Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.404.2018.1.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-26
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z realizacją projektu „x polegającego na przebudowie kamienicy na cele szkoły
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; parafia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2018 r. (data wpływu 18 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z realizacją projektu „x” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu wpływu 18 czerwca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z realizacją projektu „x”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

X jest personalną jednostką organizacyjną kościoła, posiada osobowość prawną na podstawie art. x pkt x podpunktux ustawy z dnia 7 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 poz. 380).

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT zwolniony.

Wnioskodawca w marcu 2018 r. podpisał z Zarządem Województwa umowę nr: x o dofinansowanie projektu: Wsparcie rozwoju dzieci i młodzieży z obszaru rewitalizacji poprzez realizację projektu pn. „x” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa x na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa 11 Rewitalizacja przestrzeni regionalnej, Działanie 11.1. Rewitalizacja miast, Poddziałanie 11.1.1 Rewitalizacja głównych ośrodków miejskich regionie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Projekt obejmuje prace budowlane tj. przebudowę zrujnowanej kamienicy w celu dostosowania jej do potrzeb funkcjonowania szkoły podstawowej oraz zakup wyposażenia dla szkoły. Kamienica będąca przedmiotem inwestycji jest własnością x (beneficjenta) natomiast szkoła podstawowa wchodzi w skład x w x, działającego obecnie w przylegającym budynku będącym także własnością beneficjenta projektu  x.

Organem prowadzącym szkół działających w ramach x jest x  instytucja nadrzędna w stosunku do domu zakonnego w ramach struktur xgo i jako prowincja zakonu posiadająca osobowość prawną na podstawie art. 8 pkt 1 podpunktu 7 ustawy z dnia 7 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej (tj. Dz. U. z 2018 poz. 380).

Prowadzenie szkół wpisuje się charyzmat x o czym stanowią m.in. art. x Norm Uzupełniających do x odnoszące się do wychowawczych instytucji Towarzystwa. Prowadzenie szkół jest niegospodarczą działalnością statutową Kościoła Katolickiego.

Dom Zakonny udostępnia budynek nieodpłatnie x na cele prowadzenia działalności oświatowej

W związku z realizacją przedmiotowego projektu Dom Zakonny  Beneficjent dokonuje zakupów towarów i usług udokumentowanych fakturami VAT, na których występuje jako nabywca.

Towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu pn. „x” nie będą służyć Beneficjentowi do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, gdyż budynek przebudowanej kamienicy wraz z wyposażeniem będzie udostępniony  na cele oświatowe, na czas nieokreślony nieodpłatnie.

Wnioskodawca wykazuje VAT od nabywanych w związku realizacją projektu towarów i usług jako koszt kwalifikowany.

Wnioskodawca, będący osobą prawną, prowadzi statutową niegospodarczą działalność kościoła katolickiego. Osiąga także przychody z najmu obiektów innych niż opisane powyżej i z tego tytułu nie przekracza limitów, których mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Posiada status podatnika VAT zwolnionego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku gdy podatnik nie jest zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny” oraz opisana realizowana inwestycja nie będzie wykorzystana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego od zakupu towarów i usług objętych projektem pn. „x”?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków ponoszonych w związku realizacją projektu „x”.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej: „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przedstawione wyżej unormowania wykluczają możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca posiada status podatnika VAT zwolnionego. Wnioskodawca nie przekracza limitów, o których mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu pn. „x” nie będą służyć Beneficjentowi do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, gdyż budynek przebudowanej kamienicy wraz z wyposażeniem będzie udostępniony  na cele oświatowe, na czas nieokreślony nieodpłatnie.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia podatku VAT w związku z wydatkami poniesionymi na realizację projektu pn. „x”.

Odnosząc zatem powołane wyżej przepisy do opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie nie zostanie spełniony podstawowy warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach, dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu. Przesłanką pozwalającą na taki wniosek jest fakt, że Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT zwolniony, a nabyte towary i usługi nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wnioskodawca nie ma zatem prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „x”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w x, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.