Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.12.2025.2.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-21
Teza: Opodatkowanie dodatkowej kwoty z tytułu zawarcia ugody z
bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
nadpłata
nadpłata-zwrot nadpłaty
ugody
umorzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    opodatkowania kwoty otrzymanej z tytułu zawarcia ugody z bankiem. Uzupełniła go Pani
    pismem z 12 marca 2025 r. (data wpływu 14 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu ... stycznia 2006 r. Pani wraz z mężem zawarła z bankiem ... (dalej: „Bank”) umowę
    kredytu hipotecznego w walucie wymienialnej we franku szwajcarskim w kwocie 81 702,68
    CHF na okres 20 lat.
    Kwota całego kredytu została przeznaczona na budowę domu, zgodnie z określonym w
    umowie celem kredytowym.
    W związku z wnioskiem skierowanym do Banku o zwrot znacznie nadpłaconego kredytu,
    w dniu ... października 2024 r. została zawarta z Bankiem ugoda, w wyniku mediacji
    przeprowadzonych w Sądzie ..., zmieniająca wcześniejszą umowę z Bankiem.
    Na podstawie ww. ugody przyjęto, że:
    - kredyt pozostający do spłaty zostanie przewalutowany na PLN,
    - całość aktualnego zadłużenia z tytułu kredytu po przewalutowaniu zostanie umorzona
      oraz
    - Bank dokona wypłaty na rzecz Kredytobiorcy.
    Zgodnie z zawartą ugodą Bank:
    - umorzył pozostałe zadłużenie w kwocie 7 324,92 CHF, co dało po przewalutowaniu
      kwotę 33 533,48 PLN,
    - dodatkowo Bank wypłacił kwotę 116 000 PLN w związku z rozliczeniem umowy.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    Pomiędzy Panią a Pani mężem ... istnieje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska od
    dnia zawarcia związku małżeńskiego, tj. od ... 1999 r.
    Zgodnie z zawartą w dniu ... stycznia 2006 r. umową o kredyt hipoteczny zarówno Pani, jak
    i Pani mąż, jako kredytobiorcy wskazani w umowie odpowiadają za spłatę kredytu
    solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
    Ugoda zawarta w wyniku mediacji przeprowadzonych w Sądzie ... (sygn. nr ..., zmieniona
    Aneksem nr ... do Ugody na sygn. nr ...) zmieniająca umowę nr ... zawartą w dniu ...
    października 2024 r. pomiędzy:
    - ... z siedzibą w ..., ul. ..., ..., wpisanym do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru
      Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy ..., ..., pod numerem ..., NIP ..., REGON
      ..., kapitał zakładowy w wysokości ... zł w całości wpłacony, reprezentowany przez: ... -
      starszy doradca klienta oraz ... − młodszy doradca klienta
        oraz
    - ..., ..., ul. ...,
    - ..., ..., ul. ....
    W ugodzie nie zostały przywołane żadne przepisy prawa.
    Po podpisanej ugodzie otrzymała Pani wraz z mężem, adresowany do Pani męża odpis
    postanowienia wydanego w dniu ... stycznia 2025 r. w sprawie z wniosku Banku przy
    udziale Pani i Pani męża − o zatwierdzenie ugody zawartej przed mediatorem.

    Bank kwotę zaciągniętego kredytu w walucie CHF wypłacił w złotych (PLN), w wysokości
    116 000 zł.
    W dniu ... października 2024 r. Bank dokonał przelewu 116 000 zł na wspólne konto Pani i
    Pani męża, tytułując przelew jako: Ugoda z dnia ....
    W dniu 7 marca 2025 r. otrzymała Pani wraz z mężem dwie informacje o przychodach PIT-
    11, Pani na kwotę 58 000 zł i Pani mąż również na kwotę 58 000 zł (wypełniono Część F.
    „Informacja o wysokości przychodów, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy”, w pkt 99
    wpisano „Świadczenie”).
    Przed podpisaniem ugody w dniu 26 września 2024 r. Bank zaproponował ogólne warunki
    zawarcia ugody przedstawiając szacunkowe skutki finansowe.
    Na pytanie Organu oznaczone w wezwaniu jako pkt 7 lit. a) o treści: „Czy i w jaki sposób
    ww. ugoda określa charakter wypłaconego Pani świadczenia (dodatkowo wypłaconej
    kwoty, o której mowa we wniosku)? Proszę wskazać: czy przedmiotowa kwota jest
    świadczeniem wypłaconym z tytułu, np. zastosowania ujemnego oprocentowania, zwrotu
    nadpłaconego kredytu i odsetek, przewalutowania na złotówki kredytu udzielonego we
    frankach szwajcarskich lub czy jest świadczeniem stanowiącym dodatkową kwotę
    pieniężną, na wypłatę której nie miały wpływu ww. czynniki, wypłaconym w celu
    zachęcenia Pani i Pani męża do zawarcia ugody zamiast dalszego postępowania
    sądowego”, wskazała Pani: „Co do sposobu w jaki ugoda określa charakter wypłaconego
    świadczenia: myślę, że z zapisów UGODY wynika, że wypłacona kwota jest świadczeniem
    stanowiącym dodatkową kwotę pieniężną, na wypłatę której nie miały wpływu
    wymienione w ppkt a) czynniki”.
    W ugodzie nie zawarto zapisu jakoby wypłacona kwota jest zwrotem wypłaconym przez
    Bank, mimo że zgodnie z obliczeniami Banku oraz Pani i Pani męża, dokonali Państwo
    nadpłaty ponad należną Bankowi spłatę zadłużenia kredytu.
    W 2006 r. zaciągnęła Pani wraz z mężem kredyt w wysokości 81 702,68 CHF. Do dnia
    podpisania ugody dokonali Państwo jako kredytobiorcy spłat rat kapitałowo-odsetkowych
    związanych z ww. kredytem, przewyższających wysokość kredytu zaciągniętego w 2006 r.
    (zaświadczenie z Banku).
    Kwota wypłacona przez Bank nie stanowi dla Pani dodatkowego przysporzenia
    wynikającego z zawartej ugody.
    W ugodzie w pkt 3 „Zwolnienie z długu” pkt 3.2 Bank zawarł zapis: „Strony postanawiają,
    że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 116 000,00 PLN, w związku z
    rozliczeniem Umowy na rachunek Bankowy nr ... w terminie miesiąca od dnia zawarcia
    Ugody”.
    Z zapisów zawartych w ugodzie nie wynika, jakoby przedmiotowa kwota była
    wynagrodzeniem za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze
    sądowej.

## Pytanie

Czy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, jest Pani
    zwolniona z zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty 116 000 zł,
    którą Bank wypłacił w związku z rozliczeniem umowy?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, od kwoty wypłaconej przez Bank nie powinna Pani zapłacić podatku
    dochodowego od osób fizycznych, ponieważ była to kwota, która wynikała ze znacznego
    nadpłacenia otrzymanego kredytu.

    Przez cały okres spłaty kredytu regularnie, bez żadnych zaległości, spłacała Pani z mężem
    zaciągnięty kredyt z wynagrodzeń za pracę, które również były opodatkowane.
    Kwota zwrotu, którą Bank przekazał Pani i Pani mężowi, tj. 116 000 zł wynikała z umowy
    kredytowej, która z uwagi na zawarte zapisy doprowadziła do znacznej nadpłaty i
    konieczności rozliczenia się Banku z Panią i Pani mężem − jako kredytobiorcami. Ponadto,
    kwota zwrotu jest niższa niż kwota nadpłaconego przez Panią i Pani męża kredytu.
    W zawartej ugodzie Bank nie przyznał, że umowa kredytowa była nieważna, a kwotę
    wypłaconą nazwano rozliczeniem umowy, a nie zwrotem kapitału.
    W związku z powyższym uważa Pani, że wypłacona Pani kwota nie stanowi Pani
    przychodu, ale jest zwrotem ze strony Banku za pobrane od Pani i Pani męża pieniądze
    wynikające ze spłaty kredytu i wynikające z zapisów w umowie kredytowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił – w
    punkcie 9 ww. przepisu – „inne źródła”.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały
    uregulowane w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii

    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty z tytułu zawarcia ugody z bankiem
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek.
    Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania ustalonej w ugodzie kwoty wyjaśniam,
    że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami
    jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych

    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Z opisu sprawy wynika, że w związku z wystąpieniem do Banku o zwrot nadpłaconego
    kredytu zaciągniętego ... stycznia 2006 r. przez Panią i Pani męża w kwocie 81 702,68 CHF,
    w dniu ... października 2024 r została zawarta z Bankiem ugoda, w wyniku której Bank
    umorzył pozostałe zadłużenie w kwocie 7 324,92 CHF, co po przewalutowaniu dało kwotę
    33 533,48 PLN oraz dodatkowo wypłacił kwotę 116 000 PLN w związku z rozliczeniem
    umowy. W dniu ... października 2024 r. Bank dokonał przelewu 116 000 zł na wspólne
    konto kredytobiorców (tj. Pani i Pani męża). Wskazała Pani, że do dnia podpisania ugody
    dokonała Pani wraz z mężem jako kredytobiorcy spłat rat kapitałowo-odsetkowych
    związanych z ww. kredytem, przewyższających kwotę zaciągniętego kredytu. Kwota
    wypłacona przez Bank nie stanowi dla Pani dodatkowego przysporzenia wynikającego z
    zawartej ugody. Z zapisów zawartych w ugodzie nie wynika, że przedmiotowa kwota była
    wynagrodzeniem za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze
    sądowej.
    Zatem, otrzymanie ww. kwoty w związku z zawarciem przez Panią ugody z Bankiem, nie
    spowodowało po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta jest
    dla Pani neutralna podatkowo.
    Podsumowując, w analizowanej sprawie wypłata przez Bank ww. kwoty nie spowodowała
    u Pani powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. W konsekwencji, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego
    od wypłaconej przez Bank ww. kwoty.
    Jednocześnie należy wskazać, że skoro otrzymana na podstawie ugody z Bankiem kwota
    nie stanowi dla Pani przychodu, to wskazane przez Panią w pytaniu „zwolnienie od
    opodatkowania” na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, nie
    ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111), opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania
    dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji Organ dokonał wyłącznie
    analizy okoliczności podanych we wniosku (nie analizował załączonych dokumentów). Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze

    stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od
    występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w
    zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. drugiego współkredytobiorcy – Pani męża).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.