Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.912.2024.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-27
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem i otrzymania kwoty pieniężnej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy; kredyt-kredyt mieszkaniowy; kredyt-spłata kredytu; opodatkowanie; przychód; ugody; środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 15 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 stycznia 2025 r. (wpływ 24 stycznia 2025 r.)
    oraz pismem z 27 stycznia 2025 r. (wpływ 29 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) maja 2008 r. zawarł Pan umowę kredytu konsolidacyjnego powiązanego z
    walutą CHF z bankiem. Celem umowy kredytowej była spłata innego kredytu udzielonego
    na cele mieszkaniowe. Na mocy umowy została wypłacona Panu kwota (...) zł.
    W związku z tym, że umowa zawiera niedozwolone zapisy umowne, za pośrednictwem
    pełnomocnika złożył Pan pozew do Sądu Okręgowego, o unieważnienie umowy oraz o
    zapłatę na Pana rzecz rat wpłacanych na poczet umowy.
    Roszczenie Pana względem banku to kwota (...) złotych oraz kwota (...) franków
    szwajcarskich.
    Bank zaproponował zawarcie ugody na warunkach przewidujących przeliczenie kredytu
    od początku tak, jakby był kredytem złotówkowym oprocentowanym stopą procentową
    właściwą dla kredytów PLN (WIBOR + marża). Na mocy ugody zostanie Panu umorzone
    saldo zadłużenia w całości, a także bank wypłaci na Pana rzecz kwotę (...) zł. W ocenie
    Banku kwota (...) zł stanowi przychód i nie jest zwolniona od podatku.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że w ramach ugody za podstawę ustalenia
    wysokości zadłużenia strony przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie umowy kredytu
    zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia umowy, tj. od dnia (...) maja 2008 r.,
    stanowił kredyt złotowy udzielony na ustalonych warunkach z zachowaniem parametrów
    kredytu wynikających z umowy. Z kolei, po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską,
    strony uzgodniły, iż kredyt udzielony na podstawie umowy został spłacony i powstała
    nadpłata należna kredytobiorcy, która na dzień zawarcia ugody wynosi wraz z odsetkami
    (...) zł.
    Bank w ugodzie zobowiązuje się do zapłaty na rzecz kredytobiorcy kwoty tejże nadpłaty
    wraz z odsetkami. Natomiast pozostałą kwotę (...) zł Bank formułuje na poczet ugody jako
    kwotę dodatkową, którą decyduje się wypłacić kredytobiorcy.
    Suma wpłat dokonanych na rzecz banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego
    pomniejszona o kwotę otrzymaną z Banku na podstawie ugody jest mniejsza niż kwota
    uzyskanego kapitału z tytułu umowy o kredyt konsolidacyjny.
    Ubocznie, w kontekście zadanego pytania uzupełniającego wskazuje Pan, iż zgodnie z
    interpretacją indywidualną w sprawie o sygnaturze 0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR z
    dnia 29.11.2024 r.: „wypłata świadczenia z tytułu dodatkowej kwoty stanowi w
    rzeczywistości zwrot środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania
    hipotecznego walutowego, Klient przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania. Dodatkowa Kwota – bez względu
    na to, jak jest określana w przepisach wewnętrznych Banku, czy Ugodzie – jest w swej
    istocie zwrotem wpłat dokonanych przez Klienta, podobnie, jak takim zwrotem są
    świadczenia wynikające ze zmiany waluty zadłużenia. Potwierdzeniem tego jest to, że
    przyjęty w Banku sposób ustalania wysokości wypłacanej Klientowi Dodatkowej Kwoty

    nigdy nie doprowadzi do sytuacji, w której na skutek zawarcia Ugody, Klient uiściłby na
    rzecz Banku kwotę niższą aniżeli otrzymana od Banku kwota finansowania. Strony
    negocjując warunki Ugody określają akceptowalne przez nich warunki, co nie zmienia
    faktu, że dopóki wypłacana kwota „mieści się w wartościach wpłat dokonanych uprzednio
    przez Klienta, w ujęciu ekonomicznym i faktycznym stanowi dla tego Klienta zwrot kwot
    zapłaconych w związku z daną umową finansowania hipoteczne walutowego, która jest
    zmieniana Ugodą”.
    Dodatkowo, prostując omyłkę zamieszczoną we wcześniejszym uzupełnieniu wskazał Pan,
    że suma wpłat dokonanych na rzecz banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego
    pomniejszona o kwotę otrzymaną z banku na podstawie ugody nie jest mniejsza niż kwota
    uzyskanego kapitału z tytułu umowy o kredyt konsolidacyjny.

## Pytanie

Czy w świetle opisanego stanu faktycznego Pan jako podatnik jest zobowiązany zapłacić
    podatek dochodowy od osób fizycznych od kwoty (...) PLN, którą otrzyma Pan od banku w
    wyniku ugody?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, kwota (...) zł zaproponowana przez bank nie stanowi przychodu do
    opodatkowania w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z treścią § 1 ust. 4. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe „W
    przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na
    jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1
    pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub
    konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego”.
    Z racji tego, że kredyt konsolidował w całości kredyt mieszkaniowy, Kredytobiorca w
    całości podlega pod wymieniony wyżej akt prawny.
    W związku z powyższym, kwoty stanowiące zwrot wpłaconego przez kredytobiorcę
    kapitału nie stanowią przychodu i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych. W rozpatrywanej sytuacji otrzymana kwota nie przysporzyła dla Pana
    korzyści. W trakcie spłaty kredytu, jako kredytobiorca wpłacił Pan bowiem do banku kwotę
    dużo wyższą niż tą proponowaną w ramach umowy kredytu. Dlatego w Pana ocenie
    stanowisko banku jest nieprawidłowe. Otrzyma Pan bowiem środki będące ekwiwalentem
    wydatków, które były uprzednio poniesione z Pana własnych środków. Kwota otrzymana
    na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pana
    majątku, a zatem wypłata będzie neutralna podatkowo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych wypłaty przez Bank ww. kwot na podstawie
    zawartej ugody dotyczącej kredytu zaciągniętego przez Pana, wskazuję, że instytucja
    kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zamierza zawrzeć Pan ugodę z Bankiem, w ramach której przewidziana jest wypłata na
    Pana rzecz kwoty w wysokości 300.000 zł. Suma wpłat dokonanych przez Pana na rzecz
    Banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego pomniejszona o kwotę otrzymaną z
    Banku na podstawie ugody nie jest mniejsza niż kwota uzyskanego kapitału z tytułu
    umowy o kredyt konsolidacyjny.
    Wobec powyższego, skoro kwota, którą otrzyma Pan od Banku w wyniku zawartej ugody,
    mieści się w kwocie wpłaconej przez Pana podczas spłaty kredytu to jej otrzymanie nie
    powoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji
    pieniądze te nie będą Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Pana stronie
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.