Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4012.529.2019.1.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-27
Teza: Brak obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej od 1 stycznia 2020 r. przy użyciu kasy on-line, tj. kas umożliwiających połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą, a Centralnym Repozytorium Kas.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2019 r. (data wpływu 9 października 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej od 1 stycznia 2020 r. przy użyciu kasy on-line, tj. kas umożliwiających połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą, a Centralnym Repozytorium Kas – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 października 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej od 1 stycznia 2020 r. przy użyciu kasy on-line, tj. kas umożliwiających połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą, a Centralnym Repozytorium Kas.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych (47.11.Z). Dodatkowo, Wnioskodawca posiada myjnię bezdotykową. Działalność ta jest sklasyfikowana pod kodem 45.20.1 – konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Wnioskodawca posiada kasy fiskalne, gdyż dokonuje sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, a obrót ze sprzedaży na rzecz tych osób osiągnięty w latach poprzednich przekraczał 20 000 zł.

Wnioskodawca nie świadczy usług naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, ani wymiany i naprawy opon. Nie sprzedaje również benzyny silnikowej, oleju napędowego ani gazu przeznaczonego do napędu silników spalinowych. Usługi w zakresie myjni bezdotykowej polegają na tym, że klient podjeżdża do myjni, wrzuca określoną kwotę pieniędzy i dokonuje mycia pojazdu. Ponadto, w ramach usługi mycia pojazdu znajduje się odkurzacz samoobsługowy. Jeżeli klient chce otrzymać fakturę za wykonaną usługę przychodzi do sklepu, dokonuje zapłaty która jest ewidencjonowana na kasie fiskalnej, następnie otrzymuje żeton aby uruchomić myjnię bezdotykową. Do paragonu wystawiana jest faktura.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z faktem, że w CEIDG wpisana jest działalność sklasyfikowana pod kodem PKD 45.20.2, dotycząca usług mycia pojazdów, a nie są wykonywane usługi w zakresie naprawy pojazdów silnikowych Wnioskodawca zobowiązany jest ewidencjonować sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej od dnia 1 stycznia 2020 r. za pomocą kas on-line umożliwiających przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on obowiązku ewidencjonować sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej od dnia 1 stycznia 2020 r. za pomocą kas on-line umożliwiających przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas. Mimo wpisu w CEIDG PKD 45.20.Z – konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, faktycznie nie dokonuje usług napraw pojazdów samochodowych, a wpis ten służy tylko i wyłącznie do prowadzenia bezdotykowej myjni samochodowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2018, poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Z dniem 1 maja 2019 r. weszła w życie ustawa z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. poz. 675). Ustawa ta wprowadza do ustawy o podatku od towarów i usług zmiany w zakresie kas rejestrujących. Ustawa ta zakłada m.in. możliwość, a dla podatników prowadzących działalność gospodarczą w określonych w ustawie wrażliwych branżach – obowiązek stosowania nowego rodzaju kas rejestrujących (kas on-line) w celu prowadzenia ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Kasy on-line wyposażone są w nowe funkcjonalności umożliwiające, oprócz zapisu w pamięci fiskalnej i chronionej kasy, również przekazywanie w sposób ciągły, zautomatyzowany i bezpośredni danych rejestrowanych przy ich użyciu z prowadzonej ewidencji oraz danych o zdarzeniach mających znaczenie dla pracy kas do systemu teleinformatycznego Centralnego Repozytorium Kas.

W myśl art. 111a ust. 3 ustawy, kasy rejestrujące łączą się z Centralnym Repozytorium Kas za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej w sposób, który zapewnia:

1.  przesyłanie danych z kas rejestrujących do Centralnego Repozytorium Kas w sposób bezpośredni, ciągły, zautomatyzowany lub na żądanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej;
2.  przesyłanie poleceń z Centralnego Repozytorium Kas do kas rejestrujących, dotyczących pracy kas, i ich odbiór przez te kasy:
    1.  związanych z fiskalizacją kasy rejestrującej,
    2.  obejmujących określenie:
        *   sposobu i zakresu przesyłania danych z tej kasy,
        *   sposobu pracy kasy rejestrującej,
    3.  zapewniających prawidłowość pracy kasy rejestrującej.

Art. 111 ust. 6a ustawy określa wymagania i zasady działania, którym powinny odpowiadać kasy online. W myśl przywołanego przepisu, kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas określonych w art. 111a ust. 3 (…).

Pojęcie „kasa fiskalna on-line” zdefiniowane zostało w § 2 pkt 6 rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U 2019, poz. 816), który odwołuje się do treści znowelizowanej ustawy, wskazując, że przez kasę on-line rozumie się kasę o której mowa w art. 111 ust. 6a ustawy.

Znowelizowana ustawa o podatku od towarów i usług wskazuje terminy i grupy podatników, których obejmie obowiązek posiadania kasy on-line. Natomiast podatnicy, prowadzący działalność w innych obszarach niż określone w ustawie, zostali zwolnieni z obowiązku posiadania kas fiskalnych online. W ich przypadku ewidencja sprzedaży może być prowadzona z wykorzystaniem dotychczas stosowanych „tradycyjnych” kas fiskalnych. Zgodnie bowiem z art. 145a, ust. 1, z zastrzeżeniem art. 145b, podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii, które nie umożliwiają połączenia i przesyłania danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określonych w art. 111a ust. 3.

Od 1 stycznia 2020 roku kasę on-line będą zobowiązani wdrożyć podatnicy świadczący usługi wymienione w art. 145b ust. 1 pkt 1 ustawy.

Stosownie do art. 145b ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy, podatnicy mogą prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii w terminie do dnia 31 grudnia 2019 r. – do świadczenia usług naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania, oraz w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów.

Jak wynika z opisu sprawy, głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych (47.11.Z). Dodatkowo, Wnioskodawca posiada myjnię bezdotykową. Działalność ta jest sklasyfikowana pod kodem 45.20.1 – konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Wnioskodawca posiada kasy fiskalne, gdyż dokonuje sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, a obrót ze sprzedaży na rzecz tych osób osiągnięty w latach poprzednich przekraczał 20 000 zł. Wnioskodawca nie świadczy usług naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, ani wymiany i naprawy opon. Nie sprzedaje również benzyny silnikowej, oleju napędowego ani gazu przeznaczonego do napędu silników spalinowych. Usługi w zakresie myjni bezdotykowej polegają na tym, że klient podjeżdża do myjni, wrzuca określoną kwotę pieniędzy i dokonuje mycia pojazdu. Ponadto, w ramach usługi mycia pojazdu znajduje się odkurzacz samoobsługowy. Jeżeli klient chce otrzymać fakturę za wykonaną usługę przychodzi do sklepu, dokonuje zapłaty która jest ewidencjonowana na kasie fiskalnej, następnie otrzymuje żeton aby uruchomić myjnię bezdotykową. Do paragonu wystawiana jest faktura.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia, czy z uwagi na fakt, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi mycia pojazdów są sklasyfikowane według PKD 45.20.2 – konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, to będzie on zobowiązany ewidencjonować sprzedaż tych usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej od dnia 1 stycznia 2020 r. za pomocą kas on-line umożliwiających przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas.

Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w zakresie kas rejestrujących.

W obecnie obowiązującym stanie prawnym, od 1 stycznia 2018 r. obowiązuje w tym zakresie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2018 r., poz. 2519).

Stosownie do zapisu § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania (§ 3 ust. 2 ww. rozporządzenia).

We wniosku Zainteresowany wskazał, że posiada kasy fiskalne, gdyż dokonuje sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, a obrót ze sprzedaży na rzecz tych osób osiągnięty w latach poprzednich przekraczał 20 000 zł.

Odnosząc się natomiast do obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kas on-line od 1 stycznia 2020 r., należy zauważyć, że dotyczy on tylko ściśle określonych grup podatników. Jak wskazał Wnioskodawca, głównym przedmiotem działalności Zainteresowanego jest sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach z przewagą żywności, napojów i wyrobów tytoniowych. Dodatkowo, Zainteresowany posiada myjnię bezdotykową, która to działalność jest sklasyfikowana według PKD 45.20.1 – konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Wnioskodawca nie świadczy jednak usług naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, ani wymiany i naprawy opon. Nie sprzedaje również benzyny silnikowej, oleju napędowego ani gazu przeznaczonego do napędu silników spalinowych.

Mając na uwadze regulacje prawne wynikające z powołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro – jak wynika z opisu sprawy – w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie świadczy usług naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, ani wymiany i naprawy opon, to, stosownie do zapisu art. 145b ust. 1 pkt 1 lit a) ustawy, nie będzie zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej od 1 stycznia 2020 r. przy użyciu kasy on-line, tj. kasy umożliwiającej połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą, a Centralnym Repozytorium Kas.

Podsumowując stanowisko Wnioskodawcy, jest prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.