Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-681/11/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-03-27
Teza: Zakres podatkowego rozliczania różnic kursowych w przypadku, gdy w trakcie roku podatkowego doszło do połączenia spółek rozliczających różnice kursowe różnymi metodami.
Słowa kluczowe: połączenie; przejęcie; różnica-różnice kursowe; różnica-różnice kursowe-metoda rachunkowa ustalania różnic kursowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 grudnia 2011 r. (data wpływu 30 grudnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatkowego rozliczania różnic kursowych w przypadku, gdy w trakcie roku podatkowego doszło do połączenia spółek rozliczających różnice kursowe różnymi metodami – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2011 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie podatkowego rozliczania różnic kursowych w przypadku, gdy w trakcie roku podatkowego doszło do połączenia spółek rozliczających różnice kursowe różnymi metodami.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 29 października 2010 r. zostało dokonane połączenie Spółki z jej dotychczasowym 100% Udziałowcem. Połączenie nastąpiło w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych poprzez przeniesienie całego majątku Udziałowca (spółka przejmowana) na Spółkę (spółka przejmująca). Zgodnie z art. 494 Kodeksu spółek handlowych Wnioskodawca, jako spółka przejmująca, wstąpił z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej. W szczególności, na Spółkę przeszły wszystkie zezwolenia, koncesje i umowy zawarte przez Udziałowca, chyba że szczególne przepisy prawa lub postanowienia umowne stanowiły inaczej.

Rok obrotowy i podatkowy Spółki, w którym nastąpiło połączenie trwał od 1 listopada 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. (wynikało to ze zmiany przez Spółkę roku obrotowego i podatkowego z okresu 1 listopada-31 października na rok kalendarzowy, tj. wystąpiła sytuacja normowana przez art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o rachunkowości oraz art. 8 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Rokiem obrotowym i podatkowym Udziałowca był okres od 1 listopada do 31 października, tj. rok obrotowy i podatkowy Udziałowca, w którym nastąpiło połączenie rozpoczął się również 1 listopada 2009 r.

Połączenie Spółki i Udziałowca zostało rozliczone metodą łączenia udziałów (art. 44a ust. 2 ustawy o rachunkowości). W związku z tym, spółka przejmowana nie dokonała zamknięcia ksiąg rachunkowych, jak również sporządzenia sprawozdania finansowego na dzień połączenia (zgodnie z art. 12 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 45 ust. 1 ustawy o rachunkowości). Zgodnie z art. 44c tej ustawy łączenie metodą łączenia udziałów polegało na zsumowaniu poszczególnych pozycji odpowiednich aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów połączonych spółek, według stanu na dzień połączenia, po uprzednim doprowadzeniu ich wartości do jednolitych metod wyceny i dokonaniu wyłączeń, o których mowa w art. 44c ust. 2 i 3. W konsekwencji, rok podatkowy Udziałowca, który rozpoczął się 1 listopada 2009 r. nie zakończył się z dniem połączenia ze Spółką zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W roku połączenia spółka przejmowana ustalała różnice kursowe dla celów podatkowych na podstawie art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z art. 9b ust. 1 pkt 1 tej ustawy, tj. w oparciu o tzw. metodę podatkową. Natomiast Spółka podjęła uprzednio (z dniem 1 listopada 2007 r.) decyzję o wyborze ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych na podstawie przepisów o rachunkowości, w związku z art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w oparciu o tzw. metodę bilansową, i stosowała tę metodę rozpoznawania różnic kursowych również w roku podatkowym, w którym nastąpiło połączenie. W roku połączenia, dla potrzeb ustalenia różnic kursowych dla celów podatkowych, Spółka dokonała wyceny, o której mowa w art. 9b ust. 2 ustawy podatkowej, tylko na ostatni dzień roku podatkowego, tj. 31 grudnia 2010 r.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania:

1.  Czy za rok podatkowy, w którym Spółka przejęła Udziałowca (rok podatkowy kończący się 31 grudnia 2010 r.), tj. spółkę, która rozliczała różnice kursowe zgodnie z tzw. metodą podatkową (na podstawie art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), Spółka był zobligowana do rozliczenia różnic kursowych dla celów podatkowych zgodnie z tzw. metodą bilansową, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w sytuacji gdy Spółka stosowała metodę bilansową do rozliczania różnic kursowych od 1 listopada 2007 r.?
2.  Jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze jest twierdząca, to czy za rok podatkowy, w którym nastąpiło połączenie z Udziałowcem, Spółka miała obowiązek zastosowania metody bilansowej, tj. uwzględnienia w przychodach bądź kosztach podatkowych Spółki, na podstawie art. 9b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, również niezrealizowanych różnic kursowych naliczonych od początku roku do dnia połączenia, tj. od 1 listopada 2009 r. do 29 października 2010 r., przejętych od Udziałowca na dzień połączenia na podstawie art. 44c ust. 1 ustawy o rachunkowości?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 9b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1.  art. 15a, albo
2.  przepisów o rachunkowości, pod warunkiem, że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

Zgodnie z art. 9b ust. 2 ustawy podatnicy, którzy wybrali metodę, o której mowa w ust. 1 pkt 2 (tj. metodę bilansową), zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Wycena ta dla celów podatkowych powinna być dokonywana na ostatni dzień każdego miesiąca i na ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału i na ostatni dzień roku podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego, z tym że wybrany termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie może być zmieniany.

Jednocześnie, zgodnie z art. 9b ust. 3 ustawy, w przypadku wyboru metody, o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 tej ustawy, podatnicy mają obowiązek stosować tę metodę przez okres nie krótszy niż trzy lata podatkowe, licząc od początku roku podatkowego, w którym została przyjęta ta metoda, z tym, że podatnicy mają obowiązek w terminie do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, a w przypadku podatników rozpoczynających działalność – w terminie 30 dni od dnia jej rozpoczęcia, zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej metody.

Zgodnie natomiast z art. 9b ust. 4 ustawy, w przypadku rezygnacji ze stosowania metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w ust. 1 pkt 2 (tj. metody bilansowej), podatnicy są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, w którym zamierzają zrezygnować ze stosowania tej metody. Rezygnacja może nastąpić po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3 (tj. po upływie trzech lat podatkowych, licząc od początku roku podatkowego, w którym została przyjęta ta metoda).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie regulują sytuacji, w której spółka rozliczająca różnice kursowe metodą bilansową przejmuje spółkę rozliczającą różnice kursowe metodą podatkową. Pomimo przejęcia w ciągu roku podatkowego Udziałowca, który rozliczał różnice kursowe metodą podatkową, Spółka po połączeniu nadal była zobowiązana do stosowania metody bilansowej, aż do podjęcia decyzji o ewentualnej zmianie metody i zawiadomienia naczelnika właściwego urzędu skarbowego zgodnie z art. 9b ust. 4 ustawy.

Po pierwsze, przepisy ustawy nie przewidują możliwości ustalania przez jednego podatnika jednocześnie różnic kursowych metodą według przepisów o rachunkowości (tzw. metoda bilansowa) i według tzw. metody podatkowej, czyli zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 15a ustawy. Stosowana metoda rozpoznawania różnic kursowych jest zasadniczo przypisana imiennie do podatnika. Odpowiednio, po połączeniu, z uwagi na utratę bytu prawnego i statusu podatnika przez spółkę przejmowaną, nie znajdzie zastosowania art. 93 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej dotyczący sukcesji podatkowej w zakresie dotyczącym metody ustalania różnic kursowych dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

A zatem, skoro Spółka w roku połączenia z Udziałowcem stosowała metodę bilansową do rozliczania różnic kursowych dla celów podatkowych to pomimo faktu, że spółka przejmowana stosowała do dnia połączenia metodę podatkową Spółka w roku połączenia, jako spółka przejmująca, była zobowiązana rozliczyć różnice kursowe metodą bilansową. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera w tym zakresie żadnych regulacji, które obligowałyby Spółkę do zmiany metody rozpoznawania różnic kursowych dla celów podatkowych w wyniku połączenia ze spółką stosującą inną metodę lub nawet umożliwiałyby jej taką zmianę.

Po drugie, w przypadku Wnioskodawcy, obowiązek stosowania metody bilansowej w roku połączenia z Udziałowcem wynika również z obowiązku konsekwentnego stosowania metody bilansowej rozpoznawania różnic kursowych przez co najmniej 3 lata podatkowe, nałożonego na Spółkę przez przepis art. 9b ust. 3 ustawy. Spółka rozpoczęła stosowanie metody bilansowej do rozpoznawania różnic kursowych dla celów podatkowych od 1 listopada 2007 r. Rok połączenia z Udziałowcem był trzecim z kolei rokiem stosowania przez Spółkę tej metody, tj. pierwszy rok podatkowy, w którym stosowana była metoda bilansowa trwał od 1 listopada 2007 r. do 31 października 2008 r., drugi rok trwał od 1 listopada 2008 r. do 31 października 2009 r., a trzeci od 1 listopada 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. Zatem, w roku połączenia trwającym od 1 listopada 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. Spółka miała obowiązek stosowania metody bilansowej do rozpoznawania różnic kursowych dla celów podatkowych.

Reasumując, w sytuacji gdy Spółka stosowała metodę bilansową do rozliczania różnic kursowych (o której mowa w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy) od 1 listopada 2007 r., za rok podatkowy, w którym Spółka przejęła Udziałowca (rok podatkowy kończący się 31 grudnia 2010 r.), tj. spółkę, która rozliczała różnice kursowe zgodnie z tzw. metodą podatkową (na podstawie art. 15a ustawy), Wnioskodawca był zobligowany do rozliczenia różnic kursowych dla celów podatkowych zgodnie z tzw. metodą bilansową.

Skoro połączenie Spółki z Udziałowcem nastąpiło według metody łączenia udziałów, to zgodnie z art. 44c ust. 1 ustawy o rachunkowości połączenie spółek polegało na zsumowaniu poszczególnych pozycji odpowiednich aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów połączonych spółek, według stanu na dzień połączenia, po uprzednim doprowadzeniu ich wartości do jednolitych metod wyceny i dokonaniu wyłączeń. A zatem, na dzień połączenia Spółka przejęła również od Udziałowca niezrealizowane różnice kursowe naliczone od początku roku podatkowego do dnia połączenia, tj. od 1 listopada 2009 r. do 29 października 2010 r.

Zgodnie natomiast z art. 93 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej osoba prawna łącząca się przez przejęcie innej osoby prawnej wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki osoby prawnej przejmowanej przewidziane w przepisach prawa podatkowego. Mając na uwadze zasadę sukcesji podatkowej wyrażoną w przytoczonym art. 93 Ordynacji podatkowej, Spółka przejęła w szczególności obowiązek rozliczenia dla potrzeb podatku dochodowego od osób prawnych działalności spółki przejmowanej, tj. Udziałowca, za rok podatkowy, w którym nastąpiło połączenie.

W związku z powyższym, Spółka jako następca prawny Udziałowca w zakresie praw i obowiązków podatkowych była zobowiązana do rozliczenia w rocznym zeznaniu podatkowym za rok połączenia nie tylko swoich przychodów i kosztów podatkowych, ale również przychodów i kosztów podatkowych Udziałowca za okres od początku roku podatkowego do dnia połączenia. A zatem, na 31 grudnia 2010 r. Wnioskodawca był zobowiązany do rozliczenia dla celów podatkowych różnic kursowych połączonych spółek za cały rok podatkowy, tj. 1 listopada 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. Skoro Spółka miała obowiązek rozliczyć różnice kursowe dla celów podatkowych na podstawie przepisów o rachunkowości, to w świetle art. 44c ust. 1 ustawy o rachunkowości różnice te obejmowały również niezrealizowane różnice kursowe naliczone od początku roku podatkowego do dnia połączenia.

Podsumowując, na dzień 31 grudnia 2010 r. Spółka powinna rozpoznać różnice kursowe dla celów podatku dochodowego od osób prawnych od pozycji zarówno wynikających z prowadzonej przez Spółkę działalności, jak i działalności spółki przejętej. Zgodnie ze stosowaną przez Wnioskodawcę metodą bilansową Spółka powinna dokonać wyceny odpowiednich pozycji wymienionych w art. 9b ust. 2 ustawy podatkowej, zarówno „własnych”, jak i przejętych od Udziałowca, ustalonych za cały rok podatkowy, tj. za okres od 1 listopada 2009 r. do 31 grudnia 2010 r.

Innymi słowy, skoro Spółka za rok połączenia z Udziałowcem, tj. za rok kończący się 31 grudnia 2010 r., była zobligowana do rozliczenia różnic kursowych metodą bilansową, to za ten rok podatkowy Spółka miała obowiązek zastosowania metody bilansowej, tj. uwzględnienia w przychodach bądź kosztach podatkowych Spółki, na podstawie art. 9b ust. 2 ustawy podatkowej, również niezrealizowanych różnic kursowych naliczonych od początku roku do dnia połączenia, tj. od 1 listopada 2009 r. do 29 października 2010 r., przejętych od Udziałowca na dzień połączenia na podstawie art. 44c ust. 1 ustawy o rachunkowości.

Stanowisko zgodnie z zaprezentowanym poglądem spółki zostało przedstawione w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 października 2010 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, ze zm.), połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie).

Spółka przejmowana zostaje rozwiązana bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego w dniu wykreślenia z rejestru. Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby spółki przejmującej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej – por. art. 493 § 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych.

Skutkiem takiego połączenia jest zatem utrata podmiotowości przez spółkę przejmowaną, przy zachowaniu ciągłości prawnej i organizacyjnej spółki przejmującej, czyli Wnioskodawcy.

Na podstawie art. 494 § 1 Kodeks spółek handlowych spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki. Wskazana regulacja konstytuuje zasadę sukcesji uniwersalnej, polegającej na przejściu wszelkich praw i obowiązków z poprzednika prawnego na jego następcę (sukcesora).

Przedmiotem następstwa osób prawnych są również prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego. W myśl art. 93 § 1 pkt 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Powyższa zasada, na podstawie art. 93 § 2 pkt 1 cytowanej ustawy, ma również zastosowanie w przypadku przejęcia przez osobę prawną innej osoby prawnej (osób prawnych), co oznacza, że spółka przejmująca (jako sukcesor) wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej jako podatnika, płatnika i inkasenta, stając się tym samym następcą prawnym tej spółki i wstępując we wszelkie prawa i obowiązki (również podatkowe) podmiotu przejętego.

Stosownie natomiast do art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm.) – dalej: ustawa – podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1.  art. 15a, albo
2.  przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

Podatnicy, którzy wybrali metodę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Wycena ta dla celów podatkowych powinna być dokonywana na ostatni dzień każdego miesiąca i na ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału i na ostatni dzień roku podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego, z tym że wybrany termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie może być zmieniany – art. 9b ust. 2 ustawy.

Zauważyć ponadto wypada, iż w myśl art. 9b ust. 3 ustawy w przypadku wyboru metody, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podatnicy mają obowiązek stosować tę metodę przez okres nie krótszy niż trzy lata podatkowe, licząc od początku roku podatkowego, w którym została przyjęta ta metoda, z tym że podatnicy mają obowiązek w terminie do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, a w przypadku podatników rozpoczynających działalność – w terminie 30 dni od dnia jej rozpoczęcia, zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej metody.

W przypadku rezygnacji ze stosowania metody ustalania różnic kursowych, o której mowa w ust. 1 pkt 2, podatnicy są obowiązani zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, w którym zamierzają zrezygnować ze stosowania tej metody. Rezygnacja może nastąpić po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3 – art. 9b ust. 4 ustawy.

W konsekwencji powyższego, podmioty, które wybrały rachunkową metodę ustalania różnic kursowych nie mają możliwości rezygnacji z jej stosowania w trakcie roku podatkowego. Tym samym, w roku podatkowym, w którym doszło do połączenia z Udziałowcem, Wnioskodawca miał obowiązek podatkowego rozliczania ustalonych przez siebie różnic kursowych zgodnie z metodą rachunkową.

Konsekwencją przyjęcia rachunkowej metody ustalania różnic kursowych jest uwzględnienie w kosztach i przychodach podatkowych – stosownie do prowadzonej w Spółce ewidencji księgowej – ustalonych rachunkowo i wykazanych w wyniku z pozycji wymiany różnic kursowych, bowiem skutki podatkowe bilansowych różnic kursowych zależą od ich traktowania rachunkowego. W przypadku, gdy dana wycena prowadzi do rozpoznania różnic kursowych w rozumieniu przepisów o rachunkowości, powstałe różnice kursowe należy rozpoznać w rachunku podatkowym. Natomiast w przypadku, gdy dana wycena w świetle przepisów o rachunkowości nie generuje różnic kursowych, tak dokonanej wyceny nie należy rozpoznawać podatkowo jako różnicy kursowej.

Jak wynika z powyższego, możliwość rozliczenia w rachunku podatkowym różnic kursowych powstałych na gruncie przepisów o rachunkowości jest determinowana ich kwalifikacją rachunkową oraz późniejszym ujęciem w księgach rachunkowych.

Niemniej jednak, w niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której w trakcie roku podatkowego doszło do połączenia spółek rozliczających różnice kursowe różnymi metodami. W takim przypadku spółka przejmująca (Wnioskodawca) nie może dokonać rozliczenia różnic kursowych metodą rachunkową w odniesieniu do spółki przejmowanej (Udziałowca) za okres od 1 listopada 2009 r. do 29 października 2010 r., gdyż do zdarzeń powstałych u Udziałowca w tym okresie, czyli w czasie kiedy ustalał różnice kursowe w sposób określony w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, właśnie ta metoda powinna mieć zastosowanie. Zatem ujęciu w rachunku podatkowym Wnioskodawcy podlegać mogły jedynie różnice kursowe zrealizowane przez Udziałowca od początku roku podatkowego do dnia połączenia.

W odniesieniu natomiast do zdarzeń, które miały miejsce już po połączeniu, różnice kursowe ustalane powinny być w oparciu o metodę stosowaną przez Wnioskodawcę (spółkę przejmującą), czyli na podstawie przepisów o rachunkowości.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.