Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.198.2025.4.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-05
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
licencja
oprogramowanie
podwykonawstwo
prace-prace badawczo-rozwojowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 40
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 13 października 2025 r. (data wpływu 14 października 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca wykonuje działalność polegającą na rozwoju i tworzeniu oprogramowania
    w sposób opisany we wniosku od 3 stycznia 2022 r.
    Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    Wnioskodawca jest opodatkowany PIT na zasadach określonych w art. 30c ust. 1 ustawy o
    PIT (tzw. podatek liniowy). Wnioskodawca świadczy swoje usługi w sposób całkowicie
    niezależny, tworząc aplikacje od początku, nie na zlecenie innych podmiotów.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca realizuje prace
    programistyczne prowadzące do powstania innowacyjnych rozwiązań. Efekty prac
    Wnioskodawcy (Oprogramowanie) zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są wykonaniem nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej, nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu tu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy, nie są jedynie „techniczną”, ale
    twórczą realizacją szczegółowych projektów.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej osiąga
    przychody z:
        Należności licencyjnych (w % części zgodnie z posiadanymi przez siebie prawami
        własności) uzyskiwanych z tytułu udzielonej licencji na aplikacje oznaczone
        numerami 1), 2), 3) (...),
        Działalności gospodarczej w zakresie usług związanych z wydawaniem pozostałego
        oprogramowania (w zakresie oprogramowania użytkowego pobieranego z
        Internetu), tj. udostępnienie aplikacji użytkownikom - dla aplikacji oznaczonych
        numerami 4, 5, 6 – (...) Wnioskodawca tworzy i rozwija te aplikacje, w ramach
        własnej działalności na własne ryzyko, które następnie publikuje w sklepach
        internetowych, jak np. (...) i osiąga przychody z dystrybucji tych aplikacji). Te usługi
        oferowane przez Wnioskodawcę są w całości wynikiem posiadania przez niego
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (praw autorskich do programu
        komputerowego (aplikacji) wytworzonego przez Wnioskodawcę).

    1) Uniwersalny (...)
      Jasne — poniżej ta treść uporządkowana i skrócona do czytelnych punktów (PL):
      Nazwa: (...)
      Opis (co robi): Aplikacja zastępuje (...) i pozwala sterować (...) (...).
      Wymagania: (...) w tej samej sieci (...). Połączenie sieciowe umożliwiające wykrywanie
      urządzeń w LAN.
    Obsługiwane marki (przykładowo): (...).
    Główne funkcje:
    (...)
    Korzyści:
    (...)
    (2) Uniwersalny (...)
    Aplikacja kopiuje funkcjonalność (...) i pozwala kontrolować wszystko: (...).
    Działa z najpopularniejszymi markami (...). Wymaganą rzeczą jest podłączenie (...).
    FUNKCJE:
    (...)
    Działa przez WIFI: aplikacja automatycznie wykrywa wszystkie (...), umożliwiając
    inteligentne sterowanie za pomocą telefonu.
    Przesyłanie zdjęć i filmów do (...) to w pełni funkcjonalna mobilna wersja (...), która
    znacznie ułatwia życie. (...).
    Zsynchronizuj aplikację z urządzeniem, aby łatwo przeglądać ulubione (...). Wykorzystaj w
    pełni technologię, by prowadzić bardziej inteligentne życie.
    3) (...)
    Ta intuicyjna aplikacja pozwala przesyłać (...) bezpośrednio ze smartfona na (...),
    zmieniając (...). Udostępniaj własne (...). Nie jest wymagana zgodność z (...).
    Wersja Premium oferuje wbudowany (...) do płynnego odtwarzania różnych(...), dzięki
    której nie przegapisz ważnych połączeń, (...).
    4) Nazwa aplikacji: (...)
    Charakterystyka ogólna: Aplikacja służy do obsługi plików archiwów - umożliwia ich
    szybkie rozpakowywanie oraz tworzenie nowych archiwów. Obsługuje powszechnie
    stosowane formaty, w tym m.in. ZIP, RAR, TAR oraz 7-Zip. Użytkownik importuje plik
    archiwum z pamięci urządzenia lub z wybranej usługi chmurowej i może przeglądać jego
    zawartość.
    Zakres funkcjonalności Aplikacji:
    (...)
    5) Nazwa aplikacji: (...)
    Charakterystyka ogólna:
    Aplikacja służy do odtwarzania (...), umożliwiając (...)w dowolnym miejscu i czasie, w tym w
    (...). Użytkownik korzysta z własnych źródeł treści (playlisty M3U).
    Zakres działania Aplikacji:
    (...)
    Informacja o źródłach treści:

    Aplikacja nie zawiera wbudowanych treści - umożliwia wyłącznie odtwarzanie strumieni
    pochodzących z osobistych źródeł użytkownika lub z dostarczonych przez niego playlist.
    6) Nazwa aplikacji: (...)
    Charakterystyka ogólna:
    Aplikacja pełni funkcję nowoczesnego (...) oraz zaawansowanego (...), prezentując
    parametry podróży w czasie rzeczywistym i umożliwiając ich późniejszą analizę.
    Zakres działania Aplikacji:
    (...)
    Główne funkcjonalności:
    (...)
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone lub modyfikowane przez Wnioskodawcę
    są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t. j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1062).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, a jej
    efektem jest tworzenie Oprogramowania. Działania Wnioskodawcy zmierzają do
    zwiększenia oraz wykorzystania zasobów posiadanej przez niego wiedzy i umiejętności do
    tworzenia nowych rozwiązań lub nowych zastosowań istniejących już rozwiązań.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca podejmuje aktywność,
    która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych powinny być kwalifikowane jako
    prace prowadzące do powstania utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych poprzez stworzenie nowego
    programu komputerowego lub poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego
    programu komputerowego.
    W podsumowaniu należy uznać, że projekty polegające na tworzeniu i rozwoju
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    czynności o charakterze programistycznym popartych wiedzą i umiejętnościami
    Wnioskodawcy. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny
    charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca oferuje Oprogramowanie i udziela niewyłącznych, płatnych licencji do
    Oprogramowania swoim klientom. Wnioskodawca tym samym osiąga dochód z tytułu
    udzielenia licencji do kwalifikowanych praw własności intelektualnej (Przychody IP Box).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za okres od roku 2022 i w latach
    kolejnych (zatem wnioskiem jest objęty zarówno stan faktyczny, jak i zdarzenie przyszłe,
    dla uproszczenia Wnioskodawca w opisie posługuje się opisem w czasie teraźniejszym,
    mając na myśli jednocześnie zdarzenie przyszłe).
    Wymaga podkreślenia jako istotne, że Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji
    pozaksięgowej dokonuje wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (prawa IP Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box są majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.

    Wnioskodawca ponosi i może ponosić także szereg kosztów bezpośrednio związanych z
    tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, takie jak koszty:
        serwerów - są niezbędne w celu hostowania Oprogramowania;
        zakupu sprzętu komputerowego - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
        źródłowego, testowania prototypów, drukowania dokumentacji projektowej;
        zakupu wyposażenia biura - potrzebne do tworzenia kodu źródłowego;
        usług księgowych - potrzebne do tworzenia podatkowej księgi przychodów i
        rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
        użytkowania samochodu, w tym zakup paliwa, koszty napraw, koszty
        eksploatacyjne - potrzebne do zapewnienia sprawnego środka transportu w celu
        możliwości dojazdu do Zleceniodawcy kiedy jest to konieczne dla realizacji prac
        Wnioskodawcy;
        abonamentu telefonicznego i abonamentu łącza internetowego - Wnioskodawca
        wykonując prace musi mieć dostęp do sieci komórkowej i internetu jako, że są to
        zupełnie podstawowe narzędzia pracy Wnioskodawcy zapewniające np. możliwość
        przesyłania efektów swoich prac; narzędzi programistycznych - potrzebne
        bezpośrednio do pisania kodu źródłowego, testowania prototypów;
        reklam i utrzymania strony internetowej;
        usług deasingu - projektowanie warstwy graficznej Aplikacji realizowane przez
        podmioty trzecie;
        usług informatycznych realizowanych przez podmioty trzecie (Koszty IP Box).
    Między kosztami ponoszonymi na reklamę, a wytworzeniem konkretnego prawa własności
    intelektualnej, w ocenie Wnioskodawcy występuje bezpośredni związek, tj. koszty reklam
    ma bardzo duży wpływ na prowadzoną działalność Wnioskodawcy. Dzięki reklamie
    działania podejmowane przez Wnioskodawcę mogą dotrzeć do szerszego grona
    odbiorców, co finalnie przekłada się na zyski prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca może bardzo prężnie poszerzać liczbę swoich klientów. Z tego powodu
    należy uznać owe wydatki za koszty związane z tworzeniem programów komputerowych.
    Wydatki na marketing pozytywnie wpływają na ilość sprzedanych przez Wnioskodawcę
    licencji i ilość zleceń programistycznych, działa to pozytywnie na tempo i sposób pracy
    przy wytwarzaniu programów komputerowych, stąd wydatek ten pozostaje w związku, o
    którym mowa powyżej. Te wydatki są niezbędne dla wytworzenia prawa własności
    intelektualnej na oprogramowania, opisane we wniosku.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art.
    471 i nast. kc.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box i Kosztami IP Box
    stanowić będzie dochód Wnioskodawcy z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód
    osiągany przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu PIT na zasadach liniowych.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej ewidencji prawa
    autorskie do Oprogramowania (Prawa IP Box), spełniając tym samym wymóg wynikający z
    art. 30cb ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje
    wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca

    dokonuje również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o
    PIT. Stosowanie ewidencji umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 1 stycznia 2024 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej (twórczej) Wnioskodawca nie
    podejmuje działalności obejmującej badania naukowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wnioskodawca wskazuje, że innowacyjność „Oprogramowania”/„programów
    komputerowych” wskazanych we wniosku, które tworzył/tworzy/będzie on tworzył i
    rozwijał/rozwija/będzie on rozwijał, w okresie, którego dotyczy wniosek, polega na tym, że
    oprogramowanie jest skalowalne i zapewnia wykorzystanie pełnej mocy obliczeniowej, a
    także nowoczesnych algorytmów. Ponadto, innowacyjność oprogramowania polega na
    zastosowaniu do jego wytworzenia nowoczesnych technologii oraz innowacyjnego
    podejścia. Oprogramowanie zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa co jest
    dodatkowym punktem innowacyjności.
    Dodatkowym atutem, który podbija innowacyjność aplikacji jest jej zastosowanie na
    innowacyjnym rynku.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca dysponował opisem ogólnym, jaki problem chce
    rozwiązać klient. Klient zgłasza również problemy, które Wnioskodawca rozwiązuje.
    Niektóre z tych problemów to: potrzeba usprawnienia procesów biznesowych, potrzeba
    poprawy obsługi klienta, potrzeba stworzenia nowych produktów, potrzeba rozwiązania
    złożonych problemów technicznych.
    Wnioskodawca przeprowadził rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z
    którymi borykali się klienci. Wnioskodawca nie znalazł żadnego rozwiązania, które
    spełniałoby ich wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił stworzyć własne rozwiązanie,
    które byłoby dostosowane do ich indywidualnych potrzeb. Zasobami wiedzy, którymi
    Wnioskodawca dysponował są technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu
    i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Wnioskodawcę wytworzony.
    Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia
    zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności.
    W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza
    „oprogramowanie” Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w
    zakresie tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca pracuje przy użyciu technologii (...), uczy się tych technologii i zdobywa
    coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii i
    pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach tworzenia oprogramowania są zastosowania
    zapewniające: łatwość użytkowania, wydajność oraz stabilność, niezawodność, brak
    błędów oprogramowania.
    1.2. Etap wstępny - początkowym etapem jest zbadanie potrzeb użytkownika i ustalenie
    celów, które projekt musi osiągnąć. Podczas komunikacji z potencjalnymi klientami i
    badania rynku można uzyskać oczekiwania dotyczące parametrów i funkcjonalności
    programowania. Na podstawie tych informacji oraz własnej wiedzy i doświadczenia,
    Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość zrealizowania projektu przy użyciu
    określonych zasobów. W związku z faktem, że Wnioskodawca nie dysponuje standardowo
    gotowymi rozwiązaniami informatycznymi pozwalającymi na realizację projektu, ani
    gotowymi analizami do stworzenia nowych kodów źródłowych, w trakcie tego etapu

    dochodzi do ustalenia poziomu niepewności, co do możliwości realizacji projektu przy
    użyciu określonych zasobów, tj. Wnioskodawca ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia
    projektu.
    Etap tworzenia oprogramowania - obejmuje on wszelkie czynności podejmowane przez
    Wnioskodawcę w celu realizacji oprogramowania, tj. spełnienie wymogów funkcjonalnych,
    zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub ulepszonych
    funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji projektowej w
    zakresie wykonanych analiz.
    3. Etap końcowy - obejmuje on ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników
    prac, a także testowanie oprogramowania.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w
    zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz
    wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem
    możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i
    przygotowuje do nich analizę.
    Wnioskodawca wskazuje, że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi -
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Wnioskodawca w swojej
    działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z
    obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi
    w działalności Wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę
    funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez
    Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do
    usprawnienia oprogramowania: oprogramowania, implementację (tworzenie)
    oprogramowania, testowanie oprogramowania, konieczność projektowania stosownych
    algorytmów, automatyzacje wdrożeń.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach/technologiach: (...). Używanie nowych
    narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia
    architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane
    oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne, w
    tym tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność
    oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje
    indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego
    projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy. Wnioskodawca przedstawił powyżej też opis do czego służy
    oprogramowanie.

    Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności,
    parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe
    „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego
    klientów. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na
    zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność
    wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy
    której wykonywaniu Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca
    Wnioskodawcy nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika
    również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego
    jego twórcy - Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta
    Wnioskodawcy powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że
    cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne,
    nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i
    odpowiadają na potrzeby klienta Wnioskodawcy. To co wyróżnia oprogramowanie
    tworzone przez Wnioskodawcę to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt
    wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb klientów
    oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych
    wzorców tworzenia architektury.
    Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem natywnych aplikacji mobilnych na system (...) z
    wykorzystaniem języków (...). Prace prowadzone są w środowisku (...), w oparciu o czysty i
    skalowalny kod budowany z wykorzystaniem sprawdzonych architektur projektowych, w
    szczególności (...).
    W zakresie projektowania interfejsów użytkownika Wnioskodawca stosuje (...) oraz (...). W
    razie potrzeby aplikacje są integrowane z zewnętrznymi API (w szczególności (...)), przy
    użyciu narzędzi i bibliotek takich jak (...). Do zarządzania danymi wykorzystywane są m.in.
    (...) (w tym do bezpiecznego przechowywania danych wrażliwych).
    W procesie wytwórczym Wnioskodawca wykorzystuje praktyki (...) oraz system kontroli
    wersji (...) (w tym repozytoria i gałęzie robocze), zapewniając powtarzalność procesu
    budowania aplikacji, kontrolę jakości oraz możliwość skalowania rozwoju
    oprogramowania. Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzył/rozwijał, tworzy
    /rozwija oraz będzie tworzył/rozwijał „program komputerowy” prowadzona była/jest
    /będzie w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu,
    na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia.
    Celem Wnioskodawcy jest dostarczenie klientowi odpowiednich programów
    komputerowych, tj. w szczególności:
        tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie
        kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
        optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
        tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe
        klientów, tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości
        korzystania z oprogramowania. Finansowanie następuje ze środków własnych.
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej.
    Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie, czy zostały

    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Modyfikowanie oznacza udoskonalenie i rozwój istniejącego oprogramowania, o którym
    była mowa we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej. Obejmuje to między innymi
    poprawianie błędów i aktualizację oprogramowania do nowych wersji (...). Wynikiem pracy
    Wnioskodawcy są poszczególne programy komputerowe podlegające ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o prawie autorskim. Rozwijanie oprogramowania prowadzi do powstania
    nowej wersji Aplikacji, która zastępuje dotychczasowe, a więc podlega ona ochronie
    prawnej jako nowe, odrębne oprogramowanie komputerowe. Analogicznie, w przypadku
    tworzenia Aplikacji (jej pierwszej wersji) powstaje program komputerowy, podlegający
    ochronie zgodnie z art. 75 ustawy o prawie autorskim.
    Zatem w szczególności oznacza to rozwijanie oprogramowania (utworów). W każdym
    przypadku - tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku ewentualnego
    rozwijania utworów - efekty prac Wnioskodawcy są/były/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Wnioskodawcy będą przysługiwać prawa autorskie do tworzonych/ rozwijanych/
    modyfikowanych programów komputerowych.
    W przypadku rozwoju oprogramowania Wnioskodawca staje się właścicielem
    majątkowych praw autorskich do tego (rozwiniętego) oprogramowania.
    Zmiany wprowadzone przez Wnioskodawcę do rozwijanego oprogramowania mają
    charakter innowacyjny, prowadząc do stworzenia nowego oprogramowania. Nie mają one
    charakteru rutynowych, okresowych zmian. Efekty prac Wnioskodawcy (Oprogramowanie,
    jego aktualizacja) zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są wykonaniem nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej, nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy, nie są jedynie „techniczną”, ale
    twórczą realizacją szczegółowych projektów.
    Wnioskodawca wskazuje, że będzie w zakresie stanu przyszłego uzyskiwał dochodu (z
    preferencyjnego opodatkowania 5% stawką kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    IP) w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionym zdarzeniu.
    W szczególności Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej osiąga przychody z:
    1) Należności licencyjnych (w % części, zgodnie z posiadanymi przez siebie prawami
    własności) uzyskiwanych z tytułu udzielonej licencji na aplikacje: (...),
    2) Działalności gospodarczej w zakresie usług związanych z wydawaniem pozostałego
    oprogramowania (w zakresie oprogramowania użytkowego pobieranego z Internetu), tj.
    udostępnienie aplikacji użytkownikom - dla aplikacji oznaczonych numerami 4, 5, 6 – (...)
    (Wnioskodawca tworzy i rozwija te aplikacje, w ramach własnej działalności na własne
    ryzyko, które następuje publikuje w sklepach internetowych, jak np. (...) i osiąga przychody

    z dystrybucji tych aplikacji). Te usługi oferowane przez Wnioskodawcę są w całości
    wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (praw
    autorskich do programu komputerowego (aplikacji) wytworzonego przez Wnioskodawcę).
    Poprzez wydatki na zakup sprzętu komputerowego Wnioskodawca rozumie wydatki na
    zakup (...) różnych roczników i wersji, monitory, adaptery i przejściówki.
    Wnioskodawca wskazuje, że nie będzie ponosił kosztów wyposażenia biura oraz kosztów
    związanych z użytkowaniem samochodu.
    Poprzez wydatki na narzędzia programistyczne Wnioskodawca rozumie wydatki na (...)
    Poprzez wydatki na reklamę i utrzymanie strony Wnioskodawca rozumie wydatki na zakup
    usług w ramach serwisów udostępnianych przez (...)
    Poprzez wydatki na usługi deasingu Wnioskodawca rozumie wydatki na usługi z zakresu
    projektowania UI/UX.
    Poprzez wydatki na usługi informatyczne realizowane przez podmioty trzecie
    Wnioskodawca rozumie wydatki na testy A/B realizowane przez inne podmioty.
    Przed zaprogramowaniem aplikacji należy przygotować interfejsy UI/UX i zasoby graficzne
    (w tym do testowania A/B aplikacji i poprawy wskaźników produktów, doświadczenia
    użytkownika po wydaniu aplikacji). W tym celu niezbędne są usługi projektanta UI/UX. Na
    etapie tworzenia aplikacji konieczne jest skorzystanie z usług IT, takich jak programowanie
    aplikacji (w celu przyspieszenia procesu tworzenia aplikacji) z którego Wnioskodawca
    korzysta w zakresie pomocniczym, w celu stworzenia aplikacji (choć korzystanie z tych
    usług nie zastępuje programowania realizowanego przez Wnioskodawcę). Kolejnym
    etapem jest konfiguracja ASO dla aplikacji ((...) Optimization). Optymalizacja ta jest
    niezbędna do poprawy trafności wyszukiwania aplikacji (aplikacja jest znajdowana przez
    użytkowników, którzy są nią zainteresowani), zwiększenia liczby instalacji i większej
    skuteczności zakupionej reklamy. Reklama aplikacji jest uruchamiana po opublikowaniu
    aplikacji w sklepie z aplikacjami i służy do dotarcia do większej grupy zainteresowanych
    użytkowników. Wydawanie Aplikacji przez Wnioskodawcę bez wykonania jakichkolwiek
    czynności reklamowych jest niemożliwe, ponieważ skazywałoby to z góry aplikacje
    stworzone przez Wnioskodawcę na niepowodzenie. W sklepach typu (...) jest taka ilość
    aplikacji, że szansa przypadkowego znalezienia jednej z nich przez potencjalnego
    użytkownika aplikacji jest bardzo niewielka. Skoro to Wnioskodawca jest wydawcą
    aplikacji, to wykonywanie przez niego czynności w ramach prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej ma sens tylko wtedy, gdy jednocześnie tworzonego przez niego
    aplikacje są promowane. Żaden algorytm (...) nie będzie promować Aplikacji, dla których
    uprzednio nie zapłacono za ich promocję.
    W odniesieniu do kosztów deasingu i usług informatycznych realizowanych przez
    podmioty trzecie Wnioskodawca wskazuje, iż po stronie wykonawcy realizowana jest część
    związana z tworzeniem projektu UI/UX wraz z zasobami graficznymi niezbędnymi do
    opublikowania aplikacji w (...), pomoc w opracowaniu poszczególnych części aplikacji.
    Wnioskodawca ponosi koszty deasingu i usług informatycznych w związku z zawarciem
    umów B2B. Podwykonawcy wykonują czynności w ramach samodzielnie prowadzonych
    działalności JDG. Podwykonawcy wykonują czynności w ramach prowadzonej przez
    Wnioskodawcę działalności będącej przedmiotem wniosku, polegającej na wytwarzaniu
    oprogramowania (tj. służą one działalności gospodarczej wykonywanej przez
    Wnioskodawcę, jako nabyte usługi obce - to zostaje odpowiednio uwzględnione w
    dokumentacji Wnioskodawcy, w tym w kalkulacji wskaźnika nexus). Podwykonawcy
    wykonują te czynności na podstawie umowy B2B. Wnioskodawca nabywa kwalifikowane
    prawa własności intelektualnej (ściślej praw autorskich do programów komputerowych,
    konkretniej części kodu komputerowego). Wnioskodawca nie nabywa jednak w całości
    prawa do Aplikacji, ponieważ jest ona wytwarzana przez niego we własnym zakresie
    jedynie z pomocą podwykonawców. Wnioskodawca nabywa od podmiotów trzecich wyniki
    prac rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (inne

    niż kwalifikowane prawa własności intelektualnej). Podmioty trzecie nie są w żaden
    sposób powiązane z Wnioskodawcą. Wnioskodawca wskazuje, że występuje bezpośredni
    związek między kosztami ponoszonymi przez Wnioskodawcę kosztami na usługi
    podmiotów trzecich a działalnością związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej prowadzoną przez Wnioskodawcę. Te wydatki są niezbędne w celu
    wytworzenia Aplikacji oraz jej utrzymywania (ulepszenia).
    Wnioskodawca wskazuje, że odrębna ewidencję prowadzi od początku prowadzenia przez
    siebie działalności gospodarczej, tj. momentu założenia jednoosobowej działalności
    gospodarczej.
    Opisany dochód z udzielenia niewyłącznej licencji na korzystanie z Programu stanowi
    dochód z zawartej z kontrahentem umowy licencyjnej (art. 66 ustawy z dnia 4 lutego 1994
    r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych).
    Przedmiotowe przychody Wnioskodawca osiąga z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży świadczonych przez siebie usług.
    Wytworzone przez Wnioskodawcę prawo własności intelektualnej do przedmiotowych
    Aplikacji zostaje uwzględnione w cenie usługi udostępnienia Aplikacji świadczonej na rzecz
    konsumentów. Konsumenci dokonując płatnych zakupów w (...) uiszczają na rzecz
    Wnioskodawcy opłaty za usługi.
    Wnioskodawca po wytworzeniu przez siebie aplikacji oznaczonych numerami 4, 5, 6 – (...)
    wydaje je (dystrybuuje) w (...). Aplikacje mają charakter oprogramowania użytkowego
    pobieranego z Internetu (służą one zaspokojeniu potrzeb konsumentów, jednocześnie nie
    są to gry komputerowe, Aplikacje są pobierane z Internetu do pamięci w telefonie).
    Wnioskodawca wskazuje, że będzie zawierał umowy ze sklepami internetowymi dla
    następujących aplikacji(...) . Wnioskodawca zawiera standardową umowę z (...) . (...) działa
    jako przedstawiciel/pośrednik Wnioskodawcy: hostuje, promuje, sprzedaje i dostarcza
    aplikację, fakturuje i pobiera płatności; pobierając przy tym prowizję. Prawo własności
    praw autorskich do aplikacji pozostaje u Wnioskodawcy. Wnioskodawca udziela licencji (...)
    jedynie do dystrybucji Aplikacji, natomiast nie może jej komercjalizować. To oznacza, że
    (...) działając jako agent (pośrednik) pobiera opłaty za korzystanie z aplikacji od jej
    użytkowników po potrąceniu prowizji przekazuje je na rzecz Wnioskodawcy. W
    konsekwencji otrzymywane od (...) kwoty to rozliczenie wpływów ze sprzedaży
    (pomniejszonych o prowizję za usługę pośrednictwa), a nie wynagrodzenie za korzystanie
    przez (...) z praw autorskich przysługujących Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca będzie zawierał z użytkownikami umowę dotyczącą sposobu korzystania z
    Aplikacji (w formie Regulaminu Aplikacji) - dla następujących aplikacji: (...) .
    Użytkownicy będą mogli wykupić płatne dodatkowe opcje i zapłacić za nie wynagrodzenie,
    które będzie przekazywane za pośrednictwem (...) na rzecz Wnioskodawcy. Będzie to
    wynagrodzenie za świadczone przez Wnioskodawcę usługi. Jednocześnie użytkownicy
    uzyskają prawo (na podstawie licencji) do korzystania z aplikacji. Powyższe oznacza że
    Użytkownicy uzyskają niewyłączną, nieprzenoszalną i odwoływalną licencję końcowego
    użytkownika (...) na korzystanie z Aplikacji bez konieczności wykupywania dodatkowej
    opcji - w zakresie instalacji, uruchamiania i korzystania z jej funkcjonalności na
    posiadanych urządzeniach zgodnych, wyłącznie na własny użytek (niekomercyjnie), na
    terytorium całego świata i przez okres posiadania dostępu do Aplikacji/konta, zgodnie z
    (...) i regulaminem (...) licencja nie obejmuje m.in. prawa do udzielania sublicencji,
    modyfikacji, inżynierii wstecznej ani komercyjnej dystrybucji. Wnioskodawca nie będzie
    otrzymywał wynagrodzenia za przeniesienie na użytkowników praw. Będzie to
    wynagrodzenie z tytułu świadczonych przez niego usług, których niezbędnym elementem
    będzie udzielenie licencji na korzystanie z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    uwzględnionej w cenie dodatkowych, płatnych usług.

    Dla następujących aplikacji: Wnioskodawca nie będzie przenosił na użytkowników Aplikacji
    praw do Aplikacji (będzie natomiast udzielał licencji). Analogicznie Wnioskodawca udzieli
    licencji w celu dystrybucji na rzecz (...), który dystrybuuje Aplikacje należące do
    Wnioskodawcy w (...) i pobiera za to prowizji od przekazanych na rzecz Wnioskodawcy
    opłat za korzystanie przez użytkowników aplikacji z jej dodatkowych usług.
    Wnioskodawca będzie zawierał z użytkownikami umowę dotyczącą sposobu korzystania z
    Aplikacji (w formie Regulaminu Aplikacji). Użytkownicy będą mogli wykupić płatne
    dodatkowe opcje i zapłacić za nie wynagrodzenie, które będzie przekazywane za
    pośrednictwem (....) na rzecz Wnioskodawcy. Będzie to wynagrodzenie za świadczone
    przez Wnioskodawcę usługi. Jednocześnie użytkownicy uzyskają prawo (na podstawie
    licencji) do korzystania z aplikacji. Powyższe oznacza że Użytkownicy uzyskają niewyłączną,
    nieprzenoszalną i odwoływalną licencję końcowego użytkownika (...) na korzystanie z
    Aplikacji bez konieczności wykupywania dodatkowej opcji - w zakresie instalacji,
    uruchamiania i korzystania z jej funkcjonalności na posiadanych urządzeniach zgodnych,
    wyłącznie na własny użytek (niekomercyjnie), na terytorium całego świata i przez okres
    posiadania dostępu do Aplikacji/konta, zgodnie z (...) i regulaminem (...); licencja nie
    obejmuje m.in. prawa do udzielania sublicencji, modyfikacji, inżynierii wstecznej ani
    komercyjnej dystrybucji. Wnioskodawca nie będzie otrzymywał wynagrodzenia za
    przeniesienie na użytkowników praw. Będzie to wynagrodzenie z tytułu świadczonych
    przez niego usług, których niezbędnym elementem będzie udzielenie licencji na
    korzystanie z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionej w cenie
    dodatkowych, płatnych usług.
    Wnioskodawca nie wystawia faktur na rzecz (...) w celu otrzymania wypłat za sprzedaż
    aplikacji/subskrypcji w (...) (dla następujących aplikacji: (...). (...) działa jako agent/pośrednik
    - rozlicza sprzedaż z użytkownikami końcowymi, wystawia im dowody sprzedaży i po
    potrąceniu prowizji oraz należnych podatków, przekazuje Wnioskodawcy wpływy
    („proceeds”) zgodnie z raportami w (...).
    Po stronie Wnioskodawcy przychód jest ujmowany na podstawie raportów finansowych
    (...) oraz wyciągów bankowych; dla celów księgowych Wnioskodawca sporządza dowód
    wewnętrzny/notę wewnętrzną, wykazując jednocześnie koszt prowizji (...). Faktury nie są
    wymagane przez (...) ani nie są wystawiane na (...), ponieważ sprzedaż nie jest
    dokonywana na rzecz (...) - (...) świadczy usługę pośrednictwa (udokumentowaną własnymi
    raportami rozliczeniowymi).
    Dla następujących aplikacji: Wnioskodawca nie będzie przenosił na użytkowników Aplikacji
    praw do Aplikacji (będzie natomiast udzielał licencji). Analogicznie Wnioskodawca udzieli
    licencji w celu dystrybucji na rzecz (...), który dystrybuuje Aplikacje należące do
    Wnioskodawcy w (...) i pobiera za to prowizji od przekazanych na rzecz Wnioskodawcy
    opłat za korzystanie przez użytkowników aplikacji z jej dodatkowych usług.
    Wnioskodawca będzie zawierał z użytkownikami umowę dotyczącą sposobu korzystania z
    Aplikacji (w formie Regulaminu Aplikacji). Użytkownicy będą mogli wykupić płatne
    dodatkowe opcje i zapłacić za nie wynagrodzenie, które będzie przekazywane za
    pośrednictwem (...) na rzecz Wnioskodawcy. Będzie to wynagrodzenie za świadczone
    przez Wnioskodawcę usługi. Jednocześnie użytkownicy uzyskają prawo (na podstawie
    licencji) do korzystania z aplikacji. Powyższe oznacza że Użytkownicy uzyskają niewyłączną,
    nieprzenoszalną i odwoływalną licencję końcowego użytkownika ((...)) na korzystanie z
    Aplikacji bez konieczności wykupywania dodatkowej opcji - w zakresie instalacji,
    uruchamiania i korzystania z jej funkcjonalności na posiadanych urządzeniach zgodnych,
    wyłącznie na własny użytek (niekomercyjnie), na terytorium całego świata i przez okres
    posiadania dostępu do Aplikacji/konta, zgodnie z (...) i regulaminem (...); licencja nie
    obejmuje m.in. prawa do udzielania sublicencji, modyfikacji, inżynierii wstecznej ani
    komercyjnej dystrybucji. Wnioskodawca nie będzie otrzymywał wynagrodzenia za
    przeniesienie na użytkowników praw. Będzie to wynagrodzenie z tytułu świadczonych
    przez niego usług, których niezbędnym elementem będzie udzielenie licencji na

    korzystanie z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionej w cenie
    dodatkowych, płatnych usług.
    Wnioskodawca nie wystawia faktur na rzecz (...) w celu otrzymania wypłat za sprzedaż
    aplikacji/subskrypcji w (...) (dla następujących aplikacji: (...). (...) działa jako agent/pośrednik
    - rozlicza sprzedaż z użytkownikami końcowymi, wystawia im dowody sprzedaży i, po
    potrąceniu prowizji oraz należnych podatków, przekazuje Wnioskodawcy wpływy
    („proceeds”) zgodnie z raportami w (...) (...).
    Po stronie Wnioskodawcy przychód jest ujmowany na podstawie raportów finansowych
    (...) oraz wyciągów bankowych; dla celów księgowych Wnioskodawca sporządza dowód
    wewnętrzny/notę wewnętrzną, wykazując jednocześnie koszt prowizji (...). Faktury nie są
    wymagane przez (...) ani nie są wystawiane na (...), ponieważ sprzedaż nie jest
    dokonywana na rzecz (...) - (...) świadczy usługę pośrednictwa (udokumentowaną własnymi
    raportami rozliczeniowymi).
    Preferencyjną stawką Wnioskodawca planuje objąć całe wynagrodzenie otrzymywane z
    tytułu dystrybucji następujących aplikacji za pośrednictwem (...): (...).
    Żadne ze świadczonych przez Wnioskodawcę usług nie będą wykonywane pod
    kierownictwem, miejscu i czasie wyznaczonym przez Zleceniodawcę/Klienta.
    Kontrahentami Wnioskodawcy będą podmioty spoza Polski.
    Wnioskodawca będzie licencjonować następujące aplikacje na rzecz pośrednika z Cypru:
    (...) Z tego tytułu będzie on osiągał należności licencyjne (objęte pytaniem nr 3). Pośrednik
    z Cypru będzie dystrybuował aplikacje dalej na (...) i wykonywać czynności marketingowe.
    Z kolei świadczenie dodatkowych odpłatnych usług dostępnych użytkownikom końcowym
    następujących aplikacji: (...) - będzie się odbywać na rzecz konsumentów z różnych krajów,
    natomiast transakcje (płatności) będą dokonywane za pośrednictwem (...), spółki z
    siedzibą w Irlandii. Usługi będą świadczone bezpośrednio na rzecz konsumentów, bez
    pośrednictwa Pośrednika.
    Wnioskodawca posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej oraz miejsce
    zamieszkania wyłącznie w Polsce (jest polskim rezydentem podatkowym). Działalność
    gospodarcza jest wykonywana przez Wnioskodawcę wyłącznie w Polsce. Wnioskodawca
    nie posiada zakładu podatkowego w jakimkolwiek (innym) państwie.
    Pytania (pytanie nr 4 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu oprogramowań komputerowych spełniają definicję działalności badawczo-
      rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      złożonym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania programów
      komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o
      których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód IP Box osiągany z licencjonowania Praw IP Box (autorskich praw
      majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
      komputerowych wskazanych we wniosku podlega opodatkowaniu stawką 5%?
    4. Czy Dochód IP Box osiągany ze świadczenia usług wydawania Aplikacji (działalności
      gospodarczej w zakresie usług związanych z wydawaniem oprogramowania), tj.
      odpłatnego udostępnienia następujących aplikacji użytkownikom w (...): (...) - będzie
      podlegać opodatkowaniu stawką 5%
    5. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w złożonym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie

    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca, definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie
    z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:
        badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą;
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca
    jest twórcą Oprogramowania (programów komputerowych). W ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje prace programistyczne prowadzące
    do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań licencjonowanych klientom.
    Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny. W celu
    realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępną aktualnie
    wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii. Należy przy tym podkreślić, że prace
    opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, zmierzające do stworzenia
    Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a zadania i problemy, przed
    którymi stawiany jest Wnioskodawca, wymagają zawsze indywidualnego podejścia i
    praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w złożonym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego.

    Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, oraz to, że
    przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W złożonym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a ust. 38 ustawy o PIT.
    Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności
    m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego ustawodawca wymaga, żeby uznać jego
    prace za prace rozwojowe.
    Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi
    osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt
    80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko. W
    konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu
    przedstawionym powyżej. Ponadto, podlega on ochronie prawnej.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany z licencjonowania Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność
    gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie.
    Wnioskodawca licencjonuje za wynagrodzeniem prawa autorskie do programów
    komputerowych przez siebie wytworzonych swoim klientom. Wnioskodawca ponosi
    koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z
    tworzeniem i rozwojem Oprogramowania (Koszty IP Box). W rezultacie Wnioskodawca jest
    w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP Box.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz nie
    wykonuje tej działalności pod kierownictwem klienta ani w miejscu i czasie wskazanym
    przez klienta. Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone
    funkcjonalności implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
    kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do
    programu komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają
    one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw.
    W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje, że
    przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych. Powołany przepis prawa nakłada na
    podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających
    na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4
    Należy wskazać, że przepis art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych obejmuje swoim zakresem zastosowania sytuację, gdy podatnik wykorzystuje
    posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania
    produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności
    gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania
    przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości
    produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika
    wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac
    badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do
    podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane
    przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które
    podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej.
    Natomiast art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    zastosowanie, gdy całość praw własności intelektualnej do tworzonego i rozwijanego
    /ulepszanego oprogramowania/programu komputerowego jest przekazywana odpłatnie
    na rzecz danego kontrahenta. Tak więc, należności otrzymywane z tego tytułu (dla
    niektórych z opisanych we wniosku aplikacji) są dochodem ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie usługi.
    Tym samym dochód z „wydawania/publikacji” Aplikacji (...) stanowi - w części
    przypadającej na każde KPWI - dochód z KPWI uwzględnionego w cenie usługi w
    rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 PIT i może podlegać 5% stawce, o ile spełnione są
    warunki formalne (B+R, ewidencja, nexus). Wnioskodawca osiąga przychody z wydawania
    stworzonych przez siebie Aplikacji na platformie (...). Wytworzone przez Wnioskodawcę
    prawo własności intelektualnej do przedmiotowych Aplikacji zostaje uwzględnione w cenie
    usługi udostępnienia Aplikacji świadczonej na rzecz konsumentów. Konsumenci
    dokonując płatnych zakupów w (...) uiszczają na rzecz Wnioskodawcy opłaty za usługi. Nie
    jest to zatem dochód z opłat licencyjnych, lecz z tytułu otrzymanej przez konsumenta
    usługi.
    Konsument korzystając z aplikacji jest zainteresowany konkretną jej funkcjonalnością,
    która została wytworzona w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    badawczo-rozwojowej, która skutkowała wytworzenie oprogramowania komputerowego,
    do którego Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie. Konsument kupuje dodatkowe
    usługi, dlatego że chce skorzystać innowacyjnych i nowoczesnych funkcjonalności
    aplikacji. Świadczona przez Wnioskodawcę usługa jest nierozerwalnie, wręcz istotowo
    związana z wytworzonym przez niego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    które pozwala użytkownikowi korzystać z własności i funkcjonalności aplikacji.
    Ad 5
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w złożonym wniosku do litery „a” wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    Nexus.
    Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są koszty
    faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika
    działalność badawczo - rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów

    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj. koszty:
        serwerów - są niezbędne w celu hostowania Oprogramowania;
        zakupu sprzętu komputerowego - potrzebne bezpośrednio do pisania kodu
        źródłowego, testowania prototypów, drukowania dokumentacji projektowej;
        zakupu wyposażenia biura - potrzebne do tworzenia kodu źródłowego;
        usług księgowych - potrzebne do tworzenia podatkowej księgi przychodów i
        rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
        użytkowania samochodu, w tym zakup paliwa, koszty napraw, koszty
        eksploatacyjne - potrzebne do zapewnienia sprawnego środka transportu w celu
        możliwości dojazdu do Zleceniodawcy kiedy jest to konieczne dla realizacji prac
        Wnioskodawcy;
        abonamentu telefonicznego i abonamentu łącza internetowego - Wnioskodawca
        wykonując prace musi mieć dostęp do sieci komórkowej i internetu jako, że są to
        zupełnie podstawowe narzędzia pracy Wnioskodawcy zapewniające np. możliwość
        przesyłania efektów swoich prac; narzędzi programistycznych - potrzebne
        bezpośrednio do pisania kodu źródłowego, testowania prototypów;
        reklam i utrzymania strony internetowej;
        usług informatycznych realizowanych przez podmioty trzecie.
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.
    Wydatki na usługi z zakresu projektowania UI/UX (“koszty deasingu”) są niezbędne w celu
    wytworzenia programu komputerowego będącego kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej. Technicznie niemożliwe jest wytworzenie jakiejkolwiek aplikacji na telefon,
    bez stworzenia jego interfejsu dostępnego dla użytkownika. Żeby użytkownik mógł
    skorzystać z Aplikacji musi on mieć prosty, graficzny interfejs, który będzie zintegrowany z
    kodem komputerowym “stojącym” za nim.
    Interfejs tworzony przez osoby trzecie (w ramach kosztów ponoszonych na tzw. deasing)
    stanowi odzwierciedlenie oprogramowania. Interfejs użytkownika jest częścią
    funkcjonalną oprogramowania: definiuje strukturę ekranów, przepływy, stany,
    komunikaty, dostępność. Te założenia są następnie implementowane w kodzie jako pliki
    layoutów (np....), komponenty, arkusze stylów, katalogi assetów, lokalizacje i etykiety
    dostępności - czyli artefakty repozytorium źródeł kompilowane lub dystrybuowane z
    aplikacją. Bez tego warstwy aplikacja nie spełnia swojej funkcji i nie może być użyta przez
    człowieka. Standard projektowania systemów interaktywnych (ISO 9241-210) traktuje UI
    /UX jako integralny etap cyklu życia systemu, warunkujący funkcjonalność i użyteczność
    rozwiązania. (Standards ITEH).
    Polskie przepisy IP Box obejmują autorskie prawo do programu komputerowego jako
    kwalifikowane IP (PIT art. 30ca), a dochód z niego może być opodatkowany 5% - pod
    warunkiem prowadzenia ewidencji i wykazania kosztów „które doprowadziły do

    wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia” tego prawa (art. 30ca ust. 9a). Koszty UI/UX
    właśnie to robią: przekładają wymagania na specyfikację funkcjonalną i interakcję, która
    potem jest materializowana w kodzie.
    Zgodność z podejściem „nexus” (OECD BEPS Action 5)
    W kalkulacji IP Box liczą się wydatki bezpośrednio związane z rozwojem IP, w tym na
    podwykonawców niepowiązanych - to mieści się w zmodyfikowanym podejściu nexus dla
    reżimów IP. Outsourcowany UI/UX (na rzecz podmiotów niepowiązanych) jest klasycznym
    komponentem takich wydatków, bo stanowi wkład merytoryczny w rozwój produktu
    (aplikacji) (OECD).
    Podsumowując: ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na projektowanie UI/UX
    stanowią koszty konieczne i bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem programu komputerowego - kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. Interfejs użytkownika jest integralnym elementem funkcjonalnym aplikacji:
    jego makiety i prototypy są następnie materializowane w kodzie (layouty, komponenty,
    assety), bez których aplikacja nie może spełniać swojej funkcji. Prace UI/UX przekładają się
    na konkretne artefakty w repozytorium i wydania produktu, a więc pozostają w ścisłym
    związku przyczynowym z wytworzeniem kwalifikowanego IP. Wydatki na te usługi (również
    nabywane od niepowiązanych podmiotów) są zatem elementem kosztów prac B+R
    prowadzących do powstania i rozwoju programu. Jednocześnie za poza - zakresowe
    uznaję wydatki o charakterze wyłącznie marketingowo-brandingowym, które nie zostały
    zaimplementowane w aplikacji. W konsekwencji koszty UI/UX kwalifikują się do ujęcia w
    kalkulacji IP Box.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej r(...)t, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:

        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z opisu okoliczności sprawy wynika, że wykonuje Pan działalność polegającą na rozwoju i
    tworzeniu oprogramowania w sposób opisany we wniosku od 3 stycznia 2022 r. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej realizuje Pan prace programistyczne prowadzące
    do powstania innowacyjnych rozwiązań.

    W ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej osiąga Pan przychody z
    należności licencyjnych (w % części zgodnie z posiadanymi przez Pana prawami własności)
    uzyskiwanych z tytułu udzielonej licencji na aplikacje (...) oraz w zakresie usług związanych
    z wydawaniem pozostałego oprogramowania (w zakresie oprogramowania użytkowego
    pobieranego z Internetu), tj. udostępnienie aplikacji użytkownikom - dla aplikacji (...)
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Pana programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej. Podkreśla Pan, że każde zadanie lub problem w zakresie
    tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od Pana wiedzy, doświadczenia oraz
    wyobraźni. Wybiera Pan bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości
    zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i przygotowuje
    do nich analizę. Wskazuje Pan, że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi
    - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
    szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć
    innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. W swojej działalności
    zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z
    obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi
    w działalności Wnioskodawcy.
    W każdym przypadku - tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
    ewentualnego rozwijania utworów - efekty Pana prac są/były/będą odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku wskazał Pan, projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania
    mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu czynności o
    charakterze programistycznym popartych Pana wiedzą i umiejętnościami. Mają one

    przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje
    Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już u Pana funkcjonujących.
    Wskazuje Pan, że innowacyjność „Oprogramowania”/„programów komputerowych”
    wskazanych we wniosku, które tworzył/tworzy/będzie on tworzył i rozwijał/rozwija/będzie
    Pan rozwijał, w okresie, którego dotyczy wniosek, polega na tym, że oprogramowanie jest
    skalowalne i zapewnia wykorzystanie pełnej mocy obliczeniowej, a także nowoczesnych
    algorytmów. Ponadto, innowacyjność oprogramowania polega na zastosowaniu do jego
    wytworzenia nowoczesnych technologii oraz innowacyjnego podejścia. Oprogramowanie
    zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa co jest dodatkowym punktem innowacyjności.
    Dodatkowym atutem, który podbija innowacyjność aplikacji jest jej zastosowanie na
    innowacyjnym rynku.
    Efekty Pana prac (Oprogramowanie) zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście
    oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są wykonaniem nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej, nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy, nie są jedynie
    „techniczną” ale twórczą realizacją szczegółowych projektów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań: planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny,
    a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania.
    Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,

    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie, czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Pana zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że działalność, w ramach której ca tworzył/rozwijał, tworzy/rozwija
    oraz będzie tworzył/rozwijał „program komputerowy” prowadzona była/jest/będzie w
    sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Pana celem jest dostarczenie klientowi odpowiednich programów
    komputerowych, tj. w szczególności:
    · tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu
      z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych
      narzędzi, funkcji i języków programowania),
    · tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
      tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
      oprogramowania. Finansowanie następuje ze środków własnych.
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej.
    Zasobami wiedzy, którymi Pan dysponował są technologie informatyczne, czyli wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym
    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana
    wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki uwzględnia
    Pan swojej działalności.
    W ramach działalności, dzięki której Pan tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza
    „oprogramowanie” wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę i umiejętności nabyte podczas
    indywidualnego studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i
    nowoczesnych technologii oraz swojego doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i
    umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w
    zakresie tworzonego oprogramowania. Pracuje Pan przy użyciu technologii (...), uczy się
    tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe
    kombinacje narzędzi i technologii i pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej
    wcześniej specyfikacji i jakości.

    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań. Ponadto sam Pan wskazał w opisie sprawy, że Pana
    działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin.
    Prace te obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podejmuje Pan aktywność, która
    obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany
    charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu czynności o charakterze
    programistycznym popartych Pana wiedzą i umiejętnościami. Mają one przymiot
    indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pan nowe
    lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już u Pana funkcjonujących. Tworzy Pan oprogramowanie w językach/technologiach: (...).
    Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów posiadanej przez
    niego wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych rozwiązań lub nowych zastosowań
    istniejących już rozwiązań. Zmiany wprowadzone przez Pana do rozwijanego
    oprogramowania mają charakter innowacyjny, prowadząc do stworzenia nowego
    oprogramowania. Nie mają one charakteru rutynowych, okresowych zmian.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3
      a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w

      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    W myśl art. 30ca ust. 8 ww. ustawy:
      Do ustalenia dochodów (strat), o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepisy art. 23o i art.
      23p stosuje się odpowiednio.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo
        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do kwalifikowanego
    dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP
    posiada ochronę prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu okoliczności sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    realizuje Pan prace programistyczne prowadzące do powstania innowacyjnych rozwiązań.
    Jak Pan wskazał – tworzy oprogramowanie w językach/technologiach: (...). Tworzone
    oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich
    rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klienta. To co wyróżnia oprogramowanie
    tworzone przez Pana to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia
    oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb zleceniodawcy oraz
    nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców
    tworzenia architektury.
    Utwory tworzone lub modyfikowane przez Pana są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W każdym
    przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku ewentualnego
    rozwijania utworów – efekty Pana prac były odrębnymi programami komputerowymi,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Oferuje Pan Oprogramowanie i udziela niewyłącznych, płatnych licencji do
    Oprogramowania swoim klientom. Tym samym osiąga dochód z tytułu udzielenia licencji
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej (Przychody IP Box). W zakresie usług
    związanych z wydawaniem pozostałego oprogramowania tj. udostępnienie aplikacji
    użytkownikom - dla aplikacji (...) osiąga Pan dochód z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży świadczonych przez siebie usług.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w
    prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji,
    spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT od roku 2022 i w latach kolejnych. Wskazał Pan,
    w latach kolejnych będzie uzyskiwał dochody w takich samych okolicznościach
    faktycznych, jak w przedstawionym zdarzeniu.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak

    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
        „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
        komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
        postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu
        źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego
        oprogramowania (A. Michalak red. „Ustawa o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych”. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74);
        Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
        przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to
        odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa
        (wyr. WSA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., sygn. akt I ACa 912/09, niepubl.; wyr. WSA w
        Łodzi z 27 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa 1157/12).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto przepisie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód
    uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich
    ustawodawca wymienił uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
    cenie sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych). Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla
    potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub
    usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są
    efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które
    powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które
    podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy

    produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest
    świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane
    prawa własności intelektualnej. W opisie sprawy wskazał Pan, że wytworzone przez Pana
    prawo własności intelektualnej do opisanych we wniosku Aplikacji zostaje uwzględnione w
    cenie usługi udostępnienia Aplikacji świadczonej na rzecz konsumentów. Konsumenci
    dokonując płatnych zakupów w (...) uiszczają na Pana rzecz opłaty za usługi. Tym samym p
    rzedmiotowe przychody osiąga Pan z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    uwzględnionego w cenie sprzedaży świadczonych przez siebie usług zgodnie z art. 30ca
    ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Co istotne, dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie wyłącznie
    ta część ceny sprzedaży usługi, która dotyczy kwalifikowanego IP, a więc w cenie której
    został uwzględniony kwalifikowany IP, a nie cała wartość sprzedaży usługi.
    To oznacza, że kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej jest wyłącznie dochód z samego kwalifikowanego IP, który jest
    uwzględniony (zawarty) w cenie produktu, czy usługi, a nie cała wartość produktu/usługi
    zawarta w cenie sprzedaży.
    Wskazać należy, że dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie
    wyłącznie ta część ceny sprzedaży usługi, która dotyczy kwalifikowanego IP, a więc w cenie
    której został uwzględniony kwalifikowany IP, a nie cała wartość sprzedaży usługi.
    To oznacza, że kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej jest wyłącznie dochód z samego kwalifikowanego IP, który jest
    uwzględniony (zawarty) w cenie produktu, czy usługi, a nie cała wartość produktu/usługi
    zawarta w cenie sprzedaży. Jak wynika bowiem z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką podatku
    podlegają wyłącznie dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (zgodnie z
    art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). To potwierdza
    również treść cytowanego powyżej art. 30ca ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych z którego wynika, że dochód z kwalifikowanego IP „zawarty” w cenie
    danego produktu lub usługi winien być ustalany w oparciu o zasadę ceny rynkowej.
    Zatem, inne dochody niebędące dochodami z kwalifikowanego IP nie mogą korzystać z
    opodatkowania ww. preferencyjną stawką 5%.
    Ponadto, w objaśnieniach podatkowych dotyczących preferencyjnego opodatkowania
    dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX a opublikowanych
    przez Ministerstwo Finansów na stronie internetowej, wskazano m.in., że obliczając
    wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony
    przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce
    podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz
    kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z
    danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie
    związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do
    powstania tego przychodu. Zatem dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy
    przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w
    roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą z kwalifikowanego IP. Również zatem cytowane objaśnienia nie
    pozostawiają wątpliwości co do prawidłowości wykładni art. 30ca ust. 1 i ust. 7 pkt 3
    ustawy.
    Zatem dochodem do opodatkowania 5% stawką podatku będzie wyłącznie dochód z
    samego kwalifikowanego IP, który jest uwzględniony (zawarty) w cenie produktu, czy
    usługi, a nie cała wartość produktu/usługi zawarta w cenie sprzedaży.
    W tym świetle, ulga IP Box powinna zostać zastosowana jedynie do tej części ceny
    sprzedaży usługi związanej z wydawaniem pozostałego oprogramowania, jaka dotyczy
    kwalifikowanego IP.

    W sytuacji, w której uzyskuje Pan dochody z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, uwzględnionej w cenie sprzedaży usługi związanej z wydawaniem
    pozostałego oprogramowania, to dochody te powinny być ustalane w oparciu o zasadę
    ceny rynkowej w myśl art. 23o i art. 23p ustawy, co wynika z art. 30ca ust. 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast odnosząc się do uzyskiwanych przez Pana przychodów z tytułu opłat lub
    należności wynikających z umowy licencyjnej do programów komputerowych mieszczą się
    one w kategorii przychodów z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej,
    która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 1
    ustawy), które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.
    W związku z tym na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za rok 2022 oraz za lata kolejne, jeżeli
    przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2, 3 i 4 również należało uznać za
    prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Pana wątpliwości w zakresie pytania nr 5 dotyczą ustalenia, czy prawidłowo klasyfikuje
    Pan koszty związane z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do
    litery „a” wskaźnika nexus.
    W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą ponosi Pan wydatki wskazane
    ostatecznie w uzupełnieniu:
        zakup serwerów - są niezbędne w celu hostowania Oprogramowania;
        zakup sprzętu komputerowego, tj.: (...) drukarki, iPhone, iPad różnych roczników i
        wersji, monitorów, adapterów i przejściówek - potrzebne bezpośrednio do pisania
        kodu źródłowego, testowania prototypów, drukowania dokumentacji projektowej;
        usługi księgowe - potrzebne do tworzenia podatkowej księgi przychodów i
        rozchodów oraz ewidencji IP BOX;
        abonamentu telefonicznego i abonamentu łącza internetowego - wykonując prace
        musi Pan mieć dostęp do sieci komórkowej i internetu jako, że są to zupełnie
        podstawowe narzędzia Pana pracy zapewniające np. możliwość przesyłania
        efektów swoich prac; narzędzi programistycznych - potrzebne bezpośrednio do
        pisania kodu źródłowego, testowania prototypów;
        narzędzia programistyczne – tj. wydatki na wydatki na (...)
        reklamę i utrzymanie strony internetowej, czyli wydatki na zakup usług w ramach
        serwisów udostępnianych przez (...) (...) i (...);
        usługi deasingu – czyli projektowania warstwy graficznej Aplikacji realizowane przez
        podmioty trzecie, są to wydatki na usługi z zakresu projektowania UI/UX;
        usługi informatyczne realizowane przez podmioty trzecie (Koszty IP Box) obejmują
        wydatki na testy A/B realizowane przez inne podmioty.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przy określaniu tych kosztów ważne jest też zastosowanie właściwej proporcji, jeżeli w
    ramach działalności badawczo-rozwojowej wytwarzanych jest więcej kwalifikowanych
    praw IP oraz oprócz dochodów kwalifikowanych uzyskuje Pan także inne dochody z tytułu
    prowadzonej działalności gospodarczej, które nie mogą zostać opodatkowane w ramach
    ulgi IP Box.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Analizując wykaz poniesionych kosztów w kontekście prowadzonej przez podatnika
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej na uwadze należy mieć zatem kwestię bezpośredniego ich wpływu na
    wytworzenie, rozwój i/lub ulepszenie kwalifikowanych IP.
    W celu prawidłowego wykonania dyspozycji art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, należy odróżnić koszty faktycznie poniesione przez
    podatnika na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, od kosztów pośrednich. Dokonując
    powyższego należy mieć na uwadze stosunek przyczynowo-skutkowy poniesionych
    wydatków w związku z wytworzeniem, rozwojem czy ulepszeniem kwalifikowanych IP, z
    pominięciem stopni pośrednich.
    Brak wyznaczonej granicy pomiędzy wydatkami bezpośrednimi a pośrednimi prowadzi
    wprost to wypaczenia intencji ustawodawcy celowo posługującego się określeniem
    „bezpośrednio”. Rozszerzająca wykładnia wydatków obejmujących wszystkie ponoszone
    koszty, a więc również te pośrednio wpływające na wytworzenie, rozwój czy ulepszenie
    kwalifikowanych IP, prowadzi wprost do wynaturzenia charakteru danego przepisu – z

    preferencji przedmiotowej związanej z rodzajem ponoszonych kosztów, staje się de facto
    preferencją podmiotową, ze względu na prowadzoną przez podatnika działalność.
    Istotę powyższego rozróżnienia wyrażają postanowienia art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie wskazane zostało, że do kosztów, o których mowa
    w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz
    kosztów związanych z nieruchomościami.
    Powyższy przepis wskazuje na nieadekwatność kosztów związanych np. z nieruchomością.
    Koszty takie nie są bowiem bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej co nie zmienia faktu, że pośrednio taka relacja istnieje. Powyższe wyliczenie
    stanowi katalog otwarty, nieograniczony do wyliczenia w nim zawartego.
    W świetle powyższego do kalkulacji wskaźnika nexus (litera a) nie może Pan ująć
    wydatków poniesionych na reklamę i utrzymanie strony internetowej (tj. kosztu reklam
    Aplikacji w ramach serwisów udostępnianych przez (...) i (...)).
    Trudno bowiem uznać, że wydatki te związane są z prowadzoną bezpośrednio przez Pana
    działalnością badawczo-rozwojową. Jak Pan bowiem wyjaśnił wydawanie Aplikacji przez
    Pana bez wykonania jakichkolwiek czynności reklamowych jest niemożliwe, ponieważ
    skazywałoby to z góry aplikacje stworzone przez Pana na niepowodzenie. W sklepach typu
    (...) jest taka ilość aplikacji, że szansa przypadkowego znalezienia jednej z nich przez
    potencjalnego użytkownika aplikacji jest bardzo niewielka. Skoro to Pan jest wydawcą
    aplikacji, to wykonywanie przez Pana czynności w ramach prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej ma sens tylko wtedy, gdy jednocześnie tworzone przez Pana
    aplikacje są promowane. Żaden algorytm (...) nie będzie promować Aplikacji, dla których
    uprzednio nie zapłacono za ich promocję. Koszty te niewątpliwie są związane z
    uzyskiwanym dochodem z tytułu wydawania Aplikacji, jednakże trudno uznać, że są to
    koszty poniesione przez Pana bezpośrednio na działalność badawczo-rozwojową
    dotyczącą kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a tylko takie koszty mogą być
    uwzględnione w lit. a wzoru nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Reklama Aplikacji w ramach serwisów udostępnianych przez (...) i (...) ma na celu
    promowanie usług związanych z wydawaniem oprogramowania (Aplikacji), tym samym
    stanowi koszt związany z Pana działalnością w ujęciu ogólnym, a nie z prowadzoną
    działalnością badawczo-rozwojową dotyczącą wytworzenia konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym przedstawione okoliczności dotyczące tego
    wydatku wskazują na brak bezpośredniego związku z wytworzeniem IP, w konsekwencji
    wydatki te nie będą stanowić kosztów, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust.
    4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odrębnie natomiast należy odnieść się do kwestii prawidłowego ujęcia we wskaźniku
    nexus kosztów wynagrodzenia osób zaangażowanych w projekt (podwykonawców).
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    W myśl natomiast art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część
      dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest
      wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10
      ust. 1 pkt 1 i 2.

    W zakresie prawidłowego ujęcia kosztu usług podwykonawcy do wskaźnika nexus, należy
    odnieść się do wykładni przedstawionej w Objaśnieniach MF w pkt 114:
      Do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między
      innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na
      podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne,
      a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło.
    Z kolei w pkt 115 ww. Objaśnień MF wyjaśniono, że:
      Podatnik będzie miał również prawo uwzględnić we wskaźniku nexus koszty
      związane z zawarciem umowy cywilno-prawnej z podmiotem prowadzącym
      jednoosobową działalność gospodarczą (np. umowy B2B). W przypadku takiej
      umowy nabyta usługa (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z
      kwalifikowanym IP) będzie ujęta w literze b wzoru nexus o ile podmiot, z którym
      zawarta jest umowa nie jest podmiotem powiązanym. W przypadku podmiotów
      powiązanych koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych należy ująć w
      literze c wzoru nexus. Dodatkowo, jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do
      przeniesienia prawa własności intelektualnej pomiędzy podmiotami, wówczas
      koszty, o których mowa wyżej, należy ująć w literze d wzoru nexus.
    Punkt 116 ww. Objaśnień MF stanowi natomiast, że:
      Jeżeli pracownik zatrudniony przez podatnika realizuje działalność badawczo-
      rozwojową to wówczas należy uznać, że poniesione przez pracodawcę wydatki w tym
      zakresie mogą zostać zaliczone do kosztów, o których mowa w lit. a wzoru nexus, tj.
      do kosztów faktycznie poniesionych przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio
      przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP.
    Zgodnie z pkt 117 ww. Objaśnień MF:
      Natomiast w sytuacji, gdy podatnik nie prowadzi działalności badawczo-rozwojowej
      bezpośrednio, tj. zleca jej wykonanie innym podmiotom to wówczas należności z
      tego tytułu stanowić będą koszty, o których mowa w lit. b lub c wskaźnika nexus tj.
      koszty faktycznie poniesione przez podatnika na nabycie wyników prac badawczo-
      rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP od podmiotów niepowiązanych lub
      powiązanych.
    Wyjaśnił Pan, że ponosi koszty deasingu i usług informatycznych w związku z zawarciem
    umów B2B. Podwykonawcy wykonują czynności w ramach samodzielnie prowadzonych
    indywidualnych działalności gospodarczych. Podwykonawcy wykonują czynności w
    ramach prowadzonej przez Pana działalności będącej przedmiotem wniosku, polegającej
    na wytwarzaniu oprogramowania. Wyjaśnił Pan, że nabywa Pan od podmiotów trzecich:
        kwalifikowane prawa własności intelektualnej (ściślej prawa autorskie do
        programów komputerowych, konkretniej części kodu komputerowego). Nie
        nabywa Pan jednak w całości prawa do Aplikacji, ponieważ jest ona wytwarzana
        przez Pana we własnym zakresie jedynie z pomocą podwykonawców;
        wyniki prac rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności
        intelektualnej (inne niż kwalifikowane prawa własności intelektualnej).
    W opisie sprawy wskazał Pan, że podmioty trzecie nie są w żaden sposób powiązane z
    Panem. Wskazuje Pan ponadto, że występuje bezpośredni związek między kosztami
    ponoszonymi przez Pana na usługi podmiotów trzecich a działalnością związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Te wydatki są niezbędne w celu
    wytworzenia Aplikacji oraz jej utrzymywania (ulepszenia).

    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, wskazać należy, że wydatki
    poniesione na nabycie od podwykonawców wyników (efektów) prac badawczo-
    rozwojowych, prowadzonych przez tych podwykonawców w ramach prowadzonej przez
    nich działalności badawczo-rozwojowej, stanowią koszty, o których mowa w lit. b wzoru z
    art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile te wyniki (efekty)
    prac badawczo-rozwojowych nie stanowią kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej.
    Jeżeli natomiast przedmiotem nabycia od podwykonawców jest kwalifikowanego prawo
    własności intelektualnej, to wydatki na to nabycie stanowią koszty, o których mowa w lit. d
    wzoru z art. 30ca ust. 4 ww. ustawy.
    Tym samym ww. koszty wynagrodzenia podwykonawców, w ramach którego nabywa Pan
    wyniki prac badawczo-rozwojowych lub kwalifikowane prawa własności intelektualnej nie
    mogą stanowić kosztów, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. kosztów prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.
    Natomiast wskazane przez Pana wydatki poniesione na:
        zakup serwerów;
        zakup sprzętu komputerowego, tj.: (...), (...), drukarki, iPhone, iPad różnych
        roczników i wersji, monitorów, adapterów i przejściówek;
        usługi księgowe;
        abonament telefoniczny i abonament łącza;
        narzędzia programistyczne – tj. wydatki na wydatki na (...)
    mogą stanowić koszt, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana
    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej.
    Jednakże zauważyć należy również, że dokonując oceny Pana stanowiska w zakresie
    prawa do uwzględniania kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika
    nexus, organ związany jest przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem
    przyszłym w kontekście zadanego pytania oraz zajętego stanowiska. To oznacza, że organ
    interpretacyjny ocenia możliwość uznania danego wydatku za koszt do litery „a” wskaźnika
    nexus w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności. Jednakże ciężar wykazania
    związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a ich bezpośrednim
    związkiem z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową ciąży na Panu, a weryfikacja
    zasadności poczynionych ustaleń możliwa jest w postępowaniu dowodowym, które
    zastrzeżone jest dla innych trybów postępowania.
    Tym samym Pana stanowisko dotyczące pytania nr 5 jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej