Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-793/10/HK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-12-20
Teza: Czy wartość umorzonej kwoty z tytułu nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej stanowi przychód podlegający opodatkowaniu?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika; pomoc-pomoc społeczna; płatnik; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 02 września 2010r. (data wpływu do tut. Biura – 20 września 2010r.), uzupełnionym w dniu 09 listopada 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z pomocy społecznej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 05 listopada 2010r. Znak: IBPB II/1/415-793/10/HK wezwano o jego uzupełnienie poprzez uiszczenie opłaty w wysokości 40 zł. W dniu 09 listopada 2010r. ww. opłata wpłynęła na konto bankowe Izby Skarbowej w Katowicach.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej), zgodnie z obowiązującymi przepisami, udziela pomocy finansowej w formach przewidzianych ustawą o pomocy społecznej. Świadczenia te, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 21 ust. 1 pkt 79 cyt. ustawy), są wolne od podatku. W sytuacji gdy wnioskodawca ustali jednak, że przedmiotowe świadczenia zostały udzielone na podstawie nieprawdziwych informacji, powstają nienależnie pobrane świadczenia.

Zgodnie z art. 104 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, wnioskodawca może, w sytuacjach szczególnych, zwłaszcza jeżeli żądanie zwrotu kwot z tytułu nienależnie pobranych świadczeń stanowiłoby dla osoby zobowiązanej nadmierne obciążenie lub niweczyłoby skutki udzielonej pomocy, umorzyć nienależnie pobrane świadczenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wartość umorzonej kwoty z tytułu nienależnie pobranych świadczeń, stanowi przychód w rozumieniu treści ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jako taki podlega opodatkowaniu?

Zdaniem wnioskodawcy, umorzenie nienależnie pobranych świadczeń w istocie stanowi rodzaj świadczenia z pomocy społecznej. Uwzględniając zatem treść art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota nienależnie pobranych świadczeń podlegająca umorzeniu, nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 10 cytowanej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie natomiast do treści art. 21 ust.1 pkt 79 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są świadczenia z pomocy społecznej.

W myśl art. 98 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2009r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.) świadczenia nienależnie pobrane podlegają zwrotowi od osoby lub rodziny korzystającej ze świadczeń z pomocy społecznej, niezależnie od dochodu rodziny. Art. 104 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Przepis art. 104 ust. 4 ww. ustawy stanowi, iż w przypadkach szczególnie uzasadnionych, zwłaszcza jeżeli żądanie zwrotu wydatków na udzielone świadczenie, z tytułu opłat określonych w ustawie oraz z tytułu nienależnie pobranych świadczeń w całości lub w części stanowiłoby dla osoby zobowiązanej nadmierne obciążenie lub też niweczyłoby skutki udzielanej pomocy, właściwy organ, który wydał decyzję w sprawie zwrotu należności, o których mowa w ust. 1, na wniosek pracownika socjalnego lub osoby zainteresowanej, może odstąpić od żądania takiego zwrotu, umorzyć kwotę nienależnie pobranych świadczeń w całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty.

Z treści wniosku wynika, iż wnioskodawca, zgodnie z obowiązującymi przepisami, udziela pomocy finansowej w formach przewidzianych ustawą o pomocy społecznej. W sytuacji gdy wnioskodawca ustali jednak, że przedmiotowe świadczenia zostały udzielone na podstawie nieprawdziwych informacji, powstają nienależnie pobrane świadczenia.

Uregulowanie w przepisach o pomocy społecznej kwestii dotyczących umorzenia kwoty nienależnie pobranych świadczeń w całości lub w części świadczy o tym, iż umorzenie takie jest również rodzajem świadczenia z pomocy społecznej i jako takie korzysta ze zwolnienia od podatku, w myśl cytowanego art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem wartość umorzonej kwoty z tytułu nienależnie pobranych świadczeń nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.