Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.150.2025.2.WK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-19
Teza: Opodatkowanie nieodpłatnego użyczenia przez
Wnioskodawców na rzecz Spółki Nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
przekazanie-przekazanie nieodpłatne
umowa-umowa użyczenia
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy są właścicielami dwóch nieruchomości na prawach ustawowej wspólności
    majątkowej małżeńskiej w rozumieniu przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Pierwsza nieruchomość (Nieruchomość nr 1).
    Nieruchomość zabudowana budynkiem biurowym oraz magazynem stanowiąca działkę o
    numerze ewidencyjnym nr (...), identyfikator działki (...), położona w (...), gmina M. (...),
    powiat (...), województwo (...), obręb ewidencyjny (...), sposób korzystania BI – inne tereny
    zabudowane, o obszarze (...), jest objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego w obrębie oznaczonym symbolem (...) – teren pod funkcję zabudowy
    mieszkaniowej i działalności gospodarczej, dla której Sąd Rejonowy w (...), V Wydział Ksiąg
    Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KWNR (...).
    Nieruchomość została nabyta na podstawie aktu notarialnego – umowa sprzedaży,
    sporządzonego przez notariusz (...), Kancelaria Notarialna w (...) 2017 r., oznaczonego
    numerem Repertorium (....). Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawców za
    środki pochodzące z ich majątku wspólnego do ich majątku wspólnego.
    Druga nieruchomość (Nieruchomość nr 2).
    Nieruchomość zabudowana w ten sposób, że obecnie trwa budowa budynku o
    przeznaczeniu magazynowo-biurowym. Nieruchomość stanowi działkę o numerze
    ewidencyjnym nr (...), identyfikator działki (...), położna w (...), gmina (...), powiat (...),
    województwo (...), obręb ewidencyjny (...), sposób korzystania R – grunty orne, o obszarze
    (...) ha, nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ale zgodnie
    z studium leży w obszarze oznaczonym symbolem P – teren zabudowy produkcyjnej,
    składy, magazyny, dla której Sąd Rejonowy w (...), V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi
    księgę wieczystą KW NR (...).
    Nieruchomość została nabyta na podstawie aktu notarialnego – umowa sprzedaży,
    sporządzonego przez notariusz (...), Kancelaria Notarialna w (...) 2023 r., oznaczonego
    numerem Repertorium A (...). Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawców za
    środki pochodzące z ich majątku wspólnego do ich majątku wspólnego w związku z
    prowadzoną przez Wnioskodawcę (...) działalnością gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą
    w (...).
    (...) 2025 r. na podstawie aktu notarialnego – oświadczenie o przekształceniu działalności
    gospodarcze) prowadzonej pod firmą (...) w jednoosobową spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością, sporządzonego przez notariusza (...), oznaczonego numerem
    Repertorium (...) doszło do przekształcenia w trybie określonym w art. (...) jednoosobowej
    działalności gospodarczej pod firmą: (...) wpisanej do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej, posiadającej (NIP (...)), dalej jako działalność gospodarcza, w
    spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą (...) wpisaną do Rejestru
    Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: (...), której
    przedmiotem przeważającej działalności jest sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana
    oznaczona kodem PKD (...) (dalej jako „Spółka”), w której na moment przekształcenia
    Wnioskodawca (...) był jedynym wspólnikiem oraz jedynym członkiem zarządu Spółki. Na
    dzień sporządzenia rozpatrywanego wniosku w Spółce Wnioskodawca (...) posiada 70%
    udziałów i jest jedynym członkiem zarządu, jego żona i syn posiadają po 15% udziałów,
    każdy z nich.

    W zakresie nabywania Nieruchomości nr 1 Wnioskodawcom nie przysługiwało w całości
    ani w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z
    tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Przy czym, całość zabudowy, która powstała na Nieruchomości nr 1 została w całości
    sfinansowana ze środków pochodzących z działalności gospodarczej – przed dokonaniem
    przekształcenia w Spółkę – a w związku z tym sfinansowaniem przysługiwało prawo w
    całości do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, co
    uczyniono z tytułu budowy od podstaw. Nie dokonano korekty podatku naliczonego z
    uwagi na dalszy wynajem nieruchomości.
    W zakresie Nieruchomości nr 2 przysługiwało w całości prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Obecnie dalsza część prac
    budowlanych jest finansowa ze środków Spółki. Nie dokonano korekty podatku
    naliczonego z uwagi na dalszy wynajem nieruchomości. Nieruchomość nr 2 została
    wycofana z działalności gospodarczej przed przekształceniem w Spółkę.
    Wnioskodawcy nie planują na tym etapie wnosić Nieruchomości nr 1 i Nieruchomości nr 2
    do Spółki, natomiast planują oddać te Nieruchomości Spółce do używania na podstawie
    umowy użyczenia. Spółka będzie używała Nieruchomość nr 1 i Nieruchomość nr 2 w
    całości do celów prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Umowa użyczenia
    między Spółką, a Wnioskodawcami będzie zgoda z postanowieniami wynikającymi z art.
    710-719 Kodeksu Cywilnego. W sprawach nieuregulowanych będą miały zastosowanie
    przepisy Kodeksu cywilnego.
    Oznacza to, że:
    - użyczenie będzie miało charakter nieodpłatny (Wnioskodawcy jako właściciele nie będę
      otrzymywali wynagrodzenia z tytułu użyczenia),
    - umowa użyczenia będzie zawarta na czas nieokreślony,
    - Spółka będzie ponosiła zwykłe koszty utrzymania nieruchomości, w tym koszty
      konserwacji i drobnych napraw,
    - w razie konieczności poniesienia nakładów zwiększających wartość nieruchomości.
      Spółce będzie przysługiwało prawo żądania zwrotu wartości takich nakładów od
      Wnioskodawców jako właścicieli.
    W użyczonych nieruchomościach umowy z dostawcami mediów pozostaną zawarte z
    właścicielami (Wnioskodawcami). Spółka będzie opłacać ww. koszty bezpośrednio na rzecz
    dostawców mediów, gdyż zgodnie z umową użyczenia jako zwykłe koszty utrzymania
    rzeczy użyczonej będą obciążać Spółkę, nie Wnioskodawców. Spółka będzie także ponosić
    wydatki remontowe, tak aby utrzymać nieruchomości w stanie niepogorszonym, np.
    koszty konserwacji i drobnych napraw (np. naprawa lub wymiana zużytych baterii wod.-
    kan., oświetlenia, naprawa lub wymiana uszkodzonych elementów stałych lub
    wyposażenia).
    Wydatki ponoszone na te cele przez Spółkę nie będą jej zwracane przez Wnioskodawców
    na zasadzie regresu. Będą to bowiem bieżące wydatki powiązane ze zwykłymi kosztami
    utrzymania rzeczy użyczonej ciążące na Spółce jak biorącym nieruchomości w użyczenie
    Wynikają one z istoty umowy użyczenia – zgodnie bowiem z art. 713 Kodeksu cywilnego –
    biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej.
    Jeżeli zaś pojawią się inne wydatki lub nakłady niż zwykłe koszty utrzymania, np.
    prowadzące do zwiększenia wartości nieruchomości, to Spółka i Wnioskodawcy będą
    stosować art. 713 Kodeksu cywilnego, mówiący że w takim przypadku stosuje się
    odpowiednio przepisy o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia, m.in. że w takim
    wypadku Spółka może żądać zwrotu uzasadnionych wydatków i nakładów wraz z
    ustawowymi odsetkami od Wnioskodawców.

    W związku z powyższym, Wnioskodawcy będą zwracali Spółce wydatki przez nią
    poniesione w sytuacji gdy biorący do używania (Spółka) będzie ponosić inne wydatki niż
    zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej.
    Zwrotowi nie będą podlegać zaś wydatki związane z bieżącym utrzymaniem
    nieruchomości (tj. opłaty administracyjne, opłaty za media nakłady utrzymujące rzecz w
    stanie niepogorszonym). Jako właściciel przedmiotowych nieruchomości Wnioskodawcy
    będą uiszczali podatek od nieruchomości od przedmiotowych nieruchomości użyczonych
    Spółce.
    Spółka użyczone nieruchomości będzie wykorzystać w całości na potrzeby prowadzonej
    przez siebie działalności gospodarczej.
    Pomiędzy Wnioskodawcą a utworzoną Spółką będą występować relacje, występujące
    pomiędzy podmiotami powiązanymi, w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 w zw. z pkt 4 lit a)
    lub lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do Nieruchomości nr 2 w części z
    tytułu ich nabycia. Obecnie pomiędzy Wnioskodawcami a Spółką w zakresie
    Nieruchomości nr 1 oraz Nieruchomości nr 2 jest zawarta umowa najmu na cele
    działalności gospodarczej Spółki.
    Wycofanie Nieruchomości nr 2 z majątku Działalności Gospodarczej nie rodziło żadnych
    konsekwencji w zakresie podatku VAT.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    Zainteresowany będący stroną postępowania prowadzi działalność gospodarczą pod
    firmą: (...). Jednoosobową działalność gospodarczą prowadzi od 11 lutego 2025 r.,
    przeważająca działalność gospodarcza: (...) – Wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi. (...) 2025 r. na podstawie aktu notarialnego — oświadczenie
    o przekształceniu działalności gospodarczy prowadzonej pod firmą (...), sporządzonego
    przez notariusza (...), Kancelaria Notarialna w (...), oznaczonego numerem Repertorium (...)
                                    1  13doszło do przekształcenia w trybie określonym w art. 584-584 jednoosobowej
    działalności gospodarczej pod firmą: (...) wpisanej do Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej, posiadającej NIP (...) opisaną do Rejestru Przedsiębiorców
    Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (...), której przedmiotem przeważającej
    działalności jest sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana oznaczona kodem PKD (...).
    Spółka została wpisana do KRS (...) 2025 r. Z uwagi na skutki przekształcenia
    przedsiębiorcy w Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, to jest wykreślenie
    przedsiębiorcy z CEIDG, (...) ponownie otworzył jednoosobową działalność gospodarczą
    opisaną powyżej.
    Użyczenie nieruchomości nie ma związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Obecnie Nieruchomość 1 i 2 są przedmiotem najmu gdzie stroną wynajmującą są
    Wnioskodawcy (przy czym najem jest rozliczany w ramach działalności gospodarczej
    prowadzonej przez (...), a stroną najmującą jest Spółka. W przypadku wydania pozytywnej
    interpretacji podatkowej stosunek zostanie zmieniony na użyczenie, jeśli nie,
    Wnioskodawcy pozostaną przy umowie najmu.
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania nie prowadzi działalności gospodarczej.
    Zainteresowany będący stroną postępowania jest czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem VAT. Numer, za pomocą którego podmiot został identyfikowany na potrzeby
    podatku: (...).
    Zainteresowana nie będącą stroną postępowania nie jest czynnym podatnikiem VAT.
    Nieruchomość nr 1 – została nabyta w celu wybudowania na niej budynku biurowego oraz
    magazynu za środki pochodzące z działalności gospodarczej (...). Przy czym sama działka
    została nabyta za środki pochodzące z majątku wspólnego Zainteresowanego będącego

    stroną postępowania oraz Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania do ich
    majątku wspólnego.
    Nieruchomość nr 2 – została nabyta w celu oraz w zakresie prowadzonej działalności
    gospodarczej w (...), to jest sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana oznaczona kodem PKD
    46.90. Z.
    Nieruchomość nr 1 – została nabyta na podstawie aktu notarialnego — umowa sprzedaży.
    Od dnia nabycia Nieruchomość nr 1 była w majątku wspólnych Zainteresowanego
    będącego stroną postępowania oraz Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania,
    przy czym wybudowano na niej budynek biurowy oraz magazyn za środki pochodzące z
    działalności gospodarczej (...). Obecnie jest przedmiotem umowy najmu, w której stroną
    Wynajmującą jest Zainteresowany będący stroną postępowania oraz Zainteresowana
    niebędąca stroną postępowania (najem jest rozliczany w ramach działalności
    gospodarczej prowadzonej przez (...), a stroną Najmującą jest Spółka pod firmą: (...).
    Stosunek najmu będzie trwał do momentu zawarcia umowy użyczenia przedmiotowej
    nieruchomości pomiędzy tymi samymi stronami, o ile uzyskana interpretacja będzie
    pozytywna dla Wnioskodawców.
    Nieruchomość nr 2 – została nabyta na podstawie aktu notarialnego — umowa sprzedaży.
    Od dnia nabycia Nieruchomość nr 2 była wykorzystywana na cele prowadzenia
    działalności gospodarczej (...). Obecnie jest przedmiotem umowy najmu, w której stroną
    Wynajmującą jest Zainteresowany będący stroną postępowania oraz Zainteresowana
    niebędąca stroną postępowania (najem jest rozliczany w ramach działalności
    gospodarczej prowadzonej przez (...)), a stroną Najmującą jest Spółka pod firmą: (...)
    Stosunek najmu będzie trwał do momentu zawarcia umowy użyczenia przedmiotowej
    nieruchomości pomiędzy tymi samymi stronami, o ile uzyskana interpretacja będzie
    pozytywna dla Wnioskodawców.
    Nieruchomość 1 i 2 zostały wycofane z działalności gospodarczej Zainteresowanego
    będącego stroną postępowania (...) 2025 r.
    Przedmiotem umowy użyczenia będą pobudowane Nieruchomości 1 i 2. Treść umowy
    będzie odpowiadała treści rozpatrywanego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej,
    a więc umowa użyczenia między Spółką a Wnioskodawcami będzie zgodna z 710—719
    Kodeksu cywilnego i będzie miała charakter nieodpłatny — Wnioskodawcy, jako
    właściciele, nie będą otrzymywać wynagrodzenia. Umowa zostanie zawarta na czas
    nieokreślony. Spółka, jako biorąca Nieruchomości nr 1 i 2 w użyczenie, będzie ponosić
    zwykłe koszty ich utrzymania, w tym opłaty za media, konserwację i drobne naprawy (np.
    wymiana baterii, oświetlenia, elementów wyposażenia). Umowy z dostawcami mediów
    pozostaną zawarte z Wnioskodawcami, ale to Spółka będzie regulować należności
    bezpośrednio wobec dostawców.
    Wydatki te nie będą zwracane Spółce, gdyż stanowią jej obowiązek zgodnie z art. 713
    Kodeksu cywilnego. W przypadku poniesienia innych nakładów (np. zwiększających
    wartość nieruchomości), zastosowanie znajdą odpowiednio przepisy o prowadzeniu
    cudzych spraw bez Zlecenia — Spółka będzie mogła żądać zwrotu uzasadnionych kosztów
    i odsetek, Wnioskodawcy będą natomiast zobowiązani do zapłaty podatku od
    nieruchomości jako jej właściciele.
    W związku z użyczeniem Spółce Nieruchomości nr 1 i Nieruchomości nr 2 Wnioskodawcy
    nie uzyskają żadnych odpłatności, z uwagi na to, że stosunek będzie opierał się na
    zasadzie umowy użyczenia w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego.
    Nieruchomość nr 1 — obecnie jest wynajmowana przez Wnioskodawców Spółce na cele
    związane z prowadzeniem jej działalności gospodarczej. Czynności podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów u usług. Wcześniej była wykorzystywana do
    czynności również związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, która została
    przekształcona w Sp. z o.o. i podlegających opodatkowaniu VAT, z uwagi na fakt, że
    powstał na niej budynek biurowy i magazynowy.

    Nieruchomość nr 1 — obecnie jest wynajmowana przez Wnioskodawców Spółce na cele
    związane z prowadzeniem jej działalności gospodarczej. Czynności podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wcześniej była wykorzystywana do
    czynności również związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, która została
    przekształcona w Sp. z o.o. i podlegających opodatkowaniu VAT.
    Tak jak wskazano w treści wniosku o wydanie interpretacji, w zakresie nabywania
    Nieruchomości nr 1 Wnioskodawcom nie przysługiwało w całości ani w części prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia,
    importu lub wytworzenia tych towarów lub ich czyści składowych. Przy czym, całość
    zabudowy, która powstała na Nieruchomości nr 1 została w całości sfinansowana ze
    środków pochodzących z działalności gospodarczej – przed dokonaniem przekształcenia w
    Spółkę – a w związku z tym sfinansowaniem przysługiwało prawo w całości do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, co uczyniono z tytułu budowy od
    podstaw. Nie dokonano korekty podatku naliczonego z uwagi na dalszy wynajem
    nieruchomości.
    Obecnie Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 są przedmiotem umów najmu, którymi
    stronami są: Wnioskodawcy jako Wynajmujący oraz Spółka jako Najemca (najem jest
    rozliczany w ramach działalności gospodarczej prowadzanej przez (...). Stosunek będzie
    trwał do momentu zawarcia umowy użyczenia ze Spółką, o ile wydana interpretacja
    podatkowa będzie pozytywna dla Wnioskodawców. Są to umowy odpłatne, są zawarte na
    czas nieokreślony i nadal obowiązują.
    Z tytułu nabycia Nieruchomości 2 prawo do obniżenia kwoty podatku należnego kwotę
    podatku naliczanego przysługiwało Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania.
    Wynajem jest kontynuowany przez Wnioskodawców. Wynajem był i jest opodatkowany
    podatkiem VAT.
    Pytania
    1. Czy użyczenie Nieruchomości nr 1 przez Wnioskodawców na rzecz Spółki będzie
      opodatkowane podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy użyczenie Nieruchomości nr 2 przez Wnioskodawców na rzecz Spółki będzie
      opodatkowane podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z:
    1) art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
      zwanej dalej „Ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    2) art. 7 ust. 1 Ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
      rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,
    3) art. 8 ust. 1 Ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
      rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
      rozumieniu art. 7.
    Z powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług
    co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby
    uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy Ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które
    zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy oraz – w przypadku
    świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ww. Ustawy.

    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w ww. przepisach w pewnych, ściśle określonych
    przypadkach, również nieodpłatna dostawa towarów i nieodpłatne świadczenie usług
    należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia
    usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    W świetle art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    Użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika
    lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
    akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących
    osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub
    w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy
    nabyciu tych towarów z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich
    części składowych;
    nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
    byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    Ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy Ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 Ustawy.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 Ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej
    sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Przez świadczenie usług
    niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie
    usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem
    prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania
    podejmowane przez dany podmiot.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 Ustawy, bądź
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 Ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.

    Na mocy art. 15 ust. 1 Ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 Ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z art. 15 ust. 2 Ustawy jednoznacznie wynika, iż pod pojęciem działalności gospodarczej
    należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku
    decydujące znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów
    lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie
    ich w stosunki obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość
    wykorzystywania składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które
    charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania.
    Stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Wskazać należy, że umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i
    dzierżawy regulujących zasady używania rzeczy. Umowa użyczenia jest z natury umową
    nieodpłatną.
    Zgodnie bowiem z art. 710 Kodeksu cywilnego, przez umowę użyczenia użyczający
    zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na
    bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na
    pewien czas i nieodpłatność. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to,
    że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym
    świadczeniem usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów/świadczenie usług podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej transakcji mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów Ustawy.
    Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny, użyczenia towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W stosunku do Nieruchomości nr 1 nabytej w sposób określony w stanie faktycznym
    będziemy mieli do czynienia z nieodpłatnym użyczeniem nieruchomości do celów
    związanych z działalnością gospodarczą Spółki. Ponadto, w stosunku do Nieruchomości nr
    1 nie przysługiwało prawo do obniżenia w części podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z tytułu nabycia.

    W stosunku do Nieruchomości nr 2 nabytej w sposób określony w stanie faktycznym
    będziemy mieli do czynienia z nieodpłatnym użyczeniem nieruchomości do celów
    związanych z działalnością gospodarczą Spółki. Jednakże w stosunku do Nieruchomości nr
    2 przysługiwało prawo do obniżenia w części lub w całości podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z tytułu nabycia.
    Podkreślić należy, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Przepis art. 8 ust. 2 Ustawy odnoszący się do opodatkowania nieodpłatnego świadczenia
    usług, nie znajduje zastosowania w odniesieniu do tych czynności, które w razie ich
    uznania za podlegające opodatkowaniu zostałyby zwolnione od podatku. W tym
    przypadku pozostawienie ich poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług nie
    prowadzi do naruszenia powołanych powyżej zasad, które należy uznać za uzasadniające
    zrównanie takich czynności z czynnością odpłatnego świadczenia usług.
    Zatem nieodpłatne użyczenie:
    1. Nieruchomości nr 1 nie będzie podlegało VAT, a tym samym nie będzie opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług,
    2. Nieruchomości nr 2 będzie podlegało VAT i będzie opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług
    co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby
    uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które
    zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy oraz – w przypadku
    świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ww. ustawy.
    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w ww. przepisach w pewnych, ściśle określonych
    przypadkach, również nieodpłatna dostawa towarów i nieodpłatne świadczenie usług

    należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia
    usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    W świetle art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
        1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów
          innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
          osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
          wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
          domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
          stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo
          do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy
          nabyciu tych towarów z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
          lub ich części składowych;
        2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego
          pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
          akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
          stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne
          nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza
          podatnika.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej
    sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością. Przez świadczenie usług
    niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie
    usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem
    prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania
    podejmowane przez dany podmiot.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Przepis art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z art. 15 ust. 2 ustawy, jednoznacznie wynika, iż pod pojęciem działalności gospodarczej
    należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku
    decydujące znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów
    lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie
    ich w stosunki obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość
    wykorzystywania składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które
    charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania.
    Stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
                                1 Zasada swobody umów zapisana została w art. 353Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Zatem strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia
    umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania
    których strony są zobowiązane.
    Wskazać należy, że umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i
    dzierżawy regulujących zasady używania rzeczy. Umowa użyczenia jest z natury umową
    nieodpłatną, zgodnie bowiem z art. 710 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na
    pewien czas i nieodpłatność. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to,
    że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym
    świadczeniem usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów/świadczenie usług podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w
    odniesieniu do konkretnej transakcji mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny, użyczenia towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v.
    HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia
    potrzeb własnych.
    Jak wynika z okoliczności sprawy Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 Obecnie
    Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 są przedmiotem umów najmu, którymi stronami są:
    Wnioskodawcy jako Wynajmujący oraz Spółka jako Najemca (najem jest rozliczany w
    ramach działalności gospodarczej prowadzanej przez (...). Stosunek będzie trwał do
    momentu zawarcia umowy użyczenia ze Spółką. Są to umowy odpłatne, są zawarte na
    czas nieokreślony i nadal obowiązują. Wcześniej Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 były
    wykorzystywane do czynności również związanych z prowadzeniem działalności
    gospodarczej, która została przekształcona w Sp. z o.o., i podlegających opodatkowaniu
    VAT. Nieruchomość nr 1 – została nabyta w celu wybudowania na niej budynku biurowego
    oraz magazynu za środki pochodzące z działalności gospodarczej (...). Przy czym sama
    działka została nabyta za środki pochodzące z majątku wspólnego Zainteresowanego
    będącego stroną postępowania oraz Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania do
    ich majątku wspólnego. Nieruchomość nr 2 – została nabyta w celu oraz w zakresie
    prowadzonej działalności gospodarczej w (...), to jest sprzedaż hurtowa
    niewyspecjalizowana oznaczona kodem PKD (...). Zatem nigdy nie nabrały one charakteru
    majątku prywatnego.
    Jak wynika z art. 659 § 1 cytowanego powyżej Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Tak więc najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania
    pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wynajmującego jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    W konsekwencji, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust.
    1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności
    gospodarczej.
    Nie można zgodzić się z Państwem, że Nieruchomość nr 1 i nr 2 zostały wycofane z
    działalności gospodarczej Zainteresowanego będącego stroną postępowania, ponieważ
    Zainteresowany będący stroną postępowania wykorzystuje je w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych przez, tj. Nieruchomość nr 1 i nr 2 są przedmiotem umowy najmu, w której
    stroną Wynajmującą jest Zainteresowany będący stroną postępowania oraz
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania (najem jest rozliczany w ramach
    działalności gospodarczej prowadzonej przez (...)), a stroną Najmującą jest Spółka pod

    firmą: (...) Stosunek najmu będzie trwał do momentu zawarcia umowy użyczenia
    przedmiotowej nieruchomości. Zatem Nieruchomość nr 1 i nr 2 są wykorzystywane w
    prowadzonej przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania działalności
    gospodarczej, a nie w ramach Państwa majątku osobistego.
    W rozpatrywanej sprawie należy podkreślić, że nabycie przedmiotowych Nieruchomości
    nastąpiło w ramach istniejącej małżeńskiej wspólnoty majątkowej, jednak Nieruchomości
    te były i są wykorzystywane przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania w
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem Zainteresowany
    będący stroną postępowania prowadząc działalność gospodarczą w oparciu o składniki
    majątku wspólnego miał i ma nadal nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną. Skoro więc
    Nieruchomość nr 1 i nr 2 – mające być przedmiotem umowy użyczenia – wykorzystywane
    były i są przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania do prowadzenia
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, to Zainteresowany będący stroną
    postępowania jest w sensie ekonomicznym właścicielem tych Nieruchomości i to on w
    efekcie będzie dokonywał użyczenia ww. Nieruchomości na rzecz Spółki.
    Zatem, w odniesieniu do planowanego nieodpłatnego użyczenia Nieruchomości 1 i
    Nieruchomości 2 Zainteresowany będący stroną postępowania będzie działał w
    charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a nieodpłatne użyczenie ww.
    Nieruchomości będzie dokonywane w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w
    art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wynika z powołanych powyżej unormowań zawartych w art. 8 ust. 2 ustawy, w
    pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy
    uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust.
    1 ustawy, podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, zawęża się wyłącznie do tych spośród usług
    nieodpłatnych, które spełniają dwa warunki w nim wymienione. Po pierwsze dotyczy tylko
    użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
    działalność gospodarcza podatnika, a po drugie tylko tych sytuacji, w których podatnikowi
    przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich
    części składowych.
    Innymi słowy przepis powyższy znajduje zastosowanie jedynie do tych usług
    nieodpłatnych, wskazanych w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, które służą celom innym niż
    działalność gospodarcza podatnika, a podatnikowi przysługiwało w związku z nimi prawo
    do odliczenia podatku naliczonego. Jeśli któryś z wymienionych warunków nie jest
    spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej nieodpłatnie jako
    usługi odpłatnej.
    W rozpatrywanej sprawie zamierzają Państwo Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 użyczyć
    Spółce, na potrzeby prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Spółka użyczoną
    Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 będzie wykorzystać w całości na potrzeby prowadzonej
    przez siebie działalności gospodarczej. Tym samym Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 nie
    będą wykorzystywane do celów działalności gospodarczej Zainteresowanego będącego
    stroną postępowania. Zatem przedstawiona w opisie zdarzenia sytuacja będzie mieściła
    się w założeniach przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy.
    W stosunku do Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będziemy mieli do czynienia z
    nieodpłatnym użyczeniem nieruchomości do celów innych niż prowadzona przez
    Zainteresowanego będącego stroną postępowania działalność gospodarcza, tj.: do celów
    działalności odrębnego podmiotu – Spółki. Ponadto, jak wynika z opisu sprawy, w związku
    z nabyciem Nieruchomości nr 1 Zainteresowanemu niebędącemu stroną postępowania
    nie przysługiwało w całości ani w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, jednakże całość zabudowy, która powstała na Nieruchomości
    nr 1 została w całości sfinansowana ze środków pochodzących z działalności gospodarczej

    prowadzonej przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania, a w związku z tym
    sfinansowaniem przysługiwało prawo w całości do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, co uczyniono z tytułu budowy od podstaw. Nie dokonano
    korekty podatku naliczonego z uwagi na dalszy wynajem nieruchomości. Natomiast w
    związku z nabyciem Nieruchomości nr 2 Zainteresowanemu będącemu stroną
    postępowania przysługiwało w całości prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego. Nie dokonano korekty podatku naliczonego z uwagi na dalszy
    wynajem nieruchomości. Zatem zostaną wypełnione przesłanki określone w art. 8 ust. 2
    pkt 1 ustawy i opisana czynność nieodpłatnego użyczenia Nieruchomości nr 1 i
    Nieruchomości nr 2 będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Podkreślić należy, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku. Przepis art. 8 ust. 2 ustawy, odnoszący się do opodatkowania
    nieodpłatnego świadczenia usług, nie znajduje zastosowania w odniesieniu do tych
    czynności, które w razie ich uznania za podlegające opodatkowaniu zostałyby zwolnione
    od podatku. W tym przypadku pozostawienie ich poza zakresem ustawy o podatku od
    towarów i usług nie prowadzi do naruszenia powołanych powyżej zasad, które należy
    uznać za uzasadniające zrównanie takich czynności z czynnością odpłatnego świadczenia
    usług.
    Jednakże przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych nie przewidują zwolnienia dla
    usługi użyczenia zrównanego z odpłatnym świadczeniem usług.
    Ponadto należy wskazać, że jak wynika z opisu sprawy, Zainteresowany będący stroną
    postępowania jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. Natomiast,
    Zainteresowana nie będącą stroną postępowania nie jest czynnym podatnikiem VAT. Jak
    również Nieruchomość nr 1 i Nieruchomość nr 2 były wykorzystywane w prowadzonej
    przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania działalności gospodarczej. W
    związku z powyższym, to na Zainteresowanym będącym stroną postępowania ciąży
    obowiązek w całości opodatkowania nieodpłatnego użyczenia na rzecz Spółki
    Nieruchomości nr 1 i Nieruchomości nr 2.
    Zatem w związku z nieodpłatnym użyczeniem przez Wnioskodawców Nieruchomość nr 1 i
    Nieruchomość nr 2 w stosunku do których Zainteresowanemu będącemu stroną
    postępowania przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego będziemy mieli do czynienia z nieodpłatnym użyczeniem
    Nieruchomości do celów innych niż prowadzona przez Zainteresowanego będącego
    stroną postępowania działalność gospodarcza, tj.: do celów działalności odrębnego
    podmiotu – Spółki. Zatem zostaną wypełnione przesłanki określone w art. 8 ust. 2 pkt 1
    ustawy i opisana czynność nieodpłatnego użyczenia Nieruchomości nr 1 i Nieruchomości
    nr 2 będzie stanowić czynność opodatkowaną podatkiem VAT.
    Podsumowanie
    Nieodpłatne użyczenie Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 przez Wnioskodawców w
    ramach prowadzonej przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania
    działalności gospodarczej na rzecz Spółki będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT
    stosowanie do art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy. Należy zaznaczyć, że na Zainteresowanym
    będącym stroną postępowania będzie ciążył obowiązek opodatkowana w całości
    nieodpłatnego użyczenia Nieruchomości 1 Nieruchomości 2 na rzecz Spółki, według
    właściwej stawki podatku VAT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 w całości należy uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, w szczególności wykorzystywanie efektów projektu do
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów usług, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.