Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.67.2025.1.MST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Zaniechanie poboru podatku – brak możliwości zastosowania
zaniechania do przychodu Wnioskodawcy związanego z
umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na
zakup mieszkania.
Słowa kluczowe: banki
cel-cele mieszkaniowe
dług-zwolnienie z długu
kredyt-kredyt hipoteczny
małżonek
mieszkanie-zakup mieszkania
ugody
umowa-umowa o kredyt
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zaniechania poboru podatku. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 1993 roku A. A oraz B. A zawarli związek małżeński (dalej: „Małżonkowie”). Między
    małżonkami obowiązywał ustrój wspólności majątkowej. W 1995 roku urodziło się
    pierwsze dziecko, a w 1999 roku drugie dziecko małżonków. W 2001 roku małżonkowie
    zakupili od dewelopera mieszkanie zlokalizowane w D (dalej: „Mieszkanie 1”) celem
    zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych swojej rodziny. Mieszkanie zostało zakupione w
    ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. Zakup mieszkania był finansowany kredytem
    hipotecznym udzielonym przez X.
    Od 1993 roku Wnioskodawca pracuje na Y w charakterze pracownika naukowego, gdzie
    pracuje nieprzerwanie do dzisiaj. W 2004 roku Wnioskodawca założył jednoosobową
    działalność gospodarczą, która stanowiła jego drugie źródło utrzymania. Miejscem
    prowadzenia przez Wnioskodawcę wskazanej działalności było Mieszkanie 1 położone w
    D. W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca
    wykonywał między innymi zlecenia dla spółki z o.o. z siedzibą w C (dalej: „Spółka”). Z
    czasem między Wnioskodawcą a Spółką rozpoczęły się rozmowy o możliwości
    zatrudnienia Wnioskodawcy przez Spółkę w ramach umowy o pracę. Ostatecznie
    Wnioskodawca zawarł umowę o pracę ze Spółką we wrześniu 2007 roku. Praca w
    charakterze pracownika naukowego na Y oraz prowadzona przez Wnioskodawcę
    jednoosobowa działalność gospodarcza (a następnie praca w oparciu o umowę o pracę
    zawartą ze Spółką) stanowiły główne źródło utrzymania małżonków i ich dzieci, tj.
    tworzonej przez nich rodziny. Z uwagi na prowadzone przez Wnioskodawcę rozmowy ze
    Spółką o jego zatrudnieniu w Spółce na podstawie umowy o pracę, a także z uwagi na
    zatrudnienie Wnioskodawcy na Y, dokąd musiał regularnie dojeżdżać z Mieszkania 1
    zlokalizowanego w D, małżonkowie postanowili kupić drugie mieszkanie, które będzie
    położone na terenie C. Celem zakupu mieszkania była chęć ograniczenia konieczności
    dojeżdżania przez Wnioskodawcę w dni robocze z Mieszkania 1 zlokalizowanego w D do C,
    gdzie Wnioskodawca pracował (pierwsza praca – pracownik naukowy na Y; druga praca,
    którą miał rozpocząć niebawem – pracownik w Spółce z siedzibą w C).
    Wobec powyższego, w kwietniu 2007 roku małżeństwo A. A i B. A zawarli z deweloperem
    umowę o wybudowanie lokalu mieszkalnego w C (dalej: „Mieszkanie 2”). Odbiór lokalu

    mieszkalnego nastąpił w grudniu 2008 roku. Umowa przeniesienia prawa własności
    wybudowanego lokalu mieszkalnego sporządzona w formie aktu notarialnego została
    podpisana w lutym 2009 roku. Mieszkanie 2 zostało zakupione w ramach wspólności
    majątkowej małżeńskiej. Zakup mieszkania był finansowany kredytem hipotecznym
    udzielonym przez bank V, który później został przejęty przez bank Q SA. Umowa kredytu
    hipotecznego została zawarta 24 maja 2007 r. Małżonkowie nie wykluczali, że dzieci
    małżonków oraz A. A czasami w dni robocze będą nocować w Mieszkaniu 2 razem z B. A.
    W 2007 roku, czyli w roku, w którym Małżonkowie zawarli z deweloperem umowę o
    wybudowanie Mieszkania 2, dzieci małżonków uczęszczały bowiem do szkoły
    podstawowej zlokalizowanej w E, tj. mieście położonym między D, gdzie znajdowało się
    Mieszkanie 1, a C, gdzie znajdowało się Mieszkanie 2. Czas dojazdu z Mieszkania 1 oraz z
    Mieszkania 2 do szkoły w E był zbliżony. Ponadto w 2007 roku A. A była zatrudniona na
    podstawie umowy o pracę w podmiocie z siedzibą w C. Po odbiorze lokalu Wnioskodawca
    korzystał z Mieszkania 2 przez kilka tygodni, jednakże z uwagi na uciążliwość dzielenia
    życia na dwa lokale mieszkalne (Mieszkanie 1 w D oraz Mieszkanie 2 w C) Wnioskodawca
    zrezygnował z zamieszkiwania w Mieszkaniu 2 i wrócił na stałe do Mieszkania 1. W
    konsekwencji powyższego małżonkowie podjęli ostatecznie decyzję o przeznaczeniu
    Mieszkania 2 na wynajem. Umowa najmu została podpisana w marcu 2009 roku.
    23 listopada 2023 r. małżonkowie zawarli z bankiem Ó porozumienie dotyczące
    wcześniejszej całkowitej spłaty kredytu hipotecznego udzielonego małżonkom przez Bank
    Ó w oparciu o umowę z dnia 1 marca 2004 r. (Porozumienie). Wskazany kredyt został
    zaciągnięty przez małżonków w celu spłaty kredytu, który został udzielony małżonkom
    przez X w 2001 roku w celu zakupu przez małżonków Mieszkania 1. Porozumienie nie
    stanowi umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, ponieważ na
    podstawie Porozumienia nie nastąpiło umorzenie wierzytelności, lecz doszło do ustalenia
    między bankiem a małżonkami warunków, na jakich kredyt hipoteczny zostanie wcześniej
    spłacony. Małżonkowie zapłacili na rzecz Banku Ó kwotę wynikającą z Porozumienia, co
    było równoznaczne z wcześniejszą całkowitą spłatą kredytu.
    16 października 2024 r. małżonkowie zawarli z bankiem Q SA ugodę obejmującą
    umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup
    Mieszkania 2. Ugoda dotyczyła wierzytelności z tytułu niespłaconej kwoty kredytu
    (kapitału). Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że dotychczas nie korzystał z
    zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu innego
    kredytu mieszkaniowego, ponieważ w związku z zaciągniętymi przez niego kredytami
    mieszkaniowymi nie doszło do umorzenia wierzytelności. Umorzenie wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup Mieszkania 2, którego to
    umorzenia dotyczy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, było pierwszym
    umorzeniem kredytu mieszkaniowego, z którego skorzystał Wnioskodawca.
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym kredyt hipoteczny zaciągnięty przez małżonków na
      zakup Mieszkania 2 może zostać zakwalifikowany jako kredyt mieszkaniowy
      zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit.
      a) Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (dalej: „Rozporządzenie”)?
    2. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest pozytywna (tj. „tak”), to czy w przypadku zawarcia
      przez małżonków ugody z bankiem Q SA, który udzielił małżonkom kredytu
      hipotecznego na sfinansowanie zakupu Mieszkania 2, nastąpi zaniechanie poboru
      podatku dochodowego od kwoty wierzytelności umorzonej na mocy wskazanej ugody
      zgodnie z Rozporządzeniem?
    Pana stanowisko w sprawie

    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, zaciągnięty przez małżonków kredyt hipoteczny na zakup
    Mieszkania 2 może zostać zakwalifikowany jako kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia.
    Mieszkanie 2, które znajduje się w C, zostało zakupione przez małżonków, ażeby
    Wnioskodawca mógł w nim zamieszkiwać średnio przez pięć dni w tygodniu (dni robocze),
    z uwagi na to, że (i) pracował jako pracownik naukowy na Y oraz (ii) miał w planach
    zawarcie umowy o pracę ze Spółką z siedzibą w C, które to zawarcie umowy ostatecznie
    nastąpiło we wrześniu 2007 roku. Mieszkanie 1 było położone w D, dlatego w celu
    uniknięcia długich dojazdów do pracy w dni robocze przez Wnioskodawcę małżonkowie
    podjęli decyzję o zakupie Mieszkania 2.
    W ocenie Wnioskodawcy, na zakwalifikowanie zaciągniętego przez małżonków kredytu
    hipotecznego na zakup Mieszkania 2 jako kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia
    nie ma wpływu okoliczność, że w 2001 roku małżonkowie zakupili Mieszkanie 1, które
    zostało sfinansowane za pomocą kredytu hipotecznego zaciągniętego na realizację
    inwestycji, której celem było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych małżonków i ich dzieci.
    Małżonkowie mogą bowiem posiadać dwie nieruchomości na zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych ich rodziny.
    Co istotne, Mieszkanie 2 zostało zakupione przez małżonków w ramach wspólności
    majątkowej małżeńskiej, a zatem Mieszkanie 2 również miało służyć zaspokojeniu potrzeb
    mieszkaniowych rodziny małżonków. Tym bardziej, że małżonkowie nie wykluczali, że
    czasami w dni robocze dzieci małżonków oraz A. A będą nocować w Mieszkaniu 2 razem z
    Wnioskodawcą z uwagi na (i) podobną odległość Mieszkania 1 oraz Mieszkania 2 od szkoły
    podstawowej zlokalizowanej w E, do której dzieci małżonków uczęszczały w 2007 roku, tj.
    w roku, w którym małżonkowie zawarli z deweloperem umowę o wybudowanie
    Mieszkania 2 oraz (ii) fakt, iż A. A w 2007 roku była zatrudniona w podmiocie z siedzibą w
    C. Zresztą okoliczność zamieszkiwania przez Wnioskodawcę w Mieszkaniu 2 świadczy o
    tym, iż Mieszkanie 2 było przeznaczone na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych rodziny
    małżonków (Wnioskodawca jest częścią rodziny, którą tworzy razem z żoną i dziećmi, więc
    skoro zamieszkiwał w Mieszkaniu 2, to oznacza, że jako członek rodziny korzystał z
    Mieszkania 2, które zaspokajało potrzeby mieszkaniowe). Dodatkowo małżonkowie razem
    podjęli decyzję o zakupie Mieszkania 2, ażeby Wnioskodawca, korzystając w dni robocze z
    Mieszkania 2, miał krótszy dojazd do obu miejsc pracy (pierwsza praca – pracownik
    naukowy na Y; druga praca, którą miał rozpocząć niebawem – pracownik w Spółce z
    siedzibą w C), które to prace stanowiły główne źródło utrzymania małżonków i ich dzieci,
    tj. tworzonej przez nich rodziny. Małżonkowie wraz z dziećmi tworzyli więc jedno
    gospodarstwo domowe, w ramach którego następowało wspólne zaspokajanie potrzeb
    życiowych rodziny, do którego to zaspokajania małżonkowie postanowili wykorzystywać
    oba mieszkania (Mieszkanie 1 i Mieszkanie 2).
    Ponadto na zakwalifikowanie zaciągniętego przez małżonków kredytu hipotecznego na
    zakup Mieszkania 2 jako kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia nie ma również
    wpływu okoliczność, że ostatecznie Mieszkanie 2 zostało przeznaczone na wynajem.
    Istotne jest jedynie, jakie było planowane przez małżonków przeznaczenie Mieszkania 2
    na dzień zaciągnięcia kredytu hipotecznego na sfinansowanie zakupu Mieszkania 2, a na
    dzień zaciągnięcia kredytu hipotecznego na sfinansowanie zakupu Mieszkania 2
    małżonkowie planowali, że z uwagi na pracę wykonywaną w C przez Wnioskodawcę
    będzie on zamieszkiwał w Mieszkaniu 2 średnio 5 dni w tygodniu (dni robocze), które to
    zamieszkiwanie trwało przez kilka tygodni.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, skoro kredyt hipoteczny na zakup Mieszkania 2 został
    zaciągnięty przez małżonków jako kredyt mieszkaniowy na realizację jednej inwestycji

    mieszkaniowej zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia, to w przypadku zawarcia
    przez małżonków ugody z bankiem Q SA, który udzielił małżonkom kredytu hipotecznego
    na sfinansowanie zakupu Mieszkania 2, nastąpi zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od kwoty wierzytelności umorzonej na mocy wskazanej ugody (w oparciu o
    Rozporządzenie).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Wskazał Pan we wniosku, że ugoda z bankiem dotyczyła wyłącznie wierzytelności z tytułu
    niezapłaconej kwoty kredytu (kapitału). Tym samym umorzoną Panu kwotę wierzytelności
    z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2024 r.– została uregulowana w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102).
    Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Zgodnie z § 1 ust. 6 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    Zgodnie z § 1 ust. 7 przywołanego rozporządzenia:
      W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z § 3 komentowanego rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania

        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt został udzielony na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
      gospodarstwa domowego prowadzonego przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
      mieszkalny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i
      gospodarującymi;
    3. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    4. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    5. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że:
    • W 2001 r. zakupił Pan wraz z żoną od dewelopera mieszkanie zlokalizowane w D
      („Mieszkanie 1”) celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny;
    • Celem zakupu drugiego mieszkania („Mieszkanie 2”) była chęć ograniczenia
      konieczności dojeżdżania przez Pana w dni robocze z mieszkania zlokalizowanego w D
      do pracy w C;
    • Po odbiorze lokalu korzystał Pan z Mieszkania 2 przez kilka tygodni, jednakże z uwagi
      na uciążliwość dzielenia życia na dwa lokale zrezygnował z zamieszkiwania w
      Mieszkaniu 2 i wrócił na stałe do Mieszkania 1;
    • podjęli Państwo decyzję o przeznaczeniu Mieszkania 2 na wynajem.
    Mając to na uwadze, kredyt hipoteczny zaciągnięty przez Pana wraz z żoną na zakup
    Mieszkania 2 nie może być uznany za kredyt zaciągnięty na realizację inwestycji

    mieszkaniowej, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych gospodarstwa
    domowego, o którym mowa w cyt. § 1 ust. 5 i 6 rozporządzenia. Jak wskazał Pan we
    wniosku celem zakupu tego mieszkania była chęć ograniczenia konieczności dojeżdżania
    przez Pana do pracy w C. Zatem mieszkanie to służyło realizacji Pana osobistych potrzeb,
    a nie potrzeb Pana gospodarstwa domowego. Pana gospodarstwo domowe realizowało i
    realizuje swoje potrzeby mieszkaniowe w Mieszkaniu 1, które zostało zakupione przez
    Pana wraz z żoną w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Państwa rodziny.
    Powyższego nie zmienia fakt, że nie wykluczał Pan, że czasami w dni robocze będzie Pan
    nocować w tym mieszkaniu wraz z żoną i dziećmi. Potrzeby mieszkaniowe realizuje się w
    określonym miejscu zamieszkania. Miejsce zamieszkania to stan o określonej trwałości
    czasowej – to nie tylko miejsce, w którym się fizycznie przebywa, ale także miejsce, które
    jest „bazą” życia osobistego. Za takie miejsce z pewnością nie można uznać w opisanej
    sytuacji Mieszkania 2.
    W konsekwencji do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na zakup Mieszkania 2 nie znajdzie
    zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. Nie spełnił
    Pan bowiem wszystkich przesłanek umożliwiających zastosowanie ww. zaniechania.
    Wobec tego jest Pan zobowiązany do opodatkowania tego przychodu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.