Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-94/10/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-05-06
Teza: ustalenie miejsca świadczenia usług montażu zestawów akumulatorowych.
Słowa kluczowe: świadczenie-miejsce świadczenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 27; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28m (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28o

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 lutego 2010 r. (data wpływu 11 lutego 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie ustalenia miejsca świadczenia usług montażu zestawów akumulatorowych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie ustalenia miejsca świadczenia usług montażu zestawów akumlatorowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca wykonuje usługę montażu zestawów akumulatorowych na zamówienie firmy ze Szwajcarii. Wnioskodawca usługę wykonuje z powierzonego materiału, którego właścicielem jest zleceniodawca usługi. Firma ze Szwajcarii nie ma w Polsce siedziby, stałego miejsca zamieszkania i nie prowadzi na terenie Polski działalności gospodarczej. Posiada w Polsce jedynie przedstawiciela podatkowego, który rozlicza podatek VAT. Szwajcarska firma posiada nadany przez polski Urząd Skarbowy numer NIP PL. Tym numerem NIP PL firma ze Szwajcarii posługiwała się dotychczas w transakcjach z Wnioskodawcą. Wykonane przez Wnioskodawcę wyroby w postaci zestawów akumulatorowych nie są wysyłane do zamawiającego usługę do Szwajcarii, lecz zgodnie z jego dyspozycją wysyłane są do odbiorców na całym świecie. Wykonane wyroby Wnioskodawca wysyła z terenu Polski bezpośrednio do kontrahentów organizując transport i spedycję. Szwajcarska firma fakturuje sprzedaż wykonanych przez Wnioskodawcę wyrobów, posługując się swoim numerem NIP PL i ujmuje ją w deklaracji VAT sporządzonej przez swojego przedstawiciela podatkowego.

Oprócz usługi montażu zestawów akumulatorowych, zgodnie z umową, Wnioskodawca refakturuje część kosztów, których nie zawiera cena usługi, a są one nierozerwalnie związane z wykonaną usługą. Wnioskodawca refakturuje m.in. poniesione koszty usług transportowych, obsługi agencji celnej, tłumaczeń, napraw maszyn dzierżawionych, koszt usług pracy tymczasowej, usługi biurowej, usługi pocztowej itp.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wystawiając fakturę sprzedaży usługi montażu zestawów akumulatorowych i refaktury poniesionych kosztów usług na rzecz firmy ze Szwajcarii, która nie posiada w Polsce siedziby, adresu i nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej:

1.  Wnioskodawca winien uznać, zgodnie z nowym brzmieniem art. 28b ustawy o VAT, iż miejscem świadczenia tych usług jest Szwajcaria i tym samym uznać te usługi jako niepodlegające opodatkowaniu w Polsce, czy
2.  biorąc pod uwagę fakt, iż:
    *   firma ze Szwajcarii fakturuje sprzedaż wyprodukowanych w Polsce zestawów posługując się polskim numerem NIP PL,
    *   rozlicza tą sprzedaż w deklaracji VAT sporządzonej przez swojego przedstawiciela podatkowego w Polsce,
    *   wyprodukowany wyrób w Polsce, wyjeżdża do odbiorcy finalnego (cały świat) z trenu Polski,

Wnioskodawca winien uznać, iż firma ze Szwajcarii jest traktowana na równi z polskim podatnikiem i miejscem opodatkowania usług montażu zestawów akumulatorowych i usług refakturowanych jest Polska?

Zdaniem Wnioskodawcy, miejscem świadczenia usług, a tym samym miejscem opodatkowania omawianych usług montażu zestawów akumulatorowych oraz refakturowania usług towarzyszących (spedycja, transport, usługi agencji celnej, tłumaczenia, naprawa maszyn, usługi pracy tymczasowej, usługi biurowe, pocztowe i inne) jest Polska. Wystawiane faktury za usługi zawierają podatek VAT. Przedstawiciel podatkowy w Polsce szwajcarskiej firmy ma w pełni prawo do odliczenia w deklaracji VAT – 7 podatku VAT z faktur Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca świadczy na rzecz firmy ze Szwajcarii usługę montażu zestawów akumulatorowych. Usługę Wnioskodawca wykonuje z powierzonego materiału, którego właścicielem jest zleceniodawca usługi. Wykonane wyroby w postaci zestawów akumulatorowych, zgodnie z dyspozycją firmy szwajcarskiej wysyłane są do odbiorców na całym świecie. Szwajcarska firma fakturuje sprzedaż wykonanych przez Wnioskodawcę wyrobów, posługując się swoim numerem NIP PL. Szwajcarska firma nie ma w Polsce siedziby, stałego miejsca zamieszkania i nie prowadzi na terenie Polski działalności gospodarczej. Posiada w Polsce jedynie przedstawiciela podatkowego. Oprócz usługi montażu zestawów akumulatorowych, zgodnie z umową, Wnioskodawca refakturuje część kosztów, których nie zawiera cena usługi, a są one nierozerwalnie związane z wykonaną usługą. Wnioskodawca refakturuje poniesione koszty usług transportowych, obsługi agencji celnej, tłumaczeń, napraw maszyn dzierżawionych, koszt usług pracy tymczasowej, usługi biurowej, usługi pocztowej itp.

Odnosząc się do kwestii refakturowania usług, stwierdzić należy, że polskie prawo podatkowe nie definiuje pojęć „refakturowanie” kosztów i „refakturowanie” usług. Regulacje w tym zakresie zostały natomiast zawarte w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006, Nr 347 s. 1 ze zm.).

„Refakturowanie” usług przewiduje art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym w przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Oznacza to, że podmiot „refakturujący” daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przerzucenie kosztów na inną firmę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Zatem, konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Celem refakturowania jest przeniesienie poniesionych kosztów przez podmiot refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzystał, pomimo że podmiot refakturujący danej usługi nie wykonał. „Refaktura" jest więc zwykłą fakturą VAT wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi. Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje usługę, a następnie „w stanie nieprzetworzonym” odsprzedaje ją swojemu kontrahentowi.

W art. 30 ust. 3 ww. ustawy o VAT postanowiono, iż w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej bierze udział w świadczeniu usług, podstawa opodatkowania jest kwota należna z tytułu świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku.

Zatem, w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca traktowany jest jako świadczący usługę zarówno montażu zestawów akumulatorowych jak również usługę transportową, obsługę agencji celnej, tłumaczeń, napraw maszyn dzierżawionych, pracy tymczasowej, biurową, pocztową.

W celu określenia, czy przedmiotowe usługi, które świadczy Wnioskodawca, podlegają opodatkowaniu w Polsce, należy ustalić miejsce świadczenia tych usług.

Generalne zasady wyrażone obecnie w art. 28b ust. 1 i 28c ust. 1 ustawy o VAT, różnicują sposób określenia miejsca świadczenia usług w zależności od tego, na czyją rzecz są one świadczone.

I tak w myśl art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności (art. 28b ust. 2 cyt. ustawy o VAT).

Ust. 3 art. 28b stanowi natomiast, iż w przypadku gdy usługobiorca nie posiada siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym zwykle prowadzi on działalność lub w którym ma on miejsce zwykłego pobytu.

W tym miejscu wskazać należy, ze na potrzeby Rozdziału 3 „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług” ustawy o VAT w art. 28a ustawodawca zawarł definicje podatnika.

W myśl art. 28a ww. ustawy o VAT na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Należy zauważyć, że art. 28a pkt 1 lit. a ustawy obejmuje na potrzeby stosowania Rozdziału 3 pojęciem podatnika co do zasady nie tylko podmioty które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lecz również podmioty, które wykonują działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, czyli działalność zdefiniowana w innych systemach prawnych niż system podatku od towarów i usług, której definicja odpowiada tej przyjętej w polskich przepisach.

Powyższy artykuł wprowadza definicję podatnika która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.

Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika działającego w takim charakterze jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą ma stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Zatem w sytuacji, gdy Wnioskodawca świadczy usługę montażu zestawów akumulatorowych oraz usługę transportową, obsługę agencji celnej, tłumaczeń, napraw maszyn dzierżawionych, pracy tymczasowej, biurową, pocztową na rzecz szwajcarskiej firmy, która nie ma w Polsce siedziby, stałego miejsca zamieszkania, i nie prowadzi na terenie Polski działalności gospodarczej to miejscem świadczenia tych usług, a tym samym opodatkowania, będzie miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę. Jeżeli usługi będą świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej kontrahenta Wnioskodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

W konsekwencji przedmiotowe usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz szwajcarskiej firmy, która w Polsce nie posiada siedziby, miejsca zamieszkania, ani miejsca prowadzenia działalności nie podlega opodatkowaniu na terytorium kraju.

W świetle powyższego, przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy, należy uznać za nieprawidłowe.

Kwestia prawa do odliczenia przez przedstawiciela podatkowego kontrahenta ze Szwajcarii podatku naliczonego w fakturach wystawionych przez Wnioskodawcę nie podlega ocenie w niniejszej interpretacji, gdyż nie jest to sprawa indywidualna Wnioskodawcy

Niniejsza interpretacja została wydana przy założeniu, że kontrahent szwajcarski nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 28b ust. 2, tym samym traci swą aktualność w sytuacji zmiany jakiegokolwiek elementu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.