Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-678/09-6/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-12-16
Teza: Czy w związku z wyksięgowaniem przez Pana A. faktury Wnioskodawcy, której Wnioskodawca fizycznie u siebie nie posiada, Wnioskodawca powinien płacić podatek dochodowy i VAT od tej faktury?
Słowa kluczowe: faktura; korekta-korekta przychodu; przychód-przychody należne; przychód-przychód z działalności gospodarczej
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 07.09.2009 r. (data wpływu 10.09.2009 r.) oraz piśmie z dnia 13.11.2009 r. (data nadania 16.11.2009 r., data wpływu 18.11.2009 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB1/415-678/09-4/AG z dnia 04.11.2009 r. (data nadania 05.11.2009 r., data doręczenia 09.11.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego– **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.09.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wskazuje, iż w dniu 06.05.2008 r. w siedzibie organu podatkowego miała miejsce kontrola dotycząca transakcji handlowych zawartych pomiędzy firmą Wnioskodawcy, a firmą „U”.. za okres od 01.01.2007 r. do 31.12.2007 r. Kontrola była przeprowadzona w związku z wykazaniem przez Pana A dużych strat w prowadzonej działalności gospodarczej, a tym samym dużym zwrotem przez Urząd Skarbowy podatku VAT i podatku dochodowego. Kontrola dotyczyła faktur kosztowych.

U Wnioskodawcy natomiast sprawdzono faktury przychodowe powiązane z firmą Pana A. Ponadto strona wskazuje, iż w 2007 r. nie dokonywała żadnych transakcji z firmą „U”, natomiast u Pana A. była zaksięgowana faktura kosztowa Nr 270/2007 na kwotę netto 5.500 PLN, 6.710 PLN brutto.

Strona wskazuje we wniosku, iż Pan A. zwrócił się do firmy Wnioskodawcy, zajmującej się usługami i wynajmem sprzętu oświetleniowego i promocyjnego z prośbą o wypożyczenie rzutników, w celu pokazania swojemu klientowi. Klient zaś miał podjąć decyzję, czy wynajęte urządzenia będą spełniały jego oczekiwania w prowadzonej akcji promocyjnej. Rzutniki zostały udostępnione w celach testowych bezpłatnie i miały być po trzech dniach zwrócone. Faktyczny zwrot rzutników miał miejsce dopiero po dwóch tygodniach.

Pan A. poinformował Wnioskodawcę, że to firma, z którą miał podpisaną umowę nie zwróciła rzutników na czas i poprosił firmę Wnioskodawcy o wystawienie faktury o treści „Dodatkowe koszty związane z przetrzymaniem rzutników gobo”, aby mógł tym samym obciążyć swojego klienta za nie zwrócenie urządzeń w terminie. Oryginał i kopia faktury o Nr 270/2007 powyższej treści została wysłana do Pana A.

Wnioskodawca wskazuje, iż po dwóch dniach od daty wystawienia faktury otrzymał telefon od Pana A, który poinformował Wnioskodawcę, iż jego klient kategorycznie odcina się od płacenia jakichkolwiek kosztów związanych z przetrzymaniem sprzętu. W świetle powyższego Pan A. poprosił firmę Wnioskodawcy o anulowanie tej faktury i stwierdził, że przesłany oryginał i kopię zaraz zniszczy i sprawę uważa za zamkniętą.

W świetle powyższego Wnioskodawca wiedząc, że ma w tym wypadku wolny numer wystawił pod tym samym numerem kolejną fakturę dla nowego klienta. Strona wskazuje, iż w wyniku kontroli u Pana A. okazało się, że zaksięgował sobie przedmiotową fakturę, która miała ulec zniszczeniu. Wnioskodawca zadzwonił więc do Pana A. z żądaniem wyjaśnień. Pan A. zobowiązał do dokonania korekty u siebie w deklaracjach podatkowych i wyksięgowania bezprawnie zaksięgowanej faktury.

Wnioskodawca wskazuje, iż w związku z powyższym odprowadził podatek dochodowy i VAT wraz z odsetkami od 2007 r.

W związku z pismem z dnia 04.11.2009 r. Nr IPPB1/415-678/09-4/AG Wnioskodawca uzupełnił swój wniosek w terminie wskazując własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz dokonując stosownej opłaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z wyksięgowaniem przez Pana A. faktury Wnioskodawcy, której Wnioskodawca fizycznie u siebie nie posiada, Wnioskodawca powinien płacić podatek dochodowy i VAT od tej faktury?

Odpowiedź na pytanie w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji. Odpowiedź na pytanie w części dotyczącej podatku od towarów i usług zostanie rozpatrzona odrębną interpretacją indywidualną.

Zdaniem Wnioskodawcy nie powinien uiszczać podatku dochodowego wraz z odsetkami (jakie opłacił), za usługę, która w rzeczywistości nie miała miejsca. Wnioskodawca podkreśla ponadto, iż nie dokonał żadnej usługi dla wymienionego kontrahenta.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z brzmieniem art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Moment uzyskania przychodu z tytułu wykonania usług określa art. 14 ust. 1c ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

W przypadku przychodów z działalności gospodarczej przychodem są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane.

Zasadnicze znaczenie ma zatem ustalenie pojęcia „kwota należna", determinuje ono bowiem rozumienie przychodu z działalności gospodarczej.

Przepisy podatkowe nie definiują pojęcia „kwota należna". Konieczne jest zatem odwołanie się do słownikowego rozumienia tego pojęcia. W myśl Słownika języka polskiego „należny" to „przysługujący, należący się komuś". Z kolei czasownik „należeć się" oznacza tyle, co „przysługiwać komuś, stanowić dług, powinność, zapłatę".

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż firma Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług i wynajmu sprzętu oświetleniowego i promocyjnego. W 2007 r. ww. firma wypożyczyła nieodpłatnie, w celach testowych i za pośrednictwem Pana A. z firmy „U” na okres trzech dni rzutniki dla klienta Pana A. Ponieważ przedmiotowe rzutniki nie zostały w terminie zwrócone (zwrot nastąpił dopiero po dwóch tygodniach) firma Wnioskodawcy wystawiła fakturę o Nr 270/2007 r. o treści „Dodatkowe koszty związane z przetrzymaniem rzutników gobo”. Zarówno wystawiona faktura, jak i jej kopia zostały przekazane Panu A. i pomimo, że klient Pana A. nie dokonał płatności wynikającej z tej faktury nie została zwrócona z kopią do firmy Wnioskodawcy, bowiem Pan A. uznał, że obie faktury zniszczy, o czym poinformował Wnioskodawcę. Przedmiotowa faktura została natomiast ujęta w kosztach podatkowych firmy „U” u Pana A..

Istotnym w rozpatrywanej sprawie jest to, że doszło de facto do wypożyczenia rzutników przez firmę Wnioskodawcy, co znalazło odzwierciedlenie w wystawionej fakturze. Fakt, iż pośredniczący w wypożyczeniu rzutników (Pan A.) twierdził, iż klient, który przetrzymał rzutniki odmawia zapłaty kosztów przetrzymania sprzętu nie oznacza, że w firmie Wnioskodawcy nie wystąpił z tego tytułu przychód podatkowy. Pomimo, iż do faktycznej zapłaty i wpływu środków pieniężnych z wystawionej przez firmę Wnioskodawcy faktury nie doszło, to mając na uwadze treść art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, iż za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Jednocześnie tut. Organ pragnie zauważyć, iż wystawiona przez Wnioskodawcę faktura nadal istnieje w obrocie prawnym. Fakt, że Pan A. zobowiązał się do dokonania korekty w deklaracjach podatkowych i wyksięgowania bezprawnie zaksięgowanej faktury nie daje podstaw prawnych do uznania, iż przychód podatkowy w firmie Wnioskodawcy nie powstał.

Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż wystawienie faktury przez Wnioskodawcę spowodowało u Niego powstanie obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, którego uregulowanie wraz z odsetkami stanowiło obowiązek Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.