Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-194/13/HS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-05-14
Teza: Prawo do ubiegania się o zwrot części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.
Słowa kluczowe: budowa; budowa-pozwolenie na budowę; działki; tytuł-tytuł prawny; własność; zwrot-zwrot wydatków związanych z budownictwem
Przepisy: [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 1; [VZM] Ustawa o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym - utrata mocy-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 14 lutego 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustalenia prawa do zwrotu części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej ustalenia prawa do zwrotu części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 03 sierpnia 2010 r. wnioskodawca podpisał umowę przedwstępną kupna działki, przy udziale pośrednika transakcji, który dokonał sporządzenia umowy i załatwiał wszystkie niezbędne pozwolenia i dokumenty. Przez następny rok sprawa przekształcenia i kupna działki „stała” w miejscu. W sierpniu 2011 r. nastąpiła zmiana Wójta. Nowy Wójt na prośbę wnioskodawcy i właściciela działki zajął się sprawą osobiście, co przyspieszyło znacznie podział działki i jej przekształcenie na działkę budowlaną. Wnioskodawca, pewny, że na wiosnę dokumenty będą gotowe, co obiecał mu Wójt, w dniu 02 sierpnia 2011 r. podpisał aneks do umowy przedwstępnej. Uzgodnił też z właścicielem, że ogrodzi działkę i wykona drogę dojazdową. Działkę i drogę wytyczył geodeta na podstawie wstępnych planów. Pośrednik był odpowiedzialny za projekt domu, który wykonał na prośbę wnioskodawcy, aby wnioskodawca wstępnie wiedział, ile i jakie materiały kupić. Po zatwierdzeniu przez wnioskodawcę projektu został on złożony do Starostwa Powiatowego w celu akceptacji i wydania pozwolenia na budowę. Wnioskodawca jesienią 2011 r. zakupił część materiałów chcąc kupić je po starych jeszcze cenach i na tym zaoszczędzić. Pozwolenie zostało wydane 21 lutego 2012 r., a od kwietnia zaczęto prace budowlane, by nie tracić czasu na oczekiwanie pisma ze Starostwa Powiatowego w sprawie podziału nieruchomości. W międzyczasie nadal prowadzone były prace budowlane, a co za tym idzie wnioskodawca na bieżąco kupował niezbędne materiały. W dniu 27 czerwca 2010 r. wnioskodawca otrzymał pismo ze Starostwa Powiatowego o podziale ziemi, w najbliższym czasie dostarczone zostały do Kancelarii Notarialnej wszystkie dokumenty niezbędne do podpisania aktu notarialnego. Akt notarialny został podpisany w dniu 03 września 2012 r. Jednocześnie zakończone zostały prace związane z budową domu, gdyż był on już w stanie surowym. Wnioskodawca wskazuje, iż wszystkie pozwolenia, dokumenty, projekt budowy wydane były na właściciela nieruchomości, jednakże uważając, iż umowa przedwstępna daje mu prawo do częściowej własności za zgodą właściciela nieruchomości i po konsultacji z pośrednikiem, wnioskodawca posługiwał się nimi. We wrześniu pozwolenie na budowę oraz dziennik budowy z projektem zostały przepisane na wnioskodawcę. Koszty przyłącza elektrycznego, które zostało wykonane w lipcu 2012 r. ponosił wnioskodawca. Wnioskodawca uregulował również podatek „od ziemi” za 2012 r. Sprawa sprzedaży działki się przeciągnęła, bo od 2010 r. właściciel chciał podzielić działkę na cztery mniejsze, a w 2011 r. okazało się to niemożliwe w najbliższym czasie. Wtedy zmienił wniosek by podzielić tylko tę działkę, którą wnioskodawca zamierzał kupić. Wydłużyło to znacznie czas podziału i zaskutkowało opóźnieniem uzyskania pozwolenia i podpisania aktu notarialnego. Nie chcąc czekać w nieskończoność wnioskodawca zakupował materiał na budowę, który był przechowany bezpłatnie na magazynie. Materiał ten jest przedmiotem sporu w kwestii odliczenia podatku VAT za niektóre materiały budowlane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy od zakupionych materiałów budowlanych wnioskodawca może odliczyć podatek od towarów i usług?

Zdaniem wnioskodawcy, materiał zakupiony w 2011 r. i w 2012 r. (do dnia 03 września) był zakupiony na budowę, którą prowadził na nieruchomości stanowiącej własność innej osoby po podpisaniu umowy przedwstępnej (przedsprzedaży, jak wnioskodawca ją określa). Dalej wnioskodawca wskazuje, iż praktycznie do września 2012 r. zapłacił całą kwotę za nabywaną nieruchomość. Uważał, po konsultacji z pośrednikiem, że może prowadzić budowę, gdyż wiąże go umowa przedwstępna. Akt notarialny miał być tylko uzupełnieniem. Wnioskodawca uważa więc, że powinien mieć możliwość odliczenia podatku za cały materiał z budowy domu. Nadmienia, iż kupował go wcześniej chcąc zaoszczędzić na nim. Nie wiedział jednocześnie, że trzeba być właścicielem posiadłości żeby ten podatek odliczyć. Powiedziano mu, że wystarczy pozwolenie na budowę. Materiały zostały zakupione legalnie, wnioskodawca posiada na nie faktury. Budowa prowadzona była przez kierownika budowy, który nie stwierdził żadnych uchybień zarówno podczas budowy jak i w dokumentacji. Budowa rozpoczęta była wcześniej, gdyż wnioskodawca spieszył się, aby jak najszybciej zamieszkać w nowym domu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdza się co następuje:

Zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz. 1468 z późń. zm.), która weszła w życie z dniem 01 stycznia 2006 r.

W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z:

1.  budową budynku mieszkalnego;
2.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach;
3.  remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

W art. 2 pkt 1 ww. ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym została zawarta definicja budynku mieszkalnego. W myśl tego przepisu, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym – rozumie się przez to budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków.

Zwrot dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w okresie od dnia 01 maja 2004 r., które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004 r. są opodatkowane 22% podatkiem VAT. Przy czym zgodnie z art. 11a ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o podatku VAT, rozumie się przez to również podatek od towarów i usług o stawce wyższej niż 22 % obowiązującej na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 3 ust. 4 ww. ustawy dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej. Z kolei w myśl art. 2 pkt 3 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym ilekroć w ustawie jest mowa o fakturze - rozumie się przez to fakturę VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, dokumentującą zakupy, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. ustawy, prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków, związanych z budownictwem mieszkaniowym, prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że osoba fizyczna posiada:

1.  prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3;
2.  pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ww. ustawy zwrot, o którym mowa w art. 3 ust. 1, dokonywany jest na wniosek osoby fizycznej złożony w urzędzie skarbowym. Jeżeli osoba fizyczna pozostaje w związku małżeńskim, wniosek może być złożony wspólnie z małżonkiem lub odrębnie przez każdego z małżonków. Jeżeli małżonkowie składają odrębne wnioski, do różnych urzędów skarbowych, są jednocześnie obowiązani zawiadomić o złożeniu wniosku urząd skarbowy właściwy dla złożenia wniosku przez małżonka (art. 5 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy załączyć kopię:

1.  pozwolenia na budowę albo - w przypadku remontu, o którym mowa w ust. 4 pkt 7 - dokumentu potwierdzającego tytuł prawny osoby fizycznej do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego;
2.  faktur dokumentujących poniesione wydatki, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Pozwolenie na budowę, w myśl art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U z 2010 r., Nr 243 poz. 1623 z późn zm.), to decyzja administracyjna zezwalająca na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego.

W myśl art. 28 ust. 1 i 2 ww. ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Kopię pozwolenia na budowę, albo w przypadku remontu, który nie wymaga pozwolenia na budowę - kopię dokumentu potwierdzającego tytuł prawny osoby fizycznej do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, osoba fizyczna jest zobowiązana dołączyć do wniosku, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy. Co istotne, wniosek ten może być złożony w dowolnym czasie, nie częściej jednak niż raz w roku (art. 5 ust. 3 ustawy).

Z treści powołanych wyżej przepisów wynika jednoznacznie, iż prawo do ubiegania się o zwrot części podatku od towarów i usług zawartego w cenie materiałów przysługuje m.in. pod warunkiem, że osoba fizyczna, która poniosła wydatki na budowę budynku mieszkalnego ma prawo dysponowania nieruchomością, posiada pozwolenie na budowę zgodnie z ustawą – Prawo budowlane oraz faktury, które potwierdzają poniesienie wydatków i są wystawione na osobę fizyczną ubiegającą się o zwrot.

Zatem aby uzyskać prawo do zwrotu części wydatków związanych m.in. z budową budynku mieszkalnego spełnione muszą być jednocześnie wszystkie warunki określone w art. 3 i art. 4 cytowanej ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Oznacza to, że niespełnienie któregokolwiek z nich, nawet przy spełnieniu pozostałych warunków pozbawia osobę fizyczną prawa do ubiegania się o zwrot części wydatków związanych m.in. z budową budynku mieszkalnego. Powołane wyżej przepisy określają przesłanki przedmiotowe i podmiotowe, jakie powinny zaistnieć, aby osoba fizyczna miała prawo otrzymać zwrot części podatku VAT zawartego w cenie zakupionych materiałów budowlanych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2011 r. i do dnia 03 września 2012 r. wnioskodawca dokonywał zakupu materiałów budowlanych przeznaczonych na budowę budynku mieszkalnego na działce należącej od innej osoby, na którą, jako na jej właściciela, zostało wydane pozwolenie na budowę. Z właścicielem tej działki wnioskodawca w dniu 03 sierpnia 2010 r. sporządził umowę przedwstępną i wybudował na niej dom w stanie surowym. W dniu 03 września 2012 r. natomiast aktem notarialnym zakupił przedmiotową działkę i przeniósł na siebie pozwolenie na budowę. Aktualnie wnioskodawca dysponuje prawem własności nieruchomości jak i pozwoleniem na budowę wydanym (przepisanym) na swoje imię i nazwisko, ale nie posiadał go w momencie realizacji inwestycji (budowy domu w stanie surowym).

Analizując powyższe zauważyć zatem należy, że nie ma podstaw dowodzenie, iż prowadzenie inwestycji może dotyczyć inwestycji (budowy budynku mieszkalnego) prowadzonej na cudzej nieruchomości, na pozwolenie wydane na cudze imię i nazwisko. Ustawodawca nie na próżno bowiem przyznał prawo do ww. zwrotu osobom, które posiadają prawo do dysponowania nieruchomością i pozwolenie na budowę (lub tytuł prawny do budynku lub lokalu w przypadku remontu). Do korzystania z dobrodziejstw tej ustawy prawo mają zatem tylko te osoby, które prowadziły określonego rodzaju inwestycję, wnioskodawca zaś w momencie prowadzenia inwestycji i budowy budynku mieszkalnego w stanie surowym warunków ustawy nie spełniał. Tymczasem ważne jest, aby w czasie prowadzenia inwestycji dysponować zarówno tytułem prawnym do nieruchomości jak i pozwoleniem na budowę wydanym na swoje imię i nazwisko. Zwrot wydatków jest bowiem pochodną prowadzonej inwestycji. Z tego powodu nie chodzi o jakąkolwiek inwestycję prowadzoną na jakiejkolwiek (w tym przypadku cudzej) nieruchomości oraz na jakiekolwiek pozwolenie na budowę (w tym przypadku wydane na cudze imię i nazwisko).

W przedmiotowej sprawie wnioskodawca sam wskazał, że inwestycja (budynek mieszkalny) została zakończona w stanie surowym zamkniętym, a tytuł prawny do niej i pozwolenie na budowę wnioskodawca uzyskał dopiero we wrześniu 2012 r. To oznacza, że wnioskodawca dokonywał nakładów na cudzej nieruchomości stanowiącej własność innej osoby, do której nie dysponował tytułem prawnym. Nie dysponował również pozwoleniem na budowę wydanym na swoje imię i nazwisko, mimo iż ustawodawca jednoznacznie wskazał, że pozwolenie na budowę na swoje imię i nazwisko musi posiadać osoba fizyczna ubiegająca się o zwrot.

Z tego powodu wnioskodawca nie jest w stanie uczynić zadość wymogom wniosku o zwrot wydatków, gdyż ani nie miał dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do działki, na której prowadził inwestycję budowy budynku mieszkalnego, w chwili kiedy ją prowadził, ani nie posiadał również pozwolenia na budowę wydanego na własne imię i nazwisko.

Ustawodawca wyraźnie wskazując, iż prawo do dysponowania nieruchomością i pozwolenie na budowę musi posiadać osoba fizyczna dokonująca wydatków i realizująca jedną z inwestycji, na którą pozwolenie takie jest wymagane zgodnie z Prawem budowlanym ograniczył krąg osób, które mogą się ubiegać o zwrot podatku VAT.

W świetle powyższego ważne jest, aby w czasie realizacji inwestycji mieszkaniowej osoba fizyczna posiadała prawo do dysponowania nieruchomością lub tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1, oraz pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie. Wnioskodawca czynił zakupy i budował dom w czasie, kiedy nie posiadał ani prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ani pozwolenia na budowę.

Tak więc zwrot części wydatków wnioskodawcy nie przysługuje.

Podsumowując, w świetle powyższego należy stwierdzić, iż mimo że wnioskodawca poniósł wydatki na cel wskazany w art. 3 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, tj. budowę domu mieszkalnego, ale w dacie prowadzenia inwestycji nie dysponował ani prawem własności do nieruchomości, ani pozwoleniem na budowę wydanym na swoje imię i nazwisko, to nie ma prawa do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z prowadzoną budową.

Stanowiska wnioskodawcy nie można było uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.