Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.108.2025.2.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-03
Teza: Przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży
nieruchomości na własne cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt-spłata kredytu
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem z 1 sierpnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani właścicielką dwóch lokali mieszkalnych:
                    21) Lokal nr 1 o pow. 42,70 m, znajdujący się w (...), nabytego w dniu 27 luty 2019 r.
    częściowo ze środków pochodzących z kredytu, umowa z dnia 16 lutego 2018 r. – (...) w
    wysokości 335.000 zł, udzielonego przez bank A., zabezpieczonego hipoteką na tej
    nieruchomości do kwoty 502.000 zł; kredyt został zaciągnięty na cel mieszkaniowy, na
    poczet budowy i nabycia lokalu mieszkalnego numer (...) oraz udziału w prawie własności
    garażu wielostanowiskowego, prawo wyłącznego korzystania z miejsca nr (...);
                  22) Lokal nr 2 o pow. 25 m, znajdujący się w (...) nabyty w dniu 26 marca 2025 r. za kwotę
    356.481 zł, częściowo sfinansowany kredytem udzielonym przez bank B., umowa z dnia 8
    sierpnia 2023 r.- (...) w wysokości 321.156,90 zł i zabezpieczonym hipotecznie na tej nieru
    chomości do kwoty 642.313,80 zł, jako cel kredytu w umowie zapisano zakup mieszkania
    od dewelopera na własność.
    Lokal nr 2 jest wykończony i nadaje się do zamieszkania. Obecnie zamierza Pani sprzedać
    Lokal nr 2, co nastąpi przed upływem 5 lat od daty jego zakupu za planowaną kwotę
    535.000 zł. Środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania zamierza wydatkować na całkowitą
    spłatę kredytu zaciągniętego na zakup Lokalu nr 1 oraz na całkowitą spłatę kredytu
    zaciągniętego na zakup Lokalu nr 2. Podnosi Pani, że w Lokalu nr 1 jest faktycznie
    zameldowana, mieszkała w nim w styczniu 2019 roku i do końca lipca 2021 roku. Po tej
    dacie mieszkanie to postanowiła Pani wynająć okresowo osobie trzeciej. Nie jest Pani
    właścicielką innych nieruchomości. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W odniesieniu do obu kredytów mieszkaniowych była Pani jedynym kredytobiorcą.
    W umowie kredytowej z dnia 8 sierpnia 2023 r. - (...) wyraźnie wpisano cel kredytu, tj.
    zakup mieszkania od dewelopera na własność. Lokal ten po wydaniu jego posiadania Pani
    tj. w dniu 14 grudnia 2023 r. i wykończeniu był przez Panią również wykorzystywany do
    własnych celów mieszkaniowych. Jest Pani zatrudniona przez firmę (...) z siedzibą w (...) i
    pracuje zdalnie, zmienia miejsce pobytu, swoje potrzeby realizowała Pani w dwóch
    lokalach opisanych w stanie faktycznym sprawy, w każdym z nich faktycznie mieszkając.
    Obie nieruchomości stanowią Pani majątek prywatny. Od 1 lipca 2024 r. do 30 czerwca
    2025 r. z uwagi na wysokie raty kredytowe zdecydowała się Pani wynająć ten lokal osobie
    trzeciej. Obecnie lokal nie jest przedmiotem najmu.

## Pytanie

Czy planowany dochód uzyskany ze sprzedaży Lokalu nr 2 i wydatkowany na spłatę obu
    kredytów mieszkaniowych wskazanych w opisie stanu faktycznego wniosku, będzie
    korzystał ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych w ramach tzw. ulgi
    mieszkaniowej?
    Pani stanowisko w sprawie
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem
    przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
    prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w
    wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Zatem jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie
    zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek
    dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
    pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z
    art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
    amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
    nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych
    oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w
    cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
    bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw,
    przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust.
    1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu
    odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub
    prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty
    uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-
    c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
    udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które
    zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w
    rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających
    poniesienie opłat administracyjnych. Jak wynika z powyższych przepisów - podstawą
    obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę między przychodem z odpłatnego
    zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży) a

    kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19%
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Po
    zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o
    którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
    1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
    dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami
    (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W
    przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest
    obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do
    zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po
    upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku
    włącznie. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    stanowi, że: Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która
    odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
    mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych,
    jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca
    roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
    nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
    mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
    wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: dochód zwolniony = D *
    W/P gdzie: D - dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, W - wydatki
    poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, P - przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    prawa.
    Zwolnienie to obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na
    własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji,
    gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe,
    to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od
    podatku dochodowego. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze

    zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na:
    a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
    podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
    b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
    podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
    c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
    zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w
    lit. a lub b
    - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w
    państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
    zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie z art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu
    (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze zbywaną
    nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt 1, w tym także
    gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w kosztach
    uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-
    c, które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z
    cytowanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest fakt wydatkowania począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w
    okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
    przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w
    ustawie własne cele mieszkaniowe podatnika. Poprzedzenie wyrażenia "cele
    mieszkaniowe" przymiotnikiem "własne" świadczy o tym, że ustawodawca, przewidując
    podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem
    nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie
    "własnych" potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie od podatku dochodowego
    w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych
    potrzeb mieszkaniowych podatnika. Wydatkowanie przychodu na własne cele
    mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie,
    że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. "dachu nad głową".
    Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na własne cele
    mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie czasu. Sądy administracyjne

    podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany, podmiotowo-
    przedmiotowy. Wydatkowanie środków na określony przedmiot w połączeniu z funkcją,
    jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy - zaspokojenie jego niezaspokojonych
    celów mieszkaniowych. Podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z
    zakupem lokalu mieszkalnego w sytuacji, gdy nabył lokal w celu realizacji własnych celów
    mieszkaniowych i faktycznie realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby
    mieszkaniowe. Dotyczy to również spłaty kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przed
    sprzedażą mieszkania. Wskazując jako cel mieszkaniowy na wydatki poniesione na
    nabycie lokalu mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    określa, kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym,
    żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Jednocześnie ustawa nie ogranicza prawa
    do zwolnienia co do liczby posiadanych nieruchomości, jednak wyraźnie wskazuje, że
    skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które
    faktycznie służą zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Warunkiem zwolnienia
    nie jest również nieprzerwane zamieszkiwanie w lokalu. Nie stoi na przeszkodzie
    skorzystania z analizowanego zwolnienia okoliczność, że podatnik nabywa kolejny lokal
    mieszkalny, jak i to, że aktualnie posiada inny lokal mieszkalny, w którym zamieszkuje.
    Niemniej jednak od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy będzie zależało, czy
    rzeczywiście taki zakup realizuje ustawowy warunek uznania własnych celów
    mieszkaniowych. Skoro więc Wnioskodawczyni nabyła częściowo za kredyt Lokal nr 1, w
    którym realizowała własne cele mieszkaniowe, tj. w nim mieszkała. Następnie z przychodu
    uzyskanego z Lokalu nr 2 spłaca pozostały kredyt zaciągnięty na zakup Lokalu nr 1, należy
    uznać, że doszło do realizacji przez Nią własnego celu mieszkaniowego. Zatem wydatek
    poniesiony na spłatę kredytu mieszkania, w którym faktycznie zamieszkiwała, jest
    wydatkiem poniesionym w związku z realizacją celów mieszkaniowych, o których mowa w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie spowoduje
    utraty przez Stronę prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, czasowe wynajmowanie lokalu mieszkalnego
    nr 1, gdyż cel mieszkaniowy był w nim realizowany w terminach wskazanych w opisie
    stanu faktycznego sprawy. Jedynie spłata kredytu w części przypadającej na zakup udziału
    w prawie własności garażu wielostanowiskowego, prawo wyłącznego korzystania z miejsca
    nr (...) (przy zakupie Lokalu nr 1) nie będzie realizacją własnego celu mieszkaniowego.
    Identycznie spłata kredytu mieszkaniowego na zakup Lokalu nr 2 będzie również
    prowadziła do uzyskania zwolnienia podatkowego w ramach tzw. ulgi mieszkaniowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku
      zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy,
    stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w
    określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani właścicielką dwóch lokali mieszkalnych. Obecnie
    zamierza Pani sprzedać Lokal nr 2, co nastąpi przed upływem 5 lat od daty jego zakupu.
    Środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania zamierza wydatkować na całkowitą spłatę
    kredytu zaciągniętego na zakup Lokalu nr 1 oraz na całkowitą spłatę kredytu zaciągniętego
    na zakup Lokalu nr 2.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro ww. sprzedaż dokonana została
    przez Panią przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło jej nabycie, stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku od osób fizycznych.
    Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego
    Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie dokonanej sprzedaży lokalu
    mieszkalnego należy wskazać, co następuje:
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 2 tej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub

      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o
    ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena,
    jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był
    sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności
    nabywcy, koszty wytworzenia i koszty nakładów. Koszty nabycia nieruchomości obejmują
    nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np.
    wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak stanowi natomiast art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.

      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Zwolnienie podatkowe
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada
    udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych
    przychodach z odpłatnego zbycia.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
      dochód zwolniony = D x (W / P), gdzie: D - dochód ze sprzedaży, W - wydatki
      poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, P - przychód ze sprzedaży.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione
    zostały w zamkniętym katalogu kosztów, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa
    w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Stosownie natomiast do treści at. 21 ust. 25 pkt 2 tej ustawy, za wydatki poniesione na
    cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
      przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
      mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit.
      a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
      (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
      (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
      - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25a omawianej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Przy czym, jak stanowi art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Stosownie do art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na
      spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Nadmienić trzeba też, że zgodnie z art. 21 ust. 30 omawianej ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym

      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Na podstawie art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu
      (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze
      zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt 1,
      w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych
      w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).
    Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r.
    Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:
    Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków,
    określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia
    wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych
    przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania,
    skutkuje zwolnieniem dochodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień
    zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.
    Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze
    sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w
    art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tym przepisie wyliczenie
    tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww.
    zwolnienia ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).
    Ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne
    cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww.
    zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie
    tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów
    mieszkaniowych”, rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak
    więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła
    zarobkowania bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz
    „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do
    zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie
    do wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym. Zamiarem
    ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, było zachęcanie podatników do nabywania w
    miejsce zbywanych praw majątkowych czy nieruchomości, innych nieruchomości lub praw
    przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych. U podstaw
    omawianego zwolnienia legło założenie, że nie powinny być opodatkowane środki wydane
    na realizację własnego celu mieszkaniowego. Powyższe wnioski wynikają wprost z
    brzmienia przepisu normującego powyższe zwolnienie.

    Ponadto, wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie lokalu
    mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak
    długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła
    realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik
    nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu
    zamieszkania w nim, ale w lokalu tym – z różnych powodów – zamieszka po upływie
    określonego czasu, np. kilku miesięcy lub w lokalu tym po nabyciu będzie mieszkał tylko
    przez pewien czas. W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie pozbawia podatnika
    okoliczność, że np. przez kilka miesięcy lokal będzie wynajmowany. Prawa do zwolnienia
    nie traci również podatnik, który nabył lokal mieszkalny na cele mieszkaniowe, mieszkał w
    nabytym lokalu mieszkalnym, np. przez kilka miesięcy, a następnie przedmiotowy lokal
    zbył w drodze darowizny lub sprzedaży.
    Należy również wskazać, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył
    wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników,
    którzy nie będą posiadać innych nieruchomości (budynków/lokali mieszkalnych), nie
    limituje celów które można zrealizować czy też liczby budynków/lokali, które podatnik
    może nabyć. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych
    nieruchomości mieszkalnych, jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia
    odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu
    własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Zauważyć należy, że w wyroku z 29 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3126/14 Naczelny
    Sąd Administracyjny stwierdził, że:
      Czasowe, uzasadnione obiektywnymi okolicznościami wynajęcie zakupionych lokali
      mieszkalnych samo w sobie nie może przesądzać o tym, że podatnik nie będzie
      realizował w tych mieszkaniach własnych celów mieszkaniowych. Ustawodawca nie
      zastrzegł w treści analizowanych przepisów, że własny cel mieszkaniowy w
      zakupionym lokalu ma być realizowany nieprzerwanie od daty jego nabycia. Zgodzić
      się jednak należy z Sądem I instancji, że dla uznania spełnienia warunków
      skorzystania z ulgi nie jest wystarczająca sama deklaracja podatnika, że poprzez
      wskazane zakupy realizuje swój cel mieszkaniowy. Ustawodawca nie odniósł bowiem
      skorzystania z prawa do zwolnienia z opodatkowania od werbalnej deklaracji takiego
      zamiaru w chwili nabycia, lecz wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na
      własne cele mieszkaniowe.
    W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia
    w związku z zakupem lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy
    nabył ten lokal mieszkalny w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie
    realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe.
    Pojęcie celu związane jest z wewnętrzną postawą człowieka, określaną najczęściej mianem
    chęci, woli, dążenia, zamiaru, postawy motywującej (powodującej) ludzkie działanie.
    Zatem, wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe, to wydatek dokonany w
    zamiarze zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych. Utwierdza to w przekonaniu, że
    istotny jest zamiar nabycia nieruchomości na cele mieszkaniowe, który powinien
    prowadzić do zamieszkania w nabytej nieruchomości.
    Możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego
    Wskazać również trzeba, że zgodnie z cytowanym przepisem art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a)
    ustawy za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się m.in. spłatę kredytu
    (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed
    dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, w banku lub w spółdzielczej kasie
    oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii
    Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego
    albo w Konfederacji Szwajcarskiej, na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub
    udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub

    udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
    użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
    lub lokalem.
    Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt (pożyczka), na którego
    spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być
    kredytem (pożyczką) zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które
    zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być
    jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania.
    Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww.
    ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1. Przepis wyraźnie bowiem
    stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na
    cele mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt (pożyczka) zaciągnięty był
    przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten
    zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
    Ponadto zgodnie z dyspozycją art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, za wydatki na własne cele mieszkaniowe uznaje się wyłącznie spłatę
    kredytu (pożyczki), którymi sfinansowane zostały wydatki mieszkaniowe oraz odsetki od
    tego kredytu (pożyczki). Takimi wydatkami nie są inne opłaty oraz prowizje, w tym
    związane z wcześniejszą spłatą kredytu (pożyczki).
    Z opisu sprawy wynika, że swoje własne cele mieszkaniowe realizowała Pani w dwóch
    lokalach opisanych w stanie faktycznym sprawy, w każdym z nich faktycznie mieszkając.
    Lokal nr 1 nabyty został w dniu 27 luty 2019 r. częściowo ze środków pochodzących z
    kredytu, umowa z dnia 16 lutego 2018 r. w wysokości 335.000 zł, zabezpieczonego
    hipoteką na tej nieruchomości do kwoty 502.000 zł; kredyt został zaciągnięty na cel
    mieszkaniowy, na poczet budowy i nabycia lokalu mieszkalnego numer 9 oraz udziału w
    prawie własności garażu wielostanowiskowego. Lokal nr 2 został przez Panią nabyty w
    dniu 26 marca 2025 r. za kwotę 356.481 zł, częściowo sfinansowany kredytem, umowa z
    dnia 8 sierpnia 2023 r. w wysokości 321.156,90 zł i zabezpieczonym hipotecznie na tej
    nieruchomości do kwoty 642.313,80 zł, jako cel kredytu w umowie zapisano zakup
    mieszkania od dewelopera na własność.
    Biorąc pod uwagę powyższe, wydatkowanie przychodu uzyskanego ze zbycia lokalu
    mieszkalnego nr 2 na spłatę obu kredytów zaciągniętych na realizację własnych celów
    mieszkaniowych, związanych z nieruchomościami, w których podatniczka faktycznie
    realizowała swoje potrzeby mieszkaniowe, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe,
    o którym mowa w art. 21 ust. 30a w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, i podlega zwolnieniu z
    opodatkowania na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy. Należy przy
    tym podkreślić, że spłata kredytu w części przypadającej na nabycie udziału w prawie
    własności garażu wielostanowiskowego nie stanowi realizacji własnego celu
    mieszkaniowego.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.