Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.841.2024.1.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Uznanie wykonania Wyrobu za pomocą laserowej obróbki Materiału za świadczenie kompleksowe, którego to sprzedaż nie podlega obowiązkowemu mechanizmowi podzielonej płatności oraz dostawa tych Wyrobów nie powinna byś oznaczana w ewidencji JPK_V7 kodem GTU_8.
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja podatku od towarów i usług; jednolity plik kontrolny (JPK); mechanizm podzielonej płatności (MPP; split payment); świadczenie-świadczenie kompleksowe 
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X. Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące. Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje  -Deklaracje podatkowe; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania przepisów rozdziału; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1a. Mechanizm podzielonej płatności -Zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja -Rozdział 2a. Ogólne obowiązki dostawców usług płatniczych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99-ust. 13b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99-ust. 14; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1-pkt 18a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1a-art. 108a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1a-art. 108a-ust. 1a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1a-art. 108a-ust. 1b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1a-art. 108a-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 2-art. 109-ust. 14; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 2-art. 109-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie uznania wykonania Wyrobu za pomocą laserowej obróbki Materiału za
    świadczenie kompleksowe, którego to sprzedaż nie podlega obowiązkowemu

    mechanizmowi podzielonej płatności oraz dostawa tych Wyrobów nie powinna byś
    oznaczana w ewidencji JPK_V7 kodem GTU_8.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, który specjalizuje się w (...).
    Potrzeby rynkowe związane z zastosowaniem różnorakich materiałów i wyrobów ze stali
    spowodowały, że Spółka rozwinęła działalność w zakresie laserowej obróbki stali.
    Producenci stali wytwarzają swoje wyroby głównie w sposób masowy i wystandaryzowany
    (np. rury, pręty, kształtowniki). W praktyce biznesowej, produkty te wymagają jednak
    dostosowania do specyficznych oczekiwań nabywcy, który zamierza wykorzystywać je m.
    in. jako elementy konstrukcji maszynowych i stalowych, instalacji czy narzędzi
    stosowanych przykładowo w obszarach technologii rolniczej, budowie dźwigów i kolei
    linowych, budownictwie okrętowym, budownictwie offshore i konstrukcjach metalowych.
    Wprowadzenie technologii laserowej obróbki stali umożliwiło zatem Spółce dostęp do
    dynamicznie rozwijającego się rynku, na którym rośnie zapotrzebowanie na dostosowanie
    standardowych materiałów stalowych do indywidualnych zamówień klientów. W
    konsekwencji, jednym z głównych obszarów działalności Spółki stało się wykonywanie, na
    indywidualne zamówienie klientów, przy wykorzystaniu specjalistycznego sprzętu
    (wycinarki laserowej 3D) wyrobów ze stali, wg parametrów i kształtów określonych w
    projektach, do różnych celów i zastosowań (dalej: „Wyrób”).
    W tym celu, w pierwszej kolejności Spółka nabywa materiały klasyfikowane według
    Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: „PKWiU”) m.in. jako:
        24.10.71.0 Kształtowniki otwarte nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco,
        ciągnione na gorąco lub wyciskane, ze stali niestopowej,
        24.20.13.0 Pozostałe rury i przewody rurowe, o okrągłym przekroju poprzecznym,
        bez szwu, ze stali,
        24.20.33.0 Pozostałe rury i przewody rurowe, o okrągłym przekroju poprzecznym,
        spawane, o średnicy zewnętrznej < 406,4 mm, ze stali,
        24.20.34.0 Rury i przewody rurowe, o przekroju poprzecznym innym niż okrągły,
        spawane, o średnicy zewnętrznej < 406,4 mm, ze stali,
        24.31.10.0 Pręty, kątowniki, kształtowniki i profile, ze stali niestopowej, ciągnione na
        zimno
    (dalej: „Materiały”).
    Następnie Spółka dokonuje laserowej obróbki stali na nabytych w tym celu Materiałach.
    Laserowa obróbka stali dokonywana jest za pomocą wycinarki laserowej 3D, która
    umożliwia:
        precyzyjne cięcie stali,
        wycinanie w niej skomplikowanych kształtów,
        wykonywanie na niej dowolnych oznaczeń, takich jak grawerowanie.
    Wnioskodawca wskazuje, że produkcja przygotowanych na zamówienie klienta Wyrobów
    obejmuje łącznie następujące etapy:

        Spółka przyjmując zlecenie otrzymuje od klienta rysunek techniczny z nadaną przez
        klienta, indywidualną nazwą komponentu;
        po akceptacji kosztów świadczenia (wykonania wyrobu), na które składa się cena
        Materiału pobranego z magazynu Wnioskodawcy oraz cena obróbki laserowej stali,
        następuje zaprogramowanie maszyny pod wykonanie konkretnego zlecenia;
        podczas realizacji zlecenia Materiał jest obrabiany za pomocą wycinarki laserowej
        3D, według wymagań klienta;
        po zakończeniu realizacji zlecenia klient otrzymuje gotowy komponent (Wyrób),
        który został przygotowany zgodnie ze standardami jakościowymi.
    Wnioskodawca podkreśla, że zamówienie każdego klienta jest ściśle pod niego
    spersonalizowane i nie podlega produkcji masowej. Dzięki temu, Wnioskodawca może
    zapewnić kompleksową usługę obejmującą pomoc w przygotowaniu dokumentacji
    projektowej, zapewnienie materiału, obróbkę laserową stali oraz weryfikację zgodności,
    mającą na celu dostarczenie klientowi gotowego komponentu zgodnego z jego
    oczekiwaniami.
    W opinii Wnioskodawcy, towar i usługa wchodzące w skład świadczenia są ze sobą tak
    ściśle powiązane, że tworzą wspólnie jedną całość sprzedawaną nierozłącznie. Element
    dominujący w ramach opisanego świadczenia stanowi całość Wyrobu, tj. Materiał z usługą
    laserowej obróbki, dlatego też Wnioskodawca uważa, że stanowi on świadczenie
    kompleksowe.
    W związku z powyższym, zdaniem Spółki, tego typu Wyroby, tj. stal przetworzoną za
    pomocą wycinarki laserowej 3D, należy klasyfikować zgodnie z PKWiU pod numerem:
        25.99.29 Pozostałe wyroby z metali nieszlachetnych, gdzie indziej
        niesklasyfikowane (kod nomenklatury scalonej CN 73), lub
        28.29.84.0 Części maszyn i urządzeń niezawierające złączy elektrycznych, gdzie
        indziej niesklasyfikowane (kod nomenklatury scalonej CN 84)
    w zależności od tego, czy przedmiotem zamówienia klienta jest element konstrukcyjny np.
    dla celów budownictwa, czy zamówienie dotyczy elementów stanowiących części maszyn
    lub urządzeń.
    Spółka wskazuje, że sprzedaż Wyrobów dokonywana jest do kontrahentów będących
    podatnikami podatku VAT i dokumentowana jest fakturami, w których kwoty należności
    ogółem mogą przekroczyć kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej.
    Pytania
    1. Czy świadczenie polegające na wykonaniu Wyrobu za pomocą laserowej obróbki
    Materiału będzie stanowić dla celów VAT jedno świadczenie kompleksowe?
    2. Czy zgodnie z art. 108a ust. 1 a ustawy o VAT i art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT,
      sprzedaż Wyrobów o wartości powyżej 15 000 zł, powstających poprzez obróbkę
      laserową Materiałów, dla których zastosowanie mają kody PKWiU 25.99.29 (CN 73)
      oraz 28.29.84.0 (CN 84) podlega obowiązkowemu mechanizmowi podzielonej
      płatności?
    3. Czy zgodnie z § 10 ust. 3 pkt 1 lit. h Rozporządzenia, dostawa przedmiotowych
      Wyrobów powinna być przez Spółkę oznaczana w części ewidencyjnej JPK_V7 kodem
      GTU_8?
    Państwo stanowisko w sprawie

    1. Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie polegające na wykonaniu Wyrobu za pomocą
      laserowej obróbki Materiału będzie stanowić dla celów VAT jedno świadczenie
      kompleksowe.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. art. 108a ust. 1a ustawy o VAT i art. 106e ust. 1
      pkt 18a ustawy o VAT, sprzedaż Wyrobów o wartości powyżej 15 000 zł, powstających
      poprzez obróbkę laserową Materiałów, dla których zastosowanie mają kody PKWiU
      25.99.29 (CN 73) oraz 28.29.84.0 (CN 84) nie podlega obowiązkowemu mechanizmowi
      podzielonej płatności.
    3. Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z § 10 ust. 3 pkt 1 lit. h Rozporządzenia, dostawa
      przedmiotowych Wyrobów nie powinna być przez Spółkę oznaczana w części
      ewidencyjnej JPK_V7 kodem GTU_8.
    Uzasadnienie
    Ad 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju. Stosownie do art. 2 pkt. 6 ustawy VAT towarami są rzeczy i ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy VAT przez dostawę towarów należy rozumieć przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W myśl z art. 8 ust. 1 ustawy VAT przez świadczenie usług należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ustawy VAT.
    Co do zasady, każde świadczenie dla celów VAT powinno być traktowane odrębnie i
    niezależnie. Jeśli jednak kilka świadczeń obejmuje jedną dostawę towaru, to z
    ekonomicznego punktu widzenia nie należy takiej dostawy sztucznie dzielić. Taka sytuacja
    będzie zachodzić w szczególności wtedy, kiedy mamy do czynienia ze świadczeniem o
    charakterze zasadniczym, w stosunku do którego pozostałe świadczenia mają charakter
    jedynie pomocniczy.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o VAT oraz regulacje podatkowe UE, nie definiują
    pojęcia świadczenia kompleksowego. W tym zakresie wykształciło się jednak bogate
    orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TSUE" lub "Trybunał"),
    gdzie określone zostały kryteria uznania danej czynności za świadczenie kompleksowe.
    W orzeczeniu wydanym w sprawie C-41/04 (Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV
    przeciwko Staatssecretaris van Financien) TSUE rozstrzygnął, że: „(...) jeżeli dwa lub więcej
    niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta,
    rozumianego jako przeciętnego konsumenta, są tak ściśle związane, że obiektywnie
    tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny
    charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów
    stosowania podatku VAT”.
    Powyższe stanowisko potwierdził także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 1
    kwietnia 2015 r., sygn. akt I FSK 2134/13, w którym wskazał, że „każda transakcja powinna
    być zwykle uznawana za odrębną i niezależną, a transakcja złożona z jednego świadczenia
    w aspekcie gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać
    funkcjonalności podatku VAT. Należy zatem w pierwszej kolejności poszukiwać elementów
    charakterystycznych dla rozpatrywanej transakcji, celem określenia, czy podatnik
    zapewnia klientowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy jedno świadczenie. Przy
    czym jedno świadczenie występuje w przypadku, gdy co najmniej dwa elementy albo co

    najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika na rzecz klienta są ze sobą tak ściśle
    związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze,
    którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny”.
    Ponadto, jak zauważył TSUE w wyroku w sprawie C-349/96 (Card Protection Plan Ltd
    przeciwko Commissioners of Customs & Excise): „Z pojedynczym świadczeniem mamy do
    czynienia zwłaszcza wtedy, gdy jeden lub więcej elementów uznaje się za usługę
    zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do
    których stosuje się te same zasady opodatkowania jak do usługi zasadniczej. Usługę
    należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona
    dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi
    zasadniczej.”
    Zgodnie więc z orzecznictwem TSUE, przy transakcjach składających się z zespołu
    świadczeń i czynności, należy uwzględnić wszystkie okoliczności, w jakich jest ona
    dokonywana, w celu określenia czy podatnik ma do czynienia z dwoma lub więcej
    odrębnymi świadczeniami, czy też jednym złożonym z kilku czynności oraz czy to jedno
    złożone świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako
    świadczenie usług. Ocenę charakteru danego świadczenia należy dokonać, biorąc pod
    uwagę perspektywę nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.
    Pojedyncze świadczenie kompleksowe występuje zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej
    części składowych uznaje się za czynność zasadniczą (główną), podczas gdy inne elementy
    traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
    Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności,
    prowadzących do realizacji określonego celu, tj. wykonania świadczenia głównego.
    Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu
    samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania
    świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność jest traktowana jako element świadczenia
    kompleksowego, gdy jej cel jest zdeterminowany przez czynność zasadniczą oraz
    niemożliwe jest wykonanie lub wykorzystanie czynności zasadniczej bez czynności
    pomocniczej.
    Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie
    wykonaniu czynności głównej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas
    nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
    Warto zwrócić uwagę również na opinię rzecznik generalnej Juliane Kokott z dnia 22
    października 2020 r. do sprawy C-581/19 (Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko
    Autoridade Tributaria e Aduaneira), gdzie wskazano, że: „Wskazówką świadczącą o
    istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26).
    Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń,
    przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa
    Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy
    świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Ponadto Rzecznik w swojej opinii
    wskazała, że: „jeżeli za zespół świadczeń i czynności ustala się cenę łączną, w świetle
    orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego
    świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za
    poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za
    istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię
    podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
    W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów,
    czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter
    dominujący. Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie
    towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast
    pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, to wówczas transakcja

    powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o
    VAT. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności to, mimo że w
    ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona
    traktowana jako świadczenie usług.
    Wnioskodawca przyjmuje zlecenie do realizacji wraz rysunkiem technicznym
    przygotowanym przez klienta, który zawiera pełną specyfikację zamawianego
    komponentu. Po zaakceptowaniu wyceny, na którą składa się zarówno cena towaru ze
    stali, jak i cena usługi polegającej na obróbce laserowej towaru, Wnioskodawca przechodzi
    do realizacji zlecenia. W tym celu maszyna do obróbki laserowej jest programowana
    według parametrów koniecznych do wykonania Wyrobi i następnie towar z magazynu
    Wnioskodawcy jest poddawany działaniu maszyny, tj. laserowej obróbce. Po zakończonej
    pracy maszyny, wyrób stanowi gotowy komponent spełniający oczekiwania klienta.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że obie czynności (Materiał oraz usługa polegająca na
    obróbce towaru ze stali wycinarką laserową 3D) są ze sobą tak ściśle powiązane, że
    obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby
    sztuczny charakter. Działania podejmowane przez Wnioskodawcę wymagają bowiem
    znacznie większego nakładu pracy i umiejętności niż produkcja standardowych
    elementów ze stali dostępnych w masowej sprzedaży. Co więcej, kompleksowość
    świadczenia podkreśla fakt, iż przeważającym celem transakcji nie jest wyłącznie sprzedaż
    Materiału (dostępnego w masowej produkcji), lecz świadczenie usługi obróbki laserowej
    polegającej na przetworzeniu Materiału w celu osiągnięcia określonego komponentu o
    konkretnej specyfikacji, zgodnego z zamówieniem klienta.
    Jednocześnie, z punktu widzenia klienta, celem ekonomicznym transakcji jest nabycie
    komponentu (a więc efektu połączenia Materiału oraz usługi Spółki w zakresie
    odpowiedniego jego przygotowania wg indywidualnych ustaleń), tj. gotowego Wyrobu, a
    nie jego poszczególnych elementów składowych.
    Mając na uwadze powyższe, świadczenie obejmuje zarówno element towarowy (dostawa
    towaru ze stali) jak i usługowy (obróbka towaru ze stali wycinarką laserową 3D), z czego
    zdaniem Wnioskodawcy to dostawa towaru stanowi świadczenie główne, a usługa obróbki
    laserowej świadczenie pomocnicze - na co wskazuje ekonomiczny cel nabycia świadczenia
    po stronie klienta. Celem zrealizowania przez kontrahenta zakupu jest bowiem przede
    wszystkim nabycie spełniającego określone parametry Wyrobu, czyli dostawa towarów.
    W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, jest on uprawniony do traktowania dostawy
    towaru ze stali (Materiału) wraz z usługą obróbki laserowej stali jako świadczenia
    kompleksowego.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy którzy otrzymali fakturę z wykazaną
    kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury
    mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.
    Natomiast w myśl art. 108a ust. 1a ustawy o VAT, przy dokonywaniu płatności za nabyte
    towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w
    której kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość
    wyrażoną w walucie obcej, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej
    płatności.
    Jednocześnie zgodnie z art. 108a ust. 1b ustawy o VAT podatnik obowiązany do
    wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, jest
    obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury z
    zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.
    W świetle art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT w przypadku faktur, w których kwota
    należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie
    obcej, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie

    usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy - faktura powinna zawierać wyrazy
    "mechanizm podzielonej płatności", przy czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w
    walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy
    opodatkowania.
    Podsumowując wyżej przytoczone przepisy, obowiązek stosowania mechanizmu
    podzielonej płatności będzie miał zastosowanie przy dokonywaniu płatności za towary i
    usługi wymienione w Załączniku nr 15 do ustawy o VAT (dalej: „Załącznik”), gdy kwota
    należności za te towary i usługi na fakturze przekroczy 15 000 zł (lub jej równowartość w
    walucie obcej).
    Odnosząc się do załącznika nr 15 ustawy o VAT, katalog wymienionych w nim towarów i
    usług ma charakter zamknięty. Wynika to z faktu braku zapisów sugerujących, że Załącznik
    ten obejmuje również inne, podobne towary lub usługi. Tym samym, wymienienie w
    Załączniku towarów i usług w sposób precyzyjny, wraz ze wskazaniem odpowiednich
    symboli PKWIU oraz ich nazw, oznacza, że zastosowanie przepisu z art. 108a ust. 1a
    ustawy o VAT dotyczy jedynie towarów i usług wymienionych wprost w Załączniku. W
    konsekwencji, obowiązek korzystania z mechanizmu podzielonej płatności będzie miał
    zastosowanie wyłącznie w przypadku płatności dokonanej z tytułu nabycia towarów lub
    usług wymienionych wprost w treści Załącznika.
    Powyższe znajduje potwierdzenie przykładowo wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Szczecinie z 26 sierpnia 2020 r., sygn. I SA/Sz 287/20, w którym Sąd
    stwierdza, że: „Powołany w ww. przepisach załącznik nr 15 do u.p.t.u. (dodany do ustawy
    od dnia 1 listopada 2019 r.) zawiera „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art. 105a
    ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy”. Jest to zamknięta
    lista towarów i usług, w przypadku których faktura dokumentująca ich dostawę lub
    świadczenie musi zawierać adnotację "mechanizm podzielonej płatności", o której mowa
    w art. 106e ust. 1 pkt 18a u.p.t.u."
    W niniejszej sprawie, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności wykorzystuje
    Materiały, które są wymienione w treści Załącznika. Materiały te są wykorzystywane przez
    Spółkę do wytworzenia Wyrobów - stanowią jeden z elementów świadczenia
    kompleksowego. Jednakże, świadczony przez Wnioskodawcę laserowy proces obróbki
    stali, w celu wytworzenia Wyrobów, prowadzi do istotnej zmiany właściwości, kształtów
    oraz sposobu zastosowania tychże Materiałów. W efekcie, powstały w procesie produkcji
    Wyrób może stanowić np. element konstrukcyjny, wykorzystywany w budownictwie lub
    element jakiejś maszyny bądź urządzenia.
    Według Wnioskodawcy, laserowa obróbka stali powinna być rozumiana jako
    zaawansowany proces technologiczny, który ma na celu nadanie materiałowi precyzyjnych
    właściwości, zarówno pod względem kształtu, jak i wymiarów. Proces ten nie tylko zmienia
    fizyczną formę materiału, ale także precyzyjnie dostosowuje go do określonych wymagań
    technicznych, które są niezbędne do uzyskania finalnego wyrobu. W ramach procesu
    laserowej obróbki materiał przechodzi bowiem przez szereg operacji, które prowadzą do
    uzyskania komponentu o ściśle określonych parametrach, odpowiadających wymaganiom
    dotyczącym jakości, funkcjonalności i specyfikacji technicznej.
    Należy zatem przyjąć, że przeprowadzenie procesu obróbki technicznej doprowadzi do
    zmiany istoty i właściwości przedmiotowych Materiałów, tym samym powodując, że
    wytworzone w ten sposób Wyroby, nie będą mogły zostać uznane za towary mieszczące
    się w Załączniku, mimo iż zostały wytworzone z Materiałów, które w ten Załącznik się
    wpisują. Obróbka techniczna powoduje bowiem powstanie nowego Wyrobu, którego
    cechy, właściwości, zastosowanie lub kształty pociągają za sobą konieczność ich ponownej
    i odrębnej klasyfikacji dla celów PKWiU oraz CN, tj. zakwalifikowania ich jako:
        PKWiU 25.99.29 Pozostałe wyroby z metali nieszlachetnych, gdzie indziej
        niesklasyfikowane (odpowiednio kod nomenklatury scalonej CN 73) lub

        PKWiU 28.29.84.0 Części maszyn i urządzeń niezawierające złączy elektrycznych,
        gdzie indziej niesklasyfikowane (odpowiednio kod nomenklatury scalonej CN 84).
    W związku z powyższym, skoro przedmiotami sprzedawanymi przez Wnioskodawcę są
    towary (Wyroby), które nie są wymienione w Załączniku, to w okolicznościach niniejszej
    sprawy Wnioskodawca nie ma obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności,
    o którym mowa w art. 108a ust. 1a ustawy o VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej z
    20 stycznia 2020 r. o sygn. 0114-KDIP1-1.4012.664.2019.1.RR oraz interpretacji
    indywidualnej z 21 kwietnia 2021 r. o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.83.2021.2.KS.
    Ad 3
    Na wstępie wskazuje się, że towary i usługi podlegające obowiązkowi oznaczenia kodami
    GTU w części ewidencyjnej pliku JPK_V7 zostały określone w § 10 ust. 3 pkt 1 i 2
    Rozporządzenia.
    Zgodnie z § 10 ust. 3 pkt 1 lit. h Rozporządzenia, obowiązek oznaczenia dostawy jako
    GTU_08 dotyczy metali szlachetnych oraz nieszlachetnych wymienionych wyłącznie w poz.
    1 i 1a załącznika nr 12 do ustawy o VAT oraz w poz. 12-25, 33-40, 45, 46, 56 i 78 załącznika
    nr 15 do tej ustawy.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca dokonuje dostawy Materiałów
    (wymienionych w poz. 24, 28, 30, 31, 33 załącznika nr 15 do ustawy o VAT) oraz dostawy
    Wyrobów. Wnioskodawca podkreśla jednak, że dostawa Materiałów nie jest przedmiotem
    pytania nr 3 wskazanego we wniosku.
    W przedmiotowym wypadku Wyroby, składające się z Materiału i usługi jego laserowej
    obróbki będą sklasyfikowane zdaniem Spółki jako:
        25.99.29 Pozostałe wyroby z metali nieszlachetnych, gdzie indziej
        niesklasyfikowane (odpowiednio kod nomenklatury scalonej CN 73) lub
        28.29.84.0 Części maszyn i urządzeń niezawierające złączy elektrycznych, gdzie
        indziej niesklasyfikowane (odpowiednio kod nomenklatury scalonej CN 84)
    - w zależności m.in. od ich zastosowania.
    Na podstawie powyższego należy wskazać, że symbol PKWiU przypisany Wyrobom
    Wnioskodawcy nie został wymieniony w pozycjach załącznika nr 15 do ustawy o VAT w
    związku z § 10 ust. 3 pkt 1 lit. h Rozporządzenia.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, nawet jeśli do wykonania usługi laserowej obróbki
    użyto Materiału wymienionego w załączniku nr 15 ustawy o VAT i w konsekwencji
    wymagającego kodu GTU_08 w razie jego sprzedaży, to w sytuacji, gdy przedmiotem
    dostawy jest Wyrób o innej klasyfikacji PKWiU niż wskazane w załączniku nr 15 do ustawy
    o VAT, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do oznaczenia tej dostawy kodem GTU_08.
    Zgodnie z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, dostawy Wyrobów nie należy oznaczać w
    części ewidencyjnej JPK_V7 kodem GTU_08 ani żadnym innym kodem GTU.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów
    i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października
    2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676) –
    zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta

    (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada
    wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego
    grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii
    wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.
    Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie
    może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności w zaliczeniu
    wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej
    sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie
    standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa
    Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie
    trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. Głównego
    Urzędu Statystycznego nr 1, poz. 11).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno
    świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, świadczenie to
    nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa
    świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle
    związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której
    rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności
    stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy. Na świadczenie
    złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji
    określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne
    świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie
    stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem
    jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego
    jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać
    świadczenia głównego bez świadczenia pomocniczego. Jeżeli jednak w skład
    realizowanego świadczenia wchodzą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu
    czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas
    nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
    Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy
    też kompleksowym świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach
    danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z 2 maja 1996 r. w
    sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card

    Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z 27 października 2005 r. w
    sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z
    glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej
    transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak
    właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny,
    wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów. Natomiast w
    przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności, to mimo, że w ramach takiej
    transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako
    świadczenie usług.
    Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT, który
    specjalizuje się w dystrybucji rur stalowych, profili zamkniętych oraz stali ciągnionej i
    walcowanej, a także sprzedaży elementów systemów okiennych, drzwiowych i fasadowych
    ponadto rozwinęliście Państwo działalność w zakresie laserowej obróbki stali.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia rozpoznania świadczenia polegającego na
    wykonaniu Wyrobu za pomocą laserowej obróbki Materiału jako świadczenie
    kompleksowe.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości, transakcję dokonywaną przez Państwo należy
    uznać za świadczenie kompleksowe, na które składa się dostawa towarów oraz pozostałe
    wymienione we wniosku czynności (tj. obróbka laserowa Materiału).
    Jak wynika z okoliczności sprawy nabywacie Państwo Materiały klasyfikowane według
    Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług jako:
        24.10.71.0 Kształtowniki otwarte nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco,
        ciągnione na gorąco lub wyciskane, ze stali niestopowej,
        24.20.13.0 Pozostałe rury i przewody rurowe, o okrągłym przekroju poprzecznym,
        bez szwu, ze stali,
        24.20.33.0 Pozostałe rury i przewody rurowe, o okrągłym przekroju poprzecznym,
        spawane, o średnicy zewnętrznej < 406,4 mm, ze stali,
        24.20.34.0 Rury i przewody rurowe, o przekroju poprzecznym innym niż okrągły,
        spawane, o średnicy zewnętrznej < 406,4 mm, ze stali,
        24.31.10.0 Pręty, kątowniki, kształtowniki i profile, ze stali niestopowej, ciągnione na
        zimno.
    Na indywidualne życzenie Klienta dokonujecie Państwo laserowej obróbki Materiałów,
    która umożliwia precyzyjne cięcie stali, wycinanie w niej skomplikowanych kształtów oraz
    wykonywanie na niej dowolnych oznaczeń, takich jak grawerowanie.
    Produkcja przygotowanych na zamówienie klienta Wyrobów obejmuje łącznie następujące
    etapy:
        przyjmując Państwo zlecenie otrzymujecie od klienta rysunek techniczny z nadaną
        przez klienta, indywidualną nazwą komponentu;
        po akceptacji kosztów świadczenia (wykonania wyrobu), na które składa się cena
        Materiału pobranego z Państwa magazynu oraz cena obróbki laserowej stali,
        następuje zaprogramowanie maszyny pod wykonanie konkretnego zlecenia;
        podczas realizacji zlecenia Materiał jest obrabiany za pomocą wycinarki laserowej
        3D, według wymagań klienta;

        po zakończeniu realizacji zlecenia klient otrzymuje gotowy komponent (Wyrób),
        który został przygotowany zgodnie ze standardami jakościowymi.
    Zamówienie każdego klienta jest ściśle pod niego spersonalizowane i nie podlega
    produkcji masowej. Dzięki temu, możecie Państwo zapewnić kompleksową usługę
    obejmującą pomoc w przygotowaniu dokumentacji projektowej, zapewnienie materiału,
    obróbkę laserową stali oraz weryfikację zgodności, mającą na celu dostarczenie klientowi
    gotowego komponentu zgodnego z jego oczekiwaniami. Zamówienie każdego klienta jest
    ściśle pod niego spersonalizowane i nie podlega produkcji masowej.
    Czynności wykonywane przez Państwo są ze sobą ściśle powiązane i stanowią szereg
    zdarzeń (czynności), które z punktu widzenia klienta, muszą zaistnieć w celu realizacji
    umowy tzn. wyprodukowania wyrobu gotowego. Należy wskazać, że w Państwa sytuacji
    świadczenie kompleksowe składa się z dostawy towaru i usługi polegającej na wykonaniu
    Wyrobu za pomocą laserowej obróbki Materiału. Wszystkie Państwa czynności
    nakierowane są na to, aby dostarczyć klientowi w pełni funkcjonalny Wyrób. Poszczególne
    czynności realizowane przez Państwo są ze sobą tak blisko związane, że tworzą w
    obiektywny sposób jedno niepodzielne świadczenie.
    Zatem dostawę Wyrobów (Materiałów poddanych obróbce laserowej 3D) przygotowanych
    ściśle pod zamówienie Klienta należy traktować dla celów podatku VAT jako jedno
    świadczenie kompleksowe stanowiące dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy
    o VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Następnie przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia, czy sprzedaż Wyrobów
    powstających poprzez obróbkę laserową Materiałów dla których zastosowanie mają kody
    PKWiU 25.99.29 (CN 73) oraz 28.29.84.0 (CN 84) podlega obowiązkowemu mechanizmowi
    podzielonej płatności i powinna być przez Państwo oznaczona w JPK_V7 kodem GTU_8.
    Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu
      płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm
      podzielonej płatności.
    W myśl art. 108a ust. 1a ustawy w brzmieniu obowiązującym do 1 listopada 2019 r. do
    30 grudnia 2020 r.:
      Przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr
      15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi
      kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
      przedsiębiorców, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej
      płatności.
    Na podstawie art. 108a ust. 1a ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021
    r.:
      Przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr
      15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem
      przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej,
      podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności. Do
      przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady
      przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania.
    Na mocy art. 108a ust. 1b ustawy:

      Podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt
      18a, jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury
      z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.
    W myśl art. 108a ust. 2 ustawy:
      Zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że:
      1) zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z
        otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT;
      2) zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto
        wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek bankowy albo na
        rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest
        prowadzony rachunek VAT, albo jest rozliczana w inny sposób.
    Jak stanowi art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w
      formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i
      przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy:
      Faktura powinna zawierać w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem
      przekracza kwotę 15.000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej,
      obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie
      usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy, wyrazy „mechanizm
      podzielonej płatności”, przy czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w
      walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia
      podstawy opodatkowania.
    Załącznik nr 15 do ustawy – stanowiący „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art.
    108a ust. 1a” – zawiera zamkniętą listę towarów i usług, w przypadku których faktura
    dokumentująca ich dostawę lub świadczenie musi zawierać adnotację „mechanizm
    podzielonej płatności”.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obowiązek wystawiania faktur z adnotacją
    „mechanizm podzielonej płatności” będzie istnieć, jeżeli łącznie spełnione będą trzy
    warunki, tj. faktura:

        będzie wystawiana na kwotę należności ogółem (kwotę brutto) przekraczającą
        15.000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej;
        będzie dokumentować dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w
        załączniku nr 15 do ustawy;
        czynności będą dokonywane na rzecz podatnika.
    Ww. przepisy wprowadzają obligatoryjny mechanizm podzielonej płatności w odniesieniu
    do sprzedaży towarów i usług określonych w załączniku nr 15 na rzecz podatnika VAT, w
    których kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT,
        oferujecie Państwo wykonanie kompleksowej usługi obejmującej pomoc w
        przygotowaniu dokumentacji projektowej, zapewnienie materiału, obróbkę
        laserową stali oraz weryfikację zgodności, mającą na celu dostarczenie klientowi
        gotowego komponentu zgodnego z jego oczekiwaniami,
        sprzedaż Wyrobów dokonywana jest do kontrahentów będących podatnikami
        podatku VAT i dokumentowana jest fakturami, w których kwoty należności ogółem
        mogą przekroczyć kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej,
        sprzedaż dotyczy kompleksowej dostawy towarów sklasyfikowanych jako PKWiU
        25.99.29 Pozostałe wyroby z metali nieszlachetnych, gdzie indziej
        niesklasyfikowane (odpowiednio kod nomenklatury scalonej CN 73) lub PKWiU
        28.29.84.0 Części maszyn i urządzeń niezawierające złączy elektrycznych, gdzie
        indziej niesklasyfikowane (odpowiednio kod nomenklatury scalonej CN 84).
    Jak wynika z okoliczności sprawy sprzedawane przez Państwo Wyroby sklasyfikowane są
    jako PKWiU 25.99.29 Pozostałe wyroby z metali nieszlachetnych, gdzie indziej
    niesklasyfikowane (odpowiednio kod nomenklatury scalonej CN 73) lub PKWIU 28.29.84.0
    Części maszyn i urządzeń niezawierające złączy elektrycznych, gdzie indziej
    niesklasyfikowane (odpowiednio kod nomenklatury scalonej CN 84). Zatem towary
    (Wyroby) objęte zakresem postawionego we wniosku pytania nie zostały wymienione w
    załączniku nr 15 do ustawy o VAT.
    Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz okoliczności sprawy, należy wskazać, że
    nie jesteście Państwo zobligowani do stosowania mechanizmu podzielonej płatności, o
    którym mowa w art. 108a ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku
    sprzedaży towarów (Wyrobów) sklasyfikowanych wg PKWiU 28.29.84.0 i 25.99.29, bowiem
    nie zostały one wymienione w załączniku nr 15 do ustawy.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15 podatnicy podatku od towarów i usług, zakres
      działalności gospodarczej, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje
      podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po
      każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2–10, art. 130c deklaracje VAT na
      potrzeby procedury szczególnej rozliczania VAT, art. 133 deklaracje VAT podmiotów
      zagranicznych zidentyfikowanych na potrzeby procedury nieunijnej i art. 138g
      składanie deklaracji VAT przez pośrednika podatnika ust. 2.
    Zgodnie z art. 99 ust. 13b ustawy:

      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do
      sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w
      ust. 1–3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego
      rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
    Jak stanowi art. 99 ust. 14 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 8 i 9, wraz z objaśnieniami co
      do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w
      celu umożliwienia rozliczenia podatku.
    Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 zwolnienia podatkowe ust. 1 lub przepisów wydanych
      na podstawie art. 82 zwolnienia od podatku organizacji międzynarodowych ust. 3
      oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art.
      113 wartość sprzedaży a zwolnienia podatkowe ust. 1 i 9 albo art. 113a zwolnienia
      od podatku dokonywanej sprzedaży przez podatnika z siedzibą w innym państwie UE
      ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na
      prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w
      szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
      należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
      podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Na podstawie art. 109 ust. 14 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania
      danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność
      zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków
      podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują
      nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-
      organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.
    Minister właściwy do spraw finansów publicznych określił, w drodze rozporządzenia,
    szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w
    ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia
    prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ
    podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub
    narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez
    podatników ewidencji - art. 109 ust. 14 ustawy.
    Zgodnie z § 10 ust. 3 pkt 1 lit. h Rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z
    dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w
    deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z
    2019 r. poz. 1988):
      metali szlachetnych oraz nieszlachetnych - wyłącznie określonych w poz. 1 i 1a
      załącznika nr 12 do ustawy oraz w poz. 12-25, 33-40, 45, 46, 56 i 78 załącznika nr 15
      do ustawy - oznaczenie "GTU_08",

    Powyższy przepis nakazuje zatem zamieścić takie oznaczenie w ewidencji w przypadku
    czynności, jaką jest „dostawa towarów”, jeśli dostarczane towary są sklasyfikowane do
    odpowiedniego kodu CN.
    Państwa Wyroby będące przedmiotem wniosku zgodnie z Państwa wskazaniem są
    sklasyfikowane jako:
        25.99.29 Pozostałe wyroby z metali nieszlachetnych, gdzie indziej
        niesklasyfikowane (odpowiednio kod nomenklatury scalonej CN 73) lub
        28.29.84.0 Części maszyn i urządzeń niezawierające złączy elektrycznych, gdzie
        indziej niesklasyfikowane (odpowiednio kod nomenklatury scalonej CN 84).
    Zatem skoro - jak rozstrzygnięto powyżej - w analizowanej sprawie mamy do czynienia z
    kompleksowym świadczeniem dostawy Materiału poddanego obróbce laserowej, a nie
    dostawą produktów wymienionych § 10 ust. 3 pkt 1 lit. h rozporządzenia, to w
    konsekwencji Wnioskodawca nie ma obowiązku takiej sprzedaży oznaczać kodami GTU_08.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 2 i nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwo i stanu prawnego
        obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
        zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwo i stanu prawnego
        obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Końcowo należy jeszcze raz podkreślić, że tut. Organ nie jest uprawniony do
    przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania
    klasyfikacyjnego. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego
    grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na
    wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację
    przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą
    interpretację wydano w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Państwo we
    wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.