Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/443-25/12-4/PG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-11-22
Teza: Zwolnienie od podatku VAT świadczonych usług szkoleniowych finansowanych co najmniej w 70% ze środków publicznych.
Słowa kluczowe: finansowanie; kształcenie; podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środki publiczne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 13 września 2012 r. (data wpływu 17 września 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 6 listopada 2012 r. (data wpływu 9 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dla usług szkoleniowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dla usług szkoleniowych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 6 listopada 2012 r. (data wpływu 9 listopada 2012 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy oraz własne stanowisko do sformułowanych pytań.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca złożył ofertę w postępowaniu w ramach zamówień publicznych na wykonanie zadania polegającego na: przygotowaniu warsztatów grupowych oraz coachingu indywidualnego w ramach projektu pn. „Akademia … ” współfinansowanego ze środków unijnych.

W ofercie tej Zainteresowany wpisał, iż usługa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 23% . Oferta ta została przez zamawiającego poprawiona w zakresie podatku VAT, ponieważ zamawiający stwierdził, iż usługa ta jest zwolniona od tego podatku, ponieważ jest finansowana w co najmniej 70% ze środków unijnych. Na poparcie takiego stanowiska powołano się na pismo Ministerstwa Rozwoju Regionalnego w kontekście interpretacji Ministerstwa Finansów, z którego wynika, że wszystkie szkolenia w ramach PO KL wiążą się z kształceniem zawodowym i przekwalifikowaniem zawodowym, zdefiniowanym w przepisach prawa podatkowego i w związku z tym powinny być zwolnione od podatku VAT o ile są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. Takie stanowisko co do stawki VAT prezentowane jest przez wielu zamawiających, którzy w specyfikacji istotnych warunków zamówienia wskazują wręcz, że usługi objęte zamówieniem z uwagi na wskazane już powyżej okoliczności (finansowanie ze środków publicznych) korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.

W piśmie z dnia 6 listopada 2012 r. (data wpływu 9 listopada 2012 r.) będącym uzupełnieniem przedmiotowego wniosku, Zainteresowany powtórzył informacje zawarte we wniosku. Ponadto, poinformował, że nie jest on podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Wnioskodawca podał przy tym, iż usługi wskazane powyżej nie są usługami w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku VAT. Efektem tych usług nie jest też przekwalifikowanie zawodowe lub kształcenie zawodowe. Jednakże można przyjąć, iż usługi pozostają w związku z branżą lub zawodem i uaktualniają wiedzę dla celów zawodowych. Co do finansowania - są one finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku, gdy usługi objęte zamówieniem finansowane są w co najmniej 70% ze środków unijnych (publicznych), to korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług?
2.  W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1, to czy zwolnienie to niezależne jest od tego, czy usługi te dotyczą warsztatów grupowych, czy zajęć indywidualnych i czy zwolnienie to jest niezależne od tego, czy usługi dotyczą doskonalenia kształcenia zawodowego czy też nie?
3.  W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 1, czy zwolnienie od podatku VAT uzależnione jest od tego, czy usługi te dotyczą warsztatów, zajęć grupowych, czy indywidualnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienie z podatku VAT usług świadczonych przez niego w ramach wykonywania zadań udzielonych w ramach zamówienia publicznego, w zakresie opisanym powyżej dotyczy tylko przypadków wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku VAT, zgodnie z którym, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego. W pozostałych przypadkach, usługi świadczone przez Zainteresowanego podlegają podatkowi VAT, zgodnie z art. 41 w wysokości obecnie 23%.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Ad. 1

Finansowanie ze środków publicznych w co najmniej 70% bez jednoczesnego zaistnienia przesłanek z art. 43 ust. 1 pkt 29 jest warunkiem niewystarczającym do zwolnienia usługi od podatku VAT i należy zastosować stawkę 23% (obecnie obowiązującą).

Ad. 2

Zwolnienie od podatku VAT usług świadczonych przez Zainteresowanego w ramach wykonywania zadań udzielonych w ramach zamówienia publicznego, w zakresie opisanym powyżej dotyczy tylko przypadków wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku VAT, zgodnie z którym, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego. W pozostałych przypadkach, usługi świadczone przez Wnioskodawcę podlegają podatkowi VAT, zgodnie z art. 41 w wysokości obecnie 23%.

Ad. 3

Zastosowanie stawki 23% (czyli brak zwolnienia z podatku VAT) nie jest uzależnione od tego, czy usługi te dotyczą warsztatów, zajęć grupowych czy indywidualnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Ponadto, zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. przepisem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ust. 1 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 347, str. 1 ze zm.).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W tym kontekście wskazać należy - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, należy wskazać, iż jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane przepisami. Zatem to szkoły obowiązkowe mają za zadanie realizować program wychowywania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia na poziomie wyższym.

W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

– oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Jednocześnie, stosownie do treści § 13 ust. 1 pkt 19 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Natomiast na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane.

Przytoczone wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych. Co więcej przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) środkami publicznymi są:

1.  dochody publiczne;
2.  środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
3.  środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
4.  przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
    1.  ze sprzedaży papierów wartościowych,
    2.  z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
    3.  ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
    4.  z otrzymanych pożyczek i kredytów,
    5.  z innych operacji finansowych;
5.  przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 77 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2011 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 282/2011 zastąpiło rozporządzenie Rady nr 1777/2005, które przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych ‑ Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 44 ww. rozporządzenia nr 282/2011 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca złożył ofertę w postępowaniu w ramach zamówień publicznych na wykonanie zadania polegającego na przygotowaniu warsztatów grupowych oraz coachingu indywidualnego w ramach projektu pn. „Akademia … ” współfinansowanego ze środków unijnych.

W ofercie tej Zainteresowany wpisał, iż usługa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 23% . Oferta ta została przez zamawiającego poprawiona w zakresie podatku VAT, ponieważ zamawiający stwierdził, iż usługa ta jest zwolniona od tego podatku, ponieważ jest finansowana w co najmniej 70% ze środków unijnych. Na poparcie takiego stanowiska powołano się na pismo Ministerstwa Rozwoju Regionalnego w kontekście interpretacji Ministerstwa Finansów, z którego wynika, że wszystkie szkolenia w ramach PO KL wiążą się z kształceniem zawodowym i przekwalifikowaniem zawodowym, zdefiniowanym w przepisach prawa podatkowego i w związku z tym powinny być zwolnione od podatku VAT o ile są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, iż nie jest podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty oraz nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Zainteresowany poinformował jednocześnie, że usługi opisane powyżej nie są usługami w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Efektem tych usług nie jest też przekwalifikowanie zawodowe lub kształcenie zawodowe. Wnioskodawca oświadczył jednak, iż usługi te pozostają w związku z branżą lub zawodem i uaktualniają wiedzę dla celów zawodowych. Są one finansowane co najmniej w 70% ze środków publicznych.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca jest m.in. zainteresowany, czy w przypadku gdy usługi objęte zamówieniem finansowane są co najmniej w 70% ze środków unijnych (publicznych) to korzystają one ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Dla oceny tego, czy szkolenia wykonywane przez Zainteresowanego są zwolnione od podatku od towarów i usług, konieczne jest stwierdzenie:

1.  czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub
2.  czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz
    1.  czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
    2.  czy są świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty lub
    3.  czy szkolenia finansowane są w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca nie jest podmiotem objętym systemem oświaty, nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych oraz świadczone przez niego usługi nie są usługami w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy. Ponadto z wniosku nie wynika aby Zainteresowany był uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk oraz jednostką badawczo-rozwojową świadczącą usługi kształcenia na poziomie wyższym.

Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi, nie spełniają przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W związku z czym należy przeanalizować, czy spełnione zostaną przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Zwolnieniu podlegają również usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, o czym stanowi § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż usługi opisane we wniosku - wbrew twierdzeniu Zainteresowanego - spełniają definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Usługi te - jak podkreślił Wnioskodawca - pozostają w związku z branżą lub zawodem i uaktualniają wiedzę dla celów zawodowych, zatem wypełniają przesłanki wskazane w cyt. wyżej art. 44 rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Odnosząc jednak powołany komentarz do elementów stanu faktycznego wskazać należy, iż Zainteresowany nie spełnia wszystkich przesłanek dla zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy. W przedmiotowej sprawie występują usługi kształcenia zawodowego jednakże z opisu sprawy wynika, że nie są one w całości finansowane ze środków publicznych. W konsekwencji opisane we wniosku usługi nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Niemniej zapisami § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. zwolnione od podatku zostały usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. Powyższą przesłankę Wnioskodawca spełnia w sposób całkowity, gdyż opisane we wniosku usługi są usługami kształcenia i przekwalifikowania zawodowego oraz - jak poinformował Zainteresowany - są one finansowane co najmniej w 70% ze środków publicznych. Skutkiem powyższego Wnioskodawca do świadczonych usług może zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie aktu wykonawczego do ustawy o podatku VAT.

Reasumując:

Ad. 1

W przypadku gdy usługi objęte zamówieniem finansowane są co najmniej w 70% ze środków unijnych (publicznych), to korzystają one ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Ad. 2

Zwolnienie od podatku VAT do świadczonych przez Zainteresowanego usług w ramach wykonywania zadań udzielonych w ramach zamówienia publicznego opisanego powyżej dotyczy usług, które są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz są finansowane co najmniej w 70% ze środków publicznych. Zwolnienie to jest niezależne od tego czy usługi te dotyczą warsztatów grupowych, czy zajęć indywidualnych.

Z uwagi na to, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi spełniają ww. warunki, co sprawia, że korzystają one ze zwolnienia od podatku w oparciu o § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia, stanowisko Zainteresowanego należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto, należy wskazać, iż w związku z odpowiedziami na pytania nr 1 i 2, odpowiedź na pytanie nr 3 stała się bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dodatkowo zwrócić należy uwagę, iż w sprawie będącej przedmiotem wniosku analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W konsekwencji Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.