Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-647/09/11-12/S/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-11-02
Teza: prawo do odliczenia VAT od nabycia samochodu osobowego przekazanego jako nagroda w loterii
Słowa kluczowe: nagrody; odliczenia-prawo do odliczenia; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 25.06.2009r. (data wpływu 02.07.2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu osobowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.07.2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podatnik jest osobą prawną - spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Podatnik w ramach prowadzonej działalności gospodarczej organizuje min. loterie i konkursy, w tym loterie audiotekstowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10) Ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity: Dz. U. 2004 r. Nr 4 poz. 27) - dalej Loteria”.

Działalność w ww. zakresie stanowi działalność podstawową podatnika. Zapytanie podatnika dotyczy stanu faktycznego w którym podatnik świadczy kompleksową usługę, w skład której wchodzi w szczególności organizacja Loterii, jej obsługa techniczna i formalna, prowadzenie medialnej kampanii reklamowej oraz wydanie nagród w Loterii jej laureatom. Celem świadczonej usługi jest wzrost sprzedaży usług zleceniodawcy poprzez organizację Loterii, jak również wzrost sprzedaży tytułów uczestnictwa w postaci sms premium, stanowiących podstawę naliczenia należnego podatnikowi wynagrodzenia.

Wynagrodzenie objęte fakturą VAT naliczane jest jako określony procent z przychodów z medium z pomocą którego sprzedawany jest sms Premium, pozwalający na udział w tejże Loterii. Regulamin Loterii przewiduje wydanie laureatom/zwycięzcom Loterii nagród rzeczowych w postaci samochodów osobowych. Samochody osobowe w celu ich późniejszego wydania laureatom są wcześniej nabywane przez podatnika od sprzedawcy – dealera samochodów (podatnika prowadzącego działalność gospodarczą m. in. w zakresie sprzedaży nowych samochodów, będącego czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług). Laureatem loterii może być osoba fizyczna, osoba prawna, jak również jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przedstawionym wyżej stanie faktycznym tj. w przypadku zakupu samochodów osobowych w celu realizacji ww. usług w ramach której dojdzie m.in. do wydania samochodów osobowych laureatom Loterii, podatnik jest uprawniony do odliczenia 100% podatku naliczonego przy ich zakupie?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim nabywane przez podatników towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT). Zważywszy, że usługi świadczone przez podatnika są opodatkowane podatkiem VAT według stawki 22% wszelkie zakupy dokonywane w związku z ich świadczeniem pozwalają na odliczanie podatku naliczonego. Dotyczy to również zakupów towarów i usług związanych z organizacją Loterii w ramach świadczonych usług kompleksowych. W konsekwencji nie ma przeszkód, aby podatnik odliczył podatek naliczony przy zakupie przedmiotowych samochodów Odliczenie przysługiwać będzie podatnikowi w pełnym zakresie tj. w wysokości równej 100% podatku naliczonego na fakturach VAT dokumentujących nabycie. W niniejszym przypadku nie znajdzie zastosowania art. 86 ust. 3 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 4 pkt 7) ustawy o VAT przepis ust. 3 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub (..).

Odsprzedaż na gruncie ustawy należy rozumieć szeroko Pojęcie „odprzedaż”, którym posłużył się ustawodawca w tym przepisie, powinno być rozumiane jako nabycie pojazdów w celu dokonania dostawy towaru, odprzedaż nie może być ograniczona jedynie do „dalszej sprzedaży: tych pojazdów, gdyż takie rozumienie tego pojęcia oznaczałoby, iż np. komisant nie mógłby korzystać z pełnego prawa do odliczenia podatku chociaż oczywiście powinien gdyż jego działalność jest bardzo zbliżona do typowej sprzedaży dokonywanej przez np. dealera samochodów. Skoro mowa jest o odprzedaży, to należałoby rozumieć, że przepis ten nie dotyczy nabycia pojazdów w celu korzystania z tych pojazdów (tak: Modzelewski Zbigniew, Mularczyk Grzegorz, Ustawa o VAT. Komentarz, Warszawa 2006 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis).

W dniu 08.09.2009r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wydał interpretację indywidualną znak IPPP1/443-647/09-2/AW, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe, stwierdzając że zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o VAT przy zakupie przedmiotowego pojazdu – samochodu osobowego – Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 60%, nie więcej jednak niż 6.000 zł, nie zaś 100% wartości podatku naliczonego z faktur nabycia powyższych samochodów osobowych.

Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2010r. sygn. akt III SA/Wa 2243/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił przedmiotową interpretację. W konkluzji uzasadnienia wyroku WSA wskazał, iż w wydanej interpretacji indywidualnej dokonano błędnej wykładni art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a) ustawy o VAT, ponadto zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej.

Formułując stanowisko Sąd wskazał, iż w okolicznościach sprawy przeniesienie własności samochodu nie następowało bez wynagrodzenia, gdyż wynagrodzeniem Strony była cena uzyskiwana za usługę promocyjną, która swym zakresem obejmowała także organizację loterii. Należność za samochód płaci podmiot zlecający usługę reklamowo – promocyjną, której częścią jest loteria. Zdaniem Sądu dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie ma znaczenia, że wskazanie ostatecznego odbiorcy samochodu następuje w sposób pośredni, istotne jest że w rozpatrywanym stanie faktycznym dochodzi do ostatecznej konsumpcji towaru. Zatem zdaniem WSA jeżeli usługa reklamowa świadczona przez Spółkę jest opodatkowana to rozważana sytuacja powinna być traktowana na równi ze sprzedażą samochodu, poprzez zastosowanie do niej art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy.

W dalszej części uzasadnienia WSA podkreślił, że „(…) ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego wprowadzone przepisem art. 86 ust. 3 ustawy nie ma zastosowania w sytuacji gdy samochody stanowią towar handlowy i przeznaczone są do sprzedaży. W ocenie Sądu intencją ustawodawcy było umożliwienie odliczenia podatku naliczonego podatnikom wykorzystującym samochody na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą. Świadczy o tym także wyłączenie tego ograniczenia zawarte w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b) (…)”.

Ponadto WSA zauważył, że w opisie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku brak jest informacji czy podatnik wykorzystuje samochody osobowe, których dotyczyło zapytanie także na cele inne niż stanowiące przedmiot jego działalności gospodarczej. WSA wskazał, że organ podatkowy nie zbadał czy usługa reklamowa w ramach której organizowana jest loteria jest opodatkowana.

WSA zajął stanowisko, iż „(…) w przypadku podatników którzy przeznaczają samochody na nagrody w loteriach stanowiących część kompleksowej usługi reklamowej, którą podatnik świadczy odpłatnie możliwe jest zastosowanie przepisu art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a) pod warunkiem, że usługa ta jest opodatkowana przez podatnika podatkiem należnym.”

Powyższy wyrok był przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądy Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 28 czerwca 2011r. sygn. akt I FSK 1014/10 oddalił skargę złożoną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. W uzasadnieniu orzeczenia NSA podzielił stanowisko zaprezentowane przez Sąd pierwszej instancji w wydanym wyroku i uznał zarzut skargi kasacyjnej odnoszący się do naruszenia art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy o VAT za niezasadny. Sąd wskazał, że „Dokonując wykładni prawa, w szczególności regulującego materię podatku od towarów i usług, należy kierować się nie tylko samym brzmieniem interpretowanego przepisu, poprzestając na wykładni gramatycznej, lecz uwzględniać również należy inne rodzaje wykładni, w tym wykładnie celowościową, uwzględniającą ekonomiczne znaczenie interpretowanej normy.” Zdaniem NSA, celem art. 86 ust. 3 ustawy o VAT jest zapobieżenie odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem samochodów, których rodzaj nie determinuje konieczności wykorzystania ich jedynie w działalności gospodarczej podatnika, ale umożliwia również wykorzystanie ich poza działalnością. W art. 86 ust. 4 ustawy o VAT określono katalog pojazdów których cechy funkcjonalne wskazują na ich przeznaczenie do działalności gospodarczej, poprzez wyszczególnienie rodzajów działalności, które uprawniają do odstąpienia od ograniczenia przewidzianego w art. 86 ust. 3 i dają prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego. Dalej NSA wskazał, że „Użyty w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) termin „odsprzedaż” obejmuje takie rodzaje działalności gospodarczej podatnika, w ramach których nabywane samochody (pojazdy), o jakich mowa w art. 86 ust. 3 ustawy są – jako towary handlowe – przeznaczone do ich dalszego zbycia.”

NSA wskazał, że możliwość odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia samochodów przez podatników, których przedmiotem działalności jest szeroko pojęte ich zbywanie jako towarów handlowych, nie jest ograniczone normą art. 86 ust. 3 ustawy lecz jedynie zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 1 w zw. z art. 90, czyli związkiem nabycia samochodów z działalnością opodatkowaną.

Wykonując zalecenia WSA w Warszawie zawarte w wyroku z dnia 13.04.2010r. sygn. akt III SA/Wa 2243/09, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14 h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm) w dniu 10.10.2011r. wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia stanu faktycznego poprzez wskazanie czy usługa reklamowa w ramach której organizowana jest loteria jest opodatkowana podatkiem należnym VAT.

W nadesłanym uzupełnieniu z dnia 17.10.2011r. (data wpływu 20.10.2011r.) Spółka wskazała, że: „podatnik świadczy kompleksową usługę, w skład której wchodzi w szczególności organizacja Loterii, jej obsługa techniczna i formalna, prowadzenie medialnej kampanii reklamowej oraz wydanie nagród w Loterii jej laureatom. Wynagrodzenie objęte fakturą VAT naliczane jest jako określony procent przychodów z medium za pomocą którego sprzedawany jest sms Premium, pozwalający na udział w tejże Loterii. Co za tym idzie usługa reklamowa w ramach której organizowana jest Loteria (usługa kompleksowa), jest opodatkowana podatkiem VAT.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego oraz biorąc pod uwagę wnioski płynące z wyroku WSA w Warszawie z dnia 13.04/2010r. sygn. akt III SA/Wa 2243/09 oraz wyroku NSA z dnia 28.06.2011r. sygn. akt I FSK 1014/10 stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z zapisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Treść art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy stanowi, iż przepis ust. 3 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystywania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej organizuje m. in. loterie i konkursy w tym audiotekstowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 Ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych. W omawianym stanie faktycznym Spółka świadczy kompleksową usługę reklamową w skład której wchodzi w szczególności organizacja loterii, jej obsługa techniczna i formalna, prowadzenie medialnej kampanii reklamowej oraz wydanie nagród jej laureatom. Z tytułu organizacji kompleksowej usługi reklamowej organizacji loterii Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie stanowiące procent przychodów z medium za pomocą którego sprzedawany jest sms Premium pozwalający na udział w loterii. Świadczona przez Wnioskodawcę usługa kompleksowa w ramach której organizowana jest loteria podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Regulamin loterii przewiduje, że laureaci loterii otrzymają nagrody rzeczowe w postaci samochodów osobowych. Powyższe pojazdy Spółka nabywa od sprzedawcy – dealera samochodów.

W przedmiotowej sprawie należy rozpatrzyć zastosowanie art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a) ustawy w kontekście pełnego prawa Wnioskodawcy do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodów osobowych będących nagrodami w loterii. Powyższy przepis przewiduje odliczenie podatku naliczonego VAT w 100%, w związku z nabyciem samochodów osobowych o których mowa w art. 86 ust. 3 ustawy przez podatnika którego przedmiotem działalności jest odsprzedaż tych samochodów. Termin „odsprzedaż” należy rozpatrywać szeroko jako przeznaczenie towarów handlowych do dalszego zbycia. W omawianej sytuacji Wnioskodawca dokonuje zbycia nabytych uprzednio pojazdów w ramach usługi kompleksowej, która jak wskazał Wnioskodawca jest opodatkowana podatkiem VAT. Mimo, że finalnym odbiorcą nie jest nabywca usługi, lecz osoba trzecia, należy wskazać, że z ekonomicznego punktu widzenia skutki są zbliżone do umowy sprzedaży.

Zatem należy uznać, że Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT z tytułu nabycia samochodów osobowych przekazywanych w loterii jako nagrody, w pełnej wysokości zgodnie z zapisami art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a) ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.