Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.285.2025.1.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Brak opodatkowania pobieranej opłaty za spóźnione
anulowanie rezerwacji lub niepojawienie się w hotelu.
Słowa kluczowe: anulowanie
hotel
odszkodowania
opłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania pobieranej opłaty za spóźnione
    anulowanie rezerwacji lub niepojawienie się w hotelu. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Miasto (...) (dalej: Gmina lub Miasto) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT. W swojej strukturze organizacyjnej posiada m.in. Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji -
    dalej również jako: „MOSiR”. MOSiR jest jednostką budżetową Miasta. Wraz z Miastem jest
    jednym podatnikiem VAT - czynności podlegające opodatkowaniu wykonywane przez
    MOSiR rozlicza Miasto. Gdy w dalszej części jest mowa, że MOSiR świadczy usługę należy
    przez to rozumieć, że są to czynności Miasta, jako podatnika, realizowane za
    pośrednictwem jego jednostki organizacyjnej - MOSiR.
    Miasto zakupiło budynek hotelu, który oddano w trwały zarząd MOSiR.
    MOSiR na rzecz grup zorganizowanych świadczy świadczenie kompleksowe, na które
    składa się usługa noclegowa wraz z pełnym wyżywieniem.
    Rezerwacja hotelu: Warunkiem skorzystania z usługi noclegowej jest rezerwacja przez
    zainteresowanych - grupy zorganizowane. W konsekwencji tego, grupy zorganizowane są
    każdorazowo zobowiązane do zawarcia umowy o świadczenie usług noclegowych i jej
    bezwzględne przestrzeganie.
    Grupy zorganizowane (dalej: „Klient”) za pośrednictwem portalu internetowego, osobiście,
    mailowo lub telefonicznie dokonują rezerwacji usługi noclegowej wraz z pełnym
    wyżywieniem. Podczas rezerwacji Klient wskazuje ilość osób, które zawiera grupa, ich
    grupę wiekową, początek i koniec rezerwacji (okres pobytu) oraz liczbę pokoi, z których
    chce skorzystać.
    Hotel dysponuje pokojami hotelowymi wg poniższego zestawienia:
    Liczba pokoi: 13, w tym:
        pokój 1-osobowy ze wspólną łazienką - 3
        pokoje 3-osobowe z własną łazienką - 6
        pokoje 4-osobowe z własną łazienką - 8
        pokoje 5-osobowe z własną łazienką - 2.
    Klient decyduje na jaki czas i w jakim terminie chce skorzystać z usługi noclegowej z
    pełnym wyżywieniem i w przypadku, gdy hotel nie jest zajęty w określonym terminie - ww.
    świadczenie kompleksowe zostaje zarezerwowane. Wysokość wynagrodzenia zależy od
    czasu, na jaki hotel jest udostępniany oraz od liczby osób z niego korzystających. Ponosi
    się więc odpłatność za osobodobę. Zatem, wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi iloczyn
    ustalonej opłaty, czasu rezerwacji (ilości dób) oraz liczby osób, składających się na grupę
    zorganizowaną. W zamian za ustalone wynagrodzenie Wnioskodawca świadczy ww.
    świadczenie kompleksowe.
    Zasady korzystania z hotelu zostały określone w regulaminie.
    Sporządzony przez MOSiR cennik ustala wysokość stawek za świadczenie usług
    noclegowych dla grup zorganizowanych za każdą osobę w zależności od jej grupy
    wiekowej.
    Po dokonaniu rezerwacji, osoba reprezentująca grupę zorganizowaną jest zobowiązana
    do odesłania przesłanego jej przez MOSiR egzemplarza umowy o świadczenie usług
    noclegowych (dalej: „umowa”) w terminie 3 dni od daty jej otrzymania. Nieodesłanie
    umowy przez tą osobę jest równoznaczne z uznaniem przez MOSiR rezerwacji za
    niedokonaną.
    Klient zobowiązany jest do przekazania informacji MOSiR co najmniej 3 dni przed
    przyjazdem o ostatecznej liczbie uczestników korzystających z usługi noclegowej wraz z
    pełnym wyżywieniem.

    Rozliczenie płatności: W zamian za ww. świadczenie kompleksowe, Klient zobowiązuje się
    zapłacić na rzecz MOSiR kwotę stanowiącą opisane powyżej wynagrodzenie. Cena zawiera
    podatek VAT.
    W przypadku przyjazdu większej lub mniejszej ilości osób niż wskazana przy dokonywaniu
    rezerwacji, różnica w wynagrodzeniu MOSiR zostanie rozliczona zgodnie z obowiązującym
    cennikiem dla grup zorganizowanych.
    Odstąpienie od umowy: Przed rozpoczęciem pobytu Klient ma możliwość odstąpienia od
    umowy (anulowania rezerwacji i rezygnacji ze świadczenia kompleksowej usługi) za
    zapłatą na rzecz MOSiR odstępnego. Za dzień odstąpienia uważa się dzień doręczenia
    MOSiR oświadczenia Klienta o odstąpieniu od Umowy w formie pisemnej.
    Wysokość odstępnego wynosi:
        w przypadku doręczenia MOSiR oświadczenia o odstąpieniu od umowy do 90 dnia
        przed rozpoczęciem pobytu - 10 % ustalonej ceny;
        w przypadku doręczenia MOSiR oświadczenia o odstąpieniu od umowy do 60 dnia
        przed rozpoczęciem pobytu - 40 % ustalonej ceny;
        w przypadku doręczenia MOSiR oświadczenia o odstąpieniu od umowy do 30 dnia
        przed rozpoczęciem pobytu - 70 % ustalonej ceny;
        w przypadku doręczenia MOSiR oświadczenia o odstąpieniu od umowy do dnia
        rozpoczęcia pobytu lub nieprzyjechaniu bez uprzedniego powiadomienia MOSiR -
        90 % ustalonej ceny.
    MOSiR przysługuje uprawnienie do zaspokojenia roszczenia o zapłatę odstępnego z kwot
    wpłaconych przez Klienta.
    Spóźnione odwołanie rezerwacji lub nieprzybycie do hotelu przez grupę zorganizowaną,
    wiąże się z tym, że MOSiR traci możliwość wynajęcia wielu pokoi na rzecz innych
    potencjalnych grup zorganizowanych lub klientów indywidualnych. Grupy zorganizowane
    rezerwują obiekty noclegowe z wielomiesięcznym wyprzedzeniem, w związku z czym
    oczywiste jest, iż MOSiR odmawia innym zainteresowanym rezerwacji tych konkretnych
    pokoi w tym konkretnym terminie. Odwołanie terminu w czasie krótkim w stosunku do
    terminu faktycznej rezerwacji powoduje, że MOSiR ma znikome szanse, na obłożenie
    hotelu na podobnym poziomie niż zakładany w momencie rezerwacji przez grupy
    zorganizowane. Jednocześnie MOSiR musi ponosić pewne stałe koszty związane z
    utrzymaniem hotelu, w którym znajdują się udostępniane pokoje, a także stałe koszty
    związane z bieżącą działalnością MOSiR, w tym utrzymaniem personelu. Odwołanie lub
    rezygnacja z rezerwacji (nieprzybycie do hotelu) w sposób niezgodny z warunkami
    rezerwacji obowiązującymi Klienta naraża MOSiR na wymierne straty, a także na utratę
    korzyści. Opłata za spóźnione anulowanie rezerwacji lub niepojawienie się w hotelu
    stanowi zatem, z punktu widzenia MOSiR, pewną zryczałtowaną rekompensatę za
    poniesione koszty i utracone korzyści.
    Opłatą, o której mowa powyżej obciążany jest Klient, który dokonał spóźnionego
    anulowania rezerwacji lub nie zjawił się w hotelu w terminie wskazanym w rezerwacji.
    Opłata ta stanowi rekompensatę za poniesione przez MOSiR koszty. Czasami opłata taka
    stanowić też będzie odszkodowanie za utracone korzyści.

## Pytanie

Czy opisane w stanie faktycznym opłaty za spóźnione anulowanie rezerwacji lub
    niepojawienie się w hotelu, powinny być opodatkowane podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Opisane w stanie faktycznym opłaty za spóźnione anulowanie rezerwacji lub
    niepojawienie się w hotelu, nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), dalej: „UoVAT” - Opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług [...] podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 UoVAT - Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 UoVAT - Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 UoVAT - Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju, co do zasady podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Świadczenie usług na gruncie podatku VAT ma szersze
    znaczenie niż świadczenie usług w rozumieniu potocznym. Stosownie do treści
    powołanych przepisów, każde świadczenie na rzecz osób fizycznych, osób prawnych lub
    jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 UoVAT, uznawane jest na gruncie ustawy za usługę. Zatem
    pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że UoVAT zalicza do grona usług każde świadczenie.
    Opodatkowaniu podlegają tylko takie transakcje, w ramach których występuje możliwy do
    zidentyfikowania konsument towarów lub usług. W związku z powyższym zaniechanie
    działania, tolerowanie czynności lub sytuacji podlega opodatkowaniu jedynie wówczas,
    gdy wykonywane jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji
    może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi.
    W doktrynie podkreśla się, że: „usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku
    którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść
    (choćby potencjalną). [...] Dopóki nie ma kogoś, kto odnosiłby lub powinien odnosić
    konkretne (wymierne) korzyści o charakterze majątkowym wiążące się z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą. Nie ma tutaj bowiem żadnej
    konsumpcji. Skoro świadczenie nie jest konsumowane (przy czym nie chodzi tutaj
    wyłącznie o finalną konsumpcję), to nie stanowi ono usługi. Musi pozostać poza sferą
    objętą opodatkowaniem VAT; podatek ten bowiem obciąża konsumpcję” (Adam
    Bartosiewicz, VAT. Komentarz, wyd. XVII, LEX 2023).
    UoVAT nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT,
    bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z art. 5 ust. 1 pkt
    1 UoVAT.

    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,
    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Aby więc opłaty za spóźnione anulowanie rezerwacji lub niepojawienie się w hotelu mogły
    zostać uznane za wynagrodzenie za usługi MOSiR, musiałyby zostać spełnione łącznie dwa
    warunki:
    1. opłaty te musiałyby być skorelowane z wzajemnym świadczeniem MOSiR i
    2. uiszczający opłatę musieliby uzyskiwać jakąś korzyść od MOSiR w zamian za tą opłatę.
    Zatem, aby dostawę towarów oraz świadczenie usług można było uznać za podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć związek pomiędzy dostawą tego towaru lub
    też świadczeniem usług oraz wypłaconym wynagrodzeniem. Tylko wówczas zapłata za ten
    towar lub usługę będzie stanowić podstawę opodatkowania dokonania danej czynności.
    Natomiast jak wynika z opisu stanu faktycznego, opłaty te z całą pewnością tych
    warunków nie spełniają. Opłaty są pobierane za anulowanie rezerwacji:
        po określonym terminie lub
        w przypadku niepojawienia się Klienta w hotelu bez uprzedniego powiadomienia o
        tym fakcie MOSiR.
    Powyższe opłaty są więc swego rodzaju karą umowną za spóźnione anulowanie rezerwacji
    lub niepojawienie się w hotelu. Mają one mobilizować potencjalnych Klientów do
    dokonywania rezerwacji w sposób przemyślany i rozważny, aby nie blokować miejsc
    noclegowych, które MOSiR mógłby sprzedać innym klientom.
    Spóźnione odwołanie rezerwacji lub nieprzybycie do hotelu przez grupę zorganizowaną,
    wiąże się z tym, że MOSiR traci możliwość wynajęcia wielu pokoi na rzecz innych
    potencjalnych grup zorganizowanych lub klientów indywidualnych. Grupy zorganizowane
    rezerwują obiekty noclegowe z wielomiesięcznym wyprzedzeniem, w związku z czym
    oczywiste jest, iż MOSiR odmawia innym zainteresowanym rezerwacji tych konkretnych
    pokoi w tym konkretnym terminie. Odwołanie terminu w czasie krótkim w stosunku do
    terminu faktycznej rezerwacji powoduje, że MOSiR ma znikome szanse, na obłożenie
    hotelu na podobnym poziomie niż zakładany w momencie rezerwacji przez grupy
    zorganizowane. Jednocześnie MOSiR musi ponosić pewne stałe koszty związane z
    utrzymaniem hotelu, w którym znajdują się udostępniane pokoje, a także stałe koszty
    związane z bieżącą działalnością MOSiR, w tym utrzymaniem personelu. Odwołanie czy
    rezygnacja z rezerwacji w sposób niezgodny z warunkami rezerwacji obowiązującymi
    Klienta naraża MOSiR na wymierne straty, a także na utratę korzyści. Opłata za spóźnione
    anulowanie rezerwacji lub niepojawienie się w hotelu stanowi zatem, z punktu widzenia
    MOSiR, pewną zryczałtowaną rekompensatę za poniesione koszty i utracone korzyści.
    W powyższych przypadkach nie dochodzi do wykonania przez MOSiR żadnej usługi na
    rzecz potencjalnego klienta. Uiszczenie opłaty przez danego Klienta nie wiąże się również z
    otrzymaniem przez niego jakiejkolwiek korzyści od MOSiR. Opłata ta skutkuje jedynie
    uszczupleniem majątkowym po stronie Klienta. Zatem w niniejszej sprawie, kwota
    pobranego przez MOSiR odstępnego, w sytuacji spóźnionego anulowania rezerwacji lub
    niepojawienie się w hotelu, nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług, gdyż
    faktycznie do takiego świadczenia usług nie dochodzi z przyczyn leżących po stronie
    Klienta. Jest to zatem sytuacja, w której doszło do niewykonania umowy sprzedaży, a więc
    zatrzymana przez MOSiR kwota odstępnego nie będzie tu ekwiwalentem,
    wynagrodzeniem za wykonane usługi, lecz będzie ona pełnić funkcję odszkodowawczą.
    W niniejszej sytuacji należy zwrócić uwagę na fakt, iż należność inkasowana od Klienta,
    który w zbyt późnym terminie odwołał rezerwację lub nie pojawił się w hotelu - nie ma

    związku ze świadczonymi przez MOSiR usługami noclegowymi, bowiem opłaty te
    pobierane są wyłącznie w przypadku, gdy do wyświadczenia usługi noclegowej nie
    dochodzi.
    Reasumując, w odniesieniu do ww. czynności nie znajdą zastosowania przepisy UoVAT,
    gdyż otrzymana kwota (opłata za spóźnione anulowanie rezerwacji lub za niepojawienie
    się w hotelu) nie wiąże się z wykonaniem przez MOSiR jakiegokolwiek świadczenia i tym
    samym nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT
    wymienionym w art. 5 ust. 1 UoVAT.
    Potwierdzeniem powyższego stanowiska są:
    1. interpretacja indywidualna z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-
      3.4012.846.2024.1.KP;
    2. interpretacja indywidualna z dnia 19 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.
      4012.421.2024.2.MC;
    3. interpretacja indywidualna z dnia 2 września 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-
      1.4012.470.2024.1.JKU;
    4. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2018 r., sygn. I SA/Łd
      530/18 - „Za świadczenie usług za wynagrodzeniem, a więc czynność podlegającą
      opodatkowaniu VAT uważane mogą być relacje, w których:
          istnieje jakiś związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach
          którego następuje świadczenie wzajemne,
          wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość przekazaną w
          zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
          istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy
          usługi,
          odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z
          czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
          istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia
          wzajemnego”.
    5. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2016 r., sygn. I
      SA/Kr 654/16 - „Z konstrukcji podatku od towarów i usług, wynika, że usługą jest tylko
      takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
      świadczenia odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną). Podatek od towarów i
      usług obciąża konsumpcję, czyli dopóki nie ma kogoś, kto odnosiłby lub powinien
      odnosić konkretne(wymierne) korzyści o charakterze majątkowym wiążące się z
      danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą, ponieważ niema
      wówczas żadnej konsumpcji. Odbiorcą świadczenia musi być inny podmiot niż
      wykonujący usługę”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji,
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju, co do zasady podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Świadczenie usług na gruncie podatku od
    towarów i usług ma szersze znaczenie niż świadczenie usług w rozumieniu potocznym.
    Stosownie do treści powołanych przepisów, każde świadczenie na rzecz osób fizycznych,
    osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które nie
    stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, uznawane jest na gruncie ustawy
    za usługę. Zatem pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie,
    na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej
    osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru
    świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde
    świadczenie.
    Opodatkowaniu podlegają tylko takie transakcje, w ramach których występuje możliwy do
    zidentyfikowania konsument towarów lub usług. W związku z powyższym zaniechanie
    działania lub tolerowanie czynności lub sytuacji podlega opodatkowaniu jedynie wówczas,
    gdy wykonywane jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji
    może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi.
    Ustawa nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika
    z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,
    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną
    zapłatą.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
    Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym
    wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i
    jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę

    oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem
    dokonanej czynności.
    Zatem, aby dostawę towarów oraz świadczenie usług uznać za podlegającą
    opodatkowaniu musi istnieć związek pomiędzy dostawą tego towaru lub też
    świadczeniem usług oraz wypłaconym wynagrodzeniem. Tylko wówczas zapłata za ten
    towar lub usługę będzie stanowić podstawę opodatkowania dokonania danej czynności.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT. W swojej strukturze organizacyjnej posiadają Państwo m.in. Miejski Ośrodek Sportu i
    Rekreacji. MOSiR jest Państwa jednostką budżetową. Zakupili Państwo budynek hotelu,
    który oddano w trwały zarząd MOSiR.
    MOSiR na rzecz grup zorganizowanych świadczy świadczenie kompleksowe, na które
    składa się usługa noclegowa wraz z pełnym wyżywieniem.
    Warunkiem skorzystania z usługi noclegowej jest rezerwacja przez zainteresowanych -
    grupy zorganizowane. W konsekwencji tego, grupy zorganizowane są każdorazowo
    zobowiązane do zawarcia umowy o świadczenie usług noclegowych i jej bezwzględne
    przestrzeganie.
    Grupy zorganizowane (Klient) za pośrednictwem portalu internetowego, osobiście,
    mailowo lub telefonicznie dokonują rezerwacji usługi noclegowej wraz z pełnym
    wyżywieniem. Podczas rezerwacji Klient wskazuje ilość osób, które zawiera grupa, ich
    grupę wiekową, początek i koniec rezerwacji (okres pobytu) oraz liczbę pokoi, z których
    chce skorzystać.

    Klient decyduje na jaki czas i w jakim terminie chce skorzystać z usługi noclegowej z
    pełnym wyżywieniem i w przypadku, gdy hotel nie jest zajęty w określonym terminie - ww.
    świadczenie kompleksowe zostaje zarezerwowane. Wysokość wynagrodzenia zależy od
    czasu, na jaki hotel jest udostępniany oraz od liczby osób z niego korzystających. Ponosi
    się więc odpłatność za osobodobę. Zatem, Państwa wynagrodzenie stanowi iloczyn
    ustalonej opłaty, czasu rezerwacji (ilości dób) oraz liczby osób, składających się na grupę
    zorganizowaną. W zamian za ustalone wynagrodzenie świadczą Państwo ww. świadczenie
    kompleksowe.
    Zasady korzystania z hotelu zostały określone w regulaminie. Sporządzony przez MOSiR
    cennik ustala wysokość stawek za świadczenie usług noclegowych dla grup
    zorganizowanych za każdą osobę w zależności od jej grupy wiekowej.
    Po dokonaniu rezerwacji, osoba reprezentująca grupę zorganizowaną jest zobowiązana
    do odesłania przesłanego jej przez MOSiR egzemplarza umowy o świadczenie usług
    noclegowych w terminie 3 dni od daty jej otrzymania. Nieodesłanie umowy przez tą osobę
    jest równoznaczne z uznaniem przez MOSiR rezerwacji za niedokonaną. Klient
    zobowiązany jest do przekazania informacji MOSiR co najmniej 3 dni przed przyjazdem o
    ostatecznej liczbie uczestników korzystających z usługi noclegowej wraz z pełnym
    wyżywieniem.
    W zamian za ww. świadczenie kompleksowe, Klient zobowiązuje się zapłacić na rzecz
    MOSiR kwotę stanowiącą opisane powyżej wynagrodzenie. Cena zawiera podatek VAT. W
    przypadku przyjazdu większej lub mniejszej ilości osób niż wskazana przy dokonywaniu
    rezerwacji, różnica w wynagrodzeniu MOSiR zostanie rozliczona zgodnie z obowiązującym
    cennikiem dla grup zorganizowanych.
    Przed rozpoczęciem pobytu Klient ma możliwość odstąpienia od umowy (anulowania
    rezerwacji i rezygnacji ze świadczenia kompleksowej usługi) za zapłatą na rzecz MOSiR
    odstępnego. Za dzień odstąpienia uważa się dzień doręczenia MOSiR oświadczenia Klienta
    o odstąpieniu od Umowy w formie pisemnej.
    Wysokość odstępnego wynosi:
        w przypadku doręczenia MOSiR oświadczenia o odstąpieniu od umowy do 90 dnia
        przed rozpoczęciem pobytu - 10 % ustalonej ceny;
        w przypadku doręczenia MOSiR oświadczenia o odstąpieniu od umowy do 60 dnia
        przed rozpoczęciem pobytu - 40 % ustalonej ceny;
        w przypadku doręczenia MOSiR oświadczenia o odstąpieniu od umowy do 30 dnia
        przed rozpoczęciem pobytu - 70 % ustalonej ceny;
        w przypadku doręczenia MOSiR oświadczenia o odstąpieniu od umowy do dnia
        rozpoczęcia pobytu lub nieprzyjechaniu bez uprzedniego powiadomienia MOSiR -
        90 % ustalonej ceny.
    MOSiR przysługuje uprawnienie do zaspokojenia roszczenia o zapłatę odstępnego z kwot
    wpłaconych przez Klienta.
    Spóźnione odwołanie rezerwacji lub nieprzybycie do hotelu przez grupę zorganizowaną,
    wiąże się z tym, że MOSiR traci możliwość wynajęcia wielu pokoi na rzecz innych
    potencjalnych grup zorganizowanych lub klientów indywidualnych. Grupy zorganizowane
    rezerwują obiekty noclegowe z wielomiesięcznym wyprzedzeniem, w związku z czym
    oczywiste jest, iż MOSiR odmawia innym zainteresowanym rezerwacji tych konkretnych
    pokoi w tym konkretnym terminie. Odwołanie terminu w czasie krótkim w stosunku do
    terminu faktycznej rezerwacji powoduje, że MOSiR ma znikome szanse, na obłożenie
    hotelu na podobnym poziomie niż zakładany w momencie rezerwacji przez grupy

    zorganizowane. Jednocześnie MOSiR musi ponosić pewne stałe koszty związane z
    utrzymaniem hotelu, w którym znajdują się udostępniane pokoje, a także stałe koszty
    związane z bieżącą działalnością MOSiR, w tym utrzymaniem personelu. Odwołanie lub
    rezygnacja z rezerwacji (nieprzybycie do hotelu) w sposób niezgodny z warunkami
    rezerwacji obowiązującymi Klienta naraża MOSiR na wymierne straty, a także na utratę
    korzyści. Opłata za spóźnione anulowanie rezerwacji lub niepojawienie się w hotelu
    stanowi zatem, z punktu widzenia MOSiR, pewną zryczałtowaną rekompensatę za
    poniesione koszty i utracone korzyści.
    Opłatą, o której mowa powyżej obciążany jest Klient, który dokonał spóźnionego
    anulowania rezerwacji lub nie zjawił się w hotelu w terminie wskazanym w rezerwacji.
    Opłata ta stanowi rekompensatę za poniesione przez MOSiR koszty. Czasami opłata taka
    stanowić też będzie odszkodowanie za utracone korzyści.
    Państwa wątpliwości dotyczą opodatkowania podatkiem od towarów i usług pobieranych
    od Klientów opłat za spóźnione anulowanie rezerwacji lub niepojawienie się w hotelu.
    W rozpatrywanej sprawie istotne jest określenie, czy w zamian za ww. opłaty wykonywane
    jest świadczenie usług, i czy opłaty te stanowią wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego
    świadczenia.
    Dla określenia, jak już wyżej wskazano, czy ma miejsce czynność podlegająca
    opodatkowaniu podatkiem VAT muszą być spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Co istotne, oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało -
    jako usługa - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
              1Zgodnie z art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeks cywilny”:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Oznacza to, że strony mogą także swobodnie umówić się w kwestiach dotyczących
    wynagrodzenia za realizację warunków umowy.
    Natomiast z treści art. 361 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
      następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
      § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub
      postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany
      poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Zgodnie z art. 362 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek
      jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a
      zwłaszcza do stopnia winy obu stron.
    Na podstawie art. 363 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź
      przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy
      pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo

      gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty,
      roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
      § 2. Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania
      powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że
      szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej
      chwili.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 471 Kodeksu cywilnego:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    W świetle wyżej przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego szkoda polega na
    nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika oraz na
    istnieniu adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem a
    szkodą.
    Istotą odszkodowań nie jest zatem płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę.
    W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną - świadczenie w
    zamian za wynagrodzenie - co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z
    żadnym świadczeniem ze strony podatnika. Zapłata ta nie jest też związana z
    zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania
    się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji.
    W analizowanej sprawie kwota pobranej przez Państwa opłaty, w sytuacji za spóźnione
    anulowanie rezerwacji lub niepojawienie się w hotelu (a więc rezygnacji z usługi
    noclegowej wraz z pełnym wyżywieniem), nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie
    usług, ponieważ faktycznie do takiego świadczenia usług nie dochodzi z przyczyn leżących
    po stronie Klienta. Zatem skoro nie doszło do wykonania usługi to należy się z Państwem
    zgodzić, że zatrzymana przez Państwa (świadczących usługi) kwota opłaty pełni funkcję
    odszkodowawczą. Co istotne, należność inkasowana od Klienta, który w zbyt późnym
    terminie odwołał rezerwację lub nie pojawił się w hotelu (zrezygnował z usługi noclegowej
    wraz z pełnym wyżywieniem) - nie ma związku ze świadczonymi przez Państwa usługami,
    bowiem opłaty te pobierane są wyłącznie w przypadku, gdy do wyświadczenia usługi
    noclegowej wraz z pełnym wyżywieniem nie dochodzi.
    Zatem w odniesieniu do tej czynności nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o podatku
    od towarów i usług, gdyż otrzymana kwota (opłata za spóźnione anulowanie rezerwacji
    lub niepojawienie się w hotelu) nie wiąże się z wykonaniem przez Państwa jakiegokolwiek
    świadczenia i tym samym nie mieści się w katalogu czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy.
    Tym samym opłaty za opłat za spóźnione anulowanie rezerwacji lub niepojawienie się w
    hotelu nie powinny być opodatkowane podatkiem od towarów i usług, ponieważ
    zatrzymane kwoty nie stanowią wynagrodzenia dla Państwa za świadczone usługi w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.