Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP3.4512.551.2016.2.JM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-12-21
Teza: Opodatkowania właściwymi stawkami podatku wykonywanego zamówienia.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi budowlano-montażowe; usługi-usługi remontowo-budowlane; wyroby-wyroby medyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2016 r. (data wpływu 11 października 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 listopada 2016 r. (data wpływu 25 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   stawki podatku dla robót budowlanych wykonanych w bryle budynku **– jest prawidłowe;**

*   stawki podatku dla robót budowlanych wykonanych poza bryłą budynku **– jest prawidłowe;**

*   stawki podatku dla dostawy wraz z montażem sprzętu rehabilitacyjnego **– jest nieprawidłowe;**

*   pozostałych czynności związanych z wyposażeniem pokoi **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla: robót budowlanych, dostawy wraz z montażem sprzętu rehabilitacyjnego oraz pozostałych czynności związanych z wyposażeniem pokoi.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 listopada 2016 r. (data wpływu 25 listopada 2016 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Zakład Remontowo-Budowlany … uczestniczył w postępowaniu przetargowym o udzielenie zamówienia publicznego w trybie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawa Zamówień Publicznych. Przedmiotem zamówienia była realizacja zadania inwestycyjnego pn.: „…”. Ze względu na zaoferowaną przez zakład Wnioskodawcy najniższą cenę, oferta Wnioskodawcy została wybrana do wykonania powyższego zadania.

Rozbudowa budynku obejmuje w szczególności dobudowę pomieszczeń terapii zajęciowej i rehabilitacji, pomieszczeń aktywizujących oraz technicznych i pomocniczych wraz z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, gazową, wodociągową, kanalizacyjną i centralnego ogrzewania. Budynek DPS wyposażony zostanie w sprzęt rehabilitacyjny i pozostały do pomieszczeń aktywizujących zamieszkałych przez pensjonariuszy. Ponadto wykonane będą roboty budowlane związane z zagospodarowaniem terenu wokół budynku tj.: budowa altany do terapii zajęciowej dla pensjonariuszy, grill ogrodowy, plac utwardzony manewrowy.

W ofercie podana była jedna cena za całość zadania bez rozbicia na netto i podatek VAT. Według informacji od oferentów biorących udział w przetargu, do wyceny wartości zadania stosowane były stawki VAT 8% lub 23% od całej wartości netto. Zakład Wnioskodawcy zastosował składkę VAT w wysokości 8% od robót budowlanych i 23 % od robót pozostałych.

Zgodnie z decyzją – pozwoleniem na budowę dla Gminy … udzielonym przez Starostę …, rozbudowywany obiekt należy do XI kategorii obiektów budowlanych. Obecnie budynek Domu Pomocy Społecznej w … jest zamieszkany przez osoby chore i niepełnosprawne, które mają zapewnioną całodobową opiekę lekarską i pielęgniarską.

Zgodnie z informacją Inwestora tj. Gminy … z dnia 04.10.2016 roku o którą zakład Wnioskodawcy zwrócił się stwierdza się, że po zakończeniu wszelkich prac związanych z rozbudową budynku DPS, doposażeniem, będzie spełniał dotychczasową rolę. Będzie w pełnym znaczeniu Domem Pomocy Społecznej dla 24 podopiecznych z ukierunkowaniem na osoby chore na Alzheimera wymagające całodobowej opieki lekarskiej. Powstaną pomieszczenia do rehabilitacji osób chorych i starszych.

Zakład Wnioskodawcy doposaży i zamontuje w pomieszczeniach terapii zajęciowej i rehabilitacji sprzęt rehabilitacyjny oraz w pomieszczeniach zamieszkania pensjonariuszy niezbędne przedmioty codziennego użytku. Również architektura wokół budynku służyć będzie podopiecznym DPS.

Zakład Remontowo-Budowlany … jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym w … pod nr ….

Przy realizacji zadania inwestycyjnego pn.: „…” zakład świadczył będzie usługi rozbudowy budynku poprzez dobudowę części budynku, który składał się będzie z trzech kondygnacji: piwnic, parter i piętro. W piwnicach będą pomieszczenia techniczne i pomocnicze, na parterze część pokoi mieszkalnych a pozostałe do usług terapii zajęciowej dla pensjonariuszy DPS, na piętrze mieszkania aktywizujące dla pensjonariuszy. Dobudowana część budynku łącznikiem połączona będzie funkcjonalnie z istniejącym obiektem. Wykonywane prace to roboty stricte budowlane. Rozbudowa obejmie również wykonanie robót instalacyjnych obiektu kubaturowego wraz z wyposażeniem technologicznym, socjalnym, rehabilitacyjnym budynku, sieci przyłączy i urządzeń infrastruktury technicznej, parkingów, placu małej architektury, ukształtowania, oświetlenia, ogrodzenia i zagospodarowania terenu zielenią. Wszystkie roboty wykonywane będą przez ZRB „…”. Celem zakrojonych prac jest stworzenie dla mieszkających we wspomnianej placówce osób lepszych, bardziej humanitarnych warunków bytowych a ponadto swoje miejsce zamieszkania znajdzie znacznie więcej osób starszych i schorowanych. Wnioskodawca nadmienia, że przedmiotowy Dom Pomocy Społecznej jest zarejestrowany w rejestrze domów społecznych Województwa … na mocy decyzji z dnia 07 maja 2012 roku i jest jedynym w Województwie gminnym Domem Pomocy Społecznej w ….

Na podstawie decyzji Nr … Starosty … obiekt ten zakwalifikowany został do 11 kategorii obiektów budowlanych. Obiekt, którego dotyczą przewidywane prace budowlane, stanowić będzie część całego budynku mieszkalnego dla osób w podeszłym wieku i przewlekle chorych z chorobą Alzheimera, dla których prowadzony jest Dom Pomocy Społecznej. Dom Pomocy Społecznej jest placówką stacjonarną stałego pobytu i świadczy usługi w zakresie potrzeb bytowych opiekuńczych, wspomagających i zdrowotnych. Dom funkcjonuje w sposób zapewniający właściwy zakres usług, zgodny ze standardami określonymi dla tego typu domów – zgodnie & 2 ust.1 Rozporządzenia MPS z dnia 19.10 2005 roku.

Symbol PKOB budynku w którym będą wykonywane prace budowlane, to 1130 – budynki zbiorowego zamieszkania. W ocenie Wnioskodawcy domy opieki społecznej zaliczają się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Wnioskodawca w bryle budynku wykonywał będzie następujące roboty budowlane: murowe, tynkarskie, instalacyjne, elektryczne, wod.-kan. c.o., gazu, wykonanie dachu i pokrycia dachowego, montaż drzwi i okien, położenie płytek ściennych podłogowych w łazienkach i na korytarzach, położenie podłóg, malowanie ścian oraz dostawa i montaż sprzętu rehabilitacyjnego i niezbędnych przedmiotów codziennego użytku.

Poza bryłą budynku wykonywane będą przyłącza kanalizacji sanitarnej, wodociągowej, gazowej, oświetlenie terenu wokół budynku, budowa altany do terapii zajęciowej dla pensjonariuszy, wykonanie grilla ogrodowego, placu manewrowego, p.poż, utwardzenie placu i wykonanie ogrodzenia.

W odpowiedzi na pytanie tut. Organu: „Które z czynności wykonywanych w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „…” Wnioskodawca zaliczył do „robót budowlanych” a które z ww. czynności Wnioskodawca zaliczył do „robót pozostałych”?” Wnioskodawca wskazał, że wszystkie roboty polegające na rozbudowie kubatury budynku Domu Pomocy Społecznej łącznie z wykonaniem instalacji cieplnych, wod.-kan., gazowych wewnątrz budynku, roboty wykończeniowe oraz roboty zewnętrzne takie jak: przyłącze wodociągowe do budynku, budowa parkingów i placów, małej architektury, ukształtowania i zagospodarowania terenu zielenią będą robotami budowlanymi. Natomiast dostawa i montaż niezbędnych przedmiotów codziennego użytku w pomieszczeniach pensjonariuszy oraz dostawa i montaż sprzętu rehabilitacyjnego to roboty pozostałe.

W odpowiedzi na pytanie tut. Organu: „Jakie czynności Wnioskodawca wykona w ramach „doposażenia i zamontowania w pomieszczeniach zamieszkania pensjonariuszy niezbędnych przedmiotów codziennego użytku?”, Wnioskodawca wskazał, że w ramach czynności doposażenia i zamontowania w pomieszczeniach zamieszkania pensjonariuszy niezbędnych przedmiotów codziennego użytku dokonany będzie zakup i montaż, szaf dużych przesuwnych, szafki przyłóżkowe, łóżka wraz z materacami, stoliki, stoły, krzesła, lampy oświetleniowe i również nocne, karnisze, dywaniki.

W odpowiedzi na pytanie tut. Organu: „Czy sprzęt rehabilitacyjny, o którym mowa w opisie sprawy jest wyrobem medycznym w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 876, z późn. zm.)?”, Wnioskodawca wskazał, że sprzęt rehabilitacyjny, który zostanie zakupiony i zamontowany w salach rehabilitacji będzie sprzętem medycznym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi stawka podatku VAT przy realizacji całego zadania. Czy zastosować jedną stawkę 8% od wartości zadania, czy należy roboty podzielić na zakresy.

Wobec powyższego na podstawie stanu faktycznego zdarzenia, po przeanalizowaniu rodzaju robót jakie będą wykonywane, Wnioskodawca prosi o interpretację w zakresie:

1.  Czy całość wartości realizowanego zadania pn.: „Rozbudowa budynku Domu Pomocy Społecznej może być opodatkowana stawką VAT 8%?
2.  Czy dla ustalenia zobowiązania podatkowego wartość wykonywanych robót należy podzielić na:
    *   2a – roboty budowlane związane bezpośrednio z budynkiem Domu Pomocy Społecznej wraz z montażem urządzeń rehabilitacyjnych i pozostałego wyposażenia w pokojach pensjonariuszy i opodatkować stawką 8%,
    *   2b – roboty budowlane zewnętrzne związane z architekturą wokół budynku i opodatkować stawką 23%.

Zdaniem Wnioskodawcy w świetle regulacji Ustawy o podatku od towarów i usług, oraz biorąc stan faktyczny realizowanego zadania Wnioskodawca uważa, że całość inwestycji pn.: „…” nie może być opodatkowana stawką VAT 23% jak również błędem jest opodatkowanie w całości 8%. Podatek VAT zawarty w ofertach nie kształtuje przyszłych zobowiązań podatkowych.

Ustalając stawkę VAT właściwą do wykonywanych prac należy brać pod uwagę klasyfikację budynku PKOB po rozbudowie a nie w momencie rozpoczęcia prac budowlanych.

Ponieważ przeznaczenie budynku nie zostanie zmienione po zakończeniu jego rozbudowy stanowisko Wnioskodawcy przy stosowaniu stawek VAT dla wykonywanych robót jest określane przez Wnioskodawcę następująco.

Całość wartości zadania Wnioskodawca dzieli na:

1.  Roboty budowlane wykonywane bezpośrednio przy dobudowie budynku Domu Pomocy Społecznej wraz z zakupem i montażem urządzeń rehabilitacyjnych i pozostałego wyposażenia dla pomieszczeń rehabilitacyjnych i pomieszczeń aktywizujących dla podopiecznych DPS – opodatkować preferencyjną stawką VAT 8%.
2.  Roboty budowlane wykonywane na zewnątrz budynku DPS jako zagospodarowanie terenu wokół budynku – opodatkować stawką VAT 23%.

Otrzymanie interpretacji stanowić będzie podstawę dla prawidłowego ustalenia stawek podatku VAT dla realizowanej inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   stawki podatku dla robót budowlanych wykonanych w bryle budynku **– jest prawidłowe;**

*   stawki podatku dla robót budowlanych wykonanych poza bryłą budynku **– jest prawidłowe;**

*   stawki podatku dla dostawy wraz z montażem sprzętu rehabilitacyjnego **– jest nieprawidłowe;**

*   pozostałych czynności związanych z wyposażeniem pokoi **– jest nieprawidłowe.**

Zgodnie z przepisem 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 5a ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast stosownie do treści art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8 %.

W myśl zaś art. 1 pkt 23 ustawy z dnia 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 2024) obowiązującej od 1 stycznia 2017 r. w art. 146a we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „2016 r.” zastępuje się wyrazami „2018 r.”.

Powyższe oznacza, iż ww. stawki wymienione w art. 146a pkt 1 ustawy oraz w art. 146a pkt 2 ustawy będą obowiązywały nadal do 31 grudnia 2018 r.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12 ustawy, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, o których mowa w cyt. art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, to:

*   budynki mieszkalne jednorodzinne (PKOB 111), czyli samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych (bez budynków gospodarstw rolnych), rezydencje wiejskie, domy letnie itp., a także domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu;

*   budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (PKOB 112), w tym: budynki o trzech i więcej mieszkaniach (PKOB 1122),

*   budynki zbiorowego zamieszkania (PKOB 113), czyli domy opieki społecznej, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych, budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych, budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Celem właściwego zdefiniowania pojęcia obiektu budownictwa mieszkaniowego, i co się z tym wiąże, stosowania odpowiedniej stawki podatkowej, Wnioskodawca winien uwzględniać regulacje wynikające z przywołanego art. 2 pkt 12 ustawy.

Zgodnie z cyt. rozporządzeniem w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Ponadto z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290, z późn. zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

W myśl art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego, zaś przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane).

Podkreślić należy, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego. Decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

W tym miejscu nadmienić należy, iż zgodnie z obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007 r. art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy, stawkę w wysokości 7% VAT stosowało się m.in. w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.

Ustawodawca nie zrezygnował z posługiwania się w przepisach dotyczących podatku od towarów i usług pojęciem infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, gdyż art. 146 ustawy nie został uchylony, a zawarte w nim definicje stanowią nadal obowiązujący tekst ustawy. Jednakże przewidziana na jego podstawie możliwość stosowania obniżonej do 7% stawki dla tego typu robót, ustała z dniem 1 stycznia 2008 r.

W myśl art. 146 ust. 2 ustawy, przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Na podstawie art. 146 ust. 2 ustawy przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się:

1.  sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,
2.  urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,
3.  urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne

\- jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że od dnia 1 stycznia 2008 r. nastąpiła zmiana przepisów prawa w zakresie opodatkowania infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Zmieniono stan prawny wynikający z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w ramach którego budownictwo mieszkaniowe wraz z infrastrukturą towarzyszącą podlegało opodatkowaniu obniżoną stawką w wysokości 7 % VAT. Aktualnie zaś do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stosuje się stawkę obniżoną w wysokości 8% VAT, natomiast infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu opodatkowana jest podstawową stawką podatku w wysokości 23% VAT.

Przy czym zaznaczyć trzeba, że warunkiem zastosowania stawki 8%, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, przebudowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji budynków lub ich dostawy. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Ponadto w przedmiotowej sprawie istotnym jest, że utrata mocy przepisu przejściowego, tj. art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dniem 31 grudnia 2007 r. spowodowała, iż do robót związanych z obiektami infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu zastosowanie ma podstawowa, stawka podatku 23%.

Powyższe stanowisko jest zgodne z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 7/12, z której wynika, że obniżona stawka podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy (…) nie może mieć zastosowania do robót dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego wykonywanych poza budynkiem.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca uczestniczył w postępowaniu przetargowym o udzielenie zamówienia publicznego. Przedmiotem zamówienia była realizacja zadania inwestycyjnego pn.: „…”. Przy realizacji zadania inwestycyjnego Wnioskodawca świadczył będzie usługi rozbudowy budynku poprzez dobudowę części budynku, który składał się będzie z trzech kondygnacji: piwnic, parter i piętro. W piwnicach będą pomieszczenia techniczne i pomocnicze, na parterze część pokoi mieszkalnych a pozostałe do usług terapii zajęciowej dla pensjonariuszy DPS, na piętrze mieszkania aktywizujące dla pensjonariuszy. Dobudowana część budynku łącznikiem połączona będzie funkcjonalnie z istniejącym obiektem. W odpowiedzi na pytanie tut. Organu: „Które z czynności wykonywanych w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „…” Wnioskodawca zaliczył do „robót budowlanych” a które z ww. czynności Wnioskodawca zaliczył do „robót pozostałych”?”, Wnioskodawca wskazał, że wszystkie roboty polegające na rozbudowie kubatury budynku Domu Pomocy Społecznej łącznie z wykonaniem instalacji cieplnych, wod.-kan., gazowych wewnątrz budynku, roboty wykończeniowe oraz roboty zewnętrzne takie jak: przyłącze wodociągowe do budynku, budowa parkingów i placów, małej architektury, ukształtowania i zagospodarowania terenu zielenią będą robotami budowlanymi. Wnioskodawca w bryle budynku wykonywał będzie następujące roboty budowlane: murowe, tynkarskie, instalacyjne, elektryczne, wod.-kan., c.o., gazu, wykonanie dachu i pokrycia dachowego, montaż drzwi i okien, położenie płytek ściennych podłogowych w łazienkach i na korytarzach, położenie podłóg, malowanie ścian. Poza bryłą budynku wykonywane będą przyłącza kanalizacji sanitarnej, wodociągowej, gazowej, oświetlenie terenu wokół budynku, budowa altany do terapii zajęciowej dla pensjonariuszy, wykonanie grilla ogrodowego, placu manewrowego, p.poż, utwardzenie placu i wykonanie ogrodzenia. Symbol PKOB budynku w którym będą wykonywane prace budowlane, to 1130 – budynki zbiorowego zamieszkania. W ocenie Wnioskodawcy domy opieki społecznej zaliczają się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przenosząc powołane regulacje prawne na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca będzie wykonywał roboty budowlane, takie jak roboty budowlane: murowe, tynkarskie, instalacyjne, elektryczne, wod.-kan., c.o., gazu, wykonanie dachu i pokrycia dachowego, montaż drzwi i okien, położenie płytek ściennych podłogowych w łazienkach i na korytarzach, położenie podłóg, malowanie ścian w budynku sklasyfikowanym w PKOB pod symbolem 113, stanowiącym obiekt zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym i umowa została zawarta na rozbudowę budynku jako całości to obniżona stawka podatku w wysokości 8% ma zastosowanie do całości tych robót, wykonywanych w tym obiekcie.

Natomiast pozostałe roboty budowlane wykonane poza bryłą budynku takie jak: wykonanie przyłącza kanalizacji sanitarnej, wodociągowej, gazowej, oświetlenia terenu wokół budynku, budowa altany do terapii zajęciowej dla pensjonariuszy, wykonanie grilla ogrodowego, placu manewrowego, p.poż, utwardzenie placu i wykonanie ogrodzenia, będą podlegały opodatkowaniu według stawki VAT 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

Zatem w powyższym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do stawki podatku dla dostawy wraz z montażem sprzętu rehabilitacyjnego, należy zauważyć, że zasadą jest opodatkowanie odpłatnej dostawy i odpłatnego świadczenia usług według stawki podstawowej. Wszelkie obniżone stawki i zwolnienia od podatku należy interpretować ściśle i wyłącznie w sytuacjach dokładnie określonych w przepisach.

W załączniku nr 3 do ustawy, w poz. 105, wskazane zostały wyroby medyczne w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, inne niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika, bez względu na symbol PKWiU.

Powyższy zapis oznacza, że 8% stawka podatku VAT ma zastosowanie wyłącznie do dostawy wyrobów medycznych w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – innych niż towary związane z ochroną zdrowia wymienione w pozostałych pozycjach załącznika nr 3 do ustawy.

Kwalifikacja wyrobu do kategorii wyrobów medycznych dokonana musi być na gruncie przepisów innych niż regulacje wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług, które nie zawierają unormowań dotyczących zasad klasyfikacji danego towaru do wyrobu medycznego.

Zasady wprowadzania do obrotu i używania wyrobów medycznych zostały uregulowane w ustawie z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 876, z późn. zm.).

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy o wyrobach medycznych wyrobem medycznym jest narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, w tym z oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnym do jego właściwego stosowania, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu:

1.  diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu choroby;
2.  diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania skutków urazu lub upośledzenia;
3.  badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu fizjologicznego;
4.  regulacji poczęć;

\- których zasadnicze zamierzone działanie w ciele lub na ciele ludzkim nie jest osiągane w wyniku zastosowania środków farmakologicznych, immunologicznych lub metabolicznych, lecz których działanie może być wspomagane takimi środkami.

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o wyrobach medycznych – wyposażenie wyrobu medycznego to artykuł, który nie będąc wyrobem medycznym, jest specjalnie przeznaczony przez wytwórcę do stosowania łącznie z wyrobem medycznym, w celu umożliwienia jego używania zgodnie z przewidzianym zastosowaniem.

W art. 11 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych wskazano, że wyroby wprowadzane do obrotu i wprowadzane do używania są oznakowane znakiem CE.

Ust. 4 cyt. artykułu stanowi, że wyrób oznakowuje się znakiem CE po przeprowadzeniu odpowiednich dla wyrobu procedur oceny zgodności, potwierdzających, że wyrób spełnia odnoszące się do niego wymagania zasadnicze.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że wykonywał będzie m.in. dostawę i montaż sprzętu rehabilitacyjnego. W odpowiedzi na pytanie tut. Organu: „Czy sprzęt rehabilitacyjny, o którym mowa w opisie sprawy jest wyrobem medycznym w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 876, z późn. zm.)?”, Wnioskodawca wskazał, że sprzęt rehabilitacyjny, który zostanie zakupiony i zamontowany w salach rehabilitacji będzie sprzętem medycznym.

W rozpatrywanej sprawie w zakresie stawki podatku dla dostawy wraz z montażem sprzętu rehabilitacyjnego, decydujące znaczenie ma rozstrzygnięcie czy ww. czynności traktować jako jedno świadczenie kompleksowe czy też należy traktować jako odrębne świadczenia.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz regulacje Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 s. 1 z późn. zm.), nie regulują kwestii czynności złożonych. Jednakże, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można stwierdzić, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone. W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że na gruncie orzecznictwa podatkowego wielokrotnie podkreślano, że nie należy sztucznie dzielić czynności złożonych. Niemniej orzecznictwo to, w tym przede wszystkim orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, za zasadę przewodnią przyjmuje, że każde świadczenie powinno być uznawane za odrębne i niezależne, zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE, a wcześniej Szóstą Dyrektywą Rady z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.Urz. UE L 145 z późn. zm.). Podstawową zasadę odrębności i niezależności świadczeń Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wywodzi z art. 2 Dyrektywy 2006/112/WE. W tym kontekście - zdaniem TSUE - tylko w pewnych okolicznościach odrębne świadczenia można uznać za jednolitą czynność. Przykładowo w wyroku z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Ministero dellEconomia e delle Finanze vs. Part Service Srl ETS stwierdził: „(\`(...)\`) gdy czynność obejmuje kilka świadczeń, powstaje pytanie, czy należy ją uważać za jednolitą czynność, czy też kilka odrębnych i niezależnych świadczeń, które należy oceniać oddzielnie. Kwestia ta ma szczególne znaczenie z punktu widzenia podatku VAT, w szczególności dla zastosowania stawek opodatkowania lub przepisów dotyczących zwolnień przewidzianych przez szóstą dyrektywę (zob. wyroki: z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 CPP oraz z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen i OV Bank). W tym zakresie z jej art. 2 wynika, że każde świadczenie powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne (zob. ww. wyroki w sprawach CPP, pkt 29, oraz Levob Verzekeringen i OV Bank, pkt 20)”.

Z ww. wyroku w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV wynika, że jeżeli czynności dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej. Jest tak właśnie w przypadku transakcji, w ramach której podatnik dostarcza konsumentowi standardowe oprogramowanie wcześniej opracowane i oferowane do sprzedaży zarejestrowane na nośniku, jak również zapewnia następnie przystosowanie tego oprogramowania do specyficznych potrzeb tego nabywcy, nawet jeśli następuje to za zapłatą dwóch odrębnych cen. Powyższe spostrzeżenia pozostają przy tym aktualne także wówczas, gdy wynagrodzenie za poszczególne czynności składające się na jedną usługę jest kalkulowane odrębnie. W tym zakresie wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości UE m.in. w ww. sprawie C-41/04 czy C-111/05. Z orzeczeń tych wynika jednoznacznie, że odrębna kalkulacja wynagrodzenia za poszczególne czynności składające się na kompleksową usługę, nie uzasadnia podziału takiej usługi na potrzeby opodatkowania.

Podobnie orzekł w wyroku z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro vs. Finanční ředitelství v Ústí nad Labem. Zdaniem TSUE „chociaż usługi sprzątania części wspólnych budynku towarzyszą korzystaniu z najętego dobra, to nie muszą być objęte zakresem pojęcia najmu w rozumieniu art. 13 część B lit. b) VI dyrektywy. Ponadto, skoro najem mieszkań oraz sprzątanie części wspólnych budynku mogą być, w okolicznościach takich jak w sprawie przed sądem krajowym, wzajemnie rozdzielone, to nie można uznać, że stanowią jedno świadczenie w rozumieniu orzecznictwa Trybunału”.

Tak więc orzecznictwo TSUE, które oparte jest na przepisach prawa UE, daje podstawę do skonstruowania zasadniczej tezy, że każde świadczenie należy traktować odrębnie. Dopiero w kolejnych punktach ww. wyroku TSUE podkreślił, że w sytuacji, gdy kilka świadczeń wykonywanych przez podatnika jest ze sobą ściśle powiązanych w ten sposób, że tworzą obiektywnie, z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia, jedno świadczenie, nie należy dokonywać sztucznego podziału tego świadczenia dla celów podatkowych. Zatem TSUE przedstawia jedynie wskazówki, jak należy interpretować przepisy Dyrektywy, nie wypowiadając się co do tego, która z powyższych wykluczających się zasad powinna mieć zastosowanie w sprawie.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków należy stwierdzić, że dostawa sprzętu rehabilitacyjnego wraz z jego montażem oraz roboty budowlane podejmowane w ramach zawartej umowy w związku z rozbudową budynku Domu Pomocy Społecznej należy traktować jako świadczenia odrębne, opodatkowane właściwymi dla tych usług/towarów stawkami. Jak wynika z opisu sprawy – sprzęt rehabilitacyjny, który zostanie zakupiony i zamontowany w salach rehabilitacji będzie sprzętem medycznym. W kwestii opodatkowania dostawy i montażu wyrobu medycznego (sprzętu rehabilitacyjnego) należy wskazać, że usługi polegające na (montażu) wyrobu medycznego będącego przedmiotem dostawy będą ściśle związane z danym wyrobem medycznym i nie da się ich wykonać bez danego wyrobu. Wobec tego usługę montażu danego wyrobu medycznego należy uznać za niezbędną i konieczną w stosunku do świadczenia głównego, jakim będzie dostawa tego wyrobu medycznego, ze wszelkimi tego konsekwencjami prawnopodatkowymi. Natomiast dostawa sprzętu rehabilitacyjnego wraz z jego montażem będzie usługą kompleksową. Zatem dostawa sprzętu rehabilitacyjnego wraz z jego montażem będzie opodatkowana wg stawki podatku właściwej dla dostawy wyrobu medycznego. Natomiast dostawa sprzętu rehabilitacyjnego wraz z jego montażem nie będzie stanowiła świadczenia kompleksowego z usługą rozbudowy budynku domu pomocy społecznej.

Zatem dostawa sprzętu rehabilitacyjnego spełniającego warunki wymagane przepisami ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych wraz z jego montażem będzie korzystać z preferencyjnej stawki podatku 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy.

Zatem w powyższym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do wykonywanych przez Wnioskodawcę pozostałych czynności związanych z wyposażeniem pokoi, należy stwierdzić, że będą one opodatkowane stawką podstawową, w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy. Podkreślenia wymaga, iż szafy duże przesuwne, szafki przyłóżkowe, łóżka wraz z materacami, stoliki, stoły, krzesła, lampy nocne, karnisze, dywaniki będą stanowiły wyposażenie budynku. W wyniku doposażenia/montażu w ww. przedmioty nie nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego budynku. Wykonywane przez Wnioskodawcę ww. czynności w przedmiotowym zakresie nie będą mieściły się w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, gdyż w istocie czynności te będą jedynie zaopatrywaniem obiektu budownictwa mieszkaniowego lub jego części w elementy wyposażenia, niestanowiące jego elementów konstrukcyjnych. Czynności te nie będą stanowić zatem usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Dlatego też dla wykonania przez Wnioskodawcę czynności doposażenia i zamontowania w pomieszczeniach zamieszkania pensjonariuszy niezbędnych przedmiotów codziennego użytku takich jak: szafy duże przesuwne, szafki przyłóżkowe, łóżka wraz z materacami, stoliki, stoły, krzesła, lampy nocne, karnisze, dywaniki w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym, zastosowanie będzie miała 23% stawka podatku od towarów i usług.

Wskazać należy raz jeszcze, iż z uwagi na fakt, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy i nie podlegają ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, zaś możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna, stwierdzić trzeba, iż stawki te winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna, 8% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, a nie do wszystkich czynności dotyczących samego instalowania, montażu różnych towarów.

Czynności doposażenia i zamontowania w pomieszczeniach zamieszkania pensjonariuszy niezbędnych przedmiotów codziennego użytku takich jak: szafy duże przesuwne, szafki przyłóżkowe, łóżka wraz z materacami, stoliki, stoły, krzesła, lampy nocne, karnisze, dywaniki będą zaopatrywaniem budynku w elementy wyposażenia – na indywidualne zamówienie klienta. Wyposażenie w postaci szaf dużych przesuwnych, szafek przyłóżkowych, łóżek wraz z materacami, stolików, stołów, krzeseł, lamp nocnych, karniszy, dywaników z pewnością nie będzie stanowiło elementów konstrukcyjnych budynku. Czynności zakupu i montażu tego wyposażenia nie można też zaliczyć do remontów, czy też robót konserwacyjnych. Byłoby to bowiem niedopuszczalne stosowanie wykładni rozszerzającej, która jest wyłączona w odniesieniu do przepisów mających charakter wyjątkowy, a takimi są właśnie normy statuujące możliwość skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej.

W konsekwencji, z uwagi na fakt, że czynności doposażenia i zamontowania w pomieszczeniach zamieszkania pensjonariuszy niezbędnych przedmiotów codziennego użytku takich jak: szafy duże przesuwne, szafki przyłóżkowe, łóżka wraz z materacami, stoliki, stoły, krzesła, lampy nocne, karnisze, dywaniki nie będą stanowiły czynności, o których mowa w art. 41 ust. 12 ustawy – do ich świadczenia nie znajduje zastosowania stawka w wysokości 8%, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy. Zatem, wykonanie przez Wnioskodawcę ww. czynności będzie podlegało opodatkowaniu stawką podstawową, w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem w powyższym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Zatem Wnioskodawca dla prawidłowego opodatkowania właściwymi stawkami podatku winien podzielić wykonywane zamówienie pn.: „…” na:

*   roboty budowlane wykonane w bryle budynku i opodatkować według stawki podatku w wysokości 8%;

*   roboty budowlane wykonane poza bryłą budynku i opodatkować według stawki podatku w wysokości 23%;

*   dostawa wraz z montażem sprzętu rehabilitacyjnego i opodatkować według stawki podatku w wysokości 8%;

*   zakup i montaż, szaf dużych przesuwnych, szafek przyłóżkowych, łóżek wraz z materacami, stolików, stołów, krzeseł, lamp nocnych, karniszy, dywaników i opodatkować według stawki podatku w wysokości 23%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku okoliczności, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego… po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.