Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-285/14/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-06-16
Teza: Ulga odsetkowa – ustalenie trzyletniego terminu na ukończenie inwestycji.
Słowa kluczowe: budowa; dom; kredyt; ulga-ulga odsetkowa; zawiadomienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 17 marca 2014 r. (data otrzymania 20 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z tzw. ulgi odsetkowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z tzw. ulgi odsetkowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 29 grudnia 2005 r. wydana została decyzja Prezydenta Miasta o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z garażem. Odbiór osobisty decyzji w Biurze Urzędu Miasta potwierdzony przez Wnioskodawcę nastąpił 12 stycznia 2006 r.

W dniu 30 sierpnia 2006 r. wydana została decyzja Prezydenta Miasta o zmianie treści ww. pozwolenia na budowę. Zatwierdzenie przedłożonego projektu zamiennego budynku mieszkalnego z garażem – poszerzenie zakresu robót – podpiwniczenie całego budynku (decyzja z klauzulą 14 dni na ewentualne złożenie odwołania).

Umowa kredytowa na sfinansowanie budowy domu jednorodzinnego zawarta została z bankiem 15 grudnia 2006 r.

Wpis do Dziennika Budowy o zakończeniu budowy z 4 grudnia 2009 r. miał następującą treść: „Zakończono roboty wykończeniowe, wykonano dojazd do garażu i dojście do budynku z kostki brukowej. Zakończono budowę – budynek nadaje się do użytkowania”. Wpis opatrzony był datą 4 grudnia 2009 r., podpisem i pieczątką kierownika budowy.

Zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę datowane jest na 4 grudnia 2009 r. i adresowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Treść zawiadomienia: „W oparciu o art. 54 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 z późn. zm.), zawiadamiam, że w dniu 4-12-2009 r. została zakończona budowa nowego obiektu – budynek mieszkalny z garażem”. Potwierdzenie odbioru dokumentu przez adresata miało miejsce 13 stycznia 2010 r.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytania:

1.  Od kiedy należy liczyć okres 3 lat na realizację inwestycji skoro decyzja o pozwoleniu na budowę posiadała datę 29 grudnia 2005 r., a Wnioskodawca otrzymał ją 12 stycznia 2006 r.?
2.  Czy można uznać za spełnienie warunków do korzystania z ulgi odsetkowej przypadek, gdy Wnioskodawca zakończył budowę budynku całkowicie i obiekt nadawał się do użytkowania a 4 grudnia 2009 r. wystawił dokument: „Zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę”, przy czym potwierdzenie odbioru dokumentu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego posiada datę 13 stycznia 2010 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 26b ust. 2 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie z tytułu ulgi odsetkowej stosuje się jeżeli inwestycja została zakończona przed upływem trzech lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym uzyskano pozwolenie na budowę w rozumieniu prawa budowlanego, a zakończenie inwestycji zostało potwierdzone określonym w przepisach prawa budowlanego pozwoleniem na użytkowanie budynku mieszkalnego, a w razie braku obowiązku jego uzyskania – zawiadomieniem o zakończeniu budowy takiego budynku.

Analizując przypadek Wnioskodawcy należy stwierdzić:

1.  uzyskanie pozwolenia odnosi się do decyzji z 29 grudnia 2005 r., którą Wnioskodawca uzyskał 12 stycznia 2006 r. (bezpośredni odbiór w Urzędzie Miasta zgodnie z potwierdzeniem odbioru z 12 stycznia 2006 r.). Ustalenie końca roku kalendarzowego na dzień 31 grudnia 2005 r. oznacza, że Wnioskodawca na ten dzień nie był w posiadaniu decyzji i nie mógł rozpocząć budowy bez stosownego zezwolenia.
2.  dokument „Zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę” posiada datę 4 grudnia 2009 r., adresowany był do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, adresat potwierdził jego odbiór 13 stycznia 2010 r. W sentencji wyroku NSA z 10 stycznia 2014 r. sygn. akt II FSK 381/12, na którym Wnioskodawca opiera własne stanowisko, jest mowa o tym, że prawo budowlane nie posługuje się pojęciem „zakończenie budowy”, co uzasadnia przyjęcie kryterium wypracowanego przez orzecznictwo, a mianowicie, że o zakończeniu budowy świadczy spełnienie przez inwestora warunków do użytkowania obiektu budowlanego. Obiekt powinien być w takim stanie, by można było go normalnie eksploatować i użytkować a co za tym idzie spełnione są przesłanki do zawiadomienia o zakończeniu budowy. Wymagane zawiadomienie zostało sporządzone 4 grudnia 2009 r. na podstawie wpisu do Dziennika Budowy o następującej treści: „Zakończono roboty wykończeniowe, wykonano dojazd do garażu i dojście do budynku z kostki brukowej. Zakończono budowę – budynek nadaje się do użytkowania”. Data 4 grudnia 2009 r., podpis i pieczątka kierownika budowy. A więc cały proces inwestycyjny został zakończony i budynek nadawał się do użytkowania zgodnie z przepisami prawa budowlanego 4 grudnia 2009 r. W sentencji ww. wyroku NSA stwierdzono również: „Za formalnym, opartym na przepisach Prawa budowlanego, rozumieniem omawianego zwrotu normatywnego „budowa została zakończona” przemawiają także względy celowościowe. Przede wszystkim takie rozumienie oddaje istotę analizowanej regulacji. Należy zauważyć, że celem wprowadzenia ulgi odsetkowej było wspieranie potrzeb mieszkaniowych obywateli w konkretny sposób, tj. poprzez zapewnienie rozwoju budownictwa mieszkaniowego, a więc ciągłego powiększania zasobów mieszkaniowych. Nie można w związku z tym ograniczać podatnikowi prawa do ulgi poprzez zawężającą interpretację jej podstawy prawnej”. Dla Wnioskodawcy było to pierwsze własne mieszkanie, bo przedtem mieszkał razem z matką i babką. Wnioskodawca oświadczył, że data zawiadomienia 4 grudnia 2009 r. jest terminem rzeczywistego zakończenia inwestycji a różnica w datach pomiędzy wystawieniem zawiadomienia a jego odbiorem przez adresata była wynikiem użycia w przepisie wyrażenia „zawiadomienie” w sposób ogólny bez sprecyzowania czy chodzi o datę wystawienia czy odbioru lub doręczenia. Zwłoka nastąpiła z przyczyn obiektywnych. Nadto należy przyjmować, że z formalnego uchybienia nie można czynić w tym przypadku użytku, gdyż byłoby to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i w opinii Wnioskodawcy krzywdzące i nie do przyjęcia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zasady dokonania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), obowiązujące w związku z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.). Przepis art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej w brzmieniu obowiązującym od 2009 r. stanowi, że podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., zwany dalej „kredytem mieszkaniowym”, przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek:

1.  od kredytu mieszkaniowego,
2.  od kredytu (pożyczki) zaciągniętego na spłatę kredytu mieszkaniowego,
3.  od każdego kolejnego kredytu (pożyczki) zaciągniętego na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w pkt 1 lub 2

\-do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt mieszkaniowy zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.

Stosownie do treści art. 26b ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. – od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:

1.  budową budynku mieszkaniowego albo
2.  wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
3.  zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
4.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.

Warunki zastosowania ulgi z tytułu spłaty odsetek od zaciągniętego kredytu określa wprost przepis art. 26b ust. 2 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r.

Z treści ww. przepisu wynika, że odliczenie wydatków na spłatę odsetek od kredytu na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych podatnika stosuje się, jeżeli:

1.kredyt (pożyczka) został udzielony podatnikowi po dniu 1 stycznia 2002 r.,

2.kredyt (pożyczka) był udzielony przez podmiot uprawniony na podstawie przepisów prawa bankowego albo przepisów o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych do udzielania kredytów (pożyczek), a z umowy kredytu (pożyczki) wynika, że dotyczy on jednej z inwestycji wymienionych w ust. 1,

3.inwestycja wymieniona w ust. 1 dotyczy budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w razie braku tego planu – określonym w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydanej na podstawie obowiązujących ustaw,

4.inwestycja wymieniona w ust. 1 dotyczy budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, którego budowa została zakończona nie wcześniej niż w 2002 r., a ponadto w przypadku inwestycji:

1.  o których mowa w ust. 1 pkt 1 albo pkt 4 – zakończenie nastąpiło przed upływem trzech lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zgodnie z prawem budowlanym uzyskano pozwolenie na budowę, nadbudowę lub rozbudowę budynku na cele mieszkalne lub przebudowę (przystosowanie) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, i zostało potwierdzone określonym w przepisach prawa budowlanego pozwoleniem na użytkowanie budynku mieszkalnego, a w razie braku obowiązku jego uzyskania – zawiadomieniem o zakończeniu budowy takiego budynku,
2.  o których mowa w ust. 1 pkt 2 albo pkt 3 – została zawarta umowa o ustanowieniu spółdzielczego własnościowego lub lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego albo umowa w formie aktu notarialnego o ustanowieniu odrębnej własności lokalu mieszkalnego, o przeniesieniu na podatnika własności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, której jedną ze stron jest podatnik,

5.do zeznania, o którym mowa w art. 45 składanego za rok, w którym po raz pierwszy dokonuje się odliczenia, o którym mowa w ust. 1, podatnik dołączy oświadczenie, według określonego wzoru, o wysokości wszystkich poniesionych wydatków związanych z daną inwestycją, w tym o wysokości wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi przez podatników podatku od towarów i usług niekorzystających ze zwolnienia od tego podatku,

6.odsetki od kredytu:

1.  zostały faktycznie zapłacone, a ich wysokość i termin zapłaty są udokumentowane dowodem wystawionym przez podmiot wymieniony w pkt 2,
2.  nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie, chyba że zwrócone odsetki zwiększyły podstawę obliczenia podatku,
3.  nie zostały odliczone od przychodów na podstawie art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,

7.podatnik lub jego małżonek nie korzystał lub nie korzysta z odliczenia od dochodu (przychodu) lub podatku wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, przeznaczonych na:

1.  zakup gruntu lub odpłatne przeniesienie prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego,
2.  budowę budynku mieszkalnego,
3.  wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej,
4.  zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej,
5.  nadbudowę lub rozbudowę budynku na cele mieszkalne,
6.  przebudowę strychu, suszarni albo przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne oraz wykończenie lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym, do dnia zasiedlenia tego lokalu,
7.  systematyczne gromadzenie oszczędności na rachunku oszczędnościowo-kredytowym w banku prowadzącym kasę mieszkaniową, według zasad określonych w odrębnych przepisach.

Na mocy przepisu art. 26b ust. 4 pkt 1-2 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – odliczenie z tytułu spłaty odsetek od kredytu hipotecznego obejmuje wyłącznie odsetki:

1.  naliczone za okres począwszy od dnia 1 stycznia 2002r., z zastrzeżeniem ust. 5, i zapłacone od tego dnia,
2.  od tej części kredytu, która nie przekracza kwoty stanowiącej iloczyn 70 m2 powierzchni użytkowej i wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalonego do celów obliczenia premii gwarancyjnej od wkładów na oszczędnościowych książeczkach mieszkaniowych za III kwartał roku poprzedzającego rok podatkowy, określonej na rok zakończenia inwestycji, z zastrzeżeniem ust. 10.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych określa także terminy dokonywania odliczenia z tytułu spłaty odsetek od kredytu (pożyczki). Tak więc zgodnie z art. 26b ust. 5 ww. ustawy – odliczenia odsetek dokonuje się najwcześniej za rok podatkowy, w którym inwestycja została zakończona. Jednakże odsetki zapłacone przed rokiem zakończenia inwestycji sfinansowanej kredytem, mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również za rok podatkowy, w którym podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki (art. 26b ust. 6 ww. ustawy) oraz w roku podatkowym bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia (art. 26b ust. 7 ww. ustawy).

W tym miejscu należy wyraźnie zaznaczyć, że ulga odsetkowa nie stanowi standardu prawnego, lecz funkcjonuje w polskim systemie podatkowym – podobnie jak wszystkie ulgi i zwolnienia – jako odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Stąd też korzystanie z każdej preferencji podatkowej wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je konstytuujących.

W związku z powyższym faktem uprawnienie wynikające z art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu mieszkaniowego jest możliwe jedynie w przypadku spełnienia wszystkich wyżej wymienionych w tym przepisie warunków.

Jednym z warunków dokonania odliczenia wydatków na spłatę odsetek od kredytu jest zakończenie budowy budynku mieszkalnego w terminie trzech lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym uzyskano pozwolenie na budowę w rozumieniu prawa budowlanego, przy czym zakończenie inwestycji musi zostać potwierdzone określonym w przepisach prawa budowlanego pozwoleniem na użytkowanie budynku mieszkalnego, a w razie braku obowiązku jego uzyskania – zawiadomieniem o zakończeniu budowy tego budynku.

W omawianej sprawie 29 grudnia 2005 r. wydana została decyzja Prezydenta Miasta o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z garażem. Odbiór osobisty decyzji w Biurze Urzędu Miasta potwierdzony przez Wnioskodawcę nastąpił 12 stycznia 2006 r. W dniu 30 sierpnia 2006 r. wydana została decyzja Prezydenta Miasta o zmianie treści ww. pozwolenia na budowę. W dniu 4 grudnia 2009 r. Wnioskodawca sporządził zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, adresowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Adresat potwierdził odbiór tego dokumentu 13 stycznia 2010 r.

Kwestie związane z budową obiektów budowlanych reguluje ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.). Zgodnie z art. 3 pkt 12 ww. ustawy – pozwolenie na budowę jest decyzją administracyjną zezwalająca na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego. Natomiast zgodnie z art. 28 ust. 1 ww. ustawy – roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.

Ustawodawca zakłada, że do rozpoczęcia robót budowlanych może dojść dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Definicja decyzji ostatecznej zawarta została w art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), w myśl którego decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Odwołanie nie przysługuje m.in. w przypadku decyzji, która nabrała charakteru ostatecznego w związku z faktem, że strona nie wniosła odwołania lub uchybiła terminowi do jego wniesienia.

Natomiast w myśl art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego – odwołanie od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że inwestor może przystąpić do robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast decyzja staje się ostateczna po upływie 14 dni od dnia jej doręczenia stronom biorącym udział w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę.

Zgodnie z art. 54 Prawa budowlanego – do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Do ww. zawiadomienia o zakończeniu budowy – stosownie do art. 57 ww. ustawy – inwestor jest obowiązany dołączyć m.in. oryginał dziennika budowy, w którym kierownik budowy dokonuje wpisów potwierdzających prowadzenie robót.

Pojęcie zakończenia budowy jest więc w istocie terminem techniczno-budowlanym. Z zakończeniem budowy obiektu budowlanego mamy do czynienia wówczas, gdy obiekt ten odpowiada warunkom, jakie przewiduje prawo budowlane w odniesieniu do budowy legalnej, przy dopełnieniu formalności koniecznych do oddania obiektu do użytkowania. Obiekt powinien być zatem w takim stanie, by mógł zostać przeprowadzony jego odbiór i by można było przekazać go do normalnej eksploatacji i użytkowania.

Tak więc o zakończeniu budowy można mówić wtedy, gdy zostaną zrealizowane wszystkie roboty budowlane objęte daną decyzją o pozwoleniu na budowę oraz wybudowany obiekt może funkcjonować zgodnie z określonym w tej decyzji przeznaczeniem – a co za tym idzie spełnione są przesłanki do zawiadomienia o zakończeniu budowy. Zatem w świetle przepisów ustawy Prawo budowlane za moment zakończenia budowy budynku mieszkalnego należy uznać datę uprawomocnienia się pozwolenia na użytkowanie lub zawiadomienia właściwego organu o zakończeniu budowy.

Odnosząc zatem powyższe uregulowania prawne do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że trzyletni termin na ukończenie inwestycji, o którym mowa w art. 26b ust. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. należy liczyć od końca 2006 r. ponieważ decyzja o pozwoleniu na budowę uprawomocniła w 2006 r. W omawianej sprawie nie został jednak spełniony warunek odnoszący się do trzyletniego terminu na ukończenie inwestycji ponieważ budowa – w myśl przepisów Prawa budowlanego – nie została zakończona, a więc i potwierdzona zawiadomieniem o jej zakończeniu do końca 2009 r. Z wniosku wynika bowiem, że 4 grudnia 2009 r. Wnioskodawca sporządził jedynie zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, natomiast Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego potwierdził odbiór tego zawiadomienia dopiero 13 stycznia 2010 r. Zakończenie budowy w niniejszej sprawie nastąpiło zatem z dniem uprawomocnienia się ww. zawiadomienia o zakończeniu budowy, tj. z dniem 4 lutego 2010 r., gdyż z wniosku nie wynika aby Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego zgłosił sprzeciw w drodze decyzji. Wnioskodawca spóźnił się zatem z doręczeniem Powiatowemu Inspektoratowi Nadzoru Budowlanego wymaganego prawem zawiadomienia, które dowodziło końca procesu budowlanego w rozpatrywanej sprawie.

Z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika obowiązek nie tylko uzyskania wpisu w dzienniku budowy o zakończeniu robót budowlanych w terminie trzech lat od uzyskania pozwolenia na budowę, ale także zawiadomienia o zakończeniu budowy przy czym termin trzech lat należy odnosić także do tego zawiadomienia.

Wnioskodawcy nie przysługuje zatem prawo do odliczenia odsetek od kredytu zaciągniętego w 2006 r. na budowę budynku mieszkalnego na podstawie tzw. ulgi odsetkowej.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać zatem za nieprawidłowe.

W odniesieniu do przywołanego przez Wnioskodawcę wyroku należy stwierdzić, że orzeczenia sądów administracyjnych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników osadzonych w określonym stanie faktycznym i wyłącznie w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.