Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-67/12/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-04-12
Teza: Okresu za jaki należy złożyć zeznanie podatkowe za rok w którym nabyto spadek.
Słowa kluczowe: spadkobiercy; spadkobiercy-kontynuacja działalności przez spadkobierców; śmierć
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku który wpłynął do tut. Biura dnia 19 stycznia 2012r., uzupełnionym w dniu 3 kwietnia 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia okresu za jaki należy złożyć zeznanie podatkowe za rok w którym nabyto spadek – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2012r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia okresu za jaki należy złożyć zeznanie podatkowe za rok w którym nabyto spadek. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 20 marca 2012r. Znak: IBPBI/1/415-67/12/AB, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 3 kwietnia 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Do dnia 31 marca 2011r. spółka jawna działała w składzie dwóch wspólników. Wspólnik X posiadał udziały w spółce w wysokości 10%, natomiast wspólnik Y posiadał udziały w wysokości 90%. Wspólnicy spółki opodatkowani byli na „zasadach ogólnych” a zdarzenia gospodarcze spółki ewidencjonują w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. W dniu 31 marca 2011r. zmarł wspólnik Y. W miejsce zmarłego wspólnika, w dniu jego śmierci wszedł do spółki jego syn (Wnioskodawca), przejmując w drodze spadku 90% udziałów oraz wszelkie zobowiązania. Spółka jawna w okresie od 1 stycznia 2011r. do dnia 31 marca 2011r. osiągnęła ujemny zysk (stratę) z działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca rozliczając 2011 rok winien w swoim zeznaniu podatkowym (załączniku PIT-B) uwzględnić wyłącznie okres od dnia przystąpienia do spółki, tj. 31 marca 2011r., czy również uwzględnić okres od 1 stycznia 2011r. do dnia 31 marca 2011r., jako spadkobierca zysków (strat) i zobowiązań z tego okresu?

Zdaniem Wnioskodawcy, jeśli przystępujący do spółki wspólnik przejmuje w ramach spadku wszelkie zobowiązania Spółki oraz zyski lub straty, to w rozliczeniu za rok podatkowy (zeznaniu podatkowym) powinien uwzględnić wynik finansowy z tego samego okresu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje:

Byt prawny podatnika, jako osoby fizycznej, na którego przepisy podatkowe nakładają obowiązek podatkowy ustaje z chwilą jego śmierci. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), podatnikiem jest m.in. osoba fizyczna, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

W chwili śmierci prawa i obowiązki podatnika przechodzą na spadkobierców. Krąg spadkobierców ustalany jest zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16, poz. 93 ze zm. – określany w dalszej części skrótem „K.c.”). Natomiast w przepisach podatkowych kwestię sukcesji praw i obowiązków spadkobierców regulują przepisy art. 97-105 Ordynacji podatkowej.

Jak wynika z art. 97 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, spadkobiercy podatnika, co do zasady, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy, a także w określonych sytuacjach prawa niemajątkowe. Spadkobiercy nie dziedziczą jednakże takich obowiązków o charakterze niemajątkowym, jak obowiązek złożenia zeznania, czy deklaracji.

Zgodnie z art. 98 § 1 Ordynacji podatkowej, do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe.

Stosownie do treści art. 98 § 2 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej, przepisy § 1 stosuje się również do odpowiedzialności spadkobierców za zaległości podatkowe w tym również za zaległości, o których mowa w art. 52 § 1 oraz za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych spadkodawcy. Z kolei zgodnie z art. 922 § 1 K.c., prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi czwartej Kodeksu – Spadki.

W myśl art. 924 K.c., spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast stosownie do przepisu art. 925 K.c., spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia (art. 1025 § 1 K.c.).

W świetle cytowanych powyżej przepisów, spadek zostaje nabyty w drodze spadkobrania z dniem śmierci spadkodawcy. Nabycie spadku następuje automatycznie, z mocy ustawy. Od chwili otwarcia spadku spadkobierca może samodzielnie objąć spadek we władanie. Orzeczenie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę i ma jedynie znaczenie deklaratoryjne.

Respektując powyższe uregulowania, stosownie do treści art. 104 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli spadkodawca był podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, organ podatkowy informuje spadkobierców, na podstawie posiadanych danych, o wysokości dochodu lub przychodu spadkodawcy oraz o wysokości wpłaconych zaliczek na podatek lub podatku, podając równocześnie przypadającą do zapłacenia kwotę podatku lub kwotę nadpłaty. Jeżeli spadkodawca poniósł wydatki uprawniające do ulg podatkowych, spadkobierca w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w § 1, zawiadamia organ podatkowy o wysokości poniesionych wydatków.

W świetle powołanych przepisów w przypadku, gdy podatnik (spadkodawca), zmarł w trakcie roku podatkowego, w celu rozliczenia podatkowego zmarłego za dany rok, organ podatkowy korzysta z posiadanych informacji. W oparciu o te informacje organ zawiadamia spadkobierców o wysokości dochodu lub przychodu spadkodawcy oraz o wysokości wpłaconych zaliczek na podatek lub podatku, podając równocześnie przypadającą do zapłacenia kwotę podatku lub kwotę nadpłaty. Od tej chwili spadkobiercy mają prawo do zawiadomienia organu podatkowego w ciągu 30 dni o wysokości poniesionych przez spadkodawcę wydatków, o przysługujących mu prawach do ulg lub odliczeń. Po upływie terminu, o którym mowa § 2, organ podatkowy doręcza spadkobiercom decyzję ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego lub stwierdzającą nadpłatę (art. 104 § 3 ww. ustawy).

Stwierdzić zatem należy, iż z dniem śmierci spadkodawcy Wnioskodawca nabył spadek, co oznacza, iż przychody uzyskane po tym dniu stanowią dla Niego przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Tym samym, Wnioskodawca zobowiązany jest złożyć zeznanie podatkowe za 2011r., w którym winien uwzględnić przypadające na Niego, stosownie do posiadanego udziału w spółce, osiągnięte w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przychody i poniesione po dniu śmierci ojca koszty uzyskania przychodów, co tym samym oznacza, iż zeznanie podatkowe winno być złożone za okres od dnia 31 marca 2011r. do dnia 31 grudnia 2011r. W myśl bowiem art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 361), podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Natomiast, jak wynika z cytowanych powyżej przepisów, zobowiązanie podatkowe (lub ewentualnie strata) z działalności gospodarczej prowadzonej w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2011r., tj. do dnia śmierci ojca Wnioskodawcy zostanie określone w decyzji organu podatkowego doręczanej spadkobiercom.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, że przejmując w ramach spadku wszelkie zobowiązania Spółki oraz zyski lub straty, winien w rozliczeniu za rok podatkowy również je uwzględnić jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenie w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35 – 016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.