Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.332.2025.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-26
Teza: Zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce Córce nie
spowoduje powstania dochodu (przychodu) dla
Wnioskodawcy osiąganego na terytorium Polski na podstawie
art. 3 ust. 3 pkt 4 i 4a Ustawy CIT, bowiem stosunek
procentowy wartości bilansowej nieruchomości do wartości
bilansowej całości aktywów Spółki Córki będzie niższy niż 50%.
Słowa kluczowe: Niemcy
przychód
spółki-spółka nieruchomościowa
udział-zbycie udziałów w spółce
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
wartość-wartość bilansowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Spółka nieruchomościowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3-pkt 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3-pkt 4a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 35-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Teść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z siedzibą w Niemczech, niepodlegającą w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    prawnych (Wnioskodawca nie jest polskim rezydentem podatkowym). Wnioskodawca
    podlega obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiąga na terytorium
    Polski. Wnioskodawca nie posiada i na moment planowanej sprzedaży udziałów nie
    będzie posiadał w Polsce zagranicznego zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 Ustawy CIT,
    ani zakładu w rozumieniu art. 5 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
    Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
    od dochodu i od majątku podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12
    poz. 90 ze zm.; dalej: „UPO Polska-Niemcy”).
    Wnioskodawca posiada 100% udziałów [(...) udziałów o łącznej wartości nominalnej (...) zł]
    w kapitale zakładowym spółki A Sp. z o.o., będącej polskim rezydentem podatkowym
    (dalej: „Spółka Córka”). Wnioskodawca zaznacza, że udziały w Spółce Córce nie zostały
    przez niego objęte wskutek transakcji reorganizacyjnej, w tym m.in. wskutek połączenia,
    podziału lub tzw. wymiany udziałów.
    Spółka Córka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (...). Powyższa działalność jest
    prowadzona przez Spółkę Córkę nieprzerwanie od (...) r. (rejestracja spółki w rejestrze
    przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nastąpiła natomiast w (...) r. w wyniku
    przeniesienia danych z rejestru handlowego).
    Mając powyższe na względzie należy podkreślić, iż Spółka Córka nie jest podmiotem
    rozpoczynającym działalność, o którym mowa w art. 4a pkt 35 lit. a Ustawy CIT.
    Wnioskodawca planuje sprzedać wszystkie posiadane przez siebie udziały w kapitale
    zakładowym Spółki Córki spółce B Sp. z o.o., należącej do tej samej Grupy Kapitałowej,
    celem dalszego połączenia i konsolidacji biznesów o analogicznym profilu w ramach tej
    Grupy.
    Spółka Córka jest właścicielem nieruchomości położonych na terytorium Polski w postaci
    (...). Wartość bilansowa ww. aktywów na dzień 31 grudnia 2024 r. (ostatni dzień roku
    poprzedzającego aktualny rok podatkowy Spółki Córki) wynosiła ok. (...) zł. Natomiast
    wartość bilansowa wszystkich aktywów Spółki Córki na dzień 31 grudnia 2024 r. wynosiła
    ok. (...) zł.
    Spółka Córka nie posiada praw do nieruchomości, w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 4 oraz
    art. 4a pkt 35 lit. b Ustawy CIT, innych niż prawo własności. Spółce Córce nie przysługuje w
    szczególności prawo do wieczystego użytkowania gruntów.
    Z powyższego wynika, że wartość bilansowa nieruchomości położonych w Polsce jak
    również praw do takich nieruchomości na ostatni dzień roku poprzedzającego rok
    podatkowy (tj. na dzień 31 grudnia 2024 r.) nie przekroczyła 50% wartości bilansowej
    aktywów Spółki Córki.
    Przewidywany stosunek procentowy wartości bilansowej nieruchomości do wartości
    bilansowej całości aktywów Spółki Córki – ustalony na ostatni dzień miesiąca

    poprzedzającego miesiąc, w którym dojdzie do transakcji sprzedaży udziałów w Spółce
    Córce (poprzedzającej miesiąc uzyskania przychodów ze zbycia udziałów) – będzie również
    niższy niż 50%.
    Na moment zbycia udziałów w Spółce Córce Wnioskodawca zamierza ponadto ustalić, jaki
    będzie stosunek wartości rynkowej nieruchomości tej spółki, w odniesieniu do wartości
    rynkowej wszystkich pozostałych aktywów.
    Jak zostało podkreślone powyżej, przedmiotem działalności Spółki Córki jest (...). Spółka
    Córka nie prowadzi oraz historycznie nie prowadziła działalności w zakresie wynajmu,
    dzierżawy, poddzierżawy lub obrotu nieruchomościami. Jeżeli przychody tego rodzaju
    występowały historycznie, to musiały mieć charakter incydentalny, niemający znaczenia z
    perspektywy działalności operacyjnej. Wobec powyższego udział ww. przychodów w
    przychodach podatkowych Spółki Córki w 2024 r. nie przekroczył 60%, w rozumieniu art.
    4a pkt 35 lit. b Ustawy CIT. Wnioskodawca zakłada, że stan taki utrzyma się również do
    dnia zbycia udziałów Spółki Córki.
    Spółka Córka nie posiada ponadto udziałów w spółkach nieruchomościowych, o których
    mowa w art. 4a pkt 35 Ustawy CIT.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym planowane zbycie
      przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce Córce nie spowoduje powstania dochodu
      (przychodu) osiąganego na terytorium Polski na podstawie art. 3 ust. 3 pkt 4 Ustawy
      CIT, bowiem stosunek procentowy wartości bilansowej nieruchomości do wartości
      bilansowej całości aktywów Spółki Córki będzie niższy niż 50%?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym planowane zbycie
      przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce Córce nie spowoduje powstania dochodu
      (przychodu) osiąganego na terytorium Polski na podstawie art. 3 ust. 3 pkt 4a Ustawy
      CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Planowane zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce Córce nie spowoduje
      powstania dochodu (przychodu) dla Wnioskodawcy osiąganego na terytorium Polski
      na podstawie art. 3 ust. 3 pkt 4 Ustawy CIT, bowiem stosunek procentowy wartości
      bilansowej nieruchomości do wartości bilansowej całości aktywów Spółki Córki będzie
      niższy niż 50%.
    2. Planowane zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce Córce nie spowoduje
      powstania dochodu (przychodu) dla Wnioskodawcy osiąganego na terytorium Polski
      na podstawie art. 3 ust. 3 pkt 4a Ustawy CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 Ustawy CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
    obowiązek podatkowy).
    Z kolei, zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4 Ustawy CIT, za dochody (przychody) osiągane na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2
    Ustawy CIT, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu przeniesienia
    własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą
    prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego
    inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu
    należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i
    obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej
    spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji

    wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
    nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich
    nieruchomości.
    Stosownie natomiast do art. 3 ust. 4 Ustawy CIT, wartość aktywów, o której mowa w art. 3
    ust. 3 pkt 4 Ustawy CIT, ustala się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc
    uzyskania przychodu, o którym mowa w tym przepisie.
    Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4a Ustawy CIT, za dochody (przychody) osiągane na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2
    Ustawy CIT, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu przeniesienia
    własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o
    podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej.
    Z powyższego wynika, że do przychodów osiąganych na terytorium Polski przez
    nierezydentów należy zaliczyć w szczególności przychody z tytułu:
    1) przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce - jeżeli co najmniej 50% wartości
      aktywów tej spółki stanowią nieruchomości położone na terytorium Polski lub prawa
      do takich nieruchomości,
    2) przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce nieruchomościowej.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy wyrażonego w pkt 1)
    Stosownie do art. 3 ust. 3 pkt 4 Ustawy CIT, aby ustalić, że dochód (przychód) z tytułu
    sprzedaży udziałów w Spółce Córce zostanie osiągnięty na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki bezpośrednio lub pośrednio
    musiałyby stanowić nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
    prawa do takich nieruchomości.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą sposobu zastosowania ww. przepisu w przypadku,
    gdy wartość bilansowa nieruchomości danej spółki nie przekracza 50% sumy bilansowej,
    podczas gdy wartość rynkowa tychże nieruchomości stanowi co najmniej 50% wartości
    rynkowej majątku spółki (tj. w sytuacji opisanej w zdarzeniu przyszłym).
    Zaznaczyć należy, że ani art. 3 ust. 3 pkt 4 Ustawy CIT, ani art. 13 ust. 2 UPO Polska-
    Niemcy, nie precyzują sposobu ustalenia udziału wartości nieruchomości w majątku
    spółki, w tym 50% udziału „wartości aktywów”, o której mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 Ustawy
    CIT.
    W kontekście powyższego Wnioskodawca zwraca uwagę, że w treści Ustawy CIT
    ustawodawca posługuje się pojęciami zarówno „wartości rynkowej aktywów”, jak i
    „wartości bilansowej aktywów” (np. w ww. art. 4a pkt 35 Ustawy CIT). Powyższe
    spostrzeżenie uniemożliwia ustalenie znaczenia normatywnego sformułowania, użytego w
    art. 3 ust. 3 pkt 4 Ustawy CIT, w oparciu o wykładnię literalną.
    W ocenie Wnioskodawcy wyniki wykładni funkcjonalnej oraz celowościowej
    przedmiotowego przepisu prowadzą do wniosku, że użyte w treści art. 3 ust. 3 pkt 4
    Ustawy CIT pojęcie „wartości aktywów” odwołuje się do wartości bilansowej tych
    składników majątkowych. Należy bowiem zwrócić uwagę, że treść analizowanego przepisu
    nakazuje ustalenie wartości aktywów – tj. desygnatów pojęcia ściśle zdefiniowanego w
    prawie bilansowym. W ocenie Wnioskodawcy, nie bez znaczenia przy tym pozostaje także
    fakt, że w art. 3 ust. 3 pkt 4 Ustawy CIT ustawodawca nie użył sformułowania „składników
    majątku” lub „majątku”, które są używane w innych przepisach tejże ustawy.
    Posłużenie się przez ustawodawcę pojęciem z zakres rachunkowości pozwala na
    odwołanie się do jego rozumienia na gruncie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.; dalej: „UOR”). Zgodnie z art. 3 ust. 1
    pkt 12 UOR, ilekroć w ustawie jest mowa o aktywach, rozumie się przez to kontrolowane

    przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku
    przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści
    ekonomicznych.
    Z powyższego wynika więc, że przez „wartość aktywów” wskazaną w art. 3 ust. 4 pkt 4
    Ustawy CIT należy rozumieć łączną sumę wartości bilansowej wszystkich zasobów
    majątkowych będących aktywami w rozumieniu UOR, wynikającą z ksiąg rachunkowych
    Spółki Córki, prowadzonych zgodnie z zasadami rachunkowości, według stanu na ostatni
    dzień miesiąca poprzedzającego dzień zbycia udziałów w kapitale zakładowym Spółki
    Córki.
    Skoro więc ustawodawca posłużył się w brzmieniu analizowanego przepisu zwrotem z
    zakresu prawa bilansowego, jednocześnie nie definiując go specyficznie (tj. odmiennie, niż
    wynika z brzmienia dla celów prawa bilansowego), dla celów podatkowych, to – w ocenie
    Wnioskodawcy – nieuprawnione byłoby nadawanie temu pojęciu innego znaczenia, niż
    wynika z przepisów prawa bilansowego.
    Co więcej, zdaniem Wnioskodawcy nieuprawnione byłoby przyjmowanie wartości
    rynkowej nieruchomości w sytuacji, gdy wartość pozostałych aktywów spółki wyceniana
    byłaby jako wartość bilansowa. Ustalony w ten sposób procentowy wskaźnik nie dawałby
    klarownej i jednoznacznej informacji o tym, jaki udział ogółu aktywów danej spółki
    stanowią nieruchomości. Zatem, zarówno wartość ogółu aktywów spółki, jak i wartość
    nieruchomości powinny być traktowane jednolicie celem ustalenia wskaźnika z art. 3 ust.
    3 pkt 4 Ustawy CIT.
    Podkreślenia wymaga również fakt, iż w przypadku, gdy przepisy podatkowe statuują
    obowiązek uwzględnienia wartości rynkowej, zazwyczaj jest to wyraźnie określone przez
    ustawodawcę.
    W konsekwencji, zarówno literalne brzmienie art. 3 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 3 ust. 4 Ustawy
    CIT, jak i wykładnia systemowa i celowościowa tych przepisów wskazuje na przyjęcie, iż
    wartość ogółu aktywów Spółki Córki oraz wartość nieruchomości będących własnością
    Spółki Córki (innych praw do nieruchomości przysługujących Spółce Córce), powinna być
    rozumiana jako ich wartość bilansowa wynikająca z ksiąg rachunkowych Spółki Córki,
    określona na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc zbycia udziałów w kapitale
    zakładowym Spółki Córki przez Wnioskodawcę.
    Kolejno, istotne jest ustalenie, czy przy kalkulacji udziału wartości nieruchomości oraz
    praw do nieruchomości względem wartości całości aktywów, należy przyjmować wartość
    pomniejszoną o odpisy amortyzacyjne lub odpisy aktualizujące czy też uwzględniać
    wyłączenie wartości pierwotne tych aktywów.
    W ocenie Wnioskodawcy, dla potrzeb stosowania art. 3 ust. 3 pkt 4 Ustawy CIT,
    poprawnym podejściem będzie uwzględnienie wartości aktywów wynikających z ksiąg
    rachunkowych po dokonanych już odpisach amortyzacyjnych i aktualizujących.
    Wnioskodawca zwraca jednak uwagę, że przyjęcie wartości aktywów po odpisach
    dokonanych dla celów bilansowych nie oznacza sytuacji, że wartości te uwzględniają długi,
    zobowiązania lub inne obciążenia związane z tymi aktywami.
    Na powyższe wskazuje przede wszystkim obowiązek przyjęcia dla celów porównawczych
    wartości aktywów w ekwiwalentnej względem siebie wysokości. Skoro zatem wykazywana
    dla potrzeb rachunkowych wartość nieruchomości lub praw do nieruchomości
    uwzględniać będzie odpisy amortyzacyjne dokonane bilansowe, to wartość aktywów
    ogółem powinna również uwzględniać odpowiednio wartość odpisów aktualizujących
    dokonanych dla celów rachunkowych.
    Podsumowując powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, przy ocenie, czy Spółka Córka będzie
    spełniać kryteria określone w art. 3 ust. 3 pkt 4 w zw. z art. 3 ust. 4 Ustawy CIT, dla celów
    określenia wskaźnika udziału nieruchomości położonych na terytorium Polski (lub praw do
    takich nieruchomości) w całkowitej wartości aktywów Spółki Córki, określając wartość

    bilansową aktywów Spółki Córki, w tym aktywów związanych z nieruchomościami, należy
    przyjąć bilansową wartość takich aktywów po uwzględnieniu odpisów amortyzacyjnych i
    odpisów aktualizujących wykazywaną w księgach rachunkowych Spółki Córki zgodnie z
    regulacjami prawa bilansowego.
    Stanowisko analogiczne do przedstawionego przez Wnioskodawcę zostało wyrażone przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 6
    marca 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-2.4010.29.2024.1.ANK, w której potwierdzono nast.
    stanowisko Wnioskodawcy:
    Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów obliczenia, czy wartość udziałów w Spółce Zależnej
    pochodzi, bezpośrednio lub pośrednio, przynajmniej w 50% z nieruchomości położonych
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości, należy przyjąć
    wartość bilansową majątku nieruchomego (zdefiniowanego w sposób wskazany powyżej)
    wykazanego w bilansie Spółki Zależnej oraz Pozostałych Spółek Zależnych z pominięciem
    jakichkolwiek pasywów Spółki Zależnej oraz pasywów Pozostałych Spółek Zależnych.
    DKIS zastosował tę samą linię interpretacyjną również w:
    - interpretacji indywidualnej z dnia 4 października 2024 r. sygn. 0114-KDIP2-
      1.4010.459.2024.1.PP,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 1 marca 2023 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.21.2023.1.JC,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 6 marca 2024 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.41.2024.1.
      DK oraz 0111-KDIB1-2.4010.30.2024.1.ANK).
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy - biorąc pod uwagę prognozowane przyszłe
    wartości wynikające z danych bilansowych Spółki Córki, zgodnie z którymi wskaźnik
    procentowy udziału wartości nieruchomości w wartości aktywów ogółem będzie mniejszy
    niż 50% – dochód (przychód) osiągnięty przez Wnioskodawcę wskutek zbycia udziałów
    Spółki Córki nie będzie stanowił dochodu (przychodu) osiągniętego na terytorium Polski.
    W konsekwencji, dochód (przychód) osiągnięty przez Wnioskodawcę z tytułu zbycia
    udziałów w Spółce Przejmowanej nie będzie podlega, opodatkowaniu w Polsce z uwagi na
    treść art. 3 ust. 2 Ustawy CIT.
    Uzasadnienie stanowisku Wnioskodawcy wyrażonego w pkt 2)
    Poprzez spółkę nieruchomościową rozumie się podmiot inny niż osoba fizyczna
    obowiązany do sporządzenia bilansu na podstawie przepisów o rachunkowości,
    spełniający dodatkowe kryteria, różniące się w zależności od tego, czy jest to podmiot
    rozpoczynający działalność, czy posiadający już historię działalności.
    Jak stanowi art. 4a pkt 35 Ustawy CIT, przez spółkę nieruchomościową rozumie się
    podmiot inny niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie
    przepisów o rachunkowości, w którym:
    a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka nieruchomościową nie
      jest podatnikiem podatku dochodowego – na pierwszy dzień roku obrotowego, co
      najmniej 50% wartości rynkowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła
      wartość rynkowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub praw do takich nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości
      przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu
      średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia
      roboczego poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku
      podmiotów rozpoczynających działalność,
    b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
      nieruchomościową nie jest podatnikiem podatku dochodowego – na ostatni dzień
      roku poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość
      bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty
      określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank

      Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego
      poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku
      poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody
      podatkowe, a w przypadku gdy spółka nieruchomościową nie jest podatnikiem
      podatku dochodowego – przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu,
      podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym
      charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub
      prawa do nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów
      w innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu
      odpowiednio przychodów podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku
      finansowym netto (w przypadku podmiotów innych niż określone w lit. a.
    Jak wynika z powyższego, dla podmiotów rozpoczynających działalność istotna jest
    wartość rynkowa posiadanych nieruchomości. Natomiast dla pozostałych podmiotów
    istotna staje się wartość bilansowa.
    Zgodnie z informacjami wskazanymi w opisie zdarzenia przyszłego uznać należy, że Spółka
    Córka nie może być uznana za podmiot rozpoczynający działalność na podstawie art. 4a
    pkt 35 lit. a Ustawy CIT. W konsekwencji, w analizowanym zdarzeniu przyszłym weryfikacja
    będzie dotyczyć przesłanek wskazanych w art. 4a pkt 35 lit. b Ustawy CIT. Podkreślić przy
    tym należy, że wymagania wymienione w art. 4a pkt 35 lit. b Ustawy CIT muszą być
    spełnione łącznie, co zostało potwierdzone przez DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia
    6 marca 2025 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.39.2025.1.MR1.
    Aby uznać Spółkę Córkę za spółkę nieruchomościową, musiałyby więc zostać łącznie
    spełnione poniższe warunki:
    - w bilansie na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy:
      - co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów bezpośrednio lub pośrednio stanowiła
        wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej lub praw do takich nieruchomości oraz
      - wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 mln zł albo równowartość tej
        kwoty określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez
        Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień
        roku podatkowego poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy albo rok
        obrotowy oraz
    - w roku poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody
      podatkowe (w przypadku gdy spółka nieruchomościową nie jest podatnikiem podatku
      dochodowego – przychody ujęte w wyniku finansowym netto) z tytułu najmu,
      podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym
      charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub
      prawa do nieruchomości oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
      nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów
      podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku finansowym netto.
    Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego, w Spółce Córce – według stanu
    na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy tej spółki, tj. na dzień
    31 grudnia 2024 r. – wartość bilansowa nieruchomości oraz praw do nieruchomości
    stanowiła mniej niż 50% wartości wszystkich aktywów. Pierwsza z wymienionych powyżej
    przesłanek, dotycząca procentowego udziału wartości nieruchomości oraz praw do
    nieruchomości w wartości aktywów ogółem nie jest więc spełniona.
    Z danych księgowych Spółki Córki wynika również, że przychody z tytułu najmu,
    podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub
    z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do
    nieruchomości oraz z tytułu udziałów w innych spółkach nieruchomościowych w 2024 r.
    nie przekroczyły 60% ogółu przychodów. Nie jest zatem spełniona również trzecia z
    wymienionych powyżej przesłanek.

    Biorąc więc pod uwagę fakt, że wszystkie przesłanki wymienione w art. 4a pkt 35 lit. b
    Ustawy CIT mają być spełnione łącznie, nawet jeżeli wartość bilansowa nieruchomości na
    dzień 31 grudnia 2024 r. przekroczyła 10 mln zł, nie wpłynie to na brak możliwości uznania
    Spółki Córki za spółkę nieruchomościową w rozumieniu art. 4a pkt 35 Ustawy CIT.
    W konsekwencji powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, dochód (przychód) osiągnięty przez
    Wnioskodawcę z tytułu zbycia udziałów w Spółce Córce nie będzie mógł zostać uznany za
    dochód (przychód) osiągnięty na terytorium Polski. Wnioskodawca nie będzie zatem
    podlegał obowiązkowi podatkowemu w Polsce na podstawie art. 3 ust. 2 Ustawy CIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy dotyczące przyjmowania wartości bilansowej jako wartości
    służącej do określenia udziału nieruchomości we wszystkich aktywach na gruncie art. 3
    ust. 3 pkt 4a Ustawy CIT, znajduje jednoznaczne potwierdzenie w praktyce organów
    podatkowych, w szczególności:
    - w interpretacji indywidualnej z dnia 14 marca 2022 r. sygn. 0111-KDIB1-
      2.4010.668.2021.1.AK, w której organ zaakceptował stanowisko wnioskodawcy,
      zgodnie z którym:
      w szczególności wartość rynkowa aktywów Spółki nie powinna być uwzględniana w
      kalkulacji, czy 50% wartości aktywów Spółki stanowią nieruchomości położone na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości, zgodnie z
      treścią art. 3 ust. 3 pkt 4 oraz art. 3 ust. 3 pkt 4a w związku z art. 4a pkt 35 ustawy o
      CIT. Zgodnie z powołanymi przepisami, istotna jest bowiem wartość bilansowa,
      wynikająca z ksiąg rachunkowych Spółki;
    - w interpretacji indywidualnej z dnia 28 lutego 2020 r. sygn. 0114-KDIP2-
      1.4010.529.2019.1.SP, w której organ stwierdził:
      Dla celów obliczenia, czy wartość udziałów (akcji) w polskiej Spółce pochodzi w
      większości z majątku nieruchomego położonego w Polsce, należy przyjąć wartość
      księgową (bilansową) majątku nieruchomego. Ponadto, aby dokonać poprawnych
      obliczeń, wartość księgowa (bilansowa) położonego w Polsce nieruchomego majątku
      nie powinna uwzględniać zobowiązań związanych z tym majątkiem (przy wyliczaniu
      wartości majątku nie należy uwzględniać długów i innych zobowiązań podmiotu (bez
      względu na zabezpieczenie hipoteką na posiadanych nieruchomościach)). Oznacza to,
      że dla celów kalkulacji, czy wartość udziałów (akcji) w polskiej Spółce pochodzi w więcej
      niż 50% z majątku nieruchomego położonego w Polsce, należy porównać wartość
      bilansową (księgową) majątku nieruchomego położonego w Polsce, uwzględniając w
      szczególności dokonane odpisy amortyzacyjne, z wartością bilansową wszystkich
      składników majątkowych wynikającą z ksiąg Wnioskodawcy na dzień sprzedaży
      udziałów.
    Podsumowując całość przedstawionej argumentacji, zdaniem Wnioskodawcy na gruncie
    analizowanego zdarzenia przyszłego brak jest podstaw do opodatkowania CIT w Polsce
    dochodu (przychodu) ze zbycia całości udziałów posiadanych przez Wnioskodawcę w
    kapitale zakładowym Spółki Córki. Transakcja ta nie będzie w szczególności spełniała
    przesłanek z art. 3 ust. 3 pkt 4 oraz 4a Ustawy CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.