Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.62.2025.2.MO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-24
Teza: Zbycie udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-zbycie nieruchomości
spadek
udział
wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 stycznia 2025 r. (wpływ 30 stycznia 2025 r.)
    oraz z 3 marca 2025 r. (wpływ 3 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pana dziadkowie, tj. (...) i (...) byli właścicielami na zasadzie wspólności ustawowej
    małżeńskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr 1
                            2położonego w (...) przy ul. (...), o pow. 57,58 m, znajdującego się w zasobach Spółdzielni
    Mieszkaniowej (...) (dalej lokal), na podstawie uchwały nr (...) z dnia (...) 1989 r. Zarządu
    Spółdzielni Mieszkaniowej „(...)” dotyczącej przekształcenia lokatorskiego prawa do lokalu
    na własnościowe prawo.
    (...) 2004 r. zmarł (...).
    (...) i (...) nie mieli ustalanych nierównych udziałów w majątku wspólnym.
    (...) odziedziczyła, na podstawie ustawy, po swoim mężu Mieczysławie # z przysługującego
    mu udziału % w lokalu, co zostało stwierdzone prawomocnym od dnia (...) 2005 r.
    postanowieniem Sądu Rejonowego w (...), z dnia (...) 2005 r., sygnatura akt (...), o
    stwierdzeniu nabycia spadku po (...). Zatem po śmierci męża (...), (...) była
    współwłaścicielem lokalu w udziale # (½ własnej części i # odziedziczonej części).
    (...) 2023 r. zmarła (...). Nabył Pan spadek po (...) na podstawie ustawy (jako jej wnuk, Pana
    ojciec nie żyje), w udziale % części, co zostało potwierdzone postanowieniem Sądu
    Rejonowego (...), z dnia (...) 2023 r., sygnatura akt (...) (dalej postanowienie o stwierdzeniu
    nabycia spadku).
    Ww. postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku stało się prawomocne od (...) 2023 r.
    Z uwagi na fakt, że nabył Pan spadek w udziale % części, a Pana babci – (...) przysługiwał
    udział w lokalu #, to w drodze ww. spadkobrania nabył Pan udział # w lokalu. Udział # w
    lokalu nabył Pan do majątku osobistego, bowiem był i jest Pan w związku małżeńskim, w
    którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska.
    Aktem notarialnym z (...) 2024 r., Rep A nr (...), sporządzonym przez notariusza – (...),
    sprzedał Pan przysługujący Panu udział we współwłasności lokalu wraz z pozostałymi
    współwłaścicielami lokalu osobie trzeciej (niebędącej nigdy współwłaścicielem lokalu,
    osobie obcej). Na skutek ww. umowy osoba trzecia nabyła wszystkie udziały w ww. lokalu
    (czyli w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu).
    W piśmie z 3 marca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzował Pan opis
    sprawy o następujące informacje:
    Ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
    myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163).
    Prowadził i prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jedynie w zakresie działalności prawniczej (PKD
    69.10.Z). Nie prowadził i nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu
    nieruchomościami. Sprzedaż udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    będącym przedmiotem wniosku nie nastąpiła w ramach wykonywania przez Pana
    działalności gospodarczej.
    Po śmierci Pana babci nie miał miejsca dział spadku.

    Pytania
    Czy Pana przychód z tytułu ww. odpłatnego zbycia przez Pana na rzecz osoby trzeciej
    udziału # w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu, za cenę (...) zł, podlega
    zgłoszeniu do Urzędu Skarbowego?
    Czy zbycie przez Pana na rzecz osoby trzeciej udziału #, za cenę (...) zł, w spółdzielczym
    własnościowym prawie do lokalu, jest opodatkowane podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Prosi Pan o potwierdzenie odpowiedzi, że nie ma Pan obowiązku zgłosić zbycia na rzecz
    osoby trzeciej udziału # w ww. spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu do Urzędu
    Skarbowego, a także nie obowiązuje Pana podatek dochodowy od zbycia udziału # w ww.
    spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu na rzecz osoby trzeciej.
    Uzasadnienie
    Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego (dalej lokal) było objęte
    wspólnością ustawową małżeńską Pana dziadków (...) i (...).
    (...) 2004 r. zmarł (...). (...) odziedziczyła wówczas na podstawie ustawy po swoim mężu (...)
    # z przysługującego mu udziału % w lokalu. Zatem po śmierci męża (...), (...) była
    współwłaścicielem lokalu w udziale # (½ udziału własnego plus # w drodze spadkobrania
    po mężu). Następnie nabył Pan udział w mieszkaniu # na podstawie ustawy w spadku po
    (...) (Pana babci).
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej ustawa o PIT) „W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze
    spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
    którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego
    przez spadkodawcę”.
    Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, źródłami przychodów jest odpłatne
    zbycie:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
      - w przypadku jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
        gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od
        końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a
        innych rzeczy
      - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.
    Zatem zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, obowiązują odrębne zasady rozliczenia
    sprzedaży dla spadkobierców. W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w
    spadku, pięcioletni okres liczy się od końca roku, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę.
    Przyjmując, iż część udziałów w lokalu spadkodawczyni (...) (Pana babcia) nabyła wspólnie
    z Pana dziadkiem (...) do majątku wspólnego, a część z chwilą, kiedy ustała wspólność
    majątkowa ((...) i (...)) w drodze dziedziczenia po swoim mężu (a Pana dziadku) (...) z chwilą
    jego śmierci – (...) 2004 r., to od tej daty ((...) 2004 r.) upłynął okres ponad 5 lat
    przewidziany przez art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, a co za tym idzie dochód ze sprzedaży

    aktem notarialnym z dnia (...) 2024 r. udziału # w lokalu odziedziczonym przez Pana po (...)
    nie podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o PIT, ani nie podlega zgłoszeniu do
    Urzędu Skarbowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Jednocześnie, według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy
    zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością
    gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do

    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze
    spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez
    spadkodawcę.
    Pana dziadkowie, tj. (...) i (...) od (...) 1989 r. byli właścicielami na zasadzie wspólności
    ustawowej małżeńskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w
    (...), na podstawie uchwały dotyczącej przekształcenia lokatorskiego prawa do lokalu na
    własnościowe prawo – bez ustalanych nierównych udziałów w majątku wspólnym. (...)
    2004 r. zmarł Pana dziadek ((...)). Pana babcia ((...)) odziedziczyła, na podstawie ustawy, po
    swoim mężu # z przysługującego mu udziału w lokalu, co zostało stwierdzone
    prawomocnym od (...) 2005 r. postanowieniem Sądu. W konsekwencji, po śmierci męża
    Pana babcia była współwłaścicielem lokalu w udziale # (½ własnej części i # odziedziczonej
    części). (...) 2023 r. Pana babcia zmarła. Po jej śmierci nie miał miejsca dział spadku.
    Spadek po babci nabył Pan na podstawie ustawy (jako jej wnuk, Pana ojciec nie żyje), w
    udziale # części lokalu. Ww. postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku stało się
    prawomocne od (...) 2023 r. Udział # w lokalu nabył Pan do majątku osobistego, bowiem
    był i jest Pan w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustawowa wspólność
    majątkowa małżeńska. Aktem notarialnym z (...) 2024 r. sprzedał Pan przysługujący Panu
    udział we współwłasności lokalu wraz z pozostałymi współwłaścicielami lokalu osobie
    trzeciej (niebędącej nigdy współwłaścicielem lokalu, osobie obcej). Na skutek ww. umowy
    osoba trzecia nabyła wszystkie udziały w ww. lokalu (czyli w spółdzielczym własnościowym
    prawie do lokalu). Nie prowadził i nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie
    obrotu nieruchomościami. Sprzedaż udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do
    lokalu będącym przedmiotem wniosku nie nastąpiła w ramach wykonywania przez Pana
    działalności gospodarczej. Prowadził i prowadzi Pan działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jedynie w
    zakresie działalności prawniczej (PKD 69.10.Z).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”,
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 powołanej ustawy:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Wg treści art. 931 § 1 oraz § 2 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.

      Jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by
      mu przypadał, przypada jego dzieciom w częściach równych. Przepis ten stosuje się
      odpowiednio do dalszych zstępnych.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo
    spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały),
    którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można
    mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o
    prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele
    mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Według art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego
    prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc
    istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich
    nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w
    częściach. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze
    współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie
    jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału. Każdy ze współwłaścicieli ma
    jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych
    współwłaścicieli, a mianowicie każdy jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej
    oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i
    korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli (art. 206 ustawy Kodeks cywilny).
    Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik
    majątku wspólnego małżonków, tj. Pana dziadków, zasadnym jest odniesienie się również
    do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:

      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku
      co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
      bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od
      tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od
      tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku
    wspólnego.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez
    każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W
    konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn.
    akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez
    współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu
    tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych
    do majątku wspólnego małżonków”.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od

    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży (...) 2024 r. przez Pana udziału (#)
    w nieruchomości (lokalu mieszkalnym), nabytego w drodze spadku po Pana zmarłej babci
    (spadkodawczyni), w pierwszej kolejności zauważyć należy, że uprzednio uprawnionymi do
    nieruchomości, tj. lokalu mieszkalnego, na zasadzie wspólności ustawowej byli Pana
    zmarli dziadkowie. W konsekwencji, Pana zmarła babcia była wyłącznym właścicielem
    majątku, który nabyła wspólnie z mężem, tj. Pana dziadkiem.
    Wobec tego, pięcioletni okres, od którego upływu uzależniony jest obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych należy liczyć od końca roku, w którym
    nieruchomość, o której mowa we wniosku Pana zmarła babcia nabyła do majątku
    wspólnego małżeńskiego, tj. 1989 r., a nie jak Pan wskazał z chwilą śmierci Pana dziadka,
    tj. (...) 2004 r.
    Z uwagi bowiem na panujący w małżeństwie spadkodawczyni ustrój małżeńskiej
    wspólności majątkowej nie można wyodrębnić udziałów, które Pana babcia
    (spadkodawczyni) wraz z mężem, tj. Pana dziadkiem posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości. Z tego względu śmierć Pana dziadka nie spowodowała wyodrębnienia
    części ww. nieruchomości, którą można przypisać Pana babci. W rezultacie, Pana babcia w
    chwili śmierci Pana dziadka nie mogła ponownie nabyć udziału w nieruchomości, która
    została nabyta do wspólności małżeńskiej.
    Zatem skoro Pana babcia była właścicielem nieruchomości w ramach wspólności
    ustawowej małżeńskiej, od 1989 r., to pięcioletni okres przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pana babcię
    (spadkodawcę) niewątpliwie upłynął.
    Podsumowując, sprzedaż przez Pana (...) 2024 r. udziału (#) w lokalu mieszkalnym
    nabytego w drodze spadku nie stanowi dla Pana źródła przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem sprzedaż ww. udziału w lokalu
    mieszkalnym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i
    nie wystąpił u Pana obowiązek zapłaty podatku dochodowego w związku ze sprzedażą tej
    nieruchomości. Tym samym nie ma Pan obowiązku złożenia zeznania o wysokości
    dochodu (poniesionej straty) z tego tytułu.
    Niewłaściwe jest Pana stanowisko, że sprzedaż udziału w lokalu mieszkalnym nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym z uwagi na to, że Pana babcia nabyła
    część nieruchomości (lokalu mieszkalnego) z chwilą, kiedy ustała wspólność majątkowa w
    drodze dziedziczenia po swoim mężu (Pana dziadku), tj. (...) 2004 r. – i to od tej daty
    upłynął okres 5 lat przewidziany przez art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jednakże ze względu na prawidłowo wywiedziony przez Pana skutek
    prawny w postaci braku konieczności opodatkowania dokonanej sprzedaży – Pana
    stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie

    z opisem sprawy podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b Ordynacji Podatkowej jest
    sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzega Pan, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów
    prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Pana stan faktyczny. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Stąd też
    wydając interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego nie analizowałem
    kwot wskazanych przez Pana w pytaniach.
    Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.