Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1522/11/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-01-19
Teza: Zastosowanie zwolnienia od podatku dla usług szkoleniowych finansowanych w całości ze środków publicznych.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi edukacyjne; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie; środek-środki publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 30 września 2011r. (data wpływu 6 października 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 stycznia 2012r. (data wpływu 11 stycznia 2012r.) oraz pismem z dnia 18 stycznia 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku dla usług szkoleniowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku dla usług szkoleniowych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 stycznia 2012r. (data wpływu 11 stycznia 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 28 grudnia 2011r. oraz pismem z dnia 18 stycznia 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca podjął współpracę z P. na przeprowadzenie kursu zawodowego bukieciarstwo, który przeprowadzony był w 2 grupach, 2 terminach. Wykonanie szkolenia kierowane było do osób posiadających kwiaciarnie na terenie N. i N., posiadających kurs bukieciarstwa – odpowiednie zaplecze, umieszczenie logo (odpowiednie dla kursu) na widocznym miejscu w kwiaciarni, oraz doświadczenie zawodowe. Kwalifikacje kursu określone rozporządzeniem MEN z dnia 3 lutego 2006r. (Dz. U. Nr 31, poz. 216).

Kurs zorganizowano dla Beneficjentów Ostatecznych w ramach projektu „Modernizacja kształcenia zawodowego w (…)”. Po zrealizowaniu kursu i przedłożeniu odpowiednich zaświadczeń ukończenia szkolenia Wykonawca zapłaci za zlecenie po wystawieniu faktury VAT.

Po zakończeniu szkolenia wykonawca przedłoży dokumenty: protokół z egzaminu końcowego, rozliczenie zrealizowanych godzin z tematyką, listy obecności, dziennik zajęć pozalekcyjnych, program szkolenia, materiały dydaktyczne, które otrzymali uczestnicy, lista odbioru zaświadczeń ukończenia szkolenia, kopie dokumentów potwierdzających upoważnienie do ochrony danych osobowych.

W umowie nie ma zawartej stawki VAT za szkolenie – więc po konsultacjach Wnioskodawca wystawił fakturę ze stawką 23% motywując to jak poniżej. Warunki do przeprowadzenia kursu Wnioskodawca spełnił – gdyż we wpisie do ewidencji posiada między innymi 47.19.Z – 47.76.Z – 85.59.B, posiada kurs bukieciarstwa, ma kwalifikacje trenera oraz nadzór pedagogiczny, resztę jak doświadczenie zawodowe – nabył w swojej pracy.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 7 stycznia 2012r. Wnioskodawca wskazał, że jest przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą w branży kwiaciarnia – prowadzącą szkolenia z zakresu wykonywanego zawodu. Wnioskodawca jest Wykonawcą kursu bukieciarstwa.

Wnioskodawca zawarł umowę z P. Zleceniodawcą na przeprowadzenie kursu bukieciarstwa – teoria i praktyka dla uczniów szkoły średniej.

Szkolenie – kurs skierowany był dla Ostatecznych Beneficjentów uczniów szkoły średniej.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w myśl przepisów o systemie oświaty.

Usługi szkoleniowe podlegają pod art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, jednak Wnioskodawca nie jest w stanie stwierdzić, czy nauczanie to pozostaje w bezpośrednim związku z branża lub zawodem uczestnika – gdyż są to uczniowie szkoły średniej i nie wiadomo jaki zawód wybiorą.

Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi kształcenia zawodowego są w 100% finansowane ze środków publicznych.

Podmiotem, który ubiegał się o dofinansowanie w ramach funduszy unijnych była firma P. Wnioskodawca o dofinansowanie nie występował.

Podmiotem realizującym projekt jest P. i dotacja stanowi dotację do ceny świadczonych przez Wnioskodawcę usług.

Uczestnicy szkolenia nie dokonywali żadnych wkładów własnych na rzecz Wnioskodawcy.

Środki publiczne finansowane są przez:

*   87,25% Urząd Marszałkowski biuro ds. Realizacji projektu (środki publiczne),
*   12,75% P. dotacja unijna na zrealizowanie projektu: „Modernizacja kształcenia zawodowego w (…)”.

Urząd Marszałkowski jako Beneficjent Projektu, P. jako Zleceniodawca Wnioskodawcy i realizator projektu, Wnioskodawca – kwiaciarnia – jako zleceniobiorca przeprowadzonego kursu bukieciarstwa.

Wnioskodawca świadczy usługę szkoleniową Zleceniodawcy na rzecz uczestników kursu tj. młodzieży szkolnej mające na celu uzyskanie wiedzy do celów zawodowych.

Faktura wystawiona przez Wnioskodawcę za usługi szkolenia stanowi dla Zleceniodawcy dowód poniesienia wydatku przewidzianego w planie realizowanego projektu a środki są uwzględnione w realizowanym przez ten podmiot projekcie na nabywcę danego rodzaju szkolenia świadczonego przez Wnioskodawcę.

Zapłata przelana została z rachunku bankowego, na którym są wyłącznie środki publiczne.

Wnioskodawca wystawił fakturę VAT zleceniodawcy Firmie P.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT w zakresie swojej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 7 stycznia 2012r.):

Czy wykonane w stanie faktycznym usługi są opodatkowane stawką 23% VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy (przyjęto stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 18 stycznia 2012r.), usługi szkoleniowe, które Wnioskodawca wykonał, podlegają zwolnieniu z VAT ze względu na finansowanie ze środków publicznych w myśl przepisów o środkach publicznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., a od dnia 26 sierpnia 2011r. t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – dodanego do tej ustawy od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

– oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Od dnia 1 lipca 2011r. obowiązuje natomiast rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r., ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 77, s. 1). Zgodnie z art. 44 tego rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż Wnioskodawca nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Wnioskodawca stwierdził bowiem, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w myśl przepisów o systemie oświaty. Ponadto z opisu przedstawionego we wniosku nie wynika, żeby Wnioskodawca był podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy o VAT. Tym samym Wnioskodawca nie spełnia wymogów dla zwolnienia od podatku określonych w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Należy zauważyć, iż powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują również zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Jak zatem wynika z powołanych wyżej regulacji, dla zastosowania zwolnienia od podatku w pierwszej kolejności istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zawarł umowę z P. Zleceniodawcą na przeprowadzenie kursu bukieciarstwa – teoria i praktyka dla uczniów szkoły średniej. Kurs zorganizowano dla Beneficjentów Ostatecznych w ramach projektu „Modernizacja kształcenia zawodowego w (…)”. Szkolenie – kurs skierowany był dla Ostatecznych Beneficjentów uczniów szkoły średniej.

Zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy, usługi szkolenia podlegają pod art. 43 ust. 1 pkt 29c ustawy o VAT. Wprawdzie Wnioskodawca zaznaczył, że nie jest w stanie stwierdzić, czy nauczanie to pozostaje w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestnika – gdyż są to uczniowie szkoły średniej i nie wiadomo jaki zawód wybiorą, jednakże w dalszej części wniosku stwierdził, że świadczy usługę szkoleniową na rzecz uczestników kursu tj. młodzieży szkolnej mające na celu uzyskanie wiedzy do celów zawodowych.

Jeśli więc szkolenie prowadzone przez Wnioskodawcę miało na celu uzyskanie wiedzy do celów zawodowych, wówczas należy uznać, że opisane usługi szkoleniowe stanowić będą usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, w rozumieniu przepisów art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

Należy zauważyć, iż powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że kwalifikacje kursu określone zostały rozporządzeniem MEN z dnia 3 lutego 2006r. (Dz. U. Nr 31, poz. 216). Wnioskodawca nie jest jednak jednostką objętą systemem oświaty, jak również nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31, poz. 216 ze zm.), do którego odwołał się Wnioskodawca, zostało wydane na postawie delegacji ustawowej zawartej w art. 68c ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.).

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia uzyskiwanie i uzupełnianie przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych odbywa się w następujących pozaszkolnych formach kształcenia:

1.  kurs;
2.  kurs zawodowy;
3.  seminarium;
4.  praktyka zawodowa.

Niniejsze rozporządzenie stanowi, że kurs jest pozaszkolną formą kształcenia o czasie trwania nie krótszym niż 30 godzin zajęć edukacyjnych, której ukończenie umożliwia uzyskanie lub uzupełnienie wiedzy ogólnej, umiejętności lub kwalifikacji zawodowych, realizowaną zgodnie z programem nauczania przyjętym przez organizatora kształcenia (§ 2 ust. 2 ww. rozporządzenia), natomiast kurs zawodowy jest kursem, którego program nauczania obejmuje usystematyzowane treści nauczania wybrane z programu nauczania dla zawodu, dopuszczonego do użytku szkolnego przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania. Wyniki kursu zawodowego są zaliczane przy podejmowaniu nauki w szkole dla dorosłych prowadzącej kształcenie zawodowe (§ 2 ust. 3 ww. rozporządzenia). Ponadto ww. rozporządzenie określa m.in. co zapewnia organizator kształcenia (§ 3 ww. rozporządzenia), jakiego rodzaju dokumentację przebiegu kształcenia prowadzi organizator kształcenia (§ 4 ww. rozporządzenia), co zawiera program nauczania każdej formy kształcenia (§ 5 ww. rozporządzenia), czy też wzór zaświadczenia o ukończeniu określonej formy kształcenia (załącznik nr 1 do rozporządzenia).

Jednocześnie wskazać należy, że w myśl § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia – ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o organizatorze kształcenia – należy przez to rozumieć publiczną i niepubliczną: placówkę kształcenia ustawicznego, placówkę kształcenia praktycznego oraz ośrodek dokształcania i doskonalenia zawodowego, prowadzące kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych, a także osobę prawną i fizyczną prowadzącą działalność oświatową, wymienioną w art. 83a ust. 2 ustawy, obejmującą prowadzenie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych, dla której uzyskała akredytację, o której mowa w art. 68b ustawy.

Z kolei przepis art. 83a ust. 2 ww. ustawy o systemie oświaty stanowi, iż działalność oświatowa nieobejmująca prowadzenia szkoły, placówki lub zespołu, o którym mowa w art. 90a ust. 1, może być podejmowana na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807).

Wobec powyższego nie można uznać, że kursy realizowane przez Wnioskodawcę niebędącego jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty ani nieposiadającego akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach wynikających z ww. rozporządzenia z dnia 3 lutego 2006r., bowiem jeśli nawet Wnioskodawca podczas przeprowadzania kursu posiłkuje się przepisami wskazanego rozporządzenia uznać należy, że czyni to dobrowolnie (regulacje te nie znajdują zastosowania do Wnioskodawcy).

Analizując powyższe okoliczności stwierdzić należy, że Wnioskodawcy nie przysługuje zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a i b ustawy o VAT warunkujące prowadzenie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub posiadanie akredytacji do przeprowadzania tego typu szkoleń.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi kształcenia zawodowego są w 100% finansowane ze środków publicznych.

Odnosząc się do powyższego należy przywołać przepis art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), zgodnie z którymi środkami publicznymi są:

1.  dochody publiczne;
2.  środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
3.  środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
4.  przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
    *   ze sprzedaży papierów wartościowych,
    *   z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
    *   ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
    *   z otrzymanych pożyczek i kredytów,
    *   z innych operacji finansowych;
5.  przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Jak stanowi art. 5 ust. 3 ww. ustawy o finansach publicznych, do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się:

1.  środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b;
2.  niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. c i d:
    *   Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2009-2014,
    *   Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2009-2014,
    *   Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy;
3.  środki przeznaczone na realizację programów przedakcesyjnych oraz Programu Środki Przejściowe;
4.  środki na realizację Wspólnej Polityki Rolnej:
    *   Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej "Sekcja Gwarancji",
    *   Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji,
    *   Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich;
5.  środki przeznaczone na realizację:
    *   programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna, o których mowa w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1080/2006 z dnia 5 lipca 2006r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1783/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 1),
    *   programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz. Urz. UE L 310 z 09.11.2006, str. 1),
    *   Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2004-2009,
    *   Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2004-2009;
6.  inne środki.

W myśl art. 9 ww. ustawy o finansach publicznych sektor finansów publicznych tworzą:

1.  organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały;
2.  jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;
3.  jednostki budżetowe;
4.  samorządowe zakłady budżetowe;
5.  agencje wykonawcze;
6.  instytucje gospodarki budżetowej;
7.  państwowe fundusze celowe;
8.  Zakład Ubezpieczeń Społecznych i zarządzane przez niego fundusze oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i fundusze zarządzane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;
9.  Narodowy Fundusz Zdrowia;
10.  samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej;
11.  uczelnie publiczne;
12.  Polska Akademia Nauk i tworzone przez nią jednostki organizacyjne;
13.  państwowe i samorządowe instytucje kultury oraz państwowe instytucje filmowe;
14.  inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, instytutów badawczych, banków i spółek prawa handlowego.

Art. 4. ust. 1 ww. ustawy o finansach publicznych określił, iż przepisy ustawy stosuje się do:

1.  jednostek sektora finansów publicznych;
2.  innych podmiotów w zakresie, w jakim wykorzystują środki publiczne lub dysponują tymi środkami.

W przedmiotowej sprawie mamy zatem do czynienia z sytuacją, w której Wnioskodawca zawarł umowę z P. (Zleceniodawcą) na przeprowadzenie kursu bukieciarstwa. Podmiotem, który ubiegał się o dofinansowanie w ramach funduszy unijnych była firma P. Wnioskodawca o dofinansowanie nie występował.

Środki publiczne finansowane są przez:

*   87,25% Urząd Marszałkowski biuro ds. Realizacji projektu (środki publiczne),
*   12,75% P. dotacja unijna na zrealizowanie projektu: „Modernizacja kształcenia zawodowego w (…)”.

Urząd Marszałkowski jako Beneficjent Projektu, P. jako Zleceniodawca Wnioskodawcy i realizator projektu, Wnioskodawca – kwiaciarnia – jako zleceniobiorca przeprowadzonego kursu bukieciarstwa.

Faktura wystawiona przez Wnioskodawcę za usługi szkolenia stanowi dla Zleceniodawcy dowód poniesienia wydatku przewidzianego w planie realizowanego projektu a środki są uwzględnione w realizowanym przez ten podmiot projekcie na nabywcę danego rodzaju szkolenia świadczonego przez Wnioskodawcę.

Zapłata przelana została z rachunku bankowego, na którym są wyłącznie środki publiczne.

Odnosząc zatem przedstawiony wyżej stan faktyczny do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, iż opisane we wniosku usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz są w całości finansowane ze środków publicznych, tym samym w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.