Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB1.4511.5.2017.2.KS1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-19
Teza: Czy w związku z powyższym opisem sprzedaż nieruchomości do spółki jawnej będzie podlegać opodatkowaniu PDOF jako przychód z działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 2 pkt. 1 lit. a ustawy o p.d.o.f.? Czy w zakresie sprzedaży nieruchomości gruntowej wraz z budynkiem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 10 i 10a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie zwolnienie z podatku VAT.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; najem; nieruchomości; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w zw. z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia z dnia 29 grudnia 2016 r. (data wpływu 3 stycznia 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 30 marca 2017 r. (data wpływu 3 kwietnia 2017 r.) na wezwanie nr 1462-IPPB1.4511.5.2017.1.KS1, 1462-IPPP1.4512.1.2017.1.MK z dnia 16 marca 2017 r. (data nadania 17 marca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia źródła przychodu ze sprzedaży nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2017 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia źródła przychodu ze sprzedaży nieruchomości.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

1.

Obecnie Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie indywidualnej działalności gospodarczej. Głównymi przychodami w zakresie działalności Wnioskodawcy są przychody z działalności agentów i brokerów ubezpieczeniowych sklasyfikowanych w PKD 66.22.Z.

W swojej działalności Wnioskodawca osiąga również przychody z tytułu wynajmu nieruchomości własnych i nieruchomości, w których jest współwłaścicielem. W celu wyodrębnienia składników majątkowych w postaci Nieruchomości z działalności gospodarczej Wnioskodawcy (nieruchomości są w ewidencji środków trwałych) i samodzielnej działalności współwłaścicielki z zamiarem efektywniejszego ich wykorzystania do osiągania zysków – Wnioskodawca postanowił założyć wraz z współwłaścicielką wspólnych nieruchomości spółkę jawną, w której Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielką będą wspólnikami i sprzedać nieruchomości do nowopowstałej w tym celu Spółki. Przeważającą wykonywaną działalnością gospodarczą Spółki jawnej będzie wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi sklasyfikowanymi pod PKD 68.20.Z.

Z tytułu indywidualnej działalności gospodarczej Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT i sprzedaż nieruchomości opodatkowana zostanie 23% stawką VAT.

W sytuacji gdy zbywany przez przedsiębiorcę prowadzącym własną działalność gospodarczą składnik majątku to środek trwały, wówczas transakcję tę (tj. przychód z odpłatnego zbycia oraz koszty jego uzyskania) Wnioskodawca musi rozliczyć w ramach indywidualnej działalności gospodarczej.

Ewentualny dochód ze sprzedaży będzie opodatkowany. Kosztem uzyskania przychodów będzie wartość początkowa nieruchomości pomniejszona o odpisy amortyzacyjne.

2.

W związku z tym, że podmiotem stosunków cywilnoprawnych jest spółka jawna, to ona nabywa składniki majątku i na gruncie podatku dochodowego nie posiada przymiotu podatnika. Należy on do wspólników tej spółki. Tak więc to oni podatkowo rozliczają wydatki poczynione przez spółkę, jeżeli są poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i nie wymienione w art. 23 ustawy o pdof, to dla celów podatkowych są u nich kosztami uzyskania przychodów. Koszty te (podobnie jak m.in. przychody) z tytułu udziału w spółce jawnej, u każdego wspólnika ustala się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku spółki.

Sprzedany spółce jawnej składnik majątku przestaje być składnikiem majątku przedsiębiorcy i staje się składnikiem majątku spółki. Jeżeli w spółce zostanie on uznany za środek trwały, to wydatek na jego nabycie wspólnicy rozliczą w kosztach poprzez odpisy amortyzacyjne.

Od zakupionych nieruchomości, które udokumentowane zostaną fakturą spełniającą wszelkie wymogi prawa podatkowego to spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej ww transakcję pod warunkiem, że dokona zgłoszenia rejestracyjnego na formularzu VAT-R i zarejestruje się jako podatnik VAT czynny (art. 88 ust.4 ustawy o VAT).

3.

W zakresie amortyzacji zakupionych przez spółkę jawną nieruchomości ich wartość początkową będzie stanowiła cena nabycia. Ponieważ nieruchomości przed datą ich nabycia używane były przez okres dłuższy niż 60 miesięcy - spółka może korzystać z indywidualnej stawki amortyzacyjnej.

W piśmie z dnia 30 marca 2017 r. (data wpływu 3 kwietnia 2017 r.), stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Wnioskodawca - właściciel zabudowanej nieruchomości gruntowej składającej się z działki gruntu oraz wzniesionego na niej budynku objętej księgą wieczystą KW. Wnioskodawca nabył nieruchomość od osoby fizycznej w 2006 r. w stanie rozpoczętej budowy obiektu usługowego z mieszkaniami zgodnie z pozwoleniem na budowę wydanym przez Urząd Miasta.

Przez okres 3 lat nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, stała nieużyteczna.

Wnioskodawca posiada pełny tytuł prawny do nieruchomości stanowiącej przedmiot niniejszego wniosku i jest w pełni uprawniony do sprzedaży nieruchomości i nie istnieją żadne ustawowe ani umowne ograniczenia zbywalności nieruchomości. Przedmiotowa nieruchomość została zakupiona bez naliczonego podatku VAT w świetle obowiązujących przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. od towarów i usług, gdyż nie wchodziła w zakres prowadzonej działalności gospodarczej i nie podlegała przepisom tej ustawy.

W 2009 roku Wnioskodawca zawarł umowę najmu i oddał Najemcy nieruchomość w celach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie działalności polegającej wyłącznie na prowadzeniu hotelu/ pensjonatu wraz z zapleczem gastronomicznym. Zgodnie z umową Najmu Najemca zobowiązał się do wykończenia i wyposażenia budynku zgodnie z opisem technicznym. Natomiast, Wynajmujący (Wnioskodawca) zobowiązał się do wykonania podjazdu dla osób niepełnosprawnych, usunięcia wszystkich usterek na zewnętrznych stronach budynku w tym elewacji i wymiany uszkodzonych szyb, wykonanie ogrodu (trawnika) oraz wykonania miejsc parkingowych.

Z chwilą zawarcia umowy najmu Wnioskodawca wprowadził nieruchomość do ewidencji środków trwałych i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zaczął rozliczać w podatkowej książce przychodów i rozchodów. Wymienione wyżej wydatki poniesione przez Wnioskodawcę stanowią ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, jednak nie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego budynku i zostały wykonane w 2009 roku. Od dokonanych ulepszeń podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

1.  Po zawarciu umowy najmu strony obie strony Najemca i Wnioskodawca ponosili wydatki na modernizacje rozliczając na zasadach ogólnych podatek od towarów i usług i powstały obiekt budowlany stanowi budynek zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane. Przedmiotowa nieruchomość jest od 2009r. przedmiotem umowy Najmu. Najemca jest osobą prawną prowadzącą działalność gospodarczą i prowadzi na przedmiotowej nieruchomości pensjonat. Zgodnie z umową najmu Najemca zagospodarował przedmiot umowy na własny koszt.

Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. nieruchomość na rzecz Spółki jawnej. W związku z powyższym umowa najmu zostanie rozwiązana a nieruchomość sprzedana do spółki jawnej.

Wnioskodawca wnosi o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z powyższym opisem sprzedaż nieruchomości do spółki jawnej będzie podlegać opodatkowaniu PDOF jako przychód z działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o p.d.o.f.?
2.  Czy w zakresie sprzedaży nieruchomości gruntowej wraz z budynkiem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 10 i 10a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie zwolnienie z podatku VAT.

Odpowiedź na pytanie Nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź na pytanie Nr 2 w zakresie podatku od towarów i usług zostanie udzielona odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy o p.d.o.f, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Pozarolnicza działalność gospodarcza na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o p.d.o.f jest odrębnym źródłem przychodów. W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o p.d.o.f, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o p.d.o.f, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących m.in. środkami trwałymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c i podlegającymi amortyzacji podatkowej zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o p.d.o.f.

W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości powinien stanowić przychód z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza,
*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy nie ma zastosowania do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat (art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy).

Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów, określonego w wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a - c ustawy, spełnione winny zostać, co najmniej dwie podstawowe przesłanki:

*   nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej,
*   nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych).

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

*   środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
*   składnikami majątku, o którym mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
*   składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
*   składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegając ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

\- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c, przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu, możliwości odliczenia kosztów jego uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

W celu zakwalifikowania planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży nieruchomości do właściwego źródła przychodu, czyli ustalenia, czy sprzedaż będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy należy mieć na uwadze zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości.

Jednocześnie wskazać należy, że prawo podatkowe, w szczególności ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zawiera definicji nieruchomości. Wobec tego uzasadnionym jest posiłkowanie się definicją nieruchomości zawartej w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 459) - nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości. Zgodnie z normą zawartą w art. 191 K.c. własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako jego część składowa, nie może być przedmiotem odrębnej własności.

Jak wynika z pkt 2 objaśnień wstępnych Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) - budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Z analizy przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. W swojej działalności Wnioskodawca osiąga przychody m.in. z tytułu wynajmu nieruchomości własnych i nieruchomości, w których jest współwłaścicielem. Wnioskodawca jest właścicielem zabudowanej nieruchomości gruntowej składającej się z działki gruntu oraz wzniesionego na niej budynku. Wnioskodawca nabył nieruchomość od osoby fizycznej w 2006 r. W 2009 roku Wnioskodawca zawarł umowę najmu i oddał najemcy nieruchomość w celach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie działalności polegającej wyłącznie na prowadzeniu hotelu/ pensjonatu wraz z zapleczem gastronomicznym. Z chwilą zawarcia umowy najmu Wnioskodawca wprowadził nieruchomość do ewidencji środków trwałych i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zaczął rozliczać w podatkowej książce przychodów i rozchodów. Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. nieruchomość na rzecz Spółki jawnej. W związku z powyższym umowa najmu zostanie rozwiązana a nieruchomość sprzedana do spółki jawnej.

Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne oraz przedstawiony w treści wniosku opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że jeżeli przedmiotowa nieruchomość ma charakter użytkowy (wynajmowana najemcy jako hotel/ pensjonat) i jest wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawcy polegającej m.in. na wynajmie nieruchomości własnych oraz ujęta jest w ewidencji środków trwałych to jej odpłatne zbycie, stanowić będzie dla Wnioskodawcy, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W związku z uiszczeniem opłaty wyższej od należnej, poniesiona z tego tytułu nadpłata w kwocie 80,00 zł podlega zwrotowi zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm.) oraz z § 18 ust.1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie sposobu prowadzenia gospodarki finansowej jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych ( Dz. U. z 2015 r., poz. 1542). Opłata zostanie zwrócona, na rachunek bankowy wskazany we wniosku ORD-IN. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

*   z zastosowaniem art. 119a;
*   w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwani(art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.