Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.377.2025.2.ST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-25
Teza: Zawarcie ugody z bankiem (dodatkowa kwota).
Słowa kluczowe: banki
kwota-kwota dodatkowa
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem złożonym 2 kwietnia 2025 r. oraz pismem złożonym 25 kwietnia 2025 r. –
    w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca wraz z żoną ... (dalej: Kredytobiorcy) zawarli w dniu 11 sierpnia 2006 r. z ...,
    umowę kredytu konsolidacyjnego nr ... oraz w dniu 14 sierpnia 2006 r. z tym samym
    Bankiem umowę kredytu mieszkaniowego nr .... Kredyty zostały udzielone na spłatę
    innych zadłużeń oraz budowę domu jednorodzinnego.
    Zawarte umowy były umowami kredytów denominowanych do waluty frank szwajcarski i
    wskazywały na kwoty kredytu w wysokości odpowiednio 11 893,43 CHF, co stanowiło 30
    202 zł 17 gr oraz 40 191,54 CHF, co stanowiło 101 728 zł 81 gr. Kredyt konsolidacyjny
    został przez kredytobiorców spłacony w kwocie 51 351 zł 49 gr, a kredyt mieszkaniowy w
    kwocie 105 723 zł 65 gr. Nadpłata nad kredyty wynosiła 25 144 zł 16 gr.
    Wnioskodawca wraz z współkredytobiorcą ... pozostają małżeństwem, a ich ustrój
    majątkowy to ustawowa wspólność majątkowa. Kredyt był spłacany przez Kredytobiorców
    w ramach ustroju małżeńskiej wspólnoty majątkowej. Kredytobiorcy wystąpili wobec
    Banku z pozwem o unieważnienie umów kredytów nr ... oraz nr ..., z powodu zawarcia w
    umowie kredytu abuzywnych postanowień dotyczących przeliczania kwot przy wypłacie
    kredytu oraz przy spłacie rat kapitałowo-odsetkowych. Postępowanie w tym zakresie
    prowadzone było w pierwszej instancji przez Sąd Okręgowy w ..., w sprawie o sygnaturze
    akt ..., gdzie zakończyło się uwzględnieniem powództwa przez Sąd. W dalszej kolejności po
    wniesieniu przez Bank apelacji postępowanie toczyło się przed Sądem Apelacyjnym w ..., w
    sprawie o sygnaturze ..., przed którym to w dniu 20 września 2024 r. Kredytobiorcy zawarli
    z Bankiem dwie ugody sądowe dotyczące realizacji umów kredytu z dnia 11 sierpnia 2007
    r., nr ... oraz z dnia 14 sierpnia 2007 r., nr ... Zgodnie treścią wspomnianych ugód
    Kredytobiorcy i Bank wzajemnie ustalili, że w związku z niepewnością, co do ważności
    powyższych umów oraz skutków tej nieważności - postanowili, że zakończą jej realizację w
    sposób zabezpieczający obie strony przed ewentualnymi negatywnymi skutkami tej
    nieważności. Zgodnie z porozumieniem zawartym w ugodzie Bank zobowiązał się do
    wypłaty na rzecz kredytobiorców łącznie kwot 21 149 zł 17 gr oraz 3 994 zł 81 gr.
    Zobowiązanie Banku stanowi zwrot na rzecz Kredytobiorców kwot zapłaconych na rzecz
    Banku nienależnie (zawyżonych) rat kapitałowo-odsetkowych w ramach spłaty kredytów
    nr ... oraz nr .... W ramach ugód Kredytobiorcy i Bank ustalili, że w związku z jej zawarciem
    nie będą w przyszłości występować względem siebie z innymi roszczeniami wynikającymi z
    wspomnianych umów kredytu. Ponadto, w ramach ugód Kredytobiorcy nie uzyskali od
    Banku odszkodowania lub wynagrodzenia z tytułu jej zawarcia. W związku z zawartą
    ugodą sąd umorzył postępowanie w sprawie.
    Umowa kredytu konsolidacyjnego zawarta została 11 lipca 2006 r., umowa kredytu
    mieszkaniowego zawarta 14 lipca 2006 r. Ugoda została zawarta 20 września 2024 r.
    Tak będzie w zakresie kredytu konsolidacyjnego: w wyniku przewalutowania kredytu
    konsolidacyjnego doszło do powstania nadpłaty w kwocie 3 941 zł 57 gr, w przypadku
    kredytu mieszkaniowego nie doszło do powstania nadpłaty w przypadku
    przewalutowania. Do wypłaty doszło w październiku 2024 r.
    Tak, klientom została wypłacone kwota stanowiąca różnicę między kwotą kapitału kredytu,
    a sumą spłaconych rat kredytu, określono to jako kwotę dodatkową, zostały zwrócone też
    koszty postępowania sądowego.
    Były to negocjacje, nadpłata była wyższa, ale klient zgodził się na jej pomniejszenie w celu
    uniknięcia sporu sądowego.
    W uzupełnieniu wniosku, na zadane pytania, Wnioskodawca udzielił następujących
    odpowiedzi:
    a) kiedy dokładnie zawarł Pan umowę kredytu konsolidacyjnego oraz umowę kredytu
      mieszkaniowego – w opisie sprawy wskazuje Pan dwie różne daty zawarcia ww. umów
      kredytowych: w treści opisu sprawy znajdującym się na formularzu ORD-IN wskazano

      11 sierpnia 2006 r. i 14 sierpnia 2006 r., zaś w piśmie z dnia 25 marca 2025 r.
      wskazano 11 lipca 2006 r. i 14 lipca 2006 r.;
        Odpowiedź: 11 lipca 2006 r. i 14 lipca 2006 r.
    b) co stanowi wskazana w pytaniu kwota w wysokości 21 149,17 zł – czy jest to kwota
      zwrotu uiszczonych przez Pana kwot tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku,
      zawartych w ratach udzielonego Panu kredytu (zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo-
      odsetkowych) – jeśli nie, to proszę wskazać skąd wynika ta kwota;
        Odpowiedź: zwrot uiszczonych rat.
    c) czy kwota 21 149,17 zł stanowi:
    · świadczenie z tytułu:
    - umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego;
    - zastosowania ujemnego oprocentowania;
    - zwrotu nadpłaconego kredytu i odsetek;
    · dodatkową kwotę pieniężną wypłaconą w związku z Pana zobowiązaniem do
      odstąpienia od dalszych roszczeń związanych z umową kredytową;
    · inną – jaką;
        Odpowiedź: zwrot nadpłaconego kredytu.
    d) czy ww. kwota w wysokości 21 149,17 zł stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane
      przez Pana tytułem spłaty kredytu?
        Odpowiedź: nie stanowi.
    e) co stanowi wskazana w pytaniu kwota w wysokości 3 994,81 zł – czy jest to kwota
      zwrotu uiszczonych przez Pana kwot tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku,
      zawartych w ratach udzielonego Panu kredytu (zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo-
      odsetkowych) – jeśli nie, to proszę wskazać skąd wynika ta kwota;
        Odpowiedź: zwrot uiszczonych rat.
    f) czy kwota 3 994,81 zł stanowi:
    · świadczenie z tytułu:
    - umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego;
    - zastosowania ujemnego oprocentowania;
    - zwrotu nadpłaconego kredytu i odsetek;
    · dodatkową kwotę pieniężną wypłaconą w związku z Pana zobowiązaniem do
      odstąpienia od dalszych roszczeń związanych z umową kredytową;
    · inną – jaką;
        Odpowiedź: zwrot nadpłaconego kredytu.
    g) czy ww. kwota w wysokości 3 994,81 zł stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane
      przez Pana tytułem spłaty kredytu?
        Odpowiedź: nie stanowi.
    i) czy z zawartych ugód z bankiem wynika, że kwoty, które bank Panu wypłacił i które są
      objęte pytaniem stanowią zwrot na Pana rzecz środków pieniężnych, które wcześniej,
      na mocy umowy finansowania kredytu hipotecznego, przekazał Pan na rzecz banku w
      ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania oraz czy
      zwrócone przez bank kwoty mieszczą się w kwocie wpłacanej przez Pana do banku
      tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku?

        Odpowiedź: W wyniku przewalutowanie kredytu konsolidacyjnego doszło do
        powstania nadpłaty w kwocie 3 941 zł 57 gr, w przypadku kredytu mieszkaniowego
        nie doszło do powstania nadpłaty w przypadku przewalutowania, z ugód nie
        wynika, że bank rozlicza środki jako wypłatę ponad kwotę kapitału, której dokonali
        kredytobiorcy, choć to stanowiło podstawę rozliczeń.
    j) czy z ugody wynika, że Pan jako współkredytobiorca otrzymał od banku zwrot tego, co
      świadczył Pan na rzecz banku w czasie trwania umowy kredytu?
        Odpowiedź: nie.
    k) w jakiej wysokości zostały zwrócone Panu koszty postępowania sądowego? Czy zwrot
      kosztów procesu został wliczony do kwot wskazanych przez Pana w zadanym pytaniu?
      Czy koszty postępowania sądowego zostały poniesione przez Pana z własnych
      środków, w całości/w części? Czy zwrócona przez bank kwota przewyższa faktycznie
      poniesione przez Pana ww. wydatki?
        Odpowiedź: 19 900 zł, nie zostały wliczone do ww. kwot, kwota nie przewyższa
        poniesionych faktycznie wydatków.

## Pytanie

Czy otrzymane od Banku na podstawie zawartych ugód, kwoty 21 149 zł 17 gr oraz 3 994
    zł 81 gr stanowią przychód skutkujący obowiązkiem podatkowym na podstawie przepisów
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, kwoty 21 149 zł 17 gr oraz 3 994 zł 81 gr uzyskane od Banku na
    podstawie zawartych między Kredytobiorcami a Bankiem ugód z dnia 20 września 2024 r.,
    nie stanowią przychodu w rozumieniu art. 10 oraz art. 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem PIT.
    Kwoty 21 149 zł 17 gr i 3 994 zł 81 gr są częściowym zwrotem wcześniej wpłaconych przez
    Wnioskodawcę kwot w związku z wykonywaniem nieważnej umowy kredytu bankowego.
    Uzyskane przez Wnioskodawcę na podstawie ugód kwoty nie stanowią przysporzenia
    majątkowego, a stanowią zwrot wcześniej przekazanych na rzecz Banku kwot rat
    kapitałowo-odsetkowych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, z opisanych powodów, uzyskanych na podstawie zawartych z
    Bankiem ugód kwot nie można traktować jako przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy PIT
    oraz w rozumieniu art. 10 ustawy o PIT, a tym samym nie podlegają one opodatkowaniu
    na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę

    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:
      Źródłami przychodów są:
    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2) działalność wykonywana osobiście;
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
    4) działy specjalne produkcji rolnej;
    5) (uchylony)
    6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
    7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
    8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
    9) inne źródła.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały
    uregulowane w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki

      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Skutki podatkowe wypłaty przez bank na Pana rzecz świadczenia pieniężnego
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).

    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
    świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej
    wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, skoro jak Pan wskazał we wniosku i jego uzupełnieniu – kwoty, które
    bank Panu wypłacił, stanowią zwrot na rzecz Kredytobiorców kwot zapłaconych na rzecz
    Banku nienależnie (zawyżonych) rat kapitałowo-odsetkowych w ramach spłaty kredytów
    oraz, że wypłacone kwoty stanowią różnicę między kwotą kapitału kredytu, a sumą
    spłaconych rat kredytu, to stwierdzam, że zwrot ten nie stanowi dla Pana przychodu. Jak
    Pan również wskazał, wypłacone kwoty stanowią zwrot uiszczonych rat i zwrot
    nadpłaconego kredytu.
    Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Pana przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pana majątku. Otrzymane przez Pana kwoty stanowią zwrot własnych pieniędzy, które
    nienależnie wpłacił Pan wcześniej do banku.
    Zatem, pieniądze te nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Wyjaśniam również, że wydając interpretacje w trybie ww. przepisu, nie odnoszę się do
    kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania,
    obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek
    dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się
    zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia
    podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.

    Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (drugiego kredytobiorcy).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.