Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-1084/10/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-02-18
Teza: Zakres opodatkowania kwoty zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego.
Słowa kluczowe: przychód-przychody z innych źródeł; waloryzacja; wkład-wkład budowlany; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; zwrot-zwrot wkładów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2011 r. (data wpływu – 22 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kwoty zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kwoty zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W związku z zadłużeniem czynszowym Spółdzielnia Mieszkaniowa, jako Wnioskodawczyni (dalej: Spółdzielnia), wykreśliła w dniu 10 maja 2001 r. z rejestru członków należącego do Niej członka. Tym samym w 2001 r. wygasło mu prawo do lokalu zajmowanego na warunkach spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu. Eksmisja z lokalu (faktyczne opróżnienie lokalu) nastąpiła w 2010 r. Zwaloryzowany wkład mieszkaniowy wyniósł 83 352 zł 50 gr. Podstawę do określenia kwoty należnej z tytułu wkładu stanowiła wartość rynkowa lokalu w kwocie 151 550 zł ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego (umorzenie kredytu wynosiło 45%).

Prawo do lokalu było ustanowione pierwotnie w 1990 r., zaś członek Spółdzielni wniósł wkład mieszkaniowy w kwocie 956 zł 34 gr.

Wobec powyższego zadano następujące pytanie.

Jaka kwota będzie stanowiła wartość przysporzenia majątkowego, którą należy wykazać w PIT- 8C w poz. „Inne źródła przychodu”:

*   różnica między zwaloryzowanym wkładem mieszkaniowym a wniesionym w dniu zasiedlenia (83 352 zł 50 gr – 956 zł 34 gr) czy też
*   kwota wypłacona byłemu użytkownikowi lokalu, t.j. zwaloryzowany wkład mieszkaniowy pomniejszony o zobowiązania wobec Spółdzielni (zaległości czynszowe, koszt wyceny lokalu)?

Zdaniem Spółdzielni, przychodem z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który należy wykazać w PIT-8C, jest kwota zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego pomniejszona o wniesiony wkład w dniu zasiedlenia.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 lipca 2007 r., spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu wygasa z chwilą ustania członkostwa. Spółdzielnia obowiązana jest zwrócić wkład mieszkaniowy lub jego zwaloryzowaną część, a podstawę do określenia kwoty należnej z tytułu wkładu powinna stanowić rynkowa wartość lokalu wyceniona przez rzeczoznawcę majątkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 przytoczonej ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użyty we wskazanym przepisie zwrot „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy bowiem mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W związku z tym zwrot zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego należy zakwalifikować jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast na mocy art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., wolnymi od podatku dochodowego są przychody otrzymane w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni albo wkładów w spółce osobowej, do wysokości wniesionych udziałów lub wkładów do spółdzielni albo wkładów do spółki osobowej.

Z zaistniałego stanu faktycznego wynika, iż z uwagi na powstałe zadłużenie Spółdzielnia wykreśliła w dniu 10 maja 2001 r. z rejestru członków należącego do Niej członka, któremu przysługiwało spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego. Ww. prawo wygasło tym samym w 2001 r. Eksmisja z lokalu (faktyczne opróżnienie lokalu) nastąpiła w 2010 r. Wartość zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego wyniosła 83 352 zł 50 gr. Natomiast podstawę do określenia kwoty należnej z tytułu wkładu stanowiła wartość rynkowa lokalu w kwocie 151 550 zł ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego (umorzenie kredytu wynosiło 45%). Prawo do lokalu było ustanowione pierwotnie w 1990 r., zaś członek Spółdzielni wniósł wkład mieszkaniowy w kwocie 956 zł 34 gr.

Kwestię zwrotu wniesionego wkładu mieszkaniowego reguluje ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (j.t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 lipca 2007 r., spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego wygasa z chwilą ustania członkostwa oraz w innych wypadkach określonych w niniejszym rozdziale. W wypadku gdy przysługuje ono małżonkom, wygaśnięcie prawa następuje z chwilą ustania członkostwa obojga małżonków.

W myśl art. 11 ust. 2 w wypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia zwraca zgodnie z postanowieniami statutu osobie uprawnionej wniesiony wkład mieszkaniowy albo jego wniesioną część, zwaloryzowane według wartości rynkowej lokalu. W rozliczeniu tym nie uwzględnia się długu obciążającego członka z tytułu przypadającej na niego części zaciągniętego przez spółdzielnię kredytu na sfinansowanie kosztów budowy danego lokalu wraz z odsetkami, o którym mowa w art. 10 ust. 3. Warunkiem wypłaty wartości wkładu mieszkaniowego albo jego części jest opróżnienie lokalu, o którym mowa w art. 7 ust. 1.

Przysługujący osobie uprawnionej wkład mieszkaniowy, ustalony w sposób przewidziany w ust. 2, nie może być wyższy od kwoty, jaką spółdzielnia jest w stanie uzyskać od członka obejmującego dany lokal w trybie przetargu przeprowadzonego przez spółdzielnię (art. 11 ust. 21).

Mając na uwadze powołane dotąd przepisy prawa należy stwierdzić, iż kwota wkładu mieszkaniowego, zwaloryzowana według wartości rynkowej lokalu, zwrócona w związku z wygaśnięciem lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, korzysta do wysokości uprzednio wniesionego wkładu ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. Natomiast nadwyżka pomiędzy uzyskanym przychodem a wniesionym wkładem stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 przytoczonej ustawy.

W takim przypadku Wnioskodawczyni nie miała obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy, ale obowiązana jest do sporządzenia informacji PIT-8C, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Jednocześnie należy wskazać, iż w kwocie przychodu nie uwzględnia się przychodów zwolnionych od podatku a jedynie nadwyżkę pomiędzy uzyskanym przychodem a wniesionym wkładem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.