Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-786/11-5/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-08-25
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT wydawania posiłków uczniom i wychowankom innych placówek.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi stołówkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych, przedstawione we wniosku z dnia 23 maja 2011 r. (data wpływu 25 maja 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 sierpnia 2011 r. (data wpływu 11 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT wydawania posiłków uczniom i wychowankom innych placówek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT wydawania posiłków uczniom i wychowankom innych placówek. Dnia 11 sierpnia 2011 r. Zainteresowany uzupełnił wniosek o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Szkoła jest jednostką budżetową, której organem prowadzącym jest Powiat. W ramach swojej działalności, prowadzi stołówkę szkolną, która jest integralną częścią szkoły. Stołówka szkolna nie jest wyodrębnionym podmiotom gospodarczym, a prowadzenie jej jest ściśle związane z działalnością statutową szkoły. Celem prowadzenia stołówki szkolnej nie jest świadczenie usług gastronomicznych jako takich, ale funkcje socjalno-bytowe, polegające na zapewnieniu żywienia uczniom szkoły. Szkoła nie prowadzi działalności dla zysku. Korzystanie z posiłków w stołówce szkolnej jest odpłatne zaś wysokość opłat ustala dyrektor szkoły w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę. Do opłat wnoszonych za korzystanie przez uczniów z posiłków w stołówce szkolnej nie wlicza się wynagrodzeń pracowników i składek naliczanych od tych wynagrodzeń oraz kosztów utrzymania stołówki. Odpłatność za wydawane posiłki jest dochodem budżetowym, odprowadzanym na rachunek organu prowadzącego.

Już niebawem powstanie całoroczny Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii, dla dzieci i młodzieży wymagającej specjalistycznej pomocy psychologiczno-terapeutycznej. Ośrodek (jednostka budżetowa) ma być placówką oświatową stworzoną przez samorząd w celu zapewnienia specjalistycznej pomocy dzieciom i młodzieży zagrożonym niedostosowaniem społecznym lub uzależnieniami. Placówka swoje działanie kierować będzie do dzieci i młodzieży, które nie potrafią funkcjonować w publicznych szkołach, mają problemy rodzinne lub środowiskowe i wymagają wsparcia o charakterze socjoterapeutycznym. Zadaniem Ośrodka będzie umożliwienie uczniom uzyskania, w bezpiecznych warunkach wiedzy i umiejętności niezbędnych do ukończenia gimnazjum oraz walka z agresją, wandalizmem i uzależnieniami. Placówka zapewnić ma wychowankom opiekę po zajęciach dydaktycznych i psychologicznych, gdyż w ośrodku działać ma internat z całodobową opieką wychowawczą. Ośrodek obejmować ma gimnazjum i internat. W Ośrodku przebywać ma X chłopców z różnych regionów Polski, w wieku od 13 - 18 lat. Do placówki będą kierowani, na wniosek rodziców, poparty orzeczeniem poradni psychologiczno-pedagogicznej oraz na podstawie wniosku wydanego przez sąd rodzinny. Organem prowadzącym jednostkę będzie Powiat - organ założycielski szkoły. Placówka nie posiada własnej stołówki.

W C. funkcjonuje Zespół Prywatnych Szkół (…). Jest placówką niepubliczną z uprawnieniami szkoły publicznej. Posiada wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Celem szkoły jest kształcenie i wychowanie młodzieży oraz przygotowanie do dalszego kształcenia. Realizuje szczegółowe cele i zadania wynikające z podstawy programowej kształcenia ogólnego. Jednostka nie posiada własnej stołówki szkolnej.

Dnia 11 sierpnia 2011 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego wskazując, iż stołówka prowadzona przez Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych realizowana jest na zasadach wskazanych w art. 67a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.).

Dożywianie uczniów Zespołu Prywatnych Szkół (…) oraz wychowanków Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii, następować będzie w ramach opiekuńczej funkcji Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w związku z art. 67a ww. ustawy.

Ponadto, zezwolenie na korzystanie przez tych uczniów z stołówki szkolnej nie miałoby charakteru działalności komercyjnej (opłata za obiady obejmuje tylko tzw. „wsad do garnka” - faktyczny koszt wytworzenia posiłku), tylko byłoby świadczeniem usług ściśle związanych z kształceniem i wychowaniem. Umożliwienie uczniom wyżywienia w szkole jest realizacją zadań szkoły, do jakich została powołana, tj. wychowawczej i opiekuńczej, która wchodzi w zakres usługi. Świadczenie opieki polega także na zapewnieniu żywienia dzieciom i młodzieży korzystającym z kształcenia i wychowania w jednostkach organizacyjnych systemu oświaty.

Jak wyjaśnił Wnioskodawca, Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii jest jednostką budżetową. Zespół Prywatnych Szkół (…) nie jest jednostką budżetową, jest to placówka niepubliczna z uprawnieniami szkoły publicznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 10 sierpnia 2011 r.):

Czy sprzedaż obiadów przez Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych na rzecz uczniów Zespołu Prywatnych Szkół (…), podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (zredagowanym ostatecznie w piśmie z dnia 10 sierpnia 2011 r.), ze stołówki szkolnej będą mogli korzystać uczniowie Zespołu Prywatnych Szkół (…) Art. 67a ust. 3 ustawy o systemie oświaty nie wyklucza, aby poza uczniami z posiłków mogły również korzystać „inne osoby” - uczniowie tych szkół, w których nie utworzono stołówek. Zezwolenie na korzystanie przez tych uczniów z stołówki szkolnej nie miałoby charakteru działalności komercyjnej (opłata za obiady obejmuje tylko tzw. „wsad do garnka” - faktyczny koszt wytworzenia posiłku), tylko byłoby świadczeniem usług ściśle związanych z kształceniem i wychowaniem. Umożliwienie uczniom wyżywienia w szkole jest realizacją zadań szkoły, do jakich została powołana, tj. wychowawczej i opiekuńczej, która wchodzi w zakres usługi. Świadczenie opieki polega także na zapewnieniu żywienia dzieciom i młodzieży korzystającym z kształcenia i wychowania w jednostkach organizacyjnych systemu oświaty.

Według Wnioskodawcy znajduje tu zastosowanie zwolnienie zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług.

W opinii Zainteresowanego, sprzedaż obiadów przez Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych na rzecz uczniów Zespołu Prywatnych Szkół (…), korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z brzmieniem obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Art. 5a ustawy został dodany do ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi stołówkę szkolną. Celem nie jest świadczenie usług gastronomicznych, ale funkcja socjalno-bytowa polegająca na zapewnieniu żywienia uczniom. Dożywianie uczniów Zespołu Prywatnych Szkół (…), następować będzie w ramach opiekuńczej funkcji Zespołu Szkół Ponadgimnajzalnych (Wnioskodawcy), w związku z art. 67a ww. ustawy. Zwolnienie z korzystania przez tych uczniów ze stołówki szkolnej nie będzie miało charakteru działalności komercyjnej lecz byłoby świadczeniem usług ściśle związanych z kształceniem i wychowaniem. Ponadto, Zespół Prywatnych Szkół (…) nie stanowią jednostek budżetowych, są to bowiem placówki niepubliczne z uprawnieniami szkoły publicznej.

W związku z powyższym Wnioskodawcy nasuwa się wątpliwość czy sprzedawane uczniom innych placówek oświaty posiłki (obiady) mogą, od dnia 1 stycznia 2011 r., korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 – art. 41 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3.  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4.  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347), zwolnione jest kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tytułu IX tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, iż usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli. W żadnym przepisie Dyrektywy nie została jednak wskazana definicja „interesu publicznego”, nie zostały również określone podmioty, które mogą działać „w interesie publicznym”. Oznacza to, że zarówno komercyjne przedsiębiorstwa, jak i niekomercyjne organizacje mogą prowadzić działalność z zakresu „interesu publicznego”.

W tym kontekście wskazać należy - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 szóstej dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Przechodząc do regulacji krajowych - jako implementacji ww. art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE - wskazać należy, że na podstawie obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z kolei zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia do 31 marca 2011 r., zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Wskazany przepis art. 43 ust. 17 ustawy, od dnia 1 kwietnia 2011 r. na mocy art. 1 pkt 13 ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332), otrzymał brzmienie: „zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia”.

Po art. 43 ust. 17 ustawy, ww. ustawą z dnia 18 marca 2011 r. dodany został ust. 17a w brzmieniu: „Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe”.

W myśl art. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), system oświaty obejmuje:

1.  przedszkola, w tym z oddziałami integracyjnymi, przedszkola specjalne oraz inne formy wychowania przedszkolnego;
2.  szkoły:
    1.  podstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami integracyjnymi i sportowymi, sportowe i mistrzostwa sportowego,
    2.  gimnazja, w tym: specjalne, integracyjne, dwujęzyczne, z oddziałami integracyjnymi, dwujęzycznymi, sportowymi i przysposabiającymi do pracy, sportowe i mistrzostwa sportowego,
    3.  ponadgimnazjalne, w tym: specjalne, integracyjne, dwujęzyczne, z oddziałami integracyjnymi, dwujęzycznymi i sportowymi, sportowe, mistrzostwa sportowego, rolnicze i leśne,
    4.  artystyczne.

Według art. 67a ust. 1 ustawy o systemie oświaty, w celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań opiekuńczych, w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów, szkoła może zorganizować stołówkę.

Korzystanie z posiłków w stołówce szkolnej jest odpłatne - art. 67a ust. 2 ww. ustawy.

Stosownie do art. 67a ust. 3 tej ustawy, warunki korzystania ze stołówki szkolnej, w tym wysokość opłat za posiłki, ustala dyrektor szkoły w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę.

Zgodnie z art. 67a ust. 4 cyt. ustawy, do opłat wnoszonych za korzystanie przez uczniów z posiłku w stołówce szkolnej, o których mowa w ust. 3, nie wlicza się wynagrodzeń pracowników i składek naliczanych od tych wynagrodzeń oraz kosztów utrzymania stołówki.

Przepis art. 67a dodany ustawą z dnia 7 września 2007 r., przewiduje wyraźnie możliwość - ale nie obowiązek - prowadzenia przez szkoły publiczne stołówek. Celem ich prowadzenia nie jest świadczenie usług gastronomicznych jako takich, ale wyłącznie funkcje socjalno-bytowe, polegające na zapewnieniu żywienia uczniom szkoły. Ponieważ szkoła nie prowadzi działalności dla zysku, opłaty za korzystanie ze stołówki powinny być kalkulowane na poziomie zapewniającym wyłącznie pokrycie faktycznych kosztów wytworzenia posiłków, a ściślej tzw. wsadu do kotła. Niedopuszczalne jest ustalanie jakichkolwiek narzutów zapewniających szkole zysk lub refundację kosztów, których zgodnie z ustawą nie może ona przerzucać na korzystających z usług stołówki.

Uwzględniając powyższe należy zaznaczyć, że zwolnieniem od podatku objęte są usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Określenie, czy dane świadczenie mieści się w kategorii uprawniającej do korzystania z ww. zwolnienia powinno uwzględniać naturę tego świadczenia, w tym wszystkie okoliczności sprawy istniejące w danym stanie sprawy.

Umożliwienie uczniom wyżywienia w szkole jest realizacją zadań szkoły, do jakich została powołana, tj. wychowawczej i opiekuńczej, która wchodzi w zakres usługi.

Świadczenie opieki polega także na zapewnieniu żywienia i dożywiania dzieciom i młodzieży korzystającym z kształcenia i wychowania w jednostkach organizacyjnych systemu oświaty, w sytuacji, gdy jest to niezbędne dla prawidłowego kształcenia i wychowania w jednostkach organizacyjnych systemu oświaty. Zatem, funkcjonowanie stołówek szkolnych zapewnia prawidłową realizację zadań opiekuńczych, w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów.

W związku z powyższym, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta sprzedaż posiłków w stołówce szkolnej, na rzecz uczniów tej szkoły oraz nauczycieli jako usługi ściśle związane z kształceniem i wychowaniem. Usługa stołówek ściśle związana z kształceniem i wychowaniem również ma miejsce w sytuacji, gdy pomiędzy szkołami, tj. posiadającą stołówkę i nieposiadającą stołówki, podpisana została umowa na świadczenie tego rodzaju usługi w ramach usługi podstawowej, określonej w art. 67a ustawy o systemie oświaty.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. – zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W załączniku tym, stanowiącym wykaz usług uprzednio zwolnionych od podatku, w pozycji 7 wymienione były usługi z grupowania PKWiU ex 80 – usługi w zakresie edukacji. Użycie przez ustawodawcę „ex” przy grupowaniu PKWiU oznacza, że zwolnienie dotyczy tylko usługi z danego grupowania.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że na podstawie art. 1 pkt 8a oraz pkt 15 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), powołany pkt 1 przepisu art. 43 ust. 1 oraz załącznik nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług, został uchylony.

Niemniej, w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73 poz. 392 ze zm.) obowiązującym od 6 kwietnia 2011 r., w § 7 ust. 1 pkt 1 wskazano, iż stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia. W pozycji 7 załącznika nr 1 do rozporządzenie wskazano na usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży:

1.  napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%,
2.  napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,
3.  kawy i herbaty (wraz z dodatkami),
4.  napojów bezalkoholowych gazowanych,
5.  wód mineralnych,
6.  innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy.

Zgodnie natomiast z § 13 ust. 1 pkt 13 wskazanego wyżej rozporządzenia, zwalnia się od podatku, usługi świadczone pomiędzy:

1.  jednostkami budżetowymi,
2.  samorządowymi zakładami budżetowymi,
3.  jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi

*   z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że wydawanie posiłków uczniom Zespołu Prywatnych Szkół (…), nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. Natomiast sprzedaż obiadów przez Wnioskodawcę na rzecz uczniów szkół niebędących jednostkami budżetowymi, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, pod warunkiem, że Wnioskodawcę i szkoły łączą umowy w tym zakresie.

Przedmiotowe zwolnienie nie będzie miało zastosowania w przypadku indywidualnych zakupów uczniów z zewnątrz.

W przedmiocie prawnej dopuszczalności korzystania z stołówki przez uczniów ww. szkół niepublicznych (zawartego we własnym stanowisku Wnioskodawcy), wyjaśnić należy, iż przepisy prawa podatkowego nie regulują takiej kwestii. Zagadnienie to odnosi się do zasady swobody umów uregulowanej w Kodeksie cywilnym oraz uwarunkowane jest dopuszczalnością zawartą w przepisach związanych z funkcjonowaniem jednostek oświaty.

Niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej zwolnienia od podatku VAT wydawania posiłków uczniom i wychowankom innych placówek. Rozstrzygnięcie w zakresie zwolnienia od podatku VAT wydawania posiłków uczniom i wychowankom Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii, zostało zawarte w interpretacji nr ILPP1/443-786/11-4/MK z dnia 25 sierpnia 2011 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.