Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-3/14-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-03-25
Teza: Dotyczy podatku akcyzowego w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia od akcyzy.
Słowa kluczowe: węgiel; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2013 r. (data wpływu 2 stycznia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia od akcyzy **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 stycznia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia od akcyzy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w szeroko rozumianym sektorze energetycznym, w skład której wchodzi między innymi działalność sklasyfikowana według Polskiej Klasyfikacji Działalności Gospodarczej pod kodem:

*   46.71.Z, polegającą na wyspecjalizowanej sprzedaży paliw, w tym węgla (dalej: „Obrót węglem”)
*   35.30.Z, polegająca na wytwarzaniu i zaopatrzeniu w parę wodną i gorącą wodę, produkowaną w wyniku uwolnienia w procesie spalania nagromadzonej w paliwie energii chemicznej i zamianie jej na energię cieplną (dalej: „Produkcją ciepła”).

W ramach Obrotu węglem Wnioskodawca jest zgłoszonym w myśl art. 16 ust. 3a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (tekst jednolity Dz. U. z 2011 roku Nr 108, poz. 626 z późniejszymi zmianami; dalej: „Akcyza”) Pośredniczącym Podmiotem Węglowym (dalej: „PPW”). Właściwy dla Spółki naczelnik urzędu celnego zgodnie z dyspozycją wynikającą z art. 16 ust. 3b Akcyzy potwierdził pisemnie przyjęcie powyższego powiadomienia.

Spółka w ramach Obrotu węglem zaopatruje podmioty dokonujące zużycia wyrobów węglowych w ramach zwolnienia scharakteryzowanego w art. 31a ust. 1 Akcyzy, będących Finalnymi Nabywcami Węglowymi (dalej: „FNW”) zdefiniowanymi w art. 2 ust. 1 pkt 23c Akcyzy. Dostawy przedmiotowego paliwa:

1.  realizuje na podstawie długoterminowych umów na sprzedaż wyrobów węglowych określających m.in. kwestię miejsca odbioru, przewidywanego wolumenu obrotu czy parametrów jakościowych (dalej: „Umowa”),
2.  zgodnie z art. 31a ust. 3 pkt 1 Spółka dokumentuje przy wykorzystaniu wystawionych przez Wnioskodawcę zgodnie z warunkami określonymi w § 2 ust. 5 i 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 września 2013 roku (Dz. U. z 2013 roku poz. 1108; dalej: „Rozporządzenia”), dokumentu dostawy,
3.  odbywają się przy wykorzystaniu w głównej mierze transportu kolejowego, a poszczególne partie wyrobów węglowych dostarczane są z częstotliwością wynikającą z Umowy i potrzeb Kontrahenta. W konsekwencji prowadzi to do sytuacji, iż w odniesieniu do niektórych Odbiorców, dostawa paliwa odbywa się jeden raz w miesiącu, natomiast dla części w ramach jednego miesiąca dokonywanych jest od kilku do kilkunastu dostaw.

Ponadto część zakupionego przez siebie węgla Wnioskodawca zużywa w procesie Produkcji ciepła, korzystając ze zwolnienia w ramach art. 31a ust. 1 pkt 8 Akcyzy.

Spółka pełniąc rolę podmiotu holdingowego, w ramach szerokiej działalności gospodarczej w dwóch ze swoich lokalizacji zajmuje się Produkcją ciepła, wytworzonego w wyniku spalania do celów opałowych wyrobów węglowych. Przedmiotowe lokalizacje, w związku ze swym organizacyjnym i finansowym wyodrębnieniem obejmującym między innymi zobowiązania, przy określonym parytecie udziału zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej przekraczającym 10% posiadają status zakładu energochłonnego w rozumieniu art. 31a ust. 7 Akcyzy.

W związku z powyższym Spółka, wykonując dyspozycje wynikające z normy prawnej konstytuującej stosowny obowiązek ewidencyjny, zawartej w art. 91a Akcyzy, odnotowuje stosowny obrót wyrobami węglowymi (zarówno sprzedaży, jak i zużycia na cele zwolnione, jak i niezwolnione) przy wykorzystaniu przewidzianych w przedmiotowym przepisie ewidencji (dalej: „Ewidencji”).

W ramach przyjętej strategii biznesowej z dniem 1 stycznia 2014 roku, Wnioskodawca zamierza wprowadzić system ewidencji Obrotu węglem zgodnie z którym planuje:

1.  Zastąpienie dokumentów dostawy, wystawionych według rygoru wynikającego z § 2 ust. 7 Rozporządzenia, fakturą, w której treści określona będzie: klasyfikacja sprzedawanych wyrobów węglowych według właściwego kodu Nomenklatury Scalonej (CN), ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy — w myśl art. 31a ust. 3 pkt 1 Akcyzy. Przedmiotowa faktura zostanie wystawiona w zgodzie z art. 106i ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. z 2011 roku Nr 177, poz. 1054 z późniejszymi zmianami, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 roku; dalej: „VAT”), nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy wyrobów węglowych. Dokument ten swym zakresem obejmował będzie wszystkie dostawy paliwa zrealizowane na rzecz kontrahenta w jednym miesiącu kalendarzowym z ujęciem ich w odrębnych liniach faktury oraz wskazywał będzie, zgodnie z imperatywem zapisanym wprost w treści normy prawnej wynikających z art. 106e ust. 1 pkt 6 VAT, datę zakończenia dostaw wyrobów węglowych na ostatni dzień tego miesiąca.
2.  Zastąpienia podpisu, którym FNW potwierdza nabycie wyrobów węglowych na fakturze. Przedmiotowa zmiana zostanie poprzedzona zmianą Umowy, która zostanie uzupełniona o preambułę o treści: „Niniejsza Umowa została zawarta pomiędzy Sprzedającym — profesjonalnym podmiotem uczestniczącym w obrocie wyrobami węglowymi posiadającym status Pośredniczącego Podmiotu Węglowego w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, a Kupującym dokującym zużycia zakupionego wyrobu do celów opałowych posiadającym status Finalnego Nabywcy Węglowego. Kupujący oświadcza ponadto, iż zakupione wyroby węglowe będzie zużywał do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej, jako zakład energochłonny w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, jako podmiot gospodarczy, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej”. Zapis ów zostanie odpowiednio skorelowany z faktycznym przedmiotem zużycia przez FNW, w ramach zwolnienia normowanego postanowieniami art. 31a Ustawy. Ponadto Strony umowy ustalają, iż rozliczenia wolumenu sprzedanego wyrobu węglowego dokonywać będą na podstawie faktur, ewentualnie dokumentów dostawy. Tym samym, ewentualne różnice w przedmiotowym wolumenie (niedobory lub nadwyżki) powstałe pomiędzy nadaniem przez Sprzedającego, a odbiorem przez Kupującego wyrobów węglowych rozliczone zostaną w odpowiednich dokumentach przewidzianych w Umowie dla reklamacji. Powyższe wyłącza konieczność potwierdzania przez Kupującego faktu nabycia i przeznaczenia zakupionych wyrobów węglowych do celów zwolnionych. W konsekwencji Wnioskodawca zamierza odstąpić od potwierdzania przedmiotowego nabycia przez odbiorcę wyrobów węglowych bezpośrednio na fakturze.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy wystawienie jednej faktury dokumentującej szereg, de facto fizycznie odrębnych dostaw wyrobów węglowych zakupionych w jednym miesiącu, które realizowane są w oparciu o Umowę, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym dokonano dostaw lub płatności w części lub całości za taką dostawę, pozostaje w zgodzie z obowiązującym od 1 stycznia 2014 roku stanem prawnym w zakresie VAT?
2.  Czy zastąpienie dokumentów dostawy wystawianych w związku z dostawą wyrobów węglowych w rygorze określonym w § 2 ust. 7 Rozporządzenia, wystawioną w myśl art. 106i VAT, raz na miesiąc fakturą, zawierającą komplet informacji wymaganych Akcyzą i Rozporządzeniem, będzie spełniało warunek zwolnienia w podatku akcyzowym określonym w 31a ust. 3 pkt 1 Akcyzy?
3.  Czy wprowadzenie w Umowę postanowień przenoszących kwestię potwierdzania wolumenu nabywanych wyrobów węglowych, na dokumenty rozliczeniowe – faktury –spełnia kryteria określone w art. 31a ust. 4 pkt 2 Akcyzy, pozwalający na odstąpienie od wymogu potwierdzania podpisem nabycia przedmiotowego paliwa przez finalnego nabywcę węglowego?
4.  Czy Wnioskodawca posiadający status PPW, w ramach zużycia wyrobów węglowych we własnym zakresie ma prawo do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 31a ust. 1 pkt 8?
5.  Czy do Ewidencji prowadzonych przez PPW na podstawie art. 91a Akcyzy mają zastosowanie przepisy Rozporządzenia?
6.  Czy uchybienia w zakresie prowadzonej Ewidencji skutkują utratą prawa do zwolnienia określonego na postawie art. 31a ust. 1 pkt 8 Akcyzy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1

W opinii Wnioskodawcy prawnie dopuszczalnym rozwiązaniem w stanie faktycznym od 1 stycznia 2014 roku będzie wystawienie jednej faktury obejmującej w swej treści wszystkie transakcje dostawy wyrobów węglowych zrealizowane na przestrzeni jednego miesiąca na podstawie Umowy, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym dokonano dostaw lub płatności w części lub całości za taką dostawę.

Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 roku o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustawy (Dz. U. z 2013 roku poz. 35 z późniejszymi zmianami) z dniem 1 stycznia 2014 roku wejdą w życie znowelizowane normy prawne regulujące w sposób odrębny od obowiązującego w dniu sporządzenia niniejszego wniosku stanu prawnego, kwestię momentu powstania obowiązku podatkowego, jak i dokumentowania czynności opodatkowanych przy wykorzystaniu faktur.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 VAT obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje, co do zasady, z chwilą dokonania dostawy, jednak w odróżnieniu od obecnie funkcjonującego stanu prawnego, warunkiem konstytuującym przedmiotowy obowiązek nie będzie już sama czynność wystawienia faktury.

Rola faktury w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 roku ograniczona zostanie do stricte dokumentacyjnej. Jej wystawienie nie będzie zatem powodować skonkretyzowanych konsekwencji w treści, jak i momencie powstania obowiązku, co w sposób zasadniczy zmienia jej rolę w obrocie prawno-podatkowym.

Jedynym zatem prawnym ograniczeniem funkcjonowania tego dokumentu pozostanie wymóg określający termin jego wystawienia, który w przypadku sprzedaży wyrobów węgłowych, zgodnie z art. 106i ust. 1 VAT upływa z dniem 15 miesiąca następującego po miesiącu: w którym dokonano dostawy, lub (art. 106i ust. 2 VAT).

Oczywistym pozostaje także, iż w myśl art. 106e ust. 1 pkt 6 VAT wystawiona według powyższego schematu faktura będzie zawierała odpowiednio datę zakończenia dostawy towarów, rozumianą jako dzień, w którym po raz ostatni w dokumentowanym miesiącu nastąpiła dostawa wyrobów węglowych.

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy zastąpienie dokumentu dostawy fakturą, wystawioną w myśl art. 31a ust. 3 Akcyzy, w terminie przewidzianym w 106i ust. 1 i 2 VAT, która swym zakresem obejmować będzie wszystkie transakcje sprzedaży wyrobów węglowych z miesiąca dokumentowanego przy jej pomocy pozostaje w zgodzie z obowiązującym stanem prawnym i pozwala na zachowanie zwolnienia w podatku akcyzowym określonym w art. 31a ust. 1 Akcyzy.

Stanowisko powyższe Spółka wywodzi z zasad wykładni literalnej (przy jednoczesnym uwzględnieniu wykładni systemowej) normy prawnej określonej w art. 31a ust. 3 Akcyzy. Zgodnie bowiem z gramatycznym brzmieniem przywołanego przepisu, ekwiwalentem dokumentu dostawy mającym taką samą moc prawną w zakresie zachowania zwolnienia w podatku akcyzowym jest faktura, która w swej treści zawiera: pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy, oraz potwierdzenie podpisem nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego.

Co istotne, pojęcie faktury w rozumieniu podatku akcyzowego pozostaje w całkowitej zgodności z definicją przedmiotowego dokumentu wynikającą z VAT (art. 2 ust. 1 pkt 18 Akcyzy). Zatem w przypadku braku odrębnych kwalifikacji, wymogów i ograniczeń wynikających wprost z aktów prawnych regulujących kwestię opodatkowania podatkiem akcyzowym, jako przepisy normujące kwestię zarówno terminu wystawienia, jak zawartość faktury wynikać będzie bezpośrednio z przepisów regulujących kwestię przedmiotowego dokumentu w zakresie podatku od towarów i usług. W konsekwencji stosując zasady wykładni systemowej wewnętrznej, opartej o założeniu spójności systemu prawnego, a w szczególności poszczególnych gałęzi prawa, w zakresie terminu wystawienia faktury, w związku z brakiem odrębnych regulacji, mają zastosowanie przepisy VAT — a w szczególności art. 106i ust. 1 i 2 VAT.

Powyższe w opinii Wnioskodawcy wskazuje w sposób jednoznaczny, iż racjonalny Ustawodawca wprowadzając taką konstrukcję prawną dopuścił do możliwie daleko idącej liberalizacji regulacji w zakresie obrotu wyrobami węglowymi. Zatem, mając na uwadze argumentację, przywołaną już w stanowisku Spółki do pytania 1, wskazującą na możliwość wystawienia tylko jednej faktury dokumentującej dostawę wyrobów węglowych w trakcie miesiąca, także i w zakresie podatku akcyzowego w pełni akceptowalnym będzie dokumentowanie takiej sprzedaży przy wykorzystaniu tylko jednej faktury wystawionej w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym dokonano sprzedaży.

Reasumując, aby spełniony został wymóg określony w art. 31a ust. 3 w zakresie odpowiedniego dokumentowania transakcji sprzedaży wyrobów węglowych dokonanych na rzecz FNW, prawnie dopuszczalnym rozwiązanie jest zastąpienie szeregu dokumentu dostawy, wystawionych według rygoru wynikającego z § 2 ust. 7 Rozporządzenia, jedną fakturą, w której treści zawarte będą wszystkie elementy przewidziane dla tego rodzaju ekwiwalentu w przepisach Akcyzy. Jednocześnie, w związku z brakiem odrębnych uregulowań normujących przedmiotową kwestię w ramach podatku akcyzowego, termin wystawienia stosownej faktury jest terminem określonym w przepisach VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 3

W opinii Wnioskodawcy prawnie dopuszczalnym sposobem pozwalającym na odstąpienie od potwierdzania podpisem wolumenu nabytych wyrobów węglowych na dokumencie dostawy lub jego ekwiwalencie, tj. fakturze, jest zawarcie długoterminowej umowy na dostawę wyrobów węglowych, która w swej treści zawierać będzie postanowienia mocą których, określenie wolumenu sprzedanych wyrobów węglowych nastąpi w swej zasadniczej części w oparciu o faktury (w tym faktury korygujące, jeżeli zaistnieją okoliczności wskazujące na niezgodną ze stanem faktycznym wielkość wolumenu tych wyrobów ujętą w fakturze pierwotnej).

Zdaniem Spółki, zapis art. 31a ust. 4 pkt 2 Akcyzy w sposób bezsprzeczny wskazuje na okoliczności, które powodują brak konieczności każdorazowego potwierdzenia wolumenu i przeznaczenia nabytych wyrobów węglowych na dokumencie dostawy lub fakturze. Przepis ów wskazuje bowiem, iż stosowne potwierdzenie może zostać złożone albo na przywołanych dokumentach warunkujących prawo do zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego w odniesieniu do wyrobów węglowych, albo w umowie zawartej pomiędzy de facto PPW, a FNW.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić, należy, iż możliwość stosownej zamienności uprawnia Wnioskodawcę do odstąpienia od obowiązku egzekwowania od swych kontrahentów mających status FNW podpisu potwierdzającego nabycie i sposób przeznaczenia sprzedanych im wyrobów węglowych, w momencie, gdy między stronami transakcji sprzedaży została zawarta w formie papierowej umowa która szczegółowo uregulowała omawiane powyżej kwestie. Spółka, w celu właściwego stałego monitoringu obrotu wyrobem akcyzowym i dla zachowania odpowiedniego poziomu nadzoru nad wolumenem sprzedaży wyrobu węglowego, zamierza ustanowić w ramach łączącej Wnioskodawcę z FNW umowy, dodatkowy system monitorowania obrotu, oparty na dokumentach rozliczeniowych — fakturach. Zatem wprowadzając stosowne postanowienia do Umów, w myśl których wymuszony zostanie obrót informacją w zakresie faktycznie sprzedanych i dostarczonych wielkości wyrobów węglowych, Wnioskodawca utworzy specyficzny mechanizm pozwalający na pełen nadzór nad obrotem wyrobami akcyzowymi.

Mając na uwadze powyższe, wskazane przez Spółkę rozwiązanie zastępcze dla instytucji podpisu na dokumencie dostawy lub fakturze, jako w pełni dopuszczalne prawem, może wyeliminować konieczność odpowiedniego potwierdzania przywołanych dokumentów, o których mowa w art. 31a ust. 4 pkt 1 Akcyzy.

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 4

W opinii Spółki, Wnioskodawca pomimo posiadania statusu PPW ma pełne prawo do korzystania ze zwolnienia o którym mowa w art. 31a ust. 1 pkt 8 akcyzy, o ile spełni warunek przewidziany dla zakładów energochłonnych. Zatem, jeżeli w przypadku całego przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, w rozumieniu art. 31a ust. 7 zdanie drugie Akcyzy, udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wyniesie nie mniej niż 10% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego zostanie ustalony przedmiotowy udział procentowy oraz użyje tychże wyrobów do celów opałowych, wówczas Spółka uzyskuje prawo do korzystania ze zwolnienia.

Stanowisko przedstawione powyżej Wnioskodawca opiera na podstawie wykładni literalnej przepisu Statuującego zwolnienie wyrobów węglowych przeznaczonych do celów opałowych. Wskazać bowiem należy, iż norma prawna wynikająca z art. 31a Akcyzy, dedykowana wyrobom węglowym, stanowi lex specialis w ramach przepisów regulujących zwolnienia w podatku akcyzowym. W ramach tej regulacji wskazać należy, na zapis art. 31a ust. 1 pkt 8, który w sposób skonkretyzowany wskazuje, iż w przypadku gdy zakład energochłonny (w rozumieniu art. 31a ust. 7 Akcyzy) dokona czynności z wykorzystaniem wyrobów węglowych, których przeznaczeniem będzie cel opałowy to ma prawo do zastosowania zwolnienia użycia tychże wyrobów z podatku akcyzowego.

Warunkiem zastosowania tego zwolnienia jest (art. 31a ust. 3):

*   w przypadku sprzedaży do FNW wyrobów węglowych na terytorium kraju - wystawienie przez podmiot sprzedający wyroby węglowe dokumentu dostawy lub faktury, jeżeli określa ona pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy, oraz potwierdzenie podpisem nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego (podpis ów może zostać złożony na dokumencie dostawy lub fakturze lub w przypadku zawartej umowy pomiędzy sprzedawcą a FNW — na tejże umowie — art. 31a ust. 4 Akcyzy);
*   w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów węglowych przez FNW - udokumentowanie nabycia wewnątrzwspólnotowego fakturą wystawioną przez sprzedawcę wyrobów węglowych lub dokumentem dostawy potwierdzającym to nabycie i określającym przeznaczenie tych wyrobów;
*   w przypadku importu wyrobów węglowych przez FNW - udokumentowanie importu dokumentami wymaganymi przez przepisy prawa celnego.

Żadne z przywołanych ograniczeń nie odwołuje się do statusu użytkownika wyrobów węglowych. Nie wyłącza z grona adresatów przedmiotowej normy prawnej podmiotów posiadających status PPW. Co więcej, już w zakresie przyjętej na potrzeby Akcyzy definicji PPW — art. 2 ust. 1 pkt 23a litera b Akcyzy — racjonalny Ustawodawca założył możliwość użycia wyrobów węglowych do celów zwolnionych przez jednostkę organizacyjną posiadającą przywołany status.

W związku z powyższym, w opinii Wnioskodawcy, prawo do korzystania z przedmiotowego zwolnienia przez PPW, jest bezsprzeczne, a w tym kontekście stwierdzić należy ponadto, że w odniesieniu do postanowień przywołanych już warunków zwolnienia (art. 31a ust. 3 Akcyzy), obostrzenia tam zawarte nie mają zastosowania do PPW. Inna wykładnia przedmiotowej normy prawnej w sposób zasadniczy naruszałaby umocowaną konstytucyjnie zasadę swobody prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem jedynym warunkiem zwolnienia użycia wyrobów węglowych do celów opałowych jest w przypadku Spółki spełnienie obostrzeń, pozwalających zaliczyć całe przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część do zakładów energochłonnych.

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 5

W opinii Spółki, w kwestii prowadzenia stosownych ewidencji zarówno sprzedaży, jak i zużycia wyrobów węglowych, do których zobowiązany jest PPW, a o których mowa w art. 91a Akcyzy, nie mają zastosowania postanowienia Rozporządzenia, w tym § 4, 5, 6 i 7.

Stanowisko w przedmiotowym zakresie Wnioskodawca opiera na podstawie wykładni autentycznej dokonanej przez upoważnionego do wydania Rozporządzenia Ministra do spraw Finansów Publicznych.

W uzasadnieniu do Rozporządzenia czytamy bowiem: „Należy ponadto zaznaczyć, że przepisy § 4–7 projektu odnoszące się do ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie nie dotyczą wyrobów węglowych, ponieważ w ustawie zrezygnowano z warunku jej prowadzenia dla uzyskania zwolnienia tych wyrobów od akcyzy. Kwestia ewidencji wyrobów węglowych została uregulowana wyłącznie w ustawie i dotyczy tylko pośredniczącego podmiotu węglowego.”

Zatem w oparciu o przywołaną wykładnię wydaną przez autora Rozporządzenia oraz w oparciu o konstrukcję Akcyzy, która przepisy dotyczące stosownych ewidencji umiejscowiła poza normami prawnymi konstytuującymi prawo do zwolnienia, co zgodnie z doktrynalnym ujęciem metod legislacji, w sposób zasadniczy rozstrzyga o odrębności i swoistej autonomii tych dwóch regulacji. Biorąc pod uwagę powyższe, wskazać należy, że stanowisko Wnioskodawcy pozostaje w pełni uzasadnione.

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 6

Zdaniem Spółki uchybienia w zakresie prowadzenia przez PPW ewidencji, do których zobowiązany jest mocą art. 91a Akcyzy nie skutkują utratą prawa do zwolnienia wyrobów węglowych używanych do celów zwolnionych przez PPW będący zakładem energochłonnym, o którym mowa w art. 91a ust. 1 pkt 8 Akcyzy.

Stanowisko Wnioskodawcy wynika z jednoznacznie określonego braku związku ewidencji z warunkiem zachowania zwolnienia. Żaden bowiem z warunków zwolnienia, uregulowanych w treści lex specialis – art. 31a Akcyzy (szerzej o tym w stanowisku do powyższych pytań), nie wskazuje na konieczność prowadzenia jakiejkolwiek ewidencji w momencie użycia wyrobów węglowych do celów zwolnionych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Z kolei wyroby węglowe to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy (art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy).

W myśl ust. 1 pkt 23a ww. artykułu, pośredniczący podmiot węglowy to m.in. podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy, który pisemnie powiadomił właściwego naczelnika urzędu celnego o tej działalności.

Według art. 2 ust. 1 pkt 23c ustawy, finalny nabywca węglowy to podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby węglowe, lub
2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby węglowe - niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu.

Za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich sprzedaż, w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (ust. 2 pkt 1 ww. artykułu).

Zasadą jest zatem, że obrót wyrobami węglowymi jest objęty systemem podatku akcyzowego, niemniej prawodawca przewidział liczne wyłączenia od tej zasady.

W świetle art. 31a ust. 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych:

1.  w procesie produkcji energii elektrycznej;
2.  w procesie produkcji wyrobów energetycznych;
3.  przez gospodarstwo domowe, organ administracji publicznej, jednostkę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot systemu oświaty, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), żłobek i klub dziecięcy, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. Nr 45, poz. 235, z późn. zm.), podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217), jednostkę organizacyjną pomocy społecznej, o której mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182, ze zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.);
4.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
5.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
6.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie;
7.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej;
8.  przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe;
9.  przez podmiot gospodarczy, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Zgodnie z art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 jest w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu, wystawienie przez podmiot sprzedający wyroby węglowe dokumentu dostawy lub faktury, jeżeli określa ona pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy, oraz potwierdzenie podpisem nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 września 2013 r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz.U z 2013 r., poz. 1108) – zwanego dalej rozporządzeniem – dokument dostawy jest wystawiany przez pośredniczący podmiot węglowy sprzedający wyroby węglowe zwolnione od akcyzy, o których mowa w art. 31a ust. 1 ustawy, zwane dalej „wyrobami węglowymi zwolnionymi”, w przypadku sprzedaży na terytorium kraju wyrobów węglowych zwolnionych finalnemu nabywcy węglowemu, gdy nie została wystawiona faktura lub faktura korygująca.

Stosownie do § 2 ust. 7 rozporządzenia w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lit. a, dokument dostawy jest wystawiany nie później niż w 7. dniu od dnia wydania wyrobów węglowych, a w przypadku dostaw ciągłych wyrobów węglowych dokonywanych na podstawie zawartej umowy - przynajmniej raz w miesiącu, w dwóch egzemplarzach, z których:

1.  pierwszy jest przeznaczony dla finalnego nabywcy węglowego;
2.  drugi, na którym finalny nabywca węglowy niezwłocznie po jego otrzymaniu i nabyciu wyrobów węglowych potwierdza podpisem ich nabycie, z zastrzeżeniem art. 31a ust. 4 pkt 2 ustawy, jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wystawił dokument dostawy.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Natomiast, w myśl art. 106i ust. 1 ustawy fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2–8.

Z kolei przepis art. 106i ust. 6 ustawy stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 3, fakturę wystawia się:

1.  zgodnie z ust. 1 i 2 – jeżeli żądanie wystawienia faktury zostało zgłoszone do końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty;
2.  nie później niż 15. dnia od dnia zgłoszenia żądania – jeżeli żądanie wystawienia faktury zostało zgłoszone po upływie miesiąca, o którym mowa w pkt 1.

Z okoliczności sprawy wynika, że Spółka, prowadzi działalność gospodarczą w szeroko rozumianym sektorze energetycznym, w skład której wchodzi między innymi działalność polegająca na wyspecjalizowanej sprzedaży paliw, w tym węgla. W ramach Obrotu węglem Wnioskodawca jest zgłoszonym w myśl art. 16 ust. 3a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym Pośredniczącym Podmiotem Węglowym (dalej: „PPW”). Właściwy dla Spółki naczelnik urzędu celnego zgodnie z dyspozycją wynikającą z art. 16 ust. 3b Akcyzy potwierdził pisemnie przyjęcie powyższego powiadomienia. Spółka w ramach Obrotu węglem zaopatruje podmioty dokonujące zużycia wyrobów węglowych w ramach zwolnienia scharakteryzowanego w art. 31a ust. 1 Akcyzy, będących Finalnymi Nabywcami Węglowymi (dalej: „FNW”) zdefiniowanymi w art. 2 ust. 1 pkt 23c Akcyzy. Dostawy przedmiotowego paliwa:

1.  realizuje na podstawie długoterminowych umów na sprzedaż wyrobów węglowych określających m.in. kwestię miejsca odbioru, przewidywanego wolumenu obrotu czy parametrów jakościowych (dalej: „Umowa”),
2.  zgodnie z art. 31a ust. 3 pkt 1 Spółka dokumentuje przy wykorzystaniu dokumentów dostawy,
3.  odbywają się przy wykorzystaniu w głównej mierze transportu kolejowego, a poszczególne partie wyrobów węglowych dostarczane są z częstotliwością wynikającą z Umowy i potrzeb Kontrahenta. W konsekwencji prowadzi to do sytuacji, że w odniesieniu do niektórych Odbiorców, dostawa paliwa odbywa się jeden raz w miesiącu, natomiast dla części w ramach jednego miesiąca dokonywanych jest od kilku do kilkunastu dostaw.

W ramach przyjętej strategii biznesowej z dniem 1 stycznia 2014 roku, Wnioskodawca zamierza wprowadzić system ewidencji Obrotu węglem zgodnie z którym planuje:

1.  Zastąpienie dokumentów dostawy fakturą, w której treści określona będzie: klasyfikacja sprzedawanych wyrobów węglowych według właściwego kodu Nomenklatury Scalonej (CN), ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy — w myśl art. 31a ust. 3 pkt 1 Akcyzy. Przedmiotowa faktura zostanie wystawiona w zgodzie z art. 106i ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy wyrobów węglowych. Dokument ten swym zakresem obejmował będzie wszystkie dostawy paliwa zrealizowane na rzecz kontrahenta w jednym miesiącu kalendarzowym z ujęciem ich w odrębnych liniach faktury oraz wskazywał będzie, zgodnie z imperatywem zapisanym wprost w treści normy prawnej wynikających z art. 106e ust. 1 pkt 6 VAT, datę zakończenia dostaw wyrobów węglowych na ostatni dzień tego miesiąca.
2.  Zastąpienia podpisu, którym FNW potwierdza nabycie wyrobów węglowych na fakturze. Przedmiotowa zmiana zostanie poprzedzona zmianą Umowy, która zostanie uzupełniona o preambułę o treści: „Niniejsza Umowa została zawarta pomiędzy Sprzedającym — profesjonalnym podmiotem uczestniczącym w obrocie wyrobami węglowymi posiadającym status Pośredniczącego Podmiotu Węglowego w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, a Kupującym dokującym zużycia zakupionego wyrobu do celów opałowych posiadającym status Finalnego Nabywcy Węglowego. Kupujący oświadcza ponadto, iż zakupione wyroby węglowe będzie zużywał do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej, jako zakład energochłonny w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, jako podmiot gospodarczy, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej”. Zapis ów zostanie odpowiednio skorelowany z faktycznym przedmiotem zużycia przez FNW, w ramach zwolnienia normowanego postanowieniami art. 31a Ustawy. Ponadto Strony umowy ustalają, iż rozliczenia wolumenu sprzedanego wyrobu węglowego dokonywać będą na podstawie faktur, ewentualnie dokumentów dostawy. Tym samym, ewentualne różnice w przedmiotowym wolumenie (niedobory lub nadwyżki) powstałe pomiędzy nadaniem przez Sprzedającego, a odbiorem przez Kupującego wyrobów węglowych rozliczone zostaną w odpowiednich dokumentach przewidzianych w Umowie dla reklamacji. Powyższe wyłącza konieczność potwierdzania przez Kupującego faktu nabycia i przeznaczenia zakupionych wyrobów węglowych do celów zwolnionych. W konsekwencji Wnioskodawca zamierza odstąpić od potwierdzania przedmiotowego nabycia przez odbiorcę wyrobów węglowych bezpośrednio na fakturze.

Wątpliwości Wnioskodawcy, przedstawione w pytaniu nr 2, dotyczą kwestii czy zastąpienie dokumentów dostawy wystawioną raz na miesiąc faktura, zawierającą komplet informacji wymaganych przepisami ustawy o podatku akcyzowym i rozporządzeniem, będzie spełniało warunek zwolnienia z podatku akcyzowego określony w art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy.

Wyżej cytowane przepisy ustawy o VAT wprowadzają ogólną zasadę, zgodnie z którą fakturę należy wystawiać nie później niż 15. dnia od zakończenia miesiąca, w którym została dokonana dostawa towarów lub wykonana usługa. Nie ma zatem przeszkód, aby podatnik na jednej fakturze zawarł wszystkie transakcje dokonane w ciągu miesiąca kalendarzowego. Wprowadzenie tej zasady pozwala zrealizować obowiązek zapewnienia podatnikom możliwość wystawiania faktur zbiorczych, o których mowa w art. 223 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą. Stosownie bowiem do art. 223 Dyrektywy na warunkach, które określą państwa członkowskie, na terytorium których dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług, dopuszcza się sporządzenie faktury zbiorczej obejmującej kilka odrębnych dostaw towarów lub usług.

Jak wskazano w art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, warunkiem zwolnienia od akcyzy jest w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu, wystawienie przez podmiot sprzedający wyroby węglowe dokumentu dostawy lub faktury, jeżeli określa ona pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy, oraz potwierdzenie podpisem nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego. Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a) rozporządzenia, dokument dostawy jest wystawiany przez pośredniczący podmiot węglowy, w przypadku sprzedaży na terytorium kraju wyrobów węglowych zwolnionych finalnemu nabywcy węglowemu, gdy nie została wystawiona faktura lub faktura korygująca. Zatem, faktura zawierająca niezbędne dane określone w art. 31 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym stanowi dokument równoważny dokumentowi dostawy, w związku z czym obowiązek stosowania dokumentu dostawy istnieje tylko w przypadku braku faktury spełniającej ww. wymagania.

W konsekwencji, zastąpienie przez Wnioskodawcę dokumentów dostawy wystawioną, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, raz na miesiąc fakturą, zawierającą niezbędne dane określone w art. 31 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym będzie spełniało warunek zwolnienia z podatku akcyzowego określony w art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy.

Skoro Wnioskodawca zamiast dokumentów dostawy będzie wystawiał raz na miesiąc fakturę, zgodnie z przepisami ustawy o VAT, która będzie zawierać informacje wymienione w art. 31a ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym to warunek zwolnienia określony w tym przepisie zostanie spełniony.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Natomiast, zgodnie z art. 31a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym podpis potwierdzający nabycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, może zostać złożony:

1.  na dokumencie dostawy lub fakturze, o których mowa w ust. 3 pkt 1, lub
2.  w umowie zawartej pomiędzy sprzedawcą wyrobów węglowych a finalnym nabywcą węglowym.

Z ww. okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje zastąpienia podpisu, którym FNW potwierdza nabycie wyrobów węglowych na fakturze. Przedmiotowa zmiana zostanie poprzedzona zmianą Umowy, która zostanie uzupełniona o preambułę o treści: „Niniejsza Umowa została zawarta pomiędzy Sprzedającym — profesjonalnym podmiotem uczestniczącym w obrocie wyrobami węglowymi posiadającym status Pośredniczącego Podmiotu Węglowego w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, a Kupującym dokującym zużycia zakupionego wyrobu do celów opałowych posiadającym status Finalnego Nabywcy Węglowego. Kupujący oświadcza ponadto, iż zakupione wyroby węglowe będzie zużywał do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej, jako zakład energochłonny w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, jako podmiot gospodarczy, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej”. Zapis ów zostanie odpowiednio skorelowany z faktycznym przedmiotem zużycia przez FNW, w ramach zwolnienia normowanego postanowieniami art. 31a Ustawy. Ponadto Strony umowy ustalają, że rozliczenia wolumenu sprzedanego wyrobu węglowego dokonywać będą na podstawie faktur, ewentualnie dokumentów dostawy. Tym samym, ewentualne różnice w przedmiotowym wolumenie (niedobory lub nadwyżki) powstałe pomiędzy nadaniem przez Sprzedającego, a odbiorem przez Kupującego wyrobów węglowych rozliczone zostaną w odpowiednich dokumentach przewidzianych w Umowie dla reklamacji. W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza odstąpić od potwierdzania przedmiotowego nabycia przez odbiorcę wyrobów węglowych bezpośrednio na fakturze.

Biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów oraz przedstawione okoliczności należy stwierdzić, że przedstawione przez Wnioskodawcę rozwiązanie spełnia kryteria określone w art. 31a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. W konsekwencji, złożenie przez finalnego nabywcę podpisu potwierdzającego nabycie wyrobów węglowych na ww. umowie pozwala na odstąpienie od wymogu potwierdzania tego nabycia na dokumentach dostawy lub fakturach.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Ponadto z treści wniosku wynika, że część zakupionego przez siebie węgla Wnioskodawca zużywa w procesie Produkcji ciepła, korzystając ze zwolnienia w ramach art. 31a ust. 1 pkt 8 Akcyzy. Spółka pełniąc rolę podmiotu holdingowego, w ramach szerokiej działalności gospodarczej w dwóch ze swoich lokalizacji zajmuje się Produkcją ciepła, wytworzonego w wyniku spalania do celów opałowych wyrobów węglowych. Przedmiotowe lokalizacje, w związku ze swym organizacyjnym i finansowym wyodrębnieniem obejmującym między innymi zobowiązania, przy określonym parytecie udziału zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej przekraczającym 10% posiadają status zakładu energochłonnego w rozumieniu art. 31a ust. 7 Akcyzy. W związku z powyższym Spółka, wykonując dyspozycje wynikające z normy prawnej konstytuującej stosowny obowiązek ewidencyjny, zawartej w art. 91a Akcyzy, odnotowuje stosowny obrót wyrobami węglowymi (zarówno sprzedaży, jak i zużycia na cele zwolnione, jak i niezwolnione) przy wykorzystaniu przewidzianych w przedmiotowym przepisie ewidencji.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości skorzystania przez niego ze zwolnienia określonego w art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 pkt 4 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy.

W świetle art. 31a ust. 1 pkt 8 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe.

Stosownie do art. 31a ust. 7 ustawy, przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe rozumie się podmiot, u którego udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 10% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Skoro w dwóch lokalizacjach Spółki, które spełniają warunki do uznania je za zakłady energochłonne zgodnie z art. 31a ust. 7 ustawy, Wnioskodawca będzie zużywał wyroby węglowe do celów opałowych to należy uznać, że Wnioskodawca będzie miał prawo do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 31a ust. 1 pkt 8.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 należało uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 91a ustawy o podatku akcyzowym.

Zgodnie z art. 91a. ust. 1 ustawy, pośredniczący podmiot węglowy dokonujący sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu jest obowiązany prowadzić ewidencję wyrobów węglowych zawierającą następujące dane:

1.  ilość każdorazowo sprzedanych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu wyrobów węglowych, w kilogramach, według nazwy oraz pozycji CN;
2.  datę sprzedaży wyrobów węglowych i datę ich wydania finalnemu nabywcy węglowemu;
3.  imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby finalnego nabywcy węglowego;
4.  datę wystawienia i numer identyfikujący dokument dostawy albo inny dokument zastępujący dokument dostawy, na podstawie którego te wyroby zostały sprzedane na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu.

Stosownie do art. 91a ust. 2 ustawy pośredniczący podmiot węglowy używający wyrobów węglowych jest obowiązany prowadzić ewidencję wyrobów węglowych zawierającą ilość wyrobów węglowych:

1.  użytych w ramach zwolnień, o których mowa w art. 31a ust. 1, lub
2.  użytych do celów nieobjętych zwolnieniem - w podziale na miesiące, w kilogramach, według nazwy oraz pozycji CN.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej. (art. 91 ust. 3 ustawy)

Ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, dokument dostawy i inne dokumenty, o których mowa w art. 31a ust. 3, powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokumenty zostały wystawione. (art. 91 ust. 4 ustawy)

Ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, może być zastąpiona przez ewidencję prowadzoną na potrzeby podatkowe lub księgowe inne niż akcyza, jeżeli zawiera ona wszystkie dane wymienione w ust. 1 lub 2. (art. 91 ust. 5 ustawy)

Analizując ww. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, należy zauważyć, że zostały w nich określone szczegółowe dane, które powinny być zawarte w ewidencji wyrobów węglowych, a także wskazany sposób prowadzenia takiej ewidencji.

Zatem do ewidencji prowadzonej przez pośredniczący podmiot węglowy na podstawie art. 91a nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia, w tym § 4, 5, 6 i 7.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5 należało uznać za prawidłowe.

Z art. 31a ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 31a ust. 1 ustawy wynika, że warunkiem zwolnienia wyrobów węglowych ze względu na przeznaczenie jest wystawienie przez podmiot sprzedający wyroby węglowe dokumentu dostawy lub faktury, jeżeli określa ona pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy, oraz potwierdzenie podpisem nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego, które może być dokonane na dokumencie dostawy lub fakturze lub w umowie zawartej pomiędzy sprzedawcą wyrobów węglowych a finalnym nabywcą węglowym. Natomiast samo zastosowanie zwolnienia wyrobów węglowych ze względu na przeznaczenie nie jest warunkowane wymogiem prowadzenia ww. ewidencji co jednak nie zmienia faktu, że zgodnie z art. 91a ustawy Wnioskodawca jest zobowiązany do prowadzenia przedmiotowej ewidencji.

Zatem, Wnioskodawca jako pośredniczący podmiot węglowy dokonujący sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu oraz używający wyrobów węglowych jest obowiązany prowadzić ewidencję wyrobów węglowych na podstawie art. 91a. Jednakże uchybienia w zakresie prowadzenia takiej ewidencji nie skutkują utratą prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 6 należało uznać za prawidłowe.

Ponadto, należy zaznaczyć, że niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku akcyzowego, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.