Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-548/09-3/GZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-02
Teza: Warunki uprawniające do zwrotu części kwot wydatkowanych na zakup kas fiskalnych zostały spełnione jedynie w stosunku do pierwszej kasy fiskalnej. Natomiast w odniesieniu do dwóch kolejnych kas rejestrujących, ujętych w złożonym zawiadomieniu jedynie ilościowo, Zainteresowany nie dopełnił wszystkich obowiązków, warunkujących prawo do odliczenia ulgi z tytułu zakupu kas fiskalnych. Tym samym, Spółka nie może skorzystać z tzw. ulgi na zakup dwóch kolejnych kas rejestrujących.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; odliczenia; ulga; wydatek-wydatek na zakup kasy rejestrującej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23 kwietnia 2009 r. (data wpływu 27 kwietnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 6 maja 2009 r. (data wpływu 11 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ulgi na zakup kas rejestrujących – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ulgi na zakup kas rejestrujących. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 maja 2009 r. (data wpływu 11 maja 2009 r.) o doprecyzowanie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 1 lipca 2007 r. w punkcie sprzedaży detalicznej utworzonym pod adresem głównej siedziby firmy (piekarni), Spółka zainstalowała pierwszą kasę fiskalną. Zgodnie z ustawą o VAT (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późniejszymi zmianami) rozdział 3 art. 111 ust. 4, Spółka odliczyła kwotę wydatkowaną na zainstalowanie pierwszej kasy. Przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania Spółka złożyła w dniu 20 czerwca 2007 r. zawiadomienie do Naczelnika Urzędu Skarbowego o liczbie kas rejestrujących, podając miejsce (adres) siedziby firmy. W związku z rozwojem firmy, w dniu 1 maja 2009 r. Spółka zamierza uruchomić przy innej ulicy, w wynajętym lokalu drugi punkt detalicznej sprzedaży pieczywa. Cała dokumentacja księgowa tego punktu będzie się mieściła w siedzibie Spółki. Zgłaszając instalację kas w 2007 roku, Spółka nie była w stanie podać nowego adresu, chociaż planowała rozwój punktów detalicznych.

W uzupełnieniu do złożonego wniosku Spółka wskazała, że zawiadomienie do Naczelnika Urzędu Skarbowego zawierało informację o zamiarze zainstalowania kasy fiskalnej od dnia 1 lipca 2007 r. w punkcie sprzedaży detalicznej pod adresem siedziby firmy oraz, że zostaną łącznie zainstalowane trzy kasy fiskalne w firmie. Ponadto, Spółka dodała, że druga kasa została zainstalowana w dniu 5 maja 2009 r. w utworzonym nowym punkcie sprzedaży detalicznej przy innej ulicy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy należy się zwrot części kwoty wydatkowanej na zakup kas fiskalnych na podstawie złożonego zaświadczenia do Naczelnika Urzędu Skarbowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako podatnik ustawy o VAT (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) dopełnił on obowiązku zgłoszenia do Naczelnika Urzędu Skarbowego i spełnił wszystkie przesłanki do uzyskania ulgi na zakup kas rejestrujących zgodnie z powyższą ustawą i § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2008 r. Zainteresowany uważa, że pozbawienie go ulgi byłoby bardzo krzywdzące, a zainstalowanie następnej kasy przy innej ulicy nie powinno mieć znaczenia, gdyż jest to tylko oddział firmy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Natomiast, stosownie do art. 111 ust. 4 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r.) podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących terminach, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości 50% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 2500 zł.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że powyższa kwestia odliczenia kwoty wydatkowanej na zakup kasy rejestrującej została szczegółowo uregulowana przepisami aktów wykonawczych. I tak, w myśl § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2006 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. Nr 51, poz. 375 ze zm.), obowiązującego do dnia 30 czerwca 2007 r., odliczenie, o którym mowa w art. 111 ust. 4 ustawy, zwane dalej „odliczeniem”, może być dokonane w rozliczeniu podatku od towarów i usług za miesiąc, w którym rozpoczęto ewidencjonowanie, lub za miesiące następujące po tym miesiącu. W przypadku podatników rozliczających się za okresy kwartalne zgodnie z art. 99 ust. 2 i 3 ustawy, odliczenie może być dokonane w rozliczeniu za kwartał, w którym rozpoczęto ewidencjonowanie, lub w rozliczeniu za następne kwartały. Podstawą do odliczenia jest posiadanie przez podatnika dowodu zapłaty całej należności za kasę rejestrującą.

Zgodnie z § 8 ust. 1 tego rozporządzenia, dokonanie ww. odliczenia następuje pod warunkiem złożenia przez podatnika do naczelnika właściwego urzędu skarbowego, przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania, pisemnego zgłoszenia, o którym mowa w § 6 ust. 1, o liczbie kas rejestrujących i miejscu (adresie) ich używania, które podatnik zamierza stosować do ewidencjonowania.

Stosownie do § 6 cyt. rozporządzenia, w terminach wynikających z § 2, § 3 ust. 2-6, § 3a ust. 1 pkt 4, ust. 3-6 oraz § 4 podatnicy są obowiązani rozpocząć ewidencjonowanie przy zastosowaniu co najmniej 1/5 (w zaokrągleniu w górę do liczb całkowitych) liczby kas rejestrujących, która zgodnie z art. 111 ust. 4 ustawy została zgłoszona przez podatnika do naczelnika właściwego urzędu skarbowego do prowadzenia ewidencji we wszystkich miejscach prowadzenia sprzedaży, na dzień rozpoczęcia ewidencjonowania. Od pierwszego dnia każdego następnego miesiąca podatnicy są obowiązani zastosować do ewidencjonowania kolejne kasy rejestrujące, w liczbie nie mniejszej niż liczba kas rejestrujących przypadająca do ewidencjonowania w pierwszym miesiącu ewidencjonowania wynikająca z dokonanego przez podatnika zgłoszenia. Rozpoczęcie ewidencjonowania, na zasadach określonych powyżej, przedłuża odpowiednio okres zwolnienia od obowiązku ewidencjonowania w części dotyczącej obrotów realizowanych na stanowiskach kasowych, na których ewidencjonowanie powinno być prowadzone w kolejnych miesiącach.

Ponadto, w myśl § 8 ust. 2 ww. rozporządzenia, odliczenia mogą dokonać podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie nie później niż w obowiązujących ich terminach, przy użyciu kas rejestrujących spełniających wymagania określone w przepisach dotyczących kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków stosowania tych kas przez podatników.

Uwzględniając treść powołanych regulacji prawnych stwierdzić należy, iż skorzystanie przez podatnika z prawa do odliczenia części kwot wydatkowanych z tytułu zakupu kas rejestrujących, możliwe jest jedynie po spełnieniu łącznie warunków określonych przez ustawodawcę. Podatnik jest zobowiązany między innymi do podania ilości oraz miejsca – adresu używania kas rejestrujących we wszystkich miejscach prowadzenia sprzedaży na dzień rozpoczęcia ewidencjonowania oraz do rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu zgłoszonych kas rejestrujących, nie później niż w obowiązujących terminach.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania Spółka złożyła w dniu 20 czerwca 2007 r. zawiadomienie do Naczelnika Urzędu Skarbowego o zamiarze zainstalowania kasy fiskalnej od dnia 1 lipca 2007 r. w punkcie sprzedaży detalicznej pod adresem siedziby firmy oraz, że zostaną łącznie zainstalowane trzy kasy fiskalne w firmie. Ponadto, Zainteresowany dodał, że druga kasa została zainstalowana w dniu 5 maja 2009 r. w utworzonym nowym punkcie sprzedaży detalicznej przy innej ulicy i że zgłaszając instalację kas w 2007 roku, nie był w stanie podać nowego adresu, chociaż planował rozwój punktów detalicznych.

Odnosząc zatem treść powołanych przepisów do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego należy stwierdzić, iż ww. warunki uprawniające do zwrotu części kwot wydatkowanych na zakup kas fiskalnych zostały spełnione jedynie w stosunku do pierwszej kasy fiskalnej. Natomiast w odniesieniu do dwóch kolejnych kas rejestrujących, ujętych w złożonym zawiadomieniu jedynie ilościowo, Zainteresowany nie dopełnił wszystkich obowiązków, warunkujących prawo do odliczenia ulgi z tytułu zakupu kas fiskalnych. Tym samym, Spółka nie może skorzystać z tzw. ulgi na zakup dwóch kolejnych kas rejestrujących.

Tut. Organ informuje, iż od dnia 1 stycznia 2009 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących (Dz. U. Nr 228, poz. 1509) oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 228, poz. 1510).

Ponadto, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320), od dnia 1 grudnia 2008 r., zmianie uległo brzmienie art. 111 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.