Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.539.2022.2.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-03
Teza: Dotyczy obowiązku podatkowego.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; Wielka Brytania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

18 maja 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 29 kwietnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku podatkowego. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z dnia 6 lipca 2022 r. (data wpływu 13 lipca 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego**

I. Dane techniczne

Na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”),Ł. J. (…) zamieszkały przy (…) wniósł o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 14b §3 Ordynacji podatkowej, poniżej przedstawiony został wyczerpujący opis stanu faktycznego oraz pytanie interpretacyjne wraz ze stanowiskiem w sprawie oceny prawnej.

Użyte zamienniki/skróty:

· Rzeczpospolita Polska = PL, kraj, RP. Polska;

· Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej = Anglia, UK, Zjednoczone Królestwo, Wielka Brytania.

II. Przebywanie dłużej niż 183 dni w roku podatkowym

Posiada Pan miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii od ponad 16 lat, do którego ma legalny tytuł prawny. Przebywa Pan zdecydowaną część roku, bądź cały rok poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W Polsce spędza około 35 dni w ciągu roku.

III. Posiadanie centrum interesów gospodarczych

Prowadzi Pan działalność zarobkową wyłącznie na terytorium Wielkiej Brytanii. Do Anglii przybył w 2005 r. z zamiarem stałego pobytu. Po przyjeździe został zatrudniony przez brytyjską spółkę. Współpraca z pierwszym pracodawcą trwała do połowy 2021 r. Od tamtego czasu zatrudniony jest Pan na czas nieokreślony u innego brytyjskiego pracodawcy, w pełnym wymiarze czasu pracy. Pracuje Pan jako osoba zajmująca się ubojem zwierząt rzeźnych, a następnie obróbką tusz poubojowych. Prowadził Pan w przeszłości przedsiębiorstwo budowlane na terytorium Wielkiej Brytanii i zamierza w przyszłości wznowić jego funkcjonowanie. Posiada Pan status settled.

Posiada Pan konto oraz kartę kredytową w angielskim banku, z których dokonuje większości operacji finansowych. Dysponuje Pan również zarejestrowanym angielskim numerem telefonu komórkowego.

W Zjednoczonym Królestwie jest Pan właścicielem samochodu, przez co ma Pan obowiązek opłacania “road tax" (podatek drogowy) oraz ponosi Pan wydatki na jego ubezpieczenie, co jest związane z posiadaniem angielskiego auta. Ma Pan możliwość użytkowania pojazdu dzięki posiadaniu brytyjskiego prawa jazdy.

W związku z tym, że mieszka Pan w Wielkiej Brytania, ponosi tam wydatki, które dotyczą opłat rachunków za media (prąd, gaz, woda, Internet itd.) oraz uiszczania “council tax” (opłata za wywóz nieczystości związana z zameldowaniem), a także posiada tam ubezpieczenie zdrowotne oraz polisę zdrowotną.

W Polsce posiada Pan wspólną nieruchomość z małżonką.

IV. Posiadanie centrum interesów osobistych

Pana rodzina mieszka zarówno w Polsce, jak i w Wielkiej Brytanii. W chwili obecnej pełnoletni syn oraz córka mieszkają w Polsce, a Pana małżonka mieszka i pracuje w Wielkiej Brytanii. Ponadto kuzynki oraz bracia żony wraz ze swoimi rodzinami oraz liczni znajomi mieszkają również na terytorium UK. Doskonali Pan swoją znajomość języka angielskiego w (…) oraz pobiera nauki prywatne. W latach 2007 - 2012 był Pan członkiem klubu mieszanych sztuk walki (…) w UK oraz klubu bokserskiego (…) (UK). Dodatkowo w tym okresie brał udział w zawodach mieszanych sztuk walki na galach (…) . W latach 2008 - 2009 udzielał się Pan na rzecz lokalnej społeczności prowadząc zbiórki pieniężne na powstająca w tamtym czasie (…) w miejscowości (…). W roku 2021 prowadził Pan również zbiórkę pieniężną na rzecz (…), który ze względu na sytuację związaną z Covid-19, miał poważne problemy finansowe. Jest Pan również członkiem (…) i przez wiele lat brał Pan wraz ze znajomymi udział w (…) organizowanych przez tą (…). Osobiście czuje się Pan bardziej związany ze Zjednoczonym Królestwem, gdyż mieszka Pan tam przez ostatnie 17 lat.

V. Część podsumowująca

Posiada Pan certyfikat rezydencji podatkowej “Letter of confirmation of residence", który został wydany przez (…). Stwierdzono w nim, że miejscem Pana zamieszkania dla celów podatkowych jest Wielka Brytania.

Celem złożonego wniosku jest uzyskanie potwierdzenia ze strony polskiej, czy w RP będzie Pan objęty nieograniczonym bądź ograniczonym obowiązkiem podatkowym w myśl ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm. dalej: „ustawa o PIT”).

Do momentu zmiany sposobu unikania podwójnego opodatkowania z metody wyłączenia z progresją na metodę proporcjonalnego zaliczenia w konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. Nr 250, poz. 1840, dalej: „UPO PL-UK") nie było to istotne.

Wynikało to z faktu, że osiągał Pan wyłącznie zagraniczne dochody, przez co nie miałby i tak obowiązków deklaracyjnych w Polsce, jednak sytuacja ta uległa zmianie od dnia 1 stycznia 2020 roku.

Przedmiotem zapytania jest 2021 r. i lata następne.

W okresie będącym przedmiotem zapytania stałym miejscem zamieszkania była i będzie Wielka Brytania.

Pana całkowity dochód z pracy etatowej podlega opodatkowaniu w Wielkiej Brytanii.

Nie ma Pan planów powrotu do Polski. Syn pozostaje na Pana i żony utrzymaniu, gdyż obecnie studiuje na (…). Córka pozostawała na Państwa utrzymaniu do września 2021 roku, gdyż w tamtym czasie podjęła pracę etatową. Państwa dzieci w okresie będącym przedmiotem zapytania były pełnoletnie, posiadają status osoby osiedlonej (settled status). Nie wie Pan na chwilę obecną, czy dzieci kiedykolwiek przyjadą żyć i mieszkać na terenie Zjednoczonego Królestwa.

W okresie będącym przedmiotem zapytania Pana żona była zatrudniona w pełnym wymiarze godzin i nie pozostawała na Pana utrzymaniu.

Pana żona przeprowadziła się do Pana dnia 12 marca 2022 roku, a dnia 18 marca 2022 roku podjęła stałe zatrudnienie w pełnym wymiarze godzin.

**Pytanie**

Jakim obowiązkiem podatkowym będzie Pan objęty w Polsce w przedstawionym stanie faktycznym, tj. nieograniczony czy ograniczony w rozumieniu art. 3 ustawy o PIT?

**Pana stanowisko w sprawie**

Dotyczyć Pana będzie jedynie ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, tym samym nie jest Pan zobowiązany do opodatkowania dochodów, które są uzyskiwane poza terytorium RP.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do treści art. 3 ust 1a cytowanej ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a ustawy o PIT stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 4a cytowanej ustawy, powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o PIT. wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem lub", co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Definicja "osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie" odnosi się bezpośrednio do określenia "miejsca zamieszkania" przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika "lub" w sformułowaniu "centrum interesów osobistych lub gospodarczych" dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Pismo z dnia 9.10.2018 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0112-KDIL3-2.4011.320.2018.1.JK:

" Przez "centrum interesów osobistych" należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną kulturalną obywatelską przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp.

Z kolei "centrum interesów gospodarczych" to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust 1a ustawy o PIT. warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT. nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przepisy art. 3 ust. 1,1a. 2a, 2b cytowanej ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o PIT). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że ma Pan miejsce stałego zamieszkania w Wielkiej Brytanii oraz wykonuje na jej terenie działalność zarobkową, zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie UPO PL-UK.

Stosownie do art. 4 ust. 1 UPO PL-UK, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. umowy, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:

a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;

c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;

d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Dla potrzeb dokonania interpretacji powyższego przepisu należy sięgnąć do komentarza do modelowej konwencji OECD. Przedtem jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem modelowej konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z zaleceniem rady OECD państwo członkowskie przy zawieraniu lub wizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do modelowej konwencji i do interpretacji zawartej w komentarzu do tej konwencji. Postanowienia konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów.

Według komentarza do modelowej konwencji OECD, posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany powód jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkiwania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, których z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczna powiązanie danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim imieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium należy ustalić się biorąc budowy wszystkie miejsca odcinek w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby. tekst modelowej konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jaki brzmienie komentarza do niej, zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.

Modelowa konwencja, jak i komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeżeli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Mając na uwadze opisany stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, stwierdzić należy, że posiada Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii:

*   po pierwsze nie przebywa w Polsce w ogóle albo incydentalnie przez mniejszą część roku, przez co kryterium przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym nie zostało spełnione,
*   po drugie, ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze wykazuje Pan z Wielką Brytanią, gdyż mieszka tam Pan wraz z żoną, podjął zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu w ramach umowy o pracę (jedyne źródło dochodu), prowadził i zamierza wznowić tam działalność gospodarczą, posiada polisy ubezpieczeniowe, odprawy lokalne podatki oraz składki na ubezpieczenie społeczne/zdrowotne, posiada majątek ruchomy, posiada brytyjskie konto bankowe oraz numer telefonu komórkowego.

Istotną okolicznością jest też fakt, że angielski organ podatkowy potwierdził, że miejsce Pana rezydencji podatkowej znajduje się w Wielkiej Brytanii. Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o PIT, certyfikat rezydencji oznacza zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych, wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika. Pismo z dnia 12 czerwca 2008 roku wydane przez izby skarbowej w Bydgoszczy ITPB3/423-211/08/AM: „definicja rezydencji w międzynarodowym prawie podatkowym wynika z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dochodu i majątku. Ponieważ umowy te nie określają obowiązujące i formy zaświadczenia o miejscu zamieszkania lub siedziby, certyfikat rezydencji nie zawsze wydawany jest na sformalizowanym druku, jak również nie musi wpływać zawierać nazwę „certyfikat rezydencji”. Z treści tychże przepisów wynika, że certyfikat rezydencji powinien spełniać przynajmniej następujące warunki:

*   zostać wydane przez właściwą administrację podatkową,
*   określać miejsce rezydencji (miejsce zamieszkania bądź siedziby) podatnika dla celów podatkowych,
*   zawierać datę wydania certyfikatu i/lub datę, na jaką potwierdzana jest rezydencja podatkowa.

Zatem zaświadczenie wydane przez właściwą władze podatkową (aktualny na dzień wypłaty), który potwierdza posiadanie przez dany podmiot rezydencji podatkowej tego państwa jest wystarczające."

Reasumując, stwierdzić należy, że nie posiada Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Zatem zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT, będzie podlegał Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że w Polsce podlegałyby opodatkowaniu tylko dochody osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej polskiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem UPO PL-UK.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z wniosku wynika, że przeprowadził się Pan do Wielkiej Brytanii w 2005 r. z zamiarem stałego pobytu. Jest Pan rezydentem brytyjskim. Posiada Pan status osiedleńca (settled). W okresie będącym przedmiotem zapytania stałym miejscem zamieszkania była i będzie Wielka Brytania. Pracuje Pan dla pracodawcy brytyjskiego. Nie ma Pan planów powrotu do Polski.

Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej Konwencji:

W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. Konwencji:

Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:

a. osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b. jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;

c. jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;

d. jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.

Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.

Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że:

1) posiada Pan miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii od ponad 16 lat, do którego ma legalny tytuł prawny;

2) do Anglii przybył Pan w 2005 r. z zamiarem stałego pobytu;

3) w Wielkiej Brytanii spędzał/będzie spędzał Pan ponad 183 dni w roku podatkowym będącym przedmiotem zapytania, w Polsce spędza około 35 dni w ciągu roku;

4) jest Pan zatrudniony na czas nieokreślony u brytyjskiego pracodawcy, w pełnym wymiarze czasu pracy;

5) posiada Pan status settled;

6) posiada Pan konto oraz kartę kredytową w angielskim banku, z których dokonuje większości operacji finansowych;

7) dysponuje Pan zarejestrowanym angielskim numerem telefonu komórkowego;

8) w Zjednoczonym Królestwie jest Pan właścicielem samochodu, przez co ma Pan obowiązek opłacania “road tax" (podatek drogowy) oraz ponosi Pan wydatki na jego ubezpieczenie,

9) posiada Pan brytyjskie prawo jazdy;

10) w Wielkiej Brytania ponosi Pan wydatki, które dotyczą opłat rachunków za media (prąd, gaz, woda, Internet itd.) oraz uiszczania “council tax” (opłata za wywóz nieczystości związana z zameldowaniem), a także posiada tam ubezpieczenie zdrowotne oraz polisę zdrowotną;

11) w Polsce posiada Pan wspólną nieruchomość z małżonką.

12) Pana rodzina mieszka zarówno w Polsce, jak i w Wielkiej Brytanii. W chwili obecnej pełnoletni syn oraz córka mieszkają w Polsce, a Pana małżonka mieszka i pracuje w Wielkiej Brytanii, ponadto kuzynki oraz bracia żony wraz ze swoimi rodzinami oraz liczni znajomi mieszkają również na terytorium UK.

13) doskonali Pan swoją znajomość języka angielskiego w (…) oraz pobiera nauki prywatne;

14) w latach 2007 - 2012 był Pan członkiem klubu mieszanych sztuk walki (…) w UK oraz klubu bokserskiego (…) (UK). Dodatkowo w tym okresie brał udział w zawodach mieszanych sztuk walki na galach (…) .

15) w latach 2008 - 2009 i 2021 udzielał się na rzecz lokalnej społeczności prowadząc zbiórki pieniężne na rzecz swojej (…) w Wielkiej Brytanii;

16) jest Pan również członkiem (…) i przez wiele lat brał Pan wraz ze znajomymi udział w (…) organizowanych przez tą Parafię. Osobiście czuje się Pan bardziej związany ze Zjednoczonym Królestwem, gdyż mieszka Pan tam przez ostatnie 17 lat;

17) posiada Pan brytyjski certyfikat rezydencji podatkowej;

18) w okresie będącym przedmiotem zapytania stałym miejscem zamieszkania była i będzie Wielka Brytania;

19) Pana całkowity dochód z pracy etatowej podlega opodatkowaniu w Wielkiej Brytanii.

20) nie ma Pan planów powrotu do Polski;

21) syn pozostaje na Pana i żony utrzymaniu, a córka pozostawała na Państwa utrzymaniu do września 2021 roku, gdyż w tamtym czasie podjęła pracę etatową;

22) Pana dzieci w okresie będącym przedmiotem zapytania były pełnoletnie, posiadają status osoby osiedlonej (settled status);

23) nie wie Pan na chwilę obecną, czy dzieci kiedykolwiek przyjadą żyć i mieszkać na terenie Zjednoczonego Królestwa;

24) w okresie będącym przedmiotem zapytania Pana żona była zatrudniona w pełnym wymiarze godzin i nie pozostawała na Pana utrzymaniu;

25) Pana żona przeprowadziła się do Pana dnia 12 marca 2022 roku, a dnia 18 marca 2022 roku podjęła stałe zatrudnienie w pełnym wymiarze godzin.

Po analizie przedstawionych przez Pana informacji, stwierdzam, że w 2021 r., 2022 r. i w latach następnych (jeżeli nie zmieni się stan faktyczny i stan prawny) posiada i będzie posiadał Pan ściślejsze powiązania osobiste z Polską. Przebywa Pan w Wielkiej Brytanii, jednakże żona i dzieci zamieszkują na terytorium Polski. Wspólnie z żoną łożyliście na utrzymanie córki do września 2021 r. i łożycie na utrzymanie syna. Żona przeprowadziła się do Pana 12 marca 2022 r. Żona nie była na Pana utrzymaniu.

W zakresie powiązań gospodarczych, wyjaśniam, że jest to miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są: miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Ośrodek interesów gospodarczych posiada Pan więc w Wielkiej Brytanii. Mieszka tam Pan i pracuje. Posiada tam Pan główne źródło dochodów. W Wielkiej Brytanii doskonali Pan swoją znajomość języka angielskiego w (…) oraz pobiera nauki prywatne, pomaga przy zbiórkach pieniędzy na rzecz lokalnej społeczności, posiada Pan konto oraz kartę kredytową w angielskim banku, z których dokonuje większości operacji finansowych, dysponuje Pan zarejestrowanym angielskim numerem telefonu komórkowego; jest Pan właścicielem samochodu i ma Pan obowiązek opłacania “road tax" (podatek drogowy) oraz ponosi Pan wydatki na jego ubezpieczenie, posiada Pan brytyjskie prawo jazdy, ponosi Pan wydatki, które dotyczą opłat rachunków za media oraz uiszcza “council tax” (opłata za wywóz nieczystości związana z zameldowaniem), a także posiada tam ubezpieczenie zdrowotne oraz polisę zdrowotną. Posiada Pan brytyjski certyfikat rezydencji podatkowej oraz status settled (osiedleniec). Nie planuje Pan wrócić do Polski. W dniu 12 marca 2022 r. przeprowadziła się do Pana żona i 18 marca 2022 r. podjęła pracę w Wielkiej Brytanii. Ponadto kuzynki oraz bracia żony wraz ze swoimi rodzinami oraz liczni znajomi mieszkają również na terytorium Wielkiej Brytanii.

Zatem nie można określić państwa, w którym w okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania znajdował się/będzie się znajdował się Pana ośrodek interesów życiowych. Posiada Pan certyfikat rezydencji, więc jest Pan traktowany jako rezydent podatkowy Wielkiej Brytanii. Zastosowanie znajdzie więc art. 4 ust. 2 pkt b) polsko – angielskiej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, który stanowi, że:

Jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;

Jak Pan wskazał we wniosku, posiada Pan miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii od ponad 16 lat, do którego ma legalny tytuł prawny, w Polsce spędza jedynie 35 dni w ciągu roku oraz czuje się Pan bardziej związany z Wielką Brytanią, gdyż mieszka Pan tam od 17 lat.

Zatem w 2021 r., 2022 r. i w latach następnych podlegał/będzie Pan podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlegał/będzie Pan podlegał opodatkowaniu w Polsce tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych na terytorium Polski. Opodatkowaniu w Polsce podlegają tylko dochody uzyskane na terytorium Polski, z uwzględnieniem właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

**Dodatkowe informacje**

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Powołane przez Pana interpretacje zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do Pana sprawy, ani do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi się Pan zastosować do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).