Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.312.2025.2.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem dot. kredytu
konsolidacyjnego.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
przychód-powstanie przychodu
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 4 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych zawarcia ugody z Bankiem dotyczącej
    kredytu konsolidacyjnego. Uzupełniła go Pani pismem z 16 kwietnia 2025 r. (wpływ 23
    kwietnia 2024 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 czerwca 2025 r. (wpływ 9
    czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) października 2006 r. wraz z mężem zawarła Pani umowę kredytu konsolidacyjnego z
    podmiotem, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Stronami umowy
    jest Pani wraz z mężem oraz (...).
    Zgodnie z umową (...) zobowiązał się postawić do dyspozycji kredytobiorców kwotę (...)
    CHF na spłatę kredytu w A (kredyt mieszkaniowy) oraz w B (kredyt na zaspokojenie
    potrzeb własnych). W umowie nie zostały wskazane poszczególne kwoty kredytów w A
    oraz w B. Zgodnie z zaświadczeniem z (...) października 2006 r., zadłużenie pozostałe do
    spłaty w A na dzień (...) października 2006 r. wynosiło (...) CHF. Wypłata kredytu została
    dokonana jednorazowo, na spłatę kredytów i na rachunek kredytobiorcy.
    Z uwagi na powzięcie wiedzy o tym, że zawarta umowa o kredyt mogła zawierać
    niedozwolone klauzule umowne (w rozumieniu art. 3851 k.c.), co w przypadku wytoczenia
    sprawy sądowej skutkowałoby unieważnieniem umowy kredytu, rozważa Pani zawarcie
    ugody z bankiem.
    W księgach rachunkowych Banku na dzień zawarcia ugody wysokość zadłużenia z tytułu
    umowy wynosiła będzie (...) CHF, w tym kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): (...)
    CHF oraz odsetki bieżące: (...) CHF. Po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie
    Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody, zadłużenie
    na dzień zawarcia ugody wyniesie (...) PLN, w tym kapitał (pozostała do spłaty kwota
    kredytu): (...) PLN oraz odsetki bieżące (...) PLN. Za podstawę ustalenia wysokości
    zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie umowy zostanie rozliczony
    tak, jakby od daty zawarcia umowy, tj. od (...) października 2006 r., stanowił kredyt złotowy.
    Warunki udzielenia kredytu złotowego miałyby być następujące:
    a) kwota kredytu (kapitał) stanowiła będzie sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i
      wynosiła (...) PLN; jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w CHF, Bank przeliczy ją na
      walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia wypłaty;
    b) oprocentowanie kredytu według zmiennej stopy procentowej zostanie ustalone jako
      suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i marży w wysokości (...) %; w dniu wypłaty
      kredytu lub pierwszej transzy kredytu oprocentowanie wynosiło (...) %, zaś wartość
      wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M z dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy
      kredytu wynosiła (...) %; pierwszy okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego
      WIBOR 3M obowiązywał od dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu i mógł
      być krótszy niż kolejne okresy trzymiesięczne wyznaczane w dniu wymagalności raty
      kredytu i odsetek; kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika

      referencyjnego kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada
      dniowi, w którym rozpoczął się poprzedni trzymiesięczny okres obowiązywania
      wskaźnika referencyjnego, z uwzględnieniem zasad liczenia terminów oznaczonych w
      miesiącach, przewidzianych w przepisach Kodeksu cywilnego,
    c) wysokość marży, o której mowa w pkt b), odpowiadać będzie wysokości marży
      kredytów mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym
      została zawarta umowa; informacja o jej wysokości dla poszczególnych miesięcy
      dostępna jest w tabeli „(...)” w arkuszu „(...)” w kolumnie „(...)”, opublikowanej przez (...)
      na stronie internetowej (...) pod tytułem „(...)” (dostęp do strony internetowej aktywny
      na dzień zawarcia ugody);
    d) informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M, o
      którym mowa w pkt b), dostępna jest w tabeli „(...)” w arkuszu „(...)” w kolumnie „(...)” w
      pliku „(...)”, o którym mowa w pkt c); informacja o wysokości dziennej wartości
      wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M od roku 2021 dostępna jest w tabeli „(...)”
      opublikowanej przez (...) na stronie internetowej: (...).
    Rozliczenie dotychczasowych spłat w ramach kredytu udzielonego na podstawie umowy
    na poczet kredytu w złotych, nastąpi w ten sposób, że wartość spłat dokonanych na
    podstawie umowy zostanie zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a
    następnie – rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka pomniejszy kapitał do
    spłaty kredytu, od którego naliczane są kolejne odsetki, a niedobór – powiększy kapitał do
    spłaty, od którego naliczane są kolejne odsetki. W rozliczeniu nie uwzględnia się
    czasowego podwyższenia marży kredytu udzielonego na podstawie umowy. Odsetki
    bieżące od ostatniej spłaty raty będą podlegały rozliczeniu do dnia wejścia w życie ugody.
    Zestawienie stanowiące podstawę ustalenia pozostałej do spłaty kwoty kredytu w PLN
    stanowić będzie załącznik do ugody.
    Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, Strony uzgodnią, że pozostałe do spłaty
    zadłużenie wobec Banku z tytułu umowy, na dzień zawarcia ugody wynosi (...) PLN
    (słownie: (...) ), w tym kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): (...) PLN oraz odsetki
    bieżące: (...) PLN.
    Bank zwolni Kredytobiorcę z długu (umorzy zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie (...) PLN, a
    Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmie. Na kwotę zwolnienia z długu
    składać się będzie zadłużenie z tytułu kapitału: (...) PLN. Kredytobiorca zobowiąże się do
    zapłaty na rzecz Banku kwoty (...) PLN w terminie 30 dni od dnia zawarcia ugody. Po
    uiszczeniu przez Kredytobiorcę ww. kwoty, Bank uzna kredyt za spłacony i nie będzie
    zgłaszał roszczeń w stosunku do Kredytobiorcy w związku z umową.
    W związku z zawarciem ugody, Strony zgodnie oświadczą, iż nie będą występować w
    przyszłości względem siebie z roszczeniami wywodzonymi z postanowień umowy, jej
    zawarcia oraz wykonywania w walucie obcej, w brzmieniu sprzed zawarcia ugody, ze
    względu na przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę waluty, wysokość i zasady
    spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z umowy. Ugoda wyczerpie wszelkie
    wzajemne roszczenia Stron w ww. zakresie.
    Kredytobiorca przyjmie do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu
    (umorzenia), powstanie po jego stronie przychód, a na Banku ciążyć będzie wypełnienie
    obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11), o ile obowiązek taki wynika
    z przepisów prawa.
    Dodatkowo Bank zobowiąże się do zapłaty na rzecz Kredytobiorcy kwoty (...) PLN w
    terminie 14 dni od dnia zawarcia ugody. Kwota ta stanowić będzie przychód dla
    Kredytobiorcy, a na Banku ciążyć będzie wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj.
    sporządzenie informacji PIT-11).

    Dysponuje Pani jedynie zaświadczeniem z (...) października 2006 r., z którego wynika
    zadłużenie z tytułu kredytu mieszkaniowego zawartego z A. Nie jest Pani w stanie określić
    kwoty na jaką pierwotnie został zaciągnięty kredyt mieszkaniowy.
    Uzupełnienie wniosku
    Kredyt w A został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego wcześniej
    w innym banku. Kredyt w B został zaciągnięty jako kredyt konsumpcyjny.
    Nieruchomość, na którą zaciągnięto kredyt położona jest w Polsce, w (...).
    Kredyt w A był zabezpieczony hipoteką. Kredyt w B nie był zabezpieczony hipoteką na
    przedmiotowej nieruchomości lokalowej. Przedmiotowy kredyt w (...) z (...) października
    2006r. jest zabezpieczony hipoteką na przedmiotowej nieruchomości lokalowej.
    Zgodnie z umową jest Pani solidarnie z mężem zobowiązana do spłaty kredytu.
    Umorzenie kredytu konsolidacyjnego będzie skutkowało wygaśnięciem zobowiązania w
    całości, w stosunku do obu współkredytobiorców.
    Nie korzystała Pani wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych.
    Ugoda zostanie zawarta do końca 2026 r.
    Bank określa kwotę (...) PLN jako „kwotę dodatkową”, bez wskazania podstawy prawnej
    świadczenia. Nie została Pani też poinformowana w jaki sposób została wyliczona ta
    kwota. Kwota (...) PLN stanowi de facto część zapłaconych przez Panią odsetek umownych
    od udzielonego kredytu konsolidacyjnego. Suma wpłat pomniejszona o ww. kwotę będzie
    wyższa niż kwota uzyskanego kapitału z tytułu umowy kredytu konsolidacyjnego.
    Pytania
    1) Czy kwota dodatkowa (...) PLN stanowiąca w istocie częściowy zwrot spłaconych przez
      Panią rat wynikająca z tytułu umowy ugody dot. kredytu frankowego otrzymanego na
      potrzeby mieszkaniowe podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych?
    2) Czy w przypadku uznania, że wypłacana przez Bank kwota, o której mowa w pytaniu 1,
      nie podlega opodatkowaniu, to w sytuacji wystawienia przez Bank PIT-11 na tę kwotę,
      może Pani pominąć ją w rocznym zeznaniu podatkowym (z uwagi na fakt, że kwota ta
      nie stanowi dla Pani przychodu)?
    3) W jaki sposób ustalać umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      konsolidacyjnego lub refinansowanego objętą zaniechaniem poboru podatku zgodnie
      z § 1 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
      zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
      związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z
      2024 r. poz. 102 z późn. zm.)?
    4) Czy zaświadczenie o zadłużeniu z tytułu udzielonego kredytu w A pozostałego do
      spłaty przed zawarciem umowy kredytu konsolidacyjnego będzie wystarczające do
      ustalenia kwoty wierzytelności podlegającej umorzeniu na mocy § 1 ust. 4
      Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102
      z późn. zm.)?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, wypłacona kwota dodatkowa, stanowi
    częściowy zwrot rat pobranych od Pani jako kredytobiorcy i nie może być uznana za
    przysporzenie majątkowe, a co za tym idzie, nie można zaliczyć do żadnej kategorii
    przychodów, które wynikają z art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163), opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    - dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    - dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
    realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art.
    25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
    roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń
    w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    - pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    - pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów.
    W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”,
    „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód,
    pochodzenie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Odrębnym
    źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła".
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego
    funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej
    rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych,

    kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego
    oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
    dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww.
    ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
    czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel,
    a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
    umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
    terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest
    nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany
    jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione
    do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej
    jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno
    zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie
    mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Pani ocenie, kwota zwrócona przez Bank w wyniku zawarcia umowy ugody dot. kredytu
    frankowego, nie jest dochodem, lecz zwrotem niesłusznie zapłaconych rat, które były
    płacone z Pani opodatkowanych dochodów i pozostanie ona obojętna podatkowo.
    Należy zauważyć, że podobne stanowisko zajął m.in.:
    a) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 5 grudnia 2024
      r. 0112-KDIL2-1.4011.816.2024.2.MKA,
    b) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 27 listopada
      2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.782.2024.1.KF,

    c) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 19 listopada
      2024 r. 0115-KDIT2.4011.401.2024.2.KC,
    d) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 18
      października 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.665.2024.1.MKA.
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 2, w przypadku wystawienia przez Bank
    informacji PIT-11, nie będzie Pani zobowiązana do wykazania ww. kwoty, tj. kwoty
    dodatkowej stanowiącej częściowy zwrot rat wpłaconych przez Panią jako kredytobiorcę w
    zeznaniu rocznym podatkowym. W takiej sytuacji, Pani zdaniem, na Banku, wbrew
    zapisom ugody, nie ciąży obowiązek informacyjny w postaci sporządzenia PIT-11 na kwotę
    stanowiącą zwrot.
    W przypadku wystawienia przez Bank informacji PIT-11, nie będzie Pani zobowiązana do
    wykazania ww. kwoty tj. kwoty dodatkowej stanowiącej częściowy zwrot rat wpłaconych
    przez Panią jako kredytobiorcę w zeznaniu rocznym podatkowym.
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 3, § 1 ust. 4 Rozporządzenia należy rozumieć
    w taki sposób, iż zaniechaniu poboru podlega kwota kredytu konsolidacyjnego równa
    kwocie kredytu mieszkaniowego (w rozumieniu Rozporządzenia), który to kredyt został
    zastąpiony kredytem konsolidacyjnym. W przypadku zaś, gdy umarzana kwota kredytu
    konsolidacyjnego jest niższa od kwoty kredytu mieszkaniowego (z uwagi na dokonane
    spłaty), to zaniechanie obejmie całą kwotę kredytu konsolidacyjnego.
    Takie stanowisko w wyroku z 28 marca 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 272/24 zajął
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 4, zaświadczenie przedstawiające wysokość
    pozostałego do spłaty zadłużenia wynikającego z kredytu mieszkaniowego, które było
    podstawą zawarcia kredytu konsolidacyjnego winno być wystarczające do ustalenia jaka
    kwota będzie objęta zaniechaniem poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. Na tej podstawie możliwe będzie również ustalenie wysokości kredytu
    zaciągniętego na cele inne niż mieszkaniowe, który również wchodził w skład kredytu
    konsolidacyjnego.
    Ze względu na znaczny upływ czasu, nie jest Pani w stanie wskazać konkretnych kwot
    wynikających z kredytu mieszkaniowego i zaciągniętego na potrzeby własne. Zasadne w
    takim przypadku jest uwzględnienie kwoty, która faktycznie została zawarta w kredycie
    konsolidacyjnym, nie natomiast kwoty pierwotnego kredytu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.

    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób
    fizycznych można mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
      Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Na podmiotach dokonujących świadczeń z innych źródeł ciążą natomiast obowiązki
    informacyjne, wynikające z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zgodnie z którym:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją

      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że zamierza Pani zawrzeć z Bankiem
    ugodę, w ramach której Bank zwolni Panią z długu (umorzy Pani zobowiązanie z tytułu
    kredytu konsolidacyjnego) oraz zobowiąże się do wypłaty na Pani rzecz kwoty dodatkowej
    w wysokości (...) PLN.
    W związku z powyższym wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Stosownie natomiast do art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania ustalonej w ugodzie kwoty
    dodatkowej wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze
    źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11
    ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że Bank określa kwotę (...) PLN jako „kwotę dodatkową”,
    bez wskazania podstawy prawnej świadczenia. Jednakże kwota (...) PLN stanowi de facto
    część zapłaconych przez Panią odsetek umownych od udzielonego kredytu
    konsolidacyjnego. Podała Pani również, że suma wpłat pomniejszona o ww. kwotę będzie
    wyższa niż kwota uzyskanego kapitału z tytułu umowy kredytu konsolidacyjnego.
    Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzyma Pani zwrot środków pieniężnych,
    które wcześniej na mocy umowy przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty części
    rat udzielonego kredytu konsolidacyjnego. A zatem otrzyma Pani środki będące
    ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pani własnych środków.

    Kwota otrzymana na podstawie ugody nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pani
    majątku. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo.
    Dlatego stwierdzam, że otrzymana przez Panią na podstawie ugody kwota dodatkowa nie
    będzie stanowić dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Bank nie będzie miał zatem obowiązku
    wystawienia dla Pani informacji PIT-11. Tym samym jej uzyskanie nie będzie skutkować po
    Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    W tej części Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Odrębną kwestią jest natomiast umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu
    konsolidacyjnego. Wówczas po stronie kredytobiorcy powstaje przychód, bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 Kodeks cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, wartość umorzonej Pani kwoty wierzytelności z tytułu kredytu
    konsolidacyjnego, na podstawie ugody z Bankiem, będzie stanowić dla Pani przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy.
    W celu odniesienia się do Pani wątpliwości wyartykułowanych w pytaniach nr 3 i 4
    zadanych we wniosku, należy przeanalizować przepisy rozporządzenia Ministra Finansów
    z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.). W pierwszej kolejności konieczne
    jest bowiem ustalenie, czy opisana we wniosku sytuacja mieści się w dyspozycji ww.
    rozporządzenia.
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu

        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).
    Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego, w sytuacji gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i

    kredyt konsolidacyjny, został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia). W takiej sytuacji zaniechanie obejmuje
    odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w
    części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Co istotne, aby umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub
    konsolidacyjnego mogły korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia, kredyt ten musiał zostać zaciągnięty na
    spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w § 3 ww. rozporządzenia. A więc musiał
    być to kredyt, który został zaciągnięty na wydatki enumeratywnie wymienione w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast w przedstawionym we wniosku przypadku kredyt konsolidacyjny zastał
    zaciągnięty na spłatę kredytu zaciągniętego w A, którego celem była spłata kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego wcześniej w innym banku oraz na spłatę kredytu w B, który
    był kredytem konsumpcyjnym, niezabezpieczonym hipoteką. Żaden z ww. kredytów (ani
    kredyt w A ani kredyt w B) nie był zatem kredytem mieszkaniowym w rozumieniu ww.
    rozporządzenia. Żaden z nich nie został bowiem zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym kwota umorzonego kredytu konsolidacyjnego w żadnej części nie będzie
    mogła korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie przepisów
    omawianego rozporządzenia.
    Podsumowując stwierdzić należy, że planowane umorzenie przez Bank kwoty części
    wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego zaciągniętego w 2006 r., będzie stanowić
    dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Z uwagi na fakt, że celem kredytu konsolidacyjnego zaciągniętego w 2006 r. nie była
    bezpośrednio spłata kredytu mieszkaniowego, lecz spłata kredytu w A, który z kolei był
    przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego oraz spłata kredytu w B, który był
    kredytem konsumenckim (niezabezpieczonym hipoteką), w przedmiotowej sprawie nie
    znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Z § 1 ust. 4 ww. rozporządzenia jednoznacznie wynika bowiem, że w przypadku gdy kredyt
    mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został
    zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, obejmuje odpowiednio kwotę
    wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Zatem,
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie powyższego
    rozporządzenia mogłoby mieć zastosowanie w sytuacji, gdyby umorzenie kwot
    wierzytelności z tytułu kredytu dotyczyło takiego kredytu konsolidacyjnego, który zostałby
    bezpośrednio zaciągnięty na spłatę m.in. kredytu mieszkaniowego.
    Tymczasem w przedmiotowej sprawie kredyt mieszkaniowy został najpierw zastąpiony
    kredytem z A, a dopiero następnie kredytem konsolidacyjnym. Zatem planowane przez
    Bank umorzenie nie będzie dotyczyło kwot wierzytelności z tytułu takiego kredytu
    konsolidacyjnego, który zastępowałby bezpośrednio kredyt mieszkaniowy.
    Podkreślić należy, że zwolnienia, czy też zaniechania poboru podatku nie mogą być
    interpretowane rozszerzająco. Niewątpliwie gdyby zamiarem prawodawcy było
    umożliwienie skorzystania z możliwości zaniechania poboru podatku dochodowego od
    osób fizycznych na podstawie analizowanego rozporządzenia, także w przypadku

    umorzenia kwoty wierzytelności z tytułu kredytu niezaciągniętego bezpośrednio na spłatę
    kredytu mieszkaniowego tylko na spłatę innego kredytu, który to z kolei dopiero został
    zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego, to odpowiedni zapis znalazłby się w
    rozporządzeniu. Natomiast rozporządzenie takiej możliwości nie przewiduje.
    W związku z powyższym brak jest podstaw do wskazywania Pani w jaki sposób powinna
    Pani ustalić umorzoną kwotę wierzytelności objętą zaniechaniem poboru podatku, ani jaki
    dokument będzie wystarczający do ustalenia jej wysokości, skoro w analizowanym
    przypadku zaniechanie poboru podatku w ogóle nie znajdzie zastosowania.
    Zatem, w opisanej sytuacji, w żadnej części umorzona kwota wierzytelności nie będzie
    korzystać z zaniechania, o którym mowa w rozporządzeniu w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    W konsekwencji, będzie Pani zobowiązana do obliczenia oraz zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwoty planowanego umorzenia przez Bank części
    kredytu konsolidacyjnego zaciągniętego w 2006 r.
    Pani stanowisko, zgodnie z którym zaniechanie obejmie całą umorzoną kwotę kredytu
    konsolidacyjnego, jest zatem nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.