Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-76/14-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-16
Teza: Czy Wnioskodawca może regulować własne zobowiązania podatkowe w PIT powstające w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Y bezpośrednio z rachunku bankowego Y, na mocy stosownego upoważnienia udzielonego przez Wnioskodawcę na rzecz Y oraz po poinformowaniu o powyższym fakcie właściwego urzędu skarbowego?
Słowa kluczowe: rachunki-rachunek bankowy; spółki-spółka osobowa; wspólnik; wypłata; zaliczka; zobowiązanie-wygaśnięcie zobowiązania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2014 r. (data wpływu 20 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości regulowania zobowiązania podatkowego Wnioskodawcy z rachunku bankowego spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości regulowania zobowiązania podatkowego Wnioskodawcy z rachunku bankowego spółki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest komandytariuszem w spółce D. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. (dalej: „Y”). Zgodnie z umową spółki Y, Wnioskodawcy jako komandytariuszowi przysługuje prawo do udziału w zyskach Y w proporcji wynoszącej 39,5%.

Zamiarem Wnioskodawcy jest regulowanie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (dalej: „PIT”) należnych z tytułu dochodów generowanych przez Y bezpośrednio z rachunku bankowego Y, po uprzednim zawiadomieniu o tym fakcie właściwego dla Wnioskodawcy urzędu skarbowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może regulować własne zobowiązania podatkowe w PIT powstające w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Ybezpośrednio z rachunku bankowego Y na mocy stosownego upoważnienia udzielonego przez Wnioskodawcę na rzecz Y raz po poinformowaniu o powyższym fakcie właściwego urzędu skarbowego?

Zdaniem Wnioskodawcy istnieje możliwość regulowania zobowiązań podatkowych w PIT Wnioskodawcy powstających w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Y bezpośrednio z rachunku bankowego Y, na mocy stosownego upoważnienia udzielonego przez Wnioskodawcę na rzecz Y oraz po poinformowaniu o powyższym fakcie właściwego urzędu skarbowego.

Co do zasady, każdy podatnik zobowiązany jest regulować samodzielnie ciążące na nim zobowiązania podatkowe. Powyższa zasada nie wyklucza jednakże, aby w określonych sytuacjach zobowiązania podatkowe ciążące na podatniku były regulowane z rachunku bankowego prowadzonego dla innego podmiotu, pełniącego jedynie funkcję posłańca/ wyręczyciela.

Zgodnie z umową Y, wspólnicy Y, w tym Wnioskodawca, mogą zostać upoważnieni do poboru w ciągu roku obrotowego zaliczek na poczet planowanego zysku, zgodnie z posiadanymi prawami do udziału w zyskach Y. W związku z powyższym po zakończeniu każdego miesiąca, Wnioskodawcy przysługuje prawo domagania się od Y zapłaty kwoty wykazanej jako zysk w księgach rachunkowych Y, proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziałów w zyskach.

Realizując powyższe uprawnienie, Wnioskodawca w ciągu roku obrotowego będzie domagał się od Y wypłaty stosownej części zysku, w zakresie niezbędnym do pokrycia bieżących zobowiązań podatkowych Wnioskodawcy w PIT powstających w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Y. Przedmiotowe kwoty, zgodnie z żądaniem Wnioskodawcy, nie będą jednakże wypłacane przez Y bezpośrednio na rachunek bankowy Wnioskodawcy, lecz na rachunek bankowy właściwego dla Wnioskodawcy urzędu skarbowego.

Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż kwoty znajdujące się na rachunku bankowym Y, z którego następować będzie przelew zaliczek na PIT, będą kwotami należnymi Wnioskodawcy z tytułu zaliczek na poczet planowanego zysku Y. Oznacza to, iż w sensie ekonomicznym środki znajdujące się na rachunku bankowym Y będą wyłącznie środkami powierzonymi Y przez Wnioskodawcę. Tym samym, wpłacając stosowne zaliczki na PIT w imieniu Wnioskodawcy, Y działała będzie wyłącznie w charakterze posłańca/wyręczyciela.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż prawidłowość powyższego sposobu postępowania została potwierdzona w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 września 2010 r. (IPPB i/415-394/09/10-5/S/JB).

Wobec powyższego, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie zaprezentowanego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Zaś obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach (art. 4 ustawy Ordynacja podatkowa).

Natomiast podatkiem jest publicznoprawne nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej (art. 6 ustawy Ordynacja podatkowa).

Z powołanych definicji wynika, że zobowiązanym do zapłaty podatku jest podatnik.

Z kolei art. 59 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że zobowiązania podatkowe podatnika wygasają w całości lub w części wskutek zapłaty.

W myśl art. 60 § 1 cytowanej ustawy za termin dokonania zapłaty podatku uważa się:

1.  przy zapłacie gotówką - dzień wpłacenia kwoty podatku w kasie organu podatkowego lub na rachunek tego organu w banku, w placówce pocztowej, w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, biurze usług płatniczych lub w instytucji płatniczej albo dzień pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta;
2.  w obrocie bezgotówkowym - dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w instytucji płatniczej na podstawie polecenia przelewu.

Mając na uwadze powyższe uregulowania należy przyjąć, iż tylko zapłata podatku przez podatnika powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Podatek jest świadczeniem publicznoprawnym, o osobistym charakterze którego w drodze czynności cywilnoprawnych nie można przenieść na inną osobę, nawet za jej zgodą. Umowa przeniesienia zobowiązań podatkowych podatnika na inny podmiot nie ma znaczenia dla organów podatkowych w stosunkach podatkowoprawnych. Na gruncie przepisów prawa podatkowego umowa taka nie wywołuje skutków prawnych i nie powoduje zwolnienia podatnika ze zobowiązania podatkowego. Dla organu podatkowego istotne jest spełnienie zobowiązania podatkowego, rozumiane jako zapłata przez podatnika do tego zobowiązanego z mocy przepisów podatkowych.

Odrębnym zagadnieniem jest kwestia zapłaty zobowiązań podatkowych podatnika za pośrednictwem innych podmiotów.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż jest On komandytariuszem w spółce komandytowej. Wnioskodawca ma wątpliwości czy może regulować własne zobowiązania podatkowe w PIT bezpośrednio z rachunku bankowego spółki komandytowej, na mocy stosownego upoważnienia udzielonego przez Wnioskodawcę na rzecz spółki komandytowej oraz po poinformowaniu o powyższym fakcie właściwego urzędu skarbowego.

W tym miejscu wskazać należy, że wpłata przez osobę postronną kwoty odpowiadającej kwocie podatku może być uznana za skuteczną zapłatę podatku, gdy wpłacający występuje jako osoba, która działając na rachunek podatnika dokonuje zapłaty z jego zasobów pieniężnych. Działa on w tym przypadku jako podmiot umocowany do zapłaty za podatnika (w sensie technicznym). Nie dokonuje wówczas zapłaty podatku, lecz wpłaty kwoty tytułem podatku. Zapłata podatku ma w tym przypadku wyłącznie wymiar techniczny.

Reasumując, regulacja zobowiązania podatkowego Wnioskodawcy, przez Spółkę działającą w charakterze posłańca (wyręczyciela) Wnioskodawcy, spowoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego Wnioskodawcy poprzez jego zapłatę, zgodnie z art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Przelew z rachunku Spółki ze środków należących do Wnioskodawcy należy potraktować jak wpłatę podatnika na rachunek urzędu skarbowego i uznać, że nastąpiło wygaśnięcie zobowiązania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. organ wskazuje, że zgodnie z treścią art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zatem interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. W związku z tym zaznacza się, że niniejsza interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy i nie ma zastosowania do pozostałych wspólników spółki komandytowej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Płocku Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.