Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.499.2025.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-12
Teza: Określenie czy planowana transakcja sprzedaży
Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
VAT.
Słowa kluczowe: najem
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy określenia czy planowana transakcja sprzedaży
    Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym.
    Wnioskodawczyni jest właścicielką nieruchomości działki nr 1, 2 i 3, położonej w (...), dla
    której w Sądzie Rejonowym w (...) prowadzi księgę wieczystą o numerze (...), o łącznej
    powierzchni (...) ha (dalej jako: „Nieruchomość”).
    Prawo własności Nieruchomości przysługuje Wnioskodawczyni jako następczyni prawnej
    Pani A.A. w skutek podjęcia działań zmierzających do odzyskania rodzinnego majątku
    bezprawnie wywłaszczonego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o
    zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości.
    Umową zawartą w dniu (...) 2015 r. w (...) (dalej jako: „Umowa Najmu”) pomiędzy
    Wnioskodawczynią działającą jako osoba fizyczna, a Panem C.C., prowadzącym działalność
    gospodarczą pod firmą D., (...), ul. (...), NIP: (...) (dalej jako: „Najemca”), Wnioskodawczyni
    jako właścicielka Nieruchomości oddała ją Najemcy do używania, podnajmowania i
    pobierania pożytków. Najemca, biorąc Nieruchomość w najem, zobowiązał się płacić
    Wnioskodawczyni umówiony czynsz z najmu i korzystać z przedmiotu najmu z
    zachowaniem postanowień Umowy Najmu oraz innych obowiązujących norm prawnych.
    Zgodnie z § 2 Umowy Najmu została ona zawarta na czas nieoznaczony od dnia (...) 2016 r.
    Umowa może być rozwiązana przez każdą ze Stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia
    wynoszącego trzy miesiące - ze skutkiem na koniec miesiąca.
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą pod firmą B., NIP: (...) w zakresie
    niezwiązanym ze sprzedażą lub wynajmem Nieruchomości. Przedmiot przeważającej
    działalność gospodarczej spółki cywilnej Wnioskodawczyni to wszelka pozostała
    działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana (74.99.Z).
    Pozostała działalność gospodarczą stanowi z kolei wszelka pozostała działalność
    profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana (74.99.Z) oraz
    pozostała sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana (47.12.Z).
    Działalność gospodarcza była prowadzona przed odzyskaniem Nieruchomości i nie ma z
    nią związku. Przychód z najmu prywatnego Nieruchomości rozliczany jest przez
    Wnioskodawczynię w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Wnioskodawczyni posiada indywidualny numer identyfikacji podatkowej NIP: (...), którym
    posługuje się do rozliczeń podatkowych związanych z jej aktywnością w zakresie wynajmu
    Nieruchomości. Pod wskazanym numerem NIP Wnioskodawczyni dokonuje rozliczeń
    podatkowych dotyczących podatku od towarów i usług (VAT), jak również PIT, w związku z
    uzyskiwanymi dochodami z wynajmu Nieruchomości, jak również w związku z wynajmem
    apartamentu nad morzem, który stanowi wspólny majątek małżonków.
    Obecnie Wnioskodawczyni dopuszcza możliwość sprzedaży części Nieruchomości tj.
                                                      2działkę gruntową położoną w mieście (...), przy ulicy (...), o numerze 2, o powierzchni (...) m
    , dla której Sąd Rejonowy w (...), (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o
    numerze (...) (dalej jako: „Działka”) na rzecz E. S.A. z siedzibą w (...), KRS: (...), NIP: (...) (dalej
    jako: „Kupująca”). Sprzedaż Działki nastąpi po upływie pięcioletniego terminu od jej
    nabycia (po upływie ponad (...) lat). Działka nie była i nie jest wykorzystywana w ramach
    działalności gospodarczej Wnioskodawczyni. Środki ze sprzedaży Działki nie zostaną
    przeznaczone na zakup kolejnych nieruchomości.

    W związku z planowaną sprzedażą Działki na rzecz Kupującej, Wnioskodawczyni zawarła
    przed (...), notariuszem prowadzącym Kancelarię Notarialną w (...), przy ul. (...),
    przedwstępną umowę sprzedaży, Repertorium A nr (...) (dalej jako: „Przedwstępna Umowa
    Sprzedaży”).
    Zgodnie z § 5 ust. 2 pkt 1 Przedwstępnej Umowy Sprzedaży, Kupująca zamierza
    zrealizować na Działce planowane zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie
    zespołu zabudowy mieszkalnej wielorodzinnej (dalej: „Inwestycja”). Stąd, Kupująca ma
    zamiar wykorzystywać nabytą Nieruchomość w prowadzonej działalności gospodarczej.
    W celu sprzedaży nieruchomości Wnioskodawczyni nie ponosiła nakładów, nie
    dokonywała ulepszeń oraz nie poczyniła jakichkolwiek działań zmierzających do
    zwiększenia wartości Nieruchomości. Jednocześnie, Wnioskodawczyni nie prowadziła
    działań marketingowych w celu sprzedaży Nieruchomości, w tym nie korzystała z usług
    biura nieruchomości.

## Pytanie

Czy transakcja sprzedaży Nieruchomości przez Wnioskodawczynię na rzecz Kupującej
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Transakcja sprzedaży Nieruchomości przez Wnioskodawczynię na rzecz Kupującej będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz.U. z 2025 r. poz. 775), (dalej jako: „Ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z
    kolei stosownie do art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, pod pojęciem „towarów” rozumie się rzeczy
    oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, pojęcie „sprzedaży” obejmuje zarówno odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, jak również eksport
    towarów i wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższego wynika, że przez dostawę towarów należy rozumieć każdą czynność
    polegającą na przeniesieniu prawa do rozporządzania danym dobrem w taki sposób, aby
    nabywca mógł dysponować nim jak właściciel - niezależnie od przeniesienia własności w
    sensie cywilnoprawnym.
    W konsekwencji, sprzedaż nieruchomości gruntowych (działek) stanowi czynność
    odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT i jako taka podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Towarem jest także prawo własności, udział w prawie własności lub użytkowanie
    wieczyste nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L poz. 347, dalej jako: „Dyrektywa 2006/112/WE
    Rady”), państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub
      faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    Ustawy o VAT.
    Jednakże, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1
    Ustawy o VAT lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana
    tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, działalność gospodarcza
    obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT w świetle powyższych
    przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
    1) dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług,
    2) czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
      podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Obie ww. przesłanki są spełnione w sprawie. Jak wskazano powyżej, zbycie nieruchomości
    gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Jednocześnie - pomimo tego, że prowadzona przez Wnioskodawczynię działalność
    gospodarcza nie ma związku z posiadaną Nieruchomością, a przychody osiągane z
    wynajmu Nieruchomości przez Wnioskodawczynię rozliczane są w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych, Wnioskodawczyni posiada status podatnika podatku
    VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a w oparciu o posiadany numer NIP: (...)
    działalności gospodarczej dokonuje rozliczeń w VAT oraz PIT w związku z uzyskiwanymi
    dochodami z wynajmu Nieruchomości. Świadczy to o spełnieniu drugiej z ww. przesłanek
    opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości podatkiem VAT.
    W tym zakresie, przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawczyni pod firmą B., NIP:
    (...) to wszelka pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej
    niesklasyfikowana (74.99.Z), przedmiot pozostałej działalności gospodarczej stanowi
    wszelka pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej
    niesklasyfikowana (74.99.Z) oraz pozostała sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana
    (47.12.Z).
    Ponadto, także druga strona transakcji nabycia Nieruchomości - Kupująca jest
    zrejestrowanym podatnikiem podatku VAT i prowadzi działalność m.in. w zakresie
    projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, a po dokonaniu nabycia
    Nieruchomości zamierza zrealizować na Nieruchomości Inwestycję. Stąd, nabycie
    Nieruchomości przez Kupującą pozostaje w związku z działalnością gospodarczą
    prowadzoną przez Kupującą.

    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, ma charakter
    szeroki i obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w
    tym również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Mając na uwadze powyższe, w analizowanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni
    będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT, a w rezultacie sprzedaż
    Nieruchomości na rzecz Kupującej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT
    według właściwej stawki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Ponadto, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudzień 2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego
      lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku

    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze

    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że przysługuje Pani prawo własności nieruchomości
    gruntowych, tj. działek nr 1, 2 i 3 (Nieruchomości), położonych w (...). W dniu (...) 2015 r.
    zawarła Pani jako osoba fizyczna umowę najmu z firmą D. Na podstawie tej umowy
    oddała Pani ww. nieruchomości do używania, podnajmowania i pobierania pożytków, a w
    zamian Najemca zobowiązał się płacić Pani umówiony czynsz z najmu. Umowa została
    zawarta na czas nieoznaczony od dnia (...) 2016 r.
    Prowadzi Pani działalność gospodarczą pod firmą B. w zakresie niezwiązanym ze
    sprzedażą lub wynajmem nieruchomości. Działalność gospodarcza była prowadzona
    przed pozyskaniem ww. nieruchomości i nie ma z nimi związku. Przychód z najmu
    prywatnego rozlicza Pani w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Obecnie dopuszcza Pani możliwość sprzedaży części nieruchomości tj. działki gruntowej o
                      2numerze 2, o powierzchni (...) m, na rzecz E. S.A. z siedzibą w (...) („Kupująca”). Działka nie
    była i nie jest wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni.
    W związku z planowaną sprzedażą działki na rzecz Kupującej, zawarła Pani przedwstępną
    umowę sprzedaży. Kupująca zamierza zrealizować na działce nr 2 planowane zamierzenie
    inwestycyjne polegające na budowie zespołu zabudowy mieszkalnej wielorodzinnej.
    W celu sprzedaży nieruchomości nie ponosiła Pani nakładów, nie dokonywała ulepszeń
    oraz nie poczyniła jakichkolwiek działań zmierzających do zwiększenia wartości
    nieruchomości. Jednocześnie, nie prowadziła Pani działań marketingowych w celu
    sprzedaży nieruchomości, w tym nie korzystała Pani z usług biura nieruchomości.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy
    transakcja sprzedaży nieruchomości (działki gruntowej o numerze 2) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, należy wskazać,
    że posiadana przez Panią nieruchomość (składająca się z działek nr 1, 2 i 3) od (...) 2016 r.
    była przedmiotem najmu. Umowa została zawarta na czas nieoznaczony i z jej tytułu
    otrzymywała Pani czynsz z najmu.
    Jednocześnie należy wyjaśnić, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą
    na strony - zarówno najemcę, jak i wynajmującego - określone przepisami obowiązki. Jak
    wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1071):

      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Zatem, w kontekście analizowanej sprawy umowy najmu są umowami dwustronnie
    obowiązującymi i wzajemnymi. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami
    czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi
    świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jego najemcę.
    W konsekwencji najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana sprzedaż części nieruchomości (działki gruntu nr 2) będzie, zgodnie z art. 15
    ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Nieruchomość była bowiem przedmiotem najmu i czynność ta
    stanowiła odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy. Tym samym wypełniła ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności
    gospodarczej.
    Poprzez oddanie nieruchomości w najem działka nr 2 utraciła charakter majątku
    prywatnego, zatem dokonując przyszłej sprzedaży przedmiotowej działki nie będzie Pani
    korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem
    prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności.
    Ponadto fakt, że nie ponosiła Pani nakładów na nieruchomość (działkę gruntu nr 2), nie
    dokonywała Pani ulepszeń, nie poczyniła Pani działań prowadzących do zwiększenia
    wartości nieruchomości, nie prowadziła Pani działań marketingowych w celu sprzedaży
    nieruchomości, ani nie korzystała Pani z usług biura nieruchomości nie zmienia oceny
    uznania Panią za podmiot prowadzący działalność gospodarczą, gdyż nieruchomość była
    przedmiotem najmu, tj. służyła do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    VAT.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to transakcja sprzedaży nieruchomości (działki
    gruntu nr 2), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Końcowo należy wskazać, ze sam fakt posiadania statusu podatnika podatku VAT z tytułu
    wykonywania działalności gospodarczej, która nie jest związana z transakcją sprzedaży
    nieruchomości, nie przesądza o kwestii podlegania tej transakcji sprzedaży
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Podobnie cel przeznaczenia nieruchomości określony
    przez Kupującą nie jest czynnikiem jednoznacznie warunkującym podleganie transakcji
    sprzedaży nieruchomości opodatkowaniu podatkiem VAT. To, że Kupująca jest czynnym
    podatkiem podatku VAT i na nabytej od Pani działce zamierza zrealizować Inwestycję nie
    rzutuje i nie wpływa na to, aby ten element miał znaczenie, czy w przedmiotowej
    transakcji należy uznać Panią za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.
    Niemniej jednak z uwagi na to, że wywiodła Pani prawidłowy skutek prawny dla opisanej
    sytuacji poprzez wskazanie, że transakcja sprzedaży nieruchomości będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, uznaję Pani stanowisko - pomimo częściowo odmiennej
    argumentacji - za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.