Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/4511-171/15-2/MS1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-04-27
Teza: W związku z zaistniałą sytuacją czy Wnioskodawca z małżonką może zaliczyć odsetki od kredytu zaciągniętego na lokal mieszkalny jako koszty wynajmu mieszkania od momentu oddania go w najem? Jednocześnie, czy w tej sytuacji kwota odsetek zapłaconych przed oddaniem go w najem, a więc wprowadzeniem środka trwałego do używania zwiększa jego wartość początkową?
Słowa kluczowe: koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; kredyt; najem; odsetki-odsetki od kredytu
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2015 r. (data wpływu 30 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconych odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego przeznaczonego na wynajem - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconych odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego przeznaczonego na wynajem.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W sierpniu 2010 r. Wnioskodawca nabył wraz z małżonką lokal mieszkalny. Zakup został częściowo sfinansowany zaciągniętym na ten cel preferencyjnym złotówkowym kredytem mieszkaniowym z dopłatami do oprocentowania, na podstawie art. 3 ust. la ustawy z dnia 3 września 2006 o finansowym wsparciu rodzin w nabywaniu własnego mieszkania, W marcu roku 2013 Wnioskodawca zakupił wspólnie z małżonką drugi lokal mieszkalny, w związku z czym bank pismem poinformował Wnioskodawcę i małżonkę, iż w nawiązaniu do art. 9 ust. 3 Ustawy o finansowym wsparciu rodzin i innych osób w nabywaniu własnego mieszkania zaprzestaje stosowania dopłat do preferencyjnego kredytu mieszkaniowego z 2010 r.

Lokal mieszkalny kupiony jako pierwszy Wnioskodawca z małżonką przeznaczyli na wynajem prywatny. Rozliczenie dokonywane jest wg skali podatkowej, nie złożyli oświadczenia o wyborze ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Wspomniany lokal zamierzają wynajmować dłużej niż rok. Ani Wnioskodawca, ani jego małżonka nie prowadzą działalności gospodarczej. Przedmiotowy lokal mieszkalny nie jest wynajmowany w ramach działalności gospodarczej i nie stanowi składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą. Problem dotyczy kosztów podatkowych związanych z wynajmem lokalu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W związku z zaistniałą sytuacją czy Wnioskodawca z małżonką może zaliczyć odsetki od kredytu zaciągniętego na lokal mieszkalny jako koszty wynajmu mieszkania od momentu oddania go w najem? Jednocześnie, czy w tej sytuacji kwota odsetek zapłaconych przed oddaniem go w najem, a więc wprowadzeniem środka trwałego do używania zwiększa jego wartość początkową?

Zdaniem Wnioskodawcy, możliwe jest zaliczenie odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup tego lokalu jako kosztów wynajmu mieszkania od momentu oddania go w najem oraz możliwe jest zwiększenie wartości początkowej środka trwałego o wartość odsetek od kredytu zapłaconych w związku z zakupem tego mieszkania do czasu oddania go w najem, a więc przed wprowadzeniem środka trwałego do używania.

Powyższa opinia wynika z analiz ustawy z dn. 26. lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności art. 22 ust.1 ustawy z dn. 26. lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych mówiącego, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Warunki podane w art. 22 ust.1 wydają się być spełnione w naszym przypadku, gdyż mają związek z uzyskiwanym przychodem z najmu. Kredyt był przeznaczony na zakup mieszkania, które teraz Wnioskodawca z małżonką wynajmują. Bez kredytu zaciągniętego na ten lokal mieszkaniowy nie mieliby możliwości wynajmowania go, ponieważ brak kredytu jest równy brakowi mieszkania. Kredyt był zaciągnięty na cele mieszkaniowe związane z tym konkretnym lokalem mieszkalnym.

Jeśli chodzi o wyłączenia wspomniane w art. 22 ust. 1, a wymienione w art. 23, to w przypadku Wnioskodawcy i jego małżonki zastosowanie wydaje się mieć jedynie wyłączenie przedstawione w art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a oraz art. 23 ust.1 pkt 32 ustawy z dn. 26. lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W art. 23 ust.1 pkt 8 lit. a jest napisane, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

W art. 23 ust. 1 pkt 32 jest napisane, że nie uważa się za koszt uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Powyższe wyłączenia odpowiadają sytuacji Wnioskodawcy i jego małżonki, gdyż zapytanie dotyczy zapłaconych odsetek, a nie spłaty całego kredytu w tym rat kapitałowych.

W związku z powyższym Wnioskodawca z małżonką uważa, że spełnione są przesłanki żeby uznać odsetki od tego kredytu za koszty związane z wynajmem mieszkania od momentu oddania go w najem.

Jeżeli chodzi o zwiększenie wartości środka trwałego nasza opinia wynika z analiz art. 22g ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Art. 22g ust. 1 pkt 1 wskazuje, że za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia.

Art. 22g ust. 3 precyzuje, że za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

W przypadku konkretnego zapytania Wnioskodawcy wydaje się więc zasadne powiększenie kwoty należnej zbywcy o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, a więc do czasu oddania go w najem, o odsetki od kredytu zaciągniętego w celu sfinansowania lokalu mieszkalnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) jednym ze źródeł przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni obecnie wynajmuje mieszkanie. Przychody z tytułu najmu opodatkowuje na zasadach ogólnych. Wnioskodawczyni w 2015 r. zamierza najem opodatkować na zasadach ogólnych. Na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego był sfinansowany kredytem hipotecznym.

W przypadku opodatkowania dochodów z najmu według skali podatkowej, podatnik ma prawo do obniżania osiągniętego przychodu o koszty jego uzyskania.

W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W powołanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo-skutkowego, tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, bądź funkcjonowanie tego źródła przychodu. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów oraz nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:

*   pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),

*   pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.

Dla określenia zasad zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z najmu odsetek od kredytu znaczenie mają przepisy art. 23 ust. 1 pkt 32 i pkt 33 ustawy. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 32 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów), zaś w myśl art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odsetki, prowizje i różnice kursowe od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Przepis art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Stosownie do treści art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

W myśl art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia.

W myśl art. 22g ust. 3 ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Z powyższego wynika, że w przypadku gdy wynajmowany lokal będzie stanowił środek trwały, którego wartość początkowa ustalona zostanie zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1, czyli wg ceny nabycia, wówczas odsetki od kredytu, zapłacone z zasobów majątkowych podatnika, do dnia przekazania lokalu mieszkalnego do używania zwiększają wartość początkową wynajmowanego mieszkania i poprzez odpisy amortyzacyjne zaliczane będą do kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że odsetki od kredytu, zapłacone z zasobów majątkowych Wnioskodawcy, do dnia przekazania lokalu mieszkalnego do używania zwiększą wartość początkową wynajmowanego mieszkania, natomiast odsetki zapłacone z zasobów majątkowych Wnioskodawcy od momentu oddania lokalu w najem należy zaliczać bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich zapłaty.

Dodatkowo należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), a zatem wywiera skutki prawne w stosunku do tego podmiotu, do którego jest skierowana. Niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawcy, jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie chroni małżonki Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.