Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.354.2020.1.HCG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-09-24
Teza: Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego na warunkach określonych w ustawie o podatku VAT, zawartego w fakturach zakupu i ich korektach zarchiwizowanych tylko w formie elektronicznej.
Słowa kluczowe: faktura-faktura elektroniczna; faktura-faktura elektroniczna-przechowywanie faktur elektronicznych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2020 r. (data wpływu 24 lipca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego na warunkach określonych w ustawie o podatku VAT, zawartego w fakturach zakupu i ich korektach zarchiwizowanych tylko w formie elektronicznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego na warunkach określonych w ustawie o podatku VAT, zawartego w fakturach zakupu i ich korektach zarchiwizowanych tylko w formie elektronicznej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (Wnioskodawca) prowadzi sklepy internetowe, a działalność ta polega na sprzedaży przez Internet między innymi: książek, podręczników, map, katalogów, czasopism i zabawek. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT oraz oblicza podatek dochodowy od osób fizycznych i osób prawnych, który jest płacony przez wspólników proporcjonalnie do wysokości ich udziałów w Spółce. Nabywane przez Firmę towary i usługi służą w całości do wykonywania czynności opodatkowanych.

Stan obecny i plan w zakresie archiwizacji dokumentów występujących w Spółce.

W związku z ciągłym rozwojem firmy rośnie liczba przeprowadzanych przez nią transakcji, a tym samym liczba dokumentów je potwierdzających, takich jak: faktury zakupu i ich korekty, faktury sprzedaży i ich korekty, rachunki rozliczeniowe podróży służbowych oraz inne dokumenty, które są podstawą do rozliczenia podatku VAT jak również do obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych i prawnych. Wszystkie dokumenty są archiwizowane przez Wnioskodawcę.

Archiwizacja jest obecnie prowadzona w następujący sposób:

*   faktury zakupu i ich korekty otrzymane w formie papierowej są przechowywane w tej formie,
*   faktury zakupu i ich korekty otrzymane elektronicznie są przechowywane zarówno w formie papierowej (po otrzymaniu faktury jako załącznik do faktury e-mail drukowane w innych formach otrzymane elektronicznie), jak i elektronicznej.

Przechowywanie coraz większej liczby dokumentów w formie papierowej powoduje w Spółce coraz wyższe koszty związane z rozbudową odpowiednich pomieszczeń i wyposażeniem ich w odpowiedni sprzęt do archiwizacji. Dążąc do obniżenia kosztów związanych z prowadzoną działalnością, Spółka rozważa rezygnację z archiwizacji w formie papierowej wyżej wymienionych dokumentów.

Firma planuje (od września 2020 r.), aby ta archiwizacja wyglądała następująco:

*   faktury zakupu i ich korekty otrzymane w formie papierowej zostaną – po przejściu kontroli biznesowych – zeskanowane i zapisane w formacie PDF, a następnie ich forma papierowa zostanie zniszczona,
*   faktury zakupu i ich korekty otrzymane w formie elektronicznej (w postaci plików PDF) będą archiwizowane w wersji formularza elektronicznego, które Spółka otrzymała od wystawcy (plik PDF).

Wszystkie dokumenty, które Spółka planuje zarchiwizować w formie elektronicznej opisanej powyżej, będą przechowywane w podziale na okresy obrachunkowe w sposób zapewniający łatwe wyszukiwanie i autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych dokumentów od momentu ich otrzymania do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z powyższymi deklaracjami archiwizacja/ewidencja zostanie zapewniona w następujący sposób: Przechowywanie podzielone na okresy rozliczeniowe będzie polegać na zapisywaniu dokumentów w formie elektronicznej w folderze, który otrzyma nazwę danego okresu rozliczeniowego (np. jeśli okres rozliczeniowy to wrzesień 2020 r., Folder zawierający wszystkie dokumenty z tego okresu będzie miał nazwę, np. „2020.09”), jednak sam dokument zapisany w tym folderze można znaleźć pod numerem obcym faktury, w powiązaniu z przypisanym mu przez system finansowo-księgowy numerem w momencie wprowadzania go do ksiąg, chyba że nazwa pliku jest niejednoznaczna, to wtedy faktura zostanie zarchiwizowana po numerze wewnętrznym.

Autentyczność pochodzenia – rozumiana jako pewność co do tożsamości osoby dostarczającej towar, usługodawcy lub wystawcy dokumentu – zapewni:

W przypadku faktur zakupowych i ich korekt otrzymanych w formie elektronicznej firma ustali z wszystkimi dostawcami warunki przesyłania faktur drogą elektroniczną, gdzie zostaną wskazane adresy e-mail, z których i na które będą wysyłane faktury elektroniczne, w przypadku braku takiej umowy poprzez kontrolę stosowane w działalności Spółki, polegające m.in. na posiadaniu zamówienia, umowy, dokumentu transportowego lub potwierdzenia zapłaty za zakupiony towar / usługę za daną fakturę.

W przypadku faktur zakupowych otrzymanych w formie papierowej ich autentyczność pochodzenia zostanie zapewniona poprzez zastosowanie kontroli biznesowych, o których mowa powyżej przed ich skanowaniem. Dla zapewnienia autentyczności i kompletności faktur, firma będzie przesyłać drogą elektroniczną zestawienia okresowe do dostawców z prośba potwierdzenia, czy posiada wszystkie dokumenty za dany okres.

Integralność treści – rozumiana jako niezmienność danych, które powinien zawierać dokument – w przypadku wszystkich dokumentów, które będą podlegać elektronicznej archiwizacji w Spółce, zostanie zapewniona poprzez format pliku, w którym dane zostaną zapisane, a mianowicie nieedytowalny plik PDF, który uniemożliwi zmianę danych zawartych w dokumentach. Integralność zostanie również zapewniona poprzez zapobieganie usunięciu zapisanego pliku i zapisanie kopii zapasowej tych dokumentów.

Czytelność dokumentów – czytelność dokumentów wysyłanych lub otrzymywanych drogą elektroniczną zapewnia fakt, że są one wydawane bezpośrednio w formacie PDF, a czytelność w przypadku dokumentów, które zostały już wysłane papierowo i archiwizowane jako skan zapisany w formacie PDF, zostanie zapewniona dzięki kontroli odczytu dokumentu przez osobę, która otworzy plik. W przypadku zastrzeżeń dotyczących czytelności takiego dokumentu, do dostawcy zostanie wysłane żądanie przesłania czytelnego pliku.

Dokument elektroniczny zawierający skan nie będzie mógł zostać zarchiwizowany bez przeprowadzenia kontroli czytelności, o której mowa powyżej. Z drugiej strony czytelność dokumentów, które Spółka otrzymała w formie papierowej, a następnie zeskanowała, zostanie zapewniona dzięki zastosowaniu wysokiej jakości urządzeń skanujących.

W trakcie roku podatkowego, który jest równy kalendarzowi w Spółce, dokumenty w formie elektronicznej, o których mowa powyżej, będą przechowywane na komputerach firmy w miejscu przechowywania dokumentacji księgowej, a po zakończeniu roku podatkowego dane te będą przeniesione na nośniki danych, które będą również przechowywane w siedzibie Spółki w Polsce do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Dokumenty – przechowywane na komputerze oraz w przypadku, gdy znajdują się już na dyskach – zostaną zarchiwizowane w sposób umożliwiający organom podatkowym i organom kontroli podatkowej zażądanie natychmiastowego dostępu do nich, a także ich natychmiastowego gromadzenia i przetwarzania zawartych w nich danych. Dostęp ten zostanie zapewniony poprzez oddzielenie stanowiska komputerowego w siedzibie Spółki od dostępu do zarchiwizowanych dokumentów, o których mowa powyżej. Komputerowa stacja robocza zostanie wyposażona w odpowiednie urządzenia umożliwiające przeglądanie, kopiowanie i drukowanie dokumentów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy firma będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego na warunkach określonych w ustawie o podatku VAT, zawartego w fakturach zakupu i ich korektach zarchiwizowanych zgodnie z opisem we wniosku, czyli jest to tylko forma elektroniczna?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego na warunkach przewidzianych w ustawie o podatku VAT, zawartych w fakturach zakupu i ich korektach archiwizowanych wyłącznie drogą elektroniczną.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, podatnik, o którym mowa w art. 15, ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4 art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1a ustawy o VAT, kwota podatku naliczonego jest sumą kwot podatku wynikającego z faktur otrzymanych przez podatnika na zakup towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 pkt 10 ustawy o VAT, prawo do zmniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstało zobowiązanie podatkowe w odniesieniu do towarów i usług zakupionych lub importowanych przez podatnika.

Zgodnie z art. 86 pkt 10 ustawy o VAT, prawo do zmniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstało zobowiązanie podatkowe w odniesieniu do towarów i usług zakupionych lub importowanych przez podatnika.

Zgodnie z art. 88 ustawy o VAT:

*   obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób;
*   obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do wydatków, o których mowa w art. 29a ust. 7 pkt 3.
*   nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury (również duplikaty tych faktur) i dokumenty celne w przypadku gdy:
    1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
    2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
    3.  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
        *   stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
        *   podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
        *   potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
    4.  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
    5.  wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
*   obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
*   nie stanowi podstawy do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c, w przypadku opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 25 ust. 2, na terytorium kraju z powodu podania numeru, o którym mowa w art. 97 ust.10, w sytuacji gdy towary w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku VAT, o których mowa powyżej, podatnik ma prawo do obniżenia należnego podatku o wartość podatku naliczonego po spełnieniu warunków określonych w art. 86 ust. 1 i nieistnienie warunków wymienionych w art. 88. Takie prawo co do zasady powstaje jednak w momencie powstania obowiązku podatkowego i pod warunkiem, że podatnik posiada fakturę dokumentującą zakup towarów i usług używanych do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Dlatego przepisy ustawy o podatku VAT nie uprawniają podatnika do odliczenia podatku naliczonego ani od rodzaju (papierowego, ani elektronicznego), ani od formy, w jakiej podatnik przechowuje faktury dokumentujące zakup towarów i usług oraz ich korekty.

Zgodnie z art. 106m ustawy o VAT:

Podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury. Autentyczność pochodzenia faktury to pewność tożsamości osoby dostarczającej towar, usługodawcy lub wystawcy faktury.

Przez integralność treści faktury należy rozumieć, że danych faktury nie należy zmieniać na fakturze. Autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność faktury można zapewnić za pomocą kontroli biznesowych, które ustanawiają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub usług. Zgodnie z art. 112 ustawy o VAT, podatnicy są zobowiązani do prowadzenia ewidencji do celów rozliczenia podatkowego oraz wszystkich dokumentów, w szczególności faktur, związanych z tym rozliczeniem, aż do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, z zastrzeżeniem art. 130d ust. 3 i art. 134 sekcja 3.

Zgodnie z art. 112a ustawy o VAT:

Podatnicy przechowują:

1.  wystawione przez siebie lub w swoim imieniu faktury, w tym faktury wystawione ponownie;
2.  otrzymane faktury, w tym faktury wystawione ponownie
    *   w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymana do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju są obowiązani do przechowywania faktur na terytorium kraju.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli faktury są przechowywane poza terytorium kraju w formie elektronicznej w sposób umożliwiający naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych faktur.

Podatnicy zapewniają naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, o których mowa w ust. 1, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej - również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Zgodnie z powyższymi przepisami ustawy o VAT podatnik jest zobowiązany do zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury, a także do przechowywania faktur w okresach rozliczeniowych w sposób zapewniający łatwe odzyskanie i autentyczność pochodzenia, integralności treści i czytelności tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania przed upływem terminu przedawnienia z tytułu zobowiązania podatkowego. Podatnik powinien również zezwolić organom podatkowym i organom kontroli skarbowej na żądanie natychmiastowego dostępu do tych faktur, w przypadku faktur elektronicznych także ich natychmiastowego gromadzenia i przetwarzania zawartych w nich danych.

Biorąc pod uwagę powyższe postanowienia i ich interpretacje, w opinii Wnioskodawcy może on przechowywać faktury zakupowe i ich korekty wyłącznie w formie elektronicznej bez utraty prawa do odliczenia podatku wynikającego z takich dokumentów, niezależnie od tego, czy zostały pierwotnie wystawione w tej formie lub zostały wydane w formie papierowej, a następnie zeskanowane, a ich papierowa wersja zniszczona, ponieważ żadne przepisy ustawy o VAT nie uzależniają tego od formy, w jakiej wystawiana jest faktura VAT lub korekty prawa do odliczenia wynikającego z niej podatku naliczonego. Takie prawo jest uzależnione od powstania obowiązku podatkowego, posiadania faktury VAT lub jej korekty, a także od istnienia związku między towarami i usługami zakupionymi przez Wnioskodawcę a czynnościami podatkowymi wykonywanymi przez Spółkę. W opisie faktów firma wskazała, że wykorzystuje zakupione towary i usługi wyłącznie do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, dlatego spełnia wymogi dotyczące odliczenia podatku naliczonego. Z drugiej strony ustawa o podatku VAT, jak wskazano powyżej, wymaga spełnienia pewnych warunków przechowywania dokumentów. Opisując przyszły stan, firma wykazała, że jest w stanie spełnić ustawowe wymagania nałożone na podatnika dotyczące archiwizacji faktur zakupowych, zapewniając podział ich przechowywania na okresy rozliczeniowe, zapewniając ich pochodzenie, integralność ich treści i czytelność, oraz zapewnienie organom podatkowym i organom kontroli skarbowej na żądanie natychmiastowego dostępu do tych dokumentów, a także ich natychmiastowego gromadzenia i przetwarzania zawartych w nich danych.

W związku z powyższym Spółka jest zdania, że może przechowywać faktury VAT i ich korekty wyłącznie w formie elektronicznej bez utraty prawa do obniżenia podatku należnego z tytułu podatku naliczonego wynikającego z tych faktur i ich korekty niezależnie od formy, w jakiej otrzymali te dokumenty od kontrahentów (w wersji papierowej lub elektronicznej).

Wnioskodawca pragnie wskazać, że przedstawione powyżej stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, w tym przykładowo: interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 czerwca 2018 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.390.2018.2.JSO), interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 stycznia 2018 r. (sygn. 1462-IPPP3-4512 15.2017.1. JZ).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze –rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Natomiast fakturą elektroniczną – na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy – jest faktura w formie elektronicznej wystawiona i otrzymana w dowolnym formacie elektronicznym.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1.  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2.  sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
3.  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4.  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.

Na mocy art. 106g ust. 1 ustawy, faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.

Zgodnie z art. 106g ust. 3 pkt 1 ustawy, w przypadku faktur przesyłanych w formie elektronicznej podatnik dokonujący sprzedaży lub upoważniona przez niego do wystawiania faktur osoba trzecia przesyła je lub udostępnia nabywcy zachowując je jednocześnie w swojej dokumentacji.

W myśl art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać:

1.  datę wystawienia;
2.  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3.  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;
5.  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6.  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8.  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10.  kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11.  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12.  stawkę podatku;
13.  sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15.  kwotę należności ogółem;
16.  w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
    1.  obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub
    2.  w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty– wyrazy „metoda kasowa”;
17.  w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 – wyraz „samofakturowanie”;
18.  w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy „odwrotne obciążenie”;

*   18a)w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy – wyrazy ,,mechanizm podzielonej płatności”;

1.  w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 – wskazanie:
    1.  przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
    2.  przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub
    3.  innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia;
2.  w przypadku, o którym mowa w art. 106c – nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla podatnika – imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;
3.  w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego przedstawiciela podatkowego – nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku;
4.  w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki transportu – datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:
    1.  przebieg pojazdu – w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. a,
    2.  liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu – w przypadku jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;
5.  w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej (procedurze uproszczonej) – dane określone w art. 136;
6.  w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:
    1.  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, poprzedzony kodem PL,
    2.  numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego.

Natomiast jak stanowi art. 106o ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których faktury mogą zawierać zakres danych węższy niż określony w art. 106e, oraz zakres tych danych, uwzględniając:

1.  konieczność zapewnienia odpowiedniego dokumentowania dostawy towarów lub świadczenia usług i identyfikacji czynności dokonanych przez niektóre kategorie podatników;
2.  niską wartość transakcji lub specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą lub rodzajem wykonywanych czynności.

Minister Finansów wykorzystując delegację zawartą w ww. przepisie ustawy, w rozporządzeniu z dnia 3 grudnia 2013 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz. U. z 2013 r., poz. 1485) w § 3 pkt 1-5 określił przypadki, w których faktury mogą zawierać zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy. Wyjaśnić należy, że dokumenty wymienione w tym przepisie można traktować na równi z fakturami tylko wtedy, gdy zawierają wszystkie wymagane elementy.

Jeżeli zatem otrzymywany przez Wnioskodawcę dokument zawiera dane określone w przytoczonych powyżej przepisach jest on fakturą w rozumieniu ustawy i stosują się do niego wszystkie regulacje odnośnie przechowywania faktur oraz odliczenia wykazanego w nim podatku naliczonego. Natomiast jeżeli dokument nie zawiera ww. danych, to nie może zostać uznany za fakturę i nie znajdują do niego zastosowania regulacje dotyczące przechowywania faktur zawarte w ustawie.

Zgodnie z art. 112 ustawy, podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, z zastrzeżeniem art. 130d ust. 3 i art. 134 ust. 3.

W myśl art. 112a ust. 1 pkt 2 ustawy, podatnicy przechowują otrzymane faktury, w tym faktury wystawione ponownie – w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Natomiast – stosownie do art. 106m ust. 1 ustawy – podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury.

Przepis art. 106m ust. 2 ustawy stanowi, że przez autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury.

Przez integralność treści faktury rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura (art. 106m ust. 3 ustawy).

Autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktury można zapewnić za pomocą dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług (art. 106m ust. 4 ustawy).

Stosownie do art. 106m ust. 5 ustawy, poza wykorzystaniem kontroli biznesowych, określonych w ust. 4, autentyczność pochodzenia i integralność treści faktury elektronicznej są zachowane, w szczególności, w przypadku wykorzystania:

1.  kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub
2.  elektronicznej wymiany danych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa dotycząca tej wymiany przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność jej danych.

Powyższy przepis określa technologiczne sposoby przesyłu faktur w postaci elektronicznej (kwalifikowany podpis elektroniczny i system elektronicznej wymiany danych EDI), które mocą ustawy uznane zostały przez prawodawcę za zapewniające autentyczność pochodzenia i integralności treści faktur elektronicznych. Wykorzystując jedną z powyższych metod podatnik może mieć pewność, że zapewnia spełnienie ww. przedmiotowych cech faktur. Wskazane metody są jednak tylko przykładowym wyliczeniem co oznacza, że podatnik może zastosować inne, dowolne środki zapewnienia autentyczności i integralności faktury.

Zauważyć należy, że dla potrzeb przepisów o podatku od towarów i usług, pojęcie „kontrole biznesowe” należy rozumieć jako proces, za pośrednictwem którego podatnik tworzy, wdraża oraz aktualizuje dostateczny poziom pewności co do tożsamości dostawcy lub usługodawcy albo wystawcy faktury (autentyczność pochodzenia), w zakresie tego, że nie zmieniono danych dotyczących podatku VAT (integralność treści) oraz w zakresie czytelności faktury od momentu wystawienia/otrzymania faktury aż do końca okresu przechowywania. Kontrola biznesowa powinna dawać pewną ścieżkę kontrolną, dzięki której można powiązać fakturę ze stanowiącą podstawę jej wystawienia dostawą towarów bądź usługą.

Kontrole biznesowe powinny być odpowiednie do wielkości działalności i rodzaju podatnika oraz powinny uwzględniać ilość i wartość transakcji, jak również ilość i rodzaj dostawców lub usługodawców oraz nabywców lub usługobiorców. W stosownych przypadkach uwzględnione powinny być także inne czynniki.

Z kolei pojęcie „wiarygodna ścieżka audytu” oznacza, że związek pomiędzy dokumentami uzupełniającymi oraz realizowanymi transakcjami jest łatwy do prześledzenia (dzięki posiadaniu dostatecznych danych dla powiązania dokumentów), zgodny z ustalonymi w przedsiębiorstwie procedurami oraz odzwierciedla procesy, które faktycznie miały miejsce. Ścieżka audytu dla celów podatku VAT powinna zapewnić możliwy do skontrolowania związek pomiędzy fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług tak, aby umożliwić sprawdzenie, czy faktura odzwierciedla to, że dostawa towarów lub świadczenie usług miało miejsce. Przy czym środki – przy wykorzystaniu których podatnik może wykazać powyższy związek – pozostawia się uznaniu podatnika.

Na podstawie art. 112a ust. 2 ustawy, podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju są obowiązani do przechowywania faktur na terytorium kraju.

Stosownie do art. 112a ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli faktury są przechowywane poza terytorium kraju w formie elektronicznej w sposób umożliwiający naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych faktur.

W myśl art. 112a ust. 4 ustawy, podatnicy zapewniają naczelnikowi urzędu skarbowego, naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, dyrektorowi izby administracji skarbowej lub Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, o których mowa w ust. 1, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej – również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Należy stwierdzić, że regulacje prawne dopuszczają możliwość przechowywania faktur w formie elektronicznej w dowolny sposób, jednakże sposób ten – jak wymaga ustawodawca – ma zapewniać przechowywanie faktur w podziale na okresy rozliczeniowe w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Ponadto, podatnik zobowiązany jest zapewnić odpowiednim organom na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej – również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Podkreślić należy szczególną rangę wymogu, jaki ustawodawca stawia podatnikom poprzez treść art. 106m ust. 1 ustawy. Przesądza w nim to, że to podatnik określa sposób zapewnienia autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności faktury. Dopuszczalne są więc wszelkie metody (procedury) przechowywania faktur w formie elektronicznej, z tym zastrzeżeniem, że muszą one gwarantować autentyczność pochodzenia faktur, ich integralność oraz czytelność.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W związku z rosnącą liczbą przeprowadzanych transakcji, a tym samym liczbą dokumentów je potwierdzających, takich jak: faktury zakupu i ich korekty, faktury sprzedaży i ich korekty, rachunki rozliczeniowe podróży służbowych oraz inne dokumenty, które są podstawą do rozliczenia podatku VAT jak również do obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych i prawnych.

Archiwizacja jest obecnie prowadzona w następujący sposób: faktury zakupu i ich korekty otrzymane w formie papierowej są przechowywane w tej formie, faktury zakupu i ich korekty otrzymane elektronicznie są przechowywane zarówno w formie papierowej (po otrzymaniu faktury jako załącznik do faktury e-mail drukowane w innych formach otrzymane elektronicznie), jak i elektronicznej.

Przechowywanie coraz większej liczby dokumentów w formie papierowej powoduje w Spółce coraz wyższe koszty związane z rozbudową odpowiednich pomieszczeń i wyposażeniem ich w odpowiedni sprzęt do archiwizacji. Dążąc do obniżenia kosztów związanych z prowadzoną działalnością, Spółka rozważa rezygnację z archiwizacji w formie papierowej wyżej wymienionych dokumentów.

Firma planuje (od września 2020 r.), aby ta archiwizacja wyglądała następująco: faktury zakupu i ich korekty otrzymane w formie papierowej zostaną – po przejściu kontroli biznesowych – zeskanowane i zapisane w formacie PDF, a następnie ich forma papierowa zostanie zniszczona, faktury zakupu i ich korekty otrzymane w formie elektronicznej (w postaci plików PDF) będą archiwizowane w wersji formularza elektronicznego, które Spółka otrzymała od wystawcy (plik PDF).

Wszystkie dokumenty, które Spółka planuje zarchiwizować w formie elektronicznej opisanej powyżej, będą przechowywane w podziale na okresy obrachunkowe w sposób zapewniający łatwe wyszukiwanie i autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych dokumentów od momentu ich otrzymania do upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego na warunkach określonych w ustawie o podatku VAT, zawartego w fakturach zakupu i ich korektach zarchiwizowanych tylko formie elektronicznej.

Mając na uwadze powyższe jak i stanowisko Wnioskodawcy odnośnie archiwizacji w formie elektronicznej w pierwszej kolejności należy zauważyć, że – jak wskazał Wnioskodawca – stosuje on procedury zapewniające autentyczność pochodzenia faktur zakupowych, tj. pewność co do tożsamości dostawcy towarów/usługodawcy albo wystawcy faktury, w szczególności ustali on ze wszystkimi dostawcami warunki przesyłania faktur drogą elektroniczną, gdzie zostaną wskazane adresy e-mail, z których i na które będą wysyłane faktury elektroniczne. Natomiast w przypadku braku takiej umowy poprzez kontrole stosowane w działalności Spółki, polegające m.in. na posiadaniu zamówienia, umowy, dokumentu transportowego lub potwierdzenia zapłaty za zakupiony towar/usługę za daną fakturę.

W przypadku faktur zakupowych otrzymanych w formie papierowej ich autentyczność pochodzenia zostanie zapewniona poprzez zastosowanie kontroli biznesowych, o których mowa powyżej przed ich skanowaniem. Dla zapewnienia autentyczności i kompletności faktur, firma będzie przesyłać drogą elektroniczną zestawienia okresowe do dostawców z prośbą potwierdzenia, czy posiada wszystkie dokumenty za dany okres.

Ponadto Wnioskodawca będzie przechowywał elektroniczne obrazy zeskanowanych dokumentów w sposób zapewniający autentyczność ich pochodzenia, integralność treści i czytelność, tak jak w przypadku dokumentów papierowych, żadne dane na fakturze czy paragonie, wymagane przepisami prawa, nie będą mogły być zmienione. Jak również wskazał Zainteresowany – stosowane w Spółce procedury i sposób przechowywania plików mają za zadanie nie dopuścić do modyfikacji danych, a zeskanowany dokument będzie miał odpowiednią jakość odczytu danych. Procedury, jakie będą przez Spółkę zastosowane oraz sposób przechowywania plików, uniemożliwią jakąkolwiek zmianę danych na zeskanowanych dokumentach, zapewniona zostanie tym samym ich integralność. Wnioskodawca wskazał również, że skany faktur będą przechowywane na komputerach firmy w miejscu przechowywania dokumentacji księgowej, a po zakończeniu roku podatkowego dane te będą przeniesione na nośniki danych, które będą również przechowywane w siedzibie Spółki w Polsce do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Dokumenty - przechowywane na komputerze oraz w przypadku, gdy znajdują się już na dyskach - zostaną zarchiwizowane w sposób umożliwiający organom podatkowym i organom kontroli podatkowej zażądanie natychmiastowego dostępu do nich, a także ich natychmiastowego gromadzenia i przetwarzania zawartych w nich danych. Dostęp ten zostanie zapewniony poprzez oddzielenie stanowiska komputerowego w siedzibie Spółki od dostępu do zarchiwizowanych dokumentów, o których mowa powyżej. Komputerowa stacja robocza zostanie wyposażona w odpowiednie urządzenia umożliwiające przeglądanie, kopiowanie i drukowanie dokumentów.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz regulacje zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług należy uznać, że przechowywanie faktur zakupowych (które Wnioskodawca otrzyma w formie papierowej, a następnie dokumenty te będą skanowane, zapisywane w bazie danych, wprowadzane do elektronicznego obiegu dokumentów i niszczone) – w sposób opisany przez Wnioskodawcę w opisie sprawy – przy zapewnieniu autentyczności pochodzenia, integralności treści i czytelności tych faktur oraz przechowywanie faktur w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie, a także gwarantujący odpowiednim organom na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, ich bezzwłoczny pobór oraz przetwarzanie danych w nich zawartych – jest zgodny z powołanymi przepisami prawa. Zatem planowane postępowanie Spółki w zakresie przechowywania ww. faktur będzie spełniało wymogi określone w art. 112a ustawy, w zakresie w jakim przepisy nakładają na podatnika obowiązek przechowywania dokumentacji podatkowej przez okres do upływu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Z kolei odnośnie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wskazać należy, że stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przez nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

W myśl art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Na podstawie art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Odnosząc się do prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach, jeżeli będą one przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, należy wskazać, że z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikowi, o którym mowa w art. 15, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, przy czym kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym podatnik przysługujące mu prawo może zrealizować nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę oraz powstał obowiązek podatkowy od dostawy nabytych towarów lub usług.

Wskazać należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z kolei na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Poza tym podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku lub też dotyczy usług noclegowych i gastronomicznych.

Co do zasady, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w momencie powstania obowiązku podatkowego pod warunkiem, że podatnik posiada fakturę dokumentującą nabycie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Przepisy nie uzależniają prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego ani od rodzaju faktury (papierowa/elektroniczna), ani od formy, w jakiej podatnik przechowuje faktury zakupowe.

Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz nabyte towary i usługi będzie wykorzystywał w całości do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Zatem należy zgodzić się ze Spółką, że wskazane dokumenty mogą być przechowywane i archiwizowane wyłącznie w sposób elektroniczny, bez konieczności przechowywania ich w wersji papierowej. Ponadto, taka forma przechowywania faktur – z zastrzeżeniem, że nie będą one dotyczyć wydatków, o których mowa w art. 88 ustawy – daje Spółce prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wskazanego w tych dokumentach, gdyż nabyte towary lub usługi, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Podsumowując, Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego na warunkach określonych w ustawie o podatku VAT, zawartego w fakturach zakupu i ich korektach zarchiwizowanych tylko w formie elektronicznej.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.