Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.233.2025.1.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Uwzględnienie wartości: Bonusu za zawarcie Umowy (Sign; on
bonus), Wsparcia w konwersji (Conversion suport) oraz
Bonusu (Bonus), otrzymywanych w zamian za usługi
świadczone w ramach Umowy, w wartości w liczniku proporcji,
o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie częściowe
proporcja
Zagadnienia: naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uwzględnienia wartości: Bonusu za zawarcie Umowy (Sign-on
    bonus), Wsparcia w konwersji (Conversion suport) oraz Bonusu (Bonus), otrzymywanych
    przez Państwa od A w zamian za usługi świadczone w ramach Umowy, w wartości w
    liczniku proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest bankiem (...). Bank oferuje nowoczesne rozwiązania finansowe dla
    klientów indywidualnych, private banking, sektora MŚP, dużych przedsiębiorstw i
    korporacji, a także instytucji sektora publicznego.
    Bank jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Bank odlicza podatek VAT naliczony
    metodą bezpośredniej alokacji, w tych przypadkach, gdy jest to możliwe, natomiast w
    przypadku, gdy nie jest to możliwe, za pomocą proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2
    ustawy o VAT.
    W ramach swojej działalności Bank jest wydawcą kart płatniczych na rzecz klientów
    indywidualnych i instytucjonalnych. Bank posiada m.in. licencję na wydawanie kart
    płatniczych z dwiema markami organizacji płatniczej: A1 i A2. W związku z powyższym,
    Bank nabywa usługi płatnicze związane z rozliczeniem kart płatniczych, w tym m.in. od
    spółki A z siedzibą poza Polską (dalej: „A”).
    Bank traktuje nabycie przedmiotowych usług jako zwolnione od podatku VAT, na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT oraz w zgodzie z treścią interpretacji ogólnej
    Ministra Finansów z 30 czerwca 2017 r., nr PT6.8101.5.2017.
    Jednocześnie, Spółka A podejmuje działania, mające na celu zwiększenie wykorzystania i
    aktywacji kart A1 i A2 przez Bank.
    W tym celu Bank oraz A współpracują na podstawie umowy „Customer Business
    Agreement” (dalej: „Umowa”). W Umowie uregulowano m.in. zobowiązanie Banku do
    osiągnięcia określonego poziomu obrotu kartami A przez klientów Banku, w

    poszczególnych okresach wykonywania umowy, zobowiązanie Banku do eksponowania
    marki A na wydawanych kartach oraz w materiałach promocyjnych oraz zakazu
    eksponowania w tych materiałach konkurencyjnych marek (w tym również braku
    dyskryminacji marki A), jak również zakaz wykorzystywania wsparcia otrzymywanego od A
    do promocji konkurencyjnych marek.
    W zamian za to, A zobowiązuje się udzielić Bankowi wsparcia (dalej: „Wsparcie”), m.in.
    polegającego na:
        Bonusie za zawarcie Umowy („Sign-on bonus”)
    A zobowiązuje się zapłacić Bankowi jednorazowo kwotę zryczałtowanego bonusu za
    zawarcie Umowy, w przypadku osiągnięcia określonego procenta celu wzrostu obrotu
    kartami A w danym okresie względem poziomu bazowego.
    Płatność jest realizowana przez A na podstawie wystawionej przez Bank faktury.
    W przypadku braku osiągnięcia zakładanego celu wzrostu, w zależności od osiągniętego
    wskaźnika celu wzrostu, kwota Bonusu podlega proporcjonalnemu ograniczeniu lub też
    całkowitemu zwrotowi.
        Wsparciu w konwersji („Conversion suport”)
    A zobowiązuje się zapłacić Bankowi zryczałtowaną kwotę w zamian za każdą kartę
    należącą do konkurencji, skonwertowaną na kartę A1 i A2, w wartości uzależnionej od
    osiągniętego przez Bank współczynnika konwersji względem zakładanego celu.
    W tym celu A zapłaci Bankowi z góry zryczałtowaną kwotę Wsparcia na podstawie
    wystawionej przez Bank faktury.
    W przypadku braku osiągnięcia przez Bank zakładanego celu konwersji, kwota Wsparcia w
    konwersji podlega proporcjonalnemu ograniczeniu lub też całkowitemu zwrotowi.
        Bonusie („Bonus”)
    A zobowiązuje się zapłacić Bankowi kwotę zryczałtowanego bonusu, w przypadku
    osiągnięcia określonego procenta celu wzrostu obrotu kartami A w danym okresie
    względem poziomu bazowego.
    Płatność jest realizowana przez A z góry, na podstawie wystawionej przez Bank faktury.
    W przypadku braku osiągnięcia zakładanego celu wzrostu, w zależności od osiągniętego
    wskaźnika celu wzrostu, kwota Bonusu podlega proporcjonalnemu ograniczeniu lub też
    całkowitemu zwrotowi.
    Ponadto strony przewidują w Umowie inne formy Wsparcia, w tym m.in. udzielenie przez
    A na rzecz Banku rabatu na usługi związane z rozliczeniem kart płatniczych, lub też
    wsparcie w zakresie dostarczania na rzecz Banku danych i usług.
    W Umowie strony wskazują, że Umowa nie powoduje powstania między Bankiem oraz A
    wspólnego przedsięwzięcia. Obie strony działają jako niezależni kontrahenci

## Pytanie

Czy Bank powinien uwzględnić wartość: Bonusu za zawarcie Umowy („Sign-on bonus”),
    Wsparcia w konwersji („Conversion suport”) oraz Bonusu („Bonus”), otrzymywanych przez
    Bank od A w zamian za usługi świadczone w ramach Umowy, w wartości w liczniku
    proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie

    W ocenie Wnioskodawcy, Bank powinien uwzględnić wartość: Bonusu za zawarcie Umowy
    („Sign-on bonus”), Wsparcia w konwersji („Conversion suport”) oraz Bonusu („Bonus”),
    otrzymywanych przez Bank od A w zamian za usługi świadczone w ramach Umowy, w
    wartości w liczniku proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in.
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: (...) zobowiązanie do powstrzymania się od
    dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca szeroko zdefiniował pojęcie świadczenia usług,
    obejmując nim wszystko, co nie stanowi dostawy towarów. Uszczegółowienie zasad, wg
    których czynności klasyfikować należy jako świadczenie usług, zostało dokonane w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości (dalej: „TSUE”), m.in. w wyroku C-16/93 w
    sprawie Tolsma.
    Na podstawie powyższych przepisów, w tym również m.in. powołanego wyroku TSUE,
    przyjmuje się w praktyce, że następujące warunki muszą być spełnione, aby doszło do
    świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT:
        usługi muszą być świadczone przez podatnika w ramach działalności gospodarczej,
        sprecyzowany jest beneficjent (odbiorca) świadczenia,
        po stronie beneficjenta występuje określona korzyść,
        usługodawca otrzymuje wynagrodzenie będące ekwiwalentem świadczonych usług,
        istnieje stosunek prawny między usługodawcą a usługobiorcą, na podstawie
        którego dochodzi do rozliczeń.
    Należy podkreślić, że świadczenie usług nie musi być związane z konkretną aktywnością,
    ale również np. z powstrzymywaniem się od działania. Przykładowo, wynagrodzenie za
    powstrzymywanie się od działań konkurencyjnych również może zostać uznane za
    odpłatne świadczenie usług. Tak stwierdził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z
    20 czerwca 2023 r. (I FSK 1783/20).
    Należy zwrócić również uwagę, że zgodnie z utrwalonym podejściem przyjmowanym przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, premie pieniężne (takie jak premie pieniężne za
    zawarcie kontraktu) mogą również stanowić wynagrodzenie za świadczenie usług, o ile
    mają charakter odpłatny, tj. wykazują związek z zobowiązaniem kontrahenta do
    podejmowania określonych działań. Przykładowo tak uznano w interpretacji indywidualnej
    z 28 marca 2024 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.702.2023.2.KP.
    Jednocześnie, na podstawie zasad ogólnych, opodatkowaniu w Polsce podlegają wyłącznie
    usługi świadczone na terytorium kraju, tj. dla których miejscem świadczenia usług jest
    Polska.
    Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku
    świadczenia usług na rzecz podatnika jest zasadniczo miejsce, w którym podatnik będący
    usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.
    Tym samym, usługi świadczone na rzecz kontrahenta będącego przedsiębiorcą (model
    B2B) z miejscem siedziby poza Polską, będą uznawane za opodatkowane w kraju siedziby
    odbiorcy tych usług.
    Należy podkreślić jednak, że powyższe reguły nie sprzeciwiają się powstaniu prawa do
    odliczenia podatku VAT naliczonego na zakupach towarów i usług, w zakresie, w jakim

    zakupy te pozostają w związku ze świadczeniem przez podatnika usług z miejscem
    świadczenia poza Polską.
    Zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik ma również prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli
    importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług
    przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o
    którym mowa w art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te
    były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
    związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Oznacza to, że usługi świadczone na rzecz kontrahentów będących przedsiębiorcami,
    położonymi poza Polską, dają prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, o ile tylko
    świadczenie takich usług byłoby opodatkowane, gdyby miejscem świadczenia usług była
    Polska.
    Zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub
    części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku
    należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie
    przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
    Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako
    udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności,
    w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Powyższe przepisy regulują prawo do odliczenia z zastosowaniem proporcji (tzw.
    współczynnika struktury sprzedaży), jeśli nie jest możliwe określenie wartości zakupów
    przypisanych do czynności dających i niedających prawa do odliczenia podatku VAT
    naliczonego.
    Proporcję tę ustala się, w liczniku proporcji przyjmując wartość obrotu z tytułu czynności
    dających prawo do odliczenia w roku kalendarzowym, natomiast w mianowniku - sumę
    obrotu z tytułu czynności dających prawo do odliczenia i niedających tego prawa.
    Należy przyjąć, z zastrzeżeniem przepisów szczególnych, przewidujących obowiązek
    skorygowania wartości licznika o szczególne kategorie obrotu (w tym np. wynikającego z
    pomocniczych transakcji finansowych), że kategoria „czynności dających prawo do
    odliczenia”, o których mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje również obrót z tytułu
    świadczenia usług, z miejscem świadczenia poza Polską, które dają prawo do odliczenia na
    podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT.
    Analiza powyższych przepisów wskazuje, że, celem określenia, czy Bank ma prawo do
    uwzględnienia wartości Bonusu za zawarcie Umowy („Sign-on bonus”), Wsparcia w
    konwersji („Conversion suport”) oraz Bonusu („Bonus”), otrzymywanych przez Bank od A w
    zamian za usługi świadczone w ramach Umowy, w wartości w liczniku proporcji, o której
    mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, należy ustalić, czy:
        Bank świadczy na rzecz A usługi,
        Usługi te mają miejsce świadczenia poza Polską,
        Usługi te podlegałyby opodatkowaniu, gdyby były wykonane w Polsce.
    Pozytywna odpowiedź na powyższe pytania pozwoli potwierdzić prawidłowość stanowiska
    Banku w zakresie pytania postawionego w niniejszym wniosku.
    Należy zatem wskazać, że w odniesieniu do rozliczeń między Bankiem a A:

        Bank jest czynnym podatnikiem VAT;
        Sprecyzowany jest beneficjent usług, którym jest A, oraz określona jest korzyść,
        którą odnosi, przejawiająca się w zwiększonej sprzedaży usług;
        Bank wiąże z A Umowa, na podstawie której dokonywane są wzajemne świadczenia;
        Bank zobowiązuje się do szeregu świadczeń, mających na celu zwiększenie
        wykorzystania i aktywacji kart A1 i A2 przez Bank, takich jak: zobowiązanie do
        osiągnięcia określonego poziomu obrotu kartami A przez klientów Banku, w
        poszczególnych okresach wykonywania umowy, zobowiązanie Banku do
        eksponowania marki A na wydawanych kartach oraz w materiałach promocyjnych
        oraz zakazu eksponowania w tych materiałach konkurencyjnych marek (w tym
        również braku dyskryminacji marki A), jak również zakaz wykorzystywania wsparcia
        otrzymywanego od A do promocji konkurencyjnych marek; należy podkreślić, że
        świadczenia Banku mają w tym przypadku zarówno polegać na podejmowaniu
        określonych działań o charakterze promocyjnym, jak i na powstrzymywaniu się od
        działań konkurencyjnych.
    Należy podkreślić, że składniki wynagrodzenia przewidziane w Umowie, mają bezpośredni
    związek ze świadczeniami wykonywanymi przez Bank, przejawiającymi się w osiągnięciu
    określonych wskaźników obrotu kartami A oraz konwersji określonej liczby kart
    należących do konkurencji.
    Również w zakresie, w jakim wynagrodzenie stanowi bonus za zawarcie umowy („Sign-on
    bonus”), jest on powiązany z realizacją umowy przez Bank.
    Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że omawiane składniki wynagrodzenia są płatne przez
    A, nie mają zatem charakteru rabatu pomniejszającego wartość jakichkolwiek usług, w
    tym usług świadczonych przez A na rzecz Banku.
    Należy wskazać ponadto, że Umowa nie tworzy między Bankiem a A wspólnego
    przedsięwzięcia, a obie strony działają jako niezależni kontrahenci.
    Tym samym, nie ulega wątpliwości, że Bank jest w relacji z A usługodawcą w odniesieniu
    do świadczeń, w zamian za które przysługuje mu wynagrodzenie w postaci: Bonusu za
    zawarcie Umowy („Sign-on bonus”), Wsparcia w konwersji („Conversion suport”) oraz
    Bonusu („Bonus”). Wynagrodzenie to, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, będzie
    stanowiło podstawę opodatkowania z tytułu świadczenia wskazanych usług.
    Należy podkreślić również, że poza zakresem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej są inne rodzaje świadczeń wykonywanych na podstawie Umowy, takie jak
    udzielanie rabatów na usługi lub też dostarczanie przez A danych i usług.
    A jest przedsiębiorcą z siedzibą działalności poza Polską. Należy zatem uznać, zgodnie z
    art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, że miejsce świadczenia usług na rzecz A jest położone poza
    Polską, a tym samym usługi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    Jednocześnie, odnosząc się do charakteru wykonywanych przez Bank usług, należy
    wskazać, że polegają one łącznie na:
        Działaniach promocyjnych w zakresie zwiększenia obrotu kartami A1 i A2, w tym
        konwersji kart płatniczych na karty A,
        Zakazu podejmowania działań konkurencyjnych.
    Należy podkreślić, że wskazany katalog działań nie mieści się w żadnej z kategorii zwolnień
    podatkowych, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. W szczególności, działania te

    nie stanowią usług finansowych, usług pośrednictwa finansowego ani usług pomocniczych
    do usług finansowych. Sama promocja, marketing i powstrzymanie się od działań
    konkurencyjnych nie są wystarczające, aby uznać usługodawcę za pośrednika. Wynika to
    m.in. z wyroków TSUE w sprawie C-235/00 CSC Financial Services, C-453/05 Ludwig Volker,
    C-124/07 JCM Beheer, z których wynika, że czynności pośrednictwa powinny polegać na
    dążeniu, aby doszło do zawarcia umowy o usługi finansowe między dwiema niezależnymi
    stronami, przy czym pośrednik nie ma interesu w treści takiej umowy.
    Tym samym, gdyby miejscem świadczenia usług takich, jak wykonywane przez Bank na
    rzecz A była Polska, usługi te podlegałyby opodatkowaniu podatkiem VAT wg podstawowej
    stawki, tj. 23%. Oznacza to, że wartość wynagrodzenia za te usługi, w postaci: Bonusu za
    zawarcie Umowy („Sign-on bonus”), Wsparcia w konwersji („Conversion suport”) oraz
    Bonusu („Bonus”) powinna być traktowana jako obrót z tytułu usług dających prawo do
    odliczenia podatku VAT naliczonego, zarówno na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o
    VAT, jak i w konsekwencji być uwzględniona w liczniku proporcji, o której mowa w art. 90
    ust. 2 ustawy o VAT, stosowanej przez Bank.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej
    „ustawą”:
      Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium
    kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się rzez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej - rozumie się
      przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów
    polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem
    co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona,
        nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady
    podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem
    przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego

    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
        istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne,
        wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie
        przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
        istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy
        towaru lub usługi,
        odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
        bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym
        podatkiem,
        istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane
    przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów
      zarobkowych.
    Ponadto w przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku
    od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Regulacje prawne
    obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w
    rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.
    W myśl art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia

        usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
        świadczonych na jego rzecz usług.
    Powołany przepis wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o podatku od towarów
    i usług. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia
    usług. Podatnikiem według tej regulacji, jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się do definicji działalności gospodarczej ustalonej
    w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1-3 ustawy:
      1. Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika
        jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
        gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g
        ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
      2. W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia
        działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego
        siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe
        miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
      3. W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności
        gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym
        mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on
        stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej
    działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż
    jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku siedziby działalności
    gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – miejscem
    świadczenia usług, jest stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Powołaną
    powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a
    przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca
    świadczenia usług.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w
    art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich
      innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi
      pośrednictwa w świadczeniu tych usług, a także zarządzanie gwarancjami
      kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy:

      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych,
      prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych,
      przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi
      pośrednictwa w świadczeniu tych usług.
    Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43
    ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od
    ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej
    odpłatnie przez podatnika.
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego.
    Powyższe przepisy są efektem implementacji do krajowego porządku prawnego przepisu
    art. 135 ust. 1. lit. b)-d) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), który
    stanowi, że:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      (...)
      b) udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez
        kredytodawcę;
      c) pośrednictwo lub wszelkie działania w zakresie gwarancji kredytowych, poręczeń i
        wszelkich innych zabezpieczeń i gwarancji oraz zarządzanie gwarancjami
        kredytowymi przez kredytodawcę;
      d) transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące rachunków depozytowych,
        rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych
        instrumentów finansowych, z wyłączeniem windykacji należności.
    W świetle art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Z kolei kwestia prawa do odliczenia podatku naliczonego została uregulowana w art. 86
    ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi

    czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami
    i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi. Przy czym związek dokonywanych zakupów z
    działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.
    Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników, którzy
    dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium
    kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem
    odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza
    terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych
    czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać
    będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium
    kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie
    określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te
    czynności.
    Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do
    określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym
    warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Należy ponadto zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych
    z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy. Powyższe przepisy stanowią również uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    W myśl art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Stosownie do art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Jak stanowi art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi

      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Według art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Stosownie do art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Na podstawie art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji
      dotyczących:
      1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych;
      2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Z powołanych przepisów wynika, że proporcja wyliczana jest jako udział rocznego obrotu z
    tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w
    związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Zasada proporcjonalnego
    odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się
    jednoznacznie w całości lub w części przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży.
    Należy zauważyć, że przepis art. 174 (1) Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, w jaki sposób
    w oparciu o dane dotyczące struktury wszystkich transakcji podatnika, należy obliczyć
    kwotę odliczeń przysługujących podatnikowi wykonującemu czynności wywierające różne
    skutki w zakresie prawa do odliczenia podatku.
    Natomiast zgodnie z przepisem art. 174 (2) Dyrektywy 2006/112/WE, niektóre kategorie
    przychodów wyłączane są z obrotów uwzględnianych przy obliczeniu proporcji, o której
    mowa w ust. 1.
    Oznacza to, że dokonywanie niektórych transakcji zarówno opodatkowanych, jak i
    zwolnionych od podatku nie wpływa na wysokość podatku naliczonego podlegającego
    proporcjonalnemu rozliczeniu.
    Na podstawie przepisu art. 174 (2) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Przy obliczaniu proporcji podlegającej odliczeniu nie uwzględnia się następujących
      kwot:
      a) wysokości obrotu uzyskanego z dostaw dóbr inwestycyjnych używanych przez
        podatnika do potrzeb jego przedsiębiorstwa;
      b) wysokości obrotu uzyskanego z transakcji związanych z pomocniczymi
        transakcjami w zakresie nieruchomości i z pomocniczymi transakcjami
        finansowymi;
      c) wysokości obrotu uzyskanego z transakcji, o których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)-
        g), jeżeli są to transakcje pomocnicze.

    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo bankiem uniwersalnym z siedzibą w Polsce,
    oferującym nowoczesne rozwiązania finansowe dla klientów indywidualnych, private
    banking, sektora MŚP, dużych przedsiębiorstw i korporacji, a także instytucji sektora
    publicznego.
    Są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny. Odliczają Państwo podatek VAT
    naliczony metodą bezpośredniej alokacji, w tych przypadkach, gdy jest to możliwe,
    natomiast w przypadku, gdy nie jest to możliwe, za pomocą proporcji, o której mowa w
    art. 90 ust. 2 ustawy.
    W ramach swojej działalności są Państwo wydawcą kart płatniczych na rzecz klientów
    indywidualnych i instytucjonalnych. Posiadają Państwo m.in. licencję na wydawanie kart
    płatniczych z dwiema markami organizacji płatniczej: A1 i A2. W związku z powyższym,
    nabywają Państwo usługi płatnicze związane z rozliczeniem kart płatniczych, w tym m.in.
    od spółki A z siedzibą poza Polską (A).
    Traktują Państwo nabycie przedmiotowych usług jako zwolnione od podatku VAT, na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy.
    Jednocześnie, Spółka A podejmuje działania, mające na celu zwiększenie wykorzystania i
    aktywacji kart A1 i A2 przez Państwa. W tym celu współpracują Państwo z A na podstawie
    umowy „Customer Business Agreement” (Umowa). W Umowie uregulowano m.in.
    Państwa zobowiązanie do osiągnięcia określonego poziomu obrotu kartami A przez
    klientów Banku, w poszczególnych okresach wykonywania umowy, Państwa zobowiązanie
    do eksponowania marki A na wydawanych kartach oraz w materiałach promocyjnych oraz
    zakazu eksponowania w tych materiałach konkurencyjnych marek (w tym również braku
    dyskryminacji marki A), jak również zakaz wykorzystywania wsparcia otrzymywanego od A
    do promocji konkurencyjnych marek.
    W zamian za to, A zobowiązuje się udzielić Państwu wsparcia (Wsparcie), m.in.
    polegającego na:
        Bonusie za zawarcie Umowy (Sign-on bonus)
    A zobowiązuje się zapłacić Państwu jednorazowo kwotę zryczałtowanego bonusu za
    zawarcie Umowy, w przypadku osiągnięcia określonego procenta celu wzrostu obrotu
    kartami A w danym okresie względem poziomu bazowego. Płatność jest realizowana przez
    A na podstawie wystawionej przez Państwa faktury. W przypadku braku osiągnięcia
    zakładanego celu wzrostu, w zależności od osiągniętego wskaźnika celu wzrostu, kwota
    Bonusu podlega proporcjonalnemu ograniczeniu lub też całkowitemu zwrotowi.
        Wsparciu w konwersji (Conversion suport)
    A zobowiązuje się zapłacić Państwu zryczałtowaną kwotę w zamian za każdą kartę
    należącą do konkurencji, skonwertowaną na kartę A1 i A2, w wartości uzależnionej od
    osiągniętego przez Państwa współczynnika konwersji względem zakładanego celu. W tym
    celu A zapłaci Państwu z góry zryczałtowaną kwotę Wsparcia na podstawie wystawionej
    przez Państwa faktury. W przypadku braku osiągnięcia przez Państwa zakładanego celu
    konwersji, kwota Wsparcia w konwersji podlega proporcjonalnemu ograniczeniu lub też
    całkowitemu zwrotowi.
        Bonusie
    A zobowiązuje się zapłacić Państwu kwotę zryczałtowanego bonusu, w przypadku
    osiągnięcia określonego procenta celu wzrostu obrotu kartami A w danym okresie
    względem poziomu bazowego. Płatność jest realizowana przez A z góry, na podstawie
    wystawionej przez Państwa faktury. W przypadku braku osiągnięcia zakładanego celu

    wzrostu, w zależności od osiągniętego wskaźnika celu wzrostu, kwota Bonusu podlega
    proporcjonalnemu ograniczeniu lub też całkowitemu zwrotowi.
    W Umowie strony wskazują, że Umowa nie powoduje powstania między Państwem oraz A
    wspólnego przedsięwzięcia. Obie strony działają jako niezależni kontrahenci.
    Państwa wątpliwości dotyczą określenia, czy powinni Państwo uwzględnić wartość:
    Bonusu za zawarcie Umowy (Sign-on bonus), Wsparcia w konwersji (Conversion suport)
    oraz Bonusu, otrzymywanych od A w zamian za usługi świadczone w ramach Umowy, w
    wartości w liczniku proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo bankiem uniwersalnym, oferującym rozwiązania
    finansowe dla różnego rodzaju klientów. Są Państwo również wydawcą kart płatniczych na
    rzecz klientów indywidualnych i instytucjonalnych. Przedstawione przez Państwa
    okoliczności wskazują, że świadczone przez Państwa na rzecz A usługi nie stanowią
    jakichkolwiek usług zwolnionych od podatku od towarów i usług. Wykonywanych usług nie
    można uznać za:
        usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, zarządzania nimi ani
        pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych,
        usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń
        transakcji finansowych i ubezpieczeniowych, zarządzania gwarancjami
        kredytowymi ani pośrednictwa w świadczeniu usług w zakresie udzielania
        gwarancji, poręczeń czy innych zabezpieczeń transakcji finansowych i
        ubezpieczeniowych,
        usług w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków
        pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów
        pieniężnych, długów, czeków i weksli ani pośrednictwa w ich świadczeniu.
    Wykonywane przez Państwa usługi, w zamian za które otrzymują Państwo płatności w
    postaci Bonusu za zawarcie Umowy (Sign-on bonus), Wsparcia w konwersji (Conversion
    suport) oraz Bonusu, stanowią swego rodzaju usługi promocyjne, marketingowe.
    Otrzymują Państwo bowiem:
        jednorazowo kwotę zryczałtowanego bonusu za zawarcie Umowy, w przypadku
        osiągnięcia określonego procenta celu wzrostu obrotu kartami A w danym okresie
        względem poziomu bazowego,
        zryczałtowaną kwotę w zamian za każdą kartę należącą do konkurencji,
        skonwertowaną na kartę A1 i A2, w wartości uzależnionej od osiągniętego przez
        Bank współczynnika konwersji względem zakładanego celu,
    czy
        kwotę zryczałtowanego bonusu, w przypadku osiągnięcia określonego procenta
        celu wzrostu obrotu kartami A w danym okresie względem poziomu bazowego.
    W Umowie uregulowano m.in. zobowiązanie Państwa do eksponowania marki A na
    wydawanych kartach oraz w materiałach promocyjnych oraz zakaz eksponowania w tych
    materiałach konkurencyjnych marek (w tym również brak dyskryminacji marki A), jak
    również zakaz wykorzystywania wsparcia otrzymywanego od A do promocji
    konkurencyjnych marek.

    Wskazane powyżej czynności stanowią/stanowić będą zatem świadczenie usług
    podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ustawy o VAT.
    Dochodzi tu bowiem do relacji zobowiązaniowej – świadczenie w zamian za
    wynagrodzenie. Jednocześnie miejscem świadczenia tych usług jest/będzie, zgodnie z art.
    28b ust. 1 ustawy miejsce, gdzie nabywca posiada siedzibę, tj. poza Polską.
    Biorąc pod uwagę art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, należy uwzględniać przy wyliczeniu
    proporcji, o której mowa w przytoczonych przepisach, także obrót z tytułu transakcji
    wykonywanych poza terytorium kraju. Świadczone przez Państwa usługi, w zamian za
    które otrzymują Państwo płatności w postaci Bonusu za zawarcie Umowy (Sign-on bonus),
    Wsparcia w konwersji (Conversion suport) oraz Bonusu, co do zasady opodatkowane są
    /będą przy zastosowaniu właściwej stawki podatku, gdyż w przedstawionych
    okolicznościach nie są/nie będą bowiem spełnione jakiekolwiek warunki do zastosowania
    zwolnienia od podatku. W związku z tym należy uwzględnić je w tzw. liczniku
    współczynnika proporcji sprzedaży (tj. obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z
    którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego).
    W odniesieniu do kwestii objętej zakresem Państwa pytania wskazać zatem należy, że
    wykonywane przez Państwa na rzecz A usługi nie stanowią usług, których zgodnie z art. 90
    ust. 5 i 6 ustawy nie wlicza się do obrotu, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy. W
    konsekwencji, są/będą Państwo zobowiązani do uwzględnienia otrzymywanych od A kwot,
    tj. wartości: Bonusu za zawarcie Umowy (Sign-on bonus), Wsparcia w konwersji
    (Conversion suport) oraz Bonusu, w liczniku proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2-3
    ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które
    Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa

        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.