Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.499.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Skutki podatkowe otrzymania należności z tytułu spłaty
wynikającej z podziału majątku.
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku dorobkowego
odsetki
spadkobiercy
spłata
wyłączenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 19 września 2025 r. (wpływ 22 września 2025
    r.) i – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 listopada 2025 r. (wpływ 17 listopada
    2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) 1984 r. zawarła Pani związek małżeński z A.A.
    W związku małżeńskim obowiązywała wspólność majątkowa.
    Nabywali Państwo składniki majątkowe, w tym wybudowali dom, w którym wspólnie
    mieszkali.
    (...) 2009 r. małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód z orzeczeniem o winie męża, nie
    orzekając o podziale majątku.
    (...) 2010 r. (sygn. akt: (...)) zawarła Pani z byłym mężem ugodę w Sądzie Rejonowym w (...)
    o podział majątku.
    Pani były mąż nabył składniki majątkowe na wyłączną własność, a Pani natomiast miała od
    niego otrzymać kwotę 125.000 zł w terminie do 31 grudnia 2011 r. wraz z odsetkami
    tytułem spłaty udziału w majątku wspólnym.
    Były mąż nigdy Pani nie spłacił. Pani również nie występowała do komornika o egzekucję,
    gdyż nie chciała aby został bez dachu nad głową.
    (...) 2013 r. na Pani wniosek dokonano wpisu w księgach wieczystych, gdzie ustalono na
    Pani rzecz jako wierzyciela hipotecznego kwotę 207.000 zł zabezpieczenia wierzytelności z
    tytułu spłaty udziału w majątku wspólnym wraz z odsetkami i świadczeniami ubocznymi
    na podstawie ugody z (...) 2010 r.
    (...) 2023 r. Pani były mąż zmarł.
    Córka Pani i Pani byłego męża nabyła w całości spadek po ojcu A, tj. nieruchomość
    gruntową, dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...).
    Całość nabycia spadku po ojcu potwierdza wydany przez notariusza akt poświadczenia
    dziedziczenia Rep. A (...) z (...) 2025 r.
    Nabyta nieruchomość jest obciążona hipoteką umowną w kwocie 207.000 zł jako
    zabezpieczenie wierzytelności z tytułu spłaty udziału w majątku wspólnym wraz z
    odsetkami i świadczeniami ubocznymi na podstawie ugody z (...) 2010 r. na rzecz
    wierzyciela hipotecznego – Pani.
    (...) 2025 r. podpisała Pani ugodę z córką oraz jej mężem. Z ugody wynika, że córka wraz z
    mężem zobowiązują się do zapłaty na Pani rzecz kwoty 207.000 zł w 7 ratach tytułem
    spłaty hipoteki umownej (dot. ugody z (...) 2010 r.). Pani pierwszą ratę w kwocie 30.000 zł
    otrzymała w (...) 2025 r.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisów
    ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w
    wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z
    tytułu wyrównywania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub
    śmierci jednego z nich.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

    Kwota 207.000 zł, która została zabezpieczona hipoteką, obejmuje wyłącznie roszczenie z
    tytułu spłaty udziału w majątku wspólnym wynikające z ugody z (...) 2010 r. Nie dotyczy
    innych zobowiązań.
    W skład wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wchodzi kwota 125.000 zł dotycząca
    spłaty udziału w majątku wspólnym zgodnie z zawartą ugodą w Sądzie Rejonowym w (...) z
    dnia (...) 2010 r., którą były mąż miał zapłacić na Pani rzecz w terminie do dnia 31 grudnia
    2011 r. Pozostałą kwotę stanowią ustawowe odsetki. Świadczenia uboczne obejmują
    wyłącznie ustawowe odsetki. Nie zawierają innych świadczeń o charakterze
    cywilnoprawnym.
    Kwota 30.000 zł została przekazana jako pierwsza rata spłaty wierzytelności
    zabezpieczonej hipoteką, wynikającej z ugody z (...) 2010 r. Nie dotyczy wykonania innego
    zobowiązania.
    Zgodnie z ugodą z (...) 2025 r. zawartą pomiędzy córką, jej mężem a Panią, są oni
    zobowiązani do zapłaty na Pani rzecz łącznej kwoty 207.000 zł płatnej w 7 ratach tytułem
    spłaty udziału w majątku wspólnym wraz z ustawowymi odsetkami. Kwota 30.000 zł
    (pierwsza rata) to wyłącznie spłata udziału w majątku wspólnym wraz z ustawowymi
    odsetkami na podstawie ugody z (...) 2010 r. Kwota ta nie zawiera innych należności.
    Ugoda sądowa z (...) 2010 r. zawarta w Sądzie Rejonowym w (...) mówi o tym, że uczestnik
    postępowania – Pani były mąż, zobowiązuje się zapłacić na Pani rzecz kwotę 125.000 zł w
    terminie do 31 grudnia 2011 r. wraz z odsetkami ustawowymi w przypadku zwłoki w
    płatności tytułem spłaty Pani udziału w majątku wspólnym. Były mąż nigdy nie uregulował
    tej kwoty, dlatego wniosła Pani do Sądu o wpis w księgę wieczystą dotyczącą
    nieruchomości, która była wyłączną własnością byłego męża o zabezpieczenie
    wierzytelności z tytułu spłaty udziału w majątku wspólnym wraz z odsetkami na podstawie
    ww. ugody na łączną kwotę 207.000 zł.
    Ugoda z (...) 2025 r. zawarta pomiędzy córką, jej mężem a Panią mówi o tym, że córka
    nabywa w całości w spadku po swoim ojcu nieruchomość gruntową (księga wieczysta nr
    (...)). Nabyta nieruchomość jest obciążona hipoteką umowną w wysokości 207.000 zł jako
    zabezpieczenie wierzytelności z tytułu spłaty udziału w majątku wspólnym wraz z
    odsetkami na podstawie ugody z (...) 2010 r. na rzecz wierzyciela hipotecznego, czyli Pani.
    W związku z tym w ugodzie córka i jej mąż zobowiązali się do zapłaty na Pani rzecz kwoty
    207.000 zł w 7 ratach:
    1) kwota 30.000 zł płatna w ciągu 3 dni od zawarcia ugody,
    2) pozostała kwota 177.000 zł płatna będzie w 6 ratach w wysokości po:
      - 30.000 zł płatne do .. 2026 r.,
      - 30.000 zł płatne do ... 2027 r.,
      - 30.000 zł płatne do ... 2028 r.,
      - 30.000 zł płatne do ... 2029 r.,
      - 30.000 zł płatne do ... 2030 r.,
      - 27.000 zł płatne do ... 2031 r.
    Poza wyżej opisanymi faktami, ugoda z (...) 2025 r. nie wprowadza nowych ustaleń między
    stronami w stosunku do ugody sądowej z (...) 2010 r.
    Córka dokonała spłaty kwoty 30.000 zł jako spadkobierczyni zobowiązanego dłużnika. Nie
    jest osobą trzecią, która dobrowolnie przejęła zobowiązanie wobec Pani.

## Pytanie

Czy otrzymana przez Panią od córki oraz jej męża kwota 30.000 zł (1 rata) dotycząca spłaty
    hipoteki umownej podlega zwolnieniu z podatku na podstawie uregulowań zawartych w
    art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy jednak stanowi
    źródło przychodu i jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku z tego tytułu?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, wyłączenie ma zastosowanie. Kwota ta nie stanowi źródła przychodu. Nie
    jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku z tego tytułu.
    Przepis art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    przewiduje ograniczeń w zakresie zmiany podmiotowej osoby zobligowanej do wykonania
    zobowiązania dotyczącego roszczeń wynikających z tytułu zawartej ugody o podział
    majątku z (...) 2010 r., co skutkuje tym, że spłata odziedziczonego długu dotyczącego
    spłaty udziału w majątku wspólnym wraz z odsetkami i świadczeniami ubocznymi
    wynikająca z ugody o podział majątku nadal jest spłatą długu, a nie innym świadczeniem
    klasyfikowanym do innych przychodów objętych ustawą o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest w części nieprawidłowe i w części
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Wyjaśniam, że stosunki między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Stosownie do art. 31 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku wspólnego należą w szczególności:
        1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej
        każdego z małżonków;
        2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z
        małżonków;
        3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu
        emerytalnego każdego z małżonków;
        4) kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a
        ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.
        z 2023 r. poz. 1230, 1429, 1672 i 1941);
        5) środki zgromadzone na koncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia
        Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w
        sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (Dz.
        Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 1) oraz na subkoncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt
        9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym produkcie
        emerytalnym (Dz.U. poz. 1843) każdego z małżonków.
    Z kolei art. 35 ww. Kodeksu stanowi, że:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do

      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się
    ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku
    wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału
    majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do
    całości majątku wspólnego. Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 ww.
    Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Natomiast do majątku osobistego każdego z małżonków należą składniki majątkowe
    (prawa i przedmioty) wymienione w art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia
    separacji, chyba, że w czasie trwania związku małżeńskiego:
    · małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową,
    · z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności,
    · wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego
      ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków lub też ogłoszenia upadłości jednego z
      małżonków.
    Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na
    zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem
    przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku.
    Zgodnie z art. 1037 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071) w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku
    wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy
    orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Odnosząc się do Pani wątpliwości wskazuję, że w art. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)
    ustawodawca wprowadził wyłączenia z zakresu przedmiotowego ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przychody osób fizycznych wskazane w ww. przepisie
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Niektóre
    spośród nich podlegają jednak opodatkowaniu innymi podatkami niż podatek dochodowy
    od osób fizycznych, np. podatkiem od spadków i darowizn czy też podatkiem tonażowym.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 5 omawianej ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku
      małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej
      oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej
      małżonków lub śmierci jednego z nich.
    Zatem, wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w
    wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, jak również przychody z tytułu
    wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci
    jednego z nich. Przychodem z podziału majątku wspólnego jest wartość otrzymanego
    przez każdego z małżonków majątku, a także wartość spłat (dopłat) otrzymywanych przez
    jednego z tytułu podziału majątku.
    Druga część art. 2 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
                              25odwołuje się do określonego przepisami art. 51-51 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    ustroju rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków. Jego cechą charakterystyczną
    jest to, że chociaż w małżeństwie występują tylko majątki odrębne, to po ustaniu
    rozdzielności majątkowej małżonek, którego dorobek jest mniejszy niż dorobek drugiego

    małżonka, może żądać wyrównania dorobków przez zapłatę lub przeniesienie prawa.
    Dotyczy to także przypadków śmierci jednego z małżonków – wówczas wyrównanie
    dorobków następuje pomiędzy spadkobiercami zmarłego małżonka a małżonkiem
    pozostałym przy życiu.
    W obu przypadkach przychody uzyskiwane przez małżonka nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych ze względu na brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis art. 2 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ograniczeń w zakresie
    podmiotowym i przepis ten ma zastosowanie również w sytuacji, gdy spłaty z tytułu
    podziału majątku wspólnego małżonków dokonuje spadkobierca nieżyjącego małżonka.
    W opisie zdarzenia w szczególności wskazała Pani, że w 2009 r. rozwiodła się z mężem, z
    którym wybudowała w trakcie trwania małżeństwa dom (składnik majątku wspólnego
    małżonków). (...) 2010 r. zawarła Pani z byłym mężem ugodę sądową o podział majątku
    wspólnego. Pani były mąż nabył składniki majątkowe na własność, a Pani miała od niego
    otrzymać 125.000 zł w terminie do 31 grudnia 2011 r. wraz z odsetkami, tytułem spłaty
    udziału w majątku wspólnym. Pani były mąż nigdy Pani nie spłacił. (...) 2013 r. na Pani
    wniosek dokonano wpisu w księgach wieczystych, gdzie ustalono na Pani rzecz – jako
    wierzyciela hipotecznego, kwotę 207.000 zł zabezpieczenia wierzytelności. (...) 2023 r. Pani
    były mąż zmarł. Spadek po nim nabyła córka, która wraz z mężem – na podstawie ugody z
    (...) 2025 r. – zobowiązała się do zapłaty na Pani rzecz kwoty 207.000 zł w 7 ratach. Kwota
    207.000 zł, która została zabezpieczona hipoteką, obejmuje wyłącznie roszczenie z tytułu
    spłaty udziału w majątku wspólnym, wynikające z ugody z (...) 2010 r. W skład
    wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wchodzi kwota 125.000 zł (dotyczy ona spłaty
    udziału w majątku wspólnym – zgodnie z zawartą ugodą z (...) 2010 r.) i kwota pozostała,
    która stanowi ustawowe odsetki. Kwota 30.000 zł – zgodnie z ugodą – została Pani
    przekazana jako pierwsza rata spłaty wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, z tytułu
    spłaty udziału w majątku wspólnym wraz z ustawowymi odsetkami (kwota ta nie zawiera
    innych należności).
    Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że skoro na kwotę
    30.000 zł składa się m.in. spłata z tytułu podziału majątku wspólnego Pani i Pani byłego
    męża dokonana przez jego spadkobierczynię, to w tej części znajdzie zastosowanie
    wyłączenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W związku z tym, w części w jakiej kwota 30.000 zł obejmuje spłatę z ww.
    tytułu, nie stanowi ona przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że od tej części kwoty nie jest Pani
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego.
    Jednakże, w związku z tym, że – jak Pani wskazała – na kwotę 30.000 zł składają się również
    ustawowe odsetki wyjaśniam, że zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, która
    wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie z tym
    przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,

      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Natomiast, źródła przychodów zostały wymienione w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy:
      Źródłem przychodów są inne źródła.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej
    ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie
    stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w
    art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy – jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucję ustawowych odsetek za opóźnienie dłużnika w zapłacie świadczenia
    pieniężnego, reguluje art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego, na mocy którego:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    I tak, w świetle art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności
      niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku
      dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które
    spełniają równocześnie dwa warunki:
    1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
    2) świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów
      Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
    W Pani przypadku odsetki ustawowe mieszczące się w kwocie 30.000 zł, naliczone od
    kwoty spłaty z tytułu podziału majątku wspólnego Pani i Pani byłego męża, która to kwota
    – jak wyżej wskazałem – nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, korzystają
    ze zwolnienia od podatku, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy. Z tego przepisu

    wprost bowiem wynika, że wolne od podatku dochodowego są odsetki naliczane m.in. od
    świadczeń, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Oznacza to, że
    od kwoty odsetek nie jest Pani również zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego.
    W związku z tym, że wyłączenie o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania do odsetek, Pani stanowisko w tej
    części uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczam również, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów
    prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego
    czy kontrolnego. Wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja
    podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu tej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
    To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny różnić się będzie od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.