Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.593.2017.1.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-09
Teza: brak prawa do obniżenia podatku VAT w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: fundusz; odliczenia-odliczenie podatku; parafia; projekt; sprzedaż-sprzedaż nieopodatkowana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2017 r. (data wpływu 11 września 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia i zwrotu naliczonego podatku VAT poniesionego w związku z realizacją projektu pn. „…..” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia i zwrotu naliczonego podatku VAT poniesionego w związku z realizacją projektu pn. „…..”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Parafia Rzymsko-Katolicka jest jednostką organizacyjną kościoła, posiada osobowość prawną co wynika z art. 5 i 7 ustawy z dnia 7 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 1989 r. Nr 29, poz. 154 ze zm.). Nie prowadzi działalności gospodarczej. Nie figuruje w ewidencji płatników podatku od towarów i usług, nie jest podatnikiem VAT.

Parafia jest beneficjentem poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Jest zobowiązana do przedłożenia z wnioskiem o płatność interpretacji indywidualnej w zakresie interpretacji prawa podatkowego wydanej przez właściwy organ upoważniony - zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (beneficjent składa do wniosku o przyznanie pomocy oświadczenie o kwalifikowalności VAT oraz wykazuje w kosztach kwalifikowanych podatek VAT). Zrealizowany projekt pn. „…..” polega na wykonaniu ścieżki spacerowej, rowerowej. Realizacja zadania tworzy warunki dla rozwoju obszarów wiejskich oraz aktywizacji ludności wiejskiej.

Składając wniosek o przyznanie pomocy Wnioskodawca złożył oświadczenie o kwalifikowalności VAT, które skutkuje tym, że VAT jest w przypadku realizacji projektu wydatkiem kwalifikowalnym. Parafia nie może w żaden sposób odzyskać podatku VAT. Projekt jest zrealizowany przez Wnioskodawcę. Parafia nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT i nie składa deklaracji VAT-7. Zagospodarowywany teren przy kościele jest ogólnodostępny i nieodpłatny dla parafian, mieszkańców i turystów.

Parafia w 2016 roku wystąpiła do samorządu województwa świętokrzyskiego z wnioskiem o dofinansowanie projektu polegającego na budowie ścieżki spacerowej przy kościele ….. w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Wniosek został rozstrzygnięty pozytywnie i Parafii przyznano dofinansowanie umową o przyznanie pomocy z dnia 2 czerwca 2017 r. zgodnie z rozporządzeniem MRiRW w sprawie szczególnych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach PROW na lata 2014-2020. W czerwcu 2017 roku Parafia przystąpiła do realizacji projektu. Prace zakończono w dniu 30 lipca 2017 roku i dokonano odbioru wykonanych robót.

Zrealizowany projekt z założeń ma na celu poprawę infrastruktury publicznej i estetyki miejscowości, a także podniesienie atrakcyjności turystycznej miejscowości. Koszt inwestycji 72570,27 zł z czego 56000,00 zł pochodzi ze środków unijnych, a pozostała kwota to wkład własny Parafii.

W związku z realizacją zadania nie występuje, jak również nie wystąpi w przyszłości, związek pomiędzy nabyciem towarów i usług, a czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Parafia nie jest płatnikiem podatku od towarów i usług, a w ramach projektu nie będą wykonywane czynności opodatkowane tym podatkiem. We wniosku o dofinansowanie Parafia zakwalifikowała podatek od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych podlegających refundacji, ponieważ nie ma możliwości w żaden sposób odliczenia podatku z tytułu realizacji inwestycji. Pomoc nie obejmuje podatku VAT, jeżeli możliwe jest jego odzyskanie. Parafia nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, zatem nie ma możliwości odzyskania podatku VAT poprzez odliczenie podatku naliczonego na pokrycie kosztów zagospodarowania terenu w ramach realizacji ww. inwestycji. Podatek VAT w tym przypadku należy traktować jako koszt kwalifikowalny. Dotacja zostanie przekazana Parafii na podstawie wniosku o płatność.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku realizacji projektu w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, na podstawie umowy przyznania pomocy zawartej z samorządem województwa, pn. „…..” przysługuje prawo do odliczenia i zwrotu naliczonego podatku VAT poniesionego w związku z realizacją opisanego projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z istniejącą sytuacją prawną Parafia Rzymsko-Katolicka - beneficjent poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, który nie jest płatnikiem podatku od towarów i usług, który nie ma możliwości odzyskania tego podatku, w przypadku przedstawionego stanu faktycznego, Parafii nie przysługuje prawo do odliczania i zwrotu kosztu podatku od towaru i usług poniesionego w związku z realizowanym projektem. Parafia uważa, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54 poz. 535 ze zmianami) prawo do obniżenia kwoty podatku lub zwrotu różnicy podatku należnego uzależnione jest od zakupu, w jakim nabywane towary i usługi związane są ze sprzedażą opodatkowaną. W omawianej sytuacji (realizacji projektów) nie występuje związek ze sprzedażą opodatkowaną. W takiej sytuacji nie będzie spełniony warunek dający Parafii prawo obniżenia kwoty podatku należnego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizowanym projektem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej „ustawą”, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 86 ust. 1 ustawy, stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione. Jak wynika z okoliczności sprawy, projekt pn. „…..” polega na wykonaniu ścieżki spacerowej, rowerowej. Zagospodarowywany teren przy kościele jest ogólnodostępny i nieodpłatny dla parafian, mieszkańców i turystów. Zrealizowany projekt z założeń ma na celu poprawę infrastruktury publicznej i estetyki miejscowości, a także podniesienie atrakcyjności turystycznej miejscowości. W związku z realizacją zadania – jak wskazał Wnioskodawca – nie występuje, jak również nie wystąpi w przyszłości, związek pomiędzy nabyciem towarów i usług, a czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług oraz w ramach projektu nie będą wykonywane czynności opodatkowane tym podatkiem. Nadto Parafia nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu realizacji przedmiotowego projektu. Tym samym Zainteresowanemu nie przysługuje z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Zainteresowany nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego, pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tego warunku, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia i zwrotu naliczonego podatku VAT poniesionego w związku z realizacją projektu pn. „….”, ponieważ efekty projektu nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, jak również Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zauważyć należy, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.