Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.578.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-16
Teza: Opodatkowanie sprzedaży lokalu mieszkalnego jako towar
handlowy.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
towar-towar handlowy
zasiedlenie
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący zwolnienia od podatku
    VAT sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego towar handlowy. Uzupełniła go Pani
    pismem z 9 września 2025 r. (wpływ 9 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest między innymi: 68.11.Z – Kupno i sprzedaż
    nieruchomości na własny rachunek.
    Wnioskodawca nabył w roku 2025 nieruchomość (lokal mieszkalny) z rynku wtórnego,
    przy zakupie której podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego od podatku należnego. Lokal mieszkalny Wnioskodawca nabył od osoby
    fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, od razu z przeznaczeniem do dalszej
    odsprzedaży, a zatem lokal ten nigdy nie stanowił środka trwałego Wnioskodawcy.
    Z dostępnych informacji wynika (dział II KW), że poprzedni właściciel lokalu mieszkalnego,
    będący osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nabył go na podstawie
    umowy sprzedaży z 29 kwietnia 1998 r. (Rep. (...)). Z uwagi na fakt, że lokal był wówczas
    przeznaczony i wykorzystywany do celów mieszkaniowych, w ocenie Wnioskodawcy,
    pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT nastąpiło najpóźniej w dniu
    tej transakcji, a w rzeczywistości mogło mieć miejsce jeszcze wcześniej, tj. w momencie
    oddania lokalu do użytkowania pierwszemu nabywcy lub najemcy po jego wybudowaniu.
    Tym samym, pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokalu, a jego planowaną dostawą przez
    Wnioskodawcę upłynie okres znacznie dłuższy niż 2 lata.
    W księgach handlowych (podatkowa księga przychodów i rozchodów) był ujęty jako towar
    handlowy.
    Wnioskodawca w przyszłości planuje dokonać nakładów związanych z remontem
    mieszkania. Konsekwentnie, od wydatków związanych z remontem tego lokalu
    Wnioskodawca nie będzie odliczał podatku od towarów i usług (VAT). Sumarycznie wydatki
    na remont mieszkania nie przekroczą 30% wartości zakupu mieszkania.
    Remont będzie polegał na wyrównaniu i malowaniu ścian, cyklinowaniu lub wymianie
    podłogi, wymianie armatury sanitarnej, wymianie drzwi lub tylko klamek, wymianie listew
    przypodłogowych, wymianie gniazdek i włączników światła, czasami na wymianie płytek
    ściennych. Remont będzie miał charakter przywracający lokal do pełnej funkcjonalności i
    stanu użytkowego, a nie podnoszący jego wartość użytkową ponad pierwotny standard.
    Od momentu nabycia lokal mieszkalny nie był wykorzystywany w żaden sposób do
    prowadzenia działalności zarobkowej ani do czynności opodatkowanych lub zwolnionych z
    podatku od towarów i usług. Lokal nie był wynajmowany, użyczany ani oddawany do
    użytkowania innym osobom.
    Od dnia zakupu pozostaje w remoncie, a jego jedynym przeznaczeniem jest dalsza
    odsprzedaż, w związku z czym stanowi on – od chwili zakupu do chwili obecnej – towar
    handlowy w działalności Wnioskodawcy. Przedmiotem planowanej sprzedaży będzie
    wyłącznie lokal mieszkalny, przeznaczony do celów mieszkaniowych nabywcy.

## Pytanie

Czy przy sprzedaży lokalu mieszkalnego, wcześniej nabytego na rynku wtórnym i
    traktowanego jako towar handlowy, Wnioskodawca powinien zastosować zwolnienie
    przedmiotowe wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy o podatku od towarów
    i usług, uwzględniając, że lokal ten nigdy nie stanowił środka trwałego, a poniesione
    nakłady remontowe nie przekroczyły 30% wartości początkowej lokalu?
    Pani stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż mieszkania zakupionego na rynku wtórnym i
    remontowanego w sposób opisany powyżej, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego VAT
    określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż lokal nie jest sprzedawany w
    ramach pierwszego zasiedlenia ani w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego
    zasiedlenia.
    Subsydiarnie, gdyby organ uznał, że pkt 10 nie ma zastosowania, zdaniem Wnioskodawcy,
    spełnione są także warunki zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT,
    ponieważ Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT przy zakupie
    lokalu oraz od poniesionych wydatków remontowych, które dodatkowo nie przekraczają
    30% wartości początkowej lokalu.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (dalej: „ustawa o VAT”), zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich
    części, z wyjątkiem, gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z kolei art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, wskazuje, że zwolniona jest również dostawa
    budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod
    warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, pod pojęciem pierwszego zasiedlenia należy
    rozumieć oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
    rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W ocenie Wnioskodawcy, w tym przypadku nie mamy do czynienia z ulepszeniem, które w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiło co najmniej 30% wartości
    początkowej. Biorąc pod uwagę powyższe, w analizowanym przypadku nie mamy do
    czynienia ze środkiem trwałym tylko towarem handlowym, nie można zatem mówić o
    ulepszeniu towaru handlowego. Dodatkowo, w przypadku ewentualnego ulepszenia, nie
    mamy tu do czynienia z przekroczeniem 30% wartości początkowej. Wynika to z faktu, że
    znacząca część wydatków dotyczyła remontu. Co ważne, zarówno pojęcie „ulepszenia”, jak
    i „remontu” nie zostały zdefiniowane – ani w ustawie o podatku od towarów i usług, ani w
    ustawach o podatkach dochodowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej ustawą:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W oparciu o art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Przy czym, zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności lub zwolnienie od podatku
    (podmiotowe lub przedmiotowe).
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części zwolnienie od podatku
    przysługuje – po spełnieniu określonych warunków – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub
    pkt 10a ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc
    miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i
    w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej
    podatnika, bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od
    towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,
      ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich
      ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych,
      których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:
    · przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego
      dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych;
    · rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek
      trwały;
    · rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
      odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu;
    · adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego
      środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został
      zbudowany lub użytkowany;
    · modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Zatem
    nieruchomość (np. lokal), który nie będzie stanowić u podatnika środka trwałego, nie
    może ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie
    ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy odsyłając do
    przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego
    zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do
    chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do
    zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.

    Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich
    części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą
    być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.
    Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów, tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT
    oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Analiza przepisów ustawy, regulujących prawo do zwolnienia od podatku dostaw
    budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych
    towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego
    podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności
    towarzyszących dostawie ww. obiektów. Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter
    wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość
    wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik
    uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez
    niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona
    ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku
    od towarów i usług.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Zatem, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą
    gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy stanie się bezzasadne.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług;
    - przedmiotem Pani działalności jest m.in.: 68.11.Z – kupno i sprzedaż nieruchomości na
      własny rachunek;
    - nabyła Pani w roku 2025 nieruchomość (lokal mieszkalny) z rynku wtórnego;

    - przy zakupie ww. nieruchomości nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku
      naliczonego;
    - lokal mieszkalny nabyła Pani od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności
      gospodarczej z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży – od momentu jego nabycia
      nie był przez Panią wykorzystywany w żaden sposób do prowadzenia działalności
      zarobkowej ani do czynności opodatkowanych lub zwolnionych od podatku od
      towarów i usług, nie był także wynajmowany, użyczany ani oddawany do użytkowania
      innym osobom;
    - ww. lokal nigdy nie stanowił Pani środka trwałego,
    - poprzedni właściciel lokalu mieszkalnego nabył go na podstawie umowy sprzedaży z 29
      kwietnia 1998 r. i był wówczas przeznaczony i wykorzystywany do celów
      mieszkaniowych;
    - pierwsze zasiedlenie nastąpiło najpóźniej w dniu tej transakcji, a w rzeczywistości mogło
      mieć miejsce jeszcze wcześniej, tj. w momencie oddania lokalu do użytkowania
      pierwszemu nabywcy lub najemcy po jego wybudowaniu;
    - pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokalu a jego planowaną dostawą przez Panią
      upłynie okres znacznie dłuższy niż 2 lata;
    - ww. lokal w księgach handlowych był ujęty jako towar handlowy;
    - planuje Pani dokonać nakładów związanych z remontem mieszkania, które nie
      przekroczą 30% wartości zakupu mieszkania;
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przy sprzedaży lokalu mieszkalnego, wcześniej
    nabytego na rynku wtórnym i traktowanego jako towar handlowy, powinna Pani
    zastosować zwolnienie przedmiotowe wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a
    ustawy, uwzględniając, że lokal ten nigdy nie stanowił środka trwałego, a poniesione
    nakłady remontowe nie przekroczyły 30% wartości początkowej lokalu.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa
    uznać należy, że dostawa lokalu mieszkalnego spełnia przesłanki do zastosowania
    zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem wskazała
    Pani, że doszło do pierwszego zasiedlenia oraz od jego momentu upłynęło ponad 2 lata.
    Ponadto, wskazała Pani, że planuje Pani ponieść nakłady na ww. lokal mieszkalny. Należy
    jednak zaznaczyć, że ponoszone nakłady nie będą miały wpływu na kwestię pierwszego
    zasiedlenia przedmiotowego lokalu, gdyż stanowi on towar handlowy, co oznacza, że nie
    może ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym. Jak
    wcześniej wskazano, pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2
    pkt 14 ustawy odsyłając do przepisów o podatku dochodowym dotyczy ulepszenia
    środków trwałych.
    Zatem, skoro dostawa lokalu mieszkalnego nie będzie dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy i od pierwszego zasiedlania do dnia
    transakcji upłynął okres dłuższy niż 2 lata, spełnione będą przesłanki warunkujące
    zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W związku z tym, że dostawa lokalu mieszkalnego będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww.
    czynności – wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
    Podsumowanie
    Przy sprzedaży lokalu mieszkalnego, wcześniej nabytego na rynku wtórnym i
    traktowanego jako towar handlowy, tj. niestanowiącego środka trwałego (w odniesieniu,
    do którego nakłady remontowe nie przekroczyły 30% wartości początkowej lokalu) będzie
    mogła Pani zastosować zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Tym samym, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Ponadto,
    należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na informacji, że: „Z
    dostępnych informacji wynika (dział II KW), że poprzedni właściciel lokalu mieszkalnego,
    będący osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nabył go na podstawie
    umowy sprzedaży z 29 kwietnia 1998 r. (Rep. (...)). Z uwagi na fakt, że lokal był wówczas
    przeznaczony i wykorzystywany do celów mieszkaniowych, w ocenie Wnioskodawcy,
    pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT nastąpiło najpóźniej w dniu
    tej transakcji, a w rzeczywistości mogło mieć miejsce jeszcze wcześniej, tj. w momencie
    oddania lokalu do użytkowania pierwszemu nabywcy lub najemcy po jego wybudowaniu.
    Tym samym, pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokalu a jego planowaną dostawą przez
    Wnioskodawcę upłynie okres znacznie dłuższy niż 2 lata”. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Przedmiotem tej interpretacji jest ocena Pani stanowiska w zakresie pytania dotyczącego
    podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.