Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-37/10/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-05-06
Teza: Uzyskanie przez Spółkę nieodpłatnych poręczeń lub gwarancji dotyczących kredytów na inwestycje będzie dla niej skutkować powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: gwarancje; poręczenie; zabezpieczenie; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19 stycznia 2010 r. (data wpływu 25 stycznia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i jego uzupełnieniu z dnia 19 marca 2010 r. (data wpływu 25 marca 2010 r.), dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych uzyskania nieodpłatnych poręczeń lub gwarancji - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych uzyskania nieodpłatnych poręczeń lub gwarancji. Jego uzupełnienie datowane na dzień 19 marca 2010 r. – stanowiące odpowiedź na wezwanie tutejszego organu z dnia 9 marca 2010 r. znak ITPB3/423-37/10/MT – wpłynęło do tutejszego organu w dniu 25 marca 2010 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca działający w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzi działalność gospodarczą w zakresie budownictwa mieszkalnego i komercyjnego, a także świadczy usługi budowlane. W celu realizacji inwestycji założy spółkę kapitałową „S.” Sp. z o. o. z siedzibą: S. oraz spółkę osobową „S.” Sp. z o. o. spółka komandytowa z siedzibą: S. Źródłem finansowania inwestycji będą kredyty bankowe, na które instytucje bankowe wymagają zabezpieczenia tak udzielonych kredytów przez Wnioskodawcę - jako podmiot zakładający ww. spółki - w postaci poręczeń lub gwarancji. Za powyższe czynności Wnioskodawca nie przewiduje pobierać wynagrodzenia. Wnioskodawca w zakresie swojej działalności ma wpis w KRS, odnośnie świadczenia usług finansowych, niemniej jednak nie świadczy odpłatnie usług z zakresu poręczenia kredytów.

W związku z powyższym, zadano następujące pytania:

1.  Czy uzyskane przez założoną spółkę kapitałową „S.” sp. z o. o. poręczenia kredytu lub gwarancje rodzą dla niej skutki w podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy uzyskane przez założoną spółkę osobową „S.” sp. z o. o. Spółka komandytowa poręczenia kredytu lub gwarancje rodzą dla niej skutki w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie skutków podatkowych, jakie powstaną po stronie „S.” Sp. z o. o. z siedzibą w S. w związku z uzyskaniem przez nią nieodpłatnych poręczeń lub gwarancji. Wniosek Spółki w pozostałym zakresie stanowi przedmiot postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania z dnia 16 marca 2010 r. znak ITPB1/415-59/10/MR.

Zdaniem Wnioskodawcy, założona spółka kapitałowa „S.” Sp. z o. o. korzystająca z poręczenia lub gwarancji nie uzyska korzyści majątkowych kosztem podmiotu, który udzieli jej tego poręczenia lub gwarancji, tym samym nie spowoduje to żadnych konsekwencji podatkowych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

Biorąc pod uwagę, że instytucja poręczenia uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego jest formą zabezpieczenia kredytu bankowego i nie wprowadza wymogu odpłatności, Wnioskodawca podnosi, że uzyskanie poręczenia kredytu lub gwarancji ich spłaty, nie spowoduje żadnych konsekwencji podatkowych na podstawie przepisów w podatku dochodowym od osób prawnych w założonej spółce kapitałowej. W celu potwierdzenia tego stanowiska, Spółka powołuje interpretacje indywidualne Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 kwietnia 2009 r. o znakach ITPB3/423-50/09/MK, ITPB3/423-50a/09/MK oraz interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2008 r. znak IP-PB3-423-679/08-2/MK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) – wskazanym przez Wnioskodawcę jako przepis prawa podatkowego, który ma być przedmiotem interpretacji indywidualnej – do przychodów, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, zalicza się w szczególności wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia nieodpłatnego świadczenia. Zgodnie z ugruntowanym poglądem, pojęcie to ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (taką definicję zawierają m.in. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z dnia 16 października 2006 r. sygn. akt II FPS 1/06). Nieodpłatnym świadczeniem jest zatem uzyskana przez podatnika wymierna korzyść majątkowa niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem uiszczenia wynagrodzenia lub inną formą ekwiwalentu.

Wobec powyższego, ustalenie, czy określone świadczenie uzyskane przez podatnika nieodpłatnie stanowi dla niego przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy, wymaga oceny charakteru dokonanego rodzaju czynności, w szczególności zbadania, czy należy ona do czynności przysparzających, w przypadku których strona dokonująca przysporzenia otrzymuje w zamian korzyść majątkową.

Sposób określania wartości takiego przychodu normuje art. 12 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stosownie do tego przepisu, wartość nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu,
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, założona zostanie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („S.” Sp. z o. o.), która realizować będzie inwestycje budowlane finansowane środkami pochodzącymi z kredytów bankowych. W związku ze stawianym przez banki wymogiem zabezpieczenia ww. kredytów, podmiot tworzący tę Spółkę (Wnioskodawca) udzieli stosownych poręczeń lub gwarancji, nie pobierając w zamian wynagrodzenia od „S.” Sp. z o. o. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii powstania po stronie „S.” Sp. z o. o. przychodów z tytułu nieodpłatnych świadczeń w związku z uzyskaniem przez nią nieodpłatnych poręczeń lub gwarancji dotyczących kredytów na inwestycje.

Należy zatem wyjaśnić, że zarówno poręczenie, jak i gwarancja stanowią formy zabezpieczenia zobowiązań, polegające na wprowadzeniu odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania dłużnika. Udzielenie poręczenia lub gwarancji niesie za sobą ryzyko gospodarcze związane ze spłatą zobowiązań dłużnika. Świadczenie takie jest usługą, która na rynku finansowym ma określoną wartość.

W analizowanym przypadku, poręczenia lub gwarancje zostaną udzielone Spółce bez konieczności zapłaty przez nią wynagrodzenia. Jednostka ta uzyska zatem przysporzenia majątkowe, tj. świadczenia mające konkretny wymiar finansowy (usługi o określonej wartości rynkowej), bez obowiązku realizacji świadczenia wzajemnego. W konsekwencji, spełnione zostaną przesłanki uznania przedmiotowych poręczeń lub gwarancji za nieodpłatne świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - po stronie "S." Sp. z o. o. powstanie przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnych świadczeń, którego wartość należy ustalić na podstawie art. 12 ust. 6 ww. ustawy.

Dla kwalifikacji przedmiotowych świadczeń nie ma przy tym znaczenia przedmiot działalności Wnioskodawcy wskazany w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego ani zakres faktycznie prowadzonej przez ten podmiot działalności. Przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy nie odnosi się bowiem do kryterium profesjonalnego działania podmiotu realizującego nieodpłatne świadczenie jako przesłanki różnicującej skutki podatkowe uzyskania tego świadczenia.

Należy ponadto podkreślić, że brak wskazania w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) „odpłatności” jako przedmiotowo istotnego składnika treści czynności prawnej (essentialia negotii) umowy poręczenia, nie przesądza o neutralności podatkowej uzyskania poręczenia kredytu bez wynagrodzenia. W szczególności – jak wyjaśniono powyżej - pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych ma szersze znaczenie niż w prawie cywilnym.

Podsumowując, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, uzyskanie przez „S.” Sp. z o. o. nieodpłatnych poręczeń lub gwarancji dotyczących kredytów na inwestycje będzie dla niej skutkować powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70 - 561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.