Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3-443-613/09-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-10-13
Teza: Wnioskodawca, przekazawszy komplementariuszowi w zamian ze aport świadczenia w postaci praw majątkowych i dokonanie przelewu VAT należnego na podstawie faktury dokumentującej aport na rachunek bankowy komplementariusza, będzie uprawniony do uznania na potrzeby ustalenia terminu, w jakim może się on ubiegać o zwrot nadwyżki podatku naliczonego, że podatek naliczony związany z aportem wynika z faktury dokumentującej należności w całości zapłacone w rozumieniu art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: aport; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony; podatek-zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15.07.2009 r. (data wpływu 20.07.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz zwrotu w terminie 25 dni nadwyżki podatku naliczonego z tytułu wniesienia aportem nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20.07.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz zwrotu w terminie 25 dni nadwyżki podatku naliczonego z tytułu wniesienia aportem nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca jest osobową Spółką prawa handlowego, której komplementariuszem jest Sp. z o.o. (w dalszej części wniosku określana jako „komplementariusz”), a komandytariuszem – Sp. z o.o.

Aktualnie - w celu powiększenia majątku Spółki komandytowej - komplememtariusz rozważa wniesienie do Spółki komandytowej wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości. Powyższa nieruchomość obejmuje grunt (w tym prawo wieczystego użytkowania i prawo własności) oraz wzniesiony na nim budynek o podstawowym przeznaczeniu handlowym znany, jako „Centrum Handlowe”, towarzyszące mu budowle oraz ok. 50 środków trwałych, bezpośrednio związanych z budynkiem handlowym, w tym w szczególności: totemy reklamowe na fasadzie budynku, maszt flagowy, kasetony do logotypów, zegar słoneczny, sztuczne drzewa, centrala telefoniczna itp. (w dalszej części wniosku określane jako „Nieruchomość”). Wkład niepieniężny będzie obejmował także prawa autorskie majątkowe do projektów architektonicznych ww. budynku handlowego.

Prawo wieczystego użytkowania i prawo własności gruntu oraz prawo własności inwestycji w toku w postaci nakładów na budowę wznoszonego na tym gruncie Centrum Handlowego zostało nabyte przez komplementariusza w 2007 r. Następnie komplementariusz zrealizowała inwestycję polegającą na budowie Centrum Handlowego, które w sierpniu 2008 r. zostało przekazane do użytkowania. W chwili obecnej powierzchnia Centrum Handlowego jest wynajmowana przez komplementariusza na rzecz będących podmiotami trzecimi najemców, na cele działalności handlowej.

Planowana transakcja nie będzie obejmowała przejęcia jakichkolwiek należności zobowiązań komplementariusza, w tym bieżących należności i zobowiązań związanych z wynajmem lokali i powierzchni w Centrum Handlowym, a także prezentowanych w pasywach komplementriusza krótko- i długoterminowych zobowiązań w postaci pożyczek/kredytów, zaciągniętych na cele inwestycyjne. Ponadto, czynności wniesienia aportu Nieruchomości nie będzie towarzyszyło przeniesienie:

*   praw i obowiązków komplementariusza wynikających z umów o świadczenie usług związanych z Nieruchomością (w tym umów o zarządzanie, dostawy mediów, ochrony itd.);

*   praw autorskich majątkowych do logo/znaku towarowego słowno-graficznego „Centrum Handlowe”;

*   ksiąg rachunkowych komplementariusza i innych dokumentów (handlowych, korporacyjnych) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i funkcjonowaniem Komplementariusza.

Po dokonaniu przedmiotowej transakcji, Spółka komandytowa - będąc zarejestrowanym w Polsce podatnikiem podatku od towarów i usług (w dalszej części wniosku określanym jako: „VAT”) - zamiarze prowadzić działalność, obejmującą wynajem lokali i powierzchni w budynku Centrum Handlowego, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednakże – w zależności od sytuacji na rynku nieruchomości - Spółka komandytowa nie wyklucza również zbycia Nieruchomości.

Zgodnie z regulacjami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm., w dalszej części wniosku określanej, jako „Ksh”), wartość wkładu niepieniężnego (aportu) zostanie określona w uchwale o podwyższeniu wkładu i będzie równa wartości rynkowej Nieruchomości na dzień jej wniesienia aportem. Zgodnie z art. 678 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r., Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm., w dalszej części wniosku określanej, jako „Kc”), Spółka komandytowa z mocy prawa wstąpi w stosunki najmu lokali lub powierzchni w budynku Centrum Handlowego w miejsce komplementariusza, co będzie uwzględnione w wycenie wartości rynkowej Nieruchomości stanowiącej przedmiot aportu. Wartość rynkowa przedmiotu aportu określona w uchwale (w dalszej części wniosku określana, jako „wartość określona w uchwale”) skalkulowana zostanie jako wartość netto, tj. nie będzie ona uwzględniała kwoty VAT, który byłby należny przy zbyciu przedmiotu aportu w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia należnego podatku VAT o podatek VAT naliczony przy nabyciu Nieruchomości (w formie aportu) zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, oraz zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym na rachunek bankowy zgodnie z art. 87 ustawy o VAT?
2.  Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do potraktowania podatku naliczonego związanego z aportem Nieruchomości, jako podatku wynikającego z faktury dokumentującej należność, która została w całości zapłacona w rozumieniu art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1. Prawo do obniżenia należnego podatku VAT o podatek VAT naliczony przy nabyciu Nieruchomości i zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym.

Zdaniem Wnioskodawcy – po objęciu aportu w postaci Nieruchomości i otrzymaniu faktury VAT potwierdzającej dokonanie tej transakcji – będzie on uprawniony do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony, gdyż:

*   nieruchomość będąca przedmiotem planowanej transakcji będzie wykorzystywana przez Spółkę komandytową do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, oraz

*   nie zajdą okoliczności wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, ponieważ:

*   opisana powyżej transakcja nabycia Nieruchomości w formie aportu nastąpi w drodze odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1ustawy o VAT, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 22% i

*   nie będzie ona wyłączona z zakresu opodatkowania podatkiem VAT jako dostawa przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o VAT.

Nadwyżka podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym będzie podlegać zwrotowi na zasadach określonych w art. 87 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego. Prawo to przysługuje podatnikowi, o ile nie znajdą zastosowania inne ograniczenia, w szczególności wynikające z art. 88 ustawy o VAT.

Jak wynika z treści art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku VAT lub zwrotu podatku VAT naliczonego fakturą w przypadku, gdy transakcja udokumentowana taką fakturą nie podlega opodatkowaniu VAT lub jest zwolniona z VAT.

W myśl art. 86 ust. 10 pkt 1 i ust. 11 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub w deklaracji za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. Nadwyżka podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym podlega zwrotowi na zasadach określonych w art. 87 ustawy o VAT. Z kolei zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku VAT naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo m.in. do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z uwagi na to, że nabyta Nieruchomość będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę, będącego podatnikiem, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT tj. wynajmu powierzchni handlowej, spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego związaną z przedmiotową transakcją aportu, określony w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle przepisu art. 86 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT - w ocenie Wnioskodawcy - kluczowym dla rozstrzygnięcia o jago prawie do obniżenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony przy nabyciu Nieruchomości, zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, oraz prawie do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad podatkiem VAT należnym zgodnie z regulacjami art. 87 ustawy o VAT jest potwierdzenie faktu, iż czynność aportu Nieruchomości do Spółki komandytowej będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie wyłączona z zakresu opodatkowania podatkiem VAT jako dostawa przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o VAT.

Z dniem 1 grudnia 2008 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), które nie przewiduje zwolnienia z podatku VAT dla aportów wnoszonych do spółek prawa handlowego i cywilnego. W konsekwencji - zdaniem Wnioskodawcy - należy uznać, iż począwszy od 1 grudnia 2008 r. wkłady niepieniężne (aporty) wnoszone do spółek podlegają zasadniczo opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych, określonych w przepisach o podatku VAT w zależności od przedmiotu aportu.

Stosownie do postanowienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Jak wynika z art. 7 ustawy o VAT, pod pojęciem dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z przepisem art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towar rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Analizując powołane powyżej przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 i art. 2 pkt 6 ustawy o VAT należy stwierdzić, iż czynność wniesienia aportu rzeczowego (w tym, w postaci budynków i towarzyszących im budowli, wraz z gruntem, na którym zostały posadowione) do spółki osobowej prawa handlowego (w tym, do spółki komandytowej) spełnia definicję dostawy towarów. A zatem - zdaniem Wnioskodawcy - na gruncie przepisów ustawy o VAT aport nie stanowi odrębnej kategorii czynności opodatkowanej. W swej istocie aport rzeczowy jest, bowiem, jedynie formą w jakiej dokonywana jest dostawa towarów, tj. przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami stanowiącymi przedmiot aportu.

Dodatkowo - zdaniem Wnioskodawcy - wniesienie aportu należy uznać, dla celów VAT, za czynność odpłatną. W szczególności, w przypadku czynności aportu wniesionego do osobowej spółki prawa handlowego wnoszący aport otrzymuje określone prawa do udziału w zysku spółki obejmującej aport. Z powyższych względów, należy uznać, iż aport stanowi transakcję odpłatną dla celów VAT, a stawką podatku właściwą dla opodatkowania takiej transakcji jest stawka właściwa dla przedmiotu aportu.

Powyższy pogląd w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji aportu jest w pełni poparty stanowiskiem Ministra Finansów, które zostało wyrażone w piśmie z dnia 16 kwietnia 2009 r. (opublikowanym na oficjalnej stronie internetowej Ministerstwa Finansów).

Na mocy aktualnie obowiązujących regulacji w zakresie VAT, odpłatna dostawa budynków i budowli (wraz z gruntem, na którym zostały posadowione) jest - zasadniczo - zwolniona od podatku VAT. Jednakże – stosownie do aktualnego brzmienia art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT - powyższe zwolnienie nie znajduje zastosowania do dostawy budynków, budowli lub ich części, gdy ich dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, a także, gdy pomiędzy pierwszym zasiedlaniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Stawką właściwą dla opodatkowania takiej transakcji jest wówczas stawka podstawowa w wysokości 22%, określona w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

Odnosząc powyższe na grunt analizowanego zdarzania przyszłego, a także biorąc pod uwagę fakt, iż planowana transakcja aportu Nieruchomości zostanie dokonana przed upływam 2 lat od pierwszego zasiedlania Centrum Handlowego, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, zdaniem Wnioskodawcy, aport Nieruchomości do Spółki komandytowej będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 22%.

Określony w ustawie o VAT zakres opodatkowania tym podatkiem wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podatnik VAT, który dla tej właśnie czynności będzie działał w takim charakterze. W kontekście powyższego podkreślenia wymaga fakt, iż – w sytuacji przedstawionej we wniosku - komplementariusz dokona czynności wniesienia aportu do Spółki komandytowej w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, występując, tym samym, jako podatnik podatku VAT.

Niezależnie od powyższego - zgodnie z regulacją art. 6 ust. 1 ustawy o VAT - przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przy czym pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów”, w ujęciu art. 7 ust 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

W analizowanym przypadku - zdaniem Wnioskodawcy - nie zajdą przesłanki wyłączenia przedmiotowej transakcji z opodatkowania podatkiem VAT, jako transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Wynika to z faktu, iż - w ocenie Wnioskodawcy - będąca przedmiotem aportu Nieruchomość winna być traktowana jako niezorganizowany zespół składników majątkowych komplementariusza, który - jednocześnie nie może zostać uznany za przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część.

Przepisy ustaw podatkowych nie definiują pojęcia przedsiębiorstwa dla celów podatkowych. Ze względu na powyższe, w doktrynie prawa podatkowego jest powszechnie akceptowalne, iż - dla celów podatkowych - pojęcie przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją zawartą w art. 551 Kc. W myśl regulacji zawartej w tym artykule, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),

*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,

*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,

*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,

*   koncesje, licencje i zezwolenia,

*   patenty i inne prawa własności przemysłowej,

*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,

*   tajemnice przedsiębiorstwa,

*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Z kolei przez zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa - w myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT - należy rozumieć organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z uwagi na fakt, iż w ramach przedmiotowej transakcji Wnioskodawca nabędzie Nieruchomość (wraz ze środkami trwałymi bezpośrednio z nią związanymi), oraz z mocy prawa wstąpi w stosunki najmu lokali i powierzchni w Centrum Handlowym - zdaniem Wnioskodawcy - nie można uznać, iż elementy te stanowią przedsiębiorstwo komplementariusza. Przedmiot planowanej transakcji nie wyczerpuje bowiem przytoczonej powyżej definicji przedsiębiorstwa z art. 551 Kc. Wynika to z faktu, iż transakcji nie będzie towarzyszył transfer innych kluczowych składników, determinujących funkcjonowanie przedsiębiorstwa komplementariusza, obejmujących w szczególności: (1) należności i zobowiązania związane z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa komplementariusza, (2) prawa i obowiązki komplementariusza wynikające z umów oświadczenie usług związanych z Nieruchomością (w tym umów o zarządzanie, dostawy mediów, ochrony itd.), (3) prawa autorskie majątkowe do logo/znaku towarowego słowno-graficznego „Centrum Handlowe”, a także (4) księgi rachunkowe oraz szereg innych dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i funkcjonowaniem komplementariusza.

Stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym zbywane składniki majątkowe nie stanowią przedsiębiorstwa jest poparte interpretacją przepisów prawa, dokonaną przez Ministra Finansów w odpowiedzi na interpretację poselską (Odpowiedź Ministra Finansów na zapytanie poselskie nr 1778 z dnia 13.06.2003 r.), która - co należy zaznaczyć - była niejednokrotnie powielana przez organy podatkowe w praktyce (Interpretacja Naczelnika II Mazowieckiego US w Warszawie z 21.03.2005 r. nr 1472/ROP1/423-51-33/05/AJ oraz Naczelnika US Poznań-Winogrady z dnia 24.03.2005 r. nr DG-P/423-1/05). Z interpretacji Ministra Finansów można wywnioskować, iż za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie można uznać zbycia samego budynku, nawet wówczas, kiedy znane jest jego przeznaczenie, np. na wynajem. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa może bowiem stanowić budynek wraz ze wszystkimi wierzytelnościami i zobowiązaniami, zawartymi umowami najmu, zarządzania, dostawy mediów i innymi umowami związanymi z tym budynkiem i działalnością polegającą na wynajmie. Mając powyższe na uwadze, tym bardziej, za zbycie przedsiębiorstwa nie można uznać transakcji obejmującej zbycie samego budynku (bez wszystkich wierzytelności i zobowiązań, zawartych umów zarządzania, dostawy mediów i innych umów związanych z tym budynkiem i działalnością polegającą na wynajmie). Tymczasem - jak zaznaczono na wstępie -przedmiotowej transakcji nie będzie towarzyszył transfer należności ani zobowiązań komplementariusza. W konsekwencji, po dacie przedmiotowej transakcji, w aktywach i pasywach komplementariusza pozostaną obecne wszelkie należności i zobowiązania bezpośrednio związane z Nieruchomością, a także inne zobowiązania w postaci kredytów/pożyczek.

Kolejnego argumentu przemawiającego za tym, iż przedmiotem analizowanej transakcji nie jest przedsiębiorstwo komplementariusza dostarczają orzeczenia sądów (Wyrok NSA z dnia 6.10.1995 r., sygn.: SA/Gd 1959/94), w których wyrażana jest teza o tym, iż zbycie przez podatnika tylko części jego aktywów z definicji nie może być zakwalifikowane jako zbycie przedsiębiorstwa, choćby nawet przedmiotem zbycia była zdecydowana większość składników majątkowych funkcjonującego przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia musi bowiem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Tymczasem, w ramach przedmiotowej transakcji Wnioskodawca nabędzie jedynie Nieruchomość wraz ze środkami trwałymi bezpośrednio z nią związanymi oraz prawa autorskie majątkowe do projektów architektonicznych budynku handlowego; czynności wniesienia aportu Nieruchomości do Spółki komandytowej nie będzie, natomiast, towarzyszył transfer wszystkich aktywów komplementariusza. W konsekwencji, po dacie przedmiotowej transakcji – oprócz wspomnianych powyżej należności i zobowiązań - w rękach komplementariusza pozostaną pewne aktywa należące obecnie do jej przedsiębiorstwa, tj. prawa autorskie majątkowe do logo/znaku towarowego słowno-graficznego „Centrum Handlowe”, a także wszelkie tajemnice przedsiębiorstwa komplementariusza oraz własny know-how.

Ważne jest również, iż w związku z przedmiotową transakcją nie dojdzie do przejęcia przez Wnioskodawcę ksiąg rachunkowych komplementariusza i innych dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy, ten fakt dodatkowo potwierdza tezę, że w wyniku planowanej transakcji nie dojdzie do przeniesienia całości przedsiębiorstwa komplementariusza (Wyrok NSA z dnia 4.03.1996 r., sygn.: SA/Lu 476/95) ani jego zorganizowanej części, a jedynie poszczególnych (choć znaczących) składników jego majątku.

Na uwagę zasługuje również podniesiona w ustawowej definicji przedsiębiorstwa i niejednokrotnie podkreślana w orzecznictwie sądów (Wyrok NSA z dnia 22.01.1997 r., sygn.: SA/Sz 2724/95 oraz wyrok NSA z dnia 24.11.1999 r. sygn.: I SA/Kr 1189/99) kwestia, iż przedsiębiorstwo nie jest tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem. Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca nabędzie jedynie wybrane składniki majątkowe komplementariusza, obejmujące w szczególności Nieruchomość wraz ze środkami trwałymi bezpośrednio z nią związanymi, nie można - zdaniem Wnioskodawcy - uznać, iż elementy te łączy więź o charakterze organizacyjnym. Mając na uwadze, iż przedmiot analizowanej transakcji nie jest zorganizowanym zespołem składników materialnych i niematerialnych przedsiębiorstwa komplementariusza - w ocenie Wnioskodawcy - nie spełnia on również definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Słuszność powyższej tezy Wnioskodawcy dodatkowo potwierdza fakt, iż wybrane składniki majątkowe będące przedmiotem analizowanej transakcji nie są finansowo wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie komplementariusza.

Z powyższych względów - jak już wspomniano na wstępie - zdaniem Wnioskodawcy, nie ma podstaw, aby aport Nieruchomości do Spółki komandytowej zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Z uwagi na to, przedmiotowa transakcja będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT i będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem według stawki 22%.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż czynność wniesienia wkładu niepieniężnego do Spółki komandytowej w postaci Nieruchomości będzie prowadziła do przeniesienia prawa do rozporządzania nią jak właściciel i tym samym, na mocy aktualnie obowiązujących regulacji w zakresie VAT będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem na zasadach ogólnych według stawki 22%. Jednocześnie, w przypadku opisanej transakcji nie zostaną spełnione warunki umożliwiające uznanie czynności aportu Nieruchomości za zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części i, tym samym, wyłączenie jej od opodatkowania podatkiem VAT.

Z kolei bezpośrednią konsekwencją nabycia Nieruchomości w drodze czynności opodatkowanej jaką jest aport pojedynczych składników majątkowych, będzie prawo Wnioskodawcy do odliczenia podatku VAT naliczonego przy tym nabyciu. Konkludując z uwagi na fakt, iż:

1.  Nieruchomość będąca przedmiotem planowanej transakcji będzie wykorzystywana przez Spółkę komandytową do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, oraz
2.  nie zajdą okoliczności wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, które pozbawiłyby wnioskodawcę prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony

*   zdaniem Wnioskodawcy - będzie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony związany z nabyciem w drodze aportu Nieruchomości od komplementariusza. W myśl art. 86 ust. 10 pkt 1 i ust. 11 ustawy VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego powstanie w rozliczeniu za okres, w którym Wnioskodawca otrzyma od komplementariusza fakturę dokumentującą przedmiotową transakcję lub w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy kwota podatku VAT naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo m.in. do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Biorąc pod uwagę fakt, iż wraz z objęciem w formie aportu Nieruchomości Wnioskodawca - z mocy prawa - wstąpi w stosunki najmu, już od chwili objęcia aportu będzie dokonywał sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT (tj. będzie wynajmował powierzchnię i lokale w Centrum Handlowym). Przewiduje się, iż kwota podatku VAT naliczonego w związku z transakcją aportu w tym okresie rozliczeniowym będzie wyższa od kwoty podatku VAT należnego (wynikającego ze świadczenia usług wynajmu). W efekcie, biorąc pod uwagę fakt, że Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego związanego z omawianą transakcją aportu, Wnioskodawca będzie także, na podstawie przytoczonego przepisu art. 87 ustawy o VAT, uprawniony do uzyskania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego (wynikającej z uwzględnienia podatku naliczonego związanego z aportem w deklaracji VAT Wnioskodawcy) zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Ad 2. Traktowanie podatku naliczonego związanego z aportem Nieruchomości, jako podatku wynikającego z faktury dokumentującej należność, która została w całości zapłacona w rozumieniu art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy - przekazawszy komplementariuszowi w zamian za aport świadczenia w postaci praw majątkowych i po dokonaniu przelewu VAT należnego na podstawie faktury dokumentującej aport na rachunek bankowy komplementariuszowi - będzie on uprawniony do uznania na potrzeby ustalenia terminu, w jakim może się on ubiegać o zwrot nadwyżki podatku naliczonego, że podatek naliczony związany z aportem wynika z faktury dokumentującej należności w całości zapłacone w rozumieniu art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6 ustawy o VAT, następuje - co do zasady - na rachunek bankowy podatnika w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Jeżeli jednak zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej.

Z kolei - stosownie do art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT - na wniosek podatnika złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, w terminie 25 dni licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku VAT naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm.).

W odniesieniu do powyższego, Wnioskodawca zwraca uwagę, że transakcja aportu jest transakcją specyficzną kiedy to faktura VAT dokumentuje należności uregulowane w naturze (w postaci udziału w zysku spółki obejmującej aport), które z samej swej natury nie są płacone w pieniądzu (w analizowanym zdarzaniu przyszłym, jedynie kwota podatku VAT zostanie przekazana przez Spółkę komandytową na rzecz komplementariusza w gotówce).

Mając na względzie powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do faktury, którą otrzyma on od komplementariusza warunek, o którym mowa w art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT będzie spełniony, ponieważ w momencie uwzględniania przedmiotowego dokumentu w deklaracji VAT, komplementariusz otrzyma już świadczenie (prawo do udziału w zysku Wnioskodawcy) należne w związku z wniesieniem aportu. W efekcie, Wnioskodawca, przekazawszy komplementariuszowi w zamian ze aport świadczenia w postaci praw majątkowych i dokonanie przelewu VAT należnego na podstawie faktury dokumentującej aport na rachunek bankowy komplementariusza, będzie uprawniony do uznania na potrzeby ustalenia terminu, w jakim może się on ubiegać o zwrot nadwyżki podatku naliczonego, że podatek naliczony związany z aportem wynika z faktury dokumentującej należności w całości zapłacone w rozumieniu art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14 c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Tutejszy Organ informuje, iż niniejsza interpretacja dotyczy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz zwrotu w terminie 25 dni nadwyżki podatku naliczonego z tytułu wniesienia aportem nieruchomości, natomiast w zakresie w zakresie podstawy opodatkowania wydano interpretację indywidualną nr IPPP3-443-613/09-3/JF.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.