Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.513.2025.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Wypłata kwoty określonej przez bank oraz kosztów zastępstwa
procesowego dla rezydenta Hiszpanii.
Słowa kluczowe: Hiszpania
informacja-informacja dla podatnika
koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt hipoteczny
mieszkanie-zakup mieszkania
ugody
umorzenie
zwrot
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 2-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 4
1

2

takich podmiotów, a jego działalność podlegała i podlega nadzorowi państwowego organu
nadzoru nad rynkiem finansowym.
Lokal mieszkalny nabyty ze środków pochodzących z Kredytu służył zaspokojeniu potrzeb
mieszkaniowych Wnioskodawcy (gospodarstwa domowego prowadzonego przez
Wnioskodawcę).
Kapitał i odsetki od udzielonego Kredytu spłacane były w ten sposób, że Bank pobierał z
rachunku bankowego ratę kapitałowo-odsetkową - w walucie PLN lub CHF. Oznacza to, że
odsetki faktycznie spłacane były równocześnie z ratą kapitałową. Kredyt nie został dotąd
spłacony.
Wnioskodawca wytoczył przeciwko Bankowi powództwo o zapłatę, obejmującą m.in. zwrot
wpłat dokonywanych na rzecz Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, zwrot składek
pobranych tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego oraz zwrot składki na
ubezpieczenie nieruchomości, podnosząc nieważność Umowy Kredytu (dalej: „Roszczenie
Wnioskodawcy”). Postępowanie sądowe jest w toku i nie zostało dotychczas zakończone.
Aktualnie łączna wysokość Roszczenia Wnioskodawcy wobec Banku wynosi ok. 257.255
PLN oraz 100.787 CHF (tj. w przybliżeniu łącznie ok. 708.989 PLN).
Obecnie Wnioskodawca otrzymał od Banku propozycję zawarcia ugody (dalej: „Ugoda”),
której celem ma być przede wszystkim uchylenie niepewności co do wzajemnych roszczeń
stron związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy Kredytu, między innymi poprzez
potrącenie wzajemnych roszczeń, tj. Roszczenia Wnioskodawcy przeciwko Bankowi o
zapłatę oraz roszczenia Banku przeciwko Wnioskodawcy o zwrot wypłaconego kapitału
Kredytu w wysokości 427.000 PLN (dalej: „Roszczenie Banku”).
W ramach ewentualnej Ugody rozważane jest:
(1) Przeliczenie całej kwoty Roszczenia Wnioskodawcy na PLN;
(2) Dokonanie potrącenia Roszczenia Wnioskodawcy z Roszczeniem Banku, w wyniku
czego wierzytelności te umorzą się wzajemnie do wysokości wierzytelności niższej, a więc
do wysokości 427.000 PLN;
(3) Wypłata przez Bank, na rzecz Wnioskodawcy, pozostałej po potrąceniu kwoty
Roszczenia Wnioskodawcy, tj. kwoty ok. 281.989 PLN;
(4) Zwrot przez Bank na rzecz Wnioskodawcy, kosztów zastępstwa procesowego w
wysokości wynikającej z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015
r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).
Wnioskodawca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot
umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
innej inwestycji mieszkaniowej niż opisana we wniosku.
Pytania
1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca, w związku z planowanym
rozliczeniem w ramach rozważanej Ugody, będzie podlegał ograniczonemu
obowiązkowi podatkowemu w Polsce?
2. Czy w związku z wypłatą kwoty pozostałej po potrąceniu oraz zwrotem kosztów
zastępstwa procesowego Bank powinien sporządzić i przekazać Wnioskodawcy
informację o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne
niemające w Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania (IFT-1/IFT-1R)?
A w razie udzielenia twierdzącej odpowiedzi na Pytanie 1:
3. Czy z w związku dokonaniem rozważanego rozliczenia z Bankiem, po stronie
Wnioskodawcy powstanie przychód podlegający opodatkowaniu w Polsce?
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1.
3

W ocenie Wnioskodawcy, w związku z planowanym rozliczeniem w ramach rozważanej
Ugody z Bankiem, Wnioskodawca nie będzie podlegał ograniczonemu obowiązkowi
podatkowemu w Polsce, a ewentualny dochód (przychód) z tego tytułu będzie
opodatkowany wyłącznie w Hiszpanii.
Poprzez Pytanie 1 Wnioskodawca zmierza do ustalenia, czy umorzenie przez Bank
pozostałej do spłaty wierzytelności z tytułu Kredytu mieszkaniowego, spowoduje objęcie
Wnioskodawcy ograniczonym obowiązkiem podatkowym od przychodu z tego tytułu.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.d.o.f.:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
(przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
obowiązek podatkowy).
W ust. 1a art. 3 u.p.d.o.f. wskazano, że za osobę mającą miejsce zamieszkania na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
podatkowym.
Wnioskodawca nie przebywa również na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez dłużej
niż 183 dni w roku podatkowym. W związku z tym Wnioskodawca nie podlega
nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Wnioskodawca na stałe zamieszkuje w Hiszpanii i tam posiada ośrodek interesów
życiowych. Zgodnie z wewnętrznym prawem Hiszpanii, z uwagi na miejsce stałego pobytu
oraz posiadanie centrum interesów życiowych w Hiszpanii, Wnioskodawca traktowany jest
jako osoba podlegająca opodatkowaniu w Hiszpanii (hiszpański rezydent podatkowy).
Stosownie do art. 3 ust. 2a u.p.d.o.f:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
(przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
obowiązek podatkowy).
Zgodnie z ust. 2b art. 3 u.p.d.o.f.:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
(przychody) z:
1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
4

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
nich wynikających;
5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
uczestnictwa;
6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
umowy i wykonania świadczenia;
8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
Definicję „przychodu” zawiera art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowiąc, że:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
W ocenie Wnioskodawcy, kwota wypłacona przez Bank w wykonaniu Ugody nie będzie
stanowiła przychodu. Kwota ta stanowić będzie jedynie zwrot przez Bank części
świadczenia pieniężnego wpłaconego wcześniej przez Wnioskodawcę na rzecz Banku na
podstawie Umowy Kredytu. Jego otrzymanie od Banku nie będzie tym samym stanowiło
faktycznego przysporzenia w majątku Wnioskodawcy.
W ocenie Wnioskodawcy, nawet gdyby przyjąć, że kwota pieniężna wypłacona przez Bank
na jego rzecz w wykonaniu Ugody stanowiłaby przychód, to taki przychód mógłby mieścić
się w zakresie punktu 7 ust. 2b art. 3 u.p.d.o.f., stanowiąc przychód z tytułu stawianych do
dyspozycji Wnioskodawcy, przez osobę prawną mającą siedzibę i zarząd na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej (Bank), niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania
świadczenia.
Jednak uwagę, że zgodnie z art. 4a u.p.d.o.f:
5

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b tej ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w
sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita
Polska.
Między Polską a Hiszpanią obowiązuje Umowa z 15 listopada 1979 r. między Rządem
Rzeczpospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w
zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1982 r., poz. 127, „UPO PL-ES”). UPO PL-
ES weszła w życie 6 maja 1982 r.
UPO PL-ES została zmieniona przez Konwencję implementującą środki traktatowego
prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r., poz.
1369, „Konwencja MLI”). Przyjęcie Konwencji MLI zostało notyfikowane zarówno przez
Polskę jak i przez Hiszpanię, w związku z czym regulacje Konwencji MLI obowiązują dla
Polski - od 1 lipca 2018 r., dla Hiszpanii - od 1 stycznia 2022 r.
Art. 21 ust. 1 UPO PL-ES stanowi:
Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę Umawiającym się
Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a o których nie było mowy w
poprzednich artykułach niniejszej umowy, będą opodatkowane tylko w tym Państwie.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 UPO PL-ES:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według prawa tego
Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce
zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o
podobnym charakterze, wyłączając jednakże osoby, które podlegają obowiązkowi
podatkowemu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł znajdujących się
w tym Państwie lub położonego tam majątku.
Terminy „Umawiające się Państwo" i „drugie Umawiające się Państwo" oznaczają
odpowiednio Rzeczpospolitą Polską lub Hiszpanię (art. 3 ust. 1 lit. a UPO PL-ES).
Z powyższych definicji wynika, że Wnioskodawca jest „osobą mającą miejsce zamieszkania
w Umawiającym się Państwie”, tj. w Hiszpanii (art. 4 ust. 1, art. 3 ust. 1 lit. a UPO PL-ES).
Regulacje zawarte w art. 1-20 UPO PL-ES nie odnoszą się do transferów takich jak będący
przedmiotem Wniosku.
Tym samym części dochodu Wnioskodawcy, jako osoby mającej miejsce zamieszkania w
Hiszpanii, bez względu na to, skąd pochodzą, a o których nie było mowy w poprzednich
artykułach UPO PL-ES, będą opodatkowane tylko w Hiszpanii (art. 21 ust. 1 UPO PL-ES).
W rezultacie, ewentualny przychód (dochód) Wnioskodawcy wynikający z zawarcia i
wykonania Ugody będzie podlegał opodatkowaniu wyłącznie w Hiszpanii, a tym samym
Wnioskodawca nie będzie z tego tytułu podlegał ograniczonemu obowiązkowi
podatkowemu w Polsce.
Ad. 2.
W ocenie Wnioskodawcy, w związku z wypłatą przez Bank na rzecz Wnioskodawcy kwoty
pozostałej po potrąceniu oraz zwrotem kosztów zastępstwa procesowego, po stronie
Banku nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania Wnioskodawcy informacji o
wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w
Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania (IFT-1/IFT-1R).
Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.f.:
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
6

wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku
podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również
gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie
przewidzianym w ust. 4.
Z kolei ust. 1 art. 42 u.p.d.o.f. odsyła do płatników, o których mowa w art. 41 u.p.d.o.f.
Regulacje art. 41 u.p.d.o.f. określają zasady poboru przez płatników zaliczek na podatek
dochodowy od osób fizycznych - w szczególności będących polskimi rezydentami
podatkowymi (osoby, o których mowa w art. 3 ust. 1 u.p.d.o.f.). W odniesieniu do osób
fizycznych podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (osoby, o
których mowa w art. 3 ust. 2a u.p.d.o.f.), przepisy art. 41 u.p.d.o.f. wskazują konkretne
rodzaje wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości
pieniężnych, w związku z którymi płatnicy zobowiązani są pobrać zryczałtowany podatek
dochodowy (art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f.), tj. wypłaty z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust.
1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13 u.p.d.o.f.
Zdaniem Wnioskodawcy żadna z tych regulacji nie odnosi się do wypłaty będącej
przedmiotem niniejszego Wniosku.
W ocenie Wnioskodawcy, ponieważ przepisy u.p.d.o.f. nie zawierają podstawy do poboru
zaliczki bądź zryczałtowanego podatku dochodowego w związku z czynnościami będącymi
przedmiotem rozważanej Ugody, w razie zawarcia i wykonania Ugody po stronie Banku
nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania Wnioskodawcy informacji o
wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w
Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania (IFT-1/IFT-1R).
Ad. 3.
Z uwagi na treść stanowiska w zakresie Pytania 1, w ocenie Wnioskodawcy Pytanie 3 stało
się bezprzedmiotowe. Niemniej jednak na wypadek uznania przez organ, że w związku z
zawartą Ugodą Wnioskodawca podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
Polsce, Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie z tego tytułu nie powstanie po jego
stronie przychód podlegający opodatkowaniu.
Poprzez Pytanie 3 Wnioskodawca zmierza do ustalenia, czy wypłata przez Bank środków
pieniężnych na podstawie rozważanej Ugody może skutkować powstaniem po jego
stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce w ramach ograniczonego
obowiązku podatkowego.
W związku ze stanowiskiem przedstawionym w odniesieniu do Pytania 1, zgodnie z którym
ewentualny przychód (dochód) Wnioskodawcy wynikający z zawarcia i wykonania Ugody
będzie podlegał opodatkowaniu wyłącznie w Hiszpanii, Wnioskodawca stoi na stanowisku,
że odpowiedź na Pytanie 3 stała się bezprzedmiotowa. Niemniej jednak Wnioskodawca
przedstawia swoje stanowisko w tym zakresie wskazując, że w jego ocenie z tego tytułu
zawarcia i wykonania rozważanej Ugody nie powstanie po jego stronie przychód
podlegający opodatkowaniu w Polsce.
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f.:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
stratą ze źródła przychodów.
7

Z kolei definicję „przychodów” zawiera powołany wyżej art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., zgodnie z
którym „przychodami”, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art.
25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń
w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Wnioskodawca podkreśla, że powszechnie przyjmowane jest, iż za przychody podatkowe
mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym
(zwiększającym aktywa lub zmniejszającym pasywa), o charakterze definitywnym,
bezzwrotnym (por. np. interpretacja indywidualna z 11 czerwca 2024 r. nr 0113-KDIPT2-
2.4011.346.2024.2.ACZ, wyrok NSA z 31 sierpnia 2017 r., II FSK 2253/15).
W przedstawionym stanie faktycznym kwota, którą Bank zwróciłby Wnioskodawcy
wskutek Ugody, stanowi nadwyżkę wpłat Wnioskodawcy z tytułu spłaty Kredytu ponad
faktyczne saldo Kredytu uzgodnione przez strony w związku z przeliczeniem salda z CHF
na PLN. Skoro zatem kwota do zwrotu przez Bank stanowi nadpłatę ponad faktyczne
saldo Kredytu, to jej otrzymanie przez Wnioskodawcę nie spowoduje po jego stronie
przyrostu majątkowego, a jedynie wypłatę (zwrot) środków, które wcześniej zostały
zapłacone na rzecz Banku.
Z tego względu, w przedstawionym stanie faktycznym, po stronie Wnioskodawcy nie
powstanie przychód, którego powstanie mogłoby być następnie oceniane z perspektywy
miejsca jego opodatkowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Obowiązek podatkowy
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
(przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
obowiązek podatkowy).
Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
(przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
(przychody) z:
1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
8

4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
nich wynikających;
5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
uczestnictwa;
6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
umowy i wykonania świadczenia;
8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w ww. art. 3 ust. 2b ustawy, nie jest
katalogiem zamkniętym; wymienia jedynie przykładowe, najczęściej podejmowane
czynności służące uzyskaniu przychodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Główna
zasada dotycząca ograniczonego obowiązku podatkowego wyrażona jest w art. 3 ust. 2a
ww. ustawy, natomiast ust. 2b podaje tylko przykładowe rodzaje dochodów, które
podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące.
Ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za
osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na
zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów cudzoziemca znajduje się na obszarze
Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody
uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony
obowiązek podatkowy).
Cytowany wcześniej art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
stanowi, że opodatkowaniu podlega dochód (przychód) osiągnięty na terytorium Polski.
Jest to generalna zasada, według której ustala się, jaki dochód podlega opodatkowaniu w
Polsce. Decyduje o tym miejsce osiągania dochodów, nie zaś miejsce świadczenia usługi.
O źródle dochodów położonych w Polsce można mówić wtedy, gdy takie źródło dochodów
trwale związane jest z terytorium Polski lub gdy źródłem dochodu są polscy rezydenci
eksploatujący rzeczy lub dobra niematerialne należące do innych podmiotów.
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
9

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
podatkowym.
Obowiązek podatkowy
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju
nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
„lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska,
przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Jak stanowi art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Z informacji przedstawionych przez Pana wynika, że:
1. jest Pan hiszpańskim rezydentem podatkowym;
10

2. planuje Pan zawrzeć ugodę do kredytu hipotecznego, na mocy której bank zwróci Panu
wpłaty dokonywane przez Pana na rzecz banku, tj. różnicę pomiędzy wzajemnymi
roszczeniami oraz zwróci koszty zastępstwa procesowego.
Powziął Pan wątpliwość, czy z tytułu rozliczeń rozważanych w ramach powyższej ugody
będzie Pan podlegał w Polsce obowiązkowi podatkowemu.
Skoro jest Pan hiszpańskim rezydentem podatkowym, należy zatem odnieść się do
przepisów Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii
o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku
podpisanej w Madrycie 15 listopada 1979 r. (Dz. U. z 1982 r. Nr 17 poz. 127),
zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego
prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz Hiszpanię 7 czerwca 2017 r.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej umowy:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według prawa tego
Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce
zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o
podobnym charakterze, wyłączając jednakże osoby, które podlegają obowiązkowi
podatkowemu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł znajdujących się
w tym Państwie lub położonego tam majątku.
Stosownie zaś do art. 21 ust. 1 tej Umowy:
Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
, bez względu na to, skąd one pochodzą, a o których nie było mowy wsię Państwie
poprzednich artykułach niniejszej umowy, będąc opodatkowane tylko w tym
.Państwie
Mając na uwadze treść powyższego artykułu, skoro Pana stałym miejscem zamieszkania
jest Hiszpania, to przychód jaki Pan uzyska w związku z planowanym rozliczeniem w
ramach rozważanej ugody będzie podlegał opodatkowaniu tylko w Hiszpanii i nie będzie
podlegał opodatkowaniu w Polsce.
Posiada Pan stałe miejsce zamieszkania w Hiszpanii, jest więc Pan osobą, która podlega co
do zasady ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, tj. podlega
opodatkowaniu jedynie od dochodów (przychodów) osiągniętych na terytorium Polski.
Jednakże z racji, że dochód (przychód) nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce jest
Pan wyłączony z ograniczonego obowiązku podatkowemu jedynie w związku z tym
przychodem (dochodem).
Obowiązki banku
Pana wątpliwość budzi również kwestia sporządzenia dla Pana przez bank informacji IFT-1
/IFT-1R.
W świetle art. 41 ust. 1 tej ustawy:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
W myśl art. 41 ust. 4 cyt. ustawy:
11

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
4d, 5, 10, 12 i 21.
Według art. 42 ust. 1 tej ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
swoje zadania.
Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku
podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również
gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie
przewidzianym w ust. 4. (IFT-1R)
Artykuł 42 ust. 4 ustawy stanowi, że:
Na sporządzony na piśmie wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a,
płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do
sporządzenia i przesłania podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy
którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
zagranicznych wykonuje swoje zadania, imiennej informacji, o której mowa w ust. 2
pkt 2. (IFT-1)
Według art. 42 ust. 6 ustawy:
Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również
podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu
podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o
którym mowa w art. 29-30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Informacja IFT-1/IFT-1R obejmuje przychody (dochody), o których mowa w art. 29-30a
ustawy uzyskiwane przez osoby podlegające w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
podatkowemu.
Skoro przychody (dochody), które uzyska Pan w związku z planowanym rozliczeniem w
ramach rozważanej ugody zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania będą
kwalifikowane jako „inne dochody” i nie będą w związku z tym podlegały opodatkowaniu
na terytorium RP, to Bank nie będzie zobowiązany do sporządzenia i wystawienia Panu
informacji IFT-1/IFT1-R.
Pana stanowisko jest .prawidłowe
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
12

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do powołanych przez Pana wyroków sądu i interpretacji indywidualnej
wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego
bądź zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
zastosuje się Pan do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
13

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
    rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”).
    Wnioskodawca od 1 maja 2024 r. na stałe zamieszkuje w Hiszpanii (Królestwo Hiszpanii) i z
    tego tytułu jest hiszpańskim rezydentem podatkowym. Zgodnie z wewnętrznym prawem
    Hiszpanii, z uwagi na miejsce stałego pobytu oraz posiadanie centrum interesów
    życiowych w Hiszpanii, Wnioskodawca traktowany jest jako osoba podlegająca
    opodatkowaniu w Hiszpanii (hiszpański rezydent podatkowy). Także w roku podatkowym,
    którego dotyczy Wniosek, Wnioskodawca posiada centrum interesów życiowych w
    Hiszpanii i w świetle prawa hiszpańskiego traktowany jest jak hiszpański rezydent
    podatkowy.
    W związku z tym Wnioskodawca podlega w Polsce wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 2a i 2b u.p.d.o.f.
    2 lipca 2008 r. Wnioskodawca zawarł z (...), obecnie (...) (dalej: „Bank”) umowę (...) o kredyt
    hipoteczny dla osób fizycznych mPlan, waloryzowany kursem CHF (dalej: „Umowa
    Kredytu”) w celu finansowania zakupu lokalu mieszkalnego (dalej: „Kredyt”). Umowa
    została zawarta w Polsce, w (...). Zabezpieczeniem Kredytu jest hipoteka kaucyjna na
    nieruchomości - lokalu mieszkalnym finansowanym ze środków pochodzących z Kredytu.
    Zarówno w chwili udzielania Kredytu jak i obecnie, Bank jest podmiotem uprawnionym do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych przepisów regulujących funkcjonowanie

    takich podmiotów, a jego działalność podlegała i podlega nadzorowi państwowego organu
    nadzoru nad rynkiem finansowym.
    Lokal mieszkalny nabyty ze środków pochodzących z Kredytu służył zaspokojeniu potrzeb
    mieszkaniowych Wnioskodawcy (gospodarstwa domowego prowadzonego przez
    Wnioskodawcę).
    Kapitał i odsetki od udzielonego Kredytu spłacane były w ten sposób, że Bank pobierał z
    rachunku bankowego ratę kapitałowo-odsetkową - w walucie PLN lub CHF. Oznacza to, że
    odsetki faktycznie spłacane były równocześnie z ratą kapitałową. Kredyt nie został dotąd
    spłacony.
    Wnioskodawca wytoczył przeciwko Bankowi powództwo o zapłatę, obejmującą m.in. zwrot
    wpłat dokonywanych na rzecz Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, zwrot składek
    pobranych tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego oraz zwrot składki na
    ubezpieczenie nieruchomości, podnosząc nieważność Umowy Kredytu (dalej: „Roszczenie
    Wnioskodawcy”). Postępowanie sądowe jest w toku i nie zostało dotychczas zakończone.
    Aktualnie łączna wysokość Roszczenia Wnioskodawcy wobec Banku wynosi ok. 257.255
    PLN oraz 100.787 CHF (tj. w przybliżeniu łącznie ok. 708.989 PLN).
    Obecnie Wnioskodawca otrzymał od Banku propozycję zawarcia ugody (dalej: „Ugoda”),
    której celem ma być przede wszystkim uchylenie niepewności co do wzajemnych roszczeń
    stron związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy Kredytu, między innymi poprzez
    potrącenie wzajemnych roszczeń, tj. Roszczenia Wnioskodawcy przeciwko Bankowi o
    zapłatę oraz roszczenia Banku przeciwko Wnioskodawcy o zwrot wypłaconego kapitału
    Kredytu w wysokości 427.000 PLN (dalej: „Roszczenie Banku”).
    W ramach ewentualnej Ugody rozważane jest:
    (1) Przeliczenie całej kwoty Roszczenia Wnioskodawcy na PLN;
    (2) Dokonanie potrącenia Roszczenia Wnioskodawcy z Roszczeniem Banku, w wyniku
    czego wierzytelności te umorzą się wzajemnie do wysokości wierzytelności niższej, a więc
    do wysokości 427.000 PLN;
    (3) Wypłata przez Bank, na rzecz Wnioskodawcy, pozostałej po potrąceniu kwoty
    Roszczenia Wnioskodawcy, tj. kwoty ok. 281.989 PLN;
    (4) Zwrot przez Bank na rzecz Wnioskodawcy, kosztów zastępstwa procesowego w
    wysokości wynikającej z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015
    r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).
    Wnioskodawca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej niż opisana we wniosku.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca, w związku z planowanym
      rozliczeniem w ramach rozważanej Ugody, będzie podlegał ograniczonemu
      obowiązkowi podatkowemu w Polsce?
    2. Czy w związku z wypłatą kwoty pozostałej po potrąceniu oraz zwrotem kosztów
      zastępstwa procesowego Bank powinien sporządzić i przekazać Wnioskodawcy
      informację o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne
      niemające w Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania (IFT-1/IFT-1R)?
    A w razie udzielenia twierdzącej odpowiedzi na Pytanie 1:
    3. Czy z w związku dokonaniem rozważanego rozliczenia z Bankiem, po stronie
      Wnioskodawcy powstanie przychód podlegający opodatkowaniu w Polsce?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.

    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z planowanym rozliczeniem w ramach rozważanej
    Ugody z Bankiem, Wnioskodawca nie będzie podlegał ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce, a ewentualny dochód (przychód) z tego tytułu będzie
    opodatkowany wyłącznie w Hiszpanii.
    Poprzez Pytanie 1 Wnioskodawca zmierza do ustalenia, czy umorzenie przez Bank
    pozostałej do spłaty wierzytelności z tytułu Kredytu mieszkaniowego, spowoduje objęcie
    Wnioskodawcy ograniczonym obowiązkiem podatkowym od przychodu z tego tytułu.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.d.o.f.:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W ust. 1a art. 3 u.p.d.o.f. wskazano, że za osobę mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
    podatkowym.
    Wnioskodawca nie przebywa również na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez dłużej
    niż 183 dni w roku podatkowym. W związku z tym Wnioskodawca nie podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Wnioskodawca na stałe zamieszkuje w Hiszpanii i tam posiada ośrodek interesów
    życiowych. Zgodnie z wewnętrznym prawem Hiszpanii, z uwagi na miejsce stałego pobytu
    oraz posiadanie centrum interesów życiowych w Hiszpanii, Wnioskodawca traktowany jest
    jako osoba podlegająca opodatkowaniu w Hiszpanii (hiszpański rezydent podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 2a u.p.d.o.f:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z ust. 2b art. 3 u.p.d.o.f.:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
      stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
      stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
      względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
      tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
      takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
      niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na

      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
      tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
      nich wynikających;
      5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
      uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
      obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
      uczestnictwa;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
      w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Definicję „przychodu” zawiera art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowiąc, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    W ocenie Wnioskodawcy, kwota wypłacona przez Bank w wykonaniu Ugody nie będzie
    stanowiła przychodu. Kwota ta stanowić będzie jedynie zwrot przez Bank części
    świadczenia pieniężnego wpłaconego wcześniej przez Wnioskodawcę na rzecz Banku na
    podstawie Umowy Kredytu. Jego otrzymanie od Banku nie będzie tym samym stanowiło
    faktycznego przysporzenia w majątku Wnioskodawcy.
    W ocenie Wnioskodawcy, nawet gdyby przyjąć, że kwota pieniężna wypłacona przez Bank
    na jego rzecz w wykonaniu Ugody stanowiłaby przychód, to taki przychód mógłby mieścić
    się w zakresie punktu 7 ust. 2b art. 3 u.p.d.o.f., stanowiąc przychód z tytułu stawianych do
    dyspozycji Wnioskodawcy, przez osobę prawną mającą siedzibę i zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (Bank), niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania
    świadczenia.
    Jednak uwagę, że zgodnie z art. 4a u.p.d.o.f:

      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b tej ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w
      sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska.
    Między Polską a Hiszpanią obowiązuje Umowa z 15 listopada 1979 r. między Rządem
    Rzeczpospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1982 r., poz. 127, „UPO PL-ES”). UPO PL-
    ES weszła w życie 6 maja 1982 r.
    UPO PL-ES została zmieniona przez Konwencję implementującą środki traktatowego
    prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r., poz.
    1369, „Konwencja MLI”). Przyjęcie Konwencji MLI zostało notyfikowane zarówno przez
    Polskę jak i przez Hiszpanię, w związku z czym regulacje Konwencji MLI obowiązują dla
    Polski - od 1 lipca 2018 r., dla Hiszpanii - od 1 stycznia 2022 r.
    Art. 21 ust. 1 UPO PL-ES stanowi:
      Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę Umawiającym się
      Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a o których nie było mowy w
      poprzednich artykułach niniejszej umowy, będą opodatkowane tylko w tym Państwie.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 UPO PL-ES:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według prawa tego
      Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o
      podobnym charakterze, wyłączając jednakże osoby, które podlegają obowiązkowi
      podatkowemu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł znajdujących się
      w tym Państwie lub położonego tam majątku.
    Terminy „Umawiające się Państwo" i „drugie Umawiające się Państwo" oznaczają
    odpowiednio Rzeczpospolitą Polską lub Hiszpanię (art. 3 ust. 1 lit. a UPO PL-ES).
    Z powyższych definicji wynika, że Wnioskodawca jest „osobą mającą miejsce zamieszkania
    w Umawiającym się Państwie”, tj. w Hiszpanii (art. 4 ust. 1, art. 3 ust. 1 lit. a UPO PL-ES).
    Regulacje zawarte w art. 1-20 UPO PL-ES nie odnoszą się do transferów takich jak będący
    przedmiotem Wniosku.
    Tym samym części dochodu Wnioskodawcy, jako osoby mającej miejsce zamieszkania w
    Hiszpanii, bez względu na to, skąd pochodzą, a o których nie było mowy w poprzednich
    artykułach UPO PL-ES, będą opodatkowane tylko w Hiszpanii (art. 21 ust. 1 UPO PL-ES).
    W rezultacie, ewentualny przychód (dochód) Wnioskodawcy wynikający z zawarcia i
    wykonania Ugody będzie podlegał opodatkowaniu wyłącznie w Hiszpanii, a tym samym
    Wnioskodawca nie będzie z tego tytułu podlegał ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce.
    Ad. 2.
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z wypłatą przez Bank na rzecz Wnioskodawcy kwoty
    pozostałej po potrąceniu oraz zwrotem kosztów zastępstwa procesowego, po stronie
    Banku nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania Wnioskodawcy informacji o
    wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w
    Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania (IFT-1/IFT-1R).
    Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.f.:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
      urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych

      wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku
      podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również
      gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie
      przewidzianym w ust. 4.
    Z kolei ust. 1 art. 42 u.p.d.o.f. odsyła do płatników, o których mowa w art. 41 u.p.d.o.f.
    Regulacje art. 41 u.p.d.o.f. określają zasady poboru przez płatników zaliczek na podatek
    dochodowy od osób fizycznych - w szczególności będących polskimi rezydentami
    podatkowymi (osoby, o których mowa w art. 3 ust. 1 u.p.d.o.f.). W odniesieniu do osób
    fizycznych podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (osoby, o
    których mowa w art. 3 ust. 2a u.p.d.o.f.), przepisy art. 41 u.p.d.o.f. wskazują konkretne
    rodzaje wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości
    pieniężnych, w związku z którymi płatnicy zobowiązani są pobrać zryczałtowany podatek
    dochodowy (art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f.), tj. wypłaty z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust.
    1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13 u.p.d.o.f.
    Zdaniem Wnioskodawcy żadna z tych regulacji nie odnosi się do wypłaty będącej
    przedmiotem niniejszego Wniosku.
    W ocenie Wnioskodawcy, ponieważ przepisy u.p.d.o.f. nie zawierają podstawy do poboru
    zaliczki bądź zryczałtowanego podatku dochodowego w związku z czynnościami będącymi
    przedmiotem rozważanej Ugody, w razie zawarcia i wykonania Ugody po stronie Banku
    nie powstanie obowiązek sporządzenia i przekazania Wnioskodawcy informacji o
    wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez osoby fizyczne niemające w
    Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania (IFT-1/IFT-1R).
    Ad. 3.
    Z uwagi na treść stanowiska w zakresie Pytania 1, w ocenie Wnioskodawcy Pytanie 3 stało
    się bezprzedmiotowe. Niemniej jednak na wypadek uznania przez organ, że w związku z
    zawartą Ugodą Wnioskodawca podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    Polsce, Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie z tego tytułu nie powstanie po jego
    stronie przychód podlegający opodatkowaniu.
    Poprzez Pytanie 3 Wnioskodawca zmierza do ustalenia, czy wypłata przez Bank środków
    pieniężnych na podstawie rozważanej Ugody może skutkować powstaniem po jego
    stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce w ramach ograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    W związku ze stanowiskiem przedstawionym w odniesieniu do Pytania 1, zgodnie z którym
    ewentualny przychód (dochód) Wnioskodawcy wynikający z zawarcia i wykonania Ugody
    będzie podlegał opodatkowaniu wyłącznie w Hiszpanii, Wnioskodawca stoi na stanowisku,
    że odpowiedź na Pytanie 3 stała się bezprzedmiotowa. Niemniej jednak Wnioskodawca
    przedstawia swoje stanowisko w tym zakresie wskazując, że w jego ocenie z tego tytułu
    zawarcia i wykonania rozważanej Ugody nie powstanie po jego stronie przychód
    podlegający opodatkowaniu w Polsce.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f.:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.

    Z kolei definicję „przychodów” zawiera powołany wyżej art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., zgodnie z
    którym „przychodami”, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
    realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art.
    25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
    roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń
    w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Wnioskodawca podkreśla, że powszechnie przyjmowane jest, iż za przychody podatkowe
    mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym
    (zwiększającym aktywa lub zmniejszającym pasywa), o charakterze definitywnym,
    bezzwrotnym (por. np. interpretacja indywidualna z 11 czerwca 2024 r. nr 0113-KDIPT2-
    2.4011.346.2024.2.ACZ, wyrok NSA z 31 sierpnia 2017 r., II FSK 2253/15).
    W przedstawionym stanie faktycznym kwota, którą Bank zwróciłby Wnioskodawcy
    wskutek Ugody, stanowi nadwyżkę wpłat Wnioskodawcy z tytułu spłaty Kredytu ponad
    faktyczne saldo Kredytu uzgodnione przez strony w związku z przeliczeniem salda z CHF
    na PLN. Skoro zatem kwota do zwrotu przez Bank stanowi nadpłatę ponad faktyczne
    saldo Kredytu, to jej otrzymanie przez Wnioskodawcę nie spowoduje po jego stronie
    przyrostu majątkowego, a jedynie wypłatę (zwrot) środków, które wcześniej zostały
    zapłacone na rzecz Banku.
    Z tego względu, w przedstawionym stanie faktycznym, po stronie Wnioskodawcy nie
    powstanie przychód, którego powstanie mogłoby być następnie oceniane z perspektywy
    miejsca jego opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
      stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
      stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
      względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
      tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
      takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
      niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
      tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
      nich wynikających;
      5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
      uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
      obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
      uczestnictwa;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
      w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w ww. art. 3 ust. 2b ustawy, nie jest
    katalogiem zamkniętym; wymienia jedynie przykładowe, najczęściej podejmowane
    czynności służące uzyskaniu przychodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Główna
    zasada dotycząca ograniczonego obowiązku podatkowego wyrażona jest w art. 3 ust. 2a
    ww. ustawy, natomiast ust. 2b podaje tylko przykładowe rodzaje dochodów, które
    podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące.
    Ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za
    osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na
    zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów cudzoziemca znajduje się na obszarze
    Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody
    uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony
    obowiązek podatkowy).
    Cytowany wcześniej art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    stanowi, że opodatkowaniu podlega dochód (przychód) osiągnięty na terytorium Polski.
    Jest to generalna zasada, według której ustala się, jaki dochód podlega opodatkowaniu w
    Polsce. Decyduje o tym miejsce osiągania dochodów, nie zaś miejsce świadczenia usługi.
    O źródle dochodów położonych w Polsce można mówić wtedy, gdy takie źródło dochodów
    trwale związane jest z terytorium Polski lub gdy źródłem dochodu są polscy rezydenci
    eksploatujący rzeczy lub dobra niematerialne należące do innych podmiotów.
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Obowiązek podatkowy
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie
    płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym
    w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Jak stanowi art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z informacji przedstawionych przez Pana wynika, że:
    1. jest Pan hiszpańskim rezydentem podatkowym;

    2. planuje Pan zawrzeć ugodę do kredytu hipotecznego, na mocy której bank zwróci Panu
      wpłaty dokonywane przez Pana na rzecz banku, tj. różnicę pomiędzy wzajemnymi
      roszczeniami oraz zwróci koszty zastępstwa procesowego.
    Powziął Pan wątpliwość, czy z tytułu rozliczeń rozważanych w ramach powyższej ugody
    będzie Pan podlegał w Polsce obowiązkowi podatkowemu.
    Skoro jest Pan hiszpańskim rezydentem podatkowym, należy zatem odnieść się do
    przepisów Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii
    o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku
    podpisanej w Madrycie 15 listopada 1979 r. (Dz. U. z 1982 r. Nr 17 poz. 127),
    zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego
    prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz Hiszpanię 7 czerwca 2017 r.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej umowy:
      W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według prawa tego
      Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o
      podobnym charakterze, wyłączając jednakże osoby, które podlegają obowiązkowi
      podatkowemu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł znajdujących się
      w tym Państwie lub położonego tam majątku.
    Stosownie zaś do art. 21 ust. 1 tej Umowy:
      Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
      się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a o których nie było mowy w
      poprzednich artykułach niniejszej umowy, będąc opodatkowane tylko w tym
      Państwie.
    Mając na uwadze treść powyższego artykułu, skoro Pana stałym miejscem zamieszkania
    jest Hiszpania, to przychód jaki Pan uzyska w związku z planowanym rozliczeniem w
    ramach rozważanej ugody będzie podlegał opodatkowaniu tylko w Hiszpanii i nie będzie
    podlegał opodatkowaniu w Polsce.
    Posiada Pan stałe miejsce zamieszkania w Hiszpanii, jest więc Pan osobą, która podlega co
    do zasady ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, tj. podlega
    opodatkowaniu jedynie od dochodów (przychodów) osiągniętych na terytorium Polski.
    Jednakże z racji, że dochód (przychód) nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce jest
    Pan wyłączony z ograniczonego obowiązku podatkowemu jedynie w związku z tym
    przychodem (dochodem).
    Obowiązki banku
    Pana wątpliwość budzi również kwestia sporządzenia dla Pana przez bank informacji IFT-1
    /IFT-1R.
    W świetle art. 41 ust. 1 tej ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl art. 41 ust. 4 cyt. ustawy:

      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    Według art. 42 ust. 1 tej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
      urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
      wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku
      podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również
      gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie
      przewidzianym w ust. 4. (IFT-1R)
    Artykuł 42 ust. 4 ustawy stanowi, że:
      Na sporządzony na piśmie wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a,
      płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do
      sporządzenia i przesłania podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania, imiennej informacji, o której mowa w ust. 2
      pkt 2. (IFT-1)
    Według art. 42 ust. 6 ustawy:
      Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również
      podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o
      którym mowa w art. 29-30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
    Informacja IFT-1/IFT-1R obejmuje przychody (dochody), o których mowa w art. 29-30a
    ustawy uzyskiwane przez osoby podlegające w Polsce ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    Skoro przychody (dochody), które uzyska Pan w związku z planowanym rozliczeniem w
    ramach rozważanej ugody zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania będą
    kwalifikowane jako „inne dochody” i nie będą w związku z tym podlegały opodatkowaniu
    na terytorium RP, to Bank nie będzie zobowiązany do sporządzenia i wystawienia Panu
    informacji IFT-1/IFT1-R.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana wyroków sądu i interpretacji indywidualnej
    wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego
    bądź zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.