Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-691/14/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-02
Teza: w zakresie stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do dostaw przemiału odpadów z tworzyw sztucznych w przedstawionym stanie faktycznym
Słowa kluczowe: obciążenia; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 2 lipca 2014 r. (data wpływu 8 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do dostaw przemiału odpadów z tworzyw sztucznych w przedstawionym stanie faktycznym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2014 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do dostaw przemiału odpadów z tworzyw sztucznych w przedstawionym stanie faktycznym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą głównie na produkcji opakowań z tworzyw sztucznych.

W efekcie realizowanego przez Wnioskodawcę procesu termoformowania z folii PP, PS lub PET powstają wyroby gotowe i półprodukty, takie jak: wieczko, kubek lub tacka, a także odpad - ażur, który podlega zmieleniu na kawałki wielkości ok. 3 mm. Proces mielenia odpadu odbywa się w młynach usytuowanych w hali młynów. Przemiał przesypywany jest następnie do worków big-bag. Tak przygotowany przemiał może być poddawany regranulowaniu lub może stanowić pełnowartościowy surowiec do dalszego wykorzystania.

W zależności od rodzaju produkowanych wyrobów Wnioskodawca wytwarza następujące rodzaje przemiału:

*   przemiał zadrukowany PP, składający się z ok. 95% propylenu - tworzywa oraz 5% barwnika - kolor,
*   przemiał zadrukowany PS, składający się z ok. 95% polistyrenu - tworzywa oraz 5% barwnika - kolor,
*   przemiał PET bez zadruku, składający się w 100% z tworzywa PET,
*   przemiał PET zadrukowany (barwiony i bezbarwny), składający się z ok. 95% PET - tworzywa oraz 5% barwnika - kolor,
*   przemiał z folii barwionych (APET i RPET), składający się z ok. 95% PET - tworzywa oraz 5% barwnika - kolor,
*   przemiał APET PE, składający się z ok. 95% PET - tworzywa oraz 5% PE.

Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: PKWiU), ww. kategorie przemiału odpadów z tworzyw sztucznych z:

*   pojedynczych materiałów termoplastycznych,
*   pojedynczych materiałów termoutwardzalnych,
*   dwu lub więcej materiałów termoplastycznych zmieszanych razem,

\-otrzymane w wyniku przetworzenia mechanicznego (kruszenie, mielenie), ale nieprzetworzone w formy podstawowe, mieszczą się w grupowaniu PKWiU 38.32.33.0 „Surowce wtórne z tworzyw sztucznych”. Kwalifikacja ta została potwierdzona opinią klasyfikacyjną Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 19 grudnia 2013 r.

Wnioskodawca dokonuje sprzedaży wymienionego powyżej przemiału na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 ustawy o VAT. Dostawy te nie są objęte zwolnieniem, o którym mowa art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, a jego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę przemiałów, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym, podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 17 ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przez Wnioskodawcę przemiałów, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym, podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 17 ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast w myśl art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Jak wynika z art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku określonym w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, dostawca towarów nie rozlicza podatku VAT należnego.

Z kolei w myśl art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

*   dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT,
*   nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT,
*   dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Powołane powyżej przepisy wprowadzają mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT należnego na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.

W załączniku nr 11 do ustawy o VAT, ustawodawca enumeratywnie wymienia towary, których dostawę należy opodatkować zgodnie z zasadami określonymi w art. 17 ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT. W pozycji 40 tego załącznika wskazane zostały towary o symbolu PKWiU 38.32.33.0 – „Surowce wtórne z tworzyw sztucznych”.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego sprzedawane przez Wnioskodawcę towary (przemiał) mieszczą się w grupowaniu PKWiU 38.32.33.0 (tj. w grupowaniu, które zostało wymienione w załączniku nr 11 do ustawy o VAT w pozycji 40).

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy sprzedaż przez Wnioskodawcę towarów, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym, podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 17 ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, stosownie do treści art. 2 pkt 6 tej ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy w okresie od 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Załącznik nr 11 do ww. ustawy określający wykaz towarów, o których mowa w wyżej cyt. art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, obejmuje m.in. w poz. 40 - Surowce wtórne z tworzyw sztucznych - PKWiU 38.32.33.0.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Powołane regulacje wprowadzają mechanizm, polegający na przeniesieniu obowiązku rozliczania podatku od towarów i usług na podatnika, na rzecz którego dokona została dostawa ściśle określonego towaru (wyrobu).

Z wniosku wynika, że otrzymane w wyniku przetworzenia mechanicznego (kruszenie, mielenie) przemiały mieszczą się w grupowaniu PKWiU 38.32.33.0 „Surowce wtórne z tworzyw sztucznych”. Wnioskodawca dokonuje sprzedaży wymienionego powyżej przemiału na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 ustawy o VAT. Dostawy te nie są objęte zwolnieniem, o którym mowa art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, a jego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, skoro spełnione są łącznie warunki określone w art. 17 ust. 1 pkt 7 lit. a, b, i c ustawy o VAT, a sprzedawane przez Wnioskodawcę towary mieszczą się w grupowaniu PKWiU 38.32.33.0 „Surowce wtórne z tworzyw sztucznych”, to do ich dostawy stosować należy mechanizm odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, gdyż produkty te zostały wymienione w poz. 40 załącznika nr 11 do ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż przez Wnioskodawcę przemiałów, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym, podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 17 ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie wskazuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości klasyfikacji wyrobów w świetle PKWiU. Wobec tego została ona wydana przy założeniu, że Wnioskodawca poprawnie zakwalifikował sprzedawane przez siebie wyroby do grupowania PKWiU 38.32.33.0. Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest uprawniony, w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości formalnego przyporządkowania towaru lub usługi do grupowania statystycznego.

Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11), zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie stosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do dostaw przemiału odpadów z tworzyw sztucznych. Natomiast wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w tym zakresie został objęty odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.