Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/4512-1-317/15-4/PG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-03-24
Teza: Opodatkowanie wykonywanych czynności na rzecz Miasta.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; faktura; faktura-wystawienie faktury; gmina; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2015 r. (data wpływu 24 grudnia 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 1 marca 2016 r. (data wpływu 4 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz Miasta (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz Miasta (pytanie oznaczone we wniosku nr 1). Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 1 marca 2016 r. (data wpływu 4 marca 2016 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną Miasta, działającą w formie samorządowego zakładu budżetowego, nieposiadającą osobowości prawnej. Ośrodek został powołany Decyzją Prezydenta Miasta.

Celem działania Ośrodka jest zapewnienie prawidłowej realizacji procesu wychowania fizycznego, uprawiania sportu, rekreacji i rehabilitacji ruchowej oraz upowszechniania kultury i turystyki.

Do zadań Ośrodka należy w szczególności:

1.  Świadczenie usług w zakresie sportu, rehabilitacji, rekreacji, kultury i turystyki.
2.  Realizacja specjalistycznych świadczeń w zakresie rehabilitacji i profilaktyki.
3.  Organizowanie zawodów sportowych, imprez i przedsięwzięć rekreacyjnych, kulturalnych i rehabilitacyjnych.
4.  Zarządzanie posiadanymi obiektami i urządzeniami oraz ich efektywna eksploatacja dla potrzeb sportu, rehabilitacji i rekreacji.
5.  Wspieranie działalności uczniowskich klubów sportowych, związków i stowarzyszeń kultury fizycznej.
6.  Prowadzenie działalności popularyzatorskiej, wychowawczej i promocyjnej w zakresie kultury fizycznej, rekreacji, rehabilitacji, kultury i turystyki.
7.  Ośrodek w ramach obowiązujących przepisów prawa, prowadzi komercyjną działalność gospodarczą, usługową, handlową, impresaryjną, a pozyskane środki finansowe przeznacza wyłącznie na realizację zadań statutowych.

Ośrodek jest odrębnym od Miasta, zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku VAT. Wśród czynności, które wykonuje należy wskazać:

A. Czynności podlegające opodatkowaniu VAT, według stawki podstawowej oraz stawek obniżonych:

*   Na rzecz Miasta
    *   udostępnianie/korzystanie z obiektów sportowych, promocja Miasta, organizacja imprez kulturalnych i sportowych, refaktura kosztów.
*   Na rzecz innych podmiotów (osoby fizyczne, firmy i inne)
    *   udostępnienie/wynajem obiektów sportowych, współorganizacja imprez kulturalnych i sportowych, wynajem pomieszczeń, sprzedaż biletów, prowizja od sprzedaży biletów, sprzedaż towarów handlowych, refaktury za media, usługi korzystania z: sauny, siłowni, solarium, zajęć aerobiku, zajęć jogi, wypożyczanie sprzętu sportowego i mienia ruchomego, reklama, promocja, sponsoring.

B. Czynności podlegające opodatkowaniu VAT ze stawką zw. – w zakresie tym mieszczą się:

*   wstęp na obiekty sportowe przez jednostki z terenu gminy oraz z poza terenu gminy, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1722, z późn. zm.), usługi fizykoterapeutyczne, współorganizacja imprez kulturalnych i sportowych (także zleconych przez Miasto). Za wykonywane czynności wystawiane są faktury VAT a także paragony fiskalne.

C. Przychody związane z działalnością gospodarczą ale będące poza opodatkowaniem podatkiem VAT:

*   kary, odszkodowania,
*   odsetki z tytułu należności,
*   odsetki bankowe,
*   zwrot kosztów sądowych,
*   wynagrodzenie dla płatnika składek ZUS,
*   przychody z tytułu rozliczenia amortyzacji użytkowanych środków trwałych.

D. Zakład otrzymuje następujące dotacje, traktowane jako związane z działalnością gospodarczą ale będące poza opodatkowaniem podatkiem VAT, nie są to dopłaty do ceny:

*   dotacja przedmiotowa z budżetu Miasta kalkulowana jako dopłata do kosztów utrzymania otrzymanych od Miasta obiektów, tj. krytej pływalni z zapleczem socjalno-sanitarnym, hal sportowych z zapleczem socjalno-sanitarnym, hali sportowo-widowiskowej z zapleczem socjalno-sanitarnym,
*   dotacje celowe (inwestycyjne) z budżetu Miasta na np. wykładziny na hale, modernizację układu filtracji obiegu wody w basenie.

E. Zakład otrzymuje następujące dotacje będące poza opodatkowaniem podatkiem VAT:

*   dotacja przedmiotowa z budżetu Miasta kalkulowana jako dopłata do kosztów utrzymania otrzymanych od Miasta obiektów, tj. boisk sportowych z bieżnią i zapleczem, boiska ORLIK 2012,
*   dotacje celowe (inwestycyjne) z budżetu Miasta na obiekty boisk sportowych z bieżnią i zapleczem, boiska ORLIK 2012.

F. Zakład otrzymuje dotacje będące poza opodatkowaniem podatkiem VAT do takich obiektów jak Trybuna czy kompleks sportowo-rekreacyjny. Obiekty te wykorzystywane są zarówno w działalności gospodarczej generując czynności opodatkowane podatkiem VAT (pokrywające około 10% kosztów utrzymania, pozostała część kosztów zostaje pokryta dotacją z budżetu Miasta), jak i do celów statutowych, tj. udostępnianie nieodpłatne. Otrzymuje także dotacje celowe – inwestycyjne związane z tymi obiektami.

W odniesieniu do podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki, które są ponoszone bezpośrednio i wyłącznie w związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT, Wnioskodawca korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W tym celu dokonuje bezpośredniego przyporządkowania kwot podatku naliczonego do wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi VAT i odlicza podatek w całości.

Natomiast w odniesieniu do wydatków związanych bezpośrednio i wyłącznie z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu stawką zwolnioną podatek naliczony nie jest odliczany.

Wnioskodawca ponosi również wydatki na nabycie towarów i usług, jednocześnie związanych z czynnościami opodatkowanymi VAT i zwolnionymi od podatku. Odliczenia podatku naliczonego w tym przypadku dokonuje w oparciu o art. 90 ust. 1-2 ustalając proporcję. Z tytułu wydatków związanych z obiektami wymienionymi w pkt E i F podatek naliczony nie jest odliczany.

Natomiast w piśmie z dnia 1 marca 2016 r. (data wpływu 4 marca 2016 r.) – będącym uzupełnieniem wniosku – Zainteresowany wskazał, że w ramach prowadzonej działalności statutowej realizuje zadania własne Miasta. Wnioskodawca w zamian za czynności wykonywane na rzecz Miasta otrzymuje wynagrodzenie płatne na podstawie faktury VAT wystawionej przez Ośrodek na Miasto.

Zainteresowany oprócz czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej wykonuje również czynności będące poza zakresem działalności gospodarczej:

1.  udostępnienie nieodpłatne na obiektach Orlik, Boiska oraz na obiektach Trybuna i Wał zgodnie z przedstawionym uzasadnieniem do pytania nr 5 wskazanego we wniosku;
2.  finansowanie wyżej wymienionych czynności następuje w formie dotacji przedmiotowej (kalkulowanej do kosztów utrzymania obiektu) lub w formie dotacji celowej przeznaczonej na finansowanie inwestycji.

Wnioskodawca jest i będzie w stanie przypisać dokonane zakupy do czynności dających prawo do odliczenia oraz do czynności nie dających takiego prawa. Istnieją jednak wydatki których nie można i nie będzie można bezpośrednio przypisać do działalności gospodarczej oraz do celów pozostających poza zakresem takiej działalności (dotyczy to kosztów zarządu).

W odpowiedzi na pytanie tut. Organu zawarte w wezwaniu o treści: „Czy przychody i dotacje wymienione w pkt C-F opisu sprawy stanowią przychody wykonane zakładu budżetowego, o których mowa w § 2 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193)?

Powyższą informację należy podać odrębnie dla każdego z obszarów (lit. C, D, E, F)” Zainteresowany odpowiedział jak poniżej:

lit. C

Przychody związane z działalnością gospodarczą ale będące poza opodatkowaniem podatkiem VAT:

*   kary, odszkodowania,
*   odsetki z tytułu należności,
*   odsetki bankowe,
*   zwrot kosztów sądowych,
*   wynagrodzenie dla płatnika składek ZUS,
*   przychody z tytułu rozliczenia amortyzacji użytkowanych środków trwałych.

Wyżej wymienione przychody stanowią przychody samorządowego zakładu budżetowego, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych.

lit. D

Zakład otrzymuje następujące dotacje, traktowane jako związane z działalnością gospodarczą ale będące poza opodatkowaniem podatkiem VAT, nie są to dopłaty do ceny:

*   dotacja przedmiotowa z budżetu Miasta kalkulowana jako dopłata do kosztów utrzymania otrzymanych od Miasta obiektów, tj. krytej pływalni z zapleczem socjalno-sanitarnym, hal sportowych z zapleczem socjalno-sanitarnym, hali sportowo-widowiskowej z zapleczem socjalno-sanitarnym,
*   dotacje celowe (inwestycyjne) z budżetu Miasta na np. wykładziny na hale, modernizację układu filtracji obiegu wody w basenie.

Wyżej wymienione przychody stanowią przychody samorządowego zakładu budżetowego, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych.

lit. E

Zakład otrzymuje następujące dotacje będące poza opodatkowaniem podatkiem VAT:

*   dotacja przedmiotowa z budżetu Miasta kalkulowana jako dopłata do kosztów utrzymania otrzymanych od Miasta obiektów, tj. boisk sportowych z bieżnią i zapleczem, boiska ORLIK 2012,
*   dotacje celowe (inwestycyjne) z budżetu Miasta na obiekty boisk sportowych z bieżnią i zapleczem, boiska ORLIK 2012.

Wyżej wymienione przychody stanowią przychody samorządowego zakładu budżetowego, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych i nie są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

lit. F

Zakład otrzymuje dotacje będące poza opodatkowaniem podatkiem VAT do takich obiektów jak Trybuna czy kompleks sportowo-rekreacyjny Wał. Obiekty te wykorzystywane są zarówno w działalności gospodarczej generując czynności opodatkowane podatkiem VAT (pokrywające około 10% kosztów utrzymania, pozostała część kosztów zostaje pokryta dotacją z budżetu Miasta), jak i do celów statutowych, tj. udostępnianie nieodpłatne. Otrzymuje także dotacje celowe-inwestycyjne związane z tymi obiektami. Wyżej wymienione przychody stanowią przychody samorządowego zakładu budżetowego, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych.

Wszystkie przychody są przychodami zakładu budżetowego w rozumieniu ustawy o finansach publicznych i są integralnie powiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą przez zakład budżetowy w świetle art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT). Powiązanie to zgodne jest z uzasadnieniem do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Ponadto w odpowiedzi na pytanie zawarte w wezwaniu o treści: „Czy otrzymywane przez Wnioskodawcę dotacje (wskazane w opisie sprawy w lit. D-F) wykorzystywane są w całości do finansowania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. do czynności opodatkowanych i zwolnionych? Czy są one otrzymywane w celu sfinansowania przez Zainteresowanego działalności innej niż gospodarcza lub też zarówno działalności gospodarczej, jak i innej niż gospodarcza?” Wnioskodawca wskazał, że otrzymane dotacje finansowane są w następujący sposób:

lit. D - w ramach działalności gospodarczej,

lit. E - poza działalnością gospodarczą,

lit. F - w ramach działalności gospodarczej, poza działalnością gospodarczą.

Odsetki bankowe wymienione w punkcie C to odsetki od środków na rachunkach bankowych, które obecnie nie występują ale mogą wystąpić w przyszłości i będą zaliczone do przychodów z mienia Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Ośrodek za czynności wykonywane na rzecz Miasta, o których mowa w pkt A, od dnia 1 stycznia 2016 r. do czasu centralizacji rozliczeń z tytułu podatku VAT z Miastem, rozlicza na dotychczasowych zasadach, tj. wystawia fakturę VAT i traktuje czynności jako opodatkowane (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ustawy VAT, opodatkowaniu VAT podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Opodatkowanie konkretnej czynności możliwe jest wyłącznie w przypadku uznania jej za czynność podlegającą VAT, wymienioną w katalogu art. 5 ustawy o VAT. Nie jest natomiast możliwe rozszerzenie opodatkowania VAT na inne, niewymienione w ustawie czynności lub zdarzenia.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.

Oceniając, czy dane świadczenie ma charakter usługi należy mieć na względzie fakt, że ustawodawca – jak wynika z treści art. 8 ust. 1 ustawy – uznaje za usługę każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności, które nie jest dostawą towarów, podkreślając tym samym powszechność opodatkowania. Zatem na zachowanie to (świadczenie) składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź tolerowanie – znoszenie określonych stanów rzeczy). Ponadto, do uznania danej czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy wykonywanego świadczenia (beneficjenta czynności) i występowanie związku między tą czynnością a otrzymywanym przez niego wynagrodzeniem, będącym świadczeniem wzajemnym.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Wyłączenie organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy. Aby skorzystać z tego wyłączenia konieczne jest spełnienie dwóch warunków:

*   czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez określone podmioty,
*   czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego. Tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług na mocy art. 15 ust. 6 ustawy.

Stwierdzić zatem należy, że czynności wykonywane przez Ośrodek na rzecz Miasta i innych podmiotów, spełniają definicję świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy. Istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy wykonywaną czynnością a wynagrodzeniem. Ośrodek wykonując te czynności nie wykonuje ich w ramach art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Z treści art. 106b ust. 1 ustawy wynika w jakich sytuacjach podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury. Obowiązek ten występuje w sytuacji dokonania sprzedaży jak również innych czynności wskazanych w tym przepisie. Zdaniem Wnioskodawcy od 1 stycznia 2016 r. wystawianie faktur VAT na rzecz Miasta jest zasadne ponieważ wykonywane czynności spełniają definicję świadczenia usług a Wnioskodawca występuje jako podatnik VAT czynny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 – na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy – należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany wyżej przepis art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Z treści tego przepisu wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też należy stwierdzić, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest ona wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.

Należy jednak zauważyć, że czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

Tak więc, odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług może zostać opodatkowane podatkiem VAT wówczas, gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich odbiorcą istnieje jawny lub choćby dorozumiany stosunek prawny, w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne.

Jednakże, zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności te muszą być wykonywane przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wobec przywołanej definicji działalności gospodarczej należy stwierdzić, że dostawa towarów i świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy czynność dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, w związku z czym przyznano jej na podstawie ust. 2 powołanego przepisu osobowość prawną.

Stosownie do art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

1.  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
2.  gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
3.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz;
    1.  3a) działalności w zakresie telekomunikacji;
4.  lokalnego transportu zbiorowego;
5.  ochrony zdrowia;
6.  pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych;
    1.  6a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;
7.  gminnego budownictwa mieszkaniowego;
8.  edukacji publicznej;
9.  kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
10.  kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;
11.  targowisk i hal targowych;
12.  zieleni gminnej i zadrzewień;
13.  cmentarzy gminnych;
14.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego;
15.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;

(…).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 ww. ustawy).

Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu budżetowego lub jednostki budżetowej.

Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

Należy zaznaczyć, że przypisana gminie – jako jednostce samorządu terytorialnego – samodzielność działania ma znaczenie z uwagi na cytowaną wyżej definicję podatnika podatku od towarów i usług. Wynika z niej bowiem, że tylko pomiot samodzielnie prowadzący działalność gospodarczą może być z tytułu tej działalności uznany za podatnika.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2011 r., Nr 45, poz. 236), jednostki samorządu terytorialnego w drodze umowy mogą powierzać wykonywanie zadań z zakresu gospodarki komunalnej osobom fizycznym, osobom prawnym lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej (…).

Na mocy art. 2 cyt. ustawy, gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego, w szczególności w formach: samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 tej ustawy, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą tworzyć, łączyć, przekształcać w inną formę organizacyjno-prawną i likwidować samorządowe zakłady budżetowe zgodnie z przepisami ustawy oraz przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885, z późn. zm.). Samorządowe zakłady budżetowe prowadzą gospodarkę finansową na zasadach określonych w przepisach ww. ustawy o finansach publicznych (art. 6 ust. 2 ww. ustawy).

W tym kontekście należy zauważyć, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminu „samorządowy zakład budżetowy”. Wobec tego należy posiłkować się definicją zawartą w ww. ustawie.

W świetle art. 9 ustawy o finansach publicznych, sektor finansów publicznych tworzą m.in.:

1.  organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sądy i trybunały;
2.  jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;

1.  2a) związki metropolitalne;

4.  jednostki budżetowe;
5.  samorządowe zakłady budżetowe (\`(...)\`).

Na podstawie art. 15 ust. 1 powołanej ustawy, samorządowy zakład budżetowy odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

Zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, samorządowy zakład budżetowy może otrzymywać z budżetu jednostki samorządu terytorialnego:

1.  dotacje przedmiotowe;
2.  dotacje celowe na zadania bieżące finansowane z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3;
3.  dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji.

Jak stanowi art. 15 ust. 4 ww. ustawy, w zakresie określonym w odrębnych ustawach samorządowy zakład budżetowy może otrzymywać dotację podmiotową.

Samorządowy zakład budżetowy, tworzony przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, przez wydzielenie z majątku tej jednostki i przekazanie temu zakładowi do użytkowania, wyposażenie w środki obrotowe oraz składniki majątkowe, jest formą organizacyjno-prawną sektora finansów publicznych, która odpłatnie wykonuje wyodrębnione zadania własne tworzącej go jednostki z zakresu gospodarki komunalnej, a koszty działalności pokrywa – co do zasady – z przychodów własnych, z możliwością wspierania dotacjami z budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Z treści powołanych wyżej przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że jednostka organizacyjna wykonująca we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika.

Przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest, oprócz osoby fizycznej czy prawnej, również wyodrębnionej jednostce organizacyjnej samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Należy zwrócić uwagę na treść przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Mianowicie zgodnie z art. 9 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Określenie samodzielności w tym znaczeniu ma charakter obiektywny, co oznacza, że ustalenia czy dana jednostka działa „samodzielnie” należy dokonać na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie w sposób o charakterze uznaniowym przez jednostkę nadrzędną dla danego podmiotu. Ponadto należy wskazać, że ustaleń tych należy dokonywać na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów wspólnotowych w oderwaniu od skutków konwencjonalnych na gruncie prawa cywilnego i przepisów samorządowych.

Jednym z kryteriów jest przede wszystkim ustalenie, czy dana jednostka ponosi ryzyko gospodarcze, czy też to ryzyko ponosi jednostka nadrzędna (por. pkt 35 wyroku TSUE w sprawie C-210/04). Kolejnym kryterium, według TSUE, decydującym o ustaleniu samodzielności, jest odpowiedzialność za szkody poniesione wobec osób trzecich (por. wyrok w sprawie C-202/90 pkt 15).

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną Miasta, działającą w formie samorządowego zakładu budżetowego, nieposiadającą osobowości prawnej. Celem działania Ośrodka jest zapewnienie prawidłowej realizacji procesu wychowania fizycznego, uprawiania sportu, rekreacji i rehabilitacji ruchowej oraz upowszechniania kultury i turystyki.

Do zadań Ośrodka należy w szczególności:

1.  Świadczenie usług w zakresie sportu, rehabilitacji, rekreacji, kultury i turystyki.
2.  Realizacja specjalistycznych świadczeń w zakresie rehabilitacji i profilaktyki.
3.  Organizowanie zawodów sportowych, imprez i przedsięwzięć rekreacyjnych, kulturalnych i rehabilitacyjnych.
4.  Zarządzanie posiadanymi obiektami i urządzeniami oraz ich efektywna eksploatacja dla potrzeb sportu, rehabilitacji i rekreacji.
5.  Wspieranie działalności uczniowskich klubów sportowych, związków i stowarzyszeń kultury fizycznej.
6.  Prowadzenie działalności popularyzatorskiej, wychowawczej i promocyjnej w zakresie kultury fizycznej, rekreacji, rehabilitacji, kultury i turystyki.
7.  Ośrodek w ramach obowiązujących przepisów prawa, prowadzi komercyjną działalność gospodarczą, usługową, handlową, impresaryjną, a pozyskane środki finansowe przeznacza wyłącznie na realizację zadań statutowych.

Ośrodek jest odrębnym od Miasta, zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku VAT.

Wnioskodawca wykonuje na rzecz Miasta czynności podlegające opodatkowaniu VAT, według stawki podstawowej oraz stawek obniżonych. Wśród czynności tych można wyróżnić udostępnianie/korzystanie z obiektów sportowych, promocja Miasta, organizacja imprez kulturalnych i sportowych, refaktura kosztów.

W ramach prowadzonej działalności statutowej Wnioskodawca realizuje zadania własne Miasta. W zamian za czynności wykonywane na rzecz Miasta otrzymuje wynagrodzenie płatne na podstawie faktury VAT wystawionej przez Ośrodek na Miasto.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwości dotyczące tego, czy czynności wykonywane na rzecz Miasta, o których mowa wyżej, od dnia 1 stycznia 2016 r. do czasu centralizacji rozliczeń z tytułu podatku VAT z Miastem, powinien rozliczać na dotychczasowych zasadach, tj. wystawiając faktury VAT i traktując czynności jako opodatkowane.

Odnosząc do kwestii opodatkowania transakcji dokonywanych pomiędzy Zakładem, a Gminą należy mieć na uwadze wskazane już przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 ustawy.

Wynika z nich, że aby dana transakcja podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług muszą zostać spełnione następujące warunki:

*   zaistnienie samego świadczenia;
*   świadczenie musi być dokonywane przez podatnika na czyjąś rzecz;
*   świadczenie musi mieć charakter odpłatny.

Wobec powyższego musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że przedstawiona we wniosku sytuacja nosi znamiona odpłatnego świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Należy również zaznaczyć, że stopień zależności Wnioskodawcy od Miasta nie może automatycznie przesądzać o braku możliwości uznania wykonywania zadań własnych Miasta zleconych Wnioskodawcy za podlegające – jako świadczone usługi – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy zauważyć, że w dniu 29 września 2015 r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-276/14, zgodnie z którym gminna jednostka organizacyjna, której działalność nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi.

Równocześnie na tle obecnej ustawy o podatku od towarów i usług w dniu 26 października 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów (sygn. akt I FSP 4/15) wskazał na orzeczenie TSUE z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 Gmina Wrocław i podkreślił, że w wyroku tym TSUE udzielił bardzo szczegółowych wskazówek dotyczących warunków, jakie muszą spełniać publiczne jednostki organizacyjne, aby mogły one być uznane za podatników VAT czynnych, tj. działanie we własnym imieniu i na własny rachunek, ponoszenie ryzyka gospodarczego, brak hierarchicznego podporządkowania, itp.

W związku z tym, NSA wskazał, że pomimo większego niż jednostki budżetowe stopnia samodzielności zakładu budżetowego, nie może on być uznany za odrębnego od Gminy podatnika VAT, nie spełnia bowiem ww. warunków – nie jest wystarczająco samodzielny. Jednocześnie NSA zaznaczył, że dotychczasowe orzecznictwo NSA w tej materii należy uznać za nieaktualne.

Jednakże, aby zapewnić samorządom czas na przygotowanie się do nowego modelu rozliczeń w dniu 29 września 2015 r. Ministerstwo Finansów wydało komunikat w sprawie objętej wyrokiem TSUE, w którym wskazano, że stosowany model rozliczeń może być kontynuowany do połowy 2016 r. W dniu 16 grudnia 2015 r. Ministerstwo Finansów wprowadziło zmianę do komunikatu polegającą na przedłużeniu terminu ostatecznej centralizacji na dzień 1 stycznia 2017 r.

Wnioskodawca co prawda wykonuje czynności związane z realizacją zadań własnych Miasta (wynikających z ustawy o samorządzie gminnym), jednakże czynności te wykonuje na rzecz Miasta – jak wynika z opisu sprawy – jako odrębny podmiot posiadający status zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku od towarów i usług. Ponadto za realizację tych czynności – jak wynika z okoliczności sprawy – otrzymuje określone wynagrodzenie płatne na podstawie wystawionej faktury VAT na Miasto.

Zatem czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Miasta, o których mowa w pkt A opisu sprawy, za które otrzymuje wynagrodzenie, stanowią usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, czyli podlegają opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Odnosząc się natomiast do kwestii udokumentowania opisanych czynności wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Natomiast na podstawie art. 106b ust. 2 ustawy, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Z powyższych przepisów wynika, że podatnik – co do zasady – ma obowiązek wystawić fakturę, która dokumentuje sprzedaż dokonywaną na rzecz innego podatnika. Natomiast wyjątki od tej zasady wskazano w art. 106b ust. 2 ustawy.

Ponadto stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z wyjątkiem czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4, oraz otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem tych czynności, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów – jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1,
2.  sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

– jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Zatem ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów nie będących podatnikami VAT.

Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w przewidzianym przepisem terminie.

Jednakże – jak wynika z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu sprawy – czynności, które są wykonywane na rzecz Miasta podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podstawowej oraz stawek obniżonych. Zatem, wśród tych czynności nie występują takie, które korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Przez sprzedaż – w myśl art. 2 pkt 22 ustawy – należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z ww. przepisów wynika zatem, że podmiot, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest zobowiązany do wystawienia faktury.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa na tle przedstawionego opisu sprawy należy wskazać, że skoro – jak już wcześniej rozstrzygnięto – w opisanych okolicznościach mamy do czynienia z czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawca winien w celu prawidłowego udokumentowania świadczonych na rzecz Miasta usług wystawić fakturę, zgodnie z art. 106b ustawy.

Biorąc powyższe pod uwagę, w odpowiedzi na zadane pytanie, należy stwierdzić, że wykonywane przez Wnioskodawcę – samorządowy zakład budżetowy, będący odrębnym od Miasta zrejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług – czynności, o których mowa w pkt A opisu sprawy od dnia 1 stycznia 2016 r. do czasu centralizacji rozliczeń z tytułu podatku VAT z Miastem, stanowią usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wnioskodawca świadczone na rzecz Miasta usługi obowiązany jest – na podstawie art. 106b ustawy – udokumentować fakturą, z zastosowaniem właściwej dla danej usługi stawki podatku.

Tut. Organ zaznacza, że rozstrzygnięcie w rozpatrywanej sprawie będzie nieaktualne, o ile Miasto zgodnie z wnioskami płynącymi z ww. wyroku TSUE w sprawie C-276/14 oraz uchwały sygn. akt I FSP 4/15 dokona „scentralizowania” w zakresie rozliczeń w podatku od towarów i usług, tj. będzie rozliczać cały podatek należny, jak i podatek naliczony powstały w wyniku działań realizowanych przez swoje jednostki organizacyjne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że stosownie do treści przepisu art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia opisanego zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej opodatkowania i dokumentowania czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz Miasta (pytanie oznaczone we wniosku nr 1). Natomiast kwestia dotycząca ustalania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy (pytania oznaczone we wniosku nr 2-6), została rozstrzygnięta w postanowieniu o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z dnia 24 marca 2016 r. nr ILPP5/4512-1-317/15-5/PG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w