Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.301.2025.3.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: Sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach nie będzie stanowiła
czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od
towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: majątek-majątek osobisty
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-zbycie nieruchomości
podatnik
udział
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku uznania za podatnika w związku ze sprzedażą udziałów w Nieruchomości.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A.A. („Wnioskodawca” lub „Spadkobiorca”) jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    fizycznych („PIT”).
    16 maja 2011 roku w (...) zmarł ojciec Wnioskodawcy – B.B. („Spadkodawca”).
    Spadkodawca posiadał majątek, który Spadkobierca odziedziczył na podstawie
    dziedziczenia ustawowego. Spadkodawca nie pozostawił testamentu. Spadkobierca nabył
    ¼ spadku po Spadkodawcy z dobrodziejstwem inwentarza zgodnie z ustawą z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.).
    Pozostałą część spadku nabyły również pozostałe dzieci oraz żona Spadkodawcy
    („Pozostali Spadkobiercy”). Każdy ze Spadkobierców otrzymał po ¼ całości spadku.
    Spadkobierca oraz Pozostali Spadkobiercy występują dalej łącznie jako „Spadkobiercy”.
    W skład spadku wchodziły następujące nieruchomości:
    i. częściowo niezabudowana nieruchomość gruntowa, położona w (...), gmina (...), objęta
      księgą wieczystą (...), prowadzoną przez Sąd Rejonowy (...), stanowiąca m.in. działki nr
      1, nr 2 i nr 3, łącznego obszaru 4,26734 ha („Nieruchomość I”);
    ii. niezabudowana nieruchomość gruntowa położona w (...), gmina (...), stanowiąca działkę
      nr 4 obszaru 0,1400 ha, objęta księgą wieczystą (...) („Nieruchomość II”);
    łącznie nazwane w dalszej części Wniosku jako „Nieruchomości”.
    Działka nr 1 jest zabudowana domem rodzinnym, działka 2 jest niezabudowana (około
    połowa jej powierzchni to grunty leśne i zakrzewione), działka nr 3 powstała z wydzielenia
    działki nr 5, której część została w 2021 r. zajęta przez gminę (...) („Gmina”) pod drogę
    publiczną (nr KW (...), „Zajęta Nieruchomość”). Zajęta Nieruchomość przeszła na własność
    Gminy na podstawie decyzji nr (...) o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, wydanej
    w 2020 r. Żaden ze Spadkobierców nie inicjował postępowania administracyjnego
    mającego na celu wydanie ww. decyzji.
    Spadkobiercy nie brali udziału w postępowaniu zmierzającym do wydania ww. decyzji.
    W związku ze stwierdzeniem nabycia spadku z 18 stycznia 2012 r. (akt poświadczenia
    dziedziczenia) Wnioskodawca nabył ¼ udziału w Nieruchomości I („Udział w
    Nieruchomości I”) oraz 1/8 udziału w Nieruchomości II („Udział w Nieruchomości II”).
    Pierwotnie wszystkie Nieruchomości miały zostać wykorzystane prywatnie, na cele
    prywatne Wnioskodawcy oraz Pozostałych Spadkobierców, ich bliskich oraz grupy ich
    znajomych i przyjaciół. Z czasem jednak Spadkobiercy podjęli decyzję o sprzedaży
    Udziałów w Nieruchomościach.
    Przedmiotem sprzedaży nie będą:
    a. działka nr 4 wchodząca w skład Nieruchomości II,

    b. działka nr 1, na której znajduje się dom rodzinny Spadkobierców.
    Dla potrzeb dalszej części Wniosku udziały w Nieruchomościach, które podlegać będą
    sprzedaży przez Spadkobierców zostały nazwane łącznie „Udziałami w Nieruchomościach”.
    W związku z planowaną sprzedażą Udziałów w Nieruchomości, Spadkobiercy poczynią
    pewne kroki w sprawie, w tym m. in.:
    (i) upoważnią notarialnie jednego ze Spadkobierców do ograniczonego działania w ich
      imieniu (kontakt z potencjalnymi kupującymi, negocjacje warunków umowy sprzedaży
      Udziałów w Nieruchomościach);
    (ii) zamieszczą ogłoszenie o sprzedaży Nieruchomości na części Nieruchomości;
    (iii) wystawią na Nieruchomości informację o planowanej sprzedaży.
    Upoważnienie, o którym mowa powyżej, nie będzie obejmowało:
    a. występowania przed organami administracji publicznej;
    b. podejmowania działań faktycznych i administracyjno-prawnych, niezbędnych do
      uzyskania decyzji i pozwoleń, składania wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp.;
    c. pełnomocnictwa do zawarcia w ich imieniu przyrzeczonych umów sprzedaży Udziałów
      w Nieruchomościach.
    Jeden ze Spadkobierców, będący pełnomocnikiem, o którym mowa powyżej, nie otrzyma z
    tego tytułu żadnego wynagrodzenia.
    Spadkobiercy rozważają również zamieszczenie ofert sprzedaży Nieruchomości na jednym
    portalu internetowym, który nie jest portalem aukcyjnym.
    Poniżej Wnioskodawca wskazuje na dodatkowe okoliczności związane z nabyciem i
    sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach:
    a. Nieruchomości nie były na moment objęcia spadku przez Spadkobierców obciążone
      żadnym zobowiązaniem, w tym kredytem bankowym;
    b. Wnioskodawca nie wykorzystywał Nieruchomości w żaden sposób, zarówno na cele
      prywatne, jak i na cele działalności gospodarczej (Wnioskodawca nie prowadzi
      działalności gospodarczej);
    c. Nieruchomości nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy;
    d. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży;
    e. Wnioskodawca nigdy nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym;
    f. Wnioskodawca nie prowadził oraz nie prowadzi działalności gospodarczej
      zarejestrowanej w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
    g. Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej,
      Wnioskodawca nie dokonywał i nie dokonuje sprzedaży płodów rolnych;
    h. Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności
      gospodarczej;
    i. w przeszłości Wnioskodawca nie dokonywał rejestracji jako podatnik VAT, nie
      dokonywał sprzedaży żadnych nieruchomości;
    j. Wnioskodawca nie udzieli pełnomocnictw do występowania w jego imieniu, tzn. np.: do
      występowania przed organami administracji publicznej, podejmowania działań
      faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń, składania
      wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp.;
    k. Nieruchomości nie były i nie będą wystawiane na portalach aukcyjnych lub w inny
      sposób przedstawiana jako składnik majątkowy przeznaczony do sprzedaży (poza
      podjęciem czynności wskazanych powyżej we wniosku);

    l. Wnioskodawca oraz pozostali Spadkobiercy nie będą korzystali dla potrzeb sprzedaży
      Nieruchomości z usług pośrednika, czyli nie będą zlecać osobie trzeciej znalezienie
      potencjalnego nabywcy;
    m.po nabyciu spadku Wnioskodawca nie poczynił jakichkolwiek działań dotyczących
      zwiększenia wartości Nieruchomości, tj. nie dokonał jej uatrakcyjnienia np. poprzez
      założenie ogrodzenia, wydzielenia lub budowy drogi, wyposażenia w urządzenia i sieci
      kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej itp.;
    n. Wnioskodawca dokonuje sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach z powodów
      prywatnych, nie jest zamiarem Wnioskodawcy dalsze inwestowanie na rynku
      nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży;
    o. wynagrodzenie otrzymane przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży Udziałów w
      Nieruchomościach zostanie przeznaczone na cele prywatne (budowę lub zakup
      domu), spłatę kredytu lub zostanie przeznaczone na prywatną lokatę kapitału (lokaty
      bankowe, fundusze kapitałowe itp.), zakup nieruchomości dla dzieci Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca nie zamierza przed sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach zawierać
    umów przedwstępnych z potencjalnymi nabywcami.
    Pytania
    1. Czy w związku ze sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach, Wnioskodawca będzie
      podatnikiem VAT?
    2. Czy sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach będzie podlegać opodatkowaniu VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach, nie
      będzie on podatnikiem VAT.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach nie będzie podlegać
      opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie
    Status podatnika VAT
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają m.in.: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju. Towarami, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z powyższych przepisów wynika zatem,
    że dostawa nieruchomości gruntowej stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od
    towarów i usług.
    Aby jednak doszło do uznania dalej czynności za opodatkowaną na gruncie przepisów
    ustawy o VAT, dokonujący tej czynności musi występować w ramach tej transakcji w
    charakterze podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT:
    1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
      oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której
      mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie i doktrynie, aby transakcja podlegała
    opodatkowaniu VAT podatnik musi działać w takim charakterze, natomiast podatnik
    dokonujący transakcji prywatnie nie działa w charakterze podatnika VAT i taka transakcja
    nie podlega VAT (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 16 października 2018 r. sygn. akt I SA/Bd
    540/18).
    Ustalenie, czy dana czynność zostaje podjęta w ramach zarządu majątkiem osobistym, czy
    też nosi znamiona wykonywania jej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    również była wielokrotnie przedmiotem analizy dokonywanej przez polskie sądy
    administracyjne oraz zagraniczne sądy i trybunały.
    Na szczególną uwagę zasługuje w tym zakresie wyrok Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „TSUE”) w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180
    /10 i C-181/10, w którym TSUE stwierdził, że:
        „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze
        zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany
        planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt
        przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
        dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28
        listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
        Urz.UE Nr L 347 str. 1 ze zm.), kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
        sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Natomiast, jeżeli
        osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w
        zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
        wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, w
        rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 112 należy uznać ją za podmiot
        prowadzący działalność gospodarczą, a więc za podatnika podatku od wartości
        dodanej. TSUE wskazał jedynie przykładowo okoliczności, które mogą świadczyć o
        tym, że dana osoba sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika
        podatku VAT, a podział nieruchomości w celu uzyskania lepszej ceny, liczba
        transakcji, odstępy pomiędzy transakcjami i wysokość osiągniętych przychodów,
        nie są decydujące i nie są czynnościami, które same z siebie wykraczałyby poza
        zarząd majątkiem prywatnym”.
    Jak zatem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt
    I FSK 45/18:
        „To, czy dany podmiot działa jako podatnik podatku VAT wymaga bowiem oceny
        odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Każdorazowo należy
        zatem zbadać, jakie środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży gruntu. Jeżeli
        środki te są podobne do tych, które wykorzystują handlowcy, wówczas strona
        sprzedając grunt, zachowuje się jak handlowiec (por. wyroki NSA z: 29 października
        2007 r. sygn. akt I FPS 3/07; 22 października 2013 r. sygn. akt I FSK 1323/12; 14
        marca 2014 r. sygn. akt I FSK 319/13; 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt I FSK 781/13; 27
        maja 2014 r. sygn. akt I FSK 774/13 i 8 lipca 2015 r. sygn. akt I FSK 729/14). W
        orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego po wspomnianym wyżej wyroku
        TSUE przyjmuje się, że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości

        należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego
        w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno. Należy przede wszystkim mieć na
        uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi
        poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym (por. wyroki NSA z: 9
        października 2014 r. sygn. akt I FSK 213/13; 3 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 1859/13;
        11 czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 716/14 i 29 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 636
        /15)”.
    W pierwszej kolejności zatem, analizie powinna zostać poddana możliwość uznania
    Wnioskodawcy za czynnego podatnika VAT.
    Odnosząc się do powyższych ustaleń w kontekście planowanej transakcji, należy
    zauważyć, że Spadkobiercy, w tym Wnioskodawca, podjęli jedynie niezbędne działania w
    celu przygotowania sprzedaży Nieruchomości. Warto wskazać, że bez podjęcia tych
    działań, o których mowa powyżej, niemożliwe byłoby znalezienie jakiegokolwiek
    potencjalnego kupca. Należy również dodać, że część z tych działań ma (bądź będzie miała
    w przyszłości) jedynie znaczenie logistyczne/techniczne/ organizacyjne, ułatwiające proces
    transakcyjny oraz decyzyjny. Ze względu na znaczą liczbę współwłaścicieli Nieruchomości,
    zasadne będzie powołanie spośród Spadkobierców jednego pełnomocnika do
    reprezentowania wszystkich współwłaścicieli w sprawach związanych z transakcją.
    Takiego działania nie należy utożsamiać z działaniem wykraczającym poza zakres
    standardowego zarządu majątkiem prywatnym. W tym przypadku, majątkiem prywatnym
    jest Udział w Nieruchomości I oraz Udział w Nieruchomości II. Poza Wnioskodawcą
    Udziałami w Nieruchomościach dysponują również Pozostali Spadkobiercy. W ocenie
    Wnioskodawcy, ustanowienie pełnomocnika spośród Spadkobierców będzie więc
    przejawem standardowego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że Spadkobiercy, w tym Wnioskodawca, nie podjęli i
    nie podejmą aktywnych działań w zakresie planowanej sprzedaży Nieruchomości,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców a które nakazywałyby Spadkobierców, w tym Wnioskodawcę, uznać za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a więc za podatnika VAT, np.:
    a. Wnioskodawca nie wykorzystywał Nieruchomości w żaden sposób, zarówno na cele
      prywatne, jak i na cele działalności gospodarczej (Wnioskodawca nie prowadzi
      działalności gospodarczej);
    b. Nieruchomości nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy;
    c. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży;
    d. Wnioskodawca nigdy nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym;
    e. Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej,
      Wnioskodawca nie dokonywał i nie dokonuje sprzedaży płodów rolnych;
    f. w przeszłości Wnioskodawca nie dokonywał rejestracji jako podatnik VAT, nie
      dokonywał sprzedaży żadnych nieruchomości,
    g. zakres pełnomocnictwa, które Wnioskodawca zamierza udzielić jednemu ze
      Spadkobierców nie będzie obejmował występowanie przed organami administracji
      publicznej, podejmowanie działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania
      decyzji i pozwoleń, składania wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp.;
    h. Wnioskodawca ani żaden z Pozostałych Spadkobiorców nie występował o wydanie
      decyzji o wydanie warunków zabudowy dla Nieruchomości;
    i. nie zostały podjęte oraz nie zostaną przed zawarciem umowy sprzedaży podjęte
      działania mające na celu zwiększenie atrakcyjności Nieruchomości, tj. nie ogrodzono

      działek, nie zostały one uzbrojone; Wnioskodawca nie występował o dostęp drogi
      publicznej do Nieruchomości;
    j. wobec Nieruchomości nie zostały podjęte żadne działania marketingowe, nie można
      bowiem za takie uznać wystawienie oferty sprzedaży na portalu internetowym oraz
      zamieszczenia ogłoszenia o sprzedaży Nieruchomości na części Nieruchomości;
    k. Wnioskodawca, ani żaden z Pozostałych Spadkobiorców nie korzystał oraz nie korzysta
      dla potrzeb zbycia Nieruchomości z usług pośrednika nieruchomości;
    l. Wnioskodawca dokonuje sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach z powodów
      prywatnych, nie jest zamiarem Wnioskodawcy dalsze inwestowanie na rynku
      nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży;
    m. Wynagrodzenie otrzymane przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży Udziałów w
      Nieruchomościach zostanie przeznaczone na cele prywatne (budowę lub zakup
      domu), spłatę kredytu lub zostanie przeznaczone na prywatną lokatę kapitału (lokaty
      bankowe, fundusze kapitałowe itp.), zakup nieruchomości dla dzieci Wnioskodawcy);
    n. Wnioskodawca nie zamierza przed sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach zawierać
      umów przedwstępnych z potencjalnymi nabywcami.
    Wnioskodawcy znane są jednak stanowiska organów podatkowych, w świetle których
    zarząd prywatnym majątkiem i jego sprzedaż może zostać uznane za sprzedaż w ramach
    działalności gospodarczej.
    W tej sytuacji zasadnym było wystąpienie przez Wnioskodawcę z przedmiotowym
    Wnioskiem. Wnioskodawca jest bowiem świadomy wypracowanej w tym zakresie
    niejednolitej praktyki organów podatkowych. Dokonanie wiążącej oceny odnośnie statusu
    podatkowego podmiotu zbywającego nieruchomość jest zadaniem trudnym oraz
    generującym zaistnienie sporu z organami podatkowymi. Konkluzje te skłoniły Rzecznika
    Praw Obywatelskich do wystąpienia w roku 2019 do Ministra Finansów („MF”) z wnioskiem
    o podjęcie działań legislacyjnych, w celu zmniejszenia obszaru ww. wątpliwości.
    Odpowiedź MF z 13 listopada 2019 r. sygn. DD2.055.1.2019 odwołuje się w dużej mierze
    do wniosków, które TSUE przedstawił w powołanym uprzednio wyroku w sprawie Słaby i
    Kuć (C-180/10 i C-181/10), tj.:
    a. „(...) Należy jednak podkreślić, że przy dokonywaniu tej oceny należałoby posiłkować się
      wskazówkami udzielonymi w orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości UE m.in. w
      wyroku w sprawach połączonych C-180/10 i C-180/10, a zwłaszcza następującą
      argumentacją wynikającą z tego wyroku:
        dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą
        podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa
        członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12
        ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE (...) niezależnie od częstotliwości takich transakcji
        (Polska nie skorzystała z tej opcji) oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi
        działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że
        transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem
        prawa własności (vide sentencja wyroku);
        osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze
        zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany
        planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt
        przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
        dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112, zmienionej
        dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta

        następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby (vide sentencja
        wyroku);
        sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mają charakteru decydującego; jak
        orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium
        rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
        poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
        gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można
        dokonywać również jako czynności osobistych);
        okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
        działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej, sama w sobie nie jest decydująca;
        nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje
        następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych
        elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
        zainteresowanego (vide pkt 38 wyroku);
        jeżeli osoba w celu dokonania sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie
        obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
        producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
        dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot prowadzący działalność
        gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
        wartości dodanej (vide sentencja wyroku);
        takie aktywne działania mogą polegać np. na uzbrojeniu terenu albo na
        działaniach marketingowych (vide pkt 40 wyroku);
        działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w
        związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za
        czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności (vide pkt 41
        wyroku)”.
    Wnioskodawca w całej rozciągłości aprobuje konkluzje Rzecznika Praw Obywatelskich i
    uznaje je za własne. W świetle powyższych ustaleń, w ocenie Wnioskodawcy nie wystąpiły
    przesłanki uznające, że dla potrzeb zawarcia umowy sprzedaży Udziałów w
    Nieruchomościach Wnioskodawca powinien zostać uznany za czynnego podatnika VAT.
    Innymi słowy, w ocenie Wnioskodawcy, okoliczności związane z zawarciem jakiejkolwiek
    umowy sprzedaży nie są wystarczające do uznania Wnioskodawcy za czynnego podatnika
    VAT. Powyższe stanowisko potwierdzają wyroki sądów administracyjnych, które wskazują
    na przesłanki do uznania sprzedających nieruchomości jako podatników VAT:
        „Trudno działania podatnika uznać za charakterystyczne dla rozporządzania
        majątkiem prywatnym; szczególnie, gdy jako inwestor kilkukrotnie występuje do
        organów administracji publicznej o przyłącza, a następnie o pozwolenia na budowę
        kompleksu budynków mieszkalnych; wielorodzinnych; kilkukondygnacyjnych i
        przedkłada projekty architektoniczne tych budynków. Nie ma tu znaczenia, że
        nieruchomości w okresie niemalże trzydziestoletniego władania podatnik
        wykorzystywał m.in. do prowadzenia działalności rolniczej”- tak: wyrok
        Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 7 lutego 2024 r., sygn. I SA

        /Ol 457/23; „Zdaniem sądu skala podejmowanych czynności była znaczna i
        charakteryzowała się ciągłością oraz stopniem zorganizowania typowym przy
        prowadzeniu działalności gospodarczej. Nakłady inwestycyjne wykraczały poza
        standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym. Między innymi na uwagę
        zasługuje, że skarżący poniósł koszty związane ze sprzedanymi działkami: wydatki
        na rzecz Biura Pośrednictwa w Obrocie Nieruchomościami w łącznej kwocie netto
        13.553,06 zł i podatek VAT 3.117,21 zł, opłata notarialna netto 1.020 zł, podatek VAT
        234 zł, koszty przyłączy gazowych do dwóch sprzedanych działek o nr (...) i (...) na
        podstawie faktur wystawionych przez P. sp. z o.o. na łączną kwotę netto 3.864 zł,
        podatek VAT 888,72 zł. Poza tym zauważenia wymaga, że już od 2016 r. skarżący
        sukcesywnie zbywał nieruchomości (w sumie do końca 2020 r. sprzedał ponad 30
        działek, w samym kontrolowanym w niniejszej sprawie 2020 r. - 16). Z akt sprawy
        wynika, że w latach 2016-2019 skarżący sprzedał w sumie 15 działek powstałych w
        wyniku podziału w 2015 r. działki nr (...) oraz działek podzielonych również w 2019 r.
        (trzy działki w 2016 r., cztery działki w 2017 r., jedną działkę w 2018 r. oraz siedem
        działek w 2019 r.).
        Zdaniem sądu organ zasadnie przypisał skarżącemu status podatnika podatku od
        towarów i usług, gdyż sprzedając opisane nieruchomości/udziały w
        nieruchomościach zaangażował środki podobne do wykorzystywanych przez
        podmioty prowadzące profesjonalną działalność gospodarczą w tym zakresie.
        Czynności podejmowane przez skarżącego miały zorganizowaną formę,
        podejmowane były w sposób ciągły i doprowadziły do wzrostu wartości
        nieruchomości. Począwszy od 2014 r. czynności te sukcesywnie i powtarzalnie
        zmierzały do uatrakcyjnienia nieruchomości. Zaangażowanie skarżącego, nie tylko
        zresztą finansowe, ale również przejawiające się dbałością o dokumentację na
        potrzeby administracyjnych postępowań podziałowych, dotyczących uzyskania
        warunków zabudowy, pozwolenia na budowę, jak też uzbrojenia działek (przyłącza
        energetyczne, gazowe) oraz współpraca z zawodowym pośrednikiem w obrocie
        nieruchomościami, przesądzają o trafności kwalifikacji tych działań jako
        charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.” – tak: wyrok
        Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 15 czerwca 2023 r., sygn.
        I SA/Bk 147/23;
    W ocenie Wnioskodawcy, nie może on zostać uznany za podatnika VAT w związku ze
    sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach. Wnioskodawca nie podjął niezbędnych działań
    by taki status uzyskać.
    Powyższe konkluzje potwierdzają interpretacje indywidualne wydane przez Organ w
    podobnych stanach faktycznych:
    a. interpretacja indywidualna z 19 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.398.2024.3.
      WK, w której stwierdzono m.in., że:
          „Odnosząc się zatem do planowanej sprzedaży Nieruchomości - działek nr (...)
          należy stwierdzić, że czynności, o których mowa w opisie zdarzenia
          przyszłego, które Pani podjęła/ewentualnie podejmie, nie świadczą o

          aktywności Pani jako podatnika podatku VAT. Nie dokonała Pani, i jak wynika z
          opisu sprawy, nie będzie dokonywać czynności typowych dla profesjonalnego
          obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców, w
          szczególności działań mających uatrakcyjnić działki dla potencjalnych
          nabywców, ani działań marketingowych.
        Tym samym, dokonując sprzedaży ww. działek objętych wnioskiem nie będzie Pani
        działała w charakterze - zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy - podatnika
        podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
        ustawy, a sprzedaż tych działek nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT”.
    b. interpretacja indywidualna z 24 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.346.2024.4.
      KL, w której stwierdzono m.in., że:
          „Odnosząc się zatem do planowanej sprzedaży Nieruchomości - działek nr (...)
          należy stwierdzić, że czynności, o których mowa w opisie zdarzenia
          przyszłego, które Pan podjął/ewentualnie podejmie, nie świadczą o
          aktywności Pana jako podatnika podatku VAT. Nie dokonał Pan, i jak wynika z
          opisu sprawy, nie będzie dokonywać czynności typowych dla profesjonalnego
          obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców, w
          szczególności działań mających uatrakcyjnić działki dla potencjalnych
          nabywców, ani działań marketingowych.
        Tym samym, dokonując sprzedaży ww. działek objętych wnioskiem nie będzie
        Pan działał w charakterze - zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika
        podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
        ustawy, a sprzedaż tych działek nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
        Podobnie również w odniesieniu do sytuacji, w której gdy znajdzie się Kupujący
        zainteresowany wyłącznie częścią (podzielonej już wiele lat temu) działki, a Pan
        na zasadzie wyjątku rozważy możliwość podziału jednej lub maksymalnie dwóch
        działek z siedmiu przeznaczonych do sprzedaży, tzn. chodzi o działki (...) (na
        której znajdują się pozostałości po zabudowaniach gospodarskich) i nr (...), należy
        wskazać, że nie będzie Pan działał w charakterze - zdefiniowanego w art. 15 ust. 1
        ustawy - podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w
        rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a sprzedaż tych działek nie będzie podlegać
        opodatkowaniu VAT.
        (...)
        Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 jest prawidłowe”.
    c. interpretacja indywidualna z 20 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.341.2024.4.
      PM;
    d. interpretacja indywidualna z 23 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.331.2024.5.
      DS.
    Analogiczne stanowisko przedstawił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”) w
    wyroku z 3 kwietnia 2025 r. w sprawie C-213/24. W tym wyroku TSUE wskazał m.in., że:
        „Art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku od
        wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że można uznać za podatnika
        do celów podatku od wartości dodanej (VAT) prowadzącego samodzielnie

        działalność gospodarczą osobę, która sprzedaje grunt stanowiący pierwotnie część
        jej majątku osobistego, powierzając przygotowanie sprzedaży profesjonalnemu
        przedsiębiorcy, który jako pełnomocnik tej osoby podejmuje aktywne działania w
        zakresie obrotu nieruchomościami, angażując w celu tej sprzedaży środki podobne
        do wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub usługodawców w
        rozumieniu tego przepisu”.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że takie okoliczności w niniejszej sprawie nie
    wystąpią. Zarówno Wnioskodawca, jak i pozostali Spadkobiercy nie udzielą żadnemu
    profesjonalnemu podmiotowi pełnomocnictwa do reprezentowania ich w procesie
    sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach. Za taką osobę nie można bowiem uznać
    jednego ze Spadkobierców, któremu udzielone zostanie upoważnienie ze względów
    technicznych. Spadkobierca ten nie otrzyma wynagrodzenia z tytułu swojej roli w
    transakcji. W przedmiotowej sprawie nie wystąpi zatem element profesjonalnego
    świadczenia usług oraz element odpłatności.
    W konsekwencji, sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach nie będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT, ponieważ Wnioskodawca dla potrzeb sprzedaży Udziałów w
    Nieruchomościach nie będzie posiadał statusu podatnika VAT. Zbywając Udziały w
    Nieruchomościach Wnioskodawca będzie zarządzał prywatnym majątkiem, zatem dokona
    sprzedaży o charakterze prywatnym (nieprofesjonalnym).
    Opodatkowanie danej czynności podatkiem VAT ma bowiem charakter następczy
    względem ustalenia statusu podatnika VAT. Ustalenie, że dany podmiot wykonuje
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności
    jest przesłanką warunkującą możliwość rozpatrywania danej transakcji jako czynności
    opodatkowanej. Zgodnie z powyższym, brak sklasyfikowania danego podmiotu jako
    podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, oznacza, że czynność przez niego
    dokonywana (w tym przypadku sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach) nie będzie
    podlegać opodatkowaniu VAT.
    Podsumowując, okoliczności dotyczące sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach są
    niewystarczające do uznania Wnioskodawcy za przedsiębiorcę (podatnika VAT). W
    rezultacie, sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach nie będzie podlegać opodatkowaniu
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu

    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a. określone udziały w nieruchomości,
      b. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      c. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę
    towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów
    z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.
    Zatem, na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    tego podatku.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy:
      1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
      2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników,
      a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy

    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie przepisów ustawy, jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której
    zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów
    (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej
    w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego

    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach, istotne jest zatem,
    czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży podjął lub
    podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania Pana za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.
    W opisie sprawy podał Pan informacje, z których wynika, że:
        w związku ze stwierdzeniem nabycia spadku w 2012 r., nabył Pan ¼ udziału w
        Nieruchomości I oraz 1/8 udziału w Nieruchomości II;
        Nieruchomość I obejmuje działki nr 1, nr 2 i nr 3;
        Nieruchomość II obejmuje działkę nr 4;
        pierwotnie wszystkie Nieruchomości miały zostać wykorzystane prywatnie, na cele
        prywatne. Z czasem jednak wraz ze Spadkobiercami podjął Pan decyzję o sprzedaży
        Udziałów w Nieruchomościach;
        przedmiotem sprzedaży nie będzie działka nr 4, ani działka nr 1;
        w związku z planowaną sprzedażą Udziałów w Nieruchomości wraz ze
        Spadkobiercami poczyni Pan pewne kroki w sprawie, w tym m. in.:
        upoważni notarialnie jednego ze Spadkobierców do ograniczonego działania w
        imieniu Spadkobierców (kontakt z potencjalnymi kupującymi, negocjacje
        warunków umowy sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach);
        zamieści ogłoszenie o sprzedaży Nieruchomości na części Nieruchomości;
        wystawi na Nieruchomości informację o planowanej sprzedaży;
        nie wykorzystywał Pan Nieruchomości w żaden sposób, zarówno na cele prywatne,
        jak i na cele działalności gospodarczej;
        Nieruchomości nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy;
        nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży;
        nigdy nie był i nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym;
        nie prowadził i nie prowadzi Pan działalności gospodarczej zarejestrowanej w
        Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
        Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności
        rolniczej, nie dokonywał i nie dokonuje Pan sprzedaży płodów rolnych;
        Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności
        gospodarczej;
        w przeszłości nie dokonywał Pan rejestracji jako podatnik VAT, nie dokonywał
        sprzedaży żadnych nieruchomości;
        nie udzieli Pan pełnomocnictw do występowania w Pana imieniu, tzn. np.: do
        występowania przed organami administracji publicznej, podejmowania działań

        faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń, składania
        wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp.;
        Nieruchomości nie były i nie będą wystawiane na portalach aukcyjnych lub w inny
        sposób przedstawiane jako składnik majątkowy przeznaczony do sprzedaży;
        nie będzie Pan korzystał dla potrzeb sprzedaży Nieruchomości z usług pośrednika;
        po nabyciu spadku nie poczynił Pan jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia
        wartości Nieruchomości, tj. nie dokonał jej uatrakcyjnienia, np. poprzez założenie
        ogrodzenia, wydzielenia lub budowy drogi, wyposażenia w urządzenia i sieci
        kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej itp.;
        dokonuje Pan sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach z powodów prywatnych,
        nie jest Pana zamiarem dalsze inwestowanie na rynku nieruchomości w celu dalszej
        odsprzedaży;
        wynagrodzenie otrzymane przez z tytułu sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach
        zostanie przez Pana przeznaczone na cele prywatne (budowę lub zakup domu),
        spłatę kredytu lub zostanie przeznaczone na prywatną lokatę kapitału (lokaty
        bankowe, fundusze kapitałowe itp.), zakup nieruchomości dla Pana dzieci;
        nie zamierza Pan przed sprzedażą Udziałów w Nieruchomościach zawierać umów
        przedwstępnych z potencjalnymi nabywcami.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku ze sprzedażą Udziałów w
    Nieruchomościach, będzie Pan występował jako podatnik podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym czy
    sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W tym celu należy ustalić, czy dla opisanej transakcji wystąpi Pan w roli podatnika podatku
    od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT -
    co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Pana zaangażowania w
    odniesieniu do sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach nie wykracza poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej
    sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie
    sprzedaży ww. Udziałów w Nieruchomościach, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił
    bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Pana
    Udziałów w Nieruchomościach wypełni przesłanki prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że nie wykorzystywał Pan Nieruchomości w żaden sposób,
    zarówno na cele prywatne, jak i na cele działalności gospodarczej. Nieruchomości nie były
    przedmiotem najmu lub dzierżawy. Nie posiada Pan innych nieruchomości
    przeznaczonych do sprzedaży. Nie jest Pan i nigdy nie był rolnikiem ryczałtowym. Nie
    prowadził Pan i nie prowadzi działalności gospodarczej. Nieruchomości nie były i nie są
    wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej, nie dokonywał Pan i nie dokonuje
    sprzedaży płodów rolnych. Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane do

    prowadzenia działalności gospodarczej. W przeszłości nie dokonywał Pan rejestracji jako
    podatnik VAT, nie dokonywał Pan sprzedaży żadnych nieruchomości.
    Ponadto, jak wskazał Pan we wniosku nie udzieli Pan pełnomocnictw do występowania w
    Pana imieniu, tzn. np.: do występowania przed organami administracji publicznej,
    podejmowania działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i
    pozwoleń, składania wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp. Nieruchomości nie były
    i nie będą wystawiane na portalach aukcyjnych lub w inny sposób przedstawiane jako
    składnik majątkowy przeznaczony do sprzedaży (poza podjęciem czynności wskazanych
    we wniosku). Ponadto nie będzie Pan korzystał dla potrzeb sprzedaży Nieruchomości z
    usług pośrednika. Po nabyciu spadku nie poczynił Pan jakichkolwiek działań dotyczących
    zwiększenia wartości Nieruchomości, tj. nie dokonał Pan jej uatrakcyjnienia, np. poprzez
    założenie ogrodzenia, wydzielenie lub budowę drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci
    kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej itp. Nie zamierza Pan również przed sprzedażą
    Udziałów w Nieruchomościach zawierać umów przedwstępnych z potencjalnymi
    nabywcami.
    A zatem należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku nie podejmował i nie zamierza
    Pan podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Działania podjęte przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zakres podjętych czynności w odniesieniu do posiadanych Udziałów w Nieruchomościach
    w żadnym wypadku nie pozwala na uznanie, że Pana działalność w zakresie zbycia
    opisanych Udziałów w Nieruchomościach ma charakter profesjonalny.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011
    r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana przez
    Pana sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją
    uznać Pana za podatnika tego podatku. Przy sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach
    skorzysta więc Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem,
    która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
    podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
    W związku z powyższym, z tytułu planowanej sprzedaży Udziałów w Nieruchomościach (tj.
    działkach nr 2 i 3) nie będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Tym samym sprzedaż Udziałów w Nieruchomościach nie będzie stanowiła czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi wyłącznie
      w przypadku uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części.
    W związku z powyższym, nienależną opłatę w kwocie 40 zł, uiszczoną 17 kwietnia 2025 r.,
    zwrócimy - stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej - przekazem pocztowym na
    Pana adres, zgodnie z dyspozycją zawartą we wniosku.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z

    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, np. zawarcia umowy przedwstępnej, udzielenia pełnomocnictwa,
    wydzierżawienia gruntu odpowiedź traci swą aktualność.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług,
    natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.