Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.317.2024.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-20
Teza: Umowa darowizny zawarta bez formy aktu notarialnego wiąże
powstanie obowiązku podatkowego z chwilą spełnienia
świadczenia. Obowiązek podatkowy powstał zatem w
momencie, w którym Wnioskodawczyni otrzymała środki
pieniężne od mamy, czyli z chwilą, z którą zostało spełnione
świadczenie.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rodzin
darowizna
podatek-podatek od spadków i darowizn
rodzice
rodzina
umowa-umowa darowizny
umowa-umowa warunkowa
warunki-warunek zawieszający
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek
podatkowy-Moment powstania obowiązku podatkowego-
Nabycie pod warunkiem zawieszającym/rozwiązującym
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 2 Obowiązek
podatkowy-Moment powstania obowiązku podatkowego-
Powstanie obowiązku podatkowego-Darowizna
1
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 1-pkt 4
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
2-art. 6-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 26 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych zawarcia umowy darowizny pod warunkiem zawieszającym. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani mama, (...), na początku roku wraz z rodziną podjęła decyzję o konieczności
    sprzedaży swojego mieszkania, położonego w (...), przy ul. (...). Decyzja ta była
    podyktowana tym, że mieszkanie było zlokalizowane na trzecim piętrze w budynku bez
    windy, co utrudniało poruszanie, głównie wizyty lekarskie. Ponadto, mieszkanie składało
    się tylko z jednego pokoju, co w przyszłości uniemożliwiało zamieszkanie opiekunki, jeśli
    by zaszła taka potrzeba. Podjęta decyzja przez Pani mamę została uzgodniona z Pani
    siostrą. Nadmienić również należy, że Pani mama nie wyrażała zgody na przeprowadzkę
    do DPS, co dla Pani rodziny było oczywiste. Od dłuższego czasu pomaga Pani mamie –
    zakupy, sprzątanie i inna niezbędna pomoc.
    Decyzja o sprzedaży mieszkania i zakupie nowego uzależniona była od kilku warunków. Po
    pierwsze, miała Pani mieszkanie mamy przygotować do sprzedaży i sprzedać je za kwotę
    nie mniejszą niż (...) zł. Następnie miała Pani kupić większe mieszkanie umożliwiające
    korzystanie z niego przez Pani mamę, tj. w budynku z windą lub zlokalizowane na
    parterze. Miała Pani to mieszkanie wyposażyć. Jak zaznaczono wyżej, miało składać się z
    dwóch pokoi, na ewentualną konieczność zamieszkania wynajętej opiekunki. Na okres po
    sprzedaży mieszkania i do czasu przeprowadzenia się do nowego, Pani mama miała
    zamieszkać z Panią. Ponadto, kwotę (...) zł miała Pani otrzymać po wyborze mieszkania do
    zakupu i po dołożeniu własnych środków nabyć mieszkanie na Pani rzecz. Ustalenia te
    doprowadziły do udzielenia przez Pani mamę notarialnego pełnomocnictwa (...) r. Rep. A
    nr (...), obejmującego między innymi odpłatne zbycie mieszkania.
    Aby też sformalizować ustalenia stron i precyzyjnie określić ich zobowiązania, (...) r.
    podpisano warunkową umowę darowizny, w której strony zgodnie ustaliły, że kwota (...) zł
    stanie się Pani własnością dopiero w dacie potwierdzenia zamieszkania Pani mamy w
    nowym mieszkaniu. W umowie strony zastrzegły też konieczność przelania na konto (...)
    kwoty (...) zł w przypadku braku spełnienia warunków, w tym również na wypadek śmierci
    (...) przed możliwością wprowadzenia się do nowego mieszkania.
    Zbyła Pani mieszkanie mamy (...) r. Po przelaniu na konto Pani mamy środków przez
    nabywcę mieszkania Pani mamy, Pani mama dokonała przelewu (...) zł na Pani konto
    (współwłasność z mężem), co umożliwiło Pani zakup mieszkania aktem notarialnym z (...)
    r. Rep. A nr (...).

## Pytanie

Z jaką datą powstał obowiązek podatkowy w przypadku zawarcia warunkowej umowy
    darowizny i po spełnieniu warunków zawartych w umowie?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, obowiązek podatkowy powstał (...) r.
    W przypadku darowizny warunkowej obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    sporządzenia pisma potwierdzającego nabycie darowizny.
    Zawarta umowa darowizny warunkowej stanowiła nabycie pod warunkiem
    zawieszającym, co w Pani ocenie skutkuje tym, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    ziszczenia się warunku.
    Przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują pojęcia darowizny, co
    oznacza, że należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego. Zgodnie z
    tymi przepisami, darczyńca może nałożyć na obdarowanego obowiązek oznaczony w
    umowie, co miało miejsce w przedstawionym stanie faktycznym. Ponadto strony umowy
    mogą ułożyć stosunek prawny według swojego uznania, byle jego treść lub cel nie
    sprzeciwiały się właściwości stosunku i zasadom współżycia społecznego.
    Celem darowizny było zabezpieczenie warunków życia (...), która ze względu na wiek i stan
    zdrowia wymaga pomocy. (...) miała prawo postawić warunki, na których dokonała
    warunkowej darowizny. Na te warunki mogła się Pani nie zgodzić. Zgodziła się Pani,
    podejmując się szeregu czynności, ze świadomością, że kwota (...) zł stanie się Pani
    własnością po zamieszkaniu Pani mamy w nowym mieszkaniu i po jego przystosowaniu
    do potrzeb Pani mamy. Istotnym jest to, że nowe mieszkanie zostało zakupione u
    dewelopera i wymagało wykończenia, wyposażenia. Sam zakup mieszkania nie stanowił
    więc spełnienia warunków postawionych przez (...). Zaznaczyć również należy, że (...) jest
    osobą niepełnosprawną i obecnie, a w zasadzie z chwilą zamieszkania w nowym
    mieszkaniu, zamieszkuje ze swoją drugą córką.
    Strony umowy miały prawo ukształtować stosunek prawny (umowa darowizny
    warunkowej) na warunkach zabezpieczających interesy i zgodnie z zamierzonym celem –
    stworzenie godnych warunków (...) na „jesień” jej życia. Z drugiej strony (...) przez
    zastrzeżenie warunku faktycznego zamieszkania zabezpieczyła swój interes. Mogła
    bowiem za kwotę (...) zł zabezpieczyć swoją egzystencję w przypadku braku spełnienia
    łącznych warunków przez Panią.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 596):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
    Ustawa nie definiuje pojęcia darowizny, w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 888 § 1 tego Kodeksu:

      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Art. 890 § 1 cyt. Kodeksu stanowi, że:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Ponadto, z treści art. 89 cyt. Kodeksu wynika, że:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej
      można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek).
    Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
      Przy nabyciu pod warunkiem zawieszającym obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą ziszczenia się warunku. Naczelnik urzędu skarbowego może jednak ustalić
      należność podatkową, jaka przypadałaby w razie ziszczenia się takiego warunku, i
      należność tę zabezpieczyć.
    Z treści art. 7 ust. 1 omawianej ustawy wynika, że:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej
      przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość
      praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.
    Z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 tej ustawy wynika, że:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
      Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,

      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    W myśl art. 14 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 1 omawianej ustawy:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
      Do I grupy podatkowej zalicza się małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia,
      synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    Jak stanowi art. 17 ust. 4 ww. ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych ustala, w drodze rozporządzenia,
      kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnione od podatku i niepodlegające
      opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 1, oraz skale podatkowe, o których
      mowa w art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 1-3.
    Aktualną wysokość skali podatkowej określa w swoim § 2 rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 28 czerwca 2023 r. w sprawie ustalenia kwot wartości rzeczy i praw
    majątkowych zwolnionych od podatku od spadków i darowizn i niepodlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem oraz skal podatkowych, według których oblicza się ten
    podatek (Dz.U. z 2023 r. poz. 1226).
    Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje także
    zwolnienie dla najbliższej rodziny, które określone jest w art. 4a tej ustawy. Stosownie do
    ust. 1 oraz ust. 3 tego przepisu:
      Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
      małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
      1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
        podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w
        przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia
        uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
      2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia
        darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku
        nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie
        nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w
        art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na
        rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
      W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności
      rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla
      nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Pani mama podjęła decyzję o konieczności
    sprzedaży swojego mieszkania. Decyzja o sprzedaży mieszkania i zakupie nowego
    uzależniona była od kilku warunków. Po pierwsze, miała Pani mieszkanie mamy
    przygotować do sprzedaży i sprzedać je za kwotę nie mniejszą niż (...) zł. Następnie miała
    Pani kupić większe mieszkanie umożliwiające korzystanie z niego przez Pani mamę. Miała
    Pani to mieszkanie wyposażyć. Ponadto, kwotę (...) zł miała Pani otrzymać po wyborze
    mieszkania do zakupu i po dołożeniu własnych środków nabyć mieszkanie na Pani rzecz.
    Ustalenia te doprowadziły do udzielenia przez Pani mamę – (...) r. –notarialnego

    pełnomocnictwa, obejmującego między innymi odpłatne zbycie mieszkania. (...) r. została
    podpisana warunkowa umowa darowizny, w której strony zgodnie ustaliły, że kwota (...) zł
    stanie się Pani własnością dopiero w dacie potwierdzenia zamieszkania Pani mamy w
    nowym mieszkaniu. W umowie strony zastrzegły też konieczność przelania na konto Pani
    mamy kwoty (...) zł w przypadku braku spełnienia warunków. Zbyła Pani mieszkanie mamy
    (...) r. Po przelaniu na konto Pani mamy środków przez nabywcę mieszkania Pani mamy,
    Pani mama dokonała przelewu (...) zł na Pani konto, co umożliwiło Pani zakup mieszkania
    aktem notarialnym z (...) r.
    Chciałaby się Pani dowiedzieć, kiedy w opisanym zdarzeniu powstał obowiązek podatkowy.
    Stoi Pani na stanowisku, że obowiązek podatkowy powstał (...) r. W przypadku darowizny
    warunkowej obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma
    potwierdzającego nabycie darowizny. Zawarta umowa darowizny warunkowej stanowiła
    nabycie pod warunkiem zawieszającym, co w Pani ocenie skutkuje tym, że obowiązek
    podatkowy powstaje z chwilą ziszczenia się warunku.
    Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.
    Z treści przywołanego wyżej art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że oświadczenie
    darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny
    zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało
    spełnione.
    Innymi słowy – samo oświadczenie darczyńcy jest nieważne. Staje się ono ważne, jeżeli
    świadczenie zostało już spełnione. Nawet gdy oświadczenie woli darczyńcy nie zostanie
    utrwalone w akcie notarialnym, możliwa jest konwalidacja tego oświadczenia (nadanie mu
    mocy prawnej), o ile świadczenie darczyńcy zostało spełnione.
    Jeżeli więc darczyńca spełnia przyrzeczone świadczenie, wówczas darowizna może
    wywierać skutki prawne. Gdy umowa darowizny wymaga konwalidacji wobec
    niezachowania, dla oświadczenia darczyńcy, formy aktu notarialnego, konieczny jest
    zewnętrzny przejaw woli stron, iż obejmują one swoją wolą wykonanie umowy. Przesłanką
    „uzdrowienia” nieformalnej darowizny (czyli takiej, która nie została zawarta w formie aktu
    notarialnego) jest spełnienie przez darczyńcę świadczenia, które ten przyrzekł
    obdarowanemu. Bez konwalidacji nieważnej umowy brak jest między stronami
    jakiegokolwiek stosunku prawnego, a tym samym zobowiązania. Dopiero na skutek
    spełnienia świadczenia, dokonania przysporzenia majątkowego na rzecz obdarowanego,
    umowa jest skuteczna prawnie.
    Umowę darowizny za wykonaną w sposób niewątpliwy należy uznać wtedy, gdy nastąpi
    wydanie obdarowanemu przedmiotu darowizny. Z tą chwilą umowa darowizny jest
    uważana za ważną, bez względu na formę, w jakiej oświadczenia stron zostały złożone.
    Innymi słowy: w zakresie, w jakim darowizna została dokonana – umowa została
    zrealizowana, nieważne co było w umowie. Został bowiem osiągnięty skutek czynności
    prawnej.
    Art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn wskazuje, że obowiązek
    podatkowy w podatku od spadków i darowizn powstaje, w sytuacji, w której dla
    oświadczenia darczyńcy nie jest dochowana przewidziana przez Kodeks cywilny forma
    aktu notarialnego, z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia, a zatem w momencie
    wykonania takiej umowy, która nie była zawarta w formie aktu notarialnego.
    Wpłata na konto bankowe obdarowanego, pomimo istnienia wcześniejszej umowy w tym
    zakresie, konstytuuje darowiznę, traktowaną jako tytuł do opodatkowania. Innymi słowy,
    to nie oświadczenie darczyńcy zawarte w umowie stanowi źródło powstania obowiązku
    podatkowego, lecz spełnienie przez niego świadczenia pod tytułem darmym.
    Jak wynika z powyższych rozważań, skutkiem czynności prawnej darowizny jest
    przysporzenie z majątku darczyńcy dokonane na rzecz obdarowanego. W sytuacji, gdy

    darowizna nie została zawarta w formie aktu notarialnego, to zastrzeżenie warunku –
    podobnie jak cała umowa darowizny – jest nieważne. Poprzez wykonanie może być
    jedynie potwierdzona sama już darowizna, czyli oświadczenie darczyńcy o nieodpłatnym
    przysporzeniu.
    Z tego względu, obowiązek podatkowy nie mógł dla Pani powstać z chwilą ziszczenia się
    warunku.
    Z chwilą otrzymania środków od Pani mamy doszło bowiem do spełnienia świadczenia.
    Umowa darowizny zawarta bez formy aktu notarialnego wiąże powstanie obowiązku
    podatkowego z chwilą spełnienia świadczenia. Obowiązek podatkowy dla Pani powstał
    zatem w momencie, w którym otrzymała Pani środki pieniężne od Pani mamy, czyli z
    chwilą, z którą zostało spełnione świadczenie.
    Z tych względów nie mogłem uznać Pani stanowiska za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.