Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-881/10-2/ISN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-08-12
Teza: Wystawianie faktur korygujących w formie papierowej do faktur wystawionych w formie elektronicznej.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura; faktura-faktura elektroniczna; faktura-korekta faktury; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27 maja 2010 r. (data wpływu 16 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur korygujących w formie papierowej do faktur wystawionych w formie elektronicznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur korygujących w formie papierowej do faktur wystawionych w formie elektronicznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest częścią międzynarodowej Grupy x prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży technicznych artykułów ściernych, obrabiarek i narzędzi mechanicznych, części i akcesoriów samochodowych. Spółka w związku ze swoją działalnością wystawia miesięcznie około 5 tysięcy faktur sprzedaży i faktur korygujących. Aby poprawić efektywność pracy i komunikacji, Spółka wystawia niektórym swoim kontrahentom faktury elektroniczne, przy użyciu programu EDI (ECOD ARCHIWUM), obsługiwanego przez zewnętrzną firmę C. Wystawiana w używanym przez Spółkę zintegrowanym systemie SAP faktura VAT, zapisana zostaje w technicznym pliku i dalej jest przesyłana do firmy C., która zapisuje ją w postaci faktury elektronicznej w programie EDI. Niestety powyższa metoda nie może mieć zastosowania do elektronicznych faktur korygujących. W obsługiwanym przez Spółkę systemie nie ma możliwości stworzenia dokumentu technicznego, który byłby zgodny ze standardem przesyłania dokumentów elektronicznych – faktura korekta za pomocą systemu EDI. Standard jest ustalony w formacie EDI-XML G1 przez instytucje nadzorujące wymianę elektroniczną dokumentów. Natomiast generowany przez Spółkę dokument techniczny dla faktur korygujących nie spełnia wymaganego standardu z uwagi na brak wielu informacji istotnych dla faktury korygującej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka jest uprawniona do wystawiania faktur korekty w formie papierowej do faktur elektronicznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz.U.05.133.1119, dalej jako: Rozporządzenie), faktury korygujące oraz duplikaty faktur do faktur wystawianych i przesłanych w formie elektronicznej przesyła się w tej samej formie.

Zdaniem Spółki, § 5 ust. 1 Rozporządzenia należy uznać za przepis ogólny, natomiast § 5 ust. 2 Rozporządzenia stanowi przepis w stosunku do niego szczegółowy.

W myśl bowiem § 5 ust. 2 Rozporządzenia, w przypadkach gdy przeszkody formalne lub techniczne uniemożliwiają wystawianie i przesłanie dokumentu, o którym mowa w ust. 1, w formie elektronicznej, w szczególności w przypadku cofnięcia przez odbiorcę faktur zgody na ich wystawianie i przesyłanie w formie elektronicznej, podatnik wystawia ten dokument w formie papierowej, zamieszczając na nim adnotację, że odpowiednio faktura korygująca lub duplikat faktury dotyczy faktury wystawionej w formie elektronicznej.

Wykładnia ww. przepisu może budzić wątpliwości, z uwagi na brak definicji przeszkód technicznych w przepisach Rozporządzenia. Należy jednak uznać za nieuprawnioną interpretację, zgodnie z którą dopuszczalność wystawiania w formie papierowej faktur korygujących do faktur elektronicznych dotyczyłaby jedynie sytuacji nadzwyczajnych i chwilowych, tj. takich gdzie system informatyczny używany przez podatnika umożliwiał mu wcześniej wystawianie i przesyłanie faktur korygujących bądź duplikatów faktur w formie elektronicznej, jednak z przyczyn technicznych czy formalnych w danym momencie nie jest możliwe wystawienie i przesyłanie takich dokumentów. Wykładnię, zgodnie z którą podatnik nie miałby prawa do wystawienia faktury korygującej fakturę elektroniczną w formie papierowej, w sytuacji, w której z założenia w tym systemie nie jest możliwe wystawienie elektronicznej faktury korygującej, należy uznać za zbyt restrykcyjną i nieprawidłową.

Należy podkreślić, że taka wykładnia § 5 Rozporządzenia prowadziłaby do jego niezgodności z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej jako: Dyrektywa), w szczególności z art. 219 Dyrektywy.

Zgodnie z ww. przepisem, każdy dokument lub notę, która zmienia fakturę pierwotną i odnosi się do niej w sposób wyraźny i jednoznaczny, uznaje się za fakturę. Z przytoczonego art. 219 Dyrektywy wyraźnie wynika, że organ nie może odmówić uznania za fakturę korygującą dokumentu lub noty tylko ze względu na formę, w jakiej została ona wystawiona.

Takie stanowisko podzielił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 26 stycznia 2009 r. (III SA/Wa 1870/08). Podobne stanowisko zajął również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 września 2007 r. (III SA/Wa 1054/07). Sąd przyznał słuszność argumentacji, zgodnie z którą w § 5 ust. 2 Rozporządzenia wyraźnie wskazano, że podatnik może, w przypadku faktur korygujących lub duplikatów e-faktur zrezygnować z formy elektronicznej, w sytuacji kiedy istnieją przeszkody formalne lub techniczne uniemożliwiające wystawienie i przesłanie dokumentu w formie elektronicznej, a taką przeszkodą techniczną jest niewątpliwie brak opracowanego standardowego komunikatu informatycznego w systemie EDI. Zatem, podatnik jest uprawniony do wystawienia tego dokumentu w formie papierowej, zamieszczając na nim adnotację, że dotyczy on faktury wystawionej w formie elektronicznej. Sąd nie podzielił stanowiska organów podatkowych, jakoby przeszkodą techniczną była wyłącznie taka, która ma charakter wyjątkowy, nieprzewidywalny i musi mieć charakter przemijający.

Przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym przeszkodą techniczną może być wyłącznie taka, która ma wyjątkowy, nieprzewidywalny i przemijający charakter pozostawałoby również w sprzeczności z językową wykładnią § 5 ust. 2 Rozporządzenia.

Skoro bowiem przepisy Rozporządzenia nie zawierają definicji przeszkody technicznej, należy posłużyć się definicją zawartą w Słowniku (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego, pod red. Stanisława Dubisza, PWN 2003). Słownik jako przeszkodę definiuje „to, co utrudnia, uniemożliwia osiągnięcie, zrealizowanie czegoś”. Przez techniczny, stosownie do definicji zawartej w Słowniku, należy rozumieć „odnoszący się do techniki – praktycznego wykorzystania osiągnięć nauki w przemyśle, transporcie, medycynie itp., stosowany w technice, zajmujący się techniką”. W świetle powyższego, z całą pewnością ograniczenia systemu informatycznego stanowić będą przeszkodę techniczną. Ani przepisy, ani językowe znaczenie terminu „przeszkoda techniczna” nie zawiera przesłanki wyjątkowości, nieprzewidywalności i przemijającego charakteru. Zatem, formułowanie takich przesłanek przez organy podatkowe jest bezpodstawne, co więcej stanowi wykładnię contra legem § 5 Rozporządzenia.

Spółka uważa, że ma prawo wystawiać faktury korekty do faktur elektronicznych w formie papierowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (\`(...)\`).

W myśl art. 106 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1.  określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2.  może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3.  może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w powołanym artykule, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), które określa szczegółowe zasady wystawiania i przechowywania faktur.

Zasady te dotyczą zarówno faktur wystawianych w formie papierowej jak i elektronicznej.

Jak wynika z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.

W myśl § 13 ust. 1 cyt. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Stosownie do § 13 ust. 3 tego rozporządzenia, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1.  zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;
2.  zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Art. 106 ust. 10 ustawy stwierdza, że minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia, sposób i warunki wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, uwzględniając:

1.  konieczność odpowiedniego dokumentowania sprzedaży i identyfikacji czynności dokonanych przez grupy podatników;
2.  potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;
3.  konieczność zapewnienia jednoznacznej identyfikacji wystawcy faktury oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności, niezaprzeczalności i nienaruszalności wystawianym i przesyłanym fakturom;
4.  stosowane techniki w zakresie wystawiania i przesyłania dokumentów w formie elektronicznej i kodowania danych w tych dokumentach.

Sposoby i warunki wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasady przechowywania oraz tryb udostępniania organom podatkowym faktur przesyłanych drogą elektroniczną określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119), zwane dalej rozporządzeniem.

Z powyższego wynika, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów wykonawczych przewidują dwie formy wystawiania faktur, tzw. papierową i elektroniczną.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktury korygujące oraz duplikaty faktur do faktur wystawianych i przesyłanych w formie elektronicznej przesyła się w tej samej formie.

Natomiast w § 5 ust. 2 rozporządzenia wskazano, iż w przypadkach gdy przeszkody formalne lub techniczne uniemożliwiają wystawianie i przesyłanie dokumentu, o którym mowa w ust. 1, w formie elektronicznej, w szczególności w przypadku cofnięcia przez odbiorcę faktur zgody na ich wystawianie i przesyłanie w formie elektronicznej, podatnik wystawia ten dokument w formie papierowej, zamieszczając na nim adnotację, że odpowiednio faktura korygująca lub duplikat faktury dotyczy faktury wystawionej w formie elektronicznej.

Analiza powyższych przepisów wskazuje, iż generalną zasadą jest, że faktury wystawione elektronicznie koryguje się również w tej samej formie. Jednakże podatnik może wystawić korektę faktury w formie papierowej do faktury wystawionej w formie elektronicznej, w przypadkach gdy przeszkody formalne lub techniczne uniemożliwiają mu wystawienie i przesłanie faktury korekty w formie elektronicznej.

W przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie również art. 218 obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L. z 2006 r. Nr 347, poz. 1 ze zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie uznają za faktury dokumenty lub noty w formie papierowej lub w formie elektronicznej, które spełniają określone warunki.

Zwrócić należy również uwagę na zapis art. 219 Dyrektywy 2006/112/WE stwierdzający, że każdy dokument lub notę, która zmienia fakturę pierwotną i odnosi się do niej w sposób wyraźny i jednoznaczny, uznaje się za fakturę.

Z powyższego wynika, iż faktury elektroniczne i faktury papierowe mają taką samą moc prawną.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka w związku ze swoją działalnością gospodarczą wystawia miesięcznie około 5 tysięcy faktur sprzedaży i faktur korygujących. Aby poprawić efektywność pracy i komunikacji, wystawia niektórym swoim kontrahentom faktury elektroniczne, przy użyciu programu EDI (ECOD ARCHIWUM), obsługiwanego przez zewnętrzną firmę C.. Wystawiana w używanym przez Spółkę zintegrowanym systemie SAP faktura VAT, zapisana zostaje w technicznym pliku i dalej jest przesyłana do firmy C., która zapisuje ją w postaci faktury elektronicznej w programie EDI. Niestety powyższa metoda nie może mieć zastosowania do elektronicznych faktur korygujących. W obsługiwanym przez Spółkę systemie nie ma możliwości stworzenia dokumentu technicznego, który byłby zgodny ze standardem przesyłania dokumentów elektronicznych – faktura korekta za pomocą systemu EDI. Standard jest ustalony w formacie EDI-XML G1 przez instytucje nadzorujące wymianę elektroniczną dokumentów. Natomiast generowany przez Spółkę dokument techniczny dla faktur korygujących nie spełnia wymaganego standardu z uwagi na brak wielu informacji istotnych dla faktury korygującej.

Jak wynika z powołanych przepisów, wystawianie faktur korygujących w formie elektronicznej do faktur wystawionych w tej samej formie jest zasadą. Wystawienie faktury korygującej w formie papierowej do faktury wystawionej w formie elektronicznej może mieć miejsce w pewnych sytuacjach, przy pojawieniu się określonych przeszkód. Do takich przeszkód w szczególności ustawodawca zaliczył przeszkodę techniczną. Powyższa analiza wskazuje, iż za przeszkodę techniczną należy uznać również ograniczenia systemu informatycznego. W przedmiotowej sprawie w obsługiwanym przez Spółkę systemie nie ma możliwości stworzenia dokumentu technicznego, który byłby zgodny ze standardem przesyłania dokumentów elektronicznych – faktur korekt za pomocą systemu EDI. Bowiem generowany przez Spółkę dokument techniczny dla faktur korygujących nie spełnia wymaganego standardu z uwagi na brak wielu informacji istotnych dla faktury korygującej.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, iż opisana we wniosku okoliczność stanowi przeszkodę wynikającą z ograniczeń systemowych do wystawiania korekt faktur w formie elektronicznej i w związku z tym spełnia przesłanki przeszkody technicznej, o której mowa w § 5 ust. 2 rozporządzenia o fakturach elektronicznych, uzasadniającą wystawienie faktury korygującej w formie papierowej, a wystawiona papierowa faktura korygująca ma taką samą moc prawną, co faktura wystawiona w formie elektronicznej.

Reasumując, Spółka w przedmiotowej sprawie jest uprawniona do wystawiania swoim kontrahentom faktur korygujących w formie papierowej do faktur elektronicznych, z odpowiednią adnotacją, że faktura korygująca dotyczy faktury wystawionej w formie elektronicznej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.