Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.126.2025.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Prawo do odliczenia części podatku VAT naliczonego od
wydatków dotyczących inwestycji budowlanej.
Słowa kluczowe: odliczenia
odliczenia-odliczenie częściowe
odliczenia-prawo do odliczenia
współczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta podatku w razie nastąpienia
zmiany w stopniu wykorzystywania nieruchomości do
celów działalności gospodarczej
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia części podatku VAT naliczonego od
    wydatków dotyczących inwestycji budowlanej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w (...) od (...) roku prowadzi działalność
    gospodarczą, której przedmiotem jest budowa domów, co do zasady, mieszkalnych i ich
    eksploatacja na zasadach najmu, a nadto administrowanie nieruchomościami. Od
    początku działalności Spółka zrealizowała budowy (...) budynków mieszkalnych.
    Działalność gospodarcza prowadzona przez Spółkę, z punktu widzenia opodatkowaniem
    podatkiem od towarów i usług obejmuje zarówno czynności opodatkowane, jak i
    zwolnione.
    Do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług należy przede
    wszystkim zaliczyć wynajem lokali mieszkalnych. Czynności opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług przez Spółkę to sprzedaż mediów, wynajem lokali użytkowych, wynajem
    powierzchni przedsiębiorcom na cele związane z prowadzoną przez nich działalnością
    gospodarczą.
    W związku z powyższym, Spółka, w przypadku niemożliwości jednoznacznego
    przyporządkowania zakupów do dostaw opodatkowanych lub zwolnionych, corocznie, w
    trybie art. 90 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług, ustala proporcję jako udział
    rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego. Taką zasadę rozliczenia Spółka stosuje w przypadku
    realizowania inwestycji, polegających na budowie nowych budynków mieszkalnych, które
    będą podlegały wynajmowaniu.
    W 2024 roku Spółka realizowała inwestycję budowy (...) lokalowego budynku przy ul. (...) w
    (...), z przeznaczeniem na wynajem jednostce samorządu terytorialnego, Gminie (...).
    Do rozliczenia inwestycji Spółka przyjęła zasadę proporcji, nie szacując w żaden niepewny
    sposób udziału powierzchni związanej z późniejszymi czynnościami opodatkowanymi, a
    stosując, ustaloną w oparciu o obroty roku poprzedzającego, proporcję.
    W związku z faktem, że podobnie jak podczas realizacji poprzednich inwestycji, Spółka nie
    jest w stanie określić udziału sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej, związanej z
    eksploatacją nowopowstałego budynku, jedyną możliwością w świetle aktualnego stanu
    prawnego, jest zastosowanie ustalonej na dany rok proporcji.
    W ostatnim z wybudowanych budynków wielorodzinnych w (...) przy ul. (...), poza
    czynszem najmu lokali mieszkalnych, który Spółka będzie otrzymywać nie od najemców -
    osób fizycznych, a od gminy, który stanowi dostawę zwolnioną od podatku od towarów i
    usług, spółka będzie realizować dostawy mediów dla najemców, nie na zasadzie refaktury,
    czy też noty, ale odrębnych faktur sprzedażowych (podobnie jak ma to miejsce w
    pozostałych nieruchomościach budynkowych, będących we władaniu Spółki), stosując dla
    tych dostaw stawki podatku od towarów i usług właściwe dla rodzaju dostawy.

    Poza powyższym możliwe do wystąpienia w związku z udostępnieniem nieruchomości do
    użytkowania dostawy opodatkowane to: wynajem miejsca na nieruchomości na reklamę,
    na instalację urządzeń przesyłowych dla dostawców mediów, dostawy usług związanych z
    eksploatacją zainstalowanych udogodnień, na przykład dystrybucja dodatkowych
    kompletów kluczy, pilotów do bram, dostawa prac związanych z usuwaniem awarii
    zawinionych przez najemcę.
    Na etapie realizacji inwestycji niemożliwe jest precyzyjne ustalenie udziału czynności
    opodatkowanych i zwolnionych związanych z eksploatacją powstałego budynku. Tym
    samym, Spółka, w oparciu o przepisy art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług,
    zastosowała ustaloną dla prowadzonej przez siebie działalności, proporcję na poziomie
    (...)%. Wskazania wymaga, że na rok 2025 ustalony wskaźnik proporcji wynosi (...)%.

## Pytanie

Czy Spółka prawidłowo do odliczenia podatku naliczonego od nabyć związanych z
    realizacją inwestycji budowlanej zastosowała proporcję roczną?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy nabyte towary i usługi
    służą zarówno czynnościom opodatkowanym, jak i zwolnionym z podatku od towarów i
    usług, w sposób, w ocenie Spółki, jednoznaczny normuje art. 90 ustawy z dnia 11 marca
    2004 roku o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług,
    w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
    wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku
    należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest
    obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z
    czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego. Z powyższego, w ocenie Spółki, wprost wynika obowiązek
    bezpośredniego wyodrębnienia kwoty podatku naliczonego związanego z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług oraz czynnościami zwolnionymi z tego
    podatku, przy czym, co wynika z bogatego stanowiska, prezentowanego przez organy
    podatkowe i sądy administracyjne - wyodrębnienie to powinno być dokonane w oparciu o
    kryterium obiektywne i nie może mieć charakteru szacunkowego.
    Zgodnie zaś z art. 90 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i
    usług, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
    1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
    naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego z zastrzeżeniem
    ust. 10 (ust. 10 cytowanego przepisu stanowi o możliwości uznania proporcji za 100% lub
    0% w przypadku niewielkiego odchylenia od tych wartości, co nie ma zastosowania w
    przypadku Spółki).
    Zasady ustalania proporcji, o której mowa powyżej, jednoznacznie uregulowane zostały w
    art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, zgodnie z
    którym Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
    czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,
    w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z
    którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Zgodnie z obowiązującym stanowiskiem judykatury, ustawodawca nie przewidział
    możliwości odstąpienia od stosowania tego rodzaju proporcji, a zatem powinien zostać on
    uznany jako bezwzględnie wiążący.
    Takie stanowisko wynika ze stanowiska prezentowanego przez Naczelny Sąd
    Administracyjny już od 2019, gdzie w wyroku wydanym od sygnaturą I FSK 239/17 wprost

    wskazano, że jeżeli podatnik do obliczenia podatku, który może odliczyć zamierza
    stosować klucz „powierzchniowy” czy też jakikolwiek inny, to wynika z tego, że nie jest w
    stanie zastosować metody bezpośredniej alokacji podatku. W takim zaś przypadku,
    konieczne jest stosowanie proporcji ustalanej w oparciu o zapisy art. 90 ust. 2-10 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług. I ten sposób ma charakter
    bezwzględnie wiążący, jako że ustawodawca nie wskazał jakiejkolwiek możliwości
    odstąpienia od stosowania tego przepisu.
    Podkreślenia wymaga, że stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego
    zaprezentowane we wskazanym orzeczeniu pozostaje aktualne w świetle obowiązujących
    przepisów prawa i jako takie jest wielokrotnie przytaczane w wielu interpretacjach
    indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
    Z powyższego należy wyprowadzić wniosek, że jeżeli podatnik nie jest w stanie sprostać
    wymogom określonym w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od
    towarów i usług w sposób niebudzący wątpliwości wyodrębnić kwot podatku naliczonego
    związanego odpowiednio z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług
    oraz z czynnościami zwolnionym z tego podatku, to ma prawo odliczyć podatek naliczony
    zgodnie z proporcją ustaloną w sposób wskazany w art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca
    2004 roku o podatku od towarów i usług.
    Ustalenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu w oparciu o wskaźnik
    powierzchniowy lub jakikolwiek inny, wykreowany przez podatnika, umożliwia jedynie
    poznanie przybliżonej, nie zaś dokładnej wielkości podatku naliczonego związanego z
    realizacją czynności podlegających opodatkowaniu.
    Zastosowanie metody bezpośredniej alokacji, wynikającej z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 11
    marca 2004 roku o podatku od towarów i usług jest jedyne pod warunkiem precyzyjnego,
    nie zaś uśrednionego ustalenia wartości tego podatku związanego z wykonywaniem
    czynności podlegających opodatkowaniu.
    Wielokrotnie w orzecznictwie wskazywano, że metody szacunkowe nie mogą być
    stosowane jako metody alokacji bezpośredniej.
    W tym miejscu należy wskazać, że realizowana przez Spółkę sprzedaż mediów na rzecz
    najemców, wykonywana w oparciu o faktury wystawiane przez dostawców tych mediów, a
    następnie przeliczana na każdy lokal i udział lokalu w częściach wspólnych odrębnie, nie
    może być traktowana jako czynność pomocnicza, o charakterze incydentalnym i nie
    wliczana do sposobu ustalania proporcji. Takie stanowisko prezentowane jest w porządku
    prawnym polskim, ale także wynika z bogatego orzecznictwa europejskiego.
    Transakcje „pomocnicze” nie są związane z zasadniczą działalnością podatnika, a
    przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej
    działalności. Jeżeli działalność stanowi stały i niezbędny element wbudowany w
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za
    pomocnicze i incydentalne. W przypadku A. Sp. z o. o. w (...) sprzedaż mediów jest stałym
    elementem działania Spółki, istotnym z punktu widzenia eksploatacji jej zasobów.
    Biorąc pod uwagę wartość, ilość, częstotliwość czynności, stopień zaangażowania aktywów
    podatnika na tle całokształtu jego działalności sprzedaż mediów nie ma w żadnym stopniu
    charakteru incydentalnego. Jeśli okoliczności wskazują, a tak jest w niniejszym przypadku,
    że podatnik wykonuje dany typ transakcji jako element prowadzonej przez siebie
    działalności gospodarczej, wówczas należy uznać, że transakcje takie nie są pomocnicze.
    Czynności Spółki związane ze sprzedażą mediów noszą cechy powtarzalności, jest to
    działalność planowana a nie przypadkowa, a stanowi zwykłą i podlegającą opodatkowaniu
    działalność podatnika, nie może być uznana za pomocniczą działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W związku z tym, obrót z fakturowania mediów powinien
    być uwzględniony w kalkulacji sprzedaży, od której zależy ustalenie proporcji, zgodnie z
    art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

    W świetle powyższego, w ocenie Spółki, słusznie do odliczenia podatku naliczonego od
    faktur dokumentujących usługi związane z budową nowego wielorodzinnego budynku,
    zastosowano proporcję roczną, jako że nie jest możliwe na etapie budowy w inny sposób
    precyzyjne, a nie szacunkowe ustalenie w jakim wymiarze wskazany składnik majątku
    związany będzie ze sprzedażą opodatkowaną, a w jakim ze zwolnioną.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności
    zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy, które
    stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10.000 zł –
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Podatnik jest obowiązany, do proporcjonalnego rozliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust.
    2 i 3 ustawy, jeżeli nabywane towary i usługi służą w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej:
        do czynności opodatkowanych, jak również czynności zwolnionych od podatku,

        w sytuacji gdy nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
        związanego z tymi czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 91 ustawy.
    Wskazali Państwo, że od początku działalności zrealizowali Państwo budowę (...)
    budynków mieszkalnych. Działalność gospodarcza prowadzona przez Państwa, obejmuje
    zarówno czynności opodatkowane podatkiem VAT, jak i zwolnione. Do czynności
    zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług należy przede wszystkim
    zaliczyć wynajem lokali mieszkalnych. W ramach Państwa działalności czynności
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług to sprzedaż mediów, wynajem lokali
    użytkowych, wynajem powierzchni przedsiębiorcom na cele związane z prowadzoną przez
    nich działalnością gospodarczą.
    W związku z powyższym, w przypadku niemożliwości jednoznacznego przyporządkowania
    zakupów do dostaw opodatkowanych lub zwolnionych, corocznie, w trybie art. 90 ust. 2 i 3
    ustawy, ustalają Państwo proporcję jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w
    związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Taką zasadę rozliczenia stosują Państwo w przypadku realizowania inwestycji,
    polegających na budowie nowych budynków mieszkalnych, które będą podlegały
    wynajmowaniu.
    W 2024 roku realizowali Państwo inwestycję budowy (...) lokalowego budynku przy ul. (...)
    w (...) (Budynek), z przeznaczeniem na wynajem jednostce samorządu terytorialnego,
    Gminie (...). Do rozliczenia inwestycji przyjęli Państwo zasadę proporcji, nie szacując w
    żaden niepewny sposób udziału powierzchni związanej z późniejszymi czynnościami
    opodatkowanymi, a stosując, ustaloną w oparciu o obroty roku poprzedzającego,
    proporcję.
    W związku z faktem, że podobnie jak podczas realizacji poprzednich inwestycji, nie są
    Państwo w stanie jednoznacznie określić udziału sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej,
    związanej z eksploatacją nowopowstałego budynku, jedyną możliwością w świetle
    aktualnego stanu prawnego, jest zastosowanie ustalonej na dany rok proporcji.
    W ostatnim z wybudowanych budynków wielorodzinnych w (...) przy ul. (...), poza
    czynszem najmu lokali mieszkalnych, który będą Państwo otrzymywać nie od najemców –
    osób fizycznych, a od gminy, który stanowi dostawę zwolnioną od podatku od towarów i
    usług, będą Państwo realizować dostawy mediów dla najemców, nie na zasadzie
    refaktury, czy też noty, ale odrębnych faktur sprzedażowych (podobnie jak ma to miejsce
    w pozostałych nieruchomościach budynkowych, będących we władaniu Spółki), stosując
    dla tych dostaw stawki podatku od towarów i usług właściwe dla rodzaju dostawy.
    Poza powyższym możliwe do wystąpienia w związku z udostępnieniem nieruchomości do
    użytkowania dostawy opodatkowane to: wynajem miejsca na nieruchomości na reklamę,
    na instalację urządzeń przesyłowych dla dostawców mediów, dostawy usług związanych z
    eksploatacją zainstalowanych udogodnień, na przykład dystrybucja dodatkowych
    kompletów kluczy, pilotów do bram, dostawa prac związanych z usuwaniem awarii
    zawinionych przez najemcę. Na etapie realizacji inwestycji niemożliwe jest precyzyjne
    ustalenie udziału czynności opodatkowanych i zwolnionych związanych z eksploatacją
    powstałego budynku. Tym samym, Spółka, w oparciu o przepisy art. 90 ustawy o podatku
    od towarów i usług, zastosowała ustaloną dla prowadzonej przez siebie działalności,
    proporcję.
    Mają Państwo wątpliwości, czy prawidłowo do odliczenia podatku naliczonego od nabyć
    związanych z realizacją inwestycji budowlanej zastosowali Państwo proporcję roczną.

    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest wykorzystywanie nabywanych towarów i usług
    przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności
    gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług.
    Jak już wskazano odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z
    czynnościami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT lub zwolnionych.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego
    związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania.
    W przypadkach, gdy podatnik wykonuje czynności uprawniające do odliczenia VAT i
    nieuprawniające do tego odliczenia, tj. zwolnione od tego podatku i nie ma możliwości
    przyporządkowania ponoszonych wydatków do czynności opodatkowanych i zwolnionych
    z VAT, zastosowanie znajduje przepis art. 90 ustawy, który ma na celu określenie wartości
    podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem
    tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez
    podatnika do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.
    Wskazali Państwo, że nie są w stanie jednoznacznie określić udziału sprzedaży
    opodatkowanej i zwolnionej, związanej z eksploatacją nowopowstałego budynku
    (Budynku), jedyną możliwością w świetle aktualnego stanu prawnego, jest zastosowanie
    ustalonej na dany rok proporcji.
    Do rozliczenia inwestycji przyjęli Państwo zasadę proporcji, ustaloną w oparciu o obroty
    roku poprzedzającego.
    Skoro nie są Państwo w stanie przypisać poniesionych wydatków na budowę Budynku
    odpowiednio wyłącznie do czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku
    przysługuje Państwu częściowe prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki związane z budową Budynku, wykorzystywanego przez
    Państwa zarówno do czynności opodatkowanych oraz czynności zwolnionych od podatku
    od towarów i usług i powinni Państwo zastosować przepisy art. 90 ust. 2, 3 i następne
    ustawy, tj. zastosować wskaźnik struktury sprzedaży.
    Należy jednak wskazać, że zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym
    podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego, dla
    zakończonego roku podatkowego.

    Przepisy art. 90 i art. 91 ustawy stanowią, że odliczając podatek naliczony od zakupów
    mieszanych (tj. dotyczących zarówno czynności opodatkowanych, jak i zwolnionych)
    odliczenie to jest tzw. dwuetapowe:
        wstępne odliczenie podatku naliczonego według wskaźnika z poprzedniego roku,
        określonego na podstawie art. 90 ust. 4 ustawy,
        po zakończeniu roku, na podstawie rzeczywistych obrotów osiągniętych w danym
        roku, należy obliczyć proporcję ostateczną, według której należy dokonać korekty
        wstępnie odliczonego podatku.
    Korekty, o której mowa w art. 91 ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
    za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
    dokonuje się korekty (a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji
    podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy - art. 91 ust. 3 ustawy).
    Należy zatem wskazać, że jeżeli dla zakończonego roku ostateczny współczynnik
    odliczenia jest na innym poziomie niż współczynnik roczny przyjęty do kalkulacji za dany
    rok, są Państwo zobowiązani do dokonania odpowiedniej korekty odliczonego podatku w
    oparciu o tę ostateczną wartość współczynnika dla zakończonego roku.
    Dodatkowo należy zaznaczyć, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje,
    pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie zastosowania proporcji rocznej w oparciu o art. 90
    ustawy do odliczenia podatku naliczonego od nabyć związanych z realizacją inwestycji
    budowlanej polegającej na budowie (...) lokalowego budynku przy ul. (...) w (...) (Budynek)
    jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku oraz własnym stanowisku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Wydając interpretację, jako element opisu sprawy przyjąłem, że prowadzą Państwo
    działalność opodatkowaną i zwolnioną od podatku VAT, zgodnie z Państwa wskazaniem.
    Zaznaczyć należy, że w ramach wydawania interpretacji indywidualnych Organ nie
    dokonuje oceny prawidłowości dokonanych obliczeń.
    Organ zastrzega, że przedmiotem analizy i oceny nie była m.in. wskazana wartość
    współczynników, które wskazali Państwo w opisie sprawy. Analiza i ocena takich obliczeń
    nie mieści się bowiem w zakresie postępowania o wydanie interpretacji indywidulanej.
    Tym samym to podatnik ponosi odpowiedzialność za prawidłowość obliczenia podatku
    naliczonego podlegającego odliczeniu, a weryfikacja tego obliczenia leży w kompetencjach
    innych organów podatkowych, które w ramach postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno#skarbowej, są uprawnione do takich działań.
    W interpretacji oparłem się na informacjach przedstawionych przez Państwa w opisie
    sprawy, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno#skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny od przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.