Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.273.2025.3.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Miejsce opodatkowania czynności wykonywanych na rzecz
podmiotu zagranicznego oraz brak obowiązku wykazywania
tych czynności w deklaracji i informacji podsumowującej.
Słowa kluczowe: deklaracje
import-import usług
informacja-informacja podsumowująca
pożyczka
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
świadczenie-miejsce świadczenia
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje miesięczne
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 3. Informacje podsumowujące
-informacje podsumowujące o świadczonych usługach
na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub
osób prawnych niebędących podatnikami
zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości
dodanej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 11c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 13b
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 7c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 3-art. 100-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 2-art. 109-ust. 3a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 13 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) z siedzibą
    (...). jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: VAT) w
    Polsce, a także jako podatnik VAT DE.
    Spółka składa deklaracje VAT miesięcznie, tj. w formie plików JPK_V7M. Wnioskodawca
    prowadzi działalność opodatkowaną VAT, a jego przeważającą działalnością, zgodnie z
    informacjami zawartymi w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej: KRS) jest (..). W zakresie
    działalności gospodarczej Spółki w KRS nie figuruje udzielanie pożyczek.
    Spółka udziela i planuje w przyszłości udzielać ze swoich środków obrotowych
    krótkoterminowych pożyczek na rzecz B. DE z siedzibą w Niemczech (dalej: B. DE) -
    podmiotowi powiązanemu z Grupy B. w rozumieniu art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. W ramach
    Spółki nie są i nie będą organizowane odrębne struktury odpowiedzialne za działalność w
    zakresie udzielania pożyczek. Udzielanie pożyczek stanowi i będzie stanowić dodatkową
    działalność uzupełniającą główną działalność Spółki.
    W związku z powyższym, w dniu 12 grudnia 2024 r. Spółka zawarła z B. DE umowę
    dotyczącą pożyczek krótkoterminowych (dalej: Umowa). Umowa została zawarta w
    oparciu o prawo niemieckie. Zgodnie z Umową Spółka planuje udzielać
    krótkoterminowych pożyczek na zasadzie doraźnej. Kwoty pożyczek oraz daty ich
    udzielenia będą wspólnie uzgadniane przez obie strony. Pożyczki będą oprocentowane -
    odsetki będą naliczane i wypłacane co kwartał.
    B. DE jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce oraz w Niemczech (kraju
    siedziby). B. DE nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności dla celów
    VAT.

    Udzielane na rzecz B. DE pożyczki podlegają i będą podlegać opodatkowaniu niemieckim
    podatkiem od wartości dodanej (jako czynności zwolnione) oraz jeśli będzie to konieczne
    odpowiedniemu raportowaniu przez B. DE w Niemczech.
    Pismem z 13 maja 2025 r. uzupełnili Państwo wniosek w następujący sposób:
    1) B. DE jest i będzie podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i
      usług. Spółka ta posiada siedzibę w Niemczech i prowadzi tam samodzielnie
      działalność gospodarczą. B. DE jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od
      wartości dodanej w Niemczech.
    2) Tak jak wskazywano już we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, B. DE nie
      posiada (i nie będzie posiadać) ani siedziby działalności gospodarczej, ani stałego
      miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Bez wpływu na te
      okoliczności pozostaje fakt, że podmiot ten jest zarejestrowanym w Polsce
      podatnikiem VAT czynnym.
    3) Wnioskodawca nie posiada / nie będzie posiadać siedziby działalności gospodarczej ani
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Niemiec.
    4) Wnioskodawca udziela i planuje udzielać pożyczek dla siedziby działalności
      gospodarczej B. w Niemczech.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług - oznaczone jak we wniosku
    1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym z punktu widzenia
    ustawy o VAT Wnioskodawca udzielając opisanych pożyczek na rzecz B. DE działa /
    będzie działać jako podatnik VAT wykonujący działalność gospodarczą i pożyczki te
    stanowią / będą stanowić świadczenie usług poza terytorium Polski?
    2. Czy w przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie ma
    / nie będzie miał obowiązku raportowania opisanych pożyczek na rzecz B. DE jako
    świadczenia usług poza terytorium kraju w pliku JPK_V7M oraz informacji
    podsumowującej VAT-UE?
    Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług
    1. W przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca udzielając
      opisanych pożyczek na rzecz B. DE działa / będzie działać jako podatnik VAT
      wykonujący działalność gospodarczą i pożyczki te stanowią / będą stanowić
      świadczenie usług poza terytorium Polski.
    2. W przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie jest /
      nie będzie zobowiązany do raportowania opisanych pożyczek na rzecz B. DE jako
      świadczenia usług poza terytorium kraju w pliku JPK_V7M oraz informacji
      podsumowującej VAT-UE.

    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    1.1. Spółka jako podatnik VAT
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Na skutek doraźnego udzielania krótkoterminowych pożyczek przez Spółkę (przekazania
    środków pieniężnych na rzecz B. DE), przekazane środki pieniężne stają się własnością B.
    DE. Jednakże te środki jedynie tymczasowo zasilają majątek B. DE, ponieważ w przyszłości
    B. DE będzie zobowiązana do ich zwrotu Spółce. To oznacza, że ta sama wartość
    udostępnionych środków pieniężnych wróci do Spółki. Świadczenie to ma przy tym cel
    zarobkowy, bowiem środki pieniężne udostępniane są odpłatnie (wrócą do Spółki wraz ze
    stosownym oprocentowaniem). Działalność ta pozostawać zatem będzie w zakresie
    działalności gospodarczej opodatkowanej VAT prowadzonej przez Spółkę.
    Sam fakt, że Spółka nie będzie posiadać odrębnych struktur odpowiedzialnych za
    prowadzenie działalności w zakresie udzielania pożyczek, czy też to, że w zakresie
    działalności gospodarczej Spółki w KRS nie figuruje udzielanie pożyczek, powinno
    natomiast pozostawać w tej sytuacji bez znaczenia. Pożyczki udzielane będą bowiem ze
    środków obrotowych Spółki, która jest podmiotem zarejestrowanym jako podatnik VAT
    czynny. Udzielanie pożyczek stanowi i będzie stanowić bowiem dodatkową działalność,
    uzupełniającą główną działalność Spółki.
    W związku powyższym, działalność polegająca na udostępnianiu środków pieniężnych na
    określony czas za wynagrodzeniem w postaci odsetek spełnia przesłanki pozwalające
    uznać ją za „działalność gospodarczą" w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym
    samym udzielając pożyczek Spółka działa jako podatnik VAT wykonujący działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Powyższe rozumienie potwierdzają organy podatkowe w analogicznych sytuacjach.
    Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia
    16 listopada 2021 r., o sygn.: 0115-KDIT1.4012.12.2021.1.ANJ wskazał, że:

    „(...) Udzielanie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarcza, w
    związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny
    jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy te
    czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym (...) Czynność udzielenia pożyczki
    w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zamian za wynagrodzenie (odsetki),
    stanowi zatem odpłatne świadczenie usług, co do zasady, podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W świetle powyższego (...) czynność Wnioskodawcy jako pożyczkodawcy, polegająca na
    udzieleniu oprocentowanej pożyczki związana jest z działalnością gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem (...)".
    1.2. Czynność udzielenia pożyczki jako odpłatne świadczenie usług na gruncie VAT
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają
    między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług (na terytorium
    kraju).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    W związku z powyższym każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na
    działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę
    w rozumieniu ustawy o VAT. Niemniej jednak, aby zaistniało podlegające VAT świadczenie
    usług, muszą wystąpić łącznie następujące okoliczności:
      - występuje świadczenie ze strony świadczeniodawcy, działającego w charakterze
        podatnika VAT na rzecz świadczeniobiorcy,
      - świadczenie to ma charakter odpłatny (co do zasady),
      - nie stanowi ono dostawy towarów.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

    Zdaniem Spółki czynność polegająca na udzielaniu krótkoterminowych pożyczek stanowi
    odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, jako że:
    - w przypadku udzielenia krótkoterminowych pożyczek wystąpią świadczenia w postaci
      udostępnienia na rzecz B. DE określonej kwoty pieniężnej na określony czas;
    - jak już wyżej wskazano, dokonując tych czynności Spółka realizuje i będzie realizować
      działalność gospodarczą, o której mowa w art 15 ust. 2 ustawy o VAT - będzie udzielać
      krótkoterminowych pożyczek w celu zarobkowym, z zamiarem osiągnięcia zysku z
      tytułu odsetek;
    - udzielenie krótkoterminowych pożyczek na rzecz B. DE będzie stanowi czynność o
      charakterze odpłatnym - Spółka otrzyma bowiem wynagrodzenie za udostępnienie
      kapitału dla B. DE w postaci odsetek. Można zatem stwierdzić, że udzielanie
      krótkoterminowych pożyczek ma charakter świadczeń wzajemnych - Spółka
      zobowiązuje się do udostępnienia za wynagrodzeniem kapitału dla B. DE, ten zaś ma
      możliwość korzystania z udostępnionych środków;
    - udzielanie krótkoterminowych pożyczek nie będzie stanowić dostawy towarów - Spółka
      pragnie zwrócić uwagę, że pieniądze nie stanowią na gruncie VAT towarów, a tym
      samym ich odpłatne udostępnianie nie może być uznane za dostawę towarów za
      wynagrodzeniem.
    Powyższe znalazło potwierdzenie ze strony Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w np.
    następujących interpretacjach indywidualnych:
  - z dnia 12 marca z 2024 r., o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.897.2023.3.KW
    „(...) Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających
    oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od
    towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające
    opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia czy statusu nabywcy.
    Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w
    związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny
    jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy
    te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy
    stwierdzam, że czynność udzielenia pożyczki przez pożyczkodawcę na rzecz
    pożyczkobiorcy spełnia/będzie spełniała przesłanki uznania tej czynności za
    podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać
    do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od
    towarów i usług.

    W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielania przez pożyczkodawcę
    odpłatnych pożyczek, na rzecz pożyczkobiorcy jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z
    art. 8 ust. 1 ustawy o VAT podlega/będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (...)”.
    - z dnia 13 grudnia 2024 r. o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.781.2024.4.MC
      „(...) czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej
      oprocentowaniu stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od
      towarów i usług spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegające
      opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu jej udzielenia czy statusu nabywcy.
      Udzielanie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w
      związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej
      płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i
      usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej zakresie przedmiotowym.
    W efekcie, udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające
    na udostępnianiu kapitału na wskazany w umowie okres. Czynność udzielenia pożyczki w
    zamian za wynagrodzenie w postaci odsetek lub prowizji z tytułu korzystania z cudzego
    kapitału traktowana jest jako świadczenie usług (...)”.
    - z dnia 12 czerwca 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.247.2024.1.MG
      „(...) wskazana we wniosku czynność udzielenia pożyczki spełnia przesłanki uznania tej
      czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot
      prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
      identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące
      obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś pożyczkodawcę uznać za podatnika w
      rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT (...)”.
    - z dnia 23 stycznia 2023 r. o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.941.2022.4.AB
      „(...) Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających
      oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od
      towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające
      opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia czy statusu
      nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność
      gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do
      zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od
      towarów i usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie
      przedmiotowym (...)".
      (podobnie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z dnia 29 stycznia 2021 r.,
      o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.986.2020.2.KO, w piśmie z dnia 3 października 2022 r., o
      sygn. 0111-KDIB3-1.4012.617.2022.3.AMA, w piśmie z dnia 3 października 2022 r., o

      sygn. 0111-KDIB3-1.4012.608.2022.3.IO, w piśmie z dnia 30 września 2022 r., o sygn.
      0111-KDIB3-1.4012.698.2022.2.IO, w piśmie z dnia 14 września 2022 r., o sygn. 0111-
      KDIB3- 1.4012.545.2022.2.IO).
    W związku z powyższym, zdaniem Spółki, udzielanie krótkoterminowych pożyczek,
    dokonywane za wynagrodzeniem, spełnia przesłanki uznania tych czynności za odpłatne
    świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT, niezależnie od częstotliwości i celu ich
    udzielenia jak również statusu B. DE. Udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do
    zawodowej płaszczyzny Spółki, a więc uznać za rodzącą obowiązki na gruncie VAT, nawet
    gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym.
    1.3. Miejsce świadczenia usług
    Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem opodatkowania w przypadku
    świadczenia usług na rzecz podatnika jest co do zasady miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej.
    W myśl art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, w sytuacji, gdy usługi są świadczone dla stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, miejscem świadczenia tych
    usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Opisany we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe polegające na udzielaniu
    krótkoterminowych pożyczek jest czynnością o charakterze transgranicznym, tj. taką, w
    ramach której Spółka i B. DE są podmiotami z różnych krajów członkowskich UE. Jak
    zaznaczono, B. DE nie posiada w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Dlatego też miejsce świadczenia w tym
    przypadku należy określić na zasadach ogólnych - na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy o
    VAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia usługi jest miejsce, w którym pożyczkobiorca
    posiada siedzibę działalności gospodarczej - tj. w tym wypadku terytorium Niemiec.
    Tym samym, mimo że Spółka jako polski podatnik VAT wykonuje i będzie wykonywać
    czynności stanowiące usługi w rozumieniu ustawy o VAT i pozostające w zakresie
    działalności gospodarczej zasadniczo opodatkowanej VAT, to ze względu na ustalone
    miejsce świadczenia usług pożyczki te będą traktowane jako świadczenie usług poza
    terytorium Polski.
    Podobną opinię wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach
    indywidualnych:
    - z dnia 7 lipca 2023 r., o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.257.2023.4.MG

      (...) Państwa spółka (pożyczkobiorca - podmiot zagraniczny z siedzibę w (...), (...) na
      rzecz którego świadczona jest usługa udzielenia odpłatnej pożyczki) posiada siedzibę
      działalności gospodarczej w innym kraju UE. Jak Państwo wskazali usługa udzielenia
      pożyczki jest świadczona dla miejsca, w którym posiadają Państwo siedzibę
      działalności tj. (...). W związku z powyższym miejscem świadczenia, a tym samym
      opodatkowania usługi udzielenia odpłatnej pożyczki przez (...), stosowanie do art. 28b
      ust. 1 ustawy, będzie miejsce, w którym Państwo - pożyczkobiorca posiadają siedzibę
      działalności gospodarczej. W konsekwencji w analizowanym przypadku usługa, do
      której ma zastosowanie art. 28b ustawy nie będzie opodatkowana na terytorium (...)
      W związku z powyższym udzielenie Państwu odpłatnej pożyczki jako podmiotowi,
      mającemu swoją siedzibę w (...), (...), nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w (...)
      lecz na terytorium (...), zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy (...)".
    - z dnia 17 maja 2024 r. o sygn. 0111-KDIB3-1.4012.121.2024.3.MG
      „(...) czynność udzielania pożyczek w opisanych okolicznościach sprawy spełnia
      przesłanki przedmiotowe i podmiotowe do uznania jej za czynność podlegające
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże miejscem świadczenia tej
      usługi, a tym samym jej opodatkowania, jest stosowanie do art. 28b ust. 1 ustawy,
      miejsce, w którym Pożyczkobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej. W
      konsekwencji, skoro w analizowanym przypadku do usługi, ma zastosowanie art. 28b
      ust. 1 ustawy, to nie jest ona opodatkowana na terytorium Polski. Miejscem
      świadczenia dla tej usługi jest (...) czyli miejsce gdzie Pożyczkobiorca posiada siedzibę
      działalności gospodarczej. Tym samym przepisy dotyczące zwolnienia
      przedmiotowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT nie mają
      zastosowania w sprawie (...)”.
  2. Brak obowiązku raportowania transakcji pożyczkowych (wynagrodzenia w formie odsetek)
    dokonywanych na rzecz zagranicznego podmiotu w pliku JPK_V7M oraz informacji
    podsumowującej VAT-UE
    Ogólny zakres deklaracji podatkowych i ewidencji podatkowych w zakresie VAT wskazany
    został w ustawie o VAT, w szczególności art. 99 i art. 109 ustawy o VAT. W praktyce
    przyjmują jednak one formę jednego pliku tzw. JPK VAT (plik miesięczny JPK_V7M w
    wypadku Spółki), a szczegółowy zakres wymaganych w nim informacji, w tym tych co do
    których pytanie jest przedmiotem niniejszego wniosku, określony został w rozporządzeniu
    JPK.
    Zgodnie z § 4 pkt 1 lit. b rozporządzenia JPK, dane niezbędne do obliczenia wysokości
    podatku należnego w deklaracji obejmują m.in. wysokość podstawy opodatkowania
    dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się
    poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9
    ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z

    wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII
    w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy, w tym odrębnie z tytułu świadczenia usług, o których mowa
    w art. 100 ust, 1 pkt 4 ustawy.
    Analogicznie, w świetle § 10 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia JPK, ewidencja zawiera
    następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego: wysokość
    podstawy opodatkowania wynikającą z dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla
    których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w stosunku do których na
    podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami
    szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy, w tym odrębnie
    z tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik ma również prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub nabyte
    towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
    terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
    wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
    związek odliczonego podatku z tymi.
    Stosownie do z art. 86 ust. 9 ustawy o VAT, podatnik ma również prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub nabyte
    towary i usługi dotyczą czynności zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    7 oraz pkt 37-41, wykonywanych na terytorium kraju, w przypadku gdy miejscem
    świadczenia tych usług terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio
    towarów eksportowanych, pod warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których
    wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że raportowaniu w pliku JPK VAT podlegają
    usługi, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium Polski, jednak
    wyłącznie, jeśli w stosunku do nich podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony (w Polsce). Prawo do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony jest natomiast uzależnione od tego, jak byłaby opodatkowana usługa,
    której miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium Polski, gdyby była wykonywana w
    Polsce (a także w pewnej mierze od tego, czy usługa podlega opodatkowaniu w UE czy też
    w państwie trzecim).
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, usługi udzielania kredytów lub pożyczek
    pieniężnych oraz pośrednictwo w ich udzielaniu, a także zarządzanie kredytami i
    pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę, są zwolnione z VAT.

    Odnosząc powyższe do opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego zawartego we
    wniosku, udzielanie pożyczek mieściłoby się w zakresie czynności zwolnionych z VAT w
    Polsce. W związku z tym, gdyby miejsce świadczenia tych usług znajdowało się w Polsce,
    udzielane przez Spółkę pożyczki byłyby zwolnione z VAT.
    Tym samym, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy o VAT, Spółce nie przysługuje
    prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi usługami świadczonymi poza
    terytorium kraju.
    Jak już wyżej wspomniano, głównym elementem przesądzającym o tym, że transakcje,
    których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium Polski, należy raportować w
    pliku JPK VAT, jest prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z nabycia towarów
    lub usług, które służą wykonywaniu działalności z miejscem opodatkowania poza Polską.
    Prawo do odliczenia nie przysługuje jednak w stosunku do usług pożyczkowych. Tym
    samym czynności te nie powinny podlegać wykazaniu w pliku JPK VAT (JPK_V7M w
    wypadku Spółki) jako świadczenie usług poza terytorium kraju.
    Podobny wniosek ma zastosowanie również do raportowania wewnątrzwspólnotowego
    świadczenia usług w ramach informacji podsumowującej VAT-UE (art. 100 ust. 1 pkt 4
    ustawy o VAT). W ramach tej informacji wykazaniu nie podlegają bowiem czynności
    zwolnione z podatku od wartości dodanej. Jak natomiast zaznaczono w opisie stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego, czynności te będą podlegać niemieckiemu podatkowi
    od wartości dodanej jako czynności zwolnione.
    Podsumowując, Spółka nie ma i nie będzie miała obowiązku raportowania transakcji
    pożyczkowych, w których wynagrodzeniem są odsetki, zawartych z B. DE jako świadczenia
    usług poza terytorium kraju (tj. eksportu usług) w pliku JPK VAT oraz informacji
    podsumowującej VAT-UE.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług, w kwestiach objętych pytaniami nr 1 i 2 - jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zakres tych czynności sformułowany został odpowiednio w art. 7 i w art. 8 ww. ustawy.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl natomiast art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest
    dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów
    polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem,
    co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie
    wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu
    VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych
    w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z dnia 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać

    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
    - istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
        następuje świadczenie wzajemne,
    - wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną
        w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    - istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
        lub usługi,
    - odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
        związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    - istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne ś
    wiadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez
    podatnika.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie
    usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas,
    gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego
    w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w
    odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik podatku od
    towarów i usług w Polsce. W zakresie Państwa działalności gospodarczej w KRS nie
    figuruje udzielanie pożyczek. Udzielają Państwo i planują w przyszłości udzielać ze swoich
    środków obrotowych krótkoterminowych pożyczek na rzecz B. DE z siedzibą w Niemczech
    - podmiotowi powiązanemu z Grupy B. w rozumieniu art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. W
    ramach Spółki nie są i nie będą organizowane odrębne struktury odpowiedzialne za
    działalność w zakresie udzielania pożyczek. Udzielanie pożyczek stanowi i będzie stanowić
    dodatkową działalność uzupełniającą główną działalność Spółki. Zgodnie z Umową planują

    Państwo udzielać krótkoterminowych pożyczek na zasadzie doraźnej. Kwoty pożyczek
    oraz daty ich udzielenia będą wspólnie uzgadniane przez obie strony. Pożyczki będą
    oprocentowane - odsetki będą naliczane i wypłacane co kwartał.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy w przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu
    przyszłym z punktu widzenia ustawy o VAT udzielając opisanych pożyczek na rzecz B. DE
    działają Państwo / będą Państwo działać jako podatnik VAT wykonujący działalność
    gospodarczą i pożyczki te stanowią / będą stanowić świadczenie usług poza terytorium
    Polski.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wyjaśnić co następuje:
    Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty
    majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo
    majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na
    drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.
    Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu
    stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki
    uznania tej czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu
    jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można
    identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą
    obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej
    zakresie przedmiotowym.
    Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT,
    działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o
    charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za
    ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniem), uzyskiwanym w ustalonych okresach
    rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach
    zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza”
    zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Ponadto należy zauważyć, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji
    PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej
    faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z
    tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów
    gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter
    orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w
    umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność
    niezgodną z prawem.

    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przywołane wyżej przepisy należy
    stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielania krótkoterminowych odpłatnych
    pożyczek spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu.
    Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w
    związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny
    jednostki, a więc uznać za rodzące obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś
    pożyczkodawcę - Państwa będących czynnym podatnikiem VAT, uznać za podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielenia/udzielania w przyszłości przez
    Państwa odpłatnych pożyczek pieniężnych na rzecz Pożyczkobiorcy, stanowi odpłatne
    świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Ponadto należy wyjaśnić, że w przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego
    rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi.
    Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Stosownie do art. 28a ustawy - na potrzeby stosowania rozdziału dotyczącego miejsca
    świadczenia przy świadczeniu usług:
    1) Ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
        w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
    2) Podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o podatku od towarów i
    usług. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia
    usług. Podatnikiem według tej regulacji jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z zasadą ogólną zawartą w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    W myśl art. 2 pkt 9 ustawy:
      Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
      podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Na mocy art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:

    Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące
    warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
        - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
          art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
        - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
          miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
          podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem,
          o którym mowa w art. 15,
        - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
          siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
          gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
          którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia,
    który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Powiązanie tego mechanizmu z
    regulacjami w zakresie określenia miejsca świadczenia usług ma na celu, z jednej strony
    opodatkowanie usług w miejscu ich konsumpcji, a z drugiej strony, zaoszczędzenie
    usługodawcy obowiązków związanych z rejestracją oraz rozliczeniem podatku.
    Mając na uwadze cytowany stan prawny oraz opis sprawy należy wskazać, że w
    omawianej sprawie usługodawcą (pożyczkodawcą) są/będą Państwo jako podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Polski.
    Natomiast usługobiorcą (pożyczkobiorcą - B. DE.) jest / będzie podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą na terytorium Niemiec.
    Jak Państwo wyjaśnili, B. DE jest i będzie podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o
    podatku od towarów i usług. Spółka ta posiada siedzibę w Niemczech i prowadzi tam
    samodzielnie działalność gospodarczą. B. DE - jest zarejestrowanym podatnikiem podatku
    od wartości dodanej w Niemczech. B. DE nie posiada (i nie będzie posiadać) ani siedziby
    działalności gospodarczej, ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
    Polsce.
    Państwo nie posiadają / nie będą posiadać siedziby działalności gospodarczej ani stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Niemiec.
    Udzielają Państwo i planują udzielać pożyczek dla siedziby działalności gospodarczej B. DE
    w Niemczech.
    Wobec powyższego - skoro usługodawca (pożyczkodawca) Państwo tj. podmiot z Polski
    dokona/będzie dokonywać czynności na podstawie Umowy na rzecz podmiotu
    niemieckiego tj. na rzecz B. DE, to czynności wykonywane na podstawie Umowy będą
    podlegać opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy
    (pożyczkobiorcy) czyli podlegają/będą podlegać opodatkowaniu na terytorium Niemiec,
    tym samym czynności te stanowią / będą stanowić świadczenie usług poza terytorium P
    olski.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko, w kwestii objętej pytaniem nr 1, tj:
    - działalność polegająca na udostępnianiu środków pieniężnych na określony czas za
      wynagrodzeniem w postaci odsetek spełnia przesłanki pozwalające uznać ją za

      „działalność gospodarczą" w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym
      udzielając pożyczek Spółka działa jako podatnik VAT wykonujący działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT;
    - udzielanie krótkoterminowych pożyczek, dokonywane za wynagrodzeniem, spełnia
      przesłanki uznania tych czynności za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy
      o VAT, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia jak również statusu B. DE;
    - mimo że Spółka jako polski podatnik VAT wykonuje i będzie wykonywać czynności
      stanowiące usługi w rozumieniu ustawy o VAT i pozostające w zakresie działalności
      gospodarczej zasadniczo opodatkowanej VAT, to ze względu na ustalone miejsce
      świadczenia usług pożyczki te będą traktowane jako świadczenie usług poza
      terytorium Polski
    jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości sformułowane w pytaniu nr 2 dotyczą natomiast ustalenia czy w
    przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie jest / nie
    będzie zobowiązany do raportowania opisanych pożyczek na rzecz B. DE jako świadczenia
    usług poza terytorium kraju w pliku JPK_V7M oraz informacji podsumowującej VAT-UE.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Jednocześnie w myśl art. 99 ust. 7c ustawy o VAT:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Według art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Jednocześnie z treści art. 109 ust. 3 ustawy o VAT wynika, że:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję
      zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie
      informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
        1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
          należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
        2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym
          korekty podatku naliczonego;
        3) kontrahentów;

        4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Należy wskazać, że stosownie do art. 109 ust. 3a ustawy:
      Podatnicy świadczący usługi, których miejscem świadczenia nie jest terytorium kraju,
      są obowiązani w prowadzonej ewidencji podać nazwę usługi, wartość usługi bez
      podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, uwzględniając
      moment powstania obowiązku podatkowego określany dla tego rodzaju usług świad
      czonych na terytorium kraju. W przypadku usług, do których stosuje się art. 28b,
      stosuje się odpowiednio przepisy art. 19a ust. 1-3 i 8.
    Przy czym, na mocy art. 99 ust. 13b ustawy zostało wydane rozporządzenie z dnia 15
    października 2019 r. Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju w sprawie szczegółowego
    zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku
    od towarów i usług (Dz. U. 2019, poz. 1988), dalej: „rozporządzenie JPKVAT”, które określa
    szczegółowy zakres danych, o których mowa w art. 99 ust. 7c ustawy o VAT, wraz z
    objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych oraz
    niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku
    oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
    W myśl § 2 pkt 8 i 10 ww. rozporządzenia JPKVAT:
      Deklaracje zawierają dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego.
      Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku lub zwrotu podatku wraz z
      oznaczeniem sposobu dokonania tego zwrotu.
    Zgodnie z § 4 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia:
      Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego, o których mowa w § 2
      pkt 8, obejmują m.in. wysokość podstawy opodatkowania, a w przypadkach
      określonych w lit. d-f oraz i-m - także wysokość podatku należnego, z tytułu dostawy
      towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza
      terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9
      ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z
      wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w
      dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy, w tym odrębnie z tytułu świadczenia usług,
      o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy,
    Natomiast w myśl § 10 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia JPKVAT:
      Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku
      należnego wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z dostawy towarów oraz
      świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium
      kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy
      przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z
      wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w
      dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy, w tym odrębnie z tytułu świadczenia usług,
      o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy;
    Z powyższego wynika więc, że zarówno w części deklaracyjnej jak też ewidencyjnej
    wykazuje się świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza
    terytorium kraju, ale tylko w przypadku gdy w stosunku do tych usług na podstawie art. 86
    ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony.
    W przedmiotowej sprawie Państwo świadczą/będą świadczyć usługę udzielania pożyczek
    na rzecz pożyczkobiorcy z siedzibą działalności na terytorium Niemiec.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do

      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    W tym miejscu wskazać należy, że z treści art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik
    podatku od towarów i usług, który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza
    terytorium kraju, zachowuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony,
    pod warunkiem, że wykonując takie czynności na terytorium kraju miałby również prawo
    do odliczenia.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 9 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą czynności zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7
      oraz pkt 37-41, wykonywanych na terytorium kraju, w przypadku gdy miejscem
      świadczenia tych usług zgodnie z art. 28b lub art. 28l jest terytorium państwa
      trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio towarów eksportowanych, pod
      warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego
      podatku z tymi czynnościami.
    Należy zauważyć, iż wskazane we wniosku usługi udzielania krótkoterminowych
    oprocentowanych pożyczek świadczonych przez Państwa na rzecz B. DE - jak wynika z
    okoliczności sprawy - stanowią usługi udzielania pożyczek pieniężnych, które gdyby były
    świadczone na terytorium Polski, byłyby zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    38 ustawy.
    Zatem przedstawiony we wniosku opis sprawy wskazuje, że Państwo nie mają / nie
    nabędą prawa do odliczenia podatku VAT na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 w związku ze
    świadczeniem usług udzielania pożyczek na rzecz podatnika posiadającego siedzibę
    działalności gospodarczej na terytorium innego państwa członkowskiego UE (Niemiec).
    Zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT z tytułu tej transakcji będzie pożyczkobiorca (B.
    DE), który zastosuje do rozliczenia tego podatku przepisy obowiązujące na terytorium
    Niemiec.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy, w
    przypadku świadczenia usług udzielania pożyczek na rzecz pożyczkobiorcy z Niemiec, w
    stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy nie przysługuje Państwu
    prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, nie są/nie będą Państwo
    zobowiązani do wykazania odsetek z ww. świadczenia w pliku JPK_VAT z deklaracją VAT.
    W myśl art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy:
    Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są
    obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych
    usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości
    dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na
    potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od

    wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do
    zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca,
    Z przytoczonego art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy wynika, że informacja podsumowująca
    powinna zawierać tylko te usługi świadczone na rzecz podatników podatku od wartości
    dodanej lub osób prawnych niebędących podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby
    podatku od wartości dodanej świadczonych na terytorium państwa usługobiorcy innych
    niż terytorium kraju, które nie są opodatkowane stawką 0% lub zwolnione z
    opodatkowania podatkiem od wartości dodanej, dla których to obowiązanym do zapłaty
    podatku od wartości dodanej jest usługobiorca.
    Zatem należy stwierdzić, że Państwo nie są/nie będą zobowiązani do wykazania
    świadczonej przez Państwa usługi udzielenia pożyczki na rzecz podmiotu z Niemiec w
    zbiorczej informacji, o której mowa w art. 100 ustawy, bowiem usługi udzielania pożyczek
    świadczone na terytorium kraju korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług,
    tym samym nie dają one prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego oraz prawa do zwrotu kwoty podatku naliczonego.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko, w kwestii objętej pytaniem nr 2, zgodnie z
    którym:
    - głównym elementem przesądzającym o tym, że transakcje, których miejsce
      opodatkowania znajduje się poza terytorium Polski, należy raportować w pliku JPK
      VAT, jest prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z nabycia towarów lub
      usług, które służą wykonywaniu działalności z miejscem opodatkowania poza Polską.
      Prawo do odliczenia nie przysługuje jednak w stosunku do usług pożyczkowych. Tym
      samym czynności te nie powinny podlegać wykazaniu w pliku JPK VAT (JPK_V7M w
      wypadku Spółki) jako świadczenie usług poza terytorium kraju,
    - podobny wniosek ma zastosowanie również do raportowania wewnątrzwspólnotowego
      świadczenia usług w ramach informacji podsumowującej VAT-UE (art. 100 ust. 1 pkt 4
      ustawy o VAT). W ramach tej informacji wykazaniu nie podlegają bowiem czynności
      zwolnione z podatku od wartości dodanej. Jak natomiast zaznaczono w opisie stanu
      faktycznego i zdarzenia przyszłego, czynności te będą podlegać niemieckiemu
      podatkowi od wartości dodanej jako czynności zwolnione
    jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w
      dniu wydania interpretacji.
    Opłata od wniosku wniesiona z zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie
    zwrócona na Państwa rachunek, z którego Państwo dokonali wpłaty.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle

    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu
    faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (którego elementy
    przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwo sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.