Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.167.2025.4.BZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Nabycie wierzytelności.
Słowa kluczowe: wierzytelność-nabycie wierzytelności
wierzytelność-przelew wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne-
Umowy sprzedaży rzeczy i praw majątkowych
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie
    skutków podatkowych nabycia wierzytelności. Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na
    wezwanie – w piśmie z 15 maja 2025 r. (data wpływu: 19 maja 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca (Spółka, Nabywca) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, polską
    spółką prawa handlowego, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i polskim
    rezydentem podatkowym.
    10 lutego 2025 r. Spółka dokonała transakcji ze spółką (...) z siedzibą w (...) wpisaną do
    rejestru funduszy inwestycyjnych prowadzonego przez Sąd Okręgowy w (...), VII Wydział
    Cywilny Rodzinny i Rejestrowy pod numerem (...) (dalej: „Zbywca”) polegającej na
    odpłatnym nabyciu przez Spółkę wierzytelności w kwocie (...) zł (słownie: (...) złotych)
    stanowiącej wartość nominalną udzielonej spółce (...) sp. z o. o., KRS: (...) (dalej: Dłużnik),
    pożyczki w kwocie (...) zł (słownie: (...) złotych; dalej: „Wierzytelność”) wraz z ustanowionymi
    zabezpieczeniami, tj. hipoteką i zastawem, za cenę sprzedaży (...) zł (słownie: (...) złotych)
    (dalej: „Transakcja").
    Istotne postanowienia umowy sprzedaży Wierzytelności pomiędzy Zbywcą a Spółką mają
    następujące brzmienie:
    - § 3 ust. 1 Umowy [Przedmiot Umowy]: „Na podstawie niniejszej Umowy, [...] Zbywca
      sprzedaje na rzecz Nabywcy Wierzytelność w kwocie (...) zł ((...) złotych), stanowiącą
      wartość nominalną pożyczki w kwocie (...) zł ((...) złotych), wraz z ustanowionymi
      Zabezpieczeniami, tj. Hipoteką, Zastawem (...), Zastawem (...) i Zastawem (...), za cenę
      sprzedaży wskazaną w § 4 niniejszej Umowy, a Nabywca wyżej opisaną Wierzytelność
      wraz z opisanymi Zabezpieczeniami od Zbywcy nabywa za umówioną Cenę sprzedaży";
    - § 3 ust. 3 Umowy [Przedmiot Umowy]: „Strony zgodnie postanawiają, że wraz z
      przeniesieniem Wierzytelności, Zbywca przenosi na Nabywcę w całości Hipotekę, tj.
      hipotekę umowną do kwoty (...) zł ((...) złotych) ustanowioną na rzecz Zbywcy i
      ujawnioną na pierwszym miejscu (pozycja nr 16) w dziale IV księgi wieczystej
      prowadzonej dla Nieruchomości przez Sąd Rejonowy w (...), V Wydział Ksiąg
      Wieczystych pod numerem: (...)”;
    - § 3 ust 4 Umowy [Przedmiot Umowy]: „Strony zgodnie potwierdzają, że wraz z
      przeniesieniem na Nabywcę Wierzytelności, Zbywca przenosi na Nabywcę także
      zabezpieczenia w zakresie Zastawu (...), Zastawu (...), Zastawu (...)”;
    - § 4 ust. 1 Umowy [Cena Wierzytelności]: „Strony zgodnie ustalają Cenę sprzedaży
      Wierzytelności na kwotę (...) zł ((...) złotych)."
    Z chwilą nabycia Wierzytelności na Wnioskodawcę przeniesione zostały wszelkie
    uprawnienia, zabezpieczenia, obowiązki i ryzyka związane z tą Wierzytelnością. Umowa
    sprzedaży Wierzytelności (ani żaden inny stosunek prawny łączący jej strony) nie
    przewiduje żadnych dodatkowych świadczeń (poza zapłatą ceny z tytułu nabywanej
    Wierzytelności), do których Wnioskodawca byłby zobowiązany na rzecz Zbywcy. W
    szczególności, Wnioskodawca nie zobowiązał się do ściągania długu od Dłużnika (jest to
    jedynie jego uprawnienie wynikające z nabytych praw do Wierzytelności), a co za tym idzie
    ściąganie długu nie było podstawowym celem ani efektem ekonomicznym Transakcji.
    Wierzytelność nie była w chwili nabycia wymagalna i nie stanowiła tzw. „wierzytelności
    trudnych”, tj. takich, co do których w momencie transakcji zachodzą okoliczności
    wskazujące na ryzyko braku ich zaspokojenia w przyszłości.
    Spółka, z ostrożności, uiściła podatek od czynności cywilnoprawnych od Transakcji. Jednak
    stoi na stanowisku, iż była zwolniona od tego podatku i będzie mogła wnieść o zwrot
    zapłaconego podatku po potwierdzeniu słuszności jej stanowiska przez Organ.
    W uzupełnieniu wskazali Państwo, że Transakcja nabycia Wierzytelności nie została
    wykonana ani w ramach umowy faktoringu ani w ramach sekurytyzacji. Wnioskodawca
    wskazuje, że nie prowadzi działalności w zakresie faktoringu, sekurytyzacji czy handlu
    długami. Ponadto, Wnioskodawca podkreśla, iż Transakcja objęta wnioskiem miała
    charakter incydentalny i stanowiła jednorazową usługę w zakresie długów w rozumieniu
    art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku od towarów i usług.

    Zaznaczamy, że przywołując za Państwem treść opisu stanu faktycznego pominęliśmy tę
    jego część, która znajduje się w treści uzupełnienia i odnosi się wyłącznie do zagadnień
    dotyczących podatku od towarów i usług.
    Pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
    Czy prawidłowe jest Państwa stanowisko, zgodnie z którym Spółka jest zwolniona od
    podatku od czynność cywilnoprawnych z tytułu dokonanej Transakcji na podstawie art. 2
    pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych? (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 2)
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
    Państwa zdaniem, umowy sprzedaży praw majątkowych, do których zalicza się umowa
    sprzedaży wierzytelności, co do zasady, podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 1 ust.
    1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Zwolnienie z podatku
    przewiduje art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z
    którym: „Nie podlegają podatkowi: czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej
    zmiany: b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i
    usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem: – umów sprzedaży i zamiany, których
    przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego,
    spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w
    spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu
    wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, – umów sprzedaży udziałów i akcji w
    spółkach handlowych”.
    Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 1
    grudnia 2023 r., sygn.: 0111-KDIB2- 3.4014.363.2023.4.MD, aby ustalić, czy dana czynność
    podlega opodatkowaniu na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
    „ustalenia wymaga kwestia, czy powyższa czynność będzie podlegała regulacjom ustawy o
    podatku od towarów i usług. To ustalenie ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego
    objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności podatkiem od
    towarów i usług lub zwolnienie jej od tego podatku będzie skutkowało wyłączeniem
    obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2
    pkt 4 lit. a) lub lit. b) ww. ustawy”.
    Powyższą zasadę potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 25 lipca 2023 r., sygn.: 0111 -KDIB4.4014.178.2018.10.ASZ: „o wyłączeniu z
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a)
    lub b) cyt. ustawy nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie
    status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta
    konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze
    stron tej czynności jest z tytułu tej czynności z tego podatku zwolniona (z zastrzeżeniami
    określonymi w lit. b) tego przepisu)".
    W podobnym tonie wypowiada się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 stycznia
    2024 r., sygn.: III FSK 3725/21: Jeżeli natomiast, przynajmniej jedna ze stron z tytułu
    dokonania danej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług, a więc
    obowiązek podatkowy nie przekształca się w zobowiązanie podatkowe, to czynność ta jest
    wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art.
    2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, pod warunkiem, że nie
    należy do wyjątków wymienionych w tym przepisie, czyli nie jest to umowa sprzedaży i
    zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania
    wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu
    jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w
    garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach; a także umowa sprzedaży
    udziałów i akcji w spółkach handlowych”.
    W świetle przytoczonych przepisów, jak i zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną sądów i
    organów podatkowych, w Państwa ocenie Spółka zwolniona jest z obowiązku uiszczenia

    podatku od czynności cywilnoprawnych od Transakcji, jeśli podlega ona przepisom ustawy
    o podatku od towarów i usług. Dotyczy to także sytuacji, gdy dana czynność (Transakcja)
    wprawdzie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, jednak brak jest
    skonkretyzowanego zobowiązania podatkowego ze względu na znajdujące zastosowanie
    zwolnienie przedmiotowe. Tym samym, stoją Państwo na stanowisku, iż do Transakcji
    zastosowanie znajduje zwolnienie przedmiotowe przewidziane w 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o
    podatku od towarów i usług. W konsekwencji, Państwa zdaniem, Transakcja zwolniona
    jest z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Z uwagi na zakres tej interpretacji, przywołaliśmy powyżej tylko tę część Państwa
    stanowiska, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego podatku od czynności
    cywilnoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):
      Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne umowy sprzedaży oraz
      zamiany rzeczy i praw majątkowych.
    Na gruncie prawa polskiego, przeniesienie wierzytelności traktowane jest jako cesja.
    Instytucję przelewu (cesji) wierzytelności regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    Przelew wierzytelności jest konstrukcją prawną, przewidzianą w ogólnych zasadach
    zobowiązań, prowadzącą do zmiany osoby wierzyciela, podczas gdy przedmiot
    zobowiązania pozostaje ten sam. Umowy cesji wierzytelności należą do czynności
    prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umowy przenoszącej własność.
    Dodać należy, że cesja nie ma formy samoistnej umowy, dlatego też dla jej realizacji musi
    być dokonana czynność cywilnoprawna, na podstawie której nastąpi przeniesienie
    wierzytelności.
    Z treści art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Podkreślić należy, że umowa cesji jako niewymieniona w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych, o ile nie przybierze postaci jednej z umów wymienionych w tym
    przepisie, w szczególności umowy sprzedaży uregulowanej w przepisach Kodeksu
    cywilnego.
    Z kolei, jeśli umowa cesji wierzytelności przybierze postać umowy sprzedaży, to wówczas
    podlega opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku
    od czynności cywilnoprawnych.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.

    Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na
      kupującym.
    Zgodnie z przepisem art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa rzeczy
      lub prawa majątkowego.
    W myśl art. 6 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie
      przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z
      uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie
      prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez
      odliczania długów i ciężarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy:
      Stawka podatku od umowy sprzedaży innych praw majątkowych wynosi 1%.
    Jak wynika z przywołanych przepisów, umowa sprzedaży podobnie jak inne umowy
    (czynności cywilnoprawne) wymienione w katalogu art. 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewiedziano jednak sytuacje, w
    których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z
    opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. a) i lit. b) ww. ustawy:
      Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej
      zmiany:
        a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z
          wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny
          stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
        b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług
          z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
        - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej
          część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo
          do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
          prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych
          prawach,
        - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
    Zaznaczyć jednak należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie
    status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta
    konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze
    stron tej czynności jest z tytułu tej czynności z tego podatku zwolniona (z zastrzeżeniami
    określonymi w lit. a) i b) tego przepisu).
    W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Użyte w ustawie określenie oznaczają: podatek od towarów i usług – podatek od
      towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów
      i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 1570, 1598 i 1852) lub podatek od wartości dodanej
      pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

    Z opisu stanu faktycznego wynika, że dokonali Państwo odpłatnego nabycia
    Wierzytelności stanowiącej wartość nominalną udzielonej Dłużnikowi pożyczki wraz z
    ustanowionymi zabezpieczeniami tj. hipoteką i zastawem. Z chwilą nabycia Wierzytelności,
    na Państwa zostały przeniesione wszelkie uprawnienia, zabezpieczenia, obowiązki i ryzyka
    związane z Wierzytelnością. Umowa sprzedaży Wierzytelności, nie przewiduje żadnych
    dodatkowych świadczeń – poza zapłatą ceny z tytułu nabywanej Wierzytelności – do
    których byliby Państwo zobowiązani na rzecz Zbywcy.
    Opisane we wniosku nabycie Wierzytelności – jako dokonywane w drodze umowy
    sprzedaży – jest czynnością znajdującą się w katalogu art. 1 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych.
    W związku z tym należy podkreślić, że jakkolwiek Państwa zapytanie dotyczy
    opodatkowania nabycia wierzytelności podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to
    jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy planowane transakcje –
    dokonane pomiędzy wskazanymi we wniosku Stronami – podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia tych czynności
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Opodatkowanie ww. czynności podatkiem od
    towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w
    podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych.
    Z interpretacji indywidualnej znak: (...) w zakresie podatku od towarów i usług wynika, że
    Transakcja nabycia Wierzytelności od Zbywcy za cenę równą wartości nominalnej
    Wierzytelności, nie stanowi świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług, a zatem czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 tej ustawy.
    Jeżeli więc, opisana we wniosku Umowa sprzedaży Wierzytelności – nie podlega
    uregulowaniom ustawy o podatku od towarów i usług – co wynika z ww. interpretacji – to
    czynność sprzedaży nie będzie korzystać z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych. W związku z tym, Umowa sprzedaży Wierzytelności podlega
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Podstawę opodatkowania
    stanowi wartość rynkowa nabywanego prawa majątkowego, a czynność ta opodatkowana
    jest stawką podatku w wysokości 1%.
    Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Końcowo Organ zaznacza, że do opisanej we wniosku sytuacji nie mają zastosowania
    przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnej regulujące zwolnienie z podatku
    od czynności cywilnoprawnych (katalog zwolnień określa art. 9 cytowanej ustawy) lecz
    przepisy o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ta interpretacja stanowi ocenę Państwa stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług
    wydane zostało odrębne rozstrzygnięcia – znak: (...).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
    Pouczenie o prawie do wniesienia skargi
    Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art.
    54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.