Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP3.4512.640.2016.1.EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-18
Teza: brak po dniu 1 stycznia 2017 r. prawa do odliczenia przez Gminę podatku naliczonego przy realizacji inwestycji polegającej na termomodernizacji budynków użyteczności publicznej
Słowa kluczowe: budynek; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; inwestycje-wydatki inwestycyjne; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; przedszkole; szkoły; termomodernizacja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 września 2016 r. (data wpływu 20 września 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku po dniu 1 stycznia 2017 r. prawa zmniejszenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ramach realizacji zadania inwestycyjnego polegającego na termomodernizacji budynków użyteczności publicznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku po dniu 1 stycznia 2017 r. prawa zmniejszenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ramach realizacji zadania inwestycyjnego polegającego na termomodernizacji budynków użyteczności publicznej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Gmina) jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina do dnia 31 grudnia 2016 r. uwzględniać będzie w swoich rozliczeniach w zakresie VAT fakt odrębności od gminnych jednostek budżetowych. Gmina składa deklaracje VAT, w których rozlicza podatek należny i naliczony wyłącznie z tytułu własnych zakupów i obrotów i nie uwzględnia obrotów gminnych jednostek budżetowych. Od 1 stycznia 2017 r. Gmina będzie rozliczała się z podatku VAT łącznie ze wszystkimi jednostkami budżetowymi jako jeden podatnik.

Gmina w związku z aplikowaniem o środki europejskie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 (Działanie 4.3. – Poprawa efektywności energetycznej w sektorze publicznym i mieszkaniowym) zamierza realizować zadania inwestycyjne polegające na termomodernizacji budynków użyteczności publicznej:

1.  Budynku Szkoły Podstawowej i Przedszkola. Planowany koszt inwestycji według kosztorysu: 550.161,99 zł (zakładane dofinansowanie: 251.258,97 zł). Planowany okres rzeczowej realizacji projektu: 2017 r. Przedmiotowy budynek wykorzystywany jest w następujący sposób:
    *   część budynku stanowiąca 78% powierzchni użytkowej przekazana jest nieodpłatnie na podstawie umowy użyczenia Stowarzyszeniu, które prowadzi w tych pomieszczeniach Publiczną Szkołę Podstawową (Gmina od 2017 r. jako jeden podatnik nie będzie wykorzystywać tych pomieszczeń i powierzchni do czynności opodatkowanych),
    *   część budynku stanowiąca 15% powierzchni użytkowej przekazana jest nieodpłatnie na podstawie umowy użyczenia, jednostce budżetowej Gminy – Publicznemu Przedszkolu, które prowadzi w tych pomieszczeniach przedszkole (od 2017 r. Gmina jako jeden podatnik będzie wykorzystywać te pomieszczenia i powierzchnie do czynności zwolnionych);
    *   część budynku stanowiąca 7% powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów statutowych gminy (świetlica), gdzie spotykają się mieszkańcy wsi i okolicznych miejscowości (Gmina po 2017 r. jako jeden podatnik nie będzie wykorzystywać tych pomieszczeń i powierzchni do czynności opodatkowanych).
2.  Budynku Przedszkola w W. Planowany koszt inwestycji według kosztorysu: 716.740,69 zł (zakładane dofinansowanie: 195.670,20 zł). Planowany okres rzeczowej realizacji projektu: 2017 r. i 2018 r. Przedmiotowy budynek wykorzystywany jest w następujący sposób:
    *   część budynku stanowiąca 65% powierzchni użytkowej przekazana jest nieodpłatnie, na podstawie umowy użyczenia, jednostce budżetowej gminy – Zespołowi Szkolno-Przedszkolnemu, które prowadzi w tych pomieszczeniach przedszkole (od 2017 r. Gmina jako jeden podatnik będzie wykorzystywać te pomieszczenia i powierzchnie do czynności zwolnionych);
    *   część budynku stanowiąca 8% powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do prowadzenia w tych pomieszczeniach odpłatnej usługi opieki nad dziećmi do lat 3 (dzienny opiekun) (od 2017 r. Gmina jako jeden podatnik będzie wykorzystywać te pomieszczenia i powierzchnie do czynności zwolnionych);
    *   część budynku stanowiąca 5% powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów statutowych gminy (magazyn obrony cywilnej) (Gmina od 2017 r. jako jeden podatnik nie będzie wykorzystywać tych pomieszczeń i powierzchni do czynności opodatkowanych),
    *   część budynku stanowiąca 11% powierzchni użytkowej przekazana jest nieodpłatnie Gminnej Bibliotece, która prowadzi w tych pomieszczeniach bibliotekę (Gmina obciąża na podstawie faktur VAT Bibliotekę za zużyte media, jednak dla celów podatku od towarów i usług traktuję tę usługę jako odrębną od użyczenia części powierzchni, w związku z czym Gmina jako jeden podatnik nie będzie wykorzystywać tych pomieszczeń i powierzchni do czynności opodatkowanych).
    *   część budynku stanowiąca 3% powierzchni użytkowej wynajmowana jest dla potrzeb infrastruktury telekomunikacyjnej – centrala telefoniczna – roczny dochód netto wynosi 5.402,16 zł, umowa zawarta na czas nieokreślony (od 2017 r. Gmina jako jeden podatnik będzie wykorzystywać te pomieszczenia i powierzchnie do czynności opodatkowanych, jednak sprzedaż opodatkowana jest niewielka, a dochód z tytułu wynajmu nie jest dla budżetu gminy znaczący).

Należy dodatkowo podkreślić, że Gmina realizowałaby termomodernizację tego budynku w każdym przypadku, również wtedy gdy byłby on wykorzystywany wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Ww. inwestycje będą realizowane na budynkach, które służą przede wszystkim do wypełniania zadań publicznoprawnych gminy nałożonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym, do realizacji których gmina została powołana, tj. czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu. Gmina wykonuje zadania polegające na termomodernizacji budynków użyteczności publicznej będące własnością gminy na podstawie ustawy o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 446). Zasadniczym celem ww. inwestycji jest poprawa stanu budynków użyteczności publicznej, w których realizowane są usługi publiczne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie od 1 stycznia 2017 r., gdy będzie rozliczała się z podatku VAT łącznie ze wszystkimi jednostkami budżetowymi jako jeden podatnik, będzie przysługiwało zmniejszenie podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony zawarty w fakturach zakupu towarów i usług budowlano-montażowych dotyczących przeprowadzenia termomodernizacji budynków użyteczności publicznej wyszczególnionych powyżej?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Gminie od 1 stycznia 2017 r., gdy będzie rozliczała się z podatku VAT łącznie ze wszystkimi jednostkami budżetowymi jako jeden podatnik, nie będzie przysługiwało zmniejszenie podatku VAT należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach zakupu towarów i usług budowlano-montażowych dotyczących przeprowadzenia termomodernizacji budynków użyteczności publicznej wyszczególnionych powyżej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Podkreślić ponadto należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 446) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie edukacji publicznej.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. 2015 r., poz. 2156) zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli, w tym z oddziałami integracyjnymi, przedszkoli specjalnych oraz innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 14a ust. 1a, szkół podstawowych oraz gimnazjów, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych, szkół artystycznych oraz szkół przy zakładach karnych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, należy do zadań własnych gmin.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza realizować zadania inwestycyjne polegające na termomodernizacji budynków użyteczności publicznej:

*   budynku Szkoły Podstawowej i Przedszkola,
*   budynku Przedszkola w W.

Ww. inwestycje będą realizowane na budynkach, które służą przede wszystkim do wypełniania zadań publicznoprawnych gminy nałożonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym, do realizacji których gmina została powołana, tj. czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu. Zasadniczym celem ww. inwestycji jest poprawa stanu budynków użyteczności publicznej, w których realizowane są usługi publiczne.

Rozpatrując kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji ww. zadań inwestycyjnych należy jeszcze raz zauważyć, że prawo to przysługuje w zakresie w jakim zakupy bezspornie związane są z realizowaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Jak Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, budynek Szkoły Podstawowej i Przedszkola od 1 stycznia 2017 r. nie będzie przez Gminę wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Również budynek Przedszkola w W. znaczącej mierze nie będzie wykorzystywany przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jedynie 3% powierzchni budynku przedszkola w W. jest wynajmowana dla potrzeb infrastruktury telekomunikacyjnej – centrala telefoniczna. Gmina wskazała, że w tej kwestii zawarta jest umowa na czas nieokreślony, a roczny dochód netto wynosi 5.402,16 zł. Gmina wyjaśniła, że sprzedaż opodatkowana jest niewielka, a dochód z tytułu wynajmu nie jest dla budżetu gminy znaczący.

Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że inwestycja wykonywana jest w ramach zadań własnych gminy wynikających z przepisów ustawy o samorządzie gminnym. Inwestycja służy przede wszystkim do wypełnienia zadań publicznoprawnych Gminy, dla których nie występuje w charakterze podatnika, w związku z czym dokonując nabyć towarów i usług związanych z termomodernizacją obiektów użyteczności publicznej nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Utrzymanie gminnych obiektów użyteczności publicznej należy do zadań własnych Gminy, która w tym zakresie nie działa w charakterze podatnika. Nie można więc przyjąć, że w momencie dokonywania zakupów związanych z termomodernizacją Przedszkola w W. Gmina zamierzała je wykorzystać do czynności opodatkowanych. Głównym celem inwestycji jest realizacja zadań własnych.

Gmina wskazała, że realizowałaby termomodernizację budynku Przedszkola w W. w każdym przypadku, również wtedy gdy byłby on wykorzystywany wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Ponadto dochód z tytułu odpłatnego wynajmu powierzchni użytkowej dla potrzeb infrastruktury telekomunikacyjnej nie jest dla budżetu Gminy znaczący, a sprzedaż opodatkowana niewielka.

Trzeba wskazać, że z literalnej interpretacji art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług bezpośrednio wynika, że odliczyć można podatek naliczony związany z transakcjami, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Istnienie bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347, poz. 1 ze zm.). Przepisy Rozdziału 1–4 Tytułu X Dyrektywy VAT (art. 167 i nast.) wprowadzają podstawową regułę wspólnego systemu podatku VAT, zgodnie z którą podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast prawo takie nie przysługuje w przypadku dokonywania transakcji zwolnionych lub nieopodatkowanych.

Warunek zachowania związku zakupów z działalnością opodatkowaną, jest również akcentowany w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu z dnia 6 kwietnia 1995 r., (w sprawie C-4/94, BLP Group plc v. Commissioners of Customs & Excise) TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi (ang. direct and immediate link with the taxable transactions ). Także w wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank plc), TSUE nie miał wątpliwości, że artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. Ponadto Trybunał w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta przesądził, że w sytuacji gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.

W świetle powyższych regulacji, w ocenie Organu, nie każdy zaistniały rodzaj powiązania o charakterze pośrednim przy dokonywaniu świadczeń opodatkowanych, lecz oczywistość oraz bezpośredniość tego powiązania z dokonywaną przez Wnioskodawcę sprzedażą opodatkowaną, może dopiero dawać uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym, zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zauważyć w tym miejscu należy, że podatnicy dokonujący czynności niepodlegających opodatkowaniu byliby stawiani w pozycji uprzywilejowanej: po pierwsze nie mieliby obowiązku uiszczenia podatku należnego, a po drugie dokonując jakiejkolwiek innej czynności opodatkowanej, mogliby skorzystać z uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego, niepozostającego w relacji z podatkiem należnym. Innymi słowy, podatnik miałby prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie pod warunkiem dokonania jednej czynności opodatkowanej, nawet stanowiącej nieznaczny wycinek całokształtu jego działalności.

W omawianych okolicznościach, zdaniem Organu, nie występuje związek przyczynowo-skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia podatku związanego z powziętą inwestycją w zakresie termomodernizacji budynku Przedszkola w W. O ile nie można wykluczyć, że wspomniane zakupy inwestycyjne mogą przyczynić się do uzyskania sprzedaży opodatkowanej, tym niemniej jednak, związek ten nie jest dostrzegalny i bezsporny, a tylko taki pozwalałby na zrealizowanie przez Wnioskodawcę prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących omawianą inwestycję.

To oznacza, że związek dokonanych zakupów inwestycyjnych z wykonywaniem czynności opodatkowanych w przypadku termomodernizacji Przedszkola w W. jest zbyt nieuchwytny, mało konkretny w porównaniu do wyraźnego i jednoznacznego związku tych wydatków z czynnościami niepodlegającemu opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu w zakresie termomodernizacji budynku Przedszkola w W., gdyż zakupy dokonane w związku z realizacją inwestycji służą czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT (zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie edukacji publicznej i utrzymania gminnych obiektów użyteczności publicznej), a tym samym nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający podatnika VAT do odliczenia podatku naliczonego, wynikający z treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Również Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z inwestycją w zakresie termomodernizacji budynku szkoły Podstawowej i Przedszkola, gdy jak wskazano we wniosku, Gmina po dniu 1 stycznia 2017 r. nie będzie wykorzystywać pomieszczeń i powierzchni budynku do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zatem, w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawca po dokonaniu centralizacji rozliczeń podatku VAT tj. po 1 stycznia 2017 r. nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu towarów i usług dotyczących realizacji inwestycji w zakresie termomodernizacji budynków użyteczności publicznej.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). W związku z powyższym, interpretacja traci aktualność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.