Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1402/09/SD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-02-11
Teza: Czy Spółka spłacając odsetki od kredytów bankowych z umów kredytowych zaciągniętych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej i stanowiących składnik przedsiębiorstwa aportowany do Spółki ma prawo do zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
Słowa kluczowe: aport; koszt-koszty uzyskania przychodów; kredyt; odsetki; odsetki-odsetki od odsetek; osoba-osoby fizyczne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09 listopada 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 16 listopada 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconych odsetek od kredytów bankowych zaciągniętych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej i stanowiących składnik aportu do Spółki (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconych odsetek od kredytów bankowych zaciągniętych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej i stanowiących składnik aportu do Spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka została dokapitalizowana aportem w formie zorganizowanego przedsiębiorstwa jednoosobowej działalności gospodarczej.

Wniesione zostało całe przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego - bez żadnych wyłączeń. W skład tegoż przedsiębiorstwa wchodziły między innymi składniki majątku, których nabycie zostało sfinansowane kredytami bankowymi.

W związku z tym, iż w definicji kodeksowej przedsiębiorstwa nie znajdują się zobowiązania, kredyty bankowe i pozostałe zobowiązania nie zostały wniesione aportem do Spółki.

W akcie notarialnym podwyższającym kapitał Spółki kredyty bankowe i zobowiązania zostały wymienione jako składniki przedsiębiorstwa wnoszonego aportem do Spółki.

Bank kredytujący zobowiązał Spółkę do przystąpienia do długu wynikającego z umów kredytowych będących składnikami aportowanego przedsiębiorstwa. To przystąpienie do długu wynika z art. 554 Kodeksu cywilnego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Spółka spłacając odsetki od kredytów bankowych z umów kredytowych zaciągniętych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej i stanowiących składnik przedsiębiorstwa aportowany do Spółki ma prawo do zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Spółki w związku z tym, iż została obciążona spłatą kredytów w momencie zmiany umowy Spółki i wniesienia przedsiębiorstwa wraz z kredytami, ma ona prawo do zaliczenia odsetek od tychże kredytów w koszty uzyskania przychodów.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę zwrotu „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów” oznacza, iż podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych koniecznych (niezbędnych) wydatków, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu bądź zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Odstępstwa od wyżej wskazanej zasady wynikają z przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), które określają tzw. sukcesję podatkową, tj. sytuację, w której dany podmiot (podatnik) korzysta z praw nabytych przez inny podmiot (innego podatnika). Inaczej rzecz ujmując, należy sprawdzić, czy każde prawo, które przysługiwałoby danemu podmiotowi (podatnikowi) przysługuje – na podstawie przepisów o sukcesji prawnej – innemu podmiotowi (podatnikowi), będącemu tzw. „następcą prawnym” tego pierwszego podmiotu (podatnika).

Powyższe kwestie regulują przepisy Działu III Rozdziału 14 Ordynacji podatkowej. W regulacjach tych zawarta jest pozycja podatkowoprawna dwóch kategorii podmiotów: następców prawnych oraz podmiotów przekształconych.

Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1.  osób prawnych,
2.  osobowych spółek handlowych,
3.  osobowych i kapitałowych spółek handlowych,

\-wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

W myśl art. 93 § 2 tej ustawy, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1.  innej osoby prawnej (osób prawnych);
2.  osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Natomiast w świetle art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1.  przekształcenia innej osoby prawnej,
2.  przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej

\-wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

Zgodnie z treścią art. 93a § 2 ww. ustawy, przepis § 1 stosuje się odpowiednio do:

1.  osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia: a. innej spółki niemającej osobowości prawnej, b. spółki kapitałowej;
2.  spółki niemającej osobowości prawnej, do której osoba fizyczna wniosła na pokrycie udziału wkład w postaci swojego przedsiębiorstwa.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością została dokapitalizowana aportem w formie zorganizowanego przedsiębiorstwa jednoosobowej działalności gospodarczej.

W skład wniesionego Przedsiębiorstwa wchodziły również zobowiązania kredytowe. Tym samym Spółka przejęła nie tylko dług w postaci kwoty kapitału kredytu, ale również zobowiązanie do spłaty odsetek od wartości kredytu.

Z powołanych powyżej przepisów wynika jednak wyraźnie, iż w przypadku, gdy przedsiębiorca będący osobą fizyczną wnosi na pokrycie udziałów w spółce kapitałowej (spółce posiadającej osobowość prawną) wkład w postaci jego przedsiębiorstwa, nie mają zastosowania unormowania w zakresie sukcesji podatkowej.

W związku z tym, iż Spółka nie jest następcą prawnym osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, której przedsiębiorstwo zostało do niej wniesione tytułem aportu, a zatem nie ma prawa do uwzględnienia w jej rachunku podatkowym zapłaconych odsetek od wskazanych we wniosku kredytów.

W świetle powyższych przepisów należy uznać, iż wartość spłaconych odsetek od kredytów bankowych zaciągniętych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej i stanowiących składnik przedsiębiorstwa aportowany do Spółki nie może stanowić dla niej kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, stanowisko Spółki należy uznać zatem za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 w zakresie zdarzenia przyszłego oraz pytania oznaczonego Nr 2 wydano odrębne interpretacje indywidualne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.