Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.870.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
przychód-powstanie przychodu
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 października 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 grudnia 2025 r. (wpływ 3 grudnia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A i B małżonkowie C (dalej: Podatnicy) pozostają od (...) 1992 r. nieprzerwanie we
    wspólności majątkowej małżeńskiej.
    (...) 2006 r. Podatnicy zawarli z (...) (obecnie (...); dalej: Bank) umowę o dewizowy kredyt
    mieszkaniowy nr (...) (dalej: Kredyt 1). W wyniku zawarcia umowy o Kredyt 1 Bank udzielił
    podatnikom kredytu mieszkaniowego w wysokości (...) CHF (franków szwajcarskich).
    Zgodnie z umową okres kredytowania rozpoczął się w dniu uruchomienia kredytu i
    wynosił (...) miesięcy. Podatnicy zobowiązali się w umowie Kredytu 1 przeznaczyć środki
    pochodzące z kredytu na finansowanie zakupu nieruchomości gruntowej położonej (...) –
    dla której Sąd Rejestrowy (...) Wydział KW prowadzi księgę wieczystą (...) (dalej: Działka
    Budowlana).
    (...) 2008 r. Podatnicy zawarli z Bankiem Umowę o kredyt dewizowy/mieszkaniowy nr (...)
    (dalej: Kredyt 2). W wyniku zawarcia umowy o Kredyt 2 Bank udzielił podatnikom na
    podstawie decyzji o udzieleniu kredytu z dnia (...) 2008 r., zmienionej decyzją z (...) 2008 r.,
    kredytu mieszkaniowego/inwestorskiego w wysokości (...) CHF. Zgodnie z umową okres
    kredytowania rozpoczął się w dniu rozpoczęcia kredytu i wynosił (...) miesięcy. Podatnicy
    zobowiązali się w umowie Kredytu 2 przeznaczyć środki pochodzące z tego kredytu na
    finansowanie Budowy domu jednorodzinnego systemem gospodarczym, położonego: (...)
    – dla której Sąd Rejestrowy (...) Wydział KW prowadzi księgę wieczystą (...) (tj. na Działce
    Budowlanej w rozumieniu niniejszego wniosku) oraz na cel dowolny.
    Podatnicy wykorzystali środki pochodzące z kredytu na budowę domu jednorodzinnego
    na Działce Budowlanej. Dowodem wykorzystania środków pochodzących z Kredytu 2
    wyłącznie na budowę domu jednorodzinnego na Działce Budowlanej są następujące
    dokumenty:
      - propozycja warunków kredytowych stanowiąca załącznik do umowy Kredytu 2, z
        której wynikają daty wypłaty, kwoty transz i warunki uruchomienia kolejnych transz
        oraz
      - formularze rozliczenia transz wypłaconych z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Kredyt 1 i Kredyt 2 były spłacane zgodnie z harmonogramami wynikającym, odpowiednio,
    z umowy o Kredyt 1 i umowy o Kredyt 2.
    (...) 2024 r. podatnicy zawarli z Bankiem aneks nr 1 do umowy o Kredyt 2, określający
    warunki ugody polegającej na przewalutowaniu Kredytu nr 2 z waluty CHF na złote polskie
    (zł). Zgodnie z postanowieniami aneksu nr 1 do umowy o Kredyt 2, pozostałe do zapłaty na
    dzień zawarcia aneksu nr 1 saldo zadłużenia Podatników wobec Banku wynosiło (...) CHF,
    tj. po przeliczeniu na złote polskie po średnim kursie NBP z dnia zawarcia ugody (1 CHF =
    (...) zł) zadłużenie wobec Banku wynosiło (...) zł. Jednocześnie postanowienia aneksu nr 1
    do umowy o Kredyt 2 przewidywały przewalutowanie przez Bank pozostałego do spłaty
    zadłużenia w wysokości (...) CHF po kursie 1 CHF = (...) zł, co powodowało ustalenie
    zadłużenia Podatników wobec Banku na kwotę (...) zł. W efekcie Bank zwolnił podatników z
    długu (umorzył zadłużenie) w zakresie kwoty kapitału (...) zł, a Podatnicy zwolnienie z długu
    przyjęli.
    Do chwili zawarcia aneksu nr 1 do umowy o Kredyt 2 Podatnicy nie korzystali z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż budowa domu jednorodzinnego na
    Działce Budowlana.

    Zdaniem Podatników zawarcie aneksu nr 1 do umowy o Kredyt 2 spełniało obie przesłanki
    określone w § 1 ust. 1 lit. a) i b) Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 102; dalej: Rozporządzenie), tj.:
      - kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
      - Podatnicy nie korzystali uprzednio z zaniechania poboru podatku od kwot
        umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
        realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    W konsekwencji do Podatników znalazło zastosowanie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego wynikające z § 1 ust. 1 Rozporządzenia. Rozporządzenie
    zmieniono rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniającym
    rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe (dalej: Rozporządzenie nowelizujące), które – między innymi – wydłużało do
    dnia 31 grudnia 2026 r. okres zaniechania poboru podatku dochodowego na warunkach
    określonych Rozporządzeniem.
    (...) 2025 r. podatnicy zawarli z Bankiem aneks nr 1 do umowy o Kredyt 1, określający
    warunki ugody polegającej na przewalutowaniu Kredytu nr 1 z CHF na złote polskie.
    Zgodnie z postanowieniami aneksu nr 1 do umowy o Kredyt 1, pozostałe do zapłaty na
    dzień zawarcia Aneksu nr 1 saldo zadłużenia Podatników wobec Banku wynosiło (...) CHF,
    tj. po przeliczeniu na złote polskie po średnim kursie NBP z dnia zawarcia ugody (1 CHF =
    (...) zł) zadłużenie wobec Banku wynosiło (...) zł. Jednocześnie postanowienia Aneksu nr 1
    do Umowy o Kredyt 1 przewidywały przewalutowanie przez Bank pozostałego do spłaty
    zadłużenia w wysokości (...) CHF po kursie 1 CHF = (...) zł, co dało powodowało ustalenie
    zadłużenia Podatników wobec Banku na kwotę (...) zł. W efekcie Bank zwolnił podatników z
    długu (umorzył zadłużenie) w zakresie kwoty kapitału (...) zł, a Podatnicy zwolnienie z długu
    przyjęli.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani co następuje.
    Stoi Pani na stanowisku, że oba kredyty (Kredyt 1 i Kredyt 2) zostały zaciągnięte na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Takie stanowisko zostało przedstawione i uzasadnione we wniosku o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej [por. rubryka 99. Stanowisko wnioskodawcy
    (grupy zainteresowanych) przyporządkowane do pytania (poszczególnych pytań)
    przedstawionego we wniosku].
    Poniżej przedstawia Pani najważniejsze tezy, na których oparte było ww. stanowisko:
      - podatnicy wykorzystali środki pochodzące z Kredytu 1 wyłącznie na zakup Działki
        Budowlanej, a środki pochodzące z Kredytu 2 wyłącznie na budowę domu na tej
        Działce Budowlanej;
      - w ocenie Wnioskodawców pojęcie jedności inwestycji mieszkaniowej, o której to
        jedności mowa w § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a) in fine Rozporządzenia, powinno być
        rozumiane w kontekście funkcjonalnym i celowościowym;
      - inaczej rzecz ujmując, jedność inwestycji mieszkaniowej powinna uwzględniać, że
        ogólne cele Kredytu 1 i Kredytu 2 pozostawały w jedności funkcjonalnej, nawet w
        przypadku, gdy wskazane w umowach kredytowych szczegółowe cele i
        przeznaczenia tych kredytów nie były tożsame (cel Kredytu 1: zakup działki, cel
        Kredytu 2: budowa domu na działce, której zakup częściowo był sfinansowany
        środkami pozyskanymi w ramach Kredytu 1);

      - zdaniem podatników, pojęcie jedności inwestycji, nie powinno być zatem wykładane
        literalnie – to znaczy odnosić się wyłącznie dla sytuacji, gdy dwoma kredytami
        finansuje się zakup jednego mieszkania/jednego domu, ale również powinien
        odnosić się do przypadku, jak opisany powyżej, to jest: finansowania kredytem
        zakupu działki i, odrębnie drugim kredytem, budowy domu na tej działce
        budowlanej.
    Przez złożenie wniosku o wydanie interpretacji podatkowej podatniczka dąży do
    potwierdzenia ww. stanowiska jako kluczowego do przyjęcia, że byli uprawnieni do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku, o którym mowa w Rozporządzeniu, zarówno
    w odniesieniu do Kredytu 2, jak i Kredytu 1.
    Zarówno Kredyt 1, jak i Kredyt 2 zostały zabezpieczone w postaci hipotek zwykłych do
    kwot odpowiadających kwotom, odpowiednio, Kredytu 1 i Kredytu 2.
    Zabezpieczenia zostało ustanowione w postaci hipoteki zwykłej na tej samej
    nieruchomości, tj. na działce na działce nr (...) – dla której Sąd Rejestrowy (...) w (...) (...)
    Wydział KW prowadzi księgę wieczystą (...) (Działka Budowlana – w rozumieniu Wniosku),
    przy czym:
      a) w odniesieniu do Kredytu 1 była to Działka Budowlana – niezabudowana;
      b) w odniesieniu do Kredytu 2 była to Działka Budowlana – zabudowana domem
        jednorodzinnym (na budowę którego zaciągnięty został Kredyt 2).
    Stroną Umowy o Kredyt 1 i Umowy o Kredyt 2 po stronie Kredytodawcy był (...) (obecnie:
    (...)), wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem
    KRS (...).
    Według Pani najlepszej wiedzy:
      a) działalność banków w Polsce, w tym również banku udzielającego kredytu, tj. (...).
        (obecnie: (...)) podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
        finansowym, a
      b) Bank – jako działający w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
        bankowe – jest uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnej ustawy.
    Stroną Umowy o Kredyt 1 po stronie Kredytobiorcy byli wyłącznie: AC i BC. Brak innych
    osób występujących po stronie Kredytobiorcy.
    Stroną Umowy o Kredyt 2 po stronie Kredytobiorcy byli wyłącznie: AC i BC. Brak innych
    osób występujących po stronie Kredytobiorcy.
    W obu tych przypadkach A i B C jako małżonkowie pozostający we wspólności majątkowej
    małżeńskiej (nieprzerwanie od 1994 r. do dzisiaj) odpowiadali solidarnie za spłatę obu
    kredytów, nawet jeśli Umowa o Kredyt 1 i Umowa o Kredyt 2 nie przewidywała wprost
    postanowień odnoszących się do takiej odpowiedzialności solidarnej.
    Stroną Umowy o Kredyt 1 i Umowy o Kredyt 2 po stronie Kredytobiorcy byli wyłącznie AC i
    BC.
    Stroną Aneksu nr 1 do Umowy o Kredyt 1 po stronie Kredytobiorcy byli wyłącznie: AC i BC.
    Brak innych osób występujących po stronie Kredytobiorcy.
    Na mocy tego Aneksu Bank zwolnił z długu stronę Kredytobiorcy, po której występowały
    dwie osoby, a strona Kredytobiorcy zwolnienie to przyjęła.
    Stroną Aneksu nr 1 do Umowy o Kredyt 2 po stronie kredytobiorcy byli wyłącznie: AC i BC.
    Brak innych osób występujących po stronie kredytobiorcy.
    Na mocy tego Aneksu Bank zwolnił z długu stronę Kredytobiorcy, po której występowały
    dwie osoby, a strona Kredytobiorcy zwolnienie to przyjęła.

    W tym sensie umorzenie przez Bank części zobowiązania z tytułu udzielonych kredytów
    dotyczyło wszystkich współkredytobiorców, choć w istocie oboje małżonkowie C.
    występowali wobec Banku jako jeden Kredytobiorca.
    Z treści Aneksu nr 1 do Umowy o Kredyt nr 2, jak również z treści Aneksu nr 1 do Umowy
    o Kredyt nr 1 wynikało, że Bank zwolnił Kredytobiorców z długu (umorzył zadłużenie) w
    zakresie kwot kapitału (i skapitalizowanych odsetek).
    Na dzień zawarcia Aneksu nr 1 do Umowy o Kredyt nr 2 saldo zadłużenia Kredytobiorców
    obejmowało wyłącznie kapitał i odsetki; saldo zadłużenia nie obejmowało natomiast
    odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego), opłat, ani innych
    należności. W tym zakresie Bank nie umarzał Kredytobiorcom żadnego zadłużenia.
    Na dzień zawarcia Aneksu nr 1 do Umowy o Kredyt nr 1 saldo zadłużenia Kredytobiorców
    obejmowało wyłącznie kapitał i odsetki; saldo zadłużenia nie obejmowało natomiast
    odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego), opłat, ani innych należności
    i w tym zakresie Bank nie umarzał Kredytobiorcom żadnego zadłużenia.
    W tym miejscu pragnę jeszcze raz zwrócić uwagę na przedstawioną we wniosku o wydanie
    indywidualnej interpretacji podatkowej chronologię zdarzeń:
      - Umowę o Kredyt 1 zawarto w dniu (...) 2006 r.;
      - Umowę o Kredyt 2 zawarto w dniu (...) 2008 r.;
      - Aneks nr 1 do Umowy o Kredyt 2 zawarto w dniu (...) 2024 r.;
      - Aneks nr 1 do Umowy o Kredyt 1 zawarto w dniu (...) 2025 r.
    A zatem Umowa o Kredyt 1 choć chronologicznie wcześniejsza, była aneksowana około (...)
    miesięcy później po aneksowaniu Umowy o Kredyt 2.
    Stąd też pytanie zawarte w wezwaniu do uzupełnienia wniosku odczytuje Pani jako
    odnoszące się do korzystania z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    wskazana we wniosku nieruchomości przed zawarciem Aneksu nr 1 do Umowy o Kredyt
    nr 2 (chronologicznie wcześniejszy), a nie przed zawarciem Aneksu nr 1 do Umowy o
    Kredyt nr 1 (chronologicznie późniejszy).
    W świetle powyższego oświadcza Pani, że ani Pani, ani Pani małżonek nie korzystaliście z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jakiejkolwiek innej niż wskazana we wniosku
    nieruchomości przed zawarciem aneksu nr 1 do umowy o Kredyt nr 2 (tj. przed dniem (...)
    2024 r.).

## Pytanie

Czy – w świetle przedstawionego stanu faktycznego w związku z zawarciem w dniu (...)
    2025 r. aneksu nr 1 do umowy o Kredyt 1 – do Podatników znajduje zastosowanie
    (wynikające z Rozporządzenia w brzmieniu ustalonym Rozporządzeniem nowelizującym)
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych
    osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w związku z zawarciem aneksu nr 1 do umowy o Kredyt 1, do Podatników
    znajduje zastosowanie (wynikające z Rozporządzenia w brzmieniu ustalonym
    Rozporządzeniem nowelizującym) zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego.

    W Pani ocenie, o dopuszczalności zastosowania zaniechania poboru podatku przesądza
    spełnienie łącznie następujących przesłanek:
      1) Przeznaczenie kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej
        – § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a) Rozporządzenia.
      2) Brak skorzystania z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności
        z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji
        mieszkaniowej – § 1 ust. 1 pkt 1) lit. b) Rozporządzenia.
    Odnosząc się do pierwszej przesłanki należy wskazać, że podstawowym warunkiem
    dopuszczalności skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego jest przeznaczenie kredytu mieszkaniowego na realizację tylko jednej
    inwestycji mieszkaniowej. Okoliczność wykorzystania środków pochodzących z Kredytu 1
    na zakup Działki Budowlanej (jak zdefiniowano powyżej), jak również środków
    pochodzących z Kredytu 2 na budowę domu na Działce Budowlanej, nie budzi
    wątpliwości. Jednocześnie cytowany przepis dopuszcza możliwość zaciągnięcia więcej niż
    jednego kredytu na finansowanie jednej inwestycji mieszkaniowej. Przepis § 1 ust. 1 pkt 1)
    lit. a) in fine Rozporządzenia przesądza o tym, że zaniechanie poboru podatku może objąć
    kwotę wierzytelności z tytułu więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego, jednak
    wyłącznie w przypadku, gdy kredyty mieszkaniowe (liczba mnoga – przyp. wnioskodawcy)
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.
    W Pani ocenie zasadniczych wątpliwości nie budzi wykładnia tego przepisu i jego
    zastosowanie w odniesieniu do przypadków zaciągnięcia więcej niż jednego kredytu (w tej
    samej lub różnych instytucjach finansujących) celem sfinansowania tej samej
    nieruchomości (np. lokalu mieszkalnego czy domu jednorodzinnego). Taka sytuacja może
    mieć miejsce np. w przypadku, w którym pierwotnie udzielona kwota kredytu okaże się
    niewystarczająca dla realizacji tego celu, np. wskutek istotnego wzrostu cen materiałów
    budowanych lub stawek robocizny. Pani przypadek odróżnia jednak od ww. sytuacji
    okoliczność, że Kredyt 1 i Kredyt 2 służyły sfinansowaniu dwóch celów, chociaż związanych
    ze sobą funkcjonalnie, tzn. Kredyt 1 służył zakupowi Działki Budowlanej, a Kredyt 2 służył
    budowie domu jednorodzinnego na tej Działce Budowlanej.
    W Pani ocenie, pojęcie jedności inwestycji mieszkaniowej, o której to jedności mowa w § 1
    ust. 1 pkt 1) lit. a) in fine Rozporządzenia, powinno być rozumiane w kontekście
    funkcjonalnym i celowościowym, a nie wyłącznie literalnym. Inaczej rzecz ujmując, jedność
    inwestycji mieszkaniowej powinna uwzględniać, że ogólne cele Kredytu 1 i Kredytu 2
    pozostawały w jedności funkcjonalnej, nawet jeśli szczegółowe cele i przeznaczenia tych
    kredytów nie były tożsame (zakup działki, budowa domu). Uznanie, że cele Kredytu 1 i
    Kredytu 2 pozostają ze sobą w jedności funkcjonalnej i celowościowej, tj., że zostały
    zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, prowadzi do wniosku,
    że spełniona jest pierwsza z dwóch kumulatywnych przesłanek dopuszczalności
    zastosowania wobec Pani zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych,
    którego to zaniechania dotyczy Rozporządzenie.
    Odnosząc się natomiast do drugiej przesłanki należy wskazać, że warunkiem
    dopuszczalności skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego jest brak skorzystania z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej.
    W tym zakresie należy zaznaczyć, że skorzystanie przez Panią z zaniechania poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej
    wierzytelności z tytułu Kredytu 2, nie budzi wątpliwości. Aneks nr 1 do umowy Kredytu nr
    2, zawarty w dniu (...) 2024 r. i określający warunki ugody polegającej na przewalutowaniu
    Kredytu nr 2 z waluty CHF na złote polskie był bowiem pierwszym, jaki Wnioskodawcy w

    ogóle zawarli. Z tego względu literalnie wypełnili oni przesłankę, o której mowa w
    przepisie § 1 ust. 1 pkt 1) lit. b) Rozporządzenia, tj. brak było uprzednio skorzystania po ich
    stronie z zaniechania poboru podatku.
    Aneks nr 1 do umowy Kredytu nr 1, zawarty w dniu (...) 2025 r. i określający warunki ugody
    polegającej na przewalutowaniu Kredytu nr 1 z waluty CHF na złote polskie był natomiast
    drugim (chronologicznie), jaki Kredytobiorcy zawarli i z tego względu nie wypełnili oni
    literalnie przesłanki, o której mowa w przepisie § 1 ust. 1 pkt 1) lit. b) Rozporządzenia, tj.
    przesłanki braku uprzedniego skorzystania po ich stronie z zaniechania poboru podatku.
    Jednocześnie stoi Pani na stanowisku – jak to zostało określone w pkt 1 powyżej – że
    kwestia skorzystania bądź nieskorzystania z zaniechania poboru podatku winna również
    być badania raczej funkcjonalnie i celowościowo, aniżeli literalnie. Przesądzają o tym
    następujące argumenty:
    1. cele Kredytu 1 i Kredytu 2 pozostają ze sobą w jedności funkcjonalnej i celowościowej,
    tj., że zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, o czym
    szerzej powyżej.
    2. A contrario – przyjęcie odmiennego stanowiska, to jest stanowiska, zgodnie z którym
    przesądzająca jest wykładnia literalna, a w konsekwencji – po jednokrotnym skorzystaniu
    z zaniechania poboru podatku podatnik bezpowrotnie traci możliwość skorzystania z
    zaniechania poboru podatku z jakiegokolwiek innego kredytu – byłaby sprzeczna z celem
    Rozporządzenia.
    Rozporządzenie dopuszcza bowiem zaniechanie poboru podatku w odniesieniu do więcej
    niż jednego kredytu, o ile tylko służyły one finansowaniu jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Jednocześnie, możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku tylko jeden raz (tj.
    tylko w odniesieniu do jednego kredytu) stawiałaby podatnika w konieczności podjęcia
    decyzji w zakresie wyboru tylko kredytu, którego umorzenie – z ekonomicznego, a w
    szczególności podatkowego punktu widzenia – byłoby dla niego najkorzystniejsze.
    W świetle powyższego, nie jest zasadne uznanie, że skorzystawszy z zaniechania poboru
    podatku przy zawarciu aneksu nr 1 do Kredytu 2, pozbawili się Państwo możliwości
    skorzystania z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do zawarcia aneksu nr 1 do
    Kredytu 1. W związku z tym, dopuszczalność skorzystania przez Państwa z zaniechania
    poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej
    wierzytelności z tytułu Kredytu 2 nie budzi w ich ocenie wątpliwości.
    Konkludując, w świetle powyższego uznaje Pani swoje stanowisko jako w pełni
    uzasadnione, co przesądza o dopuszczalności skorzystania przez Panią z zaniechania
    poboru podatku od osób fizycznych od umorzonych im wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego, w związku z zawarciem w dniu (...) 2025 r. aneksu nr 1 do Kredytu 1.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty

      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Państwa, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:

      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:

      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego

    nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    W literze c) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zostało wymienione m.in. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, natomiast
    w literze d) wskazano budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont
    własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.
    Z analizowanej sprawy wynika, że Kredyt mieszkaniowy 1 zaciągnęła Pani wspólnie z
    mężem w 2006 r. W umowie Kredytu 1 zobowiązaliście się Państwo przeznaczyć środki
    pochodzące z kredytu na finansowanie zakupu nieruchomości gruntowej (działki
    budowlanej). Kredyt został zabezpieczony hipoteką a bank, z którym zawarli Państwo
    umowę dotyczącą ww. kredytu jest podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów.
    Kredyt mieszkaniowy 2 zaciągnęła Pani wspólnie z mężem w 2008 r. W umowie Kredytu 2
    zobowiązaliście się Państwo przeznaczyć środki pochodzące z kredytu na finansowanie
    budowy domu jednorodzinnego systemem gospodarczym, położonego na działce
    budowlanej, którą zakupiliście Państwo za środki uzyskane z Kredytu 1 oraz na cel
    dowolny. Środki pochodzące z tego kredytu wykorzystaliście Państwo wyłącznie na
    budowę domu jednorodzinnego, co możecie Państwo udowodnić przedstawiając
    stosowne dokumenty.
    Co za tym idzie, wydatki na które przeznaczyli Państwo środki pieniężne otrzymane w
    ramach kredytu z 2008 r. kwalifikują się do wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1
    lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym kredyt zaciągnięty
    przez Państwa w 2008 r. stanowił kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w § 3 ww.
    rozporządzenia Ministra Finansów.
    Kredyt 2 został zabezpieczony hipoteką a bank, z którym zawarli Państwo umowę
    dotyczącą ww. kredytu jest podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów.
    Podkreśliła Pani we wniosku, że zakup działki budowlanej i budowa na niej domu
    jednorodzinnego stanowią jedną inwestycję mieszkaniową.
    W 2024 r. zawarliście Państwo z bankiem aneks nr 1 do umowy o Kredyt 2, określający
    warunki ugody. W wyniku zawarcia ugody, bank zwolnił Panią i Pani męża z długu
    (umorzył zadłużenie). Pani zdaniem spełniliście Państwo wszystkie przesłanki
    uprawniające do skorzystania w zakresie tego umorzenia z zaniechania poboru podatku
    dochodowego. Natomiast w 2025 r. zawarliście Państwo z bankiem aneks nr 1 do umowy
    o Kredyt 1, określający warunki ugody. W wyniku zawarcia ugody, bank zwolnił Panią i Pani
    męża z długu (umorzył zadłużenie). Z treści Aneksu nr 1 do Umowy o Kredyt nr 2, jak
    również z treści Aneksu nr 1 do Umowy o Kredyt nr 1 wynikało, że Bank zwolnił Państwa z
    długu w zakresie kwot kapitału (i skapitalizowanych odsetek).
    Jak wskazała Pani w uzupełnieniu, przez złożenie wniosku o wydanie interpretacji
    podatkowej dąży Pani do potwierdzenia, że była Pani uprawniona do skorzystania z
    zaniechania poboru podatku, o którym mowa w Rozporządzeniu, zarówno w odniesieniu
    do Kredytu 2, jak i Kredytu 1.
    Ponadto, Pani wątpliwości w tym zakresie skupiają się głownie na kwestii możliwości
    skorzystania z zaniechania poboru podatku w sytuacji gdy wcześniej skorzystaliście już

    Państwa z zaniechania poboru podatku – w odniesieniu do tej samej inwestycji
    mieszkaniowej.
    Wyjaśniam, że z przywołanego wcześniej § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe wynika, że kredyt mieszkaniowy winien zostać zaciągnięty na realizację
    jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu
    mieszkaniowego kredyty mieszkaniowe powinny zostać zaciągnięte na realizację wyłącznie
    jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że kredyty, tj.
    kredyt hipoteczny zaciągnięty w 2006 r. na zakup działki budowlanej oraz kredyt
    hipoteczny zaciągnięty w 2008 r. na budowę domu na tej działce, zostały zaciągnięte na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Przysługuje więc Pani możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku w stosunku
    obu tych kredytów według zasad wskazanych poniżej.
    Zaniechanie poboru podatku, o którym mowa ww. rozporządzeniu nie przysługuje
    natomiast w przypadku gdy osoba fizyczna korzystała z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej, co wynika z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww.
    rozporządzenia.
    Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz
    powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty Kredytu 1
    zaciągniętego przez Panią w 2006 r. oraz umorzenie przez bank części kwoty Kredytu 2
    zaciągniętego przez Panią w 2008 r. stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności
    z tytułu Kredytu 1 oraz związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu Kredytu 2 do
    kwoty umorzonej wierzytelności zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. Spełnia Pani bowiem wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww.
    zaniechania w odniesieniu do tej części umorzonego kredyt.
    W związku z powyższym Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto zwracam uwagę, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje interpretację
    indywidualną na wniosek podmiotu, który chce się dowiedzieć, czy w jego indywidualnej
    sprawie mają zastosowanie określone przepisy prawa podatkowego (podmiot taki jest
    nazywany „zainteresowanym”). Interpretacja wyjaśnia, czy w danej sytuacji dla
    wnioskodawcy powstają określone prawa lub obowiązki podatkowe.

    Z uwagi na to, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego,
    dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    został złożony przez Panią jako jedną ze współkredytobiorców, niniejsza interpretacja
    stanowi odpowiedź na pytanie w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pani osoby. Nie
    wywiera ona skutku prawnego dla drugiego współkredytobiorcy (Pani męża).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.