Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-74/13-4/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-04-26
Teza: Czy sprzedaż sieci oświetlenia ulicznego przez Wnioskodawcę, dostawcy energii, zgodnie ze sporządzonym operatem szacunkowym jest zwolniona od podatku VAT?
Słowa kluczowe: budowle; dostawa; jednostka-jednostka budżetowa; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 stycznia 2013 r. (data wpływu 29 stycznia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. (data wpływu 23 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy sieci oświetlenia ulicznego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy sieci oświetlenia ulicznego. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 23 kwietnia 2013 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest jednostką budżetową Gminy, która wykonuje czynności z zakresu zadań publicznych dotyczących oświetlenia ulicznego, nałożone odrębnymi przepisami, tj. art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne. Zadanie to realizowane jest poprzez eksploatację sieci oświetlenia ulicznego, zamontowanej w pasie drogowym ulic miasta. Działalność ta, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie podlega ustawie. Nie ma przychodów z tego tytułu tym samym podatku należnego. Skutkiem tego jest brak prawa potrącania podatku naliczonego od zakupów dokonywanych w związku z realizacją tego zadania.

Dostawca energii elektrycznej zwrócił się z propozycją zakupu, posiadanej przez Gminę, a tym samym Wnioskodawcę sieci oświetlenia ulicznego, do której dostarczał energię elektryczną. Zainteresowany sporządził wycenę przekazywanej sieci oświetlenia ulicznego i dokonał jej sprzedaży. Sieć oświetlenia ulicznego spełniała wymogi określone dla zakwalifikowania jej jako towary używane (ponad dwuletni okres użytkowania), a w stosunku to tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i dlatego, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, sprzedaż ta została zakwalifikowana jako zwolniona od podatku VAT.

Pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. Zainteresowany poinformował, iż:

*   Wnioskodawca jest jednostką budżetową Gminy i jest czynnym podatnikiem podatku VAT,
*   właścicielem oświetlenia ulicznego jest Wnioskodawca, będący jednostką budżetową Gminy,
*   sprzedaż została dokonana przez Zainteresowanego, będącego jednostką budżetową Gminy i została zarejestrowana w rejestrze sprzedaży Wnioskodawcy,
*   budowle zostały otrzymane przez Wnioskodawcę do użytkowania od Gminy oraz pochodziły z własnych inwestycji,
*   okres pomiędzy przyjęciem do użytkowania, a sprzedażą wynosi powyżej dwóch lat,
*   w stosunku do tych budowli nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ oświetlenie ulic jest nieodpłatnym zadaniem własnym Gminy,
*   na sprzedanych budowlach nie były dokonywane ulepszenia w stosunku, do których przysługiwałoby prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ oświetlenie ulic jest nieodpłatnym zadaniem własnym Gminy,
*   budowle lub jej części nigdy nie były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, ponieważ oświetlenie ulic jest nieodpłatnym zadaniem własnym Gminy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż sieci oświetlenia ulicznego przez Wnioskodawcę dostawcy energii, zgodnie ze sporządzonym operatem szacunkowym, jest zwolniona od podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż sieci oświetlenia ulicznego dostawcy energii zgodnie ze sporządzonym operatem szacunkowym jest sprzedażą zwolnioną od podatku VAT, gdyż spełnia wymogi określone w art. 43 ust. 1 pkt l0 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 2 pkt 6 ustawy, pod pojęciem towarów rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wyjaśnić należy, iż od dnia 1 kwietnia 2013 r., powyższy przepis posiada następujące brzmienie: „działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

Mając na uwadze powyższe, uzasadnionym jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Niemniej zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budowli jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Ponadto, za oddanie do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, uznać należy nie tylko sprzedaż, ale również umowy najmu i dzierżawy. Zatem, pierwszym zasiedleniem będzie także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Wskazać również należy, iż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca, czynny podatnik podatku od towarów i usług, jest jednostką budżetową Gminy, która wykonuje czynności z zakresu zadań publicznych dotyczących oświetlenia ulicznego, nałożone odrębnymi przepisami, tj. art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne. Zadanie to realizowane jest poprzez eksploatację sieci oświetlenia ulicznego, zamontowanej w pasie drogowym ulic miasta. Działalność ta, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie podlega ustawie. Zainteresowany nie ma przychodów, z tego tytułu tym samym nie odprowadza podatku należnego. Skutkiem tego jest brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonywanych w związku z realizacją tego zadania. Dostawca energii elektrycznej zwrócił się z propozycją zakupu, posiadanej przez Wnioskodawcę sieci oświetlenia ulicznego, do której dostarczał energię elektryczną. Zainteresowany sporządził wycenę przekazywanej sieci oświetlenia ulicznego i dokonał jej sprzedaży. Przedmiotowe budowle Wnioskodawca otrzymał do użytkowania od Gminy, jak również pochodziły one z Jego inwestycji. W stosunku do tych budowli nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ oświetlenie ulic jest nieodpłatnym zadaniem własnym Gminy. Na sprzedanych budowlach nie były dokonywane ulepszenia w stosunku, do których występowałoby prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przedmiotowe budowle lub ich części nigdy nie były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Biorąc pod uwagę przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w okolicznościach przedstawionych przez Wnioskodawcę stwierdzić należy, iż w odniesieniu do dostawy sieci oświetlenia ulicznego nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, warunkujące zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu. Z powyższego opisu sprawy nie wynika bowiem, aby przed dokonaną sprzedażą przez Wnioskodawcę sieci oświetlenia ulicznego miało miejsce pierwsze zasiedlenie, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. A zatem dopiero przedmiotowa dostawa była dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, co wykluczało możliwość zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednakże, należy mieć na uwadze powołany wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zgodnie z którym zwolnieniem objęta jest również dostawa budynków, budowli lub ich części dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, w stosunku do których nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem przedmiotowych budowli. Ponadto, Zainteresowany nie ponosił również wydatków na ulepszenie tej sieci, w stosunku, do których występowałoby prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem, w świetle powyższego sprzedaż przez Wnioskodawcę sieci oświetlenia ulicznego korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Reasumując, sprzedaż opisanej we wniosku sieci oświetlenia ulicznego została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia i nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Jednakże z uwagi na fakt, iż Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nabycia budowli oraz nie ponosił wydatków na ulepszenie tej sieci w stosunku, do których występowałoby prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zastosowanie znajdzie zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Ponadto, należy zauważyć iż w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe, jednakże w oparciu o inne uzasadnienie niż wskazane przez Zainteresowanego.

Należy podkreślić także, iż zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Zaznaczenia wymaga również, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Zatem, wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku oraz uzupełnieniu do wniosku opisie stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.