Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-653/13-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-12-10
Teza: Czy należy sporządzić korekty PIT-11 oraz PIT-4R za lata 2010 - 2012? Czy zapłacone w 2013 roku za pracowników ze środków Fundacji (płatnika) składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne powinny być wykazane w PIT - 11 za 2013 rok? Czy niedopłaty i nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w części przekazywanej do urzędu skarbowego za lata poprzednie oraz składki zdrowotne w wysokości 7,75% od podstawy ich naliczenia zapłacone przez Fundację (płatnika) z własnych środków powinny być uwzględnione przy obliczaniu bieżącego zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z miesiąc w którym zostaną uregulowane zaległe składki ZUS? Czy w przypadku braku możliwości pobrania odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od uzyskanego przez pracowników dochodu z tytułu opłacenia za nich składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne (sytuacja ta będzie dotyczyła byłych pracowników) w PIT-11 za 2013 rok należy wykazać włącznie w/w dochód, w związku z czym pracownicy (podatnicy) należny urzędowi skarbowemu podatek rozliczą w zeznaniu rocznym za 2013 rok?
Słowa kluczowe: fundacje; fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; pracownik; płatnik; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 32

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 11.09.2013 r. (data wpływu 13.09.2013 r.) oraz w piśmie z dnia 13.11.2013 r. (data wpływu 19.11.2013 r.) uzupełniającym braki wniosku na wezwanie Nr IPPB2/415-653/13-2/MK z dnia 13.11.2013 r. (data odbioru 15.11.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z zaniżeniem w latach 2010-2012 przez płatnika przychodu ze stosunku pracy oraz uregulowaniem ze środków płatnika składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne pracowników i byłych pracowników – **jest:**

*   **prawidłowe** \- w części dotyczącej braku obowiązku wykazania jako składek w informacji PIT-11 za 2013 rok zapłaconych w 2013 roku za pracowników ze środków płatnika składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne,

*   **nieprawidłowe** – w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W dniu 13.09.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z zaniżeniem w latach 2010-2012 przez płatnika przychodu ze stosunku pracy oraz uregulowaniem ze środków płatnika składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne pracowników i byłych pracowników.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Pracownikom Fundacja w latach 2010 - 2012 wypłacono z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych tzw. pomoc świąteczną. Zgodnie z obowiązującymi przepisami świadczenia te opodatkowano z uwzględnieniem kwot wolnych od podatku (art. 21 ust. 1 pkt 67 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) i nie naliczono od nich składek ZUS.

W protokole z przeprowadzonej kontroli Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, że na skutek nie uwzględnienia, tzw. kryterium socjalnego wypłacone świadczenia należy potraktować jako wynagrodzenia wynikające ze stosunku pracy i w związku z tym należy naliczyć od nich składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.

Naliczenie składek ZUS spowoduje powstanie nadpłat lub niedopłat podatku dochodowego od osób fizycznych w części przekazywanej do urzędu skarbowego, co ilustrują poniższe przykłady:

1.  Niedopłata podatku dochodowego od osób fizycznych w części przekazywanej do urzędu skarbowego

Było Powinno być Różnica

brutto 610,00 610,00 -

składka na ubezpieczenie

społeczne - 83,63 83,63

składka na ubezp. zdrowotne

1,25% od podstawy naliczenia - 6,58 6,58

podatek dochodowy od osób

fizycznych 41,00 95,00 54,00

składka na ubezp. zdrowotne

7,75%od podstawy naliczenia - 40,79 40,79

podatek dochodowy od osób

fizycznych w części

przekazywanej do urzędu

skarbowego 41,00 54,21 13,21

netto 569,00 424,79 -144,21

1.  Nadpłata podatku dochodowego od osób fizycznych w części przekazywanej do urzędu skarbowego

Było Powinno być Różnica

brutto 854,00 854,00 -

składka na ubezpieczenie

społeczne - 117,08 117,08

składka na ubezp. zdrowotne

1,25% od podstawy

naliczenia - 9,21 9,21

podatek dochodowy od osób

fizycznych 85,00 133,00 48,00

składka na ubezp. zdrowotne

7,75% od podstawy

naliczenia - 57,11 57,11

podatek dochodowy od osób

fizycznych w części

przekazywanej do urzędu

skarbowego 85,00 75,89 -9,11

netto 769,00 594,71 -174,29

Fundacja (płatnik) nie zgodziła się ze stanowiskiem ZUS i wniosła odwołanie w trybie wskazanym w protokole z przeprowadzonej kontroli. Zakładając jednak, że:

*   ZUS może nie uwzględnić zastrzeżeń Fundacji i podtrzymać swoje stanowisko w sprawie opisanych świadczeń,
*   naliczenie i zapłacenie składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz brak podstawy do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma znaczący wpływ na wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych w części przekazywanej do urzędu skarbowego,
*   pracownicy mogą odmówić zapłaty przypadających na nich składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, a w takim wypadku Fundacja (płatnik) będzie musiała uregulować te składki z własnych środków,

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy należy sporządzić korekty PIT-11 oraz PIT-4R za lata 2010 - 2012?
2.  Czy zapłacone w 2013 roku za pracowników ze środków Fundacji (płatnika) składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne powinny być wykazane w PIT - 11 za 2013 rok?
3.  Czy niedopłaty i nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w części przekazywanej do urzędu skarbowego za lata poprzednie oraz składki zdrowotne w wysokości 7,75% od podstawy ich naliczenia zapłacone przez Fundację (płatnika) z własnych środków powinny być uwzględnione przy obliczaniu bieżącego zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z miesiąc w którym zostaną uregulowane zaległe składki ZUS?
4.  Czy w przypadku braku możliwości pobrania odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od uzyskanego przez pracowników dochodu z tytułu opłacenia za nich składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne (sytuacja ta będzie dotyczyła byłych pracowników) w PIT-11 za 2013 rok należy wykazać włącznie w/w dochód, w związku z czym pracownicy (podatnicy) należny urzędowi skarbowemu podatek rozliczą w zeznaniu rocznym za 2013 rok?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1

Wnioskodawca uważa, że nie ma podstaw prawnych do korekty PIT-11 oraz PIT-4R za lata 2010 - 2012, gdyż w latach tych od wypłaconych świadczeń nie naliczono i nie odprowadzono do ZUS składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Należne ZUS, ale nie zapłacone składki nie mogą mieć wpływu na wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z czym w latach 2010 -2012 Fundacja (płatnik) pobrała i odprowadziła do urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w prawidłowej wysokości, a sporządzone informacje PIT-11 i deklaracje PIT-4R odzwierciedlały stan faktyczny.

Ad.2

Zgodnie z art. 26 ust 1 oraz 27b ust 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik ma prawo do uwzględnienia przy ustalaniu podstawy do opodatkowania i obliczenia należnego urzędowi skarbowemu podatku składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, jeżeli zostały przez niego zapłacone lub potrącone z jego środków.

Ponieważ Fundacja (płatnik) zakłada, że składki te zostaną zapłacone z jego środków, pracownicy (podatnicy) nie będą mieli prawa do uwzględnienia ich w zeznaniach rocznych za 2013 rok, w związku z tym Fundacja (płatnik) nie powinna wykazywać ich w informacjach PIT -11 za 2013 rok.

Ad.3

Wnioskodawca Stoi na stanowisku, że Fundacja (płatnik) ma prawo do uwzględnienia niedopłat i nadpłat podatku dochodowego od osób fizycznych. w części przekazywanej do urzędu skarbowego oraz zapłaconych za pracowników składek na ubezpieczenie zdrowotne (7,75% od podstawy naliczenia) przy obliczaniu bieżącego zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc, w którym zostaną uregulowane składki ZUS.

Zgodnie z art. 31 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnicy (zakłady pracy) zobowiązani są do obliczania i pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób, które uzyskują w ich zakładach przychody. Obliczony i potrącony przez płatników podatek dochodowy od osób fizycznych powinien być rozdzielony i odprowadzony w odpowiednich wysokościach do ZUS jako część składki na ubezpieczenie zdrowotne (7,75% podstawy naliczania) oraz do urzędu skarbowego jako zaliczka na podatek dochodowy.

Zapłacenie przez Fundację (płatnika) z jej środków składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne spowoduje powstanie niedopłat lub nadpłat podatku dochodowego od osób fizycznych w części przekazywanej w latach poprzednich do urzędu skarbowego.

W tej sytuacji Fundacja (płatnik) bieżące zobowiązanie z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc, w którym nastąpi zapłacenie zaległych składek do ZUS:

*   zwiększy o wartość ogółem podatku dochodowego od osób fizycznych
*   zmniejszy o składki zdrowotne w wysokości 7,75% od podstawy ich naliczenia.

Według przykładów zamieszczonych w opisanym stanie faktycznym rozliczenie podatku dochodowego od osób fizycznych w części należnej urzędowi skarbowemu będzie przedstawiać się następująco:

1.  niedopłata podatku w części przekazywanej do urzędu skarbowego:

\- przekazana w latach poprzednich zaliczka na podatek dochodowy od osób fiz. 41,00

\- zwiększenie podatku dochodowego od osób fizycznych 54,00

\- zmniejszenie podatku doch. od osób fizycznych o składkę zdrowotną

(7,75% od podstawy jej naliczenia) -40,79

\- skorygowana zaliczka należna urzędowi skarbowemu 54,21

\- bieżące zobowiązanie wobec urzędu skarbowego z tyt. zaliczek

na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc, w którym

zostaną zapłacone składki ZUS 1000,00

\- bieżące zobowiązanie wobec urzędu skarbowego z tyt. zaliczek

na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc, w którym

zostaną zapłacone składki ZUS po korekcie (1000,00 + 54,00 – 40,79) 1013,21

1.  nadpłata podatku w części przekazywanej do urzędu skarbowego:

\- przekazana w latach poprzednich zaliczka na podatek dochodowy od osób fiz. 85,00

\- zwiększenie podatku dochodowego od osób fizycznych 48,00

\- zmniejszenie podatku doch. od osób fizycznych o składkę zdrowotną

(7,75% od podstawy jej naliczenia) -57,11

\- skorygowana zaliczka należna urzędowi skarbowemu 75,89

\- bieżące zobowiązanie wobec urzędu skarbowego z tyt. zaliczek

na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc, w którym

zostaną zapłacone składki ZUS 1000,00

\- bieżące zobowiązanie wobec urzędu skarbowego z tyt. zaliczek

na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc, w którym

zostaną zapłacone składki ZUS po korekcie (1000,00 + 48,00 – 57,11) 990,89

Zmniejszenie lub zwiększenie bieżącego zobowiązania z tyt. zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc, w którym nastąpi uregulowanie składek do ZUS spowoduje, ze urząd skarbowy otrzyma należne zaliczki w prawidłowej wysokości a tym samym Fundacja wywiąże się z nałożonych na nią jako płatnika obowiązków.

Ad.4

Przy założeniu, że pracownicy odmówią zapłaty przypadających na nich składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne i składki te zostaną zapłacone przez Fundację (płatnika), pracownicy bez wątpienia osiągną dodatkowy dochód ze stosunku pracy. Dochód ten zostanie opodatkowany za miesiąc, w którym nastąpi uregulowanie naliczonych składek do ZUS. Jednak w przypadku byłych pracowników Fundacja (płatnik) nie będzie miała możliwości pobrania i odprowadzenia do urzędu skarbowego należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. W takim przypadku Fundacja (płatnik) powinna wykazać osiągnięty przez byłego pracownika dochód w informacji PIT-11 za 2013 rok. Podatek od tego dochodu zostanie rozliczony przez pracownika (podatnika) w zeznaniu rocznym za 2013 rok.

Nadmieniamy, że odpowiedzi Fundacji na zadane pytania przygotowano w oparciu o interpretacje prawa podatkowego wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu Nr ILPBI/415-1214/11-8/AA z dnia 30.01.2012 r. i Nr ILPBI/415-1214/11-13/AA z dnia 07.02.2012 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w części dotyczącej braku obowiązku wykazania w informacji PIT-11 za 2013 rok zapłaconych w 2013 roku za pracowników ze środków płatnika składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, natomiast w pozostałym zakresie za nieprawidłowe.

Zgodnie z generalną zasadą opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 31 ww. ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Przepis art. 32 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż zaliczki, o których mowa w art. 31, za miesiące od stycznia do grudnia, z zastrzeżeniem ust. 1a, wynoszą:

1.  za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku w tym zakładzie pracy przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali - 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu;
2.  za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód uzyskany od początku roku przekroczył kwotę, o której mowa w pkt 1 - 32% dochodu uzyskanego w danym miesiącu.

Z treści przepisu art. 32 ust. 2 ww. ustawy wynika, iż za dochód, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody w rozumieniu art. 12 oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 albo 3 lub w ust. 9 pkt 1-3 oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b lub pkt 2a. (…).

Zgodnie z art. 37 ust. 1 ww. ustawy, jeżeli podatnik, od którego zaliczki miesięczne pobierają płatnicy określeni w art. 31, art. 33 lub art. 35 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, złoży płatnikowi przed dniem 10 stycznia roku następującego po roku podatkowym oświadczenie sporządzone według ustalonego wzoru, które traktuje się na równi z zeznaniem, że:

1.  poza dochodami uzyskanymi od płatnika nie uzyskał innych dochodów, z wyjątkiem dochodów określonych w art. 30-30c oraz art. 30e,
2.  nie korzysta z odliczeń, z zastrzeżeniem ust. 1a pkt 2-4,
3.  nie korzysta z możliwości opodatkowania dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 lub 4,
4.  (uchylony)
5.  nie ma obowiązku doliczenia kwot uprzednio odliczonych, z zastrzeżeniem ust. 1a pkt 5

\- płatnik jest obowiązany sporządzić, według ustalonego wzoru (PIT-40), roczne obliczenie podatku, na zasadach określonych w art. 27, od dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym.

Roczne obliczenie podatku, o którym mowa w ust. 1, płatnicy sporządzają w terminie do końca lutego po upływie roku podatkowego i w tym samym terminie przekazują podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych (art. 37 ust. 3 ww. ustawy).

Płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a (art. 38 ust. 1 ww. ustawy).

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33 - 35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru (PIT-4R) (art. 38 ust. 1a ww.).

Z treści art. 39 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11), z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wskazuje się również dochody zwolnione od podatku dochodowego na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Fundacja w latach 2010 - 2012 wypłacała z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych tzw. pomoc świąteczną. Świadczenia te zostały opodatkowane z uwzględnieniem kwot wolnych od podatku na mocy art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od kwot zwolnionych nie były naliczane składki ZUS oraz zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W wyniku przeprowadzonej kontroli przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Fundacja otrzymała protokół z kontroli wskazujący że na skutek nie uwzględnienia, tzw. kryterium socjalnego wypłacone świadczenia należy potraktować, jako wynagrodzenia wynikające ze stosunku pracy i w związku z tym należy naliczyć od nich składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.

Fundacja nie zgodziła się ze stanowiskiem ZUS i wniosła odwołanie w trybie wskazanym w protokole z przeprowadzonej kontroli. Zakładając jednak, że ZUS może nie uwzględnić zastrzeżeń Fundacji i podtrzymać swoje stanowisko w sprawie, a naliczenie i zapłacenie składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz brak podstawy do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie miało znaczący wpływ na wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych w części przekazywanej do urzędu skarbowego, oraz fakt, że pracownicy mogą odmówić zapłaty przypadających na nich składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, Fundacja (płatnik) zamierza uregulować wszystkie składki (Pracodawcy i Pracownika, tj. część którą powinien zapłacić pracownik) z własnych środków.

Wnioskodawca zamierza również dokonać stosownych naliczeń zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości kwot, które były wolne od podatku.

W świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że z otrzymanego w wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego ZUS protokołu kontroli wynika, że Wnioskodawca w latach 2010 - 2012 r. nie wykazał pracownikom w informacjach PIT-11 przychodu ze stosunku pracy we właściwej wysokości, bowiem nienależnie przy wypłaconych świadczeniach z Zakładowego Funduszu Socjalnego uwzględniał kwoty wolne, zwolnione od podatku na mocy art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Wnioskodawca w informacji PIT-11 za lata 2010-2012 nie wykazał we właściwej wysokości przychodu pracowników ze stosunku pracy oraz od wypłacanych świadczeń w części objętej zwolnieniem od podatku nie obliczał, nie pobierał i nie odprowadzał zaliczek na podatek dochodowy oraz nie naliczał składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne co spowodowało wykazanie należnych zaliczek na podatek dochodowy w nieprawidłowych wysokościach w deklaracji PIT-4R za lata 2010-2012.

Na podstawie nieprawidłowo wystawionych informacji PIT-11 pracownicy Wnioskodawcy za dane lata złożyli zeznania podatkowe.

Z powołanych powyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż ustawodawca nałożył na płatnika obowiązek prawidłowego obliczenia, poboru i odprowadzenia w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych pracownikom (w tym byłym pracownikom) wynagrodzeń i innych świadczeń wypłaconych lub postawionych do dyspozycji pracownika, a także sporządzenia i przekazania podatnikowi i właściwemu urzędowi skarbowemu w ustawowym terminie informacji według ustalonego wzoru, m.in. informacji PIT-11.

Z przepisów tych wynika również, że ustawodawca ukształtował rolę płatnika, jako pośrednika pomiędzy podatnikiem i organem podatkowym. Czynności podejmowane przez płatnika, polegające na obliczeniu, pobraniu i wpłaceniu należności mają charakter czynności materialno -technicznych. Obowiązek podatkowy ciąży ostatecznie na podatniku. Płatnik natomiast, przekazuje organowi podatkowemu pieniądze podatnika pełniąc rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym. Z chwilą pobrania podatku i przekazania jego równowartości na rachunek właściwego urzędu skarbowego obowiązek płatnika wygasa.

Jednakże przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (w brzmieniu obowiązującym w 2011 r. - t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., natomiast w brzmieniu obowiązującym od dnia 17.07.2012 r. - t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749). przewidują odpowiedzialność płatnika za jego nieprawidłowe wywiązanie się z obowiązku obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Ustawa zawiera również zagadnienia związane z korektą deklaracji (informacji).

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach, rozumie się przez to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Z przepisu art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, iż jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Natomiast z § 2 tego artykułu wynika, iż skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Z treści art. 81 Ordynacji podatkowej wynika zatem, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m. in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych, np. błędnie mogła zostać określona wysokość przychodu bądź dochodu, a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Dlatego też powołane powyżej przepisy znajdują zastosowanie m.in. do korekty informacji PIT-11, deklaracji PIT-4R.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne organ podatkowy stwierdza, że zaistniała sytuacja upoważnia Wnioskodawcę (płatnika) do dokonania korekt wystawianych za lata 2010-2012 deklaracji PIT-4R i PIT-11.

W skorygowanych deklaracjach PIT-4R za lata 2010-2012, Wnioskodawca winien wykazać prawidłową należną zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych za minione lata, jaka winna była być przez płatnika (Wnioskodawcę) pobrana w związku z ciążącymi na nim obowiązkami płatnika, nałożonymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże bez uwzględnienia zapłaconych dopiero w roku 2013 składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne. Jak bowiem wynika z brzmienia art. 26 ust. 1 pkt 2 i art. 27b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – składki te podlegają odliczeniu w roku, w którym są pobrane przez płatnika ze środków podatnika (pracownika). Zatem kwota zaległych składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, uregulowanych w 2013 r., w żadnym przypadku nie może wpłynąć na wysokość zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych należnych za poprzednie lata. W deklaracji PIT-4R winny bowiem być wykazane należne zaliczki, a zatem takie, które powinny być pobrane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Ponieważ w informacjach PIT-11 nie uwzględnia się przychodów, dochodów zwolnionych z podatku na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przychodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku za wyjątkiem dwóch rodzajów przychodów zwolnionych z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 i art. 21 ust. 1 pkt 74 ustawy wystawione informacjach PIT-11 za lata 2010-2012 były błędne.

Wystawienie pracownikom błędnych informacji PIT-11 za lata 2010-2012 w związku z wykazaniem przychodu ze stosunku pracy w niewłaściwej wysokości również wywołuje obowiązek wystawienia korekt tych informacji, tak aby ich treść była zgodna ze stanem faktycznym.

Zatem dokonując korekty informacji PIT-11 za lata 2010 - 2012 r. dla swoich pracowników (czynnych i byłych) w związku z opisanym zdarzeniem przyszłym przedstawionym we wniosku, Wnioskodawca w złożonych korektach obowiązany będzie do wykazania wyższych kwot przychodu ze stosunku pracy dla pracowników i byłych pracowników.

Jak wynika z przywołanego powyżej art. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązkiem płatnika jest wykazanie w informacji PIT-11 faktycznie osiągniętego przez podatnika przychodu (dochodu) i faktycznie pobranej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Informacja PIT-11 powinna zatem zawierać prawidłowe dane o osiągniętych przez podatnika dochodach podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym i pobranych w danym roku podatkowym zaliczkach na podatek. W związku z powyższym – jeżeli dochód w latach 2010 - 2012 r. został wykazany w niewłaściwej wysokości - Wnioskodawca powinien zwiększyć w skorygowanych informacjach PIT-11 za lata 2010 - 2012 r. przychód (dochód) pracownika.

Należy zauważyć, iż w skorygowanych informacjach PIT-11 winny zostać uwzględnione w pełnej wysokości zaliczki jakie faktycznie zostały pobrane przez Wnioskodawcę w latach 2010 - 2012 r. Bowiem informacja PIT-11 winna odzwierciedlać stan faktyczny. Tym samym, skoro Wnioskodawca pobrał w 2010 - 2012 r. zaliczki z dochodów pracownika w określonej wysokości, to zaliczki te w tejże właśnie wysokości, tj. w takiej jakiej zostały faktycznie w tym roku pobrane – nawet jeżeli były one nieprawidłowe – winny być wykazane w skorygowanych informacjach PIT-11. Jak bowiem sama nazwa wskazuje, informacja PIT-11 jest informacją o pobranych (a nie należnych) zaliczkach na podatek dochodowy. Zatem fakt uiszczenia brakującej kwoty zaliczki w latach późniejszych nie może znaleźć odzwierciedlenia w informacji PIT-11 złożonej za poprzednie lata – w przedmiotowym przypadku za lata 2010- 2012.

W świetle powyższego należy uznać stanowisko Wnioskodawcy w przedmiocie zadanego pytania Nr 1 za nieprawidłowe.

W dalszej kolejności odnosząc się do zadanego pytania Nr 2 wniosku w przedmiocie ujęcia zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne w informacji PIT-11 za rok 2013 organ podatkowy potwierdza prawidłowość prezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska.

Mając na uwadze, że płatnik powinien w informacji PIT-11, o której mowa w art. 39 ust. 1 ww. ustawy wykazać zapłacone w danym roku podatkowym ze środków podatnika składki – w rozbiciu na składki społeczne i składki zdrowotne – jako podlegające odliczeniu od dochodu pracownika składki, o których mowa w przepis art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. ustawy, tj. składki na ubezpieczenie społeczne potrącone w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika oraz składki zdrowotne, o których mowa w art. 27b ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy – jako podlegające odliczeniu od podatku – pobrane w roku podatkowym przez płatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, stwierdzić należy, że jak wskazano w opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego składki na ubezpieczenie społeczne i składki na ubezpieczenie zdrowotne zostaną wpłacone do ZUS przez pracodawcę (Wnioskodawcę) z jego własnych środków, zatem zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że pracownicy nie będą mieli możliwości odliczenia tych składek od dochodu pracownika i podatku pracownika, gdyż nie zostanie spełniona przesłanka warunkująca ich odliczenie bowiem ww. składki nie zostaną zapłacone ani potrącone ze środków pracownika. W świetle powyższego Wnioskodawca nie powinien ich wykazywać w informacji PIT-11 za 2013 rok.

W odniesieniu do zadanego pytania Nr 3 wniosku organ podatkowy stwierdza co następuje.

W myśl art. 26 ustawy Ordynacja podatkowa podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowych podatki.

Odpowiedzialność podatnika za niektóre zobowiązania ogranicza jednak art. 26a § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z jego treścią, podatnik nie ponosi odpowiedzialności z tytułu zaniżenia lub nieujawnienia przez płatnika podstawy opodatkowania czynności, o których mowa w art. 12, 13 oraz 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - do wysokości zaliczki, do której pobrania zobowiązany jest płatnik. Z kolei płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony, o czym stanowi art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Natomiast przepis art. 8 ww. Ordynacji podatkowej stanowi, iż płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

W przedmiotowej sprawie przepisem tym jest powołany powyżej artykuł ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe – w przypadku, gdy przepisy prawa podatkowego przewidują pobór zaliczki na podatek dochodowy przez płatnika, odpowiedzialność za niepobranie zaliczki na podatek lub jej niewpłacenie w terminie, co do zasady ponosi płatnik, a tylko wyjątkowo podatnik. Sytuacja taka ma miejsce, gdy odrębne przepisy stanowią inaczej, albo podatek nie został pobrany z winy podatnika.

Z przepisu art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, iż zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności.

Za zaległość podatkową uważa się także niezapłaconą w terminie płatności zaliczkę na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23a, lub ratę podatku (art. 51 § 2 ww. Ordynacji podatkowej).

Przepisy § 1 i 2 stosuje się również do należności z tytułu podatków, zaliczek na podatki oraz rat podatków niewpłaconych w terminie płatności przez płatnika lub inkasenta (art. 51 § 3 ww. Ordynacji podatkowej)

Zgodnie z art. 53 § 1 ww. Ordynacji podatkowej od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę.

Odsetki za zwłokę nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba trzecia odpowiadająca za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art. 53a, art. 62 § 4, art. 66 § 5, art. 67a § 1 pkt 1 lub 2 i art. 76a § 1 (art. 53 § 3 ww. Ordynacji podatkowej).

Przy czym odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego (art. 53 § 4 ww. Ordynacji podatkowej).

Z powyższych uregulowań wynika, że odpowiedzialność płatnika dotyczy podatku niepobranego lub podatku pobranego a nie wpłaconego. Zobowiązanie płatnika nie jest jednak oderwane od zobowiązania podatkowego podatnika. Za wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 26a Ordynacji podatkowej, obciążony podatkiem jest podatnik, a rola płatnika polega na dopełnieniu czynności wskazanych w art. 8 Ordynacji podatkowej. Jeżeli podatek został zapłacony przez podatnika, to w dniu dokonania tej zapłaty wygasa zobowiązanie płatnika. Nie oznacza to jednak zwolnienia płatnika z obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę za okres od dnia następującego po dniu upływu terminu, w którym był on obowiązany dokonać wpłaty zaliczki, do dnia wpłaty podatku przez podatnika.

W świetle powyższego, jeżeli w efekcie ponownego przeliczenia zaliczek na podatek dochodowy w związku z błędnym wykazaniem przez Wnioskodawcę wynagrodzeń ze stosunku pracy okaże się , że za niektóre miesiące lat 2010-2012 pobrane zaliczki na podatek dochodowy są niższe niż należne i do organu podatkowego została odprowadzona zaliczka w kwocie zaniżonej, to wówczas różnica pomiędzy zaliczkami pobranymi i odprowadzonymi a należnymi stanowi zaległość podatkową, od której należne są odsetki za zwłokę naliczane od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego.

Zatem w sytuacji gdy wystąpi zaległość podatkowa z tytułu zaniżonej zaliczki na podatek dochodowy za lata 2010-2012 Wnioskodawca obowiązany będzie dokonać wpłaty do organu podatkowego w 2013 r. zaległych, a nie pobranych przez niego w odpowiedniej wysokości zaliczek jakie były należne za 2010 - 2012 wraz z wymaganymi odsetkami za zwłokę, gdyż w ten sposób wywiąże się z obowiązku jaki wynika z treści art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast odnosząc się do zapytania dotyczącego kwestii związanej z powstaniem za niektóre miesiące ewentualnej nadpłaty podatku dochodowego i uwzględnienia jej przy obliczaniu bieżącego zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek dochodowy, organ podatkowy stwierdza co następuje.

Podstawowe obowiązki płatników regulują ww. przepisy art. 31 oraz art. 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się m.in. kwotę podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

Z treści art. 73 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, iż nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:

1.  zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;
2.  pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;
3.  zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4.  wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od wysokości pobranego podatku;
5.  zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

Przy czym z treści § 2 ww. art. 73 Ordynacji podatkowej wynika, iż nadpłata powstaje z dniem złożenia:

1.  zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego;
2.  deklaracji podatku akcyzowego - dla podatników podatku akcyzowego;
3.  deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy - dla jednoosobowych spółek Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych;
4.  deklaracji kwartalnej dla podatku od towarów i usług - dla podatników podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 76c ww. Ordynacji podatkowej nadpłatę wynikającą z zaliczek na podatek zwraca się po zakończeniu okresu, za który rozlicza się podatek. Jeżeli jednak nadpłata wynika z decyzji stwierdzającej nadpłatę, wydanej w związku z art. 75 § 1, zwrot nadpłaty następuje w terminie 30 dni od dnia wydania tej decyzji.

Podkreślić należy, że definicja nadpłaty zawarta w ustawie Ordynacja podatkowa wyczerpująco wylicza, w jakich sytuacjach powstaje nadpłata. Wszelkie inne przypadki, które nie są w ww. ustawie wymienione, nie powodują powstania nadpłaty w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. Nie każda zatem kwota wpłacona przez płatnika „nienależnie” do organu podatkowego stanowi nadpłatę.

Nadpłata podatku w przypadku płatnika dotyczy wyłącznie tych przypadków, w których dochodzi do uszczerbku w jego (płatnika) majątku na skutek zapłacenia należnego świadczenia w większej wysokości od tej, w której zostało pobrane. Jeżeli wadliwość postępowania płatnika (a taka ma miejsce w przedmiotowej sprawie) prowadzi do uszczuplenia majątku podatnika, nadpłata powstaje u podatnika, który w takim przypadku jest jedynym podmiotem uprawnionym do otrzymania jej zwrotu.

Instytucja nadpłaty w prawie podatkowym odnosi się wyłącznie do podatku, nie zaś do zaliczek na podatek. Nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych powstaje dopiero po rozliczeniu rocznym. Zwrot nadpłaty wynikającej z wpłaconych zaliczek następuje po zakończeniu okresu, za który rozlicza się podatek. Wynika to wprost z postanowień powołanego powyżej art. 73 § 2 Ordynacji podatkowej, czyli dla podatników podatku dochodowego nadpłata powstaje z dniem złożenia zeznania rocznego.

Wobec powyższego ewentualna nadpłata w zaliczkach na podatek dochodowy w związku z nie wykazaniem we właściwej wysokości przychodu pracowników ze stosunku pracy – zostanie wykazana przez podatników dopiero w złożonych przez nich korektach zeznań podatkowych za lata 2010-2012 złożonych przez podatników (pracowników i byłych pracowników) na podstawie sporządzonych przez Wnioskodawcę jako płatniku korekt informacji PIT-11 za lata 2010-2012.

Natomiast składki na ubezpieczenie zdrowotne, które zostaną opłacone przez Wnioskodawcę z jego własnych środków nie mogą być uwzględnione przy obliczaniu bieżącego zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z treścią ww. art. 27b ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy – odliczenie to jest możliwe tylko, gdy zostanie spełniona przesłanka warunkująca ich odliczenie, tj. ww. składki zostaną zapłacone lub potrącone ze środków pracownika.

Zatem w powyższym zakresie należało uznać stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W odniesieniu do kwestii dotyczącej poprawnego sporządzenia informacji PIT-11 za 2013 rok dla byłych pracowników Wnioskodawcy, za których Wnioskodawca opłacił składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne z własnych środków będącej przedmiotem zapytania Nr 4 wniosku organ podatkowy potwierdza prawidłowość prezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska.

Jak wskazał Wnioskodawca we wniosku wszystkie naliczone składki na ubezpieczenie społecznie i zdrowotne zostaną sfinansowane przez pracodawcę z jego środków. Składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne zostaną uregulowane w 2013 r.

Wskazać należy, iż ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć poprzez – wskazane w cyt. art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - pojęcie „nieodpłatny”. Przepisy ustawy o podatku dochodowym określają jedynie sposoby i kryteria ustalania wartości nabytych nieodpłatnie rzeczy (praw) albo nieodpłatnych świadczeń.

Na gruncie języka polskiego „nieodpłatny” znaczy tyle co: „nie wymagający opłaty; taki, za który się nie płaci; bezpłatny” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, 2003 r.).

W świetle powyższego, uznać należy, iż dla celów podatkowych, przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Wskazać przy tym należy, iż zgodnie z art. 353 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.

W związku z powyższym pojęcie „nieodpłatne świadczenie” w prawie podatkowym ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy.

Dlatego też zapłacone do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) przez Wnioskodawcę z własnych środków składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w części, w której powinny być one pokryte z dochodu pracowników (byłych pracowników), w świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będą stanowić dla pracowników przysporzenie majątkowe (przychód) mające swoje źródło w przychodach ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ww. ustawy. Natomiast zapłacone do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) przez Wnioskodawcę z własnych środków składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne za byłych pracowników będą stanowić dla nich przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Będzie to przychód miesiąca, w którym Spółka dokona ich zapłaty. Pracownicy i byli pracownicy otrzymają bowiem nieodpłatne świadczenie od pracodawcy i byłego pracodawcy, gdyż to on zapłaci z własnych środków składki (składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne), które powinny być finansowane ze środków pracowników (byłych pracowników). Tym samym inny podmiot (tutaj Wnioskodawca) wykona kosztem swego majątku zobowiązanie, które winno być sfinansowane z majątku pracowników (byłych pracowników). Przychód powstanie więc u wszystkich pracowników.

Zatem zaległe składki zapłacone przez Wnioskodawcę do ZUS z własnych środków będą przychodami pracowników (aktualnych i byłych) osiągniętymi w dacie ich zapłaty.

Od przychodu pracowników (aktualnych) płatnik obowiązany będzie do obliczenia i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy na zasadach określonych w art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w stosunku do byłych pracowników Wnioskodawca nie będzie że zobowiązany do poboru a także zapłaty zaliczek na podatek z tego tytułu. Przychód z tytułu zapłaty składek do ZUS jak wskazano powyżej należy zakwalifikować do przychodu z tzw. innych źródeł, od którego – zgodnie z uregulowaniami – ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – płatnik nie jest zobowiązany pobierać i odprowadzać zaliczki na podatek. Nie można zatem zgodzić się z Wnioskodawcą, iż winien wskazany przychód wykazać w informacji PIT-11. Z racji kwalifikacji omawianego przychodu do tzw. innych źródeł – obowiązek sporządzenia informacji PIT-11 dla byłych pracowników nie istnieje.

Wnioskodawca zobowiązany będzie natomiast, na podstawie art. 42a ww. ustawy, do wystawienia informacji PIT-8C za 2013 r., a były pracownik będzie obowiązany uwzględnić go w rocznym zeznaniu podatkowym składanym do urzędu skarbowego i od sumy uzyskanych w danym roku podatkowym dochodów zapłacić należny podatek. Zgodnie bowiem z treścią art. 42a osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W świetle powyższego Wnioskodawca powinien dla byłych pracowników wystawić informację PIT-8C za 2013 r., wykazując wysokość uzyskanego przez nich przychodu, a były pracownik (podatnik) będzie obowiązany uwzględnić go w rocznym zeznaniu podatkowym składanym do urzędu skarbowego i od sumy uzyskanych w danym roku podatkowym dochodów zapłacić należny podatek.

Reasumując:

*   Wnioskodawca obowiązany będzie do sporządzenia korekt informacji PIT-11 oraz PIT-4R, za lata 2010 – 2012.

*   Zapłaconych w 2013 roku za pracowników ze środków Fundacji (płatnika) składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne nie należy wykazywać w informacji PIT - 11 za 2013 rok?

*   Brak jest podstaw do uwzględnienia nadpłat i niedopłat w podatku dochodowym od osób fizycznych w części przekazywanej do urzędu skarbowego oraz składki zdrowotnej przy obliczaniu bieżącego zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc w którym zostaną uregulowane zaległe składki ZUS.

*   Wysokość przychodu uzyskanego przez byłych pracowników w związku z opłaceniem przez Wnioskodawcę z własnych środków składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne Wnioskodawca powinien wykazać w sporządzonych informacjach PIT-8C za 2013 r. a były pracownik (podatnik) będzie obowiązany uwzględnić go w rocznym zeznaniu podatkowym składanym do urzędu skarbowego i od sumy uzyskanych w danym roku podatkowym dochodów zapłacić należny podatek.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych wskazać należy, iż orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast Organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.