Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-246/09-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-03-27
Teza: Czy Wnioskodawca miał prawo do odliczenia podatku od towarów i usług przy zakupie środków trwałych i wyposażenia firmy zrefundowanych przez Urząd Pracy, o ile zakupy te wykorzystywane są do czynności opodatkowanych ? Inaczej mówiąc czy Wnioskodawca mógł pomniejszyć podatek należny o podatek naliczony przy nabyciu towarów będących przedmiotem refundacji?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 05.03.2009r. (data wpływu 11.03.2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług przy zakupie środków trwałych i wyposażenia firmy zrefundowanych przez Urząd Pacy - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku od towarów i usług przy zakupie środków trwałych i wyposażenia firmy zrefundowanych przez Urząd Pacy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 03.09.2008r. Wnioskodawca zawarł umowę ze Starostą, której przedmiotem było przyznanie Wnioskodawcy, jako ówczesnemu bezrobotnemu, jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej, w tym refundacji kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związanych z podjęciem działalności gospodarczej. Podstawą prawną umowy było Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 21.11.2005r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu dokonania refundacji ze środków Funduszu Pracy wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego, przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz form zabezpieczenia zwrotu otrzymanych środków (Dz. U. z 2005 r. nr 236, poz. 2002 ze zm.).

Powiatowy Urząd Pracy wypłacił kwotę 14.700 zł. Po zarejestrowaniu działalności gospodarczej Wnioskodawca wydał te pieniądze (już jako podmiot gospodarczy) na zakup środków trwałych (urządzeń i maszyn) oraz innego wyposażenia koniecznego w działalności gospodarczej firmy. Wszystkich zakupów sfinansowane środkami z otrzymanej dotacji dokonano w miesiącu październiku 2008 roku (w momencie obowiązywania starych przepisów, które zostały zmienione z dniem 01 grudnia 2008 roku). Wszystkie faktury wystawiane były na firmę Wnioskodawcy jako na nabywcę.

Wszystkie zakupione urządzenia i maszyny sfinansowane dotacją z Powiatowego Urzędu Pracy wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a otrzymana dotacja nie wpływa na cenę świadczonych usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca miał prawo do odliczenia podatku od towarów i usług przy zakupie środków trwałych i wyposażenia firmy zrefundowanych przez Urząd Pracy, o ile zakupy te wykorzystywane są do czynności opodatkowanych ?

Inaczej mówiąc czy Wnioskodawca mógł pomniejszyć podatek należny o podatek naliczony przy nabyciu towarów będących przedmiotem refundacji?

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15) przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z treści powyższego przepisu wynika, iż podstawową zasadą da realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek tego podatku z wykonywaniem czynności opodatkowanych przez podatnika tego podatku. Przypadki, gdy podatnik mimo dokonywania zakupów związanych ze sprzedażą opodatkowaną nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, określone zostały m.in. w art. 88 ustawy. Zgodnie z przepisem ust. 1 pkt 2 wymienionego art. 88, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego. Przepis powyższy nie dotyczy wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, oraz z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów (art. 88 ust. 3 pkt 1 ustawy), jak również wydatków związanych z nabyciem towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych niepodlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, jeżeli fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem od tego podatku (art. 88 ust. 3 pkt 2 ustawy).

Jeżeli zatem podatnik nabył towary i usługi, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, lub towary i usługi zaliczane u podatnika do środków trwałych niepodlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, przy czym fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem od tego podatku, powołane wcześniej wyłączenie stosowania obniżenia podatku (o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 2) nie ma zastosowania, mimo że towary te i usługi nie mogłyby zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Biorąc zatem pod uwagę powołane wyżej przepisy, uznać należy, że zakup środka trwałego i wyposażenia stanowiska pracy, tj. zakupów zrefundowanych przez Urząd Pracy nie stanowi przeszkody dla odliczenia podatku naliczonego, o ile zakupy te wykorzystywane są do czynności opodatkowanych. Reasumując, przysługiwało Wnioskodawcy prawo pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów będących przedmiotem refundacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.