Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-29/10-3/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-20
Teza: Czy w momencie dokonania całkowitego skażenia alkoholu etylowego, wyrób zwolniony jest od podatku akcyzowego czy też Wnioskodawca zobowiązany jest do uzyskania wyniku badań laboratoryjnych stwierdzających prawidłowość skażenia?
Słowa kluczowe: akcyza; napoje-napoje alkoholowe-alkohol etylowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 30

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2010 r. (data wpływu 1 marca 2010 r.) uzupełnionym pismem z dna 18 maja 2010 r. (data wpływu 19 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie całkowitego skażenia alkoholu etylowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie całkowitego skażenia alkoholu etylowego. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 18 maja 2010 r. (data wpływu 19 maja 2010 r.) w zakresie opisanego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca posiada skład podatkowy, dokonuje zakupu alkoholu etylowego porektyfikacyjnego do skażenia o kodzie CN 2207 10 00. Skażenie przeprowadzone zostaje w obecności pracowników urzędu celnego.

Zainteresowany do skażenia stosuje: keton metylowoetylowy 1dm3 + 20% na 100dm3 alkoholu etylowego 100% oraz benzoesan denatonium 1g + 20% na 100dm3 alkoholu etylowego 100%. Wnioskodawca na okoliczność skażenia każdorazowo pobiera próbę 0,5dm3 alkoholu skażonego i sporządzony zostaje protokół skażenia. Dodatkowo pobierane są 3 próby alkoholu, z których jedna przeznaczona jest do badań laboratoryjnych - wyniki badań próby są znane po ok. 2 miesiącach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w momencie dokonania całkowitego skażenia alkoholu etylowego, wyrób zwolniony jest od podatku akcyzowego, czy też Wnioskodawca zobowiązany jest do uzyskania wyniku badań laboratoryjnych stwierdzających prawidłowość skażenia?

Zdaniem Wnioskodawcy, moment dodania skażalników określonych w rozporządzeniu Komisji WE nr 3199/93 (skażalniki sprawdzone laboratoryjnie, o składzie zgodnym z wymogami ustawy) potwierdzony przez pracowników urzędu celnego kończy procedurę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. (Dz. U. z 2009r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Pod poz. 17 tego załącznika został wymieniony alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu 80% lub większej; alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe, o dowolnej mocy, skażone – o kodzie CN 2207.

W myśl art. 93 ust. 1 ustawy, do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się:

1.  wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej;
2.  wyroby objęte pozycjami CN 2204, 2205 i 2206 00, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości;
3.  napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony alkohol etylowy.

Stosownie do art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy całkowicie skażony, importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Na mocy art. 1 ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r., substancje skażające, które są wykorzystywane w każdym Państwie Członkowskim do celów całkowitego skażenia alkoholi, zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG, są takie jak określone w Załączniku do niniejszego rozporządzenia.

W punkcie C1 wskazanego Załącznika dla Polski określono następujące ilości substancji skażających na hektolitr czystego alkoholu:

1.  0,75 litra ketonu metylowo-etylowego, składającego się z:
    1.  95–96 % ketonu metylowo-etylowego (wagowo),
    2.  2,5–3 % ketonu metylowo-izopropylowego (wagowo),
    3.  1,5–2 % ketonu etylowo-izoamylowego (5-metylo-3-heptanon) (wagowo), wraz z 0,25 litra zasady pirydynowej;
2.  1 litr ketonu metylowo-etylowego, składającego się z:
    1.  95–96 % ketonu metylowo-etylowego (wagowo),
    2.  2,5–3 % ketonu metylowo-izopropylowego (wagowo),
    3.  1,5–2 % ketonu etylowo-izoamylowego (5-metylo-3-heptanon) (wagowo), wraz z 1 gramem benzoesanu denatonium.

W przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, jak i w przepisach zawartych w aktach wykonawczych do tej ustawy prawodawca nie zawarł dodatkowych warunków dla zastosowania zwolnienia od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy. Jedynymi warunkami zastosowania tego zwolnienia są warunki zawarte w treści ww. przepisu.

W świetle powyższego w opisanym stanie faktycznym alkohol etylowy uznaje się za całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w momencie dodania do niego wymaganych tym przepisem środków skażających i sporządzenia stosownego protokółu, którego wzór określony został w odrębnych przepisach wydanych na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.