Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.371.2025.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-25
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania
    dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan 25 lipca
    2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A.B. (dalej jako Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której
    przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Wnioskodawca
    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w
    świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów. Wnioskodawca świadczy usługi jako niezależny deweloper.
    Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne na rzecz podmiotu z Polski (dalej jako:
    spółka).
    Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem oprogramowania z wykorzystaniem języków
    takich jak (...) oraz interfejsów (...). Specjalizuje się w rozwiązaniach opartych na platformie
    (...), która umożliwia tworzenie aplikacji biznesowych, automatyzację procesów oraz
    analizę danych. W swojej pracy Wnioskodawca wykorzystuje również technologie
    chmurowe (...) oraz narzędzia takie jak (...). W ramach prowadzonej działalności
    Wnioskodawca tworzy oraz rozwija dedykowane rozwiązania dla klientów, dostosowane
    do ich procesów biznesowych.
    Obecnie realizuje projekt dla klienta z branży medycznej, polegający na stworzeniu
    aplikacji wspierającej zarządzanie dostawcami ((...).
    Zgodnie z zapisami umowy, wszelkie wynalazki i prawa własności intelektualnej powstałe
    w związku ze świadczeniem usług stają się własnością spółki i Wnioskodawca potwierdza
    przeniesienie tych praw na jej rzecz, tzn. w ramach umowy dochodzi do przejścia
    majątkowych praw autorskich. Wytwarzanie oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonych bezpośrednio przez Wnioskodawcę prac. Jest to działalność o charakterze
    twórczym, podejmowana w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wykonywanie usług polega przede wszystkim
    na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami spółki poprzez
    uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez
    analizowanie danych, pogłębianie wiedzy, testowanie oprogramowania, optymalizowanie
    istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji
    technicznej, tworzenie opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy
    projektu oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Zadaniem
    Wnioskodawcy jest tworzenie oprogramowania, które lepiej będzie spełniało oczekiwania
    spółki i ułatwiało prowadzenie działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu
    narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań
    (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych
    lub ulepszonych funkcjonalnościach. Działania Wnioskodawcy polegające na tworzeniu
    oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności
    tego oprogramowania. Zmieniające się warunki rynkowe powodują, że Wnioskodawca

    musi stale rozszerzać swoja wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (np.
    konferencjach branżowych takich jak (...) czy tzw. webinarach), czytanie literatury
    związanej z przedmiotem działalności, zapoznawanie się z publicznie dostępnymi
    wynikami badań naukowych czy wymianę wiedzy poprzez portale zrzeszające
    programistów. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych
    prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Kod
    programu tworzy wyłącznie na podstawie własnej wiedzy i zgodnie z wymaganiami
    klientów.
    Oprogramowanie wytwarzane jest przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez niego działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór
    podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Wynagrodzenie za świadczenie usług jest określone w
    umowie lub zamówieniu dotyczącym konkretnego projektu. Wnioskodawcy przysługuje
    kwota wynagrodzenia kalkulowana w oparciu o stawkę dzienną. Wynagrodzenie płatne
    jest na podstawie wystawionej raz w miesiącu faktury. Wnioskodawca prowadzi odrębną
    od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która pozwala na
    wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do programu komputerowego oraz
    ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty)
    przypadających na każde z takich praw. Ewidencja prowadzona jest w formie arkusza
    kalkulacyjnego. Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości w podobny sposób
    również na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów.
    Z zapobiegliwości Wnioskodawca wskazuje, że organy podatkowe są zobligowane do
    uwzględniania przepisów „pozapodatkowych”. Jak podkreślono w wyroku NSA z dnia 15
    grudnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1359/14, od pojęć uregulowanych w przepisach innej gałęzi
    prawa często zależy prawidłowa kwalifikacja określonego stanu podatkowoprawnego.
    Również liczne orzeczenia sądów administracyjnych, m.in. wyrok NSA z dnia 7 kwietnia
    2016 r., sygn. akt I GSK 789/14, wyrok WSA z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa
    1737/07, wyrok NSA z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1019/09, wskazują na to, że
    przepisów prawa podatkowego nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim
    tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach
    regulacji mających wpływ na opodatkowanie. Ponadto zainteresowany ma prawo
    oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwających się wątpliwości, które dotyczą
    regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego także wówczas, gdy zazębia się
    ona z innymi unormowaniami prawnymi. Powołując się zatem na utrwaloną praktykę
    orzeczniczą polskich sądów administracyjnych, przepisy prawa podatkowego nie są
    całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu prawnego, a
    wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi prawa stanowią część jednego
    porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z
    powyższym, w ocenie Wnioskodawcy organ podatkowy zobligowany jest do wykładni
    przepisów oraz definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce.
    Uzupełnienie wniosku
    Wniosek dotyczy roku 2025 i lat kolejnych.
    Przez oprogramowanie należy rozumieć aplikacje i inne programy komputerowe.
    Wnioskodawca przedstawił nazwy oprogramowania:
    - (...) – aplikacja wspierająca zarządzanie dostawcami oraz produktami (...);
    - (...) – umożliwiające dwukierunkową wymianę danych oraz automatyzację procesów
      operacyjnych (...).
    Dochody za przyszłe lata podatkowe (lata następne), będą uzyskiwane w takich samych
    okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych we wniosku.

    Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów.
    Wnioskodawca na bieżąco analizuje rozwój technologii informatycznych, w szczególności
    w kontekście nowych funkcjonalności platform takich jak: (...), a także zmian w językach
    programowania (...), bibliotece frontendowej (...), narzędziach deweloperskich oraz
    koncepcjach architektonicznych, które mogą zostać wykorzystane w procesie tworzenia i
    rozwoju oprogramowania. Na podstawie analizy dokumentacji i kodu źródłowego,
    prototypowania oraz testów określa dalszą potencjalną użyteczności w procesach
    opracowania oprogramowania. Nabyta wiedza i umiejętności w zakresie aktualnych
    technologii pozwala lepiej dopasować się do wymagań kontrahenta co przekłada się na
    zwiększoną konkurencyjność proponowanych rozwiązań. Prowadzone prace rozwojowe
    dodatkowo przekładają się na późniejszą biegłość implementacyjną oraz optymalność.
    Zleceniodawca zgłasza problem lub zagadnienie. Praca zaczyna się od zebrania wymagań
    biznesowych oraz technologicznych. Następnie zostaje opracowana koncepcja, która po
    zaakceptowaniu przez zleceniodawcę jest przenoszona jako rozwiązanie w postaci
    programu.
    Wnioskodawca zajmuje się zebraniem wymagań, przygotowaniem koncepcji rozwiązania,
    przygotowaniem dowodu koncepcji oraz zaimplementowaniem rozwiązania docelowego.
    Wytworzone nowe „oprogramowanie” lub usprawnione w znacznym stopniu różni się od
    rozwiązań już funkcjonujących. Różnica polega na tym, że wytworzone lub istotnie
    ulepszone oprogramowanie realizuje koncepcję funkcjonalną i technologiczną
    opracowaną przez Wnioskodawcę w odpowiedzi na konkretne potrzeby zleceniodawcy,
    które nie mogły zostać zaspokojone przy użyciu dostępnych, standardowych rozwiązań.
    Oprogramowanie to zawiera nowe lub znacząco zmodyfikowane komponenty (np.
    niestandardowe pluginy, kontrolki, logikę biznesową czy mechanizmy integracyjne), które
    zostały zaprojektowane i zaimplementowane w sposób oryginalny – z wykorzystaniem
    aktualnej wiedzy technologicznej i autorskiego podejścia do rozwiązania problemu.
    Oryginalność tworzonych rozwiązań wynika zarówno z unikalnej kombinacji technologii
    (np. integracji Power Platform z zewnętrznymi systemami poprzez (...) przy użyciu (...)), jak
    i ze specyficznych wymagań funkcjonalnych, które są indywidualnie analizowane i
    realizowane w sposób niepowtarzalny dla danego projektu. Każdy przypadek wymaga od
    Wnioskodawcy zastosowania twórczego podejścia w zakresie projektowania,
    implementacji oraz optymalizacji tworzonych modułów, co odróżnia je od standardowych,
    gotowych rozwiązań.
    Oryginalność rozwiązania polega na zastosowaniu dedykowanych algorytmów, które
    zapewniają efektywność i stabilność działania systemu, na przykład poprzez opracowanie
    autorskiej logiki biznesowej oraz struktury danych służącej automatyzacji i optymalizacji
    procesów (...).
    Działalność w zakresie tworzenia oprogramowania i programów komputerowych jest
    prowadzona w sposób systematyczny i zorganizowany, oparty na metodyce (...).
    W ramach realizowanych projektów stosowany jest elastyczny proces zarządzania
    projektem, który umożliwia efektywne planowanie i kontrolę postępu prac. Projekty są
    strukturyzowane poprzez podział na krótkie iteracje, zwykle trwające od 2 do 4 tygodni, co
    pozwala na skoncentrowanie się na konkretnych zadaniach i osiągnięcie wymiernych
    rezultatów w określonych ramach czasowych.
    Dla każdej iteracji wyznaczane są precyzyjne cele, takie jak implementacja nowej
    funkcjonalności, optymalizacja istniejących rozwiązań technicznych, eliminacja błędów
    systemowych czy integracja z zewnętrznymi systemami. Harmonogram prac uwzględnia
    iteracyjną naturę metodyki (...), co umożliwia systematyczne planowanie działań oraz
    bieżące monitorowanie postępu realizacji wyznaczonych celów.

    Zastosowanie tego podejścia zapewnia możliwość elastycznego dostosowywania
    harmonogramów prac w trakcie realizacji projektu, co jest szczególnie istotne w
    dynamicznym środowisku technologicznym. Metodyka ta pozwala na skuteczne
    reagowanie na zmieniające się wymagania funkcjonalne oraz na wprowadzanie
    innowacyjnych rozwiązań w ramach wyznaczonych ram czasowych i budżetowych.
    Celem Wnioskodawcy jest dostarczenie programów komputerowych, które
    skoncentrowane są na realizacji precyzyjnych założeń biznesowych klienta z
    wykorzystaniem nowoczesnych technologii informatycznych. Działania obejmują
    systematyczne tworzenie i rozwój oprogramowania w oparciu o zaawansowane platformy
    technologiczne.
    Głównym celem jest tworzenie kodu programów komputerowych w technologiach (...),
    który nie tylko spełnia, lecz także przewyższa ustalone z klientem wskaźniki jakości oraz
    efektywności. Priorytetem jest dostarczenie rozwiązań wykorzystujących potencjał
    języków programowania (...), które w pełni zaspokajają oczekiwania klienta w zakresie
    wydajności i użyteczności nowoczesnych aplikacji biznesowych.
    Celem jest również opracowywanie kodu programu z uwzględnieniem precyzyjnej
    struktury wymaganej przez klienta końcowego, wykorzystując bibliotekę (...) oraz
    najnowsze narzędzia deweloperskie.
    Praca opiera się na bieżącej analizie rozwoju technologii informatycznych oraz
    implementacji rozwiązań architektonicznych, które są akceptowane i preferowane przez
    klienta w kontekście współczesnych standardów branżowych.
    Założeniem jest tworzenie kodu programu komputerowego, który skutecznie realizuje
    cele biznesowe klienta poprzez wykorzystanie najnowszych funkcjonalności dostępnych
    platform technologicznych, jednocześnie dbając o zachowanie prostoty i przejrzystości
    struktury kodu. Cel obejmuje dostarczenie rozwiązań opartych na prototypowaniu i
    testach, które są skuteczne i efektywne, zapewniając łatwą czytelność i zarządzalność
    rozwiązań dla klienta końcowego.
    Działania koncentrują się na dostarczaniu programów komputerowych, które nie tylko
    technicznie spełniają oczekiwania klienta w zakresie wykorzystania nowoczesnych
    technologii (...), ale także efektywnie przyczyniają się do osiągnięcia celów biznesowych
    klienta, zachowując jednocześnie wysoką jakość kodu i optymalną strukturę
    implementacyjną.
    Wnioskodawcy udało się osiągnąć wiele konkretnych celów związanych z opracowaniem
    rozwiązań praktycznych oraz innowacyjnych – w ramach poszczególnych projektów
    realizowanych z wykorzystaniem technologii (...):
    - projekt systemu bankowego – (...);
    - projekt portalu dla branży energetycznej – (...);
    - projekt contact center dla branży ubezpieczeniowej – (...).
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami i kontrahentami spółki.
    Systematyczność w odniesieniu do działań oznacza konsekwentne i zaplanowane
    podejście do wykonywanych czynności związanych z tworzeniem, rozwijaniem oraz
    modyfikowaniem programów komputerowych. Obejmuje to wypracowanie określonych
    procedur, harmonogramów oraz procesów pracy, które umożliwiają skoordynowane
    działania na różnych etapach projektu. Systematyczność przejawia się również w stałej
    analizie i ocenie postępów projektu, co pozwala na dostosowywanie działań w celu
    osiągnięcia zamierzonych celów. Każdy projekt jest traktowany jako proces, który wymaga
    ciągłego monitorowania i dostosowywania w celu zapewnienia efektywności i skuteczności
    działań.

    W trakcie realizacji projektów stosowano elastyczny proces zarządzania projektem, oparty
    na podejściu (...). W ramach tego podejścia ustalono krótkoterminowe ramy czasowe,
    które umożliwiały skoncentrowanie się na twórczej pracy i osiągnięciu konkretnych celów
    w określonych odcinkach czasu.
    Planując harmonogramy prac, uwzględniono iteracyjną naturę metodyki (...), co pozwalało
    na wyznaczanie celów na krótkie okresy, zwykle trwające od 2 do 4 tygodni. W ramach
    każdej iteracji Wnioskodawca dążył do osiągnięcia konkretnego celu, takiego jak dodanie
    nowej funkcjonalności czy poprawa istniejącego elementu programu.
    Dzięki podejściu (...) Wnioskodawca możliwość dostosowywania harmonogramów prac w
    trakcie projektu, co było szczególnie przydatne w dynamicznym środowisku biznesowym.
    Elastyczność tego podejścia pozwoliła na reagowanie na zmieniające się wymagania
    klienta oraz na wprowadzanie kreatywnych usprawnień w programach komputerowych w
    ramach wyznaczonych ram czasowych.
    Zasoby wiedzy Wnioskodawcy to podstawowa wiedza informatyczna, programistyczna,
    umiejętność projektowania stron internetowych, umiejętność projektowania i
    administrowania bazami danych, umiejętność projektowania, programowania i
    testowania aplikacji wzbogacona o dodatkową wiedzę, umiejętność customizacji oraz
    integracji (...) i umiejętności dotyczących tworzenia oprogramowania dla poszczególnych
    technologii pozyskane podczas prac nad poprzednimi projektami oraz wiedza o nowych
    językach programowania.
    Technologie użyte w rozwiązaniach:
    (...)
    W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu technologii (...),
    programowania w językach (...)oraz nowoczesnych rozwiązań cloud-native i swojego
    doświadczenia zawodowego. Są to wiedza i umiejętności z zakresu następujących
    dziedzin: projektowanie i administrowanie bazami danych (...), architektura aplikacji
    rozproszonej w środowisku (...), algorytmika i optymalizacja wydajności, teoretyczne
    podstawy informatyki, nowoczesne języki programowania (...), inżynieria oprogramowania
    w metodologii (...) oraz bezpieczeństwo systemów komputerowych w środowisku
    enterprise. Wnioskodawca pracuje przy użyciu najnowszych technologii (...),
    systematycznie analizuje oficjalną dokumentację techniczną oraz zdobywa coraz bardziej
    aktualną wiedzę w zakresie funkcjonalności platform biznesowych. Nowe kombinacje
    narzędzi (...) z customowymi rozwiązaniami programistycznymi w (...) pozwalają na
    wytworzenie programów o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości dostosowanej
    do unikalnych wymagań branżowych.
    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
    Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na jego
    wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych technologicznych. Przy
    ulepszaniu/rozwijaniu „oprogramowania” Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i
    bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Zaplanowane przedsięwzięcie będzie realizowane w oparciu o systematyczny proces
    tworzenia i rozwoju oprogramowania z wykorzystaniem najnowszych technologii (...).
    Realizacja będzie przebiegać zgodnie z ustaloną metodologią zarządzania projektami,
    uwzględniającą specyfikę pracy z platformami enterprise oraz wymagania jakościowe
    klientów biznesowych.
    Proces realizacji rozpocznie się od szczegółowej analizy wymagań biznesowych oraz
    technologicznych zgłaszanych przez zleceniodawców, z uwzględnieniem specyfiki
    branżowej oraz istniejącej infrastruktury IT klienta. Na tej podstawie zostanie opracowana

    koncepcja rozwiązania technicznego, która po zaakceptowaniu przez klienta będzie
    implementowana z wykorzystaniem języków programowania (...) oraz biblioteki (...).
    W ramach realizacji przedsięwzięcia będzie prowadzona ciągła analiza rozwoju technologii
    informatycznych, w szczególności nowych funkcjonalności (...)oraz zmian w dostępnych
    narzędziach deweloperskich. Każdy projekt będzie realizowany w oparciu o fazę
    prototypowania i testowania, co pozwoli na weryfikację przyjętych założeń technicznych
    oraz optymalizację rozwiązania przed wdrożeniem produkcyjnym.
    Harmonogram realizacji uwzględni iteracyjny charakter prac, z podziałem na etapy
    obejmujące zbieranie wymagań, przygotowanie koncepcji rozwiązania, opracowanie
    dowodu koncepcji oraz implementację rozwiązania docelowego. W każdym etapie będą
    wyznaczane konkretne cele czasowe i jakościowe, co zapewni kontrolowane osiąganie
    założonych rezultatów oraz możliwość bieżącego monitorowania postępu prac zgodnie z
    przyjętymi standardami branżowymi.
    Realizacja będzie finansowana ze środków własnych w ramach indywidualnej pracy
    kreatywnej, z wykorzystaniem posiadanej infrastruktury technicznej oraz dostępu do
    najnowszych narzędzi deweloperskich i platform (...).
    Efektem prowadzonych działań będzie opracowanie zaawansowanych rozwiązań
    programistycznych charakteryzujących się wysokim stopniem innowacyjności technicznej
    oraz customizacji architektonicznej, implementowanych w oparciu o autorskie algorytmy i
    niestandardowe integracje z wykorzystaniem ekosystemu (...). Powstałe programy
    komputerowe będą reprezentować unikalne połączenie natywnego programowania w
    językach (...) z zaawansowanymi technikami rozszerzania funkcjonalności platform
    enterprise poprzez custom plugins, (...) extensions oraz dedykowane workflow
    orchestrations implementowane w (...) z wykorzystaniem własnoręcznie opracowanych
    konektorów i funkcji (...).
    W ramach działalności, dzięki której Wnioskodawca tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte
    podczas indywidualnego studiowania materiałów z zakresu technologii (...) oraz
    nowoczesnych języków programowania i swojego doświadczenia zawodowego. Są to
    wiedza i umiejętności z zakresu następujących dziedzin: projektowanie i administrowanie
    bazami danych (...), programowanie w językach (...), tworzenie interfejsów użytkownika z
    wykorzystaniem biblioteki (...), integracja systemów enterprise, architektura aplikacji cloud-
    native w środowisku (...) oraz bezpieczeństwo systemów komputerowych.
    Wnioskodawca pracuje przy użyciu najnowszych technologii (...), systematycznie analizuje
    dokumentację techniczną i zdobywa coraz bardziej aktualną wiedzę w zakresie
    funkcjonalności platform biznesowych. Nowe kombinacje narzędzi (...) z customowymi
    rozwiązaniami programistycznymi pozwalają na wytworzenie programów o
    niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości dostosowanej do specyficznych potrzeb
    branżowych.
    Do innowacyjnych rozwiązań należały:
    - technologie i narzędzia (autorskie rozwiązania, biblioteki, frameworki);
    - nowoczesne metodologie, tj. (...);
    - rozwiązania niestandardowe np. specyficzne algorytmy dla specyficznych problemów;
    - optymalizacja i wydajność;
    - nowatorskie rozwiązania na bazie najlepszych praktyk informatycznych;
    - kreatywność, czasami najprostsze rozwiązania są najlepsze, myślenie out-of-the-box.
    Efekty pracy, które Wnioskodawca nazywa „oprogramowaniem” zawsze są oraz będą
    utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

    a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    b) nie są i będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
      określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
      przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
    c) nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
      zlecanych przez Kontrahenta.
    Wytworzone oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawy z 4 lutego 1994
    r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych.
    Efekty pracy, które Wnioskodawcy nazywa „oprogramowaniem”, zawsze były/będą
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa autorskie do tych „oprogramowań”.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do „oprogramowania” następuje
    zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane
    odbywają się w świecie cyfrowym. Program tworzony przez Wnioskodawcę zapisywany
    jest w środowisku, którego właścicielem jest spółka i tam odbywa się jego przekazanie
    zgodnie z ustaleniami pomiędzy Wnioskodawcą a spółką, np. w formie protokołu
    przekazania.
    Wnioskodawca otrzymuje jedno wynagrodzenie. Jedyną usługą Wnioskodawcy jest
    tworzenie programów komputerowych, całość wynagrodzenia jest więc wynagrodzeniem
    za przeniesienie praw autorskich do „oprogramowania”. Umowa nie wprowadza
    odrębnych stawek za inne czynności.
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję od 1 maja 2025 roku.
    Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, według wzoru:
                          (a+b) *1,3
                          a + b + c +d,
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
      z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego
      w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
      rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Interfejsy, o których mowa we wniosku są tworzone przez Wnioskodawcę i są elementem
    składowym tworzonych przez Wnioskodawcę programów komputerowych. Cały program
    tworzony jest przez kilka elementów.
    Pytania
    1. Czy działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia oprogramowania opisana
      przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt
      38-40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

    2. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5%
      do dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczonych usług tworzenia oprogramowania,
      na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia
    oprogramowania opisana przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 5a pkt 38-40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości
    zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu
    osiągniętego z tytułu świadczenia opisanych usług w zakresie tworzenia oprogramowania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatek od
    osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania (tzw. IP Box).
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
      których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych,
      których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony,
      rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego
      działalności badawczo-rozwojowej.
    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT,
    zgodnie z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace
    rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z art. 5a pkt 39 ustawy o PIT „badania naukowe” to:
    a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce;
    b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania
    naukowe” obejmują:

    a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl ww. przepisów „prace rozwojowe” są działalnością obejmującą nabywanie,
    łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w
    tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji
    oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
    procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Działalność badawczo rozwojowa.
    Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności
    badawczo- rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:
    - mają twórczy charakter,
    - są prowadzone w systematyczny sposób,
    - zostały zrealizowane w określonym celu – zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
      wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
    - obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Twórczy charakter pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza – mający na
    celu tworzenie, będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” – powodować powstawanie
    czegoś. Można zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na
    celu opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być
    wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo
    produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program. Ponadto, wśród synonimów terminu
    „twórczy” można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy „konstruktywny”. Mając
    na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że jego działalność ma charakter twórczy/
    innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie dostępnych
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi
    informatycznych.
    Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego podejścia, każdorazowo
    wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych pozwalających na realizację danego
    projektu. Rozwiązania proponowane kontrahentowi w ramach projektów nie powielają
    prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient otrzymuje
    zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT.
    Systematyczność.
    Pojęcie „systematyczny” oznacza „robiący coś regularnie i starannie” oraz w przypadku
    działań: „prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu”. Wydaje się
    również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie prac
    badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie działalności w
    tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać tego rodzaju
    prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną regularnością. W opinii
    Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych podatnika i
    konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które prowadzone są w
    uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace jakie Wnioskodawca
    realizuje w ramach działalności nie mają incydentalnego charakteru, lecz wykonywane są

    w systematyczny sposób. Działania te stanowią istotę funkcjonowania Wnioskodawcy i
    podejmowane są w zaplanowany sposób poprzez odpowiadanie na zapotrzebowanie
    kontrahenta. Systematyczność realizowanych prac wynika również z funkcji pełnionych
    przez Wnioskodawcę wobec spółki, w tym realizacji na jego rzecz prac polegających na
    dostarczaniu nowych rozwiązań informatycznych lub ich istotnych modyfikacjach w reakcji
    na ciągle zmieniające się zapotrzebowanie kontrahentów.
    Określony cel działalności.
    Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do
    uzyskania specjalistycznej wiedzy. Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich
    wykorzystanie do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych
    produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem realizowanych przez Wnioskodawcę
    prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz optymalizacja (modyfikacja)
    innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych narzędzi IT. Prace rozwojowe
    Wnioskodawca, poprzez tworzenie nowego rozwiązania technicznego, wykorzystuje
    dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z dziedziny technologii i
    informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.
    Aktywność w ramach prowadzonych prac jest pracami rozwojowymi, gdyż polega m.in. na
    kształtowaniu i wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do
    tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i
    rozwiązań. Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są
    prowadzone na schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany
    charakter i są przygotowywane pod kątem zapotrzebowania klienta. Ponadto, charakter
    prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian do produktów. Nie
    polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in. koniecznością aktualizacji
    oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz polega na opracowaniu nowych
    produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących produktów w związku ze zgłoszeniem
    zapotrzebowania przez kontrahenta lub identyfikacją zapotrzebowania przez
    Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji określonych segmentów
    prowadzonej działalności.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace spełniają definicję działalności
    badawczo- rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o
    PIT.
    Zasady opodatkowania.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W
    myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: (...)
    8. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
    stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o
    PIT). Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy dochodem (stratą) z

    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na
    podstawie art. 30ca są obowiązani:
    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy). Jak wynika z
    powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP
    stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji
    finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów.
    Przepisy o „IP Box” nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania
    zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.
    Podsumowując:
    1. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej
      działalności gospodarczej,
    2. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych,
    3. wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie przepisów o prawie
      autorskim,

    4. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
      ewidencję pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
      dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej,
    5. Wnioskodawca dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego
      oprogramowania.
    W związku z powyższym Wnioskodawca może zastosować stawkę 5% od dochodu z tytułu
    świadczonych usług w ramach prowadzenia działalności opisanych we wniosku o
    interpretację.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą, której przedmiotem jest wytwarzanie oprogramowania.
    Świadczy Pan usługi jako niezależny deweloper. Przedmiotem Pana prac są:
    - (...) – aplikacja wspierająca zarządzanie dostawcami oraz produktami (...);
    - (...), aplikacja umożliwiająca dwukierunkową wymianę danych oraz automatyzację
      procesów operacyjnych związanych z zarządzaniem dostawcami.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może

    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku podkreślił Pan, że wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu
    kodu oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami spółki poprzez uczestnictwo w
    definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez analizowanie danych,
    pogłębianie wiedzy testowanie oprogramowania, optymalizowanie istniejącego kodu
    oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji technicznej, tworzenie
    opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy projektu.
    Nowo wytworzone oprogramowanie różni się w znacznym stopniu od rozwiązań już
    funkcjonujących. Różnica polega na tym, że wytworzone lub istotnie ulepszone
    oprogramowanie realizuje koncepcję funkcjonalną i technologiczną, opracowaną przez
    Pana w odpowiedzi na konkretne potrzeby zleceniodawcy, które nie mogły zostać
    zaspokojone przy użyciu dostępnych, standardowych rozwiązań.
    Efekty Pana pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, tj.:
    - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
    - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny,
    - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Kontrahentów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że systematyczność w odniesieniu do działań oznacza konsekwentne i
    zaplanowane podejście do wykonywanych czynności związanych z tworzeniem,
    rozwijaniem oraz modyfikowaniem programów komputerowych. Obejmuje to

    wypracowanie określonych procedur, harmonogramów oraz procesów pracy, które
    umożliwiają skoordynowane działania na różnych etapach projektu. Systematyczność
    przejawia się również w stałej analizie i ocenie postępów projektu, co pozwala na
    dostosowywanie działań w celu osiągnięcia zamierzonych celów. Każdy projekt jest
    traktowany jako proces, który wymaga ciągłego monitorowania i dostosowywania w celu
    zapewnienia efektywności i skuteczności działań.
    W trakcie realizacji projektów stosowano elastyczny proces zarządzania projektem, oparty
    na podejściu (...). W ramach tego podejścia ustalono krótkoterminowe ramy czasowe,
    które umożliwiały skoncentrowanie się na twórczej pracy i osiągnięciu konkretnych celów
    w określonych odcinkach czasu. Planując harmonogramy prac, uwzględniono iteracyjną
    naturę metodyki (...), co pozwalało na wyznaczanie celów na krótkie okresy, zwykle
    trwające od 2 do 4 tygodni. W ramach każdej iteracji dążył Pan do osiągnięcia konkretnego
    celu, takiego jak dodanie nowej funkcjonalności czy poprawa istniejącego elementu
    programu. Dzięki podejściu (...) ma Pan możliwość dostosowywania harmonogramów prac
    w trakcie projektu, co było szczególnie przydatne w dynamicznym środowisku
    biznesowym. Elastyczność tego podejścia pozwoliła na reagowanie na zmieniające się
    wymagania klienta oraz na wprowadzanie kreatywnych usprawnień w programach
    komputerowych w ramach wyznaczonych ram czasowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana prac jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu
    narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań
    (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych
    lub ulepszonych funkcjonalnościach. Pana działania polegające na tworzeniu
    oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności
    tego oprogramowania.
    Programy komputerowe oferowane w Pana działalności opierały się na jego wiedzy z
    zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych technologicznych. Przy ulepszaniu
    /rozwijaniu „oprogramowania” każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej
    zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Wymienił Pan następujące technologie użyte w rozwiązaniach:
    (...)
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Z podanych przez Pana informacji wynika m.in., że w ramach prowadzonej działalności
    nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w
    tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu
    tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług)
    w postaci programów o nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach. Pana działania
    polegające na tworzeniu oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy
    użyteczności oraz funkcjonalności tego oprogramowania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

    Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach
    prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,

    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;

        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wynika z treści wniosku, wytwarza Pan programy komputerowe, które podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawach
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że wyodrębnia Pan w prowadzonej odrębnie od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, każde Prawo IP Box (prawa
    autorskie do Oprogramowania). W przedmiotowej ewidencji dokonuje Pan wyodrębnienia
    przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest od 1 maja
    2025 r.

    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego
    (oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w 2025 roku oraz w latach kolejnych, jeśli okoliczności faktyczne
    sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu
      wydania interpretacji.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).