Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.784.2025.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody bankowej dotyczącej
pożyczki hipotecznej (umorzenie i zwrot).
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
pożyczka-pożyczka mieszkaniowa
pożyczka-umorzenie pożyczki
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zobowiązanie-umorzenie zobowiązania
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 27 października 2025 r. (wpływ 31 października
    2025 r.) oraz z 21 listopada 2025 r. (wpływ 25 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

27 maja 2008 r. zawarli Państwo, występujący jako jedyni pożyczkobiorcy na umowie,
    odpowiadający solidarnie za zobowiązanie pożyczkowe umowę pożyczki hipotecznej z
    Bankiem. Podmiot udzielający kredytu podlegał nadzorowi państwowego organu nadzoru
    nad rynkiem finansowym (KNF). Umowa dotyczyła pożyczki denominowanej do waluty
    CHF, której wartość była wyrażona w CHF, ale wypłacona została w PLN (kwota na umowie
    to (...) CHF). Umowę zawarto na okres trwania do 15 maja 2028 r. Umowa została zawarta
    celem spłaty kredytu hipotecznego w X oraz wypłaty gotówki na rachunek bankowy
    pożyczkobiorców (co zostało wskazane w § 6 pkt 1 umowy pożyczki). Kwota wypłacona
    bezpośrednio na Pana rachunek bankowy została przeznaczona na wykończenie
    nieruchomości mieszkalnej. Zawarta przez Pana umowa nie miała związku z jakąkolwiek
    działalnością gospodarczą, a więc została zawarta z Panem jako konsumentem, tylko i
    wyłącznie na realizację celu mieszkaniowego. Mieszka Pan z żoną (drugim pożyczkobiorcą)
    w przedmiotowej nieruchomości do chwili obecnej i nieruchomość nigdy nie była
    wynajmowana. Posiadają Państwo wspólność majątkową małżeńską. Pozyskane środki
    zostały w całości wykorzystane na cel mieszkaniowy. Pożyczka została zabezpieczona
    hipoteką ustanowioną na przedmiotowej nieruchomości.
    Pozwem ze stycznia 2022 r. zostało zainicjowane przez Państwa postępowanie sądowe
    celem stwierdzenia nieważności ww. umowy pożyczki oraz zwrotu spłaconych należności
    m.in. w związku z występowaniem w umowie klauzul abuzywnych. W toku procesu bank
    zaproponował rozwiązanie sprawy w formie ugody pozasądowej (postępowanie sądowej
    jest nadal w I instancji – toczy się przed Sądem Okręgowym, a tym samym nie zapadł
    jeszcze żaden wyrok w niniejszej sprawie).
    Wcześniej nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytowego/pożyczkowego na realizację żadnej innej inwestycji
    mieszkaniowej.
    Propozycja ugodowa banku dotyczy wszystkich pożyczkobiorców, a tym samym
    umorzenie przedmiotowej pożyczki ma obejmować wszystkich pożyczkobiorców i będzie
    skutkować wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w całości po stronie każdego ze
    współpożyczkobiorców.
    Ugoda ma zostać zawarta do końca 2025 r.
    Bank zaproponował treść ugody o następującej treści:
    §1.
    1. Strony potwierdzają, iż miały wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia.
    2. Strony potwierdzają, iż Bank wypłacił Pożyczkobiorcy kwotę pożyczki przeznaczoną na
      realizację celu pożyczkowego określonego w Umowie, a Pożyczkobiorca oświadcza, że
      wykorzystał kwotę pożyczki na realizację tego celu.
    3. W księgach rachunkowych Banku na dzień 21 maja 2025 r. wysokość zadłużenia
      Pożyczkobiorcy z tytułu Umowy wynosiła (...) CHF:
      - kapitał (pozostała do spłaty kwota pożyczki): (...) CHF,
      - odsetki skapitalizowane: 0,00 CHF,

      - odsetki zapadłe niespłacone: (...) CHF,
      - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: (...) CHF,
      - odsetki zawieszone: (...) CHF,
      - odsetki bieżące: 0,00 CHF,
      co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku
      Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia Ugody – (...), zadłużenie
      Pożyczkobiorcy na dzień zawarcia Ugody wynosi (...) złotych:
      - kapitał (pozostała do spłaty kwota pożyczki): (...) złotych,
      - odsetki skapitalizowane: 0,00 złotych,
      - odsetki zapadłe niespłacone: (...) złotych,
      - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: (...) złotych,
      - odsetki zawieszone: (...) złotych,
      - odsetki bieżące: 0,00 złotych,
      a zadłużenie Pożyczkobiorcy z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z
      Umową wynosi 0,00 złotych.
    4. Przedmiotem Ugody jest zakończenie Sporu oraz uchylenie niepewności co do
      roszczeń wynikających z Umowy, między innymi poprzez zmianę Umowy w zakresie
      waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności z tytułu pożyczki wynikającej z Umowy.
      Strony dokonują zmiany waluty zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską na
      zasadach określonych w § 1 ust. 5 i nast.
    5. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż pożyczka udzielona na
      podstawie Umowy zostanie rozliczona tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od 27
      maja 2008 r., stanowiła pożyczkę w złotych udzieloną na warunkach, o których mowa
      w § 1 ust. 6, z zachowaniem: (1) pozostałych parametrów pożyczki wynikających z
      Umowy tj. okresu na jaki została udzielona pożyczka – 407 miesięcy licząc od daty
      zawarcia Umowy oraz formy spłaty pożyczki w ratach annuitetowych, z
      uwzględnieniem § 1 ust. 7, (2) poniesionych opłat, prowizji i składek
      ubezpieczeniowych.
    6. Warunki udzielenia pożyczki w złotych, o których mowa w § 1 ust. 5, zostały określone
      w sposób następujący:
      1) kwota pożyczki (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem pożyczki i
        wynosiła (...) PLN; jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w CHF, Bank przeliczył ją
        na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia wypłaty,
      2) oprocentowanie pożyczki według zmiennej stopy procentowej zostało ustalone jako
        suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i marży w wysokości 1,40 %; w dniu
        wypłaty pożyczki lub pierwszej transzy pożyczki oprocentowanie wynosiło 7,88 %,
        zaś wartość wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M z dnia wypłaty pożyczki lub
        pierwszej transzy pożyczki wynosiła 6,48 %; pierwszy okres obowiązywania
        wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M obowiązywał od dnia wypłaty pożyczki lub
        pierwszej transzy i mógł być krótszy niż kolejne okresy trzymiesięczne wyznaczane
        w dniu wymagalności raty pożyczki i odsetek; kolejne trzymiesięczne okresy
        obowiązywania wskaźnika referencyjnego kończyły się w dniu poprzedzającym
        dzień, który datą odpowiada dniowi, w którym rozpoczął się poprzedni
        trzymiesięczny okres obowiązywania wskaźnika referencyjnego, z uwzględnieniem
        zasad liczenia terminów oznaczonych w miesiącach, przewidzianych w przepisach
        Kodeksu cywilnego,
      3) *wysokość marży, o której mowa w pkt 2), odpowiada wysokości marży kredytów
        mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym została

        zawarta Umowa; informacja o jej wysokości dla poszczególnych miesięcy dostępna
        jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych" w arkuszu „Marża ponad śr. WIBOR-
        od 2005 r." w kolumnie „Marża ponad średnią wartość WIBOR® 3M”, opublikowanej
        przez Komisję Nadzoru Finansowego na stronie internetowej www.knf.gov.pl pod
        tytułem „Dane statystyczne opisujące marżę ponad WIBOR® dla potrzeb ugód
        dotyczących walutowych kredytów mieszkaniowych” (dostęp do strony internetowej
        aktywny na dzień zawarcia Ugody),
        *informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M, o
        którym mowa w pkt 2), dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w
        arkuszu „Fixing WIBOR (2000-2020)” w kolumnie „Wartość Fixingu WIBOR® 3M” w
        pliku „Dane statystyczne”, o którym mowa w pkt 3); informacja o wysokości dziennej
        wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M od roku 2021 dostępna jest w tabeli
        „Dane opóźnione” opublikowanej przez (...) na stronie internetowej: (...).
    7. Rozliczenie dotychczas spłaconych rat pożyczki udzielonej na podstawie Umowy na
      poczet pożyczki w złotych, o której mowa w § 1 ust. 5, a której warunki udzielenia
      zostały określone w § 1 ust. 6, następuje w ten sposób, że wartość spłat dokonanych
      na podstawie Umowy zostanie zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat
      odsetkowych, a następnie – rat kapitałowych pożyczki w złotych. Powstała nadwyżka
      pomniejsza kapitał do spłaty pożyczki, o którym mowa w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego
      naliczane są kolejne odsetki, a niedobór - powiększa kapitał do spłaty, o którym mowa
      w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego naliczane są kolejne odsetki. Odsetki bieżące od
      ostatniej spłaty raty podlegają rozliczeniu do dnia zawarcia Ugody na zasadach
      określonych w § 1 ust. 6 pkt 2). Przed zawarciem niniejszej Ugody Bank przedłożył
      Pożyczkobiorcy Zestawienie stanowiące podstawę rozliczenia Umowy, a
      Pożyczkobiorca potwierdza jego otrzymanie.
    8. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku przeprowadzonych
      negocjacji Strony uzgadniają, iż z uwzględnieniem § 1 ust. 5-7, pozostałe do spłaty
      zadłużenie Pożyczkobiorcy wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody
      wynosi 0,00 (słownie: zero) złotych. Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do
      Kredytobiorcy w związku z Umową. Jednocześnie Bank odstępuje od naliczania
      odsetek bieżących należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony uznają,
      iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został spłacony w całości.
    9. Bank zwalnia Pożyczkobiorcę z długu (umarza zadłużenie Pożyczkobiorcy) w kwocie (...)
      złotych stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3, a kwotą
      zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, a Pożyczkobiorca dokonane zwolnienie z długu
      przyjmuje. Na kwotę zwolnienia z długu składa się zadłużenie z następującego tytułu w
      poniższych wysokościach:
      - kapitał: (...) złotych,
      - odsetki skapitalizowane: 0,00 złotych,
      - odsetki zapadłe niespłacone: (...) złotych,
      - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: (...) złotych,
      - odsetki zawieszone: (...) złotych,
      - odsetki bieżące: 0,00 złotych.
    (...)
    Pożyczkobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu
    (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9, powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży
    wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).
    (...)

    Bank w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody wypłaci Pożyczkobiorcy kwotę
    dodatkową w wysokości (...) złotych na rachunek należący do Pożyczkobiorcy, numer
    rachunku ...
    Dodaje Pan, że kwota pożyczonego kapitału to (...) PLN, a łącznie spłacone należności na
    rzecz banku to kwota (...) zł oraz (...) CHF (po średnim kursie NBP z xx września 2025 r. daje
    kwotę (...) zł), tj. łącznie (...) zł. Tym samym tzw. „nadpłata” powyżej kwoty kapitału wynosi
    ponad (...) zł. Zatem ww. kwota dodatkowa w wysokości (...) zł pokrywa jedynie częściowo
    wskazaną kwotę nadpłaty. W konsekwencji w wyniku przedmiotowej ugody nie uzyska Pan
    żadnego przysporzenia majątkowego.
    Ponadto uzupełnił Pan wniosek o następujące informacje:
    Bank zwróci część środków, które uprzednio zostały wpłacone do banku w związku z
    udzieloną pożyczką. Kwota pożyczonego kapitału to (...) PLN, a łącznie spłacone należności
    na rzecz banku to kwota (...) PLN oraz (...) CHF (po średnim kursie NBP z xx października
    2025 r. (...) daje kwotę (...) PLN), tj. łącznie (...) PLN. Tym samym tzw. „nadpłata" powyżej
    kwoty kapitału (w związku z nieważnością umowy) wynosi (...) PLN. Wynegocjowana z
    bankiem kwota zwrotu w związku z zawarciem ugody wynosi (...) PLN. W konsekwencji w
    wyniku przedmiotowej ugody nie uzyska Pan żadnego przysporzenia majątkowego.
    Ustalona kwota (...) zł stanowi zwrot części środków, które zostały wpłacone tytułem spłaty
    przedmiotowej pożyczki. Nie jest to pełna należność z tzw. „nadpłaty” pożyczki, którą bank
    musiałby zwrócić pożyczkodawcy w przypadku sądowego stwierdzenia nieważności
    umowy, natomiast jest to kwota, która została ustalona w wyniku negocjacji z bankiem,
    jako częściowa rekompensata tej należności.
    Uzupełniająco wskazuje Pan, że bank uzyskał indywidualną interpretację podatkową z
    listopada 2024 r., która dotyczy analogicznych ugód i zostało w niej stwierdzone, że
    wypłata „dodatkowej kwoty" (takiej jak w przedmiotowej sprawy), nie powoduje powstania
    przychodu po stronie klientów banku.
    Nieruchomość mieszkalna to budynek mieszkalny - dom jednorodzinny. Jest w całości
    zajmowany przez Pana, żonę i syna, tylko do celów mieszkaniowych.
    Nieruchomość jest położona w Polsce, pod adresem, który wskazuje Pan jako swoje
    miejsce zamieszkania w (...).
    Pod pojęciem „wykończenia nieruchomości mieszkalnej" należy rozumieć kompleksowy
    remont całego budynku. To był stary budynek, w którym ze środków uzyskanych z
    pożyczki przeprowadzono prace zarówno zewnętrzne (wymiana okien oraz ocieplenie
    budynku), jak i wewnętrzne (remont łazienki, nowe tynki, szpachlowanie i malowanie
    pomieszczeń).
    Umowa o kredyt z X (obecnie Y) została zawarta przed podpisaniem umowy pożyczki z
    bankiem.
    Kredyt z X został zaciągnięty na remont nieruchomości - budynku mieszkalnego
    położonego w (...).
    Kredyt był zabezpieczony hipoteką na tej nieruchomości.
    Bank, który udzielił kredytu jest podmiotem, działalność którego podlegała nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i był uprawniony do udzielenia
    kredytu.
    Pytania
    1) Czy w związku z zawarciem potencjalnej ugody z Bankiem, w ramach której Bank m.in.
      umorzy pozostałą na dzień zawarcia ugody do spłaty kwotę wynikającą z kredytu w
      wysokości (...) PLN i pomimo wystawienia przez bank informacji PIT-11, umorzona
      kwota (przychód) będzie objęta zwolnieniem podatkowym, o którym mowa w § 1
      rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania

      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym na cele mieszkaniowe (w brzmieniu po nowelizacji z 20 grudnia
      2024 r. obejmującym również pożyczki)?
    2) Czy w związku z zawarciem potencjalnej ugody z Bankiem, w ramach której Bank
      (oprócz umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego) zwróci kwotę w
      wysokości (...) PLN, która częściowo pokrywa różnicę pomiędzy łącznie spłaconą kwotą
      rat kapitałowo-odsetkowych, a kwotą pożyczonego kapitału, otrzymana kwota będzie
      stanowić przychód i czy w związku z tym po Pana stronie powstanie zobowiązanie
      podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie przepisów
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    3) Jeśli otrzymana na podstawie ugody z Bankiem kwota może zostać uznana za przychód
      to, czy stanowi otrzymane przez osobę fizyczną świadczenie z tytułu kredytu (pożyczki)
      mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, nominowanego lub
      indeksowanego do waluty obcej w związku z powstaniem przychodu z tytułu
      zastosowania ujemnego oprocentowania oraz czy zaistniała sytuacja będzie
      skutkować zaniechaniem poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra
      Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
      niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
      na cele mieszkaniowe (w brzmieniu po nowelizacji z 20 grudnia 2024 r. obejmującym
      również pożyczki)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie:
    Ad 1)
    Umorzenie w ramach ugody z Bankiem pozostałej do spłaty na dzień zawarcia ugody
    wierzytelności wynikającej z umowy pożyczki nie będzie rodziło po Pana stronie
    obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, bowiem spełnione zostały
    wszystkie przesłanki do zaniechania poboru podatku określone w § 1 rozporządzenia
    Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym na cele mieszkaniowe.
    Ad 2)
    Wypłacona w ramach ugody z Bankiem kwota w wysokości (...) PLN tytułem rozliczenia
    roszczeń wynikających ze spornej umowy pożyczki nie stanowi przychodu, albowiem w
    istocie stanowi zwrot części świadczeń wpłaconych z własnych środków pieniężnych na
    poczet rat wynikających z harmonogramu spłat umowy pożyczki.
    Są to zatem środki wpłacone uprzednio na poczet spornej umowy pożyczki, a ich zwrot nie
    powoduje powstania po Pana stronie przysporzenia majątkowego, czy wzrostu Pana
    majątku. Pieniądze te nie są zatem przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a ich uzyskanie nie powinno skutkować powstaniem
    obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ad 3)
    W razie przyjęcia, że otrzymana na podstawie ugody sądowej kwota stanowi przychód, to
    przychód ten należy uznać za otrzymane przez osobę fizyczną świadczenie z tytułu
    kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, nominowanego lub
    indeksowanego do waluty obcej w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
    ujemnego oprocentowania, co w konsekwencji winno doprowadzić do zaniechania
    poboru podatku dochodowego na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów
    z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.

    W istocie zawarta w ramach ugody wypłata na Pana rzecz kwoty (...) PLN stanowi nadpłatę
    będącą efektem stosowania przez Bank w umowie niedozwolonych postanowień
    umownych (klauzul abuzywnych) odnoszących się do przeliczania kursów walut na
    podstawie tabel kursowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje

    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank części wierzytelności
    od pożyczki hipotecznej, zaciągniętej w 2008 r., wskazuję, że instytucja pożyczki została
    uregulowana w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Stosownie do art. 720 § 2 ww. Kodeksu:
      Umowa pożyczki, której wartość przekracza tysiąc złotych, wymaga zachowania
      formy dokumentowej.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks
    cywilny:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:

      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Podkreślić należy, że otrzymanie pożyczki i jej spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie pożyczki są obojętne podatkowo. Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się
    w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia pożyczki, jej części lub odsetek. Wtedy
    bowiem pożyczkobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    W konsekwencji, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu pożyczki hipotecznej należy
    zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu nawiązać należy do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1672 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.

      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast na podstawie § 4a ww. rozporządzenia:

      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie jeżeli:
    - pożyczka była zaciągnięta na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    - pożyczka była udzielona przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
      działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
      finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
      regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów;
    - pożyczka była zabezpieczona hipotecznie;
    - pożyczkobiorca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot
      umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Podkreślić należy, że główną przesłanką do skorzystania z zaniechania poboru podatku
    jest przeznaczenie kredytu/pożyczki na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że 27 maja 2008 r. bank udzielił Państwu
    pożyczki hipotecznej denominowanej do waluty CHF. Kwota pożyczki zgodnie z zapisami w
    umowie została przeznaczona na:

    1) spłatę kredytu hipotecznego w X, który został zaciągnięty na remont nieruchomości –
      budynku mieszkalnego,
    2) wypłatę gotówki na rachunek bankowy pożyczkobiorców, przy czym zgodnie z Pana
      wyjaśnieniem kwota ta została przeznaczona na wykończenie nieruchomości
      mieszkalnej, tj. budynku mieszkalnego, na który zaciągnięto kredyt w X.
    W § 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe wskazano, że w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony
    kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
    zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z
    tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie hipotecznym oraz o
    nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 720
    ):
      Przez umowę o kredyt hipoteczny rozumie się umowę, w ramach której
      kredytodawca udziela konsumentowi kredytu lub daje mu przyrzeczenie udzielenia
      kredytu zabezpieczonego hipoteką lub innym prawem związanym z nieruchomością
      mieszkalną lub przeznaczonego na sfinansowanie niezwiązanego z działalnością
      gospodarczą lub prowadzeniem gospodarstwa rolnego nabycia lub utrzymania:
      1) prawa własności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego
        odrębną nieruchomość, a także ich budowy lub przebudowy w rozumieniu art. 3
        pkt 6 i 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2025 r. poz.
        418 );
      2) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu;
      3) prawa własności nieruchomości gruntowej lub jej części;
      4) udziału we współwłasności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego
        stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w nieruchomości gruntowej.
    W myśl art. 3 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:
    Za umowę o kredyt hipoteczny uważa się w szczególności umowę pożyczki o ile spełnia
    warunki określone w ust. 1.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz
    powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty pożyczki
    hipotecznej zaciągniętej przez Pana w 2008 r., stanowić będzie dla Pana przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu pożyczki hipotecznej, w części w jakiej pożyczka ta została
    zaciągnięta na:
    - spłatę kredytu w X, z którego środki zostały przeznaczone na cele mieszkaniowe, tj.
      remont budynku mieszkalnego,
    - własne cele (wypłatę gotówki na rachunek bankowy pożyczkobiorców), w części, w jakiej
      kwota pożyczki została przeznaczona na remont budynku mieszkalnego

    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Zatem przychód ten nie będzie podlegał opodatkowaniu i wykazaniu w zeznaniu
    podatkowym.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych otrzymania zwrotu ustalonej w ugodzie
    kwoty wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła
    nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11
    ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że zgodnie z treścią ugody z bankiem, poza umorzeniem
    wierzytelności bank zwróci Panu kwotę (...) PLN, jest to część środków, które uprzednio
    zostały wpłacone do banku tytułem spłaty pożyczki. Nie jest to pełna należność z tzw.
    „nadpłaty” pożyczki, którą bank musiałby zwrócić pożyczkodawcy w przypadku sądowego
    stwierdzenia nieważności umowy, natomiast jest to kwota, która została ustalona w
    wyniku negocjacji z bankiem, jako częściowa rekompensata tej należności.
    Wobec powyższego, skoro kwota, którą zobowiązał się na podstawie ugody wypłacić Bank
    stanowi zwrot na Pana rzecz kwot zapłaconych na rzecz Banku rat w ramach spłaty
    pożyczki, to otrzymanie tej kwoty nie spowoduje po Pana stronie dodatkowego
    przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Pana przychodem w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich
    uzyskanie nie będzie skutkowało po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku
    dochodowego.
    Dodatkowo wyjaśniam, że z uwagi na fakt, że po Pana stronie w związku z otrzymaniem
    kwoty określonej w ugodzie nie powstanie przychód rozpatrywanie kwestii zakreślonych
    pytaniem nr 3, jest w tym przypadku niecelowe. Powyższe jest konsekwencją sposobu
    sformułowania przez Pana tego pytania. Ponieważ wynika z niego, że oczekuje Pan
    odpowiedzi w tych kwestiach wyłącznie w sytuacji jeżeli uznam otrzymaną na podstawie
    ugody z Bankiem kwotę za przychód.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pan jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpił Pan o interpretację przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współpożyczkobiorców.
    Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w
    odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla drugiego
    współpożyczkobiorcy (Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.

    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.