Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.763.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Obowiązki podatkowe w związku z unieważnieniem umowy
kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
odsetki-odsetki za zwłokę
przychód-powstanie przychodu
unieważnienie
wyrok
zwrot-zwrot należności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    10 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 3 października 2025 r. (wpływ
    9 października 2025 r.) oraz pismem z 9 października 2025 r. (wpływ 10 października 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.C.
        (...);
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.C.
        (...).
    Opis stanu faktycznego
    Jesteście Państwo osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej,
    będącymi podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej łącznie:
    „Kredytobiorcy”).
    W dniu (...) 2008 r. wspólnie zawarliście Państwo z (...) (dalej: „Bank”) umowę kredytu
    hipotecznego. Na mocy prawomocnych wyroków sądów powszechnych (Sąd Rejonowy –
    sygn. (...) oraz Sąd Okręgowy – sygn. (...)) umowa ta została uznana za nieważną (trwale
    bezskuteczną).
    W związku z tym, w dniu (...) 2025 r. zawarliście Państwo z Bankiem porozumienie
    kompensacyjne, którego celem było wzajemne rozliczenie świadczeń wynikających z
    nieważności umowy.
    W porozumieniu kompensacyjnym Strony potwierdziły, iż:
    Kredytobiorcom (czyli Państwu) przysługuje w stosunku do Banku roszczenie o zapłatę
    należności uiszczonych w wykonaniu kredytowej wysokości: (...) PLN (słownie: (...)) wraz z
    odsetkami ustawowymi od kwoty (...) PLN za okres od (...) 2022 r. do dnia (...) 2025 r. w
    wysokości (...) PLN – łącznie (...) PLN (słownie: (...)).
    Bankowi przysługuje w stosunku do Kredytobiorców roszczenie o zapłatę (...) PLN
    (słownie: (...)) zł – tytułem zwrotu wypłaconego przez Bank w wykonaniu Umowy kapitału.
    Kolejno Strony dokonały potrącenia ww. wzajemnych roszczeń do wysokości niższego z
    roszczeń, a więc do wysokości (...) PLN (słownie: (...)).
    Na skutek dokonanego potrącenia, Bank zobowiązany był do zapłaty na Państwa rzecz
    pozostałej kwoty przysługującego Państwu roszczenia, tj. (...) PLN (słownie: (...)) z czego (...)
    PLN to odsetki ustawowe od kwoty (...) PLN za okres od (...) 2022 r. do dnia (...) 2025 r., a
    kwota (...) PLN to zwrot nienależnie pobranych świadczeń umownych.
    Porozumienie kompensacyjne definitywnie zakończyło wszelkie rozliczenia stron
    wynikające z nieważności umowy kredytu, a kwota (...) PLN została wpłacona przez Bank
    na konto Kredytobiorców.

## Pytanie

Czy kwota (...) zł, (na którą składają się kwoty (...) PLN tytułem odsetek ustawowych od
    kwoty (...) PLN za okres od (...) 2022 r. do dnia (...) 2025 r., oraz (...) PLN tytułem zwrotu
    nienależnie pobranych świadczeń umownych) przekazana przez Bank na Państwa
    rachunek bankowy, jako wynik rozliczenia wzajemnych świadczeń związanych z
    prawomocnym unieważnieniem umowy kredytu hipotecznego, stanowi przychód
    podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, wypłacona przez Bank kwota (...) zł nie stanowi przychodu
    podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Środki te zostały przekazane w
    ramach rozliczenia wzajemnych świadczeń stron, które wynikały z nieważnej umowy
    kredytu hipotecznego.
    Nie jest to przysporzenie majątkowe, lecz zwrot nienależnych świadczeń, co potwierdzają
    aktualne interpretacje podatkowe KIS, np. interpretacja indywidualna KIS z 30 lipca 2025
    r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.442.2025.4.MK, która dotyczy podobnego stanu faktycznego,
    a w której czytamy m.in.:
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z tym przepisem:
    Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich
    może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu
    wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a
    obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym
    organem państwowym.
    Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze
    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności, u
    stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy
    doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z
    pozostałej części długu.
    W przypadku zwrotu świadczenia na podstawie nieważnej umowy kredytowej, klient
    otrzymuje z powrotem swój kapitał - zwrot zapłaconych bankowi kwot. Nie ma zatem

    podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla celów
    podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. Zatem, po Pana stronie jako
    kredytobiorcy nie powstał przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W złożonym wniosku, Pana wątpliwości dotyczą również kwestii opodatkowania
    zasądzonych wyrokiem odsetek ustawowych za opóźnienie.
    Wskazać należy, że różnego rodzaju świadczenia, w tym m.in. odszkodowania,
    zadośćuczynienia oraz odsetki za zwłokę w wypłacie tychże świadczeń stanowią - co do
    zasady - przychód w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie świadczenia z ww.
    tytułów są opodatkowane. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze zwolnienia od
    podatku dochodowego.
    Wyjaśnić zatem należy, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2
    ustawy Kodeks cywilny:
    § 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
    żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
    opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
    § 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za
    opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i
    5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy
    wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje tylko wówczas, gdy
    przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy:
    Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku
    dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które
    spełniają równocześnie dwa warunki:
    1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
    2) świadczenia, od których są naliczane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów Ordynacji
    podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
    Skoro zatem, zwrot nienależnie pobranych rat kredytu, który Pan otrzymał, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone od tego
    odsetki ustawowe za opóźnienie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, zasądzone wyrokiem sądu odsetki ustawowe za opóźnienie będą
    zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy.

    Wnioskodawcy w całości zgadzają się z powyższą interpretacją. W związku z powyższym, w
    ocenie Wnioskodawców, kwota wypłacona przez Bank nie powinna być traktowana jako
    podlegająca opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane

      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych zawartego przez Państwa z Bankiem
    porozumienia kompensacyjnego, w pierwszej kolejności wskazać należy na art. 69 ust. 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.), z
    którego wynika, że:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy
    podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na
    skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Z kolei na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest
      nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż
      na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie
      przepisy ustawy.
    Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy:
      Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
    Z powodu abuzywności klauzul walutowych znajdujących się w umowach o kredyt
    hipoteczny, sądy orzekają o nieważności jednostkowych umów o kredyt hipoteczny
    zawartych przez banki. Stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego
    wadliwej czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego.
    Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umów, banku i klienta, nigdy
    nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną
    umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca winien zatem zwrócić wszystkie
    świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca winien zwrócić kwotę faktycznie
    otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki
    prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia
    umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu
    jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do
    czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Z kolei instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego,
    zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby

      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe
      za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku
      Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest
      oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie
      według tej wyższej stopy..
    Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku
    Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię
    opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W opisanej przez Państwa sytuacji w związku z zawartym porozumieniem
    kompensacyjnym otrzymaliście Państwo od Banku przelew, w ramach którego Bank
    dokonał zwrotu na Państwa rzecz kwoty (...) zł, na którą składają się kwoty (...) zł tytułem
    odsetek ustawowych od kwoty (...) zł za okres od (...) 2022 r. do (...) 2025 r. oraz (...) zł
    tytułem zwrotu nienależnie pobranych świadczeń umownych. Bankowi w stosunku do
    Państwa przysługiwało natomiast roszczenie o zwrot wypłaconego kapitału.
    W przypadku zwrotu świadczenia (należności głównej) na podstawie nieważnej umowy
    kredytowej klient otrzymuje z powrotem swój kapitał – zwrot zapłaconych Bankowi kwot.
    Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający
    opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. Zatem, nie
    macie Państwo obowiązku rozliczenia tych środków dla celów podatkowych. Kwota zwrotu
    z tego tytułu nie powoduje faktycznego przyrostu w Państwa majątku, a jedynie
    „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia w Państwa majątku. Wobec tego, można
    uznać, że zwrot ten nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika –
    ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów, a więc po
    Państwa stronie jako kredytobiorców nie powstał przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro zatem kwota zwrotu otrzymana na podstawie porozumienia nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone odsetki
    ustawowe za opóźnienie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, nie macie Państwo obowiązku zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych od otrzymanych kwot na podstawie zawartego porozumienia
    kompensacyjnego z Bankiem, ani wykazania ww. kwot w zeznaniu podatkowym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.C (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.