Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.188.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-12
Teza: Brak prawa do odliczenia VAT naliczonego związanego z
nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji projektu.
Słowa kluczowe: drogi-drogi gminne
odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 21 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący
    podatku od towarów i usług, w zakresie braku prawa do odliczenia VAT naliczonego
    związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji projektu pn. (...) wpłynął 21
    marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W
    ramach swojej działalności Gmina dokonuje szeregu czynności, do wykonywania których
    zobowiązana jest na podstawie ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 z późn. zm.).
    Zgodnie z art. 7 ww. ustawy, Gmina wykonuje zadania własne, służące zaspokajaniu
    zbiorowych potrzeb wspólnoty, które nie wchodzą w zakres czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT. Jako jednostka samorządu terytorialnego Gmina odpowiedzialna jest m.
    in. za realizację projektów inwestycyjnych, których przedmiotem jest budowa, rozbudowa
    i przebudowa infrastruktury drogowej położonej na obszarach Gminy.
    Gmina realizuje operację typu.: (...) dofinansowaną w ramach poddziałania (...). Umowa o
    przyznaniu pomocy została podpisana, wyłoniono wykonawców inwestycji.
    Przebudowa dróg gminnych na terenie Gminy (...) polegać będzie na wymianie
    nawierzchni wraz z wykonaniem poboczy, budowie jednostronnego chodnika i poprawie
    odwodnienia. Celem planowanej operacji jest podniesienie atrakcyjności gospodarczej
    oraz wspomaganie rozwoju terenów wiejskich Gminy (...). W wyniku realizacji zadania
    przebudowane zostaną drogi gminne: (...). Przyczyni się to do poprawy jakości życia
    mieszkańców Gminy.
    W ramach prac zaplanowano następujące prace: roboty przygotowawcze, usunięcie
    humusu, roboty rozbiórkowe, roboty ziemne, odwodnienie, położenie bitumicznych
    nawierzchni jezdni, położenie krawężników i obrzeży nawierzchni chodników z kostki,
    wykonanie nawierzchni poboczy i umocnienie skarp.
    Ponoszone w ramach projektu wydatki będą każdorazowo dokumentowane przez
    dostawców/ usługodawców wystawianymi na rzecz Gminy fakturami VAT, na których
    Gmina będzie oznaczona jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2024 r., poz. 1465, ze zm.) do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy dotyczące
    gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego. Biorąc pod
    uwagę wyznaczony przepisami zakres zadań Gminy oraz zakres rzeczowy Projektu, należy
    wskazać, że realizacja projektu stanowiła będzie realizację zadań własnych Gminy w
    rozumieniu ww. ustawy o samorządzie gminnym, które nie podlegają ustawie o VAT.
    Efekty rzeczowe realizowanego projektu po jego zakończeniu będą ogólnodostępne i
    przeznaczone do użytku niekomercyjnego, mają one służyć nieodpłatnie mieszkańcom
    Gminy oraz osobom odwiedzającym Gminę, zgodnie z celem, w którym zostały wykonane
    tj. poprawa dostępności komunikacyjnej wybranych obszarów Gminy. W związku z
    powyższym, Gmina nie będzie osiągać jakichkolwiek dochodów z tytułu udostępniania
    Infrastruktury objętej projektem.

    Gmina nie planuje przy tym zmiany charakteru korzystania z ww. infrastruktury, w tym jej
    udostępniania za odpłatnością na podstawie umów najmu, dzierżawy lub innych umów
    cywilnoprawnych o podobnym charakterze.

## Pytanie

Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem
    towarów i usług na potrzeby realizacji ww. projektu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem
    towarów i usług na potrzeby realizacji projektu.
    Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary
    i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego. Z treści tego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia
    tego dokonuje podatnik VAT, a nabywane przez niego towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, planowana do realizacji w ramach projektu
    Infrastruktura od momentu oddania jej do użytkowania będzie wykorzystywana przez
    Gminę do wykonywania zadań własnych Gminy, w zakresie gminnych dróg, ulic, mostów,
    placów oraz organizacji ruchu drogowego poprzez realizację celu w jakim jest ona
    wykonywana, tj. poprawę dostępności komunikacyjnej wybranych obszarów Gminy.
    Jednocześnie, z uwagi na przeznaczenie ww. infrastruktury oraz jej publiczny charakter
    Gmina nie planuje wprowadzania jakichkolwiek odpłatności z tytułu korzystania z tej
    infrastruktury przez mieszkańców oraz osoby odwiedzające Gminę, w konsekwencji czego
    nie będzie ona uzyskiwała żadnych dochodów z tytułu wykorzystania efektów rzeczowych
    planowanego do realizacji projektu. Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej
    okoliczności, należy wskazać, iż w ocenie Gminy sposób wykorzystania Infrastruktury
    planowanej do realizacji w ramach projektu będzie miał charakter publicznoprawny
    (niekomercyjny). W konsekwencji, ww. infrastruktura będzie wykorzystywana przez Gminę
    od momentu zakończenia prac w ramach projektu, wyłącznie na potrzeby czynności
    niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Gmina będzie realizowała projekt w ramach zadań własnych nałożonych na nią ustawą o
    samorządzie gminnym, zatem w tym zakresie będzie działała w ramach reżimu
    publicznoprawnego. Tym samym Gmina nabywając towary i usługi nie będzie dokonywała
    ich zakupu w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, co oznacza, że w tym przypadku nie będzie działała w charakterze podatnika
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

    Inwestycja nie będzie służyła działalności gospodarczej i nie będzie generowała
    przychodów, które byłyby opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Zatem, warunki
    uprawniające do odliczenia nie są spełnione, i tym samym Gmina - na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy - nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego ani w całości ani w
    części z faktur wystawionych na Gminę i związanych z realizacją przedmiotowego
    projektu. Reasumując, Gmina nie będzie miał prawa do odliczenia ani w całości, ani w
    części podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn. (...). ponieważ towary i
    usługi związane z realizacją ww. zadania nie będą wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
    Zgodnie z tym przepisem:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie
    statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego

    czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
    Pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi
    przepisami prawa oraz
    - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług,
    a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie
    w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie
    realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Na mocy art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
    Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym:

    Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz
    organizacji ruchu drogowego.
    W tym miejscu należy przytoczyć przepis art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
    publicznych
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 320 ze zm.), zgodnie z którym:
    Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii
    dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i
    wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
    Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
    kategorie:
    1) drogi krajowe;
    2) drogi wojewódzkie;
    3) drogi powiatowe;
    4) drogi gminne.
    Według art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
    Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu
    województwa, powiatu lub gminy.
    Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
    Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii,
    stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem
    dróg wewnętrznych.
    Jak wynika z art. 7 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
    Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po
    zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
    Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
    właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
    utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
    Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
    1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
    2) wojewódzkich - zarząd województwa;
    3) powiatowych - zarząd powiatu;
    4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
    Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    W świetle art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
    Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi,
    budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów
    drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa
    drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.

    Jak stanowi art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
    Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych, robót
    utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
    Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje
    obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej
    odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli jednostka
    taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca.
    Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa,
    przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi
    należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga.
    Działania zarządców dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez te jednostki władztwa
    publicznoprawnego.
    Jak już wskazano wcześniej, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy, umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).
    Mając na uwadze powyższe uregulowania, należy stwierdzić, że w przypadku
    udostępniania dróg publicznych ogółowi użytkowników, Gmina nie użytkuje ich do
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i tym samym w powyższym
    zakresie Gmina nie działa jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W
    konsekwencji, powyższa czynność jest wyłączona z systemu podatku VAT i z tego względu
    stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina (...) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. W ramach swojej działalności Gmina dokonuje szeregu czynności, do
    wykonywania których zobowiązana jest na podstawie ustawy o samorządzie gminnym.
    Gmina wykonuje zadania własne, służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty,
    które nie wchodzą w zakres czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jako jednostka
    samorządu terytorialnego Gmina odpowiedzialna jest m.in. za realizację projektów
    inwestycyjnych, których przedmiotem jest budowa, rozbudowa i przebudowa
    infrastruktury drogowej położonej na obszarach Gminy.
    Gmina realizuje operację typu.: (...) dofinansowaną w ramach poddziałania (...).
    Ponoszone w ramach projektu wydatki będą każdorazowo dokumentowane przez
    dostawców/ usługodawców wystawianymi na rzecz Gminy fakturami VAT, na których
    Gmina będzie oznaczona jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.
    Wskazali Państwo, że realizacja projektu stanowiła będzie realizację zadań własnych
    Gminy w rozumieniu ustawy o samorządzie gminnym, które nie podlegają ustawie o VAT.
    Państwa wątpliwości w niniejszej sprawie dotyczą ustalenia, czy Gmina będzie miała
    prawo do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby
    realizacji ww. projektu.

    Jak wykazano powyżej, tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Ponadto warunkiem, którego spełnienie należy
    analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych
    nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia,
    czyli sprzedażą generującą podatek należny.
    W omawianych okolicznościach sprawy nie będzie występował więc związek przyczynowo-
    skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia podatku związanego z Państwa
    wydatkami. Będą Państwo bowiem ponosić wydatki związane z budową i modernizacją
    dróg lokalnych, które będą służyć realizacji zadań publicznych. W omawianej sprawie, w
    odniesieniu do realizacji projektu, nie działają Państwo w charakterze podatnika podatku
    od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, lecz jako organ władzy
    publicznej, w zakresie zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami prawa (art. 15
    ust. 6 ustawy), w ramach czynności publicznoprawnych. Projekt jest realizowany w ramach
    zadań, określonych w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, tj. w zakresie
    zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach gminnych dróg, ulic, mostów,
    placów oraz organizacji ruchu drogowego.
    Ponadto wskazali Państwo, że efekty rzeczowe realizowanego projektu po jego
    zakończeniu będą ogólnodostępne i przeznaczone do użytku niekomercyjnego, mają one
    służyć nieodpłatnie mieszkańcom Gminy oraz osobom odwiedzającym Gminę, zgodnie z
    celem, w którym zostały wykonane tj. poprawie dostępności komunikacyjnej wybranych
    obszarów Gminy. W związku z powyższym, Gmina nie będzie osiągać jakichkolwiek
    dochodów z tytułu udostępniania Infrastruktury objętej projektem. Gmina nie planuje
    przy tym zmiany charakteru korzystania z ww. infrastruktury, w tym jej udostępniania za
    odpłatnością na podstawie umów najmu, dzierżawy lub innych umów cywilnoprawnych o
    podobnym charakterze.
    Tym samym w przedmiotowej sprawie nie będzie miała miejsca sprzedaż uprawniająca do
    odliczenia podatku.
    Zatem przedmiotowej sprawie nie są Państwo podatnikiem o którym mowa w art. 15 ust.
    1 ustawy, a także nie występuje związek zakupów z wykonanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    W konsekwencji ze względu na niespełnienie przesłanek warunkujących prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o których mowa w art.
    86 ust. 1 ustawy, nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w
    związku z realizacją projektu pn. (...).
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku
    Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek
    o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
    Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe

    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.