Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.722.2024.2.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Możliwość skorzystania z preferencji IP Box.
Słowa kluczowe: IP Box; koszt-koszty uzyskania przychodów; własność-własność intelektualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 40; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 2 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 stycznia 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    1. Dane techniczne Wnioskodawcy
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od września 2017 r. pod
    główny kodem PKD 62.09.Z. Od marca 2018 r. do sierpnia 2020 r. ww. działalność
    pozostawała zawieszona.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
    2020 r., poz. 1426 ze zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, z wybraną formą opodatkowania jako
    podatkiem liniowym 19%. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-
    rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach
    wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1402 ze zm.).
    2. Przedmiot działalności Wnioskodawcy.
    Przedmiotowa działalność Wnioskodawcy dotyczy projektowania, wytwarzania oraz
    konsultowania systemów sztucznej inteligencji (AI), uczenia maszynowego (ML) oraz
    systemów C (tj. Oprogramowanie, części Oprogramowania), które według art. 1 ust. 1 i
    ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm., dalej zwana „ustawa o PAIPP”) są utworami.
    Wnioskodawca świadczy usługi jako podwykonawca w zakresie analizy biznesowo-
    systemowej. W zakresie Jego obowiązków leży projektowanie systemów informatycznych
    na podstawie wymagań klientów.
    Projekty informatyczne dotyczą obszarów finansowych, handlowych,
    telekomunikacyjnych, administracyjnych i innych. Prace projektowe dotyczą warstw:
    · procesowej,
    · interfejsu użytkownika,
    · usług.
    W ramach prac Wnioskodawca projektował i wytwarzał programy komputerowe oraz
    dokumentację konieczną do ich wdrożenia, obsługi oraz utrzymania.
    Projektowane i wytwarzane programy komputerowe mają postać m.in.:
    · rozszerzeń do istniejącego oprogramowania, dedykowanych samodzielnych aplikacji i
      komponentów w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego,
    · plików konfiguracyjnych zawierających zestawy instrukcji i komend przeznaczonych do
      wykonania bezpośrednio lub pośrednio przez komputer.
    Wnioskodawca działa w ramach własnej działalności gospodarczej, współpracując z
    różnymi firmami jako dostawca rozwiązań z zakresu AI, uczenia maszynowego i analizy
    danych. Wśród Jego osiągnięć znajduje się między innymi opatentowany (...) (Patent US).
    W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca może współpracować z zespołami

    danego Kontrahenta, wówczas Wnioskodawca ma z góry określoną rolę wytwarzając
    zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne elementy. Za rezultat prac oraz wykonywane
    czynności w ramach zawieranych umów odpowiedzialność ponosi Wnioskodawca. Sposób
    wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są wyborem Wnioskodawcy. Ponadto, w
    związku z nienależytym wykonaniem umowy, Zleceniodawcy mają prawo wystąpić do
    Wnioskodawcy z roszczeniem regresowym. Zlecenia programistyczne realizowane przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są wykonywane pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Zlecającego te czynności.
    Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz
    czasie, a także Wnioskodawca nie jest związany sztywnymi godzinami pracy. W związku z
    tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w
    kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług jak i zmian
    Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii
    definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych
    celów. Zgodnie z tą definicją działalność Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem
    gospodarczym.
    Wnioskodawca specjalizuje się w tworzeniu nowych rozwiązań wykorzystujących
    najnowocześniejsze technologie AI/ML, w tym:
    · Systemy C do analizy ruchu,
    · Zaawansowane modele uczenia maszynowego,
    · Systemy automatyzacji oparte o agentów AI,
    · Rozwiązania analityczne oparte o modele bayesowskie.
    W ramach prac realizowanych dla kontrahentów projektuje oraz wytwarza od podstaw
    nowe programy komputerowe oraz dokumentację konieczną do ich wdrożenia, obsługi
    oraz utrzymania.
    Projektowane i wytwarzane programy komputerowe mają postać m.in.:
    · Dedykowanych modeli uczenia maszynowego,
    · Systemów C,
    · Automatycznych systemów analitycznych,
    · Systemów proof-of-concept z wykorzystaniem nowoczesnych narzędzi do wizualizacji i
      analizy danych.
    W związku ze stawianymi przez kontrahentów wymaganiami Wnioskodawca opracowuje
    we własnym zakresie nowe produkty i rozwiązania. Jego projekty to przede wszystkim
    całkowicie nowe rozwiązania tworzone od podstaw, nie bazujące na istniejących
    systemach. Stosowane przez Niego rozwiązania są innowacyjne i nowatorskie. Regularnie
    zdobywa wiedzę, umiejętności oraz nowe narzędzia, które nie były przez Niego wcześniej
    używane w celu projektowania i tworzenia nowych produktów oraz usług, wyłączając
    rutynowe działania i okresowe zmiany. Oprócz rozwijania systemów AI/ML Wnioskodawca
    dostarcza również kompletne rozwiązania analityczne, zamawiane przez kontrahentów.
    Programy te występują w formie:
    · Modeli uczenia maszynowego zintegrowanych z systemami klientów,
    · Systemów analitycznych do przetwarzania danych biznesowych,
    · Zaawansowanych systemów predykcyjnych,
    · Automatycznych systemów generacji i analizy treści We wszystkich przypadkach tworzy
      nowe, autorskie rozwiązania, które wymagają kreatywnego i twórczego podejścia do
      stawianych wymagań.

    Projekty realizowane przez Niego są w zdecydowanej większości nowymi, niestosowanymi
    wcześniej rozwiązaniami, tworzonymi od podstaw według specyfikacji klienta. Całość
    autorskich praw majątkowych i innych praw wymienionych wcześniej do wszystkich
    opisywanych powyżej utworów zostaje za wynagrodzeniem przeniesiona na
    zamawiającego zgodnie z umową. Współpraca z obecnymi kontrahentami to główne
    źródło osiąganych dochodów. Okresowo w przedziale miesięcznym Wnioskodawca
    wystawia faktury zgodnie z umową za wykonywane usługi informatyczne zrealizowane w
    modelu ..... oraz w przypadku dodatkowych zamówień w modelu ....
    3. Charakterystyka prac programistycznych.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca na podstawie
    posiadanej wiedzy w zakresie technologii informatycznych i doświadczenia w zakresie
    przygotowywania kompleksowych rozwiązań związanych z tworzeniem programów
    komputerowych realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów. W
    wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów komputerowych,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Wytwarzane Oprogramowania lub ich części przez Wnioskodawcę opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny
    sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu
    jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich
    rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja,
    zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które
    wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę nie miały miejsca. W
    doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie bądź części
    Oprogramowania stworzone na rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Twórczą
    działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do
    praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa
    Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX). Wobec czego Wnioskodawca
    w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz danego
    Kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej
    skali. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego, jednak w razie wystąpienia
    błędów lub usterek w powstałym na podstawie umowy z danym Kontrahentem
    Oprogramowaniu lub jego części Wnioskodawca odpowiedzialny jest za naprawienie tych
    błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym wymaganiom określonego
    Zleceniodawcy. Prace rozwojowe Wnioskodawcy koncentrują się na tworzeniu
    zaawansowanych systemów analitycznych i sztucznej inteligencji, w tym opatentowanych
    rozwiązań do (...).
    Główne obszary prac obejmują:
    · Opatentowane rozwiązania (...);
    · Systemy uczenia maszynowego i AI;

    · Zaawansowane systemy analityki.
    Wnioskodawca wyróżnia następujące cele prowadzonych prac rozwojowych:
    · Rozwój innowacyjnych rozwiązań w dziedzinie analizy ruchu i biomechaniki,
    · Implementacja zaawansowanych systemów AI,
    · Automatyzacja procesów analitycznych.
    Cele biznesowe:
    · Zwiększenie dokładności prognoz i analiz biznesowych,
    · Optymalizacja procesów decyzyjnych,
    · Automatyzacja złożonych procesów biznesowych,
    · Tworzenie systemów wspierających podejmowanie decyzji w czasie rzeczywistym,
    W ramach prowadzonych prac rozwojowych, Wnioskodawca wykonuje następujące
    czynności:
    Prace badawczo-rozwojowe:
    · Projektowanie i implementacja opatentowanych (...),
    · Rozwój innowacyjnych modeli uczenia maszynowego,
    · Eksperymentowanie z nowymi architekturami AI.
    Implementacja techniczna:
    · Tworzenie algorytmów do analizy biomechanicznej,
    · Implementacja modeli i modeli bayesowskich.
    Rozwój systemów opartych o Large Language Models
    Testowanie i optymalizacja:
    · Walidacja dokładności modeli,
    · Optymalizacja wydajności systemów,
    · Testowanie rozwiązań w warunkach rzeczywistych,
    · Iteracyjne ulepszanie algorytmów.
    Dokumentacja i standaryzacja:
    · Tworzenie dokumentacji technicznej,
    · Przygotowywanie specyfikacji patentowych,
    · Dokumentowanie procesów i metodologii,
    · Tworzenie standardów implementacyjnych.
    Wszystkie wymienione prace mają charakter innowacyjny i rozwojowy, co potwierdza
    między innymi uzyskany patent w dziedzinie (...). Prace te wykraczają poza rutynowe
    działania programistyczne i koncentrują się na tworzeniu nowych, unikalnych rozwiązań
    technologicznych.
    W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca stworzył następujące produkty i rozwiązania:
    · Opatentowany system do (...);
    · Systemy analityczne i AI;
    · Rozwiązania automatyzacji. Rezultatem pracy Wnioskodawcy jest również
      dokumentacja projektowa rozumiana jako instrukcje dla komputera możliwe do
      przekształcenia w kod źródłowy.

    W ramach projektów powstają instrukcje komend dla komputera oraz zbiór zleceń dla
    informatyków.
    Tworzona przez Wnioskodawcę dokumentacja zawiera wszystkie niezbędne elementy
    pozwalające na odtworzenie kodu źródłowego:
    · Kod algorytmów ML/AI jest na tyle szczegółowy, że można go bezpośrednio przepisać na
      kod w dowolnym języku,
    · Specyfikacje techniczne zawierają dokładne parametry modeli i struktur danych,
    · Diagramy architektury systemu pokazują dokładne zależności między komponentami.
    Dokumentacja jest tworzona z myślą o możliwości odtworzenia całego systemu przez
    zespół programistyczny.
    4. Przychody ze zbycia Oprogramowania lub części Oprogramowania.
    W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie.
    Strony danej umowy współpracy uzgadniają, że wynagrodzenie płatne jest w ciągu
    umówionej liczby dni każdorazowo od wystawienia faktury. Umowy zawarte pomiędzy
    Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z
    wytwarzaniem Oprogramowania lub jego części przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie. Wobec tego otrzymywane przez Wnioskodawcę
    należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych
    praw autorskich do Oprogramowania bądź części Oprogramowania jest każdorazowo
    określana na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy
    w prace nad określonym programem komputerowym. Ponadto Wnioskodawca może
    uzyskiwać również przychody z wykonywania innych usług informatycznych, które nie
    stanowią sprzedaży Oprogramowania lub jego części - co nie jest przedmiotem
    niniejszego wniosku o interpretację.
    5. Indywidualizacja praw własności intelektualnej
    W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy mogą zdarzyć się trzy sytuacje:
    · Projekt jest rozciągnięty w czasie, w konsekwencji czego można przypisać do niego kilka
      faktur przychodowych, wówczas część danej FV, która obejmuje wynagrodzenie
      autorskie, będzie przychodem za poszczególną część Oprogramowania;
    · Prowadzone są w tym samym czasie prace nad kilkoma Projektami, wtedy możliwe jest
      wyodrębnienie w ramach danej FV przychodów, przypadających na poszczególne
      Oprogramowania lub ich części;
    · Projekt zamyka się w obrębie jednej faktury przychodowej, wówczas część obejmująca
      wynagrodzenie autorskie, będzie odnosiła się do przychodu z danego
      Oprogramowania.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ
    każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. Wszystkie prace realizowane w
    ramach tworzenia programów komputerowych, w szczególności czas ich trwania, są
    rejestrowane w stosownych systemach do zarządzania zadaniami, dzięki czemu
    Wnioskodawca ma informacje, jak czasochłonne były poszczególne Projekty.
    6. Koszty uzyskania przychodu/Koszty do wskaźnika Nexus
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu,
    rozwijaniu lub ulepszaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi
    następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów:

    a) Sprzęt komputerowy i elektroniczny - oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy
      komputera, zapisywane w jego pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu
      niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i odtworzenie, lecz nie jest on wystarczający
      dla sprawnego tworzenia programu komputerowego przy pomocy nowoczesnych,
      wysokopoziomowych języków oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca
      konsekwentnie usprawnia posiadane urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu
      komputerowego/elektronicznego, peryferiów komputerowych oraz akcesoriów
      elektronicznych. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez
      Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie
      do spadku wydajności Jego pracy. Dla przykładu zakup telefonu oprócz sprawdzania
      kompatybilności oprogramowania (testowania), umożliwia również konsultację z
      Klientem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu
      go do indywidualnych potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co bez wątpienia pozwala na
      maksymalne spersonalizowanie produktu;
    b) Oprogramowanie komputerowe – wytwarzanie oprogramowania oraz prowadzenie
      działalności wymaga stosowania różnego rodzaju oprogramowania narzędziowego,
      które w wielu przypadkach jest płatne. Zakup sprzętu komputerowego i
      elektronicznego (np. telefon, komputer) oraz oprogramowania to koszty stałe, które są
      konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista. Tworzenie
      kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
      elektronicznego. Komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
      programisty. Natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę
      oraz uwydatnia jej efekty. Przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym
      przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z
      tworzeniem programu;
    c) Usługi telekomunikacyjne oraz internet domowy - abonament telefoniczny umożliwia
      konsultację z kontrahentami poprzez połączenia telefoniczne lub Internet mobilny, co
      służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do
      indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań. Natomiast koszt opłaty za Internet
      zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz nieodzowne w
      dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów) m.in. umożliwia zdalny
      kontakt z klientem lub innymi informatykami, pozwala na znalezienie informacji na
      temat powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie
      się efektami swojej pracy. Również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma
      dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów
      konferencyjnych. Stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej
      wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy. Oprogramowanie zarówno
      w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci.
      Jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez
      internetu. W świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia
      łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią internetową;
    d) Usługi księgowe - Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma
      być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto, dzięki prowadzeniu
      księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac
      programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu
      komputerowego. Również należy podkreślić, że prowadzenie księgowości jest
      niezbędne do prowadzenia działalności per se;
    e) Akcesoria biurowe – są niezbędne Wnioskodawcy do tworzenia różnego rodzaju
      dokumentów potrzebnych w działalności oraz ich odpowiedniej organizacji;
    f) Literatura specjalistyczna, szkolenia - poniesienie takiego wydatku związane jest ze
      stałym poszerzaniem swojej wiedzy.
    W latach 2020-2024 poniesione zostały następujące koszty:

    A. Sprzęt komputerowy i urządzenia testowe:
    · Komputer o wysokiej wydajności niezbędny do trenowania modeli ML/AI,
    · Telefony/urządzenia mobilne wykorzystywane do testowania aplikacji.
    B. Oprogramowanie i narzędzia:
    · zaawansowane IDE wspierające rozwój,
    · narzędzie AI wspierające proces rozwojowy,
    · narzędzie do syntezy mowy,
    · Inne licencje na specjalistyczne oprogramowanie deweloperskie.
    C. Usługi i infrastruktura:
    · Usługi chmurowe do hostowania i trenowania modeli,
    · Szybkie łącze internetowe.
    W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności
    gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do Oprogramowania bądź części
    Oprogramowania wytworzonych przez Wnioskodawcę. W wyniku czego wymienione
    koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio
    powiązane z poszczególnymi Projektami realizowanymi przez Niego. W przypadku braku
    możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w
    ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia Oprogramowania bądź części
    Oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na
    prowadzoną przez Niego działalność związaną z wytwarzaniem określonego programu
    komputerowego według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu
    się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności
    gospodarczej w danym okresie, np. na podstawie czasochłonności prowadzonych prac.
    7. Ustalenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca stara się ustalić dochód z poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej poprzez odjęcie od przychodów ze zbycia
    danego Oprogramowania bądź części Oprogramowania kosztów uzyskania przychodu.
    Kiedy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii
    kosztów do danego źródła przychodów nie jest możliwe, czyli dany wydatek dotyczy wielu
    źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodyki jego przypisania do danego
    źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części
    danego kosztu z przychodami z danego źródła. Wówczas Wnioskodawca per analogiam
    stosuje przychodowy klucz podziału kosztów pośrednich, o którym mowa w art. 22 ust. 3
    ustawy o PIT, do poszczególnych rodzajów przychodów, np. w pierwszej kolejności
    proporcja jest liczona na podstawie: koszty pośrednie * przychody z działalności
    innowacyjnej/suma przychodów, a następnie: koszty pośrednie działalności innowacyjnej
    * przychody z danego Oprogramowania bądź części Oprogramowania (jako osobnego
    KPWI)/suma przychodów ze wszystkich programów komputerowych. W drugiej kolejności
    Wnioskodawca ustala poszczególne kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej poprzez przemnożenie uzyskanego dochodu ze zbycia danego
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania przez wskaźnik, o którym mowa w art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT. Wnioskodawca zwraca uwagę na fakt, że mnożnik Nexus oblicza
    oddzielnie dla dochodów z poszczególnych programów komputerowych, w związku z
    czym ustala On odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność opisywaną we
    wniosku związaną z danym prawem przy zastosowaniu powyżej przedstawionego
    mechanizmu.
    8. Ewidencja rachunkowa na potrzeby rozliczenia Ulgi IP Box

    Od sierpnia 2020 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja potwierdza uzyskane
    przychody oraz poniesione wydatki dotyczące poszczególnych programów
    komputerowych na koniec danego okresu rozliczeniowego (miesiąc). Zestawienie to
    obejmuje przychody i wydatki od początku realizacji Projektu, w ramach którego
    wytwarzane jest Oprogramowanie bądź części Oprogramowania do końca danego
    miesiąca kalendarzowego. W prowadzonej Ewidencji zostaje wskazany dla każdej faktury
    przychodowej współczynnik IP BOX. Współczynnik ten informuje jaka część przychodu z
    danej faktury, stanowiło wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do określonego
    programu komputerowego, wytworzonego przez Wnioskodawcę w danym okresie
    rozliczeniowym. Wnioskodawca wyodrębnił poszczególne programy komputerowe w
    prowadzonej Ewidencji. W odniesieniu do każdego z nich Wnioskodawca ewidencjonuje
    potwierdzone fakturami/rachunkami przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze
    wskazaniem takich informacji jak nr dokumentu, data sprzedaży, data faktury, kwota z
    faktury). W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga
    przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są
    do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie
    jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej. Na koniec każdego miesiąca
    kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego.
    Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej
    Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z
    art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości
    wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę pozwala ponadto na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac realizowanych w ramach tworzenia Oprogramowania bądź części
    Oprogramowania poprzez comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych
    zadań w danym miesiącu. Każdy Projekt wyodrębniony w Ewidencji został opisany, w
    szczególności poprzez wskazanie uzgodnionych z Kontrahentem oczekiwanych efektów
    prac programistycznych.
    9. Zastosowanie 5% stawki podatku
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Wnioskodawca zamierza zsumować obliczone według powyżej przedstawionego
    schematu kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    osiągnięte w roku podatkowym, których suma powinna stanowić podstawę
    opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatku zgodnie z art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT.
    10. Podsumowanie
    Wnioskodawca rozważa coroczne korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5%
    stawką podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z Oprogramowania/części
    Oprogramowania na podstawie przepisów o IP BOX, poczynając od zeznania rocznego
    składanego za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r.
    Wnioskodawca planuje kontynuować współpracę z niektórymi Kontrahentami na
    dotychczasowych warunkach w kolejnych latach oraz nie wyklucza podjęcia współpracy z
    nowymi Klientami. Projekty, które Wnioskodawca planuje realizować w przyszłości,
    dotyczyć mogą firm z różnych branż, a tematyka i funkcjonalności tworzonych programów
    komputerowych mogą być zróżnicowane, ale opisany we wniosku charakter prowadzonej
    przez Wnioskodawcę przedmiotowej działalności pozostanie niezmieniony.

    Uzupełnienie wniosku
    Pytanie 1
    Twórczy charakter działalności
    1.a. Konkretne działania w zakresie tworzenia programów komputerowych
    Etap analizy i planowania:
    Etap badawczo-rozwojowy:
    Etap implementacji:
    Etap testowania i optymalizacji:
    Przykładem realizacji powyższych etapów jest Patent US dotyczący (...).
    1.b. Wykorzystywane technologie i nowe rozwiązania
    Technologie i biblioteki AI/ML:
    Technologie C:
    Narzędzia do przetwarzania i analizy danych:
    1.c. Oryginalność tworzonych rozwiązań
    (...) (Patent US):
    Systemy uczenia maszynowego i AI:
    Systemy automatyzacji:
    Wszystkie wymienione rozwiązania przeszły lub przechodzą pełny cykl rozwojowy: od
    koncepcji, przez implementację, do wdrożenia produkcyjnego i są aktywnie
    wykorzystywane przez klientów.
    1.d. Różnice między kolejnymi wersjami rozwiązań
    W obszarze AI i automatyzacji:
    Wykorzystanie coraz bardziej zaawansowanych modeli i algorytmów,
    Integracja najnowszych dostępnych technologii,
    Ciągłe ulepszanie jakości i wydajności rozwiązań.
    W obszarze C:
    Implementacja coraz dokładniejszych algorytmów przetwarzania obrazu,
    Optymalizacja wydajności systemów śledzenia ruchu,
    Rozszerzanie funkcjonalności o nowe przypadki użycia.
    W obszarze przetwarzania danych:
    Wykorzystanie coraz bardziej zaawansowanych metod analizy,
    Implementacja ulepszeń w zakresie dokładności i szybkości działania,
    Dostosowywanie rozwiązań do rosnących wymagań użytkowników.
    Pytanie 2
    Systematyczność prowadzonych prac
    2.a. Uporządkowany system pracy
    Metodyka pracy w projektach analitycznych:
    Systematyczna analiza wymagań i planowanie prac,
    Określanie konkretnych celów i metryk sukcesu,

    Iteracyjne rozwijanie rozwiązań,
    Regularne przeglądy postępów.
    Metodyka pracy w projektach AI:
    Projektowanie architektury systemu,
    Systematyczne testowanie i optymalizacja,
    Dokumentowanie wyników i wniosków,
    Iteracyjne ulepszanie rozwiązań.
    2.b. Cele i finansowanie
    Cele projektowe są definiowane przez klientów w ramach umów B2B, którzy zapewniają:
    Finansowanie prac badawczo-rozwojowych,
    Niezbędną infrastrukturę techniczną.
    Z własnych środków pokrywane są podstawowe koszty:
    Sprzęt komputerowy,
    Podstawowe oprogramowanie developerskie.
    2.c. Osiągnięte cele
    Przykład: (...) (Patent US)
    Zrealizowany we współpracy z zespołem trzech osób,
    Wykorzystano zasoby sprzętowe i obliczeniowe zleceniodawcy,
    Wdrożono aplikacje mobilne,
    Podpisano umowę z dużym podmiotem zagranicznym.
    2.d. Systematyczność działań
    Systematyczność przejawia się w:
    Konsekwentnym stosowaniu metodologii badawczej,
    Regularnym raportowaniu postępów,
    Dokumentowaniu wyników,
    Przestrzeganiu harmonogramów projektowych.
    2.e. Harmonogramy
    Pytanie 3
    Wykorzystywana wiedza i umiejętności
    3.a. Posiadane zasoby wiedzy
    Wykształcenie i podstawy:
    Umiejętności techniczne:
    3.b. Rozwijana wiedza
    Obszary rozwoju:
    3.c. Innowacyjne technologie
    Autorskie rozwiązania:
    Potwierdzenie innowacyjności:
    3.d. Oferowane produkty i usługi
    Systemy C:

    Systemy analizy ruchu,
    Systemy śledzenia obiektów.
    Rozwiązania AI/ML:
    Systemy klasyfikacji i predykcji,
    Zaawansowane modele analityczne.
    Systemy automatyzacji:
    Automatyczna generacja treści,
    Systemy agentów AI.
    3.e. Wykorzystywane rozwiązania techniczne
    Dla systemów C:
    Dla rozwiązań AI/ML:
    Dla systemów automatyzacji:
    3.f. Cele działalności
    Rozwój innowacyjnych rozwiązań w obszarach:
    Realizacja projektów B+R:
    3.g. Efekty działań
    Opatentowany (...):
    Systemy automatyzacji:
    3.h. Proces realizacji
    Analiza wymagań:
    Rozwój rozwiązania:
    Wdrożenie:
    Pytanie 4
    Charakter prowadzonych badań
    4.a. Badania podstawowe
    Działalność nie obejmuje badań podstawowych - jest ukierunkowana na tworzenie
    konkretnych rozwiązań komercyjnych.
    4.b. Prace rozwojowe
    Przedmiot i cel badań:
    Rozwój modeli analitycznych i systemów AI,
    Tworzenie nowych rozwiązań technologicznych,
    Opracowywanie innowacyjnych metod analizy danych.
    Stosowane metody:
    Eksperymentalne testowanie modeli uczenia maszynowego,
    Iteracyjne doskonalenie algorytmów,
    Systematyczna analiza porównawcza,
    Prototypowanie rozwiązań.
    Efekty i ich wykorzystanie:
    Pytanie 5

    Inne kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    Na dzień dzisiejszy nie wytwarza Pan, nie rozwija ani nie planuje rozwijać innych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej poza programami komputerowymi.
    Pytanie 6
    Efekty prac Wnioskodawcy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny;
    nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
    przez Zleceniodawców.
    Pytanie 7
    Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy zawsze były/są/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych i nie przysługiwały/nie będą przysługiwały Mu osobiste i
    majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych.
    Pytanie 8
    Wnioskodawca może pracować samodzielnie lub w zespole programistów. W przypadku
    pracy w zespole, Wnioskodawca pracuje nad poszczególnymi funkcjami większego
    programu, ale nawet część wytworzona przez Niego, może stanowić bazę do wytworzenia
    kolejnego Oprogramowania – jest to część oprogramowania. W każdym przypadku części
    są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. „Przeniesienie” każdej „części
    oprogramowania” następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. Ustawy.
    Pytanie 9
    W przypadku, gdy Wnioskodawca rozwijał/rozwija/ będzie rozwijał, ulepszał/ulepsza
    /będzie ulepszał programy komputerowe lub ich części:
    Nie był/nie jest/nie będzie współwłaścicielem programu komputerowego lub jego części,
    który Wnioskodawca rozwijał/rozwija/będzie rozwijał oraz ulepszał/ulepsza/będzie
    ulepszał. Nie posiadał/nie posiada/nie będzie posiadał licencji wyłącznej, w której
    zastrzeżono wyłączność korzystania z tego prawa przez Wnioskodawcę;
    zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do rozwijanego/ulepszanego programu
    komputerowego lub jego części nie miały/nie mają/nie będą mieć charakteru rutynowych
    /okresowych zmian;
    w wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstawał/będzie powstawać
    odrębny od tego programu komputerowego utwór (nowe kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego),
    podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Za sprzedaż tego prawa Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie.
    Pytanie 10
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na
    Zleceniodawcę/Kontrahenta praw do „oprogramowania/części Oprogramowania”. Są to
    kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

    Pytanie 11
    Faktury, które Wnioskodawca wystawia na rzecz Zleceniodawcy/Kontrahenta
    wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do
    poszczególnych efektów prac na Zleceniodawcę/Kontrahenta.
    Pytanie 12
    Kod źródłowy który stworzy Wnioskodawca jest umieszczany w repozytorium
    kontrahenta. Zastosowany system kontroli wersji zapewnia że każdy fragment kodu jest
    przypisany do osoby która go utworzyła/zmodyfikowała. Kod, który Wnioskodawca
    dostarcza kontrahentowi jest weryfikowany przed wprowadzeniem do centralnego
    repozytorium. Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wystawiona faktura.
    Pytanie 13
    Sposób „przenoszenia” na Zleceniodawców/Kontrahentów praw do Oprogramowania
    /części Oprogramowania każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art.
    41 oraz art. 53 tejże ustawy.
    Pytanie 14
    Wydatki na sprzęt komputerowy
    Aktualnie wykorzystywany sprzęt:
    Komputer przenośny,
    (...),
    Telefon z systemem (...).
    Planowane wydatki na dodatkowy sprzęt:
    Monitor zewnętrzny,
    Klawiatura,
    Mysz komputerowa,
    Dyski zewnętrzne,
    Drukarka.
    Pytanie 15
    Wydatki na usługi księgowe - Opłata za rozliczenia miesięczne, roczne. Wydatki na usługę
    księgową obejmują także opłatę za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Pytanie 16
    Wydatki na akcesoria i usługi
    Akcesoria biurowe:
    Papier do drukarki,
    Podstawowe materiały biurowe.
    Komunikacja i internet:
    Internet stacjonarny,
    Abonament telefoniczny.
    Oprogramowanie i subskrypcje:
    Pytanie 17
    Literatura branżowa
    17.a. Zakres tematyczny literatury branżowej:

    Sztuczna inteligencja i uczenie maszynowe,
    Systemy C,
    Architektura systemów AI,
    Najnowsze trendy w Data Science,
    Dobre praktyki programistyczne.
    17.b. Sposób wykorzystania wiedzy:
    Projektowanie architektury systemów AI,
    Implementacja najnowszych rozwiązań z zakresu C,
    Optymalizacja istniejących rozwiązań,
    Poznawanie nowych narzędzi i technologii.
    17.c. Bezpośrednie wykorzystanie w tworzeniu oprogramowania:
    Praktyczne przykłady implementacji,
    Rozwiązania konkretnych problemów technicznych,
    Wiedza o najnowszych bibliotekach i narzędziach,
    Informacje o najlepszych praktykach w branży.
    17.d. Przesłanki świadczące o bezpośrednim powiązaniu:
    Tematyka artykułów bezpośrednio odpowiada obszarom rozwijanego oprogramowania,
    Wiedza jest natychmiast implementowana w tworzonych rozwiązaniach,
    Dostęp do aktualnej wiedzy branżowej jest kluczowy dla rozwoju innowacyjnych
    rozwiązań.
    Pytanie 18
    Szkolenia
    18.a. Planowany zakres tematyczny:
    Zaawansowane techniki uczenia maszynowego,
    Systemy C,
    Architektura systemów AI,
    Optymalizacja modeli ML.
    18.b. Planowane wykorzystanie wiedzy
    Wiedza ze szkoleń będzie bezpośrednio wykorzystywana w:
    Tworzeniu nowych funkcjonalności w systemach,
    Optymalizacji istniejących rozwiązań,
    Implementacji najnowszych metod i algorytmów.
    18.c. Wykorzystanie w tworzeniu oprogramowania
    Wiedza będzie stosowana przy:
    Implementacji nowych funkcjonalności,
    Optymalizacji istniejących systemów,
    Wdrażaniu najnowszych rozwiązań technologicznych.
    18.d. Przesłanki świadczące o powiązaniu:
    Tematyka szkoleń będzie ściśle związana z rozwijanym oprogramowaniem,

    Zdobyta wiedza będzie bezpośrednio przekładać się na jakość i innowacyjność
    tworzonych rozwiązań,
    Szkolenia będą wybierane pod kątem konkretnych potrzeb rozwojowych projektów.
    Pytanie 19
    Sprzęt komputerowy i elektroniczny - jest niezbędny Wnioskodawcy, gdyż
    oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i
    bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i
    odtworzenie, lecz nie jest on wystarczający dla sprawnego tworzenia programu
    komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków
    oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadane
    urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu komputerowego/elektronicznego,
    peryferiów komputerowych oraz akcesoriów elektronicznych.
    W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z
    nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku
    wydajności Jego pracy. Dla przykładu zakup telefonu oprócz sprawdzania kompatybilności
    oprogramowania (testowania), umożliwia również konsultację z Klientem, co służy
    personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych
    potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co pozwala na maksymalne spersonalizowanie produktu.
    Oprogramowanie komputerowe – jest niezbędne Wnioskodawcy, gdyż wytwarzanie
    oprogramowania oraz prowadzenie działalności wymaga stosowania różnego rodzaju
    oprogramowania narzędziowego, które w wielu przypadkach jest płatne.
    Usługi telekomunikacyjne oraz internet domowy - abonament telefoniczny umożliwia
    konsultację z kontrahentami poprzez połączenia telefoniczne lub Internet mobilny, co
    służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do
    indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań. Natomiast koszt opłaty za Internet
    zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz nieodzowne w
    dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów) m.in. umożliwia zdalny
    kontakt z klientem lub innymi informatykami, pozwala na znalezienie informacji na temat
    powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się
    efektami swojej pracy. Również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma dostęp
    do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów konferencyjnych.
    Stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy
    przekazywania owoców swojej pracy. Oprogramowanie zarówno w procesie jego
    produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci. Jego wytworzenie,
    testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez internetu. W świetle
    powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu
    komputerowego i elektronicznego z siecią internetową.
    Usługi księgowe - Koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na
    wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5%
    stawki podatkowej (Ulga IP Box). Dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów
    Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada
    się na jakość tworzonego programu komputerowego.
    Akcesoria biurowe – są niezbędne Wnioskodawcy do tworzenia różnego rodzaju
    dokumentów potrzebnych w działalności oraz ich odpowiedniej organizacji.
    Literatura specjalistyczna, szkolenia - poniesienie takiego wydatku związane jest ze stałym
    poszerzaniem swojej wiedzy.
    Pytanie 20
    Wszystkie z opisanych wydatków z pytania nr 4, były/są/będą ponoszone wyłącznie w celu
    prowadzenia przez Wnioskodawcę działań polegających na wytworzeniu, rozwijaniu oraz
    ulepszaniu programów komputerowych lub ich części.

    Pytanie 21
    W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności
    gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do Oprogramowania bądź części
    Oprogramowania wytworzonych przez Wnioskodawcę. W wyniku czego wymienione
    koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio
    powiązane z poszczególnymi Projektami realizowanymi przez Niego.
    W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt
    poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez Niego działalność związaną z
    wytwarzaniem określonego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji,
    która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego
    przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, np. na podstawie
    czasochłonności prowadzonych prac.
    Wszystkie wymienione koszty zaliczane są do wskaźnika nexus.

## Pytanie

Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych (Oprogramowanie, części Oprogramowania) stanowi prace rozwojowe, o
    których mowa jest w art. 5a ust. 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym czy stanowi działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych?
    Czy prawa autorskie do programów komputerowych (Oprogramowanie, części
    Oprogramowania) tworzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi
    prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (Oprogramowanie, części Oprogramowania) przez Wnioskodawcę w ramach
    wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT?
    Czy wydatki na:
    Sprzęt komputerowy i elektroniczny,
    Oprogramowanie komputerowe,
    Usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy,
    Usługi księgowe,
    Akcesoria biurowe,
    Literaturę specjalistyczną, szkolenia,
    które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej
    metodyki alokacji, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT?
    Które z wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej na:
    Sprzęt komputerowy i elektroniczny,

    Oprogramowanie komputerowe,
    Usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy,
    Usługi księgowe,
    Akcesoria biurowe,
    Literaturę specjalistyczną, szkolenia,
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w
    rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej
    metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa
    w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym oraz stanowiskach
    Wnioskodawcy do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5%
    do osiągniętego kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Art. 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Badaniami naukowymi są więc:
    · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace empiryczne lub
      teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o
      podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
      zastosowanie komercyjne;
    · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace mające na celu zdobycie
      nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
      procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, pojęcie prace rozwojowe - oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest
    wyodrębnienie pewnych cech dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego
    oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc się do interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.
    MG i stanowiska Wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione i zaaprobowane przez
    Organ podatkowy działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania
    naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób
    systematyczny, oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Oprócz tego w
    Objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX w
    definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów z tzw. Podręcznika

    Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i
    prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności
    naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing. Paris/GUS, ...).
    Według podręcznika działalność badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza,
    nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Działalność
    podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu programu komputerowego w
    odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe Klientów.
    Działania te stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych ustaw. Polegają
    one bowiem na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi
    programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania
    nowych i ulepszonych rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, Jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    · nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie lub części
      Oprogramowania w zależności od potrzeb Klientów, z którym współpracuje, a dany
      Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
      programistycznych w zależności od swoich potrzeb;
    · nieprzewidywalność: Zleceniodawcy, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują
      od Wnioskodawcy wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony,
      natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo
      korzystania z istniejących metod informatycznych i języków programistycznych,
      powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację
      archaicznych rozwiązań;
    · metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
      przedstawionym przez nich planem;
    · możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej przez Niego działalności na rzecz Zleceniodawców jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z Oprogramowania lub części Oprogramowania na
      Zleceniodawcę co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, można stwierdzić, że tworzenie
    przez Niego programów komputerowych spełnia kryteria działalności badawczo-
    rozwojowej zawarte w Podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.
    Ponadto Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że ustawa o PIT odsyła bezpośrednio do
    przepisów ustaw pozapodatkowych, natomiast zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą
    sądów administracyjnych, Organ jest zobowiązany do tego, aby się do nich ustosunkować.
    Jak wskazuje wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., o sygn. I GSK 789/14, „pojęcia
    „przepisów prawa podatkowego”, o którym mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie
    można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz
    chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na
    opodatkowanie”.
    W podobnym kontekście wypowiedziały się sądy administracyjne w innych orzeczeniach,
    m.in. NSA w wyroku z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II FSK 2524/12 stwierdził, że:
    „Trzeba również zauważyć, że mimo, iż instytucja indywidualnej interpretacji przepisów
    prawa podatkowego odnosi się głównie do regulacji z zakresu prawa daninowego, jakim
    jest prawo podatkowe, to nie można jednak tracić z pola widzenia, że prawo podatkowe
    określa konsekwencje prawnopodatkowe w związku ze zdarzeniami regulowanymi przez
    inne dziedziny prawa. Nie funkcjonuje ono w oderwaniu od innych gałęzi prawa, zwłaszcza
    tych, które normują stosunki społeczne zaistniałe pomiędzy podmiotami cywilnymi,

    głównie zaś pomiędzy podmiotami gospodarczymi. Prawo podatkowe jest zatem ściśle
    związane z obrotem prawnym, w tym gospodarczym, bez zaistnienia którego, nie
    powstałyby stosunki podatkowoprawne. Podczas interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie można zatem nie uwzględnić regulacji prawnych, które normują
    stosunki z zakresu obrotu gospodarczego. Ograniczenie interpretacji przepisów prawa
    podatkowego wyłącznie do sfery podatkowej - narusza przepisy regulujące wydawanie
    indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z 27 stycznia
    2009 r., sygn. akt I FSK 1871/07)”.
    Podobnie wskazał WSA z Poznania w wyroku z dnia 20 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Po
    795/18, argumentując, że „trzeba w tym miejscu szczególnie podkreślić, że pojęcia
    „przepisy prawa podatkowego”, o którym mowa w art. 14b § 1 O.p., nie można ograniczać
    wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą
    treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie (por. wyrok NSA
    z 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GSK 789/14). Zgodnie zatem z utrwalonymi już w
    orzecznictwie poglądami, które tu Sąd w pełni podziela, organy podatkowe, dokonując
    interpretacji przepisów prawa podatkowego, zobowiązane są do posiłkowania się
    przepisami z innych dziedzin prawa dla wyjaśnienia znaczenia występujących w
    przepisach ustaw podatkowych pojęć i instytucji z tych innych dziedzin prawa (zob. np.
    wyroki: NSA z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. akt II FSK 1019/09, z dnia 14 listopada 2014 r.
    sygn. akt II FSK 2524/12, i z dnia 20 sierpnia 2014 r. sygn. akt II FSK 2108/12). Wynika to
    stąd, że przepisy prawa podatkowego jakkolwiek stanowią autonomiczną dziedzinę
    prawa, to jednak nie są całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi
    dziedzinami systemu prawnego, a wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi
    prawa stanowią część jednego porządku prawnego obowiązującego na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej”.
    Zgodnie z powyższym, Wnioskodawca ma prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez
    Niego działalność dotyczy prac rozwojowych, a w konsekwencji czy może zostać uznana za
    badawczo-rozwojową oraz może oczekiwać wydania w tym zakresie interpretacji
    indywidualnej. Skoro bowiem Ustawodawca posłużył się w treści art. 26e ust. 1 ustawy PIT
    pojęciem „działalności badawczo-rozwojowej”, zaś na gruncie wskazanego aktu, tj. w art.
    5a pkt 38 oraz związanych z nim punktów 39 i 40, odwołuje się do jej rozumienia w
    kontekście ustawy pozapodatkowej, to oczywistym jest, że Organ uprawniony jest do
    interpretowania charakteru prowadzonej działalności odnosząc się do tej ustawy.
    Ad 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga również, aby spełnione zostały dwa kryteria:
    · przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    · prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Należy uznać, że Oprogramowanie lub część Oprogramowania, stanowi przedmiot
    ochrony praw autorskich.
    Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące
    przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności
    spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych.

    Zgodnie z Polską Normą PN-ISO/IEC 2382-1:1996 - 1.05.01 program komputerowy to
    jednostka syntaktyczna zgodna z zasadami konkretnego języka programowania,
    składająca się z deklaracji i instrukcji lub rozkazów potrzebnych do rozwiązania funkcji,
    zadania lub problemu (M. Szmit, Wybrane zagadnienia opiniowania sądowo -
    informatycznego, Warszawa 2014, s. 178). Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą
    być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one
    same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu
    jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22
    grudnia 2010 r., C-393/09, Bezpečnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa,
    alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny/zdarzenie przyszłe
    można stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest Oprogramowanie, jak i
    części Oprogramowania, wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach zawartej umowy
    współpracy pomiędzy nim a danym Zleceniodawcą. Zdaniem Wnioskodawcy, prawo
    autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez Niego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
    kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono
    wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w
    tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został
    wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności
    badawczo-rozwojowej, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.
    Ad 3
    Dochodem z kwalifikowanego IP zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych dotyczących kwalifikowanego
      IP,
    · ze sprzedaży kwalifikowanego IP,
    · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP
    jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
    arbitrażu.
    Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego Zleceniodawcy wytworzone
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w zamian za wykonane
    usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie. Niniejsza należność obejmuje
    honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o PIT.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:

    · przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    · należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    · podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Według Wnioskodawcy, zostały spełnione wszystkie trzy przesłanki uznania, ponieważ
    wytwarza, rozwija lub ulepsza kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci
    praw autorskich do programu komputerowego, co zostało wykazane w zakresie pytania nr
    2.
    Ad 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochód (strata) z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej
    działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
    · z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej;
    · ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    · z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Natomiast art. 9 ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli
    przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f
    nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Zastosowanie cedułowości (teorii
    źródeł) wiąże się z konsekwencjami, zwłaszcza w zakresie możliwości stosowania
    specjalnych stawek opodatkowania lub kosztów normatywnych. Prowadzona przez
    Wnioskodawcę działalność gospodarcza w przeważającym zakresie obejmuje tworzenie
    programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w
    ramach realizacji zawartej umowy współpracy na określonego Kontrahenta.
    Wnioskodawca za wykonane usługi otrzymuje ustalone wynagrodzenie, obejmujące
    również należność za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    Zważając na to, że działania Wnioskodawcy zorientowane są na działalność badawczo-
    rozwojową, Wnioskodawca ponosi wydatki na:
    · Sprzęt komputerowy i elektroniczny;
    · Oprogramowanie komputerowe;
    · Usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy;
    · Usługi księgowe;
    · Akcesoria biurowe;
    · Literaturę specjalistyczną, szkolenia.
    Niniejsze wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT, gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie
    albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W przypadku braku możliwości pełnego
    alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności

    gospodarczej do przychodów ze zbycia Oprogramowania bądź części Oprogramowania,
    Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez
    Niego działalność związaną z wytwarzaniem i określonego programu komputerowego
    według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu
    do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym
    okresie. W ostateczności Wnioskodawca per analogiam zastosuje art. 22 ust. 3 ustawy o
    PIT, który stanowi, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z
    których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych
    źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne
    źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
    ogólnej kwocie przychodów.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, w tym przypisane
    według odpowiedniej metodyki, należy uznać za koszty prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności badawczo-rozwojowej, a tym samym za koszty uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9
    ust. 2 ustawy o PIT.
    Ad 5
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i ust. 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3 / (a+b+c+d),
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
      z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego
      w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
      rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d,
    d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem i własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową,
    ponosi On wydatki na:
    · Sprzęt komputerowy i elektroniczny,
    · Oprogramowanie komputerowe,
    · Usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy,

    · Usługi księgowe,
    · Akcesoria biurowe,
    · Literaturę specjalistyczną, szkolenia.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania bądź części Oprogramowania,
    przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji opisanej we wniosku, należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    Ad 6
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5% stawki
    podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    · prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy o
      PIT;
    · wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    · uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    · określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za
      pomocą wskaźnika Nexus dla każdego kwalifikowanego IP odrębnie;
    · prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z kwalifikowanymi
      prawami własności intelektualnej.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.
    W przedmiotowym przypadku Wnioskodawca:
    · prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której realizowana jest działalność
      badawczo-rozwojowa w rozumieniu ustawy o PIT;
    · w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowane
      prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania;
    · programy komputerowe sprzedaje na rzecz Kontrahentów, z tytułu czego
      Wnioskodawca uzyskuje przychody;
    · dokonuje odpowiedniej alokacji kosztów do przychodów z danego programu
      komputerowego, przez co określa dochód ze sprzedaży określonego Oprogramowania
      bądź części Oprogramowania, w tym jest w stanie obliczyć wartość Nexus dla każdego
      z nich;
    · wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5%, wynika z odrębnie
      prowadzonej Ewidencji.
    W związku z powyższym Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5%
    stawki podatku dochodowego.

    Uzupełnienie stanowiska
    Ad 1
    Art. 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Badaniami naukowymi są więc:
    badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne
    mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo
    o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
    wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
    lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie prace rozwojowe - oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech
    dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego oprogramowania tworzonego
    przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc się do interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.
    MG i stanowiska Wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione i zaaprobowane przez
    Organ podatkowy działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania
    naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób
    systematyczny oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Oprócz tego w Objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP BOX w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do
    kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia
    dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i
    rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing.
    Paris/GUS, ....).
    Według podręcznika działalność badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza,
    nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Działalność
    podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu programu komputerowego w
    odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe Klientów. Działania te stanowią prace
    rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych ustaw. Polegają one bowiem na wykorzystaniu
    nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków
    programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych
    rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:

    nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie lub części
    Oprogramowania w zależności od potrzeb Klientów, z którym współpracuje, a dany
    Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb;
    nieprzewidywalność: Zleceniodawcy, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
    Wnioskodawcy wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast
    proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
    istniejących metod informatycznych i języków programistycznych, powoduje wytworzenie
    całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
    zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
    udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym
    przez nich planem;
    możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach wykonywanej
    przez Niego działalności na rzecz Zleceniodawców jest przeniesienie autorskich praw
    majątkowych z Oprogramowania lub części Oprogramowania na Zleceniodawcę co
    nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, można stwierdzić, że tworzenie
    przez Niego programów komputerowych spełnia kryteria działalności badawczo-
    rozwojowej zawarte w Podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.
    Ponadto Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że ustawa o PIT odsyła bezpośrednio do
    przepisów ustaw pozapodatkowych, natomiast zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą
    sądów administracyjnych, Organ jest zobowiązany do tego, aby się do nich ustosunkować.
    Jak wskazuje wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r. sygn. akt I GSK 789/14, „pojęcia
    „przepisów prawa podatkowego”, o którym mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie
    można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz
    chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na
    opodatkowanie”.
    W podobnym kontekście wypowiedziały się sądy administracyjne w innych orzeczeniach,
    m.in. NSA w wyroku z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II FSK 2524/12 stwierdził, że:
    „Trzeba również zauważyć, że mimo, iż instytucja indywidualnej interpretacji przepisów
    prawa podatkowego odnosi się głównie do regulacji z zakresu prawa daninowego, jakim
    jest prawo podatkowe, to nie można jednak tracić z pola widzenia, że prawo podatkowe
    określa konsekwencje prawnopodatkowe w związku ze zdarzeniami regulowanymi przez
    inne dziedziny prawa. Nie funkcjonuje ono w oderwaniu od innych gałęzi prawa, zwłaszcza
    tych, które normują stosunki społeczne zaistniałe pomiędzy podmiotami cywilnymi,
    głównie zaś pomiędzy podmiotami gospodarczymi. Prawo podatkowe jest zatem ściśle
    związane z obrotem prawnym, w tym gospodarczym, bez zaistnienia którego, nie
    powstałyby stosunki podatkowoprawne. Podczas interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie można zatem nie uwzględnić regulacji prawnych, które normują
    stosunki z zakresu obrotu gospodarczego. Ograniczenie interpretacji przepisów prawa
    podatkowego wyłącznie do sfery podatkowej - narusza przepisy regulujące wydawanie
    indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z 27 stycznia
    2009 r., sygn. akt I FSK 1871/07)”.
    Podobnie wskazał WSA z Poznania w wyroku z dnia 20 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Po
    795/18, argumentując, że „trzeba w tym miejscu szczególnie podkreślić, że pojęcia
    „przepisy prawa podatkowego”, o którym mowa w art. 14b § 1 O.p., nie można ograniczać
    wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą
    treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie (por. wyrok NSA
    z 7 kwietnia 2016 r. sygn. akt I GSK 789/14). Zgodnie zatem z utrwalonymi już w
    orzecznictwie poglądami, które tu Sąd w pełni podziela, organy podatkowe, dokonując
    interpretacji przepisów prawa podatkowego, zobowiązane są do posiłkowania się

    przepisami z innych dziedzin prawa dla wyjaśnienia znaczenia występujących w
    przepisach ustaw podatkowych pojęć i instytucji z tych innych dziedzin prawa (zob. np.
    wyroki: NSA z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. akt II FSK 1019/09, z dnia 14 listopada 2014 r.
    sygn. akt II FSK 2524/12 i z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2108/12). Wynika to
    stąd, że przepisy prawa podatkowego jakkolwiek stanowią autonomiczną dziedzinę
    prawa, to jednak nie są całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi
    dziedzinami systemu prawnego, a wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi
    prawa stanowią część jednego porządku prawnego obowiązującego na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej”.
    Zgodnie z powyższym, Wnioskodawca ma prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez
    Niego działalność dotyczy prac rozwojowych, a w konsekwencji czy może zostać uznana za
    badawczo-rozwojową oraz może oczekiwać wydania w tym zakresie interpretacji
    indywidualnej.
    Skoro bowiem Ustawodawca posłużył się w treści art. 26e ust. 1 ustawy PIT pojęciem
    „działalności badawczo-rozwojowej”, zaś na gruncie wskazanego aktu, tj. w art. 5a pkt 38
    oraz związanych z nim punktów 39 i 40, odwołuje się do jej rozumienia w kontekście
    ustawy pozapodatkowej, to oczywistym jest, że Organ uprawniony jest do interpretowania
    charakteru prowadzonej działalności odnosząc się do tej ustawy.
    Twórczy charakter działalności
    1.a. Konkretne działania w zakresie tworzenia programów komputerowych
    Etap analizy i planowania:
    Etap badawczo-rozwojowy:
    Etap implementacji:
    Etap testowania i optymalizacji:
    Przykładem realizacji powyższych etapów jest Patent US dotyczący (...).
    1.b. Wykorzystywane technologie i nowe rozwiązania
    Technologie i biblioteki AI/ML:
    Technologie C:
    Narzędzia do przetwarzania i analizy danych:
    1.c. Oryginalność tworzonych rozwiązań
    Systemy uczenia maszynowego i AI:
    Systemy automatyzacji:
    Wszystkie wymienione rozwiązania przeszły lub przechodzą pełny cykl rozwojowy: od
    koncepcji, przez implementację, do wdrożenia produkcyjnego i są aktywnie
    wykorzystywane przez klientów.
    1.d. Różnice między kolejnymi wersjami rozwiązań
    W obszarze AI i automatyzacji:
    Wykorzystanie coraz bardziej zaawansowanych modeli i algorytmów,
    Integracja najnowszych dostępnych technologii,
    Ciągłe ulepszanie jakości i wydajności rozwiązań
    W obszarze C:
    Implementacja coraz dokładniejszych algorytmów przetwarzania obrazu
    Optymalizacja wydajności systemów śledzenia ruchu
    Rozszerzanie funkcjonalności o nowe przypadki użycia.

    W obszarze przetwarzania danych:
    Wykorzystanie coraz bardziej zaawansowanych metod analizy,
    Implementacja ulepszeń w zakresie dokładności i szybkości działania,
    Dostosowywanie rozwiązań do rosnących wymagań użytkowników,
    Systematyczność prowadzonych prac.
    2.a. Uporządkowany system pracy
    Metodyka pracy w projektach analitycznych:
    Systematyczna analiza wymagań i planowanie prac,
    Określanie konkretnych celów i metryk sukcesu,
    Iteracyjne rozwijanie rozwiązań,
    Regularne przeglądy postępów.
    Metodyka pracy w projektach AI:
    Projektowanie architektury systemu,
    Systematyczne testowanie i optymalizacja,
    Dokumentowanie wyników i wniosków,
    Iteracyjne ulepszanie rozwiązań.
    2.b. Cele i finansowanie
    Cele projektowe są definiowane przez klientów w ramach umów B2B, którzy zapewniają:
    Finansowanie prac badawczo-rozwojowych,
    Niezbędną infrastrukturę techniczną.
    Z własnych środków pokrywane są podstawowe koszty:
    Sprzęt komputerowy,
    Podstawowe oprogramowanie developerskie.
    2.c. Osiągnięte cele
    Przykład: (...) (Patent US):
    2.d. Systematyczność działań
    Systematyczność przejawia się w:
    Konsekwentnym stosowaniu metodologii badawczej,
    Regularnym raportowaniu postępów,
    Dokumentowaniu wyników,
    Przestrzeganiu harmonogramów projektowych.
    2.e. Harmonogramy
    Pytanie 3. Wykorzystywana wiedza i umiejętności
    3.a. Posiadane zasoby wiedzy
    Wykształcenie i podstawy:
    Umiejętności techniczne:
    3.b. Rozwijana wiedza
    Obszary rozwoju:
    3.c. Innowacyjne technologie

    Autorskie rozwiązania:
    Potwierdzenie innowacyjności:
    3.d. Oferowane produkty i usługi
    Systemy C:
    Systemy analizy ruchu,
    Systemy śledzenia obiektów,
    Rozwiązania AI/ML:
    Systemy klasyfikacji i predykcji,
    Zaawansowane modele analityczne.
    Systemy automatyzacji:
    Automatyczna generacja treści,
    Systemy agentów AI.
    3.e. Wykorzystywane rozwiązania techniczne
    Dla systemów C:
    Dla rozwiązań AI/ML:
    Dla systemów automatyzacji:
    3.f. Cele działalności
    Rozwój innowacyjnych rozwiązań w obszarach:
    Realizacja projektów B+R:
    3.g. Efekty działań
    Opatentowany (...):
    Wdrożenie w formie aplikacji mobilnych,
    Współpraca z podmiotem zagranicznym.
    Systemy automatyzacji:
    System klasyfikacji dokumentów,
    Systemy analizy predykcyjnej,
    Inteligentna inspekcja optyczna
    3.h. Proces realizacji
    Analiza wymagań:
    Identyfikacja problemu,
    Określenie oczekiwanych rezultatów,
    Analiza dostępnych technologii.
    Rozwój rozwiązania:
    Tworzenie prototypów,
    Testowanie podejść algorytmicznych,
    Optymalizacja rozwiązań.
    Wdrożenie:
    Testy w warunkach rzeczywistych,

    Integracja z systemami klienta,
    Dokumentacja techniczna.
    Pytanie 4. Charakter prowadzonych badań
    4.a. Badania podstawowe
    Działalność nie obejmuje badań podstawowych - jest ukierunkowana na tworzenie
    konkretnych rozwiązań komercyjnych.
    4.b. Prace rozwojowe
    Przedmiot i cel badań:
    Stosowane metody:
    Efekty i ich wykorzystanie:
    Ad 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z
    których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.
    Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej,
    przepis ten wymaga również, aby spełnione zostały dwa kryteria:
    przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
    działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska.
    Należy uznać, że Oprogramowanie lub część Oprogramowania, stanowi przedmiot
    ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe
    jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez
    konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych.
    Zgodnie z Polską Normą PN-ISO/IEC 2382-1:1996 - 1.05.01 program komputerowy to
    jednostka syntaktyczna zgodna z zasadami konkretnego języka programowania,
    składająca się z deklaracji i instrukcji lub rozkazów potrzebnych do rozwiązania funkcji,
    zadania lub problemu (M. Szmit, Wybrane zagadnienia opiniowania sądowo-
    informatycznego, Warszawa 2014, s. 178). Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą
    być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one
    same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu
    jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z
    22.12.2010 r., C-393/09, Bezpečnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa,
    alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy zawsze były/są/będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych i nie przysługiwały/nie będą przysługiwały Mu osobiste i
    majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny/zdarzenie przyszłe
    można stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest Oprogramowanie jak i
    części Oprogramowania, wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach zawartej umowy

    współpracy pomiędzy nim, a danym Zleceniodawcą. Zdaniem Wnioskodawcy prawo
    autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez Niego w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
    kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono
    wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w
    tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został
    wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności
    badawczo-rozwojowej, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.
    Wnioskodawca może pracować samodzielnie lub w zespole programistów. W przypadku
    pracy w zespole, Wnioskodawca pracuje nad poszczególnymi funkcjami większego
    programu, ale nawet część wytworzona przez Niego, może stanowić bazę do wytworzenia
    kolejnego Oprogramowania - jest to część oprogramowania. W każdym przypadku części
    są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. „Przeniesienie” każdej „części
    oprogramowania” następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. Ustawy.
    Ad 3
    Dochodem z kwalifikowanego IP zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych dotyczących kwalifikowanego IP;
    ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
    uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych
    usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego Zleceniodawcy wytworzone
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w zamian za wykonane
    usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie. Niniejsza należność obejmuje
    honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu
    komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię
    sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7
    pkt 2 ustawy o PIT.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
    działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych
    umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Według Wnioskodawcy zostały spełnione wszystkie trzy przesłanki uznania, ponieważ
    wytwarza, rozwija lub ulepsza kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci
    praw autorskich do programu komputerowego, co zostało wykazane w zakresie pytania nr
    2.

    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na
    Zleceniodawcę/ Kontrahenta praw do „oprogramowania/części Oprogramowania”. Są to
    kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Faktury, które Wnioskodawca wystawia na
    rzecz Zleceniodawcy/Kontrahenta wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac na Zleceniodawcę
    /Kontrahenta.
    Ad 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT dochód (strata) z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej
    działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej;
    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
    produktu lub usługi;
    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
    sądowym albo arbitrażu.
    Natomiast art. 9 ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli
    przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f
    nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Zastosowanie cedułowości (teorii źródeł) wiąże się z konsekwencjami, zwłaszcza w
    zakresie możliwości stosowania specjalnych stawek opodatkowania lub kosztów
    normatywnych.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w przeważającym zakresie
    obejmuje tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są
    następnie przenoszone w ramach realizacji zawartej umowy współpracy na określonego
    Kontrahenta. Wnioskodawca za wykonane usługi otrzymuje ustalone wynagrodzenie,
    obejmujące również należność za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    Zważając na to, że działania Wnioskodawcy zorientowane są na działalność badawczo-
    rozwojową, Wnioskodawca ponosi wydatki na:
    Sprzęt komputerowy i elektroniczny,
    Oprogramowanie komputerowe,
    Usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy,
    Usługi księgowe,
    Akcesoria biurowe,
    Literaturę specjalistyczną, szkolenia.
    Niniejsze wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT, gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie
    albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania,

    Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez
    Niego działalność związaną z wytwarzaniem i określonego programu komputerowego
    według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu
    do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym
    okresie. W ostateczności Wnioskodawca per analogiam zastosuje art. 22 ust. 3 ustawy o
    PIT, który stanowi, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z
    których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych
    źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne
    źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
    ogólnej kwocie przychodów.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, w tym przypisane
    według odpowiedniej metodyki, należy uznać za koszty prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności badawczo-rozwojowej, a tym samym za koszty uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9
    ust. 2 ustawy o PIT.
    Ad 5
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3 / (a+b+c+d)
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4d,
    nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem i własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową,
    Wnioskodawca ponosi wydatki na:
    Sprzęt komputerowy i elektroniczny,
    Oprogramowanie komputerowe,
    Usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy,

    Usługi księgowe,
    Akcesoria biurowe,
    Literaturę specjalistyczną, szkolenia.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Sprzęt komputerowy i elektroniczny - jest niezbędny Wnioskodawcy, gdyż
    oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i
    bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i
    odtworzenie, lecz nie jest on wystarczający dla sprawnego tworzenia programu
    komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków
    oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadane
    urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu komputerowego/elektronicznego,
    peryferiów komputerowych oraz akcesoriów elektronicznych.
    W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z
    nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku
    wydajności Jego pracy. Dla przykładu zakup telefonu oprócz sprawdzania kompatybilności
    oprogramowania (testowania), umożliwia również konsultację z Klientem, co służy
    personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych
    potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co pozwala na maksymalne spersonalizowanie produktu.
    Oprogramowanie komputerowe – jest niezbędne Wnioskodawcy, gdyż wytwarzanie
    oprogramowania oraz prowadzenie działalności wymaga stosowania różnego rodzaju
    oprogramowania narzędziowego, które w wielu przypadkach jest płatne.
    Usługi telekomunikacyjne oraz internet domowy - abonament telefoniczny umożliwia
    konsultację z kontrahentami poprzez połączenia telefoniczne lub Internet mobilny, co
    służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do
    indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań. Natomiast koszt opłaty za Internet
    zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz nieodzowne w
    dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów) m.in. umożliwia zdalny
    kontakt z klientem lub innymi informatykami, pozwala na znalezienie informacji na temat
    powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się
    efektami swojej pracy. Również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma dostęp
    do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów konferencyjnych.
    Stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy
    przekazywania owoców swojej pracy. Oprogramowanie zarówno w procesie jego
    produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci. Jego wytworzenie,
    testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez internetu. W świetle
    powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu
    komputerowego i elektronicznego z siecią internetową.
    Usługi księgowe - Koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na
    wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5%
    stawki podatkowej (Ulga IP Box). Dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów
    Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada
    się na jakość tworzonego programu komputerowego.
    Akcesoria biurowe – są niezbędne Wnioskodawcy do tworzenia różnego rodzaju
    dokumentów potrzebnych w działalności oraz ich odpowiedniej organizacji.
    Literatura specjalistyczna, szkolenia - poniesienie takiego wydatku związane jest ze stałym
    poszerzaniem swojej wiedzy.

    Wszystkie z opisanych wydatków były/są/będą ponoszone wyłącznie w celu prowadzenia
    przez Wnioskodawcę działań polegających na wytworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu
    programów komputerowych lub ich części.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania bądź części Oprogramowania,
    przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji opisanej we wniosku, należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT).
    W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności
    gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do Oprogramowania bądź części
    Oprogramowania wytworzonych przez Wnioskodawcę. W wyniku czego wymienione
    koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio
    powiązane z poszczególnymi Projektami realizowanymi przez Niego.
    W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego
    przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia
    Oprogramowania bądź części Oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt
    poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez Niego działalność związaną z
    wytwarzaniem określonego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji,
    która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego
    przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, np. na podstawie
    czasochłonności prowadzonych prac.
    Wszystkie wymienione koszty zaliczane są do wskaźnika nexus.
    Ad 6
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5% stawki
    podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy o
    PIT;
    wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej;
    określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za
    pomocą wskaźnika Nexus dla każdego kwalifikowanego IP odrębnie;
    prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z kwalifikowanymi
    prawami własności intelektualnej.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.
    W przedmiotowym przypadku Wnioskodawca:
    prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której realizowana jest działalność
    badawczo-rozwojowa w rozumieniu ustawy o PIT;
    w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowane prawa
    własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania;

    programy komputerowe sprzedaje na rzecz Kontrahentów, z tytułu czego Wnioskodawca
    uzyskuje przychody;
    dokonuje odpowiedniej alokacji kosztów do przychodów z danego programu
    komputerowego, przez co określa dochód ze sprzedaży określonego Oprogramowania
    bądź części Oprogramowania, w tym jest w stanie obliczyć wartość Nexus dla każdego z
    nich;
    wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5%, wynika z odrębnie
    prowadzonej Ewidencji.
    W związku z powyższym Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5%
    stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą od września 2017 r., która dotyczy projektowania, wytwarzania
    oraz konsultowania systemów sztucznej inteligencji (AI), uczenia maszynowego (ML) oraz
    systemów C (tj. Oprogramowanie, części Oprogramowania), które według art. 1 ust. 1 i
    ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm., dalej zwana „ustawa o PAIPP”) są utworami. Prace
    projektowe dotyczą warstw: procesowej, interfejsu użytkownika i usług. W ramach prac
    projektował Pan i wytwarzał programy komputerowe oraz dokumentację konieczną do ich
    wdrożenia, obsługi oraz utrzymania. Projektowane i wytwarzane programy komputerowe
    mają postać m.in.: dedykowanych modeli uczenia maszynowego, systemów C,
    automatycznych systemów analitycznych, systemów proof-of-concept z wykorzystaniem
    nowoczesnych narzędzi do wizualizacji i analizy danych. Opracowuje Pan we własnym
    zakresie nowe produkty i rozwiązania. Pana projekty to przede wszystkim całkowicie nowe
    rozwiązania tworzone od podstaw, nie bazujące na istniejących systemach. Stosowane
    przez Pana rozwiązania są innowacyjne i nowatorskie. Regularnie zdobywa wiedzę,
    umiejętności oraz nowe narzędzia, które nie były przez Niego wcześniej używane w celu

    projektowania i tworzenia nowych produktów oraz usług, wyłączając rutynowe działania i
    okresowe zmiany. Oprócz rozwijania systemów AI/ML dostarcza Pan również kompletne
    rozwiązania analityczne.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. W ramach
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta
    opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności, czyniąc to z wykorzystaniem
    aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Pana prace rozwojowe koncentrują się na
    tworzeniu zaawansowanych systemów analitycznych i sztucznej inteligencji.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że wytwarzane Oprogramowania lub ich części opierają się
    na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny
    sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu
    jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich
    rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja,
    zakończenie. W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    W ramach wykonywanej działalności może Pan współpracować z zespołami danego
    Kontrahenta, wówczas ma Pan z góry określoną rolę wytwarzając zdefiniowane i
    funkcjonalnie samodzielne elementy. Działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na
    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez
    Pana nie miały miejsca. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania stworzone na
    rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej, jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu

    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan we wniosku i jego uzupełnieniu, że w ramach działalności gospodarczej
    prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań
    przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Ponadto opisał Pan systematyczność prowadzonych
    prac w odniesieniu do konkretnych działań w zakresie tworzenia programów
    komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej
    na rzecz danego Kontrahenta opracowuje Pan nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje Pan tego w takiej skali. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    · badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    · prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności

    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku oraz jego uzupełnieniu w wyniku prowadzonych prac
    powstają autorskie prawa do programów komputerowych, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wytwarzane
    Oprogramowania lub ich części przez Pana opierają się na indywidualnych, autorskich
    pomysłach i obejmują m.in. czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga specyfika

    tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia
    sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Efekty prac Wnioskodawcy
    zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy zawsze były/są/ będą odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych i nie przysługiwały/nie będą przysługiwały Panu osobiste
    i majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych. Może Pan pracować
    samodzielnie lub w zespole programistów. W przypadku pracy w zespole, pracuje Pan nad
    poszczególnymi funkcjami większego programu, ale nawet część wytworzona przez Pana,
    może stanowić bazę do wytworzenia kolejnego Oprogramowania – jest to część
    oprogramowania. W każdym przypadku części są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. „Przeniesienie” każdej „części oprogramowania”
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności, ale
    wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących
    stworzeniu nowego produktu w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego
    uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a
    pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
          prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast art. 30ca z ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3/a + b + c + d(a + b) x 1,3/a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art.
    30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek na
    bieżąco prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję,
    czyli od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww.
    ustawy. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania
    zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    · na podstawie umowy o świadczenie usług z kontrahentami, tworzy Pan oraz rozwija
      Oprogramowanie, część Oprogramowania w ramach prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    · tworzone przez Pana Oprogramowanie, część Oprogramowania, niezależnie od tego czy
      jest ono efektem rozwijania lub ulepszania, zawsze podlega ochronie na podstawie
      art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jako twórcy przysługują
      Panu autorskie prawa osobiste do tworzonego oprogramowania, natomiast autorskie
      prawa majątkowe przysługują Panu do momentu przeniesienia ich na kontrahenta. Z
      łożony wniosek obejmuje również sytuacje, gdy w efekcie prac prowadzonych przez
      Pana będzie powstawać część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi
      częściami – wytworzonymi przez inne osoby – będzie stanowić program komputerowy
      podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
      pokrewnych, a ww. osoby przenoszą prawo do stworzonego przez nich łącznie
      programu komputerowego podlegającego ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych, jednak nie następuje to w wyniku odrębnej,
      wspólnie zawartej umowy. W sytuacji, gdy nie wytworzy Pan w całości programu
      komputerowego, prawa autorskie i tak zostają przeniesione. Wykonana przez Pana
      praca może bowiem stanowić bazę do wytworzenia zupełnie nowego
      oprogramowania. W tej sytuacji efektem Pana pracy jest „część oprogramowania”,
      która stanowi nowe prawo własności intelektualnej;
    · w prowadzonej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej;
    · prowadzi Pan na od sierpnia 2020 r. na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że tylko w sytuacji, gdy w wyniku tworzenia
    /rozwijania/modyfikowania/ulepszania programu komputerowego (oprogramowania)
    powstaje program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz jest wytworzony przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej – wówczas stanowi on nowe
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Natomiast w sytuacji, gdy w efekcie Pana prac związanych z rozwijaniem
    /modyfikowaniem/ ulepszaniem programu komputerowego (oprogramowania) nie
    powstaje program komputerowy (w odniesieniu do którego przysługują Panu prawa
    autorskie), a jedynie jego część – taki efekt pracy nie stanowi kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    W świetle bowiem art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do
    programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
    Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
    podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzował Pan opis sprawy wskazując, że może pracować
    samodzielnie lub w zespole programistów. W przypadku pracy w zespole, pracuje Pan nad
    poszczególnymi funkcjami większego programu, ale nawet część wytworzona przez Pana,
    może stanowić bazę do wytworzenia kolejnego Oprogramowania – jest to część
    oprogramowania. W każdym przypadku części są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. „Przeniesienie” każdej „części oprogramowania”
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Zatem, mając powyższe na uwadze, prawa autorskie do programów komputerowych
    (Oprogramowanie, części Oprogramowania), tworzonych samodzielnie przez Pana na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, są kwalifikowanymi prawami własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do oprogramowania (Oprogramowanie, części
    Oprogramowania) stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Tym samym może Pan w powyższym zakresie zastosować stawkę opodatkowania 5% do
    kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych, poczynając od zeznania rocznego składanego za rok podatkowy 2020 (od
    momentu wznowienia działalności) oraz lata kolejne, o ile zmianie nie ulegnie
    przedstawiony stan faktyczny.
    Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    W odniesieniu do kosztów należy mieć na uwadze ograniczenia w zaliczaniu takich
    wydatków do kosztów uzyskania przychodów zawarte w art. 23 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz to, że w przypadku podlegających amortyzacji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych kosztem jest ustalony na
    podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpis
    amortyzacyjny.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
    · dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    · wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
    · dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
    · wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z
    którym:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Do powołanej w zdaniu poprzednim regulacji odwołuje się również art. 30ca ust. 7
    cytowanej ustawy.
    W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego
    prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.
    Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty
    poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie
    autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z
    kwalifikowanych praw IP.
    W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu,
    · nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    Zatem w zakresie wydatków na:
    1) Sprzęt komputerowy i elektroniczny,
    2) Oprogramowanie komputerowe,
    3) Usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy,
    4) Usługi księgowe,
    5) Akcesoria biurowe,
    6) Literaturę specjalistyczną, szkolenia,
    które ponosi Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22
    ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy
    zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, są kosztami uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9
    ust. 2 ww. ustawy.
    Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    · wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    · kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    · dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Tym samym wydatki ponoszone przez Pana na:
    1) Sprzęt komputerowy i elektroniczny,
    2) Oprogramowanie komputerowe,
    3) Usługi telekomunikacyjne oraz Internet domowy,
    4) Usługi księgowe (z wyjątkiem opłaty za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej),
    5) Akcesoria biurowe,
    6) Literaturę specjalistyczną, szkolenia,
    wobec których wskazał Pan przesłanki przemawiające za bezpośrednim ich powiązaniem z
    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, może Pan uwzględnić przy ustalaniu
    wskaźnika/wskaźników nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych) w odpowiedniej części.
    Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do kosztu związanego z opłatą za wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej należy wskazać, że taki wydatek mają związek z prowadzoną przez Pana
    działalnością gospodarczą. Jednakże kierując się treścią art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tych wydatków nie można uznać za koszt faktycznie
    poniesiony na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Przepis ten literalnie wskazuje, że do kosztów, o których mowa w
    ust. 4 nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej.
    Ww. wydatek ponoszony przez Pana stanowi wydatek związany z Pana działalnością w
    ujęciu ogólnym, a nie z wytworzeniem czy rozwinięciem konkretnego kwalifikowanego

    prawa własności intelektualnej. Koszt ten pozwala Panu otrzymać interpretację
    indywidualną dotyczącą preferencji IP Box jednakże, wydatku tego nie można uznać za
    koszt faktycznie poniesiony na działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Trudno racjonalnie stwierdzić, że ww.
    wymieniony wydatek jest wprost związany z wytworzeniem lub rozwinięciem
    oprogramowania.
    Reasumując, koszt związany z opłatą od wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie
    może stanowić kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej i nie może być uwzględnione przy obliczaniu wskaźnika
    nexus. W konsekwencji koszt ten nie może stanowić kosztów, o których mowa w lit. a
    wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. kosztów
    związanych z bezpośrednio prowadzoną przez Pana działalnością badawczo-rozwojową, z
    uwagi na wyłączenie zawarte w art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego,
    które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.