Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.95.2025.2.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-02
Teza: Opodatkowanie świadczenia wdowiego ze Stanów
Zjednoczonych Ameryki.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
opodatkowanie
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
świadczenie-świadczenie pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala
podatkowa.-Metody unikania podwójnego
opodatkowania-Metoda proporcjonalnego odliczenia
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 24 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 21 marca 2025 r. (data wpływu 26 marca
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Od 1 stycznia 2023 r. otrzymuje Pani świadczenie wdowie w wysokości 680 dolarów (USA)
    miesięcznie (brutto), wypłacane z Zarządu Ubezpieczeń Społecznych Stanów
    Zjednoczonych Ameryki (Social Security Administration).
    Świadczenie zostało przyznane Pani dzięki temu, że zmarły (...) 2022 r. Pani mąż był
    zatrudniony w USA w latach 1991-2006 i po ukończeniu 65 lat wypracował sobie tam
    emeryturę. Kwota stanowi 85% wypłaconego świadczenia, podlega w Stanach
    Zjednoczonych Ameryki opodatkowaniu federalnym podatkiem dochodowym w stawce
    30%.
    Nie posiada Pani żadnych nieruchomości czy dóbr materialnych za granicą, jak również
    nie otrzymuje żadnych innych dochodów z zagranicy.
    Za każdy rok obrachunkowy otrzymuje Pani z USA roczne rozliczenie, określające kwotę
    świadczenia, jaką otrzymała Pani za cały rok, pobrany w USA podatek oraz kwotę netto
    przekazaną na indywidualne konto bankowe.
    Bank, na którego rachunek zostało przekazane świadczenie wdowie, uznał się za płatnika
    podatku dochodowego, pobrał i odprowadził zaliczkę na podatek dochodowy oraz
    wystawił informację o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych
    zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że oczekuje Pani wydania interpretacji
    indywidualnej za rok podatkowy 2023, 2024 i lata przyszłe.
    Posiada Pani polskie obywatelstwo.
    W latach podatkowych objętych wnioskiem posiadała i posiada Pani nadal miejsce
    zamieszkania dla celów podatkowych i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Na pytania Organu o treści cyt.: „Na podstawie jakich konkretnie przepisów
    obowiązujących w Stanach Zjednoczonych Ameryki (proszę wskazać konkretny artykuł z
    nazwą aktu prawnego) wypłacane jest Pani świadczenie wdowie, o którym mowa we
    wniosku?” oraz „Czy ww. świadczenie wdowie, które Pani otrzymuje z USA, stanowi

    element systemu zabezpieczenia społecznego związanego z prawami do emerytury lub
    renty i wypłacane jest na podstawie przepisów emerytalno-rentowych obowiązujących w
    USA?”, wskazała Pani, że zgodnie z zaświadczeniem wystawionym przez Biuro Świadczeń
    Federalnych Ambasady USA, SSA wypłaca Pani świadczenie wdowie przyznane na
    podstawie amerykańskich federalnych przepisów emerytalno-rentowych.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy Pani mąż przed śmiercią rozpoczął pobieranie
    świadczeń emerytalnych z Social Security Administration (jeśli tak, to kiedy?) i czy
    pobieranie przez niego świadczeń emerytalnych było warunkiem uprawniającym do
    otrzymania przez Panią świadczenia wdowiego po jego śmierci?”, wskazała Pani, że Pani
    mąż rozpoczął pobieranie świadczeń emerytalnych z Social Security Administration w
    2015 r. i świadczenie wdowie otrzymała Pani na podstawie jego świadczenia emerytalnego.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy wypłacane Pani świadczenie wdowie stanowi
    określony procent emerytury Pani męża z Social Security Administration?”, wskazała Pani,
    że świadczenie wdowie stanowi procent emerytury Pani męża z SSA.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy przyznanie ww. świadczenia wdowiego uzależnione
    było od osiągnięcia przez Panią określonego wieku (jakiego?) i spełnienia innych
    warunków – jakich? (np. kryterium dochodowe, utrzymywanie dziecka/dzieci, inne –
    jakie?)”, wskazała Pani, że przyznanie świadczenia wdowiego nie było uzależnione od
    spełnienia jakichkolwiek warunków. Ww. świadczenie zostało przyznane od 1 stycznia
    2023 r. po zgłoszeniu w Biurze Świadczeń Federalnych Ambasady USA zgonu Pani męża w
    (...) 2022 r.
    Przyznanie świadczenia wdowiego nie było uzależnione od wysokości Pani dochodów.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy wysokość świadczenia wdowiego uzależniona jest od:
      · lat pracy Pani męża,
      · dokonanych przez niego wpłat składek społecznych na Social Security Administration,
      · wysokości jego zarobków uzyskanych w czasie wszystkich lat pracy?”,
    wskazała Pani, że wysokość świadczenia wdowiego jest uzależniona od wysokości
    emerytury wypłacanej Pani mężowi przez SSA.
    Świadczenie wdowie jest stałym, wypłacanym comiesięcznie świadczeniem, przyznanym
    na czas nieokreślony.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w roku podatkowym (latach podatkowych) będącym
    przedmiotem wniosku uzyskała Pani w Polsce inne dochody poza świadczeniem wdowim,

    o którym mowa we wniosku? Jeśli tak, z jakiego tytułu i przez kogo wypłacane?”, wskazała
    Pani, że w roku podatkowym 2023, 2024 i obecnie, otrzymuje Pani emeryturę z ZUS,
    przyznaną po osiągnięciu przez Panią wieku emerytalnego w 2010 r.

## Pytanie

Czy świadczenie wdowie wypłacane Pani przez Social Security Administration jako
    obywatelce Polski zamieszkującej w Polsce, na rachunek bankowy w Polsce, podlega
    zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i czy zachodzi konieczność wykazania ww. świadczenia w
    rocznym zeznaniu PIT jako przychody z zagranicy?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane
    na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne,
    zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków
    dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji
    alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz
    świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w
    wychowywaniu dzieci.
    W Pani ocenie, świadczenie wdowie wypłacane przez Social Security Administration, z
    uwagi na swój socjalny charakter, stanowi odpowiednik unormowanego w polskim prawie
    świadczenia rodzinnego.
    Za zasadnością takiego stanowiska przemawia fakt, że przesłankami przyznania Pani tego
    świadczenia była sytuacja rodzinna (zdarzenie losowe – śmierć Pani męża). Wdowa
    otrzymuje to świadczenie każdorazowo w przypadku śmierci osoby najbliższej, jednak
    wysokość tego świadczenia redukowana jest indywidualnie, w zależności od posiadanego
    wieku beneficjenta.
    Mając powyższą argumentację na względzie, należy stwierdzić, iż otrzymywane przez
    Panią świadczenie wdowie z Social Security Administration, które jest wypłacane na
    rachunek bankowy w Polsce, podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie jest konieczne
    wykazanie ww. świadczenia w rocznym zeznaniu PIT, jako przychodu z zagranicy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 163):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Jak stanowi art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku
    podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też, do tej kategorii
    osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów
    międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.
    Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w
    niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z
    1976 r. Nr 31 poz. 178).
    Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania
    świadczenia wdowiego wypłacanego z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne
    zasady opodatkowania”).
    W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
      Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może
      być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu
      pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu
      takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej
      Umowie.
    Przepis art. 5 ust. 2 ww. Umowy stanowi, że:
      Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia
      wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych
      obecnie lub w przyszłości przez:
      a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych
        przez to Umawiające się Państwo lub
      b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
    Jak stanowi art. 5 ust. 3 Umowy:

      Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4,
      Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się
      Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym
      się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła
      w życie.
    Jednocześnie art. 20 ust. 1 ww. Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
    a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i
    zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu wskazuje
    sposób unikania podwójnego opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
      Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim
      ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych
      zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na
      zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków,
      zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
    Stosownie do postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i
    zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, Polska
    ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia wdowiego wypłacanego ze
    Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
    Biorąc pod uwagę powyższe należy zatem stwierdzić, że świadczenie wdowie
    otrzymywane przez Panią z USA podlega opodatkowaniu w Polsce, na zasadach
    określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej
    ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Natomiast, w myśl art. 12 ust. 7 ww. ustawy:
      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent
      rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym
      mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym
      członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć
      nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia
      lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz. U. poz. 658).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie
      przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla
      opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla
      opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności
      egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych
      przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o
      pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Na gruncie ustawodawstwa krajowego, świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 323 ze zm.).
    Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych – w brzmieniu obowiązującym w 2023
    r.:
      Świadczeniami rodzinnymi są:
      1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
      2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny, specjalny zasiłek opiekuńczy oraz
      świadczenie pielęgnacyjne;
      3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
      3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
      4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
      5) świadczenie rodzicielskie.
    Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych – w brzmieniu obowiązującym w 2024
    r. i obecnie:
      Świadczeniami rodzinnymi są:
      1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
      2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
      3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
      3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
      4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
      5) świadczenie rodzicielskie.
    Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została
    uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
    Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może
    otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka,
    który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do
    pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też
    pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie
    świadczenie kompensacyjne.
    W myśl art. 67 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
    Społecznych:
      Do renty rodzinnej uprawnieni są następujący członkowie rodziny spełniający
      warunki określone w art. 68-71:
      1) dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione;
      2) przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki,
      rodzeństwo i inne dzieci, z wyłączeniem dzieci przyjętych na wychowanie i
      utrzymanie w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka;
      3) małżonek (wdowa i wdowiec);
      4) rodzice.
    Jak stanowi art. 70 ww. ustawy:
      Wdowa ma prawo do renty rodzinnej, jeżeli:
      1) w chwili śmierci męża osiągnęła wiek 50 lat lub była niezdolna do pracy albo
      2) wychowuje co najmniej jedno z dzieci, wnuków lub rodzeństwa uprawnione do
      renty rodzinnej po zmarłym mężu, które nie osiągnęło 16 lat, a jeżeli kształci się w

      szkole - 18 lat życia, lub jeżeli sprawuje pieczę nad dzieckiem całkowicie niezdolnym
      do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolnym do pracy,
      uprawnionym do renty rodzinnej.
    Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883
    /2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia
    społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty
    oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
    W związku z Pani wątpliwościami w zakresie skutków podatkowych otrzymywania zasiłku
    wdowiego po zmarłym małżonku, wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA)
    przez Social Security Administration, wyjaśniam co następuje.
    Świadczenie wdowie (zasiłek wdowi) po zmarłym małżonku wypłacane przez Social
    Security Administration w USA (przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych) jest przyznawane
    na podstawie amerykańsko-federalnych przepisów emerytalno-rentowych – co również
    wskazała Pani w uzupełnieniu wniosku. Przedmiotowe świadczenie wdowie jest
    świadczeniem cyklicznym, którego wysokość jest uzależniona od zarobków i lat pracy
    zmarłego małżonka. Należy zatem uznać, że stanowi ono świadczenie emerytalno-
    rentowe zbliżone na gruncie krajowego ustawodawstwa do renty rodzinnej, a nie do
    świadczenia rodzinnego.
    Wobec powyższego, świadczenie wdowie wypłacane z USA przez Social Security
    Administration nie korzysta w Polsce ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest świadczeniem
    otrzymywanym na podstawie obowiązujących w USA przepisów o świadczeniach
    rodzinnych.
    W świetle powyższego, odnosząc się do Pani wątpliwości, wyjaśnić należy, że świadczenie
    wdowie, które jak Pani wskazuje:
      1) wypłacane jest Pani przez Social Security Administration;
      2) przyznane zostało na podstawie amerykańskich federalnych przepisów emerytalno-
        rentowych;
      3) przyznane Pani zostało w związku z tym, że Pani mąż był zatrudniony w USA w latach
        1991-2006 i po ukończeniu 65 lat wypracował sobie tam emeryturę oraz rozpoczął
        pobieranie świadczeń emerytalnych z Social Security Administration w 2015 r. i
        świadczenie wdowie otrzymała Pani na podstawie jego świadczenia emerytalnego;
      4) stanowi procent emerytury Pani męża z SSA
    – nie może zostać uznane za świadczenie rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów
    o świadczeniach rodzinnych.
    Zatem, wypłacane Pani przez Social Security Administration świadczenie wdowie nie
    korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż z uwagi na jego charakter nie jest żadnym
    ze świadczeń wymienionych w tym przepisie.
    W konsekwencji, skoro przyznane i wypłacane Pani od 1 stycznia 2023 r. świadczenie
    wdowie nie jest wypłacane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, to nie
    jest objęte zamkniętym katalogiem zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust.
    1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie uznać należy za rentę wypłacaną na
    podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w USA i jako takie
    mieści się ono w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w związku z czym w Polsce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 9 ust. 1 ww.
    ustawy.

    Powyższe oznacza, że w Polsce opisane we wniosku świadczenie wdowie podlega
    wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym je Pani
    otrzymała.
    Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu –
    zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w –
    cytowanym już wyżej – art. 20 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej
    Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego
    opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu. Z zapisów powyższej umowy międzynarodowej wynika zatem, że rozliczenie w
    Polsce dochodów uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą
    metody odliczenia proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27
    ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy
      się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.
    Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda
    proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek
    wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku
    dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć
    podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku
    przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Podsumowując, zgodnie z postanowieniami Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, otrzymywane przez Panią od 1 stycznia 2023 r. świadczenie
    wdowie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki stanowi dochód podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym w Polsce.
    Świadczenie to nie może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest
    świadczeniem otrzymanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych.
    Zatem, uzyskany z tego tytułu dochód mieści się w dyspozycji art. 9 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega wykazaniu w zeznaniach
    podatkowych składanych za 2023 r. i za 2024 r. oraz będzie podlegał wykazaniu w
    zeznaniach podatkowych składanych za kolejne lata, o ile nie zmieni się stan faktyczny lub
    nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.
    Jednakże, przysługuje Pani prawo pomniejszenia podatku dochodowego od osób
    fizycznych należnego w Polsce o podatek zapłacony w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w
    myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, które Pani
    przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.