Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.737.2025.3.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Uznanie czynności przeniesienia Środków trwałych z JDG do
majątku prywatnego za nieopodatkowaną podatkiem VAT,
jeżeli Środki trwałe będą dalej wykorzystywane do czynności
opodatkowanych VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
wycofanie
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania czynności przeniesienia Środków trwałych z JDG do
    majątku prywatnego za nieopodatkowaną podatkiem VAT, jeżeli Środki trwałe będą dalej
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT oraz podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pan (...) (dalej również Podatnik lub Wnioskodawca) posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze
    zm., dalej: „Ustawa o PIT”). Wnioskodawca prowadził jednoosobową działalność
    gospodarczą od 28 kwietnia 2008 r. do 31 maja 2025 r. (dalej JDG). W 2025 r. JDG była
    opodatkowana na zasadach określonych zgodnie z art. 30c ustawy o PIT (podatek liniowy).
    Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej poprzez zakład w rozumieniu art.
    5a pkt 22 Ustawy o PIT oraz nie posiadał za granicą żadnej stałej placówki, ani
    wyznaczonej osoby działającej za granicą w imieniu Podatnika i na jego rzecz.
    Wnioskodawca w trakcie prowadzenia JDG był zarejestrowany jako czynny podatnik
    podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) na podstawie przepisów ustawy z 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej: „ustawa o
    VAT”).
    W ramach prowadzonej JDG, Wnioskodawca prowadził zakład pogrzebowy świadczący
    profesjonalne, kompleksowe usługi związane z organizacją pogrzebów, na które składały
    się m.in. usługi kremacji osób zmarłych, przetransportowanie osób zmarłych, obsługa
    ceremonii pogrzebowej, pośrednictwo w wystawieniu wszystkich dokumentów w
    urzędach stanu cywilnego, ZUS, sanepidzie lub konsulacie, sprzedaż odzieży dla osób
    zmarłych, pomoc w organizacji styp, a także ekshumacje oraz przewóz osób zmarłych z
    zagranicy.
    Wnioskodawca posiadał następujące środki trwałe wykorzystywane w swojej działalności
    gospodarczej:
    a) Lokal niemieszkalny przy ul. (...) ... (dalej zwany „Lokal Z”),
    b) Samochód Ciężarowy (...),
    c) Przyczepa ciężarowa (...),
    d) Samochód,
    Aktywa te będą dalej zwane łącznie „Środkami trwałymi”.
    Wnioskodawca posiada także lokal niemieszkalny przy ul. (...) w (...) (zwany dalej
    „Lokalem”), który nie stanowił środka trwałego w prowadzonej JDG, niemniej był
    wykorzystywany również do jej prowadzenia.
    Powyższe Środki trwałe oraz Lokal wykorzystywane były w działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy do świadczenia usług związanych z organizacją pogrzebów opisanych
    powyżej oraz nie były dotychczas wynajmowane na rzecz podmiotów trzecich, z wyjątkiem
    Lokalu Z.
    Lokal Z został nabyty 3 marca 2014 r. w celu prowadzenia w nim podstawowej działalności
    Wnioskodawcy tj. kompleksowych usług związanych z organizacją pogrzebów. W związku

    ze zmianą okoliczności biznesowych (wykorzystaniem innych lokali do działalności
    Wnioskodawcy, co skutkowało brakiem potrzeby wykorzystania omawianego Lokalu Z do
    działalności zakładu pogrzebowego) w listopadzie 2015 r.
    Wnioskodawca wynajął w ramach działalności gospodarczej przedmiotowy Lokal Z na
    rzecz innego podmiotu gospodarczego. Od listopada 2015 r. do dnia złożenia niniejszego
    wniosku Lokal Z wynajmowany jest wyłącznie na rzecz jednego podmiotu.
    Wnioskodawca nie prowadził aktywnych poszukiwań nowych najemców. Działania
    Wnioskodawcy związane z Lokalem Z ograniczają się do wydania lokalu oraz okresowego
    sprawdzania jego stanu.
    Wnioskodawca 31 maja 2025 r. zamknął JDG. Skutkiem zamknięcia JDG było przeniesienie
    Środków trwałych do majątku prywatnego Wnioskodawcy.
    W związku z tym, że posiadane aktywa są dostosowane do prowadzenia działalności
    gospodarczej z profilem organizacji pogrzebów, po zamknięciu JDG, Wnioskodawca
    wynajął wycofane Środki trwałe oraz Lokal innemu podmiotowi gospodarczemu.
    Podmiotem tym jest polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która prowadzi
    działalność zbliżoną do przedmiotu działalności JDG Wnioskodawcy. Z tego też powodu
    Wnioskodawca pozostał czynnym podatnikiem VAT-u i opodatkowuje wynajem prywatny
    aktywów podatkiem VAT. Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art.
    113 ust. 1 ustawy o VAT. Wynajem Środków trwałych oraz Lokalu rozpoczął się od 1
    czerwca 2025 r.
    Wnioskodawca nie zatrudnia żadnych pracowników i nie współpracuje z podmiotami
    mającymi za zadanie poszukiwanie klientów na najem aktywów czy obsługę i zarządzanie
    wynajmem. Wszelkie czynności związane z wynajmem aktywów, Wnioskodawca dokonuje
    we własnym zakresie, nie korzystając w związku z tym z pomocy osób trzecich, w tym
    podmiotów prowadzących działalność zarobkową właśnie w obsłudze najmu.
    Wnioskodawca nie podejmował i nie podejmuje szerokich i ciągłych działań
    marketingowych związanych z poszukiwaniem najemców. Wnioskodawca ograniczył i
    ogranicza swoje działania w tym zakresie do działań koniecznych w zakresie pozyskania
    najemców. Wnioskodawca nie budował i nie buduje struktury organizacyjnej w celu
    rozwinięcia działalności polegającej na wynajmie lub zarządzania najmem. Wnioskodawca
    nie świadczył i nie świadczy żadnych dodatkowych usług związanych z wynajmem
    aktywów.
    Wnioskodawca nie podejmował i nie podejmuje innych czynności poza wynajmem
    wymienionych wyżej aktywów (Środków Trwałych oraz Lokalu). Jedyną aktywnością
    związaną z posiadanymi aktywami, które Wnioskodawca posiada w majątku prywatnym w
    związku z ich przeniesieniem z JDG, ma być ich odpłatny wynajem prywatny.
    Ponadto Wnioskodawca zawarł z najemcą umowę, w której to najemca jest
    odpowiedzialny za ponoszenie bieżących kosztów eksploatacji aktywów, a także
    utrzymania ich w odpowiednim stanie. Zatem koszty podstawowych napraw, remontów,
    przystosowania, serwisu i innych wydatków związanymi z korzystaniem i utrzymywaniem
    aktywów (Środków Trwałych oraz Lokalu) obciążają najemcę. Zatem działania po stronie
    Wnioskodawcy były i są zatem bardzo ograniczone i podejmowane w ramach
    rozporządzania prywatnym majątkiem.
    Pytanie oznaczone we wniosku jak nr 1
    Czy czynność przeniesienia Środków trwałych z JDG do majątku prywatnego w związku z
    jej likwidacją jest opodatkowana podatkiem VAT, jeżeli Środki trwałe te będą dalej
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT?
    Pana stanowisko w sprawie oznaczone we wniosku jako nr 1
    W ocenie Podatnika czynność przeniesienia Środków trwałych z JDG do majątku
    prywatnego w związku z likwidacją działalności nie jest opodatkowana podatkiem VAT.

    Uzasadnienie do pytania nr 1
    Czynność przeniesienia Środków trwałych z działalności gospodarczej do majątku
    prywatnego w związku z jej likwidacją nie będzie opodatkowana podatkiem VAT, gdyż
    Środki trwałe te będą dalej wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT.
    1.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.
    U. z 2025 r., poz. 775 ze zm., dalej – ustawa o VAT), przez dostawę towarów, o której mowa
    w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...).
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
    tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
    ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT zrównuje zatem z dostawą towarów czynność przekazania
    lub zużycia towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, jeżeli podatnikowi
    przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zastosowanie powyższego przepisu ma miejsce w przypadku, gdy przekazanie lub zużycie
    towarów dokonywane jest na cele osobiste podatnika tj. towar ten nie będzie
    wykorzystywany w działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu ustawy o VAT.
    2.
    Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Czynność będąca usługą najmu, wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicję
    działalności gospodarczej, jeżeli wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych,
    bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy
    jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Sam charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że
    ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.
    Zatem, co do zasady, najem (w tym także tzw. najem prywatny) stanowi odpłatne
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu podatkiem
    VAT oraz nosi znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT.
    3.

    W przedmiotowej sprawie uznać należy, że nie nastąpi całkowita likwidacja prowadzonej
    przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, bowiem
    Podatnik zamierza wynajmować przedmiotowe Środki trwałe w ramach tzw. najmu
    prywatnego. Wnioskodawca pozostał czynnym podatnikiem VAT. Zatem czynności najmu
    wykonywane przez Wnioskodawcę będą stanowić działalność gospodarczą w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy VAT i będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym należy stwierdzić, iż Wnioskodawca wynajmując Pojazdy w ramach tzw.
    najmu prywatnego będzie działał w charakterze podatnika VAT, gdyż najem ten będzie
    wyczerpywać znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji, w przypadku wykorzystywania przez Wnioskodawcę przedmiotowych
    Środków trwałych jako podatnik VAT do czynności opodatkowanych VAT, nie sposób
    uznać, że przeniesienie ich do majątku prywatnego zostanie dokonane na cele osobiste
    Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy o VAT.
    Pomimo przeniesienia Środków trwałych z formalnej działalności gospodarczej do
    majątku prywatnego Wnioskodawcy, wykorzystanie Środków trwałych do czynności
    opodatkowanych VAT wyklucza możliwość uznania, że zostaną one przekazane do celów
    osobistych Wnioskodawcy.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że czynność przeniesienia
    Środków trwałych z działalności gospodarczej do majątku prywatnego na moment jej
    likwidacji nie będzie opodatkowana podatkiem VAT, ponieważ Środki trwałe są dalej
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT.
    4.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają wydawane interpretacje indywidualne Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej m.in.:
    · Interpretacja indywidualna DKIS z 28 września 2021 r., nr 0113-KDIPT1-
      1.4012.442.2021.2.MG, w której organ wskazał, że: „Mając na względzie powołane
      przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe należy wskazać, że Wnioskodawczyni
      oddając w najem składnik majątku (lokal użytkowy) po jego wycofaniu z ewidencji
      środków trwałych oraz po likwidacji działalności gospodarczej rozumianej jako
      wykreślenie z CEIDG, nie utraci statusu podatnika podatku VAT w tym zakresie.
      Powyższe wynika z faktu, że oddanie przedmiotowego lokalu użytkowego w najem
      poza dotychczasową działalnością gospodarczą - na gruncie ustawy o podatku od
      towarów i usług - de facto skutkować będzie wykonywaniem działalności gospodarczej
      (polegającej na wynajmie nieruchomości), zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy oraz
      dokonywaniem czynności opodatkowanych (czynsz z tytułu najmu), określonych w art.
      5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jak bowiem wskazano wyżej, świadczenie usług najmu stanowi
      działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i jest czynnością
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, jeśli tylko jest świadczone w sposób
      ciągły dla celów zarobkowych. W rozpoznawanej, sprawie w odniesieniu do lokalu
      niemieszkalnego, który Zainteresowana ma zamiar dalej wynajmować (na zasadzie
      "najmu prywatnego" - poza prowadzoną działalnością gospodarczą rozumianą jako
      działalność wpisana do CEIDG), nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy,
      bowiem nie nastąpi tutaj dostawa towaru na cele osobiste Zainteresowanej. Jak
      wynika z opisu zdarzenia przyszłego, lokal niemieszkalny, po wycofaniu z działalności
      gospodarczej, przeznaczony będzie do dalszego wynajmu i nadal będzie
      wykorzystywany przez Wnioskodawczynię do wykonywania czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wobec powyższego, w sytuacji
      opisanej we wniosku, w związku z wykreśleniem Wnioskodawczyni z CEIDG, wycofanie
      nieruchomości z dotychczasowej działalności gospodarczej nie będzie podlegało
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

    · Interpretacja indywidualna DKIS z 17 marca 2023 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.87.2023.1.JG,
      w której stwierdzono, że: „W opisanym zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem
      niniejszej interpretacji, składnik majątku (lokal mieszkalny) zarówno przed jak i po
      likwidacji działalności gospodarczej będzie przez Pana wykorzystywany cały czas do
      działalności gospodarczej. Wskazał Pan ponadto, że nie korzystał i nie będzie korzystał
      ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Mając więc na względzie powołane przepisy
      prawa wskazać należy, że w przedstawionej sytuacji przejście lokalu mieszkalnego do
      majątku prywatnego w związku z likwidacją działalności, w celu jego dalszego
      wykorzystywania na potrzeby wynajmu, tj. działalności opodatkowanej podatkiem od
      towarów i usług, nie będzie mieściło się w pojęciu dostawy towarów, w rozumieniu art.
      7 ust. 2 ustawy, pomimo tego, że od nabycia tego lokalu odliczył Pan podatek VAT. W
      opisanej sytuacji nie nastąpi bowiem przeniesienie nieruchomości na cele osobiste,
      tylko lokal będzie w dalszym ciągu wykorzystywany w sposób ciągły do wykonywania
      czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zatem, wycofanie składnika majątku
      przedsiębiorstwa nie będzie mieściło się w pojęciu dostawy towarów, w rozumieniu
      art. 7 ust. 2 ustawy, ponieważ składnik majątku (lokal mieszkalny) pozostanie Pana
      własnością i nadal będzie wykorzystywany przez Pana do prowadzenia działalności
      opodatkowanej podatkiem VAT”.
    · Interpretacja indywidualna DKIS z 11 kwietnia 2024 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.90.2024.2.
      WH, w której organ stwierdził, iż: „Po wycofaniu Lokali do majątku prywatnego, Lokale
      te będą wykorzystywane przez Panią do prowadzenia działalności gospodarczej w
      zakresie najmu. Opisanych Lokali nie można uznać za majątek prywatny (osobisty)
      bowiem oddanie ww. składników majątku w najem poza dotychczasową działalność
      gospodarczą - na gruncie podatku od towarów i usług - będzie stanowić wykonywanie
      działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy oraz dokonywanie
      czynności opodatkowanych określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8
      ust. 1 ustawy. Jak wskazano wyżej świadczenie usług najmu stanowi działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i jest czynnością podlegającą
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie Lokale po
      wycofaniu z obecnie prowadzonej działalności gospodarczej nadal będą
      wykorzystywane przez Panią do wykonywania czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji, w odniesieniu do
      czynności wycofania Lokali z obecnie prowadzonej działalności gospodarczej nie
      znajdzie zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, ponieważ w opisanym przypadku nie
      będziemy mieli do czynienia z przekazaniem Lokali na Pani cele osobiste. Zatem
      czynność wycofania Lokali z obecnie prowadzonej działalności do majątku prywatnego
      nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne
    świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1
    ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym
    samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności
    odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie
    ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane
    nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z
    czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie bądź zużycie towaru należącego do przedsiębiorstwa, gdy
    dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, o
    ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych.

    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    W myśl art. 659 § 2 ww. ustawy:
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej rzeczy skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej
    po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeśli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym najem Środków trwałych, stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadził jednoosobową działalność gospodarczą od 28
    kwietnia 2008 r. do 31 maja 2025 r. Był Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku
    od towarów i usług. W działalności wykorzystywał Pan m.in. Środki trwałe tj.: lokal
    niemieszkalny przy ul. (...) ..., samochód Ciężarowy (...), przyczepę ciężarową (...),
    samochód. Skutkiem zamknięcia JDG było przeniesienie Środków trwałych do Pana
    majątku prywatnego. 1 czerwca 2025 r. wynajął Pan ww. Środki trwałe innemu
    podmiotowi gospodarczemu. Z tego też powodu pozostał Pan czynnym podatnikiem VAT i
    opodatkowuje wynajem prywatny aktywów podatkiem VAT.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy,
    stwierdzam że skoro po wycofaniu Środków trwałych z Pana przedsiębiorstwa, te Środki
    trwałe stanowią przedmiot odpłatnego najmu między Panem a najemcą, to tym samym

    przedmiotowe Środki trwałe są w dalszym ciągu wykorzystywane do wykonywania
    działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług. Zatem czynność wycofania przez Pana tych Środków trwałych z Pana
    przedsiębiorstwa nie rodzi żadnych konsekwencji w podatku od towarów i usług, tj. nie
    stanowi dostawy towarów ani świadczenia usług, a tym samym nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Środki trwałe będą dalej wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT. Czynność
    wycofania Środków trwałych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    tym samym czynność ta nie będzie opodatkowana VAT.
    Pana stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa,
    składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego albo
    zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie.
    Interpretacja indywidualna rozstrzyga w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t .j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.