Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.608.2018.2.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-16
Teza: Brak opodatkowania przekazania środków na zatrudnienie subsydiowane w ramach projektu.
Słowa kluczowe: dotacja; jednostka; opodatkowanie; zatrudnianie (zatrudnienie); środek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2018 r. (data wpływu 5 września 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 listopada 2018 r. (data wpływu 14 listopada 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania przekazania środków na zatrudnienie subsydiowane w ramach projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie braku opodatkowania przekazania środków na zatrudnienie subsydiowane w ramach projektu. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 listopada 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka Akcyjna „X” (dalej: SPÓŁKA) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej została wydzielona Niepubliczna Placówka (…), która realizuje swoje zadania w oparciu o przepisy ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 31, poz. 216). Powołana została Uchwałą Zarządu z dnia 28 stycznia 2011 r. i wpisana do Ewidencji Szkół i Placówek Niepublicznych prowadzonej przez Prezydenta Miasta w dniu 28 stycznia 2011 r.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje usługi kształcenia, usługi szkolenia i usługi doradztwa. Spółka otrzymuje wsparcie w formie płatności ze środków europejskich oraz dotacji budżetu państwa na projekt, którego główne cele to:

1.  Identyfikacja indywidualnych potrzeb oraz potencjałów uczestnika (celem zadania będzie opracowanie Indywidualnych Planów Działania oraz przeprowadzenie diagnozy potencjałów i potrzeb Uczestnika, przez doradcę zawodowego i psychologa, pracujących równolegle i wzajemnie się uzupełniających, przy udziale poszczególnych Uczestników. Doradca będzie miał za zadanie rozpoznanie przyczyn, z powodu których uczestnik stał się wykluczony oraz dokonanie analizy dotychczasowej ścieżki zatrudnienia tej osoby. Psycholog zbada predyspozycje psychofizyczne poprzez rozmowę, ankiety/testy i sporządzi notatki z własnymi uwagami, które następnie zostaną uwzględnione podczas indywidualnych sesji psychologicznych, które będą obejmować także charakterystykę pomocy przewidzianej do świadczenia).
2.  Poradnictwo Psychologiczne (celem zadania będzie wyrównanie deficytów poznawczych, motywacyjnych i emocjonalnych uczestników, zidentyfikowanych na etapie opracowania. Przede wszystkim dokonanie zmiany w sposobie myślenia uczestników jakoby samodzielnie nie mogli wpływać na bieg wydarzeń, uświadomienie i przekonanie ich, iż tylko działanie a nie bierność i zrezygnowanie może przynieść realne efekty, nauka pozytywnego myślenia, dostrzegania w innych ludziach pozytywnych cech, wiary w swoją zdolność uczenia się i w konsekwencji uzyskania poczucia akceptacji otoczenia, szacunku i przyjaźni).
3.  Indywidualne Poradnictwo Zawodowe (celem zadania będzie pomoc w osiąganiu obiektywnej znajomości samego siebie, zwiększenie umiejętności obiektywnej oceny sytuacji, w której znajduje się osoba poszukująca pracy, a także udzielenie wsparcia w procesie zmiany i wyrównanie indywidualnych braków w zakresie umiejętności poszukiwania pracy, które mogły nie zostać wyłapane podczas zajęć grupowych w ramach poradnictwa psychospołecznego).
4.  WARSZTATY SZACHOWE (celem warsztatów będzie kształtowanie umiejętności społecznych uczestników projektu i zachęcanie ich do podejmowania różnych form aktywnej integracji, w tym także przez osoby niepełnosprawne, które w szczególny sposób odczuwają potrzebę spotykania się z ludźmi).
5.  KURSY (kursy będą prowadzić do uzyskania kwalifikacji lub nabycia kompetencji potwierdzonych odpowiednim dokumentem. Będą miały charakter zamknięty i będą dopasowane do potrzeb Uczestników oraz rynku pracy).
6.  STAŻE ZAWODOWE (celem staży będzie wyposażenie uczestników w praktyczne umiejętności niezbędne do wykonywania zawodu i wzmocnienie ich szans na znalezienie zatrudnienia).
7.  SUBSYDIOWANE ZATRUDNIENIE (celem zadania będzie stworzenie warunków niezbędnych do zdobywania doświadczenia zawodowego oraz poprawa sytuacji materialnej Uczestnika poprzez wykonywanie zarobkowej pracy, a także zachęcenie pracodawców do tworzenia nowych stanowisk pracy.)”.

W piśmie z dnia 6 listopada 2018 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi na zadane przez tut. Organ pytania o treści:

Pytanie DKIS nr 1:

„Komu NP będzie przekazywał środki na zatrudnienie subsydiowane w ramach projektu? Czy przekazanie tych środków związane jest z jakąkolwiek umową cywilnoprawną zawieraną z tym podmiotem?”.

Odpowiedź:

NP będzie przekazywać środki na zatrudnienie subsydiowane w ramach projektu podmiotom, będącym przedsiębiorcami w rozumieniu art. 1 załącznika 1 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, uprawnionym do otrzymania pomocy de minimis, tj. takim, których próg otrzymanej pomocy de minimis w okresie ostatnich 3 lat podatkowych nie przekroczył 200 000 euro. Podstawa prawna do udzielenia pomocy de minimis w ramach projektu to Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów operacyjnych finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego na lata 2014-2020.

Pytanie DKIS nr 2:

„Kto jest bezpośrednim beneficjentem przekazywanych środków?”.

Odpowiedź:

Bezpośrednim beneficjentem otrzymywanych środków są przedsiębiorcy, o których mowa w punkcie 1, otrzymują je na zasadzie refundacji, o co muszą co miesiąc zawnioskować do X S.A. tj. podmiotu udzielającego pomocy de minimis.

Pytanie DKIS nr 3:

„Czy Bezpośredni beneficjenci będą ponosić jakiekolwiek koszty związane ze skierowaniem ich do zatrudnienia u danego podmiotu (który otrzyma środki na zatrudnienie subsydiowane)? Jeżeli tak, to na rzecz kogo będą je ponosić (NPKUiP czy podmiotu, o którym mowa w pkt 1)?”.

Odpowiedź:

Uczestnicy projektu skierowani do zatrudnienia u danego podmiotu, tj. przedsiębiorcy nie ponoszą jakichkolwiek kosztów. Natomiast Podmioty zatrudniające (Beneficjenci pomocy de minimis) mają w 100% zrefundowane przez okres pełnych 12 m-cy wynagrodzenie brutto pracownika skierowanego na subsydiowane zatrudnienie, tj. do wysokości 2 100,00 zł oraz w 100% składki na ubezpieczenie społeczne, tj. składkę emerytalną, rentową i wypadkową (składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, jak i wszystkie inne występujące u danego podmiotu koszty dodatkowe ponoszone na rzecz skierowanych pracowników nie są kwalifikowane).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku jako nr 2).

Czy przekazanie środków na zatrudnienie subsydiowane w ramach projektu nie podlega ustawie o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, środki otrzymane i wydatkowane na zatrudnienie subsydiowane są pomocą dla odbiorców, a nie stanowią dotacji do ceny usługi Spółki i nie podlegają ustawie o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Wskazać należy, że pieniądz, jako środek płatniczy nie mieści się w granicach ww. definicji ustawowej.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie środków na zatrudnienie subsydiowane nie stanowi odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.

Zauważyć tutaj należy, że jak wynika z powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Należy wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

I tak, w wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie C-89/81 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r., C-154/80, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), w którym Trybunał zauważył, że czynność „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Przy czym jak już zaznaczono powyżej, aby dana czynność (dostawa lub usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy dokonywaną dostawą towarów lub świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za dokonaną dostawę towarów lub wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem dokonanej czynności.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że czynność uznaje się za odpłatną gdy są spełnione następujące warunki:

*   istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne;
*   wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy;
*   istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi;
*   odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej została wydzielona Niepubliczna Placówka (…), która realizuje swoje zadania w oparciu o przepisy ustawy o systemie oświaty oraz rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych. Wnioskodawca otrzymuje wsparcie w formie płatności ze środków europejskich oraz dotacji budżetu państwa na projekt, którego m.in. głównym celem jest subsydiowane zatrudnienie, którego celem będzie stworzenie warunków niezbędnych do zdobywania doświadczenia zawodowego oraz poprawa sytuacji materialnej Uczestnika poprzez wykonywanie zarobkowej pracy, a także zachęcenie pracodawców do tworzenia nowych stanowisk pracy.

NP będzie przekazywać środki na zatrudnienie subsydiowane w ramach projektu podmiotom, będącym przedsiębiorcami w rozumieniu art. 1 załącznika 1 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, uprawnionym do otrzymania pomocy de minimis, tj. takim, których próg otrzymanej pomocy de minimis w okresie ostatnich 3 lat podatkowych nie przekroczył 200 000 euro. Podstawa prawna do udzielenia pomocy de minimis w ramach projektu to Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów operacyjnych finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego na lata 2014-2020.

Bezpośrednim beneficjentem otrzymywanych środków są przedsiębiorcy, o których mowa w punkcie 1, otrzymują je na zasadzie refundacji, o co muszą co miesiąc zawnioskować do Wnioskodawcy, tj. podmiotu udzielającego pomocy de minimis.

Uczestnicy projektu skierowani do zatrudnienia u danego podmiotu, tj. przedsiębiorcy nie ponoszą jakichkolwiek kosztów. Natomiast Podmioty zatrudniające (Beneficjenci pomocy de minimis) mają w 100% zrefundowane przez okres pełnych 12 m-cy wynagrodzenie brutto pracownika skierowanego na subsydiowane zatrudnienie.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy przekazanie środków na zatrudnienie subsydiowane w ramach projektu będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy przy tym podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało – jako usługa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że przekazanie środków na subsydiowane zatrudnienie nie będzie wynagrodzeniem za usługę świadczoną przez NP na rzecz bezpośrednich beneficjentów. NP zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów operacyjnych finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego będzie przekazywał jedynie środki na zatrudnienie subsydiowane, zatem nie będzie wykonywał żadnego świadczenia na rzecz beneficjentów. Ponadto, nie zawiera z nimi żadnych umów cywilnoprawnych. Jak wskazał Wnioskodawca – bezpośredni beneficjenci co miesiąc muszą wnioskować o pomoc de minimis, która udzielana jest na zasadzie refundacji. Ponadto, przedsiębiorcy nie ponoszą jakichkolwiek kosztów związanych z zatrudnieniem subsydiowanym. W przedmiotowej sprawie, bezpośrednimi beneficjentami otrzymanych środków są przedsiębiorcy, do których skierowani będą uczestnicy projektu. Zatem, pierwszy warunek nie będzie spełniony.

Natomiast przechodząc do drugiego z warunków, tj. świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie), należy wskazać, że w analizowanej sprawie nie zostanie on również spełniony, ponieważ przedsiębiorcy (beneficjenci otrzymanych środków) nie będą wykonywać na rzecz Wnioskodawcy oraz jej jednostki, tj. NP żadnego świadczenia wzajemnego.

W konsekwencji, przekazanie środków na subsydiowane zatrudnienie nie spełnia definicji odpłatnego świadczenia usług, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, zatem nie stanowi ono czynności podlegającej opodatkowaniu w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, przekazanie środków na subsydiowane zatrudnienie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 wniosku jest prawidłowe.

Ponadto, tut. Organ informuje, że w pozostałym zakresie wniosku, tj. zwolnienia od podatku świadczonych przez NP usług doradczych w ramach projektu (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.