Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.13.2025.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Zastosowanie do wyliczenia kosztów uzyskania przychodu z
odpłatnego zbycia nieruchomości wartości zwaloryzowanego
wkładu mieszkaniowego.
Słowa kluczowe: lokal
mieszkanie
nieruchomości
sprzedaż
spółdzielnie
waloryzacja
wkład
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2025 r. Wnioskodawca musi złożyć PIT-39 i odprowadzić podatek za sprzedaż
    mieszkania. W styczniu 2024 r. Wnioskodawca sprzedał mieszkanie, którego własność
    została przeniesiona na Wnioskodawcę od spółdzielni mieszkaniowej w listopadzie 2022 r.
    Było to spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu. W 2000 r. Wnioskodawca wniósł wkład
    mieszkaniowy do spółdzielni w wysokości (...) zł, co stanowiło (...)% wartości mieszkania.
    Następnie w latach 2003-2022 Wnioskodawca spłacał kredyt, a w 2022 r. nastąpiła
    całkowita spłata kredytu i aktem notarialnym przeniesiono własność lokalu mieszkalnego
    na Wnioskodawcę.

## Pytanie

Czy w związku z dokonaniem wpłaty wkładu mieszkaniowego w 2000 r. w wysokości (...) zł
    można zastosować do wyliczenia kosztów uzyskania przychodu waloryzację tej kwoty ze
    względu na fakt, iż jej siła nabywcza w 2000 r. była dużo większa niż w roku 2024?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, powinna być możliwość zastosowania waloryzacji kwoty wkładu
    własnego ze względu na dużo większą siłę nabywczą kwoty w 2000 r., niż w 2024 r., kiedy
    to mieszkanie zostało sprzedane.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi

    ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wskazuję, że termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie
    własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt
    czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć
    każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego. Stosownie do art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. zakupując je, bądź uzyskując
    pod tytułem darmym (w formie darowizny, w drodze spadku), a w przypadku
    ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
    Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach
    mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 558):
      Przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu
      mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać osobie, na rzecz której
      ustanowione jest prawo, lokal mieszkalny do używania, a osoba ta zobowiązuje się
      wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie
      spółdzielni. Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może być
      ustanowione na rzecz członka spółdzielni albo członka spółdzielni i jego małżonka.
    Z kolei w myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Z osobą ubiegającą się o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu
      mieszkalnego spółdzielnia zawiera umowę o budowę lokalu. Umowa ta, zawarta w
      formie pisemnej pod rygorem nieważności, powinna zobowiązywać strony do
      zawarcia, po wybudowaniu lokalu, umowy o ustanowienie spółdzielczego
      lokatorskiego prawa do tego lokalu, a ponadto powinna zawierać:
      1) zobowiązanie osoby ubiegającej się o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego
        prawa do lokalu do pokrywania kosztów zadania inwestycyjnego w części
        przypadającej na jej lokal przez wniesienie wkładu mieszkaniowego określonego w
        umowie;
      2) określenie zakresu rzeczowego robót realizowanego zadania inwestycyjnego,
        które będzie stanowić podstawę ustalenia wysokości kosztów budowy lokalu;
      3) określenie zasad ustalania wysokości kosztów budowy lokalu;
      4) inne postanowienia określone w statucie.
    Zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Osoba, o której mowa w ust. 1, wnosi wkład mieszkaniowy według zasad określonych
      w statucie w wysokości odpowiadającej różnicy między kosztem budowy
      przypadającym na jej lokal a uzyskaną przez spółdzielnię pomocą ze środków
      publicznych lub z innych środków uzyskanych na sfinansowanie kosztów budowy

      lokalu. Jeżeli część wkładu mieszkaniowego została sfinansowana z zaciągniętego
      przez spółdzielnię kredytu na sfinansowanie kosztów budowy danego lokalu, osoba,
      o której mowa w ust. 1, jest obowiązana uczestniczyć w spłacie tego kredytu wraz z
      odsetkami w części przypadającej na jej lokal.
    Powyższe oznacza, że osoba, która nabywa spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu
    mieszkalnego, aby nabyć od spółdzielni własność tego lokalu musi najpierw spłacić
    przypadającą na jej lokal część kosztów budowy – w tym wkład mieszkaniowy, o ile go
    jeszcze nie wpłaciła. Wkład ten stanowi udział w kosztach budowy lokalu. W sytuacji kiedy
    przedmiotowe prawo wygaśnie, spółdzielnia zwraca zwaloryzowaną wartość wkładu. Na
    pisemne żądanie członka spółdzielni, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo
    do lokalu, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem, stosownie do wniosku,
    umowę o przeniesienie własności lokalu.
    Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do
      lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę
      przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego:
      1) spłaty przypadającej na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z
        budową, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności
        odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami, a jeżeli
        spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych
        środków – spłaty przypadającej na ten lokal części umorzenia kredytu w kwocie
        podlegającej odprowadzeniu przez spółdzielnię do budżetu państwa;
      2) spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.
    Aby zatem ustanowić odrębne prawo do lokalu mieszkalnego, członek spółdzielni,
    któremu przysługiwało spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu musi spełnić określone
    ustawowo warunki finansowe. Przede wszystkim jest zobowiązany do spłaty przypadającej
    na jego lokal części kosztów budowy, w tym wkładu mieszkaniowego oraz odpowiedniej
    części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami.
    Według art. 8 ust. 3 ww. ustawy
      W sprawach nieuregulowanych w ustawie prawa i obowiązki członków spółdzielni
      dotyczące w szczególności wnoszenia, ustalania i waloryzacji wkładu
      mieszkaniowego i budowlanego określają postanowienia statutu.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w styczniu 2024 r sprzedał Pan mieszkanie, którego
    własność została przeniesiona na Pana od spółdzielni mieszkaniowej w listopadzie 2022 r.
    Było to spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu. W 2000 r. wniósł Pan wkład
    mieszkaniowy do spółdzielni w wysokości (...) zł, co stanowiło (...)% wartości mieszkania.
    Następnie w latach 2003-2022 spłacał Pan kredyt, a w 2022 r. nastąpiła całkowita spłata
    kredytu i aktem notarialnym przeniesiono własność lokalu mieszkalnego na Pana.
    Z wniosku wynika zatem, że nabył Pan prawo własności do przedmiotowego lokalu
    mieszkalnego w wyniku przeniesienia na Pana własności tegoż lokalu przez spółdzielnię
    mieszkaniową w listopadzie 2022 r.
    Zatem, sprzedaż tego lokalu mieszkalnego w styczniu 2024 r. nastąpiła przed upływem
    pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym podlegała opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Zgodnie z art. 30e ust. 2 tej ustawy:

      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    W myśl art. 19 ust. 3 cytowanej ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Zgodnie zaś z art. 19 ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie
      odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania
      przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej.
      W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania
      przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości
      rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub
      biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od
      wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością).
    Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty
    ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze
    sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, itp.
    Pomiędzy tymi wydatkami a odpłatnym zbyciem nieruchomości musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego
    zbycia pomniejszają przychód.

    Tak obliczony przychód pomniejsza się następnie o koszty uzyskania przychodu – w celu
    ustalenia dochodu, który jest podstawą opodatkowania.
    Określenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W przedmiotowej sprawie nieruchomość została nabyta odpłatnie, dlatego zgodnie z art.
    22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Z kolei art. 22 ust. 6e ww. ustawy wskazuje, że:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Z zacytowanych powyżej przepisów w sposób jednoznaczny wynika, jakie wydatki mogą
    być uznane za koszt uzyskania przychodu. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości podatnik może zaliczyć udokumentowane koszty
    nabycia.
    Koszt nabycia, co do zasady, określa umowa notarialna sprzedaży, na podstawie której
    nabywca staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia będzie
    zatem cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość będącą przedmiotem
    sprzedaży, niezależnie od tego, czy zakup ten jest sfinansowany kredytem bankowym, czy
    też środki na zakup nieruchomości pochodzą z oszczędności nabywcy. Kosztem nabycia
    są również wydatki notarialne, czyli wydatki związane ze sporządzeniem aktu notarialnego
    związanego z nabyciem nieruchomości, pod warunkiem, że w istocie nabywca je poniósł.
    W myśl art. 22 ust. 6f ww. ustawy:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło
      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
    W świetle powyższego, definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie, że koszty takie
    stanowią udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia nieruchomości powiększone
    o nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości, a poczynione zostały w czasie jej
    posiadania.
    Pana wątpliwość budzi kwestia, czy w związku z dokonaną w 2024 r. sprzedażą lokalu
    mieszkalnego, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jego nabycie przez Pana, będzie Pan mógł zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodu wartość wkładu mieszkaniowego wniesionego przez Pana w 2000 r. ustaloną
    (zwaloryzowaną) na dzień przekształcenia lokatorskiego prawa w odrębną własność lokalu
    (2022 r.)
    Jak wynika z zacytowanego powyżej art. 12 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych,
    aby spółdzielnia mogła przenieść prawo własności lokalu mieszkalnego członek

    spółdzielni, któremu przysługiwało spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu musi spełnić
    określone ustawowo warunki finansowe. Przede wszystkim jest zobowiązany do spłaty
    przypadającej na jego lokal części kosztów budowy, w tym wkładu mieszkaniowego oraz
    odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami.
    Wobec powyższego, spłaty dokonane przez Pana tytułem wkładu mieszkaniowego są
    bezpośrednio związane z nabyciem prawa własności nieruchomości (mieszkania) i w
    konsekwencji składają się na koszty nabycia przedmiotowego prawa przez Pana, o których
    mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nadmienić przy tym należy, że pojęcie „wartości wkładu mieszkaniowego” nie może być
    utożsamiane z pojęciem „wartości rynkowej nieruchomości”. W kosztach uzyskania
    przychodu powinna być uwzględniona wysokość wkładu mieszkaniowego, która wynika z
    ksiąg spółdzielni mieszkaniowej, udokumentowana stosownie do wymagań wynikających
    z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia opisanej we wniosku
    nieruchomości (mieszkania) jest wartość zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego
    wniesionego przez Pana. Przy czym zwaloryzowana wartość tego wkładu ustalona na
    dzień przekształcenia prawa lokatorskiego w odrębną własność powinna wynikać z
    dokumentów wystawionych przez Spółdzielnię Mieszkaniową.
    Odpowiadając na Pana pytanie stwierdzam, że w związku z dokonaniem przez Pana
    wpłaty wkładu mieszkaniowego w 2000 r. w wysokości (...) zł (co stanowiło (...)% wartości
    mieszkania) może Pan zastosować do wyliczenia kosztów uzyskania przychodu
    waloryzację tej kwoty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.