Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-46/07/10-S/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-19
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: działki; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; podatnik; podział
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 716/08 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 1851/08 – stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25 września 2007 r. (data wpływu 28 września 2007 r.) uzupełnionym pismem z dnia – brak daty sporządzenia (data wpływu 9 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

Wniosek Pana z dnia 25 września 2007 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczy opodatkowania sprzedaży gruntów.

Wnioskodawca posiada kilka nieruchomości gruntowych, które zakupił na przestrzeni lat 1989-2001. Grunty nabywał jako rolne, jak wynika z planów zagospodarowania przestrzennego część z nich na dzień składania wniosku miała przeznaczenie przemysłowe lub pod budownictwo mieszkaniowe. Wnioskodawca nabywał przedmiotowe nieruchomości jako majątek prywatny i nie wykorzystywał ich na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej. Nieruchomości są objęte podatkiem rolnym, jako stanowiące gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym. Zainteresowany będzie dokonywał sprzedaży jednej z działek, a w przyszłości również kolejne działki mogą być przedmiotem zbycia.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego zadano następujące pytanie.

Czy zbycie opisanej działki powoduje wystąpienie podatku VAT należnego, a zatem rodzi obowiązek wystawienia faktury i odprowadzenia podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest działalnością handlową (gospodarczą) w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Zbycie nawet kilku działek z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte tylko w celu ich profesjonalnej odsprzedaży nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu. Podatnikiem w obrocie nieruchomościami jest podmiot, który jest handlowcem i obraca częstotliwie budynkami, lokalami albo gruntami: jeżeli nie częstotliwie to z takim zamiarem. O zamiarze częstotliwości decydowałoby przygotowanie obiektu, wystawienie do sprzedaży, oferowanie na rynku posiadanego majątku – nawet gdyby nie dochodziło do wielu transakcji. Czynności podlegające opodatkowaniu wykonane przez podmiot nie występujący w tym przypadku w charakterze podatnika pozostają poza zakresem opodatkowania VAT. W przypadku gdy podatnik sprzedaje część swojego majątku, który zdecydował się zachować do użytku osobistego nie działa on w odniesieniu do tej sprzedaży jako podatnik VAT. Stanowisko takie potwierdza orzecznictwo np. WSA I SA/Wr 1254/06 z dnia 6 września 2006 r., WSA I SA/Wr 830/06 z dnia 20 października 2006 r., NSA I FSK/603/06 z dnia 24 kwietnia 2007 r. W przedmiotowym stanie faktycznym, tj. sprzedaży składników majątku prywatnego niewykorzystywanego na potrzeby działalności gospodarczej, transakcje te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ sprzedający je nie ma cech podatnika podatku VAT.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 21 grudnia 2007 r. interpretację indywidualną nr ILPP2/443-46/07-4/JK, w której stanowisko Pana uznał za nieprawidłowe.

W interpretacji wskazano, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) dokonywanie dostaw działek w sposób ciągły i w celach zarobkowych spełnia definicję działalności gospodarczej (art. 15 ust. 2 ustawy), a przedmiot tych dostaw – grunt, jest towarem (art. 2 pkt 6 ustawy).

Ponadto podniesiono, iż sprzedaż jednej i zamiar sprzedaży kolejnych zakupionych działek, świadczył o zamiarze częstotliwego, powtarzalnego wykonywania czynności.

Pismem z dnia 11 stycznia 2008 r. Pan reprezentowany przez Doradcę Podatkowego wezwał Organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa w ww. interpretacji indywidualnej.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 13 lutego 2008 r. nr ILPP2/443/W-6/07-2/SJ Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie.

W konsekwencji powyższego, Pan reprezentowany przez Doradcę Podatkowego wniósł w dniu 29 lutego 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd po rozpoznaniu sprawy wydał wyrok w dniu 9 lipca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 716/08, w którym uchylił zaskarżoną interpretację.

W dniu 11 września 2008 r. Minister Finansów złożył skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku WSA.

Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 1851/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

W związku z powyższym, uwzględniając uzasadnienie ww. wyroku, stwierdza się co następuje.

Zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ustępie 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zasady wykładni językowej i funkcjonalnej definicji działalności gospodarczej prowadzą do wniosku, że działalność gospodarczą stanowi nie tylko działalność częstotliwa, czyli stała i powtarzalna, ale także jednorazowa czynność, jeżeli wiąże się z nią zamiar częstotliwości, przy czym czynność powinna być wykonana przez producenta, handlowca, usługodawcę, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika lub wykonującego wolny zawód.

Biorąc przedstawione przepisy pod uwagę stwierdzić należy, że aby dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Na uwagę zasługuje fakt, iż uznanie osoby fizycznej za podatnika w myśl ustawy, uzależnione jest od prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego tylko wtedy, gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej. Zatem osoba fizyczna dokonująca czynności dostawy towarów, polegającej na zbyciu części majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży – nie jest podatnikiem VAT.

Mając na uwadze powyższe, uzasadnionym jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Zainteresowany zamierza dokonać dostawy jednej z działek, a w przyszłości ewentualnie kolejnych będących jego majątkiem osobistym, które nie zostały nabyte w celu ich dalszej odsprzedaży, co wskazuje, iż dostawa działek nie będzie związana z działalnością handlową. Bowiem działalnością taką jest dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży, natomiast w przedstawionym stanie faktycznym wskazano, iż grunt nabyty został jako majątek prywatny i nie był wykorzystywany na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej.

Grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednakże w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie działa w charakterze handlowca. Grunt zakupił jako majątek prywatny i nie wykorzystywał na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem Zainteresowany sprzedając grunt korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku przez Zainteresowanego stan faktyczny, a także obowiązujące przepisy ustawy o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż zbycie przedmiotowych działek, będących majątkiem osobistym nie stanowi działalności gospodarczej, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku wystawienia faktury i odprowadzenia podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.