Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.617.2025.2.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Kary umowne za Utracony Sprzęt związane z nienależytym
wykonaniem postanowień umowy, spełniają funkcję
odszkodowawczą i nie mieszczą się w katalogu czynności
podlegających opodatkowaniu wymienionych w art. 5 ust. 1
ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym nie
podlegają/nie będą podlegały opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
kara-kara umowna
paleta
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

2

Ograniczeniom dotyczącym praw własności: Postanowienia dotyczące utraty
sprzętu nie prowadzą do przeniesienia praw własności na kontrahenta ani na
osoby trzecie. Oznacza to, że nawet po uregulowaniu należności za utracony
sprzęt, kontrahent nie nabywa do niego praw własności, co jest istotne dla
zachowania struktury umowy najmu.
W przypadku uznania sprzętu za utracony, pobranie opłaty za utracony sprzęt nie wpływa
na zmianę tytułu prawnego A. do tego sprzętu. Opłata ta obejmuje koszty, które A. ponosi
z tytułu utraty potencjalnych dochodów wynikających z najmu sprzętu, a także koszty
dodatkowego transportu, utrzymania oraz obsługi prawnej. Takie podejście ma na celu
zabezpieczenie interesów Spółki oraz zapewnienie, że wszelkie straty związane z utratą
sprzętu są odpowiednio rekompensowane. W tym modelu w żadnym wypadku palety nie
będą zatem podlegać sprzedaży ani nieodpłatnym wydaniom na rzecz kontrahentów,
nawet w przypadku uiszczenia opłaty za utracony sprzęt.
W sytuacji rozliczenia za utracony sprzęt z kontrahentem, Spółka obciążając go opłatą za
utracone palety aktualnie wystawia notę obciążeniową tytułem: Opłata za utracony sprzęt.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
a) Na pytanie Organu: „Czy z zapisów umowy najmu zawartej między Państwem a
Najemcą wynikają np. warunki, sposób, termin zwrotu przez Najemcę Sprzętu
(prosimy wskazać ustalenia umowy w tym zakresie)?” Wnioskodawca wskazał: „Spółka
potwierdza, iż z postanowień umów zawartych z Najemcami wynikają m.in.: warunki,
sposób, termin zwrotu przez Najemcę Sprzętu.
(…):
„(…). Klient ponosi odpowiedzialność za całość Sprzętu wynajmowanego od A. Jeżeli
Klient nie zwróci A. oddanego mu do korzystania Sprzętu lub Sprzęt będzie
uszkodzony lub zużyty w stopniu większym niż to wynika z normalnego zużycia, Klient
zobowiązany będzie do zapłaty na rzecz A. Opłaty za Utracony Sprzęt określonej w
Tabeli Opłat, określonej w (…). Postanowienia niniejszego punktu nie przyznają
Klientowi ani jakiejkolwiek innej osobie prawa własności do palet A.”
(…):
„(…) Z chwilą rozwiązania Umowy, Klient zobowiązany jest niezwłocznie, przy czym
najpóźniej w terminie 3 dni roboczych od dnia rozwiązania Umowy, zwrócić A. cały
posiadany Sprzęt, zgodnie ze stanem konta Klienta w systemie A.”
b) Na pytanie Organu: „Jak dokładnie umowa najmu, o której mowa we wniosku, reguluje
sytuację, w której Sprzęt nie został/nie zostaje oddany przez Najemcę po rozwiązaniu
umowy najmu?” Wnioskodawca wskazał: „Wzór reguluje precyzyjnie sytuacje, w której
Sprzęt nie został/nie zostanie oddany przez Najemcę po rozwiązaniu umowy najmu.
Stosownie do mechanizmu wprowadzonego we Wzorze jeśli konto klienta A. nie
będzie aktywne przez 12 miesięcy, zostanie zamknięte, a umowa automatycznie
rozwiązana. A. poinformuje o tym wcześniej. Jeśli na koncie będą palety lub dodatnie
saldo, A. poprosi o rozliczenie. Brak odpowiedzi w ciągu 14 dni spowoduje, że A. sam
rozliczy palety i wystawi fakturę jak za sprzęt zagubiony.
(…):
„(…) Z chwilą rozwiązania Umowy, Klient zobowiązany jest niezwłocznie, przy czym
najpóźniej w terminie 3 dni roboczych od dnia rozwiązania Umowy, zwrócić A. cały
posiadany Sprzęt, zgodnie ze stanem konta Klienta w systemie A.
(…) Konto, na którym A. nie odnotuje żadnej aktywności przez 12 miesięcy uznane
zostanie za nieaktywne i zamknięte w systemie, o czym A. poinformuje uprzednio
Klienta. Umowa ulega automatycznemu rozwiązaniu z chwilą zamknięcia. Jeżeli na
3

koncie klienta będą znajdować się palety lub widnieć będzie dodatnie saldo finansowe,
A. zwróci się do Klienta z prośbą o rozliczenie sald. W przypadku braku odpowiedzi w
ciągu 14 dni, A. rozliczy saldo paletowe w ramach audytu i wystawi fakturę dociążającą
jak za sprzęt zagubiony przez klienta zgodnie z (...)”.
c) Na pytanie Organu: „Czy podejmują Państwo próby ustalenia, co jest powodem braku
zwrotu Sprzętu przez Najemcę np. czy nie został on, zgubiony przez Najemcę bądź np.
ukradziony? Jakie działania Państwo podejmują, żeby wyjaśnić z Najemcą powody
braku zwrotu Sprzętu?” Wnioskodawca wskazał: „A. identyfikuje straty palet na
podstawie bezpośrednich zgłoszeń od klientów lub poprzez porównanie liczby palet
ustalonej podczas okresowych audytów terenowych przeprowadzanych w wybranych
lokalizacjach magazynowych klientów z ilościami raportowanymi przez klientów w tych
lokalizacjach.
W przypadku stwierdzenia rozbieżności nie prowadzi się dalszego postępowania
wyjaśniającego w celu ustalenia przyczyny powstania straty. Wynika to ze złożonego
charakteru obiegu palet, który obejmuje liczne przemieszczenia i punkty styku w
całym cyklu transportowym - od zakładu produkcyjnego aż do odbiorcy końcowego
(detalisty)”.
d) Na pytanie Organu: „Czy monitują Państwo Najemcę, że termin na zwrot Sprzętu
został przekroczony wzywając jednocześnie do jego niezwłocznego zwrotu, w jaki
sposób – proszę opisać?” Wnioskodawca wskazał: „Usługa wynajmu palet świadczona
przez Spółkę nie przewiduje sztywnego terminu zwrotu. Zamiast tego, opłaty za
wynajem naliczane są do momentu, w którym klient poinformuje Spółkę, że palety nie
są już potrzebne i są gotowe do odbioru.
W trakcie okresu wynajmu klient zobowiązany jest do bieżącego aktualizowania
lokalizacji palet (np. zakład produkcyjny, centrum dystrybucyjne, magazyn detalisty
itp.). Dane dotyczące lokalizacji wykorzystywane są jako punkt odniesienia podczas
okresowych audytów terenowych w celu identyfikacji ewentualnych rozbieżności lub
strat w stanie magazynowym palet. W przypadku stwierdzenia takich rozbieżności
naliczana jest opłata z tytułu utraconego sprzętu względem klienta (kara umowna, o
której mowa w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualne). Opłata za
utracony sprzęt ma również zastosowanie w przypadku palet, które nie zostały
zwrócone po zakończeniu umowy najmu pomiędzy A. a klientem”.
e) Na pytanie Organu: „Czy w sytuacji ponownie zawieranej umowy najmu Sprzętu z
Najemcą, który ówcześnie nie zwrócił najmowanego Sprzętu, wartość wynagrodzenia
za usługę najmu Sprzętu uwzględnia możliwość ponownego braku zwrotu Sprzętu
przez Najemcę?” Wnioskodawca wskazał: „Tak jak wskazywał Wnioskodawca punkcie
2b) powyżej Wzór reguluje precyzyjnie sytuacje, w której Sprzęt nie został/nie zostanie
oddany przez Najemcę po rozwiązaniu umowy najmu. Stosownie do mechanizmu
wprowadzonego we Wzorze, jeśli konto klienta A. nie będzie aktywne przez 12
miesięcy, zostanie zamknięte, a umowa automatycznie rozwiązana. A. poinformuje o
tym wcześniej. Jeśli na koncie będą palety lub dodatnie saldo, A. poprosi o rozliczenie.
Brak odpowiedzi w ciągu 14 dni spowoduje, że A. sam rozliczy palety i wystawi fakturę
jak za sprzęt zagubiony.
W efekcie odpowiadając na pytanie sformułowane przez tut. organ podatkowy Spółka
wskazuje, iż w sytuacji ponownie zawieranej umowy najmu Sprzętu z Najemcą, który
ówcześnie nie zwrócił najmowanego Sprzętu, wartość wynagrodzenia wynikająca z
„kolejnej” umowy nie jest w żaden sposób odnoszona do pobranej przez
Wnioskodawcę opłaty za utracony sprzęt. Nie ma to jednak wpływu na okoliczność, iż
w ramach „kolejnej” zawartej umowy, ponownie może dojść do nałożenia na Najemcę
opłaty za utracony sprzęt, jeżeli Sprzęt nie zostanie zwrócony zgodnie z
postanowieniami umowy (Wzoru).
(…):
4

„(…) Z chwilą rozwiązania Umowy, Klient zobowiązany jest niezwłocznie, przy czym
najpóźniej w terminie 3 dni roboczych od dnia rozwiązania Umowy, zwrócić A. cały
posiadany Sprzęt, zgodnie ze stanem konta Klienta w systemie A.
(…) Konto, na którym A. nie odnotuje żadnej aktywności przez 12 miesięcy uznane
zostanie za nieaktywne i zamknięte w systemie, o czym A. poinformuje uprzednio
Klienta. Umowa ulega automatycznemu rozwiązaniu z chwilą zamknięcia konta w
systemie A. Jeżeli na koncie klienta będą znajdować się palety lub widnieć będzie
dodatnie saldo finansowe, A. zwróci się do Klienta z prośbą o rozliczenie sald. W
przypadku braku odpowiedzi w ciągu 14 dni, A. rozliczy saldo paletowe w ramach
audytu i wystawi fakturę dociążającą jak za sprzęt zagubiony przez klienta zgodnie z
(…)”.
Pytanie
Czy kary umowne pobierane przez Wnioskodawcę za Utracony Sprzęt stanowią czynności
podlegające opodatkowaniu według ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej jako: „ustawa o VAT”)?
Państwa stanowisko w sprawie
Dostawa towarów i świadczenie usług na gruncie ustawy o VAT
Zdaniem Wnioskodawcy, obciążenie związane z nałożeniem kary umownej za utratę palet
nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ nie mieści się w katalogu czynności
wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów (w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT) i
odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT).
Naliczane przez Spółkę kary z tytułu braku zwrotu sprzętu po zakończeniu umowy najmu
nie stanowią wynagrodzenia z tytułu odpłatnej dostawy towarów z uwagi na brak
przeniesienia tytułu prawnego do palet. Zgodnie z powyżej opisanym stanem faktycznym
przez cały czas prawo własności do palet przysługuje Wnioskodawcy i w żadnym
momencie nie ulega przeniesieniu na podmiot trzeci. Ponadto, opłata za utracony sprzęt
nie stanowi również świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT. Zgodnie z tym
przepisem przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby
fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
które nie stanowi dostawy towarów.
Jednak zgodnie z ustawą o VAT, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć
bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a
otrzymanym świadczeniem wzajemnym. W związku z tym opodatkowaniu podlegają
jedynie czynności odpłatne, co oznacza, że musi istnieć związek prawny pomiędzy
świadczeniem a wynagrodzeniem. W przypadku kar umownych, takich jak te nakładane
przez Spółkę, mamy do czynienia z rekompensatą za poniesione straty, a nie z
wynagrodzeniem za wykonanie jakiejkolwiek czynności. Termin „odpłatność” odnosi się do
realizacji czynności (takiej jak dostawa towarów) w zamian za wynagrodzenie. Aby dana
czynność mogła być uznana za odpłatną, konieczne jest istnienie relacji prawnej między
stroną świadczącą a odbiorcą. Musi również występować powiązanie między
świadczeniem a otrzymanym wynagrodzeniem, co oznacza, że wynagrodzenie powinno
być wypłacone w zamian za wykonanie danej czynności.
Celem pobieranych przez Spółkę kar nie jest otrzymanie wynagrodzenia za wypożyczony
sprzęt, lecz otrzymanie opłaty sankcyjnej za niewywiązanie się przez kontrahenta z
zawartej ze Spółką umowy. Zgodnie z umową najmu, zawieraną według opisanego Wzoru,
obowiązkiem najemcy jest terminowy zwrot nieuszkodzonego sprzętu, który Spółka może
wykorzystać i udostępnić kolejnemu kontrahentowi na podstawie zawartej z nim umowy.
Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy, związku z powyższym, nie można mówić o dostawie
towarów.
5

Warto zauważyć, że zagadnienie odpłatności było wielokrotnie analizowane przez
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: „TSUE”). Przykładowo, w wyroku z
15 lipca 1982 r. w sprawie C-89/81 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE orzekł,
że czynności omawiane w tej sprawie podlegają opodatkowaniu jedynie w przypadku, gdy
są realizowane odpłatnie. W dalszej analizie, w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102
/86 Apple and Pear Development Council, Trybunał stwierdził, że czynność może być
uznana za odpłatną, gdy dostawca towaru lub usługi odnosi bezpośrednią i wyraźnie
zindywidualizowaną korzyść, a odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę)
jest bezpośrednio związana z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym
podatkiem. Dodatkowo, w orzeczeniu w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma, Trybunał zauważył,
że czynność „podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy istnieje związek prawny między
usługodawcą a usługobiorcą, w ramach którego następuje wzajemne świadczenie, a
wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w
zamian za świadczone usługi”.
W związku z tym, czynność podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy jest realizowana w
ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może być uznana za
bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że
istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą
towarów lub świadczeniem usług otrzymaną zapłatą.
Odszkodowawczy charakter świadczenia
Należy pokreślić, że zgodnie z Wzorem, opłatę będą wnosić tylko i wyłącznie kontrahenci,
którzy z jakiegoś powodu utracą wypożyczony sprzęt. Brak poniesienia takiej opłaty
skutkowałoby uszczerbkiem majątkowym po stronie Spółki, a taka opłata go kompensuje,
przywracając stan majątkowy sprzed wyrządzenia szkody. Celem oraz istotą tej opłaty
będzie zatem rekompensata za szkodę, a nie płatność za świadczenie jakim jest w tym
przypadku usługa wynajmu palet.
Mimo, że w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
1061 ze zm.; dalej jako: „K.c.”) nie zdefiniowano pojęć „szkody” i „odszkodowania”, to
zgodnie z art. 361 § 1 i 2 K.c. osoba zobowiązana do naprawienia szkody odpowiada
jedynie za normalne następstwa swojego działania lub zaniechania, które doprowadziły
do powstania szkody. W ramach tych granic, w przypadku braku innych przepisów lub
postanowień umowy, naprawienie szkody obejmuje zarówno straty poniesione przez
poszkodowanego, jak i korzyści, które mógłby on uzyskać, gdyby szkody nie wyrządzono.
Z kolei art. 483 § 1 K.c. pozwala na zastrzeżenie w umowie, że naprawienie szkody wynikłej
z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi
poprzez zapłatę określonej sumy (karę umowną). Kara umowna stanowi dodatkowe
zastrzeżenie w umowie, mające na celu wzmocnienie skuteczności zobowiązań
wynikających z umowy. Należy jednak podkreślić, że obowiązek zapłaty kary umownej ma
charakter uboczny w stosunku do głównego obowiązku dłużnika wynikającego z umowy.
Kara umowna jest czynnością jednostronną i nie wiąże się z otrzymaniem jakiegokolwiek
świadczenia przez osobę zobowiązaną do jej zapłaty.
Kara ta ma charakter czynności jednostronnej i nie wiąże się z otrzymaniem
jakiegokolwiek świadczenia. Zapłata tej kary nie jest też związana ze zobowiązaniem się
otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania się od dokonania
czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.
Ustalanie statusu wypłacanego odszkodowania jako podlegającego bądź
nieopodatkowaniu podatkiem od towarów i usług należy oceniać w kontekście związku z
konkretnym świadczeniem. Zatem, w przypadku, gdy płatności o charakterze
odszkodowawczym nie będą miały bezpośredniego związku z żadną czynnością mającą
charakter świadczenia ze strony podmiotu zobowiązanego, wtedy kwota otrzymanych
odszkodowań nie będzie mieściła się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1
pkt 1 ustawy o VAT i nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.
6

W przedstawionym stanie faktycznym i przyszłym wysokość obciążenia wynika z ustaleń
pomiędzy stronami. W razie utraty sprzętu kontrahent zobowiązany jest do zapłaty kwoty
(zgodnie z zawartą umową według opisanego Wzoru) w wysokości ustalonej wartości za
każdą utraconą paletę. W ocenie Spółki, opłaty te mają charakter odszkodowawczy. Są to
czynności jednostronne i nie wiążą się z otrzymaniem przez kontrahenta świadczenia
wzajemnego w postaci dostawy towarów czy świadczenia usługi. Dlatego też, nie jest w
tym przypadku spełniona przesłanka istnienia związku pomiędzy zapłatą przez
kontrahenta określonej kwoty, a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest
warunkiem koniecznym do uznania, że zapłata podlega opodatkowaniu podatkiem od
towarów i usług.
Tym samym, przedmiotowe opłaty z tytułu utraty palet przez kontrahenta nie stanowią
wynagrodzenia za dostawę towaru bądź świadczenie usług, o których mowa w art. 7 ust. 1
i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
towarów i usług.
W analogicznym stanie faktycznym NSA w wyroku z 17 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 1240
/20, również stwierdził, że wynagrodzenie za opłatę za opóźnienie w zwrocie maszyny nie
podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług: „Przedstawiony przez spółkę
sposób określenia wysokości kary umownej wskazuje na jej sankcyjny i odszkodowawczy
charakter. Sytuacja, w której spółka nie otrzymuje wynajętej maszyny na czas jest bowiem
niekorzystna z gospodarczego punktu widzenia. Spółka wskazała, iż w przypadku kary
umownej za opóźnienie w zwrocie maszyny, jej szkodą jest niemożność korzystania z
własnego majątku w trakcie opóźnienia. Nie można zatem przyjąć, jak oczekuje tego organ
podatkowy, że spółka w dalszym ciągu pobiera wynagrodzenie za udostępnienie maszyny
klientowi. W okolicznościach opisanych we wniosku o interpretacja kara umowna
naliczana przez spółkę za opóźnienie w zwrocie maszyny przez klienta nie podlega
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż w żadnej mierze nie ma charakteru
odpłatnej usługi”.
Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie m.in. w następujących
interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS:
z 3 października 2024 r. znak: 0113-KDIPT1-1.4012.602.2024.1.MGO,
z 29 stycznia 2024 r. znak: 0114-KDIP1-2.4012.62.2022.1.GK
z 4 marca 2022 r. znak: 0114-KDIP1-2.4012.62.2022.1.GK.
Należy więc stwierdzić, że kary umowne pobierane przez Wnioskodawcę w związku z
nałożeniem opłaty za utracony sprzęt pełnią funkcję odszkodowawczą (rekompensacyjną)
za poniesione straty, nie mieszczą się w katalogu czynności podlegających
opodatkowaniu, wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym nie podlegają
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Co oznacza, że Spółka powinna wystawić
na kontrahenta notę obciążeniową z odpowiednią kwotą za utracone palety wyliczoną na
podstawie Wzoru.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
(Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
7

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
art. 7 (…).
Należy zauważyć, że generalnie – poza wyjątkami wskazanymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2
ustawy – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają czynności odpłatne.
Co do zasady, dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, warunkiem jest „odpłatność” za daną
czynność, co wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie
bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną
zapłatą.
Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału
Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przykładowo, w wyroku z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C-
89/81 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie
czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie.
Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple
and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną
odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie
dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub
usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być
opodatkowana tym podatkiem.
W orzeczeniu z 3 marca 1994 r w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der
Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), Trybunał wskazał, że czynność:
„Podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między
usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym
wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i
jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę
oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku z dokonaną
czynnością.
Należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy rozumiana jest
przez ustawodawcę jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza bowiem
8

wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą
inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
rezultatu).
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy kary umowne pobierane za Utracony Sprzęt
stanowią czynności niepodlegające opodatkowaniu o podatku od towarów i usług.
W odniesieniu do powyższych wątpliwości należy zauważyć, że termin odszkodowania nie
został zdefiniowany w ustawie. Regulacje dotyczące odszkodowania zostały zawarte w
ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
Z art. 361 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
W myśl art. 361 § 2 Kodeksu cywilnego:
W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia
umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz
korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
Zgodnie z art. 471 Kodeksu cywilnego:
Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
ponosi.
Podobnie kary umowne, stosowane na podstawie art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego, nie
stanowią zapłaty za usługę, lecz pełnią funkcję odszkodowawczą (sankcyjną). Zgodnie z
tym przepisem:
Można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub
nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę
określonej sumy (kara umowna).
Przepis art. 483 Kodeksu cywilnego jest bezwzględnie obowiązującym przepisem prawa.
Kara umowna ma charakter czynności jednostronnej i nie wiąże się z otrzymaniem
jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Zapłata kary umownej nie jest związana również
ze zobowiązaniem otrzymującego zapłatę do wykonania czynności, powstrzymania się od
dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Kara umowna ma w tym
wypadku charakter odszkodowawczy. Co do zasady, kara umowna jest rodzajem sankcji
cywilnoprawnej zastrzeżonej na wypadek szkód powstałych w wyniku niewłaściwego
wykonania umowy. W przypadku kar umownych, które Kodeks cywilny definiuje jako
zastrzeżenie naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania
zobowiązania niepieniężnego, zadośćuczynienie następuje poprzez zapłatę określonej
sumy i w związku z tym takie wynagrodzenie nie zawiera ekwiwalentności w postaci
świadczenia.
We wniosku wskazali Państwo:
są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT;
w ramach prowadzonej działalności, zawierają Państwo umowy najmu palet z
kontrahentami według określonego wzoru;
umowy regulują zasady korzystania z palet oraz odpowiedzialność stron w
przypadku ich utraty m.in. warunki, sposób, termin zwrotu Sprzętu przez Najemcę;
w sytuacji, gdy sprzęt zostanie zgubiony, uszkodzony w sposób umożliwiający jego
dalsze wykorzystanie lub zanieczyszczony, może zostać uznany za utracony - w
takim przypadku kontrahent będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty za ten sprzęt;
9

utracony sprzęt pozostaje w kategorii wynajętego do momentu, gdy kontrahent
uiści pełną opłatę za jego utratę;
postanowienia dotyczące utraty sprzętu nie prowadzą do przeniesienia praw
własności na kontrahenta ani na osoby trzecie – kontrahent po uregulowaniu
należności za utracony sprzęt nie nabywa do niego praw własności.
Z uwagi na powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że opisana we wniosku kara
umowna za Utracony Sprzęt nie stanowi/nie będzie stanowiła wynagrodzenia za dostawę
towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. W rozpatrywanym przypadku nie mamy do
czynienia z transakcją ekwiwalentną - świadczenie w zamian za wynagrodzenie, gdyż
otrzymywane przez Państwa opłaty tytułem kar umownych za Utracony Sprzęt, nie wiążą
się z przeniesieniem prawa do rozporządzania paletami jak właściciel, lecz, jak
przedstawiono we wniosku, wynikają z niedochowania indywidualnych postanowień
umowy, do których zobowiązane były strony zawartej umowy.
Czynności będące przedmiotem wniosku nie spełniają przesłanek pozwalających uznać je
za świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za
odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek zobowiązaniowy pomiędzy
świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę. Zatem odpłatne świadczenie usług może
zostać opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy świadczącym usługę i jej beneficjentem
istnieje stosunek prawny, w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne. W
przedstawionych okolicznościach sprawy elementy powyższe nie występują. Pomiędzy
Państwem i Najemcą nie powstaje żaden stosunek prawny, z którego wynikałoby
zobowiązanie do jakichkolwiek świadczeń wzajemnych, w zamian za wykonanie których
powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Tym samym w niniejszej sprawie nie dochodzi
również do świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
W związku z powyższym, kary umowne za Utracony Sprzęt związane z nienależytym
wykonaniem postanowień umowy, spełniają funkcję odszkodowawczą i nie mieszczą się w
katalogu czynności podlegających opodatkowaniu wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy o
podatku od towarów i usług i tym samym nie podlegają/nie będą podlegały
opodatkowaniu.
W związku z powyższym Państwa stanowisko uznaję za .prawidłowe
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanego
pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego,
bądź we własnym stanowisku (w szczególności dotyczące wystawiania not obciążenionych
i zapisów umowy, które wskazują na dokumentowanie opłat za utracony sprzęt fakturą),
które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
podatkowej – rozpatrzone.
10

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny i zdarzenie przyszłe sprawy będącej
przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem
przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
(art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
(art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
podatkowej.
11
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania, że kary umowne pobierane za Utracony Sprzęt
    stanowią czynności niepodlegające opodatkowaniu o podatku od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. sp. z o.o. (dalej: „A.”, „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest częścią (...) grupy C. (dalej jako:
    „Grupa”), która specjalizuje się w dostarczaniu rozwiązań w zakresie zarządzania
    łańcuchem dostaw. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    zarejestrowanym także dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    Grupa (...).
    W ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca zawiera umowy najmu palet z
    kontrahentami według określonego wzoru (dalej jako: Wzór), co stanowi integralną część
    jego modelu biznesowego. Umowy te regulują zasady korzystania z palet oraz
    odpowiedzialność stron w przypadku ich utraty. Wzór określa, że A. oddaje kontrahentowi
    w najem palety będące w posiadaniu Spółki, a kontrahent zobowiązuje się do ponoszenia
    opłat. Opłaty za wynajem są ustalane w zależności od poziomu współpracy oraz w oparciu
    o ilość udostępnionego sprzętu. Wzór określa również wysokość dodatkowych opłat np. za
    przekazanie palet poza siecią dystrybucji Spółki lub opóźnione zgłoszenie przekazania
    sprzętu.
    Ponadto, Wzór określa opłaty dotyczące utraty palet. Główne postanowienia dotyczące
    odpowiedzialności w przypadku braku zwrot palet polegają na:
        Uznaniu sprzętu za utracony: W sytuacji, gdy sprzęt zostanie zgubiony, uszkodzony
        w sposób uniemożliwiający jego dalsze wykorzystanie lub zanieczyszczony, może
        zostać uznany za utracony (dalej jako: „Utracony Sprzęt”). W takim przypadku,
        kontrahent będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty za ten sprzęt. Zgodnie ze
        Wzorem, Spółka zastrzega sobie prawo do wystawienia faktury za utracony sprzęt,
        co ma na celu zapewnienie odpowiedniego zarządzania finansami i zasobami.
        Statusu sprzętu wynajętego: Utracony sprzęt pozostaje w kategorii wynajętego do
        momentu, gdy kontrahent uiści pełną opłatę za jego utratę. Po dokonaniu
        płatności, nastąpi aktualizacja stanu magazynowego kontrahenta, a także zwrot
        dziennej opłaty najmu za okres do momentu stwierdzenia braków. Takie
        rozwiązanie ma na celu sprawiedliwe rozliczenie i uniknięcie dodatkowych obciążeń
        dla kontrahenta.

        Ograniczeniom dotyczącym praw własności: Postanowienia dotyczące utraty
        sprzętu nie prowadzą do przeniesienia praw własności na kontrahenta ani na
        osoby trzecie. Oznacza to, że nawet po uregulowaniu należności za utracony
        sprzęt, kontrahent nie nabywa do niego praw własności, co jest istotne dla
        zachowania struktury umowy najmu.
    W przypadku uznania sprzętu za utracony, pobranie opłaty za utracony sprzęt nie wpływa
    na zmianę tytułu prawnego A. do tego sprzętu. Opłata ta obejmuje koszty, które A. ponosi
    z tytułu utraty potencjalnych dochodów wynikających z najmu sprzętu, a także koszty
    dodatkowego transportu, utrzymania oraz obsługi prawnej. Takie podejście ma na celu
    zabezpieczenie interesów Spółki oraz zapewnienie, że wszelkie straty związane z utratą
    sprzętu są odpowiednio rekompensowane. W tym modelu w żadnym wypadku palety nie ԠѰ԰Ԡ֠ӀҀѰԐ䠀Ȁ̀
      koncie klienta będą znajdować się palety lub widnieć będzie dodatnie saldo finansowe,
      A. zwróci się do Klienta z prośbą o rozliczenie sald. W przypadku braku odpowiedzi w
      ciągu 14 dni, A. rozliczy saldo paletowe w ramach audytu i wystawi fakturę dociążającą
      jak za sprzęt zagubiony przez klienta zgodnie z (...)”.
    c) Na pytanie Organu: „Czy podejmują Państwo próby ustalenia, co jest powodem braku
      zwrotu Sprzętu przez Najemcę np. czy nie został on, zgubiony przez Najemcę bądź np.
      ukradziony? Jakie działania Państwo podejmują, żeby wyjaśnić z Najemcą powody
      braku zwrotu Sprzętu?” Wnioskodawca wskazał: „A. identyfikuje straty palet na
      podstawie bezpośrednich zgłoszeń od klientów lub poprzez porównanie liczby palet
      ustalonej podczas okresowych audytów terenowych przeprowadzanych w wybranych
      lokalizacjach magazynowych klientów z ilościami raportowanymi przez klientów w tych
      lokalizacjach.
      W przypadku stwierdzenia rozbieżności nie prowadzi się dalszego postępowania
      wyjaśniającego w celu ustalenia przyczyny powstania straty. Wynika to ze złożonego
      charakteru obiegu palet, który obejmuje liczne przemieszczenia i punkty styku w
      całym cyklu transportowym - od zakładu produkcyjnego aż do odbiorcy końcowego
      (detalisty)”.
    d) Na pytanie Organu: „Czy monitują Państwo Najemcę, że termin na zwrot Sprzętu
      został przekroczony wzywając jednocześnie do jego niezwłocznego zwrotu, w jaki
      sposób – proszę opisać?” Wnioskodawca wskazał: „Usługa wynajmu palet świadczona
      przez Spółkę nie przewiduje sztywnego terminu zwrotu. Zamiast tego, opłaty za
      wynajem naliczane są do momentu, w którym klient poinformuje Spółkę, że palety nie
      są już potrzebne i są gotowe do odbioru.
      W trakcie okresu wynajmu klient zobowiązany jest do bieżącego aktualizowania
      lokalizacji palet (np. zakład produkcyjny, centrum dystrybucyjne, magazyn detalisty
      itp.). Dane dotyczące lokalizacji wykorzystywane są jako punkt odniesienia podczas
      okresowych audytów terenowych w celu identyfikacji ewentualnych rozbieżności lub
      strat w stanie magazynowym palet. W przypadku stwierdzenia takich rozbieżności
      naliczana jest opłata z tytułu utraconego sprzętu względem klienta (kara umowna, o
      której mowa w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualne). Opłata za
      utracony sprzęt ma również zastosowanie w przypadku palet, które nie zostały
      zwrócone po zakończeniu umowy najmu pomiędzy A. a klientem”.
    e) Na pytanie Organu: „Czy w sytuacji ponownie zawieranej umowy najmu Sprzętu z
      Najemcą, który ówcześnie nie zwrócił najmowanego Sprzętu, wartość wynagrodzenia
      za usługę najmu Sprzętu uwzględnia możliwość ponownego braku zwrotu Sprzętu
      przez Najemcę?” Wnioskodawca wskazał: „Tak jak wskazywał Wnioskodawca punkcie
      2b) powyżej Wzór reguluje precyzyjnie sytuacje, w której Sprzęt nie został/nie zostanie
      oddany przez Najemcę po rozwiązaniu umowy najmu. Stosownie do mechanizmu
      wprowadzonego we Wzorze, jeśli konto klienta A. nie będzie aktywne przez 12
      miesięcy, zostanie zamknięte, a umowa automatycznie rozwiązana. A. poinformuje o
      tym wcześniej. Jeśli na koncie będą palety lub dodatnie saldo, A. poprosi o rozliczenie.
      Brak odpowiedzi w ciągu 14 dni spowoduje, że A. sam rozliczy palety i wystawi fakturę
      jak za sprzęt zagubiony.
      W efekcie odpowiadając na pytanie sformułowane przez tut. organ podatkowy Spółka
      wskazuje, iż w sytuacji ponownie zawieranej umowy najmu Sprzętu z Najemcą, który
      ówcześnie nie zwrócił najmowanego Sprzętu, wartość wynagrodzenia wynikająca z
      „kolejnej” umowy nie jest w żaden sposób odnoszona do pobranej przez
      Wnioskodawcę opłaty za utracony sprzęt. Nie ma to jednak wpływu na okoliczność, iż
      w ramach „kolejnej” zawartej umowy, ponownie może dojść do nałożenia na Najemcę
      opłaty za utracony sprzęt, jeżeli Sprzęt nie zostanie zwrócony zgodnie z
      postanowieniami umowy (Wzoru).
      (...):

      „(...) Z chwilą rozwiązania Umowy, Klient zobowiązany jest niezwłocznie, przy czym
      najpóźniej w terminie 3 dni roboczych od dnia rozwiązania Umowy, zwrócić A. cały
      posiadany Sprzęt, zgodnie ze stanem konta Klienta w systemie A.
      (...) Konto, na którym A. nie odnotuje żadnej aktywności przez 12 miesięcy uznane
      zostanie za nieaktywne i zamknięte w systemie, o czym A. poinformuje uprzednio
      Klienta. Umowa ulega automatycznemu rozwiązaniu z chwilą zamknięcia konta w
      systemie A. Jeżeli na koncie klienta będą znajdować się palety lub widnieć będzie
      dodatnie saldo finansowe, A. zwróci się do Klienta z prośbą o rozliczenie sald. W
      przypadku braku odpowiedzi w ciągu 14 dni, A. rozliczy saldo paletowe w ramach
      audytu i wystawi fakturę dociążającą jak za sprzęt zagubiony przez klienta zgodnie z
      (...)”.

## Pytanie

Czy kary umowne pobierane przez Wnioskodawcę za Utracony Sprzęt stanowią czynności
    podlegające opodatkowaniu według ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej jako: „ustawa o VAT”)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Dostawa towarów i świadczenie usług na gruncie ustawy o VAT
    Zdaniem Wnioskodawcy, obciążenie związane z nałożeniem kary umownej za utratę palet
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ nie mieści się w katalogu czynności
    wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów (w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT) i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT).
    Naliczane przez Spółkę kary z tytułu braku zwrotu sprzętu po zakończeniu umowy najmu
    nie stanowią wynagrodzenia z tytułu odpłatnej dostawy towarów z uwagi na brak
    przeniesienia tytułu prawnego do palet. Zgodnie z powyżej opisanym stanem faktycznym
    przez cały czas prawo własności do palet przysługuje Wnioskodawcy i w żadnym
    momencie nie ulega przeniesieniu na podmiot trzeci. Ponadto, opłata za utracony sprzęt
    nie stanowi również świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT. Zgodnie z tym
    przepisem przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby
    fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    które nie stanowi dostawy towarów.
    Jednak zgodnie z ustawą o VAT, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym. W związku z tym opodatkowaniu podlegają
    jedynie czynności odpłatne, co oznacza, że musi istnieć związek prawny pomiędzy
    świadczeniem a wynagrodzeniem. W przypadku kar umownych, takich jak te nakładane
    przez Spółkę, mamy do czynienia z rekompensatą za poniesione straty, a nie z
    wynagrodzeniem za wykonanie jakiejkolwiek czynności. Termin „odpłatność” odnosi się do
    realizacji czynności (takiej jak dostawa towarów) w zamian za wynagrodzenie. Aby dana
    czynność mogła być uznana za odpłatną, konieczne jest istnienie relacji prawnej między
    stroną świadczącą a odbiorcą. Musi również występować powiązanie między
    świadczeniem a otrzymanym wynagrodzeniem, co oznacza, że wynagrodzenie powinno
    być wypłacone w zamian za wykonanie danej czynności.
    Celem pobieranych przez Spółkę kar nie jest otrzymanie wynagrodzenia za wypożyczony
    sprzęt, lecz otrzymanie opłaty sankcyjnej za niewywiązanie się przez kontrahenta z
    zawartej ze Spółką umowy. Zgodnie z umową najmu, zawieraną według opisanego Wzoru,
    obowiązkiem najemcy jest terminowy zwrot nieuszkodzonego sprzętu, który Spółka może
    wykorzystać i udostępnić kolejnemu kontrahentowi na podstawie zawartej z nim umowy.
    Dlatego też, w ocenie Wnioskodawcy, związku z powyższym, nie można mówić o dostawie
    towarów.

    Warto zauważyć, że zagadnienie odpłatności było wielokrotnie analizowane przez
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: „TSUE”). Przykładowo, w wyroku z
    15 lipca 1982 r. w sprawie C-89/81 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE orzekł,
    że czynności omawiane w tej sprawie podlegają opodatkowaniu jedynie w przypadku, gdy
    są realizowane odpłatnie. W dalszej analizie, w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102
    /86 Apple and Pear Development Council, Trybunał stwierdził, że czynność może być
    uznana za odpłatną, gdy dostawca towaru lub usługi odnosi bezpośrednią i wyraźnie
    zindywidualizowaną korzyść, a odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę)
    jest bezpośrednio związana z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym
    podatkiem. Dodatkowo, w orzeczeniu w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma, Trybunał zauważył,
    że czynność „podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy istnieje związek prawny między
    usługodawcą a usługobiorcą, w ramach którego następuje wzajemne świadczenie, a
    wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w
    zamian za świadczone usługi”.
    W związku z tym, czynność podlega opodatkowaniu tylko wtedy, gdy jest realizowana w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może być uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że
    istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług otrzymaną zapłatą.
    Odszkodowawczy charakter świadczenia
    Należy pokreślić, że zgodnie z Wzorem, opłatę będą wnosić tylko i wyłącznie kontrahenci,
    którzy z jakiegoś powodu utracą wypożyczony sprzęt. Brak poniesienia takiej opłaty
    skutkowałoby uszczerbkiem majątkowym po stronie Spółki, a taka opłata go kompensuje,
    przywracając stan majątkowy sprzed wyrządzenia szkody. Celem oraz istotą tej opłaty
    będzie zatem rekompensata za szkodę, a nie płatność za świadczenie jakim jest w tym
    przypadku usługa wynajmu palet.
    Mimo, że w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.; dalej jako: „K.c.”) nie zdefiniowano pojęć „szkody” i „odszkodowania”, to
    zgodnie z art. 361 § 1 i 2 K.c. osoba zobowiązana do naprawienia szkody odpowiada
    jedynie za normalne następstwa swojego działania lub zaniechania, które doprowadziły
    do powstania szkody. W ramach tych granic, w przypadku braku innych przepisów lub
    postanowień umowy, naprawienie szkody obejmuje zarówno straty poniesione przez
    poszkodowanego, jak i korzyści, które mógłby on uzyskać, gdyby szkody nie wyrządzono.
    Z kolei art. 483 § 1 K.c. pozwala na zastrzeżenie w umowie, że naprawienie szkody wynikłej
    z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi
    poprzez zapłatę określonej sumy (karę umowną). Kara umowna stanowi dodatkowe
    zastrzeżenie w umowie, mające na celu wzmocnienie skuteczności zobowiązań
    wynikających z umowy. Należy jednak podkreślić, że obowiązek zapłaty kary umownej ma
    charakter uboczny w stosunku do głównego obowiązku dłużnika wynikającego z umowy.
    Kara umowna jest czynnością jednostronną i nie wiąże się z otrzymaniem jakiegokolwiek
    świadczenia przez osobę zobowiązaną do jej zapłaty.
    Kara ta ma charakter czynności jednostronnej i nie wiąże się z otrzymaniem
    jakiegokolwiek świadczenia. Zapłata tej kary nie jest też związana ze zobowiązaniem się
    otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania się od dokonania
    czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.
    Ustalanie statusu wypłacanego odszkodowania jako podlegającego bądź
    nieopodatkowaniu podatkiem od towarów i usług należy oceniać w kontekście związku z
    konkretnym świadczeniem. Zatem, w przypadku, gdy płatności o charakterze
    odszkodowawczym nie będą miały bezpośredniego związku z żadną czynnością mającą
    charakter świadczenia ze strony podmiotu zobowiązanego, wtedy kwota otrzymanych
    odszkodowań nie będzie mieściła się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT i nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

    W przedstawionym stanie faktycznym i przyszłym wysokość obciążenia wynika z ustaleń
    pomiędzy stronami. W razie utraty sprzętu kontrahent zobowiązany jest do zapłaty kwoty
    (zgodnie z zawartą umową według opisanego Wzoru) w wysokości ustalonej wartości za
    każdą utraconą paletę. W ocenie Spółki, opłaty te mają charakter odszkodowawczy. Są to
    czynności jednostronne i nie wiążą się z otrzymaniem przez kontrahenta świadczenia
    wzajemnego w postaci dostawy towarów czy świadczenia usługi. Dlatego też, nie jest w
    tym przypadku spełniona przesłanka istnienia związku pomiędzy zapłatą przez
    kontrahenta określonej kwoty, a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest
    warunkiem koniecznym do uznania, że zapłata podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Tym samym, przedmiotowe opłaty z tytułu utraty palet przez kontrahenta nie stanowią
    wynagrodzenia za dostawę towaru bądź świadczenie usług, o których mowa w art. 7 ust. 1
    i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    W analogicznym stanie faktycznym NSA w wyroku z 17 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 1240
    /20, również stwierdził, że wynagrodzenie za opłatę za opóźnienie w zwrocie maszyny nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług: „Przedstawiony przez spółkę
    sposób określenia wysokości kary umownej wskazuje na jej sankcyjny i odszkodowawczy
    charakter. Sytuacja, w której spółka nie otrzymuje wynajętej maszyny na czas jest bowiem
    niekorzystna z gospodarczego punktu widzenia. Spółka wskazała, iż w przypadku kary
    umownej za opóźnienie w zwrocie maszyny, jej szkodą jest niemożność korzystania z
    własnego majątku w trakcie opóźnienia. Nie można zatem przyjąć, jak oczekuje tego organ
    podatkowy, że spółka w dalszym ciągu pobiera wynagrodzenie za udostępnienie maszyny
    klientowi. W okolicznościach opisanych we wniosku o interpretacja kara umowna
    naliczana przez spółkę za opóźnienie w zwrocie maszyny przez klienta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż w żadnej mierze nie ma charakteru
    odpłatnej usługi”.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie m.in. w następujących
    interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS:
        z 3 października 2024 r. znak: 0113-KDIPT1-1.4012.602.2024.1.MGO,
        z 29 stycznia 2024 r. znak: 0114-KDIP1-2.4012.62.2022.1.GK
        z 4 marca 2022 r. znak: 0114-KDIP1-2.4012.62.2022.1.GK.
    Należy więc stwierdzić, że kary umowne pobierane przez Wnioskodawcę w związku z
    nałożeniem opłaty za utracony sprzęt pełnią funkcję odszkodowawczą (rekompensacyjną)
    za poniesione straty, nie mieszczą się w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu, wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Co oznacza, że Spółka powinna wystawić
    na kontrahenta notę obciążeniową z odpowiednią kwotą za utracone palety wyliczoną na
    podstawie Wzoru.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Należy zauważyć, że generalnie – poza wyjątkami wskazanymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2
    ustawy – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają czynności odpłatne.
    Co do zasady, dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, warunkiem jest „odpłatność” za daną
    czynność, co wynika z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną
    zapłatą.
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przykładowo, w wyroku z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C-
    89/81 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie
    czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie.
    Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple
    and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną
    odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie
    dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub
    usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być
    opodatkowana tym podatkiem.
    W orzeczeniu z 3 marca 1994 r w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der
    Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), Trybunał wskazał, że czynność:
      „Podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między
      usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
      przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
      przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
    Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym
    wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i
    jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę
    oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku z dokonaną
    czynnością.
    Należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy rozumiana jest
    przez ustawodawcę jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza bowiem

    wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą
    inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego
    rezultatu).
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy kary umowne pobierane za Utracony Sprzęt
    stanowią czynności niepodlegające opodatkowaniu o podatku od towarów i usług.
    W odniesieniu do powyższych wątpliwości należy zauważyć, że termin odszkodowania nie
    został zdefiniowany w ustawie. Regulacje dotyczące odszkodowania zostały zawarte w
    ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Z art. 361 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
      następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
    W myśl art. 361 § 2 Kodeksu cywilnego:
      W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia
      umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz
      korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Zgodnie z art. 471 Kodeksu cywilnego:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Podobnie kary umowne, stosowane na podstawie art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego, nie
    stanowią zapłaty za usługę, lecz pełnią funkcję odszkodowawczą (sankcyjną). Zgodnie z
    tym przepisem:
      Można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę
      określonej sumy (kara umowna).
    Przepis art. 483 Kodeksu cywilnego jest bezwzględnie obowiązującym przepisem prawa.
    Kara umowna ma charakter czynności jednostronnej i nie wiąże się z otrzymaniem
    jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Zapłata kary umownej nie jest związana również
    ze zobowiązaniem otrzymującego zapłatę do wykonania czynności, powstrzymania się od
    dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Kara umowna ma w tym
    wypadku charakter odszkodowawczy. Co do zasady, kara umowna jest rodzajem sankcji
    cywilnoprawnej zastrzeżonej na wypadek szkód powstałych w wyniku niewłaściwego
    wykonania umowy. W przypadku kar umownych, które Kodeks cywilny definiuje jako
    zastrzeżenie naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania
    zobowiązania niepieniężnego, zadośćuczynienie następuje poprzez zapłatę określonej
    sumy i w związku z tym takie wynagrodzenie nie zawiera ekwiwalentności w postaci
    świadczenia.
    We wniosku wskazali Państwo:
        są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT;
        w ramach prowadzonej działalności, zawierają Państwo umowy najmu palet z
        kontrahentami według określonego wzoru;
        umowy regulują zasady korzystania z palet oraz odpowiedzialność stron w
        przypadku ich utraty m.in. warunki, sposób, termin zwrotu Sprzętu przez Najemcę;
        w sytuacji, gdy sprzęt zostanie zgubiony, uszkodzony w sposób umożliwiający jego
        dalsze wykorzystanie lub zanieczyszczony, może zostać uznany za utracony - w
        takim przypadku kontrahent będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty za ten sprzęt;

        utracony sprzęt pozostaje w kategorii wynajętego do momentu, gdy kontrahent
        uiści pełną opłatę za jego utratę;
        postanowienia dotyczące utraty sprzętu nie prowadzą do przeniesienia praw
        własności na kontrahenta ani na osoby trzecie – kontrahent po uregulowaniu
        należności za utracony sprzęt nie nabywa do niego praw własności.
    Z uwagi na powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że opisana we wniosku kara
    umowna za Utracony Sprzęt nie stanowi/nie będzie stanowiła wynagrodzenia za dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. W rozpatrywanym przypadku nie mamy do
    czynienia z transakcją ekwiwalentną - świadczenie w zamian za wynagrodzenie, gdyż
    otrzymywane przez Państwa opłaty tytułem kar umownych za Utracony Sprzęt, nie wiążą
    się z przeniesieniem prawa do rozporządzania paletami jak właściciel, lecz, jak
    przedstawiono we wniosku, wynikają z niedochowania indywidualnych postanowień
    umowy, do których zobowiązane były strony zawartej umowy.
    Czynności będące przedmiotem wniosku nie spełniają przesłanek pozwalających uznać je
    za świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za
    odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek zobowiązaniowy pomiędzy
    świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę. Zatem odpłatne świadczenie usług może
    zostać opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy świadczącym usługę i jej beneficjentem
    istnieje stosunek prawny, w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne. W
    przedstawionych okolicznościach sprawy elementy powyższe nie występują. Pomiędzy
    Państwem i Najemcą nie powstaje żaden stosunek prawny, z którego wynikałoby
    zobowiązanie do jakichkolwiek świadczeń wzajemnych, w zamian za wykonanie których
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Tym samym w niniejszej sprawie nie dochodzi
    również do świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, kary umowne za Utracony Sprzęt związane z nienależytym
    wykonaniem postanowień umowy, spełniają funkcję odszkodowawczą i nie mieszczą się w
    katalogu czynności podlegających opodatkowaniu wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług i tym samym nie podlegają/nie będą podlegały
    opodatkowaniu.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanego
    pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego,
    bądź we własnym stanowisku (w szczególności dotyczące wystawiania not obciążenionych
    i zapisów umowy, które wskazują na dokumentowanie opłat za utracony sprzęt fakturą),
    które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej – rozpatrzone.