Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.742.2018.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-10-10
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: drogi; odzyskanie; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2018 r. (data wpływu) uzupełnionym w dniach 26 września, 1 i 4 października 2018 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu … – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek uzupełniony w dniach 26 września, i 1 i 4 października 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu ….

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego złożyła wnioski o przyznanie pomocy ze środków Unii Europejskiej na realizację operacji typu: ,,Budowa lub modernizacja dróg lokalnych” w ramach poddziałania ,,Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W ramach operacji pn.: …– przebudowano … km drogi gminnej nr … relacji X a oraz … km drogi gminnej nr … relacji Y, przebudowano sieć kanalizacji deszczowej w ww. drogach gminnych, wykonano oznakowanie ww. dróg oraz wybudowano kanał teletechniczny pod sieć światłowodową. Zrealizowane w ramach ww. inwestycji kanały teletechniczne nie są funkcjonalnie powiązane z przebudowanymi drogami oraz urządzeniami funkcjonalnie z nimi związanymi, tj. oświetleniem, siecią kanalizacji deszczowej oraz oznakowaniem. Kanały teletechniczne zostały wybudowane przy okazji prowadzenia robót budowalnych związanych z przebudową dróg oraz budową infrastruktury funkcjonalnie z nią związaną, aby w przyszłości uniknąć dodatkowych robót w obrębie przedmiotowych dróg. W związku z powyższym kanału teletechnicznego nie należy traktować jako infrastruktury drogowej, o której mowa w dalszej części wniosku. Obecnie kanały te nie zostały udostępnione innym podmiotom, nie określono również zasad ich przekazywania. Oba wnioski zostały ocenione pozytywnie i Gmina podpisała umowy o dofinansowanie. Powstała infrastruktura drogowa jest ogólnodostępna, niekomercyjna i nie służy czynnościom opodatkowanym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 roku do zadań własnych gminy należą m. in. zadania w zakresie gminnych dróg. Ponadto Zarząd Powiatu porozumieniem przekazał Wójtowi Gminy, jako zarządcy dróg gminnych, prowadzenie spraw związanych z zarządzaniem publiczną drogą powiatową. Realizacja infrastruktury drogowej stanowi realizację tych zadań. Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Inwestorem infrastruktury drogowej jest Gmina, a faktury dokumentujące wydatki związane z realizacją infrastruktury drogowej zostały wystawione na Gminę. Gmina nie pobiera i nie będzie pobierała opłat za korzystanie z wykonanej w ramach operacji infrastruktury drogowej, ani też nie będzie osiągała z tego tytułu innych dochodów. Gmina nie odliczała podatku VAT naliczonego zawartego w wystawionych przez wykonawców fakturach za wykonanie infrastruktury drogowej. Tym samym, zakupione w ramach infrastruktury drogowej towary i usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Ponieważ Gmina jako wnioskodawca chce zaliczyć koszty podatku VAT realizowanej w ramach operacji infrastruktury drogowej do kosztów kwalifikowanych, tym samym musi wykazać, że podatek VAT nie będzie mógł być przez nią odzyskany w całości lub w części, zarówno podczas realizowania infrastruktury drogowej jak i po jej zakończeniu. W tym celu musi uzyskać indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego odnośnie możliwości odzyskania podatku VAT w całości lub w części.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do realizowanej infrastruktury drogowej Gmina ma lub będzie miała możliwość odzyskania naliczonego podatku VAT w całości lub w części?

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej, w szczególności zadania własne Gminy obejmują sprawy m. in. gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1221 ze zm.), za podatników tego podatku uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. ,,Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawa, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych i jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.” Gmina realizując projekty w zakresie infrastruktury drogowej realizowała zadania własne nałożone na JST przepisami prawa z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 roku, poz. 994 ze zm.), gdyż przebudowa dróg gminnych i oddanej w zarząd drogi powiatowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą funkcjonalnie z nimi związaną służą zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty gminnej. Tym samym Gmina realizując infrastrukturę drogową nie będzie działała w charakterze podatnika VAT, ponieważ nabywanych towarów i usług niezbędnych do jej zrealizowania nie wykorzystuje i nie będzie wykorzystywała do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowanej podatkiem VAT (korzystanie z infrastruktury drogowej jest i będzie nieodpłatne). W związku z czym nie występuje czynność opodatkowana i nie powstaje podatek należny. Ze względu na fakt, że koszty związane z realizacją kanałów teletechnicznych są, zgodnie z zasadami udzielania wsparcia finansowego dla operacji typu: ,,Budowa lub modernizacja dróg lokalnych” w ramach poddziałania ,,Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, kosztami niekwalifikowanymi – nie podlegają ocenie prawnej w ramach przedmiotowego wniosku. Realizowana przez Gminę infrastruktura drogowa jest i będzie ogólnodostępna, publiczna i nieodpłatna oraz nie służy i nie będzie służyła czynnościom opodatkowanym. W związku z powyższym Gmina nie ma możliwości odliczenia podatku od towarów i usług związanych z realizacją operacji w zakresie infrastruktury drogowej ze względu na brak bezpośredniego i bezspornego związku pomiędzy dokonywanymi zakupami dotyczącymi realizowanej infrastruktury drogowej, a wykonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi. Tym samym, zakupione w ramach infrastruktury drogowej towary i usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. ,,Mając na względzie obowiązujące przepisy ustawy o VAT oraz przedstawione zdarzenia faktyczne należy stwierdzić, że Gmina w związku z realizacją infrastruktury drogowej w ramach operacji pn.: \`(...)\`.” Podobne stanowisko w sprawie możliwości odliczenia lub zwrotu podatku VAT naliczonego przez Gminę od wydatków poniesionych w związku z budową/rozbudową drogi znajduje odzwierciedlenie w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I FSK 1669/13 z 19 listopada 2014 roku oraz sygn. akt I FSK 1906/11 z 26 października 2012 roku) oraz w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0115-KDIT1-3.4012.556.2018.1.BJ z dnia 20 września 2018 roku, nr 0115- KDIT1-3.4012.457.2018.2.APR z dnia 14 września 2018 roku, nr 0115-KDIT1-1.4012.548.2018.1.NK z dnia 11 września 2018 roku, nr 011-KDIB3-2.4012.3.2017.1.AR z dnia 24 marca 2017 roku oraz nr 0115-KDIT1-3.4012.2015.2017.1.JC z dnia 2 czerwca 2017 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686 z późn. zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy przywołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie został spełniony, skoro – jak wynika z wniosku- planowane wydatki w ramach infrastruktury drogowej nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi. W konsekwencji Gminie nie przysługuje, prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nie przysługuje również prawo do zwrotu podatku naliczonego, bowiem dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w powołanym rozporządzeniu.

Tym samym stanowisko uznano za prawidłowe.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, albowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Z powyższych przepisów wynika, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Wobec powyższego załączone do wniosku dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a oceny stanowiska Gminy dokonano wyłącznie na podstawie opisu zdarzenia zawartego we wniosku i jego uzupełnieniu.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.