Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.347.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Ustalenie, czy Wnioskodawca nie jest spółką
nieruchomościową, o której mowa w art. 4a pkt 35 ustawy o
CIT, czy wynagrodzenie pieniężne, z tytułu dobrowolnego
umorzenia udziałów, nie stanowi dla Wspólnika dywidendy lub
inny przychód (dochód) z tytułu udziału w zyskach osób
prawnych, zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy CIT lub art. 10
polsko; luksemburskiej UPO, czy z tytułu wypłaty
wynagrodzenia pieniężnego, z tytułu dobrowolnego
umorzenia udziałów Spółka nie będzie zobowiązana do
pobrania podatku u źródła zgodnie z art. 26 ust. 1 i 2e ustawy
o CIT oraz czy z tytułu wypłaty wynagrodzenia pieniężnego, z
tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów Spółka nie będzie
zobowiązana do pobrania podatku zgodnie z art. 26aa ustawy
o CIT.
Słowa kluczowe: Luksemburg
dywidendy
pobór-pobór podatku u źródła
przychód
spółki-spółka nieruchomościowa
udział-umorzenie udziałów
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 35
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7b-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 2e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26aa-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26aa-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy:
        Wnioskodawca nie jest spółką nieruchomościową, o której mowa w art. 4a pkt 35
        ustawy o CIT – jest prawidłowe;
        wynagrodzenie pieniężne, z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów, nie stanowi
        dla Wspólnika dywidendy lub inny przychód (dochód) z tytułu udziału w zyskach
        osób prawnych, zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy CIT lub art. 10 polsko-
        luksemburskiej UPO – jest prawidłowe;
        z tytułu wypłaty wynagrodzenia pieniężnego, z tytułu dobrowolnego umorzenia
        udziałów Spółka nie będzie zobowiązana do pobrania podatku u źródła zgodnie z
        art. 26 ust. 1 i 2e ustawy o CIT – jest prawidłowe;

        z tytułu wypłaty wynagrodzenia pieniężnego, z tytułu dobrowolnego umorzenia
        udziałów Spółka nie będzie zobowiązana do pobrania podatku zgodnie z art. 26aa
        ustawy o CIT – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo – na wezwanie organu – pismem z 18 lipca 2025 r. (data wpływu 18
    lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca.

## Opis zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest rezydentem podatkowym Polski.
    Jedynym wspólnikiem Spółki jest podmiot z siedzibą w Luksemburgu, tj. B.(dalej:
    Wspólnik).
    W Spółce planowane jest przeprowadzenie dobrowolnego umorzenia udziałów za
    wynagrodzeniem pieniężnym, na podstawie procedury określonej w art. 199 i nast.
    ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. z 2024 r., poz. 18, z
    późn. zm.) (dalej: KSH).
    Umorzenie udziałów polega na ich prawnym unicestwieniu, tj. wygaśnięciu wszelkich
    praw, zarówno o charakterze majątkowym, jak i korporacyjnym wynikających z udziałów.
    Umorzenie udziałów zostało uregulowane w przepisie art. 199 ustawy z dnia 15 września
    2000 r. - Kodeks spółek handlowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1467 z późn. zm.,
    dalej: "k.s.h.").
    Zgodnie z art. 199 § 1 k.s.h.: Udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do
    rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za
    zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez
    zgody wspólnika (umorzenie przymusowe).
    Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa spółki.
    W świetle art. 199 § 2 k.s.h.: Umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia
    wspólników, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i
    wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział.
    Wynagrodzenie to, w przypadku umorzenia przymusowego, nie może być niższe od
    wartości przypadających na udział aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu
    finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału
    między wspólników. W przypadku umorzenia przymusowego uchwała powinna zawierać
    również uzasadnienie.
    W myśl art. 199 § 3 k.s.h.: Za zgodą wspólnika umorzenie udziału może nastąpić bez
    wynagrodzenia.
    W oparciu o art. 199 § 4 k.s.h.: Umowa spółki może stanowić, że udział ulega umorzeniu w
    razie ziszczenia się określonego zdarzenia bez powzięcia uchwały zgromadzenia
    wspólników. Stosuje się wówczas przepisy o umorzeniu przymusowym.
    Według art. 199 § 6 k.s.h.: Umorzenie udziału z czystego zysku nie wymaga obniżenia
    kapitału zakładowego. Kodeks spółek handlowych przewiduje zatem trzy metody
    umorzenia udziałów:
    1. umorzenie dobrowolne - polegające na nabyciu przez spółkę od wspólnika własnych
      udziałów celem ich umorzenia i następnym umorzeniu tych udziałów,

    2. umorzenia przymusowe - przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa
      spółki. W przypadku umorzenia przymusowego nie dochodzi do zbycia udziałów przez
      wspólnika na rzecz spółki,
    3. umorzenie automatyczne - udział ulega umorzeniu w razie ziszczenia się określonego
      zdarzenia bez powzięcia uchwały zgromadzenia wspólników - stosuje się wówczas
      przepisy o umorzeniu przymusowym.
    Z przywołanego przepisu wynika, że umorzenie udziałów, co do zasady, odbywa się za
    wynagrodzeniem. Jednak w ramach umorzenia dobrowolnego dopuszcza się umorzenie
    nieodpłatne. W przypadku umorzenia dobrowolnego udziałów dochodzi najpierw do
    zbycia tych udziałów przez udziałowca - w takim przypadku następuje nabycie udziałów
    przez spółkę - a dopiero w drugiej kolejności do ich umorzenia przez spółkę. Umorzenie
    nastąpi w przyszłości. Zatem w przypadku umorzenia dobrowolnego dochodzi do nabycia
    udziałów przez spółkę i odrębnie do ich umorzenia - w dwóch etapach działań. Chodzi
    więc o rodzaj transakcji, czynność prawną, która jest podstawą umorzenia dobrowolnego.
    Wobec powyższego podkreślić należy, że z dobrowolnym umorzeniem udziałów mamy do
    czynienia wówczas, gdy wspólnik spółki wyrazi zgodę na umorzenie jego udziałów, a
    ponadto spółka ta nabędzie od wspólnika jego udziały.
    W związku opisanym powyżej planowanym dobrowolnym umorzeniem udziałów za
    wynagrodzeniem pieniężnym, Spółka zwraca się o potwierdzenie jego skutków
    podatkowych, objętych tym wnioskiem o interpretację indywidualną.
    Spółka prowadziła działalność o charakterze deweloperskim tj. wzniosła budynki
    mieszkalne i po wyodrębnieniu lokali mieszkalnych dokonała ich sprzedaży na rzecz osób
    trzecich. Obecnie nie jest właścicielem jakiejkolwiek nieruchomości, w szczególności
    nieruchomości położonej na terytorium RP.
    Majątkiem Spółki są środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych oraz
    wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie uzupełniającym z 18 lipca 2025 r., wskazali Państwo, że:
        na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc planowanego nabycia udziałów
        od B., co najmniej 50% wartości Państwa aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, nie
        będą stanowiły nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
        prawa do takich nieruchomości;
        na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym przeprowadzona
        zostanie opisana we wniosku transakcja, co najmniej 50% wartości bilansowej
        aktywów Państwa Spółki, bezpośrednio lub pośrednio, nie będzie stanowiła
        wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości
        przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu
        średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego
        dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego
        rok podatkowy;
        w roku poprzedzającym ww. rok podatkowy, Państwa Spółka nie osiągnie
        przychodów podatkowych z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy,
        leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności,
        których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których

        mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
        nieruchomościowych, które będą stanowiły co najmniej 60% ogółu przychodów
        podatkowych;
        w związku z planowanym dobrowolnym umorzeniem udziałów, umorzeniu będą
        podlegały udziały (akcje) dające więcej niż 5% praw głosu w Państwa spółce.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca jest spółką nieruchomościową, o której mowa w art. 4a pkt 35
      ustawy o CIT?
    2. Czy wynagrodzenie pieniężne, z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów, stanowi dla
      Wspólnika dywidendę lub inny przychód (dochód) z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych, zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy CIT lub art. 10 polsko-luksemburskiej UPO?
    3. Czy z tytułu wypłaty wynagrodzenia pieniężnego, z tytułu dobrowolnego umorzenia
      udziałów Spółka jest zobowiązana do pobrania podatku u źródła zgodnie z art. 26 ust.
      1 i 2e ustawy o CIT ?
    4. Czy z tytułu wypłaty wynagrodzenia pieniężnego, z tytułu dobrowolnego umorzenia
      udziałów Spółka jest zobowiązana do pobrania podatku zgodnie z art. 26aa ustawy o
      CIT ?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wnioskodawca nie jest spółką nieruchomościową, o której mowa w art. 4a pkt 35
      ustawy o CIT.
    2. Wynagrodzenie pieniężne, z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów, nie stanowi dla
      Wspólnika dywidendy lub innego przychodu (dochodu) z tytułu udziału w zyskach
      osób prawnych, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy CIT lub art. 10 polsko-luksemburskiej
      UPO.
    3. Z tytułu wypłaty na rzecz Wspólnika wynagrodzenia pieniężnego, z tytułu
      dobrowolnego umorzenia udziałów Spółka nie jest zobowiązana do pobrania podatku
      u źródła zgodnie z art. 26 ust. 1 i 2e ustawy o CIT.
    4. Z tytułu wypłaty na rzecz Wspólnika wynagrodzenia pieniężnego, z tytułu
      dobrowolnego umorzenia udziałów Spółka nie jest zobowiązana do pobrania podatku
      zgodnie z art. 26aa ustawy o CIT.
    Uzasadnienie Ad 1-3
    Spółka nie jest właścicielem pośrednio ani bezpośrednio nieruchomości położonych na
    terytorium RP więc nie jest spółką nieruchomościową o której mowa w art. 4a pkt 35
    ustawy o CIT.
    W pierwszej kolejności zauważyć należy, że zgodnie z przepisami k.s.h. możliwe są trzy
    tryby umorzenia udziałów:
    1. dobrowolne umorzenie, które następuje za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału
      przez spółkę,
    2. przymusowe umorzenie, które odbywa się bez zgody wspólnika i
    3. warunkowe/automatyczne umorzenie, do którego dochodzi samoczynnie w przypadku
      ziszczenia się określonych warunków.
    W przypadku umorzenia dobrowolnego, jak wynika z art. 199 § 1 i 2 k.s.h., mają miejsce
    dwa etapy takiego umorzenia: w pierwszym etapie udziałowiec zbywa udziały na rzecz
    spółki, po czym, w drugim etapie, spółka umarza nabyte udziały. W momencie umorzenia
    następuje w efekcie prawne unicestwienie udziałów.

    Powyższe rozróżnienie rodzajów umorzenia jest przy tym kluczowe z punktu widzenia
    ustawy o CIT. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje bowiem
    odmienną kwalifikację prawno-podatkową w zakresie zdarzeń związanych z umorzeniem
    dobrowolnym oraz w zakresie zdarzeń związanych z umorzeniem przymusowym lub
    automatycznym.
    Jak wynika z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT, przychód z tytułu umorzenia
    (przymusowego lub automatycznego) udziałów kwalifikowany jest na gruncie ustawy o CIT
    jako przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
    Zgodnie natomiast z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, przychód ze zbycia udziałów, w
    tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia (czyli z umorzenia dobrowolnego)
    kwalifikowany jest jako inny niż przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
    przychód z udziału w osobie prawnej.
    W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, nie powinno ulegać żadnym
    wątpliwościom, że przychód z umorzenia dobrowolnego nie stanowi przychodu z tytułu
    udziału w zyskach osób prawnych.
    Potwierdzeniem powyższego może być także historyczna analiza treści przepisów ustawy
    o CIT i ich zmian. Ustawą z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne, uchylony został art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, który (w brzmieniu
    obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.) stanowił, że dochody uzyskane z odpłatnego
    zbycia udziałów na rzecz spółki, w celu umorzenia tych udziałów, są traktowane jako
    dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych. Z powyższego w sposób oczywisty
    wynika, że do końca 2010 r. dochód z tytułu zbycia udziałów w celu ich umorzenia
    stanowił dochodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Począwszy jednak do 2011 r.
    dochód z tytułu zbycia udziałów w celu ich umorzenia nie stanowi już dochodu z tytułu
    udziału w zyskach osób prawnych (dochodu zrównanego z dywidendą) lecz dochód z
    rozporządzenia majątkiem - dochód ze zbycia udziałów.
    Powyższe stanowisko wielokrotnie potwierdzały sady administracyjne. Przykładowo
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 maja 2019 r. (sygn. akt II FSK 1488/17)
    uznał, że "nowelizacja, która weszła w życie 1 stycznia 2011 r., miała na celu zrównanie
    zasad opodatkowania zbycia udziałów (akcji) w spółce w celu umorzenia z każdym innym
    zbyciem udziałów (akcji). Realizując to zamierzenie ustawodawca wykreślił art. 10 ust. 1
    pkt 2 PDOPrU, wyłączając przychody ze zbycia udziałów (akcji) spółce w celu umorzenia z
    kategorii przychodów z udziału w zyskach osób prawnych. Tym samym, przesądził, że
    przychody te podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na
    zasadach ogólnych". Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z
    dnia 14 listopada 2018 r. (sygn. akt II FSK 234/17), w którym wskazał, że " (...) Nowelizacja
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, która weszła w życie 1 stycznia 2011 r.
    miała na celu zrównanie zasad opodatkowania zbycia udziałów (akcji) spółce w celu
    umorzenia z każdym innym zbyciem udziałów (akcji). Realizując to zamierzenie
    ustawodawca uchylił art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p., wyłączając przychody ze zbycia
    udziałów (akcji) spółce w celu umorzenia z kategorii przychodów z udziału w zyskach osób
    prawnych. "
    W drugiej kolejności, w kontekście powyższych uwag oraz wątpliwości Wnioskodawcy
    będących powodem dla wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem, zwrócić należy uwagę
    na treść art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym "podatek dochodowy od określonych
    w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu
    udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu)."
    Przy takim brzmieniu przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, zdaniem Spółki, nie powinno
    ulegać wątpliwości, że dyspozycją art. 22 ust. 1 ww. ustawy objęte są te przychody

    (dochody), które wskazane zostały w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. A contrario, wszelkie
    inne przychody (dochody), mimo, iż mogą być objęte zakresem art. 7b, to jednak z uwagi
    na fakt, że nie mieszczą się w dyspozycji art. 7b ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, nie stanowią
    "przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach
    osób prawnych". Co za tym idzie, zdaniem Wnioskodawcy, przychody (dochody) osiągane
    przez podatników z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów, jako że nie stanowią
    przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT nie stanowią także
    przychodów (dochodów), o których mowa w art. 22 ust. 1 ww. ustawy.
    Powyższa konstatacja, zdaniem Spółki, prowadzi tym samym do wniosku, że skoro
    wynagrodzenie planowane do wypłacenia przez Spółkę na rzecz Wspólnika z tytułu
    nabycia przez Spółkę udziałów w celu ich umorzenia (umorzenie dobrowolne) nie stanowi
    przychodu (dochodu), o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, to nie znajdzie w tym
    zakresie zastosowania także art. 26 ust. 1 i 2e ustawy o CIT nakazujący Spółce pobrać z
    tego tytułu tzw. podatek u źródła.
    Wskazany powyżej art. 26 ust. 1 ustawy o CIT jednoznacznie stanowi bowiem, że "osoby
    prawne (...) które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w (...) art. 22 ust. 1,
    są obowiązane jako płatnicy pobierać (...) w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany
    podatek dochodowy od tych wypłat." W kontekście takiego brzmienia art. 26 ustawy o CIT
    oraz faktu, że przychody ze zbycia udziałów w celu umorzenia (umorzenie dobrowolne)
    nie są wskazane w art. 7b ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, a co za tym idzie nie są one objęte
    dyspozycją art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, w ocenie Wnioskodawcy, nie powinno być żadnych
    wątpliwości, że wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę na rzecz Wspólnika z tytułu
    nabycia przez Spółkę udziałów w celu ich dobrowolnego umorzenia nie stanowi tytułu
    obligującego Spółkę do pobrania tzw. podatku u źródła. Co za tym idzie Spółka jest
    uprawniona do przekazania Wspólnikowi pełnej kwoty wynagrodzenia.
    Dokładnie z tych samym względów, w ocenie Spółki, nie znajdzie tu także zastosowania
    także art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, zgodnie z którym "jeżeli łączna kwota należności
    wypłacanych z tytułów wymienionych w (...) art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego,
    przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie
    kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne (...) są obowiązane jako
    płatnicy pobrać (...) w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych
    wypłat według stawki podatku określonej w (...) art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2
    000 000 zł: 1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e; 2) bez
    możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów
    szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania."
    Skoro, co zostało dowiedzione powyżej, przychód (dochód) uzyskany przez Wspólnika nie
    jest objęty dyspozycją art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, to nie znajdzie w tym przypadku
    zastosowania również art. 26 ust. 2e ustawy o CIT. Co za tym idzie nie powinno być
    żadnych wątpliwości, że wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę na rzecz Wspólnika z
    tytułu nabycia przez Spółkę udziałów w celu ich dobrowolnego umorzenia nie stanowi
    tytułu obligującego Spółkę do pobrania tzw. podatku u źródła nawet wówczas gdy
    wypłacana na rzecz nierezydenta kwota przekroczy wartość 2 mln PLN. Spółka jest tym
    samym uprawniona do przekazania Wspólnika pełnej kwoty wynagrodzenia.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, wypłata wynagrodzenia przez
    Spółkę na rzecz Wspólnika z tytułu nabycia przez Spółkę udziałów Wspólnika w celu ich
    umorzenia (umorzenie dobrowolne) nie będzie stanowić przychodu (dochodu), o którym
    mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do
    pobrania podatku u źródła od tak wypłaconego wynagrodzenia na podstawie art. 26 ust. 1
    i 2e ustawy o CIT.
    W tym miejscu, niejako z ostrożności, Wnioskodawca pragnie dodatkowo wskazać, że - w
    jego ocenie - na przeszkodzie dla niepobrania przez Spółkę podatku nie stoją także
    przepisy PL-LUX UPO.

    Zdaniem Wnioskodawcy, przychód (dochód) jaki Wspólnik uzyska w związku z
    dobrowolnym umorzeniem udziałów może być rozpatrywany na gruncie PL-LUX UPO w
    oparciu o następujące jednostki redakcyjne: - art. 10 PL-LUX UPO, tj. jako przychód z tytułu
    dywidendy (tj. przychód z tytułu udziału z zyskach osób prawnych) lub - art. 13 PL-LUX
    UPO, tj. jako zysk z tytułu zbycia majątku.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 10 ust. 1 PL-LUX UPO, "Dywidendy
    wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej
    miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być
    opodatkowane w tym drugim Państwie." Niemniej, ust. 3 ww. artykułu wskazuje przy tym
    jednak, że przez "dywidendę" rozumieć należy dochód z akcji, akcji gratisowych lub prawa
    do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie, akcji członków założycieli lub innych praw, z
    wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki,
    które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wydzielająca dywidendy ma
    siedzibę, zrównane są z wpływami z akcji.
    Przenosząc powyższe na grunt zapytania Wnioskodawcy oraz mając na względzie
    wcześniejszą analizę dotyczącą prawno-podatkowej kwalifikacji na gruncie ustawy o CIT
    dochodów uzyskiwanych z tytułu zbycia udziałów w celu ich dobrowolnego umorzenia, tj.
    okoliczności, iż tego rodzaju przychody (dochody) nie są traktowane jako "przychody z
    dywidend lub inne przychody (dochody) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych" nie
    może być wątpliwości, że tego rodzaju dochód nie stanowi dochodu "dywidendowego", o
    którym mowa w art. 10 PL-LUX UPO.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, przychód Wspólnika uzyskany z tytułu
    zbycia udziałów w Spółce w celu ich umorzenia w ramach procedury dobrowolnego
    umorzenia udziałów, powinien zostać zakwalifikowany na gruncie PL-LUX UPO, jako
    przychód, o którym mowa w art. 13 ww. umowy, tj. jako zysk z przeniesienia tytułu
    własności majątku.
    W kontekście powyższego na uwagę zasługują dwa ustępy art. 13 PL-LUX UPO, tj. ust. 4
    oraz ust. 5 ww. artykułu. I tak, jak stanowi art. 13 ust. 4 PL-LUX UPO, zyski osiągane przez
    osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z tytułu
    przeniesienia własności udziałów (akcji), których wartość w więcej niż 50 procentach
    pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego położonego w drugim
    Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (tzw.
    klauzula nieruchomościowa).
    Zgodnie z kolei z art. 13 ust. 5 PL-LUX UPO, zyski z tytułu przeniesienia własności
    jakiegokolwiek innego majątku, niż wymieniony w ustępach 1, 2, 3 i 4 podlegają
    opodatkowaniu wyłącznie w tym Umawiającym się Państwie, w którym przenoszący
    własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    Zdaniem Wnioskodawcy, to właśnie te dwa wskazane powyżej przepisy stanowić powinny
    podstawę prawną dla podatkowej kwalifikacji dochodów uzyskiwanych przez Wspólnika i
    to według tych przepisów ustalać należy zakres ewentualnych obowiązków ciążących na
    Wspólniku w Polsce. Powyższe wielokrotnie potwierdzane było przez organy podatkowe w
    wydawanych przez nie interpretacjach.
    Przykładowo, wskazać można na następujące interpretacje indywidualne:
        Interpretacji indywidualnej z dnia 11 czerwca 2015 r. (sygn. akt IPPB5/4510-275/15-2
        /PS), w której organ podatkowy zgodził się z następującym stanowiskiem podatnika
        "(...) Mając na uwadze powyższe, ze względu na fakt, że majątek Spółki holdingowej
        nie będzie składał się głównie, bezpośrednio lub pośrednio z majątku
        nieruchomego, w ocenie Spółki dochód uzyskany przez Spółkę z tytułu zbycia
        udziałów w Spółce holdingowej w celu ich umorzenia, jako niewymieniony w innych

        ustępach art. 13 umowy o Unikaniu podwójnego opodatkowania, będzie na
        podstawie art. 13 ust. 5 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania podlegał
        opodatkowaniu wyłącznie w Republice Federalnej Niemiec. (...)"
        Interpretacji indywidualnej z dnia 3 lutego 2016 r. (sygn. akt IPPB5/4510-1228/15-2
        /RS) zgodnie z którą organ uznał, że "(...) Mając na uwadze powyższe, ze względu na
        fakt, że udziały w spółce zależnej nie będą stanowiły majątku nieruchomego,
        majątku ruchomego stanowiącego część majątku zakładu albo należący do stałej
        placówki, własności statków, samolotów lub pojazdów drogowych
        eksploatowanych w komunikacji międzynarodowej ani majątku ruchomego
        związanego z eksploatacją takich statków, samolotów lub pojazdów drogowych
        eksploatowanych w komunikacji międzynarodowej, w ocenie Spółki, dochód
        uzyskany przez Spółkę z tytułu zbycia udziałów w Spółce zależnej w celu ich
        umorzenia, jako niewymieniony w innych ustępach art. 13 umowy o Unikaniu
        podwójnego opodatkowania, będzie na podstawie art. 13 ust. 4 Umowy o unikaniu
        podwójnego opodatkowania podlegał opodatkowaniu wyłącznie w Republice
        Cypru)".
        Interpretacji indywidualnej z dnia 26 sierpnia 2016 r. (sygn. akt IPPB5/4510-567/16-4
        /PW), w której organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy,
        będącego spółką prawa cypryjskiego (rezydent Cypru) i wspólnikiem spółki z
        ograniczoną odpowiedzialnością w Polsce. Wnioskodawca zadał pytanie w zakresie
        miejsca opodatkowania podatkiem dochodowym przychodu z tytułu odpłatnego
        umorzenia udziałów polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Organ
        podatkowy zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, który wskazał, że "(...)
        Reasumując powyższe rozważania, Wnioskodawca wskazuje, iż przychód który
        uzyska z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów w Spółce będących własnością
        Wnioskodawcy, tj. przychód uzyskany z odpłatnego zbycia przez Wnioskodawcę
        udziałów w Spółce w celu ich umorzenia, będzie traktowany jako zysk z tytułu
        przeniesienia własności majątku w rozumieniu art. 13 ust. 4 Umowy. Zatem,
        zgodnie z art. 13 ust. 4 Umowy nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce. (...)"
        Interpretacji indywidualnej z dnia 10 października 2018 r. (sygn. akt 0114-KDIP3-
        2.4011.438.2018.2.AK1), w której organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem
        wnioskodawczyni będącej wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
        (osobą fizyczną - rezydentem Wielkiej Brytanii), która zamierza dokonać transakcji
        na mocy której część udziałów wnioskodawczyni zostanie dobrowolnie umorzona
        za wynagrodzeniem. Organ wskazał, że "(...) W myśl art. 13 ust. 5 ww. umowy, zyski
        z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w ustępach 1,
        2, 3 i 4 niniejszego artykułu podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
        (...) Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, w przedmiotowej sprawie znajdzie
        zastosowanie art. 13 ust. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Tym
        samym wynagrodzenie z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów wypłacone na
        rzecz Wnioskodawczyni, jako wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,

        nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
        w Polsce (...)".
    Jednakże w przedmiotowym przypadku nie znajdzie zastosowania klauzula
    nieruchomościowa gdyż Wnioskodawca nie spełnia warunków zastosowania klauzuli
    nieruchomościowej.
    Reasumując, opisane w zdarzeniu przyszłym wynagrodzenie Wspólnika z tytułu
    dobrowolnego umorzenia udziałów w Spółce nie mieści się w dyspozycji art. 7b ust. 1 pkt
    1 ustawy o CIT. Przychody te uregulowane zostały bowiem w art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a
    ustawy o CIT, który wskazuje, że za przychody z zysków kapitałowych uważa się inne, niż
    określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której
    mowa w art. 1 ust. 3, w tym przychody ze zbycia udziału (akcji).
    Organy podatkowe w wydawanych interpretacjach podatkowych również potwierdzają, że
    przychody z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów objęte są zakresem art. 7b ust. 1
    pkt 3 lit. a ustawy o CIT, np.:
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 13 maja
        2021 r. (sygn. 0111- KDIB1-3.4010.118.2021.1.JKU);
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w uzasadnieniu do interpretacji
        indywidualnej z 24 maja 2021 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.43.2021.2.BKD), a także
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 13 listopada
        2023 r. (sygn. 0111-KDIB1- 2.4010.123.2023.2.AW).
    Powyższe oznacza, że wypłacane wynagrodzenie za dobrowolne umorzenie udziałów nie
    będzie objęte normą zawartą w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, do której odnoszą się
    obowiązki płatnika.
    Brak obowiązków płatnika w analogicznych stanach faktycznych potwierdzają organy
    podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidulanych, tj. np.:
        Interpretacja Indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25
        października 2023 r. o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.332.2023.2.AR;
        Interpretacja Indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9
        października 2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-2.4010.393.2023.1.AK;
        Interpretacja Indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 sierpnia
        2023 r. o sygn. 0114- KDIP2- 1.4010.328.2023.2.MW;
        Interpretacja Indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 listopada
        2023 r. o sygn. sygn. 0111-KDIB1-2.4010.123.2023.2.AW.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, zasadnym jest wniosek, że wypłata
    wynagrodzenia przez Spółkę na rzecz Wspólnika z tytułu nabycia przez Spółkę udziałów
    Wspólnika w celu ich umorzenia (umorzenie dobrowolne) nie będzie stanowić przychodu
    (dochodu), o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji Spółka nie
    będzie zobowiązana do pobrania podatku u źródła od tak wypłaconego wynagrodzenia na
    podstawie art. 26 ust. 1 i 2e ustawy o CIT.
    Ad 3 [winno być 4]
    W myśl art. 4a pkt 35 ustawy o CIT spółkę nieruchomościową stanowi podmiot inny niż
    osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o
    rachunkowości, w którym:

    a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa
      nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy dzień roku obrotowego, co
      najmniej 50% wartości rynkowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła
      wartość rynkowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub praw do takich nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości
      przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu
      średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia
      roboczego poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku
      podmiotów rozpoczynających działalność,
    b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
      nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień roku
      poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość
      bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty
      określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank
      Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego
      poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku
      poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody
      podatkowe, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem
      podatku dochodowego - przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu,
      podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym
      charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub
      prawa do nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów
      w innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu
      odpowiednio przychodów podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku
      finansowym netto - w przypadku podmiotów innych niż określone w lit. a;
    Co do zasady, zgodnie z art. 26aa ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: Ustawa CIT)
    spółka nieruchomościowa, której udziały (akcje), ogół praw i obowiązków, tytuły
    uczestnictwa lub prawa o podobnym charakterze są zbywane, jest obowiązana wpłacić na
    rachunek właściwego urzędu skarbowego, jako płatnik, zaliczkę na podatek od dochodu z
    tego tytułu w wysokości 19%, w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu,
    w którym powstał dochód, jeżeli:
    1. stroną dokonującą zbycia jest podmiot niemający siedziby lub zarządu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub osoba fizyczna niemająca miejsca zamieszkania na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
    2. przedmiotem transakcji zbycia są udziały (akcje) dające co najmniej 5% praw głosu w
      spółce albo ogół praw i obowiązków dający co najmniej 5% prawa do udziału w zysku
      spółki niebędącej osobą prawną, albo co najmniej 5% ogólnej liczby tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze, w spółce nieruchomościowej.
    W takiej sytuacji, w świetle art. 26aa ust. 4 Ustawy CIT podatnik jest obowiązany przed
    terminem, o którym mowa powyżej, przekazać płatnikowi kwotę zaliczki na podatek. W
    terminie wpłaty na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczki na podatek płatnik
    jest obowiązany przesłać podatnikowi informację o wpłaconej zaliczce na podatek
    sporządzoną według ustalonego wzoru.
    Mając na uwadze, że obecnie Wnioskodawca nie spełnia przesłanek do uznania za spółkę
    nieruchomościową to nie podlega także zastosowaniu art. 26aa Ustawy CIT, w
    szczególności, z tytułu wypłaty na rzecz Wspólnika wynagrodzenia pieniężnego w ramach
    dobrowolnego umorzenia udziałów Spółka nie jest zobowiązana do pobrania podatku
    zgodnie z art. 26aa ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że zadane przez Państwa pytania wyznaczają zakres
    przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, Organ informuje, że wydana
    interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania).
    Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i Państwa własnego stanowiska w
    sprawie, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Ad 1
    Spółka nieruchomościowa została zdefiniowana w art. 4a pkt 35 ustawy z dnia 15 lutego
    1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.,
    dalej: „ustawa o CIT”). Zgodnie z tym przepisem:
      ilekroć w ustawie jest mowa o spółce nieruchomościowej - oznacza to podmiot inny
      niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o
      rachunkowości, w którym:
      a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka
        nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy
        dzień roku obrotowego, co najmniej 50% wartości rynkowej aktywów,
        bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość rynkowa nieruchomości
        położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich
        nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości przekraczała 10 000
        000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut
        obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego
        poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku podmiotów
        rozpoczynających działalność,
      b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
        nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień
        roku poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej
        aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa
        nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do
        takich nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10
        000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut
        obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego
        poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego odpowiednio
        rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku poprzedzającym odpowiednio rok
        podatkowy albo rok obrotowy przychody podatkowe, a w przypadku gdy spółka
        nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - przychody ujęte
        w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy,
        leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności,
        których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których
        mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
        nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów
        podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku finansowym netto - w
        przypadku podmiotów innych niż określone w lit. a.
    Aby uznać dany podmiot za spółkę nieruchomościową konieczne jest spełnienie
    powyższych warunków łącznie.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że:
        na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym przeprowadzona
        zostanie opisana we wniosku transakcja, co najmniej 50% wartości bilansowej
        aktywów Spółki A. Sp. z o.o., bezpośrednio lub pośrednio, nie będzie stanowiła

        wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości
        przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu
        średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego
        dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego
        rok podatkowy;
        w roku poprzedzającym ww. rok podatkowy, Spółka A. Sp. z o.o. nie osiągnie
        przychodów podatkowych z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy,
        leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności,
        których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których
        mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
        nieruchomościowych, które będą stanowiły co najmniej 60% ogółu przychodów
        podatkowych.
    Zatem, informacje zawarte we wniosku wyraźnie wskazują, że Spółka A. Sp. z o.o. na
    moment planowanego w Spółce przeprowadzenia dobrowolnego umorzenia udziałów
    za wynagrodzeniem pieniężnym, nie będzie wypełniała definicji spółki
    nieruchomościowej, o której mowa w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
    Ad 2-3
    Umorzenie udziałów polega na ich prawnym unicestwieniu, tj. wygaśnięciu wszelkich praw,
    zarówno o charakterze majątkowym, jak i korporacyjnym wynikających z udziałów.
    Umorzenie udziałów zostało uregulowane w przepisie art. 199 ustawy z dnia 15 września
    2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „Ksh”).
    Zgodnie z art. 199 § 1 Ksh:
      Udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku,
      gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą wspólnika w
      drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody
      wspólnika (umorzenie przymusowe). Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia
      określa umowa spółki.
    W świetle art. 199 § 2 Ksh:
      Umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna
      określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia
      przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. Wynagrodzenie to, w przypadku
      umorzenia przymusowego, nie może być niższe od wartości przypadających na
      udział aktywów netto, wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok
      obrotowy, pomniejszonych o kwotę przeznaczoną do podziału między wspólników.
      W przypadku umorzenia przymusowego uchwała powinna zawierać również
      uzasadnienie.
    W myśl art. 199 § 3 Ksh:
      Za zgodą wspólnika umorzenie udziału może nastąpić bez wynagrodzenia.
    W oparciu o art. 199 § 4 Ksh:
      Umowa spółki może stanowić, że udział ulega umorzeniu w razie ziszczenia się
      określonego zdarzenia bez powzięcia uchwały zgromadzenia wspólników. Stosuje się
      wówczas przepisy o umorzeniu przymusowym.
    Według art. 199 § 6 Ksh:

      Umorzenie udziału z czystego zysku nie wymaga obniżenia kapitału zakładowego.
    Kodeks spółek handlowych przewiduje zatem trzy metody umorzenia udziałów:
    1. umorzenie dobrowolne – polegające na nabyciu przez spółkę od wspólnika własnych
      udziałów celem ich umorzenia i następnym umorzeniu tych udziałów,
    2. umorzenia przymusowe – przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa
      spółki. W przypadku umorzenia przymusowego nie dochodzi do zbycia udziałów przez
      wspólnika na rzecz spółki,
    3. umorzenie automatyczne – udział ulega umorzeniu w razie ziszczenia się określonego
      zdarzenia bez powzięcia uchwały zgromadzenia wspólników – stosuje się wówczas
      przepisy o umorzeniu przymusowym.
    Z przywołanego przepisu wynika, że umorzenie udziałów, co do zasady, odbywa się za
    wynagrodzeniem. Jednak w ramach umorzenia dobrowolnego dopuszcza się umorzenie
    nieodpłatne. W przypadku umorzenia dobrowolnego udziałów dochodzi najpierw do
    zbycia tych udziałów przez udziałowca – w takim przypadku następuje nabycie udziałów
    przez spółkę – a dopiero w drugiej kolejności do ich umorzenia przez spółkę. Umorzenie
    nastąpi w przyszłości. Zatem w przypadku umorzenia dobrowolnego dochodzi do nabycia
    udziałów przez spółkę i odrębnie do ich umorzenia – w dwóch etapach działań. Chodzi
    więc o rodzaj transakcji, czynność prawną, która jest podstawą umorzenia dobrowolnego.
    Wobec powyższego podkreślić należy, że z dobrowolnym umorzeniem udziałów mamy do
    czynienia wówczas, gdy wspólnik spółki wyrazi zgodę na umorzenie jego udziałów, a
    ponadto spółka ta nabędzie od wspólnika jego udziały.
    Odnosząc powyższe na grunt przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych wskazać należy, że stosownie do art. 3 ust. 2 tej ustawy:
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przepis ten wyraża tzw. zasadę ograniczonego obowiązku podatkowego. W myśl
    przedmiotowej zasady państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania
    przychodów ma prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jego rezydentami
    podatkowymi w zakresie przychodów uzyskiwanych z takiego źródła.
    Na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      zagraniczny zakład;
      2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
      takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
      niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
      tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
      nich wynikających;
      4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
      w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o

      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
      6) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.
    Na mocy art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
      wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
      (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, uregulowano podatek od przychodów z dywidend oraz
    innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych:
      Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend
      oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
      wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Przepis ten odnosi się wprost do art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, stosownie do którego:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie
      uzyskane z tego udziału, w tym:
      a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez
      uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania
      dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje
      wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo
      wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,
      b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
      c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które
      następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
      d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której
      mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
      e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o
      której mowa w art. 1 ust. 3,
      f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
      przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki
      bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz
      równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów
      (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,
      g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów przez osoby
      posiadające prawo do uczestnictwa w zysku podmiotu przejmowanego, łączonego
      lub dzielonego lub

      h) przychody wspólnika spółki dzielonej, jeżeli majątek przejmowany na skutek
      podziału, a przy podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek
      podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa,
      i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
      j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na
      inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku
      przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa
      się na dzień przekształcenia,
      k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o
      której mowa w art. 1 ust. 3,
      l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1
      ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od
      osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku
      (pożyczka partycypacyjna),
      m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów
      podmiotów, w tym:
          przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
          przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku
          innej osoby prawnej lub spółki,
          przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
          przychody spółki dzielonej,
      n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej.
    Należy zatem stwierdzić, że przychody z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów nie
    mieszczą się w dyspozycji art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, do którego nawiązuje art. 22
    ust. 1 tej ustawy. Przychody te uregulowane bowiem zostały w art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a
    ustawy o CIT:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się inne, niż określone w pkt 1 i 2,
      przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust.
      3, w tym przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich
      umorzenia.
    Wobec powyższego, wynagrodzenie pieniężne z tytułu nabycia przez Spółkę udziałów w
    celu ich umorzenia (umorzenie dobrowolne) nie będzie stanowiło przychodu (dochodu), o
    którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art.
      21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku,
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego

      opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy
      ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
      prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5
      płatnika z podatnikiem.
    Stosownie do art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:
      jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1
      pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000
      zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są
      obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej
      w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
      1. z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
      2. bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
        podwójnego opodatkowania.
    W świetle art. 26 ust. 7 ustawy o CIT:
      Wypłata, o której mowa w ust. 1, 1c, 1d, 1m, 2c i 2e, oznacza wykonanie
      zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub
      kapitalizację odsetek.
    Z treści przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że od
    niektórych należności osiąganych na terytorium Polski przez podatników podlegających
    ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu pobierany jest podatek dochodowy w
    sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na
    szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez podmiot polski
    wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie i na zasadach
    wymienionych w art. 26 ustawy o CIT. Jeżeli polski podatnik (płatnik) dokonuje wypłat
    należności z tytułu świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy
    o CIT na rzecz nierezydenta, mającego siedzibę lub zarząd w kraju, z którym Polska
    zawarła umowę w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, pierwszeństwo
    mają przepisy tej umowy międzynarodowej.
    Jednakże podkreślenia wymaga, że przepis ten odnosi się do konkretnych należności
    zawartych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT; ten ostatni zaś w swej treści
    wymienia przychody określone w art. 7b ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że przychody z tytułu dobrowolnego
    umorzenia udziałów nie mieszczą się w dyspozycji art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, ani w
    dyspozycji art. 22 ust. 1 ustawy o CIT w zw. z art. 7b ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Przychody te
    uregulowane bowiem zostały w art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT.
    Skoro wynagrodzenie planowane do wypłacenia przez Spółkę na rzecz Wspólnika z
    tytułu nabycia przez Spółkę udziałów w celu ich umorzenia (umorzenie dobrowolne) nie
    stanowi przychodu (dochodu), o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, to nie
    znajdzie w tym zakresie zastosowania także art. 26 ust. 1 i 2e ustawy o CIT nakazujący
    Spółce pobrać z tego tytułu tzw. podatek u źródła.
    Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia, czy wynagrodzenie pieniężne, z tytułu
    dobrowolnego umorzenia udziałów, stanowi dla Wspólnika dywidendę lub inny
    przychód (dochód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych na podstawie polsko-
    luksemburskiej UPO.
    Analizy ewentualnego opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych
    dochodu z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów w związku z przywołanym przez
    Państwa art. 10 UPO, należy zatem dokonywać z uwzględnieniem przepisów Konwencji

    zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Luksemburgu dnia 14
    czerwca 1995 r. (dalej: „UPO”), zmienionej Protokołem sporządzonym w Luksemburgu
    dnia 7 czerwca 2012 r. (dalej: „Protokół zmieniający”), zmodyfikowanej przez Konwencję
    wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu
    zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez
    Polskę i Luksemburg dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”) w oparciu o
    następujące jednostki redakcyjne: - art. 10 UPO, tj. jako przychód z tytułu dywidendy (tj.
    przychód z tytułu udziału z zyskach osób prawnych) lub - art. 13 UPO, tj. jako zysk z
    tytułu zbycia majątku.
    Należy podkreślić, że z obowiązywaniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania
    wiążą się dla podatników korzyści, takie jak m.in. redukcja stawki podatku u źródła. Z
    przywilejów wynikających z umowy mogą korzystać wyłącznie podmioty uprawnione.
    Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, oparte na Konwencji Modelowej
    OECD, dotyczą osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub obu
    państwach będących stronami danej umowy. Oznacza to, że z przywilejów wynikających
    z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania korzystają zasadniczo osoby fizyczne,
    osoby prawne oraz inne jednostki organizacyjne (tj. „osoby” w rozumieniu art. 3 ust. 1
    lit. a Konwencji Modelowej), podlegające nieograniczonemu obowiązkowi w jednym z
    państw będących stronami danej umowy bilateralnej (tj. „mające miejsce zamieszkania
    lub siedzibę” w rozumieniu art. 4 Konwencji Modelowej). Rezydencja podatkowa
    powinna być potwierdzona certyfikatem rezydencji wystawianym przez właściwy organ
    podatkowy.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 UPO:
      Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie
      osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
      Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Jednakże, w myśl art. 10 ust. 2 UPO:
      Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się
      Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z
      prawem tego Państwa, ale jeżeli właściciel dywidend ma miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak ustalony nie może
      przekroczyć:
      a) 0 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli właścicielem jest spółka (inna niż spółka
        osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy
        wynosi co najmniej 10 procent i posiadała ona ten udział przez nieprzerwany 24
        miesięczny okres poprzedzający dzień wypłaty dywidend;
      b) 15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
    W zakresie definicji pojęcia „dywidendy” UPO z Luksemburgiem odsyła do regulacji
    prawa krajowego.
    W myśl art. 10 ust. 3 UPO:
      Użyte w tym artykule określenie "dywidendy" oznacza dochód z akcji, akcji
      gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie, akcji członków
      założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak
      również dochód z innych praw spółki, które według prawa podatkowego Państwa, w
      którym spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę, zrównane są z wpływami z akcji.
    W myśl art. 10 ust. 4 UPO:
      Postanowień ustępów 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli właściciel dywidend mający miejsce
      zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie wykonuje w drugim

      Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy, działalność
      zarobkową przez zakład położony w tym Państwie bądź wykonuje w tym drugim
      Państwie wolny zawód w oparciu o położoną w nim stałą placówkę i gdy udział, z
      którego tytułu wypłaca się dywidendy, rzeczywiście wiąże się z działalnością takiego
      zakładu lub stałej placówki. W tym przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji,
      stosuje się postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, mając na uwadze
    wcześniejszą analizę dotyczącą prawno-podatkowej kwalifikacji na gruncie ustawy o CIT
    dochodów uzyskiwanych z tytułu dobrowolnego umorzenia, tj. okoliczności, iż tego
    rodzaju przychody (dochody) nie są traktowane jako „przychody z dywidend lub inne
    przychody (dochody) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych tego rodzaju dochody
    nie stanowią przychodu (dochodu) „dywidendowego”, o którym mowa w art. 10 UPO.
    Innymi słowy taki przychód (dochód) określony w art. 7b ust. 1 pkt 3 lit a ustawy o CIT
    na gruncie art. 10 UPO nie jest kwalifikowany jako dywidenda.
    Zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO:
      Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie, z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), których
      wartość w więcej niż 50 procentach pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z majątku
      nieruchomego położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 13 ust. 5 UPO:
      Zyski z tytułu przeniesienia własności jakiegokolwiek innego majątku, niż
      wymieniony w ustępach 1, 2, 3 i 4 podlegają opodatkowaniu wyłącznie w tym
      Umawiającym się Państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce
      zamieszkania lub siedzibę. Innymi słowy, jeżeli wartość udziałów (akcji) będzie
      pochodziła bezpośrednio lub pośrednio w więcej niż 50 procentach z nieruchomości
      znajdujących się na terytorium drugiego umawiającego się państwa, transakcja
      może podlegać opodatkowaniu w państwie, w którym znajduje się ten majątek.
    Z powyższych przepisów wynika, że w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania
    została zawarta klauzula nieruchomościowa. Z treści art. 13 ust. 4 UPO wynika bowiem, że
    w sytuacji gdy przedmiotem zbycia są udziały, których wartość w więcej niż 50 procentach
    pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego położonego na terytorium
    Polski, dochody uzyskane z tej transakcji mogą być opodatkowane w Polsce.
    Zgodnie natomiast z art. 13 ust. 5 zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek innego
    majątku niż wymieniony w ustępach 1, 2, 3 oraz 4 i podlegają opodatkowaniu wyłącznie w
    tym Umawiającym się Państwie, w którym zbywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    Oznacza to, że w przypadku przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku innego niż
    wymienione w ust. 1, 2, 3 oraz 4 zyski z tego tytułu podlegają zgodnie z UPO
    opodatkowaniu w Luksemburgu, tj. w miejscu, w którym Wspólnik ma siedzibę.
    Skoro jak wynika z wniosku, nie będą Państwo podmiotem, którego co najmniej 50%
    wartości aktywów bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości, to w związku z
    planowanym w Spółce przeprowadzeniem dobrowolnego umorzenia udziałów za
    wynagrodzeniem pieniężnym nie powstanie dochód, o którym mowa jest w art. 3 ust. 3
    pkt 4a ustawy o CIT, który zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO podlegałby opodatkowaniu na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Podsumowując, w związku z faktem, że na gruncie ustawy o podatku dochodowym, od
    osób prawnych przychody (dochody) z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów nie
    mieszczą się w dyspozycji art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, ani w dyspozycji art. 22 ust. 1
    ustawy o CIT w zw. z art. 7b ust. 1 pkt 1 tej ustawy bowiem przychody te uregulowane
    zostały w art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, tym samym ww. przychody nie

    podlegają opodatkowaniu w Polsce zarówno w świetle przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, jak też przepisów UPO.
    W konsekwencji po Państwa stronie (płatnika), zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, nie
    powstanie obowiązek poboru zryczałtowanego podatku z tytułu wypłaty wynagrodzenia
    na rzecz Udziałowca w związku z dobrowolnym umorzeniem udziałów tego Wspólnika
    na podstawie wskazanych powyżej przepisów.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3, zgodnie z którym
    wynagrodzenie pieniężne, z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów, nie stanowi dla
    Wspólnika dywidendy lub innego przychodu (dochodu) z tytułu udziału w zyskach osób
    prawnych, zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy CIT lub art. 10 polsko-luksemburskiej UPO, zaś
    Spółka z tytułu wypłaty na rzecz Wspólnika ww. wynagrodzenia pieniężnego nie będzie
    zobowiązana do pobrania podatku u źródła zgodnie z art. 26 ust. 1 i 2e ustawy o CIT
    należało uznać za prawidłowe.
    Ad 4
    Zgodnie z art. 26aa ust. 1 wyżej powołanej ustawy o CIT:
      Spółka nieruchomościowa, której udziały (akcje), ogół praw i obowiązków, tytuły
      uczestnictwa lub prawa o podobnym charakterze są zbywane, jest obowiązana
      wpłacić na rachunek właściwego urzędu skarbowego, jako płatnik, zaliczkę na
      podatek od dochodu z tego tytułu w wysokości 19%, w terminie do 20. dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym powstał dochód, jeżeli:
      1) stroną dokonującą zbycia jest podmiot niemający siedziby lub zarządu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub osoba fizyczna niemająca miejsca
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
      2) przedmiotem transakcji zbycia są udziały (akcje) dające co najmniej 5% praw głosu
      w spółce albo ogół praw i obowiązków dający co najmniej 5% prawa do udziału w
      zysku spółki niebędącej osobą prawną, albo co najmniej 5% ogólnej liczby tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze, w spółce nieruchomościowej.
    W myśl art. 26aa ust. 2 ustawy o CIT:
      Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku dokonania przez jeden podmiot
      więcej niż jednej transakcji zbycia udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej, w
      okresie nieprzekraczającym 12 miesięcy liczonych począwszy od ostatniego dnia
      miesiąca, w którym nastąpiło pierwsze ich zbycie, jeżeli są spełnione warunki
      określone w tym przepisie. W takim przypadku spółka nieruchomościowa jest
      obowiązana wpłacić zaliczkę na podatek w terminie do 20. dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym suma praw głosu w spółce, której udziały
      (akcje) zostały zbyte, albo ogółu praw i obowiązków dających prawa do udziału w
      zyskach w spółce niebędącej osobą prawną, albo tytułów uczestnictwa lub praw o
      podobnym charakterze, w okresie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, wyniosła co
      najmniej 5%.
    Z powyższych przepisów wywieźć zatem należy, że mimo, że w przypadku zbycia udziałów
    w spółce nieruchomościowej jest ona jedynie przedmiotem (nie zaś stroną) transakcji
    zbycia, to w pewnych okolicznościach to właśnie na niej, a nie na podmiocie osiągającym
    dochód ciążyć będzie obowiązek zapłaty podatku. Stanie się tak wówczas, gdy zbywcą
    udziałów będzie nierezydent oraz jednocześnie dojdzie do zbycia udziałów (akcji) dających
    co najmniej 5% praw głosu w spółce albo ogółu praw i obowiązków dających co najmniej
    5% prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną, albo co najmniej 5%
    ogólnej liczby tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce
    nieruchomościowej.

    Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że planowane jest
    zbycie udziałów przez spółkę B.(jedynego Wspólnika Spółki, będącego rezydentem
    luksemburskim) na Państwa rzecz, w ramach tzw. dobrowolnego umorzenia udziałów.
    Spółka wypłaci Wspólnikowi wynagrodzenie za nabyte udziały.
    Podsumowując, z uwagi na fakt, że Państwo, jako podmiot, którego udziały będą zbywane,
    nie będą Państwo spełniać definicji spółki nieruchomościowej, w rozumieniu art. 4a pkt 35
    ustawy o CIT, to na Spółce nie będzie ciążył obowiązek podatkowy, wynikający z art. 26aa
    ustawy o CIT, do pobrania zaliczki na podatek od dochodu z tytułu wypłaty na rzecz
    Wspólnika wynagrodzenia pieniężnego w ramach dobrowolnego umorzenia udziałów
    Spółki.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz
    wyroków sądowych, wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw
    podatnika. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym
    rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów
    podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany
    rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.