Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1103/14/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-20
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży w 2014 r. nieruchomości nabytej w drodze spadku w 1978 r. i w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności w 2011 r.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek; spadek-dział spadku; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 4 grudnia 2014 r. (data otrzymania 10 grudnia 2014 r.), uzupełnionym 19 stycznia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości:

*   w części dotyczącej braku obowiązku podatkowego – **jest nieprawidłowe,**
*   w części dotyczącej możliwości zwolnienia z opodatkowania uzyskanego dochodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 9 stycznia 2015 r. Znak: IBPBII/2/415-1103/14/MM, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 19 stycznia 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 5 kwietnia 1978 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy. Postanowieniem sądu rejonowego z 30 października 1989 r. spadek po zmarłym ojcu odziedziczyli:

*   żona w udziale 4/32 oraz
*   czwórka dzieci (w tym Wnioskodawca) w udziale 3/32 każdy.

Nieruchomość ta obejmowała działki nr 2556/2, 2557/2, 2558/1, 2559, 2564, 2566/2, 2566/3, 2566/5 (która na mocy decyzji z 29 listopada 2010 r. została podzielona na działki: 2566/6, 2566/7, 2566/8, 2566/9, 2566/10, 2566/11), 2567/1, 2568, 2569, 2570, 3751, 3286/3 o łącznej powierzchni 2,4803 ha.

W skład tej nieruchomości wchodziły również zabudowania mieszkalno-gospodarcze:

*   dom jednorodzinny, parterowy, wybudowany w 1949 r. z drewnianym stropem o powierzchni 100 m2, liczący 4 pokoje, kuchnię i łazienkę, przeznaczony do częściowego remontu,
*   stajnia murowana z pustaków, wybudowana w 1968 r. o powierzchni 108 m2,
*   stodoła drewniana na filarach betonowych, wybudowana w 1949 r. o powierzchni 184 m2.

Nieruchomość ta stanowiła współwłasność majątkową rodziców i na dzień działu spadku i zniesienia współwłasności wartość przedmiotu umowy wynosiła 489.400 zł.

Według zaświadczenia z 18 października 2011 r., z tytułu dziedziczenia po zmarłym ojcu zobowiązanie podatkowe wygasło w skutek przedawnienia.

W dniu 25 października 2011 r. w wyniku zawarcia umowy darowizny, zniesienia współwłasności i działu spadku Wnioskodawca został właścicielem tej nieruchomości za wyjątkiem działek nr 2566/7 o powierzchni 0,1698 ha, nr 2566/8 o powierzchni 0,1698 ha, nr 2566/6 o powierzchni 0,1703 ha, które w wyniku zniesienia współwłasności oraz działu spadku nabyło rodzeństwo Wnioskodawcy. W tym samym dniu tj. 25 października 2011 r. została sprzedana działka nr 2566/9 o powierzchni 0,1018 ha i udziały w działkach nr 2566/11, 3286/1 i 3286/3 przez wszystkich współwłaścicieli. Uzyskaną kwotę ze sprzedaży przeznaczono na pokrycie kosztów notarialnych i opłaty sądowe oraz częściowy remont zabudowań mieszkalno-gospodarczych. Decyzją z 2 października 2014 r. działkę nr 2566/10 podzielono na działki: 2566/12 o powierzchni 0,0600ha, 2566/13 o powierzchni 0,1000 ha i 2566/14 o powierzchni 0,3700 ha.

W dniu 21 października 2014 r. aktem notarialnym Wnioskodawca sprzedał działkę nr 2566/12 o powierzchni 0,0600 ha za kwotę 18.000 zł.

Sprzedana nieruchomość jest częścią gruntów, do której prawo własności Wnioskodawca wspólnie z rodzeństwem i matką nabyli w dniu śmierci ojca tj. 5 kwietnia 1978 r.

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wyjaśnił, że 25 października 2011 r. na wyłączną własność w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności Wnioskodawca otrzymał działki nr 2566/10, 3751, 2556/2, 2557/2, 2558/1, 2564, 2567/1, 2559, 2570, 2569, 2568, 2566/3, 2566/2.

Jako współwłasność Wnioskodawca otrzymał działkę nr 2566/11, 3286/1, 3286/3.

Spadkobiercy posiadali udziały w działkach nr 2566/11, 3286/1 i 3286/3 i nie byli ich wyłącznymi właścicielami. Na mocy umowy z 25 października 2011 r. matka oraz rodzeństwo Wnioskodawcy podarowali Wnioskodawcy należące do nich udziały: matka 16/32, rodzeństwo łącznie 9/32. Wraz z udziałem nabytym w spadku Wnioskodawca został współwłaścicielem działek w 28/32 udziałach.

Wartość umowy na dzień 25 października 2011 r. była określona na łączną kwotę 489.400 zł. Zgodnie z postanowieniem z 30 października 1989 r. po ojcu zmarłym 5 kwietnia 1978 r. Wnioskodawca odziedziczył 3/32 wartości majątku, czyli na dzień działu spadku kwotę 45.881,25 zł.

Wartość nieruchomości nabytych przez Wnioskodawcę na wyłączną własność wynosiła 362.400 zł. Wartość udziałów w 3 działkach darowanych Wnioskodawcy przez pozostałych spadkobierców wyceniono na kwotę po 1.500 zł przypadająca na udział każdego z rodzeństwa.

Dział spadku i zniesienie współwłasności odbył się bez spłaty na rzecz wszystkich współwłaścicieli.

Działka nr 2566/12, którą 21 października 2014 r. Wnioskodawca sprzedał była częścią działki nr 2566/10, do której nabył prawo w chwili śmierci ojca, czyli 5 kwietnia 1978 r. Działkę tę sprzedał za kwotę 18.000 zł.

Środki ze sprzedaży Wnioskodawca chce przeznaczyć na remont własnego budynku mieszkalnego, w którym mieszka.

W związku z powyższym zdarzeniem zadano następujące pytania:

Czy z tytułu sprzedaży działki nr 2566/12 Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku i w jakiej kwocie?

Czy Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z uwagi na sposób wydatkowania środków?

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość sprzedanej działki jest znacznie niższa od wartości przypadającego na Wnioskodawcę spadku po zmarłym 5 kwietnia 1987 r. ojcu i w związku z tym nie powinien płacić podatku dochodowego, a jeżeli ocena Wnioskodawcy jest nieprawidłowa i powstanie obowiązek podatkowy, to Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodów jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i forma jej nabycia.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawca w drodze spadku po zmarłym w 1978 r. ojcu nabył udział w wysokości 3/32 w majątku spadkobiercy. W 2011 r. w konsekwencji przeprowadzonego działu spadku i zniesienia współwłasności Wnioskodawca otrzymał m.in. działkę nr 2566/10, którą w 2014 r. Wnioskodawca podzielił na 3 działki. W dniu 21 października 2014 r. Wnioskodawca sprzedał jedną z 3 wydzielonych działek o nr 2566/12.

W przypadku nabycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości w drodze spadku datą nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest data otwarcia spadku, czyli śmierć spadkodawcy.

Zgodnie bowiem z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) – spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. Natomiast z art. 924 i 925 ustawy Kodeks cywilny wynika, że spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, a otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy a nie data wydania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Oznacza to, że dniem nabycia przez Wnioskodawcę i pozostałych spadkobierców spadku jest data śmierci ojca.

W myśl natomiast art. 1035 Kodeksu cywilnego – jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom na wyłączną własność lub współwłasność. Tak więc na skutek działu spadku następuje „konkretyzacja” składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Co do zasady dział spadku polega na dokonaniu podziału rzeczy wspólnej należącej do wszystkich współwłaścicieli, ponieważ współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. W rezultacie dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Jeżeli wartość udziału nabytego w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie podlegające opodatkowaniu, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Jedynie nabycie w drodze działu spadku w części przekraczającej udział spadkowy (nawet wówczas, jeżeli nabycie to następuje nieodpłatnie) stanowi nabycie w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Z kolei celem postępowania o zniesienie współwłasności – w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny – jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Zgodnie z art. 210 i nast. Kodeksu cywilnego – każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Zniesienie współwłasności to fizyczny podział rzeczy wspólnej, polegający na przyznaniu każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej rzeczy wspólnej na własność lub współwłasność, a wielkość tej części powinna odpowiadać wielkości udziału we współwłasności. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Zatem jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.

Zatem jeżeli w wyniku dokonanego działu spadku lub zniesienia współwłasności przedmiotem którego była nieruchomość, udział w niej się zwiększa, tj. przekracza wartość udziału dotychczas posiadanego, to data działu spadku (zniesienia współwłasności) będzie również datą nabycia tego udziału w nieruchomości, o który zwiększył się udział w niej po dokonaniu tej czynności. Nabycie w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności części majątku, który należał do innych spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca wskazał, że wartość przedmiotu umowy o dział spadku i zniesienie współwłasności wyniosła 489.400 zł. Oznacza to, że wartość udziału ojca w majątku wspólnym, który to udział stanowił masę spadkową po ojcu wynosił 244.700 zł. Wnioskodawca w spadku nabył udział 3/32. Wartość udziału jaki przysługiwał Wnioskodawcy z tytułu nabycia spadku wynosiła zatem 22.940,63 zł (244.700 zł x 3/32).

Wnioskodawca otrzymał na wyłączną własność działki o wartości 362.400 zł. Wnioskodawca otrzymał również na współwłasność trzy działki.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że błędnie sądzi Wnioskodawca, iż sprzedana działka jest częścią gruntów, do której prawo własności Wnioskodawca wspólnie z rodzeństwem i matką nabyli w dniu śmieci ojca. Wnioskodawca pominął fakt, że skoro nieruchomość stanowiła majątek wspólny małżeński rodziców, to udział w wysokości 1/2 w całej nieruchomości należał do matki Wnioskodawcy i nie podlegał dziedziczeniu. W chwili śmierci jednego ze współmałżonków ustaje wspólność ustawowa małżeńska i majątek wspólny zmienia się ze wspólności łącznej we współwłasność w częściach ułamkowych. Zgodnie z art. 43 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.) – oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, czyli wielkość udziałów wynosi po 1/2. Dziedziczeniu podlega udział zmarłego w byłym majątku wspólnym oraz jego majątek odrębny, natomiast pozostała część dawnego majątku wspólnego staje się wyłączną własnością drugiego małżonka, w tym przypadku matki Wnioskodawcy.

Przedmiotem podziału w 2011 r. był więc nie tylko udział nabyty przez spadkobierców w majątku stanowiącym masę spadkową, ale także udział w nieruchomości należący do żony spadkodawcy. Udział należący do matki Wnioskodawcy jaki posiadała w majątku wspólnym małżeńskim nie wszedł do masy spadkowej po ojcu Wnioskodawcy, nie był więc przedmiotem działu spadku, był przedmiotem zniesienia współwłasności. Zniesienie współwłasności obejmowało udział 1/2 należący do żyjącej osoby więc sprzedana działka nie została nabyta w całości przez spadkobierców w dniu śmierci spadkodawcy. Oczywistym jest, że w spadku po ojcu w 1978 r. nie można było nabyć udziału należącego do żyjącej matki.

Mając na uwadze przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie oraz przywołane przepisy stwierdzić należy, że w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności zwiększył się udział Wnioskodawcy w dzielonym majątku, gdyż otrzymał majątek o większej wartości niż przysługujący mu we współwłasności udział.

W rezultacie należy stwierdzić, że do nabycia działek doszło odpowiednio w części w 1978 r. oraz w części 2011 r. W związku z tym pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć odrębnie w stosunku do każdego udziału jaki nabył Wnioskodawca.

W konsekwencji przychód uzyskany ze sprzedaży w 2014 r. działki nr 2566/12 – w części odpowiadającej proporcjonalnie udziałowi nabytemu przez Wnioskodawcę w 1978 r. – nie stanowi źródła przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, że do jego zbycia doszło po upływie 5 lat licząc od końca roku, w którym został nabyty.

Natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży w 2014 r. działki nr 2566/12 – w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2011 r. drodze działu spadku i zniesienia współwłasności – stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, gdyż 5-letni termin, o którym mowa w tym przepisie upłynąłby dopiero z końcem 2016 r.

Aby obliczyć jaka część przychodu uzyskanego ze sprzedaży działki nr 2566/12 przypada na udział nabyty w 2011 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności należy najpierw od wartości majątku otrzymanego przez Wnioskodawcę w 2011 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności (A) odjąć wartość udziału w majątku jaki przysługiwał Wnioskodawcy z tytułu nabycia spadku w 1978 r. (B) (tj. A – B = C)

Następnie otrzymaną różnicę (C) (czyli nadwyżkę majątku nabytego w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności ponad majątek otrzymany w spadku) podzielić przez wartość majątku otrzymanego w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności w 2011 r. (A) oraz pomnożyć przez 100% (tj. C /A x 100%).

Otrzymany wynik wskaże, jaki procent przychodu uzyskanego ze sprzedaży działki nr 2566/12 odpowiada udziałowi nabytemu w 2011 r. i podlega opodatkowaniu.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania – zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej – mają zastosowanie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych od 1 stycznia 2009 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 i art. 45 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości przy czym nie będą one kosztami w pełnej wysokości, lecz tylko w części proporcjonalnie przypadającej na udział nabyty w 2011 r. Należy bowiem pamiętać, że poniesione koszty odpłatnego zbycia dotyczą całej sprzedanej działki, czyli również części przychodu, który dotyczy udziału nabytego w 1978 r. niestanowiącego źródła przychodu. Nie można odliczać kosztów przypadających na udział nabyty w 1978 r. skoro przypadający na niego przychód nie podlega opodatkowaniu.

Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Reasumując, przychód uzyskany ze sprzedaży działki nr 2566/12 przypadający na udział nabyty w 2011 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym według zasad określonych ww. art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nieprawidłowe jest zatem stanowisko Wnioskodawcy jakoby z uwagi na to, że wartość sprzedanej działki jest znacznie niższa od wartości przypadającego na Wnioskodawcę udziału w spadku nie powinien on płacić podatku. Zauważyć bowiem należy, że w spadku po ojcu Wnioskodawca nabył udział wynoszący łącznie 3/32 w każdym metrze kwadratowym gruntu wchodzącego w skład masy spadkowej, czyli w każdej działce wchodzącej w skład masy spadkowej. Następnie na podstawie jednej umowy zawartej w 2011 r. o dział spadku i zniesienie współwłasności spadkobiercy dokonali konkretyzacji składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom oraz dokonali zniesienia współwłasności, czyli tak rozporządzili między sobą udziałami w każdym metrze kwadratowym nieruchomości, które nabyli w drodze spadku po ojcu (matka Wnioskodawcy dodatkowo rozporządziła swoim udziałem wysokości 1/2 posiadanym w majątku wspólnym małżeńskim), że Wnioskodawca otrzymał majątek o większej wartości niż przysługujący mu z tytułu nabycia spadku udział w dzielonym majątku. Udział Wnioskodawcy zwiększył się w każdej nabytej działce. Zatem każdy metr kwadratowy nabytej w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności działki nr 2566/12 Wnioskodawca nabył w drodze spadku w 1978 r. oraz w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności w 2011 r.

Tymczasem Wnioskodawca porównał przychód uzyskany ze sprzedaży działki nr 2566/12 do wartości całego udziału spadkowego zapominając, że w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności otrzymał nie tylko sprzedaną działkę, ale i inne działki. Nieprawidłowe jest zatem stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaną działkę nabył wyłącznie w drodze spadku. Przedmiotem nabycia w 1978 r. był jedynie udział w całej nieruchomości.

Odnosząc się natomiast do drugiego pytania Wnioskodawcy, które dotyczy możliwości zwolnienia z opodatkowania uzyskanego ze sprzedaży działki dochodu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Zatem w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży działki nr 2566/12 przypadającego na udział nabyty w 2011 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności istnieje możliwość jego zwolnienia z opodatkowania w związku z poniesieniem wydatków na własne cele mieszkaniowe.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód ze sprzedaży.

W sytuacji gdy przychód uzyskany ze sprzedaży działki nr 2566/12 przypadający na udział nabyty w 2011 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności zostanie w całości przeznaczony na własne cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy – za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z kolei zgodnie z przepisem art. 25 ust. 26 ww. ustawy – przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Wnioskodawca zamierza środki uzyskane ze sprzedaży działki przeznaczyć na remont własnego budynku mieszkalnego, w którym mieszka.

Z wykładni językowej przytoczonych przepisów, a w szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(…) wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (…), jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe (…)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu, poniesienia wydatku i cel na jaki wydatkowano środki. Termin do wydatkowania środków rozpoczyna się bowiem począwszy od dnia sprzedaży a kończy z upływem dwóch lat liczonych od końca roku, w którym miała miejsce sprzedaż nieruchomości. Natomiast cele, których realizacja uprawnia do zwolnienia określone zostały enumeratywnie w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Wnioskodawca działkę nr 2566/12 sprzedał 21 października 2014 r. Uzyskane ze sprzedaży środki zamierza przeznaczyć na remont własnego budynku mieszkalnego. Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy – wydatkiem na własne cele mieszkaniowe jest m.in. remont własnego budynku mieszkalnego.

Zatem jeżeli do końca 2016 r. uzyskany ze sprzedaży przychód w części przypadający na udział nabyty w 2011 r. Wnioskodawca przeznaczy na remont własnego budynku mieszkalnego, to będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest zobowiązany ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) – w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.