Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1252/11/KM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-12-06
Teza: Czy zasadne było korygowanie podatku naliczonego za miesiąc grudzień 2008 r.?
Słowa kluczowe: inwestycje-inwestycje zaniechane; korekta-korekta podatku naliczonego; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 1 września 2011 r. (data wpływu 8 września 2011 r.) uzupełnionym w dniach 27 września i 6 grudnia 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku korekty podatku naliczonego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2011 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniach 27 września i 6 grudnia 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku korekty podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest producentem alkoholi. W czerwcu 2008 r. zawarł umowę z kontrahentem na produkcję pewnej wódki pod warunkiem, że będzie zarejestrowana w Urzędzie Patentowym. W gestii kontrahenta było dostarczenie butelek, etykiet zakrętek i innych surowców pomocniczych. Kontrahent w grudniu 2008 r. dostarczył surowce do wykonania tej wódki, na które wystawił faktury VAT. Wnioskodawca przyjął te surowce na stan magazynowy, dokonując jednocześnie („w tym samym miesiącu”) odliczenia VAT w „grudniowej deklaracji”. Po fakcie okazało się, że kontrahent nie dotrzymał warunków umowy i produkcja wódki jest niemożliwa. W związku z tym dostarczone surowce zostały „pozostawione do dyspozycji” dostawcy, jednocześnie Wnioskodawca odmówił zapłaty kontrahentowi, domagając się wystawienia faktur korygujących. Kontrahent odmówił wystawienia faktur korygujących, żądając mimo wszystko zapłaty za dostarczony towar. Wskazano, iż nabyte towary nigdy nie stały się przedmiotem sprzedaży, czy jakiejkolwiek innej transakcji opodatkowanej VAT.

Sprawa została skierowana przez kontrahenta na drogę sądową i w dalszym ciągu spór nie jest rozstrzygnięty. W październiku 2009 r. Wnioskodawca wystąpił do redakcji wydawnictwa prawniczego „K.” („K.”) z pytaniem czy w związku z zaistniałą sytuacją powinien sporządzić korektę VAT za grudzień 2008 r. Na podstawie otrzymanej odpowiedzi dokonano stosownej korekty deklaracji, zwracając odliczony od spornych faktur VAT na konto Urzędu Skarbowego.

W 2010 r. bilans Wnioskodawcy podlegał weryfikacji przez biegłego rewidenta, który stwierdził, że postąpiono nieprawidłowo, korygując VAT za grudzień 2008 r., który pomimo nierozstrzygnięcia sporu przez sąd, „słusznie się należy”.

W uzupełnieniu doprecyzowano, iż „w gestii kontrahenta było dostarczenie butelek, etykiet zakrętek z odpowiednim oznakowaniem dla potrzeb danego produktu”. Podkreślono, iż nabyte towary przyjęte na stan magazynowy nie stały się przedmiotem sprzedaży, czy jakiejkolwiek innej transakcji opodatkowanej VAT, ponieważ w umowie zawartej z kontrahentem była klauzula, że dostarczone towary mają służyć wyłącznie do produkcji „ich wódki”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie skonkretyzowane w uzupełnieniu wniosku:

Czy zasadne było korygowanie podatku naliczonego za miesiąc grudzień 2008 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy nie powinno się korygować podatku naliczonego od faktur, ponieważ brak uregulowania przez nabywcę należności wykazanej w fakturze dokumentującej nabycie towarów i usług nie ma wpływu na prawo do odliczenia wykazanego w niej VAT, jeżeli stosuje on ogólne zasady rozliczania podatku, a tak jest w przedstawionym przypadku. Warunek ten musi być spełniony jedynie u podatnika stosującego kasową metodę rozliczania VAT. Wnioskodawca jako nabywca, podatnik VAT, rozlicza podatek od towarów i usług na zasadach ogólnych, dlatego brak zapłaty należności wynikającej z faktury nie pozbawia go prawa do odliczenia podatku z tej faktury. W takiej sytuacji odliczenie może nastąpić w miesiącu otrzymania faktury albo w miesiącu następnym, przy zachowaniu innych warunków określonych w art. 86 ustawy o VAT i rozporządzenia wykonawczego do niej. Zdaniem Wnioskodawcy żaden z przepisów nie uzależnia natomiast prawa do odliczenia podatku z faktury od zapłaty wynikającej z niej należności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 20 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że związek zakupu z czynnością podlegającą opodatkowaniu jest jednym z podstawowych warunków, które musi spełnić podatnik, aby mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Powyższy przepis wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych – czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

W tym miejscu należy zauważyć, że związek z czynnościami opodatkowanymi musi być znany w momencie nabycia danych towarów lub usług. Jest to związane z ustanowioną w ustawie o podatku od towarów i usług tzw. zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany zakup ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności.

Podstawową przesłanką, dla realizacji uprawnienia do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest istnienie związku poniesionych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy). Związek ten zachodzi także jeśli z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów i usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej działalności wynika, iż zakup został dokonany w celu wykorzystania w prowadzonej działalności.

Ponadto podstawowe znacznie dla kształtu i funkcjonowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług) mają fundamentalne cechy tego podatku, tj.:

*   powszechność opodatkowania,
*   faktyczne opodatkowanie konsumpcji,
*   stosowanie podatku od wartości dodanej na wszystkich etapach obrotu towarami i usługami.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż dokonanie przez podatnika nabycia towarów i usług, które zmierzają do przyszłego wykorzystania ich dla czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, bez względu na to, jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie ich nabycia za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Mając to na uwadze należy uznać, iż nawet niepodjęcie w sposób niezawiniony planowanej inwestycji (realizacji zadania) związanej z czynnościami opodatkowanymi nie powoduje utraty prawa do odliczenia podatku naliczonego. Należy przy tym zauważyć, iż konieczne staje się udowodnienie przez podatnika takiego związku.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca nabył od kontrahenta, z którym zawarł umowę na produkcję wódki, surowce do jej wykonania (tj. butelki, etykiety, zakrętki), dokonując jednocześnie odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków, z uwagi na ich związek z czynnościami opodatkowanymi. Ze względu na to, że kontrahent nie dotrzymał warunków umowy i - jak wskazano we wniosku - produkcja wódki okazała się niemożliwa, dostarczone surowce zostały „pozostawione do dyspozycji” dostawcy, jednocześnie Wnioskodawca odmówił zapłaty kontrahentowi. Kontrahent odmówił wystawienia faktur korygujących, żądając mimo wszystko zapłaty za dostarczony towar, kierując sprawę na drogę sądową.

Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku okoliczności oraz powołane przepisy, należy stwierdzić, iż skoro zakup danego surowca był dokonany z zamiarem wykorzystania go do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, a następnie z powodów od podatnika niezależnych nie wykorzystał tych towarów do prowadzenia działalności opodatkowanej prawo do odliczenia jest zachowane.

Zatem w niniejszej sprawie, przyjmując, że produkcja wódki okazała się niemożliwa z powodów pozostających poza kontrolą Wnioskodawcy, tj. z powodu niedotrzymania warunków umowy przez kontrahenta, Wnioskodawca nie był zobowiązany do korekty podatku naliczonego uprzednio odliczonego, dotyczącego zakupu surowców (tj. butelek, etykiet, zakrętek z odpowiednim oznakowaniem dla potrzeb danego produktu), związanego z niezrealizowaną produkcją alkoholu. Wskazać należy, iż nabyte towary pozostają na stanie magazynowym Wnioskodawcy, bowiem zgodnie z zawartą umową z kontrahentem miały służyć wyłącznie do produkcji „ich wódki”, bez możliwości ich innego wykorzystania czy sprzedaży.

Natomiast brak uregulowania przez nabywcę należności wykazanej w fakturze dokumentującej nabycie towarów i usług nie ma wpływu na prawo do odliczenia wykazanego w niej VAT, jeżeli Wnioskodawca stosuje ogólne zasady rozliczania podatku.

Jednocześnie wskazać należy, iż niniejszą interpretację wydano przy założeniu, że nie doszło do zwrotu zakupionych surowców, czy też innego przeznaczenia, niezwiązanego z czynnościami opodatkowanymi.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.