Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1254/11/PH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-02-23
Teza: Reasumując powyższe stwierdzić należy, iż Wnioskodawca będzie uprawniony do dokonania korekty obrotu dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów spowodowanej wadliwością dostarczanego towaru w przypadku uznanej reklamacji, w wyniku której nie nastąpi zwrot dostarczonego towaru Dostawcy, lecz jego zniszczenie oraz że prawidłowe jest korygowanie tych rozliczeń (na podstawie wewnętrznej faktury korygującej) w okresie, w którym wystawiono faktury korygujące wartość obrotu w ramach systemu samofakturowania.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; towar
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2011r. (data wpływu 23 listopada 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty obrotu dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów spowodowanej wadliwością dostarczanego towaru –**jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty obrotu dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów spowodowanej wadliwością dostarczanego towaru.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej „Spółka”) prowadzi działalność m.in. w zakresie produkcji pojazdów samochodowych oraz produkcji podzespołów do tych pojazdów. W tym celu zawiera umowy dostawy komponentów i materiałów do produkcji z zagranicznymi podmiotami posiadającymi siedziby w krajach Unii Europejskiej (dalej: „Dostawcy”).

Spółka planuje zawarcie z Dostawcami porozumień, na podstawie których zamierza wystawiać faktury, faktury zaliczkowe, faktury korygujące oraz duplikaty faktur w imieniu i na rzecz Dostawców komponentów i materiałów (samofakturowanie / self biling). Po wystawieniu faktury Spółka będzie przedstawiała Dostawcom faktury do akceptacji. Transakcje dokonywane na podstawie porozumień będą stanowiły dla Spółki wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Na mocy obowiązujących Dostawców ogólnych warunków zakupu, Dostawcy zobowiązani są do świadczenia towaru najwyższej jakości, w tym celu Dostawcy zobowiązani są do uczestniczenia w organizowanych przez Spółkę programach jakości i rozwoju, jak również spełniania wszelkich wymogów oraz procedur określonych przez Spółkę, w tym do wymogów i procedur mających zastosowanie do Spółki zgodnie z Wymogami Systemu Jakości.

Pomimo to, zdarza się, iż nadesłane komponenty/materiały nie spełniają wymagań stawianych przez Spółkę. Wraz z wprowadzeniem systemu samofakturowania planuje się, że w razie uznania niezdatności towaru do produkcji, wartość przyjętej dostawy zostanie obniżona odpowiednio o kwotę stanowiącą równowartość wadliwego towaru (na skutek nieprzyjęcia do produkcji towaru zawierającego wady). Towar niespełniający wymogów, zgodnie z informacją przesyłaną do Dostawców, może zostać przez nich odebrany. Jednocześnie Spółka informuje Dostawców, że w przypadku braku innej dyspozycji w określonym terminie, wadliwy towar będzie przez Spółkę zniszczony.

W związku z planowanym zawarciem porozumień w sprawie wprowadzenia systemu samofakturowania również ewentualne obniżenie należności z tytułu dostawy towaru będzie dokonywane przez Spółkę na podstawie zbiorczej wewnętrznej faktury korygującej wystawionej na koniec okresu rozliczeniowego w oparciu o faktury korygujące wystawiane przez Spółkę w imieniu i na rzecz Dostawców.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka będzie uprawniona do dokonania korekty obrotu dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów spowodowanej wadliwością dostarczanego towaru, w przypadku uznanej reklamacji, w wyniku której nie nastąpi zwrot dostarczonego towaru Dostawcy?

Czy prawidłowe jest korygowanie tych rozliczeń (na podstawie wewnętrznej faktury korygującej) w okresie, w którym wystawiono faktury korygujące wartość obrotu w ramach systemu samofakturowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 31 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić. W myśl zaś ust. 3 tego artykułu, przy ustalaniu podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów stosuje się odpowiednio art. 29 ust. 4 ustawy o VAT. Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (w tym reklamacji) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

W ocenie Spółki nie ulega wątpliwości, iż w przedstawionym stanie faktycznym dojdzie do zmniejszenia podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów tj. zmniejszenia kwoty należnej dostawcy z tytułu sprzedaży towarów poprzez uznanie reklamacji, o której mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT (na skutek nie przyjęcia do produkcji towaru zawierającego wady).

Spółka pragnie zaznaczyć, iż zgodnie z art. 612 w zw. z art. 560 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.) (dalej jako: „KC”) Spółce, jako odbiorcy przysługują względem Dostawców uprawnienia z tytuły rękojmi za wady fizyczne dostarczonych komponentów/materiałów. Uprawnienia te mogą polegać w szczególności na odstąpieniu od umowy lub żądaniu obniżenia ceny (w zależności od wyboru uprawnionego). Istotą obniżenia ceny w oparciu o art. 560 KC jest przywrócenie pełnej ekwiwalentności świadczeń stron danej umowy. W wyniku bowiem skorzystania z uprawnienia prawokształtującego przestaje obowiązywać dotychczasowe wynagrodzenie i należy ustalić je na nowo. W doktrynie podkreśla się również, iż zasadniczo skalę obniżenia ceny strony powinny ustalić w drodze porozumienia (Z. Gawlik, A. Janiak, A. Kidyba, Komentarz do Kodeksu cywilnego, art. 560, LEX 2010). Jednocześnie przepis art. 560 § 3 KC wskazuje, że obniżenie winno nastąpić w takim stosunku, w jakim wartość rzeczy wolnej od wad pozostaje do jej wartości obliczonej z uwzględnieniem istniejących wad. Na ogół sprowadza się to do prostego działania arytmetycznego, w którym odejmowana jest wartość (cena) towaru niewadliwego (J.P. Naworski, W sprawie uprawnień kupującego z tytułu rękojmi do żądania obniżenia ceny oraz terminu z art. 568 § 2 KC, PS 2004, nr 1, s. 40). Powyższy sposób obniżenia Spółka planuje przyjąć w rozliczeniach z Dostawcami.

Jednocześnie Spółka pragnie podkreślić, iż w wypadku stosownego obniżenia ceny na skutek dostawy towaru nie odpowiadającego umowie odbiorca (Spółka) nie jest zobowiązany do zwrotu wadliwego towaru. Należy bowiem zaznaczyć, iż uprawnienie odbiorcy do zwrotu towaru jest na gruncie przepisów KC uprawnieniem rodzajowo odmiennym od uprawnienia do żądanie obniżenia ceny (o wartość towarów wadliwych) i jako takie jest od niego niezależne. W ocenie Spółki fakt, iż wadliwy towar pozostaje do dyspozycji Spółki (przez którą jest następnie niszczony) pozostaje bez wpływu na skuteczność dokonania korekty obrotu.

Zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy o VAT Spółka dla potrzeb rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zobowiązana będzie wystawiać faktury wewnętrzne. Za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w okresie rozliczeniowym.

Na podstawie § 24 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (dalej: „Rozporządzenie”) do faktur wewnętrznych stosuje się odpowiednio regulacje § 13 i § 14 Rozporządzenia. Zgodnie z § 13 ust. 1 Rozporządzenia w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów (w tym także uznano reklamacje) określonych w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Przepis ten stosuje się również w przypadku zwrotu sprzedawcy towarów lub zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT - § 13 ust. 5 pkt 1 Rozporządzenia oraz zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu - § 13 ust. 5 pkt 2 Rozporządzenia. Nadto fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury - § 14 ust. 1 Rozporządzenia.

Z kolei zgodnie z art. 86 ust. 10a ustawy o VAT w przypadku, gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, jest on obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę korektę otrzymał.

Podkreślić ponownie należy, że po zawarciu porozumień z Dostawcami dotyczących wprowadzenia systemu samofakturowania, to Spółka będzie zobowiązana do wystawienia faktury korygującej potwierdzającej obniżenie przez Dostawców wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów w części odpowiadającej wartości wadliwych komponentów/materiałów. Spółka pragnie jednocześnie podkreślić, iż faktury wystawiane w imieniu i na rzecz Dostawców, będą następnie przedstawiane im do akceptacji. Faktury korygujące wystawiane w imieniu Dostawców będą wystawiane zgodnie z regulacjami państw członkowskich siedziby Dostawców. Na ich podstawie będzie wystawiana zbiorcza faktura wewnętrzna korygująca wartość wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów skorygowanych w danym okresie rozliczeniowym w ramach systemu samofakturowania. Należy zatem przyjąć, że wystawienie korygującej faktury wewnętrznej będzie konsekwencją wystawienia przez Spółkę faktury w systemie samofakturowania (będzie mieć wtórny charakter).

W związku z powyższym Spółka będzie zobowiązana do wystawienia, na postawie faktur korygujących wystawionych w systemie samofakturowania, wewnętrznej faktury korygującej za dany okres rozliczeniowy, stanowiącej podstawę do dokonania korekty wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów, a co się z tym wiąże do obniżenia wartości obrotu oraz kwot podatku należnego i naliczonego także w przypadku, gdy obniżenie ceny na skutek uznania wadliwości części towarów dostawy nie będzie pociągać ze sobą zwrotu Dostawcy wadliwych towarów.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę regulacje art. 20 ust. 6 ustawy o VAT stanowiące, że w przypadku, gdy podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę (w tym przypadku faktura w imieniu podatnika zostanie wystawiona przez Spółkę), obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, korekta wartości wewnątrzwspólnotowych nabyć dokonanych przez Spółkę na skutek reklamacji powinna być dokonywana w okresie, w którym skorygowano wartość obrotu w ramach systemu samofakturowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej również dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a\- z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

W myśl art. 31 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić.

Przy czym w myśl art. 31 ust. 3 ustawy, przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1, przepis art. 29 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

W myśl art. 29 ust. 4a ustawy, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.

Przy czym stosownie do art. 29 ust. 4b ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w:

1.  eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów;
2.  dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;
3.  sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;
4.  pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku.

W przedmiotowej sprawie po wprowadzeniu opisanego we wniosku systemu samofakturowania, Wnioskodawca wraz z Dostawcami planują, iż w przypadku uznania przez Wnioskodawcę otrzymanego towaru za wadliwy, Wnioskodawca będzie dokonywał obniżenia wartości przyjętej dostawy o kwotę stanowiącą równowartość wadliwego towaru, przy czym towar wadliwy może zostać odebrany przez Dostawców lub zniszczony przez Spółkę.

Zauważyć przy tym należy, iż cyt. wyżej przepisy art. 29 ust. 4a-4b odnoszą się do zmniejszenia podstawy opodatkowania określonej w fakturze wystawionej w przypadku, o którym mowa w art. 106 ust. 1 ustawy, tj. w przypadku sprzedaży, przez którą zgodnie z postanowieniami art. 2 pkt 22 ustawy, rozumieć należy odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zatem powołane wyżej przepisy art. 29 ust. 4a-4b nie mają zastosowania do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Jest to związane z faktem, że czynności te nie są wykonywane przez podatnika, nie są jego sprzedażą. W przypadku tych czynności podatnik występuje w istocie jako osoba rozliczająca podatek. Faktycznie dostarczający towary nie rozlicza podatku na terytorium kraju dostawy, lecz dokonuje tego nabywca, rozpoznając u siebie wewnątrzwspólnotowe nabycie. Stąd też czynności wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nie zostały objęte pojęciem sprzedaży.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, są wystawiane faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Stosownie do art. 106 ust. 8, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1.  określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2.  może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3.  może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

I tak, kwestie wystawiania faktur, w tym faktur korygujących, regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360).

Przepisy § 6 ww. rozporządzenia zawierają postanowienia, które powinny zostać zawarte w umowie dotyczącej samofakturowania. W ust. 5 tego przepisu zawarto regulacje związane z fakturami stwierdzającymi dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż ww. rozporządzenie nie odnosi się do odwrotnej sytuacji, w której to polski podatnik dokonuje nabycia towarów w ramach WNT od podatnika z innego niż Polska państwa Unii Europejskiej.

Brak uregulowania przedmiotowej kwestii w ww. przepisach wynika z logiki obrotu wewnątrzwspólnotowego i nie oznacza zakazu wystawiania takich faktur.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż przepisy o podatku od towarów i usług dopuszczają możliwość wystawiania przez polskiego nabywcę faktur (w imieniu i na rzecz sprzedawcy z innego kraju UE) stwierdzających dokonanie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Faktury wystawiane w systemie samofakturowania mogą stanowić podstawę do wykazania i rozliczenia dla potrzeb VAT wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez Wnioskodawcę

Dokonując analizy powyższego, należy zwrócić uwagę, iż z treści cytowanego wcześniej art. 31 ust. 3 ustawy wynika, iż przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1, przepis art. 29 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

A zatem ustawodawca odesłał do odpowiedniego stosowania dla celów ustalenia podstawy opodatkowania w wewnątrzwspólnotowych nabyciach przepisu art. 29 ust. 4 ustawy. Ten ostatni określa elementy, które nie wchodzą do podstawy opodatkowania czynności dokonywanych w obrocie krajowym.

Powyższy przepis ma charakter precyzujący. W istocie bowiem skutki, jakie wynikają z odpowiedniego stosowania przepisu art. 29 ust. 4 ustawy, można wyciągnąć z ogólnej zasady, że podstawa opodatkowania dla wewnątrzwspólnotowego nabycia obejmuje tylko kwotę ostatecznie należną dostawcy (tzn. jaką nabywający jest obowiązany zapłacić).

W świetle powyższego należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż w opisanej we wniosku sytuacji dojdzie do zmniejszenia podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów tj. zmniejszenia kwoty należnej dostawcy z tytułu sprzedaży towarów poprzez uznanie reklamacji, o której mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT (na skutek nie przyjęcia do produkcji towaru zawierającego wady).

Ponadto należy również zwrócić uwagę, iż do najważniejszych zasad prawa cywilnego należy zasada autonomii woli stron, wyrażająca kompetencje podmiotów prawa cywilnego do swobodnego kształtowania stosunków cywilnoprawnych poprzez czynności prawne, a wśród nich głównie umowy.

W myśl art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Reasumując powyższe należy stwierdzić, iż Wnioskodawca będzie uprawniony do dokonania korekty obrotu dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w sytuacji opisanej we wniosku.

Kolejną wątpliwością Wnioskodawcy jest kwestia określenia, kiedy Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania powyższej korekty.

W myśl art. 86 ust. 10a ustawy, w przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, o której mowa w art. 29 ust. 4a lub 4c, jest on obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym tę korektę faktury otrzymał. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.

Jednocześnie należy zauważyć, iż przedmiotowa korekta powinna odnosić się zarówno do kwoty podatku należnego, jak i do kwoty podatku naliczonego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy, kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz kwota podatku należnego od tytułu świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest ich usługobiorca stanowi kwotę podatku naliczonego. Stosownie zaś do przepisu art. 86 ust. 10 pkt 2 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w przypadkach o których mowa w art. 2 pkt 4 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy lub usługobiorcy odpowiednio od świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest usługobiorca, od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca.

Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa podatkowego oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, iż zawarte porozumienia pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentem zagranicznym o obniżeniu wynagrodzenia stanowi podstawę do korekty podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o której mowa w art. 31 ust. 1 ustawy. Korekty tej należy dokonać poprzez wystawienie faktury wewnętrznej korygującej, zmniejszającej wartość podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu usług, w rozliczeniu za okres, w którym Spółka wystawi fakturę korygującą dla dostawcy zagranicznego. Faktura wewnętrzna korygująca stanowi jednocześnie podstawę do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego.

W przedmiotowej sprawie ewentualne obniżenie należności z tytułu dostawy towaru będzie dokonywane przez Wnioskodawcę na podstawie zbiorczej wewnętrznej faktury korygującej wystawionej na koniec okresu rozliczeniowego w oparciu o faktury korygujące wystawiane przez Spółkę w imieniu i na rzecz Dostawców.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

Stosownie do art. 20 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, iż w świetle art. 20 ust. 6 ustawy, dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności (tj. wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów) powodujących powstanie obowiązku podatkowego jest faktura VAT. Celem faktury korygującej natomiast jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości, tj. w sytuacji gdy faktura dokumentująca zdarzenie gospodarcze zawiera pomyłki lub błędy, powinna zostać skorygowana w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję między określonymi podmiotami gospodarczymi. Zatem sam moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu WNT jest nieistotny z punktu widzenia niniejszej sprawy albowiem faktura korygująca nie dokumentuje zdarzenia rodzącego obowiązek podatkowy.

Jak wskazano powyżej, stosownie do art. 31 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić.

W powołanym powyżej rozporządzeniu z dnia 28 marca 2011r. w § 24 ust. 1 pkt 2 wskazano, iż przepisy § 5, 9-14, 16, 17, 21 i 22 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy, z tym że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, faktury mogą nie zawierać numeru identyfikacji podatkowej kontrahenta.

Stosownie do § 13 ust. 1ww. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Zgodnie z § 13 ust. 5 pkt 1 ww. rozporządzenia, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy.

Z przytoczonych przepisów wynika, że korekta wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powinna być udokumentowana fakturą wewnętrzną korygującą, sporządzoną w oparciu o dokument potwierdzający przez dostawcę towarów istnienie okoliczności powodujących konieczność korekty pierwotnie dokonanych transakcji. W przypadku samofakturowania takim dokumentem będzie faktura korygująca, jaką Wnioskodawca wystawi w imieniu dostawcy towarów.

W okolicznościach, kiedy obniżenie wartości wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest skutkiem czynności mających miejsce po wystawieniu pierwotnej faktury, tj. w wyniku uwzględnienia przez dostawcę reklamacji, dochodzi do obniżenia ceny towaru, korekta powinna nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym otrzymano notę korygującą dokumentującą obniżenie ceny.

Analizując powyższe, należy zgodzić się z Wnioskodawca, iż biorąc pod uwagę regulacje art. 20 ust. 6 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wystawienia faktury przez Wnioskodawcę w imieniu Dostawcy, zaś korekta wartości wewnątrzwspólnotowych nabyć dokonanych przez Wnioskodawcę na skutek reklamacji powinna być dokonywana w okresie, w którym skorygowano wartość obrotu w ramach systemu samofakturowania.

Reasumując powyższe stwierdzić należy, iż Wnioskodawca będzie uprawniony do dokonania korekty obrotu dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów spowodowanej wadliwością dostarczanego towaru w przypadku uznanej reklamacji, w wyniku której nie nastąpi zwrot dostarczonego towaru Dostawcy, lecz jego zniszczenie oraz że prawidłowe jest korygowanie tych rozliczeń (na podstawie wewnętrznej faktury korygującej) w okresie, w którym wystawiono faktury korygujące wartość obrotu w ramach systemu samofakturowania.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.