Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.186.2020.4.MK1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-05
Teza: Nagroda czy to w postaci nagrody pieniężnej, czy vouchera na usługi, czy też nagrody rzeczowej w Programie stanowi nagrodę związaną ze sprzedażą premiową towarów, o której mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozszerzenie Programu o aktywności pozahandlowe, nie wpłynie na ocenę Programu jako „sprzedaży premiowej”, zaś nagród w Programie jako „nagród związanych ze sprzedażą premiową”. Wnioskodawca w zaistniałym stanie faktycznym, zdarzeniu przyszłym oraz zdarzeniu przyszłym I, wydając nagrody w Programie nie będzie pełnił roli płatnika i nie będzie także podmiotem zobowiązanym do wykonania obowiązku informacyjnego, tj. wystawienia i przesłania do podatnika oraz właściwego dla tego podatnika urzędu skarbowego deklaracji podatkowej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik; sprzedaż-sprzedaż premiowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 7; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 lutego 2020 r. (data wpływu 28 lutego 2020 r.) uzupełnione pismem z dnia 27 maja 2020 r. (data nadania 28 maja 2020 r., data wpływu 28 maja 2020 r.), w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 13 maja 2020 r. Nr 0114-KDIP2-2.4010.68.2020.2.SJ; 0114-KDIP3-1.4011.186.2020.3.MG; 0114-KDIP1-3.4012.125.2020.3.ISK (data doręczenia 27 maja 2020 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   uznania Programu za sprzedaż premiową (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 2) – **jest prawidłowe,**

*   obowiązków Spółki jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   uznania Programu za sprzedaż premiową (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 2),

*   obowiązków Spółki jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 13 maja 2020 r. (data nadania 13 maja 2020 r., data doręczenia 27 maja 2019 r.). Nr 0114-KDIP2-2.4010.68.2020.2.SJ; 0114-KDIP3-1.4011.186.2020.3.MG; 0114-KDIP1-3.4012.125.2020.3.ISK, tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych.

Pismem z dnia 27 maja 2020 r. (data nadania 28 maja 2020 r., data wpływu 28 maja 2020 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Opis stanu faktycznego:

Spółka Akcyjna (zwana dalej: Spółką lub Wnioskodawcą) prowadzi działalność gospodarczą - jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się zarządzaniem programami lojalnościowymi. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca świadczy na rzecz Przedsiębiorstwa (zwaną dalej: Klientem), usługę polegającą na organizacji programu lojalnościowego (zwanego dalej: Programem).

Program prowadzony jest na podstawie Regulaminu programu „X” dla Firm Wykonawczych specjalizujących się w suchej zabudowie wnętrz pracujących przy użyciu Produktów Klienta (zwanego dalej: Regulaminem Programu lub Regulaminem).

Wnioskodawca jest regulaminowym organizatorem Programu, przy czym w treści Regulaminu podane są dane identyfikujące Klienta, zwanego tam „Partnerem”. W treści Regulaminu to Wnioskodawca zobowiązuje się względem Uczestników do wydania nagród w przypadku spełnienia określonych tym Regulaminem przesłanek. Wnioskodawca jest przyrzekającym nagrodę w rozumieniu przepisów art. 919 Kodeksu cywilnego.

Uczestnikami Programu są „Firmy Wykonawcze”, definiowane w Regulaminie jako przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2018 r. poz. 646 z późn. zm.), zajmujące się w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykonawstwem robót budowlanych, w tym suchej zabudowy wnętrz, przy użyciu Produktów Klienta i niebędące jednocześnie „Dystrybutorem” (zwane dalej: Uczestnikami). „Dystrybutorami” według Regulaminu są zaś podmioty dokonujące sprzedaży produktów objętych Programem. Tym samym Uczestnikami Programu są przedsiębiorcy zajmujący się szeroko rozumianymi robotami budowlanymi, realizowanymi przy wykorzystaniu Produktów Klienta, ale nie handlujący tymi produktami.

Nagrody w Programie

Program polega na tym, że w zamian za nabywanie określonych produktów, Uczestnicy zdobywają punkty (liczba punktów przypisana jest do określonego rodzaju i ilości produktu), z kolei punkty te mogą wymieniać na nagrody, wybierając interesującą ich nagrodę z katalogu nagród drogą elektroniczną. Ponadto Wnioskodawca nalicza dodatkowe punkty za tzw. zakupy systemowe, czyli za zakupy w określonym czasie, określonej ilości skonkretyzowanych produktów, według kryteriów szczegółowo opisanych w załączniku do Regulaminu. Te punkty naliczane są kwartalnie i również podlegają wymianie na nagrody.

Katalog nagród może się zmieniać.

W Programie wydawane są następujące rodzaje Nagród:

1.  nagrody pieniężne polegające na wpłacie środków pieniężnych na kartę przedpłaconą: (zwane dalej: Nagrodami pieniężnymi);
2.  vouchery na usługi:
    1.  voucher uprawniający do skorzystania z usługi lub dostawy towarów wybranej przez Uczestnika spośród kilku, o wartości wskazanej na voucherze, z maksymalną datą, w której z usługi można skorzystać; wskazane są również miejsca, w których z usługi / towaru można skorzystać - voucher ten stanowi bon, o którym mowa w art. 2 pkt 41 w zw. z art. 2 pkt 44 Ustawy z dnia 11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług: (zwany dalej: Bonem różnego przeznaczenia);
    2.  voucher uprawniający do skorzystania z usługi lub dostawy towarów wybranej przez Uczestnika w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których voucher dotyczy oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu - voucher ten stanowi bon, o którym mowa w art. 2 pkt 41 w zw. z art. 2 pkt 43 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług: (zwany dalej: Bonem jednego przeznaczenia);
3.  nagrody rzeczowe - rzeczy ruchome: (zwane dalej: Nagrodami rzeczowymi);
4.  nagrody rzeczowe - rzeczy ruchome, które od 1 listopada 2019 r. kwalifikowane są jako towary wymienione w Załączniku nr 15 do Ustawy o VAT: (zwane dalej: Nagrodami rzeczowymi z Załącznika nr 15 do Ustawy o VAT).

Bony różnego przeznaczenia oraz Bony jednego przeznaczenia łącznie zwane dalej: Bonami w Programie. Nagrody pieniężne, Bony w Programie, Nagrody rzeczowe oraz Nagrody rzeczowe z Załącznika nr 15 do Ustawy o VAT łącznie zwane dalej: Nagrodami w Programie.

Bony w Programie zostały wyemitowane po dniu 31 grudnia 2018 r.

Nagrody w Programie nabywa, a następnie wydaje Wnioskodawca.

Ciężar finansowy wydawanych Nagród w Programie spoczywa na Kliencie.

Spółka zawarła z Klientem umowę o świadczenie usług marketingowych, w której treści strony postanowiły, że wynagrodzenie Spółki składa się z dwóch elementów kalkulacyjnych:

*   jednego w postaci wynagrodzenia za obsługę Programu lojalnościowego (poprowadzenia Programu)
*   i drugiego w postaci wynagrodzenia przewidzianego w celu nabycia i wydania nagród w Programie.

Czasem środki na nabycie Nagród rzeczowych oraz Nagród rzeczowych z Załącznika nr 15 do Ustawy o VAT Klient wypłaca Spółce z góry (ewentualną nadwyżkę środków ponad kwotę wydaną na te nagrody Spółka zwraca Klientowi), a czasem Spółka najpierw nabywa Nagrody rzeczowe oraz Nagrody rzeczowe z Załącznika nr 15 do Ustawy o VAT a później na podstawie dokumentów potwierdzających poniesione koszty, Klient zwraca Spółce tę kwotę.

Podobnie dzieje się, gdy są wydawane Bony w Programie. Analogicznie - Nagrody pieniężne pochodzą albo z puli środków przekazanych z góry na ten cel przez Klienta Spółce, albo Spółka wydaje własne środki pieniężne i są one następnie zwracane przez Klienta. Następnie Spółka wydaje tym Uczestnikom nagrody, którzy spełnią określone Regulaminem warunki, czyli przede wszystkim uzbierają wystarczającą liczbę punktów do otrzymania takiej nagrody.

Dokumentacja

Dnia 20 stycznia 2015 r. Spółka otrzymała indywidualną interpretację podatkową wydaną przez działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, znak: IPPP2/443-1029/14-2/AO, z której wynikało, że:

*   wydanie Uczestnikom nagród rzeczowych należy uznać za odpłatną dostawę towarów (stanowisko organu do pytania Nr 1 tej interpretacji),
*   takie wydanie należy udokumentować fakturą VAT wystawioną na rzecz Uczestnika jako nabywcy (stanowisko organu do pytania Nr 3 tej interpretacji),
*   wydania Uczestnikom nagród pieniężnych (kart przedpłaconych i kart paliwowych) nie należy uznawać za odpłatną dostawę towarów, ani świadczenie usług (stanowisko organu do pytania Nr 2),
*   takiego wydania nie należy dokumentować fakturą VAT (stanowisko organu do pytania Nr 3).

Stosując się do treści interpretacji Spółka postępuje w ten sposób, że wydanie Nagrody rzeczowej lub Nagrody rzeczowej z Załącznika nr 15 do Ustawy o VAT na rzecz Uczestnika dokumentuje fakturą VAT, na której jako nabywcę wskazuje Uczestnika, zaś jako podmiot dokonujący płatności (fakultatywny dopisek na fakturze) wskazuje Klienta. Z kolei na rzecz Klienta wystawia wyłącznie notę obciążeniową, na której uwidacznia wartość wydanych Nagród rzeczowych lub Nagród rzeczowych z Załącznika nr 15 do Ustawy o VAT, stanowiącą jednocześnie kwotę należną Spółce od Klienta.

Z kolei dotychczas (tj. przed dniem 1 listopada 2019 r.) wydanie przez Wnioskodawcę na rzecz Uczestników Nagród pieniężnych lub Bonów w Programie nie jest w ogóle dokumentowane fakturą VAT.

Spółka, w związku ze zmianami w przepisach prawa podatkowego, które weszły w życie dnia 1 listopada 2019 r., rozważa ciążące na niej obowiązki w zakresie Ustawy o VAT przy wydawaniu na rzecz Uczestnika Nagród rzeczowych z Załącznika nr 15 do Ustawy o VAT, w stanie prawnym obowiązującym od 1 listopada 2019 r.

Dodatkowe akcje promocyjne

W treści Regulaminu Wnioskodawca zastrzegł, że ma prawo organizowania w okresie trwania Programu dodatkowych akcji promocyjnych, na zasadach określonych w odrębnych regulaminach. W przypadku organizowania dodatkowej akcji promocyjnej w ramach Programu, dla liczby punktów gromadzonych w Programie może zostać przewidziany mnożnik, który zostanie ujęty w regulaminie dodatkowej akcji promocyjnej.

Wnioskodawca prowadzi Dodatkową Akcję Promocyjną nr 1. Akcja ta polega na tym, że za wypełnienie przez Uczestnika ankiety dotyczącej wybranych produktów marki Klienta i sposobu korzystania z nich na Stronie internetowej Akcji, Uczestnik otrzyma nagrodę o charakterze rzeczowym.

Informacje formalne

Wnioskodawca, dokonując nabycia Nagród w Programie (za wyjątkiem Nagród pieniężnych) ma prawo do rozporządzania nimi jak właściciel, tj. nabywa nagrody we własnym imieniu i na własny rachunek, które są następnie przedmiotem dostawy realizowanej przez Wnioskodawcę na rzecz Uczestników (dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego i Zdarzenia przyszłego).

Klient nie dokonuje nabycia Nagród w Programie od Wnioskodawcy (dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego i Zdarzenia przyszłego).

Wnioskodawca, dokonując nabycia Nagród w Programie ma prawo do rozporządzania nimi jak właściciel, tj. nabywa Nagrody w Programie we własnym imieniu i na własny rachunek, które są następnie przedmiotem dostawy realizowanej przez Wnioskodawcę na rzecz Uczestników (dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego i Zdarzenia przyszłego).

W treści Regulaminu Wnioskodawca zawarł informację, że Nagrody w Programie stanowią przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej Uczestnika (w przypadku Uczestników będących osobami fizycznymi), zgodnie z Ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 z późn. zm.) albo przychód osoby prawnej (w przypadku Uczestników będących osobami prawnymi), zgodnie z Ustawą z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036 z późn. zm.) i podlegają opodatkowaniu przez Uczestnika na zasadach ogólnych wynikających odpowiednio z przepisów Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca Program w opisany wyżej sposób aktualnie prowadzi (Zaistniały stan faktyczny), jak i będzie prowadzić w przyszłości (Zdarzenie przyszłe).

Opis Zdarzenia przyszłego I

Program może ewoluować w kierunku nie tylko naliczania punktów za zakupy produktów, ale też na pozahandlową aktywność Uczestników, tj. przykładowo udział w quizach lub e- learningu, przy czym tematycznie będzie to powiązane z działalnością gospodarczą Klienta. Tego typu aktywność czasem będzie miała charakter rywalizacji między Uczestnikami (co oznacza, że punkty będą przyznawane tylko Uczestnikom z najlepszymi wynikami), a w innych sytuacjach nie będzie miała charakteru rywalizacyjnego (co oznacza, że punkty będą przyznawane wszystkim Uczestnikom biorącym udział w aktywności lub tym spośród nich, którzy osiągnęli oznaczony wynik). Punkty gromadzone za rejestrację zakupów oraz pozahandlową aktywność będą gromadzone w ramach jednej puli punktów i nie będą podlegały rozróżnieniu na zdobyte za rejestrację zakupów produktów i za pozahandlową aktywność. Przeważającą część punktów zawsze będą jednak stanowiły punkty za rejestrację zakupu produktów, ponieważ Program ukierunkowany jest na maksymalizację sprzedaży tych Produktów przez Klienta, zaś naliczanie punktów za aktywność pozahandlową będzie miało charakter uzupełniający.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy opisany Program należy traktować jako „sprzedaż premiową” w rozumieniu przepisów Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych? (pytanie dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego i Zdarzenia przyszłego).
2.  Czy opisany Program należało będzie traktować jako „sprzedaż premiową” w rozumieniu przepisów Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wydane Nagrody w Programie jako „nagrody związane ze sprzedażą premiową towarów lub usług” również wtedy, gdy punkty będą naliczane za pozahandlowe aktywności Uczestników, a więc za udział w quizach, e-learningu itp.? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego I).
3.  Czy w Zaistniałym stanie faktycznym, Zdarzeniu przyszłym oraz Zdarzeniu przyszłym I, wydając Nagrody w Programie Spółka pełni rolę płatnika lub jest zobowiązana do sporządzenia zeznania podatkowego PIT-11?
4.  Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 listopada 2019 r. wydając Nagrody Rzeczowe z Załącznika nr 15 do Ustawy o VAT na rzecz Uczestników biorących udziału w Programie jako przedsiębiorcy i podatnicy VAT, gdy kwota należności brutto ogółem wykazana na fakturze stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, Spółka powinna udokumentować wydanie takiej Nagrody rzeczowej z Załącznika nr 15 do Ustawy o VAT, fakturą VAT:
    *   w której jako nabywca zostanie wskazany Uczestnik,
    *   zawierającą wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”,
    *   mogącą zawierać dodatkową informację o tożsamości podmiotu dokonującego płatności (Klienta)?
5.  Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 listopada 2019 r. dokumentując kwotę należną Wnioskodawcy od Klienta tytułem nabytych i wydanych w Programie Nagród Rzeczowych, Nagród Rzeczowych z Załącznika nr 15 do Ustawy o VAT oraz Bonów jednego przeznaczenia, Wnioskodawca nadal powinien wystawiać na rzecz Klienta wyłącznie notę obciążeniową, a nie fakturę VAT, czyli postępować tak jak wynika to z wydanej na rzecz Wnioskodawcy indywidualnej interpretacji podatkowej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 20 stycznia 2015 r., znak IPPP2/443-1029/14-2/AO?
6.  Czy przekazanie przez Wnioskodawcę Uczestnikom Nagród pieniężnych lub Bonów różnego przeznaczenia należy uznać za odrębną czynność opodatkowaną VAT lub wliczyć do podstawy opodatkowania usługi w postaci prowadzenia Programu? (pytanie dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego i Zdarzenia przyszłego).
7.  Czy kwoty przekazywane przez Klienta dla Wnioskodawcy tytułem równowartości wydawanych Nagród w Programie stanowią dla Wnioskodawcy dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeszcze zanim Nagrody w Programie zostaną wydane Uczestnikom? (pytanie dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego i Zdarzenia przyszłego).
8.  Czy kwoty przekazywane przez Klienta dla Wnioskodawcy tytułem równowartości wydawanych Nagród w Programie stanowią dla Wnioskodawcy dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w dacie wydania tych Nagród Uczestnikom? (pytanie dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego i Zdarzenia przyszłego).
9.  Czy w przypadku przekazania przez Wnioskodawcę na rzecz Uczestnika Bonów jednego przeznaczenia po stronie Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w zakresie Ustawy o VAT powstanie w dacie określonej przez treść art. 19a ust. 4a Ustawy o VAT, tj. z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia? (pytanie dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego i Zdarzenia przyszłego).
10.  Czy w przypadku gdy przekazane przez Wnioskodawcę na rzecz Uczestnika Bony jednego przeznaczenia dotyczyć będą wyłącznie dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT, np. na podstawie art. 43 Ustawy o VAT, to wówczas transfer tychże bonów także podlegać będzie zwolnieniu?
11.  Czy Wnioskodawcy przysługuje, na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem wyjątków, z tytułu nabycia przez niego Bonów jednego przeznaczenia, które są następnie wydawane na rzecz Uczestników w ramach Programu?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania oznaczone we wniosku nr 1-3 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pozostałych pytań dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych i podatku od towarów i usług zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy

Odpowiedź na pytanie nr 1 powinna brzmieć następująco: tak, opisany Program należy traktować jako „sprzedaż premiową” w rozumieniu przepisów Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dotyczy Zaistniałego stanu faktycznego i Zdarzenia przyszłego).

Uzasadnienie

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwana dalej: Ustawą o PIT) stosuje pojęcie „sprzedaży premiowej” trzykrotnie: dwukrotnie w art. 21 ust. 1 pkt 68, stanowiącym o zwolnieniu podatkowym m.in. nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług, w przypadku wygranych i nagród o wartości do 2.000 zł oraz raz w art. 30 ust. 1 pkt 2, stanowiącym o zryczałtowanym opodatkowaniu stawką 10% wartości nagród związanych ze sprzedażą premiową.

Ustawa w żadnym miejscu jednak nie definiuje pojęcia „sprzedaży premiowej”.

Z definicji słownikowej internetowego wielkiego słownika języka polskiego (http://www.wsjp.pl) wynika, że sprzedaż to „oddawanie towarów lub usług za określoną sumę pieniędzy”.

Ponadto, umowa sprzedaży została zdefiniowana i uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego. I tak, zgodnie z treścią art. 535 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

Termin „premia”, „premiowa” również nie został zdefiniowany w przepisach podatkowych ani też cywilnoprawnych. Z uwagi na powyższe koniecznym jest dokonanie wykładni językowej przedmiotowego pojęcia. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego, premia to: „dodatek do pensji przyznawany pracownikowi zależnie od osiągniętych wyników pracy”; „nagroda za coś, często mająca zachęcić do czegoś osobę nagradzaną” (https://sjp.pwn.pl). Innymi słowy, pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy - Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Zatem, strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku określonego zakupu.

Postanowienia takie mogą być elementem samej umowy sprzedaży, ale żaden przepis prawa nie stoi na przeszkodzie, by były one gwarantowane inną podstawą prawną, np. w ramach przyrzeczenia publicznego, zgodnie z art. 919 k.c., na podstawie wydanego przez organizatora (w tym przypadku Spółkę) regulaminu.

Ponadto jak wskazuje się w orzecznictwie sądowo-administracyjnym (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 381/13) oraz indywidualnych interpretacjach podatkowych (zob. indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 stycznia 2019 r., znak 0113-KDIPT2-3.4011.628.2018.2.IR) pojęcie „sprzedaży premiowej”, na gruncie podatkowym, ma dużo szersze znaczenie niż w ujęciu cywilnoprawnym. Istotą „sprzedaży premiowej” jest okoliczność, iż otrzymanie przyrzeczonej nagrody związane z zakupem określonego produktu, zaś z przepisów nie wynika, że ze sprzedażą premiową mamy do czynienia tylko wtedy, gdy premię wypłaca sprzedający. Kto inny może prowadzić punkty handlowe z produktami, a kto inny koordynować akcję sprzedaży premiowej. Najistotniejszy jest związek pomiędzy sprzedażą towarów i usług a „premią” należną za ten zakup, a także to, by obowiązek wydania „premii” był egzekwowalny z pozycji nabywcy.

Sprzedaż premiową cechuje przede wszystkim:

*   powiązanie przekazania nagrody z faktem zakupu przez osobę otrzymującą premię promocyjnego towaru lub usługi, lub też zakupu za określoną kwotę,
*   gwarancja otrzymania premii po spełnieniu ustalonych warunków.

W przypadku Programu obydwie te cechy występują, w związku z czym, zdaniem Wnioskodawcy, Program należy traktować jako „sprzedaż premiową” w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT.

Zdaniem Spółki, kwalifikacji Programu jako „sprzedaży premiowej” w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT nie przekreśla również fakt, że Spółka jako podmiot profesjonalnie zajmujący się zarządzaniem programami lojalnościowymi działa na zlecenie Klienta, zaś sama sprzedaż premiowanych towarów dokonywana jest przez dystrybutorów hurtowych lub detalicznych. Wszakże premia zawsze powiązana jest ze sprzedażą, a bez nabycia określonych towarów i usług nie ma możliwości otrzymania premii. Z punktu widzenia nabywcy (Uczestnika) będzie to więc zawsze nagroda (Nagroda w Programie) związana ze sprzedażą premiową z uwagi właśnie na nierozerwalność opisanych powyżej elementów (sprzedaży towaru lub usługi i premii od tej sprzedaży). Nie jest z kolei konieczne by podmioty wypłacające i otrzymujące "premię" były tożsame ze stronami umowy sprzedaży, co znajduje potwierdzenie w szeregu pism organów skarbowych: indywidualnych interpretacjach podatkowych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 grudnia 2019 r., 0112-KDIL3-2.4011.370.2019.3.KF oraz z dnia 23 stycznia 2019 r., znak 0113-KDIPT2-3.4011.628.2018.2.IR. czy też w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 381/13.

Odpowiedź na pytanie nr 2 powinna brzmieć następująco: tak, Program należało będzie traktować jako „sprzedaż premiową” w rozumieniu przepisów Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wydane Nagrody w Programie jako „nagrody związane ze sprzedażą premiową towarów lub usług” również wtedy, gdy punkty będą naliczane za pozahandlowe aktywności Uczestników, a więc za udział w quizach, e-learningu itp.? (pytanie dotyczy Zdarzenia przyszłego I).

Uzasadnienie

Zdaniem Wnioskodawcy, rozszerzenie Programu o aktywności pozahandlowe nie wpłynie na ocenę Programu jako „sprzedaży premiowej”, zaś Nagród w Programie jako „nagród związanych ze sprzedażą premiową”.

Należy podkreślić, że sensem Programu wciąż będzie naliczanie punktów za zakupy produktów, zaś pozostałe aktywności (udział w quizach, e-learningu itp.), za które naliczane będą punkty, będą miały charakter akcesoryjny, a poza tym tematycznie będą związane z działalnością gospodarczą Klienta. Ponadto najprawdopodobniej niemożliwe będzie oddzielenie punktów, zdobytych w związku z rejestracją zakupu produktów, od punktów zdobytych w związku z pozahandlową aktywnością Uczestnika. Z kolei w ocenie Wnioskodawcy, dopóki jakikolwiek punkt, uzyskany w związku ze sprzedażą produktów jest wykorzystywany do wymiany na Nagrodę w Programie, dopóty można mówić o „sprzedaży premiowej”.

Ustawodawca w treści art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, posługuje się pojęciem „nagród związanych ze sprzedażą premiową”, a nie premią z tytułu sprzedaży. Zatem, istotne z punktu widzenia kwalifikacji świadczenia jako nagrody związanej ze sprzedażą premiową jest jedynie to, czy istnieje związek pomiędzy przyznaną nagrodą a sprzedażą. W analizowanym przypadku taki związek niewątpliwie zachodzi.

Odpowiedź na pytanie nr 3 powinna brzmieć następująco - nie, Wnioskodawca w Zaistniałym stanie faktycznym, Zdarzeniu przyszłym oraz Zdarzeniu przyszłym I, wydając Nagrody w Programie nie pełni roli płatnika oraz nie jest zobowiązany do sporządzenia zeznania podatkowego PIT-11.

Uzasadnienie

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przesądzają literalnie o tym, jaki podmiot należy uznać za płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Niemniej, zgodnie z art. 41 ust. 4 Ustawy o PIT, który powinien znaleźć tu, zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie, płatnicy dokonują poboru podatku od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych (jako, że Programy należy uznać za „sprzedaż premiową”, o czym szerzej w stanowisku do pytań nr 1 i 2). Wynika więc z powyższego, że płatnikiem jest ten podmiot, który dokonuje wypłaty (świadczenia) lub stawia do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne.

Celowość tego przepisu każę wykładać go w ten sposób, iż płatnikiem nie jest ten podmiot, który jedynie przekazuje nagrodę (faktycznie ją wydaje, dokonuje czynności technicznej przekazania), ale ten, który ponosi ciężar ekonomiczny wydanej nagrody. On to bowiem stawia nagrodę (wypłaca) do dyspozycji podatnika.

Powyższe rozumowanie znajduje potwierdzenie w szeregu indywidualnych interpretacji podatkowych (m.in. indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 grudnia 2019 r., 0112-KDIL3-2.4011.370.2019.3.KF; z dnia 11 kwietnia 2018 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.58.2018.2.MK; z 20 lutego 2018 r., znak 0111-KDIB2-3.4011.304.2017.1.AB; z 25 października 2017 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.169.2017.2.AK; z 24 kwietnia 2018 r., znak 0113-KDIPT2-3.4011.115. 2018.1.SJ; z 5 stycznia 2018 r., znak 0114- KDIP3-2.4011.300.2017.l.AK; z 10 sierpnia 2018 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.367.2018.1.AK1.).

W zaistniałym Stanie faktycznym, Zdarzeniu przyszłym oraz Zdarzeniu przyszłym I płatnikiem będzie Klient jako podmiot ponoszący ciężar ekonomiczny wydawanych Nagród w Programie, a nie Spółka. Dotyczy to wszystkich Nagród w Programie.

Ustawodawca konieczność dopełnienia obowiązku informacyjnego, z art. 42a Ustawy o PIT, składa na karb podmiotu dokonującego wypłaty należności lub świadczeń określonych w tym przepisie. Stanowisko takie potwierdza przykładowo indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 lipca 2015 r., znak IPPB2/4511-454/15- 2/MG. Trzeba zaznaczyć, że w Stanie faktycznym, Zdarzeniu przyszłym oraz Zdarzeniu przyszłym I to Klient jest podmiotem zobowiązanym na gruncie art. 42a Ustawy o PIT ponieważ to on ponosi ciężar ekonomiczny wydania na rzecz Uczestników Nagród w Programie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzeń przyszłych w zakresie:

*   uznania Programu za sprzedaż premiową (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 2) – **jest prawidłowe,**

*   obowiązków Spółki jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych – **jest prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.

Z powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 5a pkt 6 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą uznaje się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Przepis art. 14 ust. 1 ww. ustawy, stanowi, że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.

Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą m.in. kwestii czy opisany we wniosku Program stanowi sprzedaż premiową, o której mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pomimo, że ustawodawca posłużył się w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wyrażeniem „sprzedaż premiowa”, to jednak nie sformułował tego pojęcia w ustawie. Wskazał jedynie, że sprzedaż premiowa dotyczy zarówno towarów, jak i usług. Sprzedaż premiowa nie została również uregulowana w ustawie Kodeks cywilny, jako jeden ze szczególnych rodzajów sprzedaży.

W związku z powyższym, konieczne jest ustalenie definicji sprzedaży premiowej w oparciu o dostępne reguły wykładni. Stosując wykładnię językową wyrażenia „sprzedaż premiowa” zauważyć należy, że składa się ono z dwóch elementów, wymagających zdefiniowania, mianowicie terminu „sprzedaż” oraz „premiowa”.

Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane i uregulowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145). I tak, treść art. 535 i następnych stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się zapłacić sprzedawcy cenę. Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

Za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś – internetowy Słownik języka polskiego (www.sjp.pwn.pl). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast, zgodnie z § 2 art. 353 ustawy Kodeks cywilny, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.

Zatem, strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku zakupu przez kupującego określonego towaru. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że „sprzedaż premiowa” jest umową sprzedaży, zawartą między sprzedawcą a kupującym, połączoną jednak z przyznaniem przez sprzedającego premii (nagrody) kupującemu. Na skutek zawarcia tej umowy po stronie sprzedawcy powstaje obowiązek przeniesienia na kupującego własności rzeczy i wydania mu rzeczy, jak również wydania (przekazania) kupującemu premii (nagrody), w związku z dokonanym przez niego zakupem, której wartość nie jest objęta ceną kupowanego towaru.

Zatem można wskazać, że sprzedaż premiową cechuje:

*   powiązanie przekazania nagrody z faktem zakupu przez osobę otrzymującą premię promocyjnego towaru lub usługi, lub też zakupu za określoną kwotę, bądź zebrania określonej ilości punktów,

*   gwarancja otrzymania premii po spełnieniu ustalonych warunków.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że przedmiotowy program spełnia wskazane powyżej cechy sprzedaży premiowej. Podstawowym warunkiem przyznania Uczestnikowi nagrody, jest zebranie określonej ilości punktów przyznawanych w zamian za nabycie określonych produktów. Przyznawana Uczestnikowi nagroda jest ściśle powiązana ze sprzedażą, bowiem wystąpienie sprzedaży jest warunkiem przyznania Uczestnikowi punktów, a w konsekwencji nagrody.

Przy czym – jak słusznie zauważył Wnioskodawca – kwalifikacji Programu jako „sprzedaży premiowej” nie przekreśla fakt, że Spółka jako podmiot profesjonalnie zajmujący się zarządzaniem programami lojalnościowymi działa na zlecenie Klienta, zaś sama sprzedaż premiowanych towarów dokonywana jest przez dystrybutorów hurtowych lub sprzedawców detalicznych.

Tym samym, nagroda czy to w postaci nagrody pieniężnej, czy vouchera na usługi, czy też nagrody rzeczowej w Programie stanowi nagrodę związaną ze sprzedażą premiową towarów, o której mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie uznania Programu za sprzedaż premiową (w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1) jest prawidłowe.

Ponadto należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że rozszerzenie Programu o aktywności pozahandlowe, nie wpłynie na ocenę Programu jako „sprzedaży premiowej”, zaś Nagród w Programie jako „nagród związanych ze sprzedażą premiową”.

Sensem Programu wciąż będzie naliczanie punktów za zakupy produktów, zaś pozostałe aktywności (udział w quizach, e-learningu itp.), za które naliczane będą punkty, będą miały charakter akcesoryjny, a poza tym tematycznie będą związane z działalnością gospodarczą Klienta. Punkty gromadzone za rejestrację zakupów oraz pozahandlową aktywność będą gromadzone w ramach jednej puli Punktów i nie będą podlegały rozróżnieniu na zdobyte za rejestrację zakupów Produktów i za pozahandlową aktywność. Przeważającą część punktów zawsze będą jednak stanowiły punkty za rejestrację zakupu produktów, ponieważ Program ukierunkowany jest na maksymalizację sprzedaży tych produktów przez Klientów, zaś naliczanie punktów za aktywność pozahandlową będzie miało charakter uzupełniający.

Także ustawodawca w treści art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, posługuje się pojęciem „nagród związanych ze sprzedażą premiową”, a nie premią z tytułu sprzedaży. Zatem chodzi o szerokie ujęcie wszelkich czynności, które ostatecznie prowadzą do przyznania podatnikowi konkretnego, definitywnego i wymiernego przysporzenia majątkowego w związku z jakimś jego zachowaniem na rynku. To przysporzenie, czyli przychód towarzyszy jakiemuś zachowaniu podatnika jako konsumenta oraz uczestnika programu. Zatem pojęcie to obejmuje wszystkie nagrody otrzymane przez podatników – konsumentów w ramach wszelkich akcji promocyjnych, marketingowych, motywacyjnych, w których istnieje związek pomiędzy przyznaną nagrodą a sprzedażą.

Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w analizowanym Zdarzeniu przyszłym I taki związek niewątpliwie zachodzi. Tym samym, rozszerzenie Programu o aktywności pozahandlowe, nie wpłynie na ocenę Programu jako „sprzedaży premiowej”, zaś nagród w Programie jako „nagród związanych ze sprzedażą premiową”.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie uznania Programu za sprzedaż premiową (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) jest prawidłowe.

Przechodząc do kwestii obowiązków płatnika należy wskazać, że zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:

1.  obliczenie,
2.  pobranie,
3.  wpłacenie

– podatku, zaliczki.

Konkretyzacja tych obowiązków znalazła swój wyraz w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w ust. 1 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, pkt 1-11 oraz 11b-12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Na mocy art. 42 ust. 1a ww. ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

W świetle natomiast zapisu art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Program prowadzony jest dla Firm Wykonawczych specjalizujących się w suchej zabudowie wnętrz pracujących przy użyciu Produktów Klienta. Wnioskodawca jest regulaminowym organizatorem Programu, przy czym w treści Regulaminu podane są dane identyfikujące Klienta, zwanego tam „Partnerem”. Uczestnikami Programu są „Firmy Wykonawcze”, definiowane w Regulaminie jako przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, zajmujące się w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykonawstwem robót budowlanych, przy użyciu Produktów Klienta i niebędące jednocześnie „Dystrybutorem” (zwane dalej: Uczestnikami). „Dystrybutorami” według Regulaminu są zaś podmioty dokonujące sprzedaży produktów objętych Programem. Tym samym Uczestnikami Programu są przedsiębiorcy zajmujący się szeroko rozumianymi robotami budowlanymi, realizowanymi przy wykorzystaniu Produktów Klienta, ale nie handlujący tymi produktami. Nagrody w Programie nabywa, a następnie wydaje Wnioskodawca. Ciężar finansowy wydawanych Nagród w Programie spoczywa na Kliencie. Spółka zawarła z Klientem umowę o świadczenie usług marketingowych, w której treści strony postanowiły, że wynagrodzenie Spółki składa się z dwóch elementów kalkulacyjnych:

*   jednego w postaci wynagrodzenia za obsługę Programu lojalnościowego (poprowadzenia Programu)
*   i drugiego w postaci wynagrodzenia przewidzianego w celu nabycia i wydania nagród w Programie.

W treści Regulaminu Wnioskodawca zawarł informację, że nagrody w Programie stanowią przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej Uczestnika (w przypadku Uczestników będących osobami fizycznymi) albo przychód osoby prawnej (w przypadku Uczestników będących osobami prawnymi i podlegają opodatkowaniu przez Uczestnika na zasadach ogólnych wynikających odpowiednio z przepisów Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyżej powołane przepisy oraz opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że nagrody otrzymywane w przeprowadzonym przez Wnioskodawcę Programie (sprzedaż premiowa) przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą stanowią przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej i podlegają samodzielnemu opodatkowaniu przez te osoby, według tych samych zasad jak dochód podatnika z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

W konsekwencji, nagrody otrzymywane w przedmiotowym Programie przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą w związku z prowadzoną przez te osoby działalnością gospodarczą nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowaną stawką 10% wartości nagrody, o której mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto należy wskazać, że żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowi, że dokonanie świadczenia, postawienie pieniędzy lub wartości pieniężnych do dyspozycji określonej osobie powinno nastąpić bezpośrednio przez podmiot, który jest płatnikiem. Płatnikiem jest podmiot, który finansuje dane przedsięwzięcie i ponosi jego ekonomiczny ciężar. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie ponosi ekonomicznego ciężaru zakupu nagród oraz działa na zlecenie Klienta. To w interesie Klienta prowadzony jest przedmiotowy Program.

Wnioskodawca nie może w opisanym we wniosku stanie faktycznym, zdarzeniu przyszłym oraz zdarzeniu przyszłym I być w ogóle uznany za płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych od przekazywanych nagród osobom prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą. Fakt, że kompleksową obsługą Programu motywacyjnego zajmuje się Wnioskodawca, na zlecenie swojego Klienta, nie czyni Wnioskodawcy płatnikiem podatku i w związku z tym nie spoczywają na Nim żadne obowiązki płatnika w związku z wydawaniem nagród ani a tym samym sporządzania informacji o wysokości przychodów dla uczestników Programu będących osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, w odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 3, Wnioskodawca w zaistniałym stanie faktycznym, zdarzeniu przyszłym oraz zdarzeniu przyszłym I, wydając nagrody w Programie nie będzie pełnił roli płatnika i nie będzie także podmiotem zobowiązanym do wykonania obowiązku informacyjnego, tj. wystawienia i przesłania do podatnika oraz właściwego dla tego podatnika urzędu skarbowego deklaracji podatkowej.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązków Spółki jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) jest prawidłowe.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę pism organów podatkowych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

*   zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo tut. Organ informuje, że wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz w zakresie podatku od towarów i usług zostanie rozstrzygnięty odrębnymi pismami.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.