Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-534/12/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-04
Teza: określenie proporcji o której mowa w art. 90 ustawy
Słowa kluczowe: proporcja; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2012r. (data wpływu 4 września 2012r.), uzupełnione pismem z dnia 29 października 2012r. (data wpływu 9 listopada 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie określenia proporcji o której mowa w art. 90 ustawy - **jest nieprawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 4 września 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie określenia proporcji o której mowa w art. 90 ustawy. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 października 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawcą (Spółka), świadczy na rzecz spółki rosyjskiej usługi doradcze w zakresie zarządzania (dalej zwane jako: usługi). Spółka rosyjska jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT. Spółka rosyjska nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.

Wynagrodzenie zostało określone w umowie na zasadach rynkowych. Strony przyjęły kwartalne okresy rozliczeniowe, przy czym faktura jest wystawiana przez Spółkę ostatniego dnia danego kwartału. Zgodnie z rosyjskimi przepisami spółka rosyjska przy dokonywaniu płatności za usługi na rzecz Spółki jest zobowiązana do potrącenia rosyjskiego podatku będącego odpowiednikiem podatku VAT (w wysokości 18% kwoty całkowitego wynagrodzenia liczone metodą „w stu”). Zgodnie z zapisem zawartym w aneksie do umowy:

„Strony postanawiają, że wynagrodzenie Wnioskodawcy w związku z wykonywaniem Umowy stanowiło będzie:

1.  wynagrodzenie obliczane zgodnie z załącznikiem do umowy obejmujące wynagrodzenie za świadczone usługi (kwota do zapłaty przez spółkę na rzecz Wnioskodawcy) oraz rosyjski podatek VAT, który Spółka jest zobowiązana odprowadzić lokalnie (kwota nie podlegająca zapłacie przez Spółkę na rzecz Z. S.A.)
2.  zwrot wydatków, w tym kosztów podróży doradców Z. S.A. do siedziby Spółki lub innych miejsc wskazanych przez Spółkę."

Wnioskodawca nie ma możliwości uzyskania zwrotu odprowadzonego za pośrednictwem rosyjskiej spółki rosyjskiego podatku VAT. W związku z powyższym, Wnioskodawca rozważa możliwość ubruttowienia wynagrodzenia za świadczone usługi na rzecz spółki rosyjskiej tak, aby po potrąceniu rosyjskiego podatku VAT Spółka otrzymywała wynagrodzenie na ustalonym pomiędzy stronami poziomie. Wnioskodawca na wystawianych fakturach zamierza wykazywać oddzielnie kwotę netto, czyli kwotę, którą otrzyma Spółka od spółki rosyjskiej, oraz w osobnej pozycji wartość rosyjskiego podatku VAT.

Prezentacja na fakturze:

tabela – załącznik PDF – strona „3”

W związku z powyższym zadano pytanie:

Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo jeśli do obliczania wskaźnika proporcji zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług w liczniku i mianowniku wykaże kwotę netto (bez rosyjskiego podatku VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy Spółka postępuje prawidłowo jeśli do obliczania wskaźnika proporcji zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług w liczniku i mianowniku wykaże kwotę netto (bez rosyjskiego podatku VAT). Zasady obliczania proporcji sprzedaży zostały określone w art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług. Stosownie do przywołanych przepisów, proporcję ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art. 90 ust. 3 ustawy o VAT). Podstawową czynnością, która pozwoli na prawidłowe wyliczenie proporcji jest ustalenie zakresu czynności, które zostaną zakwalifikowane do obrotu wymienionego w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem, zaś kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym kwotą należną dla Wnioskodawcy, którą spółka rosyjska wpłaci na konto Spółki jest wartość netto bez rosyjskiego podatku VAT, którą to należy uwzględnić do licznika i mianownika przy obliczaniu proporcji sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe

Na wstępie należy zauważyć, że w odrębnym rozstrzygnięciu znak IBPP4/443-382/12/PK wydanym przez tut. organ stwierdzono, że miejsce świadczenia przedmiotowych usług przez Wnioskodawcę znajduje się poza granicami kraju, a Wnioskodawca będzie zobowiązany dokumentować świadczenie tych usług fakturą VAT.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej zwana ustawą, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Stosownie natomiast do art. 90 ust. 2 ustawy, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl ust. 3 ww. przepisu, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Zgodnie z ogólnymi regułami konstrukcyjnymi VAT odliczeniu może podlegać tylko ten podatek naliczony (ta jego część), który związany jest z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu. Przepisy powyższe odnoszą się do sposobu postępowania w przypadku gdy podatnik prowadzi zarazem działalność opodatkowaną i nieopodatkowaną. Określają one zasady odliczania podatku naliczonego, który jest związany zarówno ze sprzedażą opodatkowaną, jak i nieopodatkowaną.

Na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Natomiast w sytuacji braku możliwości takiego wyodrębnienia podatek naliczony należy rozliczać proporcjonalnie.

Ustalając tę proporcję należy mieć na względzie fakt, iż zgodnie z brzmieniem ust. 5 i ust. 6 cytowanego artykułu, do obrotu wskazanego powyżej nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności oraz z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 w poz. 3, w zakresie w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Z powołanych przepisów wynika, iż proporcja ustalana jest w oparciu o obrót. To z obrotu bowiem wydziela się wartości potrzebne do jej wyliczenia.

Pojęcie obrotu zostało zdefiniowane w art. 29 ust. 1 Ustawy o VAT, zgodnie z którym obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnych charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z kolei przez sprzedaż, w myśl art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Przy obliczaniu proporcji istotne jest zatem ustalenie, czy w odniesieniu do analizowanych czynności istnieje obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy. W sytuacji, gdy są to czynności niebędące sprzedażą (niestanowiące obrotu, tj. czynności niepodlegające opodatkowaniu) – wówczas nie uwzględnia się ich przy ustalaniu proporcji. Jak wynika z art. 29 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 22 ustawy świadczenie usług poza terytorium kraju nie stanowi sprzedaży a tym samym nie generuje obrotu.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju nie powinny być uwzględniane w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i ust. 3 ustawy. Tym samym kwoty uzyskane przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia przedmiotowych usług nie będą uwzględniane w proporcji o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.