Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.448.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Nieuznanie zwrotu poniesionych przez Spółkę Kosztów
pośrednich za odszkodowanie, które pozostaje poza
opodatkowaniem podatkiem od towaru i usług oraz
udokumentowanie obciążenia Kosztami pośrednimi
Zamawiającego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
fakturowanie
koszt-koszty pośrednie
termin-przedłużenie terminu
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · uznania zwrotu poniesionych przez Państwa Kosztów pośrednich za odszkodowanie,
      które pozostaje poza opodatkowaniem podatkiem od towaru i usług oraz
      prawidłowości udokumentowania obciążenia Kosztami pośrednimi Zamawiającego
      poprzez wystawienie noty księgowej (pytanie nr 1);
    · prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących
      poniesienie wydatków związanych z Kosztami pośrednimi (pytanie nr 2).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) S.A. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”, „Wykonawca”) jest spółką akcyjną z siedzibą na
    terytorium Rzeczpospolitej, prowadzącą działalność w zakresie budownictwa. Spółka jest
    zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Spółka w ramach prowadzonej działalności przystąpiła do przetargu w zakresie realizacji
    inwestycji prowadzonej przez (...) (dalej: „X”).
    X prowadził postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na realizację inwestycji
    pn.: „(...)” (dalej zwana „Inwestycją”) Postępowanie było prowadzone w formule „buduj”.
    W następstwie wybrania oferty Spółki w ww. postępowaniu o udzielenie zamówienia
    publicznego Wykonawca zawarł (...) 2021 r. umowę nr (...) (dalej: „Umowa”) na realizację
    Inwestycji.
    Za wykonanie Umowy Wykonawca miał otrzymać wynagrodzenie w kwocie (...) zł brutto.
    W zawartej Umowie strony określiły, że przewidziane w niej wynagrodzenie należne
    Wnioskodawcy, jak również poszczególne ceny jednostkowe zawierają koszty wykonania
    wszelkich robót i czynności niezbędnych do realizacji przedmiotu Umowy. Tym samym, że
    kwota wynagrodzenia, w tym poszczególne ceny jednostkowe, zawierają wszystkie koszty
    związane z realizacją całości przedmiotu Umowy, w szczególności wynikające z
    dokumentacji projektowej, w tym koszty: projektu (...), wykonania wszelkich robót
    przygotowawczych, wdrożenia projektu organizacji ruchu wraz z innymi kosztami z tym
    związanymi (ewentualne uzgodnienia dodatkowe, zgłoszenia itp.), prac wykończeniowych,
    porządkowych, robót zabezpieczających, robocizny, transportu, zakupu materiałów
    budowlanych, wyposażenia instalacyjnego, pracy sprzętu i urządzeń, koszty utylizacji
    wycofanych (zdemontowanych) urządzeń, wywozu i utylizacji zbędnych materiałów
    pochodzących z rozbiórki, koszty przeprowadzenia i uczestnictwa w odbiorach,
    prowadzenia nadzoru nad robotami, koordynacji prac, wycinki zieleni, wykonania oraz

    utrzymania nasadzeń kompensacyjnych, zorganizowania, utrzymania i likwidacji placu
    oraz koszty zaplecza budowy i wymagane opłaty (w tym za uzyskanie wszystkich
    niezbędnych zgód i zezwoleń administracyjnych), świadczenia publicznoprawne i inne.
    Zgodnie z Umową, prace miały zostać zrealizowane w ciągu 13 miesięcy od
    protokolarnego przejęcia terenu budowy. W toku realizacji Wykonawca powiadomił
    Zamawiającego pismem (...) o uwagach do Dokumentacji przekazanej przez
    Zamawiającego i zgłosił zastrzeżenia do projektu wykonawczego w zakresie konstrukcji
    prefabrykowanej budowy parkingu wielopoziomowego na terenie (...), które stanowiły w
    ocenie Wykonawcy przeszkodę uniemożliwiającą prawidłową realizację robót.
    Mimo, iż Zamawiający nie przychylił się do koncepcji Wykonawcy o błędzie projektowym,
    jednak w oparciu o przedstawione przez Wykonawcę dokumenty, przychylił się do
    stanowiska o konieczności dokonania zmian w dokumentacji projektowej. W opinii
    Wnioskodawcy, nastąpił natomiast błąd projektowy, który spowodował konieczność
    poniesienia dodatkowych kosztów przez Wykonawcę.
    Co więcej, oczekiwanie na akceptację projektu zamiennego przez Zamawiającego
    dodatkowo wydłużyło opóźnienie prac, tym samym zwiększyło koszty po stronie
    Wnioskodawcy.
    (...) 2022 r. został podpisany Protokół Konieczności nr (...), który ostatecznie stanowił
    podstawę do podpisania (...) 2022 r. Aneksu nr 1 do Umowy (dalej: „Aneks do Umowy”), w
    którym potwierdzono brak możliwości realizacji inwestycji w założonym terminie.
    W konsekwencji w Aneksie nr 1 wydłużono termin realizacji umowy o (...) dni, tj. do (...)
    2023 r. (czyli wydłużono realizację Umowy o przeszło 9 miesięcy w stosunku do terminu
    podstawowego z Umowy).
    Aneks do Umowy.
    Przedłużenie terminu realizacji Umowy określone w Aneksie do Umowy wynikało z
    przekazania Wnioskodawcy przez Zamawiającego dokumentacji projektowej, na
    podstawie której niemożliwym było należyte wykonanie prac będących przedmiotem
    Umowy w pierwotnie ustalonym terminie. Zgodnie z zawartym Aneksem do Umowy, z
    uwagi na brak możliwości realizacji robót na podstawie przekazanej Wykonawcy
    Dokumentacji Projektowej konieczne było zatem wydłużenie terminu realizacji prac
    Wnioskodawcy, spowodowane zasadniczo koniecznością wykonania przez Wykonawcę
    dodatkowych robót nieprzewidzianych pierwotnie, w konsekwencji zwiększone zostało
    Wynagrodzenie należne Spółce od Zamawiającego.
    Wykonawca, składając ofertę, kalkulował cenę w oparciu o udostępnione mu materiały w
    procesie przetargowym, w tym warunki Umowy i uwzględnione w niej terminy, koszty
    ogólne związane z prowadzeniem budowy skalkulował na okres wskazany przez
    Zamawiającego, tj. 13 miesięcy realizacji, podczas gdy faktyczny okres realizacji
    ostatecznie wyniósł prawie 25 miesięcy. Z tej przyczyny Strony zawarły Aneks do Umowy
    wydłużający termin realizacji, ale również Wynagrodzenie.
    Jednocześnie zgodnie z pkt. 8 Aneksu do Umowy strony ustaliły, że warunki w nim zawarte
    wyczerpują „wszelkie roszczenia Stron wynikające z wprowadzenia dokumentacji
    warsztatowej z wyjątkiem zgłaszanych przez Wnioskodawcę i kwestionowanych przez
    Zamawiającego, dodatkowych kosztów pośrednich Wykonawcy”. Strony nie przewidziały
    ani w treści Umowy ani Aneksie do Umowy dodatkowego wynagrodzenia z tytułu
    poniesionych kosztów pośrednich, nie uwzględniono również metody rozliczeń w
    przypadku zwiększenia kosztów nieprzewidzianych w kosztorysie.
    W przedłużonym czasie realizacji, Wykonawca ponosił jednak dodatkowe koszty pośrednie
    (nieobjęte wynagrodzeniem umownym), jednocześnie gromadząc dokumenty
    potwierdzające ich pełen zakres i rozmiar. Opisane koszty pośrednie zostały poniesione w
    konsekwencji wystąpienia okoliczności, za które w ocenie Wykonawcy odpowiada
    Zamawiający, powodując poniesienie szkody przez Wykonawcę.

    Roszczenie o zapłatę kosztów pośrednich.
    Wskazane wyżej przez Spółkę przedłużenie terminu realizacji robót budowlanych wpłynęło
    zatem nie tylko na podwyższenie kosztów usługi, związanych z m.in. pokryciem
    dodatkowych prac i materiałów budowlanych, ale spowodowało konieczność poniesienia
    przez Wnioskodawcę dodatkowych kosztów pośrednich (dalej: Koszty pośrednie) – w tym
    przede wszystkim kosztów ogólnych budowy oraz kosztów zarządu. W skład Kosztów
    pośrednich wchodzą m.in. płace i narzuty na płace personelu budowy (płace kierownictwa
    budowy, personelu technicznego i administracyjnego budowy), koszty montażu i
    demontażu obiektów zaplecza tymczasowego budowy oraz koszty amortyzacji sprzętów i
    samochodów służbowych, koszty wyposażenia tymczasowego w urządzenia placu budowy
    (koszty narzędzi i drobnego sprzętu), koszty zużycia materiałów i energii na cele
    administracyjne i nieprodukcyjne budowy, koszty ubezpieczeń majątkowych budowy,
    koszty finansowania, koszty zużycia energii i wody, ogrzewania obiektów zaplecza, dozoru
    budowy, itp., koszty zabezpieczenia należytego wykonania umowy, koszty ochrony, a
    także koszty księgowości.
    To właśnie tego rodzaju Koszty pośrednie określone zostały w Aneksie do Umowy jako
    konieczne do rozliczenia przez Strony. W związku z brakiem porozumienia pomiędzy
    Stronami co do zwrotu poniesionych wydatków, Wykonawca pismem z (...) 2024 r.
    skierował do Zamawiającego roszczenie o zapłatę kwoty (...) zł brutto tytułem
    odszkodowania obejmującego poniesioną przez niego szkodę.
    W piśmie Wykonawca przedstawił wysokość poniesionych kosztów ogólnych/stałych
    (kosztów pośrednich) w związku z przedłużonym czasem ukończenia robót oraz zawarł
    szczegółowy kosztorys poniesionych przez siebie wydatków. Tym samym Spółka zażądała
    od Zamawiającego zapłaty (...) złotych tytułem roszczenia odszkodowawczego ex contractu
    na mocy art. 471 w zw. z art. 647 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (dalej:
    KC), bowiem szkoda wyrządzona w majątku Wykonawcy powstała poprzez nienależyte
    wykonanie zobowiązania przez Zamawiającego, który to był odpowiedzialny za
    wystąpienie przyczyn skutkujących przedłużeniem okresu realizacji Umowy. Dodatkowo,
    przedmiotowe koszty nie zostały objęte kwotą, o którą podwyższono wynagrodzenie
    Wykonawcy w ramach Aneksu do Umowy.
    Ugoda mediacyjna.
    Strony nie doszły do porozumienia w zakresie złożonego przez Wnioskodawcę roszczenia,
    wobec czego postanowiły rozstrzygnąć zaistniały spór w ramach postępowania
    mediacyjnego.
    (...) 2024 r. zawarły umowę o przeprowadzenie mediacji w Sądzie (...) (dalej „Mediacja”).
    Przedmiotem Mediacji było roszczenie Wykonawcy o zapłatę przez Zamawiającego kwoty
    (...) zł brutto tytułem zwrotu dodatkowo poniesionych przez Wykonawcę kosztów
    pośrednich w wydłużonym okresie realizacji Umowy.
    Postępowanie mediacyjne zakończyło się zawarciem ugody zatwierdzonej przez sąd (dalej:
    Ugoda). Z zawartej Ugody wynika, iż Zamawiający zobowiązał się do zapłaty kwoty (...) zł
    brutto (a więc części kwoty wynikającej z przedstawionego roszczenia). W Ugodzie strony
    oświadczyły, że zapłata ww. kwoty wyczerpuje wszystkie roszczenia dochodzone przez
    Wnioskodawcę i Zamawiającego w tym postępowaniu.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym zwrot poniesionych przez Spółkę kosztów
      pośrednich związanych z wydłużeniem terminu realizacji Inwestycji, stanowi czynność,
      którą należy rozumieć jako odszkodowanie, które pozostaje poza opodatkowaniem
      podatkiem od towaru i usług, co oznacza, że prawidłowym będzie udokumentowanie
      obciążenia wspomnianymi kosztami Zamawiającego przez Spółkę poprzez
      wystawienie noty księgowej?

    2. Czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1, Wnioskodawcy będzie
      przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur
      dokumentujących poniesienie wydatków związanych z Kosztami pośrednimi?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Odpowiedź na pytanie 1:
    Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot Kosztów pośrednich związanych z przedłużeniem terminu
    realizacji kontraktu poniesionych przez Spółkę nie stanowi wynagrodzenia z tytułu
    świadczenia przez Spółkę usług, lecz powinien być traktowany jak odszkodowanie, czyli
    czynność nieopodatkowaną podatkiem VAT, przez co prawidłowe jest wystawienie na
    Zamawiającego noty księgowej (obciążeniowej) lub jakiegokolwiek innego dokumentu
    niebędącego fakturą VAT.
    Odpowiedź na pytanie 2:
    Zdaniem Wnioskodawcy posiada on prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    wynikającego z faktur związanych z poniesionymi kosztami pośrednimi, których wartość
    jest podstawą do uzyskiwanego od Zamawiającego odszkodowania.
    Uzasadnienie Państwa stanowiska w sprawie
    Uzasadnienie stanowiska – pytanie 1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel. Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT określa natomiast, że
    przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, które nie
    stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
    Z powyższego wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć
    określone zachowanie podatnika na rzecz drugiego podmiotu, które zasadniczo wynika z
    dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego
    odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
    Aby więc dane świadczenie mogło zostać uznane za usługę w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług, konieczne jest istnienie stosunku zobowiązaniowego, w
    ramach którego jedna ze stron odnosi wymierną korzyść z realizowanego świadczenia.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest również
    występowanie wyraźnego i bezpośredniego związku pomiędzy wynagrodzeniem a
    określoną czynnością, co umożliwia przypisanie płatności do konkretnego działania lub
    zaniechania. Podlegają opodatkowaniu bowiem wyłącznie odpłatne czynności
    wykonywane w ramach istniejącego stosunku prawnego, w którym jedna strona
    zobowiązuje się do świadczenia na rzecz drugiej.
    Zatem w świetle przepisów ustawy o VAT, jak również utrwalonej linii interpretacyjnej
    organów podatkowych i sądów administracyjnych, zasadnicze znaczenie ma tu zarówno
    wyodrębnienie beneficjenta usługi, jak i jednoznaczne powiązanie pomiędzy
    świadczeniem a zapłatą – w sposób pozwalający stwierdzić, że wynagrodzenie zostało
    przekazane w zamian za dane działanie.
    Wynagrodzenie będzie więc zawsze świadczeniem związanym z konkretnym działaniem
    lub zaniechaniem drugiej strony, będącym wynikiem zawartego między stronami
    stosunku prawnego.
    Takie ukształtowanie definicji świadczenia usług oraz wynagrodzenia z tytułu usługi
    odróżnia je od „odszkodowania”. Jeżeli wypłacana kwota pieniężna, ma jedynie charakter
    sankcyjno-odszkodowawczy w związku z niewykonaniem lub niewłaściwym wywiązaniem
    się przez dany podmiot z umowy (np. opóźnienie w realizacji umowy/nienależyte

    wykonanie umowy), to nie sposób wskazać, aby była związana ze świadczoną usługą. W
    przypadku świadczeń odszkodowawczych wypłacane są one nie jako forma zapłaty za
    określone działanie/zaniechanie, ale jako forma rekompensaty za swoje działanie.
    W myśl art. 471 KC, regulującego odpowiedzialność ex contractu, dłużnik obowiązany jest
    do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania
    zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem
    okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Co istotne, w orzecznictwie
    sądów, na gruncie przywołanego przepisu uznaje się, iż Zamawiający ponosi
    odpowiedzialność odszkodowawczą, jeżeli łącznie spełnione są trzy przesłanki:
    1) miało miejsce niewykonanie lub nienależyte wykonanie przez niego zobowiązania w
      związku z okolicznościami, za które odpowiedzialność on ponosi,
    2) doszło do powstania szkody w majątku kontrahenta (tu Spółki skarżącej),
    3) istnieje związek przyczynowy między niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem
      zobowiązania a powstałą szkodą.
    Co do zasady, ze względu na swoją właściwość, świadczenie odszkodowawcze pozostaje
    poza zakresem czynności podlegających opodatkowaniu na postawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT. Oznacza to, że jeżeli przyczyną zapłaty określonej kwoty jest naprawienie
    szkody, to wartość otrzymanego odszkodowania nie stanowi podstawy opodatkowania
    VAT i nie podlega opodatkowaniu VAT.
    Przenosząc powyższe na grunt opisanego stanu faktycznego, zwrot przez Zamawiającego
    poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów pośrednich spełnia kryteria świadczenia
    odszkodowawczego. Zgodnie z art. 647 KC przez umowę o roboty budowlane wykonawca
    zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z
    projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania
    wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w
    szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania
    obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia.
    Zamawiający, pełniący rolę inwestora, nie dopełnił więc wszystkich obowiązków
    wynikających z umowy o roboty budowlane, tj. nie przekazał w terminie projektu
    umożliwiającego prawidłową (w tym terminową) realizację robót. Wykonanie robót w
    oparciu o przekazaną przez Zamawiającego dokumentację projektową nie było możliwe
    (wbrew stanowisku przyjętemu przez Zamawiającego), stąd konieczne było przygotowanie
    dokumentacji zastępczej oraz oczekiwanie na zaakceptowanie dokumentacji przez
    Zamawiającego. W wyniku więc niewłaściwej realizacji obowiązków umownych przez
    Zamawiającego, prace nie mogły rozpocząć się w terminie. W konsekwencji strony zawarły
    porozumienie (Aneks do Umowy) przedłużające termin realizacji prac.
    To przedłużenie spowodowało konieczność poniesienia dodatkowych kosztów przez
    Wnioskodawcę, związanych m.in. z obsługą placu budowy oraz administracją projektową.
    Poniesione wydatki należy więc w tej sytuacji określić mianem szkody – Wnioskodawca, w
    wyniku nieprawidłowości po stronie Zamawiającego doznał uszczuplenia majątku.
    Zdaniem Wnioskodawcy, powyższa szkoda poniesiona przez Spółkę wynika bezpośrednio
    z działania Zamawiającego, tj. z nienależytej realizacji umowy w postaci niedostarczenia
    dokumentacji projektowej pozbawionej wad w wymaganym terminie. Tym samym
    spełnione zostały przesłanki uznania świadczenia jako odszkodowania na gruncie prawa
    cywilnego.
    Ponadto, kwota wskazana w ugodzie mediacyjnej, zgodnie z treścią dokumentu,
    wypłacona zostaje tytułem odszkodowania na podstawie art. 647 KC.

    Co więcej, zawarta między stronami Umowa nie przewiduje wynagrodzenia z tytułu
    poniesienia dodatkowych kosztów ogólnych, natomiast w Aneksie do Umowy wprost
    wyodrębniono koszty pośrednie z zakresu wynagrodzenia za usługę, określając je jako
    inne roszczenie, którego nie wyczerpuje podwyższenie wynagrodzenia za usługi.
    Należy także podkreślić, że w przedstawionym stanie faktycznym poniesione przez
    Wykonawcę dodatkowe Koszty pośrednie nie wynikały z realizacji dodatkowych prac
    budowlanych lub zwiększonego zakresu zamówienia, a z „wymuszonego” wydłużenia
    czasu realizacji kontraktu, z przyczyn leżących po stronie Zamawiającego, na które Spółka
    nie mogła mieć wpływu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się przy tym,
    że wynagrodzenie należne z tytułu realizacji robót budowlanych nie może być
    utożsamiane ani łączone z kwotami wypłacanymi tytułem odszkodowania, których celem
    jest naprawienie szkody wynikającej z naruszenia postanowień umownych przez
    Zamawiającego. Przykład takiego rozumienia przejawia się m.in. w wyroku Sądu
    Najwyższego z 29 kwietnia 2016 r. (sygn. akt I CSK 306/15), w którym sąd wskazał: „(...)
    świadczenia w postaci ceny kontraktowej (wynagrodzenia wykonawcy robót budowlanych)
    i odszkodowania kompensującego szkodę wyrządzoną mu w związku z naruszeniem
    obowiązków umownych przez zamawiającego, oczywiście nie są tożsame”.
    Mając na uwadze powyższe, należy odróżnić w przedstawionym stanie faktycznym dwa
    świadczenia wynikające z zawartych przez stronę umów i aneksów:
    1) Na podstawie Umowy, Strony zawarły stosunek zobowiązaniowy polegający na
      świadczeniu usług budowlanych przez Wnioskodawcę w zamian za wynagrodzenie,
      które następnie na mocy Aneksu do Umowy zostało podwyższone ze względu na
      przedłużenie prac. A więc w tym zakresie należy wskazać, iż wartość podwyższonego
      wynagrodzenia pozostawała w ścisłej relacji ze świadczoną usługą, a w konsekwencji
      stanowi element podstawy opodatkowania z tytułu świadczonej usługi budowlanej.
    2) Jednocześnie, w wyniku nienależytego wykonania usługi przez Zamawiającego,
      Wnioskodawca poniósł również szkodę w postaci dodatkowych Kosztów pośrednich.
      Koszty te zostały przez Strony wyodrębnione z zakresu wynagrodzenia, gdyż w treści
      Aneksu do Umowy jednoznacznie wskazały, iż koszty pośrednie nie wchodzą w zakres
      wynagrodzenia za usługę. W tej części świadczenie pieniężne nie pozostaje w ścisłym
      związku z żadnym wzajemnym świadczeniem w postaci działania lub zaniechania ze
      strony Wnioskodawcy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata kwoty wynikającej z ugody mediacyjnej, stanowiącej
    zwrot części kosztów pośrednich wynikających z przedłużenia prac z winy Zamawiającego,
    nie stanowi wynagrodzenia za świadczoną usługę lecz świadczenie o charakterze
    odszkodowawczym. Tym samym świadczenie będzie stanowiło czynność
    nieopodatkowaną podatkiem VAT.
    Dokumentacja.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

    a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
    c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
    Z powyższych regulacji jednoznacznie wynika, że fakturę wystawia się jedynie na czynności
    podlegające VAT. Odszkodowanie, jako nie objęte tym podatkiem nie podlega
    dokumentowaniu fakturą lecz innym niż faktura dokumentem np. notą księgową.
    Zatem w opinii Wnioskodawcy, świadczenie polegające na zwrocie poniesionych kosztów
    pośrednich, stanowić będzie odszkodowanie, a więc czynność pozostającą poza
    opodatkowaniem, tym samym Wnioskodawca nie powinien dokumentować jej fakturą
    VAT, lecz notą księgową.
    Powyższe stanowisko potwierdzają następujące interpretacje indywidualne:
    · z 8 listopada 2021 r. o sygn.: 0111-KDIB3-1.4012.772.2021.1.KO,
    · z 30 września 2020 r. o sygn.: 0114-KDIP4-1.4012.322.2020.1.RMA,
    · z 10 stycznia 2023 r. o sygn.: 0111-KDIB3-1.4012.836.2022.1.KO,
    · z 17 października 2023 o sygn.: 0114-KDIP1-1.4012.463.2023.2.AWY,
    · z 21 lutego 2024 r. o sygn.: 0111-KDIB3-1.4012.911.2023.2.KO,
    · z 23 grudnia 2024 r. o sygn.: 0114-KDIP4-2.4012.624.2024.3.WH.
    A także stanowiska przedstawione w wyrokach sądów administracyjnych:
    · Wyrok NSA z 21 października 2014 r. o sygn. I FSK 1571/13,
    · Wyrok WSA w Warszawie z 15 maja 2019 r. o sygn. III SA/Wa 2690/18.
    Reasumując, zdaniem Spółki zwrot kosztów pośrednich związanych z przedłużeniem
    terminu realizacji kontraktu poniesionych przez Spółkę nie stanowi wynagrodzenia z
    tytułu świadczenia usług, lecz powinien być traktowany jak odszkodowanie, a więc
    czynność nieopodatkowaną podatkiem VAT, przez co prawidłowym będzie obciążenie
    kosztami Zamawiającego poprzez wystawienie noty księgowej.
    Uzasadnienie stanowiska – pytanie 2.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Warunkiem uzyskania prawa odliczenia podatku naliczonego jest więc wystąpienie
    związku pomiędzy nabyciem towaru lub usługi a wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi. Co istotne, związek ten nie musi mieć charakteru bezpośredniego, a
    więc np. dotyczyć towarów, które podlegają następnie odsprzedaży, ale również charakter
    pośredni. A więc w przypadku gdy dane nabycie wykazuje związek z prowadzoną
    działalnością polegającą na świadczeniu czynności opodatkowanych, również uznawane
    jest za uprawniające do odliczenia podatku naliczonego. Prawo to obowiązuje z
    zastrzeżeniem art. 88 ustawy o VAT, który wprost wskazuje katalog okoliczności
    wyłączających prawo doliczenia.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excisie), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO

    Participations SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats). TSUE
    podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje
    podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze
    sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną
    czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w
    przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane
    do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Koszty pośrednie nie były powiązane z konkretnymi robotami,
    lecz z budową jako całością. Zatem Koszty pośrednie wykazują (nomen omen) pośredni
    związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością opodatkowaną podatkiem VAT, a
    konkretnie – z realizacją Inwestycji na rzecz Zamawiającego (budowa parkingu
    wielopoziomowego). W konsekwencji, Wnioskodawca posiada prawo do obniżenia
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na fakturach
    dokumentujących dodatkowe Koszty pośrednie bo spełnione są wskazane w art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. Prawo to
    będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych zawartych w
    art. 88 ustawy o VAT (które tu nie występują).
    Wydatki te były bowiem niezbędne dla prawidłowego wykonania świadczenia objętego
    Umową o roboty budowlane, zawartą pomiędzy Wnioskodawcą jako wykonawcą a
    Zamawiającym. Niezależnie więc od kwestii wliczenia wartości poniesionych kosztów do
    wynagrodzenia z tytułu świadczonej usługi (a więc uznania czy zwrot kosztów ma
    charakter wynagrodzenia czy odszkodowania), samo poniesienie kosztów związane było z
    realizacją usługi. Podobne stanowisko prezentują organy podatkowe, przykładowo
    Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 17 października 2023 r., 0114-KDIP1-
    1.4012.463.2023.2.AWY.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe w części
    dotyczącej uznania zwrotu poniesionych przez Państwa Kosztów pośrednich za
    odszkodowanie, które pozostaje poza opodatkowaniem podatkiem od towaru i usług oraz
    prawidłowości udokumentowania obciążenia Kosztami pośrednimi Zamawiającego
    poprzez wystawienie noty księgowej (pytanie nr 1).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 8 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Wobec tego, każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Przy czym z treści powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT
    wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Co istotne, na gruncie przepisów
    o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego
    wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia
    towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.

    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
    · istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    · wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w
      zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    · istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
      lub usługi,
    · odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    · istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Z powołanych przepisów wynika, że definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający
    definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich
    działalności gospodarczej. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy
    wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje
    wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od
    dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym
    czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach
    umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności przystąpili Państwo do
    przetargu w zakresie realizacji inwestycji dotyczącej budowy parkingu prowadzonej X. (...)
    2021 r. zawarli Państwo Umowę na realizację Inwestycji. Za wykonanie Umowy mieli
    Państwo otrzymać (...) zł brutto. Umowa określała, że kwota wynagrodzenia, w tym
    poszczególne ceny jednostkowe, zawierają wszystkie koszty związane z realizacją całości
    przedmiotu Umowy, w szczególności wynikające z dokumentacji projektowej. Zgodnie z
    Umową, prace miały zostać zrealizowane w ciągu 13 miesięcy od protokolarnego przejęcia
    terenu budowy. W toku realizacji powiadomili Państwo Zamawiającego o uwagach do
    Dokumentacji przekazanej przez Zamawiającego i zgłosili Państwo zastrzeżenia do
    projektu wykonawczego, które stanowiły w Państwa ocenie przeszkodę uniemożliwiającą
    prawidłową realizację robót. Zamawiający przychylił się do stanowiska o konieczności
    dokonania zmian w dokumentacji projektowej. W Państwa opinii, nastąpił błąd
    projektowy, który spowodował konieczność poniesienia przez Państwa dodatkowych
    kosztów. Oczekiwanie na akceptację projektu zamiennego przez Zamawiającego
    dodatkowo wydłużyło opóźnienie prac, tym samym zwiększyło koszty po Państwa stronie.
    (...) 2022 r. podpisali Państwo Aneks do Umowy, w którym potwierdzono brak możliwości
    realizacji inwestycji w założonym terminie. Wydłużono termin realizacji umowy do (...)
    2023 r. (wydłużono realizację Umowy o przeszło 9 miesięcy). Zgodnie z zawartym
    Aneksem do Umowy, z uwagi na brak możliwości realizacji robót na podstawie

    przekazanej Państwu Dokumentacji Projektowej konieczne było zatem wydłużenie
    terminu realizacji prac, spowodowane zasadniczo koniecznością wykonania przez
    Państwa dodatkowych robót, w konsekwencji zwiększone zostało Wynagrodzenie należne
    Państwu od Zamawiającego. Aneks do Umowy wydłużał termin realizacji, ale również
    Wynagrodzenie. Ustalili Państwo, że warunki zawarte w Aneksie wyczerpują wszelkie
    roszczenia wynikające z wprowadzenia dokumentacji warsztatowej z wyjątkiem
    zgłaszanych przez Państwa i kwestionowanych przez Zamawiającego, dodatkowych
    kosztów pośrednich Państwa. Nie przewidzieli Państwo ani w treści Umowy ani Aneksie do
    Umowy dodatkowego wynagrodzenia z tytułu poniesionych kosztów pośrednich, nie
    uwzględniono również metody rozliczeń w przypadku zwiększenia kosztów
    nieprzewidzianych w kosztorysie. W przedłużonym czasie realizacji, ponosili Państwo
    jednak dodatkowe koszty pośrednie (nieobjęte wynagrodzeniem umownym),
    jednocześnie gromadząc dokumenty potwierdzające ich pełen zakres i rozmiar. Opisane
    koszty pośrednie zostały poniesione w konsekwencji wystąpienia okoliczności, za które w
    Państwa ocenie odpowiada Zamawiający, powodując poniesienie szkody przez Państwa.
    Przedłużenie terminu realizacji robót budowlanych wpłynęło nie tylko na podwyższenie
    kosztów usługi, ale spowodowało konieczność poniesienia przez Państwa dodatkowych
    Kosztów pośrednich – w tym przede wszystkim kosztów ogólnych budowy oraz kosztów
    zarządu. Właśnie tego rodzaju Koszty pośrednie określone zostały w Aneksie do Umowy
    jako konieczne do rozliczenia przez Strony. W związku z brakiem porozumienia, pismem z
    (...) 2024 r. skierowali Państwo do Zamawiającego roszczenie o zapłatę (...) zł brutto
    tytułem odszkodowania obejmującego poniesioną przez Państwa szkodę. Przedstawili
    Państwo wysokość poniesionych Kosztów pośrednich w związku z przedłużonym czasem
    ukończenia robót oraz zawarli Państwo szczegółowy kosztorys poniesionych przez siebie
    wydatków. Tym samym zażądali Państwo zapłaty (...) zł tytułem roszczenia
    odszkodowawczego, bowiem szkoda wyrządzona w Państwa majątku powstała poprzez
    nienależyte wykonanie zobowiązania przez Zamawiającego, który to był odpowiedzialny za
    wystąpienie przyczyn skutkujących przedłużeniem okresu realizacji Umowy. Dodatkowo,
    przedmiotowe koszty nie zostały objęte kwotą o którą podwyższono Państwa
    wynagrodzenie w ramach Aneksu do Umowy. (...) 2024 r. zawarli Państwo umowę o
    przeprowadzenie Mediacji. Jej przedmiotem było Państwa roszczenie o zapłatę przez
    Zamawiającego (...) zł brutto tytułem zwrotu dodatkowo poniesionych Kosztów pośrednich
    w wydłużonym okresie realizacji Umowy. Postępowanie mediacyjne zakończyło się
    zawarciem Ugody, z której wynika, iż Zamawiający zobowiązał się do zapłaty (...) zł brutto.
    W Ugodzie strony oświadczyły, że zapłata ww. kwoty wyczerpuje wszystkie roszczenia
    dochodzone przez Państwa i Zamawiającego w tym postępowaniu.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii uznania zwrotu poniesionych przez Państwa Kosztów
    pośrednich za odszkodowanie, które pozostaje poza opodatkowaniem podatkiem od
    towaru i usług oraz prawidłowości udokumentowania obciążenia Kosztami pośrednimi
    Zamawiającego poprzez wystawienie noty księgowej.
    Z powyższych informacji wynika, że Państwa oraz Zamawiającego łączy konkretny
    stosunek prawny. Zawarli Państwo w trybie przewidzianym przed ustawę Umowę, której
    przedmiotem była realizacja Inwestycji, tj. budowa parkingu wielopoziomowego na terenie
    X. Umowa nie została zrealizowana w pierwotnie przewidzianym terminie, a na mocy
    Aneksu do Umowy termin ten został wydłużony. Przyczyną tego były utrudnienia związane
    z dokumentacją projektową. Nie mogli Państwo zrealizować robót na podstawie
    przekazanej Dokumentacji Projektowej, gdyż mieli Państwo zastrzeżenia do projektu
    wykonawczego w zakresie konstrukcji prefabrykowanej budowy parkingu, które stanowiły
    przeszkodę uniemożliwiającą prawidłową realizację robót. Przedłużenie terminu realizacji
    robót budowlanych spowodowało konieczność poniesienia przez Państwa dodatkowych
    Kosztów pośrednich. Zwrócili się Państwo do Zamawiającego o zapłatę za poniesione
    Koszty pośrednie.
    W niniejszej sprawie niewątpliwie mamy więc do czynienia ze stosunkiem
    zobowiązaniowym, w którym w zamian za świadczoną usługę (wykonanie robót

    budowlanych na rzecz Zamawiającego w zakresie budowy parkingu) Wykonawcy (a więc
    Państwu) przysługuje wynagrodzenie.
    Należy zauważyć, że przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji pojęcia
    „odszkodowanie”. Zatem w tym zakresie należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 361 § 1 i § 2 Kodeks cywilny:
        § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
          następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
        § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub
          postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które
          poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody
          nie wyrządzono.
    Na podstawie art. 363 § 1 i § 2 Kodeks cywilny:
        § 1. Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego,
          bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej
          sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było
          niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne
          trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia
          w pieniądzu.
        § 2. Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania
          powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że
          szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w
          innej chwili.
    Na gruncie prawa cywilnego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub
    niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą
    obowiązek naprawienia szkody. Ponadto między zdarzeniem a zaistniałą w jego wyniku
    szkodą musi istnieć związek przyczynowy.
    W konsekwencji powyższego, aby móc mówić o odszkodowawczym charakterze płatności,
    musimy mieć do czynienia nie z płatnością za świadczenie, lecz rekompensatą za szkodę.
    W takim przypadku brakuje czynnika ekwiwalentności, bowiem odszkodowanie nie wiąże
    się z żadnym świadczeniem ze strony podatnika, ale koniecznością pokrycia szkody
    powstałej w wyniku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi. Bez znaczenia
    pozostaje, jak strony umowy nazwą daną płatność. Istotnym jest, czy stanowi ona zapłatę
    za konkretne świadczenie, czy też jest odszkodowaniem. Innymi słowy – nazwanie
    płatności „rekompensatą” nie zmienia jej charakteru w opisanym powyżej znaczeniu.
    W sytuacji uznania płatności za odszkodowanie niemające bezpośredniego związku z
    żadną czynnością o charakterze świadczenia ze strony podmiotu zobowiązanego,
    otrzymanie odszkodowania nie mieści się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.
    W analizowanej sprawie Państwo oraz Zamawiający podpisali Aneks do Umowy, który
    wydłużył termin realizacji Państwa prac. Strony dokonały więc dobrowolnej modyfikacji
    stosunku zobowiązaniowego, w celu umożliwienia wykonania Umowy w aktualnych
    okolicznościach. Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika, że przyczyną
    powstania Kosztów pośrednich było wydłużenie terminu realizacji Umowy, co nastąpiło na
    podstawie zaakceptowanego przez Państwa Aneksu. Podkreślenia wymaga, że wydłużanie
    terminu wykonania robót nastąpiło – jak wynika z wniosku – jeszcze przed jego upływem,
    a w Aneksie określono Koszty pośrednie jako konieczne do rozliczenia przez Strony.
    Podpisując Aneks do Umowy wyrazili Państwo zgodę na zmianę warunków Umowy,
    powodujących przesunięcie ww. terminu, co doprowadziło do powstania dodatkowych
    kosztów.

    Powstałe koszty są zaś ściśle związane z funkcjonowaniem Państwa przedsiębiorstwa,
    koniecznym do realizacji prac objętych Umową: obejmują koszty ogólne budowy oraz
    koszty zarządu. W skład Kosztów pośrednich wchodzą m.in. płace i narzuty na płace
    personelu budowy, koszty montażu i demontażu obiektów zaplecza tymczasowego
    budowy oraz koszty amortyzacji sprzętów i samochodów służbowych, koszty wyposażenia
    tymczasowego w urządzenia placu budowy, koszty zużycia materiałów i energii na cele
    administracyjne i nieprodukcyjne budowy, koszty ubezpieczeń majątkowych budowy,
    koszty finansowania, koszty zużycia energii i wody, ogrzewania obiektów zaplecza, dozoru
    budowy, itp., koszty zabezpieczenia należytego wykonania umowy, koszty ochrony, a
    także koszty księgowości. Nie sposób uznać, że otrzymany zwrot tych kosztów na skutek
    Ugody nie wynika bezpośrednio ze zobowiązania do wykonania prac, lecz stanowi
    wyrównanie szkody wyrządzonej Państwu ze względu na wady projektu dostarczonego
    przez Zamawiającego.
    W przedstawionym stanie faktycznym nie dochodzi do powstania szkody po Państwa
    stronie w wyniku uszczerbku. Wydłużenie terminu realizacji robót, jak również poniesienie
    Kosztów pośrednich jest elementem niezbędnym dla wykonania i konsekwencją zawartej
    Umowy.
    Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że kwota należna Państwu od Zamawiającego,
    określona w Ugodzie, stanowi wynagrodzenie za usługi wykonane przez Państwa na rzecz
    Zamawiającego. Wynagrodzenie (zwrot części wartości Kosztów pośrednich) obejmuje
    płatność za dodatkowe świadczenia realizowane w wydłużonym okresie realizacji prac.
    Mamy tu do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczeniem w zamian za
    wynagrodzenie określone w Aneksie do Umowy. Z opisu sprawy nie wynika, aby były to
    okoliczności, które stanowiły szkodę i determinowały wypłatę odszkodowania.
    Kwota (...) zł, wynikająca z Ugody stanowi zwrot poniesionych kosztów w wyniku
    przedłużenia terminu realizacji prac związanych z Inwestycją, tj. Kosztów pośrednich.
    Należy też zwrócić uwagę, że – jak sami Państwo wskazują – w przedłużonym czasie
    realizacji ponosili Państwo dodatkowe koszty pośrednie, które zostały określone w
    Aneksie do Umowy jako konieczne do rozliczenia przez Strony. To zaś przesądza o
    ekwiwalentności świadczenia, natomiast poniesione w związku z tym koszty stanowią
    element kalkulacji wynagrodzenia ustalanego za świadczoną usługę.
    Zatem otrzymana przez Państwa kwota stanowi wynagrodzenie za wykonane przez
    Państwa świadczenie, które podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    związku z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Przechodząc do kwestii udokumentowania otrzymanej przez Państwa od Zamawiającego
    kwoty należy wskazać, że na mocy art. 106b ust. 1 ustawy:
        Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
        1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
        2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
        3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż
        wskazany w pkt 1;
        4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,

        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
        Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
        zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1
        lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W świetle art. 106b ust. 3 ustawy:
        Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
        dokumentującą:
        1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury
        nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
        a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
        b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
        1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
        mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
        wyjątkiem:
        a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i
        ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
        b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

        - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
        końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź
        otrzymano całość lub część zapłaty.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika.
    Przywołany wyżej przepis art. 106b ust. 1 ustawy wskazuje jednoznacznie, w jakich
    sytuacjach podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury. Obowiązek ten występuje w
    sytuacji dokonania sprzedaży, jak również innych czynności wskazanych w tym przepisie.
    Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie
    rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Pełni ona bowiem szczególną rolę
    dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawna
    faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w
    istocie stwierdza fakt sprzedaży określonych towarów lub usług.
    Zatem, mając na uwadze przepis art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, skoro zwrot Kosztów
    pośrednich stanowi wynagrodzenie, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, to jako
    czynny podatnik VAT mają Państwo obowiązek wystawienia faktury na rzecz
    Zamawiającego, w sytuacji gdy Zamawiający był podatnikiem podatku VAT.
    Podsumowując, stwierdzam, że w przedstawionym stanie faktycznym zwrot poniesionych
    przez Państwa Kosztów pośrednich, związanych z wydłużeniem terminu realizacji
    Inwestycji, stanowi wynagrodzenie za wykonane przez Państwa świadczenie, które
    podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.
    Oznacza to, że powinni Państwo udokumentować obciążenie wspomnianymi kosztami
    Zamawiającego przez Państwa poprzez wystawienie faktury.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    nieprawidłowe.

    Dalsze Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących poniesienie wydatków związanych z Kosztami
    pośrednimi (pytanie nr 2).
    Wskazać należy, że w związku ze stwierdzeniem, że Państwa stanowisko w zakresie
    pytania nr 1 jest nieprawidłowe – odstępuję od udzielenia odpowiedzi na pytanie nr 2,
    gdyż uzależnili ją Państwo od odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku wyroków sądów
    administracyjnych wyjaśniam, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element
    Państwa argumentacji, są to jednak rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych
    spraw i co do zasady wiążą one strony postępowania w konkretnych, indywidualnych
    sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne
    sprawy. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w
    niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że
    należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.