Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.190.2020.4.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-12-22
Teza: Czy umowa pożyczki opodatkowana będzie podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 września 2020 r. (data wpływu 15 września 2020 r.), uzupełnionym 15 i 22 września 2020 r. oraz 7, 8 i 11 grudnia 2020 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki. Wniosek uzupełniono 15 i 22 września 2020 r.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 18 listopada 2020 r. Znak: 0114-KDIP3-1.4011.558.2020.2.EC, 0111-KDIB3-1.4012.721.2020.4.ABU, 0111-KDIB2-2.4014.190.2020.3.MZ wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 7 grudnia 2020 r. (data wpływu dodatkowej opłaty) oraz 8 i 11 grudnia 2020 r. (daty wpływu pism).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest transparentną podatkowo spółką osobową, tj. spółką partnerską z siedzibą w Polsce, utworzoną na podstawie przepisów z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 poz. 505 z póżn. zm.) (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”). W celu dofinansowania działalności Spółki, planuje ona zawarcie umowy pożyczki (dalej: „Umowa Pożyczki”, „Pożyczka”) w której będzie pożyczkobiorcą. Pożyczkodawcą będzie natomiast spółka osobowa z siedzibą w Luksemburgu działająca w formie Societe en commandite speciale (dalej „SCSp”). Spółka SCSp jest spółką transparentną podatkowo oraz nie posiada osobowości prawnej, co oznacza, że spółka SCSp jest opodatkowana na poziomie jej wspólników, a nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych tak w Polsce jak i w Luksemburgu. Wspólnikiem SCSp jest m.in. osoba fizyczna będąca polskim rezydentem podatkowym (dalej: „Wspólnik SCSp”). Wspólnik SCSp prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą za pomocą SCSp. SCSp prowadzi działalność gospodarczą obejmującą m.in. udzielanie pożyczek. SCSp nie jest wspólnikiem Spółki, a Spółka nie jest wspólnikiem SCSp. SCSp oraz Spółka nie należą do jednej grupy kapitałowej – są podmiotami względem siebie trzecimi bez powiązań osobowych czy kapitałowych. Dane spółki SCSp to (…).

Przez Umowę Pożyczki, SCSp zobowiąże się przenieść na własność Spółki określoną ilość pieniędzy, a Spółka zobowiąże się zwrócić SCSp tę samą ilość pieniędzy. Należy przez to rozumieć, że w wyniku czynności zawarcia Umowy Pożyczki, określona ilość środków pieniężnych stanie się własnością Spółki. Spółka, na warunkach określonych w Umowie Pożyczki, zobowiązana będzie do zwrotu na rzecz SCSp kwoty pieniężnej wynikającej z Umowy Pożyczki. Pożyczka będzie oprocentowana.

Wnioskodawca zobowiąże się do płacenia odsetek kapitałowych od kwoty pożyczki, obliczonych w oparciu o oprocentowanie określone w Umowie Pożyczki (dalej: „Odsetki”). Zgodnie z oświadczeniem zawartym w przedstawionym Spółce projekcie Umowy Pożyczki, Przedmiotowa Umowa Pożyczki zostanie udzielona w ramach prowadzonej przez SCSp działalności gospodarczej w zakresie udzielania pożyczek, w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT. SCSp będzie wystawiała z tytułu Odsetek od Pożyczki faktury VAT na rzecz Spółki.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca dokonał uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego wniosku. Jednak z uwagi na zakres niniejszej interpretacji pominięto ten opis uzupełnienia zdarzenia przyszłego wniosku, uznając, że nie jest istotny dla rozstrzygnięcia w podatku od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1 a w uzupełnieniu wniosku nr 2):

Czy Umowa Pożyczki opodatkowana będzie podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy (sformułowanym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku), Umowa Pożyczki nie będzie opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. a) i b) Ustawy o PCC, podatkowi od czynności cywilnoprawnych nie podlegają czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany w zakresie, (a) w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, (b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach.

Podsumowując, z uwagi na to, że czynność Pożyczki zostanie dokonana w zakresie prowadzonej przez SCSp działalności gospodarczej, podlegała ona będzie przepisom Ustawy o VAT. Zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT, Umowa Pożyczki będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Na podstawie natomiast art. 2 pkt 4 lit. b) Ustawy o PCC, Umowa Pożyczki będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, bowiem SCSp jest stroną Umowy Pożyczki zwolnioną od podatku od towarów i usług. Oznacza to, że Umowa Pożyczki będzie neutralna podatkowo na gruncie Ustawy o PCC.

Na potwierdzenie Wnioskodawca przywołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 22 października 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 1043/15.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tylko tę część uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług, zostały/zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 815 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy – podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1740).

Art. 720 § 1 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że – przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych

– obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

Natomiast zgodnie z art. 4 pkt 7 ww. ustawy – obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

Jak wynika z powołanych przepisów – umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy – nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Należy jednak zaznaczyć, że w przypadku umów pożyczki o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca (Spółka partnerska) w celu dofinansowania swojej działalności, zamierza zawrzeć umowę pożyczki pieniężnej ze spółką osobową prawa luksemburskiego, działającą w formie Societe en commandite speciale (dalej „SCSp”). Wnioskodawca będzie pożyczkobiorcą. SCSp prowadzi działalność gospodarczą obejmującą m.in. udzielanie pożyczek. Strony umowy pożyczki nie są podmiotami powiązanymi. W wyniku czynności zawarcia umowy pożyczki, określona ilość środków pieniężnych stanie się własnością Wnioskodawcy, a Wnioskodawca, na warunkach określonych w tej umowie, zobowiązany będzie do zwrotu na rzecz SCSp kwoty pieniężnej wynikającej z ww. umowy. Pożyczka będzie oprocentowana. Zgodnie z oświadczeniem zawartym w przedstawionym Wnioskodawcy projekcie umowy pożyczki, pożyczka zostanie udzielona w ramach prowadzonej przez SCSp działalności gospodarczej w zakresie udzielania pożyczek.

W związku z opisaną sytuacją należy podkreślić, że jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy opisana we wniosku umowa pożyczki podlega regulacjom ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów

i usług (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.), bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ww. umów podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami w zakresie podatku od towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej z 16 grudnia 2020 r. Znak: 0111-KDIB3-1.4012.721.2020.5.ABU, wydanej dla Wnioskodawcy w zakresie podatku od towarów i usług, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „(…) W przedstawionych okolicznościach sprawy spełnione zostaną warunki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, bowiem Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, a Pożyczkodawca nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem nabycie przez Wnioskodawcę usług udzielenia pożyczki od Pożyczkodawcy będzie stanowić dla Wnioskodawcy import usług, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy. W konsekwencji Wnioskodawca będzie z tytułu nabycia ww. usług, podatnikiem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, zobowiązanym do rozliczenia na terytorium kraju podatku od towarów i usług. (…) z uwagi na to, że nabywane usługi mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w tym przepisie – usługi udzielania pożyczek przez Pożyczkodawcę, dla których miejscem świadczenia będzie terytorium kraju i Wnioskodawca, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, będzie zobowiązany do rozliczenia podatku VAT, korzystać będą ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.”

A zatem, skoro planowana pożyczka pieniężna jaką Wnioskodawca otrzyma od pożyczkodawcy – SCSp, będzie zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to w analizowanej sprawie będzie miał zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W rezultacie na Wnioskodawcy jako pożyczkobiorcy, z tytułu zawarcia przedmiotowej umowy pożyczki, nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.