Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.593.2025.2.MŻA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Brak obowiązku opodatkowania podatkiem VAT czynności
przekazania w formie darowizny prawa użytkowania
wieczystego nieruchomości oraz braku obowiązku
udokumentowania tej czynności fakturą.
Słowa kluczowe: darowizna
faktura
nieruchomości
użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku
    opodatkowania podatkiem VAT czynności przekazania w formie darowizny prawa
    użytkowania wieczystego nieruchomości oraz braku obowiązku udokumentowania tej
    czynności fakturą. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 16
    września 2025 r. (wpływ 22 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (...), zwana dalej uczelnią, z siedzibą w (...), działa na podstawie Decyzji
    Ministra Edukacji Narodowej nr (...) z dnia 7 października 1997 r. Uczelnia jest uczelnią
    niepubliczną wpisaną do ewidencji uczelni niepublicznych pod liczbą porządkową (...).
    Ogólny kierunek działalności uczelni to prowadzenie wyższych studiów zawodowych na
    kierunkach: „(...)”. Uczelnia działa na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o
    Szkolnictwie Wyższym i Nauce, przepisów wydanych na jej podstawie oraz statutu.
    Nadzór nad uczelnią, sprawuje Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w
    zakresie określonym ustawą oraz założyciel w zakresie określonym w ustawie i statucie
    uczelni.
    Zgodnie ze statutem uczelni, jej założycielem jest stowarzyszenie „(...)” z siedzibą w (...),
    wpisane 26 lipca 1996 r. do Rejestru Stowarzyszeń, prowadzonego przez Sąd Wojewódzki
    w (...), w dziale a pod numerem (...).
    13 września 2011 r. Stowarzyszenie „(...)” w (...) zostało wpisane do Krajowego Rejestru
    Sądowego pod numerem KRS: (...).
    Na podstawie uchwał nr (...) z dnia 21 listopada 2016 r. oraz nr (...) z dnia 22 stycznia 2017
    r. założyciel postawił Uczelnię w stan likwidacji z dniem 1 lutego 2017 r., za zgodą Ministra
    Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Likwidację Uczelni prowadził likwidator powołany przez
    założyciela w trybie określonym w statucie.
    Aktualnie, likwidacja Uczelni prowadzona jest na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018r. -
    Prawo o Szkolnictwie Wyższym i Nauce. W zw. z art. 199 ust. 4 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r.
    Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o Szkolnictwie Wyższym, prawa i obowiązki
    likwidatora przejął założyciel Uczelni, tj. Stowarzyszenie „(....)” z siedzibą w (...).
    Zgodnie z § 41 Statutu Uczelni: pkt 2 likwidator prowadzi likwidację uczelni, przejmuje
    kompetencje jej organów w zakresie dysponowania majątkiem oraz:
    1) podejmuje działania zmierzające do przeniesienia studentów do innych uczelni,
    2) zawiadamia ministra o zakończeniu likwidacji,
    3) składa wniosek o wykreśleniu uczelni z ewidencji uczelni niepublicznych.
    Pkt 4, majątek pozostały po zaspokojeniu wierzycieli przeznacza się na cele edukacyjne
    określone przez senat w porozumieniu z założycielem.
    Zgodnie z § 42 pkt 1 Statutu uczelni, z dniem zakończenia likwidacji aktywa i pasywa oraz
    dokumenty z likwidacji uczelni przejmuje założyciel.
    Uczelnia dnia 18 grudnia 1998 r. Aktem notarialnym - Repertorium a nr (...) zawarła ze
    Skarbem Państwa, reprezentowanym przez kierownika Urzędu Rejonowego w (...), umowę
    o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste i sprzedaży budynku. Na podstawie tej umowy
    skarb państwa oddaje Uczelni grunt w użytkowanie wieczyste na 99 lat oraz sprzedaje
    uczelni murowany budynek przedszkola, dwukondygnacyjny.
    Działający przy tym akcie kanclerz Wyższej Szkoły (...) z siedzibą w (...) wyjaśnił, że nabycia
    dokonuje z przeznaczeniem na prowadzenie działalności oświatowej.

    Dla powyższej nieruchomości zabudowanej prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w (...)
    księga wieczysta nr (...), w której wpisana jest działka nr 1 o powierzchni 4680 m² wraz z
    budynkiem, położona w (...), przy ul. (...).
    (...) Miasta (...) 28 stycznia 1999 r. Decyzją nr (...) zatwierdził projekt budowlany i wydał
    pozwolenie na budowę, tj. na modernizację i rozbudowę powyższego budynku dla potrzeb
    Wnioskodawcy (...). Powstały sale wykładowe i pomieszczenia administracyjne. 28
    września 2000 r. budynek został przekazany do użytkowania na podstawie decyzji (...)
    Miasta (...) nr (...) w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku
    administracyjno-dydaktycznego szkoły przy ul. (...) na działce oznaczonej nr geodezyjnym 1.
    Budynek był wykorzystywany na działalność dydaktyczną, z której przychody nie były
    opodatkowane. W związku z tym Uczelnia nie posiadała prawa do odliczenia podatku
    naliczonego przy zakupach na rzecz tej sprzedaży, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług. (Dz. U. Z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwaną dalej
    ustawą o VAT.
    Podstawową działalnością prowadzoną przez uczelnię była działalność w zakresie edukacji
    zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b .ustawy o
    VAT.
    Nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu i budynku oraz jego modernizacja i
    rozbudowa została sfinansowana z własnych środków Uczelni. Były to dochody uzyskane z
    czesnego, wpłacanego przez studentów.
    Likwidator przed podjęciem uchwały o zakończeniu likwidacji, rozważa możliwość
    nieodpłatnego przekazania, w formie darowizny prawa wieczystego użytkowania gruntu
    wraz z posadowionym na nim budynkiem, zwanym dalej nieruchomością dla parafii p.w.
    (...) - zdarzenie przyszłe.
    Parafia jest osobą prawną na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o
    Stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej.
    Parafia prowadzi działalność duszpasterską (niegospodarczą działalność statutową)
    związaną z kultem religijnym, a także działalność charytatywno-opiekuńczą, oświatowo-
    wychowawczą, naukową i kulturalną niegospodarczą działalnością statutową parafii nie
    nastawioną na zysk nie mającą charakteru zarobkowego) jest działalność polegająca na
    prowadzeniu dwóch szkół niepublicznych. Są to (...) z oddziałami integracyjnymi w (...) i (...).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca (...) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.
    W związku z zawarciem umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste oraz nabycia
    murowanego budynku przedszkola nie przysługiwało Wnioskodawcy (...) prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w całości bądź w części.
    W związku z modernizacją i rozbudową powyższego budynku dla potrzeb szkoły nie
    przysługiwało Wnioskodawcy (...) prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości bądź
    w części.
    Po oddaniu 28 września 2000 roku budynku do użytkowania Wnioskodawca (...) nie
    ponosiła wydatków na ulepszenie powyższego budynku lub jego części w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym.
    Parafia (...), dla której Uczelnia zamierza przekazać darowiznę nie jest podatnikiem VAT
    czynnym.
    Pytania

    1) Czy nieodpłatne przekazanie w formie darowizny - zdarzenie przyszłe, w okresie przed
      podjęciem uchwały o zakończeniu likwidacji, dla Parafii p.w. (...), prawa wieczystego
      użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem będzie podlegać
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2) Czy w związku z nieodpłatnym przekazaniem w formie darowizny - zdarzenie przyszłe
      dla Parafii p.w. (...) prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na
      nim budynkiem Uczelnia będzie zobowiązana do wystawienia faktury dla parafii?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pytanie 1.
    Nieodpłatne przekazanie w formie darowizny - zdarzenie przyszłe, w okresie przed
    podjęciem uchwały o zakończeniu likwidacji, dla Parafii p.w. (...), prawa wieczystego
    użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do artykułu 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika bądź jego pracowników,
      w tym byłych pracowników wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia;
    2) wszelkie inne darowizny.
    Jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów bądź ich części składowych.
    Tak sformułowany przepis oznacza, że jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w całości lub części przy nabyciu przekazywanych
    nieodpłatnie towarów, to przekazanie tych towarów podlega opodatkowaniu.
    Co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów
    (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) a także wszelkie inne
    darowizny pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości lub części.
    Powyższe oznacza, że darowiznę uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli
    podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich
    nabyciem, importem lub wytworzeniem.
    W rezultacie niespełnienie powyższego warunku, jest podstawą do traktowania darowizny
    w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jako wyłączonego spod zakresu
    działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który ona została
    przekazana.
    Uczelnia posiada status czynnego podatnika podatku VAT. Obecnie Uczelnia wynajmuje
    część powierzchni budynku dla niepublicznej szkoły podstawowej na cele oświatowe.
    W niniejszej sprawie darowizna nastąpi w ramach działalności gospodarczej, o której
    mowa w art. 15 ust. 2 ustawy a sama Uczelnia wystąpi w roli podatnika VAT. Jednak
    czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie
    spełnia przesłanek do uznania jej za dostawę towaru, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy,
    ze względu na to, że uczelni nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i
    usług w całości ani w części, zarówno przy nabyciu od skarbu państwa prawa wieczystego

    użytkowania gruntu oraz budynku, jak też i przy ponoszeniu nakładów na modernizację i
    rozbudowę tego budynku, polegającą na dostosowaniu budynku do potrzeb studentów.
    Po modernizacji i rozbudowie budynek służył celom statutowym Uczelni.
    Budynek był wykorzystywany na działalność dydaktyczną, z której przychody nie były
    opodatkowane. W związku z tym uczelnia nie posiadała prawa do odliczenia podatku
    naliczonego przy zakupach na rzecz tej sprzedaży, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Po oddaniu 28 września 2000 roku budynku do użytkowania, nie były ponoszone żadne
    nakłady na jego ulepszenie.
    Pytanie 2.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług: podatnik jest
    obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i
    świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz
    innego podatnika podatku, od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub
    na rzecz osoby prawnej nie będącej podatnikiem.
    Uczelnia nie będzie zobowiązana do wystawienia faktury w powyższej sytuacji, gdyż
    darowizna prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz budynku nie będzie rozpatrywana
    w kategorii dostawy towarów, stąd też nie znajdują zastosowania przepisy art. 106b
    ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy
      o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
      jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
      komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze

      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    W świetle powołanych powyżej przepisów, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż, jak również oddanie w użytkowanie wieczyste, stanowi
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że ww. przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego.
    W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności,
    które dają nabywcy prawo do postępowania z nimi jak właściciel. Chodzi tutaj przede
    wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w
    sensie prawnym.
    Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia
    „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie
    „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na
    odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie
    towaru.
    Wobec powyższego, uwzględniając szerokie, ekonomiczne, a nie cywilistyczne rozumienie
    pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”, ustawodawca
    uznał, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów,
    wymieniając tę czynność w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy. W wyniku ustanowienia prawa
    użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad
    gruntem na rzecz użytkownika wieczystego, co sprawia, że może on rozporządzać nim jak
    właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z
    niego pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak i w
    możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, jak przy dokonywaniu
    sprzedaży gruntu przez właściciela.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w
    przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.
    Czynnością zrównaną z odpłatną dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy
    jest także, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności:

    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa
    towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie
    inne przekazania oraz darowizny wskazane w art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, pod
    warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich
    części składowych.
    Tym samym, niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania
    nieodpłatnego przekazania towarów w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy - jako
    wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one
    przekazane.
    Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy -
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale
    także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Kwestie dotyczące prawa użytkowania wieczystego uregulowane zostały w ustawie z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    W świetle art. 233 Kodeksu cywilnego:
      W granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez
      umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek
      samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik
      może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach
      użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.
    Przepis ten, a także następne Kodeksu cywilnego (art. 234, art. 235, art. 237) kształtujące
    uprawnienia użytkownika wieczystego na wzór uprawnień właściciela, jak również długi
    czas trwania użytkowania wieczystego (art. 236 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego) wskazują, że
    oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania
    tym gruntem jak właściciel. Zatem z regulacji zawartych w tej ustawie wynika, że
    użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje
    użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do
    właściciela.
    Jednocześnie zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Jak wynika z powyższego darowizna jest umową cywilnoprawną, cechującą się
    nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie w formie darowizny,
    w okresie przed podjęciem uchwały o zakończeniu likwidacji, dla Parafii p.w. (...), prawa
    wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że jak wynika z treści art. 7 ust. 2
    ustawy, aby doszło do opodatkowania nieodpłatnego przekazania towarów, muszą być
    spełnione łącznie następujące warunki:
        dokonujący nieodpłatnego przekazania jest podatnikiem podatku od towarów i
        usług,
        przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,
        przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub
        wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.
    Oznacza to, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę
    towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem, w tym
    części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
    Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że przesłanka opodatkowania nieodpłatnego
    przekazania nieruchomości wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy jej nabyciu przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie
    przysługuje w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tej
    nieruchomości. Przesłanka do opodatkowania wystąpi zatem również w przypadku, gdy
    zostaną poniesione nakłady na nieruchomość, od których przysługuje prawo do odliczenia.
    Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.
    W związku z zawarciem umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste oraz nabycia
    murowanego budynku przedszkola nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości bądź w części. W związku z modernizacją i rozbudową
    powyższego budynku dla potrzeb szkoły również nie przysługiwało Państwu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w całości bądź w części.
    Tym samym, nieodpłatne przekazanie w formie darowizny, w okresie przed podjęciem
    uchwały o zakończeniu likwidacji, dla Parafii p.w. (...), prawa wieczystego użytkowania
    gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem nie będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy w związku z nieodpłatnym
    przekazaniem w formie darowizny dla Parafii p.w. (...) prawa wieczystego użytkowania
    gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem, będą Państwo zobowiązani do
    wystawienia faktury dla parafii.

    Kwestie dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują
    przepisy art. 106a-106q ustawy.
    Zgodnie z art. 106a pkt 1 lit. a ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem przypadków, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub
      dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca
      te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i
      na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów.
    Jak stanowi art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta
      z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
      4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
      1b.
    Na podstawie art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż oznacza odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
      terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatną dostawę towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak rozstrzygnięto powyżej, planowana darowizna prawa użytkowania wieczystego gruntu
    wraz z posadowionym na nim budynkiem, nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Wobec powyższego, skoro planowana darowizna prawa użytkowania wieczystego opisanej
    nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, to do
    dokumentowania ww. czynności, nie znajdują zastosowania przepisy art. 106b ustawy. W
    konsekwencji, z tego tytułu, brak jest podstaw do wystawiania faktury.
    Zatem, w związku z nieodpłatnym przekazaniem w formie darowizny dla Parafii p.w. (...)
    prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem, nie
    będą Państwo zobowiązani do wystawienia faktury dla Parafii.

    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.