Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-330/15-2/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-06-26
Teza: w zakresie uznania dokonanej dostawy za eksport towarów oraz prawa do zastosowania stawki podatku 0% z tytułu tego eksportu w drodze korekty
Słowa kluczowe: dokumenty; dostawa; eksport-eksport towarów; transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa); transport; wywóz
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17 kwietnia 2015 r. (data wpływu 23 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dokonanej dostawy za eksport towarów oraz prawa do zastosowania stawki podatku 0% z tytułu tego eksportu w drodze korekty - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania dokonanej dostawy za eksport towarów oraz prawa do zastosowania stawki podatku 0% z tytułu tego eksportu w drodze korekty.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

A. (dalej: Spółka) jest podmiotem posiadającym siedzibę na terytorium Niemiec. Spółka jest zarejestrowana dla potrzeb podatku VAT w Polsce. Spółka jest również zarejestrowana dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka prowadzi działalność m.in. w zakresie dystrybucji podwozi do samochodów ciężarowych.

W 2012 r. Spółka nabyła od polskiego producenta (dalej: Polski producent) 50 podwozi samochodów ciężarowych. Dostawa tych podwozi nastąpiła na warunkach Q. miasto w Polsce (miejsce produkcji).

Podwozia samochodów ciężarowych są identyfikowane za pomocą indywidualnego numeru VIN (Vehicle Identification Number). VIN jest to numer identyfikacyjny pojazdu nadany i umieszczony przez producenta składający się z 17 znaków - cyfr i liter.

Polski producent wystawił Spółce faktury dokumentujące dostawy podwozi, na których wskazał polski podatek VAT według stawki VAT 23%. Spółka wykazała ten podatek w polskiej deklaracji VAT-7.

W dniu 17 lipca 2012 r. Spółka podpisała umowę sprzedaży 50 podwozi kontrahentowi z Cypru (dalej: Cypryjski nabywca). Dostawa podwozi nastąpiła we wrześniu i październiku 2012 r. na warunkach Q. miasto w Polsce (miejsce produkcji).

Cypryjski nabywca nabył od Spółki podwozia w celu ich przetransportowania na Ukrainę i wniesienia aportem na kapitał zakładowy swojej ukraińskiej spółki zależnej (dalej: Ukraiński podmiot).

Ze względu na zamiar wywozu podwozi z Polski na Ukrainę przez Cypryjskiego nabywcę, Spółka zakwalifikowała dla potrzeb VAT dokonane dla niego dostawy podwozi jako eksport z Polski.

Zgodnie z warunkami dostaw, transport podwozi z miejsca produkcji w Polsce na Ukrainę został w całości zorganizowany i opłacony przez Cypryjskiego nabywcę.

Przed wywozem podwozi z Polski na Ukrainę Cypryjski nabywca dokonał zabudowy tych podwozi na swój koszt. Zabudowa podwozi nie spowodowała zmian konstrukcyjnych tych podwozi. Zabudowa podwozi polegała jedynie na dołączeniu do ich korpusu w sposób trwały i niedemontowalny dodatkowych elementów i urządzeń konstrukcyjnych, którym bardzo często nadawany jest indywidualny numer identyfikacyjny (inny niż VIN). Zabudowa pozostaje bez wpływu na nr VIN podwozi.

Po wykonaniu zabudowy podwozia zostały przetransportowane z firmy zabudowującej znajdującej się na terytorium Polski na Ukrainę. Podwozia na całym odcinku drogi od miejsca produkcji, przez miejsce zabudowy do miejsca finalnego przeznaczenia podwozi na Ukrainie, były transportowane przez tę samą firmę transportową.

Wywóz zabudowanych podwozi na Ukrainę został przeprowadzony w czerwcu 2013. Zgłoszenie zabudowanych podwozi do procedury eksportu zostało przeprowadzone przez Cypryjskiego nabywcę w polskim urzędzie celnym.

Cypryjski nabywca nie przekazał Spółce dokumentów celnych potwierdzających eksport podwozi z Polski. Dla potrzeb rozliczenia transakcji w polskim podatku VAT Spółka otrzymała od Cypryjskiego nabywcy jedynie dokumenty celne potwierdzające import podwozi na Ukrainie.

Ze względu na brak dokumentów celnych wymaganych do opodatkowania eksportu wg stawki VAT 0%, Spółka opodatkowała eksport podwozi z Polski krajową stawką VAT, tj. stawką 23% i wykazała tę transakcję jako sprzedaż krajową w swojej polskiej deklaracji VAT.

W styczniu 2015 r. Spółka otrzymała od pełnomocnika Cypryjskiego nabywcy oryginały dokumentów wystawionych dla niego przez polski urząd celnych zaświadczające, iż podwozia sprzedane przez Spółkę Cypryjskiemu nabywcy były przedmiotem eksportu na Ukrainę w 2013 roku (Zaświadczenia o wyprowadzeniu poza obszar celny Wspólnoty). Zgodnie z treścią zaświadczeń: |

„Oddział celny w Dorohusku potwierdza wyprowadzenie towarów poza obszar celny Wspólnoty za dokumentem \[unikalny numer MRN - numer ewidencyjny operacji wywozowej\] z dnia 29 czerwca 2013 r. poz. UC Wyprowadzenia \[unikalny numer zgłoszenia wywozowego\].”

Dodatkowo, zaświadczenia zawierają informację, iż zostały wydane na wniosek zgłaszającego na podstawie przepisu art. 306a § 1 Ordynacji podatkowej.

Spółka posiada dokumenty (m.in. pełnomocnictwo udzielone do występowania w jej imieniu przed organami celnymi w zakresie uzyskania przedmiotowych zaświadczeń), z których jednoznacznie wynika, jakiemu numeru VIN podwozia przyporządkowany jest numer MRN wskazany na każdym z uzyskanych zaświadczeń.

Po otrzymaniu zaświadczeń z polskiego urzędu celnego Spółka powzięła wątpliwość, czy dokonana przez Nią dostawa podwozi stanowi dla niej eksport towarów z Polski i czy jest uprawniona na podstawie otrzymanych dokumentów do opodatkowania dostawy podwozi stawką VAT 0%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy opisana w stanie faktycznym dostawa 50 podwozi dokonana przez Spółkę w 2012 r. na rzecz Cypryjskiego nabywcy stanowi dla Spółki eksport towarów?
2.  Czy na podstawie oryginałów zaświadczeń z polskiego urzędu celnego potwierdzających, iż podwozia sprzedane przez Spółkę były przedmiotem eksportu na Ukrainę, Spółka jest uprawniona do dokonania korekty należnego podatku VAT wykazanego w związku z wcześniejszym brakiem wymaganych dokumentów celnych i do opodatkowania VAT dostawy podwozi stawką 0% właściwą dla eksportu towarów?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1) Zdaniem Spółki, opisana w stanie faktycznym dostawa 50 podwozi dokonana przez Spółkę w 2012 r. na rzecz Cypryjskiego nabywcy stanowi dla Spółki eksport towarów.

Ad. 2) Zdaniem Spółki, na podstawie oryginałów zaświadczeń z polskiego urzędu celnego potwierdzających, iż podwozia sprzedane przez Spółkę były przedmiotem eksportu na Ukrainę, jest ona uprawniona do dokonania korekty należnego podatku VAT wykazanego w związku z wcześniejszym brakiem wymaganych dokumentów celnych i do opodatkowania VAT dostawy podwozi stawką VAT 0% właściwą dla eksportu towarów.

Uzasadnienie do pytania nr 1

Dostawa podwozi jako transakcja łańcuchowa:

Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 8 ustawy o VAT \[ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.)\], w brzmieniu obowiązującym w 2012 roku, w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy dokonał każdy z podmiotów biorących udział w dostawie tego towaru.

Ponadto, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 2, w brzmieniu obowiązującym w 2012 roku, cyt.:

„W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.”

Transakcje, w których kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru, są uznawane za tzw. transakcje łańcuchowe. Istotą transakcji łańcuchowych jest to, że w ramach kilku następujących po sobie dostaw tego samego towaru dochodzi tylko do jednej wysyłki tego towaru. Określenie skutków podatkowych każdej z następujących po sobie dostaw jest dokonywane w oparciu o przepisy ustawy o VAT dot. miejsca świadczenia (art. 22 ust. 1 ustawy o VAT).

Zgodnie z treścią przepisu art. 7 ust. 8 w zw. z art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, aby kilka następujących po sobie dostaw zostało uznanych za dokonane w ramach transakcji łańcuchowej, konieczne jest spełnienie poniższych warunków:

1.  w transakcji biorą udział co najmniej 3 podmioty,
2.  wszystkie transakcje w łańcuchu stanowią dostawę towarów,
3.  przedmiotem każdej z następujących po sobie dostaw jest ten sam towar,
4.  towar jest wydawany bezpośrednio przez pierwszy podmiot w łańcuchu ostatniemu podmiotowi uczestniczącemu w transakcji - dochodzi tylko do jednej wysyłki towarów.

Spółka spełnia wszystkie ze wskazanych powyżej warunków do uznania, iż jej dostawa stanowi dostawę dokonaną w ramach transakcji łańcuchowej w rozumieniu przepisu art. 7 ust. 8 ustawy o VAT, o czym świadczy poniższe uzasadnienie.

Ad. 1

W transakcji dostawy 50 podwozi opisanej w stanie faktycznym biorą udział 4 podmioty, tj.:

*   Polski producent,
*   Spółka,
*   Cypryjski nabywca,
*   Ukraiński podmiot.

Ad. 2

Zgodnie z przepisami ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).

W transakcji dostawy 50 podwozi opisanej w stanie faktycznym dochodzi do przeniesienia prawa własności tych podwozi pomiędzy:

*   Polskim producentem a Spółką, następnie
*   Spółką a Cypryjskim nabywcą, oraz
*   Cypryjskim nabywcą a Ukraińskim podmiotem.

Wszystkie te transakcje spełniają definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ każdy z podmiotów biorących udział w transakcji ma prawo dysponowania podwoziami jak właściciel, co potwierdza m.in. prawo do dokonania dalszej odsprzedaży podwozi.

Nie ma przy tym znaczenia, iż dostawa pomiędzy Cypryjskim nabywcą a Ukraińskim podmiotem miała formę aportu. Zarówno sprzedaż jak i aport towarów, jako czynność na mocy których następuje przeniesienie prawa własności towarów, spełniają definicję dostawy towarów wskazaną w przepisach ustawy o VAT.

Ad. 3

W transakcji opisanej w stanie faktycznym przedmiotem każdej z następujących po sobie dostaw są te same towary - podwozia samochodów ciężarowych. Od momentu pobrania z miejsca produkcji w Polsce do momentu wniesienia aportem do Ukraińskiego podmiotu przedmiotem transakcji łańcuchowej pozostają podwozia samochodów ciężarowych.

Podwozia samochodów ciężarowych są identyfikowane za pomocą indywidualnego numeru VIN (Vehicle Identification Number). VIN jest to numer identyfikacyjny pojazdu nadany i umieszczony przez producenta składający się z 17 znaków - cyfr i liter.

Zabudowa podwozi nie powoduje zmian konstrukcyjnych tych podwozi. Zabudowa podwozi powoduje jedynie, iż do ich korpusu zostają dołączone dodatkowe elementy i urządzenia, którym bardzo często nadawany jest indywidualny numer identyfikacyjny, np. w przypadku naczep dołączanych do podwozi. Elementy zabudowy są do niego dołączane na trwałe lub w sposób demontowany. Zabudowa pozostaje bez wpływu na nr VIN podwozia. Dodatkowo w świetle przepisów celnych, na podstawie których dokonywane jest zgłoszenie celne eksportu, często zabudowa nie zmienia nawet numeru CN towaru.

W sytuacji opisanej w stanie faktycznym zabudowa podwozi polegała na dołączeniu do ich korpusu w sposób trwały i niedemontowalny dodatkowych elementów i urządzeń konstrukcyjnych, którym bardzo często nadawany jest indywidualny numer identyfikacyjny. Zabudowa ta nie spowodowała zmian konstrukcyjnych sprzedanych przez Spółkę podwozi i nie miała wpływu na nr VIN podwozi.

Oznacza to, iż w opisanym stanie faktycznym miały miejsce następujące transakcje:

*   dostawa podwozi samochodów ciężarowych pomiędzy Polskim producentem a Spółką,
*   dostawa podwozi samochodów ciężarowych pomiędzy Spółką a Cypryjskim nabywcą, oraz
*   dostawa podwozi samochodów ciężarowych pomiędzy Cypryjskim nabywcą a Ukraińskim podmiotem.

Ponadto, w opisanym stanie faktycznym miała miejsce jeszcze jedna dostawa, tj. dostawa zabudowy podwozi pomiędzy Cypryjskim nabywcą a Ukraińskim podmiotem. Jednakże Spółka nie brała udziału w tej dostawie i dostawa ta pozostaje poza zakresem transakcji łańcuchowej obejmującej podwozia samochodów ciężarowych.

W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, iż w opisanym stanie faktycznym przedmiotem każdej z następujących po sobie dostaw dokonywanych w ramach transakcji łańcuchowej są te same towary - podwozia samochodów ciężarowych.

Ad. 4

W ramach dostawy 50 podwozi opisanej w stanie faktycznym towar jest wydawany bezpośrednio przez pierwszy podmiot w łańcuchu ostatniemu podmiotowi uczestniczącemu w transakcji i dochodzi tylko do jednej wysyłki towarów, ponieważ:

1.  Podwozia są wydawane przez pierwszy podmiot w łańcuchu (Polskiego producenta) nabywcy organizującego ich transport - Cypryjskiemu nabywcy - w celu ich wydania bezpośrednio Ukraińskiemu podmiotowi - ostatni podmiot w łańcuchu.

Cypryjski nabywca organizuje i opłaca transport z miejsca produkcji, przez miejsce wykonania zabudowy, do miejsca jego przeznaczenia na Ukrainę. Ta sama firma transportowa transportuje podwozia na całym odcinku drogi, tj. z Polski na Ukrainę. Wydanie podwozi następuje przez Polskiego producenta Ukraińskiemu podmiotowi za pośrednictwem Cypryjskiego nabywcy. Takie wydanie do wysyłki można zatem uznać za dokonane bezpośrednio pomiędzy pierwszym a ostatnim podmiotem uczestniczącym w transakcji łańcuchowej.

Żaden przepis polskiej ustawy o VAT dla uznania transakcji za dostawy łańcuchowe nie wymaga, aby wydanie przedmiotu dostawy nastąpiło fizycznie przez pierwszy podmiot w łańcuchu ostatniemu w kolejności nabywcy. Oznacza to, iż wydanie towaru przez pierwszy podmiot w łańcuchu ostatniemu w kolejności nabywcy może nastąpić również za pośrednictwem innego podmiotu uczestniczącego w transakcji łańcuchowej.

W sytuacji Spółki fizyczne wydanie podwozi Cypryjskiemu nabywcy przez Polskiego producenta następuje w wykonaniu dostawy pomiędzy Spółką a Cypryjskim nabywcą, bowiem w momencie wydania tych podwozi ich właścicielem jest Spółka, a nie Polski producent.

1.  Okoliczność, iż dostawa dokonana pomiędzy Spółką a Cypryjskim nabywcą nastąpiła około roku po nabyciu tych pojazdów przez Spółkę pozostaje bez wpływu na uznanie, iż doszło do jednego wydania towarów.

Prawidłowość stanowiska Spółki podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 640/10, cyt.:

„aby miała miejsce WDT konieczny jest wywóz towarów z terytorium Polski w wykonaniu dostawy zrealizowanej na terytorium Polski. Nie wynika z tej definicji, aby wywóz towaru był wykonany bezpośrednio (zaraz) po dostawie, lecz aby wywóz był dokonany w wykonaniu dostawy. Fakt nabycia towaru przez kontrahenta zagranicznego i pozostawienie go do momentu ostatecznego zadysponowania nim w posiadaniu sprzedawcy, a w konsekwencji wywóz tegoż towaru po jakimś czasie od jego nabycia, nie oznacza, że wywóz ten nie następuje w wykonaniu dostawy tegoż towaru. Niewątpliwie bowiem wywóz taki jest bezpośrednią konsekwencją nabycia towaru z tytułu dostawy, która to właśnie umożliwia nabywcy swobodne nim zadysponowanie, a przepis art. 13 ust. 1 u.p.t.u. nie określa ramowych granic, w jakim czasie od dokonania dostawy towar musi zostać wywieziony z terytorium Polski, aby wywóz ten uznać za WDT”.

Wniosek:

*   Polskim producentem a Spółką,
*   Spółką a Cypryjskim nabywcą, oraz
*   Cypryjskim nabywcą a Ukraińskim podmiotem,

następuje bezpośrednio od Polskiego producenta do Ukraińskiego podmiotu w ramach jednej wysyłki z Polski na Ukrainę, dostawa ta stanowi dostawę łańcuchową w rozumieniu przepisu art. 7 ust. 8 ustawy o VAT.

Klasyfikacja dostawy Spółki jako eksportu towarów:

Przepisy ustawy o VAT zawierają następującą definicję eksportu towarów (art. 2 pkt 8 ustawy o VAT), cyt.:

„potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej w wykonaniu czynności określonych w art. 7, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych o raz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych.”

Dokonana przez Spółkę i opisana w stanie faktycznym dostawa 50 podwozi samochodów ciężarowych będzie stanowiła eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, jeżeli dostawie tej, dokonywanej w ramach transakcji łańcuchowej, zostanie przypisany transport.

Zasady przypisywania transportu towarów w ramach transakcji łańcuchowej zostały wskazane w przepisie art. 22 ust. 2 ustawy o VAT. Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 2, w brzmieniu obowiązującym w 2012 roku, cyt.:

„\[\`(...)\`\] jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.”

Ponadto, zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o VAT, cyt.:

”W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.”

W świetle powyższych przepisów, jeżeli:

*   co najmniej 3 podmioty uczestniczą w dostawie tego samego towaru,
*   dostawa towaru następuje od pierwszego do ostatniego podmiotu uczestniczącego w transakcji,

transport towaru może zostać przyporządkowany wyłącznie do jednej z następujących po sobie dostaw.

Przyporządkowanie transportu towaru następuje do:

*   dostawy dokonanej do nabywcy, lub
*   dostawy dokonanej przez tego nabywcę, jeżeli nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy przyporządkować jego dostawie. Nabywca może udowodnić przyporządkowanie transportu do jego dostawy powołując się na zawarte przez niego warunkami dostawy.

W opisanym stenie faktycznym Spółka nabyła podwozia od Polskiego producenta na warunkach Q. miasto w Polsce (miejsce produkcji).

Reguły Q. oznaczają, że: „sprzedający wykonuje dostawę, gdy stawia towar do dyspozycji kupującego na swoim terenie lub w innym wymienionym z nazwy miejscu (np. wytwórni, fabryce, magazynie, itp.). Sprzedający nie musi załadowywać towaru na jakikolwiek odbierający go pojazd. Nie musi też dokonywać odprawy celnej w eksporcie, gdy ma ona zastosowanie. Ważne jest dokładne określenie punktu, w obrębie wymienionego z nazwy miejsca dostawy, bowiem koszty i i ryzyko do tego punktu ponosi sprzedający. Kupujący natomiast ponosi wszystkie koszty i ryzyko związane z odebraniem towaru z uzgodnionego punktu, jeżeli jest on uzgodniony, w wymienionym z nazwy miejscu dostawy.”

W opisanym stenie faktycznym:

*   W ramach dostawy podwozi pomiędzy Polskim producentem a Spółką, ani Polski producent ani Spółka nie dokonały wywozu/transportu podwozi.

Dostawa ta następowała na warunkach Q.. W ramach dostawy pomiędzy Polskim producentem a Spółką Polski producent pozostawił te podwozia do dyspozycji Spółki w miejscu ich produkcji w Polsce. Oznacza to, iż dostawa podwozi dokonana przez Polskiego producenta do Spółki jest dostawą dokonaną w miejscu produkcji. Dostawa ta nie jest dostawą z transportem.

*   W ramach dostawy podwozi pomiędzy Spółką a Cypryjskim nabywcą, Cypryjski nabywca dokonał transportu i wywozu podwozi z Polski na Ukrainę.

Jakkolwiek dostawa podwozi pomiędzy Spółką a Cypryjskim nabywcą została również dokonana na warunkach Q. miejsce produkcji w Polsce, w ramach tej dostawy Cypryjski nabywca za pośrednictwem firmy transportowej działającej w jego imieniu odebrał podwozia i dokonał ich wywozu na Ukrainę. Oznacza to, iż dostawa podwozi dokonana przez Spółkę do Cypryjskiego nabywcy jest dostawą z transportem.

*   Dostawa podwozi dokonana przez Cypryjskiego nabywcę do Ukraińskiego podmiotu jest dostawą następującą po dostawie z transportem.

Tym samym, dostawa ta stanowi dostawę bez transportu. Miejscem jej dokonania jest miejsce zakończenia transportu towarów, tj. Ukraina.

Podsumowując, w opisanym stanie faktycznym:

*   transakcja dostawy 50 podwozi pojazdów ciężarowych stanowi dostawę łańcuchową;
*   w dostawie łańcuchowej następuje transport 50 podwozi pojazdów ciężarowych z Polski na Ukrainę;
*   transport ten jest dokonywany przez Cypryjskiego nabywcę, tj. nabywcę towarów sprzedawanych przez Spółkę, mającego siedzibę poza terytorium Polski;
*   transport ten, zgodnie z zasadami wskazanym w art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, należy przypisać do dostawy pomiędzy Spółką a Cypryjskim nabywcą.

W tym stanie rzeczy dostawa podwozi dokonana przez Spółkę do Cypryjskiego nabywcy stanowi eksport towarów z Polski w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 8 ustawy o VAT.

Uzasadnienie do pytania nr 2

Eksport towarów podlega opodatkowaniu VAT według stawki VAT 0% pod warunkiem posiadania przez podatnika dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskie (art. 41 ust. 4 w związku z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT).

Zgodnie z przepisem art. 41 ustawy o VAT, cyt.:

1.  „Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
2.  Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
3.  Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.
4.  Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do dokonanie korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.”

Jako że Spółka otrzymała od Cypryjskiego nabywcy oryginały dokumentów celnych potwierdzających wywóz podwozi poza terytorium Unii Europejskiej, jest Ona uprawniona do zastosowania stawki VAT 0% do dokonanego przez Nią eksportu.

Jako że, z uwagi na brak wymaganych dokumentów, Spółka uprzednio opodatkowała VAT te dostawy wg stawki VAT 23%, Spółka jest uprawniona do dokonania korekty tego podatku w deklaracji VAT za miesiąc, w którym Spółka otrzymała od Cypryjskiego nabywcy oryginały dokumentów celnych potwierdzających wywóz podwozi poza terytorium Unii Europejskiej.

Powyższe potwierdza NSA w cytowanym wyżej wyroku z dnia 5 kwietnia 2011, cyt.:

„Reasumując, w sytuacji gdy pomiędzy sprzedażą kontrahentowi zagranicznemu a wysłaniem towaru za granicę, w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub eksportu, mija jakiś czas, w którym podatnik magazynuje (przechowuje) towar nabyty przez zagranicznego kontrahenta - przysługuje mu prawo do korekty wykazanej pierwotnie z tego tytułu dostawy krajowej (podatku krajowego) i do zastosowania - na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ust. 1 i ust. 12a lub art. 41 ust. 4 i 5 w zw. z ust. 9 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535, ze zm.) - stawki 0 % z tytułu udokumentowanego wywozu towaru z kraju - w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - lub z Unii Europejskiej - w ramach eksportu towarów.”

Podsumowując, Spółka jest zatem uprawniona do dokonania korekty podatku VAT wg stawki VAT 23%, wykazanego przy eksporcie podwozi na Ukrainę, i wykazania tego eksportu ze stawką VAT 0%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz – w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.