Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4014.197.2017.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-22
Teza: jeżeli Wnioskodawczyni złoży w wymaganym terminie właściwemu organowi podatkowemu deklarację w podatku od czynności cywilnoprawnych, dotyczącą umowy pożyczki zawartej z siostrą i udokumentuje otrzymanie przez siebie środków pieniężnych, będących przedmiotem tej umowy, na swój rachunek bankowy, to zostaną spełnione przesłanki warunkujące zwolnienie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, określone w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; pożyczka; umowa-umowa pożyczki; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 3 lipca 2017 r. (data wpływu – 5 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych pożyczki od siostry – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lipca 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych pożyczki od siostry.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni ma zamiar zaciągnąć pożyczkę nieoprocentowaną od siostry. Pożyczka w wysokości 700.000,00 zł (siedemset tysięcy PLN) zostanie przeznaczona na cel mieszkaniowy (zakup mieszkania). Siostra Wnioskodawczyni jest w związku małżeńskim (wspólnota majątkowa) i środki pochodzą z majątku wspólnego. Wnioskodawczyni także jest w związku małżeńskim, także we wspólnocie majątkowej. Wnioskodawczyni dokonuje zakupu mieszkania wspólnie z mężem, na współwłasność.

Współmałżonek siostry na piśmie, w umowie pożyczki wyrazi zgodę na przedmiotową pożyczkę. Zwrot pożyczki nastąpi w ratach. Pożyczka będzie nieoprocentowana, udzielona na 15 lat. Umowa pożyczki będzie zawarta na piśmie, nie notarialnie a środki zostaną przekazane na rachunek bankowy (wspólny Wnioskodawczyni i męża). Żadna ze stron nie prowadzi działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni jest zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy pożyczki?

Zdaniem Wnioskodawczyni, jako siostra pożyczkodawcy jest zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, po spełnieniu dwóch warunków: otrzymaniu pożyczki przelewem na konto (udokumentowaniu jej) i złożeniu deklaracji w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych w terminie 14 dni od powstania obowiązku podatkowego w odpowiednim urzędzie skarbowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni wyłącznie w zakresie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie pożyczki ciąży na biorącym pożyczkę.

Stosownie zaś do treści art. 10 ust. 1 powołanej ustawy podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 9 pkt 10 lit. b) wymienionej ustawy zwalnia się od podatku pożyczki udzielane w formie pieniężnej na podstawie umowy zawartej między osobami, o których mowa w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2017 r., poz. 833 i 858), w wysokości przekraczającej kwotę, określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, pod warunkiem:

*   złożenia deklaracji w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych właściwemu organowi podatkowemu w terminie 14 dni od daty dokonania czynności, z wyłączeniem przypadku, gdy umowa została zawarta w formie aktu notarialnego,
*   udokumentowania otrzymania pieniędzy przez biorącego pożyczkę dowodem przekazania na jego rachunek płatniczy lub na jego inny rachunek w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, lub przekazem pocztowym.

Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę (\`(...)\`). Według art. 9 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę wolną w wysokości 9.637 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej. W myśl art. 14 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 cytowanej ustawy, do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Zwolnienie zawarte w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter warunkowy, co oznacza, że umowa pożyczki pieniężnej będzie zwolniona od podatku od czynności cywilnoprawnych, tylko wtedy, gdy:

*   umowa została zawarta pomiędzy osobami wymienionymi w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, tj. np. pomiędzy rodzeństwem,
*   pożyczkobiorca złoży deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC-3) właściwemu organowi podatkowemu w terminie 14 dni od dnia dokonania czynności,
*   pożyczkobiorca udokumentuje otrzymanie pieniędzy dowodem przekazania, na jego rachunek płatniczy lub na jego inny rachunek w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni ma zamiar zaciągnąć pożyczkę nieoprocentowaną od siostry. Pożyczka w wysokości 700.000,00 zł zostanie przeznaczona na cel mieszkaniowy (zakup mieszkania). Siostra jest w związku małżeńskim (wspólnota majątkowa) i środki pochodzą z majątku wspólnego. Wnioskodawczyni także jest w związku małżeńskim, także we wspólnocie majątkowej. Wnioskodawczyni dokonuje zakupu mieszkania wspólnie z mężem, na współwłasność. Współmałżonek siostry na piśmie, w umowie pożyczki wyrazi zgodę na przedmiotową pożyczkę. Umowa pożyczki będzie zawarta na piśmie, nie notarialnie a środki zostaną przekazane na rachunek bankowy (wspólny Wnioskodawczyni i męża). Żadna ze stron nie prowadzi działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przywołane przepisy wskazać należy, że skoro umowa pożyczki jest zawarta pomiędzy Wnioskodawczynią a jej siostrą, to w sytuacji gdy Wnioskodawczyni złoży w wymaganym terminie właściwemu organowi podatkowemu deklarację w podatku od czynności cywilnoprawnych, dotyczącą umowy pożyczki zawartej z siostrą i udokumentuje otrzymanie przez siebie środków pieniężnych, będących przedmiotem tej umowy, na swój rachunek bankowy (prowadzony wspólnie dla niej i męża), to zostaną spełnione przesłanki warunkujące zwolnienie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, określone w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Bez znaczenia przy tym jest, że zarówno pożyczkodawca (siostra Wnioskodawczyni) jak i pożyczkobiorca (Wnioskodawczyni) pozostają w związkach małżeńskich, w których panuje wspólność majątkowa małżeńska, skoro bowiem umowa pożyczki zostanie zawarta pomiędzy rodzeństwem, to będą to osoby wymienione w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Jeżeli zatem spełnione zostaną warunki określone w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych to opisana we wniosku umowa pożyczki pieniężnej, zawarta przez Wnioskodawczynię z siostrą będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, co oznacza, że nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.