Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-111/09-2/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-05-18
Teza: Czy w świetle przypisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zdemontowanie odcinka linii energetycznej stanowiącego jej część składową a następnie zastąpienie tego odcinka nowym odcinkiem, przebiegającym pod ziemią lub przez inną nieruchomość, będzie powodowało konieczność zmiany wartości początkowej środka trwałego jakim jest linia energetyczna?
Słowa kluczowe: linia-linia energetyczna; przebudowa; spółki; wartość-wartość początkowa; wydatek; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 05.03.2009r. (data wpływu 09.03.2009r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie wydatków związanych z przebudową odcinka linii energetycznej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09 marca 2009 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wydatków związanych z przebudową odcinka linii energetycznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W latach 80 i 90 XX wieku Wnioskodawca budował na gruntach niebędących jego własnością linie elektroenergetyczne.

W związku z wydaniem ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego Polskie Koleje Państwowe (Dz. U. z 2000 r. Nr 84 poz. 948) w 2001 r. powstała „P” Sp. z o.o. obecnie: P S.A. wchodząca w skład Grupy P. Należy przy tym zaznaczyć, iż Spółka stanowi samodzielny podmiot prawa handlowego. Do nowo powstałej Spółki zostały wniesione aportem sieci dystrybucji energii elektrycznej wybudowane przez przedsiębiorstwo państwowe P.

Spółka nie ustalała wartości poszczególnych części składowych i peryferyjnych otrzymanych aportem środków trwałych.

Obecnie P S.A. realizuje zadania polegające na przebudowywaniu przedmiotowych linii energetycznych. Obowiązek przebudowy wynika zarówno z ugod sądowych, zawartych z właścicielami nieruchomości, na mocy których P S.A. zobowiązała się do usunięcia fragmentów linii z ich nieruchomości gruntowych, jak i z innych zdarzeń prawnych. W ramach wskazanych wyżej zadań w miejsce usuniętych odcinków Spółka buduje nowe odcinki, zastępujące odcinki usunięte. Powyższe powoduje, iż linie energetyczne nadal spełniają definicję środków trwałych zawartą w art. 16a ust. 1 updop.

W dotychczasowej praktyce występowały głównie dwa przypadki:

1.  Spółka usunęła odcinek linii napowietrznej, a następnie wybudowała nowy - odpowiadający mu odcinek - przebiegający przez tę samą nieruchomość, ale pod ziemią
2.  Spółka usunęła odcinek linii napowietrznej przechodzącej przez daną nieruchomość i wybudowała odpowiadający mu odcinek przebiegający przez inną nieruchomość.

Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, iż w obu z podanych wyżej przypadków przebudowa linii energetycznej polegała na zastąpieniu istniejącego odcinka innym odcinkiem, który przebiega w sposób zgodny z wyrokiem sądu, bądź z umową zawartą z właścicielem nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przypisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zdemontowanie odcinka linii energetycznej stanowiącego jej część składową a następnie zastąpienie tego odcinka nowym odcinkiem, przebiegającym pod ziemią lub przez inną nieruchomość, będzie powodowało konieczność zmiany wartości początkowej środka trwałego jakim jest linia energetyczna?

Wnioskodawca zauważa, iż zgodnie z treścią art. 16g ust. 16 updop w razie trwałego odłączenia od danego środka trwałego części składowej lub peryferyjnej, wartość początkową tego środka zmniejsza się od następnego miesiąca po odłączeniu o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej części a przypadającą na nią w okresie połączenia sumą odpisów amortyzacyjnych obliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych tego środka trwałego. Jednocześnie art. 16g ust. 17 updop stanowi, iż jeżeli odłączona część zostanie następnie przyłączona do innego środka trwałego, w miesiącu połączenia zwiększy się wartość początkową tego innego środka o różnicę, o której mowa w ust. 16.

Spółka zwraca uwagę na fakt, iż Minister Finansów w interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 30 września 2008 r. skierowanej do P S.A. (dawniej: P” sp. z o.o. - znak: IP-PB3-423-942/08-4/JG), stwierdził, że ustawodawca w art. 16g ust. 16 i 17 updop nie miał zamiaru dokonać jakichkolwiek ograniczeń zakresu przedmiotowego tych przepisów, w zależności od sposobu nabycia części składowej lub peryferyjnej. Zwłaszcza, że w przepisie art. 16g ust. 1 pkt 4 wyraźnie wskazał) iż za „wartość początkową środków trwałych (\`(...)\`) uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki (\`(...)\`) — ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych (\`(...)\`) nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej”. Wartością nabycia w przedmiotowej sprawie jest wartość środków trwałych określona zgodnie z powołanym artykułem. A zatem fakt braku ceny w przypadku nabycia środków trwałych w drodze aportu, pozostaje bez znaczenia dla subsumcji przepisu art. 16g ust. 16 updop i nie zwalnia Spółki z obowiązku zastosowania tego artykułu w przypadku zaistnienia przesłanek zawartych w jego hipotezie.

P S.A. zauważą iż ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia części składowej. Dlatego też niezbędne jest powołanie się na przepisy kodeksu cywilnego, który to w art. 47 § 2 stanowi, iż częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości, albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Należy w tym miejscu jeszcze raz przywołać wskazane wyżej stanowisko Ministra Finansów z dnia 30 września 2008 r. w którym to Minister stwierdził, że należy wnioskować, iż z trwałym odłączeniem części składowej nie ma do czynienia w sytuacji, gdy nastąpi wymiana odłączonej części na inną, natomiast trwałe odłączenie części składowej wystąpi zawsze, gdy przedmiot odłączony zostanie trwale uszkodzony lub zmieni się.

Z przedstawionych powyżej argumentów wynika zatem, że w przypadku gdy odłączenie części składowej lub peryferyjnej nie będzie miało charakteru trwałego, to znaczy gdy odłączony odcinek lub element zostanie zastąpiony innym, art. 16g ust. 16 updop nie będzie miał zastosowania. A zatem należy stwierdzić, że w przypadku gdy odłączana część składowa jest zastępowana inną częścią nie należy pomniejszać wartości początkowej środka trwałego o wartość odłączanej części składowej.

Zgodnie z treścią art. 16g ust. 13 updop jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Głównym warunkiem uznania danego środka trwałego za ulepszony, jest wzrost jego wartości użytkowej. Oznacza to, że po zakończeniu ulepszenia wartość użytkowa przewyższa posiadaną przy przyjęciu do używania wartość użytkową, mierzoną okresem używania, zdolnością wytwórczą jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonego środka trwałego, kosztami eksploatacji lub innymi miarami. Wymienione w art. 16g ust. 13 updop miary wzrostu wartości użytkowej nie stanowią katalogu zamkniętego. Wynika to z literalnej wykładni przepisu art. 16g ust. 13 updop w którym to ustawodawca poprzez użycie sformułowania „w szczególności” wskazał, iż zawarty w nim katalog, jest katalogiem otwartym.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wartość początkową przebudowanego środka trwałego należało będzie podwyższyć o sumę wydatków na jego ulepszenie tylko w przypadku gdy w wyniku ulepszenia nastąpi wzrost wartości użytkowej środka trwałego. Jeżeli w wyniku przebudowy nie dojdzie do wzrostu wartości użytkowej środka trwałego Spółka nie będzie miała prawa do podwyższenia wartości początkowej środka trwałego.

Reasumując stanowisko Spółki należy stwierdzić, iż przebudowa linii energetycznej nie będzie, powodowała konieczności zmniejszenia wartości początkowej środka trwałego, chyba, że część składowa środka trwałego zostanie odłączona na stałe i jednocześnie nie zostanie zastąpiona inną częścią składową przywracającą kompletność temu środkowi trwałemu. Przebudowa środka trwałego nie będzie również, co do zasady, powodowała konieczności podwyższenia wartości początkowej środka trwałego, chyba, że przebudowa ta będzie związana ze wzrostem wartości użytkowej tego środka.

Jednocześnie Spółka zauważa, iż jeśli wartość robót ulepszających powodujących wzrost wartości użytkowej środka trwałego nie przekroczy w roku podatkowym kwoty 3500 zł, Spółka będzie mogła zaliczyć poniesione wydatki bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia opisanego w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.