Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1236/10/HSt
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-02-11
Teza: Czy w odniesieniu do sprzedaży lokalu mieszkalnego obowiązują wnioskodawcę przepisy prawa podatkowego z 2010r., a co za tym idzie może on skorzystać z „ulgi mieszkaniowej” opisanej w art. 21 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; darowizna; lokal-lokal mieszkalny; sprzedaż; zniesienie-zniesienie współwłasności; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2010r. (data wpływu do Organu – 18 listopada 2010r.), uzupełnionym w dniu 13 grudnia 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 listopada 2010r. wpłynął do Organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego.

Z uwagi na stwierdzone braki formalne, pismem z dnia 07 grudnia 2010r. Znak: IBPB II/2/415-1236/10/HSt wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 13 grudnia 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 05 sierpnia 2008r. wnioskodawca otrzymał w darowiźnie od ojca udział wynoszący ½ części w nieruchomości składającej się z jednej działki zabudowanej opisanej numerem 357/8 oraz dwóch działek rolnych opisanych numerami 357/6 i 403/17. Działka 357/8 zabudowana jest budynkiem mieszkalnym oraz budynkami gospodarczymi.

W dniu 30 lipca 2010r. na podstawie aktu notarialnego wnioskodawca dokonał zniesienia współwłasności przez ustanowienie odrębnej własności lokali mieszkalnych, stając się właścicielem wyodrębnionego lokalu mieszkalnego. Ponadto tym samym aktem notarialnym wnioskodawca podarował ciotce cały udział wynoszący ½ części w działce gruntu nr 403/17.

W dniu 05 listopada 2010r. wnioskodawca podpisał akt notarialny, w którym sprzedał wyodrębniony lokal mieszkalny za kwotę 175.000 zł oraz podarował udział wynoszący ½ części w działce gruntu 357/6 na rzecz kupujących.

W uzupełnieniu wnioskodawca wskazał, iż umowa zniesienia współwłasności obejmowała dom mieszkalny oraz budynki gospodarcze znajdujące się na działce 357/8. Sama działka 357/8 pozostaje we współwłasności. Działka rolna 357/6 pozostała również we współwłasności, natomiast działkę 403/17 w tym samym akcie notarialnym wnioskodawca podarował na rzecz drugiego współwłaściciela. Wartość udziału w nieruchomości zabudowanej 357/8 na dzień 30 lipca 2010r. wynosiła ½. Wartość lokali wraz z udziałem w działce gruntu 357/8 na dzień 30 lipca 2010r. wynosiła 175.000 zł. Współwłasność zniesiono aktem notarialnym bez spłat i dopłat. Wnioskodawca nie był zameldowany na pobyt stały w lokalu mieszkalnym otrzymanym w wyniku zniesienia współwłasności.

W 2008r. podczas podpisywania aktu darowizny, wartość udziału wnioskodawcy została oszacowana na 100.000 zł. Zgodnie z wyceną dokonaną przez rzeczoznawcę majątkowego współpracującego z biurem pośrednictwa nieruchomości, które zajmowało się sprzedażą wartość rynkowa udziału wynoszącego ½ w budynku mieszkalnym znajdującym się na działce 357/8 nie przekraczała w 2010r. kwoty 130.000 zł. Rzeczoznawca doradził wnioskodawcy zniesienie współwłasności, gdyż w przeciwnym wypadku nie będzie możliwa sprzedaż. Zniesienie współwłasności pozwoliło wnioskodawcy na sprzedaż wyodrębnionego lokalu za kwotę 175.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do sprzedaży lokalu mieszkalnego obowiązują wnioskodawcę przepisy prawa podatkowego z 2010r., a co za tym idzie może on skorzystać z „ulgi mieszkaniowej” opisanej w art. 21 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, obiektywne kryteria odwołujące się do cen rynkowych udziałów przed i po zniesieniu współwłasności pozwalają jednoznacznie stwierdzić, że stan majątku osobistego w wyniku zniesienia współwłasności uległ powiększeniu, zatem przypadek ten musi być traktowany w kategorii nabycia, a co za tym idzie, obowiązują go przepisy prawa podatkowego z 2010r. Wnioskodawca uważa, iż może skorzystać ze zwolnienia opisanego w art. 21 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości (w tym lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność),
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, dla określenia właściwej podstawy prawnej normującej zasady opodatkowania przychodu uzyskanego z jej zbycia, istotne jest z punktu widzenia ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustalenie zarówno daty jak i formy nabycia nieruchomości.

Z opisanego we wniosku zdarzenia wynika, iż wnioskodawca w dniu 05 sierpnia 2008r. otrzymał w darowiźnie od swojego ojca udział wynoszący ½ w nieruchomości składającej się z jednej działki zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz budynkami gospodarczymi oznaczonej nr 357/8 oraz dwóch działek rolnych opisanych nr 357/6 i 403/17. W dniu 30 lipca 2010 r. podpisano notarialną umowę zniesienia współwłasności, obejmującą dom mieszkalny oraz budynki gospodarcze znajdujące się na działce 357/8. Sama działka pozostała we współwłasności. Wnioskodawca stał się właścicielem wyodrębnionego lokalu mieszkalnego oraz podarował ciotce udział wynoszący ½ w działce gruntu nr 403/17. W dniu 05 listopada 2010r. sprzedał wyodrębniony lokal mieszkalny, który nabył w części w drodze darowizny w dniu 05 sierpnia 2008r. oraz w części w wyniku zniesienia współwłasności. Dokonał także darowizny udziału wynoszącego ½ części w działce gruntu 357/6 na rzecz kupujących.

Wnioskodawca uważa, iż skoro stan jego majątku osobistego w wyniku zniesienia współwłasności uległ powiększeniu, to przypadek ten musi być traktowany w kategorii nabycia, a co za tym idzie, obowiązują go przepisy prawa podatkowego z 2010r.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Świadczenie darczyńcy może polegać na działaniu lub zaniechaniu działania. Istotną cechą darowizny jest jej bezpłatny charakter. Oznacza to, że druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy, a więc wszystkie nieruchomości, ruchomości oraz zbywalne prawa majątkowe, czyli takie, które mogą być przedmiotem sprzedaży. Darowizną można objąć także rzeczy przyszłe. Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) - do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – i jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. W myśl art. 196 § 1 Kodeksu, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.

Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 210 ww. Kodeksu każdy ze współwłaścicieli może domagać się zniesienia współwłasności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnych między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionych (podzielonych) rzeczy wspólnych. Celem postępowania o zniesienie współwłasności jest zatem nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, które stanowią przedmiot współwłasności.

Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypada byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbywa się bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Przy czym nabyciu podlega nie cała rzecz a jedynie taki udział w rzeczy, o jaki nastąpił wzrost w majątku współwłaściciela, któremu tę rzecz przyznano. Dlatego nie można w ogóle zgodzić się z wnioskodawcą, że skoro zwiększył się stan jego majątku osobistego na skutek zniesienia współwłasności tej rzeczy, to data zniesienia współwłasności stanowi datę nabycia całej rzeczy. Nie wolno przecież zapominać, że współwłaścicielem tej rzeczy wnioskodawca był już przed zniesieniem współwłasności. Zatem w wyniku zniesienia współwłasności nabył jedynie więcej niż miał. Nabyć zaś mógł jedynie taki udział, który mu wcześniej nie przysługiwał – nabycie drugi raz tego samego udziału, który posiadał już przed zniesieniem współwłasności nie jest możliwe. Nie da się bowiem drugi raz nabyć tego samego.

Podkreślić zaś należy, że samo wyodrębnienie własności lokalu nie stanowi nowego nabycia a jedynie zmianę formy własności. O nowym nabyciu w przypadku wnioskodawcy mówimy nie dlatego, że z nieruchomości wyodrębniono lokal, ale dlatego, że wnioskodawca wskazuje, że w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości w działce 357/8 wartość majątku przyznana wnioskodawcy była większa niż przed zniesieniem współwłasności. Przy czym wartość udziału zarówno przed jak i po zniesieniu współwłasności ustala się na dzień zniesienia współwłasności. Jedynie udział odpowiadający temu zwiększeniu jest nowym nabyciem, a nie całość lokalu jak twierdzi wnioskodawca.

Tym samym skutki podatkowe sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego należy oceniać na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w dwóch różnych stanach prawnych tj.:

*   w stosunku do udziału nabytego w darowiźnie w 2008r. przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych według stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2008r.
*   w stosunku do udziału nabytego w wyniku zniesienia współwłasności w 2010r. przepisy ww. ustawy według stanu prawnego obowiązującego od dnia 01 stycznia 2009r.

Ustawą z dnia 06 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 01 stycznia 2007r. do dnia 31 grudnia 2008r. stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r.

Zaznaczyć jednak należy, iż podstawa opodatkowania i stawka podatku z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych na dzień 31 grudnia 2008r. obowiązują również po dniu 01 stycznia 2009r. Nie uległ również zmianie sposób ustalania kosztów uzyskania przychodu oraz kosztów odpłatnego zbycia nieruchomości. Ustawodawca zmieniając zasady opodatkowania przychodów ze sprzedaży nieruchomości dokonał jedynie zmian w zakresie zwolnień przedmiotowych.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Podstawą obliczenia podatku zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

W tym miejscu zaznaczyć należy, iż przy sprzedaży nieruchomości, w tym wyodrębnionego lokalu mieszkalnego mogą wystąpić koszty dwojakiego rodzaju:

*   koszty odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
*   koszty uzyskania przychodu.

Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszt sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłatę sądową. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6d ww. ustawy, zgodnie z którym kosztem uzyskania przychodu przy sprzedaży nieruchomości stanowiącej odrębny lokal mieszkalny nabyty w drodze darowizny mogą być wyłącznie:

*   udokumentowane nakłady na tę nieruchomość zwiększające jej wartość,
*   kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej ten podatek przypada na tę nieruchomość. udokumentowane nakłady na tę nieruchomość zwiększające jej wartość,
*   kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej ten podatek przypada na tę nieruchomość.

Ustawodawca przewidział w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r., możliwości zwolnienia osiągniętego z tego tytułu przychodu z opodatkowania na podstawie tzw. „ulgi meldunkowej”.

Zgodnie z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2.  lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4.  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

–jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.

Jednakże jak wynika z wniosku wnioskodawca nie był zameldowany na pobyt stały w zbywanym lokalu mieszkalnym. Nie będzie więc mógł skorzystać z przedmiotowego zwolnienia.

Zaznaczyć również należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu na dzień 31 grudnia 2008r. nie przewiduje możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości, który został przeznaczony na własne cele mieszkaniowe. Możliwość zwolnienia z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w części wydatkowanej na własne cele mieszkaniowe daje ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym dopiero od dnia 01 stycznia 2009r.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Z postanowień art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
\-w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z astrzeżeniem ust. 29 i 30.

W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Natomiast ust. 28 tegoż artykułu stanowi, iż za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

\-przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Stosownie do art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest zobowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 30e ust. 5 ww. ustawy dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

Reasumując, w 2010r. nastąpiło nabycie nie całego lokalu mieszkalnego jak chce wnioskodawca, a jedynie tej jego części, która po porównaniu wartości udziału w działce 357/8 wraz z udziałem w budynkach na niej położonych obliczonego na dzień zniesienia współwłasności, z udziałem w gruncie 357/8 oraz wartością lokalu mieszkalnego na dzień zniesienia współwłasności – faktycznie zwiększyła majątek wnioskodawcy.

Z uwagi na fakt, iż zbycie udziału nabytego w drodze darowizny w 2008r. nastąpiło w 2010r. czyli przed upływem pięciu lat, a wnioskodawca nie nabył uprawnień do skorzystania z tzw. ulgi meldunkowej dochód uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia tej części lokalu mieszkalnego podlegać będzie opodatkowaniu 19% podatkiem na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2010r.

Natomiast dochód z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego w części nabytej w 2010r. w wyniku zniesienia współwłasności ponad udział posiadany w nieruchomości przed zniesieniem współwłasności również będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ale na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2009r., chyba że objęty zostanie zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie przewidziane w tym przepisie pozwala na wyłączenie z opodatkowania tej części dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków w osiągniętych przychodach z tego zbycia.

W sytuacji, gdy ½ przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości zostanie przez wnioskodawcę w całości przeznaczona na własne cele mieszkaniowe nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, to uzyskany dochód w całości może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

Jednakże w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy podatkowej, wnioskodawca traci prawo do ulgi i będzie obowiązany do złożenia korekty zeznania oraz do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę za zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do powyższego stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-01 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.