Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-695/10-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-29
Teza: przychód z tytułu zawarcia porozumienia z członkiem zarządu, którego przedmiotem było zrzeczenie się części wynagrodzenia
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; przychód; ugody; wynagrodzenia; wynagrodzenia-wynagrodzenie członka rady nadzorczej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12.10.2010 r. (data wpływu 19.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   uzyskania przychodu z tytułu zawarcia porozumienia z członkiem zarządu, którego przedmiotem było zrzeczenie się części wynagrodzenia za rok 2009 (części premii za postęp) - **jest prawidłowe,**

*   momentu uzyskania przychodu z tytułu zawarcia porozumienia z członkiem zarządu, którego przedmiotem było zrzeczenie się części wynagrodzenia za rok 2009 (części premii za postęp) - **jest prawidłowe,**

*   braku powstania przychodu z tytułu zawarcia porozumienia z członkiem zarządu, w części dotyczącej zmiany wysokości przyszłej jednorazowej premii za sukces końcowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19.10.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uzyskania przychodu i momentu uzyskania przychodu z tytułu zawarcia porozumienia z członkiem zarządu, którego przedmiotem było zrzeczenie się części wynagrodzenia za rok 2009 (części premii za postęp) oraz w zakresie braku powstania przychodu z tytułu zawarcia porozumienia z członkiem zarządu, w części dotyczącej zmiany wysokości przyszłej jednorazowej premii za sukces końcowy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zawarła kontrakt menadżerski z członkiem zarządu. Wynagrodzenie z powyższego tytułu zostało ustalone jako składające się z trzech części:

1.  z miesięcznego wynagrodzenia podstawowego;
2.  z premii za postęp (dalej również „Wynagrodzenie Dodatkowe za Postęp”);
3.  z jednorazowej premii za sukces końcowy (dalej również Wynagrodzenie za Sukces”).

Premia za postęp ustalana jest za każdy rok kalendarzowy, przy czym jej wysokość zależy od stopnia realizacji przez Spółkę i Zarząd zadań wyznaczonych przez Radę Nadzorczą Spółce i Zarządowi na dany rok kalendarzowy. Procentowego ustalenia stopnia realizacji zadań i odpowiedniego ustalenia wysokości premii za postęp dokonuje Rada Nadzorcza.

Wynagrodzenie za Sukces uzależnione jest od zrealizowania postawionego celu Spółce (realizacja celu jest rozłożona w okresie kilku lat). Do ustalenia wysokości premii za sukces końcowy uwzględnia się m.in. równowartość 50% sumy wypłaconego lub należnego Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp za każdy rok. Rada Nadzorcza stosowną uchwałą (uchwała nr 1) ustaliła jedynie stopień realizacji wyznaczonych celów zarządu oraz zadań Spółki na rok 2009 łącznie w 82%. Na mocy tej uchwały oraz postanowień kontraktu menadżerskiego Spółka przyjęła, że za 2009 r. Wynagrodzenie Dodatkowe za Postęp zostało ustalone w wysokości równej iloczynowi podstawy do obliczenia premii za postęp oraz 82%. Następnie kolejną uchwałą Rada Nadzorcza (uchwała nr 2) uchyliła uchwałę nr 1 w przedmiocie ustalenia stopnia realizacji celów zarządu oraz zadań wyznaczonych Spółce na rok 2009. W kolejnej zaś uchwale (uchwała nr 3) ustaliła członkowi zarządu Wynagrodzenie Dodatkowe za Postęp w kwocie stanowiącej iloczyn 50% podstawy do ustalenia premii za postęp. W celu uniknięcia mogącego powstać sporu co do samego ustalenia i wysokości Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp, Spółka zawarła porozumienie z członkiem zarządu przedmiotem którego było zrzeczenie się przez członka zarządu części Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp przysługującego jemu za 2009 rok. Zrzeczenie obejmowało różnicę wynikającą z uchwał nr 1 i 3 podjętych przez Radę Nadzorczą tj. kwotę równą iloczynowi podstawy do obliczenia premii i 32%. Ponadto, członek zarządu oświadczył, iż pozostała część tego wynagrodzenia w stosunku do której nie nastąpiło zrzeczenie się, wyczerpuje wszelkie jego roszczenia z tytułu Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp za rok 2009 oraz zrzekł się wszelkich roszczeń wobec Spółki ponad tą część. Dodatkowo oświadczył, iż nie będzie dochodził tych roszczeń w przyszłości na drodze sądowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy na mocy zawartego porozumienia, należy przyjąć, iż Spółka uzyskała przychód w kwocie równej wartości wynagrodzenia, które z uwagi na zawarte porozumienie nie zostanie wypłacone członkowi zarządu?
2.  Czy w sytuacji gdyby w opinii organu podatkowego Spółka powinna rozpoznać przychód z tytułu o którym mowa w pytaniu nr 1 powyżej to czy zdaniem organu podatkowego wobec faktu zawarcia porozumienia Spółka powinna również rozpoznać przychód w kwocie nie wypłaconego Wynagrodzenia za Sukces którego podstawą do ustalenia jest m.in. Wynagrodzenie Dodatkowe za Postęp?
3.  Jeżeli słuszny jest pogląd, że Spółka uzyskała przychód z tytułu o którym mowa w pytaniu nr 2 powyżej, to w którym momencie Spółka powinna ten przychód rozpoznać (moment powstania obowiązku podatkowego)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

W świetle stanu faktycznego porozumienie należy oceniać jako częściowe zrzeczenie się Dodatkowego Wynagrodzenia za Postęp, a tym samym w tej części powstał przychód u Spółki. W myśl przepisów art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej „CIT”) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 są w szczególności: wartości (z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8) umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Porozumienie zawarte przez strony było de facto ugodą zgodnie z którą strony ustaliły ostateczne Wynagrodzenie Dodatkowe za Postęp. Ustawodawca nie zdefiniował w ustawie podatkowej pojęć „zobowiązanie, umorzenie”, „ugoda”, należy zatem definicji tych zdarzeń poszukiwać w innych przepisach prawa. W myśl przepisów art. 917 ustawy z dnia 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać. Zgodnie z orzecznictwem sądowym ugoda jest umową mocą której strony czynią sobie wzajemne ustępstwa celem usunięcia niepewności co do roszczeń wynikających z łączącego ich stosunku prawnego lub uchylenia istniejącego lub mogącego powstać w przyszłości sporu(wyrok Sądu Apelacyjnego z 24.06.1997 r. sygn. akt IACa 209/97). Pojęcie „umorzenie” wg Słownika Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998. t. III, str. 557), oznacza „zmniejszenie lub zlikwidowanie zobowiązania pieniężnego poprzez uzyskanie zrzeczenia się należności przez wierzyciela lub spłatę stopniową długu.” Skutkiem umorzenia jest zatem zmniejszenie lub zlikwidowanie w całości lub części zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do wygaśnięcia zobowiązania. Wygaśnięcie zobowiązania jest instytucją prawa cywilnego określoną w przepisach art. 498-508 k.c. Zgodnie z orzecznictwem sądowym do umorzenia zobowiązania może dojść w przypadku, gdy zobowiązanie dłużnika względem wierzyciela jest bezsporne, a zwolnienie z długu może obejmować jedynie dług istniejący (przykładowo wyrok z dnia 13.11.2003 r. sygn. akt IV CK 202/02). Z treści porozumienia wynika, że Wynagrodzenie Dodatkowe za Postęp ustalone uchwałą Rady Nadzorczej w wysokości równej iloczynowi podstawy do wyliczenia premii za postęp i 82% jest bezsporne oraz zostało ustalone na nowym poziomie, tj. 50% podstawy wyliczenia premii. Członek zarządu wprost zrzekł się części wynagrodzenia, tj. równej podstawie wyliczenia premii i 32%. Zatem w świetle art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT u Spółki powstanie przychód w wysokości podstawy wyliczenia premii i 32%, przy czym przychód powstanie w okresie, kiedy zostało podpisane porozumienie pomimo tego, że wynagrodzenie członkowi zarządu zostanie wypłacone co do zasady w okresie późniejszym.

Ad.2

Z uwagi na fakt, iż Wynagrodzenie za Sukces jest warunkowe, na dzień podpisania porozumienia zobowiązanie nie istniało, a tym samym nie powstanie u Spółki przychód z tego tytułu.

Wynagrodzenie dodatkowe za sukces końcowy jest wynagrodzeniem warunkowym uzależnionym od wystąpienia w przyszłości określonej okoliczności - osiągnięcia z góry założonego celu. Jego wysokość zależy od wielu czynników m.in. od wysokości wypłaconego lub należnego Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp. A zatem w dniu podpisywania porozumienia nie jest wiadome, czy wierzytelność kiedykolwiek powstanie i w jakiej wysokości. W myśl przepisów art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 są w szczególności: wartość ( z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8) umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy. Porozumienie zawarte przez strony - jak wskazano wyżej - było de facto ugodą zgodnie z którą strony ustaliły ostateczne Wynagrodzenie Dodatkowe za Postęp. O ile zrzeczenie się co do części Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp, którego wysokość ma wpływ na wysokość wynagrodzenia za sukces wywołuje skutek na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT „to w części dotyczącej Wynagrodzenia za Sukces jest podatkowo obojętne. Zgodnie z wyżej cytowanym orzecznictwem sądowym do umorzenia zobowiązania może dojść w przypadku, gdy zobowiązanie dłużnika względem wierzyciela jest bezsporne, a zwolnienie z długu może obejmować jedynie dług istniejący (wyrok z dnia 13.11.2003r. sygn. akt IV CK 202/02). W przedmiotowym stanie faktycznym wierzytelność do Wynagrodzenia za Sukces jest warunkowa, tzn. zależy od zrealizowania konkretnego celu, przy czym cel ten będzie mógł być zrealizowany w kolejnych latach. Co prawda zrzeczenie się Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp może w przyszłości spowodować to, że Wynagrodzenie za Sukces zostanie wypłacone w niższej wysokości. Jednakże trzeba mieć na uwadze fakt, iż na dzień podpisania porozumienia dług Spółki w stosunku do członka zarządu z tytułu Wynagrodzenia za Sukces nie istniał. Z uwagi na powyższe tylko w sytuacji istnienia zobowiązania i umorzenia tego zobowiązania można mówić o zaistnieniu przychodu z umorzonej części wierzytelności określonego przepisem art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT.

W świetle powyższego pomimo zrzeczenia się Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp nie powstał przychód u Spółki dotyczący Wynagrodzenia za Sukces.

Ad. 3

Z uwagi na fakt, iż nie nastąpiło zrzeczenie się części Wynagrodzenia za Sukces bowiem na dzień podpisania porozumienia dług nie istniał, nie można określić momentu powstania przychodu, ponieważ przychód nie powstał.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się w zakresie:

*   uzyskania przychodu z tytułu zawarcia porozumienia z członkiem zarządu, którego przedmiotem było zrzeczenie się części wynagrodzenia za rok 2009 (części premii za postęp) za **prawidłowe,**

*   momentu uzyskania przychodu z tytułu zawarcia porozumienia z członkiem zarządu, którego przedmiotem było zrzeczenie się części wynagrodzenia za rok 2009 (części premii za postęp) za **prawidłowe,**

*   braku powstania przychodu z tytułu zawarcia porozumienia z członkiem zarządu, w części dotyczącej zmiany wysokości przyszłej jednorazowej premii za sukces końcowy za **prawidłowe.**

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.