Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-745/09/IL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-11-30
Teza: 1) Czy wnioskodawca ma prawo do skorzystania z rozliczenia uzyskanych dochodów w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko? 2) Czy dochody córki z tytułu renty rodzinnej i socjalnej Wnioskodawca powinien wykazać w swoim zeznaniu podatkowym?
Słowa kluczowe: dochód-opodatkowanie dochodu; osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 6a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2009 r. (data wpływu 8 września 2009 r.), uzupełniony pismem z dnia 28 października 2009 r. (data wpływu 29 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia uzyskanych dochodów w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczenia uzyskanych dochodów w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Pismem z dnia 22 października 2009 r. Nr ITPB2/415-745/09-2/IL wezwano Panią do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku. Braki wykazane w wezwaniu uzupełniono w dniu 29 października 2009 r. (data wpływu).

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jest Pani wdową i utrzymuje się z renty inwalidzkiej w najniższej wysokości. W 1989 r. zmarł mąż i otrzymała Pani po mężu rentę rodzinną na 10-letnią wówczas córkę. Od 12-tego roku życia córce przyznano zasiłek pielęgnacyjny, wypłacany przy rencie rodzinnej po ojcu. Po ukończeniu 18 lat córka z powodu utraty wzroku otrzymała I grupę inwalidzką na stałe. Renta rodzinna z dodatkiem pielęgnacyjnym jest wypłacana córce na jej nazwisko od kilku lat łącznie z częściową rentą socjalną. Córka ma dwie córki. Jej starsza córka choruje i ma okresowy zasiłek pielęgnacyjny na 3 lata. Pani córka jest panną, ale swoje dzieci wychowuje wspólnie z ich ojcem, pomimo, że nie mieszkają razem. Córka mieszka ze swoimi dziećmi, a ojciec jej córek (kawaler) mieszka ze swoimi rodzicami, ale w pełni partycypuje w kosztach utrzymania dzieci i opieki nad nimi. Dotychczas mieszkała Pani wspólnie z córką i wnuczkami, natomiast w maju 2009 r. ze względu na stan zdrowia na stałe wyprowadziła się z O. Pomoc Pani polega na tym, że zabiera Pani wnuczki na wakacje i pomaga w wydatkach na leczenie córki i wnuczki.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w opisanej sytuacji ma Pani prawo do skorzystania z rozliczenia uzyskanych dochodów w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko?
2.  Czy dochody córki z tytułu renty rodzinnej i socjalnej powinna Pani wykazać w swoim zeznaniu podatkowym?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ma ona prawo do rozliczenia uzyskanych dochodów w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko i uważa, iż dochodów córki z tytułu renty rodzinnej i socjalnej nie wykazuje w swoim zeznaniu podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, samotnie wychowujących w roku podatkowym dzieci:

1.  małoletnie,
2.  bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3.  do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej

*   podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

W myśl art. 6 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów. Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Ponadto zgodnie z art. 6 ust. 8 i 10 ww. ustawy sposób opodatkowania, o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym oraz w przypadku, gdy podatnik wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, określony w art. 6 ust. 4, złoży po terminie, o którym mowa w art. 45 ust. 1 tejże ustawy.

Przepis art. 6 ust. 5 ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci. Biorąc pod uwagę wyżej cytowany przepis ustawodawca uznał za osobę samotną również wdowę.

Należy podkreślić, iż wszelkiego rodzaju ulgi podatkowe są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania. Zatem oceniając, czy w danej sytuacji przysługuje prawo do skorzystania z ulgi podatkowej, należy przepisy stosować w sposób ścisły tj. nie należy stosować ani wykładni rozszerzającej, ani też zawężającej.

W konsekwencji, aby móc rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dziecko (dzieci) należy spełniać wszystkie warunki określone w stosownych przepisach.

Określając warunki uprawniające do preferencyjnego rozliczenia ustawodawca odwołuje się zarówno do stanu cywilno-prawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Zaznaczyć należy, iż warunki te muszą zostać spełnione łącznie.

Dopiero bowiem wtedy osoba wskazana w art. 6 ust. 5, która faktycznie w roku podatkowym samotnie wychowywała dziecko, czyli sprawowała nad nim stałą opiekę, zamieszkując z nim, po zgłoszeniu swojej woli we wniosku zawartym w zeznaniu rocznym, złożonym w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, ma prawo do opodatkowania swoich dochodów - doliczając do nich jedynie dochody małoletnich dzieci (z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku) - w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci. W przypadku dziecka pełnoletniego, dziecko jest zobowiązane do samodzielnego rozliczenia swoich dochodów.

Ponadto przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że jest Pani wdową i utrzymuje się z renty inwalidzkiej w najniższej wysokości. Do maja 2009 r. mieszkała Pani wspólnie z 30-letnią córką, która otrzymuje rentę rodzinną z dodatkiem pielęgnacyjnym i częściową rentą socjalną.

Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że spełnia Pani przesłanki do preferencyjnego sposobu opodatkowania i w związku z tym ma Pani prawo do rozliczenia swoich dochodów uzyskanych w ciągu całego 2009 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci, bez uwzględniania w zeznaniu podatkowym dochodów pełnoletniej córki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.