Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-668/09/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-02
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków, poniesionych na wypłatę wynagrodzeń rodzicom wspólników Spółki, zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz innych kwot związanych z pracą wykonywaną przez te osoby w Spółce (delegacje).
Słowa kluczowe: delegacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 10 sierpnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 14 sierpnia 2009r.), uzupełnionym w dniu 15 października 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków, poniesionych na wypłatę wynagrodzeń rodzicom wspólników Spółki, zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz innych kwot związanych z pracą wykonywaną przez te osoby w Spółce (delegacje) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków, poniesionych na wypłatę wynagrodzeń rodzicom wspólników Spółki, zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz innych kwot związanych z pracą wykonywaną przez te osoby w Spółce (delegacje).

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 28 września 2009r. Znak IBPBI/1/415-668/09/KB wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 15 października 2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Dwaj bracia prowadzący działalność w formie spółki cywilnej, chcą zatrudnić na umowę o pracę rodziców. Wszystkie 4 osoby mają wspólne miejsce zameldowania, natomiast mieszkają rozdzielnie. Prowadzą rozdzielne gospodarstwa domowe. Spółka prowadzi działalność pozarolniczą.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy koszt wynagrodzenia rodziców jest kosztem dla Spółki?

Czy inne koszty (delegacje, urlopy itp.) rodziców są kosztem dla Spółki?

Zdaniem wnioskodawcy, koszty wynagrodzenia (urlopy) rodziców są kosztami dla Spółki. Inne koszty związane z pracą wykonywaną w Spółce (delegacje itp.) rodziców, służące osiągnięciu dochodów1) Spółki, są kosztem dla Spółki. Na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991r. (art. 23 ust. 1 pkt 10) ustawodawca ograniczył zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wartość własnej pracy podatnika, małżonka i jego małoletnich dzieci, a więc koszt wynagrodzenia rodziców jest kosztem dla Spółki (brak ograniczenia przez ustawodawcę). W związku z tym wszystkie koszty związane z pracą rodziców podatnika (umowa o pracę) – urlopy, delegacje itp. są kosztem dla Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 w/w ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, iż konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników.

Wynagrodzenia wypłacane pracownikom niewątpliwie mają związek z uzyskaniem przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przy czym przepisy ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają szczególnych ograniczeń w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej wydatków rodziców wspólników, zatrudnionych na podstawie umów o pracę. Przepisy ww. ustawy wyłączają jedynie z kategorii kosztów uzyskania przychodu wartość pracy członków rodziny podatnika takich jak małżonek oraz małoletnie dzieci.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż wspólnikami Spółki cywilnej są dwaj bracia, którzy zamierzają zatrudnić w Spółce, na podstawie umów o pracę, swoich rodziców. Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż wynagrodzenia rodziców, wynikające z ww. umów, będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodu prowadzonej w ramach Spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej. W konsekwencji także wypłacane zatrudnionym rodzicom dodatkowe składniki wynagrodzenia (np. świadczenia urlopowe) mogą stanowić koszty uzyskania przychodu tej działalności.

Odnosząc się natomiast do kwestii możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych w związku z delegacjami odbywanymi przez rodziców wspólników Spółki, zatrudnionych na podstawie umów o pracę, stwierdzić należy, iż pod pojęciem delegacji rozumieć należy podróż służbową, odbywaną przez pracownika na polecenie pracodawcy. Art. 23 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera zakazu, ani jakiegokolwiek ograniczenia, co do możliwości zaliczenia ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Możliwość ich zaliczenia do tych kosztów, należy zatem rozpatrywać w oparciu o spełnienie przesłanek wskazanych w cyt. wyżej art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy jednak podkreślić, że pojęcie "podróż służbowa pracownika" zdefiniowane zostało w przepisach prawa pracy. Stosownie bowiem do treści art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. W konsekwencji rozstrzygnięcie kwestii dotyczącej obowiązku czy zasadności wypłacania przez Spółkę diet i innych należności związanych z delegacjami pracowników nie leży w kompetencji organów podatkowych.

Jeżeli zatem obowiązek i zasadność poniesienia przez Spółkę w związku z podróżami służbowymi pracowników (rodziców wspólników zatrudnionych na podstawie umów o pracę) wydatków, wynikać będzie z innych niż przepisy podatkowe regulacji prawnych, wydatki te będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Spółkę pozarolniczej działalności gospodarczej o ile będą należycie udokumentowane i nie będą wyłączone z kategorii tych kosztów na podstawie ww. art. 23 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zważywszy na fakt, iż wnioskodawcą jest Spółka cywilna, niniejsza interpretacja, stosownie do postanowień m. in. art. 14k Ordynacji podatkowej, jest wiążąca tylko dla tego podmiotu co oznacza, iż nie wywołuje bezpośrednio skutków dla wspólników tej Spółki.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.