Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.512.2025.2.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-23
Teza: Skutki podatkowe umorzenia pozostałej kwoty kredytu do
spłaty, wypłaty określonej w ugodzie kwoty oraz zwrot
kosztów zastępstwa procesowego w związku z podpisaniem
ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
lokal-lokal mieszkalny
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    27 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami z 6 czerwca 2025 r. (wpływ 6 czerwca 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      AA;
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      BA.

## Opis zdarzenia przyszłego

wynikający z wniosku jak i jego uzupełnienia
    W 2005 r. Pan z żoną (łączy Państwa majątkowa wspólność ustawowa – art. 31 § 1 ustawy
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy) dokonali zakupu mieszkania (spółdzielcze własnościowe
    prawo do lokalu mieszkalnego) w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Wobec braku wystarczających środków finansowych na zakup mieszkania, zwrócili się
    Państwo do Banku o udzielenie kredytu.
    Właścicielem mieszkania jest Pan oraz Pana żona. W mieszkaniu tym zamieszkujecie
    wspólnie, nieprzerwanie od jego zakupu. Akt notarialny zakupu mieszkania został zawarty
    w 2005 r. na kwotę (...) tys. zł.
    W dniu (...) sierpnia 2005 r. wraz z moją żoną zawarli Państwo z Bankiem umowę
    kredytową na kwotę (...) zł, na okres xxx miesięcy. Udzielony przez Bank kredyt jest
    kredytem indeksowanym do franka szwajcarskiego.
    Zgodnie z umową kredytową środki z kredytu zostały przeznaczone na:
    - zakup mieszkania – w kwocie (...) zł,
    - wykończenie mieszkania – w kwocie (...) zł,
    - sfinansowanie innych kosztów – w kwocie (...) zł.
    We wniosku o interpretację, który przesłali Państwo w dniu (...) maja 2025 r., nie znalazła
    się wskutek nieuwagi, informacja o aneksie, który doprecyzowywał cel kredytu. Do tej
    właśnie informacji nawiązywał passus „Doprecyzowanie celu kredytu wynikało z tego, że w
    zakresie kwoty (...)...”.
    Aneksem z dnia (...) października 2005 r. do umowy kredytowej doprecyzowane zostało
    przeznaczenie środków uzyskanych z tytułu kredytu w sposób następujący:
    - zakup gotowego mieszkania na rynku pierwotnym – (...) zł,
    - wykończenie mieszkania – (...) zł,
    - koszty wliczone w kredyt – (...) zł,
    - refinansowanie poniesionych kosztów z ostatnich 12 miesięcy – (...) zł.
    Doprecyzowanie celu kredytu wynikało z tego, że w zakresie kwoty (...) zł ponieśli Państwo
    wydatki związane z zakupem kredytowanego mieszkania z własnych środków, a wydatki te
    miały zostać zrefinansowane z zaciągniętego kredytu. Kwota udzielonego kredytu nie
    uległa zmianie ((...) zł indeksowane do CHF).

    Wyjaśnili też Państwo, że kwota (...) zł oraz kwota (...) zł, to dwie odrębne kwoty. Kwota (...)
    zł pojawia się w aneksie do umowy i stanowi część kwoty (...) zł. Kwota (...) zł została
    przeznaczona na opłaty związane z nabyciem mieszkania, np. opłaty sądowe, notarialne,
    prowizja bankowa, PCC.
    Koszty wliczone w kredyt dotyczyły wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (w ramach tych
    kosztów nie były finansowane usługi dodatkowe, w szczególności koszty ubezpieczeń
    związanych z umową kredytową).
    Również w pozostałym zakresie zaciągnięty przez Państwa kredyt jest kredytem
    mieszkaniowym, zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z
    umową kredytową, zaciągnięty przez Państwa kredyt jest kredytem indeksowanym do
    franka szwajcarskiego.
    Kwota kredytu została Państwu wypłacona w PLN, w trzech transzach (sierpień-
    październik 2005 r.), łącznie w kwocie (...) tys. zł. Saldo kredytu i Państwa zadłużenie wobec
    Banku jest wyrażone w CHF. Do czerwca 2012 r. spłaty rat dokonywali Państwo w PLN, po
    kursie walutowym wynikającym z tabeli kursowej Banku. Od lipca 2012 r. spłaty kredytu
    dokonujecie Państwo bezpośrednio w CHF.
    Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy (tj. Pan oraz żona)
    odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, do pełnej wysokości. Przedmiotowy kredyt
    został udzielony przez Bank – podmiot, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów.
    Przedmiotowy kredyt dotyczy nieruchomości zlokalizowanej w (...). Dla ww. nieruchomości
    ustanowiono zabezpieczenie hipoteczne w związku z zaciągniętym kredytem. W lutym
    2025 r. wraz z żoną złożyli Państwo pozew do Sądu o ustalenie nieważności zawartej
    umowy kredytowej oraz o zapłatę. Państwa roszczenie oparte jest na twierdzeniu, że
    umowa kredytowa zawiera klauzule abuzywne, co w konsekwencji prowadzi do
    nieważności umowy kredytowej. Wg stanu obecnego, w ciężar umowy kredytowej
    przekazali Państwo na rzecz Banku, tytułem spłaty kapitału kredytu oraz odsetek kwotę
    ok. (...) zł, czyli o około (...) tys. zł więcej niż kwota kredytu otrzymanego od Banku ((...) zł).
    Do całkowitej spłaty kredytu (zgodnie z harmonogramem wynikającym z umowy
    kredytowej) pozostało jeszcze ponad 10 lat (termin spłaty ostatniej raty kredytu przypada
    na sierpień 2035 r.).
    Dotychczas nie odbyła się żadna rozprawa sądowa, jednakże strony podjęły rozmowy o
    polubownym rozwiązaniu zawisłego sporu. Bank zaproponował nam zawarcie ugody,
    której najistotniejsze warunki są następujące:
    1. Umorzenie salda kapitału kredytu (wobec wszystkich kredytobiorców) pozostałego do
      spłaty (ok. (...) CHF, tj. ok. (...) zł) – skutkujące wygaśnięciem zobowiązania wobec
      Banku w całości po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających
      solidarnie za dług.
    2. Wypłatę na Państwa rzecz kwoty (...) zł tytułem „dodatkowej kwoty pieniężnej
      stanowiącej częściowy zwrot spłaconych przez nas rat kredytowych”.
    3. Zwrot kosztów zastępstwa procesowego na Państwa rzecz w wysokości (...) PLN (w
      sprawie sądowej reprezentuje Państwa profesjonalny pełnomocnik, kwota ta jest
      tożsama ze stawką minimalną opłaty za czynności radców prawnych wynikającą z
      rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie
      opłat za czynności radców prawnych).

    Kwota wypłaty na Państwa rzecz dodatkowej kwoty pieniężnej stanowiącej częściowy
    zwrot spłaconych przez Państwa rat kredytowych dokonana zostanie przez Bank
    jednorazowo. Kwota, którą Bank wypłaci po podpisaniu ugody jest wyłącznie zwrotem
    (częściowym) przez Bank kwot, które w wyniku ugody (tj. wzajemnych ustępstw
    czynionych przez strony w związku z przedmiotem sporu sądowego) uznano zgodnie za
    nadpłatę ponad należną Bankowi spłatę zadłużenia z tytułu kredytu.
    Przedmiotowa kwota nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty
    kredytu zaciągniętego w 2005 r., nie jest również wynagrodzeniem za odstąpienie przez
    Państwa od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej. W przeszłości nie
    korzystali Państwo z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zabezpieczonego
    hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Do podjęcia przez Państwa decyzji odnośnie zawarcia ugody niezbędne jest uzyskanie
    pewności prawnej odnośnie konsekwencji podatkowych związanych z rozwiązaniem sporu
    na drodze polubownej, jako alternatywy dla rozstrzygnięcia sporu przez sąd (co w
    przypadku korzystnego dla nas wyroku sądowego jest niewątpliwie neutralne podatkowo).
    Dlatego też zwracacie się Państwo z niniejszym wnioskiem o wydanie indywidualnej
    interpretacji.
    Pytania
    1. Czy przysługuje Państwu zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwoty umorzonej na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
      2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
      dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
      mieszkaniowe?
    2. Zgodnie z warunkami negocjowanej ugody z Bankiem, elementem ugody jest również
      zwrot przez Bank kwoty (...) zł tytułem „dodatkowej kwoty pieniężnej stanowiącej
      częściowy zwrot spłaconych przez nas rat kredytowych” – czy od tej kwoty będziecie
      Państwo zobowiązani zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych od uzyskanego
      przychodu na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
      osób fizycznych?
    3. Zgodnie z warunkami negocjowanej ugody z Bankiem, elementem ugody jest również
      zwrot przez Bank kosztów zastępstwa procesowego na Państwa rzecz w wysokości (...)
      PLN – czy od tej kwoty będziecie Państwo zobowiązani zapłacić podatek dochodowy
      od osób fizycznych od uzyskanego przychodu na podstawie ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W Państwa ocenie, zawierając ugodę z Bankiem, dalsze 10 lat spłacania kredytu zostanie
    Państwu umorzone i będzie stanowić przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowanych do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, o którym mowa we wniosku, zastosowanie
    znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

    Wobec powyższego, nie będziecie Państwo zobowiązani płacić podatku dochodowego od
    osób fizycznych, niezależnie od tego, czy Bank wystawi na Państwa rzecz PIT-11 w związku
    z zawartą ugodą.
    Ad 2
    W Państwa ocenie, nadpłata którą Bank chce zwrócić w wyniku negocjowanej ugody w
    kwocie (...) zł jest dla Państwa neutralna podatkowo, bowiem wypłacona kwota nie
    stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, jest jedynie zwrotem nadpłaty ponad
    należną Bankowi spłatę zadłużenia kredytu. W wyniku tego zwrotu Państwo - jako
    podatnicy nie osiągniecie konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie
    spowoduje powstania u Państwa przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Ad 3
    W Państwa ocenie, zwrot kosztów zastępstwa procesowego, którą Bank chce zwrócić w
    wyniku negocjowanej ugody w kwocie (...) zł jest dla Państwa neutralna podatkowo,
    bowiem wypłacona kwota nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, jest
    jedynie zwrotem kosztów zastępstwa procesowego według stawki minimalnej określonej
    w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. o opłatach za
    czynności radców prawnych. W wyniku tego zwrotu Państwo – jako podatnicy nie
    osiągniecie konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje
    powstania u Państwa przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.

    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w

      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Państwa, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz

      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
    - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych
      na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
    - do kredytów udzielonych przed dniem (...) stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione
      do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
    - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz

    - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a)
      inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W literze b) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zostały wymienione: nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
    mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Zatem udzielony Państwu kredyt wypełnia
    przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez Państwa
    na zakup mieszkania, stanowić będzie dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dlatego nie będziecie Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od uzyskanego przychodu.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych planowanego zwrotu ustalonej w
    ugodzie kwoty dodatkowej wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1,
    wywieść można, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to
    na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych,
    świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek
    określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    We wniosku wskazali Państwo, że w ramach ugody bank zaproponował wypłatę na rzecz
    kredytobiorców dodatkowej kwoty pieniężnej w wysokości (...) zł, która to kwota stanowi
    częściowy zwrot spłaconych przez Państwa rat kredytowych.
    Zatem w analizowanej sprawie po Państwa stronie nie dojdzie do powstania
    przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymacie Państwo zwrot
    środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazali Państwo na rzecz banku
    w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzymacie
    Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z
    Państwa własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie
    spowoduje więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku. Wypłata ta będzie dla Państwa
    neutralna podatkowo.
    Przechodząc do Państwa wątpliwości dotyczących kwestii zwrotu przez bank kosztów
    zastępstwa procesowego, wskazuję, że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada
    1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):

      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 ww. Kodeksu:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot kosztów zastępstwa procesowego, w
    ramach zawartej ugody, nie spowoduje powstania przychodu u kredytobiorców, w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zwracana przez bank
    kwota nie będzie przewyższała poniesionych przez kredytobiorców wydatków z tego
    tytułu. W takiej sytuacji zwrot ten nie będzie stanowił po ich stronie przysporzenia,
    wzrostu majątku. Otrzymana kwota będzie stanowiła jedynie zwrot poniesionych
    wcześniej wydatków.
    Dlatego otrzymanie przez Państwa na podstawie ugody zwrot kosztów zastępstwa
    procesowego nie będzie stanowiło dla Państwa przychodu opodatkowanego podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, wypłata przez bank kwoty dodatkowej oraz zwrot kosztów zastępstwa
    procesowego nie będą stanowić dla Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będziecie
    Państwo mieli obowiązku zapłaty podatku od zwróconych przez bank kwot.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.