Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB2.4511.774.2016.1.MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-13
Teza: w zakresie obowiązków informacyjnych związanych z przymusowym wykupem akcji
Słowa kluczowe: akcja; akcja-przymusowy wykup akcji; akcja-wykup akcji; emisja; obowiązek-obowiązek płatnika
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 39

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2016 r. (data wpływu 15 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków informacyjnych związanych z przymusowym wykupem akcji - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków informacyjnych związanych z przymusowym wykupem akcji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Dom Maklerski S.A. (dalej: DM) zawarł ze swoim Klientem (dalej: Spółka Akcyjna) umowę, która przewiduje obsługę procesu przymusowego wykupu akcji Spółki Akcyjnej. Jednocześnie, na podstawie odrębnej umowy, DM świadczy na rzecz Spółki Akcyjnej usługi prowadzenia depozytu akcji, rejestru akcjonariuszy i księgi akcyjnej. Umowa dotycząca obsługi procesu przymusowego wykupu akcji, przewiduje, że w przypadku realizacji takiego wykupu za pośrednictwem DM, dokonuje on m.in. czynności wypłaty ceny wykupu oraz zmiany w rejestrze akcjonariuszy, księdze akcyjnej i depozycie prowadzonym na rzecz Spółki Akcyjnej. Umowa obsługi procesu przymusowego wykupu akcji, przewiduje również, że w przypadku, gdy nie dojdzie do wypłaty ceny wykupu za pośrednictwem DM, DM zobowiązany jest zwrócić środki pieniężne przekazane przez Spółkę Akcyjną na realizację obsługi procesu, zaś ewentualna zmiana w rejestrze akcjonariuszy, księdze akcyjnej i depozycie jest dokonywana na podstawie odrębnej dyspozycji Spółki Akcyjnej, w praktyce składanej po wykonaniu wypłaty ceny bezpośrednio przez Spółkę Akcyjną.

W tak opisanym stanie faktycznym strony umowy uznały, że podmiotem zobowiązanym do wystawienia informacji PIT-8C, będzie DM. Stosowny zapis w umowie, która przewiduje obsługę procesu przymusowego wykupu akcji Spółki Akcyjnej, przewiduje, że DM - zgodnie z obowiązującymi przepisami - sporządzi i przekaże akcjonariuszom mniejszościowym będącym osobami fizycznymi oraz właściwym urzędom skarbowym informacje podatkowe (PIT-8C) z tytułu dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia akcji w ramach przymusowego wykupu, w terminie do końca lutego następującego po roku podatkowym, w którym nastąpiło przeniesienie własności akcji.

W przedstawionym stanie faktycznym DM wystawił informacje PIT-8C za 2015 r. w zakresie transakcji przymusowego wykupu akcji Spółki Akcyjnej, w których DM uczestniczył zarówno w roli wypłacającego cenę wykupu, jak i w roli dokonującego zmiany w prowadzonych: rejestrze akcjonariuszy, księdze akcyjnej i depozycie. Jednak w przypadku transakcji przymusowego wykupu, w przypadku których to Spółka Akcyjna dokonywała bezpośrednio wypłaty ceny, a DM na podstawie przekazanej dyspozycji wprowadził jedynie zmiany w rejestrze akcjonariuszy, księdze akcyjnej i depozycie, oraz w przypadku, gdy Spółka Akcyjna postawiła do dyspozycji środki z wykupu, to Spółka Akcyjna - za rok 2015 r. - zdecydowała się wystawić informacje PIT-8C uznając, że obowiązek wystawienia takiej informacji jest ścisłe związany z wypłatą dochodu (ceny) z tytułu przymusowego wykupu akcji Spółki Akcyjnej lub postawieniem środków z tego dochodu do dyspozycji akcjonariusza. Takie podejście może powodować, że jeśli DM będzie realizować w dalszym ciągu obowiązek - w jego mniemaniu potencjalnie ustawowy, lecz potwierdzony umową cywilnoprawną, ale wynikający z samej czynności dokonania zmiany w rejestrze akcjonariuszy, księdze akcyjnej i depozycie - dojdzie do dublowania informacji PIT-8C wystawionej przez inny podmiot na imię i nazwisko określonego podatnika, ale w odniesieniu do innego roku podatkowego. W przypadku dublowania informacji PIT-8C wystawionej na podatnika, a dotyczących tej samej transakcji przymusowego wykupu akcji, po stronie urzędu skarbowego kontrolującego prawidłowość złożonego zeznania PIT-38 wystąpi obowiązek sprawdzenia, czy informacje PIT-8C przesłane przez dwóch wystawców w odniesieniu do innego roku podatkowego, dotyczą tej samej transakcji odpłatnego zbycia papierów wartościowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, gdy podmiot prowadzący rejestr akcjonariuszy/księgę akcyjną nie dokonuje wypłat z tytułu przymusowego wykupu, a jedynie wykonuje dyspozycję zmiany właściciela w prowadzonym rejestrze/księdze, zobowiązanym do wystawienia informacji PIT-8C jest ten podmiot, czy podmiot dokonujący wypłaty ceny (przychodu) z tytułu przymusowego wykupu?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, przesłać podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu, imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust 2, sporządzone według ustalonego wzoru. Przepis ten nie definiuje w sposób precyzyjny, kto jest zobowiązany do wystawienia informacji PIT-8C, która zawiera dane o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy. Interpretacja przepisu prowadzi do wniosku, że zobowiązanym do wystawienia informacji PIT-8C może być każdy, kto posiada wiedzę i dane o podatniku oraz transakcji, będącej źródłem przychodu (dochodu), o którym mowa w art. 30b ust. 2 wymienionej ustawy. Jednak większość istniejących interpretacji o charakterze oficjalnym, czy to prezentowanych przez sądy powszechne, czy przez organy podatkowe, choć nie wskazuje jednoznacznie jakie są kryteria, na podstawie których definiuje się podmiot zobowiązany do wystawienia informacji PIT-8C, kładą nacisk na wykonywanie pośrednictwa w obrocie papierami wartościowymi, jak również na wykonywaniu wypłaty lub pośredniczeniu w uzyskaniu określonych dochodów przez podatnika.

Przykładowo w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 maja 2013 r. (sygn. I SA/Wr 380/13) stwierdzono, że (cyt.) „Powołany przepis art. 39 ust. 3 określa obowiązek sporządzenia informacji o wysokości dochodu z tytułu odpłatnego zbycia akcji (miedzy innymi) oraz jej przesłanie podatnikowi i właściwemu organowi podatkowemu. Obowiązek ten skierowany został do następujących podmiotów, a mianowicie osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, osób prawnych i ich jednostek organizacyjnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej. Omawiane unormowanie nie precyzuje, ani nie podaje żadnego kryterium według którego można by zawęzić (dookreślić) krąg podmiotów zobowiązanych do sporządzenia informacji o dochodzie podatnika z tytułu odpłatnego zbycia akcji. Jedyne kryterium jakie można i należy tu zastosować jest kryterium pośredniczenia w uzyskaniu przez podatnika dochodu, polegającego zasadniczo na wypłacie podatnikowi przychodu z tytułu odpłatnego zbycia akcji. W tym bowiem kontekście nie sposób przyjąć, że obarczone obowiązkiem informacyjnym zostały wszystkie osoby prawne, jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej i osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, które w jakikolwiek sposób i w jakiekolwiek sytuacji powzięły wiadomość co do uzyskanego przez osobę fizyczną dochodu. Ograniczenie obowiązku informacyjnego do kręgu podmiotów za pośrednictwem których osoba fizyczna uzyskuje dochód (przychód) uwzględnia analogię do sytuacji płatników (\`(...)\`).

Z kolei w interpretacji zawartej w piśmie z dnia 15 grudnia 2010 r. wydanym przez Izbę Skarbową w Warszawie (sygn. IPPB2/415-831/10-3/MG), która również odnosiła się do sytuacji przymusowego wykupu akcji, organ podatkowy stwierdził, że (cyt.) „Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika zatem, że przepis ten obowiązuje zarówno instytucje finansowe pośredniczące w obrocie papierami wartościowymi (np. biura maklerskie), jak i inne podmioty wypłacające lub pośredniczące w uzyskaniu określonych dochodów przez podatnika.”

W opisanym przypadku jednoznaczne stwierdzenie, że DM pośredniczy w obrocie papierami wartościowymi, nie znajduje merytorycznego uzasadnienia, choć Wnioskodawca uczestniczy w procesie przeniesienia własności wykonując czynności, zarówno na rzecz zbywcy, jak i nabywcy akcji. Należy jednak podkreślić, że funkcja pośrednika, nawet jeśli przyjąć, że istnieją minimalne przesłanki, aby o niej w tym przypadku mówić, ulega istotnemu zredukowaniu, w przypadku gdy DM nie wykonuje wypłaty kwot należnych zbywcy z tytułu przymusowego wykupu. Oznacza to, że w przypadku, gdy samej wypłaty z tytułu zbycia akcji dokonuje Spółka Akcyjna dokonująca przymusowego wykupu akcji, to ona jest zobowiązana do wystawienia informacji PIT-8C.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku, gdy obowiązek wystawienia informacji PIT-8C może spoczywać, w świetle art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na dwóch podmiotach, elementem przesądzającym o istnieniu tego obowiązku będzie wypłata przez jeden z podmiotów przychodu podlegającego opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Niniejsza interpretacja zawiera wyłącznie ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie obowiązków informacyjnych ciążących na Wnioskodawcy w odniesieniu do zadanego pytania.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Natomiast za przychody z kapitałów pieniężnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ww. ustawy uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych.

Stosownie natomiast to treści art. 17 ust. 1ab pkt 1 cytowanej ustawy, przychód określony w ust. 1 pkt 6 z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych powstaje w momencie przeniesienia na nabywcę własności udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych.

Na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Zgodnie z art. 30b ust. 2 pkt 4 ww. ustawy dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia udziałów (akcji) a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c ustawy osiągnięta w roku podatkowym.

W myśl art. 39 ust. 3 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje o wysokości dochodu, o których mowa w art. 30b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sporządzone według ustalonego wzoru.

Instytucję przymusowego wykupu akcji regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 996 z późn. zm.). I tak na podstawie art. 418 § 1 i 2 ww. ustawy - walne zgromadzenie może powziąć uchwałę o przymusowym wykupie akcji akcjonariuszy reprezentujących nie więcej niż 5% kapitału zakładowego (akcjonariusze mniejszościowi) przez nie więcej niż pięciu akcjonariuszy, posiadających łącznie nie mniej niż 95% kapitału zakładowego, z których każdy posiada nie mniej niż 5% kapitału zakładowego. Uchwała wymaga większości 95% głosów oddanych. Statut może przewidywać surowsze warunki powzięcia uchwały. Przepisy art. 416 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Uchwała, o której mowa w § 1, powinna określać akcje podlegające wykupowi oraz akcjonariuszy, którzy zobowiązują się wykupić akcje, jak również określać akcje przypadające każdemu z nabywców. Akcjonariusze, którzy mają nabyć akcje i głosowali za uchwałą, odpowiadają solidarnie wobec spółki za spłacenie całej sumy wykupu.

Stosownie do art. 417 § 1 ww. ustawy, wykupu akcji dokonuje się po cenie notowanej na rynku regulowanym, według przeciętnego kursu z ostatnich trzech miesięcy przed powzięciem uchwały albo też, gdy akcje nie są notowane na rynku regulowanym, po cenie ustalonej przez biegłego wybranego przez walne zgromadzenie. Jeżeli akcjonariusze nie wybiorą biegłego na tym samym walnym zgromadzeniu, zarząd zwróci się w terminie tygodnia od dnia walnego zgromadzenia do sądu rejestrowego o wyznaczenie biegłego celem wyceny akcji będących przedmiotem wykupu. Przepisy art. 312 § 5, 6 i § 8 stosuje się odpowiednio. Wykupu akcji dokonuje się za pośrednictwem zarządu.

Osoby, które zamierzają wykupić akcje, powinny wpłacić należność równą cenie wszystkich nabywanych akcji (cena wykupu) na rachunek bankowy spółki w terminie trzech tygodni od dnia ogłoszenia ceny wykupu przez zarząd. Cena wykupu może zostać ogłoszona również na walnym zgromadzeniu (§ 2 art. 417 ww. ustawy). Zarząd powinien dokonać wykupu akcji na rachunek akcjonariuszy pozostających w spółce w terminie miesiąca od upływu terminu złożenia akcji, o którym mowa w art. 416 § 4, jednakże nie wcześniej niż po wpłaceniu ceny wykupu (art. 417 § 3 ww. ustawy).

Z powyższego wynika, że przepisy Kodeksu spółek handlowych dotyczące przymusowego wykupu akcji wskazują na wystąpienie przedmiotowo istotnych elementów charakteryzujących umowę odpłatnego zbycia: oznaczenie przedmiotu zbycia i ceny. Zatem przymusowy wykup akcji występuje jako szczególny typ umowy odpłatnego zbycia papierów wartościowych (akcji), co skutkuje tym, że dokonanie tej czynności cywilnoprawnej powoduje, że uzyskany w ten sposób dochód z odpłatnego zbycia akcji podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Za odpłatne zbycie akcji należy uznać przymusowy wykup akcji przez akcjonariusza większościowego, bowiem w wyniku tej czynności akcjonariusz mniejszościowy przenosi własność akcji na akcjonariusza większościowego w zamian za uzyskaną korzyść majątkową np. wynagrodzenie wyrażone w pieniądzu. Czynność taka ma zatem charakter odpłatny i skutkuje zbyciem (przeniesieniem własności) akcji. Fakt, że zbycie akcji następuje w drodze wykupu przymusowego nie zmienia tego, że ma miejsce przeniesienie własności akcji z akcjonariuszy mniejszościowych na akcjonariuszy większościowych, czyli ich zbycie. Gdyby uznać, że w przypadku wykupu przymusowego nie mielibyśmy do czynienia ze zbyciem, to należałoby uznać, że pomimo wykupu akcji od akcjonariusza mniejszościowego przez akcjonariuszy większościowych ci pierwsi nadal są ich właścicielami, ponieważ nie miało miejsca wyzbycie się praw do akcji. Nie ma zatem znaczenia w sprawie to, czy sprzedający dokonał zbycia akcji dobrowolnie, czy też w drodze przymusowego wykupu. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega „efekt” dokonanego zbycia, tj. uzyskany z tej transakcji dochód. Zatem przymusowy wykup akcji powoduje, że uzyskany w ten sposób dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W przypadku tej transakcji ma bowiem miejsce przeniesienie własności akcji za określoną cenę. Zatem czynność ta ma charakter odpłatnego zbycia akcji.

W związku z powyższym przychód po stronie akcjonariusza mniejszościowego powstaje zatem w momencie przeniesienia własności akcji na akcjonariusza większościowego bez względu na to, że nie dojdzie do wypłaty ceny za wykupione akcje. Akcjonariusze mniejszościowi mogą w każdej chwili odebrać środki pieniężne w wysokości odpowiadającej wartości posiadanych akcji. Istnieje więc po stronie wierzyciela, tj. akcjonariuszy mniejszościowych prawna możliwość żądania spełnienia świadczenia przez dłużnika.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca (DM) zawarł ze swoim Klientem spółką akcyjną umowę, która przewiduje obsługę procesu przymusowego wykupu akcji spółki. Jednocześnie, na podstawie odrębnej umowy, DM świadczy na rzecz spółki usługi prowadzenia depozytu akcji, rejestru akcjonariuszy i księgi akcyjnej. Umowa dotycząca obsługi procesu przymusowego wykupu akcji, przewiduje, że w przypadku realizacji takiego wykupu za pośrednictwem DM, dokonuje on m.in. czynności wypłaty ceny wykupu oraz zmiany w rejestrze akcjonariuszy, księdze akcyjnej i depozycie prowadzonym na rzecz spółki. Umowa obsługi procesu przymusowego wykupu akcji, przewiduje również, że w przypadku, gdy nie dojdzie do wypłaty ceny wykupu za pośrednictwem DM, DM zobowiązany jest zwrócić środki pieniężne przekazane przez Spółkę Akcyjną na realizację obsługi procesu, zaś ewentualna zmiana w rejestrze akcjonariuszy, księdze akcyjnej i depozycie jest dokonywana na podstawie odrębnej dyspozycji spółki, w praktyce składanej po wykonaniu wypłaty ceny bezpośrednio przez spółkę.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia, czy w sytuacji, gdy Wnioskodawca, jako podmiot prowadzący obsługę procesu przymusowego wykupu akcji, na podstawie odrębnej umowy ze spółką akcyjną prowadzi depozyt akcji/rejestr akcjonariuszy/księgę akcyjną i nie dokonuje wypłaty z tytułu przymusowego wykupu, a jedynie wykonuje dyspozycję zmiany właściciela w prowadzonym rejestrze/księdze na podstawie odrębnej dyspozycji spółki, natomiast wypłaty dokonuje spółka akcyjna - zobowiązanym do wystawienia informacji PIT-8C jest podmiot dokonujący wypłaty ceny z tytułu przymusowego wykup, tj. spółka akcyjna.

W tak opisanym zdarzeniu przyszłym należy zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że Wnioskodawca nie będzie podmiotem zobowiązanym do wystawienia informacji PIT-8C dla osób fizycznych, dla których Wnioskodawca nie będzie dokonywał wypłaty ceny za przeniesienie własności akcji na spółkę akcyjną, ponieważ jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego - umowa obsługi procesu przymusowego wykupu akcji, przewiduje, że w przypadku, gdy nie dojdzie do wypłaty ceny wykupu za pośrednictwem Wnioskodawcy, Wnioskodawca zwróci środki pieniężne spółce akcyjnej a wypłaty ceny za akcje dokona bezpośrednio spółka akcyjna.

Reasumując, w przypadku, gdy Wnioskodawca na podstawie odpowiedniej umowy zawartej ze spółką akcyjną, jako podmiot prowadzący depozyt akcji/rejestr akcjonariuszy/księgę akcyjną nie dokonuje wypłat z tytułu przymusowego wykupu akcji (następuje zwrot środków pieniężnych do spółki akcyjnej), a jedynie na podstawie odrębnej dyspozycji wykonuje dyspozycję zmiany właściciela w prowadzonym rejestrze/księdze, zobowiązanym do wystawienia informacji PIT-8C jest spółka akcyjna.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.