Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.83.2025.1.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Dotyczy ustalenia, czy we wstępnej korekcie przychodów i
kosztów (CIT/KW) Wnioskodawca był zobowiązany ująć
wartość „ulgi za złe długi”.
Słowa kluczowe: korekta
podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
ulga-ulga na złe długi
wartość
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Złe długi - zmiana wysokości
podstawy opodatkowania oraz straty w związku z
nieuregulowanymi wierzytelnościami o zapłatę
świadczenia pieniężnego z tytułu transakcji handlowej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7aa

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 17 lutego 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Podatnik posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Podatnik jest czynnym
    podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności spółki jest (...). A Sp. z o.o. jest prężnie
    rozwijającą się (...).
    Wnioskodawca świadczy usługi z zakresu:
      - (...)
    Podatnik do grudnia 2024 r. dokonywał rozliczenia podatku na zasadach ogólnych według
    stawki 9%. Aby móc wybrać alternatywną formę opodatkowania, podatnik jest
    zobowiązany przede wszystkim do poinformowania właściwego naczelnika urzędu
    skarbowego, w formie zawiadomienia o wyborze opodatkowania ryczałtem – według
    ustalonego wzoru ZAW-RD.
    Zawiadomienie składa się:
    - do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym podatnik ma
      być opodatkowany ryczałtem (art. 28j ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT), lub
    - przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień
      miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem podatnik
      zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z
      przepisami o rachunkowości.
    W tym przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień miesiąca
    opodatkowania ryczałtem (art. 28j ust. 5 ustawy o CIT). Dnia 31 stycznia 2025 r. Podatnik
    skutecznie złożył zawiadomienie ZAW-RD - zawiadomienie o wyborze opodatkowania
    ryczałtem od dochodów spółek. Ponadto Podatnik złożył już roczne rozliczenie CIT-8 wraz
    z załącznikiem CIT/KW za rok 2024.
    Jak również Podatnik spełnia przesłanki do stosowania alternatywnej formy rozliczenia
    zgodnie z art. 28j ust. 2 ustawy CIT, mianowicie:
      - ponad połowa przychodów Podatnika pochodzi z działalności operacyjnej,
      - zatrudnia docelowo co najmniej trzy osoby (podatnik zatrudnia ponad 3 osoby),
      - podatnik ma prostą strukturę właścicielską, nie posiada udziałów w innych
        podmiotach, a wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne.
    W rozliczeniu CIT-8 za rok 2024 Podatnik skorzystał z tak zwanej ulgi za złe długi. W
    przypadku działalności gospodarczej przychodem są kwoty należne, nawet jeśli nie zostały
    zapłacone. W efekcie obowiązek podatkowy może powstać przed otrzymaniem zapłaty.
    Aby złagodzić tę zasadę, ustawodawca wprowadził art. 18f oraz art. 25 ust. 19 ustawy o
    CIT, zgodnie z którym podstawa opodatkowania (dochód) może być pomniejszona o
    zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności o zapłatę świadczenia
    pieniężnego, która nie została uregulowana lub zbyta, przy czym zmniejszenia dokonuje
    się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od

    dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie. Podatnik
    zmniejszył podstawę opodatkowania w rozliczeniu za rok 2024 z tytułu braku
    uregulowania swoich wierzytelności przez kontrahentów w okresie w którym upłynęło 90
    dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.
    Podatnik powziął wątpliwości czy we wstępnej korekcie przychodów i kosztów (CIT/KW) był
    zobowiązany ująć wartość „ulgi za złe długi”.

## Pytanie

Czy we wstępnej korekcie przychodów i kosztów (CIT/KW) był zobowiązany ująć wartość
    „ulgi za złe długi”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Podatnika, nie był on zobowiązany ująć wartość „ulgi za złe długi” w korekcie
    wstępnej przychodów i kosztów (CIT/KW).
    Zgodnie z art. 7aa ust. 1 ustawy o CIT podatnik, który wybrał opodatkowanie ryczałtem od
    dochodów spółek, jest zobowiązany, na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego
    pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek:
    - sporządzić informację o różnicach w przychodach i kosztach, które wynikają z ich
      odmiennej klasyfikacji dla celów prawa podatkowego oraz prawa bilansowego, wraz z
      informacją o podatku należnym;
    - sporządzić informację o dochodzie z przekształcenia, w kwocie odpowiadającej sumie
      nadwyżek wartości poszczególnych składników majątku, ustalonych dla wyniku
      finansowego netto zgodnie z przepisami o rachunkowości, na dzień przekształcenia,
      ponad ich wartość podatkową ustaloną na ten dzień wraz z informacją o podatku
      należnym;
    - wyodrębnić w kapitale własnym kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków
      podzielonych, które odniesiono na kapitały, a które zostały wypracowane w latach
      poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek;
    - wyodrębnić kwoty niepokrytych strat, które zostały poniesione w latach poprzedzających
      pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
    W informacji, o której mowa w art. 7aa ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT podatnik jest
    zobowiązany:
    - do zaliczenia do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT:
      - przychodów już uwzględnionych, zgodnie z przepisami o rachunkowości, w wyniku
        finansowym netto podatnika za lata podatkowe poprzedzające pierwszy rok
        opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek – jeżeli dotychczas nie zostały
        zaliczone do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT;
      - kosztów zaliczonych już do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art.
        15 ust. 1 ustawy o CIT, w latach podatkowych poprzedzających pierwszy rok
        opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek – jeżeli dotychczas nie zostały
        jeszcze uwzględnione w wyniku finansowym netto podatnika zgodnie z przepisami
        o rachunkowości, ale mogą zgodnie z tymi przepisami zostać uwzględnione w
        wyniku finansowym netto w okresie opodatkowania ryczałtem;
    - do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1
      ustawy o CIT:
      - przychodów zaliczonych już do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy
        o CIT, w latach podatkowych poprzedzających pierwszy rok opodatkowania
        ryczałtem od dochodów spółek - jeżeli dotychczas nie zostały jeszcze uwzględnione
        w wyniku finansowym netto podatnika zgodnie z przepisami o rachunkowości, ale

        mogą zgodnie z tymi przepisami zostać uwzględnione w wyniku finansowym netto
        w okresie opodatkowania ryczałtem;
      - kosztów uwzględnionych już, zgodnie z przepisami o rachunkowości, w wyniku
        finansowym netto podatnika za lata podatkowe poprzedzające pierwszy rok
        opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek - jeżeli dotychczas nie zostały
        jeszcze zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust.
        1 ustawy o CIT.
    Podatnik na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzający pierwszy rok opodatkowania
    ryczałtem od dochodów spółek, zobowiązany jest sporządzić informację o przychodach
    podatkowych oraz kosztach uzyskania przychodów wynikających z różnic ich ujmowania
    dla celów podatkowych i rachunkowych. Przychody i koszty przypisuje się odpowiednio do
    źródła przychodów, z których generowane są te przychody i koszty, tj. albo do zysków
    kapitałowych albo do dochodów osiągniętych z innych źródeł przychodów.
    Efektem korekty wstępnej przychodów i kosztów jest wyeliminowanie:
      - podwójnego opodatkowania tych samych przychodów,
      - możliwości nieuwzględnienia w rozliczeniu podatkowym określonych przychodów,
      - podwójnego odliczenia tych samych kosztów,
      - możliwości nieuwzględnienia w rozliczeniu podatkowym określonych kosztów.
    Dzięki wskazanemu rozliczeniu przychodów i kosztów podatnik dokona ujednolicenia
    swoich rozliczeń podatkowych i rachunkowych, gdyż po wyborze ryczałtu od dochodów
    spółek przychody i koszty podatnika ustalane dla celów rachunkowych staną się również
    kategoriami podatkowymi. Innymi słowa korekta wstępna w swej istotnie ma przede
    wszystkim na celu wyeliminowanie podwójnemu zaliczeniu danej kategorii do przychodów
    lub kosztów.
    Przepisy wskazują o rozliczeni w korekcie wstępnej różnić związanych z klasyfikacja danej
    kategorii do przychodów lub kosztów w oparciu o przepisy ustawy o rachunkowości.
    Korekta ta jest swoistym wyeliminowaniem różnic przejściowych między wynikiem
    podatkowym a wynikiem rachunkowym.
    Ulga za złe długi nie stanowi w rzeczy samej różnić przejściowym w rozliczeniu
    podatkowym versus bilansowym. Ulga na złe długi zgodnie z art. 18f ustawy o CIT, działa
    na zasadzie zmniejszenia podstawy opodatkowania u wierzyciela o zaliczaną do
    przychodów należnych wartość wierzytelności, która nie została uregulowana lub zbyta.
    Warto zwrócić szczególną uwagę, że korekta wstępna dla estońskiego CIT to wychwycenie
    różnic między rachunkiem podatkowym a bilansowym, natomiast ulga na złe długi to
    zabieg na podstawie opodatkowania. Dlatego mając na uwadze powyższe zdaniem
    Podatnika, nie był on zobowiązany ująć wartość „ulgi za złe długi” w korekcie wstępnej
    przychodów i kosztów (CIT/KW). Niemniej jednak, zgodnie przepisem art. 28h podatnik
    powinien dokonać korekty zeznania CIT-8 za rok 2024 w przypadku uregulowania
    należności ujętych w wartości ulgi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy wniosku. W
    związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z własnego stanowiska,
    nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

    W myśl art. 7aa ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    podatnik, który wybrał opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek, jest obowiązany
    na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania tym
    ryczałtem:
    1) sporządzić informację o przychodach, kosztach, dochodzie z przekształcenia oraz
      podatku należnym w związku z wyborem opodatkowania ryczałtem od dochodów
      spółek oraz
    2) wyodrębnić w kapitale własnym spółki na ostatni dzień roku podatkowego
      poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek:
      a) kwotę zysków niepodzielonych i kwotę zysków podzielonych odniesione na
        kapitały, wypracowanych w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania
        ryczałtem od dochodów spółek oraz
      b) kwotę niepokrytych strat poniesionych w latach poprzedzających pierwszy rok
        opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
    Zgodnie natomiast z art. 7aa ust. 2 ustawy o CIT:
    w informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wykazuje się:
      1) przychody, o których mowa w art. 12 ust. 1, w kwocie odpowiadającej:
        a) przychodom uwzględnionym, zgodnie z przepisami o rachunkowości, w wyniku
          finansowym netto podatnika za lata podatkowe poprzedzające pierwszy rok
          opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały
          zaliczone do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz
        b) kosztom zaliczonym do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 w
          latach podatkowych poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem
          od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały uwzględnione w wyniku
          finansowym netto podatnika zgodnie z przepisami o rachunkowości, oraz
      2) koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15, w kwocie odpowiadającej:
        a) przychodom zaliczonym do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1, w
          latach podatkowych poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem
          od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały uwzględnione w wyniku
          finansowym netto podatnika zgodnie z przepisami o rachunkowości, oraz
        b) kosztom uwzględnionym, zgodnie z przepisami o rachunkowości, w wyniku
          finansowym netto podatnika za lata podatkowe poprzedzające pierwszy rok
          opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli dotychczas nie zostały
          zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15, oraz
      3) dochód z przekształcenia w kwocie odpowiadającej sumie nadwyżek wartości
        poszczególnych składników majątku, ustalonych dla wyniku finansowego netto
        zgodnie z przepisami o rachunkowości, na dzień przekształcenia, ponad ich
        wartość podatkową ustaloną na ten dzień - w przypadku podatnika utworzonego
        w wyniku przekształcenia spółki, którego pierwszy rok podatkowy po
        przekształceniu jest jednocześnie pierwszym rokiem opodatkowania ryczałtem od
        dochodów spółek.
    W myśl art. 7aa ust. 3 ustawy o CIT:
      przepisów ust. 2 pkt 1 i 2 nie stosuje się do przychodów, o których mowa w art. 12
      ust. 4, oraz kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, z wyjątkiem
      tych przychodów i kosztów, które podlegają rozliczeniu w innych terminach lub
      okresach zgodnie z przepisami o rachunkowości.

    Zgodnie z art. 18f ust. 1, 2 i 9 ustawy o CIT:
    1. Podstawa opodatkowania ustalona zgodnie z art. 18 lub art. 24d ust. 3 oraz po
      uprzednim odliczeniu kwot określonych w art. 18d, art. 18db, art. 18ea-18eg i art.
      38eb:
      1) może być zmniejszona o zaliczaną do przychodów należnych wartość
        wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a
        ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została
        uregulowana lub zbyta, przy czym zmniejszenia dokonuje się w zeznaniu
        podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia
        upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie;
      2) podlega zwiększeniu o zaliczaną do kosztów uzyskania przychodów wartość
        zobowiązania do zapłaty świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a
        ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, które nie zostało
        uregulowane, przy czym zwiększenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym
        składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu
        zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.
    2. Jeżeli podatnik poniósł stratę ze źródła, z którym związana jest transakcja handlowa w
      rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, kwota
      straty:
      1) może być zwiększona o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności
        o zapłatę świadczenia pieniężnego, w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o
        przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została uregulowana lub
        zbyta, przy czym zwiększenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za
        rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty
        określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie;
      2) podlega zmniejszeniu o zaliczaną do kosztów uzyskania przychodów wartość
        zobowiązania do zapłaty świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a
        ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, które nie zostało
        uregulowane, przy czym zmniejszenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym
        składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu
        zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.
    9. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się wyłącznie do wierzytelności lub zobowiązań, odpowiednio
      o zapłatę lub do zapłaty, świadczeń pieniężnych, wynikających z transakcji
      handlowych, jeżeli z tytułu tych transakcji przynajmniej u jednej ze stron określa się
      przychody lub koszty uzyskania przychodów, bez względu na termin ich ujęcia w tych
      przychodach lub kosztach uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 25 ust. 19 ustawy o CIT:
    Dochód stanowiący podstawę obliczenia zaliczki, o której mowa w ust. 1-1g:
      1) może być zmniejszony o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności
        o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o
        przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została uregulowana lub
        zbyta, przy czym zmniejszenia dokonuje się począwszy od okresu rozliczeniowego,
        w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze
        (rachunku) lub w umowie, do okresu, w którym wierzytelność została uregulowana
        lub zbyta;
      2) podlega zwiększeniu o zaliczaną do kosztów uzyskania przychodów wartość
        zobowiązania do zapłaty świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a

        ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, które nie zostało
        uregulowane, przy czym zwiększenia dochodu stanowiącego podstawę obliczenia
        zaliczki dokonuje się począwszy od okresu rozliczeniowego, w którym upłynęło 90
        dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w
        umowie, do okresu, w którym zobowiązanie zostanie uregulowane.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że na 2025 rok wybrali Państwo
    opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek. Skorzystali Państwo z ulgi za złe długi
    zmniejszając podstawę opodatkowania w rozliczeniu za rok 2024 z tytułu braku
    uregulowania swoich wierzytelności przez kontrahentów w okresie, w którym upłynęło 90
    dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.
    Zgodnie bowiem z art. 18f ustawy o CIT, „ulga za złe długi” polega m.in. na zmniejszeniu u
    wierzyciela w zeznaniu składanym za rok podatkowy podstawy opodatkowania o zaliczaną
    do przychodów należnych wartość wierzytelności, która nie została uregulowana lub
    zbyta.
    Powzięli Państwo wątpliwości, czy we wstępnej korekcie przychodów i kosztów (CIT/KW)
    byli Państwo zobowiązani ująć wartość „ulgi za złe długi”.
    Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, iż Podatnik na ostatni dzień roku
    podatkowego poprzedzający pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek,
    zobowiązany jest sporządzić informację o przychodach podatkowych oraz kosztach
    uzyskania przychodów wynikających z różnic ich ujmowania dla celów podatkowych i
    rachunkowych - tzw. korektę wstępną.
    Przychody i koszty przypisuje się odpowiednio do źródła przychodów, z których
    generowane są te przychody i koszty, tj. albo do zysków kapitałowych albo do dochodów
    osiągniętych z innych źródeł przychodów. W ramach ww. rozliczenia podatnik powinien:
    - zaliczyć do przychodów podatkowych:
      a) przychody dotychczas wyłącznie rachunkowe;
      b) koszty dotychczas wyłącznie podatkowe;
    - zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów:
      a) przychody dotychczas wyłącznie podatkowe;
      b) koszty dotychczas wyłącznie rachunkowe.
    Efektem korekty wstępnej przychodów i kosztów jest wyeliminowanie:
    - podwójnego opodatkowania tych samych przychodów,
    - możliwości nieuwzględnienia w rozliczeniu podatkowym określonych przychodów,
    - podwójnego odliczenia tych samych kosztów,
    - możliwości nieuwzględnienia w rozliczeniu podatkowym określonych kosztów.
    Dzięki wskazanemu rozliczeniu przychodów i kosztów podatnik dokonuje ujednolicenia
    swoich rozliczeń podatkowych i rachunkowych, gdyż po wyborze ryczałtu od dochodów
    spółek przychody i koszty podatnika ustalane dla celów rachunkowych staną się również
    kategoriami podatkowymi.
    Nadrzędnym celem art. 7aa ustawy o CIT, jest zapobieganie podwójnemu zaliczeniu danej
    kategorii do przychodów lub kosztów, jak również do nieopodatkowania pewnych
    przepływów.
    Korekta powinna mieć zastosowanie do różnic przejściowych między wynikiem
    finansowym, a podatkowym podatnika.
    Zwiększenie przychodów lub kosztów uzyskania przychodów - korekta wstępna - zgodnie z
    art. 7aa ustawy o CIT nie odnosi się do konkretnego momentu w czasie, w którym takie
    różnice powstały, lecz dotyczy wszelkich kategorii, które mają aktualny charakter.
    Wskazać należy, że w Objaśnieniach podatkowych z 23 grudnia 2021 r. do ryczałtu od
    dochodów spółek - przewodnik (pkt 1.4) została zawarta Dyrektywa interpretacyjna, z
    której wynika, iż:

      Należy wskazać, że ryczałt jest alternatywnym sposobem opodatkowania podatkiem
      dochodowym od osób prawnych w stosunku do klasycznego CIT. (...)
      Prawidłowym podejściem interpretacyjnym do ww. przepisów ustawy o CIT jest
      zastosowanie zintegrowanej wykładni językowej, systemowej i celowościowej. Z
      poglądów doktryny i większości orzecznictwa wynika, że dyrektywa wykładni
      językowej odgrywa szczególnie ważną rolę w procesie wykładni prawa podatkowego
      przede wszystkim dlatego, iż prawo podatkowe nakłada obowiązki zabezpieczone
      sankcjami i dlatego jego wykładnia nie może wykraczać poza istotę
      interpretowanych przepisów. Dla ustalenia zakresu oraz sposobu stosowania
      interpretowanych przepisów prawa, w tym prawa podatkowego, dopuszcza się
      stosowanie dyrektywy wykładni językowej wspólnie z dyrektywą wykładni
      systemowej i celowościowej.
      W stosowaniu właściwej wykładni przepisów o ryczałcie istotne jest, w przypadku
      wątpliwości natury językowej, że reinwestycje pozostają nieopodatkowane.
      Natomiast przekazanie do konsumpcji, wypłata, czy inna dystrybucja majątku -
      niezależnie od tego, w jakiej formie jest dokonana - podlega opodatkowaniu.
    Biorąc pod uwagę powyższe, kierując się zintegrowaną wykładnią językową, systemową i
    celowościową, z ww. Objaśnień w zakresie stosowania przepisów dot. opodatkowania
    ryczałtem od dochodów spółek, stwierdzić należy, iż powinni Państwo wykazać
    przedmiotową wartość przychodu w informacji CIT/KW na podstawie art. 7aa ust. 2 pkt 1
    lit. a ustawy o CIT. Nadrzędnym bowiem celem wprowadzenia przepisu art. 7aa ustawy o
    CIT jest zapobieganie podwójnemu zaliczeniu danej kategorii do przychodów lub kosztów,
    jak również wyeliminowanie możliwości nieuwzględnienia określonych przychodów czy
    kosztów. Poprzez zastosowanie ulgi na złe długi w stosunku do swojej wierzytelności
    wyłączyli Państwo wartość wykazanego wcześniej przychodu z przychodów podatkowych.
    Mamy tu zatem do czynienia z sytuacją powstania różnicy pomiędzy wynikiem
    finansowym a podatkowym podatnika, którą należy zniwelować przed zmianą formy
    opodatkowania na ryczałtem od dochodów spółek.
    Zatem Państwa stanowisko, iż nie byli Państwo zobowiązani ująć wartość „ulgi za złe długi”
    w korekcie wstępnej przychodów i kosztów (CIT/KW) należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
      przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.