Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.358.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-02
Teza: Możliwość rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca
dziecko i ulga prorodzinna.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 14 kwietnia 2025 r. (wpływ 15 kwietnia 2025 r.).
    – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca zwraca się prośbą o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w
    zakresie ulgi prorodzinnej oraz ulgi dla rodzica samotnie wychowującego dzieci.
    W dniu 12 stycznia 2023 r. na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w ..., sygn. akt ...
    zostało rozwiązane małżeństwo Wnioskodawcy bez orzekania o winie. Sąd powierzył
    obojgu rodzicom wykonywanie władzy rodzicielskiej nad dwójką małoletnich dzieci, z
    ustaleniem miejsca zamieszkania dzieci z matką. Sąd zobowiązał Wnioskodawcę (ojca) do
    ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania małoletnich dzieci w formie alimentów w
    wysokości łącznie ... zł miesięcznie (wyrok Sądu Apelacyjnego w ..., sygn. akt ... w zakresie
    zasądzonych alimentów). Ponadto Sąd Okręgowy ustalił kontakty ojca z małoletnimi
    dziećmi w ten sposób, że ojciec będzie miał prawo do kontaktów z dziećmi w każdy wtorek
    i czwartek po zajęciach szkolnych do godz. 19:00 w co drugi weekend od piątku 16:00 do
    niedzieli do godziny 19:00, w każdy pierwszy tydzień ferii zimowych od poniedziałku od
    godziny 10:00 do niedzieli do godziny 19:00, w okresie wakacji od 1-go do 15-go lipca oraz
    od 16-go do 31-go sierpnia każdego roku, w okresie świąt Bożego Narodzenia w latach
    parzystych w Wigilię od godziny 9:00 do godziny 17:00 i w drugi dzień świąt od godziny 9:
    00 do godziny 19:00, natomiast w latach nieparzystych w Wigilię od godziny 17:00 do
    pierwszego dnia świąt do godziny 19:00, w okresie świąt Wielkanocnych w latach
    parzystych w sobotę od godziny 9:00 do godziny 14:00 i w drugi dzień świąt od godziny 9:
    00 do godziny 19:00, natomiast w latach nieparzystych w sobotę od godziny 14:00 do
    niedzieli do godziny 19:00. Ponadto Sąd Rejonowy w ... Wydział ... Rodzinny i Nieletnich
    rozszerzył kontakty ojca z małoletnimi dziećmi o dzień ojca, urodziny dzieci w lata
    parzyste, oraz okres noworoczny w lata nieparzyste oraz urodziny ojca każdego roku,
    sygn. akt .. .
    Udział Wnioskodawcy w wychowywaniu dzieci nie ogranicza się do sporadycznych z nimi
    kontaktów. Dzieci zamieszkują z ojcem (Wnioskodawca), pod Jego adresem przez znaczną
    część czasu (przez około 50% rocznego czasu), ustaloną przez oboje rodziców w formie
    harmonogramu, nocują w domu ojca, jedzą posiłki, mają swoje pokoje, ubrania, książki,
    zabawki, rowerki, pamiątki, zwierzęta, odrabiają zadania domowe, mają swoje obowiązki
    itd. Wnioskodawca wychowuje dzieci samotnie w czasie, kiedy z nim przebywają: opiekuje
    się nimi, przygotowuje posiłki, chodzi z nimi na zajęcia pozalekcyjne, utrzymuje kontakt ze
    szkołą, zapewnia opiekę medyczną, rozrywkę, uczestniczy aktywnie w życiu i rozwoju
    dzieci. Wkład własny (zaangażowanie w opiekę) rodzice wnoszą porównywalnie, jednak to
    Wnioskodawca ponosi przeważającą część kosztów wychowania dzieci. Dobrowolnie
    ponosi też koszty w formie rzeczowej (ubrania, wyposażenie, pomoce szkolne), ponosi
    koszty utrzymania dzieci w czasie, kiedy mieszkają z Nim w kwocie około 1000 zł
    miesięcznie (jedzenie, bilety, wakacje), zapewnia dzieciom prywatną, płatną opiekę
    medyczną i pokrywa przypadające na dzieci koszty wyposażenia i utrzymania części domu
    związane z ich pobytem i wychowaniem. Dzieci nie uzyskują dochodów.
    Uzupełnienie wniosku

    Wnioskodawca oczekuje wydania interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości
    skorzystania z ulgi prorodzinnej oraz opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca
    dzieci za lata 2023, 2024 i lata następne.
    W latach 2023, 2024 i następnych Wnioskodawca podlega na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Daty urodzenia dzieci: ... ... 2008 r., ... 2017 r.
    Wyrok rozwodowy zapadł przed Sądem Okręgowym w ... i uprawomocnił się 19 stycznia
    2023 r., sygn. akt. .... Od 19 stycznia 2023 r. do dnia dzisiejszego Wnioskodawca jest
    rozwodnikiem.
    W roku 2023, 2024 i latach następnych Wnioskodawca posiada status osoby samotnie
    wychowującej dzieci w rozumieniu art. 6 ust. 4c i 4g ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w ... nie została orzeczona przez Sąd opieka
    naprzemienna, matka pobiera świadczenie wychowawcze „800+”.
    W roku 2023, 2024 i latach następnych zarówno Wnioskodawca, jak i matka dzieci posiada
    pełną władzę rodzicielską wobec małoletnich dzieci, o których mowa we wniosku.
    W latach podatkowych 2023, 2024 i latach następnych samotnie, bez udziału matki
    Wnioskodawca wychowywał dzieci o których mowa we wniosku.
    W latach 2023, 2024 i obecnie Wnioskodawca nie utrzymuje kontaktów z matką dzieci.
    W latach 2023, 2024 i obecnie Wnioskodawca wykonuje władzę rodzicielską na
    małoletnimi ... i ... . Ponosi koszty utrzymania w postaci zakupu żywności, ubrań, pomocy
    naukowych do szkoły (komputer, tablet), zawozi dzieci na korepetycje, zajęcia z jady
    konnej (2024 r.), organizuje dzieciom zajęcia w czasie wolnym od szkoły poprzez różnego
    rodzaju wyjazdy do parków rozrywki, kina, zoo, muzeum itp. Wnioskodawca bierze udział
    w wywiadówkach (w klasie ... jest skarbnikiem klasowym), ... jest zastępcą
    przewodniczącego rady szkoły oraz przewodniczącym trójki klasowej. Wnioskodawca
    pomaga dzieciom w nauce poprzez odrabianie lekcji, przygotowywanie prac domowych.
    Zabezpiecza potrzeby zdrowotne, jak i duchowe małoletnich dzieci. W miejscu
    zamieszkania, Jego córki posiadają własne pokoje. W czasie wakacji i ferii zimowych
    Wnioskodawca zabiera dzieci na urlop nad morze, wspólnie zwiedzają różne zakątki
    Polski, wyjeżdżają za granicę. Opiekę Wnioskodawca sprawuje średnio przez 6 miesięcy w
    ciągu roku 2023, 2024 do chwili obecnej.
    W latach 2023 i 2024 matka dzieci przez 6 miesięcy każdego roku również sprawowała
    opiekę nad małoletnimi dziećmi. Jednakże biorąc pod uwagę zerowy kontakt z matką
    dzieci, Wnioskodawca nie jest w stanie w sposób jednoznaczny wskazać jakie rzeczy
    wykonywała.
    Z matką małoletnich dzieci Wnioskodawca zawarł umowę ustną w zakresie ulgi na dzieci:
    każdy z rodziców dokona rozliczenia ulgi proporcjonalnie, tj. na każde z dziecko po 6
    miesięcy.
    W latach 2023, 2024 i obecnie, małoletnie córki uczęszczały odpowiednio ... do szkoły
    podstawowej im. ... w ..., a następnie ... im. ... w ... (szkoły państwowe), natomiast ...
    uczęszczała do oddziału przedszkolnego przy ... im. ... w ..., a następnie w klasie ... im. ... w
    .... Dzieci nie kształciły się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W latach 2023 i 2024 dzieci Wnioskodawcy nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego oraz
    renty socjalnej.
    W latach 2023-2024 małoletnie dzieci Wnioskodawcy ... i ... nie były umieszczone w
    instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach
    rodzinnych.

    W latach 2023-2024 do chwili obecnej w stosunku do Wnioskodawcy, jak i Jego dzieci nie
    miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    oraz przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca
    2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    W 2023 r. Wnioskodawca uzyskał dochody ze stosunku służbowego, w 2024 r.
    Wnioskodawca uzyskał dochody z tytułu stosunku służbowego do września 2024 r.
    (funkcjonariusz ...), następnie emerytury od września 2024 r. oraz stosunku pracy od
    września 2024 r. (emerytura + stosunek pracy).
    W latach 2023-2024 Wnioskodawca osiągnął dochody opodatkowane wg skali podatkowej
    o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym os osób fizycznych.
    Wnioskodawca nie posiada innych dzieci oprócz dzieci, o których mowa we wniosku.
    Prawo do ulgi na dzieci, o których mowa we wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej nie było przedmiotem postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej.
    Pytania
    Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obliczania podatku dochodowego od osób
    fizycznych w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci (za 2023 r. i
    lata następne, do chwili zmiany stanu faktycznego lub zmian w prawie podatkowym - w
    zakresie zasad korzystania z ww. ulgi)?
    Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do ulgi z tytułu wychowywania dwójki małoletnich
    dzieci (ulga prorodzinna), w jakiej części?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Wnioskodawca uważa, że przysługuje Mu ulga na dzieci oraz możliwość rozliczenia się jako
    osoba samotnie wychowująca dzieci. Argumentuje to stanem faktycznym, który
    przedstawił we wniosku, jak również w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Zgodnie z cytowaną ustawą, tj. art. 6 ust. 4c i ust. 4g, Wnioskodawca spełnia wymogi w
    zakresie warunków formalnych, w których to jako rodzic może rozliczyć się jako osoba
    samotnie wychowująca małoletnie dzieci.
    W aktualnym brzmieniu art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    ustawodawca nie zastrzegł, jakoby status osoby samotnie wychowującej dziecko może
    przysługiwać tylko jednemu z rodziców, a to wskazuje na zamierzony zabieg ustawodawcy,
    który tym samym uznał, że status osoby „samotnie wychowującej dzieci” od 1 stycznia
    2011 r. może mieć każde z rodziców spełniających pozostałe kryteria określone w art. 6
    ust. 4c cytowanej ustawy.
    Interpretacja zawartego w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    pojęcia „osoba samotnie wychowująca dzieci” musi uwzględniać nadrzędny interes dzieci i
    nie może tym samym zmierzać do wyeliminowania jednego z rodziców z udziału w ich
    wychowaniu. W cytowanej ustawie nie ma doprecyzowanego czasookresu, w którym
    dzieci miałyby przebywać pod Jego opieką, a zatem biorąc pod uwagę, że w ciągu roku
    kalendarzowego 2023, 2024 i w latach następnych przez blisko 50% czasu samotnie
    zajmuje się wychowaniem małoletnich córek ... i ... .
    Biorąc pod uwagę art. 71 ust. 1 Konstytucji RP, państwo w swojej polityce społecznej i
    gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji
    materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej
    pomocy ze strony władz publicznych, dlatego Wnioskodawca uważa, że przysługuje Mu
    ulga wynikająca z art. 27f oraz możliwość rozliczenia się jako osoba samotnie
    wychowująca dzieci w rozumieniu przepisu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek
          (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których
          mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
          obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
      określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
      podatkowego.
    Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
    1) stosuje przepisy:

    a) art. 30c lub
    b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006
      r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Pana z preferencyjnego rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych za 2023 r., 2024 r. i lata następne w sposób
    przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, podkreślić, że wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania,
    wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U.
    Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odstępstwo od generalnej zasady
    indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest
    szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować
    ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.
    Należy zauważyć, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych
    zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku
    posiadania określonego statusu cywilnoprawnego wymienionego w art. 6 ust. 4c ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia
    enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci,
    odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna,
    kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik, osoba, w stosunku do której orzeczono
    separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osoba, której małżonek został
    pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), jak również do
    tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z
    rodziców, którym przysługuje preferencyjne rozliczenie podatku.
    Przy czym, status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne
    orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa.
    Natomiast za osobę samotnie wychowującą dzieci ustawodawca uznał również osobę
    pozostającą w związku małżeńskim pod warunkiem, że drugi małżonek został pozbawiony
    praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Jak wynika z art. 93 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.
    U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):

      § 1. Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
      § 2. Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie
      dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy
      rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109-111 stosuje się
      odpowiednio.
    Jak stanowi art. 94 § 1 ww. ustawy:
      § 1. Jeżeli jedno z rodziców nie żyje albo nie ma pełnej zdolności do czynności
      prawnych, władza rodzicielska przysługuje drugiemu z rodziców. To samo dotyczy
      wypadku, gdy jedno z rodziców zostało pozbawione władzy rodzicielskiej albo gdy
      jego władza rodzicielska uległa zawieszeniu.
    W myśl art. 107 § 1 i § 2 ww. ustawy:
      § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu,
      sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i
      utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu
      rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o
      sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
      Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga
      innego rozstrzygnięcia.
      § 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka
      do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego
      wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może
      powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając
      władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku
      do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
    Zgodnie z art. 111 ww. ustawy:
      § 1. Jeżeli władza rodzicielska nie może być wykonywana z powodu trwałej
      przeszkody albo jeżeli rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej lub w sposób rażący
      zaniedbują swe obowiązki względem dziecka, sąd opiekuńczy pozbawi rodziców
      władzy rodzicielskiej. Pozbawienie władzy rodzicielskiej może być orzeczone także w
      stosunku do jednego z rodziców.
      § 1a. Sąd może pozbawić rodziców władzy rodzicielskiej, jeżeli mimo udzielonej
      pomocy nie ustały przyczyny zastosowania art. 109 § 2 pkt 5, a w szczególności gdy
      rodzice trwale nie interesują się dzieckiem.
      § 2. W razie ustania przyczyny, która była podstawą pozbawienia władzy
      rodzicielskiej, sąd opiekuńczy może władzę rodzicielską przywrócić.
    Prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie zatem przysługiwało jedynie temu z
    rodziców, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym)
    faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim
    samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. W
    konsekwencji, aby skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na
    zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko
    (dzieci).
    Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do
    preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą
    samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu
    roku, a nie trwał przez cały rok.

    Powyższe stanowisko potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie z 25 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 289/24, w którym Sąd
    stwierdził, że:
      Z powołanych uregulowań prawnych jednoznacznie wynikają przesłanki podmiotowe
      warunkujące skorzystanie z preferencji podatkowej dla osób samotnie
      wychowujących dzieci. Nie może budzić wątpliwości, że skorzystać z rzeczonej ulgi
      mogą jedynie osoby tam enumeratywnie wymienione, tj. samotnie wychowująca
      dzieci osoba będąca panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką,
      rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu
      odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw
      rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w
      roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci.
      Wobec powyższego słuszne jest stanowisko organu, że skoro omawiana preferencja
      uzależniona jest również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby
      samotnie wychowującej dziecko (dzieci), to wnioskująca nie może niej skorzystać,
      gdyż w latach 2021-2023 była mężatką. Samo złożenie pozwu o rozwód nie jest
      wystarczające dla uznania danej osoby za samotnie wychowującą dziecko, ponieważ
      status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie o
      rozwiązaniu małżeństwa. Zatem nie będąc w okresie od 2021-2023 roku panną,
      wdową, rozwódką, ani osobą, w stosunku do której orzeczono separację w
      rozumieniu odrębnych przepisów, ani też osobą pozostającą w związku małżeńskim,
      której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia
      wolności – nie można wnioskodawczyni przypisać statusu „osoby samotnie
      wychowującej dzieci”. Wskazywana przez skarżącą okoliczność pozostawania w
      faktycznej separacji z mężem nie może wpływać na dokonaną przez organ ocenę.
      Separacja prawna i separacja faktyczna to dwa różne pojęcia. Pierwsze z nich odnosi
      się do faktu drugie do prawa. Separacja faktyczna nie ma znaczenia prawnego w tym
      sensie, że nie powoduje, iż małżonkowie w świetle przepisów kodeksu rodzinnego i
      opiekuńczego pozostają w separacji o której mowa w Dziale V Kodeksu rodzinnego i
      opiekuńczego. Separacja faktyczna, rozumiana jako zupełny rozkład pożycia
      małżonków, może stanowić podstawę do żądania orzeczenia separacji przez sąd (art.
      611 § 1k.r. i op.). Oceny tej nie zmienia także zaangażowanie jedynie skarżącej w
      proces wychowawczy córek.
    W prawomocnym wyroku z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1180/21, Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Warszawie w odniesieniu do art. 6 ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych stwierdził, że:
      W ocenie sądu, organ interpretacyjny prawidłowo wskazał, że powołany przepis
      wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osoby samotnie
      wychowującej dzieci. Zgodzić się też należy z Dyrektorem KIS, że przepis odwołuje się
      do statusu cywilnoprawnego takich osób, jak i faktu samotnego wychowywania dzieci
      /dziecka.
      Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 grudnia 2021 roku w sprawie sygn. akt II
      FSK 775/19 wyjaśnił, że ustawodawca zaliczył (ze względu na stan cywilny) do kręgu
      osób samotnie wychowujących dzieci dwa rodzaje podmiotów: (1) osobę, która nie
      pozostaje w związku małżeńskim (będącą panną, kawalerem, wdową, wdowcem,
      rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację); lub
      (2) osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
      praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Jednakże obie kategorie
      podmiotów, aby mogły skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich
      dochodów, muszą spełnić warunek samotnego wychowywania dziecka w roku
      podatkowym (...). (...) Jednakże sama ta okoliczność – faktycznego samotnego
      wychowywania dziecka - nie jest wystarczająca dla rozliczenia w sposób przewidziany
      dla osoby samotnie wychowującej dziecko, na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o PIT. Z

      treści powołanego przepisu art. 6 ust. 4 ustawy o PIT, wynika, że obok faktycznego
      samotnego wychowywania dziecka, skarżący winien spełniać jeszcze jedno kryterium
      odnoszące się do stanu cywilnego. Mianowicie w roku podatkowym 2020, skarżący
      powinien mieć status osoby nie pozostającej w związku małżeńskim, bądź osoby
      pozostającej w związku małżeńskim, ale równocześnie w takiej sytuacji, że małżonek
      został pozbawiony prawa rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności (...).
      Wskazać należy, że pozbawienie władzy rodzicielskiej i ograniczenie władzy
      rodzicielskiej są dwoma odrębnymi instytucjami, które przewiduje kodeks rodzinny i
      opiekuńczy. Uregulowane odpowiednio w art. 111 i art. 107 instrumenty ingerencji
      we władzę rodzicielską, są przewidziane do stosowania przy zaistnieniu różnych
      przesłanek, powodują także odmienne skutki. Wbrew stanowisku skarżącego, nie ma
      podstaw do stosowania analogii legis pomiędzy osobą całkowicie pozbawioną władzy
      rodzicielskiej będącą w związku małżeńskim, a osobą, która ma ograniczoną władzę
      rodzicielską „niemal do zera” – jak się wyraził skarżący. O ile można zgodzić się ze
      skarżącym, że tak silne ograniczenie władzy rodzicielskiej w praktyce równa się jej
      pozbawieniu, o tyle nie można uznać, że uprawnia do skorzystania przez skarżącego
      ze sposobu opodatkowania przewidzianego w art. 6 ust. 4 ustawy o PIT.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że w
    przedmiotowej sprawie w 2023 r., 2024 r. oraz w latach następnych, o ile nie zmieni się
    sposób sprawowania Pana opieki nad dziećmi, nie można uznać Pana za „osobę samotnie
    wychowującą dziecko” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    a więc nie przysługuje Panu prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko za ten okres.
    Z opisu sprawy wynika, że 12 stycznia 2023 r. na podstawie wyroku Sądu Okręgowego
    zostało rozwiązane Pana małżeństwo bez orzekania o winie. Sąd powierzył obojgu
    rodzicom wykonywanie władzy rodzicielskiej nad dwójką małoletnich dzieci, z ustaleniem
    miejsca zamieszkania dzieci z matką. Sąd zobowiązał Pana (ojca) do ponoszenia kosztów
    utrzymania i wychowania małoletnich dzieci w formie alimentów. Ponadto Sąd Okręgowy
    ustalił kontakty ojca z małoletnimi dziećmi. Ponadto Sąd Rejonowy rozszerzył kontakty
    ojca z małoletnimi dziećmi o dzień ojca, urodziny dzieci w lata parzyste oraz okres
    noworoczny w lata nieparzyste, oraz urodziny ojca każdego roku. Pana udział w
    wychowywaniu dzieci nie ogranicza się do sporadycznych z nimi kontaktów. Dzieci
    zamieszkują z Panem, pod Pana adresem przez znaczną część czasu (przez około 50%
    rocznego czasu), ustaloną przez oboje rodziców w formie harmonogramu, nocują w domu
    ojca, jedzą posiłki, mają swoje pokoje, ubrania, książki, zabawki, rowerki, pamiątki,
    zwierzęta, odrabiają zadania domowe, mają swoje obowiązki itd. Wychowuje Pan dzieci
    samotnie w czasie, kiedy z nim przebywają: opiekuje się nimi, przygotowuje posiłki, chodzi
    z nimi na zajęcia pozalekcyjne, utrzymuje kontakt ze szkołą, zapewnia opiekę medyczną,
    rozrywkę, uczestniczy aktywnie w życiu i rozwoju dzieci. Wkład własny (zaangażowanie w
    opiekę) rodzice wnoszą porównywalnie, jednak to Pan ponosi przeważającą część kosztów
    wychowania dzieci. Dobrowolnie ponosi też koszty w formie rzeczowej (ubrania,
    wyposażenie, pomoce szkolne), ponosi koszty utrzymania dzieci w czasie, kiedy mieszkają
    z Panem w kwocie około 1000 zł miesięcznie (jedzenie, bilety, wakacje), zapewnia dzieciom
    prywatną, płatną opiekę medyczną i pokrywa przypadające na dzieci koszty wyposażenia i
    utrzymania części domu związane z ich pobytem i wychowaniem. Dzieci nie uzyskują
    dochodów. W latach 2023, 2024 i obecnie wykonuje Pan władzę rodzicielską na
    małoletnimi córkami. Ponosi Pan koszty utrzymania w postaci zakupu żywności, ubrań,
    pomocy naukowych do szkoły (komputer, tablet), zawozi dzieci na korepetycje, zajęcia z
    jady konnej (2024 r.) organizuje dzieciom zajęcia w czasie wolnym od szkoły poprzez
    różnego rodzaju wyjazdy do parków rozrywki, kina, zoo, muzeum itp. Bierze Pan udział w
    wywiadówkach. Pomaga Pan dzieciom w nauce poprzez odrabianie lekcji,
    przygotowywanie prac domowych. Zabezpiecza potrzeby zdrowotne jak i duchowe
    małoletnich dzieci. W miejscu zamieszkania Pana córki posiadają własne pokoje. W czasie
    wakacji i ferii zimowych zabiera Pan dzieci na urlop nad morze, wspólnie zwiedzają różne

    zakątki Polski, wyjeżdżają za granicę. Opiekę sprawuje Pan średnio przez 6 miesięcy w
    ciągu roku 2023, 2024 do chwili obecnej. W latach 2023-2024 matka dzieci przez 6
    miesięcy każdego roku również sprawowała opiekę nad małoletnimi dziećmi, jednak nie
    jest Pan w stanie w sposób jednoznaczny wskazać jakie rzeczy wykonywała.
    Wobec powyższego bezsprzeczny pozostaje fakt, że w latach podatkowych 2023-2024 i
    obecnie nie wychowywał Pan dzieci samotnie, tzn. bez udziału drugiego z rodziców.
    Okoliczność, że dwie osoby wychowują/ponoszą obowiązek alimentacyjny względem tych
    samych dzieci wyklucza możliwość uznania, że którakolwiek z tych osób wychowuje je
    samotnie. Dzieci są wychowywane przez oboje rodziców, tylko każde w czasie, gdy dzieci
    przebywają z nim.
    Jak Pan wskazał, matka dzieci (była żona) przez 6 miesięcy każdego roku również
    sprawowała opiekę nad małoletnimi dziećmi. Jednakże biorąc pod uwagę zerowy kontakt
    z matką dzieci, nie jest Pan w stanie w sposób jednoznaczny wskazać, jakie rzeczy
    wykonywała.
    Należy podkreślić, że samodzielna opieka nad dzieckiem małoletnim nie jest
    równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że w przedstawionej sytuacji każdy z rodziców
    zajmuje się dziećmi w ustalonym czasie, czyli samodzielnie, i w tym czasie drugi rodzic nie
    uczestniczy w ich wychowaniu, nie oznacza, że mamy do czynienia z samotnym
    wychowaniem dziecka. W przedstawionym stanie faktycznym należy zatem stwierdzić, że
    nie był Pan zdany tylko na siebie podczas wychowania małoletnich dzieci, gdyż ich matka
    w porównywalnym stopniu uczestniczy w tym procesie.
    Nie sposób bowiem uznać, że w przedstawionym przez Pana stanie faktycznym, w tak
    zorganizowanym trybie wykonywania władzy rodzicielskiej, zachodzą dwa odrębne
    procesy wychowania, tj. osobny samotny proces przeprowadzała matka, gdy małoletnie
    dzieci przebywają z nią, a zupełnie inny proces wychowywania zachodzi podczas, gdy
    przebywają z Panem. Wychowania dziecka nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i
    długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna praca obojga rodziców
    dzieci.
    W rodzinach pełnych, złożonych z małżonków z dziećmi również zdarzają się sytuacje, w
    których rodzice nie wychowują dzieci równocześnie. Nie zawsze bowiem opiekują się
    dzieckiem w tym samym miejscu i czasie. Podczas sprawowania opieki przez rodziców
    pozostających w związku małżeńskim (podobnie jak rodziców stanu wolnego) może
    zachodzić taka sytuacja, że w pewnym momencie dnia (a w szczególnych sytuacjach nawet
    w określonych dniach) dzieckiem zajmuje się tylko matka, innym razem tylko ojciec,
    jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy o samotnym wychowywaniu dziecka przez
    któregokolwiek z rodziców.
    Mając na uwadze powyższe, nie spełnia Pan warunków określonych w art. 6 ust. 4c w
    związku z art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie
    może Pan zostać uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko i nie przysługuje Panu
    prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia, o którym mowa w tym przepisie za
    lata 2023-2024 oraz lata następne.
    Zatem, w tej części Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
    Przechodząc natomiast do kwestii możliwości skorzystania przez Pana z ulgi prorodzinnej
    na małoletnie dzieci wskazać należy, że zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo
      odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku
      do którego w roku podatkowym:
      1) wykonywał władzę rodzicielską;
      2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

      3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
      orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Zgodnie art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa
      w ust. 1, w stosunku do:
      1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
      a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
      nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
      b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
      podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem
      podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust.
      4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
      2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
      3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
      a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
      b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
      c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:
      Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w
      danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania
      określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
    Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi
      określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego
      wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w
      stosunku do więcej niż jednego dziecka.
    Art. 27f ust. 2c ww. ustawy stanowi, że:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
      1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
      całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
      2) wstąpiło w związek małżeński.
    Jak stanowi art. 27f ust. 2d ww. ustawy:
      Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit.
      a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
      1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych
      przepisów;
      2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony
      praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
    Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa
      w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30
      kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy
      mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku
      braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu
      wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub
      w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest
      takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka
      albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę
      podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
      wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
      rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska
      oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest
      obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne
      do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1) odpis aktu urodzenia dziecka;
      2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
      3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
      rodziną zastępczą a starostą;
      4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    W myśl art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):

      Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa
      z zamiarem stałego pobytu.
    Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:
      § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest
      miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje
      władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy
      rodzicielskiej.
      § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym
      osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u
      którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z
      rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    Stosownie do art. 92 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Na gruncie art. 93 § 1 ww. Kodeksu:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Jak stanowi art. 95 § 1 ww. Kodeksu:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    W świetle art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim.
      Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je
      należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.
    W myśl art. 97 § 1 ww. Kodeksu:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane
      i uprawnione do jej wykonywania.
    Zgodnie zaś z treścią art. 107 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:
      § 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu,
      sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i
      utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu
      rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o
      sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.
      Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga
      innego rozstrzygnięcia.
      § 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka
      do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego
      wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może
      powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając
      władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku
      do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
    Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego
    dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można
    utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie
    władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi
    prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad

    małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy
    przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie
    władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania.
    Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
    wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy
    czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do
    uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne
    uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości.
    Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo
    poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i
    pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem
    spędzania wolnego czasu.
    W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów
    na dzieci, nie jest rozstrzygający dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską.
    Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a więc
    spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy.
    Stąd ulga na dzieci przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad
    osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu
    rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty
    może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw
    rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać,
    że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi.
    Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy
    spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem.
    Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad
    małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności
    podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb
    fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy
    zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i
    konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.
    Reasumując, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę
    rodzicielską. Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, kwotę przysługującej ulgi mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji
    przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy
    zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim
    dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce
    zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę
    podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
    wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
    rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Z treści wniosku wynika, że w roku 2023, 2024 i w latach następnych:
      zarówno Pan, jak i matka dzieci posiada pełną władzę rodzicielską wobec
      małoletnich dzieci o których mowa we wniosku,
      wykonuje Pan władzę rodzicielską na małoletnimi córkami. Ponosi koszty utrzymania
      w postaci zakupu żywności, ubrań, pomocy naukowych do szkoły (komputer, tablet),
      zawozi dzieci na korepetycje, zajęcia z jady konnej (2024 r.) organizuje dzieciom
      zajęcia w czasie wolnym od szkoły poprzez różnego rodzaju wyjazdy do parków
      rozrywki, kina, zoo, muzeum itp. Bierze Pan udział w wywiadówkach (w klasie jest
      skarbnikiem klasowym), u drugiej córki jest Pan zastępcą przewodniczącego rady

      szkoły oraz przewodniczącym trójki klasowej. Pomaga Pan dzieciom w nauce
      poprzez odrabianie lekcji, przygotowywanie prac domowych. Zabezpiecza potrzeby
      zdrowotne jak i duchowe małoletnich dzieci,
      opiekę sprawuje Pan średnio przez 6 miesięcy w ciągu roku,
      z matką małoletnich dzieci zawarł Pan umowę ustną w zakresie ulgi na dzieci: każdy z
      rodziców dokona rozliczenia ulgi proporcjonalnie, tj. na każde z dziecko po 6
      miesięcy,
      w latach 2023, 2024 i obecnie małoletnie córki uczęszczały odpowiednio do szkoły
      podstawowej, a następnie (szkoły państwowe), natomiast druga córka uczęszczała
      do oddziału przedszkolnego przy szkole podstawowej, a następnie w klasie szkoły
      podstawowej; dzieci nie kształciły się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      dzieci nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego oraz renty socjalnej,
      małoletnie dzieci nie były umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe
      utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,
      w latach 2023-2024 do chwili obecnej w stosunku do Pana, jak i Jego dzieci nie miały
      zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
      oraz przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6
      lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych,
      w 2023 r. uzyskał Pan dochody ze stosunku służbowego, w 2024 r. uzyskał Pan
      dochody z tytułu stosunku służbowego do września 2024 r. następnie emerytury od
      września 2024 r. oraz stosunku pracy od września 2024 r. (emerytura + stosunek
      pracy, opodatkowane według skali podatkowej o której mowa w art. 27 ustawy o
      podatku dochodowym os osób fizycznych,
      nie posiada Pan innych dzieci oprócz dzieci o których mowa we wniosku.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy, należy
    zgodzić się z Panem, że w 2023 r., w 2024 r., przysługuje Panu prawo do dokonania
    odliczenia w ramach ulgi prorodzinnej wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w wysokości 50% kwoty, ustalonej zgodnie z art. 27f ust.
    2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na dwójkę dzieci, ponieważ
    wykonywał Pan wobec dzieci władzę rodzicielską oraz zawarł Pan z matką dzieci,
    porozumienie co do takiego sposobu podziału ulgi prorodzinnej. Ulga ta, będzie Panu
    przysługiwać także w latach kolejnych, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny i gdy będzie
    istniało Pana i matki dzieci, porozumienie co do takiego sposobu podziału ulgi
    prorodzinnej, oraz jeżeli nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz
    zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) – niniejsza
    interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób
    (np. matki Pana dzieci).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.