Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.276.2025.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-29
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT).
    Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę przychodów i
    rozchodów.
    Wnioskodawca wykonywał działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach
    programistycznych, których dotyczy wniosek od 12 lutego 2020 r. do 31 grudnia 2021 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory”, „moduły” to programy komputerowe,
    które były i są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane
    zamiennie, żeby określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się: (...)
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje
    rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej

    ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1. Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
      Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności.
    2. Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac.
    3. Faza programowania – etap tworzenia oprogramowania, na który składa się, np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.
    4. Faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace
    skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.) bądź
    poprzez stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę
    (opracowanie) istniejącego programu komputerowego.
    Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo
    przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Spełnienie powyższych
    warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób metodyczny, systematyczny, jak i w
    sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac Wnioskodawcy wynikających z
    podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.

    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach podejmowanej działalności
    Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te
    podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we
    wniosku. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust.
    3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca wskazuje, że brak
    prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby mu uzyskanie przychodu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania Oprogramowania.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego
    progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element
    celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego
    Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast oprogramowanie stworzone na
    rzecz danego Zleceniodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co
    oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. W tym miejscu należy podkreślić, iż
    Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że
    Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest przeciwieństwem
    rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym podkreślić, że
    działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Wnioskodawcę, ale
    wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących
    stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) – opisanego we wniosku w warunkach
    działalności wynikającej z wniosku. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia
    programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest
    program komputerowy, napisany w języku programistycznym. Na zakończenie uznać
    należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania mają
    skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o
    charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter.
    Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego

    Zleceniodawcy. Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest
    jedynie „techniczną”, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i
    zaprojektowanie oprogramowania leżą po stronie Wnioskodawcy. Programy
    komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez
    Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone i znane w jego przedsiębiorstwie, jak również
    są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań
    dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz
    rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność
    wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
    świadczenie usług. Przenosi on prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze
    sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2020, 2021.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1) koszty sprzętu komputerowego (laptopy, komputery) i peryferii komputerowych
      (myszki, dyski, monitory) – do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania
      oraz jego testowania;
    2) koszty kursów i szkoleń programistycznych, literatury fachowej – do stałego
      podnoszenia wiedzy i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    3) koszty samochodowe (paliwo, koszty eksploatacji) – ponoszone w celu dojazdu
      Wnioskodawcy do klienta (Zleceniodawcy);
    4) koszty internetu – do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem (Zleceniodawcą)
      oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet,
      dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej,
      tworzenia i rozwijania Oprogramowania;
    5) koszty telefonu i koszty telekomunikacyjne – do komunikowania się Wnioskodawcy z
      klientem (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do
      programu przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych,
      komunikacji elektronicznej, tworzenia i rozwijania Oprogramowania;
    6) koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w

      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    7) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) –
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym. Poprzez
    pozostały dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania poimplementacyjne, jak i
    konsultacje niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych,
    natomiast tego wynagrodzenia Wnioskodawca nie zamierza obejmować preferencyjną
    stawką opodatkowania.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadające na każde prawo własności
    intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona była na
    bieżąco od 12 lutego 2020 r. do 31 grudnia 2021 r.
    Wnioskodawca przedstawia informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się
    pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu
    sprawy (stanu faktycznego), które mogą ułatwić pracę tutejszemu Organowi.
    1. Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Dochodów za okres od 12 lutego 2020 r. do 31 grudnia 2021 r.
    2. Wnioskodawca wskazuje:
      a) czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
        rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
        szkolnictwie wyższym i nauce?
      Odpowiedź: W ramach działalności Wnioskodawca samodzielnie prowadził prace
      rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i
      nauce.
      b) w jakich okresach prowadził Pan lub od kiedy prowadzi Pan prace rozwojowe?
      Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził je od 12 lutego 2020 r. do 31 grudnia 2021 r.
      c) czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują te
        prace?
      Odpowiedź: Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace można
      podzielić na kilka faz, obejmują one takie czynności jak:
        1. Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez
        rozmowę ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za
        prowadzenie działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien
        spełniać dany program komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca np.
        poprzez omówienie funkcjonalności.
        2. Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór
        technologii, planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia
        poszczególnych etapów prac.

        3. Faza programowania – etap tworzenia oprogramowania, na który składa się, np.:
        pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.
        4. Faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
        docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
      d) czy Pana prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli
        tak, co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych
        mają/będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki
        będą wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pana działalności?
      Odpowiedź: Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały zakończone
      pozytywnym wynikiem. Wynikiem było stworzenie kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej do programu komputerowego. Miały one zawsze formę programu
      komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku programistycznym. Ten wynik
      /wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy w
      celu realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
      e) czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub
        ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny
        produkt, proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pan lub będzie Pan oferował
        produkty, procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej
        działalności gospodarczej?
      Odpowiedź: W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył
      nowy, zmieniony lub ulepszony produkt – oprogramowanie. Wnioskodawca stworzył
      oprogramowanie wskazane we wniosku. Wnioskodawca oferuje produkty które są
      wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej.
      f) czy w stosunku do Pana dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub usługi
        mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy,
        ulepszony charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności
        obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów,
        procesów lub usług?
      Odpowiedź: W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty
      mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter
      produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
      okresowych zmian do tych produktów.
      g) jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a Pana
        przychodami, których dotyczy wniosek?
      Odpowiedź: Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia
      zależność, Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3. Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane pod
      kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności?
    Odpowiedź: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są
    wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego
    te czynności.
    4. Czy wykonując usługi, ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
      działalnością?
    Odpowiedź: Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z
    prowadzoną działalnością.
    5. Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
      Pana oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi Pan czy zlecający wykonanie tych czynności?

    Odpowiedź: Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności
    podejmowanych przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    6. Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza
      produkty, niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle
      innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u
      Pana funkcjonujących?
    Odpowiedź: W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe,
    rozwija oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    produktów (rozwiązań) już u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są utworami w
      rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze
      odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
      nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy która
      wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych
      i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
      nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawcę?
    Odpowiedź: Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    - nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
    - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawcę.
    8. Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
      o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to działania i
      kiedy je Pan prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi?
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej
    wykonuje poboczne działania w zakresie usług informatycznych a mianowicie spotkania i
    szkolenia poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich prowadzenia nie zamierza
    obejmować preferencyjną stawką podatkową. Usługi takie (wskazane powyżej) są
    wykonywane od początku prowadzenia działalności gospodarczej opisanej we wniosku, tj.
    od 12 lutego 2020 r. do 31 grudnia 2021 r. Jeśli odnosi się do działalności rozwojowej
    Wnioskodawcy, to nie realizuje on innych czynności w jej obrębie, aniżeli wskazane we
    wniosku. Podkreślenia wymaga, że prace o innym charakterze niż prace rozwojowe,
    prowadzone w ramach działalności Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i
    Wnioskodawca nie domaga się ich oceny.
    9. Czy w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
      ulepszania oraz rozwijania oprogramowania – efekty Pana prac są odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę
    „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac
    rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego
    poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.

    10. Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Pana prac
      rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie „oprogramowania”
    wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w
    rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    11. Czy prowadził Pan albo prowadzi Pan odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Pana
      pracy?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.
    12. W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą reguluje kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie: a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę
      praw do „oprogramowania”; b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę
      wskazać jakich?).
    Odpowiedź: Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Nie, Wnioskodawca nie
    otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do
    „programu komputerowego”. Wypłacane Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę
    wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z
    wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi informatyczne, a
    mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne. Preferencyjną stawką podatkową
    Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    13. Jak na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
      przeniesieniem przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu Pana pracy
      a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz wartością
      tego wynagrodzenia?
    Odpowiedź: Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca przenosi
    na Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za co otrzymuje
    zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz prowadzonych rejestrów
    realizowanych prac.
    14. Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Zleceniodawcy wyodrębniają wynagrodzenia
      z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana
      prac na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
    Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw
    autorskich, gdyż nie jest to wymagane, ani nie jest to przyjęte w stosunkach
    gospodarczych ze Zleceniodawcą.
    15. W jaki sposób poszczególne umowy ze Zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
      (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnych
      stworzonych przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na
      Zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Zleceniodawca)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim
    związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony przez
    Wnioskodawcę wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie, który następnie
    systematycznie jest synchronizowany z wersją przenoszoną na Zleceniodawcę na
    platformie, z której korzysta. Przeniesienie następowało z momentem zapłaty należnego
    Wnioskodawcy wynagrodzenia. Wnioskodawca tworzy dany program komputerowy, który

    podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego i przenosi go fizycznie na klienta
    (Zleceniodawcę) umieszczając w repozytorium na serwerze klienta (Zleceniodawcy).
    Przeniesienie praw potwierdza umowa i umieszczenie go na serwerze.
    16. Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
      faktury, to czy prowadzi Pan ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
      realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie
      kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
    realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez comiesięczne
    wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona
    ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia
    otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.
    17. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
      podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać: – czy
      ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności
      zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP? – czy prowadzona ewidencja pozwala
      wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?
    Odpowiedź: Ewidencja prowadzona była od 12 lutego 2020 r. do 31 grudnia 2021 r.
    Ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności zmierzającej
    do wytworzenia kwalifikowanego IP. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    18. Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru: (a + b) * 1,3/a + b + c + d, w
    którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
    powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    19. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
      programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie
      na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    20. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
      tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    21. Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
      oprogramowania lub jego części stanowi przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze.
    22. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
      wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do

      programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
      przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków
      jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
      wytwarzaniem oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad
      przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.
    Wniosek ten był rozpatrywany poprzednio pod sygnaturą (...), lecz Wnioskodawca nie
    udzielił na czas odpowiedzi na pytania KIS.
    Odpowiedzi na poprzednio zadane pytania znajdują się poniżej:
    1. Wnioskodawca przedstawia konkretnie „programy komputerowe”, które tworzył/tworzy
      /będzie tworzył i rozwijał/rozwija/będzie rozwijał w okresie, którego dotyczy wniosek, w
      oparciu o zlecone przez Zleceniodawcę prace programistyczne, w stosunku do których
      przenosi on autorskie prawa majątkowe na rzecz Zleceniodawcy, a mianowicie jest to
      oprogramowanie (...).
    2.
      a) W pierwszej kolejności Wnioskodawca dysponował opisem ogólnym, jaki problem
        chce rozwiązać klient. Klient zgłasza również problemy, które Wnioskodawca
        rozwiązuje. Niektóre z tych problemów to:
        - potrzeba usprawnienia procesów biznesowych,
        - potrzeba poprawy obsługi klienta,
        - potrzeba stworzenia nowych produktów,
        - potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych.
        Wnioskodawca przeprowadził rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla
        problemów, z którymi borykali się klienci. Wnioskodawca nie znalazł żadnego
        rozwiązania, które spełniałoby ich wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił
        stworzyć własne rozwiązanie, które byłoby dostosowane do ich indywidualnych
        potrzeb. Zasobami wiedzy, którymi Wnioskodawca dysponował są technologie
        informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
        występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym
        funkcjonować ma program przez Wnioskodawcę wytworzony. Ustawodawca
        jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów
        wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia
        w swojej działalności.
      b) W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija
        /ulepsza „oprogramowanie” Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i
        umiejętności nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu
        informatyki, programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego
        doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z zakresu technologii
        informatycznej, technologii programowania oraz w zakresie tworzonego
        oprogramowania.
      c) Wnioskodawca pracuje przy użyciu technologii (...), uczy się tych technologii i
        zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje
        narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej
        wcześniej specyfikacji i jakości.
      d) Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
        Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie
        programów.
      e) Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na
        Jego wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z
        dziedziny tworzenia złożonych systemów. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu

        „oprogramowania” Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej
        zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
      f) Wnioskodawca zaplanował prace opisane we wniosku w zakresie tworzenia i rozwoju
        oprogramowania, które są tutaj opisane. Wnioskodawca postawił cele opisane w
        odpowiedzi na pytanie 2a.
      g) Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są
        zastosowania zapewniające:
      - łatwość użytkowania,
      - wydajność oraz stabilność,
      - niezawodność,
      - brak błędów oprogramowania.
      h) 1. Etap wstępny – obejmuje on konsultacje z klientem dotyczące celów jakie mają być
        osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji klient przedstawia własne oczekiwania
        co do parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji
        oraz własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
        zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że
        Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami
        informatycznymi pozwalającymi na realizację projektu, ani gotowymi analizami do
        stworzenia nowych kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia
        poziomu niepewności co do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych
        zasobów, tj. Wnioskodawca ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
        2. Etap tworzenia oprogramowania – obejmuje on wszelkie czynności
        podejmowane przez Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie
        wymogów funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości
        wprowadzenia nowych lub ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy,
        sporządzenie dokumentacji projektowej w zakresie wykonanych analiz.
        3. Etap końcowy – obejmuje on ukończenie oprogramowania i podsumowanie
        wyników prac. W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy
        Wnioskodawcy przez klienta lub zakomunikowanie klientowi, że przy danym stanie
        zasobów nie jest możliwe stworzenie produktu spełniającego oczekiwania klienta
        lub dokonanie ulepszeń tego produktu o nową funkcjonalność zgodnie z
        oczekiwaniami. W przypadku braku możliwości realizacji zlecenia zgodnie z
        oczekiwaniami klienta podczas tego etapu omawiana jest również kwestia
        ewentualnego zwiększenia zasobów do realizacji zadania lub zmiana charakteru
        wykorzystanych zasobów lub też zmniejszenie oczekiwań klienta w stosunku do
        kodu źródłowego, który ma zostać wytworzony.
    3. Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do
      „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez
      Wnioskodawcę programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i
      specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca
      podkreśla, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania
      można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych
      narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i
      wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wnioskodawca wybiera
      bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do
      nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i przygotowuje do nich analizę.
      Wnioskodawca wskazuje że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi –
      każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
      szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć
      innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Wnioskodawca w
      swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,

      zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
      zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Wnioskodawcy.
      a) W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
        oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
        usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
        wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu
        rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu,
        wykorzystanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i
        zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na
        lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności,
        które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po
        stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
        oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy
        podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych. Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do
        usprawnienia oprogramowania: projektowanie nowszej bardziej niezawodnej
        architektury oprogramowania, implementację (tworzenie) oprogramowania,
        testowanie oprogramowania, konieczność projektowania stosownych algorytmów,
        automatyzacje wdrożeń.
      b) Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach/technologiach: (...). Używanie
        nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii
        tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub
        modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne
        technologie programistyczne, w tym tworzenie algorytmów, wprowadzają nowe
        funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości.
        Wnioskodawca wykorzystuje indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni
        odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie
        występowała w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca przedstawił
        powyżej też opis do czego służy oprogramowanie.
      c) Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
        parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone
        nowe „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u
        Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał
        wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich
        rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że
        „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy której wykonywaniu
        Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca Wnioskodawcy nie
        polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z
        faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego jego
        twórcy – Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta
        Wnioskodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
        że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są
        oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na
        rynku) i odpowiadają na potrzeby klienta Wnioskodawcy. To co wyróżnia
        oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę to wysoki poziom
        konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w
        dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb Zleceniodawcy oraz nowych
        technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców
        tworzenia architektury.
      d) Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
        Wnioskodawcę mieszanki technologii (...) oprogramowanie po jego wytworzeniu lub
        rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Oprogramowanie
        jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów zlecających – tworzone są

        różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia
        każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie
        powielają się. Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich
        innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    4.
      a) Celem Wnioskodawcy jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
        realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
        - tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
        - tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
        optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
        - tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe
        klientów,
        - tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
        oprogramowania. Finansowanie następuje ze środków własnych.
      b) Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy
        własnej oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy
        kreatywnej, realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta. Wymienione
        programy komputerowe zrealizowały cele Wnioskodawcy wymienione w
        odpowiedzi na pytanie a). Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla
        uznania, że oprogramowanie wypełnia cele biznesowe klienta.
      c) Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
        specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
        spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
        programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu
        prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy
        zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i
        udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie
        (zdanie efektów prac).
      d) Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie
        prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów
        zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne
        harmonogramy były przez Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w
        odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    5. Tak, należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i
      w przypadku rozwijania utworów – efekty prac Wnioskodawcy były/są/będą odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegały/podlegają/będą podlegały ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    6. Tak, w przypadku rozwoju „Oprogramowania”/„programu komputerowego” – efekt
      pracy Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich
      stworzenia, przed implementacją, stanowiły/stanowią/będą stanowiły nowe, odrębne
      od tego oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające
      ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    7. Tak, działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu „Oprogramowania”/„programu
      komputerowego” zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego
      „Oprogramowania”/„programu komputerowego.
    8.
      a) Kursy i szkolenia programistyczne są w zakresie wiedzy dotyczącej nauk
        technologicznych z naciskiem na tworzenie i rozwój oprogramowania w
        technologiach (...).

      b) Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę w toku prowadzonych prac rozwojowych
        tworząc lepsze oprogramowanie.
      c) Wiedza jest wykorzystywana podczas tworzenia oprogramowania. Wnioskodawca
        korzysta z niej w ten sposób.
      d) Bez poniesienia tych kosztów Wnioskodawca nie zdobyłby wiedzy, a zatem
        oprogramowanie nie byłoby na tyle innowacyjne
    9.
      a) Literatura jest w zakresie wiedzy dotyczącej nauk technologicznych z naciskiem na
        tworzenie i rozwój oprogramowania w technologiach: (...).
      b) Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę w toku prowadzonych prac rozwojowych
        tworząc lepsze oprogramowanie.
      c) Wiedza jest wykorzystywana podczas tworzenia oprogramowania. Wnioskodawca
        korzysta z niej w ten sposób.
      d) Bez poniesienia tych kosztów Wnioskodawca nie zdobyłby wiedzy, a zatem
        oprogramowanie nie byłoby na tyle innowacyjne.
    10. Jest to abonament telefoniczny.
    11. Są to koszty ponoszone na paliwo, koszty eksploatacji.
    12. Koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu.
    13. Tak, wszystkie wydatki, których dotyczy czwarte pytanie były i są ponoszone w celu
      prowadzenia przez Wnioskodawcę konkretnych prac rozwojowych – opisanych
      szczegółowo we wniosku i uzupełnieniu obejmujących: – projektowanie
      oprogramowania (projektowanie kodu źródłowego programów komputerowych dla
      klienta); – tworzenie oprogramowania (tworzenie kodu źródłowego programów
      komputerowych dla klienta); – ulepszanie oprogramowania (rozwój kodu źródłowego
      programów komputerowych dla klienta), które są prowadzone od 12 lutego 2020 r. do
      31 grudnia 2021 r. w okresach miesięcznych (każde z prac rozwojowych trwały
      miesiąc), aż do momentu kiedy nie przestanie ich realizacji, których wynikiem było i jest
      wytworzenie i rozwój oprogramowania wskazanego we wniosku i uzupełnieniu.
      Wydatki te jednakże nie są ponoszone wyłącznie w tym celu (w celu prowadzenia prac
      rozwojowych), lecz Wnioskodawca jest w stanie podać wartość danego wydatku
      przypadającego na działalność rozwojową.
    14. Podatek liniowy.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
    rozwijaniu Oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
    której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania, wskazane w
    złożonym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
    spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
    art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych do
    Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we
    wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów,
    opisanych w złożonym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie

    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo#
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca, definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT, termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w
    ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Tym samym,
    przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:
    - badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust.
    3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność
    obejmującą: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie tworzenia
    oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o
    PIT.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest twórcą
    Oprogramowania. Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową – w
    ocenie Wnioskodawcy – przemawia:
    1) jej twórczy charakter – prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem
    na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
    Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez
    Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie
    nowe programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU.
    Inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W
    rezultacie działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje,
    narzędzia i rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy, jak również w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich, że
    w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących;
    2) okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych i oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów – oprogramowania.
    Jednocześnie w zakres tej działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i

    okresowych zmian do takich produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi
    rutynowych updatów oprogramowania). W wyniku działań podejmowanych przez
    Wnioskodawcę powstają nowe, innowacyjne oprogramowania (programy
    komputerowe) – przy wykorzystaniu wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu
    matematyki, logiki i wytwarzania oprogramowania oraz przy wykorzystaniu
    technologii informatycznych – tworzenia oprogramowania. Wymaga to od
    Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów wiedzy w tym zakresie (m.in.
    poprzez udział w kursach internetowych, szkoleniach, lekturę książek o tematyce
    informatycznej, analizę dokumentacji do języka programowania itp.);
    3) podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny – prace
    nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do
    osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby. Wobec powyższego, zdaniem
    Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym
    samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w złożonym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie
    prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony,
    rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
    działalności badawczo-rozwojowej.
    W złożonym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac
    rozwojowych, zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija”
    Oprogramowanie, czego ustawodawca wymaga, żeby uznać jego prace za prace
    rozwojowe. Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program
    komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    W konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w
    rozumieniu przedstawionym powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi
    działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów
    komputerowych na zlecenie.

    Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie
    wytworzonych na rzecz Zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi
    koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio
    z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania (Koszty IP Box).
    W rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw
    IP Box.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz
    nie wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i czasie
    wskazanym przez Zleceniodawcę. Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy
    komputerowe (tworzone funkcjonalności implementowane do kodu źródłowego) są
    chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności
    intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem
    uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw.
    W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że
    przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty),
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz
    wyodrębnienia kosztów przypadających na każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo
    do opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w złożonym wniosku do litery „a”
    wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    Nexus.
    Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są koszty
    faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami.
    Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednakże wykładnia
    tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i
    to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności
    intelektualnej.

    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie
    faktycznym, tj.:
    1) sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory) – do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego
      testowania;
    2) kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa – do stałego podnoszenia wiedzy i
      kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    3) koszty samochodowe (paliwo, koszty eksploatacji) – ponoszone w celu dojazdu
      Wnioskodawcy do klienta (Zleceniodawcy);
    4) internet – do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem (Zleceniodawcą) oraz do
      łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do
      wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i rozwijania
      Oprogramowania;
    5) telefon i koszty telekomunikacyjne – do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem
      (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu
      przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji
      elektronicznej, tworzenia i rozwijania Oprogramowania;
    6) koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    7) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) –
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako
    konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego. Wnioskodawca nie
    zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków, jakie przypisuje on do kosztów
    uzyskania przychodów z konkretnego programu komputerowego, a jedynie te
    bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem programu komputerowego. Wyżej
    opisane koszty uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość
    powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca będzie
    ustalać odrębne wskaźniki Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym
    ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2021 r. poz. 478 i 619),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

    Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że wykonywał Pan działalność
    polegającą na pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 12 lutego 2020 r.
    do 31 grudnia 2021 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w
    sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące
    do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane
    obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby
    indywidualne Zleceniodawcy. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje
    się Pan: (...).
    Tworzone oprogramowania są innowacyjne, ponieważ ich zadaniem jest również
    uniezależnienie organizacji od konkretnych rozwiązań dostępnych na rynku poprzez
    stworzenie dodatkowej warstwy abstrakcji, która ma umożliwić ich wymianę lub nawet
    stosowanie wielu z tych rozwiązań jednocześnie. Innowacyjność polega również na
    możliwości wykorzystania tworzonych frameworków, bibliotek, narzędzi
    administratorskich przez inne zespoły w celu usprawnienia i zapewnienia spójności ich
    pracy.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.
    Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Jak wynika z wniosku, projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają
    skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o
    charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe lub ulepszone produkty
    (Oprogramowania), które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy. Oprogramowanie nie jest efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty można z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie „techniczną”, ale twórczą realizacją

    prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie oprogramowania leżą po Pana stronie.
    Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez
    Pana nie były wcześniej tworzone i znane w Pana przedsiębiorstwie, jak również są
    innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.
    Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu
    komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program
    komputerowy, napisany w języku programistycznym. Efekty Pana pracy zawsze są
    utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze
    odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
    nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy która
    wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i
    której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie
    są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Zleceniodawcę. Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do
    „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Pana
    programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji
    niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Podkreśla Pan, że każde zadanie lub
    problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych
    sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz
    ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od Pana wiedzy,
    doświadczenia oraz wyobraźni. Wybiera Pan bowiem rodzaj i sposób analizowania danych
    celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów
    /oprogramowań i przygotowuje do nich analizę. Wskazuje Pan, że wykonywane czynności
    nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w Pana działalności. W celu realizacji
    projektów, w ramach których tworzy i ulepsza Pan oprogramowanie, podejmuje Pan
    szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej
    oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i
    sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania
    dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Pana wiedzy w celu
    wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które
    zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe
    funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla
    użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
    oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy
    podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Podejmuje Pan następujące działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania:
    projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
    implementację (tworzenie) oprogramowania, testowanie oprogramowania, konieczność
    projektowania stosownych algorytmów, automatyzacje wdrożeń. Tworzy Pan
    oprogramowanie w językach/technologiach: (...). Używanie nowych narzędzi w zakresie
    oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego
    oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od
    istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne w tym tworzenia
    algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i
    rozszerzają jego możliwości. Wykorzystuje Pan indywidualnie dobraną architekturę, która
    w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie
    występowała w Pana praktyce gospodarczej. Okoliczność dodania nowych, zupełnie od

    nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych
    cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał
    wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań
    programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi
    efekt Pana pracy, przy której wykonywaniu miał Pan zapewnioną swobodę tworzenia, a
    Pana praca nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika
    również z faktu, że efekty Pana działania stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy –
    Panu. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz Pana klienta powoduje stworzenie
    zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest
    spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na
    rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby Pana klienta. To co
    wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Pana to wysoki poziom konfigurowalności,
    łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się
    potrzeb Zleceniodawcy oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz
    stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury. Każdorazowe zastosowanie
    odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Pana mieszanki technologii: (...) powoduje,
    że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u
    Pana funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb
    podmiotów zlecających – tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów,
    rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego
    podejścia, kreatywności, nie powielają się. Wskazuje Pan, że stosowanie odpowiednich
    innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań: planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan we wniosku, że działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i
    systematyczny (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez Pana
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Wyjaśnił Pan, że Pana celem jest

    dostarczenie klientowi programów komputerowych realizujących założenia biznesowe
    klienta, tj. w szczególności: tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i
    efektywności; tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z
    wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania); tworzenie kodu
    programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów; tworzenie
    architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z oprogramowania.
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem Pana pracy
    własnej oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta. Wymienione programy
    komputerowe zrealizowały Pana cele. Stopień realizacji założonych celów był
    wystarczający dla uznania, że oprogramowanie wypełnia cele biznesowe klienta.
    Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie, czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Pana zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem, kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że zasobami wiedzy, które Pan
    wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza
    o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez
    Pana wytworzone oraz wiedza pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Wskazał Pan
    również, że w pierwszej kolejności dysponował Pan opisem ogólnym, jaki problem chce
    rozwiązać klient. Klient zgłasza również problemy, które Pan rozwiązuje. Niektóre z tych
    problemów to: potrzeba usprawnienia procesów biznesowych, potrzeba poprawy
    obsługi klienta, potrzeba stworzenia nowych produktów, potrzeba rozwiązania
    złożonych problemów technicznych. Przeprowadził Pan rozeznanie rynku istniejących
    rozwiązań dla problemów, z którymi borykali się klienci. Nie znalazł Pan żadnego
    rozwiązania, które spełniałoby ich wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił Pan
    stworzyć własne rozwiązanie, które byłoby dostosowane do ich indywidualnych
    potrzeb. Zasobami wiedzy, którymi Pan dysponował są technologie informatyczne, czyli
    wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez
    Pana wytworzony. W ramach działalności, dzięki której tworzy i modyfikuje/rozwija
    /ulepsza Pan „oprogramowanie” wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę i umiejętności

    nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki,
    programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego.
    Są to wiedza i umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii
    programowania oraz w zakresie tworzonego oprogramowania. Pracuje Pan przy użyciu
    technologii (...), uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w
    ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie
    aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości. Efektem Pana działań w
    ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania zapewniające: łatwość
    użytkowania, wydajność oraz stabilność, niezawodność, brak błędów oprogramowania.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystywał Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    · badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    · prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ww. ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, nie prowadzi Pan badań naukowych w rozumieniu art. 4
    ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach prowadzonej
    działalności podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działalność
    prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny (metodyczny), tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez Pana harmonogramu, a jej efektem jest
    tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klienta
    (Zleceniodawcy). Zasobami wiedzy, którymi Pan dysponował są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. W ramach działalności, dzięki której
    tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza Pan oprogramowanie wykorzystuje i rozwija Pan
    wiedzę i umiejętności nabyte podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu
    informatyki, programowania i nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia
    zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z zakresu technologii informatycznej,
    technologii programowania oraz w zakresie tworzonego oprogramowania. Pracuje Pan
    przy użyciu technologii (...), uczy się Pan tych technologii i zdobywa coraz to bardziej
    aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na
    wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości. W wyniku prac
    rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub ulepszony produkt –
    oprogramowanie. W stosunku do dotychczasowej Pana działalności te produkty mają
    nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter produktów
    nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian
    do tych produktów. Podejmowane przez Pana prace rozwojowe zostały/zostaną
    zakończone pozytywnym wynikiem. Wynikiem było stworzenie kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej do programu komputerowego. Miały one zawsze formę
    programu komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku programistycznym.
    Ten wynik/wyniki były wykorzystywane na potrzeby Pana działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy w celu realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić
    należy, że Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania,
    spełniała definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności wynikających z wniosku.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
        których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
        podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

      b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ww. ustawy:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek
    prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Przepisy o
    IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Według art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2021 r. poz. 1062).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych

    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie
    jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzył i rozwijał Pan oprogramowania w ramach
    prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję
    wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazał Pan, że w
    każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania
    utworów – efekty Pana pracy były odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. W przypadku rozwoju „oprogramowania”/„programu komputerowego”, efekt
    Pana pracy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed
    implementacją stanowiły nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory w postaci
    programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Z opisu sprawy wynika, że przenosił Pan odpłatnie ogół
    praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy pisemnej umowy o świadczenie usług,
    na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art. 53
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży praw majątkowych do programów
    komputerowych. Wyodrębnia Pan w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do oprogramowania),
    spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. W przedmiotowej ewidencji dokonuje Pan wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja taka prowadzona była na
    bieżąco od 12 lutego 2020 r. do 31 grudnia 2021 r.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że autorskie prawa majątkowe do
    programów komputerowych będące efektem tworzenia i rozwijania wymienionych
    programów komputerowych – w zakresie, w jakim stanowią nowe i indywidualne
    rozwiązania będące bezpośrednim efektem prac badawczo-rozwojowych – były
    kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do oprogramowania w ramach wykonywanej
    przez Pana działalności stanowiło sprzedaż kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Dochód ten stanowił kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w
    związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie art.
    30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zeznaniach rocznych za
    lata 2020-2021 (za okres od 12 lutego 2020 r. do 31 grudnia 2021 r.).
    Przy tym, o ile podstawą opodatkowania preferencyjną stawką podatkową jest suma
    kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP osiągniętych w roku podatkowym, to
    wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn dochodu
    z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego
    według wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Co istotne, podatnik ma obowiązek ustalenia odrębnych wskaźników nexus dla
    poszczególnych kwalifikowanych IP. Zaznaczenia przy tym wymaga, że w Pana sytuacji,

    opodatkowaniu 5% stawką będzie podlegała suma przemnożonych przez wskaźniki nexus
    dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. autorskich
    praw do programów komputerowych.
    Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości dotyczących ustalania wskaźnika nexus,
    wskazać należy, że istotnym jest, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są,
    lub ze swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem lub rozwinięciem
    konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W przypadku składników majątku, które stanowią podlegające amortyzacji środki trwałe
    (lub wartości niematerialne i prawne), koszt zakupu takich środków trwałych (wartości
    niematerialnych i prawnych), które podlegają amortyzacji podatkowej oraz mają związek z
    wytworzeniem kwalifikowanego IP, mogą zostać uwzględnione we wskaźniku nexus,
    jednakże uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane w roku podatkowym,
    w którym będzie Pan korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
    Jak wynika z treści wniosku, ponosił Pan szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1) koszty sprzętu komputerowego (laptopy, komputery) i peryferii komputerowych
      (myszki, dyski, monitory) – do bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania
      oraz jego testowania;
    2) koszty kursów i szkoleń programistycznych (w zakresie wiedzy dotyczącej nauk
      technologicznych z naciskiem na tworzenie i rozwój oprogramowania w technologiach
      (...)), literatury fachowej (w zakresie wiedzy dotyczącej nauk technologicznych z
      naciskiem na tworzenie i rozwój oprogramowania w technologiach: (...)) – do stałego
      podnoszenia Pana wiedzy i kwalifikacji zawodowych;
    3) koszty samochodowe (paliwo, koszty eksploatacji) – ponoszone w celu dojazdu do
      klienta (Zleceniodawcy);
    4) koszty internetu – do komunikowania się z klientem (Zleceniodawcą) oraz do łączenia
      się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do wiedzy i
      narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i rozwijania
      Oprogramowania;
    5) koszty telefonu i koszty telekomunikacyjne (abonament telefoniczny) – do
      komunikowania się z klientem (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami

      wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi
      programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i rozwijania
      Oprogramowania;
    6) koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Pana działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje, pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    7) koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne)
      (koszty drukarki, materiałów piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu) – dla
      tworzenia Oprogramowania musi Pan utrzymywać i rozwijać odpowiednie zaplecze
      techniczne i biurowe.
    Zdaniem organu, informacje wskazane we wniosku potwierdzają istnienie przesłanek
    świadczących o bezpośrednim powiązaniu ww. wydatków z działalnością badawczo-
    rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Wobec tego,
    wszystkie z ponoszonych przez Pana wydatków, opisanych we wniosku, wobec których
    wskazał Pan przesłanki przemawiające za bezpośrednim ich powiązaniem z prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, może Pan uwzględnić przy ustalaniu
    wskaźnika/wskaźników nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych) w odpowiedniej części.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Pana i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanów faktycznych i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.