Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.601.2025.1.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-25
Teza: Skoro; wystawiany przez Wnioskodawcę „dokument
informacyjny”, o którym mowa w opisie zdarzenia przyszłego
nie stanowi faktury, to nie powoduje skutków w zakresie
podatku VAT, tj. nie będzie rodzić dla Spółki obowiązku zapłaty
kwoty podatku, na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
faktura-faktura elektroniczna
faktura-faktura ustrukturyzowana
systemy-Krajowy System Faktur (KSeF)
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Sposób wystawienia
faktur
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Stosowanie faktur
ustrukturyzowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 31
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 32
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 32a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 4-art. 103-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 108-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy opisany proces wysyłania do
    klientów Dokumentów Rozliczeniowych nie stoi w sprzeczności z przepisami ustawy o VAT
    oraz nie powoduje po stronie Spółki konieczności rozliczania VAT z tzw. pustych faktur,
    zgodnie z art. 108 ustawy o VAT ani nie rodzi innych negatywnych konsekwencji w
    podatku VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1.
    Spółka A. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Spółka świadczy usługi doręczania i obioru
    przesyłek. Usługi świadczone przez Spółkę są dokumentowane fakturami VAT
    wystawianymi na rzecz kontrahentów.
    2.
    Spółka jest na etapie dostosowywania swojego systemu fakturowania do wymogów
    Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „KSeF”).
    Z uwagi na to, że proces generowania faktur sprzedażowych w KSeF może trwać dla
    Wnioskodawcy długo i może być złożony, Spółka planuje - równolegle do wysyłki faktur do
    KSeF - wysyłać klientom dokumenty rozliczeniowe, na podstawie których klienci będą
    mogli zapoznać się ze szczegółami dotyczącymi rozliczenia transakcji (dalej: „Dokumenty
    Rozliczeniowe”).
    Dokumenty Rozliczeniowe wysyłane klientom (bez numeru KSeF) będą zawierały dane
    dotyczące transakcji, które będą zawarte na fakturze wysyłanej do KSeF oraz dane
    dodatkowe (szersze niż te, które będzie zawierać faktura).
    Przykładowo, Dokument Rozliczeniowy będzie zawierał numer, datę wystawienia oraz
    szczegóły transakcji, które będą widniały na fakturach wysyłanych do KSeF i będą tożsame

    z danymi wysyłanymi do KSeF. Jednocześnie, Dokument Rozliczeniowy może zawierać
    dodatkowe dane dotyczące transakcji, które nie będą zawarte na fakturach wysyłanych do
    KSeF. Podsumowując, dane na Dokumentach Rozliczeniowych mogą być szersze niż dane
    wykazywane na fakturach wysyłanych do KSeF.
    Na Dokumentach Rozliczeniowych nie będą widnieć słowa: „Faktura VAT” ani inne
    oznaczenia sugerujące, że mamy do czynienia z fakturą VAT. Dokument będzie zawierał
    nazwę „dokument rozliczeniowy”. W Dokumencie będzie widniała adnotacja, zgodnie z
    którą faktura VAT powinna być pobrana przez klienta z KSeF oraz będzie widniał adres do
    pobrania dodatkowych dokumentów związanych z transakcją.
    Równolegle do wystawiania wyżej opisanych Dokumentów Rozliczeniowych, Spółka będzie
    wprowadzać faktury do systemu KSeF, a kontrahenci będą mogli je stamtąd pobierać.

## Pytanie

Czy opisany proces wysyłania do klientów Dokumentów Rozliczeniowych nie stoi w
    sprzeczności z przepisami ustawy o VAT oraz nie powoduje po stronie Spółki konieczności
    rozliczania VAT z tzw. pustych faktur, zgodnie z art. 108 ustawy o VAT ani nie rodzi innych
    negatywnych konsekwencji w podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym opisany proces wysyłania
    do klientów Dokumentów Rozliczeniowych nie stoi w sprzeczności z przepisami ustawy o
    VAT oraz nie powoduje po stronie Spółki konieczności rozliczania VAT z tzw. pustych
    faktur, zgodnie z art. 108 ustawy o VAT, ani nie rodzi innych negatywnych konsekwencji w
    podatku VAT.
    UZASADNIENIE
    Zasady dotyczące wystawiania faktur VAT są szczegółowo uregulowane w ustawie o VAT
    oraz innych przepisach o VAT.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b. Przepisy ustawy o VAT zawierają definicję faktury:
              przez fakturę rozumie się dokument w postaci papierowej lub w postaci
              elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami
              wydanymi na jej podstawie (art. 2 pkt 31 ustawy o VAT);

              przez fakturę elektroniczną rozumie się fakturę w postaci elektronicznej
              wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym (art. 2
              pkt 32 ustawy o VAT);
              przez fakturę ustrukturyzowaną rozumie się fakturę wystawioną przy
              użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: KSeF) wraz z przydzielonym
              numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie (art. 2 pkt 32a
              ustawy o VAT).
    Od 1 lutego 2026 r. planowane jest, że podatnicy VAT, u których wartość sprzedaży wraz z
    kwotą podatku przekroczyła w 2025 r. 200 mln zł będą zobligowani do wystawiania faktur
    ustrukturyzowanych, tj. faktur przy użyciu KSeF. Dla pozostałych podatników (z pewnymi
    wyjątkami) obowiązek ten planowany jest od 1 kwietnia 2026 r.
    Faktura jest dokumentem sformalizowanym, który, zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o
    VAT, powinien obligatoryjnie zawierać następujące elementy:
        1) datę wystawienia;
        2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
        3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich
        adresy;
        4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
        5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
        6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
        7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
        8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
        9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
      10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
      11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
      12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku
        korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach
        6a, 7 i 9;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      15) kwotę należności ogółem;
      16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:

          a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust.
            1, lub
          b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin
            powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części
            zapłaty - wyrazy "metoda kasowa";
      17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz
        "samofakturowanie";
      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym
        do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
        charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy "odwrotne obciążenie";
      18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15
        000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną
        na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w
        załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy "mechanizm podzielonej płatności", przy
        czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się
        zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania;
      19) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na
        podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 albo przepisów
        wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:
          a) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie
            którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku;
          b) przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę
            towarów lub takie świadczenie usług, lub
          c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub
            świadczenie usług korzysta ze zwolnienia.
      20) w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego
        lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu
        określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
      21) w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego
        przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela
        podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on
        zidentyfikowany na potrzeby podatku;
      22) w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki
        transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
          a) przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art.
            2 pkt 10 lit. a;
          b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku
            jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków
            powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;
      23) w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o
        którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji
        trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;
      24) w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:
          a) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby
            podatku, poprzedzony kodem PL;
          b) numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany
            na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim,

            zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości
            dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego;
      25) w przypadku podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a
        ust. 1 - indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 113a ust. 2
        pkt 2.
    Co do zasady, przepisy wprowadzające KSeF nie mają modyfikować zakresu danych
    wykazywanych na fakturach VAT, przedstawionego w szczególności w przywołanym
    powyżej przepisie.
    Przepisy w zakresie KSeF regulują m.in. sposób wystawiania, odbierania i przechowywania
    faktur.
    Spółka przygotowuje się obecnie do wdrożenia obligatoryjnego KSeF i będzie wystawiać
    faktury ustrukturyzowane przy użyciu KSeF. Tym niemniej, z uwagi na to, że proces
    generowania faktur sprzedażowych w KSeF może trwać dla Wnioskodawcy długo i może
    być złożony, Spółka planuje - równolegle do wysyłki faktur do KSeF - wysyłać klientom
    Dokumenty Rozliczeniowe, na podstawie których klienci będą mogli zapoznać się ze
    szczegółami dotyczącymi rozliczenia transakcji.
    W opinii Wnioskodawcy, wysyłane przez Spółkę do klientów Dokumenty Rozliczeniowe nie
    będą fakturami VAT, chociaż będą zawierały dane dotyczące transakcji, które będą
    zawarte na fakturze VAT. Na Dokumentach Rozliczeniowych nie będą widnieć słowa:
    „Faktura VAT” ani inne oznaczenia sugerujące, że mamy do czynienia z fakturą VAT.
    Dokument będzie zawierał nazwę „dokument rozliczeniowy”. W Dokumencie będzie
    widniała adnotacja, zgodnie z którą faktura VAT powinna być pobrana przez klienta z KSeF
    oraz będzie widniał adres do pobrania dodatkowych dokumentów związanych z
    transakcją. Funkcje Dokumentu Rozliczeniowego będą zbliżone do funkcji jakie pełni
    obecnie faktura pro forma.
    W rozumieniu Wnioskodawcy, jeśli dokument ma charakter wyłącznie informacyjny, a jego
    wystawca - m.in. poprzez nadanie mu odpowiedniej nazwy oraz adnotacji, które się na
    nim znajdują - jednoznacznie daje do zrozumienia, że nie traktuje takiego dokumentu jako
    faktury w rozumieniu ustawy o VAT, to taki dokument nie stanowi i nie rodzi skutków
    takich jak faktura, a w szczególności skutków opisanych w art. 108 ustawy o VAT.
    Powyższe stanowisko wynika z utrwalonej praktyki uznawania dokumentów pro forma
    (tzw. faktur pro forma) za dokumenty, które nie są fakturami w rozumieniu ustawy o VAT.
    Pomimo, że tego rodzaju dokumenty często zawierają elementy wymienione w art. 106e
    ww. ustawy, organy podatkowe nie traktują ich jako faktur VAT ze względu na
    jednoznaczne oznaczenie ich jako „pro forma”.
    Jak wskazano w wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących dokumentów
    określanych mianem faktur pro-forma (Biul.Skarb. 2013, nr 3, str. 27): „Dokument
    nazywany fakturą pro-forma nie jest dowodem księgowym. Jest to dokument wystawiany
    w obrocie gospodarczym i jego celem może być np. potwierdzenie złożenia oferty czy
    przyjęcia zamówienia do realizacji. Wyraźne oznaczenie tego dokumentu wyrazami pro-
    forma powoduje, że nie można przypisać mu waloru faktury w rozumieniu przepisowo
    VAT, gdyż podmiot wystawiający taki dokument jednoznacznie wskazuje, że nie jest to
    faktura. Wystawienie tego dokumentu nie powoduje zatem skutków w zakresie podatku
    VAT, tj. obowiązku zapłaty wykazanego w tym dokumencie podatku, oraz nie stanowi dla
    kontrahenta podstawy do odliczenia wykazanego w tym dokumencie podatku VAT.
    Wystawienie takiego dokumentu nie zwalnia również podatnika z obowiązku wystawienia
    faktury dokumentującej dokonanie dostawy towaru lub wykonanie usługi albo otrzymanie
    całości lub części należności przed dostawą lub wykonaniem usługi (co do zasady w
    terminie 7 dni od dokonania tych czynności - vide § 9 i 10 rozporządzenia fakturowego).
    Po wejściu w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. zmian wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2012 r. nie zmieniło się

    merytoryczne podejście do dokumentów określanych mianem faktur pro-forma. W
    szczególności niezasadne jest stanowisko prezentowane przez niektórych autorów, że
    wystawienie takiego dokumentu (w celu np. potwierdzenia przyjęcia zamówienia), w
    przypadku gdy będzie zawierał wszystkie dane wymagane dla faktur (w tym kwotę
    podatku), rodzi obowiązek zapłaty wykazanego podatku do urzędu skarbowego na
    podstawie art. 108 ustawy o VAT.”
    Ponadto, w interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wskazywane jest, że
    do dokumentów pro forma nie stosuje się przepisów dotyczących faktur, przykładowo:
        w interpretacji z 12 lipca 2022 r. (nr 0111-KDIB1-1.4010.195.2022.3.SH), Dyrektor
        Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „W tym miejscu wskazać należy, że
        dokument określany, jako faktura pro forma, nie jest dokumentem księgowym, nie
        stosuje się do niej przepisów, dotyczących faktur. Pro forma jest dokumentem
        wystawianym w obrocie gospodarczym w celu np. przyjęcia zlecenia do realizacji,
        na podstawie której w istocie wpłacane są zaliczki.”
        w interpretacji z 28 października 2020 r. (nr 0114-KDIP1-3.4012.476.2020.3.PRM)
        Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał następująco: „Na wstępie tut.
        Organ pragnie zauważyć, że faktura Pro Forma nie jest dokumentem księgowym.
        Jest to dokument wystawiany w obrocie gospodarczym i jego celem może być np.
        potwierdzenie złożenia oferty czy przyjęcia zamówienia do realizacji. Wyraźne
        oznaczenie tego dokumentu wyrazami pro forma powoduje, że nie można
        przypisać mu waloru faktury w rozumieniu przepisów o VAT. Przepisy dotyczące
        podatku od towarów i usług nie przewidują bowiem, w celu dokumentowania
        czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, wystawiania
        dokumentów określanych mianem faktur pro forma.”
    W przekonaniu Spółki nie istnieją podstawy, aby stosować odmienne zasady wobec
    Dokumentów Rozliczeniowych.
    Ponadto, należy zaznaczyć, że przepisy ustawy o VAT przewidują szereg konsekwencji
    związanych z wprowadzeniem faktury do KSeF. Faktura ustrukturyzowana jest uznawana
    za wystawioną w dniu jej przesłania do KSeF (art. 106na ust. 1 ustawy o VAT) oraz jest
    uznawana za otrzymaną w dniu przydzielenia jej w KSeF numeru identyfikującego fakturę
    (art. 106na ust. 3 ustawy o VAT).
    W ocenie Wnioskodawcy powyższe oznacza, że w okresie obligatoryjnego stosowania KSeF
    (tj. od 1 lutego 2026 r. na podstawie art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu
    obowiązującym od 1 lutego 2026 r.) dokumenty/faktury niewprowadzone do KSeF (tj.
    dokumenty bez numeru KSeF) nie będą stanowiły faktury ustrukturyzowanej.
    Istotne jest to, że w celu zapobiegania oszustwom VAT ustawodawca wprowadził art. 108
    ust. 1 ustawy o VAT, który nakazuje zapłatę VAT od wystawionej faktury, także jeśli
    dostawa towaru/świadczenie usługi nie miały miejsca. Wskazany przepis ma zasadniczo
    sankcjonować wystawianie tzw. pustych faktur, tj. faktur niedokumentujących
    rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
    Zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy osoba prawna, jednostka
    organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której
    wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.
    Jak wskazano powyżej, zdaniem Spółki, Dokumenty Rozliczeniowe wysyłane do klientów
    nie będą stanowić faktur, w związku z czym nie będą rodzić konsekwencji, o których mowa
    w art. 108 ust. 1 ustawy o VAT. Po stronie Spółki nie będzie dochodzić do wystawiania

    pustych faktur i konieczności zapłaty podwójnego podatku VAT (z Dokumentu
    Rozliczeniowego i z faktury) na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na interpretację indywidualną z 21 lipca 2021 r. (nr
    0113-KDIPT1-3.4012.280.2021.2.MWJ), która dotyczyła spółki, która planowała - przed
    dokonaniem sprzedaży - wysyłać do kontrahentów dokument, który zawierałby pełną
    informację o przedmiocie sprzedaży, o nabywcy i cenie, numerze, dacie wystawienia a
    jednocześnie nie stanowiłby faktury. Dokument ten miał być generowany przez system
    finansowy spółki, na szablonie faktury, z usunięciem z niej niektórych pozycji oraz
    dodaniem do jej treści sformułowania, z którego jednoznacznie wynikać będzie, że
    dokument ten nie stanowi faktury VAT. W takim stanie faktycznym organ wskazał: „(...) w
    przedmiotowej sprawie dokument nazywany "dokumentem informacyjnym" jest
    dokumentem wystawianym kontrahentowi w celu poinformowania go o warunkach
    planowanej transakcji.
    Wyraźne oznaczenie tego dokumentu jako "dokument informacyjny" oraz dodatkowo
    wskazanie "Dokument niniejszy nie stanowi podstawy do dokonywania rozliczeń na
    potrzeby podatku VAT" powoduje, że nie można przypisać mu waloru faktury w
    rozumieniu przepisów o VAT. (...) Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz
    przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro - jak wyżej wskazano - wystawiany
    przez Wnioskodawcę "dokument informacyjny", o którym mowa w opisie zdarzenia
    przyszłego nr 1 i nr 2, nie stanowi faktury, to nie powoduje skutków w zakresie podatku
    VAT, tj. nie będzie rodzić dla Wnioskodawcy obowiązku zapłaty kwoty podatku, na
    podstawie art. 108 ust. 1 ustawy.”
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym opisany proces wysyłania do klientów Dokumentów Rozliczeniowych nie stoi w
    sprzeczności z przepisami ustawy o VAT oraz nie powoduje po stronie Spółki konieczności
    rozliczania VAT z tzw. pustych faktur, zgodnie z art. 108 ustawy o VAT, ani nie rodzi innych
    negatywnych konsekwencji w podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z cytowanych powyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć
    każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Jednocześnie pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się

    na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Na podstawie art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w
      formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i
      przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez
      to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie
      elektronicznym.
    Według art. 2 pkt 32a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się
      przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z
      przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
    W myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    W myśl art. 106g ust. 1 ustawy:
      Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje
      nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.
    Jak wynika z treści art. 106g ust. 3a ustawy:
      Faktura ustrukturyzowana jest udostępniana i otrzymywana za pomocą
      oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 106nc ust. 1.
    Ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie
    KSeF, które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024
    r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych

    innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” - termin
    wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.
    Stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego
      Systemu e-Faktur.
    Na podstawie art. 106nh ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      W okresie trwania niedostępności Krajowego Systemu e-Faktur, o której mowa w art.
      106ne ust. 4, oraz w przypadku gdy podatnik nie ma możliwości wystawienia faktury
      ustrukturyzowanej z innego powodu niż awaria Krajowego Systemu e-Faktur, o
      której mowa w art. 106ne ust. 1 i 3, podatnik wystawia faktury w postaci
      elektronicznej zgodnie z wzorem udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8.
    Zgodnie z art. 106ga ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
      1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego
        miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
      2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na
        terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia
        działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla
        których wystawiono fakturę;
      3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale
        XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych
        procedurach;
      4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą
        działalności gospodarczej;
      5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia
        usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
      6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
    Na podstawie art. 106ga ust. 3 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub
      faktury w postaci papierowej.
    W świetle art. 106ga ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, podatnicy mogą wystawiać faktury
      ustrukturyzowane.
    W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej
      platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
    Według art. 106na ust. 1 ustawy:
      Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do
      Krajowego Systemu e-Faktur.
    Jak stanowi art. 106na ust. 3 ustawy:
      Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu
      e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.
    Zgodnie z art. 106na ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

      W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w
      art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę
      otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego
      nabywcę.
    Wskazania również wymaga, że zgodnie z art. 106s w brzmieniu obowiązującym od 1
    lutego 2026 r.:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
      rozporządzenia, przypadki odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub
      świadczenia usług, w których podatnik nie ma obowiązku wystawiania faktur
      ustrukturyzowanych, uwzględniając:
      1) specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą i rodzajem czynności
        wymagających udokumentowania;
      2) konieczność zapewnienia szczególnych sposobów dokumentowania czynności
        przez podatników;
      3) możliwości techniczno-organizacyjne związane z dokumentowaniem czynności
        przez podatników;
      4) konieczność przeciwdziałania nadużyciom związanym z unikaniem prawidłowego
        dokumentowania czynności przez podatników.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy opisany proces wysyłania do klientów
    Dokumentów Rozliczeniowych nie stoi w sprzeczności z przepisami ustawy o VAT oraz nie
    powoduje po stronie Państwa Spółki konieczności rozliczania VAT z tzw. pustych faktur,
    zgodnie z art. 108 ustawy o VAT ani nie rodzi innych negatywnych konsekwencji w
    podatku VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka jest na etapie dostosowywania swojego
    systemu fakturowania do wymogów Krajowego Systemu e-Faktur.
    Z uwagi na to, że proces generowania faktur sprzedażowych w KSeF może trwać dla
    Państwa długo i może być złożony, Spółka planuje - równolegle do wysyłki faktur do KSeF -
    wysyłać klientom dokumenty rozliczeniowe, na podstawie których klienci będą mogli
    zapoznać się ze szczegółami dotyczącymi rozliczenia transakcji. Dokumenty Rozliczeniowe
    wysyłane klientom (bez numeru KSeF) będą zawierały dane dotyczące transakcji, które
    będą zawarte na fakturze wysyłanej do KSeF oraz dane dodatkowe (szersze niż te, które
    będzie zawierać faktura).
    Zgodnie z Państwa wskazaniem Dokument Rozliczeniowy będzie zawierał numer, datę
    wystawienia oraz szczegóły transakcji, które będą widniały na fakturach wysyłanych do
    KSeF i będą tożsame z danymi wysyłanymi do KSeF. Jednocześnie, Dokument
    Rozliczeniowy może zawierać dodatkowe dane dotyczące transakcji, które nie będą
    zawarte na fakturach wysyłanych do KSeF. Dane na Dokumentach Rozliczeniowych mogą
    być szersze niż dane wykazywane na fakturach wysyłanych do KSeF.
    Na Dokumentach Rozliczeniowych nie będą widnieć słowa: „Faktura VAT” ani inne
    oznaczenia sugerujące, że mamy do czynienia z fakturą VAT. Dokument będzie zawierał
    nazwę „dokument rozliczeniowy”. W Dokumencie będzie widniała adnotacja, zgodnie z
    którą faktura VAT powinna być pobrana przez klienta z KSeF oraz będzie widniał adres do
    pobrania dodatkowych dokumentów związanych z transakcją. Równolegle do wystawiania
    opisanych Dokumentów Rozliczeniowych, Państwa Spółka będzie wprowadzać faktury do
    systemu KSeF, a kontrahenci będą mogli je stamtąd pobierać.
    W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności wskazać należy, że w
    przedmiotowej sprawie dokument nazywany „dokumentem informacyjnym” będzie
    dokumentem wysyłanym klientom (bez numeru KSeF) będzie zawierał dane dotyczące
    transakcji, które będą zawarte na fakturze wysyłanej do KSeF oraz dane dodatkowe
    (szersze niż te, które będzie zawierać faktura). Wyraźne oznaczenie tego dokumentu

    jako „dokument informacyjny” oraz dodatkowo wskazanie w formie adnotacji, zgodnie z
    którą faktura VAT powinna być pobrana przez klienta z KSeF oraz będzie widniał adres
    do pobrania dodatkowych dokumentów związanych z transakcją.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że wystawiany przez Państwa Spółkę „dokument informacyjny”, o którym
    mowa w opisie zdarzenia przyszłego nie stanowi faktury w myśl przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 108 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości
      prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest
      obowiązana do jego zapłaty.
    Według art. 103 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 obowiązek zapłaty podatku
      wynikającego z faktury są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego,
      do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na
      rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 kwota podatku
      w zgłoszeniu celnym lub rozliczeniu zamknięcia i art. 33b deklaracja importowa.
    Jak wskazano powyżej, „dokument informacyjny”, o którym mowa w opisie zdarzenia
    przyszłego nie stanowi faktury w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że skoro - jak wyżej wskazano - wystawiany przez Państwo „dokument
    informacyjny”, o którym mowa w opisie zdarzenia przyszłego nie stanowi faktury, to nie
    powoduje skutków w zakresie podatku VAT, tj. nie będzie rodzić dla Państwa Spółki
    obowiązku zapłaty kwoty podatku, na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie wystawiany przez Państwo „dokument informacyjny” nie zwalnia
    podatnika z obowiązku wystawienia faktury dokumentującej dokonanie dostawy
    towaru lub wykonanie usługi albo otrzymanie całości lub części należności przed
    dostawą lub wykonaniem usługi.
    Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwo w złożonym wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.