Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-113/14-4/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-05-14
Teza: Odpłatne zbycie nieruchomości
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; majątek-podział majątku dorobkowego; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; rozwód; spłata; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2013 r. (data wpływu 23 stycznia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r. (data wpływu 25 kwietnia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży lokalu mieszkalnego.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 oraz art. 14b § 3 i § 4 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów, pismem z dnia 3 kwietnia 2014 r. nr ILPB2/415-113/14-2/WM, wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez Zainteresowaną nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 3 kwietnia 2014 r. (skutecznie doręczono: dnia 16 kwietnia 2014 r.), zaś w dniu 22 kwietnia 2014 r. Zainteresowana uzupełniła wniosek poprzez uiszczenie brakującej opłaty oraz nadanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (data wpływu do tut. Organu: 25 kwietnia 2014 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dnia 21 kwietnia 1993 r., Wnioskodawczyni będąca w związku małżeńskim, nabyła na prawach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, odrębną własność lokalu mieszkalnego. Zainteresowana nie zawierała z mężem żadnych umów małżeńskich majątkowych.

Dnia 5 czerwca 2006 r. małżeństwo Wnioskodawczyni zostało rozwiązane przez rozwód.

Następnie, dnia 17 września 2012 r. sąd rejonowy wydał postanowienie o podziale majątku wspólnego, w którym ustalił m.in. że:

*   udziały Zainteresowanej i byłego męża w majątku wspólnym, w skład którego wchodziło prawo własności wyżej opisanego lokalu mieszkalnego, wynoszą po 1/2 części;
*   nakład Wnioskodawczyni z majątku osobistego na majątek wspólny wynosił 579 336 zł.

Sąd dokonał podziału majątku wspólnego przyznając Zainteresowanej wyłączną własność przedmiotowego lokalu mieszkalnego i zasądził na rzecz byłego męża kwotę 72 332 zł. Kwota ta została zapłacona w 2013 r.

Dnia 17 października 2013 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego.

W piśmie z dnia 3 kwietnia 2014 r. wezwano Wnioskodawczynię m.in. o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego poprzez wskazanie, czy wartość otrzymanego przez Zainteresowaną lokalu mieszkalnego – w wyniku podziału majątku małżeńskiego – przekracza Jej udział w całym majątku dorobkowym małżeńskim.

W odpowiedzi Wnioskodawczyni wskazała, że środki na kupno przedmiotowego mieszkania pochodziły ze sprzedaży panieńskiego mieszkania Zainteresowanej. Z tego powodu sąd, w wyniku podziału majątku wspólnego przyznał mieszkanie Wnioskodawczyni nakazując jednocześnie spłatę byłego małżonką kwotą 72 332 zł.

Końcowo, Zainteresowana wskazała, że w październiku 2013 r. sprzedała przedmiotowe mieszkanie. Następnie w grudniu 2013 r. zakupiła mieszkanie, w którym obecnie mieszka.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy sprzedaż mieszkania zostanie w całości zwolniona z 19% podatku dochodowego od osób fizycznych z racji, że nabycie nastąpiło w 1993 r. (wspólnie z mężem), a więc upłynęło ponad 5 lat od momentu nabycia?
2.  Czy sprzedaż mieszkania zostanie objęta 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych co do części uzyskanej od byłego męża na podstawie prawomocnego postępowania sądowego o podział majątku wspólnego, wynoszącej 1/2 części i wówczas jaka kwota stanowiłaby podstawę opodatkowania stawką 19%:
    1.  połowa wartości mieszkania (ceny uzyskanej ze sprzedaży);
    2.  kwota 72 332 zł – wysokość spłaty na rzecz byłego męża (zasądzona przez sąd)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ponieważ nabycie nastąpiło w 1993 r. sprzedaż mieszkania powinna być całkowicie zwolniona od 19% podatku dochodowego od osób fizycznych. Jednak spłata na rzecz byłego męża może być potraktowana jako odkupienie jego części lokalu mieszkalnego. Ponieważ nastąpiło to w 2013 r. sprzedaż tej części może zostać objęta 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia.

Z analizy wniosku wynika, że dnia 21 kwietnia 1993 r., w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, Zainteresowana nabyła odrębną własność lokalu mieszkalnego. Dnia 5 czerwca 2006 r. małżeństwo Wnioskodawczyni zostało rozwiązane przez rozwód. W wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego przedmiotowe mieszkanie zostało przyznane na wyłączną własność Zainteresowanej. Jednakże Wnioskodawczyni została zobowiązana do dokonania spłaty na rzecz byłego męża. Dnia 17 października 2013 r. przedmiotowe mieszkanie zostało przez Zainteresowaną sprzedane.

Wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tj. z dnia 15 czerwca 2012 r.; Dz.U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami z mocy prawa powstaje wspólność majątkowa obejmująca przedmioty nabyte w czasie jego trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich. Na skutek wyroku sądowego orzekającego rozwód, wspólność majątkowa małżeńska ustaje, a do majątku, który był nią objęty stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Zgodnie z art. 501 ww. Kodeksu, w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej.

Za datę nabycia nieruchomości w przypadku sprzedaży nieruchomości, która przypadła osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału, mieści się w udziale, jaki przysługuje byłemu małżonkowi w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez byłego małżonka nieruchomości przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział byłego małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień dokonania podziału majątku wspólnego.

Z analizy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że w wyniku dokonanego w 2012 r. podziału majątku dorobkowego małżeńskiego Wnioskodawczyni stała się wyłącznym właścicielem przedmiotowego mieszkania. Jednakże wyrokiem sądu została zobowiązana do dokonania spłaty na rzecz byłego męża.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości – w części nabytej w 1993 r. – nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do zapłaty podatku z tytułu odpłatnego zbycia tej części mieszkania z uwagi na upływ pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Natomiast odpłatne zbycie mieszkania – w części nabytej w 2012 r. w drodze podziału majątku małżeńskiego – stanowi dla Wnioskodawczyni źródło przychodu i podlega opodatkowaniu według reżimu prawnego obowiązującego od dnia 1 stycznia 2009 r.

Wskazać bowiem należy, że ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

*   dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
*   dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do ust. 2 artykułu 30e ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie zaś z art. 19 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Z kolei, po myśli art. 22 ust. 6e ww. ustawy, wysokość nakładów, o których mowa w cytowanym wyżej ustępie 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Niewątpliwie w przedmiotowej sprawie kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia odrębnej własności lokalu – w części nabytej w 2012 r. – jest wartość spłaty faktycznie wypłaconej byłemu mężowi z tytułu podziału majątku wspólnego.

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości – w części nabytej w 1993 r. – nie stanowi źródła przychodu, a więc Zainteresowana nie jest zobowiązana do zapłaty od tej części przychodu podatku dochodowego od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży mieszkania – w części nabytej w 2012 r. w wyniku podziału majątku wspólnego – podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 30e ww. ustawy. Wyjaśnić przy tym należy, że kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia mieszkania – w części nabytej w 2012 r. – jest wartość spłaty faktycznie wypłaconej byłemu mężowi z tytułu podziału majątku wspólnego. Zastrzec przy tym należy, że aby rzeczona spłata mogła być odliczona od przychodu ze zbycia ww. lokalu mieszkalnego spłata ta musi być udokumentowana.

Reasumując, stwierdzić należy, że stanowisko Zainteresowanej w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Końcowo, tut. Organ nadmienia, że dokumenty dołączone przez Wnioskodawczynię do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.