Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.1033.2024.2.JSZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-05
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT nabycia usług od kontrahenta zagranicznego oraz uznanie nabycia ww. usług za import usług.
Słowa kluczowe: import-import usług; podatnik; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy - importu usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT nabycia usług od kontrahenta
    zagranicznego oraz nieuznania nabycia ww. usług za import usług. Uzupełnili go Państwo
    – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 lutego 2025 r. (wpływ 25 lutego 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług programowania.
    Spółka nie była podatnikiem VAT, ale jest podatnikiem CIT w Polsce. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zawiera w różnej formie umowy handlowe
    o współpracę:
      z osobami prywatnymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej w krajach takich
      jak Indie czy Kolumbia posiadającymi adresy zamieszkania poza Unią Europejską,
      z podatnikami podatku od wartości dodanej posiadającymi siedziby w innych niż
      Polska państwach Unii Europejskiej, nieposiadającymi stałego miejsca prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium Polski ("Kontrahent z UE").
    Z uwagi na znaczną konkurencję panującą w branży informatycznej popularną praktyką
    jest zawieranie umów z osobami fizycznymi spoza UE. Są to osoby, które w swoich krajach
    nie mają zarejestrowanych działalności gospodarczych i wykonują usługi programisty bez
    obowiązku rejestracji jako przedsiębiorca. Takie transakcje dokonywane są kilka do
    kilkunastu razy w roku. Wszystkie transakcje rozliczane są przelewami na rachunki
    zleceniobiorców. Nabywana usługa programowania jest jednocześnie odsprzedawana
    kontrahentom z krajów Unii Europejskiej. W związku ze współpracą z kontrahentami z
    innych krajów europejskich Wnioskodawcy przedstawiono stanowisko o braku przesłanek
    do rozpoznawania w opisanej sytuacji importu usług spoza UE.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Spółka:
      a) Prowadzi działalność od stycznia 2024 r.
      b) Jako czynny podatnik VAT jest zarejestrowana od grudnia 2024 r.
      c) Od początku działalności jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
      d) Spółka jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
        podatku od towarów i usług.
      e) Kontrahenci, od których Spółka nabywa usługi, objęte zakresem pytań, nie są
        podatnikami w rozumieniu ww. art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług.
      f) Kontrahenci są osobami fizycznymi, które nie wykonują działalności gospodarczej.
      g) Kontrahenci w ramach usługi programisty nie wykonują czynności polegających na
        wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych. Kontrahenci
        współpracują ze Spółką w celach zarobkowych nie tworząc przy tym ani towarów,
        ani wartości niematerialnych czy prawnych. Poprawiają już istniejącą platformę
        internetową.

      h) Kontrahenci są podatnikami nieposiadającymi siedziby działalności gospodarczej
        oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
      i) Nabycie usług od ww. kontrahentów odbywa się na podstawie umów o współpracy
        na określone czynności programisty.
      j) Kontrahenci wystawiają na rzecz Spółki uproszczone rachunki bez specjalnej formy
        obowiązującej w kraju. Rachunek zawiera dane osobowe nr konta i kwotę.
      k) Kontrahenci świadczą usługi na terenie Indii i Kolumbii.
      l) Zakupione usługi Spółka implementuje do własnych poprawek do różnych platform
        programowanych i odsprzedaje usługę na terenie UE.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy opisane transakcje stanowią przychód za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT i
    w konsekwencji Wnioskodawca powinien rozpoznać import usług z tego tytułu?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisane transakcje nie stanowią importu usług,
    ponieważ zleceniobiorcy nie są podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Jak stanowi art. 2 pkt 2 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest
    terytorium kraju.

    Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług – rozumie się przez to
      świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o
      którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów
    polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem
    co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
      w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady
    podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem
    przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
      istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
      wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
      przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

      istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie świadczącego
      usługi,
      odpłatność za otrzymane świadczenie (usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z
      czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
      istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane
    przez podatnika.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Według art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
            w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym
            mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa
            w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art.
            97 ust. 4,
            w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
            miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju
            – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca
            podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
            w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15,
            posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
            prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba
            prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca
            siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do
            zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy:

      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego
    obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Warunkiem
    zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy jest
    spełnienie warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy. Jednocześnie, aby
    wystąpił import usług, miejsce świadczenia usługi nabywanej przez podatnika od
    podatnika zagranicznego musi znajdować się na terytorium Polski.
    Warunkiem zastosowania opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy
    względem usług, do których stosuje się art. 28b ustawy jest, aby usługodawca nie posiadał
    siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium kraju, natomiast usługobiorcą był m.in. podatnik, o którym
    mowa w art. 15 ustawy posiadający siedzibę działalności gospodarczej bądź stałe miejsce
    prowadzenia działalności na terytorium kraju, tj. w Polsce.
    W przypadku świadczenia usług istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Według art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
        a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której
          mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej
          działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z
          uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
        b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
          zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub
          podatku od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Powyższy przepis wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Ma ona zastosowanie
    tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług, w szczególności w odniesieniu do
    usług transgranicznych. Podatnikiem, według tej regulacji, jest osoba wykonująca
    samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się przy tym do definicji
    działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane
    również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych
    państw członkowskich oraz państw trzecich. Podatnikiem w świetle wyżej cyt. przepisu jest
    także osoba prawna nieprowadząca działalności gospodarczej, która jest zidentyfikowana
    lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.
    Osoba prawna, na podstawie przepisów ustawy o VAT, może być zobowiązana do
    rejestracji dla celów podatku VAT UE na przykład w przypadku dokonywania
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    W myśl art. 28b ust. 3 ustawy:
      W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności
      gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym
      mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej
    działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż
    jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku siedziby działalności
    gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – miejscem
    świadczenia usług, jest stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Powołaną
    powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a
    przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca
    świadczenia usług.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo od stycznia 2024 r. działalność gospodarczą
    w zakresie usług programowania. Jako czynny podatnik VAT jesteście Państwo
    zarejestrowani od grudnia 2024 r. Od początku działalności jesteście Państwo
    zarejestrowani jako podatnik VAT UE. Z uwagi na znaczną konkurencję panującą w branży
    informatycznej popularną praktyką jest zawieranie umów z osobami fizycznymi spoza UE.
    Są to osoby, które w swoich krajach nie mają zarejestrowanych działalności
    gospodarczych i wykonują usługi programisty bez obowiązku rejestracji jako
    przedsiębiorca. Takie transakcje dokonywane są kilka do kilkunastu razy w roku.
    Wszystkie transakcje rozliczane są przelewami na rachunki zleceniobiorców. Nabywana
    usługa programowania jest jednocześnie odsprzedawana kontrahentom z krajów Unii
    Europejskiej.
    Odnosząc się do kwestii objętej zakresem zadanego pytania należy zauważyć, że w celu
    prawidłowego opodatkowania nabywanych przez Państwa usług w pierwszej kolejności
    należy ustalić miejsce świadczenia tych usług.
    Jak Państwo wskazali we wniosku, jesteście podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy. W
    konsekwencji miejsce świadczenia, a tym samym opodatkowania nabytych przez Państwa
    usług programisty należy rozstrzygać na podstawie przepisów regulujących miejsce
    świadczenia usług na rzecz podmiotu będącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a
    ustawy. Do nabytych przez Państwa usług nie znajdują zastosowania szczególne zasady
    określania miejsca świadczenia usług, o których mowa w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art.
    28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. W analizowanym przypadku
    zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług
    jest miejsce, gdzie usługobiorca posiada swoją siedzibę, tj. Polska. Tym samym nabyte
    przez Państwa usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    W przypadku usług, do których stosuje się art. 28b ustawy dla zastosowania art. 17 ust. 1
    pkt 4 ustawy usługodawcą musi być podatnik nieposiadający siedziby działalności
    gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium
    kraju natomiast usługobiorcą musi być podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy, lub
    osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy, zarejestrowana
    lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy.

    Jak wskazali Państwo we wniosku Kontrahenci, od których nabywają Państwo usługi, są
    podatnikami nieposiadającymi siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski. Przy czym nie sposób zgodzić
    się z Państwem, iż ww. Kontrahenci są osobami fizycznymi, które nie wykonują
    działalności gospodarczej. Jak wynika z okoliczności sprawy dokonują Państwo nabycia
    usług od osób będących programistami. Nabycia te odbywają się na podstawie umów o
    współpracy na określone czynności programisty. Ww. transakcje dokonywane są kilka do
    kilkunastu razy w roku. Kontrahenci współpracują z Państwem w celach zarobkowych, a za
    świadczone na Państwa rzecz usługi wystawiają uproszczone rachunki. W świetle
    powyższego należy uznać Państwa Kontrahentów za usługodawców wykonujących
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Fakt, że Kontrahenci swoich
    krajach nie mają zarejestrowanych działalności gospodarczych i wykonują usługi
    programisty bez obowiązku rejestracji jako przedsiębiorca nie oznacza, że w ramach
    wykonywanych czynności, o których mowa we wniosku nie są profesjonalnymi
    uczestnikami obrotu gospodarczego. Zatem spełniona jest przesłanka, o której mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy. Z kolei jak wyżej zauważono jesteście Państwo
    podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy, a zatem spełniony jest także warunek,
    wynikający z art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy odnoszący się do usługobiorcy.
    W konsekwencji powinni Państwo rozpoznać w Polsce import usług i jako podatnik, o
    którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, zobowiązani są Państwo do opodatkowania
    nabywanych usług, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego na
    terytorium Polski.
    Podsumowując nabywane przez Państwa od Kontrahentów ww. usługi stanowią dla
    Państwa import usług i dla celów polskiego podatku od towarów i usług, podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.
    Tym samym Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku.
    Wskazuję, że niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego w zakresie niepodlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT nabycia usług od kontrahenta zagranicznego oraz
    nieuznania nabycia ww. usług za import usług. Natomiast w zakresie zdarzenia przyszłego
    dotyczącego niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT nabycia usług od kontrahenta
    zagranicznego oraz nieuznania nabycia ww. usług za import usług, zostało wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.