Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-175/12-2/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-05-14
Teza: 1. Który dzień należy uznać za dzień wykonania usługi, by móc prawidłowo określić moment powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług: ostatni dzień okresu rozliczeniowego w ujęciu miesięcznym (nie później niż w 7. dniu licząc od dnia wykonania usługi), czy datę wystawienia raportu przez kontrahenta zawierającego ilość i wartość odebranych połączeń?, 2. Który dzień należy uznać za dzień wykonania usługi, by móc prawidłowo określić moment powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych: ostatni dzień okresu rozliczeniowego (nie później niż w 7. dniu licząc od dnia wykonania usługi), czy datę wystawienia raportu przez kontrahenta zawierającego ilość i wartość odebranych połączeń?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; przychód-moment powstania przychodów; przychód-przychód z działalności gospodarczej; usługi; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 15.02.2012 r. (data wpływu 20.02.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania przychodu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.02.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu powstania przychodu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedmiotem umowy pomiędzy A. a T. Sp. z o.o. jest obsługa techniczna usług P. świadczona przez T. Sp. z o.o. na rzecz A. Zgodnie z postanowieniami umowy przez Usługę P. rozumiemy usługę polegającą na przekierowaniu połączenia głosowego z dowolnego telefonu działającego w sieci operatora pod numer dostępowy przeznaczony do ww. usługi jak też przekierowanie połączenia do systemu teleinformatycznego firmy A. na wskazane numery. W praktyce za każdą minutę zrealizowanego połączenia (wykonanie usługi) firmie A. Wnioskodawczyni należy się wynagrodzenie określone jako procent od całkowitego obrotu netto osiągniętego na prowadzonych serwisach premiom (zgodnie z załącznikiem nr 2 umowy pkt 3).

Faktura VAT jest wystawiana przez A. na podstawie raportu przesyłanego przez T. Raporty są wysyłane w cyklach miesięcznych i są podstawą do obliczenia wynagrodzenia. Wynagrodzenie jest rozliczane zgodnie z umową przez T. w cyklach miesięcznych na podstawie raportów od Operatora w terminie do 75 dni od zakończenia miesiąca, którego rozliczenie dotyczy. Firma A. otrzymuje od T. raport zawierający ilość i wartość odebranych połączeń od użytkowników serwisu. Raport ten jest dopiero podstawą do wystawienia faktury T.

Raport ten nie jest samodzielnie generowany na podstawie bilingów przez T., lecz jest on otrzymywany od operatorów komórkowych, stacjonarnych, z którymi ta firma współpracuje i których to abonenci korzystają z usług P. firmy A., bądź też jest on otrzymywany od innej firmy pośredniczącej w realizacji połączeń „abonent końcowy-usługa P.”. Dokładna struktura realizacji połączenia od abonenta końcowego do usługi P. nie jest znana firmie A. T. jest zobowiązana do przesyłania tych raportów w terminie do 75 dni od zakończenia miesiąca, którego rozliczenie dotyczy. Raport ten jest podstawą do wystawienia faktury.

Ustalony taki system rozliczenia powoduje, iż na przykład w październiku 2011 r. została wystawiona faktura VAT (na podstawie przekazanego w październiku raportu) za usługi świadczone w sierpniu oraz wrześniu 2011 r. Otrzymanie raportu przez A. jest uzależnione od otrzymania raportu przez T. od jego partnerów. Ważne jest, iż zgodnie z umową wykonanie usługi potwierdzone jest raportem przesyłanym przez danego operatora.

Otrzymanie tego raportu jest jednoznaczne z akceptacją (co jest koniecznością) wykonania usługi i przekazania wynagrodzenia od operatora np. komórkowego, którego klient skorzystał z usługi P. poprzez inne firmy (w tym T.) do firmy A. Może się zdarzyć, że część lub całość połączeń wdanym miesiącu zostanie przez operatora, którego abonent korzystał z usługi, zakwestionowanych (określanych przez niego jako fraud) I wówczas raport może być szczątkowy lub z wartością zero (mimo że usługa została wykonana).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Który dzień należy uznać za dzień wykonania usługi, by móc prawidłowo określić moment powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług:
    *   ostatni dzień okresu rozliczeniowego w ujęciu miesięcznym (nie później niż w 7. dniu licząc od dnia wykonania usługi), czy
    *   datę wystawienia raportu przez kontrahenta zawierającego ilość i wartość odebranych połączeń?,
2.  Który dzień należy uznać za dzień wykonania usługi, by móc prawidłowo określić moment powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych:
    *   ostatni dzień okresu rozliczeniowego (nie później niż w 7. dniu licząc od dnia wykonania usługi), czy
    *   datę wystawienia raportu przez kontrahenta zawierającego ilość i wartość odebranych połączeń?

Zdaniem Wnioskodawcy za dzień wykonania usługi należy uznać datę wystawienia raportu przez kontrahenta o ilości i wartości odebranych połączeń od użytkowników serwisu, gdyż dopiero wtedy jest w stanie określić wartość wykonywanej usługi oraz wystawić fakturę VAT. Przed uzyskaniem tych informacji nie ma możliwości technicznych pozyskania danych będących podstawą do wystawienia faktury dotyczącej wykonywania usługi. Zatem za usługi wykonane np. w sierpniu otrzymuje raport w dniu 24 października, zawierający zestawienie usług świadczonych w sierpniu. Za dzień wykonania usługi należy więc przyjąć w ww. przypadku dzień 24 października.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 1c powołanej ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h, i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

W myśl ww. przepisu przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych powstaje w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi. Wyjątek od tej zasady stanowi:

*   wystawienie faktury przed datą wydania towaru, zbycia prawa lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury,

*   uregulowanie należności przed wydaniem towaru, zbyciem prawa lub wykonania usługi albo częściowym wykonaniem usługi – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności.

Przytoczony powyżej przepis należy traktować jako generalną zasadę określającą moment powstania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

W myśl natomiast art. 14 ust. 1e ustawy, jeżeli strony ustalą, że usługa rozliczana jest w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Zatem w sytuacji, gdy postanowienia umowy, która jest wykonywana ciągle, w dłuższym – określonym bądź nieokreślonym czasie, przewidują, iż wynagrodzenie wypłacane będzie w okresach rozliczeniowych, to przychód z tytułu usług wykonywanych w ramach takiej umowy powstaje zawsze w ostatnim dniu okresu wskazanego w umowie (lub na fakturze) jako okres rozliczeniowy. Istotną okolicznością w tym wypadku, świadczącą o momencie powstania przychodu jest określenie w łączącej strony umowie lub na wystawionej fakturze, jakiego okresu dotyczy czynność, będąca jej przedmiotem. Wynika z tego, że określenie okresu rozliczeniowego pozostaje wyłącznie w gestii stron, które łączy stosunek cywilnoprawny. Wobec powyższego, data powstania przychodu zależy od postanowień umowy co do terminu dokonywania rozliczeń, a nie od daty wykonania świadczenia lub wystawienia faktury.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni wystawia faktury VAT na podstawie raportu przesyłanego przez T. Raporty są wysyłane w cyklach miesięcznych i są podstawą do obliczenia wynagrodzenia. Wynagrodzenie jest rozliczane zgodnie z umową przez T. w cyklach miesięcznych na podstawie raportów od Operatora w terminie do 75 dni od zakończenia miesiąca, którego rozliczenie dotyczy.

Dlatego – niezależnie od innych postanowień zawartych w umowie – przychód ze świadczenia usług powstaje w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, tj. w ostatnim dniu miesiąca, za który następuje rozliczenie.

Z uwagi na powyższe stanowisko przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.