Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.161.2019.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-06-25
Teza: zwolnienia od podatku usług polegających na realizowaniu spektakli teatralnych opisanych we wniosku oraz usług polegających na prowadzeniu zajęć teatralnych oraz imprez społeczno-kulturalnych, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy oraz niewliczania do limitu obrotów określonych w art. 113 ust. 1 przychodów zwolnionych z VAT
Słowa kluczowe: limit; specyfikacja; teatr; usługi-usługi kulturalne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2019 r. (data wpływu 23 kwietnia 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 czerwca 2019 r. (data wpływu 6 czerwca 2019 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 27 maja 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 29 maja 2019 r.) oraz uzupełnionym pismem z dnia 11 czerwca 2019 r. (data wpływu 18 czerwca 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług polegających na realizowaniu spektakli teatralnych opisanych we wniosku oraz usług polegających na prowadzeniu zajęć teatralnych oraz imprez społeczno-kulturalnych, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy oraz niewliczania do limitu obrotów określonych w art. 113 ust. 1 przychodów zwolnionych z VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2019 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług polegających na realizowaniu spektakli teatralnych opisanych we wniosku oraz usług polegających na prowadzeniu zajęć teatralnych oraz imprez społeczno-kulturalnych, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy oraz niewliczania do limitu obrotów określonych w art. 113 ust. 1 przychodów zwolnionych z VAT. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 3 czerwca 2019 r. (data wpływu 6 czerwca 2019 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu nr 0114-KDIP1-3.4012.161.2019.1.KP z dnia 27 maja 2019 r. (skutecznie doręczone Stronie w dniu 29 maja 2019 r.) oraz pismem z dnia 11 czerwca 2019 r. (data wpływu 18 czerwca 2019 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Zgodnie ze statutem przedmiotem działalności Stowarzyszenia jest działalność kulturalna, oświatowa i edukacyjna, jak również społeczna i dobroczynna. Stowarzyszenie nie jest wpisane do rejestru instytucji kultury, ale posiada status organizacji pożytku publicznego. Stowarzyszenie działa od 2007 roku. Stowarzyszenie nie jest wpisane do rejestru przedsiębiorców i nie prowadzi działalności gospodarczej. Oprócz działalności statutowej Stowarzyszenie uzyskuje przychody z działalności odpłatnej pożytku publicznego prowadzonej w zakresie działalności kulturalnej (niebiletowane spektakle teatralne dla dzieci, młodzieży i dorosłych, zajęcia teatralne dla dzieci i młodzieży, imprezy społeczno-kulturalne takie jak: „…”) przeważnie na zlecenie jednostek samorządu terytorialnego, … i są dokumentowane fakturą.

Wysokość przychodów z działalności odpłatnej wynosi 60% wszystkich przychodów uzyskiwanych przez Stowarzyszenie (pozostałe przychody uzyskiwane są z działalności statutowej, w ramach dotacji realizowanych na zlecenie jednostek samorządu terytorialnego). Założeniem działalności Stowarzyszenia jest zwiększanie dostępności do kultury i edukacji oraz wyrównywanie szans edukacyjnych dzieci i młodzieży. Te założenia stanowią jednocześnie ideę prowadzonych przez Stowarzyszenie zajęć teatralnych. Zajęcia te mają cel artystyczny, wychowawczy i społeczny - rozwijają wyobraźnię, kształtują wartości i wrażliwość, a także przybliżają do sztuki oraz uczą aktywnego uczestnictwa w kulturze. Zgodnie z tym opisem zajęcia te mieszczą się w pojęciu „usług kulturalnych” z uwagi na to, że ich zasadniczym celem jest upowszechnianie i rozwój kultury.

Nie inaczej jest w przypadku imprez kulturalno-społecznych oraz spektakli teatralnych realizowanych na zlecenie jednostek samorządu terytorialnego. Wydarzenia te służą integracji społeczności lokalnych m.in. miasta, zagospodarowaniu czasu wolnego oraz aktywizacji i poprawienia jakości życia odbiorców/uczestników. Dzięki takim wydarzeniom poprawia się też wizerunek i postrzeganie najbliższego otoczenia.

Do tej pory przychody Stowarzyszenia nie przekroczyły kwoty 200.000 zł. Od kilku lat odnotowujemy wzrost zapotrzebowania na opisane i realizowane przez nas działania, co w efekcie spowodowało, że przychody już w 2018 roku wzrosły i limit przychodów w wysokości 200.000 zł został przekroczony. W związku z tym, że co do zasady przychody z działalności kulturalnej są zwolnione z podatku VAT, powstaje wątpliwość, czy wszystkie przychody Stowarzyszenia powinny być wliczane do limitu określonego w art. 113 ust. 1 u.p.t.u.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca nie wykonuje wskazanych czynności w sposób systematyczny, ale w przypadku osiągnięcia zysku zawsze w całości przeznacza go na cele statutowe Stowarzyszenia, czyli na kontynuację i doskonalenie świadczonych usług. Ponadto świadczone przedmiotowe usługi nie należą do kategorii czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.)

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Stowarzyszeniu przysługuje zwolnienie z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a i konsekwentnie na mocy art. 43 ust. 18 ustawy?
2.  Czy przy obliczaniu limitu przychodów określonych w art. 113 ust. 1 ustawy należy uwzględnić wszystkie rodzaje przychodów wymienionych w poz. 74?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a u.p.t.u. zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz dostawę towarów i usług ściśle z tymi usługami związaną.

Powyższe zwolnienie wskazuje na dwie przesłanki zwolnienia:

*   podmiotową odnosząca się do podmiotu prawa publicznego lub innego podmiotu uznanego na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,

*   przedmiotową - wskazująca na rodzaj usług.

Stowarzyszenie stoi na stanowisku, że prowadzone przez nie zajęcia teatralne oraz realizacja imprez spełniają przesłanki zawarte w ustawie czyli świadczy ono usługi kulturalne realizowane przez instytucję o charakterze kulturalnym w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit a. u.p.t.u. Ustawodawca określa ograniczenia do stosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 u.p.t.u. W myśl art. 43 ust. 18 u.p.t.u. zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się pod warunkiem, że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na realizację i udoskonalanie tych usług.

W przypadku Stowarzyszenia nie może być mowy o osiąganiu zysku z prowadzonej działalności, gdyż organizacja nie prowadzi działalności gospodarczej, a jedyne działalność odpłatną, która z zasady jest działalnością „non profit” czyli nie przynosi zysku (koszty równają się przychodom). Ograniczenie powyższe nie będzie więc miało zastosowania w naszym przypadku.

Ad 2

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przychody z działalności odpłatnej pożytku publicznego prowadzonej w zakresie działalności kulturalnej (niebiletowane spektakle teatralne dla dzieci, młodzieży i dorosłych, zajęcia teatralne dla dzieci i młodzieży, imprezy społeczno-kulturalne) dokumentowane fakturą nie wliczają się do limitu przychodów określonego w art. 113 ust. 1 u.p.t.u. oraz są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Ad 1

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Natomiast zgodnie z treścią art. 146aa ust. 1 pkt 1 w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 8%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie jednak z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Natomiast zgodnie z treścią art. 146aa ust. 1 pkt 2 w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 art. 120 oraz tytule do załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym „Wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%”, pod poz. 182 zostały wymienione – bez względu na symbol PKWiU – Usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:

1.  na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
2.  do obiektów kulturalnych.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% usługi kulturalne i rozrywkowe, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”. Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty).

Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami do załącznika nr 3 ustawy, wykaz towarów i usług objętych tym załącznikiem nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka 8%.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

1.  podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
2.  indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Przepis ten stanowi odzwierciedlenie regulacji zawartych w art. 132 ust. 1 lit. n cyt. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r., w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) który stanowi, że państwa członkowskie zwalniają od podatku od towarów i usług świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.

Z powyższego wynika, że ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, korzystać mogą świadczące usługi kulturalne:

*   podmioty prawa publicznego,

*   podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym,

*   podmioty wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,

*   indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Zgodnie z powołanym wyżej art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe (art. 43 ust. 17a ustawy).

Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 18 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

A zatem, usługi kulturalne świadczone przez podmioty wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, są zwolnione od podatku VAT pod warunkiem, że podmioty te nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 ustawy). Ponadto, zwolnieniu od podatku podlegać będzie – jak wskazano powyżej – również dostawa towarów ściśle związana z usługami kulturalnymi, dokonywana przez wskazane wyżej podmioty, przy czym zwolnieniu nie będzie podlegała dostawa towarów i świadczenie usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia (art. 43 ust. 17 ustawy). Jednocześnie zwolnienie, o którym mowa wyżej, ma zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe (art. 43 ust. 17a ustawy).

Ponadto, na mocy art. 43 ust. 19 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2.  wstępu:
    1.  na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
    2.  do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
    3.  do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5.  działalności agencji informacyjnych;
6.  usług wydawniczych;
7.  usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8.  usług ochrony praw.

Z opisu sprawy wynika, że zgodnie ze statutem przedmiotem działalności stowarzyszenia jest działalność kulturalna, oświatowa i edukacyjna, jak również społeczna i dobroczynna. Stowarzyszenie nie jest wpisane do rejestru instytucji kultury, ale posiada status organizacji pożytku publicznego. Stowarzyszenie działa od 2007 roku. Stowarzyszenie nie jest wpisane do rejestru przedsiębiorców i nie prowadzi działalności gospodarczej. Oprócz działalności statutowej Stowarzyszenie uzyskuje przychody z działalności odpłatnej pożytku publicznego prowadzonej w zakresie działalności kulturalnej (niebiletowane spektakle teatralne dla dzieci, młodzieży i dorosłych, zajęcia teatralne dla dzieci i młodzieży, imprezy społeczno-kulturalne takie jak: „…”) przeważnie na zlecenie jednostek samorządu terytorialnego, … i są dokumentowane fakturą. Wysokość przychodów z działalności odpłatnej wynosi 60% wszystkich przychodów uzyskiwanych przez Stowarzyszenie (pozostałe przychody uzyskiwane są z działalności statutowej, w ramach dotacji realizowanych na zlecenie jednostek samorządu terytorialnego). Założeniem działalności Stowarzyszenia jest zwiększanie dostępności do kultury i edukacji oraz wyrównywanie szans edukacyjnych dzieci i młodzieży. Te założenia stanowią jednocześnie ideę prowadzonych przez Stowarzyszenie zajęć teatralnych. Zajęcia te mają cel artystyczny, wychowawczy i społeczny - rozwijają wyobraźnię, kształtują wartości i wrażliwość, a także przybliżają do sztuki oraz uczą aktywnego uczestnictwa w kulturze. Zgodnie z tym opisem zajęcia te mieszczą się w pojęciu „usług kulturalnych” z uwagi na to, że ich zasadniczym celem jest upowszechnianie i rozwój kultury. Nie inaczej jest w przypadku imprez kulturalno-społecznych oraz spektakli teatralnych realizowanych na zlecenie jednostek samorządu terytorialnego. Wydarzenia te służą integracji społeczności lokalnych m.in. miasta, zagospodarowaniu czasu wolnego oraz aktywizacji i poprawienia jakości życia odbiorców/uczestników. Dzięki takim wydarzeniom poprawia się też wizerunek i postrzeganie najbliższego otoczenia. Ponadto Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca nie wykonuje wskazanych czynności w sposób systematyczny, ale w przypadku osiągnięcia zysku zawsze w całości przeznacza go na cele statutowe Stowarzyszenia, czyli na kontynuację i doskonalenie świadczonych usług. Ponadto świadczone przedmiotowe usługi nie należą do kategorii czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.). Do tej pory przychody Stowarzyszenia nie przekroczyły kwoty 200.000 zł. Od kilku lat Stowarzyszenie odnotowuje wzrost zapotrzebowania na opisane i realizowane działania, co w efekcie spowodowało, że przychody już w 2018 roku wzrosły i limit przychodów w wysokości 200.000 zł został przekroczony.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy Stowarzyszeniu przysługuje zwolnienie z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy i konsekwentnie na mocy art. 43 ust. 18 ustawy.

Analizując powołane wyżej regulacje dotyczące zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, w zakresie usług kultury zauważyć należy, że warunkiem zastosowania ww. zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również przedmiotowym, dotyczącym rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.

Należy podkreślić, że ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez ściśle określone grupy podmiotów. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w ww. przepisie, jako: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

W przepisach ogólnych (Rozdziału I) ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1973 ze zm.) ustawodawca wskazał – w art. 1 ust. 1, że działalność kulturalna w rozumieniu tej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

W myśl art. 2 ustawy, formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.

Art. 1 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wspierać finansowo, w ramach mecenatu państwa, realizację planowanych na dany rok zadań związanych z polityką kulturalną państwa, prowadzonych przez instytucje kultury i inne podmioty nienależące do sektora finansów publicznych.

Zatem ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej dopuszcza świadczenie usług kultury przez inne podmioty niż podmioty prawa publicznego. Świadczy o tym treść art. 3 ust. 1 tej ustawy, w którym wskazano, że działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

Przepis art. 3 ust. 2 cyt. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, stanowi, że działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów.

W myśl art. 8 ww. ustawy, ministrowie oraz kierownicy urzędów centralnych organizują działalność kulturalną, tworząc państwowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Natomiast jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym (art. 9 ust. 1 powołanej ustawy).

Podmioty tworzące instytucje kultury, o których mowa w art. 8 państwowe instytucje kultury i art. 9 samorządowe instytucje kultury, zwane są dalej organizatorami, a ilekroć w ustawie jest mowa o instytucji kultury bez bliższego określenia - należy przez to rozumieć zarówno państwową, jak i samorządową instytucję kultury (art. 10 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy).

Jak stanowi art. 13 ust. 1 cyt. ustawy, instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora.

W świetle powyższych regulacji prawnych należy stwierdzić, że w przedstawionym opisie sprawy nie budzi wątpliwości, że Wnioskodawca wypełnia przesłanki podmiotowe wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Wnioskodawca jest podmiotem, o którym mowa w ww. przepisie, ponieważ działa na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz posiada status organizacji pożytku publicznego, zgodnie z którym przedmiotem Jego działalności jest działalność kulturalna, oświatowa i edukacyjna. W przypadku Wnioskodawcy spełniony jest również warunek przewidziany w art. 43 ust. 18 ustawy, gdyż ewentualne zyski z działalności są przeznaczane przez niego na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług kulturalnych.

W następnej kolejności należy zbadać, czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę, wypełniają przesłankę przedmiotową do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

Ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić w oparciu o dostępne metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury, itp.

Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp.” (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982). Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności. Takie rozumienie pojęcia „kultura”, ma jednak niewielkie znaczenie praktyczne, a już w szczególności nie spełni swojej funkcji w procesie interpretacji prawa podatkowego.

Zgodnie zatem z regułami wykładni prawa, w sytuacji gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgniecie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. Wykładnia systemowa pozwala nam na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia w znaczeniu w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustawy wprost lub pośrednio odnoszącej się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Co prawda definicja działalności kulturalnej w języku prawnym, skonstruowana w oparciu o powyższy akt prawny nie będzie pełna, jednak pozwoli na sprecyzowanie terminów „kultura” oraz „usługi kulturalne” na potrzeby niniejszej interpretacji.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę polegające na sprzedaży spektakli teatralnych, zajęć teatralnych oraz imprez kulturalno-społecznych realizowanych przez stowarzyszenie, gdzie widownię spektakli stanowią dzieci, młodzież i dorośli dla odbiorcy w osobie jaką jest miasto, \`(...)\` w ramach działalności kulturalnej, wynikają z celów statutowych Wnioskodawcy, co jest równoznaczne z upowszechnianiem kultury, tym samym są usługami kulturalnymi. Co więcej, w przedmiotowej sprawie działalność kulturalna polegająca na wystawianiu spektakli, zajęć teatralnych oraz imprez kulturalno-społecznych jest niesystematyczna, a całość dochodu jest przekazywana na cele statutowe. Ponadto jak wskazał Wnioskodawca świadczone przedmiotowe usługi nie należą do kategorii czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności faktyczne sprawy oraz treść powołanych w tym zakresie przepisów prawa, należy stwierdzić, że w tej sytuacji Wnioskodawca uprawniony jest do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z powołanym wcześniej art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Powyższe wynika z faktu, że, jako instytucja o charakterze kulturalnym, świadczy usługi kulturalne, polegające na upowszechnianiu i ochronie kultury, przeznaczając zyski z tej działalności w całości na działalność statutową, a więc na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług. Wyłączenie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 19 pkt 2 lit. a ustawy dotyczy usług wstępu na spektakle (np. za okazaniem sprzedanych biletów), natomiast w opisanej sytuacji mamy do czynienia ze sprzedażą niebiletowanych spektakli, zajęć teatralnych oraz imprez społeczno-kulturalnych na rzecz miasta, ….

W konsekwencji należy stwierdzić, że Wnioskodawca dokonując sprzedaży spektakli teatralnych, zajęć teatralnych oraz imprez społeczno-kulturalnych na rzecz miasta, … może zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług określone w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.

Mając zatem na uwadze dokonaną powyżej analizę przepisów prawa w kontekście przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy, że świadczone przez Wnioskodawcę:

1.  usługi realizowania spektakli teatralnych oraz
2.  usługi prowadzenia zajęć teatralnych,
3.  imprezy społeczno-kulturalne,

\- gdzie zamawiającym (Zleceniodawcą) usługi jest m.in. miasto \`(...)\`, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, bowiem Wnioskodawca spełnia przesłankę podmiotową – jest podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym, oraz przesłankę przedmiotową – świadczone ww. usługi stanowią usługi kulturalne.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Ad 2

Ponadto Wnioskodawca ma również Wątpliwości czy przy obliczaniu limitu przychodów określonych w art. 113 ust. 1 ustawy należy uwzględnić wszystkie rodzaje przychodów wymienionych w poz. 74.

W kwestii uwzględniania w przy obliczaniu limitu przychodów określonych w art. 113 ust. 1 ustawy wszystkich rodzajów przychodów wymienionych w opisie stanu faktycznego, należy wskazać, że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Natomiast, na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych, - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W świetle treści tego przepisu przy obliczaniu limitu obrotów określonych w art. 113 ust. 1 nie uwzględnia się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a.

Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawne należy wskazać, że przychód uzyskany z tytułu świadczonych usług polegających na realizowaniu spektakli teatralnych opisanych we wniosku oraz usług polegających na prowadzeniu zajęć teatralnych oraz imprez społeczno-kulturalnych, nie podlega uwzględnieniu w kwocie limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1, tj. w kwocie 200.000 zł, ponieważ jak zostało wyjaśnione w pytaniu 1 świadczone przez Wnioskodawcę przedmiotowe usługi będą korzystały ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Zatem ww. usługi nie będą podlegać wliczeniu do limitu sprzedaży wskazanego w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pyt. nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wskazane w stanowisku, które nie były przedmiotem interpretacji nie zostały w niniejszej interpretacji rozstrzygnięte – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 0/0, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.