Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1788/08/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-17
Teza: Jeżeli wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są w całości usługami reklamy, to w przypadku ich wykonywania na rzecz podatnika niemieckiego, nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce. Wnioskodawca świadczący jedynie usługi niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w kraju, chociaż nie ma obowiązku dokonania rejestracji w zakresie podatku od towarów i usług, to jednak winien zarejestrować się jako podatnik VAT w przypadku, gdy zamierza korzystać z prawa do zwrotu podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług związanych z wykonywanymi czynnościami.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; usługi-usługi o charakterze niematerialnym; usługi-usługi reklamowe; świadczenie-miejsce świadczenia usług; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 27; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28m (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2008 r. (data wpływu 17 września 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 7 grudnia 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług reklamy dla firmy niemieckiej i obowiązku rejestracji jako podatnika VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2008 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 7 grudnia 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług reklamy dla firmy niemieckiej i obowiązku rejestracji jako podatnika VAT.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Zamierza Pan podpisać z niemiecką firmą umowę o świadczeniu dla niej usług, polegających na popularyzowaniu i reklamowaniu towarów tej firmy, organizowaniu i ułatwianiu kontaktów handlowych na terenie Polski, tj. czynności mieszczących się w grupowaniu PKD 74.90.z „pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana” (według informacji Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2008 r., znak xxx/2008). Dokonał Pan rejestracji swojej firmy w Delegaturze Urzędu Miasta x, Urzędzie Statystycznym w X i oraz Urzędzie Skarbowym Łódź-Polesie, m. in. jako podatnika VAT, wskazując datę rozpoczęcia działalności na dzień 1 września 2008 r. Ponadto przewidywana sprzedaż, do końca roku podatkowego, wyniesie ok. 5000 Euro.

W uzupełnieniu z dnia 7 grudnia 2008 r. wskazano, iż przedmiotowe usługi będą świadczone na rzecz podatnika mającego siedzibę na terytorium Wspólnoty (Niemcy) oraz będzie Pan korzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w sytuacji, gdy nabyte towary i usługi będą dotyczyły świadczonych usług oraz będzie Pan w posiadaniu dokumentów, z których wynika związek odliczonego podatku z wykonywanymi czynnościami.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca postąpił słusznie rejestrując się jako podatnik VAT?

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie „płatnikiem” podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując rejestracji firmy jako podatnika VAT, postąpił słusznie, natomiast w przypadku świadczenia przedmiotowych usług, nie będzie płatnikiem podatku VAT, gdyż podatek ten zobowiązany jest uiścić zleceniodawca, czyli firma niemiecka.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Miejsce świadczenia usług uregulowane zostało w art. 27 ust. 1 ww. ustawy jako miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługę – miejsce gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28. Od tej ogólnej zasady wyrażonej w art. 27 ust. 1 ww. ustawy ustawodawca przewidział kilka wyjątków, które w zależności od charakteru usług, określają miejsce ich opodatkowania w odmienny sposób.

W myśl art. 27 ust. 3 powołanej ustawy, w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4 ww. przepisu są świadczone na rzecz:

1.  osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego (stosownie do art. 2 pkt 4 cytowanej ustawy przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzącego w skład terytorium Wspólnoty), lub
2.  podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę

\- miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Zgodnie natomiast z art. 27 ust. 4. przepis ust. 3 stosuje się do usług:

1.  sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw;
2.  reklamy;
3.  doradczych, inżynierskich, prawniczych, księgowych oraz usług podobnych do tych usług, w tym w szczególności: a) usług doradztwa w zakresie sprzętu komputerowego (PKWiU 72.1); b) usług doradztwa w zakresie oprogramowania (PKWiU 72.2); c) usług prawniczych, rachunkowo-księgowych, badania rynków i opinii publicznej, doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKWiU 74.1); d) usług architektonicznych i inżynierskich (PKWiU 74.2) - z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 1; e) usług w zakresie badań i analiz technicznych (PKWiU 74.3); 3a) usług przetwarzania danych, dostarczania informacji oraz usług tłumaczeń;
4.  bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z reasekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki;
5.  dostarczania (oddelegowania) personelu;
6.  wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu;
7.  telekomunikacyjnych;
8.  nadawczych radiowych i telewizyjnych;
9.  elektronicznych;
10.  polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub posługiwania się prawem, o których mowa w pkt 1-9 i 11;
11.  agentów, pośredników działających w imieniu i na rzecz innej osoby, jeżeli uczestniczą w zapewnieniu świadczenia usług, o których mowa w pkt 1-10;
12.  polegających na zapewnieniu dostępu do systemów gazowych lub elektroenergetycznych;
13.  przesyłowych: a) gazu w systemie gazowym, b) energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym;
14.  bezpośrednio związanych z usługami, o których mowa w pkt 12 i 13.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym wskazał Pan, iż w oparciu o podpisaną umowę zamierza wykonywać na rzecz niemieckiej firmy – podatnika mającego siedzibę na terytorium Wspólnoty - usługi polegające na popularyzowaniu i reklamowaniu towarów tej firmy oraz ułatwianiu kontaktów handlowych na terenie Polski, a także korzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w sytuacji, gdy nabyte towary i usługi będą dotyczyły świadczonych usług, posiadając równocześnie dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z wykonywanymi czynnościami.

Wskazać tutaj należy, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia reklamy i nie odnosi się również do klasyfikacji statystycznej. Wykładnią pojęcia reklamy zajmował się jednak w swych orzeczeniach Europejski Trybunał Sprawiedliwości.

I tak w orzeczeniach w sprawie C-73 pomiędzy Komisją Europejska a Hiszpanią, C-69/92 pomiędzy Komisją Europejską a Wielkim Księstwem Luksemburga oraz C—68/92 pomiędzy Komisją Europejską a Republiką Francuską Trybunał stwierdził, że pojęcie usług reklamowych powinno być rozumiane w sposób szeroki. Pojęcie „usługi reklamowe” obejmuje, zdaniem Trybunału, wszelką działalność promocyjną, tzn. taką, której celem jest informowanie odbiorców o istnieniu firmy oraz jakości oferowanych produktów lub usług w celu zwiększenia ich sprzedaży. Co więcej zdaniem Trybunału, usługi reklamowe obejmują również: nieodpłatne przekazywanie lub sprzedaż towarów po promocyjnych cenach, świadczenie usług promocyjnych według niższych stawek lub bez wynagrodzenia czy też organizacje przyjęć, konferencji prasowych, seminariów lub bankietów promocyjnych. Dotyczy to także wszelkich czynności stanowiących integralną część kampanii reklamowej, które przyczyniają się do reklamy produktu lub usługi, takich jak: wytwarzanie przedmiotów wykorzystywanych w konkretnej reklamie, jak i przekazywanie odbiorcy – w ramach kampanii reklamowej – towarów lub świadczenia usług w trakcie różnych imprez public relations, nawet jeśli towary te lub usługi – rozpatrywane odrębnie – nie zawierały treści reklamowych. Zatem, jeżeli wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są w całości usługami reklamy, to w przypadku ich wykonywania na rzecz podatnika niemieckiego, nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce. Z powyższego wynika jednoznacznie, iż miejscem świadczenia przez Wnioskodawcę usług reklamy, o których mowa w art. 27 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy na rzecz podmiotu mającego siedzibę w Niemczech jest miejsce, gdzie podmiot ten posiada siedzibę i stosownie do art. 27 ust. 3 ustawy pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.

Jednocześnie wskazać należy, że Minister Finansów nie jest uprawniony do dokonywania klasyfikacji świadczonych usług, bowiem za prawidłową klasyfikację wyrobu lub usługi odpowiedzialny jest producent lub dokonujący dostawy towaru bądź świadczący usługę.

Tak więc niniejszej interpretacji dokonano przy założeniu, że przedmiotem świadczonych usług są usługi reklamowe, na które składają się wymienione przez Wnioskodawcę czynności stanowiące jej integralną część. W przypadku bowiem świadczenia odrębnie sklasyfikowanych usług należy stosować przepisy odpowiadające danej usłudze.

Natomiast przepis art. 96 ust.1 ww. ustawy stanowi, że podmioty, o których mowa w art. 15, tzn. osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z tym, że, zgodnie z art. 96 ust. 3, podmioty zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3 – mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Powyższe oznacza, że obowiązek w zakresie rejestracji podatkowej VAT nie dotyczy podatników wykonujących czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w kraju. Podatnicy ci również nie należą do kategorii podatników zobowiązanych do rejestracji jako podatnicy VAT-UE. Wynika to z treści art. 97 ww. ustawy, który stanowi, że do posługiwania się numerem NIP-UE zobowiązane są podmioty dokonujące: 1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub 2) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub 3) nabywające usługi, o których mowa w art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy.

Jednakże wskazać należy na przepis art. 86 ust. 8 pkt 1 ww. ustawy, który stanowi, że podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami . Prawo do odliczania podatku od towarów i usług wyjątkowo zatem posiada podatnik w zakresie nabywanych towarów i usług dotyczących czynności nieopodatkowanych tym podatkiem w kraju. Zgodnie z art. 87 ust. 5 ww. ustawy, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, na umotywowany wniosek, przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, Przepis art. 88 ust. 4 ww. ustawy stanowi jednakże, że obniżenia kwoty lub zwrotu podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust.20.

Powyższe oznacza, że Wnioskodawca świadczący jedynie usługi niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w kraju, chociaż nie ma obowiązku dokonania rejestracji w zakresie podatku od towarów i usług, to jednak winien zarejestrować się jako podatnik VAT w przypadku, gdy zamierza korzystać z prawa do zwrotu podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług związanych z wykonywanymi czynnościami.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-430 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.