Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-422/11-4/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-22
Teza: Przedmiotowe świadczenie wypłacane przez T. S.A. na rzecz Wnioskodawczyni w postaci jednorazowej kwoty, zamiast comiesięcznej renty przyznanej na podstawie przepisów prawa cywilnego będzie korzystało ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (tak jak wcześniej otrzymywane odszkodowanie w postaci renty) na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku przyznania przedmiotowego świadczenia w postaci jednorazowego odszkodowania przez Sąd na podstawie art. 447 Kodeksu cywilnego.
Słowa kluczowe: kodeks-kodeks cywilny; renta; wypadek; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 23.05.2011 r. (data wpływu 23.05.2011 r.) uzupełnione pismem z dnia 27.06.2011 r. (data nadania 27.06.2011 r., data wpływu 27.06.2011 r.) na wezwanie z dnia 20.06.2011 r. Nr IPPB4/415-422/11-2/JS (data nadania 21.06.2011 r., data doręczenia 24.06.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania jednorazowej kwoty otrzymanej zamiast comiesięcznej renty – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23.05.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania jednorazowej kwoty otrzymanej zamiast comiesięcznej renty.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 20.06.2011 r. Nr IPPB4/415-422/11-2/JS (data nadania 21.06.2011 r., data doręczenia 24.06.2011 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego.

Pismem z dnia 27.06.2011 r. (data nadania 27.06.2011 r., data wpływu 27.06.2011 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 17.11.1996 r. Wnioskodawczyni uległa wypadkowi komunikacyjnemu. W wyniku tego wypadku komisja lekarska w P. zaliczyła Wnioskodawczynię do stopnia niepełnosprawności – „znacznego” na stałe. Wyrokiem prawomocnym Sądu Apelacyjnego z dnia 5 listopada 2010 r. przeciwko T. S.A. w W. przyznano Wnioskodawczyni rentę miesięczną w wysokości 2.000 zł. Obecnie T. S.A. zaproponowała Wnioskodawczyni jednorazową wypłatę około 400 tysięcy złotych, zamiast wypłacanej co miesiąc renty, która nie podlega opodatkowaniu. Wnioskodawczyni wskazała, iż renta którą otrzymuje od T. S.A. w wysokości 2000 zł miesięcznie jest wypłacana na podstawie art. 444 Kodeksu Cywilnego. Jednorazowa kwota, która ma być wypłacana przez T. S.A. zostanie otrzymana na podstawie Kodeksu cywilnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy kwota jednorazowa około 400.000 zł wypłacana przez T. będzie podlegać opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Kwota około 400.000 zł wypłacona jednorazowo zamiast stałej renty miesięcznej nie powinna podlegać opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl przepisu art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

1.  określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2.  odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
3.  odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4.  odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7.  odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 3c ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są odszkodowania w postaci renty otrzymanej na podstawie przepisów prawa cywilnego w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, przez poszkodowanego, który utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż T. S.A. wypłaca Wnioskodawczyni rentę miesięczną w wysokości 2.000 zł. Renta w aktualnej wysokości została przyznana na zasadzie art. 444 Kodeksu cywilnego. Obecnie T. zaproponowało Wnioskodawczyni jednorazową wypłatę około 400.000 zł, zamiast comiesięcznej renty. Jednorazowa kwota ma zostać przyznana na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z treścią art. 444 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu.

Natomiast w myśl art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty.

Natomiast zgodnie z art. 447 K.c., z ważnych powodów sąd może na żądanie poszkodowanego przyznać mu zamiast renty lub jej części odszkodowanie jednorazowe. Dotyczy to w szczególności wypadku, gdy poszkodowany stał się inwalidą a przyznanie jednorazowego odszkodowania ułatwi mu wykonywanie nowego zawodu.

Należy zauważyć, iż na gruncie prawa cywilnego instytucja jednorazowego odszkodowania przewidziana w art. 447 ww. Kodeksu cywilnego jest równoznaczna z instytucją renty odszkodowawczej, o której mowa w art. 444 § 2 tego Kodeksu. Obie te instytucje, które są ściśle ze sobą związane, powołane są do spełnienia tego samego zadania i mają służyć jednemu celowi, a mianowicie naprawieniu tej samej szkody. Równoznaczność tych instytucji prawnych wyraża się przede wszystkim w tym, że gdy brak jest przesłanek do zasądzenia renty, to nie może tym samym wchodzić w ogóle w rachubę zasądzenie jednorazowego odszkodowania. Ta ostatnia bowiem, jako instytucja pochodna od renty i od niej zależna, nie może mieć zasadniczego bytu, skoro sama stanowi w istocie swej rentę, tylko że w postaci skapitalizowanej. Jednocześnie warunkiem kapitalizacji przyznanej na podstawie art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego renty jest wystąpienie ważnych powodów przemawiających za tym, żeby w miejscu świadczenia okresowego przyznać odszkodowanie jednorazowe. Przekształcenie renty w jednorazowe odszkodowanie służy ochronie praw, przyznanych na mocy art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego, a wysokość świadczenia jednorazowego przyznanego w miejsce renty uwzględnia wysokość należnych rat rentowych i przypuszczalny okres trwania obowiązku jej wypłacania.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż przedmiotowe świadczenie wypłacane przez T. S.A. na rzecz Wnioskodawczyni w postaci jednorazowej kwoty, zamiast comiesięcznej renty przyznanej na podstawie przepisów prawa cywilnego będzie korzystało ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (tak jak wcześniej otrzymywane odszkodowanie w postaci renty) na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku przyznania przedmiotowego świadczenia w postaci jednorazowego odszkodowania przez Sąd na podstawie art. 447 Kodeksu cywilnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.