Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.235.2025.1.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: Brak opodatkowania czynności polegającej na zapewnieniu
przez Spółkę Świadczeń dla Pracowników jest prawidłowe oraz
prawo do pełnego odliczenia podatku VAT w związku z
nabyciem przez Spółkę usług w celu wydania Świadczeń
Pracownikom.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
odliczenia
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od paliwa
opodatkowanie
pracownik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący braku opodatkowania czynności polegającej na zapewnieniu
    przez Spółkę Świadczeń dla Pracowników oraz prawa do pełnego odliczenia podatku VAT
    w związku z nabyciem przez Spółkę usług w celu wydania Świadczeń Pracownikom.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (...) Sp. z o.o. (dalej także: „A", „Spółka” lub „Wnioskodawca”) posiada siedzibę na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest polskim rezydentem podatkowym. Spółka jest
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    "A" świadczy szeroki zakres usług związanych z przeładunkami (...) na terenie terminala
    kontenerowego zlokalizowanego w (...) (opodatkowanych VAT). "A" prowadzi działalność
    operacyjną od 2007 roku i obecnie zatrudnia ponad (...) pracowników.

    Działalność Wnioskodawcy wymaga zatrudnienia wykwalifikowanej kadry. Odpowiednie
    zasoby kadrowe pozwalają Wnioskodawcy na świadczenie usług w ramach jej
    podstawowej działalności (opodatkowanej VAT), a także na dalszy rozwój tej działalności.
    Spółka zapewnia nieodpłatnie wybranym pracownikom lub członkom zarządu określone
    świadczenia, tj.:
    a) udostępnienie mieszkania na cele mieszkaniowe;
    b) zapewnienie biletów lotniczych do miejsca zamieszkania lub innego miejsca
      określonego przez pracownika/członka zarządu;
    c) zapewnienie szkoły lub innych form edukacji dla dzieci pracownika/członka zarządu;
    d) zagwarantowanie transportu i magazynowania rzeczy w ramach relokacji pracownika
      /członka zarządu;
    e) zorganizowanie agencji pośredniczącej w celu poszukiwania mieszkania dla pracownika
      /członka zarządu;
    f) ew. inne podobne usługi;
    – dalej określane łącznie jako „Świadczenia”.
    Powyższe Świadczenia są oferowane osobom na najwyższych stanowiskach w Spółce, tj.
    menedżerom, dyrektorom lub członkom zarządu Spółki (dalej łącznie: „Pracownicy”).
    Zobowiązanie Spółki do zapewnienia ww. Świadczeń wynika z odpowiednich umów o
    pracę zawieranych z poszczególnymi pracownikami albo w przypadku członków zarządu,
    może wynikać z umów o pracę lub uchwał organów Spółki (tj. rady nadzorczej lub
    zgromadzenia wspólników Spółki).
    Przekazanie Świadczeń jest bezpośrednio negocjowane z poszczególnymi Pracownikami.
    Podstawowym przedmiotem działalności Spółki nie jest oferowanie mieszkań na wynajem
    lub organizowanie innych Świadczeń Pracownikom lub innym osobom. Podstawowa
    działalność Spółki polega na świadczeniu usług zw. z przeładunkiem kontenerów na
    terminalu morskim (opodatkowanych VAT).
    Zapewnienie Świadczeń Pracownikom umożliwia zapewnienie personelu kluczowego dla
    nieprzerwanego prowadzenia działalności gospodarczej Spółki (opodatkowanej VAT).
    Przekazanie takich Świadczeń jest standardem w przypadku określonego personelu (np.
    pracowników o zagranicznym obywatelstwie lub pracowników o wysokich/cenionych
    kwalifikacjach) lub jest wprost wynegocjowane przez poszczególnych Pracowników. Spółka
    udostępnia ww. Świadczenia w celu umożliwienia realizacji własnych celów biznesowych,
    tj. pozyskania i utrzymania wykwalifikowanego personelu/zarządu.
    Aby zapewnić ww. Świadczenia Pracownikom Spółka dokonuje nabyć towarów i usług,
    które mogą być opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Przykładowo, Spółka
    kupuje bilety lotnicze od zewnętrznych podmiotów w celu wydania ich Pracownikowi
    zgodnie z zawartą z nim umową o pracę.
    Spółka obecnie w marginalnym zakresie wykonuje czynności zwolnione z opodatkowania,
    w związku z czym stosuje proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, na
    poziomie 100% (wartość proporcji wyliczona w zaokrągleniu w górę do najbliższej liczby
    całkowitej, zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy o VAT). Spółka nie przewiduje istotnych zmian w
    zakresie wykonywanych czynności zwolnionych w przyszłości.
    W związku z powyższym "A" składa przedmiotowy wniosek o wydanie indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego.
    Pytania
    1. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w związku z
      zapewnieniem przez Spółkę Świadczeń dla Pracowników Wnioskodawca jest
      zobowiązany do naliczania podatku od towarów i usług?

    2. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w związku z
      nabyciem przez Spółkę usług w celu wydania Świadczeń Pracownikom, Wnioskodawca
      ma prawo do odliczenia podatku naliczonego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia
      przyszłego, w związku z zapewnieniem przez Spółkę Świadczeń dla Pracowników,
      Wnioskodawca nie jest zobowiązany do naliczenia podatku od towarów i usług.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia
      przyszłego, w związku z nabyciem przez Spółkę usług w celu wydania Świadczeń
      Pracownikom, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zagadnienie dostawy towarów precyzuje art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym
    rozumie się przez to przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast, przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ustawy.
    Ustawa przewiduje, że w niektórych przypadkach opodatkowaniu podlegają także
    nieodpłatne świadczenia.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) „użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów
      innych niż działalność gospodarcza podatnika”.
    W świetle powyższego, wyłącznie nieodpłatne świadczenia usług, które są przeznaczone
    do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika stanowią czynności
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Są to zatem te nieodpłatne świadczenia,
    które odbywają się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności, a jedynie
    zaspokajają prywatne/osobiste potrzeby pracowników.
    Jeżeli natomiast nieodpłatne świadczenie usług będzie wykonane w związku z potrzebami
    prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, wówczas takiego świadczenia nie
    można uznać za opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

    Odwołując się do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego należy podkreślić, że Pracownicy, którym zapewniane są Świadczenia zajmują
    wysokie stanowiska w Spółce i są kluczowi dla niezakłóconego prowadzenia działalności
    gospodarczej Spółki (opodatkowanej VAT).
    Zapewnienie Świadczeń ma uatrakcyjniać ofertę Spółki, a w konsekwencji Spółka zakłada,
    że Pracownicy będą zmotywowani do pracy na jej rzecz.
    Tym samym, w ocenie Spółki jest oczywiste, że zapewnianie Świadczeń Pracownikom jest
    dokonywane w związku z jej działalnością gospodarczą. Celem Spółki nie jest realizacja
    prywatnych celów Pracowników tylko przekazanie takich Świadczeń (wynikających z
    umowy o pracę lub odpowiednich uchwał organów Spółki), które zapewnią pozyskanie i
    utrzymanie Pracowników w Spółce. W rezultacie, przekazanie ww. Świadczeń nie może w
    ocenie Spółki być traktowane jako opodatkowane świadczenie usług na rzecz
    Pracowników.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku obowiązku naliczenia podatku VAT w związku
    z zapewnieniem przez Spółkę Świadczeń dla Pracowników potwierdzają interpretacje
    indywidualne wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz wyroki
    sądów administracyjnych, przykładowo:
    · Interpretacja indywidualna z dnia 1 marca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.836.2023.2.
      JS: „Zauważyć należy, że w normalnych okolicznościach użyczenie lokali mieszkalnych
      pracownikom służy prywatnym celom pracownika, jednakże w określonych
      okolicznościach, np.: lokalizacja zakładu pracy w małej miejscowości, gdzie występują
      trudności w wynajęciu mieszkania, a pracownicy pochodzą z odległych regionów,
      wymogi prowadzonej działalności (potrzeby przedsiębiorstwa) mogą spowodować
      konieczność zapewnienia przez pracodawcę lokali mieszkalnych dla pracowników na
      czas trwania stosunku pracy. W takich specyficznych okolicznościach służy to
      działalności gospodarczej podatnika, a korzyść osobista uzyskiwana przez
      pracowników z takiego bezpłatnego użyczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku
      do potrzeb prowadzonego przedsiębiorstwa. Zatem, jeśli z obiektywnych okoliczności
      wynika, że korzyść przedsiębiorstwa wynikająca z danej czynności ma charakter
      dominujący nad korzyścią osobistą danego pracownika, to do tej czynności nie
      znajdzie zastosowania obowiązek jej opodatkowania na podstawie art. 8 ust. 2
      ustawy”.
    · Interpretacja indywidualna z dnia 16 czerwca 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-
      3.4012.195.2023.1.DS: „Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane
      w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że wskazane we wniosku świadczenia
      wykonywane przez Państwa na rzecz Pracowników Oddelegowanych będą służyły
      celom prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, stanowią zatem
      nieodpłatne świadczenie usług. Jak wynika z opisu sprawy, pracownicy oddelegowani
      są osobami, które posiadają określone, specyficzne dla grupy A kompetencje, unikalną
      dla A wiedzę, w efekcie ich zatrudnienie zwiększa efektywność działania Państwa
      Spółki i pozwala na jej sprawne funkcjonowanie zarówno w otoczeniu biznesowym, jak
      i w Grupie A. Oddelegowani zwykle są obywatelami (...). Stworzyli Państwo ofertę dla
      Oddelegowanych, która ma być dla nich atrakcyjna i która ma ich skłonić do pracy w
      Polsce. Zatem koszty ponoszone w związku nieodpłatnymi usługami wsparcia w
      zakresie organizacji życia i pobytu pracowników Oddelegowanych w Polsce, tj.
      czynności wykonywane przez wyznaczonego przez Państwa pracownika
      wspomagającego, czyli załatwianie spraw formalnych związanych z pobytem
      Oddelegowanych w Polsce, za wykonywanie czynności administracyjno -formalnych w
      ich imieniu, pośredniczenie w kontakcie z instytucjami zewnętrznymi, organizowanie
      płatności czesnego do szkół dzieci Oddelegowanych, pomimo że są świadczeniami na
      cele prywatne pracowników to jednocześnie przekładają się niewątpliwie na korzyści
      dla Państwa. Jak bowiem wskazali Państwo w opisie sprawy działania te są
      wykonywane, aby ograniczyć rotację na kluczowych stanowiskach, ponieważ koszty

      utraty wiedzy i jej ucieczki poza grupę A są także bardzo duże. [...] Zatem nieodpłatne
      świadczenie usług na cele osobiste pracowników Oddelegowanych, będzie przekładało
      się na korzyści dla Państwa przedsiębiorstwa. Tym samym należy zgodzić się z
      Państwem, że w analizowanym przypadku pomiędzy Państwem i Pracownikami
      Oddelegowanymi nie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług, w rozumieniu art. 8
      ust. 2 pkt 2 ustawy”.
    · Interpretacja indywidualna z dnia 24 kwietnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-
      2.4012.56.2023.2.SM” „Zauważyć należy, że w normalnych okolicznościach użyczenie
      lokali mieszkalnych pracownikom służy prywatnym celom pracownika, jednakże w
      określonych okolicznościach, (Zleceniobiorcy pracują w lokalizacjach odległych
      zarówno od siedziby Spółki, jak i od swojego miejsca zamieszkania), wymogi
      prowadzonej działalności (potrzeby przedsiębiorstwa) mogą spowodować konieczność
      zapewnienia przez pracodawcę lokali mieszkalnych dla pracowników na czas trwania
      stosunku pracy. W takich specyficznych okolicznościach służy to działalności
      gospodarczej podatnika, a korzyść osobista uzyskiwana przez pracowników z takiego
      bezpłatnego użyczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb
      prowadzonego przedsiębiorstwa. Zatem, jeśli z obiektywnych okoliczności wynika, że
      korzyść przedsiębiorstwa wynikająca z danej czynności ma charakter dominujący nad
      korzyścią osobistą danego pracownika, to do tej czynności nie znajdzie zastosowania
      obowiązek jej opodatkowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy”.
    · Wyrok WSA w Łodzi z dnia 2 4 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 690/12: „Przede
      wszystkim błędnie organ interpretacyjny powiązał wydatki na najem lokali z
      czynnościami polegającymi na nieodpłatnym udostępnianiu lokali pracownikom
      spółki, które to czynności – jak wynika ze stanowiska organu w zakresie pytania
      pierwszego – nie skutkują powstaniem podatku należnego. Z wniosku jednoznacznie
      wynika, iż wynajęte przez spółkę lokale mieszkalne będą następnie udostępniane
      oddelegowanym czasowo z innego podmiotu z Grupy pracownikom (posiadającym
      specjalistyczne umiejętności, ugruntowane doświadczenie zawodowe i profesjonalną
      wiedzę ekspercką, potrzebną dla celów wykonywania określonych funkcji/zadań
      związanych z działalnością spółki). Sporne wydatki na najem lokali należy zatem
      powiązać z opodatkowaną działalnością spółki, nie zaś – jak to uczynił organ
      interpretacyjny – z dalszą czynnością udostępnienia lokali pracownikom”.
    W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, że zapewnienie nieodpłatnych Świadczeń dla
    Pracowników jest bezpośrednio związane z jej działalnością gospodarczą i nie stanowi
    odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy.
    W związku z powyższym, dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego
    niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a
    prowadzoną działalnością. W ocenie Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, że zakup
    Świadczeń, które następnie są przekazywane Pracownikom jest związany z działalnością
    Spółki, tj. umożliwia Spółce pozyskanie i utrzymanie wysoko wykwalifikowanej kadry i
    zarządu, co pozwala Spółce świadczyć usługi opodatkowane podatkiem od towarów i
    usług. Należy więc stwierdzić, że zakup Świadczeń jest dokonywany w związku z
    czynnościami opodatkowanymi Spółki.
    Spółka nabywa Świadczenia w celu zachęcenia wykwalifikowanych osób do podjęcia i
    kontynuowania pracy w Spółce, a tym samym zapewniania ciągłości i rozwoju
    świadczonych usług. Dokonane zakupy warunkują więc dokonywanie sprzedaży
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    W tym kontekście należy podkreślić, że głównym celem Spółki jest realizacja jej celów
    gospodarczych, natomiast korzyść osobista uzyskiwana przez Pracowników zw. z
    bezpłatnymi Świadczeniami ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb
    prowadzonego przedsiębiorstwa. Tym samym, w ocenie Spółki zakupy towarów i usług w
    tym zakresie należy wiązać z opodatkowaną działalnością Spółki, nie zaś z dalszą
    czynnością wydania tych Świadczeń Pracownikom.
    Innymi słowy, w ocenie Spółki oczywiste jest, że analizowane nabycia towarów i usług
    stanowią część tzw. kosztów ogólnych Spółki, które są niezbędne dla prowadzenia
    działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług od
    nabywanych świadczeń, które następnie są zapewniane pracownikom, potwierdzają
    wyroki sądów administracyjnych, przykładowo:
    • Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2023 r. , sygn. akt I FSK 542
      /19: „Rację miała zatem Spółka dostrzegając pośredni związek spornych wydatków z
      całokształtem jej działalności opodatkowanej. Przypomnieć w tym miejscu należy, że
      art. 86 ust. 1 ustawy o VAT nie definiuje wprost charakteru związku pomiędzy
      zakupami a sprzedażą opodatkowaną, jaki uprawnia do odliczenia podatku
      naliczonego od podatku należnego. Nie określa w szczególności, czy związek ten musi
      być bezpośredni, czy wystarczającym dla odliczenia podatku naliczonego jest
      wykazanie pośredniego tylko związku zakupionych towarów i usług z czynnościami
      podatnika opodatkowanymi podatkiem VAT. (...) Niemniej jednak w orzecznictwie
      ukształtował się, obecnie powszechnie akceptowany pogląd, zgodnie z którym brak
      takiej konkretnej transakcji opodatkowanej nie musi zawsze prowadzić do utraty
      prawa do odliczenia VAT. W przypadku bowiem wydatków zaliczanych do tzw. kosztów
      ogólnych wprawdzie nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem tych
      towarów i usług a sprzedażą opodatkowaną, lecz w sytuacji gdy stanowią one element
      cenotwórczy produktów podatnika (towarów lub usług) pozostając w ten sposób w
      pośrednim związku z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą, prawo do
      odliczenia z tytułu tych zakupów (wydatków) powinno przysługiwać podatnikowi w
      takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje prawo do odliczenia VAT (por. wyroki
      NSA z 29 marca 2011 r., sygn. akt I FSK 571/10, z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt I FSK
      1167/13). Wydatki, jakie Spółka zamierza poczynić w związku z najmem lokali będą

      miały związek z jej czynnościami opodatkowanymi, skoro podatnik zamierza je
      poczynić celem stworzenia warunków zatrudniania pracownikom/zleceniobiorcom
      /kontrahentom. Jakkolwiek więc zgodzić się należało, że sporne wydatki nie mają
      bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, to ich poniesienie
      warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług niejako
      poprzez zabezpieczenie utrzymania źródła przychodu, zatem podatnik winien mieć
      prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich poniesieniem”.
    • Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 listopada 2022 r.,
      sygn. akt I SA/Łd 690/22: „Przede wszystkim błędnie organ interpretacyjny powiązał
      wydatki na najem lokali z czynnościami polegającymi na nieodpłatnym udostępnianiu
      lokali pracownikom spółki, które to czynności – jak wynika ze stanowiska organu w
      zakresie pytania pierwszego – nie skutkują powstaniem podatku należnego. Z wniosku
      jednoznacznie wynika, iż wynajęte przez spółkę lokale mieszkalne będą następnie
      udostępniane oddelegowanym czasowo z innego podmiotu z Grupy pracownikom
      (posiadającym specjalistyczne umiejętności, ugruntowane doświadczenie zawodowe i
      profesjonalną wiedzę ekspercką, potrzebną dla celów wykonywania określonych
      funkcji/zadań związanych z działalnością spółki). Sporne wydatki na najem lokali należy
      zatem powiązać z opodatkowaną działalnością spółki, nie zaś – jak to uczynił organ
      interpretacyjny – z dalszą czynnością udostępnienia lokali pracownikom Sąd rację
      przyznaje też skarżącej spółce, która dostrzega pośredni związek spornych wydatków
      z całokształtem jego działalności opodatkowanej. (...) W tych okolicznościach
      zagwarantowanie mieszkania przez spółkę może stanowić decydujący czynnik
      (zachętę) zdecydowania się przez pracownika na podjęcie pracy w warunkach
      czasowego oddelegowania poza miejsce stanowiącym jego centrum życiowe.
      Jakkolwiek więc opisane wydatki na najem lokali nie mają bezpośredniego
      odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, to ich poniesienie warunkuje uzyskanie
      obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług niejako poprzez
      zabezpieczenie utrzymania źródła przychodu, zatem podatnik winien mieć, na
      podstawie art. 86 ust. 1 VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z
      ich poniesieniem”.
    Mając powyższe na uwadze, Spółka stoi na stanowisku, że przysługuje jej prawo do
    odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem usług związanych z wydaniem
    Świadczeń Pracownikom.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku dotyczące:
    - braku opodatkowania czynności polegającej na zapewnieniu przez Spółkę Świadczeń dla
      Pracowników jest prawidłowe;
    - prawa do pełnego odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem przez Spółkę usług w
      celu wydania Świadczeń Pracownikom jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że świadczenie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest
    „odpłatność” za daną czynność.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w
    zamian świadczenie przynoszące mu korzyść.
    Podkreślić jednak należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne
    świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług,
    które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Przepis art. 8 ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie
    usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2
    ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Państwa działalność wymaga zatrudnienia wykwalifikowanej kadry. Odpowiednie zasoby
    kadrowe pozwalają Państwu na świadczenie usług w ramach podstawowej działalności
    (opodatkowanej VAT), a także na dalszy rozwój tej działalności. Zapewniają Państwo
    nieodpłatnie wybranym pracownikom lub członkom zarządu określone świadczenia, tj.:
    a) udostępnienie mieszkania na cele mieszkaniowe;

    b) zapewnienie biletów lotniczych do miejsca zamieszkania lub innego miejsca
      określonego przez pracownika/członka zarządu;
    c) zapewnienie szkoły lub innych form edukacji dla dzieci pracownika/członka zarządu;
    d) zagwarantowanie transportu i magazynowania rzeczy w ramach relokacji pracownika
      /członka zarządu;
    e) zorganizowanie agencji pośredniczącej w celu poszukiwania mieszkania dla pracownika
      /członka zarządu;
    – dalej określane łącznie jako „Świadczenia”.
    Powyższe Świadczenia są oferowane osobom na najwyższych stanowiskach w Spółce, tj.
    menedżerom, dyrektorom lub członkom zarządu Spółki (dalej łącznie: „Pracownicy”).
    Zobowiązanie Państwa do zapewnienia ww. Świadczeń wynika z odpowiednich umów o
    pracę zawieranych z poszczególnymi pracownikami albo w przypadku członków zarządu,
    może wynikać z umów o pracę lub uchwał organów Spółki (tj. rady nadzorczej lub
    zgromadzenia wspólników Spółki). Przekazanie Świadczeń jest bezpośrednio negocjowane
    z poszczególnymi Pracownikami.
    Podstawowym przedmiotem działalności Spółki nie jest oferowanie mieszkań na wynajem
    lub organizowanie innych Świadczeń Pracownikom lub innym osobom. Podstawowa
    działalność Spółki polega na świadczeniu usług związanych z przeładunkiem kontenerów
    na terminalu morskim (opodatkowanych VAT).
    Zapewnienie Świadczeń Pracownikom umożliwia zapewnienie personelu kluczowego dla
    nieprzerwanego prowadzenia działalności gospodarczej Spółki (opodatkowanej VAT).
    Przekazanie takich Świadczeń jest standardem w przypadku określonego personelu (np.
    pracowników o zagranicznym obywatelstwie lub pracowników o wysokich/cenionych
    kwalifikacjach) lub jest wprost wynegocjowane przez poszczególnych Pracowników. Spółka
    udostępnia ww. Świadczenia w celu umożliwienia realizacji własnych celów biznesowych,
    tj. pozyskania i utrzymania wykwalifikowanego personelu/zarządu.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy w związku z
    zapewnieniem przez Spółkę Świadczeń dla Pracowników są Państwo zobowiązani do
    naliczania podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), dalej zwanej Kodeksem cywilnym:
      Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
      oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie rzeczy do
    bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem
    usług.
    Na podstawie art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stosownie do treści powyższego przepisu, oddanie rzeczy innej osobie do używania przez
    czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy najmu związane jest z wzajemnym
    świadczeniem najemcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Z powyższego
    wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość
    korzystania z cudzej własności i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie
    rzeczy przez jego najemcę.
    Tak więc, najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

    Zatem, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt
    1 ustawy.
    Z kolei, użyczenie lokali mieszkalnych nie stanowi odpłatnego świadczenia usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej
    sprawie występują.
    Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż
    działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością.
    Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy
    rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami
    prowadzonej działalności.
    Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te
    usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem
    prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania
    podejmowane przez dany podmiot.
    Powyższe zagadnienie było także przedmiotem orzeczenia TSUE z 16 października 1997 r.,
    sygn. C-258/95. W przedmiotowym stanie faktycznym Trybunał rozważał, czy bezpłatny
    przewóz pracowników na teren przedsiębiorstwa stanowi świadczenie usług za
    wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 6(2)(b) VI Dyrektywy (opodatkowane VAT).
    Trybunał wskazał, że w większości sytuacji usługi transportowe świadczone nieodpłatnie
    na rzecz pracowników podlegają opodatkowaniu. Jednak zdarza się, że usługi
    transportowe świadczone przez pracodawcę są jedyną możliwością dowozu pracowników
    do miejsca pracy i wówczas takie usługi służą celom prowadzonej przez pracodawcę
    działalności gospodarczej. Wówczas osobiste korzyści uzyskiwane przez pracowników
    mają znaczenie drugorzędne w stosunku do korzyści gospodarczych, zaś artykuł 6(2)(b)
    nie ma zastosowania.
    Zauważyć należy, że w normalnych okolicznościach udostępnienie mieszkań
    pracownikom, zapewnienie biletów lotniczych do miejsca zamieszkania lub innego miejsca
    określonego przez pracownika/członka zarządu, zapewnienie szkoły lub innych form
    edukacji dla dzieci pracownika/członka zarządu, zagwarantowanie transportu i
    magazynowania rzeczy w ramach relokacji pracownika/członka zarządu, zorganizowanie
    agencji pośredniczącej w celu poszukiwania mieszkania dla pracownika/członka zarządu
    służą prywatnym celom pracownika/członka zarządu, jednakże w określonych
    okolicznościach, np.: pozyskanie i utrzymanie pracowników o wysokich /cenionych
    kwalifikacjach, wymogi prowadzonej działalności (potrzeby przedsiębiorstwa) mogą
    spowodować konieczność zapewnienia przez pracodawcę lokali mieszkalnych dla
    pracowników /członków zarządu oraz pozostałych Świadczeń na czas trwania stosunku
    pracy. W takich specyficznych okolicznościach służy to działalności gospodarczej
    podatnika, a korzyść osobista uzyskiwana przez pracowników z takiego bezpłatnego
    zapewnienia Świadczeń ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonego
    przedsiębiorstwa. Zatem, jeśli z obiektywnych okoliczności wynika, że korzyść

    przedsiębiorstwa wynikająca z danej czynności ma charakter dominujący nad korzyścią
    osobistą danego pracownika, to do tej czynności nie znajdzie zastosowania obowiązek jej
    opodatkowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych spośród usług
    nieodpłatnych, które nie spełniają warunku w nim wymienionego, tj. dotyczy tych usług
    nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ww.
    warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej
    nieodpłatnie, jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.
    Analizując wskazane wyżej informacje w kontekście przywołanych przepisów oraz
    orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdzić należy, że nieodpłatne
    udostępnianie przez Państwa Pracownikom Świadczeń (udostępnienie mieszkań
    pracownikom, zapewnienie biletów lotniczych do miejsca zamieszkania lub innego miejsca
    określonego przez pracownika/członka zarządu, zapewnienie szkoły lub innych form
    edukacji dla dzieci pracownika/członka zarządu, zagwarantowanie transportu i
    magazynowania rzeczy w ramach relokacji pracownika/członka zarządu, zorganizowanie
    agencji pośredniczącej w celu poszukiwania mieszkania dla pracownika/członka zarządu)
    stanowi/będzie stanowiło nieodpłatne świadczenie usług. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2
    pkt 2 ustawy, w analizowanym przypadku czynność ta nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ w takich specyficznych
    okolicznościach nadrzędnym celem świadczonych usług jest realizacja Państwa celów
    gospodarczych – zapewnienie Spółce Pracowników, a korzyść osobista uzyskiwana przez
    tych Pracowników z takiego bezpłatnego świadczenia ma drugorzędne znaczenie w
    stosunku do potrzeb prowadzonego przez Spółkę przedsiębiorstwa. Jak bowiem Państwo
    wskazali, zapewnienie przedmiotowych Świadczeń Pracownikom umożliwia zapewnienie
    personelu kluczowego dla nieprzerwanego prowadzenia działalności gospodarczej Spółki.
    Udostępniają Państwo ww. Świadczenia swoim Pracownikom w celu umożliwienia
    realizacji własnych celów biznesowych, tj. pozyskania i utrzymania wykwalifikowanego
    personelu/zarządu.
    Zatem, nieodpłatne udostępnienie przez Państwa Pracownikom przedmiotowych
    Świadczeń stanowi/stanowić będzie nieodpłatne świadczenie usług związane z
    działalnością gospodarczą Spółki, które na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując, w świetle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w
    związku z zapewnieniem przez Spółkę Świadczeń dla Pracowników nie są/nie będą
    Państwo zobowiązani do naliczania podatku od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    nabyciem przez Państwa usług w celu wydania Świadczeń Pracowniom.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usług.

    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy: transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, przy
    czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można
    było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością
    podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z

    działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia
    się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do
    generowania przez podmiot obrotu.
    Zaznaczyć należy, że określenie pośredniego związku nabywanych towarów i usług z
    konkretną działalnością przedsiębiorcy (czynnościami opodatkowanymi bądź
    nieopodatkowanymi) może mieć miejsce dopiero w sytuacji, gdy niemożliwym jest
    wykazanie ich bezpośredniego związku z daną działalnością.
    Należy podkreślić, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do
    czynności podlegających opodatkowaniu i czynności niepodlegających opodatkowaniu.
    Jak wyżej wskazano, nieodpłatne udostępnienie Pracownikom Świadczeń, jest/będzie
    czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem wydatki
    dokonywane przez Państwa służą/będą służyły (bezpośrednio) do wykonywania czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – ich następstwem nie
    będzie powstanie zobowiązania podatkowego (podatku należnego).
    Zatem, wydatki ponoszone przez Państwa na przedmiotowe Świadczenia, które następnie
    udostępniają/będą Państwo udostępniać Pracownikom, związane są/będą w sposób
    bezpośredni z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT. Natomiast, nie ma
    znaczenia pośredni wpływ wydatków na czynności opodatkowane, skoro możliwe jest
    bezpośrednie przyporządkowanie ich do konkretnych czynności wykonywanych przez
    Państwa (niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług).
    W konsekwencji, w sytuacji nieodpłatnego udostępniania Pracownikom Świadczeń, nie
    przysługuje /nie będzie Państwu przysługiwało – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – prawo
    do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących nabycia Świadczeń, ponieważ ww.
    wydatki nie są/nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług, gdyż służą/będą służyły czynnościom niepodlegającym
    opodatkowaniu.
    W świetle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w związku z
    nabyciem przez Spółkę usług w celu wydania Świadczeń Pracownikom, nie mają/nie będą
    Państwo mieć prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 uznaję
    za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
        Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
        wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
        przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
        tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno -
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki, jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych
    sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Przytoczone orzeczenia Organ
    potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie mogły mieć one wpływu na
    ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanych orzeczeń jako cennego
    źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy
    zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą
    sprawę. Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości
    rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.