Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.780.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Zastosowanie ulgi na powrót w czterech kolejno po sobie
następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w
którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania, albo od
początku roku następnego.
Słowa kluczowe: Australia
Islandia
Wielka Brytania
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła Pani wniosek – na wezwanie – pismem, które wpłynęło 13
    października 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Dnia 30 grudnia 2016 r. wyprowadziła się Pani do Anglii, gdzie była Pani rezydentem
    podatkowym do września 2017 r. Przed 30 grudnia 2016 r. miała Pani centrum interesów
    życiowych w Polsce (min. 5 lat przed datą 30 grudnia 2016 r.). Od października 2017 r. do
    lutego 2023 r. była Pani rezydentem podatkowym Islandii. W tym czasie trzy razy
    transferowała Pani zasiłek z Islandii do Polski na okres 3 miesięcy kolejno: w 2020 r., 2021
    r., oraz 2023 r. W kwietniu 2023 r. wyemigrowała Pani do Australii, gdzie mieszkała i
    pracowała Pani do kwietnia 2024 r. Od wyprowadzki z Australii, do września 2024 r.
    ponownie mieszkała Pani na Islandii. Po tym czasie przeprowadziła się Pani do Polski,
    gdzie ma Pani swój ośrodek interesów życiowych i gospodarczych. Przez cały czas Pani
    pobytu zagranicą nie uzyskiwała Pani żadnych dochodów w Polsce (grudzień 2016 r. do
    września 2024 r.). Od października 2024 r. przeniosła Pani swój ośrodek interesów
    życiowych i gospodarczych do Polski. Posiada Pani obywatelstwo polskie i będzie się tu
    Pani rozliczać z uzyskanych dochodów z tytułu umowy zlecenia i umowy o pracę. Posiada
    Pani nieograniczony obowiązek podatkowy. Nigdy wcześniej nie korzystała Pani z ulgi na
    powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Ulga będzie wykorzystywana do rozliczeń z tytułu umowy o pracę i umowy
    zlecenia do kwoty 85.528 zł. W przypadku przekroczenia tej kwoty PIT rozliczony będzie z
    nadwyżki. Podczas Pani pobytu za granicą, drogą darowizny otrzymała Pani od dziadków
    dwa mieszkania i do października 2024 r. nie uzyskiwała Pani z nich żadnych dochodów.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Od 30 grudnia 2016 r. do września 2017 r. mieszkała Pani w Wielkiej Brytanii, gdzie była
    Pani rezydentką podatkową. Od października 2017 r. do lutego 2023 r. mieszkała Pani w
    Islandii – również jako rezydent podatkowy. Od kwietnia 2023 r. do kwietnia 2024 r.
    mieszkała Pani w Australii na wizie Work & Holiday, gdzie była Pani podatnikiem od
    dochodów uzyskiwanych na terytorium Australii. Od września 2024 r. mieszka Pani
    ponownie w Polsce, gdzie planuje Pani pozostać na stałe.
    Przez ten czas utrzymywała Pani kontakt z rodziną (mama, dziadkowie). Posiada Pani
    obywatelstwo polskie i w tym okresie odwiedzała Pani Polskę kilkukrotnie na okres nie
    przekraczający 183 dni (głównie w latach 2020 – 2023).
    Wielka Brytania (2016-2017): praca zarobkowa i pobyt stały, rezydentura podatkowa,
    wynajem mieszkania, ubezpieczenia zdrowotne, składki emerytalne, konto bankowe, brak
    oszczędności i kredytów, partner, kontakty towarzyskie.
    Islandia (2017-2023): stała praca i ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, mieszkanie
    zagwarantowane od pracodawców, konto bankowe, partner, kontakty towarzyskie.
    Australia (2023-2024): praca zarobkowa, wynajem pokoju, ubezpieczenie, kontakty
    towarzyskie.
    Jako powiązania gospodarcze z Polską (2016-2024) wskazała Pani, że w drodze darowizny
    od dziadków otrzymała Pani dwa mieszkania w Polsce, które nie przynosiły Pani dochodu
    (nie wynajmowała ich Pani). Nie miała Pani w Polsce żadnych innych źródeł dochodu,
    inwestycji, polis czy kredytów.
    Powiązania gospodarcze z Wielką Brytanią, Islandią i Australią.
    W każdym z tych krajów (Wielka Brytania, Islandia i Australia) posiadała Pani konto
    bankowe, ubezpieczenie i wynajmowane mieszkanie. Nie posiadała Pani żadnych
    nieruchomości. W islandzkim banku posiada Pani oszczędności, które regularnie
    wykorzystuje mieszkając od 2024 r. w Polsce.
    Rezydencja podatkowa
    Wielka Brytania: rezydentka podatkowa od grudnia 2016 r. do września 2017 r.
    Islandia: rezydentka podatkowa od października 2017 r. do lutego 2023 r.

    Australia: podatnik od dochodów uzyskiwanych w okresie od kwietnia 2023 r. do kwietnia
    2024 r. bez rezydencji podatkowej (pobyt czasowy) na wizie Work and Holiday).
    Podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu kolejno w krajach, w
    których Pani mieszkała – tj. w Wielkiej Brytanii, Islandii i Australii – do momentu powrotu
    do Polski.
    W latach 2018-2023 przebywała Pani w Polsce jedynie krótkoterminowo, łącznie nie dłużej
    niż 183 dni w żadnym z tych lat.
    Posiada Pani certyfikaty rezydencji podatkowej z Anglii oraz Islandii. Posiada Pani historię
    zatrudnienia, paski wynagrodzeń, potwierdzenia kont bankowych oraz certyfikaty
    rezydencji z Wielkiej Brytanii i Islandii. Posiada Pani również oficjalne zawiadomienie o
    rozliczeniu podatkowym wydawane przez urząd skarbowy Australii –....
    Chciałaby Pani skorzystać z ulgi na powrót od roku 2025, ponieważ powrót do Polski
    nastąpił we wrześniu 2024 r., a od lutego 2025 r. rozpoczęła tu Pani pracę.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, jako obywatelka Polski, która mieszkała za granicą
    nieprzerwanie od grudnia 2016 r. do września 2024 r., a od 2025 r. uzyskuje dochody
    wyłącznie w Polsce, może Pani skorzystać z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
    152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót, ponieważ:
  1. posiada Pani obywatelstwo polskie,
    2. mieszkała Pani za granicą nieprzerwanie ponad 5 lat (od 2016 r. do 2024 r.),
    3. nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium RP w tym czasie,
    4. od 2025 r. posiada Pani ośrodek interesów życiowych i gospodarczych w Polsce oraz
        tu uzyskuje Pani dochody z tytułu umowy zlecenia/umowy o pracę,
    5. przed 2016 r. posiada Pani ośrodek interesów gospodarczych i życiowych w Polsce,
    6. nie korzystała Pani wcześniej z ulgi na powrót,
    7. nie miała Pani miejsca zamieszkania w Polsce w latach poprzedzających powrót,
    8. uzyskiwała Pani dochody w wyżej wymienionych krajach (Anglia, Islandia, Australia) i
        była tam Pani podatnikiem.
    Spełnia więc Pani warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT i uważa Pani, że
    przysługuje Pani prawo do ulgi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
      - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
        członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
        Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej
        Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii
        Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
      - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
        kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.

    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85.528 zł.
    Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a)
    tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione
    muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44
    ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
    183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na
    terytorium Polski centrum interesów życiowych.
    Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Z wniosku i jego uzupełnienia wynika, że przed 30 grudnia 2016 r. miała Pani centrum
    interesów życiowych w Polsce (min. 5 lat przed datą 30 grudnia 2016 r.). Od 30 grudnia
    2016 r. do września 2017 r. mieszkała Pani w Wielkiej Brytanii, gdzie była Pani rezydentką
    podatkową. Miała tam Pani: pracę zarobkową i pobyt stały, rezydenturę podatkową,
    wynajem mieszkania, ubezpieczenie zdrowotne, składki emerytalne, konto bankowe,
    partnera i kontakty towarzyskie.
    Od października 2017 r. do lutego 2023 r. mieszkała Pani w Islandii – również jako
    rezydent podatkowy. W Islandii miała Pani stałą pracę i ubezpieczenie społeczne,
    zdrowotne, mieszkanie zagwarantowane od pracodawców, konto bankowe, partnera i
    kontakty towarzyskie.
    Od kwietnia 2023 r. do kwietnia 2024 r. mieszkała Pani w Australii na wizie Work &
    Holiday, gdzie była Pani podatnikiem od dochodów uzyskiwanych na terytorium Australii.
    W Australii miała Pani pracę zarobkową, wynajem pokoju, ubezpieczenie, kontakty
    towarzyskie.
    Podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu kolejno w krajach, w
    których Pani mieszkała – tj. w Wielkiej Brytanii, Islandii i Australii – do momentu powrotu
    do Polski.
    Od września 2024 r. mieszka Pani ponownie w Polsce, gdzie planuje Pani pozostać na
    stałe. Od października 2024 r. przeniosła Pani swój ośrodek interesów życiowych i
    gospodarczych do Polski. Posiada Pani obywatelstwo polskie. W okresie zamieszkiwania
    za granicą odwiedzała Pani Polskę kilkukrotnie na okres nie przekraczający 183 dni. Przez
    cały czas Pani pobytu zagranicą nie uzyskiwała Pani żadnych dochodów w Polsce (grudzień
    2016 r. do września 2024 r.).
    Wobec powyższego od 30 grudnia 2016 r. do września 2024 r. nie posiadała Pani miejsca
    zamieszkania w Polsce. W tym okresie posiadała Pani w Polsce ograniczony obowiązek
    podatkowy, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Natomiast, od momentu powrotu do Polski (wrzesień 2024 r.), posiada Pani miejsce
    zamieszkania w Polsce i podlega Pani w Polsce opodatkowaniu na zasadzie
    nieograniczonego obowiązku podatkowego, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. od wszystkich osiąganych dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania.

    Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych został spełniony, gdyż w wyniku zmiany miejsca zamieszkania podlega
    Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że od grudnia 2016 r. do września 2024 r. nie posiadała Pani
    miejsca zamieszkania w Polsce.
    Spełniła Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww.
    ustawy jest posiadanie obywatelstwa polskiego, który to warunek również Pani spełniła,
    bowiem posiada Pani obywatelstwo polskie.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą
    być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od
    byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia
      sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    Wskazała Pani, że posiada Pani certyfikaty rezydencji podatkowej z Anglii oraz Islandii.
    Posiada Pani historię zatrudnienia, paski wynagrodzeń, potwierdzenia kont bankowych
    oraz certyfikaty rezydencji z Wielkiej Brytanii i Islandii. Posiada Pani również oficjalne
    zawiadomienie o rozliczeniu podatkowym wydawane przez urząd skarbowy Australii – (...).
    Zatem, posiada Pani dokumenty potwierdzające, że Pani miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia (przed
    przyjazdem do Polski) znajdowało się odpowiednio w Wielkiej Brytanii, Islandii, Australii.
    Spełniła zatem Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Panią dokumenty
    są wystarczające do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku

    ewentualnych czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji
    indywidualnej jest sam przepis prawa.
    Ponadto, nie korzystała Pani wcześniej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym spełniony jest
    warunek wynikający z art. 21 ust. 43 pkt 5 ustawy.
    Tym samym, spełniła Pani warunki do zastosowania ulgi na powrót, o których mowa w art.
    21 ust. 43 ustawy.
    Ulgę na powrót można zastosować w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania,
    albo od początku roku następnego.
    Zatem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, przysługuje Pani ulga na powrót za lata 2024 – 2027 lub 2025 – 2028.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Rolą organu interpretacyjnego nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    (Organ nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego), a informacje
    niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez
    wnioskodawcę opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Jeżeli przedstawiony/e we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będzie się różnił/o
    od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani
    chroniła w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje nie ocenia jakie dokumenty będą wymagane do zastosowania ulgi
    na powrót, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Nie prowadzi postępowania dowodowego. Może jedynie
    zastosować przepis prawa podatkowego.
    Analiza posiadanych przez Panią dokumentów stanowi domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pani stanowiska może być
    dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej
    lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem
    instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w
    art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.