie Powiernika jako zlecającego. Powiernik
    będzie więc zobowiązany do wykazania dochodu z tytułu sprzedaży i jego właściwego
    opodatkowania na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 30e ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych”. Podobnie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w
    Warszawie, który w interpretacji indywidualnej z dnia 23 sierpnia 2013 r., sygn. IPPB1/415-
    673/13-3/KS wskazał, że: „w przypadku wykonania umowy powierniczej podatnikiem z
    tytułu zbycia nieruchomości nabytej w drodze umowy powierniczej nie jest powiernik
    tylko zleceniodawca”.
    Również w interpretacji z dnia 10 września 2018 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.364.2018.1.
    KS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „(...) w przypadku odpłatnego
    zbycia nieruchomości nabytej przez powiernika w wykonaniu umowy powierniczej, to
    zlecający powinien/powinni wykazać i opodatkować ewentualny dochód uzyskany z tytułu
    tej transakcji. Dla celów podatkowych odpłatne zbycie nieruchomości przez powiernika w
    jego imieniu, ale na rzecz zlecającego/zlecających należy ocenić jako skutkujące zmianami
    w majątku zlecającego/zlecających. Tym samym, jeżeli powiernik zbywa nieruchomość na
    rzecz nabywcy-osoby trzeciej, czynność ta powoduje powstanie obowiązku podatkowego
    dla zlecającego/zlecających. W sytuacji zbycia nieruchomości przez powiernika w związku z
    zawartą umową powiernictwa, powiernik zbywa ją w imieniu własnym, lecz na rachunek
    zleceniodawcy/zleceniodawców tak jak powiernik nabywał tą nieruchomość w imieniu
    własnym, lecz na rachunek zleceniodawcy/zleceniodawców”.
    Ze stanowiska doktryny jak i utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika,
    że podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych jest rzeczywisty właściciel
    nieruchomości (Zleceniodawca).
    Pani zdaniem wydanie (przeniesienie) przez Zleceniobiorcę własności udziałów w
    nieruchomościach na rzecz Zleceniodawców, prowadzące do formalnego ujawnienia
    rzeczywistych właścicieli we wpisach w księgach wieczystych, nie jest zbyciem
    nieruchomości, nie jest źródłem przychodów i nie skutkuje powstaniem dochodu
    podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu
    art. 9 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ,
    nie jest trwałym przysporzeniem majątkowym Zleceniodawców. Nie jest dochodem
    Zleceniodawców, albowiem zgodnie z umową zlecenia to zleceniodawcy przekazali
    Zleceniobiorcy środki na zakup nieruchomości, są rzeczywistymi właścicielami praw
    majątkowych od daty ich nabycia przez Zleceniobiorcę. Przeniesienie własności udziałów
    w nieruchomości przez Zleceniobiorcę na rzecz Zleceniodawców w wykonaniu umowy
    zlecenia powierniczego nie generuje obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od
    osób fizycznych u Zleceniodawców.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy, przychodami są:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie
    są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o
    zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających
    opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia, w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększa ono majątek podatnika (takie, którymi może
    rozporządzać jak właściciel).
    Katalog źródeł przychodów został określony w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią, źródłami przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
      członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się
      produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4) działy specjalne produkcji rolnej;
      5) (uchylony);
      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;

      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
      9) inne źródła.
    W obrocie gospodarczym zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej nie muszą działać osobiście. Jednym ze
    sposobów działania poprzez inny podmiot jest umowa powiernictwa. Powiernik na
    zewnątrz działa jako samodzielny podmiot, jednak z mocy wewnętrznego porozumienia z
    powierzającym, działa na jego rzecz, a nie występuje we własnym interesie.
    Powiernictwo nie jest uregulowane w prawie polskim jako odrębna instytucja prawna.
                                                    1Podstawą do konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona w przepisie art. 353
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.)
    zasada swobody kontraktowej.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Najczęściej podstawą do skonstruowania umowy powierniczej jest umowa zlecenia. Prawa
    i obowiązki stron tej umowy należy zatem zasadniczo oceniać według przepisów o
    zleceniu.
    Jak wynika z art. 734 § 1 i 735 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania
      określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
    Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się
    wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.
    Istotą umowy zlecenia jest odpłatne lub nieodpłatne dokonanie określonej czynności
    prawnej w imieniu dającego zlecenie, lub – jeżeli tak stanowi umowa – w imieniu własnym,
    lecz na rachunek zlecającego. W tym ostatnim wypadku, wszelkie nabycie praw lub rzeczy
    ma charakter powierniczy (fiducjarny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać
    zlecającemu wszystko, co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu
    własnym.
    Jak wynika bowiem z art. 740 Kodeksu cywilnego:
      Przyjmujący zlecenie powinien udzielać dającemu zlecenie potrzebnych wiadomości
      o przebiegu sprawy, a po wykonaniu zlecenia lub po wcześniejszym rozwiązaniu
      umowy złożyć mu sprawozdanie. Powinien mu wydać wszystko, co przy wykonaniu
      zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym.
    Jak każda czynność cywilnoprawna, umowa zlecenia, a w konsekwencji oparta na niej
    umowa powiernicza, niesie za sobą dla jej stron określone prawa i obowiązki. Jednym z
    obowiązków dającego zlecenie jest wynikający z art. 742 i 743 Kodeksu cywilnego,
    obowiązek pokrycia wydatków przyjmującego zlecenie, związanych z należytym
    wykonaniem zlecenia oraz zwolnienia go z zaciągniętych w tym celu zobowiązań np. przez
    zapłatę, zwolnienie z długu.
    Władztwo nad nabytymi prawami, jakie można przypisać zleceniobiorcy wykonującemu
    zlecenie powiernicze jest ograniczone. Są to następujące ograniczenia:
        ograniczenie czasowe – zleceniobiorca obowiązany jest przekazać nabyte prawa
        bądź uzyskane korzyści na pierwsze żądanie zleceniobiorcy,
        ustawowo wyłączona możliwość rozporządzania tymi prawami lub korzyściami na
        rzecz innej osoby niż zleceniodawca lub wskazany przez niego podmiot, co

        powoduje wyłączenie możliwości efektywnego zwiększenia masy majątkowej
        zleceniobiorcy o prawa nabyte w wykonaniu powiernictwa,
        nieekwiwalentność dla zleceniobiorcy zbycia nabytych we własnym imieniu, lecz na
        rachunek zlecającego praw – prawa te przenoszone są na zlecającego nieodpłatnie
        – zgodnie z art. 742 Kodeksu cywilnego; dający zlecenie zwraca przyjmującemu
        zlecenie jedynie wydatki, które ten poczynił w celu należytego wykonania zlecenia
        oraz zwalnia go od zobowiązań, które ten w powyższym celu zaciągnął w imieniu
        własnym,
        w przypadku przenoszenia powierniczo nabytych praw na wskazaną przez
        zlecającego osobę trzecią, cena zbycia stanowi należność zleceniodawcy (art. 740
        Kodeksu cywilnego),
        przyjmującemu zlecenie nie wolno używać we własnym interesie rzeczy i pieniędzy
        dającego zlecenie; od sum pieniężnych zatrzymanych ponad potrzebę wynikającą z
        wykonywania zlecenia, powinien płacić dającemu zlecenie odsetki ustawowe (art.
        741 Kodeksu cywilnego).
    Wątpliwość Pani budzi kwestia, czy wydanie przez Zleceniobiorcę Zleceniodawcy (Pani)
    przedmiotowych praw własności nabytych udziałów we współwłasności przedmiotowych
    nieruchomości rodzi obowiązek podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Zatem, rozstrzygnięcia wymaga, czy w związku nabyciem od powiernika, w wyniku
    realizacji umowy powierniczej nieruchomości, mamy do czynienia z przychodem w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym odwołać
    się należy do istoty pojęcia przychodu w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 cyt. ustawy o podatku dochodowym
    wynika, że w myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy, przychodami są:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W świetle art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Z treści powołanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych podlega dochód, uzyskiwany w wyniku określonych
    czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem
    mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy.

    Tak więc, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności,
    w wyniku, których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe, mające
    konkretny wymiar finansowy.
    Co do zasady zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danego
    podatnika decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób
    ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej osoby. Konsekwencją przyjęcia tezy o
    charakterze przychodu jako definitywnego przysporzenia w majątku podatnika, jest
    uznanie, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko te przychody, które nie mają
    charakteru zwrotnego.
    Umowę powierniczą zalicza się do tzw. umów nienazwanych, co oznacza, że nie regulują
    jej przepisy Kodeksu cywilnego oraz innych ustaw. W związku z tym podstawą prawną
    pozostaje zasada swobody umów, o kwalifikacji prawnej zawartej umowy decyduje
    całokształt jej postanowień.
    Należy bowiem wskazać, iż istotą stosunku powierniczego jest okoliczność, że podmiot,
    któremu przysługuje prawo podmiotowe wykonuje je w interesie innego podmiotu.
    W rozpatrywanej sprawie 28 stycznia 2008 r. oraz 8 lipca 2008 r. wraz z małżonkiem, w
    formie aktu notarialnego, zawarła Pani dwie umowy zlecenia (zlecenia powierniczego) na
    nabycie udziału we współwłasności wynoszącego 1/2 udziału w dwóch nieruchomościach -
    działkach ewidencyjnych o numerach 1 i 2. Zgodnie z zawartymi umowami zlecenia
    przekazała Pani środki pieniężne niezbędne do nabycia przedmiotowych nieruchomości
    na rachunek bankowy wskazany przez Zleceniobiorcę. Zgodnie z zawartym umową
    zlecenia Zleceniobiorca zobowiązany został do działania w imieniu własnym na Pani
    rachunek. Zleceniobiorca zgodnie z zawartą umową zlecenia zobowiązał się do
    przeniesienia nabytego udziału we współwłasności nieruchomości za rzecz Pani, na każde
    żądanie, w terminie nieprzekraczającym 14 dni od daty zgłoszenia mu takiego żądania.
    Zleceniobiorca, działając na podstawie wskazanej wyżej umowy zlecenia, dokonał nabycia
    udziałów we współwłasności nieruchomości; umowy sprzedaży zostały zawarte w 2008 r.
    Na podstawie zawartych aktów notarialnych w księgach wieczystych jako współwłaściciel
    przedmiotowych nieruchomości został wpisany Zleceniobiorca.
    Zatem Zleceniobiorca (powiernik) będzie działał wprawdzie we własnym imieniu, ale z
    gospodarczego punktu widzenia na rachunek Zleceniodawcy, tj. Pani. Oznacza to, że
    nabycie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości i własności budynku na podstawie
    umowy powierniczej nie będzie miało charakteru nabycia definitywnego.
    W związku z tym Zleceniobiorca, który w wyniku wykonania zlecenia powierniczego stanie
    się współwłaścicielem nieruchomości, nie będzie miał prawa dobrowolnie nimi
    rozporządzać, traktując je jako swoje aktywa majątkowe. Zatem Zleceniobiorca nie
    nabędzie udziałów w nieruchomości w celu przysporzenia, powiększenia jego majątku o
    składnik trwały, wchodzący w skład jego majątku. Tego charakteru nie będzie miało
    nabycie udziału w nieruchomości w wykonaniu umowy zlecenia, gdyż od momentu
    nabycia będzie to łączyło się z obowiązkiem wydania tych udziałów wraz z przeniesieniem
    prawa własności na rzecz dającego zlecenie.
    Wobec powyższego, należy stwierdzić, że z tytułu nabycia od powiernika w wyniku
    realizacji umowy powierniczej udziałów w nieruchomościach, nie osiągnie Pani przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
        jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
        (interpretację indywidualną).

    Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko Pani indywidualnej sprawy i nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pani męża.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku wyroków sądu i interpretacji indywidualnych
    informuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego
    czy też zdarzenia przyszłego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.