Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP1.4512.1054.2016.1.MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-21
Teza: VAT - w zakresie wyłączenia z opodatkowania sprzedaży przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa; wyłączenie; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2016 r. (data wpływu 19 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania sprzedaży przedsiębiorstwa - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2016 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania sprzedaży przedsiębiorstwa.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

1.  Spółka S.A. (dalej: „Spółka”, „Sprzedawca” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka podjęła decyzję o zbyciu na rzecz innej spółki kapitałowej (dalej: „Nabywca"), na podstawie umowy sprzedaży (dalej: „Umowa Sprzedaży"), przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: „KC”) - obejmujące zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania), którego przedmiotem działalności jest produkcja i sprzedaż wyrobów krzemowych (dalej: „Przedsiębiorstwo").

1.  Zgodnie z Umową Sprzedaży, w skład zbywanej masy majątkowej Przedsiębiorstwa weszły w szczególności:
    1.  składniki majątku stanowiące aktywa trwałe Sprzedawcy oraz składniki majątku stanowiące wartości niematerialne i prawne Sprzedawcy;
    2.  składniki majątku stanowiące zapasy (w tym: towary, materiały, produkty i produkty w toku) związane z działalnością prowadzoną przez Sprzedawcę;
    3.  prawa wynikające z umów pożyczek zawartych przez Sprzedawcę w ramach działalności Przedsiębiorstwa - z uwzględnieniem uwag z pkt 5 opisu stanu faktycznego;
    4.  prawa autorskie, prawa pokrewne oraz inne prawa na dobrach niematerialnych dotyczące wynalazku oraz praw wynikających ze zgłoszenia tego wynalazku do Urzędu Patentowego w celu udzielenia patentu na wynalazek;
    5.  prawa wynikające z umów zawartych z bankiem (w tym rachunki bankowe) z uwzględnieniem uwag z pkt 5 opisu stanu faktycznego;
    6.  środki pieniężne zgromadzone w kasie Spółki oraz na Rachunkach Bankowych;
    7.  prawa wynikające z umów najmu powierzchni biurowych i pomocniczych, związane z działalnością prowadzoną przez Sprzedawcę w ramach Przedsiębiorstwa;
    8.  prawa wynikające z umów o dofinansowanie i umów z nimi powiązanych zawartych w związku z działalnością prowadzoną przez Sprzedawcę w ramach Przedsiębiorstwa;
    9.  prawa, w tym wierzytelności, wynikające z innych umów zawartych w związku z działalnością prowadzoną przez Sprzedawcę w ramach Przedsiębiorstwa, w tym z umów z kontrahentami i dostawcami (z uwzględnieniem uwag z pkt 5 opisu stanu faktycznego), a w szczególności:
        1.  prawa wynikające z umowy licencyjnej na korzystanie ze znaku towarowego;
        2.  prawa wynikające z umowy najmu nieruchomości;
    10.  prawa, w tym wierzytelności z tytułu gwarancji jakości lub rękojmi, dotyczące wszelkich składników majątkowych związanych z działalnością Przedsiębiorstwa Sprzedawcy;
    11.  wszelkie prawa do baz danych związanych z działalnością Przedsiębiorstwa Sprzedawcy, w szczególności baz danych zawierających dane osobowe klientów przedsiębiorstwa Sprzedawcy;
    12.  dokumentacja księgowa związana z działalnością przedsiębiorstwa Sprzedawcę;
    13.  inna dokumentacja obejmująca i stanowiąca tajemnicę przedsiębiorstwa Sprzedawcę;
    14.  pozwolenia związane z działalnością prowadzoną przez Sprzedawcę w ramach Przedsiębiorstwa;
    15.  wszelkie inne składniki majątkowe, w tym - z uwzględnieniem uwag z pkt 5 opisu stanu faktycznego- wierzytelności Sprzedawcy wynikające z umów, które w dniu sprzedaży przedsiębiorstwa były funkcjonalnie związane z działalnością prowadzoną przez Sprzedawcę w ramach Przedsiębiorstwa,
2.  Z chwilą wejścia w życie Umowy Sprzedaży:
    *   Sprzedawca przeniósł na Nabywcę, a Nabywca nabył od Sprzedawcy wszelkie prawa funkcjonalnie związane z działalnością Przedsiębiorstwa, w tym wierzytelności wynikające z umów zawartych przez Sprzedawcę. W przypadku gdy dana umowa przewidywała obowiązek uzyskania zgody drugiej strony umowy, prawa wynikające z takiej umowy zostały/zostaną przeniesione na Nabywcę, o ile dłużnik będący stroną umowy wyraził/wyrazi na to zgodę.
    *   Nabywca przejął od Spółki wszystkie zobowiązania (długi) Spółki związane z działalnością prowadzoną przez Spółkę w ramach zbytego Przedsiębiorstwa. Zobowiązania Spółki zostały przejęte przez Nabywcę pod warunkiem wyrażenia niezbędnej zgody przez poszczególnych wierzycieli Spółki będących stroną danej umowy.
3.  Zgodnie z Umową Sprzedaży, na podstawie art. 552 KC, w skład zbywanego Przedsiębiorstwa nie weszły następujące składniki:
    1.  akcje spółki zależnej;
    2.  rachunek bankowy, który służył Spółce m.in. do prowadzenia rozliczeń należności publicznoprawnych Spółki.

Na podstawie dodatkowych ustaleń, w skład zbywanego Przedsiębiorstwa nie weszła także umowa pożyczki zawarta przez Spółkę z udziałowcem, na podstawie której Spółka udzieliła pożyczki swojemu udziałowcowi.

1.  W związku z umową kredytu zawartą z bankiem, Sprzedawca dokonał przewłaszczenia na zabezpieczenie na rzecz banku wybranych wierzytelności pieniężnych istniejących i mogących powstać w przyszłości ze stosunków łączących Sprzedawcę z określonymi dłużnikami (dalej: „Scedowane Wierzytelności”).

Zgodnie z Umową Sprzedaży Scedowane Wierzytelności stanowiły część Przedsiębiorstwa. W świetle postanowień Umowy Sprzedaży, Sprzedawca dokonał przeniesienia Scedowanych Wierzytelności na Spółkę pod warunkiem i z chwilą ich zwrotnego przeniesienia przez Bank na Sprzedawcę.

W związku z zawarciem umowy sprzedaży Przedsiębiorstwa umowa kredytu z bankiem została rozwiązana, a Sprzedawca został zobligowany do spłaty zobowiązań wobec banku wynikających z tej umowy.

Po realizacji transakcji sprzedaży Przedsiębiorstwa, Sprzedawca dokonał spłaty ww. zobowiązań z tytułu umowy kredytu na rzecz banku, co umożliwiło zwrotne przeniesienie przez bank Scedowanych Wierzytelności na Sprzedawcę, a w efekcie Scedowane Wierzytelności zostały przeniesione na Nabywcę.

1.  W związku z zawarciem Umowy Sprzedaży, Nabywca na podstawie art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. Kodeks pracy stał się z mocy prawa stroną stosunków pracy z pracownikami zatrudnionymi w Przedsiębiorstwie.
2.  Po realizacji Umowy Sprzedaży, u Sprzedawcy nie jest już możliwe wykonywanie działalności operacyjnej prowadzonej dotychczas z wykorzystaniem Przedsiębiorstwa, tj. działalności w zakresie produkcji i sprzedaży wyrobów krzemowych. W rezultacie zawarcia Umowy Sprzedaży, Nabywca przejął zadania związane z prowadzonym przez Sprzedawcę Przedsiębiorstwem i obecnie samodzielnie kontynuuje dotychczasową działalność Sprzedawcy w tym samym zakresie, tj. działalność w zakresie produkcji i sprzedaży wyrobów krzemowych, wykorzystując do tego celu Przedsiębiorstwo nabyte od Sprzedawcy - taka działalność nie była wykonywana przez Nabywcę przed nabyciem Przedsiębiorstwa.

Zgodnie z wiedzą Spółki, do rozpoczęcia i prowadzenia ww. działalności u Nabywcy, poza nabyciem Przedsiębiorstwa, nie było konieczne nabycie dodatkowych aktywów.

1.  Spółka rozpoznała transakcję jako niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji transakcja podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

W świetle przedstawionego wyżej opisu stanu faktycznego, w celu wyeliminowania wątpliwości na gruncie przepisów ustawy o VAT, Spółka wnosi o potwierdzenie, czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Przedsiębiorstwo będące przedmiotem Umowy Sprzedaży należy uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, a w konsekwencji zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT sprzedaż Przedsiębiorstwa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, Przedsiębiorstwo będące przedmiotem Umowy Sprzedaży należy uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, a w konsekwencji, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT sprzedaż Przedsiębiorstwa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

UZASADNIENIE

1a. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

2\. Na wstępie należy wskazać, że przepisy ustawy o VAT nie zawierają definicji legalnej przedsiębiorstwa. Jednakże, w ocenie Spółki, termin ten powinien być interpretowany w kontekście przepisów prawa cywilnego.

Zgodnie z regulacją art. 551 KC, przedsiębiorstwo definiowane jest jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, obejmujący w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W świetle art. 552 czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

1.  Zdaniem Wnioskodawcy podkreślenia wymaga fakt, że wymieniony w art. 551 KC katalog składników tworzących przedsiębiorstwo jest katalogiem otwartym. Wynika to z faktu, że ustawodawca posłużył się zwrotem „w szczególności”, który jednoznacznie wskazuje na przykładowy charakter tego wyliczenia. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, za właściwe należy uznać stwierdzenie, że z jednej strony w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów KC mogą wchodzić także inne niż wymienione składniki, a z drugiej, że brak któregokolwiek ze wskazanych elementów nie pozbawia zespołu składników majątkowych charakteru przedsiębiorstwa.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia powinno natomiast stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Istotne jest bowiem aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

W ocenie Spółki, Przedsiębiorstwo będące przedmiotem Umowy Sprzedaży stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych. Składniki niematerialne i materialne składające się na przedsiębiorstwo są bowiem ze sobą funkcjonalnie powiązane i pozwalają na kontynuowanie przez Spółkę działalności dotychczas prowadzonej przez Sprzedawcę w takim samym zakresie, tj. produkcji i sprzedaży wyrobów krzemowych, bez konieczności nabycia dodatkowych aktywów. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, masą majątkową składającą się na Przedsiębiorstwo należy uznać za przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisu art. 551 KC co w konsekwencji oznacza, że stanowi również przedsiębiorstwo także na gruncie ustawy o VAT.

1.  Zdaniem Wnioskodawcy powyższej konkluzji nie zmienia fakt, że na mocy Umowy Sprzedaży z zakresu zbywanego Przedsiębiorstwa wyłączone zostały (wskazane w punkcie 5 opisu stanu faktycznego) określone elementy majątku oraz warunkowo przeniesione zostały (wskazane w punkcie 5 opisu stanu faktycznego) określone prawa Sprzedawcy.

Tak jak bowiem wskazano powyżej, z perspektywy kwalifikacji zbywanego majątku jako przedsiębiorstwa dla celów podatkowych istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Natomiast wyłączenie ze zbywanego majątku niektórych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa nie wyklucza uznania, że mamy do czynienia ze sprzedażą całego przedsiębiorstwa. Istotne jest bowiem, aby przedmiotem sprzedaży były bezwzględnie te elementy, które umożliwiają kontynuowanie działalności gospodarczej.

W powyższym kontekście, Spółka pragnie w szczególności podkreślić, że:

*   brak przejścia na Nabywcę w ramach nabytego Przedsiębiorstwa wskazanych w opisie stanu faktycznego akcji spółki zależnej nie warunkuje w żaden sposób możliwości dalszego prowadzenia przez Nabywcę działalności gospodarczej w ramach Przedsiębiorstwa. Akcje spółki zależnej nie były bowiem funkcjonalnie związane z prowadzonym Przedsiębiorstwem;
*   brak przejścia praw z umowy rachunku bankowego, który służył Sprzedawcy m.in. do prowadzenia rozliczeń należności publicznoprawnych Sprzedawcy - z uwagi m.in. na okoliczność, że przedmiotowy rachunek bankowy nie stanowił głównego rachunku bankowego Sprzedawcy -zdaniem Wnioskodawcy również nie powinien stanowić przesłanki negatywnej do uznania, że przedmiotem Umowy Sprzedaży było przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów KC. Dodatkowo należy zaznaczyć, że zachowanie ww. rachunku bankowego przez Sprzedawcę miało na celu umożliwienie mu prowadzenia bez zakłóceń dalszych rozliczeń publicznoprawnych;

*   brak przejścia umowy pożyczki zawartej przez Sprzedawcę z jego udziałowcem nie warunkuje w żaden sposób możliwości dalszego prowadzenia przez Nabywcę działalności gospodarczej w ramach Przedsiębiorstwa z uwagi na okoliczność, że ww. pożyczka nie stanowi nieodłącznego elementu Przedsiębiorstwa, z wyłączeniem którego kontynuowanie działalności gospodarczej przez Nabywcę nie byłoby możliwe. Należy przy tym dodatkowo podkreślić, że pożyczka udzielona przez Sprzedawcę jego udziałowcowi nie była funkcjonalnie związana z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę w ramach przenoszonego Przedsiębiorstwa.

Ponadto w zakresie praw wskazanych w punkcie 5 opisu stanu faktycznego należy zaznaczyć, że powodem warunkowego przeniesienia na Nabywcę Scedowanych Wierzytelności były uwarunkowania prawne wynikające z zawartej umowy kredytowej z bankiem. Tym samym zdaniem Wnioskodawcy warunkowy charakter przeniesienia na Spółkę wskazanych praw również nie powinien mieć wypływu na negatywną kwalifikację prawnopodatkową nabytego przez Spółkę Przedsiębiorstwa. Tym bardziej, że finalnie Scedowane Wierzytelności zostały przeniesione na Nabywcę.

Reasumując zdaniem Wnioskodawcy, wyłączone/warunkowo przeniesione składniki majątku nie miały wpływu na działalność Przedsiębiorstwa i zachowanie funkcjonalnych związków między jego elementami. Tym samym brak przeniesienia tych składników w ramach Przedsiębiorstwa nie wpłynął na zdolność do kontynuowania w jego ramach działalności gospodarczej, a w związku z tym nie powinien mieć negatywnego wpływu na kwalifikację wskazanego w opisie stanu faktycznego zespołu składników jako przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów KC.

Przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko dotyczące przesłanek uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za przedsiębiorstwo jest powszechnie akceptowane w praktyce sądów administracyjnych, jak również organów podatkowych, w szczególności:

*   w wyroku WSA w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. I SA/Kr 332/10, w którym sąd wskazał, że: „Przedsiębiorstwem jest zatem zorganizowany kompleks składników materialnych i niematerialnych, który przeznaczony jest do prowadzenia działalności gospodarczej. Ustawodawca w przepisie art. 551 k.c. wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia takiej działalności, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia, czy też jak w niniejszej sprawie, bez ich wniesienia jako aportu, nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie. Ocena, czy doszło do nabycia przedsiębiorstwa jest więc możliwa in concreto, a miarodajne jest przy tym ustalenie, czy nabyto minimum środków, bez których kontynuowanie przez nabywcę działalności gospodarczej realizowanej przed zbyciem nie jest możliwe (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2008 r., III SA/Wa 540/08, LEX 399685). Podnieść także należy, iż zgodnie z orzecznictwem sądowym (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2000 r., sygn. akt I CKN 850/98, LEX nr 50895) strony - jak wynika z art. 552 k.c. -mają pozostawioną swobodę, co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności prawnej z tym, że swoboda w wyłączaniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa. Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować, co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo”.

*   w wyroku NSA z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. II FSK 607/12, w którym sąd stwierdził, że: „(\`(...)\`) istotą przedsiębiorstwa jest takie zorganizowanie zespołu składników materialnych i niematerialnych, które obiektywnie umożliwia realizację celu jakim jest prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Samo zebranie i posiadanie składników nie tworzy przedsiębiorstwa, ale o jego statusie przesądza odpowiednie zorganizowanie, a więc względy organizacyjne funkcjonalne i celowościowe. W orzecznictwie też zauważa się, że wyłączenie pewnych elementów z czynności prawnej zbycia przedsiębiorstwa nie niweczy uznania tej czynności za mającą za przedmiot przedsiębiorstwo. Dopuszczalne jest wyłączenie z transakcji zbycia przedsiębiorstwa pewnych elementów, także wymienionych expressis verbis w art. 551 k.c, a mimo to czynność prawna może być uznana za mającą za przedmiot przedsiębiorstwo. Zakres wyłączeń poszczególnych składników nie może jednakże być na tyle szeroki, aby przekreślił istotę przedsiębiorstwa.”

*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2014 r., sygn. IPPP1/443-654/14-2/EK, w której organ wskazał, że: „Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.”

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 września 2014 r., sygn. IBPP4/443-253/14/EK, w której organ stwierdził, że: „Natomiast wyłączenie (\`(...)\`) niektórych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa nie wyklucza uznania, iż mamy do czynienia z aportem całego przedsiębiorstwa, która to czynność pozostaje poza zakresem VAT. Istotne jest jednak, aby przedmiotem aportu były bezwzględnie te elementy, które umożliwiają kontynuowanie działalności gospodarczej.”

1.  Jak zostało wskazane powyżej, przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Tym samym skoro Przedsiębiorstwo stanowiące przedmiot Umowy Sprzedaży należy uznać za przedsiębiorstwo rozumieniu przepisów ustawy o VAT to przedmiotowa transakcja nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując zdaniem Wnioskodawcy Przedsiębiorstwo będące przedmiotem Umowy Sprzedaży stanowi przedsiębiorstwo na potrzeby przepisów ustawy o VAT, a w konsekwencji należy uznać, że zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT sprzedaż Przedsiębiorstwa nie podlega opodatkowaniu

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.