Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/443-80/08-4/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-01-15
Teza: Wyroby będące przedmiotem wniosku (oleje smarowe oznaczone kodem CN od 2110 19 71 do 2710 19 99), są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi, a zatem ich opodatkowanie akcyzą następuje w ramach zharmonizowanego systemu określonego w przepisach wspólnotowych.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe-zharmonizowane wyroby akcyzowe; podatek-podatek akcyzowy; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; wyroby-wyroby energetyczne-olej smarowy
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 1-Rozdział 1; Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 1-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2008 r. (data wpływu 30 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie nabycia wewnątrzwspólnotowego i sprzedaży olejów smarowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie nabycia wewnątrzwspólnotowego i sprzedaży olejów smarowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w Polsce, Spółka zamierza nabywać m.in. oleje smarowe klasyfikowane do kodów CN 2710 1971 – 2710 19 99 zarówno od dostawców zlokalizowanych na terytorium Polski, jak również od dostawców z innych krajów Unii Europejskiej (głównie z Wielkiej Brytanii), tj. w drodze wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (dalej jako „WNT”).

Zainteresowany planuje prowadzić dystrybucję nabywanych olejów smarowych na rzecz kontrahentów zlokalizowanych w Polsce.

Wspomniane oleje, będące przedmiotem transakcji dokonywanych przez Spółkę (WNT oraz sprzedaż na terytorium kraju) będą wykorzystywane jako preparaty smarowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku dokonywania WNT, a następnie sprzedaży krajowej olejów smarowych klasyfikowanych do kodów CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywanych do celów innych niż napędowe i opałowe, transakcje te będą podlegały opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w Polsce?

Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno WNT olejów smarowych klasyfikowanych do kodów CN 2710 19 71-2710 1999, jak również ich późniejsza sprzedaż (w sytuacji, w której będą one zużywane do innych celów niż napędowe i grzewcze) nie powinny być opodatkowane podatkiem akcyzowym w Polsce.

Powyższe wynika przede wszystkim ze sposobu opodatkowania podatkiem akcyzowym takich olejów smarowych na podstawie przepisów wspólnotowych w tym zakresie.

Spółka przedstawiła następnie argumentację, która w jej przekonaniu przemawia za stanowiskiem zaprezentowanym powyżej.

1.

Opodatkowanie olejów smarowych podatkiem akcyzowym według przepisów prawa wspólnotowego oraz regulacji krajowych.

Zainteresowany wyjaśnia, iż celem niniejszej części pisma jest przedstawienie ogólnych zasad opodatkowania olejów smarowych, które będzie nabywała Spółka, według przepisów wspólnotowych oraz przepisów krajowych. W następstwie powyższego, zamiarem Wnioskodawcy jest wykazanie niezgodności polskich przepisów podatkowych z przepisami wspólnotowymi w tym zakresie.

a) Opodatkowanie olejów smarowych według przepisów wspólnotowych.

Wspólnotowy system podatku akcyzowego regulowany jest szeregiem aktów prawnych, z których najważniejsze dla wyrobów energetycznych są:

*   Dyrektywa Rady 92/121EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE 1992 L 76 s. 1; dalej jako „dyrektywa horyzontalna”); oraz
*   Dyrektywa Rady 2003/96/EWG z dnia 27 października 2001 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. UE 2003 L 283 s. 51; dalej jako „dyrektywa energetyczna”)

Dyrektywa horyzontalna, zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 „(\`(...)\`) wyznacza system dotyczący wyrobów objętych podatkiem akcyzowym (\`(...)\`)”. Dyrektywa ta jest więc jedną z fundamentalnych podstaw wspólnotowego systemu podatku akcyzowego. Zakres przedmiotowy tej dyrektywy decyduje o ustaleniu zakresu przedmiotowego wspólnotowego systemu podatku akcyzowego, tj. pośrednio zakresu wyrobów, które powinny zostać objęte zharmonizowanym systemem opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Przepis art. 3 ust. 1 dyrektywy horyzontalnej przesądza, że dyrektywę stosuje się, na poziomie wspólnotowym, do trzech grup wyrobów, tj. do olejów mineralnych, alkoholu i napojów alkoholowych oraz do wyrobów tytoniowych.

Dyrektywa horyzontalna nie precyzuje jednak szczegółowo zakresu wyrobów, do których odnoszą się jej przepisy. W cytowanym już art. 3 ust. 1 dyrektywa horyzontalna, poprzez użycie sformułowania „jak określono w stosownych dyrektywach”, odsyła w tym zakresie do przepisów szczegółowych – dyrektyw poświęconych poszczególnym grupom wyrobów.

W przypadku olejów mineralnych, do których zaliczają się oleje smarowe będące przedmiotem pytania Spółki, właściwą dyrektywą szczegółową jest dyrektywa energetyczna. Dyrektywa ta, zgodnie z przepisem art. 1, określa sposób opodatkowania akcyzą przez państwa członkowskie produktów energetycznych oraz energii elektrycznej.

Produkty energetyczne, będące przedmiotem dyrektywy energetycznej, zdefiniowane zostały przez prawodawcę europejskiego w art. 2 ust. 1 lit. b tej dyrektywy, który wskazuje między innymi produkty objęte kodami CN 2704 do 2715, a więc również oleje smarowe klasyfikowane do kodów CN 2710 19 71 – 2710 19 99, które leżą w zainteresowaniu Spółki z punktu widzenia planowanej działalności gospodarczej w Polsce.

Zakres przedmiotowy dyrektywy energetycznej określony w art. 2 ust. 1 został jednak zawężony poprzez art. 2 ust. 4, wskazujący na okoliczności, przy zaistnieniu których postanowienia dyrektywy energetycznej nie mają zastosowania. W szczególności, art. 2 ust 4 lit. b dyrektywy energetycznej tiret pierwsze wskazuje, że dyrektywa energetyczna nie ma zastosowania do „produktów energetycznych (zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 dyrektywy energetycznej – przyp. Spółki), wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania”.

Mając na uwadze powyższe regulacje, należy podkreślić, że na podstawie przepisów wspólnotowych, oleje smarowe klasyfikowane do kodów CN 2710 19 71 – 7101999, w sytuacji, w której nie są przeznaczone do celów napędowych lub opałowych, nie są objęte zharmonizowanym systemem opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Powyższy pogląd znalazł swoje potwierdzenie w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej jako „ETS”), który w wyroku z dnia 5 lipca 2007 r. wydanym w sprawach połączonych C-145/D6 oraz 146/06, stwierdził m.in., że:

„( \`(...)\` ) nawet, jeśli oleje smarowe wykorzystywane w inny sposób niż jako paliwo silnikowe lub grzewcze objęte są definicją pojęcia produktów energetycznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2003/96 (dyrektywy energetycznej - przyp. Spółki), to są one wprost wyłączone z zakresu zastosowania tej Dyrektywy na mocy jej art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze i przez to nie są objęte systemem ujednoliconego podatku akcyzowego."

Podobne stanowisko zajął również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (wyrok z dnia 20 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 62/08) stwierdzając, że:

„na podstawie jasnej treści art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywy Energetycznej wyprowadzić można tylko taki wniosek, że wyroby energetyczne takie jak oleje smarowe nie będą objęte regułami wspólnotowymi, gdy będą wykorzystywane w innych celach niż paliwo silnikowe lub do ogrzewania”, oraz dalej, „Sąd doszedł do przekonania, iż oleje smarowe wykorzystywane do innych celów niż opałowe bądź napędowe nie mogą być klasyfikowane do zharmonizowanych wyrobów akcyzowych, a co za tym idzie nie są wyrobami objętymi jednolitymi zasadami opodatkowania i obrotu we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej.”

W odniesieniu do przedmiotowych wyrobów, zastosowania nie ma także dyrektywa horyzontalna. Wprawdzie, art. 2 ust. 4 lit. b in fine dyrektywy energetycznej wskazuje, że art. 20 tej dyrektywy (w przedmiocie zastosowania przepisów dyrektywy horyzontalnej do produktów energetycznych) ma zastosowanie w odniesieniu do produktów energetycznych, które nie są objęte dyrektywą energetyczną na podstawie art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze (w tym potencjalnie w odniesieniu do olejów smarowych nabywanych przez Spółkę). Jednakże, mając na uwadze:

*   brzmienie art. 20 dyrektywy energetycznej, tj. „Jedynie następujące produkty energetyczne podlegają przepisom dotyczącym kontroli i przemieszczania dyrektywy 921121EWG ( .. .)”; oraz
*   zakres przedmiotowy tego przepisu (tj. brak wśród takich wyrobów omawianych olejów smarowych)

stwierdzić należy, że również przepisy dyrektywy horyzontalnej nie mają zastosowania w stosunku do olejów smarowych klasyfikowanych do kodów CN 2710 1971 – 27101999.

Sformułowanie „jedynie” wskazuje, że lista produktów zamieszczona w art. 20 dyrektywy energetycznej jest katalogiem zamkniętym i tylko wymienione w nim produkty podlegają zasadom kontroli i przemieszczania wyrobów akcyzowych z dyrektywy horyzontalnej. Wśród produktów wymienionych we wskazanym przepisie, określonych za pomocą kodów CN, brak jest przedmiotowych olejów smarowych. Oznacza to, że oleje nabywane przez Spółkę nie są objęte przepisami dotyczącymi kontroli i przemieszczania dyrektywy horyzontalnej.

b) Opodatkowanie olejów smarowych według polskich przepisów o podatku akcyzowym.

Przepisy regulujące zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym w Polsce są zawarte w ustawie o podatku akcyzowym oraz w licznych rozporządzeniach wykonawczych wydanych na mocy tej ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu akcyzą podlega m.in. wewnątrzwspólnotowe nabycie wyrobów akcyzowych.

Nabycie wewnątrzwspólnotowe zdefiniowane jest dla potrzeb podatku akcyzowego (w art. 2 pkt 11 ustawy) jako przemieszczenie wyrobów z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie definiują natomiast pojęcia sprzedaży. W tym zakresie jednak, jak zostało utrwalone w doktrynie, powinno się posługiwać definicją prawa cywilnego w tym zakresie.

W definicjach tych mieszczą się więc przedmiotowe czynności zakupu olejów smarowych z Wielkiej Brytanii do Polski oraz ich późniejsza sprzedaż, których planuje dokonywać Wnioskodawca. W tym kontekście, aby stwierdzić, czy przedmiotowe transakcje podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym zgodnie z polskimi przepisami, należy ustalić, czy oleje smarowe nabywane i sprzedawane przez Spółkę wyczerpują definicję wyrobu akcyzowego w rozumieniu polskich przepisów o podatku akcyzowym.

Definicja wyrobów akcyzowych zamieszczona została w art. 2 ustawy. Pośród wyrobów akcyzowych ustawodawca wyodrębnił dwie grupy, tj. wyroby akcyzowe zharmonizowane i niezharmonizowane.

Przepisy art. 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy, nie zawierają szczegółowego wykazu wyrobów akcyzowych. Przepisy te odwołują się natomiast do załącznika nr 2 do ustawy (w zakresie wykazu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych) oraz do ogólnej definicji (w przypadku wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych), wskazując, że wyrobami akcyzowymi niezharmonizowanymi są wyroby akcyzowe inne niż zharmonizowane (tj. te wymienione w załączniku nr 2 do ustawy).

Wyroby klasyfikowane do kodów CN 2710 (a więc również oleje smarowe nabywane przez Spółkę w ramach WNT, a następnie odsprzedawane w Polsce, klasyfikowane do kodów CN 2710 19 71 – 2710 19 99) wymienione są w pozycji 4 załącznika nr 2 do ustawy jako wyroby akcyzowe zharmonizowane.

W konsekwencji, na podstawie wskazanych regulacji, oleje smarowe klasyfikowane do kodów CN 2710 1971 – 27101999 są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi niezależnie od celów, do jakich są przeznaczone.

c) Podsumowanie - istota niezgodności.

W świetle rozważań przytoczonych w punktach 1a) i 1b) powyżej – zdaniem Spółki – należy stwierdzić, że polski ustawodawca nie wprowadził do krajowego systemu prawa (części tego systemu związanej z regulacjami w zakresie podatku akcyzowego) przepisów, które odzwierciedlałyby cele i zadania określone przez przepisy dyrektyw wspólnotowych w tym zakresie. Innymi słowy, sposób opodatkowania podatkiem akcyzowym olejów smarowych klasyfikowanych do kodów CN 2710 19 71 – 2710 1999, wykorzystywanych do innych celów niż napędowe i opałowe, na podstawie polskich przepisów akcyzowych, pozostaje w sprzeczności ze wspólnotowymi regulacjami w tym zakresie.

Takie rozwiązanie należy uznać za zaskakujące, szczególnie mając na względzie, że ustawodawca krajowy uznał przedmiotowe wyroby jako wyroby akcyzowe zharmonizowane. W tym miejscu warto podkreślić, że, jak zauważa większość doktryny: „podział wyrobów akcyzowych na dwie grupy (zharmonizowane i niezharmonizowane – przyp. Spółki) wynika z tego, iż wyroby akcyzowe zharmonizowane są to, co do zasady takie wyroby, które ustawodawca wspólnotowy uznaje za wyroby akcyzowe objęte wspólnotowym systemem opodatkowania podatkiem akcyzowym. W rezultacie produkcja, wytwarzanie oraz obrót wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi podlega w Polsce analogicznym zasadom jakie mają miejsce w pozostałych państwa członkowskich (S. Parulski, Akcyza, komentarz: Zakamycze, Kraków 2005, s. 40). Wyroby akcyzowe zharmonizowane są to więc wyroby, do których w szczególności odnoszą się przepisy dyrektywy horyzontalnej i energetycznej.

Jak zostało wspomniane wcześniej, odpowiednie przepisy dyrektywy horyzontalnej oraz dyrektywy energetycznej nakazują wyłączyć z zakresu zharmonizowanego systemu opodatkowania podatkiem akcyzowym m.in. oleje smarowe klasyfikowane do kodów CN 2710 19 71 – 2710 19 99, w przypadku, w którym są wykorzystywane do celów innych niż opałowe i napędowe (art. 2 ust. 4 pkt b) tiret pierwsze dyrektywy energetycznej. Tymczasem, polski ustawodawca, mimo uznania olejów smarowych za wyroby akcyzowe zharmonizowane (co do których powinny znaleźć zastosowanie analogiczne zasady, jak te, wynikające z przepisów wspólnotowych), wprowadził opodatkowanie takich olejów akcyzą bez względu na cel, w jakim zostają zużyte.

Oleje nabywane przez Spółkę przeznaczone są do stosowania w celach smarowych (do smarowania silników). W konsekwencji, mimo, że należy je uznać jako produkty energetyczne w świetle zapisów dyrektywy energetycznej, nie mogą one, zdaniem Spółki, zostać uznane jako te, co do których mają zastosowanie wspólnotowe zasady systemu opodatkowania podatkiem akcyzowym (zakreślone przez dyrektywę energetyczną oraz dyrektywę horyzontalną). Tym samym, w przekonaniu Zainteresowanego, ustawodawca polski nie był uprawniony do opodatkowania tych wyrobów (w sytuacji, w której są zużywane na cele inne niż napędowe i grzewcze) podatkiem akcyzowym.

Stwierdzenie to jest istotne w analizowanym przypadku, ponieważ, jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 26 marca 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 820/06: „niestosowanie przepisów dyrektywy energetycznej w konkretnej sprawie oznacza, że brak jest podstaw do opodatkowania zharmonizowanym podatkiem akcyzowym, czyli że ustawodawca krajowy nie może nakładać obowiązku podatkowego na takie produkty energetyczne, które są wykorzystywane do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania”.

Podobnie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w wyroku z dnia 20 maja 2008 r., sygn. I SA/Sz 62/08: „Uznanie przez polskie ustawodawstwo powyższych wyrobów (wyrobów w postaci olejów smarowych klasyfikowanych do kodów CN 2710 19 71 - 2710 19 99 – przyp. Spółki) za wyroby akcyzowe zharmonizowane, niezależnie od ich zastosowania, wbrew jasno sformułowanym przepisom Dyrektywy Energetycznej i wyłączającym stosowanie Dyrektywy Horyzontalnej, przesądza, zdaniem Sądu, o niezgodności przepisów ustawy o podatku akcyzowym oraz przepisów wykonawczych w takim zakresie, w jakim uznają wyroby oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99 za wyroby akcyzowe zharmonizowane, niezależnie od tego, do jakich celów są przeznaczone ( \`(...)\` )”.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Spółki, ponad wszelką wątpliwość należy stwierdzić, że przepisy ustawy o podatku akcyzowym pozostają w sprzeczności z przepisami wspólnotowymi (dyrektywy horyzontalnej i energetycznej). Sprzeczność ta dotyczy opodatkowania podatkiem akcyzowym olejów smarowych klasyfikowanych do kodów CN 2710 19 71 – 2710 19 99, w przypadku, w którym oleje te są zużywane do innych celów niż napędowe lub grzewcze.

2.

Zasada pierwszeństwa i możliwość bezpośredniego stosowania prawa wspólnotowego w sytuacji, w której prawo krajowe jest z nim sprzeczne.

Jak zostało wykazane powyżej (pkt 1), polskie przepisy podatkowe w zakresie sposobu opodatkowania olejów smarowych podatkiem akcyzowym pozostają – jak twierdzi Wnioskodawca – w sprzeczności z przepisami wspólnotowymi w tym zakresie (tj. przepisami dyrektywy horyzontalnej i energetycznej).

W związku z tym, w przypadku sprzeczności pomiędzy tymi dwoma porządkami prawa, należy wskazać, że pierwszeństwo zastosowania mają przepisy prawa wspólnotowego. Dodatkowo, pod pewnymi warunkami zastosowanie w konkretnej sprawie znaleźć powinny bezpośrednio przepisy dyrektywy wspólnotowej.

a) Zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego.

Zdaniem Spółki, obecnie (tj. po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej), w systemie prawa stanowionego, z pojęciem prawa należy wiązać zarówno przepisy prawa krajowego, jak również przepisy prawa stanowione i stosowane przez instytucje Wspólnoty Europejskiej.

Dodatkowo, przyjmując członkostwo we Wspólnocie Europejskiej, Polska zobowiązała się do przystosowania polskiego porządku prawnego do przepisów obowiązujących we Wspólnocie. Dostosowanie prawodawstwa opiera się na kluczowej zasadzie pierwszeństwa przepisów wspólnotowych przed przepisami krajowymi. W praktyce zasada ta przekłada się na dostosowywanie przepisów państw członkowskich (w tym Polski) do przepisów wspólnotowych, a nie odwrotnie. Dodatkowo, zasada ta wprowadza wymóg zgodności przepisów krajowych z przepisami ustanowionymi przez Wspólnotę.

Idąc dalej, zdaniem Spółki, w przypadku niezgodności przepisów prawa krajowego z przepisami prawa wspólnotowego, pod pewnymi warunkami zastosowanie znajdą bezpośrednio przepisy wspólnotowe (zasada bezpośredniości, o której mowa w dalszej części niniejszego pisma – pkt b).

Wspomniana zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego została zaprezentowana w orzecznictwie ETS, m.in. w wyrokach w sprawach van Gend en Loos, Costa, Simmenthal, Foto-Frast, Internationale Handelsgesellschaft GmbH, Factortame (orzeczenia te zacytował w tym kontekście m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 26 marca 2007 r., sygn. akt III SA/GI 820/06).

Na podstawie ukształtowanej linii orzeczniczej w tym zakresie należy zauważyć, że prawo wspólnotowe, w odróżnieniu od umów międzynarodowych, powołało własny system prawny, który stał się integralną częścią systemu państw członkowskich (w tym Polski) i jako taki powinien być stosowany przez organy tego państwa członkowskiego. Jak wskazuje ETS, ten system prawny powstał w wyniku trwałego ograniczenia suwerenności państw członkowskich i przekazania kompetencji w tym zakresie na rzecz instytucji Wspólnoty. Z tego też względu, prawo wspólnotowe, będące niezależnym źródłem prawa, nie może być ze względu na swój szczególny i wyjątkowy charakter, uchylane przez przepisy prawa krajowego.

Dodatkowo, jak stwierdził ETS, postanowienia prawa wspólnotowego wiążą przed prawem krajowym nie tylko państwa członkowskie, ale również ich obywateli. Tym samym, przyjęto, że zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego nad prawem krajowym sprowadza się do zakazu nie tylko stanowienia i utrzymywania w mocy przepisów krajowych sprzecznych z prawem wspólnotowym, ale także ich stosowania przez obywateli.

Również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 maja 2005 r., sygn. akt K 18/04, nie sprzeciwił się tak zdefiniowanej zasadzie pierwszeństwa prawa wspólnotowego nad prawem krajowym.

b) Możliwość bezpośredniego stosowania przepisów dyrektywy prawa wspólnotowego

Spółka pragnie zwrócić uwagę na fakt, że nie tylko przepisy aktów prawnych prawa wspólnotowego w randze rozporządzenia mają bezpośrednie zastosowanie do indywidualnych spraw obywateli i podmiotów państw członkowskich (w tym również podatników podatku akcyzowego).

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 26 marca 2007 r., sygn. akt SA/Gl 820/06 „jeżeli chodzi o stosowanie wtórnego prawa wspólnotowego, jakim są dyrektywy, to wskazuje się, że są bezpośrednio i pośrednio skuteczne. Przyjmuje się też, że skuteczność dyrektyw nakładających na państwo obowiązek podjęcia działań byłaby ograniczona, gdyby jednostka nie mogła powołać się na dyrektywę (bezpośrednio – przyp. Spółki)”.

Tym samym, co podkreśla Wnioskodawca, w niektórych przypadkach dopuszczalne (a wręcz zalecane) jest bezpośrednie powoływanie się na przepisy dyrektywy prawa wspólnotowego przez jednostkę w sprawie indywidualnej (w tym również w sprawie podatkowej).

Podobnie jak w przypadku traktatów założycielskich, bezpośrednią skuteczność uzyskują te postanowienia dyrektyw, które przyznają prawa jednostkom w sposób dostatecznie precyzyjny i bezwarunkowy. Wymienione warunki przyznania przepisom dyrektyw waloru bezpośredniej skuteczności, jak również dodatkowy warunek znajdujący zastosowanie w przypadku dyrektyw, tj. brak należytej implementacji w przewidzianym terminie, ETS sformułował w orzeczeniu wydanym w sprawie 8/81 Ursula Becker przeciwko Finanzamt Münster-lnnenstadt. Przez brak implementacji dyrektywy rozumieć należy zarówno całkowite zaniechanie implementacji, jak i implementację nieprawidłową, co stwierdził ETS we wskazanym orzeczeniu, a następnie potwierdził w orzeczeniu wydanym w połączonych sprawach C-253-258/96 Helmut Kampelmann i inni przeciwko Landschattsverband Westfalek-Lippe, Stadtwerke Waten GmbH przeciwko Andreas Schade oraz Klaus Haseley przeciwko Sladtwerke Altena GmbH.

Bezpośrednia skuteczność pozwala jednostce oprzeć się na postanowieniach dyrektywy w stosunkach z organami państwa członkowskiego, w szczególności zaś – organami podatkowymi.

Zdaniem Spółki, przepisy wspólnotowe, dotyczące opodatkowania podatkiem akcyzowym olejów smarowych (traktowanych jako produkty energetyczne), przeznaczonych do celów innych niż napędowe lub grzewcze, spełniają wymogi dla bezpośredniego ich zastosowania w sprawie indywidualnej. Przede wszystkim przepis art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze w związku z przepisem art. 2 ust. 1 lit. b dyrektywy energetycznej jest precyzyjny i jasny na tyle, aby mógł zostać samodzielnie zastosowany w sprawie (potwierdzeniem tego faktu jest szereg orzeczeń ETS oraz krajowych sadów administracyjnych, które Spółka przytoczyła w pkt 1a niniejszego pisma). Dodatkowo, jak zostało wykazane, przepisy te zostały implementowane przez ustawodawcę krajowego w sposób niewłaściwy, nieoddający intencji prawodawcy europejskiego.

c) Podsumowanie – możliwość zastosowania w sprawie przepisów dyrektywy wspólnotowej.

Biorąc pod uwagę dwie wyżej opisane zasady związane ze stosowaniem przepisów prawa wspólnotowego w państwach członkowskich (w tym również w Polsce), zdaniem Spółki, jednoznaczne jest, że WNT olejów smarowych klasyfikowanych do kodów CN 2710 1971 – 2710 19 99, przeznaczonych do celów innych niż napędowe lub grzewcze nie powinno być opodatkowane podatkiem akcyzowym w Polsce na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym. W konsekwencji, również ich sprzedaż nie może zostać opodatkowana tym podatkiem na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym.

W tym zakresie, ze względu na wykazaną sprzeczność polskich przepisów akcyzowych z przepisami wspólnotowymi, zastosowanie powinny znaleźć bezpośrednio przepisy dyrektyw energetycznej i horyzontalnej. Przepisy te natomiast, jak zostało wskazane w niniejszym wniosku, nie są stosowane do produktów energetycznych (olejów smarowych klasyfikowanych do wskazanych kodów CN), które są przeznaczone do innych celów niż cele napędowe lub grzewcze.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości wskazanego przez siebie stanowiska, co do braku obowiązku opodatkowania podatkiem akcyzowym transakcji, których przedmiotem są oleje smarowe klasyfikowane do kodów CN 2710 19 71 – 2710 19 99, przeznaczone do innych celów niż paliwa silnikowe lub paliwa grzewcze.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Źródłami prawa wspólnotowego w zakresie podatku akcyzowego od wyrobów energetycznych są Dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 str. 1 ze zm.), zwana dalej Dyrektywą horyzontalną, oraz Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L Nr 283 str. 1 ze zm.), zwana dalej Dyrektywą energetyczną.

Dyrektywa horyzontalna w art. 1 ust. 1, wymienia uzgodnienia dotyczące wyrobów podlegających podatkom akcyzowym, a szczegółowe przepisy odnoszące się do struktury i stawek podatku dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu są wymienione w określonych dyrektywach. Tak więc dyrektywa ta wymienia ogólne warunki opodatkowania wyrobów uznanych za akcyzowe. Stanowi przy tym w art. 3, iż stosuje się ją na poziomie wspólnotowym do następujących wyrobów jakie określono w stosownych dyrektywach: oleje mineralne, alkohol i napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe.

Z kolei w myśl art. 3 Dyrektywy energetycznej, odniesienia w dyrektywie 92/12/EWG do „olejów mineralnych” i „podatku akcyzowego”, w zakresie w jakim mają zastosowanie do olejów mineralnych, są interpretowane jako obejmujące wszystkie produkty energetyczne, energię elektryczną i krajowe podatki pośrednie określone odpowiednio w art. 2 i art. 4 ust. 2 niniejszej dyrektywy.

Tym samym są to wyroby podlegające zharmonizowanej unijnej akcyzie, która w przypadku produktów energetycznych nakładana jest zgodnie z Dyrektywą energetyczną (art. 1 Dyrektywy energetycznej).

Zgodnie z uregulowaniem art. 2 ust. 1 lit. b Dyrektywy energetycznej, dla celów niniejszej dyrektywy, pojęcie „produkty energetyczne” stosuje się do produktów objętych kodami CN 2701, 2702 i 2704 do 2715.

Wskazany tu stan prawny prowadzi zatem do wniosku, w myśl którego wyroby będące przedmiotem wniosku (oleje smarowe oznaczone kodem CN od 2110 19 71 do 2710 19 99), są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi, a zatem ich opodatkowanie akcyzą następuje w ramach zharmonizowanego systemu określonego w przepisach wspólnotowych.

Trafnie przy tym wskazuje Wnioskodawca, iż Dyrektywa energetyczna reguluje zakres wyrobów energetycznych, poziom opodatkowania, zwolnienia lub obniżanie stawek akcyzy i stanowi w art. 2 ust. 4 lit. b, że nie ma zastosowania do wykorzystania produktów energetycznych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania.

Tym niemniej Spółka zamierza dokonać nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych wskazanych we wniosku i twierdzi, że polskie przepisy dotyczące opodatkowania podatkiem akcyzowym są niezgodne z przepisami unijnymi.

Wyjaśniając powyższą kwestię, na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z przepisem art. 3 ust. 2 Dyrektywy horyzontalnej, wyroby wymienione w ust. 1, mogą podlegać innym podatkom pośrednim do szczególnych celów pod warunkiem, że podatki te są zgodne z przepisami podatkowymi stosowanymi odnośnie do podatku akcyzowego oraz VAT, jeżeli chodzi o określenie podstawy opodatkowania, obliczenie podatku, ściągalność i kontrolowanie podatku.

W myśl natomiast art. 3 ust. 3 tej Dyrektywy, Państwa Członkowskie zachowują prawo do wprowadzenia lub utrzymania podatków na wyroby inne niż te wymienione w ust. 1 pod warunkiem jednak, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między Państwami Członkowskimi.

Z kolei polskie uregulowania dotyczące opodatkowania wyrobów akcyzowych, zawarte zostały m.in. w ustawie z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

W świetle przepisu art. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy, wyrobami akcyzowymi są wyroby, które są ujęte w załączniku nr 1 do ustawy. Wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi są natomiast paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 2 do ustawy. W poz. 4 załącznika nr 2 do ustawy jako wyroby akcyzowe zharmonizowane zostały wymienione produkty rafinacji ropy naftowej o symbolu PKWiU 23.20 i kodzie CN 2710.

Dodatkowo wskazać należy na treść art. 62 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy, w myśl którego do paliw silnikowych i olejów opałowych w rozumieniu ustawy zalicza się:

*   wyroby wymienione w poz. 1-12 załącznika nr 2 do ustawy;
*   pozostałe wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU i kod CN.

Z powyższego wynika, iż na gruncie przepisów krajowych ww. wyroby ropopochodne w tym oleje smarowe zasadnie i prawidłowo należy uznać za wyroby akcyzowe zharmonizowane.

Istotny jest jednak fakt, iż nie jest sprzeczne z celami Dyrektywy energetycznej oraz praktyką stosowania przepisów wspólnotowych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej uznanie, iż wyroby ropopochodne wymienione w ustawie o podatku akcyzowym, bez względu na ich przeznaczenie, są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi.

Zauważyć również należy, iż przepis art. 2 ust. 4 Dyrektywy energetycznej, zawiera dodatkowe zastrzeżenie w świetle, którego art. 20 ma zastosowanie do tych produktów energetycznych.

Jak zasadnie wskazuje Wnioskodawca katalog wyrobów energetycznych został zawarty w cyt. powyżej art. 2 ust. 1 Dyrektywy energetycznej.

Dodatkowo jednak, zgodnie z art. 2 ust. 3 (akapit drugi i trzeci) Dyrektywy energetycznej, oprócz wyrobów podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym wymienionych w ust. 1 opodatkowaniu temu podlegają również wszelkie inne wyroby przeznaczone do wykorzystania, oferowane na sprzedaż lub wykorzystywane jako paliwo silnikowe lub jako dodatek lub rozcieńczalnik do paliw silnikowych oraz wszelkie inne węglowodory, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do wykorzystania, oferowane na sprzedaż lub wykorzystywane do ogrzewania.

W świetle uregulowań art. 2 ust. 4 lit. b (tiret pierwsze) Dyrektywy energetycznej, jeśli ww. wyroby są wykorzystywane w inny sposób niż jako paliwo napędowe lub grzewcze, to choć objęte są definicją produktów energetycznych w rozumieniu dyrektywy 2003/96/WE, w konsekwencji podlegają jednak wyłączeniu z zakresu stosowania tej dyrektywy.

Nie można przy tym podzielić poglądu Wnioskodawcy o niezgodności polskich przepisów z ww. uregulowaniami gdyż, w krajowych przepisach akcyzowych zawarto szereg regulacji przewidujących zwolnienia od akcyzy dla szerokiej gamy wyrobów akcyzowych zharmonizowanych przeznaczonych do innych celów niż szeroko rozumiane cele napędowe lub opałowe.

Źródłem nieporozumień w kwestii interpretacji zgodności polskich uregulowań z przepisami wspólnotowymi w zakresie produktów energetycznych jest w szczególności wskazana powyżej kwestia kontroli, posiadania i przemieszczania wyrobów.

Wyjaśnić bowiem należy, iż produkty energetyczne – w rozumieniu Dyrektywy energetycznej – objęte są postanowieniami Dyrektywy horyzontalnej w zakresie kontroli, posiadania i przemieszczania wyrobów (w tym m.in. w zakresie składów podatkowych i procedury zawieszenia poboru akcyzy). Fakt ten nie budzi wątpliwości.

Zauważyć jednak trzeba, iż produkty energetyczne, które podlegają przepisom Dyrektywy horyzontalnej, zostały wymienione w art. 20 ust. 1 Dyrektywy energetycznej. W katalogu ww. produktów energetycznych nie zostały ujęte towary nabywane wewnątrzwspólnotowo przez Spółkę, co oznacza, iż państwa członkowskie nie mają obowiązku stosować wobec tych wyrobów szczególnych zasad kontroli i przemieszczania określonych w Dyrektywie 92/12/EWG.

Tym niemniej objęcie przez państwo członkowskie wyrobów niewymienionych w art. 20 ust. 1 Dyrektywy energetycznej postanowieniami Dyrektywy horyzontalnej na terytorium tego państwa członkowskiego nie stanowi naruszenia przepisów prawa wspólnotowego.

Przepis ten wymienia bowiem tylko produkty energetyczne, w stosunku do których przepisy Dyrektywy horyzontalnej dotyczące kontroli i przemieszczania stosuje się obligatoryjnie w wymianie wewnątrzwspólnotowej. Natomiast w odniesieniu do innych wyrobów, wyłączonych z zakresu obligatoryjnego obowiązywania Dyrektywy horyzontalnej, państwa członkowskie mogą stosować na swoim terytorium procedurę zawieszenia poboru akcyzy, o ile nie narusza to swobody wymiany towarów na wspólnym rynku. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż regulacje w zakresie wyrobów nieobjętych szczególnymi zasadami w zakresie kontroli, posiadania i przemieszczania na terytorium Wspólnoty Europejskiej należą do kompetencji poszczególnych państw członkowskich Unii Europejskiej.

Choć niektóre produkty energetyczne, zgodnie z art. 2 ust. 4 lit. b (tiret pierwsze) Dyrektywy energetycznej, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym (w związku z tym, że są wykorzystywane do innych celów niż napędowe lub opałowe), to nie oznacza to, iż do tych wyrobów nie stosuje się wspólnotowych przepisów w zakresie kontroli produkcji i przemieszczania wyrobów akcyzowych, określonych w Dyrektywie horyzontalnej.

Celem Dyrektywy energetycznej jest bowiem opodatkowanie wyrobów energetycznych. Jeżeli przepis tej dyrektywy stanowi, że nie ma ona zastosowania do określonych wyrobów, to oznacza to tylko tyle, że nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem akcyzowym zgodnie z zasadami tej dyrektywy. Ponadto art. 2 ust. 4 (zd. drugie) Dyrektywy energetycznej wprost stanowi, że do wyrobów energetycznych wymienionych w tym przepisie, m.in. używanych do innych celów niż napędowe lub opałowe, stosuje się art. 20 tej Dyrektywy, co oznacza, iż wyroby te, w tym i nabywane przez Spółkę, podlegają regulacjom zawartym w Dyrektywie horyzontalnej.

Objęcie zatem wyrobów niewymienionych w art. 20 ust. 1 Dyrektywy energetycznej, procedurą zawieszenia poboru akcyzy na terytorium kraju nie może być traktowane jako naruszenie swobodnego handlu i przepływu towarów na wspólnym rynku. Przepisy krajowe, które ustanawiają odrębne procedury, jakie należy stosować w przypadku ww. wyrobów, nie wprowadzają żadnych ograniczeń obrotu tymi wyrobami i nie nakładają na podatników ani na inne państwa członkowskie obowiązków, które byłyby niezgodne z przepisami prawa wspólnotowego. Przede wszystkim w obrocie wewnątrzwspólnotowym m.in. olejami smarowymi nie ma zastosowania procedura zawieszenia poboru akcyzy i administracyjny dokument towarzyszący – nabycie wewnątrzwspólnotowe tych wyrobów odbywa się bowiem na podstawie dokumentów handlowych.

Wyjaśniając również przyjęte przez polskiego prawodawcę uregulowania – odnośnie wyrobów będących przedmiotem wniosku – zauważyć należy, iż wskazana wyżej kontrola wymaga przyjęcia określonych rozwiązań prawnych. Przede wszystkim może dotyczyć ona wyłącznie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

Ponadto takie wyroby muszą być co do zasady opodatkowane, gdyż w przeciwnym wypadku nie podlegałyby ww. kontroli.

Wątpliwości Zainteresowanego związane są z opodatkowaniem nabycia wewnątrzwspólnotowego i sprzedaży olejów smarowych wykorzystywanych do celów innych niż napędowe i opałowe.

Biorąc powyższe wyjaśnienia pod uwagę zauważyć należy, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), stawki akcyzy określone w art. 65 ust. 1, art. 69 ust. 4, art. 70 ust. 4, art. 71 ust. 4, art. 72 ust. 4 i art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, obniża się do wysokości określonej w:

1.  załączniku nr 1 do rozporządzenia - dla wyrobów akcyzowych sprzedawanych w kraju;
2.  załączniku nr 2 do rozporządzenia - dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo oraz importowanych.

Oleje smarowe, zgodnie z poz. 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia stanowiącego tabelę stawek akcyzy dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo i importowanych są opodatkowane stawką 1.180,00 zł/1.000 l właściwą dla kodów mieszczących się w przedziale CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, tj. dla olejów smarowych, z wyłączeniem 2710 19 85 – olejów białych, parafiny ciekłej, ex 2710 19 99 – smarów plastycznych.

Analogicznie przedstawiają się zapisy z poz. 3 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia stanowiącego tabelę stawek akcyzy dla wyrobów akcyzowych sprzedawanych w kraju przewidziane dla wyrobów klasyfikowanych do PKWiU 23.20.18, tj. oleje smarowe z wyłączeniem olejów odpadowych-przepracowanych klasyfikowanych do grupowania PKWiU 23.20.18-09.1 i olejów białych, parafiny ciekłej PKWiU 23.20.18-50.40 opodatkowane są stawką 1.180,00 zł/1.000 l.

Tym niemniej zgodnie z przepisem § 13 ust. 2d rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 72, poz. 500 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, zwalnia się od akcyzy nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów oznaczonych kodem CN 2710 19 83 – 2710 19 93, dokonywane przez uprawnionego nabywcę, o którym mowa w ust. 2b, jeżeli:

1.  uprawniony nabywca, o którym mowa w ust. 2b, dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego, złoży oświadczenie naczelnikowi urzędu celnego, że nabyte wyroby zostaną zużyte lub odsprzedane do celów, o których mowa w ust. 1 pkt 5;
2.  uprawniony nabywca, o którym mowa w ust. 2b, prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu przeznaczenia zwolnionych wyrobów;
3.  uprawniony nabywca, o którym mowa w ust. 2b pkt 1, dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego, złoży zabezpieczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy;
4.  uprawniony nabywca, o którym mowa w ust. 2b pkt 2, dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego, złoży zabezpieczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy, które będzie zwolnione w momencie zużycia wyrobów przez uprawnionego nabywcę, o którym mowa w ust. 2b pkt 1, do celów, o których mowa w ust. 1 pkt 5.

Zauważyć jednak należy, iż w świetle powyższego przepisu Spółka może skorzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego bezpośrednio w nabyciu wewnątrzwspólnotowym jako uprawniony nabywca tylko w zakresie wyrobów oznaczonych kodami CN 2710 19 83 – 2710 19 93 oraz w przypadkach wskazanych w ww. ust. 2b tego paragrafu.

Zgodnie z nim uprawnionym nabywcą jest podmiot dokonujący zakupu wyrobów, który:

1.  zużywa wyroby do celów, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, i złoży oświadczenie stwierdzające, że wyroby zostaną zużyte do celów objętych zwolnieniem;
2.  dokonuje odsprzedaży wyrobów podmiotom, o których mowa w pkt 1.

Podkreślić przy tym trzeba, iż zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy, pobór akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest zawieszony, jeżeli wyroby są zwolnione od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub dostarczane nabywcom upoważnionym do nabycia zwolnionego od akcyzy wyrobu. Stąd też Spółka działając jako podmiot odsprzedający, zobowiązana jest do spełnienia ww. warunku wskazanego w § 13 ust. 2d pkt 4 rozporządzenia.

Jak wynika zatem z przedstawionych przepisów, Zainteresowany może – działając jako uprawniony nabywca wykonujący czynność nabycia wewnątrzwspólnotowego – jedynie odsprzedać ww. wyroby podmiotom wskazanym w § 13 ust. 2b pkt 1 rozporządzenia. Może tego jednak dokonać jedynie w zakresie rozpatrywanego zwolnienia, tj. czynności nabycia wewnątrzwspólnotowego, którą należy rozgraniczyć z przewidzianym w § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, zwolnieniem przysługującym z tytułu wykonania opodatkowanej czynności wskazanej w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. sprzedaży wyrobów akcyzowych na terytorium kraju.

Następnie zwrócić należy uwagę na to, iż z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, że przedmiotem działalności Spółki będą nie tylko zwolnione w trybie § 13 ust. 2d rozporządzenia, oleje smarowe oznaczone kodami CN 2710 19 83 – 2710 19 93, lecz również wykraczające poza ww. grupę towarów, wyroby akcyzowe. Spółka wskazała bowiem, iż zamierza dokonywać nabycia szerszej grupy wyrobów, tj. oznaczonych kodami CN 2710 19 71 – 2710 19 99.

Zasadnym jest zatem wyjaśnić, iż Wnioskodawca będzie mógł również skorzystać ze zwolnienia od akcyzy (odnośnie wyrobów spoza grupy CN 2710 19 83 – 2710 19 93), jednakże będzie to związane z wprowadzeniem takich wyrobów w procedurze zawieszonego poboru akcyzy do składu podatkowego (instytucji zdefiniowanej w art. 2 pkt 12 ustawy).

Należy bowiem zauważyć, iż Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania (Dz. U. Nr 89, poz. 849 ze zm.) wskazał w § 2b ust. 1, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, do których w państwie nabycia nie stosuje się procedury zawieszenia poboru akcyzy i do których stosuje się na terytorium kraju stawkę podatku akcyzowego inną niż stawka 0%, ich przemieszczenie na terytorium kraju i wprowadzenie do składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy odbywa się z zastosowaniem dokumentów handlowych.

Skoro z powołanych powyżej zapisów rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego wynika, iż stawka dla większości olejów smarowych wynosi 1.180,00 zł/1.000 l, to zastosowanie znajduje do tych wyrobów ww. przepis § 2b ust. 1 rozporządzenia w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania.

Wyjaśnić również należy, iż sprzedaż takich wyrobów może podlegać uregulowaniom § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, zgodnie z którym zwalnia się od akcyzy sprzedaż olejów smarowych, oznaczonych symbolem PKWiU 23.20.18 i kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, przeznaczonych do wykorzystania do celów innych niż napędowe lub opałowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych albo jako oleje smarowe do silników albo do produkcji paliw silnikowych, olejów opałowych, dodatków lub domieszek do paliw silnikowych lub olejów smarowych do silników.

Dodać również należy, iż wyroby o których mowa w ww. przepisie rozporządzenia, muszą być dystrybuowane zgodnie z wskazaniami § 13 ust. 2c tego rozporządzenia. Odsprzedaż wyrobów objętych wnioskiem wymaga zastosowania procedury zawieszonego poboru akcyzy i może być dokonywana jedynie ze składu podatkowego.

Z kolei zgodnie z § 24f rozporządzenia w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania, w przypadku zwolnienia wyrobów, o których mowa w § 13 ust. 1 pkt 5 i 6 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy następuje:

1.  z chwilą wyprowadzenia tych wyrobów ze składu podatkowego do podmiotu, o którym mowa w § 13 ust. 2b pkt 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego,
2.  w przypadku wyprowadzenia tych wyrobów ze składu podatkowego do podmiotu dokonującego ich odsprzedaży, o którym mowa w § 13 ust. 2b pkt 2 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, zgodnie z § 19,

\- przy spełnieniu warunków określonych w § 13 ust. 2c i 2e rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż odsprzedaż wyrobów objętych wnioskiem wymaga zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy i może być dokonywana jedynie ze składu podatkowego. Tym niemniej Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego po spełnieniu wskazanych powyżej warunków.

Ponadto należy stwierdzić, iż Polska implementowała postanowienia Dyrektywy energetycznej. Kontrola obrotu olejami smarowymi jaką wprowadził polski prawodawca jest również dopuszczalna w świetle postanowień Dyrektywy energetycznej, gdyż w świetle uregulowań art. 20 ust. 1 Dyrektywy energetycznej, w odniesieniu do innych wyrobów, wyłączonych z zakresu obligatoryjnego obowiązywania Dyrektywy horyzontalnej, państwa członkowskie mogą stosować na swoim terytorium procedurę zawieszenia poboru akcyzy, o ile nie narusza to swobody wymiany towarów na wspólnym rynku.

W przedmiotowym zakresie polski prawodawca implementował zatem postanowienia dyrektywy, zachowując równocześnie jej cele oraz wprowadził w świetle przedstawionych przepisów dopuszczalne opodatkowanie przedmiotowych wyrobów.

Odnosząc się ponadto do przedstawionego we wniosku orzecznictwa trzeba podkreślić, że powołane przez Stronę wyroki sądów administracyjnych (WSA w Szczecinie z dnia 20 maja 2008 roku sygn. akt I SA/Sz 62/08 oraz WSA w Gliwicach z dnia 26 marca 2007 r. sygn. akt III SA/Gl 820/06) stanowią rozstrzygnięcia w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. Jest to zgodne z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym postanowiono, iż wyroki sądów wydawane są w konkretnych sprawach i dotyczą wyłącznie tych spraw, w których zapadły.

Zasada ta znajduje również potwierdzenie w treści art. 87 Konstytucji RP, w którym postanowiono, iż źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Dodatkowo wyjaśnić trzeba, iż trafnie wskazuje Zainteresowany, że kwestia opodatkowania olejów smarowych była przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich. ETS w sprawach połączonych C-145/06 i C-146/06 stwierdził jednak, iż Dyrektywę Rady 2003/96/WE, należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ona na przeszkodzie stosowaniu przepisów krajowych, które przewidują pobieranie podatku konsumpcyjnego od olejów smarowych w przypadku, gdy są one przeznaczone, oferowane do sprzedaży lub wykorzystywane do innych celów niż jako paliwo silnikowe lub grzewcze.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż pozostałe wyroki ETS, na które powołuje się Strona należy uznać za nieznajdujące zastosowania w niniejszej sprawie. Stwierdzić bowiem trzeba, iż krajowe regulacje w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym wymienionych w ustawie o podatku akcyzowym produktów rafinacji ropy naftowej (w tym olejów smarowych) nie pozostają w sprzeczności z zasadami prawa wspólnotowego określonymi w Traktacie ustanawiającym Wspólnotę Europejską (TWE) oraz w Dyrektywach 2003/96/WE i 92/12/EWG. Powyższe regulacje krajowe nie naruszają również zasad wolnego handlu i swobodnej konkurencji, umożliwiając w równym stopniu wszystkim podmiotom prowadzenie działalności w zakresie obrotu wyrobami akcyzowymi.

Ponadto tut. Organ informuje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie zawiera wykładni przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11), która wchodzi w życie z dniem 1 marca 2009 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.