Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.236.2025.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-04
Teza: Skutki podatkowe zakupu nieruchomości do majątku
wspólnego (częściowo ze środków z majątku osobistego męża).
Słowa kluczowe: majątek-majątek osobisty
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nakłady
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wykorzystania
    pieniędzy pochodzących z majątku osobistego męża na zakup nieruchomości do majątku
    wspólnego. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W (...) r. nabyła Pani wraz z mężem działkę budowlaną do majątku wspólnego. Cena
    zakupu wyniosła (...) zł. Zakup został sfinansowany w dwóch częściach: (...) zł pochodziło z

    majątku osobistego męża (otrzymał je od swoich rodziców jako darowiznę, przelewem
    bankowym), (...) zł pochodziło z majątku wspólnego małżonków. Cała kwota została
    przekazana w gotówce sprzedawcy (zgodnie z ustaleniami zawartymi w akcie
    notarialnym). Pani mąż nie miał zamiaru dokonania darowizny na Pani rzecz. Środki z
    majątku osobistego męża zostały wykorzystane wyłącznie w celu nabycia działki do
    majątku wspólnego. Nie doszło do żadnego przysporzenia majątkowego, które można by
    uznać za darowiznę.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym po Pani stronie (żony) powstaje obowiązek podatkowy
    w podatku od spadków i darowizn, mimo że mąż nie miał zamiaru dokonania darowizny, a
    środki pochodziły z jego majątku osobistego i zostały przeznaczone na zakup wspólnej
    nieruchomości?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym nie powstaje obowiązek podatkowy
    po Pani stronie.
    Mąż wniósł środki z majątku osobistego na zakup nieruchomości do majątku wspólnego –
    nie doszło do darowizny. Zgodnie z art. 45 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego jest to
    nakład z majątku osobistego na majątek wspólny, który może być rozliczany tylko przy
    ustaniu wspólności majątkowej. Brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiło
    przysporzenie na Pani rzecz podlegające opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
        Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
        przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej m.in. tytułem darowizny.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna” (do której Pani
    się odwołuje), dlatego w tym zakresie należy sięgnąć do odpowiednich przepisów ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia
        na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku
    dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy
    zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia
    obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    W myśl art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

        Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego.
        Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna,
        jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
    Należy również wskazać, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane
    w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
        Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
        wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
        nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
        (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową
        należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zgodnie z art. 33 pkt 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
        Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe
        nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub
        darczyńca inaczej postanowił.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że w (...) r. nabyła Pani wraz z mężem
    działkę budowlaną do majątku wspólnego. Zakup został sfinansowany w dwóch częściach:
    (...) zł pochodziło z majątku osobistego męża (otrzymał je od swoich rodziców jako
    darowiznę), (...) zł pochodziło z majątku wspólnego małżonków. Pani mąż nie miał zamiaru
    dokonania darowizny na Pani rzecz. Środki z jego majątku osobistego zostały
    wykorzystane wyłącznie w celu nabycia działki do majątku wspólnego. Nie doszło do
    żadnego przysporzenia majątkowego, które można by uznać za darowiznę.
    Ma Pani wątpliwości czy w przedstawionym zdarzeniu powstał dla Pani obowiązek
    podatkowy w podatku od spadków i darowizn.
    Pani zdaniem, jest to nakład z majątku osobistego na majątek wspólny, który nie
    powoduje powstania po Pani stronie obowiązku podatkowego w podatku od spadków i
    darowizn.
    W świetle opisanej sytuacji środków pochodzących z majątku osobistego męża, które
    zostały wykorzystane do zakupu nieruchomości do majątku wspólnego nie należy
    traktować jako darowizny na Pani rzecz, skoro taka darowizna nie miała miejsca.
    Nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego a Pani jest wraz z mężem
    współwłaścicielką nieruchomości, niezależnie od proporcji kwot z majątku wspólnego i
    majątku osobistego męża. Środki te są nakładem z majątku osobistego męża do majątku
    wspólnego (objętego wspólnością majątkową małżeńską), a co za tym idzie zaistniała
    sytuacja nie spowodowała powstania obowiązku podatkowego po Pani stronie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.