Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1/10/11-S/JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-01-17
Teza: Czy transakcja podlega jednej stawce podatku 7%, czy należy dokonać pobrania podatku od towarów i usług w wysokości 7% od lokalu mieszkalnego i 22% od miejsca postojowego?
Słowa kluczowe: garaż; parking-miejsce parkingowe; pomieszczenia-pomieszczenie przynależne; sprzedaż; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 630/10 – stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2009 r. (data wpływu 4 stycznia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 19 marca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokali mieszkalnych wraz z miejscami postojowymi, stanowiącymi część nieruchomości wspólnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokali mieszkalnych wraz z miejscami postojowymi, stanowiącymi część nieruchomości wspólnej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe oraz stan faktyczny.

Spółka wybudowała budynek mieszkalny, w którego części podziemnej znajduje się wielostanowiskowa hala garażowa z przeznaczeniem na miejsca postojowe dla samochodów właścicieli lokali. Przedmiotem umowy przyrzeczenia sprzedaży, a w następstwie umowy przenoszącej własność jest (będzie) lokal mieszkalny wraz z udziałem w częściach wspólnych całej nieruchomości. W ramach tego udziału właściciel lokalu będzie miał prawo do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego na parkingu wielostanowiskowym. W uzupełnieniu do wniosku Spółka wskazuje, że miejsca postojowe są zbywane jako prawo wyłącznego użytkowania miejsca postojowego w ramach posiadanych udziałów w nieruchomości wspólnej. Udziały w nieruchomości wspólnej mogą być nabywane wyłącznie w ramach zakupionego lokalu mieszkalnego i ze względu na swoją istotę miejsca postojowe nie mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu. W aktach notarialnych, notariusz nie rozbija zakupu na wartość netto i brutto, zapis brzmi: „strony umowy określiły cenę brutto przedmiotu umowy (wszystkie składniki) na kwotę …, a na przedmiot umowy Spółka wystawiła stosowny dokument księgowy – fakturę VAT”. Spółka informuje, iż w pierwszym akcie notarialnym notariusz z developerem określił sposób korzystania z nieruchomości wspólnej, w którym zostały przypisane prawa do poszczególnych miejsc postojowych i tarasów naziemnych do konkretnych lokali mieszkalnych w ramach zakupionych współudziałów w nieruchomości wspólnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy transakcja podlega jednej stawce podatku 7%, czy należy dokonać pobrania podatku od towarów i usług w wysokości 7% od lokalu mieszkalnego i 22% od miejsca postojowego?

Zdaniem Spółki cała transakcja podlega jednej stawce w wysokości 7% podatku. W istocie chodzi o jedną transakcję, której nie można dzielić na poszczególne składniki, a w konsekwencji stosować różne stawki podatkowe. Prawo do korzystania z miejsca postojowego jest integralną i nierozerwalną częścią towaru jakim jest lokal mieszkalny. Wyodrębnione miejsca parkingowe nie stanowią odrębnej umowy sprzedaży. Spółka stwierdza, iż takie stanowisko podzielił WSA w Warszawie w wyroku z dnia 7 grudnia 2009 roku, sygn. akt III SA/Wa 1110/09, który wskazuje, że przy jednej transakcji sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z prawem wyłącznego korzystania z miejsca postojowego znajdującego się w wydzielonej hali tego samego budynku mieszkalnego, rozdzielenie jej na dwie transakcje jest całkowicie sztuczne i nieuzasadnione. Nawet gdyby w tej transakcji dostrzegać poszczególne czynności, to i tak w razie wątpliwości należy zastosować stawkę podatku od towarów i usług właściwą dla czynności podstawowej, którą jest sprzedaż lokalu mieszkalnego (tj. 7% stawki podatku).

W interpretacji indywidualnej z dnia 26 marca 2010 r. znak ITPP1/443-1/10/JJ oceniono stanowisko Spółki za nieprawidłowe.

Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Spółka złożyła skargę.

Wyrokiem wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 630/10, zaskarżona interpretacja została uchylona.

Minister Finansów kwestionując stanowisko Sądu pierwszej instancji, złożył w dniu 8 listopada 2010 r. skargę kasacyjną, która następnie pismem z dnia 21 września 2011 r. została wycofana, z uwagi na fakt, iż stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zawarte w zaskarżonym wyroku było zgodne z ugruntowaną i jednolitą linią orzeczniczą sądów administracyjnych, w tym również Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt I FSK 1648/10 postępowanie kasacyjne zostało umorzone.

W dniu 15 grudnia 2011 r. wpłynął do tut. organu prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 630/10. Sąd w wyroku tym uznał, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym praw do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego stanowi jedną czynność opodatkowaną jedną stawką podatku od towarów i usług. Miejsce postojowe to umownie wydzielona część przestrzeni stanowiącej współwłasność nabywców lokali mieszkalnych, nie jest ono prawnie wyodrębnione w sposób pozwalający na traktowanie go jako towaru mogącego być przedmiotem obrotu. Sąd wskazał, iż na gruncie przepisów prawa cywilnego sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego jest traktowane jako jedna czynność i nie można dokonywać podziału takiej czynności wyłącznie na potrzeby opodatkowania podatkiem o towarów i usług. W konsekwencji, powołując się na art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług Sąd uznał, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z miejsca postojowego należy traktować jako jedną czynność, dla której ma zastosowanie jedna stawka podatkowa w wysokości 7%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 630/10 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.