Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-397/13/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-07-15
Teza: Prawo do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy do czynności sprzedaży lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: zasada-zasada swobodnej oceny dowodów; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 kwietnia 2013 r. (data wpływu 26 kwietnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy do czynności sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 kwietnia 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy do czynności sprzedaży lokalu mieszkalnego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podpisała umowę o dożywocie z właścicielami lokalu mieszkalnego, którzy przenieśli na nią własność lokalu wraz z prawami z nim związanymi. W zamian za przeniesienie własności lokalu, zobowiązała się zapewnić poprzednim właścicielom lokalu dożywotnie utrzymanie, tj. jednorazowo wypłacić im kwotę 27.500 zł a ponadto przyjąć ich jako domowników, dostarczyć im mieszkania, z wyłączeniem obowiązku dostarczenia im wyżywienia, ubrania, światła i opału, dostarczenia im odpowiedniej pomocy i pielęgnowania w chorobie oraz sprawienia im własnym kosztem pogrzebu, który będzie odpowiadał zwyczajom miejscowym. Po śmierci dożywotników Spółka zamierza sprzedać lub wynająć ten lokal mieszkalny. Spółka zobowiązała się zapewnić byłym właścicielom budynku dodatkowo 2 godziny tygodniowo pracy osoby reprezentującej Spółkę, która w ramach swoich obowiązków nieodpłatnie wykona drobne prace porządkowe i naprawcze w lokalu przez nich zajmowanym, będzie im służyć pomocą przy dostarczaniu artykułów żywnościowych oraz wyposażenia domowego oraz świadczyć będzie pomoc w załatwieniu wszelkich spraw związanych z codziennym życiem, takimi jak: wyjście do lekarza, na pocztę oraz wszędzie tam, gdzie zajdzie taka potrzeba.

Spółka zobowiązała się do uiszczania zaliczek i czynszu w formie bieżących opłat, na pokrycie kosztów zarządu nieruchomości wspólnej, przy czym w przypadku podwyżki czynszu, powstałą różnicę będzie regulowała na swój koszt, a ponadto Spółka jest zobowiązana opłacać należność za bieżącą wodę użytkową oraz ścieki, jednakże do wysokości nadmiernego zużycia wody oraz ścieków, na podstawie siedmiomiesięcznego średniego zużycia wody z 12 miesięcy poprzedzających dzień zawarcia umowy przyrzeczonej. Dopuszcza się różnicę w zużyciu wody w zakresie +/- 30% średniomiesięcznego zużycia, które to nie będą skutkowały dodatkowym obciążeniem finansowym względem byłych właścicieli lokalu.

Spółka ustanowiła na rzecz byłych właścicieli lokalu, na nabytym lokalu mieszkalnym, nieodpłatną i dożywotnią służebność osobistą polegającą na prawie do zamieszkiwania w nabytym lokalu mieszkalnym oraz prawie do korzystania przez uprawnionych ze wszystkich pomieszczeń.

Byli właściciele lokalu są zobowiązani do bieżącego regulowania opłat na rzecz dostawców z tytułu korzystania z mediów dostarczanych do lokalu mieszkalnego i przez nich wykorzystywanych, z wyłączeniem zaliczek na utrzymanie nieruchomości wspólnej oraz kosztów ubezpieczenia lokalu, które poniesione będą przez Spółkę.

W umowie o dożywocie, dla celów podatku od czynności cywilnoprawnych, ustalono wartość rynkową lokalu na 110.000 zł. Spółka planuje po śmierci byłych właścicieli sprzedaż lokalu lub wynajem. Może jednakże zaistnieć sytuacja, gdy nabywca lokalu nabędzie go wraz ze służebnością, przed śmiercią byłych właścicieli lokalu a Spółka nadal będzie zobowiązana, zgodnie z umową o dożywocie, do opłacania ww. kosztów oraz do zapewnienia byłym właścicielom 2 godzin tygodniowo pomocy i opieki.

Spółka nabyła prawa do rozporządzania ww. lokalem jak właściciel w momencie podpisania umowy o dożywocie w formie aktu notarialnego. Spółka nie jest w stanie przewidzieć jak długo będzie realizowała zobowiązania z tytułu umowy o dożywocie, gdyż nie może przewidzieć jak długo dożywotnicy będą korzystali z umowy o dożywocie. W umowie dożywocia dla potrzeb wyliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych podawana jest wartość nieruchomości obliczona w następujący sposób:

1.  Strony ustalają wartość lokalu.
2.  Strony ustalają wartość dożywocia w sposób następujący: przewidywana długość życia według danych GUS pomniejszona o wiek dożywotnika, pomnożona przez 12, pomnożona przez wartość ustalonego miesięcznego świadczenia otrzymywanego w ramach umowy.
3.  Strony ustalają skapitalizowaną wartość służebności mieszkania według zasad stosowanych w przepisach ustawy o podatku od spadków i darowizn (art. 13).

Wartość rynkowa lokalu = wartość lokalu - wartość dożywocia - wartość służebności.

Zawierając umowę dożywocia Spółka ponosi koszty podatku od czynności cywilnoprawnych, koszty notarialne i koszty doradztwa prawnego. Ponadto planuje ponieść koszty związane z remontem lub ulepszeniem nieruchomości po śmierci dożywotnika, a przed sprzedażą mieszkania, jednakże planowane nakłady nie przekroczą 30% faktycznych kosztów poniesionych w związku z nabyciem lokalu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka będzie mogła zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy przy sprzedaży ww. lokalu?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż ww. lokalu będzie podlegała zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy ustawodawca określił, co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, bądź go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, bowiem zarówno sprzedaż, dzierżawa, czy najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.

W myśl ust. 7a tego artykułu, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z treści wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka podpisała umowę o dożywocie z właścicielami lokalu mieszkalnego, którzy przenieśli na nią własność lokalu wraz z prawami z nim związanymi. W zamian za przeniesienie własności lokalu, zobowiązała się zapewnić poprzednim właścicielom dożywotnie utrzymanie, tj. jednorazowo wypłacić im kwotę 27.500 zł a ponadto przyjąć ich jako domowników. Spółka zobowiązała się do uiszczania zaliczek i czynszu w formie bieżących opłat, na pokrycie kosztów zarządu nieruchomości wspólnej, ponadto jest zobowiązana opłacać należność za bieżącą wodę użytkową oraz ścieki. Spółka ustanowiła na rzecz byłych właścicieli lokalu, na nabytym lokalu mieszkalnym, nieodpłatną i dożywotnią służebność osobistą polegającą na prawie do zamieszkiwania w nabytym lokalu mieszkalnym oraz prawie do korzystania przez uprawnionych za wszystkich pomieszczeń. Byli właściciele lokalu są zobowiązani do bieżącego regulowania opłat na rzecz dostawców z tytułu korzystania z mediów dostarczanych do lokalu mieszkalnego i przez nich wykorzystywanych, z wyłączeniem zaliczek na utrzymanie nieruchomości wspólnej oraz kosztów ubezpieczenia lokalu, które poniesione będą przez Spółkę. Spółka planuje po śmierci byłych właścicieli sprzedaż lokalu lub wynajem. Może jednakże zaistnieć sytuacja, gdy nabywca lokalu nabędzie go wraz ze służebnością, przed śmiercią byłych właścicieli lokalu. Spółka nabyła prawa do rozporządzania ww. lokalem jak właściciel w momencie podpisania umowy o dożywocie w formie aktu notarialnego. Nie jest w stanie przewidzieć jak długo będzie realizowała zobowiązania z tytułu tej umowy. Zawierając umowę Spółka ponosi koszty podatku od czynności cywilnoprawnych, koszty notarialne i koszty doradztwa prawnego. Planuje ponieść koszty związane z remontem lub ulepszeniem nieruchomości po śmierci dożywotnika, a przed sprzedażą mieszkania, jednakże planowane nakłady nie przekroczą 30% faktycznych kosztów poniesionych w związku z nabyciem lokalu.

Analizując okoliczności faktyczne sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa stwierdzić należy, iż planowana po śmierci dożywotników dostawa przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Treść wniosku nie wskazuje bowiem, by w stosunku do tego lokalu doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, a więc do jego wcześniejszej opodatkowanej sprzedaży lub opodatkowanego wydania w najem. Mając jednak na uwadze, że nabywając przedmiotowy lokal mieszkalny od osób fizycznych Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przy założeniu, iż nie poniesie wydatków na ulepszenie przekraczających 30% jego wartości początkowej, dostawa tego lokalu będzie zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Jakkolwiek słusznie Spółka wskazała, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego, o którym mowa we wniosku, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, stanowisko, że nastąpi to na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.