Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.207.2025.2.DW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Projekt spełnia przesłanki działalności badawczo; rozwojowej,
poniesione wydatki stanowią koszty kwalifikowane,
wyodrębniona ewidencja spełnia warunki prowadzenia
ewidencji
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
ewidencja
koszt
koszt-koszty kwalifikowane
materiały
projekt
surowiec
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Badania naukowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Prace rozwojowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 19 maja
    2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób
    prawnych, prowadzącym działalność w branży (...). Ponadto, Spółka zajmuje się (...)
    Od (...) roku świadczy swoje usługi na rynku (...). Klientami (...) są przede wszystkim (...).
    W swojej ofercie sprzedażowej Wnioskodawca proponuje m.in. (...).
    Działalność badawczo-rozwojowa
    W ramach swojej działalności, Wnioskodawca podejmuje przedsięwzięcia, które można
    zaklasyfikować jako działalność badawczo-rozwojową. Za wskazane projekty
    odpowiedzialne są dwa działy: Konstrukcyjny oraz Automatyki i Robotyki. Do
    standardowego zakresu zadań działu Konstrukcyjnego należy projektowanie maszyn, celi
    zrobotyzowanych, linii produkcyjnych, tworzenie koncepcji dla maszyn i linii
    technologicznych, planowanie procesów przemysłowych, dokonywanie obliczeń
    wytrzymałościowych i analiz MES, prototypowanie 3D, modernizacja maszyn. Natomiast,
    do działań działu Automatyki i Robotyki należą: programowanie sterowników PLC, HMI,
    systemów SCADA, programowanie robotów przemysłowych, tworzenie schematów
    elektrycznych, projektowanie i programowanie systemów bezpieczeństwa, tworzenie
    schematów elektrycznych e-plan, prefabrykacja szaf elektrycznych, okablowanie maszyn
    wg schematów.

    Przedmiotem niniejszego zapytania jest projekt linii FTE automatycznego montażu
    nakrętek rozprężnych (dalej jako: „Projekt 400”) zrealizowany dla klienta. Przedmiotem
    projektu było wykonanie automatycznej stacji zrobotyzowanej wykonującej wbijanie
    nakrętek rozprężnych w otwory technologiczne, wykorzystywane w procesie
    zabezpieczenia antykorozyjnego w karoserii. Zgodnie z założeniami projektowymi,
    nakrętki miały być wbijane w wyznaczonych miejscach, w przednich nadkolach karoserii.
    Ilość wbijanych nakrętek zależy od wariantu karoserii. Informacja o rodzaju samochodu
    jest przekazywana przez system nadrzędny po wcześniejszym przekazaniu unikalnego
    numeru identyfikacyjnego karoserii w odwrotnym kierunku. Karoserie na stacje były
    transportowane przy pomocy specjalnych wózków poruszających się po rolotoku
    podzielonym na kolejne stoły/sekcje oraz zawieszki podwieszone pod konstrukcję
    dachową hali. Z uwagi na wysoką precyzję stanowiska wózek z właściwą karoserią musiał
    być zatrzymywany w precyzyjnie określonym miejscu a pozostałe wózki zabezpieczone
    przed najechaniem na niego.
    Do obsługi stacji założono 2 roboty, umiejscowione po dwóch stronach karoserii. Nakrętki
    miały być automatycznie segregowane, układane w jednakowy sposób, a następnie
    transportowane do narzędzi znajdujących się na robotach - cały proces przygotowania
    nakrętki do wbicia musiał być automatyczny. Jedyną ingerencją pracownika w stacje miało
    być dosypywanie nakrętek do zasobników po otrzymaniu informacji ze stacji o ich niskim
    poziomie (praca ogranicza się do logistyki, bez pracy manualnej na stacji). Transport
    nakrętek do gniazda roboczego robotów odbywał się pneumatycznie przez specjalnie
    zaprojektowany do tego procesu podajnik wibracyjny nakrętek. Następnie, poprzez
    przewód aż do robota nakrętki były transportowane pneumatycznie. Miejsca wbijania
    nakrętek przed wbiciem miały być skanowane specjalnymi kamerami (profilografami) w
    celu weryfikacji poprawności wykonania otworu i jego zabezpieczenia antykorozyjnego, a
    także jego precyzyjnego umiejscowienia i kalibracji narzędzia względem otworu.
    Dodatkowo ta sama kamera po wbiciu miała skanować wbitą nakrętkę w celu
    potwierdzenia poprawności jej wbicia. Utrudnieniem procesu wbijania był fakt małej ilości
    miejsca dla narzędzia robota w okolicach miejsc wbijania nakrętek. Dodatkowo karoserie
    poruszały się na znacznej wysokości. Kolejnym istotnym czynnikiem było ograniczenie
    maksymalnego czasu cyklu na poziomie 110 sekund. Ponadto stanowisko musiało
    spełniać restrykcyjne wymagania w zakresie bezpieczeństwa, koniecznych prac
    konserwacyjnych oraz strategii wymiany robotów oraz pozostałych głównych elementów.
    Przed uruchomieniem projektu 400, nakrętki były wbijane wyłącznie ręcznie. Jest to
    żmudne i monotonne zajęcie o niskiej ergonomii. Proces wbijania był kontrolowany
    wyłącznie organoleptycznie. Przy niewłaściwym wbiciu nakrętki mogło dojść do
    uszkodzenia karoserii co wymuszało wykonanie poprawek lakierniczych na stacjach
    poprawkowych. Praca była nieergonomiczna dla pracowników ponieważ nakrętki
    rozprężne były wbijane w pozycji z rękami uniesionymi do góry. Siła wbicia jest znaczna, a
    nakrętek wiele, dlatego wymagało to kilku sprawnych pracowników do obsługi tego
    procesu.
    Projekt zrealizowany został w celu efektywniejszego wykorzystania czasu cyklu dla
    wskazanych operacji, poprawy jakości wykonania ich oraz poprawę stanowisk pracy, które
    pomimo wielu usprawnień były nieergonomiczne. Uruchomienie stacji zrobotyzowanej
    wpłynęło również na odciążenie personelu pracującego na linii montażowej. Jako cel
    nadrzędny postawiono niezawodność oraz czas cyklu na poziomie 110 sekund.
    Dodatkowym założonym celem projektu była diagnostyka i wizualizacja wbitych nakrętek
    w celu zapewnienia 100% poprawności wbić (kontrola jakości).
    Projekt realizowany był zgodnie z harmonogramem ustalonym w ofercie, jaką
    zaakceptował klient. Podczas trwania projektu wyniki zaawansowania prac były
    przekazywane klientowi na bieżąco. Na poszczególnych etapach projektu organizowane
    były spotkania z klientem przedstawiające nowo zaprojektowane rozwiązania, które klient
    akceptował lub przedstawiał swoje uwagi. Przez cały czas trwania projektu organizowane

    były cykliczne cotygodniowe spotkania zespołu projektowego na czele z kierownikiem
    projektu, w celu omawiania rozwiązań oraz wszystkich punktów otwartych w projekcie. Co
    spotkanie prezentowane były koncepcje rozwoju danego podzespołu projektu, które były
    konsultowane z Klientem.
    Projekt trwał od (...) 2022 do (...) 2023 roku. Zakończył się budową i uruchomieniem stacji
    zrobotyzowanej (Projekt 400) u klienta i przekazaniem jej do użytku. Zostały spisane
    dokumenty odbioru końcowego. Stacja pracuje na linii montażowej klienta w cyklu
    trzyzmianowym. Osiągnięcie wymaganego czasu cyklu oraz osiągniecie niemal 100%
    jakości wbić przez Projekt 400 możliwe było jedynie z wykorzystaniem specjalnie
    zaprojektowanych dla tego procesu rozwiązań mechanicznych, elementów automatyki
    przemysłowej oraz dobranych odpowiednio do wykonywanych zadań komponentów
    elektrycznych. Dużym wyzwaniem było właściwe zdefiniowanie kolejnych elementów stacji
    oraz ich skonstruowanie dla zapewnienia transportu właściwie ułożonych nakrętek od
    zasypów uzupełnianych przez operatora do chwytaków na robotach, które wbijają
    nakrętki. Bardzo dużym utrudnieniem było zbudowanie chwytaków dla robotów, z uwagi
    na małą przestrzeń wewnątrz nadkola, w miejscu, w którym wbijane są nakrętki.
    Dodatkową trudność, która została zauważona dopiero podczas testów stacji był bardzo
    długi czasu przelotu nakrętek od stanowiska sortującego do narzędzia robotów. Odbywało
    się to za pomocą specjalnie zaprojektowanych przewodów oraz komponentów do
    transportu nakrętek za pomocą sprężonego powietrza. Do rozwiązania tego problemu
    niezbędne było zaprojektowanie specjalnych buforów na nakrętki w połowie węży
    transportujących co pozwoliło na znaczne zredukowanie czasu cyklu. Do zapewnienia
    powtarzalnej pozycji karoserii konieczne było również zaprojektowanie specjalnego
    blokera oraz ramion pozycjonujących.
    Podczas procesu ofertowania (...) otrzymał od klienta wszystkie dane CAD, a także fizyczne
    detale, na których ma pracować stacja zrobotyzowana. Klient przygotował także specjalny
    dokument z wytycznymi jakie musiały być spełnione przez stację. Nie było możliwości
    kupienia urządzeń i komponentów do transportu tego typu nakrętki rozprężnej. Firma (...)
    stworzyła na podstawie specyfikacji od Klienta koncepcję stanowiska, harmonogram
    projektu oraz wyceniła każdy z etapów trwania projektu począwszy od projektu
    koncepcyjnego kończąc na finalnym uruchomieniu maszyny u klienta na zakładzie
    produkcyjnym. Oferta dla klienta została wykonana pod wymogi produkcyjne jakie
    narzucił klient. Po wdrożeniu projektu przez kilka miesięcy trwały jeszcze prace związane z
    optymalizacją stanowiska i automatycznego procesu jaki obsługuje. Klient zamówił tylko
    jedną taką stację, z której po dzień dzisiejszy korzysta i jest zadowolony.
    Opisywana maszyna została zaprojektowana od podstaw w firmie (...). Wytycznymi do
    tworzenia projektu były: dokumentacja od klienta z zawartymi ogólnymi standardami
    maszyn pracujących na zakładzie, czas cyklu liczony od przyjazdu na stacje karoserii do
    przyjazdu kolejnej, dokumentacja zawierająca wymagania dotyczące procesu wbijania
    oraz działania całej stacji. Sposób rozwiązania projektu jako kompleksowa cela
    zrobotyzowana powstał w wyniku prac koncepcyjnych oraz projektowych w firmie (...).
    Powstało kilka analiz wykonalności oraz symulacja prezentująca czas cyklu oraz ruchy
    robotów. Rozwiązania magazynujące nakrętkę rozprężną, a następnie ustawiające ją w
    odpowiedniej orientacji oraz transportujące do specjalnie wykonanego guna na robocie
    było od podstaw projektowane prze firmę (...). Wymagało to wielu godzin prac
    koncepcyjnych oraz testów dla określenia idealnych parametrów pracy poszczególnych
    komponentów odpowiedzialnych za transport i wbicie nakrętek, a także kamery
    sprawdzającej poprawność samego wbicia.
    Projekt stacji zrobotyzowanej znacząco różni się od wcześniej przyjętej przez klienta
    strategii realizacji automatyzowanych procesów.
    Wykorzystane rozwiązania zostały dobrane i zaprojektowane specjalnie do wykonania
    danych operacji co wpływa na optymalizację procesu zarówno pod względem
    technicznym jak i wykorzystania czasu cyklu oraz dostępnych zasobów. Klient zamówił

    kompleksowe stanowisko automatyczne w firmie (...), ponieważ nie ma katalogowego
    rozwiązania dla tego procesu, które można kupić na rynku. Rozwiązanie, które
    zaproponował (...) jest dostosowane do detali i wymogów klienta końcowego.
    Przed wprowadzeniem automatyzacji i robotyzacji firmy (...) klient wykonywał te prace
    ręcznie bez kontroli wizyjnej procesu. Klient nie był w stanie zamówić stanowiska jako
    gotowego produktu dlatego zaprosił do przetargu firmę (...), która miała okazję
    zaprojektować całe stanowisko dostosowane do jego wymagań.
    Stanowisko zrobotyzowane zapewniło pełną kontrolę nad wbijanymi nakrętkami. Każda
    nie wbita lub nieprawidłowo wbita nakrętka jest odnotowywana przez system i
    poprawiana na stanowisku poprawkowym, dzięki czemu nie ma możliwości by któryś
    otwór technologiczny nie został zaślepiony (z wszystkich wymaganych na tej stacji).
    Wprowadzenie stanowiska zrobotyzowanego (Projektu 400) zastąpiło żmudną i
    nieergonomiczną pracę operatorów. Zastosowane rozwiązania były innowacyjne dla
    zakładu, w którym stacja powstała ale także dla koncernu, gdyż w wielu innych jego
    zakładach czynności wbijania nakrętek dalej prowadzone są ręcznie przez operatorów.
    Koszty poniesione w ramach Projektu
    W czasie realizacji Projektu Wnioskodawca poniósł koszty związane z przygotowaniem
    poszczególnych etapów zamówienia. Koszty takie dotyczyły m.in. stworzenie i
    opracowanie oferty dla Klienta, opracowywania koncepcji Projektu, jego założeń
    technicznych, testowania produktu budowy maszyny oraz jej wykończenia (np. zakup
    elementów pneumatyki, elementów techniki liniowej, bramy szybkobieżnej rolowanej).
    Wnioskodawca poniósł także koszty wynagrodzenia pracowników biorących udział w
    realizacji zamówienia. Spółka wyodrębnia wskazane wyżej wydatki od pozostałych
    kosztów prowadzenia działalności prowadząc na potrzeby Projektu oddzielną ewidencję.
    Koszty pracownicze
    Dużą część poniesionych kosztów stanowiły wydatki na wynagrodzenia. W trakcie trwania
    Projektu, pracownicy wykonywali działania w ramach swoich ogólnych obowiązków oraz
    oddzielnie w ramach Projektu. Wnioskodawca zamierza odliczyć jako koszty
    kwalifikowane, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, ze zm. dalej: „updop”),
    koszty pracownicze, które poniósł w związku z Projektem na etapie oferowania produktu i
    negocjacji z Klientem, w okresie jego realizacji, a także finalnego oddania maszyny do
    użytku (transport urządzenia i jego uruchomienie w zakładzie Klienta).
    Za koszty pracownicze związane z Projektem rozumie się zarówno wynagrodzenia
    pracowników na stanowiskach inżynieryjnych i technicznych oraz wynagrodzenie
    pracowników odpowiedzialnych za koordynację Projektem. Zakres obowiązków
    wskazanych wyżej pracowników obejmował: zakup materiałów, negocjacje ich cen,
    prowadzenie dokumentacji (m.in. protokołów odbiorów maszyn, faktur sprzedażowych za
    wykonaną realizację), zlecenie wszelkich usług typu: wynajem zwyżek, drabin, hoteli dla
    pracowników, czyli wykonywanie niezbędnych w ramach Projektu prac koordynacyjnych,
    dokumentacyjnych oraz częściowo administracyjnych.
    Do kosztów pracowniczych, które Spółka planuje zaliczyć do kosztów kwalifikowanych
    poniesionych w ramach Projektu, Spółka chce zaliczyć czas pracy pracowników Spółki
    przeznaczony na wykonywanie u Klienta prac, polegających na:
    - wkomponowaniu w linię produkcyjną, podłączenie mediów;
    - regulacji, ustawieniu maszyny;
    - uruchomieniu maszyny/linii;
    - szkolenia dla Utrzymania Ruchu, dla operatorów;
    - aktualizacji dokumentacji.

    Wyżej wymienione koszty stanowiły integralną część Projektu, jak również zostały
    przewidziane w odpowiednim harmonogramie. Stanowiły one integralną część prac B+R
    związanych z Projektem, w tym zwłaszcza w zakresie uruchomienia Maszyny oraz jej
    kalibracją. Wszystkie te prace były niezbędne żeby zakończyć Projekt i oddać maszynę do
    użytku Klienta.
    Wnioskodawca nie poniósł kosztów, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1a updop.
    Pracownicy współtworzący Projekt są zatrudnieni przez Wnioskodawcę wyłącznie na pod
    stawie umów o pracę.
    W związku z tym Spółka poniosła koszty, stanowiące przychody pracowników ze stosunku
    pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm. dalej: „updof”). W ramach ulgi B+R
    Spółka planuje odliczyć:
      - wynagrodzenie zasadnicze;
      - wynagrodzenie przysługujące za godziny nadliczbowe.
    W związku z interpretacją ogólną z 13 lutego 2024 r. sygn. DD8.8203.1.2021, (Dz. Urz. MF z
    21 lutego 2024 r. poz. 16) Spółka planuje również odliczenie od podstawy opodatkowania
    inne przychody, o których mowa w art. 12 ust. 1 updof, w tym zwłaszcza:
    - ekwiwalent za urlop - ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop, przyznawany na
      podstawie art. 171 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277
      ze zm., dalej: „Kp”) w przypadku niewykorzystania przez pracownika przysługującego
      urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy,
    - wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy - zgodnie z regulacją art. 92 Kp., Spółka
      jako pracodawca ma obowiązek wypłacania pracownikom wynagrodzenia za czas niez
      dolności pracownika do pracy - trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku
      kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia - trwającej
      łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego - wskutek: choroby lub odosobnienia
      w związku z chorobą zakaźną (w wysokości 80% wynagrodzenia), lub też wskutek
      wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w czasie ciąży, jak
      również poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla
      kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi
      pobrania komórek, tkanek i narządów (w wysokości 100% wynagrodzenia). Za okres
      niezdolności pracownika do pracy przekraczający wskazane powyżej terminy,
      pracownikowi przysługuje prawo do zasiłku chorobowego finansowanego przez
      Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
    - wynagrodzenia za dni wolne na opiekę nad dzieckiem - zgodnie z art. 188 Kp.,
      pracownikowi wychowującemu przynajmniej jedno dziecko w wieku do 14 lat
      przysługuje w ciągu roku kalendarzowego zwolnienie od pracy w wymiarze 16 godzin
      albo 2 dni, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. O sposobie wykorzystania w
      danym roku kalendarzowym zwolnienia decyduje pracownik w pierwszym wniosku o
      udzielenie takiego zwolnienia złożonym w danym roku kalendarzowym,
    - wynagrodzenia za urlopy wypoczynkowe.
    Powyższe, Spółka planuje zakwalifikować jako koszt kwalifikowany, wyłącznie w proporcji,
    w jakiej czas danego pracownika został przeznaczony na Projekt, do ogólnego czasu
    pracownika w danym miesiącu kalendarzowym, rozumianym jako pozostawanie do
    dyspozycji pracodawcy (Spółki). Kwalifikacja ta będzie przebiegać w następujący sposób:

      1. Jako czas uwzględniany w proporcji poświęconej na Projekt, liczony będzie tylko
      faktyczny wymiar realizowania obowiązków wynikających z działalności badawczo-
      rozwojowej, który to będzie liczony w proporcji do ogólnego czasu pracy;
      2. Do ogólnego czasu pracy będzie zaliczać się czas poświęcony oraz nie poświęcony na
      działalność B+R (badawczo-rozwojową).
    Ponadto, Spółka zamierza także odliczyć sfinansowane przez siebie jako płatnika składki
    na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne wynikające ze stosunku pracy pracowników
    realizujących Projekt.
    Składki zostaną odliczone proporcjonalnie do czasu pracy przeznaczonego na realizację
    Projektu przez pracownika do ogólnego czasu jego pracy w danym miesiącu. Ponadto,
    Wnioskodawca nie będzie odliczać jako kosztów kwalifikowanych odpisów na fundusz
    świadczeń socjalnych, pracy czy gwarantowanych świadczeń pracowniczych.
    Ewidencja kosztów pracowniczych
    W celu wyodrębnienia kosztów pracowniczych poniesionych na Projekt, Spółka prowadzi
    stosowną ewidencję: „Poniesione koszty godzinowe projekt 400”. Dokumentacja zawiera
    informacje dot. godzinowego wymiaru czasu pracy każdego pracownika w skali miesiąca,
    a także zestawienie zawierające czas poświęcony na Projekt względem ogólnego czasu
    pracy w poszczególnych miesiącach trwania Projektu (w godzinach). Ww. dokumentacja
    zawiera również wyodrębnienie wynagrodzenia należnego za pracę przy Projekcie od
    wynagrodzenia przysługującego za wykonywanie innych obowiązków.
    Koszty poniesione na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z
    prowadzoną działalnością B+R
    W celu zrealizowania Projektu Wnioskodawca wykorzystał materiały oraz surowce. Część z
    nich stanowiła niewykorzystane środki z poprzednich projektów lub została wytworzona
    przez Wnioskodawcę w ramach jego zakładu produkcyjnego. Tego typu środków
    Wnioskodawca nie zamierza odliczać jako kosztów kwalifikowanych. Jako koszty
    kwalifikowane Spółka zamierza odliczyć wydatki na zakup szeregu produktów i
    półproduktów niezbędnych do realizacji Projektu m.in. takich materiałów jak: zestaw
    obudów sterowniczych, podajnik wibracyjny, system wizyjny, korpusy spawane oraz
    elementy konstrukcyjne, prowadniki kablowe, a także koszty transportu tychże do
    siedziby Wnioskodawcy. Ponadto, Spółka planuje odliczyć również takie koszty logistyki i
    kuriera, które zostały wliczone w cenę nabycia danego towaru i odpowiednio powiększyły
    jego wartość zgodnie z regulacjami z ustawy o rachunkowości. Dodatkowo, do kosztów
    poniesionych przez Wnioskodawcę zostały wliczone również opłaty za paliwo, olej
    napędowy, przejazd autostradą czy wodę dla pracowników.
    Potwierdzeniem poniesionych kosztów kwalifikowanych są faktury VAT, zamieszczone w
    dokumentach „Rejestru zakupów projekt 400” oraz oddzielna ewidencja paragonów
    fiskalnych i faktur VAT, zawierająca wszystkie dokumenty poświadczające nabycie
    surowców i materiałów w ramach Projektu, w tym dokumentujących m.in. opłaty za
    paliwo, olej napędowy, czy opłaty za przejazd autostradą. Wnioskodawca posiada
    oddzielną ewidencję kosztów materiałów i surowców przeznaczonych wyłącznie na
    realizację Projektu.
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 i 8 updop, Spółka planuje odliczyć koszty kwalifikowane z
    wskazanego projektu za każdy rok w którym poniosła koszty związane z Projektem.
    Jednocześnie, Wnioskodawca oświadcza, iż koszty nie będą odliczane od przychodów z
    zysków kapitałowych. Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 34 oraz 34a updop. Wnioskodawca nie jest beneficjentem zwolnienia od
    dochodów uzyskiwanych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w Specjalnej
    Strefie Ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z
    dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 1604). Wnioskodawca nie jest również beneficjentem zwolnienia podatkowego od

    dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej na podstawie decyzji o wsparciu, o
    której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z
    2025 r. poz. 469). Ponadto, Wnioskodawca nie uzyskał zwrotu poniesionych kosztów oraz
    nie zostały one odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym co
    stanowi przesłankę negatywną dla skorzystania z ulgi B+R zgodnie z art. 18d ust. 5 updop.
    Wnioskodawca uzyskał pozytywne interpretacje indywidualne dotyczące innych
    realizowanych projektów badawczo-rozwojowych.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego w następujący sposób:
    1. W czym przejawia się twórczy charakter prac w zakresie realizacji Projektu 400?
    Twórczy charakter polega na tym, że stanowisko zostało zaprojektowane od podstaw w
    firmie (...). Wytycznymi do tworzenia projektu były: dokumentacja od klienta z zawartymi
    ogólnymi standardami maszyn pracujących na zakładzie, czas cyklu liczony od przyjazdu
    na stacje karoserii do przyjazdu kolejnej, dokumentacja zawierająca wymagania dotyczące
    procesu wbijania oraz działania całej stacji. Sposób rozwiązania projektu jako
    kompleksowa cela zrobotyzowana powstał w wyniku prac koncepcyjnych oraz
    projektowych w firmie (...). Powstało kilka analiz wykonalności oraz symulacja
    prezentująca czas cyklu oraz ruchy robotów. Rozwiązania magazynujące nakrętkę
    rozprężną, a następnie ustawiające ją w odpowiedniej orientacji oraz transportujące do
    specjalnie wykonanego guna na robocie było od podstaw projektowane prze firmę (...).
    Wymagało to wielu godzin prac koncepcyjnych oraz testów dla określenia idealnych
    parametrów pracy poszczególnych komponentów odpowiedzialnych za transport i wbicie
    nakrętek, a także kamery sprawdzającej poprawność samego wbicia.
    Projekt stacji zrobotyzowanej znacząco różni się od wcześniej przyjętej przez klienta
    strategii realizacji automatyzowanych procesów.
    Wykorzystane rozwiązania zostały dobrane i zaprojektowane specjalnie do wykonania
    danych operacji co wpływa na optymalizację procesu zarówno pod względem
    technicznym jak i wykorzystania czasu cyklu oraz dostępnych zasobów. Klient zamówił
    kompleksowe stanowisko automatyczne w firmie (...), ponieważ nie ma katalogowego
    rozwiązania dla tego procesu, które można kupić na rynku. Rozwiązanie, które
    zaproponował (...) jest dostosowane do detali i wymogów klienta końcowego.
    Przed wprowadzeniem automatyzacji i robotyzacji firmy (...) klient wykonywał te prace
    ręcznie bez kontroli wizyjnej procesu. Klient nie był w stanie zamówić stanowiska jako
    gotowego produktu dlatego zaprosił do przetargu firmę (...), która mogła zaprojektować
    całe stanowisko pod jego wymagania.
    Stanowisko zrobotyzowane zapewniło pełną kontrolę nad wbijanymi nakrętkami. Każda
    nie wbita lub nieprawidłowo wbita nakrętka jest odnotowywana przez system i
    poprawiana na stanowisku poprawkowym, dzięki czemu nie ma możliwości by któryś
    otwór technologiczny nie został zaślepiony (z wszystkich wymaganych na tej stacji).
    Wprowadzenie stanowiska zrobotyzowanego zastąpiło żmudną i nieergonomiczną pracę
    operatorów. Zastosowane rozwiązania były innowacyjne dla zakładu, w którym stacja
    powstała ale także dla wielu innych zakładów koncernu ponieważ w innych tego typu
    zakładach czynności wbijania nakrętek dalej prowadzone są ręcznie przez operatorów.
    2. Jakimi zasobami wiedzy dysponowali Państwo przed rozpoczęciem działalności, o
      której mowa we wniosku, a jakie zasoby pozyskali Państwo w toku prowadzonych
      przez Państwa prac dotyczących Projektu 400?
    Zasoby jakimi dysponował Wnioskodawca przed realizacją konkretnego projektu 400
    opisanego we wniosku to specjalistyczna wiedza z zakresu budowy maszyn oraz
    systemów informatycznych stosowanych w konstruowanych maszynach, wypracowana w
    toku prac rozwojowych dotyczących pozostałych projektów realizowanych przez Spółkę. W
    trakcie realizacji Projektu 400 (...) pozyskał nowe zasoby wiedzy dotyczącej zakresu
    budowy maszyn oraz systemów informatycznych stosowanych w konstruowanych

    maszynach. Projekt 400 powstał w wyniku prac koncepcyjnych oraz projektowych w firmie
    (...). Powstało kilka analiz wykonalności oraz symulacja prezentująca czas cyklu oraz ruchy
    robotów. Rozwiązania magazynujące nakrętkę rozprężną, a następnie ustawiające ją w
    odpowiedniej orientacji oraz transportujące do specjalnie wykonanego guna na robocie
    było od podstaw projektowane prze firmę (...). Wymagało to wielu godzin prac
    koncepcyjnych oraz testów dla określenia idealnych parametrów pracy poszczególnych
    komponentów odpowiedzialnych za transport i wbicie nakrętek, a także kamery
    sprawdzającej poprawność samego wbicia.
    3. Czy w wyniku realizacji Projektu 400 nabyli Państwo nową wiedzę, którą będą Państwo
      mogli wykorzystać w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej? Jeżeli tak, to z
      jakiej dziedziny, dyscypliny?
    Tak, z specjalistycznej dziedziny budowy maszyn oraz dedykowanego do tego
    oprogramowania.
    4. Czy prace dotyczące Projektu 400 obejmują rutynowe i okresowe zmiany, nawet jeżeli
      zmiany te mają charakter ulepszeń?
    Nie, takie czynności nie zostały zakwalifikowane do Projektu 400.
    5. Czy Państwa działalność, opisana we wniosku, podejmowana jest w sposób
      uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie
      przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?
    Tak. Projekt realizowany był zgodnie z harmonogramem ustalonym w ofercie, jaką
    zaakceptował klient. Podczas trwania projektu wyniki zaawansowania prac były
    przekazywane klientowi na bieżąco. Na poszczególnych etapach projektu organizowane
    były spotkania z klientem przedstawiające nowo zaprojektowane rozwiązania, które klient
    akceptował lub przedstawiał swoje uwagi. Przez cały czas trwania projektu organizowane
    były cykliczne cotygodniowe spotkania zespołu projektowego na czele z kierownikiem
    projektu, w celu omówienia rozwiązań oraz wszystkich punktów otwartych w projekcie. Co
    spotkanie prezentowane są koncepcje rozwoju danego podzespołu projektu, które są
    konsultowane z Klientem.
    Projekt trwał od (...) 2022 do (...) 2023 roku. Zakończył się budową i uruchomieniem stacji
    zrobotyzowanej u klienta i przekazaniem jej do użytku. Zostały spisane dokumenty
    odbioru końcowego. Stacja pracuje na linii montażowej klienta w cyklu trzyzmianowym.
    Osiągniecie wymaganego czasu cyklu oraz osiągniecie niemal 100% jakości wbić możliwe
    było jedynie z wykorzystaniem specjalnie zaprojektowanych dla tego procesu rozwiązań
    mechanicznych, elementów automatyki przemysłowej oraz dobranych odpowiednio do
    wykonywanych zadań komponentów elektrycznych. Dużym wyzwaniem było właściwe
    zdefiniowanie kolejnych elementów stacji oraz ich skonstruowanie dla zapewnienia
    transportu właściwie ułożonych nakrętek od zasypów uzupełnianych przez operatora do
    chwytaków na robotach, które wbijają nakrętki. Bardzo dużym utrudnieniem było
    zbudowanie chwytaków dla robotów, z uwagi na małą przestrzeń wewnątrz nadkola, w
    miejscu, w którym wbijane są nakrętki. Dodatkową trudność, która została zauważona
    dopiero podczas testów stacji był bardzo długi czasu przelotu nakrętek od stanowiska
    sortującego do narzędzia robotów. Odbywało się to za pomocą specjalnie
    zaprojektowanych przewodów oraz komponentów do transportu nakrętek za pomocą
    sprężonego powietrza.
    Do rozwiązania tego problemu niezbędne było zaprojektowanie specjalnych buforów na
    nakrętki w połowie węży transportujących co pozwoliło na znaczne zredukowanie czasu
    cyklu. Do zapewnienia powtarzalnej pozycji karoserii konieczne było również
    zaprojektowanie specjalnego blokera oraz ramion pozycjonujących.
    Podczas procesu ofertowania (...) otrzymał od klienta wszystkie dane CAD a także fizyczne
    detale, na których ma pracować stacja zrobotyzowana. Klient przygotował także specjalny
    dokument z wytycznymi jakie musiały być spełnione przez stację. Nie było możliwości

    kupienia urządzeń i komponentów do transportu tego typu nakrętki rozprężnej. Firma (...)
    stworzyła na podstawie specyfikacji od Klienta koncepcję stanowiska, harmonogram
    projektu oraz wyceniła każdy z etapów trwania projektu począwszy od projektu
    koncepcyjnego kończąc na finalnym uruchomieniu maszyny u klienta na zakładzie
    produkcyjnym. Oferta dla klienta została wykonana pod wymogi produkcyjne jakie
    narzucił klient. Po wdrożeniu projektu przez kilka miesięcy trwały jeszcze prace związane z
    optymalizacją stanowiska i automatycznego procesu jaki obsługuje. Klient zamówił tylko
    jedną taką stację, z której po dzień dzisiejszy korzysta i jest zadowolony.
    6. Czy posiadają Państwo status centrum badawczo-rozwojowego?
    Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.
    7. Czy wydatki, które zamierzacie Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej,
      stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych?
    Tak, przedmiotowe wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym, opisany Projekt
      spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej z art. 4a pkt 26 updop w zw. z
      pkt 28 updop?
    2. Czy poniesione przez Wnioskodawcę na rzecz pracowników zaangażowanych w
      realizację Projektu, koszty pracownicze opisane w stanie faktycznym oraz pozostałe
      koszty, w tym zwłaszcza koszty materiałów i surowców, stanowią koszty kwalifikowane
      w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 i 2 updop? (część pytania z wyłączeniem
      wynagrodzenia za czas nieobecności pracowników)
    3. Czy fakt posiadania wyodrębnionej ewidencji kosztów kwalifikowanych opisanej w
      stanie faktycznym spełnia warunki prowadzenia ewidencji określone w art. 9 ust. 1b
      updop i tym samym uprawnia do skorzystania z ulgi B+R, tj. odliczenia o którym mowa
      w art. 18d ust. 1 updop?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, Projekt spełnia wymogi stawiane działalności badawczo-
    rozwojowej wymienione w art. 4a pkt 26 updop. Zgodnie z definicją zawartą w art. 4a pkt
    26 updop przez działalność badawczo-rozwojową rozumie się „działalność twórczą
    obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań”. Ponadto art. 4a pkt 28 updop definiuje prace rozwojowe
    poprzez odesłanie do art. 4 ust. 3 Pswn, zgodnie z którym „prace rozwojowe są
    działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń”.
    Definicja działalności rozwojowej zawarta w art. 4a pkt 26 updop wskazuje na trzy
    zasadnicze cechy, którymi działalność taka musi się charakteryzować, są to: twórczość,
    systematyczność oraz innowacyjność.
    Zgodnie z „Objaśnieniami podatkowymi” Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r.
    dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej - czyli tzw. ulgi IP Box (dalej: „Objaśnienia”), w części poświęconej

    pracom badawczo-rozwojowym, stwierdzono, że ze względu na brak legalnych definicji,
    przesłanka twórczości powinna być rozumiana zgodnie z jej powszechnym językowym
    znaczeniem, tj. jako działalność, której celem jest tworzenie. Zgodnie z Objaśnieniami,
    przykładowymi działaniami, które realizują tę przesłankę są działania takie jak:
    „opracowywanie nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”. Finalny produkt, aby zostać
    uznany jako twórczy, musi charakteryzować się pewnym stopniem nowości. Jak wskazano
    wcześniej, przyjmuje się, że stopień nowości nie ma znaczenia oraz, że jest on badany
    tylko w ramach działalności prowadzonej przez podatnika. Dodatkowo, z przesłanki
    twórczości można wyprowadzić trzy dodatkowe cechy, które powinien posiadać twórczy
    rezultat prac. Mianowicie: twórczy produkt powinien być: ustalony (w konkretnej formie),
    indywidualny (niepowstały w ramach rutynowej działalności, bądź na masową skalę) i
    oryginalny (różny od dotychczasowych).
    Stanowisko zostało zaprojektowane od podstaw w firmie (...). Wytycznymi do tworzenia
    projektu były: dokumentacja od klienta z zawartymi ogólnymi standardami maszyn
    pracujących na zakładzie, czas cyklu liczony od przyjazdu na stacje karoserii do przyjazdu
    kolejnej, dokumentacja zawierająca wymagania dotyczące procesu wbijania oraz działania
    całej stacji. Sposób rozwiązania projektu jako kompleksowa cela zrobotyzowana powstał
    w wyniku prac koncepcyjnych oraz projektowych w firmie (...). Powstało kilka analiz
    wykonalności oraz symulacja prezentująca czas cyklu oraz ruchy robotów. Rozwiązania
    magazynujące nakrętkę rozprężną, a następnie ustawiające ją w odpowiedniej orientacji
    oraz transportujące do specjalnie wykonanego guna na róbcie było od podstaw
    projektowane prze firmę (...). Wymagało to wielu godzin prac koncepcyjnych oraz testów
    dla określenia idealnych parametrów pracy poszczególnych komponentów
    odpowiedzialnych za transport i wbicie nakrętek, a także kamery sprawdzającej
    poprawność samego wbicia.
    Projekt stacji zrobotyzowanej znacząco różni się od wcześniej przyjętej przez klienta
    strategii realizacji automatyzowanych procesów.
    Wykorzystane rozwiązania zostały dobrane i zaprojektowane specjalnie do wykonania
    danych operacji co wpływa na optymalizację procesu zarówno pod względem
    technicznym jak i wykorzystania czasu cyklu oraz dostępnych zasobów. Klient zamówił
    kompleksowe stanowisko automatyczne w firmie (...), ponieważ nie ma katalogowego
    rozwiązania dla tego procesu, które można kupić na rynku. Rozwiązanie, które
    zaproponował (...) jest dostosowane do detali i wymogów klienta końcowego.
    Przed wprowadzeniem automatyzacji i robotyzacji firmy (...) klient wykonywał te prace
    ręcznie bez kontroli wizyjnej procesu. Klient nie był w stanie zamówić stanowiska jako
    gotowego produktu dlatego zaprosił do przetargu firmę (...), która mogła zaprojektować
    całe stanowisko spełniające wymagania klienta.
    Stanowisko zrobotyzowane zapewniło pełną kontrolę nad wbijanymi nakrętkami. Każda
    nie wbita lub nieprawidłowo wbita nakrętka jest odnotowywana przez system i
    poprawiana na stanowisku poprawkowym, dzięki czemu nie ma możliwości by któryś
    otwór technologiczny nie został zaślepiony (z wszystkich wymaganych na tej stacji).
    Wprowadzenie stanowiska zrobotyzowanego zastąpiło żmudną i nieergonomiczną pracę
    operatorów. Zastosowane rozwiązania były innowacyjne dla zakładu, w którym stacja
    powstała ale także dla wielu innych zakładów koncernu ponieważ w innych tego typu
    zakładach czynności wbijania nakrętek dalej prowadzone są ręcznie przez operatorów.
    Przechodząc do kolejnych cech twórczości, należy stwierdzić, że końcowy rezultat prac
    został ustalony - tzn. stanowi zakończony, uzewnętrzniony efekt prac wykonawczych.
    Modernizacja maszyny charakteryzuje się indywidualnością i oryginalnością, ponieważ nie
    jest rezultatem mechanicznego i odtwórczego skopiowania rozwiązania już istniejącego.
    Stanowi ona wytwór pracy intelektualnej opartej na aktualnej wiedzy i doświadczeniu z
    dziedziny automatyki i nowych technologii oraz została stworzona w oparciu o

    indywidualne problemy procesu produkcyjnego klienta i precyzyjnie do niego
    dostosowana (maszyna została zaprojektowana specjalnie dla wykonywania konkretnych
    operacji.
    Rezultatem projektu jest stworzenie nowej maszyny, którą charakteryzują wyżej wskazane
    cechy. Kolejna przesłanka, która musi zostać spełniona przez Projekt, czyli - wymóg
    systematyczności prac, powinna również być rozumiana zgodnie z powszechnie przyjętym
    znaczeniem. Jak podaje internetowy Słownik języka polskiego (https://sjp.pwn.pl/szukaj
    /systematyczny.html) działalność systematyczna to działalność prowadzona w sposób
    uporządkowany, według pewnego schematu. Podręcznik Frascati, który stanowi
    międzynarodowy wyznacznik w ramach kryteriów składających się na działalność
    badawczo-rozwojową wskazuje, iż działania systematyczne to działania opierające się na z
    góry określonych celach i uwzględnionych kosztach. Jak wskazuje Minister Finansów w
    Objaśnieniach ciągłość działań nie jest przesłanką wykluczającą jednorazowe projekty:
    „wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”.
    Projekt realizowany był zgodnie z harmonogramem ustalonym w ofercie, jaką
    zaakceptował klient. Podczas trwania projektu wyniki zaawansowania prac były
    przekazywane klientowi na bieżąco. Na poszczególnych etapach projektu organizowane
    były spotkania z klientem przedstawiające nowo zaprojektowane rozwiązania, które klient
    akceptował lub przedstawiał swoje uwagi. Przez cały czas trwania projektu organizowane
    były cykliczne cotygodniowe spotkania zespołu projektowego na czele z kierownikiem
    projektu, w celu omówienia rozwiązań oraz wszystkich punktów otwartych w projekcie. Co
    spotkanie prezentowane są koncepcje rozwoju danego podzespołu projektu, które są
    konsultowane z Klientem.
    Projekt trwał od (...) 2022 do (...) 2023 roku. Zakończył się budową i uruchomieniem stacji
    zrobotyzowanej u klienta i przekazaniem jej do użytku. Zostały spisane dokumenty
    odbioru końcowego. Stacja pracuje na linii montażowej klienta w cyklu trzyzmianowym.
    Mając na uwadze szczegółowość rozplanowania przeprowadzonych w ramach Projektu
    prac, należy uznać za spełniony wymóg systematyczności, o którym była mowa powyżej.
    Ostatnią przesłankę, którą musi spełnić działalność badawczo-rozwojowa, stanowi
    innowacyjność, czyli „zwiększenie zasobów wiedzy” (prace badawcze) lub „wykorzystanie
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” (prace rozwojowe). W przypadku
    Wnioskodawcy, przesłanka innowacyjności będzie realizowana przede wszystkim przez
    badania rozwojowe. Jak wskazuje Minister Finansów w Objaśnieniach, nawiązując do
    definicji z art. 4 ust. 3 Pswn: „w efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i
    wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów
    lub usług”.
    Stanowisko zostało zaprojektowane od podstaw w firmie (...). Wytycznymi do tworzenia
    projektu były: dokumentacja od klienta z zawartymi ogólnymi standardami maszyn
    pracujących na zakładzie, czas cyklu liczony od przyjazdu na stacje karoserii do przyjazdu
    kolejnej, dokumentacja zawierająca wymagania dotyczące procesu wbijania oraz działania
    całej stacji. Sposób rozwiązania projektu jako kompleksowa cela zrobotyzowana powstał
    w wyniku prac koncepcyjnych oraz projektowych w firmie (...). Powstało kilka analiz
    wykonalności oraz symulacja prezentująca czas cyklu oraz ruchy robotów. Rozwiązania
    magazynujące nakrętkę rozprężną, a następnie ustawiające ją w odpowiedniej orientacji
    oraz transportujące do specjalnie wykonanego guna na róbcie było od podstaw
    projektowane prze firmę (...). Wymagało to wielu godzin prac koncepcyjnych oraz testów
    dla określenia idealnych parametrów pracy poszczególnych komponentów
    odpowiedzialnych za transport i wbicie nakrętek, a także kamery sprawdzającej
    poprawność samego wbicia.

    Projekt stacji zrobotyzowanej znacząco różni się od wcześniej przyjętej przez klienta
    strategii realizacji automatyzowanych procesów.
    Wykorzystane rozwiązania zostały dobrane i zaprojektowane specjalnie do wykonania
    danych operacji co wpływa na optymalizację procesu zarówno pod względem
    technicznym jak i wykorzystania czasu cyklu oraz dostępnych zasobów. Klient zamówił
    kompleksowe stanowisko automatyczne w firmie (...), ponieważ nie ma katalogowego
    rozwiązania dla tego procesu, które można kupić na rynku. Rozwiązanie, które
    zaproponował (...) jest dostosowane do detali i wymogów klienta końcowego.
    Przed wprowadzeniem automatyzacji i robotyzacji firmy (...) klient wykonywał te prace
    ręcznie bez kontroli wizyjnej procesu. Klient nie był w stanie zamówić stanowiska jako
    gotowego produktu dlatego zaprosił do przetargu firmę (...), która mogła zaprojektować
    całe stanowisko pod jego wymagania.
    Podczas procesu ofertowania (...) otrzymał od klienta wszystkie dane CAD a także fizyczne
    detale, na których ma pracować stacja zrobotyzowana. Klient przygotował także specjalny
    dokument z wytycznymi jakie musiały być spełnione przez stację. Nie było możliwości
    kupienia urządzeń i komponentów do transportu tego typu nakrętki rozprężnej. Firma (...)
    stworzyła na podstawie specyfikacji od Klienta koncepcję stanowiska, harmonogram
    projektu oraz wyceniła każdy z etapów trwania projektu począwszy od projektu
    koncepcyjnego kończąc na finalnym uruchomieniu maszyny u klienta na zakładzie
    produkcyjnym. Oferta dla klienta została wykonana pod wymogi produkcyjne jakie
    narzucił klient. Po wdrożeniu projektu przez kilka miesięcy trwały jeszcze prace związane z
    optymalizacją stanowiska i automatycznego procesu jaki obsługuje. Klient zamówił tylko
    jedną taką stację, z której po dzień dzisiejszy korzysta i jest zadowolony.
    Projekt opracowany przez Wnioskodawcę realizuje przesłanki ustawowej definicji badań
    rozwojowych, ponieważ stworzenie maszyny jest technicznym usprawnieniem procesu
    produkcyjnego, które powstało przy wykorzystaniu bieżącego stanu wiedzy Wnioskodawcy
    w dziedzinie zaawansowanych technologii oraz umiejętności specjalistów zatrudnionych
    przez Wnioskodawcę. W zaistniałym stanie faktycznym, można więc z pewnością mówić
    przynajmniej o usprawnieniu procesu produkcji oraz samej linii na wskutek realizacji
    Projektu. Specjaliści, o których mowa powyżej „wykorzystali aktualnie dostępną wiedzę i
    umiejętności” posługując się m.in. doświadczeniami z zakresu inżynierii, narzędziami
    informatycznymi oraz specjalistycznym oprogramowaniem, w celu ulepszenia procesu
    produkcyjnego u klienta.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione w celu wykonania Projektu tj. koszty
    pracownicze oraz koszty materiałów i surowców spełniają przesłanki kosztów
    kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 2 updop.
    Zgodnie z pkt 1 art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in. „poniesione
    w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez
    płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998
    r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika w danym miesiącu”. Zaś art. 12 ust. 1 updof stanowi, że za przychody ze
    stosunku pracy uważa się „wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną
    świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych
    wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za
    godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany
    urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a
    ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
    nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych”.

    Jak wyżej wskazano, Wnioskodawca zamierza odliczyć jako koszt kwalifikowany wyłącznie
    proporcjonalną część wynagrodzenia zasadniczego, nadgodzin oraz przypadających od
    nich składek na ubezpieczenie społeczne. Wynagrodzenie określone powyżej, zaliczane
    będzie do ogólnego czasu pracy, w proporcji w jakiej pracownik przeznaczył czas na
    faktyczny wymiar realizowania obowiązków z zakresu działalności B+R.
    Wnioskodawca planuje odliczyć również wynagrodzenie przysługujące za niewykorzystany
    urlop.
    Ponadto, Wnioskodawca planuje odliczyć także wynagrodzenie pracownika z etapu
    oferowania produktu polegający głównie na wstępnym opracowaniu rozwiązań
    technicznych, ustaleniu kosztów materiałowych oraz harmonogramu pracy nad
    urządzeniem. Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane wyżej czynności należy zaliczyć do
    działalności rozwojowej sensu stricto oraz uznać za integralną część Projektu, ponieważ
    wymagają twórczego przetworzenia posiadanej wiedzy technicznej oraz efektywnej
    alokacji zasobów. Bez tego kluczowego etapu, polegającego na poznaniu potrzeb klienta,
    analizie dostępnych rozwiązań oraz możliwości finansowych, nie byłoby możliwe sprawne,
    systematyczne przeprowadzenie prac. Z tego względu, zdaniem Wnioskodawcy,
    koordynacja oraz organizacja przebiegu prac rozwojowych jest integralną częścią Projektu
    uprawniającą do odliczenia kosztów pracowniczych poniesionych w wyniku
    przeprowadzenia wskazanych wyżej czynności. Jak wskazano w stanie faktycznym,
    Wnioskodawca chce odliczyć, jako koszt kwalifikowany, także wynagrodzenie
    pracowników odpowiedzialnych za koordynację Projektu. Zadania tychże polegały głównie
    na logistycznym i koordynacyjnym wsparciu Projektu tj. opracowaniu listy zakupów,
    kontakcie z klientem, prowadzeniu dokumentacji organizacji transportu czy noclegu
    Pracowników, a także zarządzania sprawami kadrowymi i finansowymi związanymi z
    Projektem (obsługa administracyjna Projektu). W opinii Wnioskodawcy, dla sprawnego
    przebiegu Projektu, zarówno w kontaktach z Klientem jak i wewnątrz Spółki, niezbędna
    jest obecność osoby odpowiedzialnej za wzajemną komunikację, minimalizację kosztów,
    podział obowiązków czy terminową realizację harmonogramu pracy.
    Na prawidłowości zaliczenia wskazanych pracowników do osób realizujących projekt B+R
    mogą świadczyć zalecenia co do sposobu prezentowania danych dot. prowadzenia
    działalności badawczo-rozwojowej opisane w Podręczniku Frascati 2015. Zgodnie ze
    wskazanym zaleceniami do personelu B+R zaliczają się osoby wykonujące następujące
    czynności:
      - „planowanie i kierowanie projektami B+R;
      - przygotowywanie raportów cząstkowych i końcowych dla projektów B+R;
      - bezpośrednia obsługa własna działalności B+R (np. obsługa systemów obliczeniowych
      (computing), biblioteczna czy dokumentacyjna);
      - obsługa administracyjna projektów B+R w zakresie spraw finansowych i kadrowych”.
    Ponadto, zgodnie z linią orzeczniczą reprezentowaną przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej wyrażonej m.in. w indywidualnej interpretacji podatkowej z 10 grudnia 2018 r.,
    sygn. 0111-KDIB1-3.4010.500.2018.1.MBD, za kwalifikowane koszty pracownicze zostały
    uznane wynagrodzenia pracowników ogólnej administracji w zakresie w jakim wykonywali
    zadania na rzecz projektów badawczo-rozwojowych. Dodatkowo, w indywidualnej
    interpretacji podatkowej z 18 października 2019 roku, sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.419.2019.1.BM wskazano, że odliczeniu podlegają także koszty pracowników
    odpowiedzialnych za właściwe zarządzanie działalnością B+R.
    Za koszty kwalifikowane art. 18d ust. 2 pkt 2 updop uznaje także nabycie materiałów i
    surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Pojęcia materiałów oraz surowców nie zostały autonomicznie zdefiniowane w ramach
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W celu określenia znaczenia słowa
    materiały można odnieść się do definicji użytej art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości

    (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.), zgodnie z którą są to środki nabyte w celu zużycia na
    własne potrzeby. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny za materiały należy uznawać:
    „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa
    w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania
    produktów, świadczenia usług, czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do
    materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę
    we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego
    rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych
    środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty
    obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława,
    Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela,
    Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak
    Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o
    rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    Ze względu na brak definicji pojęcia „surowce” w przepisach podatkowych i
    rachunkowych, do wyjaśnienia jego znaczenia na gruncie art. 18d ust. 1 pkt 2 updop
    należy posłużyć się jego powszechnie występującym rozumieniem. Zgodnie z definicją
    zawartą w internetowym Słowniku języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl/szukaj
    /surowiec.html) słowo surowiec oznacza „materiał naturalny pochodzenia zwierzęcego,
    roślinnego lub mineralnego, służący do wytwarzania jakichś produktów lub energii”.
    Z treści art. 18d ust. 2 pkt 2 updop wynika, że odliczeniu podlegają wyłącznie koszty
    poniesione na działalność innowacyjną. Jak wskazano w przedstawionym stanie
    faktycznym Spółka poniosła koszty w celu zrealizowania Projektu oraz dysponuje ich
    wyodrębnionym wykazem oraz oddzielną ewidencją paragonów fiskalnych i faktur VAT,
    dokumentują nabycie poszczególnych pozycji przez Wnioskodawcę.
    Opisane w stanie faktycznym wydatki wypełniają wskazaną wyżej definicję materiałów i
    surowców. Zakupione przez Wnioskodawcę środki stały się składnikami majątku
    Wnioskodawcy i zostały przeznaczone na cele związane z realizacją Projektu tj. na
    wytworzenie finalnej Maszyny. Za materiał służący do realizacji Projektu bez większych
    wątpliwości można zaliczyć koszty zakupu zestaw obudów sterowniczych, podajnik
    wibracyjny, system wizyjny, korpusy spawane oraz elementy konstrukcyjne, prowadniki
    kablowe i inne konieczne do budowy maszyny, a także koszty transportu tychże do
    siedziby Wnioskodawcy.
    Spółka nie zamierza również traktować jako kosztów kwalifikowanych żadnych usług, w
    tym wykonywanych przez firmy trzecie w ramach Projektu, jak np. usług serwisowych czy
    montażowych, z wyłączeniem sytuacji kiedy sprzedawca materiału spożytkowanego w
    całości na Projekt, w ramach wystawionych przez siebie faktur, wskazywał w nich pozycje
    dot. obróbki/cięcia metalu/części/komponentu. Wnioskodawca wskazuje, że ten sposób
    fakturowania stanowił wewnętrzną decyzję danego sprzedawcy, podczas gdy
    Wnioskodawca zamawiał wyłącznie gotową część. Po przyjęciu takiego towaru na magazyn
    cena ww. obróbki została wliczona w cenę nabycia danego towaru i powiększyła jego
    wartość.
    Na etapie realizacji Projektu Wnioskodawca był zobowiązany kilkukrotnie do wysłania
    pracowników w podróż służbową np. celem uruchomienia maszyny. Zgodnie z art. 775 § 1
    Kodeksu pracy, pracodawca jest zobowiązany do zwrotu kosztów poniesionych przez
    pracowników m.in. kosztów noclegów, napojów, wyżywienia. Potwierdzeniem wydatków
    są paragony fiskalne oraz faktury VAT. Wnioskodawca planuje zaliczyć również te koszty,
    do kosztów kwalifikowanych.
    Ponadto, Wnioskodawca podkreśla, że całość kosztów zakwalifikowanych jako materiały i
    surowce została spożytkowana celem realizacji Projektu, na jego wyłączne potrzeby.
    Ad. 3

    Na podstawie art. 9 ust. 1 updop, podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych są
    zobowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający określenie
    wysokości dochodu, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok
    podatkowy. Zgodnie z art. 9 ust. 1b updop, podatnicy prowadzący działalność badawczo-
    rozwojową i korzystający z prawa do odliczenia są obowiązani we wskazanej ewidencji
    rachunkowej, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Jak wynika z treści przywołanych wyżej norm prawnych, ustawodawca nakłada obowiązek
    prowadzenia ewidencji kosztów kwalifikowanych, nie wskazując jednocześnie sposobu
    prowadzenia ewidencji. Ponadto, podatnik może odliczyć tylko te koszty pracownicze,
    które faktycznie zostały poniesione na działalność B+R. Z tego względu, istotną rolę
    odgrywa m.in. prowadzenie dokładnej ewidencji czasu pracy.
    Jak to zostało przedstawione w stanie faktycznym, Wnioskodawca prowadzi ewidencję.
    Prowadzona przez Spółkę ewidencja tj. „poniesione koszty godzinowe - projekt 400”
    pozwala na wyodrębnienie kosztów pracowniczych poniesionych na realizację Projektu
    oraz kosztów pracowniczych poniesionych na inny rodzaj działalności. Wyodrębnienie
    kosztów polega na wskazaniu z imienia i nazwiska pracowników wyznaczonych do pracy
    przy Projekcie, zaewidencjonowaniu liczby godzin jakie poświęcili na Projekt w skali
    miesiąca oraz wskazaniu kosztów pracownika oraz pracodawcy. Ewidencja pozwala na
    obliczenie w skali miesiąca liczby godzin poświęconych przez pracowników na Projekt oraz
    inne czynności, a przez to wyliczenia odrębnych kosztów pracowniczych oraz
    odpowiedniej proporcji składek na ubezpieczenie odprowadzanych od wynagrodzenia
    należnego na realizację Projektu.
    Ponadto, jak wskazano w przedstawionym stanie faktycznym, Spółka poniosła koszty na
    nabycie materiałów i surowców, w celu zrealizowania Projektu oraz dysponuje ich
    wyodrębnionym wykazem tj. „rejestr zakupów projekt 400” zawierające zestawienie faktur
    VAT, które to faktury dokumentują nabycie poszczególnych pozycji przez Wnioskodawcę.
    W związku z tym, Wnioskodawca uważa, że wskazany wyżej sposób ewidencjonowania,
    uprawnia go do skorzystania z ulgi B+R w zakresie opisanych kosztów kwalifikowanych.
    Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca uważa, że opracowany przez niego Projekt
    stanowi w całości działalność badawczo-rozwojową oraz, że poniesione przez niego koszty
    zostały prawidłowo zaewidencjonowane. Z tego względu Spółka jest uprawniona do
    odliczenia kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 1 poniesionych na Projekt.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „u.p.d.o.p.”),
      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.,

      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
    ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
        wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
    badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    W odniesieniu do kwestii będącej przedmiotem pytania nr 1 wskazuję, że w celu
    skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę
    nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać
    uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają
    definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.
    d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik

    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,

    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF - pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie

    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Tym samym, zgadzam się że opisany Projekt 400 spełnia przesłanki działalności badawczo-
    rozwojowej z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., w zw. z pkt 28 u.p.d.o.p.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 u.p.d.o.p.,
    za koszty kwalifikowane uznaje się:
      1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
        ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
        sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
        dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
        jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje
        w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      2. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
        działalnością badawczo-rozwojową;
    Stosownie do art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p.,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p.,
      podatnikowi, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej
      strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia.
    Z art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p. wynika, że
    kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1. w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2. w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
        których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
        ust. 2 pkt 5;
      3. w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt
        2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    Według brzmienia art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p.,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w
      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z

      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na treść przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z którym,
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
      badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
      rozumieniu u.p.d.o.p.,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p.,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.
      p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w u.p.
      d.o.p.,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz
    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy
    koszt kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.

    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017
    r. o Uldze B+R zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji
    przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o
    zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”.
    Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane
    (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy
    pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”),
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., zwrot „w szczególności” oznacza, że
    poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww.
    katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
    Odnosząc się do powyższych wyjaśnień, za koszty kwalifikowane nie można uznać
    wynagrodzenia za czas pracy pracowników przeznaczony na szkolenia dla Utrzymania
    Ruchu dla operatorów. Bowiem, czasu pracowników przeznaczonego na ww. szkolenia,
    nie można uznać za czas na realizację działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy.
    Nie są bowiem pracami mającymi charakter prac twórczych.
    Zatem, uwzględniając powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny,
    wskazać należy, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie kosztów wynagrodzeń za pracę
    Pracowników, w części dotyczącej:
      - wynagrodzenia za czas pracowników przeznaczony na szkolenia dla Utrzymania
      Ruchu, dla operatorów, jest nieprawidłowe,
      - w pozostałej części, jest prawidłowe.

    Przechodząc z kolei do kosztów nabycia materiałów i surowców związanych z realizacją
    prac badawczo-rozwojowych, jak już powyżej wskazano, zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.
    d.o.p.,
      za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio
      związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Poprzez definicję wyrazu „surowiec” należy rozumieć „materiał naturalny pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służący do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii”.
    W zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt
    19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważam, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej
    mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-
    rozwojową.
    Wobec powyższego, możecie Państwo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych, o których
    mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., opisane we wniosku wydatki na materiały i
    surowce niezbędne do realizacji działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem, Państwa stanowisko w ww. zakresie jest prawidłowe.
    Ad. 3
    Stosownie do art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p.,
      podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, tj. z postanowieniami ustawy o rachunkowości.
    Przy czym, w myśl art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnicy prowadzący działalność badawczo-
    rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d u.p.d.o.
    p., są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Z kolei, w myśl art. 13 ust. 1 ustawy o rachunkowości,
    księgi rachunkowe obejmują zbiory zapisów księgowych, obrotów (sum zapisów) i sald,
    które tworzą:
      1. dziennik,
      2. księgę główną,
      3. księgi pomocnicze,
      4. zestawienia: obrotów i sald kont księgi głównej oraz sald kont ksiąg pomocniczych,
      5. wykaz składników aktywów i pasywów (inwentarz).

    Jednocześnie, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o rachunkowości,
      konta ksiąg pomocniczych zawierają zapisy będące uszczegółowieniem i
      uzupełnieniem zapisów kont księgi głównej. Prowadzi się je w ujęciu
      systematycznym jako wyodrębniony system ksiąg, kartotek (zbiorów kont),
      komputerowych zbiorów danych, uzgodniony z saldami i zapisami na kontach księgi
      głównej.
    Przywołane regulacje nakładają na podatnika, chcącego skorzystać z ulgi badawczo-
    rozwojowej, obowiązek wyodrębnienia kosztów ponoszonych w związku z działalnością
    badawczo-rozwojową w rozumieniu u.p.d.o.p. Ustawa nie precyzuje jednak, w jaki sposób
    to wyodrębnienie powinno zostać wykonane. Wyodrębnienie kosztów na działalność
    badawczo-rozwojowej w ewidencji rachunkowej ma być podstawą do kalkulacji ulgi
    badawczo-rozwojowej. Zatem, podatnik ma obowiązek dokonać wyodrębnienia w taki
    sposób, aby możliwe było zidentyfikowanie kosztów kwalifikowanych, dających prawo do
    skorzystania z ulgi w kwocie odpowiedniej dla danej kategorii.
    W związku z powyższym, dla określenia możliwości skorzystania z ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową, istotne będzie prowadzenie działalności, która spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu u.p.d.o.p., oraz posiadanie
    wyodrębnionej ewidencji kosztów kwalifikowanych.
    Odnosząc się zatem do sposobu prowadzenia ewidencji rachunkowej stwierdzam, że
    przepisy u.p.d.o.p. nie wskazują w jakiej formie powinno zostać dokonane wyodrębnienie,
    o którym mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p. Przedmiotowe przepisy nie określają również
    minimalnych wymagań, jakie powinno spełniać narzędzie, które służy wyodrębnieniu
    wydatków poniesionych w związku z działalnością badawczo-rozwojową. Wskazać jedynie
    należy, że przedmiotowe wyodrębnienie powinno być dokonane w taki sposób, aby
    umożliwić wykazanie w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych w odpowiedniej
    wysokości.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy fakt posiadania wyodrębnionej
    ewidencji kosztów kwalifikowanych opisanej w stanie faktycznym spełnia warunki
    prowadzenia ewidencji określone art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p. i tym samym uprawnia do
    skorzystania z ulgi B+R, tj. odliczenia o którym mowa w art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p., należy
    uznać za prawidłowe.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:
    - prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, opisany Projekt spełnia
      przesłanki działalności badawczo-rozwojowej z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p. w zw. z pkt 28
      u.p.d.o.p., jest prawidłowe;
    - poniesione przez Wnioskodawcę, na rzecz pracowników zaangażowanych w realizację
      Projektu, koszty pracownicze opisane w stanie faktycznym, w części dotyczącej:
    - wynagrodzenia za czas pracowników przeznaczony na szkolenia dla Utrzymania Ruchu,
      dla operatorów - jest nieprawidłowe,
    - w pozostałej części, jest prawidłowe;
    - koszty materiałów i surowców, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d
      ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p., jest prawidłowe;
    - fakt posiadania wyodrębnionej ewidencji kosztów kwalifikowanych opisanej w stanie
      faktycznym spełnia warunki prowadzenia ewidencji określone art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p. i
      tym samym uprawnia do skorzystania z ulgi B+R, tj. odliczenia o którym mowa w art.
      18d ust. 1 u.p.d.o.p., jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    W części pytania oznaczonego nr 2 dotyczącej kosztów wynagrodzenia pracowników za
    czas usprawiedliwionej nieobecności wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.