Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-705/15/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-02-03
Teza: Czy w przypadku leasingu finansowego, Spółka jest uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Znaków towarowych w wysokości wartości netto przedmiotu leasingu (rozumianej jako suma kapitałowych części rat leasingowych)?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; aport; leasing-leasing finansowy; rata; wartości-wartości niematerialne i prawne; wartość-wartość początkowa; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 7 grudnia 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 9 grudnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej przedmiotu leasingu finansowego dla celów amortyzacji podatkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej przedmiotu leasingu finansowego dla celów amortyzacji podatkowej.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej również: „Spółka”) jest podmiotem mającym siedzibę na terytorium Polski, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Niewykluczone, że w przyszłości Spółka zostanie stroną leasingu, który będzie spełniał wszystkie wymogi określone w art. 17f ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej jako: „Ustawa CIT”), tj. będzie stroną leasingu operacyjnego (winno być: finansowego, dalej: „Leasing”). W ramach umowy Leasingu, Spółka będzie podmiotem korzystającym z grupy znaków towarowych (dalej: „Znaki towarowe”) na swoje własne potrzeby biznesowe oraz będzie od nich dokonywać odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku leasingu finansowego, Spółka jest uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Znaków towarowych w wysokości wartości netto przedmiotu leasingu (rozumianej jako suma kapitałowych części rat leasingowych)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku leasingu finansowego, jest uprawniony do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Znaków towarowych w wysokości wartości netto przedmiotu leasingu (rozumianej jako suma kapitałowych części rat leasingowych).

Zgodnie z art. 17f ust. 1 Ustawy CIT, aby dana umowa mogła być zaklasyfikowana jako leasing finansowy (i w konsekwencji do przychodów finansującego i kosztów podatkowych korzystającego nie wliczało się opłat w części stanowiącej spłatę wartości początkowej przedmiotu leasingu) następujące wymogi muszą zostać spełnione:

1.  umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony;
2.  suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
3.  umowa zawiera postanowienie, że w podstawowym okresie umowy leasingu odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający.

Podatkowo, umowa leasingu finansowego charakteryzuje się m.in. tym, że odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych będących jej przedmiotem dokonuje korzystający. Prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych nakłada na podatnika wymóg określenia w prawidłowej wysokości wartości początkowej podlegających amortyzacji środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Przepisy rozdziału 4a ustawy - opodatkowanie stron umowy leasingu - nie określają szczególnych zasad ustalania przez korzystającego wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem podatkowej umowy leasingu finansowego, zatem w tym zakresie należy odnieść się do zasad ogólnych wyrażonych w art. 16g Ustawy CIT. Artykuł 16g Ustawy CIT wskazuje zróżnicowane zasady ustalania przez podatników wartości początkowej składników majątku trwałego w zależności od sposobu ich nabycia. Biorąc pod uwagę charakter umowy leasingu finansowego, najbardziej adekwatną postacią wartości początkowej, spośród uregulowanych w ww. przepisie jest cena nabycia.

W razie odpłatnego nabycia wartością początkową środków trwałych w jest cena ich nabycia (art. 16g ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT), którą zgodnie z art. 16g ust. 3 Ustawy CIT, stanowi kwota należna zbywcy powiększona o koszty zawiązane z zakupem, naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, pomniejszona o podatek od towarów i usług. Należy zwrócić uwagę, że w przypadku zawarcia umowy leasingu finansowego korzystający uiszcza ratę leasingową składająca się z części kapitałowej (stanowiącej spłatę wartości początkowej przedmiotu leasingu) oraz części odsetkowej (stanowiącej wynagrodzenie leasingodawcy). W konsekwencji, przy ustaleniu wartości początkowej przedmiotu leasingu finansowego dla celów naliczania odpisów amortyzacyjnych należy wziąć pod uwagę, wyłącznie sumę kapitałowych części rat leasingowych, powiększoną o kwotę wynikającą z opcji wykupu po zakończeniu umowy oraz o ewentualne inne koszty związane z zawarciem umowy leasingu poniesione do dnia przekazania środka trwałego czy wartości niematerialnych i prawnych do używania.

Powyższe znajduje odzwierciedlenie m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego wydanych przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 czerwca 2015 r., sygn. IBPBI/2/4510-386/15/MO, w której wskazano, że Spółka winna ustalić wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych będących przedmiotem leasingu w wysokości wartości netto wynikającej z umowy odpowiadającej wartości rynkowej Znaku,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 9 czerwca 2015 r., sygn. ITPB1/4511-484/15/MW, w której podano, że W odniesieniu do ustalenia wartości początkowej przedmiotu leasingu, zauważyć należy, że w przypadku zawarcia umowy leasingu finansowego korzystający uiszcza ratę leasingową składającą się z części kapitałowej stanowiącej spłatę wartości przedmiotu leasingu oraz części odsetkowej stanowiącej wynagrodzenie leasingodawcy. Zatem, przy ustalaniu podstawy naliczania odpisów amortyzacyjnych należy wziąć pod uwagę, wyłącznie sumę kapitałowych części rat leasingowych, oraz ewentualnie kwotę wynikającą z opcji wykupu (jeżeli zostanie ona określona w umowie leasingu finansowego),
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 9 grudnia 2011 r., sygn. IBPBI/2/423-1149/11/PC, stwierdzającej, że Spółka winna ustalić wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych będących przedmiotem leasingu w wysokości wartości netto przedmiotu leasingu (rozumianej jako suma kapitałowych części rat leasingowych) powiększonej o kwotę wynikającą z opcji wykupu oraz o opłaty związane z zawarciem umowy poniesione do dnia przekazania wartości niematerialnej i prawnej do używania,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 5 września 2013 r., sygn. IPTPB3/423-214/13-2/GG, w której wskazano, że Biorąc jednak pod uwagę, iż ustawodawca wprowadził szczegółowy sposób rozliczania przez korzystającego części odsetkowej raty leasingowej, która stanowi dla korzystającego koszt podatkowy w dacie jego poniesienia, cześć ta nie jest uwzględniana w wartości początkowej środków trwałych będących przedmiotem leasingu. Przyjęcie w tej mierze odmiennego stanowiska prowadziłoby bowiem do dwukrotnego uwzględnienia tej części opłat leasingowych w kosztach podatkowych korzystającego - raz jako koszty pośrednie uzyskania przychodów a drugi raz przez odpisy amortyzacyjne. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy powinien on określić w swoich księgach podatkowych wartość początkową środków trwałych w wysokości sumy kapitałowej części opłat leasingowych, która będzie odpowiadać wartości początkowej przedmiotów leasingu określonej w księgach podatkowych Finansującego. Kwota ta powinna zostać powiększona o ewentualną kwotę wynikającą z opcji wykupu, jeżeli zostanie ona określona w umowie leasingu finansowego. Dodatkowo, jak wynika z ww. przepisu Spółka będzie uprawniona do uwzględnienia w wartości początkowej środka trwałego kosztów związanych z nabyciem przedmiotowych środków trwałych, a naliczonych do dnia ich używania np. kosztów aktów notarialnych.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, powinien ustalić wartość początkową Znaków towarowych będących przedmiotem leasingu finansowego w wysokości wartości netto przedmiotu leasingu (rozumianej jako suma kapitałowych części rat leasingowych) powiększonej o kwotę wynikającą z opcji wykupu oraz o opłaty związane z zawarciem umowy poniesione do dnia przekazania wartości niematerialnej i prawnej do używania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.