Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.1001.2024.1.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-19
Teza: Skutki podatkowe wypłaty kwoty dodatkowej w związku z zawarciem ugody z bankiem dotyczącej kredytu mieszkaniowego.
Słowa kluczowe: banki; kredyt-kredyt mieszkaniowy; kwota-kwota dodatkowa; ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 17 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca był stroną umowy kredytu mieszkaniowego zwartej z X. Umowę kredytową
    zawarto w celu zakupu lokalu mieszkalnego w Y w kwocie (...) CHF. Kredyt wypłacony
    został w walucie polskiej przy zastosowaniu kursu kupna dla dewiz (aktualna Tabela
    kursów) obowiązującego w X w dniu realizacji zlecenia płatniczego (§ (...) Umowy). Wypłata
    następowała w transzach. Kwota kredytu końcowo udostępniona i wypłacona
    Kredytobiorcy wyniosła (...) zł.
    Zgodnie z treścią umowy, zabezpieczeniem spłaty kredytu były m.in. hipoteka zwykła w
    kwocie (...) CHF oraz hipoteka kaucyjna do kwoty (...) CHF na kredytowanej nieruchomości,
    weksel in blanco wraz z deklaracją wekslową oraz cesję wierzytelności na rzecz Banku z
    polisy ubezpieczenia ww. nieruchomości od ognia i innych zdarzeń losowych.
    Kredytobiorca w dniu (...) maja 2019 r. dokonał całkowitej spłaty kredytu. Od dnia zawarcia
    umowy do dnia (...) maja 2019 r. wpłacił na rzecz Banku łącznie (...) zł oraz (...) CHF.
    Przeliczając wpłaconą kwotę w CHF na dzień (...) sierpnia 2023 r. (dzień poprzedzający
    skierowanie pozwu) na walutę złotego polskiego Wnioskodawca wpłacił (...) zł. Łącznie
    Wnioskodawca wpłacił (...) zł. Nadpłata ponad wypłacony kapitał kredytu wynosi (...) zł.
    Z uwagi na powzięcie przez Kredytobiorcę wiedzy o tym, że zawarta przez niego umowa o
    kredyt mogła zawierać niedozwolone klauzule umowne (w rozumieniu art. 3851 k.c.),
    postanowił wystąpić do sądu z wnioskiem o zapłatę na jego rzecz kwoty (...) zł oraz (...) zł
    (kwota wpłacona przez Kredytobiorcę na poczet spłaty rat kredytu, stanowiących w ocenie
    Wnioskodawcy świadczenia nienależne (art. 410 k.c. w zw. z art. 405 k.c.) na skutek
    nieważnej umowy kredytu.
    Postępowanie prowadzone było przed Sądem Okręgowym. W toku postępowania
    sądowego wobec dokonania przez Kredytobiorcę nadpłaty ponad kwotę udostępnionego
    mu kapitału, Strony podjęły rozmowy mające na celu wypracowanie warunków ugody, w
    efekcie której potwierdzona została ważność umowy.
    W dniu (...) sierpnia 2024 r. Kredytobiorca oraz Bank zawarli ugodę sądową. Istotą ugody
    było rozliczenie się tak, jakby strony zawarły od samego początku umowę kredytu
    Złotowego. W wyniku przeliczenia powstała nadwyżka, którą Bank zgodnie z § (...) Ugody
    zobowiązał się zwrócić: „Bank zobowiązuje się do zwrotu na rzecz Kredytobiorcy kwoty (...)
    złotych w tym: kapitał (...) złotych, odsetki (...) złotych, w terminie 21 dni od dnia zawarcia
    Ugody”.
    Jednocześnie, zgodnie z § (...) ugody „Bank, w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody,
    wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości (...) PLN na rachunek Kredytobiorcy
    (...). Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w związku z wypłatą ww. kwoty powstaje
    po jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj.
    sporządzenie informacji PIT-11)”. Zawarcie ugody zgodnie z § (...) nie stanowiło odnowienia
    w rozumieniu art. 506 KC.
    Ugoda została zawarta na zasadach ogólnych – swobody umów i kształtowania kontraktu
    z kodeksu cywilnego. W treści ugody nie wpisano konkretnych przepisów prawa, strony
    uznały za istotny istniejący między nimi spór co do ewentualnej nieważności umowy o
    kredyt i postanowiły go rozwiązać w drodze ugody i kompromisu. Bank jest podmiotem,
    którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym i jest uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
    regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Ugoda z bankiem została podpisana w dniu (...) sierpnia 2024 r.
    Pytania
    1) Czy kwota dodatkowa (...) zł stanowiąca w istocie częściowy zwrot spłaconych przez
      Kredytobiorcę rat wynikająca z tytułu umowy ugody dot. kredytu frankowego
      otrzymanego na potrzeby mieszkaniowe podlega opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych?

    2) Czy w przypadku uznania, że wypłacana przez Bank kwota, o której mowa w pytaniu 1
      nie podlega opodatkowaniu to w sytuacji wystawienia przez Bank PIT-11 na tę kwotę,
      Kredytobiorca może pominąć ją w rocznym zeznaniu podatkowym (z uwagi na fakt, że
      kwota ta nie stanowi dla niego przychodu)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, wypłacona kwota dodatkowa, stanowi częściowy zwrot rat
    pobranych od Kredytobiorcy i nie może być uznana za przysporzenie majątkowe, a co za
    tym idzie, nie można zaliczyć do żadnej kategorii przychodów, które wynikają z art. 10
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazać należy, iż Bank poprzez
    zapłatę ww. kwoty de facto dokonał zwrotu części środków uprzednio wpłaconych na
    rzecz Banku przez Wnioskodawcę, w związku z wykonaniem umowy.
    Nienależne świadczenie, o którym mowa w art. 410 w zw. z art. 405 Kodeksu cywilnego nie
    zostało wymienione jako odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 1-6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca nie osiągnął przychodu a jedynie otrzymał zwrot nienależnie pobranych
    pieniędzy w wyniku stosowania przez Bank nieuczciwych zasad tzw. klauzul
    niedozwolonych, o zwrot których wystąpił Pełnomocnik procesowy (w imieniu strony) z
    powództwem do Sądu Okręgowego. Kwota ta nie stanowi dodatkowego wynagrodzenia za
    odstąpienie od dalszych roszczeń.
    Kwota dodatkowa (...) zł została ustalona w wyniku negocjacji prowadzonych przed
    zawarciem ugody, stanowi ona kompromis pomiędzy roszczeniem Wnioskodawcy o zwrot
    spłaconych rat, a stanowiskiem Banku o bezpodstawności dochodzonych przez
    Wnioskodawcę kwot. Kwota (...) zł mieści się w sumie wpłat tytułem rat kapitałowo-
    odsetkowych, bowiem kredytu udzielono w kwocie (...) zł, zaś na dzień (...) maja 2019 r.
    zgodnie z zaświadczeniem Banku Wnioskodawca spłacił tytułem rat kapitałowo-
    odsetkowych łącznie (...) zł oraz (...) CHE Przeliczając wpłaconą kwotę w CHF na dzień (...)
    sierpnia 2023 r. (dzień poprzedzający skierowanie pozwu) na walutę złotego polskiego
    Wnioskodawca wpłacił (...) zł. Łącznie Wnioskodawca wpłacił (...) zł.
    W związku z tym, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem nienależnie
    pobranych przez Bank rat kapitałowo-odsetkowych. Należy więc uznać, że zwrot ten nie
    stanowi dla Wnioskodawcy przychodu. Nie ma zatem podstaw, aby zwróconą kwotę uznać
    za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny
    podatkowo. W przypadku zwrotu świadczenia klient otrzymuje z powrotem swój kapitał –
    zwrot zapłaconych bankowi kwot, które co miesiąc w ratach kapitałowo odsetkowych
    przekazywał na rzecz Banku Wnioskodawca podkreśla jeszcze raz, że Jego zdaniem nie ma
    zatem podstaw, aby zwróconą kwotę uznać za dochód podlegający opodatkowaniu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy kredytobiorcy osiągają
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych). W przypadku Wnioskodawcy zwrot przez Bank ww.
    kwot (niezależnie od nazewnictwa użytego przez Bank tj. „nadpłaty” lub „kwoty
    dodatkowej”) będzie niczym innym niż zwrotem własnych pieniędzy Wnioskodawcy, które
    wcześniej wpłacił do Banku.
    Jak już wyżej wskazano, w ocenie Wnioskodawcy, otrzymane przez niego środki pieniężne
    na mocy zawartej ugody, nie będą stanowiły dla niego żadnej dodatkowej korzyści
    (przysporzenia majątkowego, wartości wchodzącej do ich majątku), a jedynie prowadzić
    będą do rozliczeń, które zgodne są z prawem, tj. stanowią następstwo pozbawienia
    umowy kredytu abuzywnych postanowień. Tym samym Wnioskodawcy – w przypadku
    zawarcia ugody – nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od kwoty (...) zł.

    Skoro nie wystąpi przychód do opodatkowania, to w opisanej sprawie nie będą miały
    zastosowania żadne zwolnienia od podatku dochodowego wynikające z art. 21 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych ani przepisy dotyczące zaniechania poboru
    podatku dochodowego na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z dnia 14 marca 2022 r. poz. 592). Wnioskodawca uważa swoją ocenę za słuszną,
    ponieważ zwrot nienależnie pobranych środków przez Bank zgodnie z art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będzie stanowił przychodu po
    stronie Wnioskodawcy. W związku z tym nie będzie zobowiązany do zapłacenia podatku
    od osób fizycznych od tej kwoty.
    W ocenie Wnioskodawcy kwota zwrócona przez Bank w wyniku zawarcia umowy ugody
    dot. kredytu frankowego, nie jest dochodem, lecz zwrotem niesłusznie zapłaconych rat,
    które były płacone z opodatkowanych dochodów Wnioskodawcy i pozostanie ona
    obojętna podatkowo.
    Należy zauważyć, że podobne stanowisko zajął m.in.:
    a) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 5 grudnia
      2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.816.2024.2.MKA,
    b) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 27
      listopada 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.782.2024.1.KF,
    c) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 19
      listopada 2024 r. 0115-KDIT2.4011.401.2024.2.KC,
    d) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 18
      października 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.665.2024.1.MKA.
    W opisywanym przypadku, zgodnie z ugodą, nastąpić ma zwrot dodatkowej kwoty (...) PLN
    stanowiącej w istocie część wpłaconych przez Kredytobiorcę rat.
    Wobec powyższego wskazać należy, że dodatkowe świadczenie pieniężne, które zwrócił
    Bank w wysokości (...) zł, zdaniem Wnioskodawcy, nie stanowi przychodu. Czynność ta nie
    spowoduje uzyskania przysporzenia majątkowego, wzrostu majątku. Otrzymana przez
    Wnioskodawcę kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacił
    wcześniej do Banku. Pieniądze te nie są przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Ich uzyskanie nie będzie skutkować po stronie
    Wnioskodawcy powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego należy uznać, że dodatkowe świadczenie pieniężne, które Bank
    wypłacił Wnioskodawcy z tytułu zawartej ugody sądowej, nie będzie stanowić przychodu, a
    jego uzyskanie nie będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacana przez Bank kwota dodatkowa (...) PLN stanowi
    częściowy zwrot wpłaconych przez Kredytobiorcę rat i nie stanowi przychodu, a w związku
    z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W takiej sytuacji zdaniem Wnioskodawcy na Banku, wbrew zapisom ugody, nie ciąży
    obowiązek informacyjny w postaci sporządzenia PIT-11 na kwotę stanowiącą zwrot.
    W przypadku wystawienia przez Bank informacji PIT-11, Wnioskodawca nie będzie
    zobowiązany do wykazania ww. kwoty tj. (kwoty dodatkowej stanowiącej częściowy zwrot
    rat wpłaconych przez Kredytobiorcę (wnioskodawcę)) w zeznaniu rocznym podatkowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.

    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa, którą otrzymał Pan od banku w wyniku
    zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Pana podczas spłaty kredytu to jej
    otrzymanie nie powoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W
    konsekwencji pieniądze te nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego. Zatem z uwagi na fakt, że otrzymana kwota
    nie stanowi Pana przychodu, nie musi Pan jej wykazywać w zeznaniu rocznym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydając interpretacje indywidualne organ nie odnosi się do kwot i nie dokonuje wyliczeń.
    Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie
    podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.