Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-43/09/RM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-04-09
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków sfinansowanych z jednorazowych środków otrzymanych z Urzędu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: bezrobotny; dofinansowanie; działalność-działalność gospodarcza; fundusz-Fundusz Pracy; towar-towar handlowy; wyposażenie; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani M. przedstawione we wniosku z dnia 10 stycznia 2009 r. (data wpływu do tut. Biura – 13 stycznia 2009 r.) uzupełnionym w dniu 19 marca 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na podjęcie działalności gospodarczej sfinansowanych z jednorazowych środków otrzymanych z Urzędu Pracy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 stycznia 2009 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na podjęcie działalności gospodarczej sfinansowanych z jednorazowych środków otrzymanych z Urzędu Pracy.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 10 marca 2009 r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło dnia 19 marca 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni w dniu 18 sierpnia 2008 r. rozpoczęła działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurt-detal wyrobów z porcelany przez sklep internetowy. Firma prowadzi działalność wyłącznie handlową. Rozpoczynając działalność gospodarczą skorzystała z dofinansowania z Urzędu Pracy – dotacja dla osób bezrobotnych rozpoczynających działalność gospodarczą – kwocie 14.000 zł. Środki te w całości przeznaczyła na uruchomienie działalności gospodarczej. Wydatki udokumentowane zostały fakturami (14.103,,82 zł brutto). Faktury wystawione zostały w pierwszym miesiącu działalności na firmę. Wnioskodawczyni wyszczególniła wydatki wg przedmiotu:

*   zakup porcelany (towaru handlowego do dalszej odsprzedaży)
*   zakup środków trwałych i wyposażenia firmy: - aparat fotograficzny - oprogramowanie komputerowe - meble biurowe

żadne ze środków trwałych nie przekracza wartości powyżej 3500 zł.

*   wydatki lokalowe: zakup oświetlenia, urządzeń sanitarnych (WC + umywalka), drzwi do WC, materiałów do adaptacji lokalu (płytki ceramiczne, farba)
*   wydatki związane z uruchomieniem strony internetowej (sklepu internetowego)

żadne z wydatków lokalowych nie przekracza kwoty 1500 zł.

Wydatki z dotacji zostały zaakceptowane i rozliczone przez Urząd Pracy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy może zaliczyć wydatki poniesione z dotacji w koszty uzyskania przychodu?

(we wniosku pytanie to oznaczono nr 1)

Zdaniem wnioskodawczyni, zakup towarów handlowych może stanowić koszt uzyskania przychodu. Fakt sfinansowania wydatków ze środków przyznanych osobie bezrobotnej na podjęcie działalności gospodarczej nie wyklucza zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

W przypadku zakupu środków trwałych z dotacji uważa, iż nie można ich zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu gdyż ze względu na art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) nie uważa się za koszty uzyskania przychodu odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Odnośnie zakupu wyposażenia, wydatków na adaptację lokalu i założenia strony internetowej uważa, że mogą one stanowić koszty uzyskania przychodu. Ze względu na to, iż tego rodzaju wydatków przytoczony wyżej artykuł nie obejmuje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawczyni.

Jednocześnie zauważyć należy, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast odnośnie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wydana zostanie odrębna interpretacja.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.