Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.660.2025.1.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Skutki podatkowe planowanego zawarcia ugody z bankiem
oraz zwrotu części środków.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
nadpłata-zwrot nadpłaty
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych planowanego zawarcia ugody z bankiem. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni (osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej) w 2005 r.
    zawarła z bankiem X (obecnie Y) umowę o kredyt hipoteczny indeksowany do franka
    szwajcarskiego (CHF). Kredyt był przeznaczony na cele mieszkaniowe.
    W związku z propozycją ugody przedstawioną przez Bank w 2025 r. planowane jest
    następujące rozliczenie: „Bank zgodnie z umową ugody dokona przewalutowania kredytu
    na PLN, zwolni Kredytobiorcę z długu (umorzy zadłużenie Kredytobiorcy w CHF) i
    dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy określoną kwotę (około 50.000 PLN) w związku z
    rozliczeniem Umowy na etapie Ugody”. Bank kwalifikuje tę wypłatę jako przysporzenie
    majątkowe po stronie kredytobiorcy i określa źródło przychodu zgodnie art. 10 ust. 1 pkt 9
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) – tj. „inne źródła”.

## Pytanie

Czy kwota wypłacona przez bank na rzecz kredytobiorcy w ramach ugody, stanowiąca
    zwrot nienależnie pobranych środków w związku z wykonywaniem umowy kredytowej
    (nadpłaconego kapitału kredytu hipotecznego), podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych jako przychód z „innych źródeł” w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 9 Ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymane świadczenie w postaci zwrotu nadpłaconych kwot
    wynikających z umowy kredytowej nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    1. Brak przysporzenia majątkowego – po stronie kredytobiorcy nie dochodzi do
      powstania nowego przysporzenia majątkowego - wypłata od banku stanowi jedynie
      zwrot uprzednio nienależnie spełnionego świadczenia. Nie dochodzi do zwiększenia
      majątku podatnika w drodze powiększenia aktywów czy zmniejszenia pasywów, lecz
      wyłącznie do przywrócenia stanu zgodnego z prawem i treścią zobowiązania.
    2. Charakter prawny zwrotu – wypłata nie jest świadczeniem o charakterze
      dochodowym, lecz restytucyjnym, związanym z nienależnym wykonywaniem umowy
      kredytowej. Zwrot środków pieniężnych, które zostały pobrane nienależnie, nie może
      być utożsamiony z powstaniem dochodu podatkowego.
    3. Brak obowiązku banku w zakresie PIT-11 – w związku z powyższym, po stronie
      kredytobiorcy nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób
      fizycznych. Tym samym Bank nie ma obowiązku sporządzania i przekazywania
      informacji PIT-11 ani poboru zaliczki na podatek, o którym mowa w art. 42a ust. 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 20 ust. 1 tej
      ustawy.
    Między innymi wyżej wymienione stanowisko potwierdzone jest interpretacjami Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz (...). lub (...).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) wyraża zasadę powszechności opodatkowania. Zgodnie z
    jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Z definicji tej wywieść można
    również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Źródła przychodów
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Skutki podatkowe otrzymanego zwrotu
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku
    umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Skoro – jak wynika z treści wniosku – wypłata kwoty na Pani rzecz będzie zwrotem części
    środków wpłaconych uprzednio przez Panią nienależnie do banku (nadpłacony kapitał
    kredytu hipotecznego), to zwrot ten nie będzie stanowić dla Pani przychodu. Czynność ta
    nie spowoduje uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu Pani majątku.
    Otrzymana przez Panią kwota stanowić będzie zwrot pieniędzy, które nienależnie wpłaciła
    Pani wcześniej do banku. Taka wypłata będzie więc dla Pani neutralna podatkowo.
    Pieniądze te nie będą Pani przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a ich uzyskanie nie będzie skutkować po Pani stronie
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.