Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-56/12-2/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-03-29
Teza: Czy przekazanie w formie darowizny znaków lub innych praw będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: darowizna; znak-znak towarowy; świadczenie-świadczenie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 13.01.2012 r. (data wpływu 18.01.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania w formie darowizny znaków lub innych praw – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.01.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania w formie darowizny znaków lub innych praw.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej A. Sp. z o.o. (dalej: „A. Sp. z o.o.” lub ,,Spółka”) - we współpracy z innymi podmiotami z grupy kapitałowej A. („Grupa A.”) - zajmuje się m. in. wytwarzaniem i dystrybucją produktów leczniczych. W celu usprawnienia wewnątrzgrupowych procesów zarządczych oraz biznesowych, Grupa A. rozważa obecnie przeprowadzenie kompleksowego procesu restrukturyzacyjnego.

Jednym z założeń planowanego procesu restrukturyzacyjnego jest utworzenie przez wybrane podmioty z Grupy A. podatkowej grupy kapitałowej („PGK”) w rozumieniu art. 1a ustawy o CIT, z A. P. S.A. („A. P.”) jako spółką dominującą w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. b) ustawy o CIT oraz innymi podmiotami z Grupy A. wchodzącymi w skład PGK (m. in. A. Sp. z o.o.) jako spółkami zależnymi w rozumieniu art. la ust. 2 pkt 1 lit. b) ustawy o CIT. W konsekwencji, A. P. - jako spółka dominująca - oraz spółki zależne (m. in. A. Sp. z o.o.) zawarły - w formie aktu notarialnego - umowę o utworzeniu PGK, na okres trzech lat podatkowych, która to umowa, spełniająca wszystkie warunki określone w art. 1 a ust. 3 ustawy o CIT została zarejestrowana przez naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla spółki wybranej jako podmiot reprezentujący PGK.

W całym okresie funkcjonowania PGK, podmioty z Grupy A. będą spełniały wszystkie wymogi warunkujące utworzenie oraz utrzymanie statusu PGK, tj. w szczególności:

*   będą spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółkami akcyjnymi, posiadającymi siedzibę na terytorium kraju;
*   przeciętny kapitał zakładowy przypadający na każdą ze spółek tworzących PGK, określony w sposób, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy o CIT. będzie nie niższy niż 1.000.000 PLN;
*   A. P. - jako spółka dominująca - będzie posiadała bezpośrednio nie mniej niż 95% udziałów/akcji w każdej ze spółek zależnych;
*   spółki zależne nie będą posiadały udziałów/akcji w kapitale zakładowym innych spółek wchodzących w skład PGK;
*   w spółkach wchodzących w skład PGK nie będą występowały zaległości we wpłacie podatków stanowiących dochód budżetu Państwa;
*   w okresie funkcjonowania PGK, podmioty tworzące PGK nie będą korzystać ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie odrębnych przepisów ani nie będą pozostawać w związkach powodujących zaistnienie okoliczności, o których mowa w art. 11 ustawy o CIT;
*   PGK osiągnie w każdym roku swojego funkcjonowania minimalny udział dochodów w przychodach w wysokości 3%.

W okresie funkcjonowania PGK, tj. po rozpoczęciu pierwszego roku podatkowego przyjętego dla PGK, Grupa A. rozważa wprowadzenie modelu, w którym jedna spółka (tj. A. P.) będzie zarządzać znakami towarowymi lub innymi prawami własności intelektualnej, jak również autorskimi lub pokrewnymi prawami majątkowymi („znaki lub inne prawa”).

W związku z powyższym planowane jest przekazanie przez A. Sp. z o.o. na rzecz A. P. własności znaków towarowych lub innych praw, wykorzystywanych dotychczas w ramach prowadzonej działalności gospodarczej A. Sp. z o.o. W momencie dokonania przedmiotowego przekazania, znaki lub inne prawa będą stanowić własność A. Sp. z o.o. oraz nie zostaną ujawnione przez A. Sp. z o.o. dla celów podatkowych. Znaki lub inne prawa posiadają ustaloną wartość rynkową (a przynajmniej możliwe jest ustalenie tej wartości w drodze odpowiedniej wyceny). Historycznie, A. Sp. z o.o. ponosiła w stosunku do niektórych ze znaków lub innych praw różnego rodzaju wydatki związane z rejestracją/obsługą formalną procesu rejestracji znaków lub innych praw, obejmujące w szczególności opłaty za zgłoszenie rejestracyjne przedmiotowych znaków lub innych praw, koszty usług prawnych/patentowych oraz rejestracyjnych, ponoszonych w tym zakresie oraz inne podobne koszty dotyczące znaków lub innych praw. W związku z planowanym przekazaniem znaków lub innych praw A. Sp. z o.o. poniesie także określone koszty towarzyszące przekazaniu do A. P. znaków lub innych praw (tj. koszty takie jak np. koszty usług doradczych, koszty aktu notarialnego, koszty opłat sądowych).

Własność ww. znaków lub innych praw zostanie przekazana do A. P. w formie darowizny, tj. w szczególności (1) podstawą dokonania czynności ww. przekazania będzie umowa darowizny zawarta w sposób oraz w formie wynikającej z odpowiednich przepisów prawa oraz (ii) w związku z przeniesieniem własności znaków lub innych praw, Spółka nie dokona ani nie będzie zobowiązana do dokonania na rzecz A. Sp. z o.o. żadnego świadczenia ekwiwalentnego/zwrotnego ani w chwili otrzymania ww. darowizny, ani w przyszłości. Jednocześnie, wartość przedmiotowego nieodpłatnego przekazania wskazana w ww. umowie darowizny będzie odpowiadała wartości rynkowej znaków lub innych praw, stanowiących przedmiot tej darowizny.

Po otrzymaniu ww. darowizny Grupa A., w tym Spółka, będzie wykorzystywała przedmiotowe znaki lub inne prawa w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej „podatek VAT”).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przekazanie w formie darowizny znaków lub innych praw będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT? W hipotetycznym przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy podstawę opodatkowania usługi polegającej na przekazaniu w formie darowizny znaków lub innych praw, będą stanowić zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy o VAT, koszty świadczenia tej usługi poniesione przez podatnika, przedstawione szczegółowo w opisie zdarzenia przyszłego?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Stanowisko Spółki odnośnie Pytania nr 1

Spółka stoi na stanowisku, że przekazanie w formie darowizny znaków lub innych praw nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stanowisko Spółki odnośnie Pytania nr 2

Zdaniem Spółki, w hipotetycznym przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, podstawę opodatkowania usługi polegającej na przekazaniu w formie darowizny znaków lub innych praw, będą stanowić zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy o VAT, koszty świadczenia tej usługi poniesione przez podatnika, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego.

Uzasadnienie odnośnie Pytania nr 1

1.

Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, \[\`(...)\`\], podlegają:

1\. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; \[…\]”

Zatem aby darowizna znaków lub innych praw podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT konieczne jest spełnienie kryterium przedmiotowego, co jest równoznaczne z tym, że przedmiotem czynności darowizny ma być dostawa towarów (w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT), bądź świadczenie usług (w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT).

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również: \[…\] 2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; \[\`(...)\`\]”. Natomiast stosownie do art. 7 ust. 2 pkt 2: „Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

\[…\]

2\. wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.”

Przy tym, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT: „ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: \[\`(...)\`\] towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;”

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT: przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, \[\`(...)\`\]”.

Biorąc pod uwagę definicję „towarów” zawartą w ustawie o VAT należy uznać, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie mamy do czynienia z czynnością dotyczącą dysponowania rzeczami, ich częściami lub postaciami energii, a zatem w konsekwencji nie dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT.

W związku z powyższym należy podkreślić, że definicja „usługi” swoim zakresem obejmuje wszystkie czynności, których nie można uznać za dostawę towarów. Skoro w przedstawionym zdarzeniu przyszłym mowa o czynności, której nie można zakwalifikować jako dostawa towarów należy zatem uznać, że mamy do czynienia ze świadczeniem usługi.

Biorąc pod uwagę powyższe, tj. brak możliwości potraktowania przekazania znaków lub innych praw jako dostawy towarów oraz szeroką definicję świadczenia usług należy uznać, że przekazanie znaków lub innych praw, zarówno w sposób odpłatny jak i nieodpłatny (np. w drodze darowizny), należy potraktować jako świadczenie usług na podstawie ustawy o VAT.

2.

Należy podkreślić, że co do zasady skutki świadczenia usług na gruncie podatku VAT są zależne od tego, czy świadczenie usług następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.

Zgodnie z wyżej cytowanym art. 5 ustawy o VAT co do zasady opodatkowaniu podatkiem VAT podlega jedynie odpłatne świadczenie usług. Zgodnie z art. 8 ust. l ustawy o VAT: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; \[\`(...)\`\]”. Przy tym należy przypomnieć, iż przepis ten odnosi się do odpłatnego świadczenia usług (vide m.in. odniesienie się do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT), a więc nie znajdzie on zastosowania w zdarzeniu przyszłym przedstawionym przez Spółkę, w którym znaki lub inne prawa są przekazywane nieodpłatnie w formie darowizny.

Jednakże ustawa o VAT przewiduje także w pewnych sytuacjach możliwość potraktowania nieodpłatnego świadczenia usług na równi z odpłatnym świadczeniem usług i w konsekwencji objęcie takich czynności zakresem opodatkowania VAT. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT: Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: \[…\]

2\. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.”

Zgodnie z powyższym, usługa o charakterze nieodpłatnym, tj. w ramach której odbiorca świadczenia nie jest obowiązany do żadnego świadczenia ekwiwalentnego na rzecz świadczącego usługę, może podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli świadczenie usługi nastąpi zasadniczo dla celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Konstrukcja powyższego przepisu wskazuje więc, że aby norma w nim zawarta znalazła zastosowanie, tj. nastąpiło opodatkowanie VAT nieodpłatnej usługi, konieczne jest np. spełnienie warunku, zgodnie z którym świadczenie usługi musi nastąpić dla celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. W sytuacji ziszczenia się tego warunku istnieje podstawa do traktowania nieodpłatnej usługi jako podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Niedopełnienie powyższego warunku jest zatem podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, co znajduje potwierdzenie w:

1.  doktrynie prawa podatkowego, zgodnie z którą za usługi wykonane dla celów innych niż działalność gospodarcza podatnika należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT. Komentarz, wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2011).
2.  pismach wydawanych przez organy podatkowe, np. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 13 października 2011 r., sygn. IPPP1-443-1148/11 -2/Igo, stwierdził:

\[\`(...)\`\] aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być spełniony podstawowy warunek, a mianowicie brak związku świadczonych usług z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika. Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie tego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”

Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 16 sierpnia 2011 r., sygn. IPPP1-443-773/11-5/AS: Aby natomiast nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2, musi ono służyć celom innym niż działalność gospodarcza Wnioskodawcy. Za usługi niezwiązane z działalnością gospodarczą należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie warunku określonego w art. 8 ust. 2 ustawy jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”

3.

Jak zostało wskazane powyżej, opisana w przedstawionym zdarzeniu przyszłym czynność przekazania znaków lub innych praw stanowi świadczenie usług i zgodnie z przedstawionym zdarzeniem przyszłym dokonana zostanie nieodpłatnie. Należy zatem rozważyć, czy w sytuacji Spółki zostanie spełniony warunek wskazany powyżej, tj. czy przekazanie w formie darowizny na rzecz A. P. znaków lub innych praw będzie dokonane dla celów innych niż działalność gospodarcza Spółki. Zdaniem Spółki w celu ustalenia kryteriów służących ustaleniu charakteru usług związanych z działalnością gospodarczą podatnika zasadne wydaje się sięgnięcie do pism wydawanych przez organy podatkowe. Spółka pragnie w powyższym zakresie zwrócić uwagę na:

1.  interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 6 maja 2011 r., sygn. ITPP1/443-259/11/MS, w której stwierdzono, że:Za usługi niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Opodatkowaniu podlegają bowiem, tylko te usługi, których cel nie wiąże się z prowadzonym przedsiębiorstwem. Chodzi tu o świadczenie takich usług, które nie mają żadnego wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski; wizerunek, odbiór przez kontrahentów obecnych lub potencjalnych.
2.  interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 22 października 2010 r., sygn. IBPP2/443-622/10/ICz, w której stwierdzono, że:

„\[\`(...)\`\] ustawa wyraźnie wskazuje, że nie ma podstaw do opodatkowania usług świadczonych wprawdzie nieodpłatnie, lecz w związku z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. Przez usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności. Wnioskodawca wykazał, iż inwestycja drogowa realizowana na podstawie powyższej dokumentacji umożliwi znaczną poprawę obsługi komunikacyjnej terenów położonych w rejonie ulic: P., K. i H., w tym terenów, na których budowane jest osiedle. Powyższy projekt jak i związana z nim inwestycja jest konieczna w celu zapewnienia odpowiedniej infrastruktury związanej z prowadzonym przedsięwzięciem. W ten sposób zwiększy się atrakcyjność budowanego osiedla, a tym samym efektywność i skuteczność sprzedaży prowadzonej przez Spółkę.

Zatem w przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione łącznie warunki określone przez normę przepisu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, tym samym nieodpłatne świadczenie usługi polegającej na przekazaniu dokumentacji inwestycji drogowej wraz z prawami autorskimi majątkowymi na rzecz Miasta, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu.

Z powyższych interpretacji wynika, że do usług związanych z działalnością gospodarczą należy zaliczyć usługi, których świadczenie jest konieczne dla działalności gospodarczej podatnika lub które stanowią pożądane uzupełnienie działalności gospodarczej podatnika. W szczególności, za usługi związane z działalnością gospodarczą podatnika należy uznać usługi, które mają lub mogą mieć wpływ m.in. na:

*   przyszłe obroty przedsiębiorstwa,
*   zyski przedsiębiorstwa,
*   wizerunek przedsiębiorstwa,
*   odbiór przedsiębiorstwa przez kontrahentów obecnych lub potencjalnych,
*   efektywność i skuteczność sprzedaży.

4.

Zdaniem Spółki planowana darowizna będzie pozostawała w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą z następujących powodów:

1.  przedmiotem planowanej darowizny w ramach uprzednio utworzonej PGK będą znaki lub inne prawa wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a przeprowadzana restrukturyzacja zgodnie z założeniami powinna pozwolić Spółce na efektywniejsze niż dotychczas prowadzenie opodatkowanej działalności gospodarczej w zakresie jej specjalizacji,
2.  darowizna znaków lub innych praw dokonana zostanie w ramach procesu restrukturyzacyjnego Grupy A.. Celem procesu restrukturyzacyjnego Grupy A. jest długoterminowe usprawnienie wewnątrzgrupowych procesów zarządczych i biznesowych oraz optymalne wykorzystanie zasobów znajdujących się w posiadaniu poszczególnych podmiotów z Grupy A., co docelowo powinno przełożyć się na wzmocnienie pozycji Spółki oraz Grupy A. na rynku farmaceutycznym. Przedmiotowa restrukturyzacja, a więc i darowizna znaków lub innych praw, która jest jej elementem, ma w założeniu wpłynąć pozytywnie na wizerunek oraz odbiór Grupy A. (w tym Spółki) wśród klientów oraz kontrahentów,
3.  należy przy tym podkreślić, że przedmiotowa restrukturyzacja, a w jej ramach także darowizna znaków lub innych praw może docelowo pozwolić na bardziej efektywne zarządzanie strategiczne znakami lub innymi prawami w Grupie A., tj. na uproszczenie i uporządkowanie procesu zarządzania znakami i innymi prawami, co może potencjalnie wpłynąć np. na przyspieszenie lub bardziej efektywne lub sprawne przeprowadzenie procedury wprowadzania do sprzedaży produktów oznaczonych tymi znakami lub innymi prawami, a w konsekwencji zwiększenie przychodów Spółki oraz ograniczenie kosztów jej zarządzania,
4.  z biznesowego punktu widzenia planowana darowizna znaków lub innych praw ma na celu centralizację zarządzania znakami lub innymi prawami w Grupie A., ustalenie spójnej i jednolitej strategii wykorzystania znaków lub innych praw w Grupie A., pozwalając przy tym na efektywne wykorzystywanie znaków lub innych praw przez podmioty wchodzące w skład Grupy A., co w konsekwencji może doprowadzić do zwiększenia skuteczności sprzedaży.

Mając na uwadze powyższe, nie powinno budzić wątpliwości, że przekazanie w formie darowizny znaków lub innych praw jest elementem restrukturyzacji w Grupie A., która ma na celu poprawienie efektywności zarządzania strategicznego (w tym bardziej racjonalnego wykorzystania znaków lub innych praw), a w konsekwencji zwiększenia przychodów Spółki oraz wzmocnienia jej pozytywnego wizerunku. Wobec tego planowana transakcja będzie związana z działalnością Spółki, a zatem warunek istnienia związku pomiędzy omawianą darowizną a działalnością gospodarczą Spółki wydaje się być spełniony.

Spółka pragnie także zwrócić uwagę, że w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 lipca 2011 r., sygn. IPPB5/423-393/11-2/AM, wydanej w sprawie Spółki w tożsamym stanie faktycznym, organ podatkowy zaakceptował stanowisko Spółki, zgodnie z którym darowizna znaków lub innych praw będzie związana z działalnością gospodarczą Spółki i będzie stanowić koszt uzyskania przychodu Spółki, który powinien zostać uwzględniony w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych („podatek CIT”) PGK.

W związku z powyższym, istnienie związku przedmiotowej darowizny z działalnością gospodarczą Spółki zostało także potwierdzone przez organy podatkowe. Co prawda nastąpiło to na gruncie podatku CIT, jednakże w opinii Spółki związek danej czynności z działalnością gospodarczą podatnika jest kategorią uniwersalną, która nie powinna być rozumiana inaczej na gruncie podatku VAT a inaczej na gruncie podatku CIT.

5

Podsumowując, przepisy ustawy o VAT formułują zasadę, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem VAT podlega jedynie odpłatne świadczenie usług, natomiast nieodpłatne świadczenie usług traktuje się jak odpłatne dopiero po spełnieniu warunku, zgodnie z którym świadczenie usług nastąpiło dla celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zdaniem Spółki w jej indywidualnej sytuacji nie zostanie spełniony warunek wynikający z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT pozwalający na opodatkowanie podatkiem VAT nieodpłatnego świadczenia usług. Przedmiotowa usługa, tj. przekazanie w formie darowizny znaków lub innych praw pomiędzy spółkami należącymi do Grupy A., w ramach restrukturyzacji wewnątrzgrupowej, będzie bowiem związana z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, usługa polegająca na przekazaniu w ramach umowy darowizny znaków lub innych praw nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uzasadnienie odnośnie Pytania nr 2

1.  Zdaniem Spółki, w hipotetycznym przypadku uznania, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dochodzi jednak do nieodpłatnego świadczenia usług opodatkowanego na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT podstawą prawną do ustalenia podstawy opodatkowania winien być art. 29 ust. 12 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy o VAT „W przypadku świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2, podstawą opodatkowania jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika.” Zgodnie z zacytowanym powyżej przepisem, podstawą opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług - na mocy przepisu szczególnego traktowanego jak odpłatne świadczenie usług - jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika. Ustawa o VAT nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem kosztu świadczenia usługi poniesionego przez podatnika. Posiłkując się wykładnią celowościową omawianego przepisu, należy uznać, że podstawa opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług powinna być jak najbliższa rzeczywistemu kosztowi jej wyświadczenia (por. Jerzy Martini, Przemysław Skorupa, Marek Wojda, VAT 2010. Komentarz, wyd. CH Beck, Warszawa 2010). Podobne stanowisko można odnaleźć w pismach wydawanych przez organy podatkowe, np.
    1.  Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. ITPP1/443-354/l0/KM, w stanie faktycznym dotyczącym usługi polegającej na nieodpłatnym użyczeniu lokalu stwierdził, że: Zgodnie z art. 29 ust. 12 podstawą opodatkowania w tym przypadku jest koszt świadczenia tych usług prawidłowo uwzględniający faktyczne koszty związane z utrzymaniem budynku tj. energii elektrycznej, ścieków, wody, monitoringu i opału przy ustalonym procentowym wskaźniku odpowiadającym powierzchni użyczonego lokalu. Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy w przypadku świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2, podstawą opodatkowania jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika. Zatem nie oceniając prawidłowości wskazanych w stanie faktycznym wyliczeń dotyczących wysokości kosztów, sposób określenia podstawy opodatkowania można uznać za prawidłowy, przy założeniu, że uwzględnia rzeczywiste koszty związane z utrzymaniem budynku (tj. faktyczne koszty świadczenia tych usług.).
    2.  Pierwszy Urząd Skarbowy w Częstochowie w piśmie z dnia 2 lutego 2007 r. PP/443-87/06, które w stanie faktycznym obejmowało usługi nieodpłatnego świadczenia porad prawnych stwierdził: Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów podstawą opodatkowania bezpłatnych porad prawnych nie będzie cena umowna za taką samą usługę świadczoną odpłatnie lecz koszt świadczenia.
    3.  Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nowym Targu w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 19 września 2005 r. sygn. PP/443/31/Int-55/05 wyjaśnił, że w sytuacji gdy podatnik umożliwia klientom apteki bezpłatne pomiary wagi, wzrostu, ciśnienia, itp. pomimo, iż nie można przeliczyć kosztu świadczenia usługi dla klienta na podstawie kosztu poniesionego na zakup urządzenia do pomiarów, ponieważ pomiary będą dokonywane ciągle i trudno określić, ilu praktycznie klientów skorzysta z tego urządzenia, do ustalenia podstawy z tytułu nieodpłatnego świadczenia usług nie można przyjąć ceny rynkowej świadczenia usług tego typu, gdyż zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy o VAT w przypadku świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika.
    4.  Naczelnik Urzędu Skarbowego w Busku-Zdroju w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 12 lutego 2007 r., sygn. PP/443-6706, przyznając rację podatnikowi, iż w jego przypadku bezpłatne prowadzenie księgowości spowoduje u niego obowiązek zapłaty podatku VAT, nie zgodził się z jego stanowiskiem, że podstawą opodatkowania przy nieodpłatnym świadczeniu tych usług powinny być ceny rynkowe usługi prowadzenia pełnej księgowości. Jak bowiem stwierdził, z dniem 1 maja 2004 r. zmieniły się zasady określenia podstawy opodatkowania przy nieodpłatnych świadczeniach. O ile podstawą opodatkowania, wynikającą z ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r., Nr 11, poz. 50 ze zm.) była cena stosowana z głównym odbiorcą lub cena obowiązująca na danym rynku w danej miejscowości, tak od 1 maja 2004 r., zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania w przypadku nieodpłatnego świadczenia usług na potrzeby nie związane z prowadzonym przedsiębiorstwem jest koszt świadczenia tych usług poniesionych przez podatnika.
2.  Biorąc pod uwagę powyższe stanowiska doktryny oraz organów podatkowych, wydaje się uzasadnione wyróżnienie dwóch podstawowych cech charakterystycznych dla ustalania podstawy opodatkowania w przypadku świadczenia usług objętych normą art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, a mianowicie:
    1.  istotny jest faktycznie poniesiony koszt świadczenia usług,
    2.  nie jest przy tym istotna cena rynkowa danej usługi, lecz koszt świadczenia. Biorąc pod uwagę powyższe, w opinii Spółki ustalając podstawę opodatkowania usługi polegającej na przekazaniu w formie darowizny znaków lub innych praw należy wziąć pod uwagę koszty faktycznie poniesione przez Spółkę w celu wytworzenia i przekazania znaków lub innych praw będących przedmiotem darowizny. W konsekwencji zdaniem Spółki podstawą opodatkowania będzie kwota będąca sumą kosztów poniesionych w przeszłości, a związanych z wytworzeniem znaków lub innych praw, w tym z ustanowieniem prawa ochronnego (np. koszty usług graficznych, koszty rejestracji znaku i inne koszty wskazane w przedstawionym zdarzeniu przyszłym), kosztów utrzymywania praw ochronnych oraz kosztów towarzyszących dokonaniu darowizny (np. koszty usług doradczych, koszty aktu notarialnego, koszty opłat sądowych i szczegółowo przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego). Natomiast do kosztów świadczenia powyższej usługi Spółka nie powinna wliczać jakichkolwiek wydatków związanych z całokształtem działalności gospodarczej Spółki, kosztów badawczych związanych z wynalezieniem i badaniem produktów, które są oznakowane znakami lub przy których sprzedaży i dystrybucji są używane inne prawa (np. prawo do wzoru użytkowego opakowania tekturowego, itp.), jak również wartości rynkowej znaków lub innych praw.
3.  Podsumowując, w opinii Spółki, w przypadku uznania planowanej darowizny za nieodpłatną usługę objętą opodatkowaniem VAT na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania powyższej czynności stanowić będą zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy o VAT koszty świadczenia tej usługi poniesione przez podatnika, przedstawione szczegółowo powyżej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 8 ustawy stanowi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

2\. Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w celu usprawnienia wewnątrzgrupowych procesów zarządczych oraz biznesowych, Grupa A. rozważa obecnie przeprowadzenie kompleksowego procesu restrukturyzacyjnego.

Jednym z założeń planowanego procesu restrukturyzacyjnego jest utworzenie przez wybrane podmioty z Grupy A. podatkowej grupy kapitałowej („PGK”) w rozumieniu art. 1a ustawy o CIT, z A. P. S.A. („A. P.”) jako spółką dominującą w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. b) ustawy o CIT oraz innymi podmiotami z Grupy A. wchodzącymi w skład PGK (m. in. A. Sp. z o.o.) jako spółkami zależnymi w rozumieniu art. la ust. 2 pkt 1 lit. b) ustawy o CIT. W konsekwencji, A. P. - jako spółka dominująca - oraz spółki zależne (m. in. A. Sp. z o.o.) zawarły - w formie aktu notarialnego - umowę o utworzeniu PGK, na okres trzech lat podatkowych, która to umowa, spełniająca wszystkie warunki określone w art. 1 a ust. 3 ustawy o CIT została zarejestrowana przez naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla spółki wybranej jako podmiot reprezentujący PGK.

W całym okresie funkcjonowania PGK, podmioty z Grupy A. będą spełniały wszystkie wymogi warunkujące utworzenie oraz utrzymanie statusu PGK, tj. w szczególności:

*   będą spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółkami akcyjnymi, posiadającymi siedzibę na terytorium kraju;
*   przeciętny kapitał zakładowy przypadający na każdą ze spółek tworzących PGK, określony w sposób, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy o CIT. będzie nie niższy niż 1.000.000 PLN;
*   A. P. - jako spółka dominująca - będzie posiadała bezpośrednio nie mniej niż 95% udziałów/akcji w każdej ze spółek zależnych;
*   spółki zależne nie będą posiadały udziałów/akcji w kapitale zakładowym innych spółek wchodzących w skład PGK;
*   w spółkach wchodzących w skład PGK nie będą występowały zaległości we wpłacie podatków stanowiących dochód budżetu Państwa;
*   w okresie funkcjonowania PGK, podmioty tworzące PGK nie będą korzystać ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie odrębnych przepisów ani nie będą pozostawać w związkach powodujących zaistnienie okoliczności, o których mowa w art. 11 ustawy o CIT;
*   PGK osiągnie w każdym roku swojego funkcjonowania minimalny udział dochodów w przychodach w wysokości 3%.

W okresie funkcjonowania PGK, tj. po rozpoczęciu pierwszego roku podatkowego przyjętego dla PGK, Grupa A. rozważa wprowadzenie modelu, w którym jedna spółka (tj. A. P.) będzie zarządzać znakami towarowymi lub innymi prawami własności intelektualnej, jak również autorskimi lub pokrewnymi prawami majątkowymi („znaki lub inne prawa”).

W związku z powyższym planowane jest przekazanie przez A. Sp. z o.o. na rzecz A. P. własności znaków towarowych lub innych praw, wykorzystywanych dotychczas w ramach prowadzonej działalności gospodarczej A. Sp. z o.o. W momencie dokonania przedmiotowego przekazania, znaki lub inne prawa będą stanowić własność A. Sp. z o.o. oraz nie zostaną ujawnione przez A. Sp. z o.o. dla celów podatkowych. Znaki lub inne prawa posiadają ustaloną wartość rynkową (a przynajmniej możliwe jest ustalenie tej wartości w drodze odpowiedniej wyceny). Historycznie, A. Sp. z o.o. ponosiła w stosunku do niektórych ze znaków lub innych praw różnego rodzaju wydatki związane z rejestracją/obsługą formalną procesu rejestracji znaków lub innych praw, obejmujące w szczególności opłaty za zgłoszenie rejestracyjne przedmiotowych znaków lub innych praw, koszty usług prawnych/patentowych oraz rejestracyjnych, ponoszonych w tym zakresie oraz inne podobne koszty dotyczące znaków lub innych praw. W związku z planowanym przekazaniem znaków lub innych praw A. Sp. z o.o. poniesie także określone koszty towarzyszące przekazaniu do A. P. znaków lub innych praw (tj. koszty takie jak np. koszty usług doradczych, koszty aktu notarialnego, koszty opłat sądowych).

Własność ww. znaków lub innych praw zostanie przekazana do A. P. w formie darowizny, tj. w szczególności (1) podstawą dokonania czynności ww. przekazania będzie umowa darowizny zawarta w sposób oraz w formie wynikającej z odpowiednich przepisów prawa oraz (ii) w związku z przeniesieniem własności znaków lub innych praw, Spółka nie dokona ani nie będzie zobowiązana do dokonania na rzecz A. Sp. z o.o. żadnego świadczenia ekwiwalentnego/zwrotnego ani w chwili otrzymania ww. darowizny, ani w przyszłości. Jednocześnie, wartość przedmiotowego nieodpłatnego przekazania wskazana w ww. umowie darowizny będzie odpowiadała wartości rynkowej znaków lub innych praw, stanowiących przedmiot tej darowizny.

Po otrzymaniu ww. darowizny Grupa A., w tym Spółka, będzie wykorzystywała przedmiotowe znaki lub inne prawa w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Z opisu zdarzenia przyszłego jednoznacznie wynika, że Wnioskodawca zamierza przekazać nieodpłatnie (darowizna) prawa do wartości znaków towarowych i praw, spółce A. P. posiadającej bezpośrednio nie mniej niż 95% udziałów/akcji Wnioskodawcy. Należy zauważyć, że opisane wartości znaków towarowych i praw mieszczą się w kategorii „wartości niematerialnych i prawnych”, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wynika z tego, że przeniesienie tych wartości znaków towarowych i praw zalicza się do świadczenia usług.

Jak stanowi, w/cyt art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy – nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika – należy traktować jako odpłatne świadczenie usług.

Wnioskodawca dokona darowizny znaków i praw na rzecz udziałowca/akcjonariusza, jednakże nie na cele osobiste, ale na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Powyższa darowizna będzie związana z prowadzonym przedsiębiorstwem i będzie służyła celom PGK, a więc również Wnioskodawcy wchodzącego w skład PGK.

Niedopełnienie warunku określonego w art. 8 ust. 2 ustawy jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy co do pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe. Ponieważ stanowisko Wnioskodawcy co do pytania nr 1 uznano za prawidłowe, to odpowiedź na pytanie nr 2 jest bezprzedmiotowa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.