Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.162.2021.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-15
Teza: Czy czynność kupna-sprzedaży nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: nieruchomości; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; sprzedaż
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 lutego 2021 r. (data wpływu 12 lutego 2021 r.), uzupełnionym 16 kwietnia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz prawa własności gruntu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz prawa własności gruntu.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych w piśmie z 1 kwietnia 2021 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.119.2021.1.AB wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 16 kwietnia 2021 r. W treści uzupełnienia rozszerzono zakres wniosku; Wnioskodawca wyraził w nim wolę uzyskania interpretacji także w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Uzupełnienie to potraktowano więc jako nowy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza nabyć na podstawie umowy sprzedaży od Pani W.U. – osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej (dalej jako: Sprzedająca), nieruchomość składającą się z działki ewidencyjnej numer: A o pow. 0,0768 ha położonej w (…), oddaną w użytkowanie wieczyste Sprzedającej oraz działki o numerze ewidencyjnym B o pow. 0,1372 ha, położonej w (…), stanowiącej własność Sprzedającej.

Sprzedająca nabyła prawo użytkowania wieczystego działki ewidencyjnej nr A na podstawie warunkowej umowy sprzedaży z dnia 21 czerwca 2005 r. i umowy przeniesienia prawa własności nieruchomości z dnia 18 listopada 2005 roku, zaś prawo własności działki ewidencyjnej nr B na podstawie umowy przeniesienia prawa własności nieruchomości z dnia 18 listopada 2005 r. repertorium. Sprzedająca nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie wykorzystuje ww. nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej. Sprzedająca nie jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Po dniu nabycia przedmiotowych nieruchomości, Sprzedająca nie wykorzystywała ich do prowadzenia działalności gospodarczej. Nieruchomości te stanowią jedynie nieużytkowaną łąkę. Sprzedająca nie prowadziła żadnych innych działań związanych z ww. nieruchomościami.

Planowana transakcja zbycia przedmiotowych nieruchomości będzie dla Sprzedającej miała charakter incydentalny i jednostkowy. Dodatkowo Sprzedająca na stale przebywa poza granicami Polski.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m.in. realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (PKD 41.10.Z) oraz kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.10.Z), stąd regularnie zajmuje się obrotem nieruchomości.

Strony planują poprzedzić umowę-kupna sprzedaży działek ewidencyjnych nr A oraz B zawarciem umowy przedwstępnej, w której określą konkretną (stałą) cenę nabycia, a także warunki, które muszą się spełnić do tego, by Wnioskodawca zakupił ww. nieruchomości, gdyż planuje je wykorzystać w celu budowy na nich obiektu handlowo usługowego. Warunkami tymi mają być:

1.  uzyskanie przez Wnioskodawcę (nabywcę) we własnym imieniu i na swoją rzecz ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy,
2.  uzyskanie przez Wnioskodawcę (nabywcę) we własnym imieniu i na swoją rzecz ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu handlowego o powierzchni sprzedaży do 2000 m2;
3.  uzyskanie przez Wnioskodawcę (nabywcę) ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę bezpośredniego zjazdu z i wjazdu na ww. nieruchomości.

W związku z powyższym w przedwstępnej umowie sprzedaży strony planują wprowadzić zapis, na mocy którego Sprzedająca udzieli Wnioskodawcy zgody na dysponowanie ww. nieruchomościami na cele budowlane, co pozwoli Wnioskodawcy na uzyskanie odpowiednich decyzji bezpośrednio na swoją rzecz. Dodatkowo Sprzedająca ma zapewnić Wnioskodawcy (nabywcy) możliwość zbadania jakości gruntu w celu ustalenia, czy nie występują tam jakiekolwiek zanieczyszczenia. Nabycie ww. nieruchomości nastąpi po spełnieniu się ostatniego z zastrzeżonych warunków w terminie oznaczonym w umowie przedwstępnej. Dodatkowo wskazano, że warunki te zastrzeżono na rzecz Kupującego (Wnioskodawcy), który jednostronnie może z nich zrezygnować, żądając zawarcia umowy przyrzeczonej pomimo niespełnienia się któregokolwiek z nich.

Z inicjatywą przeprowadzenia transakcji wystąpił Wnioskodawca, który zaproponował Sprzedającej zakup ww. nieruchomości. Sprzedająca nie podejmowała żadnych innych działań zmierzających do zbycia przedmiotowych nieruchomości. Nie poszukiwała również potencjalnych nabywców.

Przedmiotem wniosku jest wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie obowiązków podatkowych związanych z zakupem przez Wnioskodawcę prawa użytkowania wieczystego działki o numerze ewidencyjnym B oraz prawa własności działki o numerze ewidencyjnym A, położonych w miejscowości (…), w szczególności czy planowana transakcja podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czy też nie.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Zarówno działka ewidencyjna nr A jak i działka ewidencyjna nr B mające być przedmiotem sprzedaży nie są niezabudowane.
2.  Zarówno działka ew. nr A jaki i dz. ew. nr B są działkami o przeznaczeniu rolnym.
3.  Do dnia planowanego nabycia, zarówno działka numer A jaki i działka numer B nie były wykorzystywane przez Sprzedającą w żaden sposób związany z działalnością gospodarczą lub działalnością rolniczą; działki te stanowią pastwisko, wobec którego podejmowane były działania niezbędne do jej właściwego utrzymania. Wnioskodawca nie posiada bliższych danych w tym zakresie.
4.  Sprzedająca nie jest rolnikiem ryczałtowym.
5.  Sprzedająca nie sprzedawała również żadnych płodów rolnych pochodzących z ww. nieruchomości.
6.  Przedmiotowe działki nie są przedmiotem najmu lub dzierżawy.
7.  Przedmiotowe nieruchomości nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie zostały w stosunku do nich wydane żadne decyzje o warunkach zabudowy, a Sprzedająca nigdy nie występowała o uchwalenie dla tych nieruchomości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub uzyskania warunków zabudowy.
8.  W ramach planowanej umowy przedwstępnej Sprzedająca nie udzieli Wnioskodawcy żadnych pełnomocnictw, a jedynie udzieli zgody na dysponowanie tymi nieruchomościami na cele budowlane.
9.  Przyczyną sprzedaży działek jest wniosek i zabiegi Wnioskodawcy w kwestii zakupu tych nieruchomości na potrzeby planowanej przez Wnioskodawcę inwestycji.
10.  Wedle wiedzy Wnioskodawcy Sprzedająca nie dokonywała wcześniej żadnych transakcji sprzedaży nieruchomości.
11.  Wnioskodawca nie ma wiedzy, na co Sprzedająca planuje przeznaczyć środki finansowe pozyskane ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości, jednakże z całą pewnością nie na cele związane z działalnością gospodarczą, gdyż tej nie prowadzi.
12.  Sprzedającej nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego dla żadnej z działek ew. nr A i B.
13.  Wnioskodawca nie ma wiedzy, czy Sprzedająca wykorzysta działki nr A i B wyłącznie do czynności zwolnionych z podatku.

Generalnie nabyte nieruchomości docelowo, po uzyskaniu odpowiednich zgód i decyzji mają być przedmiotem transakcji na rzecz innego podmiotu.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania:

Czy czynność kupna-sprzedaży nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna numer A o pow. 0,0768 ha, stanowiącej własność Gminy, oddanej w użytkowanie wieczyste Sprzedającej oraz działki o numerze ewidencyjnym B o pow. 0,1372 ha, stanowiącej własność Sprzedającej na rzecz Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czy też podlega wyłączeniu określonemu w art. 2 pkt 1 (winno być: pkt 4) lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawny?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana transakcja kupna-sprzedaży działek ewidencyjnych numer A oraz B będzie podlegała obowiązkowi zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie znajdzie do niej zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 2 pkt 1 (winno być pkt 4) lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Przedmiotowe działki ewidencyjne numer: A oraz B nie są wykorzystywana do celów związanych z działalnością gospodarczą, lecz stanowią majątek prywatny Sprzedającej. Sprzedająca w ostatnim czasie nie dokonywała podobnych transakcji i nie zamierza również dokonywać czynności zbycia nieruchomości w sposób częstotliwy, co pozwala uznać planowaną transakcję za mającą charakter jednostkowy. Tym samym Sprzedającej nie może obciążać obowiązek podatkowy z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż sprzedaż tych nieruchomości stanowi incydentalne zbycie majątku prywatnego. Należy zauważyć, że od dnia nabycia przez Sprzedającą ww. nieruchomości minęło ponad 15 lat, co nie pozwala na przyjęcie, że planowana transakcja wpisuje się w szereg zdarzeń lub działań Sprzedającej pozwalających je uznać za działania zorganizowane.

Objęcie danej czynności opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług wymaga łącznego spełnienia dwóch przesłanek: przesłanki podmiotowej (tj. czynność powinna być wykonana przez podmiot, do którego znajduje zastosowanie podatek od towarów i usług, tj. podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług), oraz przesłanki przedmiotowej – sprowadzającej się do tego, że czynność powinna być objęta zakresem przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług określonym w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Przyjęcie, że osoba fizyczna dokonując sprzedaży gruntów pod budowę działa jako podatnik prowadzący handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność ma charakter zawodowy (profesjonalny), stały (charakteryzujący się powtarzalnością czynności), a w konsekwencji zorganizowany (tak: wyrok WSA Bydgoszcz z dnia 22 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 90/20). Zamiar skorzystania okazjonalnie z możliwości zbycia zgromadzonego wcześniej majątku prywatnego, nie wykorzystywanego wcześniej do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej mieści się w zakresie zarządzania majątkiem prywatnym. Zarządzenie majątkiem prywatnym nie wyklucza też podejmowania takich kroków, aby w razie zbywania majątku uzyskać jak najlepszą cenę (tak: wyrok NSA w Warszawie z dnia 30 lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 357/19).

Okoliczności zaistniałe w przedmiotowej sprawie nie pozwalają na przyjęcie, iż działania Sprzedającej mogłyby być potraktowane jako zorganizowane i mieć charakter zawodowy. Działania Sprzedającej ograniczają się wyłącznie do wyrażenia zgody Wnioskodawcy (nabywcy) na podjęcie przez Wnioskodawcę działań (we własnym imieniu i na swoją rzecz), pozwalających ustalić, czy Wnioskodawca będzie mógł wykorzystać tą nieruchomość w interesującym go celu. Sprzedająca w zasadzie daje nabywcy jedynie czas, na sprawdzenie tych kwestii. Z uwagi na to, ze całość dokumentacji, decyzji, zgód i zezwoleń wydawana jest na Wnioskodawcę (kupującego) i wyłącznie on ponosi koszty tych działań, zaś Sprzedająca nie jest beneficjentem tych działań Wnioskodawcy. W razie niedojścia transakcji do skutku nieruchomość nadal pozostaje w takim stanie faktycznym i prawnym, w jakim była przed podpisaniem umowy przedwstępnej. Z tego względu żaden inny potencjalny kupujący nie będzie korzystał z działań podejmowanych przez Wnioskodawcę. Jednocześnie cena kupna nieruchomości przez Wnioskodawcę uwzględnia docelowy stan prawny i faktyczny, w jakim w stosunku do Wnioskodawcy znajdować się będzie nieruchomość w chwili zawierania umowy przyrzeczonej, tzn. uwzględniać będzie przeznaczenie gospodarcze wynikające z uzyskanych przez Wnioskodawcę na swoją rzecz decyzji. Stwierdzić zatem należy, że czynności te nie są podejmowane w celu poszukiwania klienta przez Sprzedającą, lecz przez Wnioskodawcę (kupującego) w celu realizacji jego własnych interesów.

Wobec braku podstaw do uznania, że planowana transakcja podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie znajdzie również zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 2 pkt 1 (winno być pkt 4) lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a zatem na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych Wnioskodawca zobowiązany będzie do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy zajęta na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcie - interpretację indywidualną z 20 maja 2021 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.119.2021.2.AB.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 815 ze zm.) – podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy – obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży, stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego (art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Zgodnie z art. 6 ust. 2 powołanej ustawy wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów. Jeżeli jednak podatnik nie określił wartości przedmiotu czynności cywilnoprawnej lub wartość określona przez niego nie odpowiada, według oceny organu podatkowego, wartości rynkowej, to stosownie do art. 6 ust. 3 ww. ustawy – organ wezwie podatnika do jej określenia, podwyższenia lub obniżenia, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania, podając jednocześnie wartość według własnej, wstępnej oceny. Jeżeli podatnik, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie określił wartości lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy dokona jej określenia z uwzględnieniem opinii biegłego lub przedłożonej przez podatnika wyceny rzeczoznawcy. Jeżeli organ podatkowy powoła biegłego, a wartość określona z uwzględnieniem jego opinii różni się o więcej niż 33% od wartości podanej przez podatnika, koszty opinii ponosi podatnik (art. 6 ust. 4 cyt. ustawy).

Przepis art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy od czynności cywilnoprawnych określa stawki podatku, które wynoszą od umowy sprzedaży:

1.  nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%,
2.  innych praw majątkowych – 1%.

Podatek pobiera się według stawki najwyższej jeżeli podatnik dokonując czynności cywilnoprawnej, w wyniku której nastąpiło przeniesienie własności, nie wyodrębnił wartości rzeczy lub praw majątkowych, do których mają zastosowanie różne stawki – od łącznej wartości tych rzeczy lub praw majątkowych (art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych).

Stosownie do art. 10 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika. W myśl natomiast ust. 2 ww. przepisu, notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego.

W związku z powyższymi regulacjami należy stwierdzić, że umowa sprzedaży podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Z treści art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności jest z tego podatku zwolniona. Przy czym, mimo zwolnienia z podatku od towarów i usług, wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie będzie miało miejsca wówczas, gdy czynność będzie dotyczyć m.in. umowy sprzedaży a jej przedmiotem będzie m.in. nieruchomość lub prawo wieczystego użytkowania. Jednocześnie podkreślić należy, że z treści cytowanego przepisu (lit. a) wynika, że wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest czynność tylko w takim zakresie, w jakim jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r. poz. 106 i 568) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza nabyć na podstawie umowy sprzedaży od Sprzedającej prawo wieczystego użytkowania gruntu (działki o numerze A) oraz prawa własności działki o numerze ewidencyjnym B.

W związku z powyższym należy podkreślić, że jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja sprzedaży – dokonana pomiędzy wskazanymi we wniosku Stronami – będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia transakcji sprzedaży nieruchomości podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności opodatkowaniem w podatku od towarów i usług skutkuje bowiem wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wydanej 20 maja 2021 r., znak 0111-KDIB3-1.4012.119.2021.2.AB wskazano, że sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego działkę nr A i prawa własności działki nr B nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Skoro zatem przedstawiona we wniosku transakcja sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego działkę numer A i prawa własności działki numer B będzie wyłączona z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to w analizowanej sprawie nie znajdą zastosowania postanowienia art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W związku z powyższym, planowana czynność będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Na Wnioskodawcy będzie zatem ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych z tego tytułu.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.