Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.535.2020.2.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-09
Teza: Rozliczenie transakcji dostawy towarów w ramach obligatoryjnego mechanizmu podzielonej płatności.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; faktura; mechanizm podzielonej płatności (MPP; split payment); sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 108

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 lipca 2020 r. (data wpływu 8 lipca 2020 r.), uzupełnionym pismem z 7 września 2020 r. (data wpływu 11 września 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia transakcji dostawy towarów w ramach obligatoryjnego mechanizmu podzielonej płatności – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2020 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia transakcji dostawy towarów w ramach obligatoryjnego mechanizmu podzielonej płatności.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 7 września 2020 r. (data wpływu 11 września 2020 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 28 sierpnia 2020 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.535.2020.1.IK.

We wniosku przedstawiono następujący zaistniały stan faktyczny:

W związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 27 marca 2020 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie PKWiU, na podstawie którego nastąpiło wydłużenie terminu stosowania klasyfikacji PKWiU 2008 do końca roku 2020, celem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (dalej VAT) w zakresie przypadków, o którym mowa m.in. w załączniku Nr 15 ustawy o VAT.

Sp. z o.o. (zwana dalej „Spółka” lub „Podatnik”) zwraca się w trybie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej o dokonanie klasyfikacji wg PKWiU 2008 sprzedawanych przez nią a wyszczególnionych poniżej towarów do celów określenia czy ich dostawa objęta jest mechanizmem podzielonej płatności (dalej: MPP).

Sp. z o.o. jest producentem wyposażenia łazienek. W szerokiej ofercie produktów (towarów) wytwarzanych przez Spółkę można znaleźć m.in.: ceramikę i meble łazienkowe, stelaże podtynkowe, baterie, wanny, kabiny prysznicowe i brodziki, urządzenia do hydromasażu, dodatki łazienkowe itp. W związku z wejściem w życie począwszy od 1 listopada 2019 r. Przepisów o MPP po stronie Spółki powstała niepewność czy niektóre ze znajdujących się w jej ofercie towarów, w przypadku ich sprzedaży przekraczającej lub równej 15.000 brutto, powinny zostać objęte MPP, a w konsekwencji czy na fakturach wystawionych w związku z ich sprzedażą za w/w kwotę spółka powinna zamieszczać informację „mechanizm podzielonej płatności” wniosek dotyczy zakwalifikowania wg PKWiU 2008 opisanych poniżej towarów:

1.  Kabiny prysznicowe profil stalowy, bez brodzika - nr PKWiU 25.99.11.0 - zlewy, umywalki, wanny i pozostałe elementy wyposażenia sanitarnego oraz ich części z żeliwa, stali, miedzi lub aluminium
    1.  wytwarzane przy zastosowaniu elementów wykonanych ze stali szlachetnej (nierdzewnej), drzwi lub ścianka boczna wspomnianych kabin złożona jest z wyszczególnionych poniżej elementów, których udział w wyrobie gotowym może występować w różnych proporcjach, jednakże zasadniczo kształtuje się na poziomie:
        *   stal szlachetna: profile ścienne oraz szyna górna polerowane - ok 5%
        *   uchwyt ze stali polerowany - ok 1%
        *   szkło bezpieczne transparentne grubości 8mm, wysokości 2000 i szerokości od 700 do 1600 mm - ok 94%
        *   uszczelki - ok 0,2%Ustalając proporcję procentową udziału poszczególnych elementów składowych w wyrobie gotowym spółka oparła się o wagę poszczególnych elementów.
2.  Stelaż podtynkowy ze zbiornikiem z plastiku - PKWiU 2008 22.23.12 - wanny, umywalki, miski i pokrywy klozetowe, spłuczki ustępowe i podobne wyroby sanitarne, z tworzyw sztucznych Stelaże te stanowią bazę do montażu ceramiki sanitarnej. Jest to baza montażowa wymienionych artykułów wyposażenia łazienki, są trwale montowane poprzez przykręcenie do ściany i podłogi za pomocą śrub a następnie zakrywane okładziną ścienną. Do tak zamocowanego stelaża montowana jest ceramika sanitarna. W/w klasyfikacja wydaje się być prawidłowa, gdyż przedmiotowa rama ze zbiornikiem klasyfikowana jest jako spłuczka ustępowa - rama jest tylko elementem mocującym a nie funkcjonalnym.
3.  Stelaż podtynkowy do pisuaru lub uchwytów ściennych - PKWiU 25.99.11 wyroby sanitarne i ich części, z żeliwa lub stali Stelaże podtynkowe stanowią bazę do montażu ceramiki sanitarnej (podwieszanego bidetu, podwieszanej umywalki) lub uchwytów służących do asekuracji osób niepełnosprawnych. Stelaże podtynkowe jako baza montażowa wymienionych elementów wyposażenia łazienki, są trwale montowane poprzez przykręcenie do ściany i podłogi (posadzki) za pomocą śrub a następnie zakrywane okładziną ścienną. Do tak zamocowanego stelaża montowany jest uchwyt ścienny stały lub uchylny lub ceramika sanitarna. Stelaż zbudowany jest z profilu stalowego zamkniętego ok 90% oraz innych elementów jak wężyk czy śruby montażowe ok 10%. W związku z powyższym Spółka pyta czy wskazane numery wg klasyfikacji PKWiU są prawidłowe a jeśli nie to do jakiego symbolu należy zakwalifikować powyższe towary celem ustalenia czy sprzedaż powyższych towarów w momencie przekroczenia lub równowartość 15.000 brutto podlega mechanizmowi podzielonej płatności.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:

1.  Sp. z o.o. (Wnioskodawca) jest zainteresowany uzyskaniem interpretacji w zakresie zastosowania Mechanizmu Podzielonej Płatności do produktów wskazanych we wniosku.
2.  Towary opisane we wniosku mają następujące symbole PKWIU:
    1.  KABINY PRYSZNICOWE PROFIL STALOWY, BEZ BRODZIKA - NR PKWIU 25.99.11.0
    STELAŻ PODTYNKOWY ZE ZBIORNIKIEM Z PLASTIKU - PKWIU 22.23.122.  STELAŻ PODTYNKOWY DO PISUARU LUB UCHWYTÓW ŚCIENNYCH - PKWIU 25.99.11
3.  Dostawy opisanych towarów są w większości przypadków dokonywane na rzecz czynnego zarejestrowanego podatnika od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania, ostatecznie sformułowane w piśmie z 7 września 2020 r.:

W związku z powyższym Wnioskodawca pyta czy przedstawione powyżej towary podlegają pod Mechanizm Podzielonej Płatności?

Stanowisko Wnioskodawcy, ostatecznie sformułowane w piśmie z 7 września 2020 r:

Według Spółki podane numery PKWIU są prawidłowe, a ponieważ nie mieszczą się one na liście załącznika nr 15 do ustawy o podatku od towarów i usług, towary wskazane we wniosku nie podlegają pod Mechanizm Podzielonej Płatności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie Organ podkreśla, że niniejsza interpretacja indywidualna nie rozstrzyga poprawności klasyfikacji towarów do grupowania PKWiU. Wskazać bowiem należy, że analiza prawidłowości dokonanej klasyfikacji realizowanego świadczenia do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.). W związku z powyższym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane w złożonym wniosku.

Należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem realizowanych świadczeń.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Regulacje dotyczące mechanizmu podzielonej płatności zawarte zostały w ustawie z dnia 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustawy (Dz.U. z 2018 r., poz. 62), która wprowadziła z dniem 1 lipca 2018 r. m.in. nowy blok przepisów zawartych w rozdziale 1a w art. 108a-108d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Ustawa z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1751) wprowadza z dniem 1 listopada 2019 r. – zmiany do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – w zakresie mechanizmu podzielonej płatności.

Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy, podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Natomiast w myśl art. 108a ust. 1a ustawy, obowiązującego od dnia 1 listopada 2019 r., przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności.

Podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a, jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności (art. 108a ust. 1b ustawy).

W myśl art. 108a ust. 2 ustawy – zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że:

1.  zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT;
2.  zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek bankowy albo na rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest prowadzony rachunek VAT, albo jest rozliczana w inny sposób.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy – podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Na mocy art. 106g ust. 1 ustawy – faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

Zakres informacji jakie powinna zawierać faktura, wskazany został w art. 106e ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy, w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy – faktura powinna zawierać wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”.

Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2019 r., poz. 1292, z późn. zm.) dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:

1.  stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2.  jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Załącznik nr 15 do ustawy – stanowiący „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy” – zawiera zamkniętą listę towarów i usług, w przypadku których faktura dokumentująca ich dostawę lub świadczenie musi zawierać adnotację „mechanizm podzielonej płatności”.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 marca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. z 2020 r., poz. 556), w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440 oraz z 2019 r. poz. 2554) wprowadza się następujące zmiany po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu: „§ 3a. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie przypadków, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. f i lit. g ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106), załączniku nr 15 do tej ustawy oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 111 ust. 8 tej ustawy, Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) stosuje się do dnia 31 grudnia 2020 r.”.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obowiązek wystawiania faktur z adnotacją „mechanizm podzielonej płatności” i tym samym obowiązek stosowania tego mechanizmu, będzie istnieć, jeżeli łącznie spełnione będą trzy warunki, tj. faktura:

*   będzie wystawiana na kwotę należności ogółem (kwotę brutto) przekraczającą 15 000 zł lub jej równowartość (art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców);
*   będzie dokumentować dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy;
*   czynności będą dokonywane na rzecz podatnika.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca produkuje i sprzedaje m.in. kabiny prysznicowe profil stalowy, bez brodzika – PKWiU 25.99.11.0, stelaż podtynkowy ze zbiornikiem z plastiku - PKWIU 22.23.12, stelaż podtynkowy do pisuaru lub uchwytów ściennych - PKWIU 25.99.11. Odbiorcami ww. towarów są w większości czynni zarejestrowani podatnicy podatku VAT.

W niniejszej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii rozliczenia transakcji dostawy wyżej wskazanych towarów w ramach obligatoryjnego mechanizmu podzielonej płatności.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że obowiązek bezwzględnego stosowania mechanizmu podzielonej płatności wprowadzony przepisami obowiązującymi od dnia 1 listopada 2019 r. dotyczy wyłącznie konkretnych towarów i usług enumeratywnie wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy. Podkreślenia wymaga, że zapis art. 108a ust. 1 pkt 1a ustawy, wprowadza obowiązek zastosowania mechanizmu podzielonej płatności przy regulowaniu należności z faktury, w której wartość sprzedaży brutto przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty.

Dokonując analizy treści załącznika nr 15 do ustawy, w kontekście wskazanych przez Wnioskodawcę symboli PKWiU 25.99.11.0, 22.23.12 oraz 25.99.11 stwierdzić należy, że podane symbole PKWiU nie są wymienione w tym załączniku.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro kabiny prysznicowe profil stalowy, bez brodzika; stelaż podtynkowy ze zbiornikiem z plastiku oraz stelaż plastikowy do pisuaru lub uchwytów ściennych, sklasyfikowany przez Wnioskodawcę pod symbolami PKWiU odpowiednio 25.99.11.0, 22.23.12 oraz 25.99.11 nie zostały wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, to jej sprzedaż nie jest objęta obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności.

Reasumując, dostawa kabin prysznicowych profil stalowy, bez brodzika – PKWiU 25.99.11.0, stelaży podtynkowych ze zbiornikiem z plastiku - PKWIU 22.23.12, stelaży podtynkowych do pisuaru lub uchwytów ściennych - PKWIU 25.99.11, nie powinny zostać rozliczone w ramach obligatoryjnego mechanizmu podzielonej płatności.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że towary wskazane we wniosku nie podlegają pod Mechanizm Podzielonej Płatności jest prawidłowe.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie braku obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności dla dostawy towarów. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Końcowo należy podkreślić, że tut. Organ nie jest uprawniony w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji prawa podatkowego do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie, z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawioną klasyfikację PKWiU towarów będących przedmiotem zapytania.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z poźn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.