Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.542.2020.4.AT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-06
Teza: Istota interpretacji (teza): w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 udpop dochodu uzyskanego ze zbycia sieci wodociągowych i kanalizacyjnych, - w części dotyczącej lokali mieszkalnych, - w części dotyczącej lokali użytkowych.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; lokal-lokal użytkowy; sieć-sieć wodno-kanalizacyjna; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe; zbycie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 grudnia 2020 r., (data wpływu 31 grudnia 2020 r.), uzupełnionym 2 marca 2021 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 udpop dochodu uzyskanego ze zbycia sieci wodociągowych i kanalizacyjnych,

*   w części dotyczącej lokali mieszkalnych – **jest prawidłowe,**
*   w części dotyczącej lokali użytkowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2020 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 udpop dochodu uzyskanego ze zbycia sieci wodociągowych i kanalizacyjnych.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 24 lutego 2021 r. Znak: 0114-KDIP4-1.4012.711.2020.2.AM, 0111-KDIB2-1.4010.542.2020.3.AT wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 2 marca 2021 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca - Spółdzielnia na podstawie przepisów art. 1 ust. 2, 3, 5 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, przepisów Prawa spółdzielczego oraz przepisów Statutu Spółdzielni, od 1990 realizuje przedmiot swojej działalności poprzez:

1.  budowanie budynków mieszkalnych i garaży wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w celu ustanawiania na rzecz członków spółdzielczych własnościowych praw do lokali, ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności lokali,
2.  zarządzanie nieruchomościami stanowiącymi jej własność w trybie przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz zarządzanie nieruchomościami na zlecenie.

W latach 1993 - 1995 Spółdzielnia wybudowała 5 budynków wielorodzinnych i ustanowiła w nich spółdzielcze własnościowe prawa do lokali na rzecz członków. Wraz z budynkami została wybudowana infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu, w tym urządzenia wodociągowe służące do zaopatrzenia budynków w wodę oraz urządzenia kanalizacyjne służące do odprowadzania ścieków (dalej zwane urządzeniami). Koszty budowy budynków i infrastruktury towarzyszącej zostały sfinansowane wkładami budowlanymi wniesionymi przez członków Spółdzielni. Wkłady budowlane stanowiły równowartość całkowitych kosztów budowy lokali tj. budynków wraz z urządzeniami infrastruktury (w tym wodociągowej i kanalizacyjnej) oraz kosztów nabycia gruntów.

Urządzenia zostały wybudowane w okresach:

1.  do 5 lipca 1993 - tj. przed wejściem w życie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług
2.  od 5 lipca 1993 roku do 1995 roku tj. w okresie gdy ustanawianie spółdzielczych własnościowych praw do lokali nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Spółdzielnia nie mogła odliczać podatku naliczonego z faktur za budowę urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych.

Podatek naliczony stanowił koszty budowy.

Po wybudowaniu, urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne zostały przyłączone do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji (dalej MPWiK lub Spółka). Protokoły odbioru technicznego urządzeń od wykonawcy robot, sporządzone z udziałem MPWiK, zawierają zapisy, że sieci pozostają w eksploatacji Spółdzielni.

Spółdzielnia nie dokonywała w urządzeniach ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej.

Od momentu odbioru w latach 1993-1995 urządzenia wykorzystywane były przez Spółdzielnię do zapewnienia dostaw wody i odprowadzania ścieków dla 5 budynków mieszkalnych, w których znajduje się 400 lokali mieszkalnych i 4 lokale użytkowe. Urządzenia nie były wykorzystywane do sprzedaży usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków, tylko do zakupu tych usług. Odsprzedaż usług dostawy wody i odprowadzania ścieków odbywa się przy wykorzystaniu instalacji wodnych i kanalizacyjnych znajdujących się w budynkach za wodomierzami zamontowanymi przez MPWiK. Opłaty za dostawy wody i odprowadzanie ścieków do lokali mieszkalnych stanowią sprzedaż zwolnioną, a opłaty pobierane za dostawę wody i odprowadzanie ścieków dla lokali użytkowych stanowią sprzedaż opodatkowaną. Kosztami tych usług Spółdzielnia obciąża swoich członków według wskazań wodomierzy zamontowanych w lokalach.

Do kwietnia 2015 roku Spółdzielnia ponosiła koszty utrzymania urządzeń. Podatek VAT z faktur za roboty związane z utrzymaniem i konserwacją urządzeń odliczany był wskaźnikiem wynoszącym kilka procent proporcjonalnie do sprzedaży opodatkowanej w sprzedaży ogółem.

W dniu 22 października 2014 r. Zarząd MPWiK podjął uchwałę nr … w sprawie jednolitej polityki spółki w zakresie eksploatacji sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Zgodnie z § 1 przedmiotowej uchwały „(\`(...)\`) urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne z chwilą ich włączenia do sieci Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w \`(...)\` stają się elementem przedsiębiorstwa Spółki, będącej jedynym podmiotem uprawnionym do eksploatacji tych urządzeń”, od momentu podjęcia przez MPWiK ww. uchwały koszty utrzymania i konserwacji urządzeń ponoszone są przez Spółkę.

Od 2001 roku Spółdzielnia podejmowała działania w celu przekazania urządzeń na majątek MPWiK. W 2016 roku Spółka przedstawiła Spółdzielni wycenę urządzeń. Wyceny sporządzone były według cenników KNNR zawierających ceny netto. Spółdzielnia sugerowała aby zapłata za urządzenia uwzględniała także koszty z tytułu podatku VAT, które Spółdzielnia ponosiła ze względu na brak możliwości odliczenia podatku naliczonego w okresie budowy urządzeń i później w okresie eksploatacji i utrzymania tych urządzeń, gdy mogła odliczać tylko kilka procent podatku naliczonego. Spółdzielnia podnosiła, że większość kosztów utrzymania sieci, stanowiły faktury MPWiK za naprawy, konserwacje, otwieranie i zamykanie zasuw, wraz z podatkiem VAT, który był neutralny dla Spółki bo odliczała VAT naliczony z faktur wystawionych przez wykonawców, a dla Spółdzielni podatek VAT stanowił koszty utrzymania urządzeń.

Podczas spotkania w sprawie przeniesienia własności urządzeń na rzecz MPWiK, które odbyło się w listopadzie 2018 roku, zostało przedstawione Spółdzielni, sporządzone przez Spółkę, zestawienie wycen urządzeń na podstawie kosztorysów i katalogów KNNR z zastosowaniem współczynników obniżających wartość urządzeń na około 29% wartości kosztorysowej i około 60% wartości szacowanej na podstawie katalogów KNNR. Do tak ustalonej wartości urządzeń na podstawie ww. cenników zawierających ceny netto został doliczony podatek VAT. Łączna wartość urządzeń wg wyceny została wyliczona na kwotę 379.826,00 złotych, podatek VAT w stawce 23% na kwotę 87.359,98 złotych, cena urządzeń na kwotę 467.185,98 złotych. Ze spotkania został sporządzony przez pracowników MPWiK protokół, w którym zostały wpisane sugerowane przez Spółkę terminy płatności w ratach. I rata 21 dni od wystawienia faktury - 50% ceny i do 30 września 2019 - 50%. Terminy ustalone w protokole ze spotkania nie zostały dotrzymane.

Umowa została zawarta dopiero 27 lipca 2020 r. W umowie określona została odrębnie cena każdego urządzenia oraz łączna cena wszystkich urządzeń. Zapis w umowie brzmi.” Strony ustalają, że cena urządzeń, zawierająca podatek VAT, zwana dalej ceną wynosi 467.185,98 złotych”. „Cena zostanie uiszczona po doręczeniu Spółce przez Przekazującego, wystawionej zgodnie z umową i przepisami prawa faktury VAT.”

Umowa o przeniesienie własności na rzecz nabywcy zawarta była pod warunkiem zawieszającym i określała, że przeniesienie własności nastąpi po przeprowadzeniu przez MPWiK czynności odbioru i uznaniu, że urządzenia odpowiadają wymaganiom Spółki, a więc to czy Spółka dokona protokolarnego odbioru i dojdzie do przeniesienia własności urządzeń zależało wyłącznie od Spółki.

Umowa była przygotowana przez Spółkę.

W dniu 10 września 2020 roku Spółdzielnia wystawiła faktury odrębnie za każde urządzenie. W fakturach wskazano została podstawa zwolnienia z podatku VAT - art. 43 ust 1 pkt 10a, kwota netto, podatek VAT - 0 złotych, kwota brutto. Kwoty neto i brutto odpowiadają cenom urządzeń wpisanym w umowie.

Spółka odesłała faktury na adres Spółdzielni wraz z pismem przewodnim, w którym zostało napisane, że faktury zostały wystawione niezgodnie z umową i obowiązującymi przepisami ze względu na to, że w fakturze brak jest podatku VAT, który Spółka zamierzała odliczyć i związku z tym wynikająca z faktur kwota netto równa kwocie brutto nie może stanowić podstawy wpisu do ewidencji środków trwałych, ponieważ Spółka nie może przyjmować do ewidencji środków trwałych w innej wartości jak wynikającej z wyceny rzeczoznawców.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy uzyskany dochód ze zbycia sieci wodociągowych i kanalizacyjnych będzie zwolniony na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku przeznaczenia na utrzymanie zasobów mieszkaniowych?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 8)

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskany ze zbycia sieci wodociągowych i kanalizacyjnych będzie zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku przeznaczenia dochodu na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Urządzenia zostały wybudowane jako infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu i służyły do zabezpieczenia dostaw wody dla wielolokalowych budynków mieszkalnych oraz do odprowadzania ścieków.

Budowa urządzeń sfinansowana była wkładami budowlanymi. Budynki mieszkalne wraz z infrastrukturą towarzyszącą stanowią zasoby mieszkaniowe.

W związku z powyższym dochody uzyskane ze zbycia urządzeń stanowiących infrastrukturę towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu będą stanowiły dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i będą zwolnione od podatku dochodowego na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którymi zwolnione są od podatku dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest częściowo prawidłowe, a częściowo nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zastosowania w przedmiotowej sprawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W części objętej przepisami ustawy o podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1465 ze zm.) o spółdzielniach mieszkaniowych, celem spółdzielni mieszkaniowej, jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy, przedmiotem działalności spółdzielni może być:

1.  budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych;
2.  budowanie lub nabywanie budynków w celu ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach wielostanowiskowych;
3.  budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów;
4.  udzielanie pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych;
5.  budowanie lub nabywanie budynków w celu wynajmowania lub sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu.

Stosownie do treści art. 1 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielnia ma obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków.

W kwestiach podatku dochodowego spółdzielnia mieszkaniowa – jako podmiot posiadający osobowość prawną – podlega ogólnym regułom przewidzianym w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm., dalej: „updop”).

Natomiast, kwestie dotyczące umów sprzedaży zostały uregulowane w art. 535 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm., dalej: „KC”). Przepis ten stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji umowy sprzedaży, dlatego też należy w tym względzie kierować się ww. przepisami KC.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 updop, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 updop wynika z kolei, że dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop, przychodami z zastrzeżeniem ust. 3 i ust. 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto spółdzielni, co do zasady, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią przychód w rozumieniu updop.

W myśl art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Podatnik może więc zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie wydatki pod warunkiem, że wykazany zostanie ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu oraz, że nie zostały one ujęte w negatywnym katalogu kosztów.

Ustalony w powyższy sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 updop. Przepis ten zawiera bowiem katalog dochodów wolnych od podatku, czyli innymi słowy, wyłącza z podstawy opodatkowania dochody uzyskane z tytułów w nim wymienionych.

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, społecznych inicjatyw mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Zatem, z powyższej regulacji wynika, że aby dochód podmiotów, o których w nim mowa korzystał z powyższego zwolnienia muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

*   dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
*   dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga, że oba te warunki muszą być spełnione łącznie. Z powołanego przepisu wynika więc, że istotny dla zwolnienia z podatku jest nie tylko cel, na jaki ma być przeznaczony dochód (to jest cel związany z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych), ale również źródło pochodzenia tego dochodu. Powyższe wyjaśnienie oznacza, że nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nieprzeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”. Posługując się zatem językiem potocznym, wskazać należy, że pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku – oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. Z definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo PWN) wynika również, że pojęcie „gospodarki” nie ogranicza się tylko do zarządzania i dysponowania, ale obejmuje także całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług. „Zasób” zaś to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast, pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, określa rzeczy związane z mieszkaniem.

Tym samym, z wykładni językowej wynika, że przez pojęcie „zasób mieszkaniowy” należy rozumieć zgromadzone pomieszczenia mieszkalne, a także inne pomieszczenia, czy urządzenia związane z lokalami mieszkalnymi, natomiast „gospodarka zasobami mieszkaniowymi” obejmuje całość mechanizmów związanych z tak zdefiniowanymi zasobami mieszkaniowymi.

Przez „zasoby mieszkaniowe” należy zatem rozumieć:

1.  znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże,
2.  pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, spółdzielni mieszkaniowej, wspólnot mieszkaniowych; kotłownie i hydrofornie wolnostojące; osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,
3.  urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak np.: zbiorniki – doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci,
4.  grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne (lub inne urządzenia zapewniające ich funkcjonowanie).

Gospodarka zasobami mieszkaniowymi obejmuje natomiast zarządzanie i dysponowanie zgromadzonym zbiorem rzeczy, służących celom mieszkaniowym lub związanych z zamieszkiwaniem. Jej istota sprowadza się do działań służących prawidłowej eksploatacji tych zasobów i utrzymaniu substancji mieszkaniowej w stanie niepogorszonym.

Związane z wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu updop (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 tej ustawy).

Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, bowiem nie będzie spełniony jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy.

Na mocy art. 17 ust. 1b updop, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Lokale użytkowe nie wchodzą w skład zasobów mieszkaniowych. Nie należą one do żadnej ze wskazanych powyżej grup pomieszczeń pozostałych i urządzeń, wchodzących w skład zasobów mieszkaniowych. Ich istnienie nie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców (ułatwiających dostęp do budynku mieszkalnego, zapewniających sprawne jego funkcjonowanie i administrowanie).

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika m.in., że Wnioskodawca – Spółdzielnia realizuje w latach 1993 - 1995 wybudowała 5 budynków wielorodzinnych i ustanowiła w nich spółdzielcze własnościowe prawa do lokali na rzecz członków. Wraz z budynkami została wybudowana infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu, w tym urządzenia wodociągowe służące do zaopatrzenia budynków w wodę oraz urządzenia kanalizacyjne służące do odprowadzania ścieków (dalej zwane urządzeniami). Koszty budowy budynków i infrastruktury towarzyszącej zostały sfinansowane wkładami budowlanymi wniesionymi przez członków Spółdzielni. Wkłady budowlane stanowiły równowartość całkowitych kosztów budowy lokali tj. budynków wraz z urządzeniami infrastruktury (w tym wodociągowej i kanalizacyjnej) oraz kosztów nabycia gruntów.

Po wybudowaniu, urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne zostały przyłączone do Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji (dalej MPWiK lub Spółka). Protokoły odbioru technicznego urządzeń od wykonawcy robot, sporządzone z udziałem MPWiK, zawierają zapisy, że sieci pozostają w eksploatacji Spółdzielni.

Od momentu odbioru w latach 1993-1995 urządzenia wykorzystywane były przez Spółdzielnię do zapewnienia dostaw wody i odprowadzania ścieków dla 5 budynków mieszkalnych, w których znajduje się 400 lokali mieszkalnych i 4 lokale użytkowe. Urządzenia nie były wykorzystywane do sprzedaży usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków, tylko do zakupu tych usług. Odsprzedaż usług dostawy wody i odprowadzania ścieków odbywa się przy wykorzystaniu instalacji wodnych i kanalizacyjnych znajdujących się w budynkach za wodomierzami zamontowanymi przez MPWiK. Kosztami tych usług Spółdzielnia obciąża swoich członków według wskazań wodomierzy zamontowanych w lokalach.

Do kwietnia 2015 roku Spółdzielnia ponosiła koszty utrzymania urządzeń. W dniu 22 października 2014 r. Zarząd MPWiK podjął uchwałę w sprawie jednolitej polityki spółki w zakresie eksploatacji sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Zgodnie z § 1 przedmiotowej uchwały „(\`(...)\`) urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne z chwilą ich włączenia do sieci Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w \`(...)\` stają się elementem przedsiębiorstwa Spółki, będącej jedynym podmiotem uprawnionym do eksploatacji tych urządzeń”, od momentu podjęcia przez MPWiK ww. uchwały koszty utrzymania i konserwacji urządzeń ponoszone są przez Spółkę.

Umowa o przeniesienie własności na rzecz nabywcy została zawarta 27 lipca 2020 r. pod warunkiem zawieszającym i określała, że przeniesienie własności nastąpi po przeprowadzeniu przez MPWiK czynności odbioru i uznaniu, że urządzenia odpowiadają wymaganiom Spółki.

Odnosząc zatem przedstawiony wyżej stan prawny do opisu analizowanej sprawy stwierdzić należy, że skoro lokale mieszkaniowe należą do zasobów mieszkaniowych, dochód uzyskany ze zbycia sieci wodociągowych i kanalizacyjnych w części przypadającej na lokale mieszkalne będzie zwolniony z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 updop, jeżeli istotnie jak wskazano we wniosku zostanie przeznaczony na utrzymanie zasobów mieszkalnych. Natomiast uzyskany dochód w części przypadającej na lokale użytkowe nie będzie korzystał ze zwolnienia, gdyż jak już wyjaśniono powyżej lokale użytkowe nie wchodzą w skład zasobów mieszkaniowych .

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe w odniesieniu do części dochodu przypadającej na lokale mieszkalne, a za nieprawidłowe w odniesieniu do części dochodu przypadającej na lokale użytkowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.