Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4511-36/15/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-06-09
Teza: Czy w związku z planowanym wycofaniem ze spółki jawnej do majątku osobistego środka trwałego w postaci lokalu użytkowego powstanie zobowiązanie podatkowe z jakiegokolwiek tytułu wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: majątek-majątek osobisty; nieruchomości; spółki-spółka jawna; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2015 r. (data wpływu 23 marca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 25 maja 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wycofania lokalu użytkowego z majątku spółki jawnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2015 r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony w dniu 25 maja 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wycofania lokalu użytkowego z majątku spółki jawnej.

We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca oraz jego siostra są wspólnikami spółki jawnej. Wnioskodawca i spółka są wspólnikami lokalu użytkowego. Sprawa dotyczy wspólnika dwuosobowej spółki jawnej. Spółka jest współwłaścicielem połowy lokalu użytkowego, który stanowi w całości jej środek trwały. Drugim współwłaścicielem w wysokości 1/2 lokalu użytkowego jest Wnioskodawca. Wnioskodawca zamierza przenieść współwłasność lokalu użytkowego z majątku spółki jawnej w części odpowiadającej posiadanym udziałom w spółce do udziału w majątku osobistym. Udział w wysokości 1/2 własności do lokalu został zakupiony ze środków spółki i wprowadzony do ewidencji środków trwałych w 2005 r. Spółka, w której Wnioskodawca jest udziałowcem zamierza przenieść połowę lokalu, którego jest współwłaścicielem do majątku osobistego Wnioskodawcy. W wyniku planowanej czynności Wnioskodawca i jego siostra staną się współwłaścicielami lokalu użytkowego jako osoby fizyczne. W konsekwencji przeniesienia własności lokalu użytkowego spółka zostanie zlikwidowana. Wycofanie lokalu użytkowego nastąpi na podstawie uchwały wspólników. Ponadto ww. umowa zostanie zawarta i sporządzona w formie aktu notarialnego w następstwie uchwały o przekazaniu nieruchomości na potrzeby własne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych:

Czy w związku z planowanym wycofaniem ze spółki jawnej do majątku osobistego środka trwałego w postaci lokalu użytkowego powstanie zobowiązanie podatkowe z jakiegokolwiek tytułu wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien płacić podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż wycofanie nieruchomości nie jest przychodem z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki jawnej, której jest wspólnikiem, ani przychodem z nieodpłatnego świadczenia. W przypadku nieodpłatnego przekazania lokalu użytkowego przez spółkę jawną z majątku odrębnego spółki do majątku osobistego jej wspólnika, w tym wypadku mamy do czynienia ze zbyciem lokalu użytkowego. W wyniku tej czynności dochodzi do przeniesienia prawa własności lokalu użytkowego ze spółki jawnej na wspólnika. Zbycie to nie będzie miało dla spółki charakteru odpłatnego, albowiem w zamian za przeniesienie prawa własności lokalu użytkowego z majątku spółki do majątku osobistego jej wspólnika, spółka nie poniesie żadnych korzyści majątkowych. Mając na względzie przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż nieodpłatne przekazanie przez spółkę jawną środka trwałego w postaci lokalu użytkowego do majątku osobistego będzie miało charakter nieodpłatny i czynność ta nie będzie rodziła dla wspólnika spółki jawnej skutków podatkowych w postaci powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nieodpłatne przekazanie środka trwałego na potrzeby własne wspólnika Spółki nie może być potraktowane jako przychód z odpłatnego zbycia, gdyż w opisanym przykładzie cena, a zatem konieczność jej uiszczenia nie występuje, a własność nieruchomości będzie przekazana pod tytułem darmym, w drodze umowy nienazwanej w myśl kodeksu cywilnego, której celem jest wykonanie uchwały wspólników.

W podobnym tonie wypowiedział się również Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 kwietnia 2014 roku nr IL PB1/415-148/14-2/AA oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 21 marca 2014 roku nr IPTB1/415-785/13-2/AG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 8 § 2 i art. 22 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 z późn. zm.) spółka jawna jest spółką osobową, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą. Spółka jawna może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

Z kolei, art. 28 Kodeksu spółek handlowych precyzuje, że majątek spółki jawnej stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia.

W świetle powyższych regulacji majątek spółki jawnej jest prawnie wydzielony.

Tym samym wyraźnie należy zaznaczyć, że wszelkie przesunięcia majątkowe pomiędzy spółką jawną a jej wspólnikami dotyczące rzeczy lub praw są odpowiednio zbyciem i nabyciem dla spółki i jej wspólników.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca wraz z siostrą są wspólnikami dwuosobowej spółki jawnej. Wnioskodawca jest również współwłaścicielem wraz ze spółką lokalu użytkowego, który stanowi środek trwały spółki. Obecnie wspólnicy spółki zamierzają na mocy uchwały wycofać ww. lokal użytkowy ze spółki i przenieść część stanowiącą własność spółki, stosownie do posiadanych udziałów, do swoich majątków osobistych. W związku z tą czynnością Wnioskodawca i Jego siostra staną się współwłaścicielami tego lokalu. W wykonaniu ww. uchwały zawarta zostanie umowa w formie aktu notarialnego o przekazania nieruchomości na potrzeby własne.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia rozpoznania przychodu w związku z planowanym wycofaniem ze spółki jawnej do majątku osobistego lokalu użytkowego w części odpowiadającej udziałowi Wnioskodawcy w spółce.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

*   ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Jednakże w myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 30e ust. 1 wskazanej powyżej ustawy - od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tejże ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisu powyższego nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat. Przychód z takiego zbycia należy bowiem zaliczyć do przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

W świetle powyższego, nieodpłatne wycofanie składników majątku z majątku spółki jawnej do majątku osobistego jej wspólników nie powoduje powstania przychodu. W sytuacji tej co prawda dochodzi do przekazania ww. składników majątku spółki do majątku osobistego wspólników, jednak z uwagi na brak odpłatności takiego przesunięcia nie może ono zostać uznane za „odpłatne zbycie”, o którym mowa w wyżej przytoczonych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na względzie przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, że jeżeli wycofanie środka trwałego w postaci lokalu użytkowego z majątku spółki jawnej do majątku osobistego Wnioskodawcy – w części odpowiadającej jego udziałowi w spółce, będzie miało charakter nieodpłatny, to czynność ta nie będzie rodziła dla Wnioskodawcy, jako wspólnika spółki jawnej, skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zastrzec równocześnie należy, że tutejszy organ podatkowy wydając interpretację nie weryfikował, czy przekazanie nieruchomości nastąpi rzeczywiście nieodpłatnie. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Dodatkowo wskazać należy, że jeżeli opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku nie będzie zgodny ze stanem rzeczywistym wydana interpretacja nie będzie chronić Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez jednego ze wspólników spółki jawnej, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego wobec pozostałych wspólników.

Jednocześnie w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że są to rozstrzygnięcia, które zostały wydane w indywidualnych sprawach, osadzonych w konkretnych stanach faktycznych i nie są wiążące dla tutejszego organu wydającego przedmiotową interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.