Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-447/12-4/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-07-25
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupu samochodu ciężarowego oraz oleju napędowego wykorzystywanego do jego napędu oraz w zakresie korekty podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: badanie-badanie techniczne; paliwo; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; samochód-samochód ciężarowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2012 r. (data wpływu 27 kwietnia 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 8 lipca 2012 r. (data wpływu 10 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupu samochodu ciężarowego oraz oleju napędowego wykorzystywanego do jego napędu oraz w zakresie korekty podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od zakupu samochodu ciężarowego oraz oleju napędowego wykorzystywanego do jego napędu oraz w zakresie korekty podatku naliczonego. Wniosek uzupełniono w dniu 10 lipca 2012 r. o doprecyzowanie własnego stanowiska w sprawie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od 2003 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Do celów prowadzenia działalności w dniu 9 sierpnia 2011 r. podpisał umowę kupna/sprzedaży Nr (\`(...)\`) na zakup samochodu ciężarowego marki (\`(...)\`) 3,5 t z jednym rzędem siedzeń, oddzielonym od części załadunkowej trwałą przegrodą.

W dniu 11 sierpnia 2011 r. Zainteresowany wpłacił zaliczkę w wysokości 10.000,00 zł brutto (FV nr…). Zapłacony podatek VAT w wysokości 1.869,92 zł wykazał w deklaracji VAT za m-c sierpień 2011 r. w poz. 49 i 50.

W dniu 5 stycznia 2012 r. Wnioskodawca otrzymał FV nr … oraz dokumentację niezbędną do zarejestrowania pojazdu w urzędzie komunikacji:

*   oświadczenie z (\`(...)\`) S.A. z dnia 22 grudnia 2011 r., zaświadczające o dodatkowych, wynikających z obowiązujących na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przepisów, danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do jego rejestracji wpisując w pozycji 5 – Rodzaj – Samochód ciężarowy, w pozycji 6 – Podrodzaj – Van,
*   świadectwo zgodności WE …. stwierdzający zgodność pod każdym względem z typem opisanym w homologacji nr ….z dnia 2 marca 2011 r.

Na tej podstawie Zainteresowany zarejestrował pojazd w Urzędzie Komunikacji , jako rodzaj pojazdu ciężarowy. Karta pojazdu wydana w dniu 5 stycznia 2012 r. w pozycji: Rodzaj i przeznaczenie pojazdu zawiera adnotację: ciężarowy. Dnia 12 stycznia 2012 r. Wnioskodawca wpłacił 20.000,00 zł z tytułu otrzymanej ww. faktury VAT, na pozostałą część uzyskując kredyt. Protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia 12 stycznia 2012 r. przekazano Zainteresowanemu samochód (\`(...)\`).

Uznając zakupiony pojazd za środek trwały, Wnioskodawca wprowadził go do ewidencji środków trwałych i wykazał w deklaracji VAT za m-c styczeń poz. 49 oraz 50, wskazując do odliczenia 100% zapłaconego podatku naliczonego z tytułu FV nr …., tj. 16.645,08 zł.

Od dnia 15 stycznia 2012 r. Wnioskodawca odliczał również podatek naliczony z tytułu zakupu paliwa do samochodu ciężarowego (\`(...)\`).

Samochód został zakupiony jako fabrycznie nowy z salonu (\`(...)\`) jako pojazd ciężarowy spełniający wszystkie warunki art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy nowelizującej.

W związku z tym, iż pojazd spełniał te wszystkie warunki nie było konieczności dokonania dodatkowego badania technicznego, ponieważ w oświadczeniu z (\`(...)\`) S.A. z dnia 22 grudnia 2011 r. wyraźnie oznaczono rodzaj i podrodzaj pojazdu oraz również dlatego, iż w przypadku aut fabrycznie nowych badanie to dokonywane jest przez salon sprzedaży i jest ważne do dnia 5 stycznia 2015 r.

W dniu 10 kwietnia 2012 r. Zainteresowany dokonał dodatkowego badania technicznego, celem przedłożenia w Urzędzie Skarbowym. Uzyskał potwierdzenie danych zawartych w oświadczeniu z (\`(...)\`) S.A., iż pojazd odpowiada dodatkowym warunkom technicznym przewidzianym dla art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z tym, iż zakupiony przez Wnioskodawcę samochód posiada wszelkie znamiona samochodu ciężarowego, postąpił on prawidłowo odliczając 100% podatku naliczonego z tytułu zakupu samochodu oraz odliczając podatek VAT od zakupu paliwa do tego samochodu z dniem wprowadzenia tego pojazdu do ewidencji środków trwałych?
2.  Czy jeżeli odliczenia VAT w 100% można dokonać tylko mając dodatkowe badania techniczne wykonane przez stację kontroli pojazdów, to z dniem wprowadzenia pojazdu jako środek trwały do ewidencji Wnioskodawca mógł odliczyć 60% VAT, ale nie więcej niż 6.000,00 zł, to czy z dniem wykonania tego badania i spełnienia warunków zawartych w art. 3 ust. 2 pkt 1 miałbym on prawo dokonać korekty VAT i odliczyć 100%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

W myśl przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym przepis art. 3 ust. 1, ograniczeniom w odliczaniu podatku naliczonego VAT podlegają samochody do dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t z zastrzeżeniem ust. 2. Zakupiony przez Zainteresowanego samochód spełnia warunki zawarte w art. 3 ust. 2 pkt 1 na podstawie posiadanych dokumentów, co zostało potwierdzone dodatkowo przez stację kontroli pojazdów.

Wnioskodawca dokonał tego odliczenia w 100% w obowiązujących terminach, biorąc pod uwagę, iż zakupiony przez niego samochód spełnia wszystkie wymogi uprawniające do jego odliczenia.

Ustawa zmieniająca nie określa terminu przeprowadzenia dodatkowego badania technicznego, a zatem terminu od jakiego przysługuje prawo do odliczenia 100% VAT.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że również na tej samej podstawie od momentu zakupu obniżył podatek należny o podatek naliczony przy nabyciu oleju napędowego wykorzystywanego do jego napędu.

Ad. 2

Dodatkowe badanie techniczne nastąpiło w terminie późniejszym, jednak biorąc pod uwagę treść art. 3 ust. 4 ustawy który mówi, że w przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia logiczne jest, iż w przypadku Wnioskodawcy po wykonaniu dodatkowego badania technicznego miałby on prawo do skorygowania deklaracji VAT powiększając kwotę odliczenia do 100%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów oraz paliw, regulują odpowiednio przepisy art. 3 oraz art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą”.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z kolei art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

1.  odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
2.  oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

W myśl art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

W przypadku, gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia (art. 3 ust. 4 ustawy nowelizującej).

Natomiast, zgodnie z treścią art. 4 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. od dnia 1 stycznia 2011 r.) do dnia 31 grudnia 2012 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Zatem mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. ograniczenie w zakresie odliczania podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu dotyczy:

*   samochodów osobowych oraz
*   niektórych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony (w tym tzw. samochodów z „kratką”), z wyjątkiem pojazdów samochodowych objętych od dnia 1 stycznia 2011 r. pełnym odliczeniem podatku (tzn. z wyjątkiem pojazdów samochodowych, do których zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej – nie stosuje się ograniczenia w odliczeniu podatku).

Z opisu sprawy wynika, że od 2003 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Do celów prowadzenia działalności w dniu 9 sierpnia 2011 r. podpisał umowę kupna/sprzedaży na zakup samochodu ciężarowego z jednym rzędem siedzeń, oddzielonym od części załadunkowej trwałą przegrodą.

W dniu 11 sierpnia 2011 r. Zainteresowany wpłacił zaliczkę, zapłacony podatek VAT wykazał w deklaracji VAT za m-c sierpień 2011 r. w poz. 49 i 50. W dniu 5 stycznia 2012 r. Wnioskodawca otrzymał fakturę VAT oraz dokumentację niezbędną do zarejestrowania pojazdu w urzędzie komunikacji:

*   oświadczenie z (\`(...)\`) dnia 22 grudnia 2011 r., zaświadczające o dodatkowych, wynikających z obowiązujących na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przepisów, danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do jego rejestracji wpisując w pozycji 5 – Rodzaj – Samochód ciężarowy, w pozycji 6 – Podrodzaj – Van,
*   świadectwo zgodności stwierdzające zgodność pod każdym względem z typem opisanym w homologacji z dnia 2 marca 2011 r.

Na tej podstawie Zainteresowany zarejestrował pojazd w Urzędzie Komunikacji, jako rodzaj pojazdu ciężarowy. Karta pojazdu w pozycji: Rodzaj i przeznaczenie pojazdu zawiera adnotację: ciężarowy. Dnia 12 stycznia 2012 r. Wnioskodawca wpłacił 20.000,00 zł z tytułu otrzymanej faktury VAT, na pozostałą część uzyskując kredyt i w tym dniu protokołem zdawczo -odbiorczym przekazano Zainteresowanemu przedmiotowy samochód. Uznając zakupiony pojazd za środek trwały, Wnioskodawca wprowadził go do ewidencji środków trwałych i wykazał w deklaracji VAT za m-c styczeń poz. 49 oraz 50, wskazując do odliczenia 100% zapłaconego podatku naliczonego z tytułu otrzymanej faktury VAT. Od dnia 15 stycznia 2012 r. Wnioskodawca odliczał również podatek naliczony z tytułu zakupu paliwa do tego samochodu. Samochód został zakupiony jako fabrycznie nowy z salonu jako pojazd ciężarowy, spełniający wszystkie warunki art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy nowelizującej. W związku z tym, iż pojazd spełniał te wszystkie warunki nie było konieczności dokonania dodatkowego badania technicznego, ponieważ w oświadczeniu z (\`(...)\`) z dnia 22 grudnia 2011 r., wyraźnie oznaczono rodzaj i podrodzaj pojazdu oraz również dlatego, iż w przypadku aut fabrycznie nowych badanie to dokonywane jest przez salon sprzedaży i jest ważne do dnia 5 stycznia 2015 r. W dniu 10 kwietnia 2012 r. Zainteresowany dokonał dodatkowego badania technicznego, celem przedłożenia w Urzędzie Skarbowym. Uzyskał potwierdzenie danych zawartych w oświadczeniu z (\`(...)\`) S.A., iż pojazd odpowiada dodatkowym warunkom technicznym przewidzianym dla art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym.

Mając na uwadze powyższe przepisy na podkreślenie zasługuje fakt, iż nie określają one terminu przeprowadzenia dodatkowego badania technicznego w przypadku nabycia pojazdu samochodowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy nowelizującej, a co za tym idzie wyłączenia prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy nowelizującej nie zawierają norm prawa materialnego kształtujących podatkowe prawa i obowiązki podatnika. Wykonanie dodatkowego badania technicznego jest wyłącznie obowiązkiem podatnika, a nie warunkiem dającym uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu samochodu oraz od nabycia paliwa przeznaczonego do napędu samochodów o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy nowelizującej. W istocie zatem ustawodawca uzależnił prawo podatnika do odliczenia podatku od spełnienia przez dany pojazd samochodowy wymagań określonych w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy nowelizującej, nie zaś od wykonania przedmiotowych badań technicznych. Zaświadczenie wydawane przez uprawnioną okręgową stację kontroli pojazdów, o którym mowa w cyt. art. 3 ust. 3 nowelizującej ma jedynie potwierdzać prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu samochodu oraz od nabycia paliwa przeznaczonego do jego napędu. Jeżeli więc podatnik uzyskał zaświadczenie potwierdzające spełnienie przez konkretny pojazd samochodowy wymagań określonych w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy nowelizującej to pomimo, że miało to miejsce w terminie późniejszym od nabycia i wprowadzenia pojazdu do ewidencji środków trwałych, zachowuje on prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu samochodu oraz od nabycia oleju napędowego wykorzystywanego do jego napędu.

Z powyższego wynika, iż w przypadku aut fabrycznie nowych badanie to dokonywane jest przez salon sprzedaży i jest ważne do dnia 5 stycznia 2015 r., a dodatkowo w dniu 10 kwietnia 2012 r. Zainteresowany dokonał dodatkowego badania technicznego, celem przedłożenia w urzędzie skarbowym.

Mając na uwadze opis sprawy i powołane przepisy stwierdzić należy, że Wnioskodawca postąpił prawidłowo odliczając 100% podatku VAT z tytułu zakupu samochodu będącego przedmiotem wniosku oraz od nabycia oleju napędowego wykorzystywanego do jego napędu, bowiem samochód ten spełnia wymagania, wynikające z art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy nowelizującej, przy czym na pełne prawo do odliczenia nie ma wpływu termin dokonania dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów.

W związku z treścią pytania drugiego oraz odpowiedzią na pytanie pierwsze, drugie pytanie dotyczące korekty podatku naliczonego – staje się bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.