Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1655/09-2/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-03
Teza: Czy w przedstawionej sytuacji podatnikowi polskiemu, który zakupi nowe samochody osobowe w salonie, zarejestruje je, a zaraz potem wyrejestruje, sprzedając podatnikowi niemieckiemu jako towar handlowy na warunkach wewnątrzwspólnotowej dostawy, będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie od podatku; samochód-samochód osobowy; towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki X, przedstawione we wniosku z dnia 30 listopada 2009 r. (data wpływu 7 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest firmą produkcyjną branży spożywczej. Jego jedynym udziałowcem jest niemiecki koncern. Niemiecka firma matka zamierzała kupić w polskim salonie nowe samochody osobowe dla własnych celów. Okazało się, iż dany koncern samochodowy ma wewnętrzne uregulowania, które uniemożliwiają sprzedaż tych pojazdów osobie prawnej spoza Polski.

Zainteresowany rozszerzył zakres swojej działalności o handel samochodami (PKD 45.11.Z sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek) wraz z wpisem do KRS i zmianą umowy Spółki.

Wnioskodawca zamierza kupić nowe samochody osobowe w polskim salonie i odsprzedać je niemieckiej firmie. Ze względu na fakt, iż salon samochodowy stawia wymóg przedstawienia numerów rejestracyjnych zakupionych pojazdów, Spółka zamierza zarejestrować zakupione pojazdy, a zaraz potem - w związku z dalszą ich odsprzedażą - wyrejestrować je i sprzedać jako towar handlowy do Niemiec.

Zainteresowany wskazał dodatkowo, że składał już wniosek o interpretację w powyższej sprawie, jednak w wersji pierwotnej nie przewidział on faktu rejestracji i wyrejestrowania samochodów w związku z ich sprzedażą (ILPP2/443-751/09-2/EWW).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionej sytuacji podatnikowi polskiemu, który zakupi nowe samochody osobowe w salonie, zarejestruje je, a zaraz potem wyrejestruje, sprzedając podatnikowi niemieckiemu jako towar handlowy na warunkach wewnątrzwspólnotowej dostawy, będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, transakcja zakupu samochodów osobowych w Polsce w celu ich dalszej odsprzedaży do Niemiec na warunkach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, uprawnia podmiot polski na podstawie art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług, do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego. Fakt zarejestrowania tych pojazdów w Polsce i dalszego wyrejestrowania w związku z ich sprzedażą, nie ma znaczenia w powyższej sprawie. w związku z dalszą odsprzedażą pojazdów, dana czynność będzie miała też związek z czynnościami opodatkowanymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8 (art. 13 ust. 1 ustawy).

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42 (art. 41 ust. 3 ustawy).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

Art. 86 ust. 3 ustawy wskazuje jednak, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Jednocześnie, stosownie do zapisów art. 86 ust. 4 ustawy, przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
    1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
    2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Należy zauważyć, że tego rodzaju działalność powinna być przez podatnika rzeczywiście prowadzona albo też co najmniej z okoliczności towarzyszących nabyciu samochodów powinno wynikać, że podatnik ma zamiar podjąć tego rodzaju działalność. Nie wystarczy w tym przypadku sama tylko deklaracja podatnika, że prowadzi tego rodzaju działalność (stosowny wpis określający przedmiot działalności w odpowiednich organach ewidencyjnych), jeśli nie towarzyszą temu okoliczności przemawiające za tym, że odsprzedaż samochodów osobowych stanowi rzeczywisty przedmiot działania podatnika. Podatnik może się wówczas narazić na zarzut działania w celu obejścia przepisów prawa podatkowego.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca rozszerzył zakres prowadzonej działalności gospodarczej o handel samochodami (PKD 45.11.Z - sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek) wraz z wpisem do KRS i zmianą umowy Spółki.

Wnioskodawca zamierza kupić nowe samochody osobowe w polskim salonie i odsprzedać je niemieckiej firmie. Ze względu na fakt, iż salon samochodowy stawia wymóg przedstawienia numerów rejestracyjnych zakupionych pojazdów, Spółka zamierza zarejestrować zakupione pojazdy, a zaraz potem - w związku z dalszą ich odsprzedażą - wyrejestrować je i sprzedać jako towar handlowy do Niemiec.

Zainteresowany wskazał, iż w związku z dalszą odsprzedażą ww. pojazdów, czynność ta będzie miała związek z czynnościami opodatkowanymi.

Wskazać należy, iż fakt, że w niniejszej sprawie Zainteresowany musi dokonać rejestracji przedmiotowych pojazdów, w celu spełnienia wymogów jakie nakłada na niego salon samochodowy, nie będzie miał wpływu na prawo do odliczenia podatku naliczonego na gruncie przepisów podatku od towarów i usług. Bowiem sama rejestracja samochodów będących przedmiotem dalszej dostawy nie zmieni ich przeznaczenia, w konsekwencji czego nie stracą one statusu towaru handlowego.

Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, iż Zainteresowany będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej kwocie z faktur dokumentujących nabycie przedmiotowych samochodów, które odsprzeda następnie na warunkach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów podatnikowi niemieckiemu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.