Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-487/11/AL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-05-30
Teza: Czy dostawa nieruchomości niezabudowanej przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej jest czynnością podlegającą podatkowi VAT?
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; działalność-działalność gospodarcza; grunty-sprzedaż gruntów; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 marca 2011r. (data wpływu 15 marca 2011r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 maja 2011r. (data wpływu 19 maja 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości niezabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości niezabudowanej. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 maja 2011r. (data wpływu 19 maja 2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 10 maja 2011r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie doprecyzowane w piśmie z dnia 17 maja 2011r.):

Dnia 15.03.2002r. Janina W. darowała Wnioskodawcy udziały w nieruchomości składającej się z działek o numer 678, 679, 677, 676/1 obr. 41, na podstawie umowy darowizny Rep A.

Dnia 17.06.2002r. Janina W. i Wnioskodawca dokonali zniesienia współwłasności nieruchomości – działek gruntowych o numerach: 678, 679, 677, 676/1 obr. 41, zawierając umowę zniesienia współwłasności REP A. W wyniku dokonanych czynności prawnych Wnioskodawca stał się wyłącznym właścicielem w/w nieruchomości.

Dnia 02.09.2005r. Wnioskodawca zawarł z żoną umowę majątkową małżeńską rozszerzając wspólność ustawową o w/w nieruchomości.

Na podstawie decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta z dnia 29.08.2006r. o zniesieniu działek o numerach 677, 678, 679, 680 powstała działka o numerze 890.

Na podstawie decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta z dnia 29.08.2006r. działka numer 890 została podzielona na działki o numerach 890/1 i 890/2.

W wyniku kolejnego podziału działka nr 676/1 została podzielona na działki o nr 676/2 i 676/3 na podstawie decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta z dnia 13.08.2007r.

Następnie działki o numerach: 890/2 i 676/2 zostały przeniesione do księgi wieczystej, w której była ujawniona działka gruntowa numer 894/1.

Dla wymienionych działek objętych księgą wieczystą nie jest uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i działki nie są zabudowane obiektami trwałymi, a także nie stanowią części składowej przedsiębiorstwa, ani nie są w jakikolwiek sposób wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.

Wnioskodawca planuje zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości składającej się z opisanych wyżej działek gruntowych nr 890/2, 676/2, 894/1 objętych księgą wieczystą, a stanowiących własność Wnioskodawcy i jego żony, na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż teren wszystkich działek objętych wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta znajdują się w strefie terenów o przeważającej funkcji mieszkaniowej niskiej intensywności (symbol MN). Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT czynnym. Nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Nieruchomość nie była przedmiotem żadnych praw obligacyjnych – dzierżawy, najmu. Nie było dokonywanych żadnych uatrakcyjnień działek. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. Wnioskodawca nie sprzedawał wcześniej żadnych nieruchomości gruntowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.Czy zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości składającej się z działek gruntowych o numerach 890/2, 676/2, 894/1 objętych księgą wieczystą stanowiących własność Wnioskodawcy i jego żony, na rzecz osoby fizycznej lub prawnej, podlegać będzie dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy nieruchomość składająca się z działek gruntowych o numerach nr 890/2, 676/2, 894/1 objętych księgą wieczystą została nabyta w drodze darowizny i zniesienia współwłasności, nie została nabyta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, więc nie podlega dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług, a także sposób nabycia nieruchomości nie skutkuje powstaniem obowiązku przewidzianego zakresem przedmiotowym i podmiotowym w/w ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

*   odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
*   eksport towarów;
*   import towarów;
*   wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
*   wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Artykuł 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

*   dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
*   czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług tj. prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

Z opisu przestawionego we wniosku wynika, że:

*   Dnia 15.03.2002r. Janina W. darowała Wnioskodawcy udziały w nieruchomości składającej się z działek o numer 678, 679, 677, 676/1 obr. 41, na podstawie umowy darowizny Rep A.
*   Dnia 17.06.2002r. Janina W. i Wnioskodawca dokonali zniesienia współwłasności nieruchomości – działek gruntowych o numerach: 678, 679, 677, 676/1 obr. 41, zawierając umowę zniesienia współwłasności REP A. W wyniku dokonanych czynności prawnych Wnioskodawca stał się wyłącznym właścicielem w/w nieruchomości.
*   Dnia 02.09.2005r. Wnioskodawca zawarł z żoną umowę majątkową małżeńską rozszerzając wspólność ustawową w/w nieruchomości.
*   Na podstawie decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta z dnia 29.08.2006r. o zniesieniu działek o numerach 677, 678, 679, 680 powstała działka o numerze 890.
*   Na podstawie decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta z dnia 29.08.2006r. działka numer 890 została podzielona na działki o numerach 890/1 i 890/2.
*   W wyniku kolejnego podziału działka nr 676/1 została podzielona na działki o nr 676/2 i 676/3 na podstawie decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta z dnia 13.08.2007r.
*   Następnie działki o numerach: 890/2 i 676/2 zostały przeniesione do księgi wieczystej, w której była ujawniona działka gruntowa numer 894/1.
*   Dla wymienionych działek objętych księgą wieczystą nie jest uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i działki nie są zabudowane obiektami trwałymi, a także nie stanowią części składowej przedsiębiorstwa, ani nie są w jakikolwiek sposób wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.
*   Teren wszystkich działek objętych wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego znajduje się w strefie terenów o przeważającej funkcji mieszkaniowej niskiej intensywności (symbol MN). Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT czynnym. Nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Nieruchomość nie była przedmiotem żadnych praw – dzierżawy, najmu. Nie było dokonywanych żadnych uatrakcyjnień działek. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. Wnioskodawca nie sprzedawał wcześniej żadnych nieruchomości gruntowych.

Tak więc, nic nie wskazuje na to, że dokonując dostawy ww. działek Wnioskodawca będzie działał w charakterze handlowca. Pod pojęciem handel należy bowiem rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży. W analizowanej sprawie nie można stwierdzić, że grunt został nabyty w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi z majątku prywatnego, otrzymanego w formie darowizny lub zniesienia współwłasności.

Wnioskodawca sprzedając grunt będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Reasumując, z uwagi na fakt, iż przedmiotowe działki nie były użytkowane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, jak również w działalności rolniczej, a sprzedający nie występuje w roli handlowca, należy stwierdzić, że ich sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem stanowisko przedstawione we wniosku należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy podkreślić, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem we wniosku.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego, podanym w złożonym wniosku.

Należy także dodać, iż interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. W związku z powyższym przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.