Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-411/16-17/MP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-24
Teza: Stawka podatku VAT dla dostawy klusek na parze
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
stawka-stawki podatku
towar-sprzedaż towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 8%
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 2 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów
    prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w
    zakresie stawki podatku VAT dla dostawy klusek na parze.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (...), (dalej również, jako „Spółka”) jest czynnym zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, Spółka m.in. produkuje, a następnie sprzedaje kluski na parze. Odbiorcami
    klusek na parze są hurtownie, markety, sklepy wielkopowierzchniowe, firmy cateringowe.
    Produkcja klusek na parze realizowana jest w trzech rodzajach, tj. kluski na parze z
    nadzieniem o smaku czekoladowym, kluski na parze z nadzieniem owocowym oraz kluski
    na parze (bez nadzienia) (łącznie zwane dalej: „kluskami na parze”).
    Każdy z rodzajów klusek na parze jest produktem chłodzonym, pakowanym w atmosferze
    ochronnej. Kluski na parze są produktami mącznymi, zawierającymi co najmniej 58% mąki
    (kluski nadziewane), a nawet 63% mąki (kluski nienadziewane). Są to produkty
    dwuskładnikowe (z nadzieniem owocowym lub czekoladowym), które traktowane są jako
    słodki, samodzielny posiłek, w procesie produkcyjnym poddany ugotowaniu na parze
    (parowane w 100 st. C przez 19 minut). Celem spożycia produkt należy jedynie podgrzać
    na parze przez okres około 3 minut.
    Podczas procesu produkcyjnego (parowania w 100 st. C, przez 19 minut) skrobia (główny
    składnik mąki) zawarta w produkcie, przy dostatecznej obecności wody, całkowicie ulega
    kleikowaniu i jest łatwo dostępna dla enzymów trawiennych w przewodzie pokarmowym
    (amylaz). Białko natomiast, jako drugi ilościowo ważny składnik mąki już w temperaturze
    powyżej 50 st. C. ulega denaturacji i w tej postaci jest również łatwo przyswajalne przez
    organizm człowieka. Kluski na parze w jakiejkolwiek postaci są produktem łatwostrawnym,
    przeznaczonym po podgrzaniu do bezpośredniego spożycia.
    Produkcja klusek na parze przebiega w następujący sposób:
    (...)
    Składnikami klusek na parze są: mąka pszenna, woda, cukier, drożdże, olej rzepakowy,
    mleko w proszku, sól. Kluski na parze mogą zawierać jaja, siarczany, gorczycę, orzechy,
    seler i sezam. Kluski na parze nie zawierają alkoholu.
    Skład klusek na parze przedstawia się następująco:
    1. % skład klusek na parze z nadzieniem o smaku czekoladowym:
    (...)
      Suma 100,00 %
      Skład nadzienia o smaku czekoladowym (cukier, oleje i tłuszcze roślinne,
      odtłuszczone kakao, laktoza, serwatka, emulgator - lecytyna sojowa, aromaty) jest
      tylko jakościowy, gdyż Spółka nie jest producentem nadzienia o smaku
      czekoladowym.
    2. % skład klusek na parze z nadzieniem owocowym:
      (...)
      Suma 100,00 %
      Skład nadzienia owocowego (pulpa jabłkowa z dzikiej róży i aronii, cukier, regulator
      kwasowości - kwas cytrynowy, substancja konserwująca - sorbinian potasu) jest tylko
      jakościowy, gdyż Spółka nie jest producentem nadzienia owocowego.

    3. % skład klusek na parze (bez nadzienia):
      (...)
      Suma 100,00 %
    W ocenie Spółki kluski na parze powinny być klasyfikowane w grupowaniu PKWiU
    10.85.14.0 Gotowe posiłki i dania na bazie wyrobów mącznych lub ewentualnie 10.73.11.0
    Makarony, pierogi, kluski i podobne wyroby mączne.
    Pismem z dnia 12 sierpnia 2016 r. Wnioskodawca uzupełnił opis zdarzenia przyszłego w
    następującym zakresie:
    Ustosunkowując się do pytania Organu należy stwierdzić, że Spółka zawnioskowała o
    wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie
    zastosowania odpowiedniej stawki VAT dla dostawy następujących produktów:
    - Klusek na parze z nadzieniem czekoladowym,
    - Klusek na parze z nadzieniem truskawkowym, oraz
    - Klusek na parze bez nadzienia.
    Dalej, w zawartym we Wniosku opisie zdarzenia przyszłego Spółka przedstawiła
    szczegółową charakterystykę ww. produktów opisując ich skład, proces produkcyjny oraz
    sposób podawania. Na podstawie wszystkich analizowanych cech wskazanych produktów
    Spółka doszła do wniosku, że każdy z trzech opisanych rodzajów klusek na parze spełnia
    kryteria do zakwalifikowania ich pod symbolem:
    - PKWiU 10.85.14.0 - gotowe posiłki i dania na bazie wyrobów mącznych, lub
    ewentualnie
    - PKWiU 10.73.11.0 - makarony, pierogi, kluski i podobne wyroby mączne.
    W ocenie Spółki, czemu dała wyraz także we Wniosku, niezależnie od zaliczenia produktów
    do pierwszego lub drugiego ze wskazanych grupowań, stawka podatku na ich dostawie
    powinna wynosić 5%.
    W tym miejscu należy jednak zaznaczyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej,
    składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
    wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego
    oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jednakże, jak wynika z ugruntowanego stanowiska prezentowanego w orzecznictwie
    sądów administracyjnych, „przepis ten nie nakłada na wnioskodawcę obowiązku
    klasyfikowania świadczonych lub nabywanych usług do odpowiedniej grupy PKWiU
    Obowiązek ten spoczywa na organie podatkowym, albowiem organ nie jest związany
    klasyfikacja dokonaną przez podatnika” (tak WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 10
    grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 1179/10). Równocześnie w tym samym wyroku
    wskazano, że „to organ ustala, jakiego rodzaju usługą w rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług jest czynność podatnika”. Co więcej, w niedawnym wyroku WSA w Łodzi z
    dnia 28 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 212/15 sąd stwierdził, że „uzależnianie
    odpowiedzi od wskazania przez wnioskodawcę symbolu PKWiU stanowi przejaw
    zbędnego formalizmu, nieznajdującego oparcia w treści art. 14 b § 3 Ordynacji
    podatkowej”.
    W tym miejscu, tytułem przykładu należy również przywołać wyrok WSA w Warszawie z 11
    stycznia 2008 r. (sygn. akt III SA/Wa 1349/07), w którym wskazano, że „skoro ustawodawca
    podatkowy kształtując przedmiot opodatkowania, stawki podatkowe, zwolnienia od
    podatku posługuje się klasyfikacjami statystycznymi, to zakłada, że organy podatkowe
    dokonujące kontroli prawidłowej realizacji przez podatników przepisów prawa
    podatkowego, są uprawnione i zarazem zobowiązane do tego, aby dokonywać ich
    interpretacji, w ramach ustalania lub określania ciążących na podatnikach zobowiązań w
    podatku od towarów i usług. Nie mogą przy tym liczyć na to, że organy statystyki
    publicznej dokonają za nie klasyfikacji statystycznej”.

    Sądy administracyjne stoją również na stanowisku, „że w obszarze normatywnym prawa o
    statystyce publicznej interpretacje standardów i nomenklatur klasyfikacyjnych Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług nie rodzą dla podmiotów gospodarczych - podatników -
    żadnych bezpośrednich obowiązków. Nie są również źródłem jakichkolwiek
    bezpośrednich ich uprawnień. W realiach niniejszej sprawy, dotyczącej wydania wiążącej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego oznacza to, że organ wydający interpretację
    nie może żądać od podatnika przedstawienia interpretacji standardów i nomenklatur
    wykonanej przez organ statystyki publicznej ani też żądać przedstawienia stanowiska
    podatnika co do zaklasyfikowania świadczonej przez niego usługi, a zobowiązany jest do
    samodzielnego ustalenia, czy stanowisko wyrażone przez podatnika na tle
    przedstawionego przez niego stanu faktycznego jest prawidłowe czy też nie” (tak wyrok
    WSA w Warszawie z 12 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 2325/09).
    Jednocześnie wskazuje, iż tezy zawarte w powyżej cytowanym wyroku WSA w Warszawie z
    dnia 12 maja 2010 roku, sygn. akt II SA/Wa 2325/09, zostały potwierdzone przez Naczelny
    Sąd Administracyjny, który w wyrokiem z dnia z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1114
    /10 oddalił skargę kasacyjną Ministra Finansów, na ww. wyrok WSA w Warszawie. W
    uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż „należy zgodzić się ze
    stanowiskiem Sądu I instancji, że wskazanie symbolu klasyfikacji PKWiU dla danej usługi
    nie jest elementem stanu faktycznego, wymaganym we wniosku o udzielenie interpretacji
    w rozumieniu art. 14b § 3 O.p. Podatnik bowiem szczegółowo i wyczerpująco opisał jaką
    usługę świadczy, na czym ona polega i czym się ona charakteryzuje.”
    Jak zostało to już powyżej stwierdzone, również w przedmiotowej sprawie Spółka, we
    wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, w sposób szczegółowy i wyczerpujący
    opisała jaką usługę zamierzać świadczyć oraz jak według jej oceny taką usługę
    zakwalifikować w ramach stawek podatkowych VAT.
    Co więcej w ww. wyroku NSA podkreślił, iż „domaganie się przez Ministra Finansów
    uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie symbolu klasyfikacji statystycznej jest sprzeczne
    z funkcją gwarancyjną instytucji interpretacji podatkowej.”
    Nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie podanie prawidłowego kodu PKWiU
    jest de facto istotą interpretacji indywidualnej. Tym samym to Organ powinien rozstrzygać
    o kwestii kluczowej dla takiej interpretacji (właściwy kod PKWiU), a przerzucenie tego
    obowiązku na Spółkę należy uznać za działanie nie znajdujące podstawy prawnej ani w
    obowiązujących przepisach prawa ani w dotychczasowym orzecznictwie sądów
    administracyjnych. Z powyższego wynika, że właściwy kod PKWiU jest w niniejszej sprawie
    elementem stanu prawnego, a nie faktycznego, co implikuje jego rozstrzygnięcie przez
    Organ, a nie Spółkę.
    Czynności organu wydającego interpretację indywidualną mają zagwarantować Spółce
    pewność co do kwalifikacji danego stanu faktycznego na gruncie prawa podatkowego -
    obciążanie Spółki obowiązkiem wskazania kodu PKWiU jako elementu stanu faktycznego,
    w sytuacji kiedy Spółka nie może uzyskać wiążącego stanowiska w tym zakresie (tj.
    grupowania w ramach PKWiU) od żadnego innego organu (opinie GUS mają walor jedynie
    informacyjny i nie wiążący, zarówno dla Spółki, jak i organów podatkowych), przerzuca
    gigantyczne ryzyko na przedsiębiorcę, ograniczając rolę organu wydającego interpretację
    indywidualną w zasadzie do czynności technicznej „podstawienia” do odpowiedniej stawki
    podatku VAT. Taka interpretacja przepisów regulujących instytucję interpretacji
    indywidualnej byłaby sprzeczna z istotą i funkcją interpretacji i jako taka nie może się
    ostać.
    Podsumowując, Spółka udzielając odpowiedzi na pytania Organu pragnie jednocześnie
    zaznaczyć, że w przedstawionym we Wniosku opisie zdarzenia przyszłego wskazała
    wszelkie elementy, które pozwalają Organowi podatkowemu na wydanie wiążącej
    interpretacji podatkowej w żądanym zakresie. Ponadto, na gruncie obowiązujących
    przepisów prawa, udzielone w niniejszym piśmie wyjaśnienia w kwestii podania symbolu
    klasyfikacyjnego PKWiU dla opisanych we Wniosku produktów, jak również ewentualna

    opinia wydana w tym zakresie przez Urząd Statystyczny w Łodzi, nie mogą być wiążące dla
    Organu przy wydawaniu indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w
    niniejszej sprawie.
    Mając powyższe na względzie, Spółka pragnie zaznaczyć, że w jej opinii złożony Wniosek
    zawiera wszystkie elementy wskazane w ww. art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. Oznacza
    to, że Organ na podstawie złożonego przez nią Wniosku, zgodnie z dyspozycją art. 14c. § 1
    Ordynacji podatkowej powinien wydać interpretację indywidualną przepisów prawa
    podatkowego, w której dokona oceny stanowiska Spółki, przedstawiając jednocześnie jej
    uzasadnienie prawne.
    Równocześnie, Spółka podtrzymuje w całości swoje stanowisko przedstawione we
    Wniosku i wnosi o uwzględnienie przedstawionych w niniejszym piśmie uwag przy
    wydawaniu interpretacji.

## Pytanie

Czy dostawa przez Spółkę klusek na parze podlega opodatkowaniu stawką VAT w
    wysokości 5%?
    Państwa stanowisko
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 uVAT , z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120
    ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1, w związku z art. 146 a pkt 1 uVAT stawka podatku
    wynosi 23%. Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 2a uVAT dla towarów wymienionych w
    załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.
    W załączniku nr 10 - Wykaz towarów opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5% -
    wymienione zostały m. in., w pozycji 26 makarony, pierogi, kluski i podobne wyroby
    mączne (symbol PKWiU 10.73.11.0), a w pozycji 28 gotowe posiłki i dania z wyłączeniem
    produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2% (symbol PKWiU ex 10.85.1).
    Na mocy art. 5a uVAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa
    w art. 5 (czynności opodatkowane - przyp. autora), wymienione w klasyfikacjach wydanych
    na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych
    klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze
    wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.
    Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU) stanowi załącznik do wydanego na
    podstawie ustawy o statystyce publicznej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29
    października 2008 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.
    Spółka posiada ekspertyzę sporządzoną przez prof. dr hab. Halinę Gambuś i dr inż.
    Dorotę Litwinek z Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, Wydział Technologii Żywności,
    Katedra Technologii Węglowodanów z dnia 6 lipca 2015 roku potwierdzającą, iż kluski na
    parze powinny być sklasyfikowane w grupowaniu 10.85.14.0 Gotowe posiłki i dania na
    bazie wyrobów mącznych lub ewentualnie 10.73.11.0 Makarony, pierogi, kluski i podobne
    wyroby mączne:
    „wyroby składające się z różnych materiałów należy klasyfikować w zależności od
    składnika, który nadaje mu zasadniczy charakter, a więc w tym wypadku mąka, woda i
    drożdże (...) kluski są charakterystycznym posiłkiem mącznym, przygotowanym do
    bezpośredniego spożycia po podgrzaniu, jako samodzielne danie lub w połączeniu z
    innymi dodatkami, zależnymi od gustu konsumentów i wg naszej opinii powinny być
    zakwalifikowane do grupowania PKWiU 2008 - 10.85.14.0” 8

    oraz ekspertyzę prof. dra hab. inż. Jacka Długosza z Uniwersytetu Technologicznego-
    Przyrodniczego w Bydgoszczy, Wydział Rolnictwa i Biotechnologii z dnia 12 sierpnia 2015
    roku potwierdzającą, iż kluski na parze powinny być sklasyfikowane w grupowaniu
    10.85.14.0 Gotowe posiłki i dania na bazie wyrobów mącznych:
    „dla produktów mącznych „kluski na parze” oraz „kluski na parze nadziewane
    stwierdzamy, że produkty te winny być sklasyfikowane pod kodem 10.85.14.0 - Gotowe
    posiłki i dania na bazie wyrobów mącznych.”
    W związku z powyższym, w ocenie Spółki prawidłowe jest zakwalifikowanie klusek na
    parze do grupowania 10.85.14.0 Gotowe posiłki i dania na bazie wyrobów mącznych lub
    ewentualnie 10.73.11.0 Makarony, pierogi, kluski i podobne wyroby mączne, a w
    konsekwencji stosowanie przez Spółkę do dostawy klusek na parze stawki VAT w
    wysokości 5%, niemniej jednak Spółka zmierza do uzyskania potwierdzenia prawidłowości
    przedstawionej oceny prawnej i stosowania 5% stawki podatku VAT do produktów
    opisanych w części stanowiącej opis stanu faktycznego.
    Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, iż zaklasyfikowanie towaru do odpowiedniej
    pozycji PKWiU, a także ocena skutków takiej klasyfikacji na gruncie ustawy o podatku od
    towarów i usług jest zastosowaniem prawa, jego subsumcją do określonego przez
    Wnioskodawcę stanu faktycznego, co jest rolą organu podatkowego.
    Jak wynika z ugruntowanego stanowiska prezentowanego w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, przepis art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej nakazujący dokonanie
    wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego nie nakłada
    obowiązku dokonywania klasyfikacji do odpowiedniej grupy PKWiU.
    „przepis ten nie nakłada na wnioskodawcę obowiązku klasyfikowania świadczonych lub
    nabywanych usług do odpowiedniej grupy PKWiU. Obowiązek ten spoczywa na organie
    podatkowym, albowiem organ nie jest związany klasyfikacja dokonaną przez podatnika
    (...) to organ ustala, jakiego rodzaju usługą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i
    usług jest czynność podatnika” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we
    Wrocławiu z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 1179/10).
    „organ wydający interpretację nie może żądać od podatnika przedstawienia interpretacji
    standardów i nomenklatur wykonanej przez organ statystyki publicznej ani też żądać
    przedstawienia stanowiska podatnika, co do zaklasyfikowania świadczonej przez niego
    usługi, a zobowiązany jest do samodzielnego ustalenia, czy stanowisko wyrażone przez
    podatnika na tle przedstawionego przez niego stanu faktycznego jest prawidłowe czy też
    nie” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 maja 2010 r., sygn.
    akt III SA/Wa 2325/09).
    Zdaniem Wnioskodawcy, bez względu na klasyfikację, dostawa wymienionych we wniosku
    o interpretację produktów, tj. klusek na parze oraz klusek na parze z nadzieniem, jako
    produktów podobnych podlega opodatkowaniu obniżoną stawką VAT w wys. 5%.
    Zgodnie z pkt 7 preambuły Dyrektywy Rady UE z dnia 28 listopada 2006 roku w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej 2006/112/WE:
    „Nawet jeżeli stawki i zwolnienia nie zostaną całkowicie zharmonizowane, wspólny system
    VAT powinien pozwolić na osiągnięcie neutralnych warunków konkurencji, w takim
    znaczeniu, że na terytorium każdego państwa członkowskiego podobne towary i usługi
    podlegają takiemu samemu obciążeniu podatkowemu, bez względu na długość łańcucha
    produkcji i dystrybucji”.
    Do naruszenia zasady neutralności podatkowej dochodzi w sytuacji, gdy z przepisów
    krajowych, w zakresie, w jakim państwo członkowskie skorzystało z kompetencji do
    stosowania stawek obniżonych na podstawie art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE
    wynika odmienne opodatkowanie towarów lub usług podobnych lub konkurencyjnych
    względem siebie.
    „Z art. 98 dyrektywy 2006/112 nie wynika, aby w przypadku wprowadzenia stawek
    obniżonych, stawki te musiały dotyczyć całej kategorii określonej w załączniku III, w tym
    całej kategorii środków spożywczych. Niemniej jednak istotne znaczenie ma w tym

    wypadku zasada neutralności podatku od towarów i usług. Różnicowanie stawek w
    ramach jednej kategorii musi być dokonywane w taki sposób, aby tej zasady nie naruszać.
    Przypomnieć należy, że w myśl pkt 7 preambuły dyrektywy 2006/112 nawet, jeżeli stawki i
    zwolnienia nie zostaną całkowicie zharmonizowane, wspólny system podatku powinien
    pozwolić na osiągnięcie neutralnych warunków konkurencji, w takim znaczeniu, że na
    terytorium każdego państwa członkowskiego podobne towary i usługi podlegają takiemu
    samemu obciążeniu podatkowemu, bez względu na długość łańcucha produkcji i
    dystrybucji. Warunki stosowania stawki obniżonej nie mogą zatem powodować
    odmiennego traktowania pod względem podatkowym konkurencyjnych towarów czy
    usług. Naruszenie zasady neutralności przez przepisy prawa krajowego oznaczałoby, że
    przepisy te są sprzeczne z dyrektywą 2006/112. Wówczas - co w zaskarżonej interpretacji
    wskazał trafnie Minister Finansów - jest możliwe stosowanie bezpośrednie przepisów
    dyrektywy.”
    (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2015 roku,
    sygn. I SA/Kr 1820/14).
    Tym samym, niezależnie od klasyfikacji, kluski na parze oraz kluski na parze z nadzieniem,
    jako produkty podobne w stosunku do wymienionych w Załączniku nr 10 do ustawy VAT,
    opodatkowanych stawką VAT - 5%, makaronów, pierogów, klusek i wyrobów mącznych,
    podlegają opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 5%.
    W ocenie Wnioskodawcy dostawa każdego z produktów będących przedmiotem
    niniejszego wniosku powinna być opodatkowana 5% stawką VAT.
    Interpretacja indywidualna
    W dniu 14 września 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu
    Ministra Finansów, wydał dla Państwa postanowienie znak: IBPP2/4512-411/16-2/RSz
    pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek z 30 maja 2016 r. (data wpływu 2 czerwca
    2016 r.), uzupełniony pismem z 12 sierpnia 2016 r. (data wpływu18 sierpnia 2016 r.), o
    wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku
    od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla dostawy klusek na parze.
    Na ww. postanowienie z 14 września 2016 r. znak: IBPP2/4512-411/16-1/RSz pismem z
    23 września 2016 r. wnieśli Państwo zażalenie.
    W odpowiedzi na powyższe zażalenie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający
    w imieniu Ministra Finansów, postanowieniem z 28 listopada 2016 r. znak: IBPP2/4512-
    411/16-3/AS utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
    Na ww. postanowienie z 28 listopada 2016 r. znak: IBPP2/4512-42-2/16/PK złożyli
    Państwo skargę z 6 kwietnia 2016 r. (data wpływu 12 kwietnia 2016 r.), w której wnieśli
    Państwo o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z
    dnia 25 lutego 2016 r. znak: IBPP2/4512-411/16-3/AS utrzymującego w mocy
    postanowienie Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14
    września 2016 r. znak: IBPP2/4512-411/16-2/RSz o pozostawieniu bez rozpatrzenia
    wniosku o interpretację indywidualną z dnia 2 czerwca 2016 r.
    Wyrokiem z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 71/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny
    w (...) uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z 14
    września 2016 r.
    Od wyroku WSA w (...) Szef Krajowej Administracji Skarbowej złożył skargę kasacyjną z
    30 maja 2017 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w (...).
    Wyrokiem z 13 czerwca 2019 r. sygn. akt I FSK 1077/17 Naczelny Sąd Administracyjny w
    (...) oddalił skargę kasacyjną.

    Ponownie rozpatrzyłem Państwa wniosek - 17 lutego 2020 r. wydałem interpretację
    indywidualną znak IBPP2/4512-411/16-10/MP, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 20 lutego 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    20 marca 2020 r. wnieśli Państwo skargę z 19 marca 2020 r. na tę interpretację do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Skarga wpłynęła do mnie 23 marca 2020 r.
    Wnieśli Państwo o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...) uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną -
    wyrokiem z 10 września 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 372/20.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 8 stycznia 2025 r., sygn. akt I FSK 444/21
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 8 stycznia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
    Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
    wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie po
    stępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy
    zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...) oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww.
      wyrokach;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie
      podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa
    podatkowego obowiązujących w dniu 14 września 2016 r. tj. w dniu wydania ww.
    postanowienia znak: IBPP2/4512-411/16-2/RSZ uchylonego ww. wyrokiem WSA w (...)
    bowiem we wniosku Wnioskodawca zaznaczył jako przedmiot sprawy - zdarzenie przyszłe
    a niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku
    orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...) i orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      eksport towarów;
      import towarów na terytorium kraju;
      wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 5a ustawy:
      Towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5,
      wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce
      publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub
      usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują
      symbole statystyczne.
    Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej
    podstawie rozporządzenia w wielu wypadkach odwołują się do grupowań PKWiU przy
    ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji
    statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia
    wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których
    przepisy powołują stosowną klasyfikację statystyczną.
    Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od dnia 1 stycznia
    2011 r., wykorzystywana jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona
    rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, ze zm.).
    Stosownie do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24
    stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów
    klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi
    klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną
    działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane
    według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach,
    wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na
    podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.
    Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy:
      Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art.
      120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.
    I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy:
      Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku
      wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.
    Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy:
      W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art.
      146f:

        1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110,
          wynosi 23%;
        2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule
          załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
    W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych
    stawką podatku w wysokości 7%” (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r. - 8
    %), w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., zostały wymienione:
    - pod pozycją 36 - „Makarony, pierogi, kluski i podobne wyroby mączne” - symbol PKWiU
      10.73.11.0,
    - pod pozycją 42 - „Gotowe posiłki i dania, z wyłączeniem produktów o zawartości alkoholu
      powyżej 1,2%” - symbol PKWiU ex 10.85.1,
    - pod pozycją 48 - „Pozostałe różne artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane, z
      wyłączeniem ekstraktów słodowych i produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%” -
      symbol PKWiU ex 10.89.15.0.
    Zgodnie z pkt 1 objaśnień do ww. załącznika nr 3, wykaz nie ma zastosowania dla zakresu
    sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższy
    mi niż stawka, której dotyczy załącznik.
    Powyższe oznacza, że w przypadku gdy towar lub usługa wymieniony w załączniku nr 3 do
    ustawy, jednocześnie na mocy innego przepisu korzysta ze zwolnienia od podatku lub
    podlega opodatkowaniu stawką niższą niż 8% (do 31 grudnia 2016 r.), to zapis załącznika
    nie znajduje dla danego towaru lub usługi zastosowania.
    Natomiast na mocy art. 41 ust. 2a ustawy o VAT:
      Dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.
    W załączniku nr 10 do ustawy, stanowiącym „Wykaz towarów opodatkowanych stawką
    podatku w wysokości 5%” wymieniono:
    § pod pozycją 26 - „Makarony, pierogi, kluski i podobne wyroby mączne” - symbol PKWiU
      10.73.11.0,
    § pod pozycją 28 - „Gotowe posiłki i dania, z wyłączeniem produktów o zawartości
      alkoholu powyżej 1,2%” - symbol PKWiU ex 10.85.1.
    Z objaśnienia do załącznika nr 10 wynika, co następuje:
    1) „ex” - dotyczy tylko danego wyrobu z danego grupowania,
    2) wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów zwolnionych od podatku
      lub opodatkowanych stawką 0%.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU „ex” -
    rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług.
    Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu
    zawężenie stosowania zwolnienia, obniżonej stawki podatku lub wyłączenia tylko do
    towarów lub usług należących do wymienionego grupowania statystycznego,
    spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce - nazwa
    towaru lub usługi. Wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT, zwolnienie bądź
    wyłączenie dotyczy wyłącznie danego towaru lub danej usługi z danego grupowania -
    konkretnego towaru lub konkretnej usługi wymienionej obok symbolu PKWiU.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, m.in. produkuje, a następnie sprzedaje kluski na parze. Odbiorcami klusek
    na parze są hurtownie, markety, sklepy wielkopowierzchniowe, firmy cateringowe.
    Produkcja klusek na parze realizowana jest w trzech rodzajach, tj. kluski na parze z
    nadzieniem o smaku czekoladowym, kluski na parze z nadzieniem owocowym oraz kluski
    na parze (bez nadzienia).

    Każdy z rodzajów klusek na parze jest produktem chłodzonym, pakowanym w atmosferze
    ochronnej. Celem spożycia produkt należy jedynie podgrzać na parze przez okres około 3
    minut.
    Składnikami klusek na parze są: mąka pszenna, woda, cukier, drożdże, olej rzepakowy,
    mleko w proszku, sól. Kluski na parze mogą zawierać jaja, siarczany, gorczycę, orzechy,
    seler i sezam. Kluski na parze nie zawierają alkoholu.
    W ocenie Spółki prawidłowe jest zakwalifikowanie klusek na parze do grupowania
    10.85.14.0 Gotowe posiłki i dania na bazie wyrobów mącznych lub ewentualnie 10.73.11.0
    Makarony, pierogi, kluski i podobne wyroby mączne, a w konsekwencji stosowanie przez
    Spółkę do dostawy klusek na parze stawki VAT w wysokości 5%.
    Przechodząc do oceny prawidłowości przedstawionego we wniosku Państwa stanowiska
    należy wskazać, że wątpliwości Państwa dotyczą zastosowania stawki podatku VAT w
    wysokości 5% dla dostawy ww. klusek na parze.
    Trzeba też jeszcze raz zaznaczyć, że niniejsza sprawa była przedmiotem skargi do WSA a
    następnie do NSA.
    Wyrokiem z dnia 10 września 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 372/20 WSA w (...) uchylił zaskarżoną
    interpretację organu. W ww. wyroku WSA wskazał, że „(...) wydając interpretację organ
    założył, że z Zasad Metodycznych do PKWiU wynika, że zachodzi ścisłe powiązanie
    pomiędzy PKWiU z 2008r., a Nomenklaturą Scaloną (CN 2007) wynikające z tego, że zakres
    rzeczowy większości grupowań PKWiU, obejmujących wyroby jest określony zakresem
    rzeczowym odpowiednich pozycji CN.
    Stąd kierując się zatem kluczem powiązań pomiędzy PKWiU a CN wskazano w
    interpretacji, że:
    - PKWiU 10.73.11.0 to - "Makarony, pierogi, kluski i podobne wyroby mączne" znajduje
    powiązanie z kodami CN 1902 11 00 (tj. Makarony niepoddane obróbce cieplnej,
    nienadziewane ani nieprzygotowane inaczej, zawierające jaja) oraz CN 1902 19 (tj.
    Makarony niepoddane obróbce cieplnej, nienadziewane ani nieprzygotowane inaczej,
    niezawierające jaja). Poprzez ww. klucz powiązań, zdaniem organu, można stwierdzić, że
    ww. grupowanie generalnie odnosi się do wyrobów niepoddanych obróbce cieplnej i
    dotyczy ciast makaronowych niezawierających w swoim składzie drożdży. Jak natomiast
    wynika z opisu sprawy, kluski na parze zawierają drożdże, a ponadto w procesie
    produkcyjnym są poddawane ugotowaniu na parze (parowaniu w 100°C przez 19 minut)
    Takie właśnie i tylko takie uzasadnienie organ przedstawił dla wykazania i umotywowania
    braku możliwości zastosowania tej zaproponowanej przez stronę skarżącą sposobu
    klasyfikacji. Ocena ta odnosi się jednak tylko do pierwszego członu nazwy grupowania
    "makarony" a zupełnie pomija pozostałe trzy elementy tej nazwy tj. pierogi, kluski i
    podobne wyroby mączne. W tym zakresie nie przedstawiono żadnej oceny.
    Organ nie dostrzegł, że w Zasadach Metodycznych wskazano co prawda, iż w PKWiU 2008
    zakres rzeczowy większości grupowań obejmujących wyroby jest określony zakresem
    rzeczowym odpowiednich pozycji CN, to znaczy, że każde grupowanie PKWiU 2008
    odpowiada całej pozycji, części pozycji lub stanowi agregat kilku pozycji CN ale również
    wyraźnie zaznaczono, że przy ustalaniu właściwego grupowania PKWiU 2008, do którego
    zalicza się określony produkt, należy kierować się zasadami budowy i logiki struktury
    PKWiU 2008.
    Przy zaliczaniu produktów do określonego grupowania PKWiU 2008 należy posługiwać się
    oprócz zasad metodycznych i ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej także
    nazwami grupowań końcowych PKWiU 2008. Co istotne, wszystkie wymienione wyżej
    elementy mają dla ustalenia zakresu rzeczowego grupowań PKWiU 2008 jednakową moc
    stanowiącą.
    Organ niewątpliwie zapomniał o tej ostatniej zasadzie, koncentrując się wyłącznie na
    poszukiwaniu powiązań pomiędzy PKWiU a Nomenklaturą Scaloną i tylko w tym zakresie
    dokonał oceny istotnych dla sprawy okoliczności. Nie dosyć, że pominął równorzędną moc
    stanowiącą wszystkich określonych w Zasadach kryteriach to jeszcze nie odniósł się w
    ogóle do pozostałych nazw towarów zawartych w nazwie grupowania PKWiU 10.73.11.0 to

    - "Makarony, pierogi, kluski i podobne wyroby mączne" analizując tylko kategorię
    makaronów podczas gdy do oceny miał kluski.
    Równie niepełna i w zasadzie mało zrozumiała jest ocena drugiego wskazanego przez
    stronę skarżącą grupowania - PKWiU 10.85.14.0 to - "Gotowe posiłki i dania na bazie
    wyrobów mącznych". (...)
    Powyższe obrazuje, że ocena przeprowadzana tylko i wyłącznie w odniesieniu do
    porównania z Nomenklaturą Scaloną nie jest wystarczająca i nie zapewnia rozpoznania
    sprawy bez narażenia się na zarzut naruszenia art. 14c § 1 i § 2, art. 120, art. 121 § 1 w zw.
    z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa.
    Następnie wyrokiem z dnia 8 stycznia 2025 r. sygn. akt I FSK 444/21 NSA oddalając skargę
    kasacyjną organu podzielił stanowisko WSA i wskazał, że po przeanalizowaniu dokonanej
    przez organ oceny należy w pełni uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji, że ocena
    przeprowadzona została tylko i wyłącznie w odniesieniu do porównania z Nomenklaturą
    Scaloną, co nie jest wystarczające i nie zapewnia rozpoznania sprawy bez narażenia się na
    zarzut naruszenia art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Organ wydając zaskarżoną
    interpretację usilnie poszukując powiązań zapomniał o posługiwaniu się wspomnianymi
    powyżej nazwami grupowań końcowych Polskiej Klasyfikacji.
    Zgodnie z przywołanym już wcześniej art. 41 ust. 2a ustawy o VAT stawka podatku wynosi
    5% dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ww. ustawy, przy czym w poz. 26
    tego załącznika zostały wskazane sklasyfikowane w PKWiU 10.73.11.0 „Makarony, pierogi,
    kluski i podobne wyroby mączne”, a w poz. 28 sklasyfikowane w PKWiU ex 10.85.1.
    „Gotowe posiłki i dania, z wyłączeniem produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%”.
    Należy zaznaczyć, że dla potrzeb podatku VAT stosuje się PKWiU wprowadzoną
    rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). Integralną częścią ww. rozporządzenia są zasady
    Metodyczne Polskiej Klasyfikacji Usług (PKWiU 2008), z których wynikają m.in. następujące
    wskazówki w zakresie zasad klasyfikacji statystycznej towarów i usług:
    1) Klasyfikacje statystyczne są ze sobą zharmonizowane. Wyróżnia się zharmonizowanie
      klasyfikacji tego samego rodzaju w ramach systemów: ONZ, UE, krajowych oraz
      zharmonizowanie klasyfikacji różnego rodzaju, czyli np. klasyfikacji działalności z
      klasyfikacjami produktów.
    2) Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2008) jest klasyfikacją obejmującą
      grupowania produktów w podziale siedmiopoziomowym określoną przez Polską
      Klasyfikację Działalności (PKD 2007) oraz Nomenklaturę Scaloną (CN 2007).
    3) Ogólne zasady określania zakresu rzeczowego grupowań PKWiU 2008 w zakresie
      wyrobów tworzono, uwzględniając właściwości fizyczne oraz strukturę wyrobów. Ma
      to swoje potwierdzenie w przyjętych podstawowych kryteriach podziału. W oparciu o
      te założenia zbudowane są również międzynarodowe klasyfikacje handlu
      zagranicznego: Zharmonizowany System Oznaczenia i Kodowania Towarów (HS) oraz
      Nomenklatura Scalona (CN).
    4) W celu maksymalnego zharmonizowania międzynarodowych klasyfikacji wyrobów na
      potrzeby statystyki produkcji z wcześniej opracowanymi międzynarodowymi
      klasyfikacjami towarów na potrzeby handlu zagranicznego - przy opracowywaniu
      klasyfikacji wyrobów posłużono się jako „blokami konstrukcyjnymi” pozycjami
      Nomenklatury Scalonej (CN). Z tych względów, w PKWiU 2008 zakres rzeczowy
      większości grupowań obejmujących wyroby jest określony zakresem rzeczowym
      odpowiednich pozycji CN, to znaczy, że każde grupowanie PKWiU 2008 odpowiada
      całej pozycji, części pozycji lub stanowi agregat kilku pozycji CN. Ich symbole podano
      w kolumnie 3 schematu klasyfikacji.
    5) Przy zaliczaniu produktów do określonego grupowania PKWiU 2008 należy posługiwać
      się:
      - niniejszymi zasadami metodycznymi,
      - nazwami grupowań końcowych PKWiU 2008,

      - wyjaśnieniami i wskazówkami zawartymi w osobnych publikacjach: „Wyjaśnienia do
        Taryfy Celnej” wydane rozporządzeniem Ministra Finansów oraz „Noty
        wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich” publikowane w
        Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, seria C,
      - ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury Scalonej (CN).
    Z powyższych zasad metodycznych wynika zatem, że zachodzi ścisłe powiązanie pomiędzy
    PKWiU z 2008 r. a Nomenklaturą Scaloną (CN 2007) wynikające z tego, że zakres rzeczowy
    większości grupowań PKWiU obejmujących wyroby jest określony zakresem rzeczowym
    odpowiednich pozycji CN. Stąd schemat klasyfikacji stanowiący załącznik do ww.
    rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) zawiera w układzie tabelarycznym symbol PKWiU
    przypisany do nazwy grupowania oraz powiązanie z CN-2007.
    Kierując się zatem kluczem powiązań pomiędzy PKWiU a CN należy wskazać, że:
    - PKWiU 10.73.11.0 - „Makarony, pierogi, kluski i podobne wyroby mączne” znajduje
    powiązanie z kodami CN 1902 11 00 (tj. Makarony niepoddane obróbce cieplnej,
    nienadziewane ani nieprzygotowane inaczej, zawierające jaja) oraz CN 1902 19 (tj.
    Makarony niepoddane obróbce cieplnej, nienadziewane ani nieprzygotowane inaczej,
    niezawierające jaja). Poprzez ww. klucz powiązań można stwierdzić, że ww. grupowanie
    generalnie odnosi się do wyrobów niepoddanych obróbce cieplnej i dotyczy ciast
    makaronowych niezawierających w swoim składzie drożdży. Jak natomiast wynika z
    opisu sprawy kluski na parze zawierają drożdże, a ponadto w procesie produkcyjnym
    są poddawane ugotowaniu na parze (parowaniu w 100°C przez 19 minut);
    - PKWiU 10.85.14.0 - „Gotowe posiłki i dania na bazie wyrobów mącznych” jest powiązanie
    z kodami CN 1902 20 (tj. Makarony nadziewane mięsem lub innymi substancjami,
    nawet poddane obróbce cieplnej lub inaczej przygotowane) oraz CN 1902 30 (tj.
    Makarony poddane obróbce cieplnej lub inaczej przygotowane - z wył. nadziewanych).
    W tym przypadku istotnym jest jednak to, że klasa PKWiU 10.85.14.0 obejmuje gotowe
    (tj. przygotowane, przyprawione i ugotowane) posiłki i dania składające się co najmniej
    z dwóch różnych składników, mrożone w puszkach, w słoikach, pakowane próżniowo
    lub przy pomocy innych technologii opakowań ze zmodyfikowaną atmosferą. Z
    powyższego wynika zatem, że ww. klasa generalnie nie obejmuje posiłków/dań
    jednoskładnikowych, a więc takich, które składałyby się z jednego produktu. Kluski na
    parze pomimo swego składu i bez względu na to czy zawierają/bądź nie nadzienia jako
    jeden produkt nie mogą stanowić posiłku/dania dwuskładnikowego. Ponadto winien to
    być produkt (danie) gotowe, gdy tymczasem kluski na parze wskazane we wniosku
    wymagają obróbki termicznej.
    Należy jednocześnie jednak pamiętać, na co zwróciły uwagę WSA w (...) i NSA w (...) w
    zapadłych w niniejszej sprawie ww. wyrokach, że w Zasadach Metodycznych wskazano co
    prawda, iż w PKWiU 2008 zakres rzeczowy większości grupowań obejmujących wyroby jest
    określony zakresem rzeczowym odpowiednich pozycji CN, to znaczy, że każde grupowanie
    PKWiU 2008 odpowiada całej pozycji, części pozycji lub stanowi agregat kilku pozycji CN
    ale również wyraźnie zaznaczono, że przy ustalaniu właściwego grupowania PKWiU 2008,
    do którego zalicza się określony produkt, należy kierować się zasadami budowy i logiki
    struktury PKWiU 2008. Przy zaliczaniu produktów do określonego grupowania PKWiU
    2008 należy posługiwać się oprócz zasad metodycznych i ogólnych reguł interpretacji
    Nomenklatury Scalonej także nazwami grupowań końcowych PKWiU 2008. Co istotne,
    wszystkie wymienione wyżej elementy mają dla ustalenia zakresu rzeczowego grupowań
    PKWiU 2008 jednakową moc stanowiącą.

    W załączniku nr 10 do ustawy, stanowiącym „Wykaz towarów opodatkowanych stawką
    podatku w wysokości 5%” wymieniono pod pozycją 26 - „Makarony, pierogi, kluski i
    podobne wyroby mączne” - symbol PKWiU 10.73.11.0. Nie ulega, w ocenie Organu, że
    wymienione w nazwie ww. załącznika wyroby objęte tym samym grupowaniem PKWiU,
    winny cechować się możliwie zbliżonymi właściwościami, a zatem, podobnie jak to ma
    miejsce w przypadku makaronów, również kluski wymienione w tym grupowaniu nie
    powinny w swoim składzie zawierać drożdży ani nie powinny być poddane obróbce
    termicznej. Skoro wskazane w opisie sprawy kluski na parze w swoim składzie zawierają
    drożdże a ponadto wymagają poddania obróbce termicznej, to nie mogą zostać zaliczone
    do grupowania PKWiU 10.73.11.0.
    W związku z powyższym w ocenie tut. Organu wskazane przez Państwa klasyfikacje nie
    mogą mieć zastosowania do opisanych we wniosku klusek na parze.
    W tej sytuacji właściwym jest zaklasyfikowanie tych produktów do PKWiU 10.89.19.0 jako
    „Pozostałe różne artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane”. Kierując się
    kluczem powiązań pomiędzy PKWiU a CN należy wskazać, że symbolowi PKWiU 10.89.19
    odpowiada kod CN 1901 90.
    Kod CN 1901 oznacza m.in. przetwory spożywcze, z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z
    ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające < 40% masy kakao, obliczone
    w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani
    niewłączone.
    Jak wynika z not wyjaśniających do ww. kodu celnego zawartych w Informacyjnym
    Systemie Zintegrowanej Taryfy Celnej (ISZTAR4) niniejsza pozycja obejmuje, między
    innymi, przetwory takie jak: „Knödel” (knedle), „Klösse” (kluski), „Nockerln” (kluski)
    zawierające takie składniki jak semolina, mąka zbożowa, bułka tarta, tłuszcz, cukier, jaja,
    przyprawy, drożdże, dżem lub owoce.
    Mając na względzie powyższy związek pomiędzy PKWiU a CN w celu właściwego
    zaklasyfikowania produkowanych i oferowanych na sprzedaż klusek na parze można
    odwołać się także pomocniczo do Wiążącej Informacji Taryfowej wydanej przez Dyrektora
    Izby Administracji Skarbowej w Warszawie nr WIT PLBTIWIT-2018-001117, zgodnie z którą
    „Produkt spożywczy w kształcie okrągłych bułeczek drożdżowych, poddanych obróbce
    termicznej tzw. parowaniu, zawierający w swoim składzie m.in. mąkę pszenną, drożdże,
    wodę cukier, sól, olej rzepakowy, jaja w proszku. Pakowany w atmosferze ochronnej,
    chłodzony. Przygotowanie produktu do spożycia w kuchence mikrofalowej lub na parze
    pod przykryciem. Opakowanie o masie netto 500g” został zaklasyfikowany pod kodem CN
    1901 90 99.
    Powołane przez Państwa symbole, tj. PKWiU 10.73.11.0 - „Makarony, pierogi, kluski i
    podobne wyroby mączne” oraz PKWiU 10.85.14.0 - „Gotowe posiłki i dania na bazie
    wyrobów mącznych” nie znajdują powiązania z ww. kodem CN 1901 90 99, a ponadto
    również z przyczyn wskazanych wyżej, zaklasyfikowanie produkowanych przez Państwa
    klusek na parze do ww. grupowań jest niewłaściwe.
    Mając powyższe na względzie w ocenie tut. Organu wskazane przez Państwa klasyfikacje
    PKWiU 10.73.11.0 oraz PKWiU 10.85.19.0 nie są właściwe dla produkowanych przez
    Państwa klusek na parze. W tej sytuacji należy przyjąć, że symbolem właściwym będzie
    symbol PKWiU 10.89.19.0, pod którym mieszczą się „Pozostałe różne artykuły spożywcze,
    gdzie indziej niesklasyfikowane”. Tym samym brak jest podstaw do zastosowania stawki
    podatku VAT 5% dla ich dostawy. Natomiast na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w
    związku z pozycją nr 48 załącznika nr 3, w której zostały wymienione „Pozostałe różne
    artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane, z wyłączeniem ekstraktów słodowych
    i produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%” o symbolu PKWiU ex 10.89.19.0 ww.
    kluski na parze podlegają opodatkowaniu przy zastosowaniu stawki VAT 8%.
    Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu 14 września 2016 r. tj. w dniu wydania ww. postanowienia znak:
    IBPP2/4512-411/16-2/RSZ, będącego pierwszym rozstrzygnięciem wydanym dla Państwa
    w tej sprawie.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że od dnia 1 listopada 2019 r., na podstawie art. 1 ustawy
    z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1751) nastąpiła zmiana przepisów ustawy o VAT.
    Jednocześnie jednak zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie
    ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, przepisy, w brzmieniu
    nadanym ww. ustawą z 9 sierpnia 2019 r., stosuje się od dnia 1 kwietnia 2020 r.
    Ponadto, należy wskazać, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i
    usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od dnia 1 kwietnia 2020 r. może być
    określona tylko i wyłącznie w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej określonej w
    art. 42a ustawy o VAT.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111
    ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
    zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada
    2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z
    2016 r., poz. 1948, ze zm.).