Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4511-468/15/NL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-11-02
Teza: możliwość dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej systemu fotowoltaicznego
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 3 sierpnia 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 4 sierpnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej systemu fotowoltaicznego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 sierpnia 2015 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od wartości początkowej systemu fotowoltaicznego.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni od 2001 r. prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej i rehabilitacji ambulatoryjnej, na które to zakresy Wnioskodawczyni posiada podpisane umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Dla celów podatkowych prowadzona działalność opodatkowana jest tzw. „podatkiem liniowym”. Wnioskodawczyni korzysta ze zwolnienia z VAT (art. 43 ust. 1 pkt 19-19a ustawy o VAT) i jest „małym podatnikiem”.

Usługi świadczone są wyłącznie w budynku, który stanowi własność Wnioskodawczyni na podstawie aktu notarialnego i który po oddaniu do użytkowania w 2006 r. amortyzowany jest stawka liniową (2,5% KŚT 106-budynki). W 2014 r. Wnioskodawczyni nie wprowadziła żadnych środków trwałych do użytkowania.

W 2015 r. Wnioskodawczyni planuje zakupić i przekazać do użytkowania środek trwały tj. system fotowoltaiczny. Urządzenie to przeznaczone będzie do produkcji energii elektrycznej poprzez wykorzystywanie promieni słonecznych. Pozwoli to zredukować lub zlikwidować koszty korzystania z energii elektrycznej poprzez (oświetlenie budynku, zasilenie urządzeń medycznych zwłaszcza na rehabilitacji, które przez 10 godz. dziennie podłączone są do źródła zasilania elektrycznego, ogrzewania wody, która w bardzo dużej ilości jest podgrzewana z uwagi na świadczone usługi i urządzenia do hydroterapii).

Na system ten składać będą się:

*   ogniwa premium monokryształu 255WP,
*   falownik delta 10/11TR,
*   konsola stalowa aluminiowa,
*   zabezpieczenia DC/AC z okablowaniem
*   Wnioskodawczyni poniesie również koszty montażu i uruchomienia systemu.

System ten będzie zamontowany w miejscu, które jest najbardziej i najdłużej wystawione na działanie promieni słonecznych.

Całkowity koszt systemu szacowany jest przez firmę, która się w tym specjalizuje na ok. 53 600 zł brutto.

Wg. Klasyfikacji środków trwałych system ten zaklasyfikowany jest do grupy 6, rodzaju 669 - jako pozostałe urządzenia nieprzemysłowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ww. urządzenie można w miesiącu przekazania do użytkowania zamortyzować jednorazowo czy należy zastosować stawkę liniową, dokonując amortyzacji przez okres 5 lat?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ze względu na fakt, że jest „małym podatnikiem”, nie został przekroczony limit jednorazowej amortyzacji i środek trwały zostanie zakwalifikowany do grupy 3-8 KŚT i nie jest samochodem osobowym, można zastosować jednorazową stawkę amortyzacyjną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części

Stosownie do postanowień art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

–o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 22f ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Zgodnie z treścią art. 22k ust. 7 ww. ustawy, podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.

Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub stosować zasady określone w art. 22h ust. 4. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych (art. 22k ust. 8 ww. ustawy).

Zatem z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą skorzystać mali podatnicy lub podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej z wyłączeniem sytuacji, określonych w art. 22k ust. 11 powołanej ustawy, zgodnie z którym przepis ust. 7 nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niebędącej osobą prawną lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

Określenie „mały podatnik” jest zdefiniowane w art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i oznacza ono podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

W 2015 r. za małego podatnika można zatem uznać tego, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług za 2014 r. nie przekroczyła kwoty 5.015.000 zł, wg wyliczenia: średni kurs euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski na dzień 1 października 2014 r. (zgodnie z tabelą kursów NBP z 1 października 2014 r. Nr 190/A/NBP/2014) wynosił 4,1792zł x 1.200.000 = 5.015.040 zł, w zaokrągleniu 5.015.000 zł. Natomiast dopuszczalny w 2015 r. limit jednorazowych odpisów amortyzacyjnych, stosownie do postanowień art. 22k ust. 7 i 12 ww. ustawy, wynosi 209.000 zł, wg wyliczenia: ww. kurs euro tj. 4,1792 zł x 50.000 = 208.960 zł, w zaokrągleniu 209.000 zł.

Jak wynika z treści złożonego wniosku, Wnioskodawczyni od 2001 r. prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną tzw. „podatkiem liniowym”. Wnioskodawczyni będąca w 2015 r. tzw. małym podatnikiem planuje zakupić w tym roku podatkowym i przekazać do użytkowania środek trwały, tj. system fotowoltaiczny. Urządzenie to przeznaczone będzie do produkcji energii elektrycznej poprzez wykorzystywanie promieni słonecznych. Na system ten składać będą się: ogniwa premium monokryształu 255WP, falownik delta 10/11TR, konsola stalowa aluminiowa, zabezpieczenia DC/AC z okablowaniem. Wnioskodawczyni poniesie również koszty montażu i uruchomienia systemu.

Wg. klasyfikacji środków trwałych system ten zaklasyfikowany jest do grupy 6, rodzaju 669 - jako pozostałe urządzenia nieprzemysłowe.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w świetle odrębnych przepisów, niebędących przepisami prawa podatkowego, a tym samym nie mogących być przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej, wskazany we wniosku środek trwały (system fotowoltaiczny) stanowi samodzielny środek trwały zakwalifikowany do grupy 6 Klasyfikacji Środków Trwałych stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT – Dz.U. Nr 242, poz. 1662) i zostanie on wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w miesiącu przekazania go do użytkowania, to Wnioskodawczyni, jako „mały podatnik”, przy spełnieniu pozostałych określonych w przepisach art. 22k ust. 7 - 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunków, będzie mogła dokonać jego jednorazowej amortyzacji na zasadach określonych w tych przepisach, w miesiącu wprowadzenia ww. środka trwałego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni z ww. zastrzeżeniem uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.