Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-393/11-2/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-11-16
Teza: Czy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych Spółka prawidłowo dokonała podziału łącznej kwoty kosztów spotkania integracyjnego pracowników z okazji Dnia Pracownika Komunalnego na koszty przypadające na pracowników Spółki i koszty przypadające na zaproszonych gości?
Słowa kluczowe: impreza; impreza-impreza integracyjna; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; pracownik-wydatki na rzecz pracowników; reprezentacja; wydatek; środek-środek obrotowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 11 sierpnia 2011 r. (data wpływu 16 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Z okazji Dnia Pracownika Komunalnego, Spółka zorganizowała i sfinansowała ze środków obrotowych spotkanie, w którym udział wzięli pracownicy Spółki (bez członków ich rodzin) oraz zaproszeni goście – przedstawiciele władz miejskich, członkowie Rady Nadzorczej i przedstawiciele firm współpracujących ze Spółką.

Pierwsza część spotkania miała charakter oficjalny, uroczysty. Prezes Zarządu przedstawił zakres działalności Spółki, omówił bieżącą sytuację Spółki oraz zamierzenia na przyszłość. Następnie odznaczono zasłużonych pracowników, a władze miejskie i zaproszeni goście złożyli życzenia zarządowi i pracownikom Spółki. Druga część spotkania miała wyłącznie charakter integracyjny.

1.

Dla celów podatku dochodowego od osób prawnych Spółka dokonała podziału łącznej kwoty kosztów spotkania z okazji Dnia Pracownika Komunalnego na koszty przypadające na pracowników Spółki i na koszty dotyczące zaproszonych gości.

Ustalona została ogólna liczba uczestników spotkania, w tym liczba pracowników i zaproszonych gości. W związku z tym, że nie było możliwości ustalenia rzeczywistej wysokości kosztów przypadających na pracowników Spółki i na zaproszonych gości, dokonano w sposób statystyczny podziału tych kosztów na ww. grupy uczestników.

Łączne koszty spotkania zostały podzielone przez liczbę uczestników i statystycznie ustalono koszty przypadające na pracowników i zaproszonych gości. Wydatki w części przypadającej na zaproszonych gości zostały zaliczone do kosztów reprezentacji, a w części przypadającej na pracowników do świadczeń na rzecz pracowników.

Wydatki w części dotyczącej zaproszonych gości - koszty reprezentacji, Spółka nie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów, natomiast koszty w części dotyczącej pracowników Spółki zaliczone zostały do kosztów uzyskania przychodów.

2.

Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych nie było możliwe ustalenie każdemu uczestnikowi spotkania faktycznej wartości świadczenia w związku z udziałem w spotkaniu z okazji Dnia Pracownika Komunalnego. Można jedynie ustalić wartość świadczenia w wysokości kosztu jednostkowego przypadającego na uczestnika spotkania. Koszt jednostkowy nie jest jednak równoznaczny z faktycznym przychodem jaki uczestnik spotkania rzeczywiście uzyskał. Spółka jako organizator zbiorczo opłaciła koszty tego spotkania co uniemożliwia ustalenie, jaka część wydatków przypada na konkretnego uczestnika.

Jednak w świetle niejednolitych interpretacji izb skarbowych i orzeczeń sądów Spółka ma wątpliwość, czy powinna dokonać opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych pracownikom Spółki od ustalonego statystycznie przychodu w wysokości kosztu jednostkowego z tytułu otrzymanego nieodpłatnie świadczenia związanego z udziałem w spotkaniu integracyjnym, a zaproszonym gościom sporządzić imienne informacje PIT-8C.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych Spółka prawidłowo dokonała podziału łącznej kwoty kosztów spotkania integracyjnego pracowników z okazji Dnia Pracownika Komunalnego na koszty przypadające na pracowników Spółki i koszty przypadające na zaproszonych gości?

Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych Spółka dokonała w sposób prawidłowy podziału łącznej kwoty kosztów zorganizowanego i sfinansowanego w całości przez Spółkę spotkania integracyjnego pracowników na koszty przypadające na pracowników Spółki i na koszty przypadające na zaproszonych gości. Nie było możliwe obliczenie wartości rzeczywistego świadczenia przypadającego na konkretnego pracownika i na konkretnego zaproszonego gościa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka z okazji Dnia Pracownika Komunalnego zorganizowała i sfinansowała ze środków obrotowych spotkanie, w którym udział wzięli pracownicy Spółki (bez członków ich rodzin) oraz zaproszeni goście – przedstawiciele władz miejskich, członkowie Rady Nadzorczej i przedstawiciele firm współpracujących ze Spółką.

Pierwsza część spotkania miała charakter oficjalny, uroczysty. Prezes Zarządu przedstawił zakres działalności Spółki, omówił bieżącą sytuację Spółki oraz zamierzenia na przyszłość. Następnie odznaczono zasłużonych pracowników, a władze miejskie i zaproszeni goście złożyli życzenia zarządowi i pracownikom Spółki. Druga część spotkania miała wyłącznie charakter integracyjny.

Ponadto Wnioskodawca w treści wniosku wskazał, iż wydatki w części dotyczącej zaproszonych gości – koszty reprezentacji, Spółka nie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów, natomiast koszty w części dotyczącej pracowników Spółki zaliczone zostały do kosztów uzyskania przychodów.

Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ocena prawidłowości dokonanego przez Spółkę podziału łącznej kwoty kosztów spotkania integracyjnego na koszty przypadające na pracowników Spółki oraz na zaproszonych gości.

W świetle powyższego, w związku z tym, iż przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena związku poniesionych wydatków z przychodem Spółki, tylko prawidłowość podziału łącznej kwoty kosztów spotkania, stwierdza się co następuje.

W pierwszej kolejności Spółka winna dokonać odpowiedniej kwalifikacji poniesionych wydatków do kosztów podatkowych na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z opisu sprawy wynika, że Spółka dokonała podziału kosztów na koszty reprezentacji i koszty pracownicze.

Mając na uwadze zapytanie Spółki, wskazać należy, iż powinna Ona każdorazowo określić, ile osób faktycznie wzięło udział w zorganizowanej imprezie, a następnie dokonać podziału ogólnej kwoty poniesionych kosztów na koszty przypadające na pracowników oraz na zaproszonych gości i tak ustaloną kwotę jednostkową przypisać do poszczególnych osób biorących udział w zorganizowanej imprezie.

Wydatki na zorganizowanie imprezy w części dotyczącej pracowników, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli będzie w stanie wyliczyć „osobokoszt” imprezy i wyodrębnić koszty stanowiące koszty uzyskania przychodów (dotyczące tej grupy uczestników) oraz koszty dotyczące osób pozostałych, które traktowane są jako reprezentacyjne i tym samym niestanowiące kosztu uzyskania przychodu.

Reasumując, działania Spółki polegające na podziale łącznej kwoty wydatków poniesionych na spotkanie integracyjne na koszty przypadające na pracowników Spółki (stanowiące koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy) oraz na koszty przypadające na zaproszonych gości (niestanowiące kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy), uznać należy za prawidłowe.

Jednocześnie zaznacza się, iż pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych wydatków Wnioskodawcy do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie nadmienia się, iż w zakresie zaistniałego stanu faktycznego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.