Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-858/09-4/GC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-01-05
Teza: Tylko prawidłowe, zgodne z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, naliczenie podatku VAT, spełnia przesłanki art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i wówczas Wnioskodawca ma możliwość zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wspólnoty przedstawione we wniosku z dnia 25 września 2009 r. (data wpływu 30.09.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku od towarów i usług **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2009 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 8 grudnia 2009 r. (data wpływu 14.12.2009 r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Z dniem 01.06.2009 r. powstała Wspólnota, składająca się wyłącznie z lokali użytkowych (brak lokali mieszkalnych).

Wspólnota wystawia na rzecz członków Wspólnoty wyłącznie rachunki, dotyczące kosztów funkcjonowania nieruchomości, w częściach przypadających na poszczególnych członków Wspólnoty, oraz rachunki dotyczące funduszu remontowego, którego wartość uchwalona jest uchwałą zgromadzenia członków Wspólnoty.

Na rzecz członków Wspólnoty, Wspólnota nie wystawia faktur VAT, zgodnie z dotychczasowym stanowiskiem organów podatkowych. Faktury VAT Wspólnota wystawia jedynie na rzecz podmiotów zewnętrznych, wynajmujących powierzchnie od Wspólnoty.

Na potrzeby ustalenia sposobu obliczenia podatku VAT naliczonego, Wnioskodawca uzyskał zgodnie z art. 90 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodę Urzędu Skarbowego na przyjęcie wskaźnika 9,79% na 2009 r.

Do wyliczenia ww. wskaźnika Wnioskodawca przyjął w liczniku sprzedaż opodatkowaną podatkiem VAT, a w mianowniku sumę: sprzedaż opodatkowaną podatkiem VAT + przychód nieopodatkowany podatkiem VAT (rachunki wystawione na członków Wspólnoty, dotyczące kosztów funkcjonowania nieruchomości oraz rachunki dotyczące funduszu remontowego).

Na podatek od towarów i usług do odliczenia przy użyciu wskaźnika zatwierdzonego przez Urząd Skarbowy na 2009 r., składają się: podatek VAT zawarty w fakturach kosztowych, dotyczących zarówno bieżącego funkcjonowania nieruchomości, jak i faktur zapłaconych z funduszu remontowego.

Pozostałą kwotę podatku od towarów i usług, nieodliczoną przy użyciu wskaźnika, Wnioskodawca księguje w koszty Wspólnoty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy pozostałą kwotę podatku od towarów i usług, nieodliczoną przy użyciu wskaźnika, księgować w koszty Wspólnoty?

Zdaniem Wnioskodawcy, pozostała kwota podatku od towarów i usług, nieodliczona przy użyciu wskaźnika, księgowana jest w koszty Wspólnoty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Dz. u. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z przepisu art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy wynika, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:

1.  podatek naliczony:
    *   jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towaru i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
    *   w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,
2.  podatek należny w przypadku:
    *   importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług: kosztem uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,
    *   przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami,
3.  kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 16a - 16m, lub dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji - w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podatek naliczony stanowi zatem koszt uzyskania przychodu, jeżeli podatnik:

1.  korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, lub
2.  nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odsprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Ponadto, podatnik może zaliczyć do kosztów podatkowych podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług nie przysługuje mu obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, pod warunkiem jednak że naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z treścią złożonego wniosku zauważyć należy, iż Wspólnota wykonuje świadczenia na rzecz członków lokali użytkowych.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wspólnota, wystawia na rzecz swoich członków wyłącznie rachunki, dotyczące kosztów funkcjonowania nieruchomości, w częściach przypadających na poszczególnych członków Wspólnoty, oraz rachunki dotyczące funduszu remontowego, którego wartość uchwalona jest uchwałą zgromadzenia członków Wspólnoty.

Faktury VAT wystawia jedynie na rzecz podmiotów zewnętrznych, wynajmujących powierzchnie od Wspólnoty.

Wydatki ponoszone przez Wspólnotę stanowią zatem, koszty uzyskania przychodów odpowiednio w kwocie netto, jeśli może Ona odliczyć naliczony podatek od towarów i usług oraz w kwocie brutto, jeśli przepisy o podatku od towarów i usług nie zezwalają na odliczenie podatku naliczonego.

Wobec powyższego, stanowisko w zakresie zaliczania do kosztów uzyskania przychodów części podatku od towarów i usług należy uznać za prawidłowe, tylko wówczas, gdy prawidłowo został wyliczony podatek VAT od poszczególnych czynności wskazanych we wniosku.

Bowiem, w myśl powołanego wyżej art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony, w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług Wspólnocie nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Zatem, możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego podatku od towarów i usług, determinuje jego prawidłowe naliczenie - zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.

Reasumując, Wspólnota ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonego podatku od towarów i usług – art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tylko zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.

Powyższa interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie stanu faktycznego.

Natomiast w zakresie opisu zdarzenia przyszłego, została wydana interpretacja z dnia 05 stycznia 2010 r. nr ILPB3/423-858/09-5/GC.

Kwestie dotyczące podatku od towarów i usług rozstrzygnięte zostały odrębnymi interpretacjami z dnia 18 grudnia 2009 r. nr ILPP1/443-1196/09-4/BD, ILPP1/443-1196/09-5/BD, ILPP1/443-1196/09-6/BD, ILPP1/443-1196/09-7/BD.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.