Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-751/09/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-09
Teza: Czy wnioskodawca prawidłowo postąpił, nie potrącając zaliczek od osób fizycznych od wypłaconych od dnia 22 sierpnia 2009r. świadczeń w formie „wczasów pod gruszą” do wysokości 380 zł, nie będąc jednocześnie w posiadaniu żadnych dokumentów potwierdzających wykorzystanie tych środków zgodnie z wnioskowanym przez pracowników celem?
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-fundusz świadczeń socjalnych; fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; płatnik; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie; świadczenie-świadczenie rzeczowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2009r. (data wpływu do tut. Biura - 28 września 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania świadczeń pieniężnych wypłacanych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych tytułem tzw. „wczasów pod gruszą” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania świadczeń pieniężnych wypłacanych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych tytułem tzw. „wczasów pod gruszą”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca tworzy zakładowy fundusz świadczeń socjalnych na podstawie ustawy z dnia 04 marca 1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996r. Nr 70 poz. 335 z późń. zm.). Jedną z form działalności socjalnej stanowią wypłaty pieniężne dla pracowników organizujących wypoczynek we własnym zakresie, tzw. „wczasy pod gruszą”. Zasady wypłat ww. świadczeń pieniężnych określone zostały w regulaminie zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

W myśl ww. regulaminu, wysokość dofinansowania w formie „wczasów pod gruszą” uzależniona jest od możliwości finansowych funduszu oraz od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej.

Podstawę do wypłacenia pracownikowi ekwiwalentu za wypoczynek zorganizowany we własnym zakresie w formie „wczasów pod gruszą” stanowią:

1.  wniosek, w którym pracownik zwraca się z prośbą o dofinansowanie wypoczynku w formie „wczasów pod gruszą”,
2.  karta urlopowa dokumentująca udzielenie urlopu obejmującego określoną ilość dni kalendarzowych,
3.  oświadczenie pracownika o wysokości przychodów przypadających na 1 członka rodziny.

Pracownicy najczęściej otrzymują wypłaty w formie „wczasów pod gruszą” przed udaniem się na urlop ujęty we wniosku. Wysokość dopłat do „wczasów pod gruszą” w zależności od przychodu przypadającego na 1 członka rodziny ustala co roku Komisja Socjalna w konsultacji z działającymi w zakładzie związkami zawodowymi a zatwierdza dyrektor jednostki. Regulamin zakładowego funduszu świadczeń socjalnych obowiązujący u wnioskodawcy nie przewiduje potwierdzenia przez pracownika jakimikolwiek dokumentami faktu wykorzystania otrzymanego świadczenia pieniężnego w postaci „wczasów pod gruszą” na cel wskazany we wniosku. W 2009r. wnioskodawca wypłacił pracownikom na podstawie ich wniosków świadczenia pieniężne w formie „wczasów pod gruszą” finansowane w całości z funduszu socjalnego w następujący sposób:

1.  od 01 stycznia 2009r. do 21 sierpnia 2009r. potrącając zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od całości dokonanych wypłat,
2.  od 22 sierpnia 2009r. dokonując potrącenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od dokonanych wypłat przekraczających 380 zł, uznając kwotę 380 zł za zwolnioną z opodatkowania w myśl znowelizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, świadczenie pieniężne w postaci „wczasów pod gruszą” przysługuje pracownikowi raz w roku i pracownicy nie korzystali do tej pory z żadnych form pomocy z funduszu socjalnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wnioskodawca prawidłowo postąpił, nie potrącając zaliczek od osób fizycznych od wypłaconych od dnia 22 sierpnia 2009r. świadczeń w formie „wczasów pod gruszą” do wysokości 380 zł, nie będąc jednocześnie w posiadaniu żadnych dokumentów potwierdzających wykorzystanie tych środków zgodnie z wnioskowanym przez pracowników celem?

Wnioskodawca wskazał, iż znowelizowany przepis art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wszedł w życie w dniu 22 sierpnia 2009r. wskazuje między innymi, że wolna od podatku jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych. Zwolnienie obejmuje świadczenia sfinansowane w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym 380 zł.

Wnioskodawca uważa, że postąpił prawidłowo, ponieważ:

1.  Świadczenia pieniężne w formie „wczasów pod gruszą” zostały wypłacone zgodnie z obowiązującym w jednostce regulaminem zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, którego zapisy są zgodne z przywołaną przez znowelizowany art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawą z dnia 04 marca 1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996r. Nr 70 poz. 335 z późń. zm.). Zostały więc wypłacone w związku z finansowaniem działalności socjalnej, a ponieważ ani ustawa o ani regulamin zakładowego funduszu świadczeń socjalnych obowiązujący u wnioskodawcy nie przewidywał konieczności udokumentowania tak wydatkowanych środków, wnioskodawca mógł zastosować zwolnienie od podatku ww. wypłat do kwoty 380 zł.
2.  Świadczenia te w całości zostały wypłacone z funduszu socjalnego.
3.  Ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych dopuszcza finansowanie różnych form wypoczynku osób uprawnionych do korzystania z funduszu, natomiast ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych odwołuje się do zakresu pojęcia „różnych form wypoczynku”, wobec czego udokumentowanie wydatkowanych środków przeznaczonych na „wczasy pod gruszą” fakturami lub rachunkami jest zbędne ze względu na brak jednoznacznego przepisu nakazującego udokumentowanie takiego wydatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl zasady powszechnego opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy wymienia poszczególne źródła przychodów podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Na podstawie art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika (czy też członków jego rodziny), wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 21 sierpnia 2009r.) zwalnia się z podatku dochodowego wartość świadczeń rzeczowych otrzymanych przez pracownika, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych – do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towar lub usługi.

Ww. przepis został zmieniony przez art. 1 lit. b) ustawy z dnia 17 lipca 2009r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 125, poz. 1037). Zmiana ta weszła w życie z dniem 22 sierpnia 2009r., przy czym ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 01 stycznia 2009r.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 22 sierpnia 2009r., zwalnia się od podatku dochodowego wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Podkreślić tutaj należy, iż istotną zmianą znowelizowanego przepisu jest zwolnienie z opodatkowania – przy warunkach ustawą przewidzianych - wartości świadczeń pieniężnych sfinansowanych ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Jak wynika ze znowelizowanego przepisu, zwolniona od podatku jest wartość rzeczowych jak i pieniężnych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

*   świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej,
*   świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego bądź pieniężnego,
*   jest w całości sfinansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych,
*   wysokość tych świadczeń nie przekracza w roku podatkowym kwoty 380 zł.

Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 04 marca 1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996r. Nr 70, poz. 335 ze zm.) działalność socjalna to usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca w 2009r. wypłacił pracownikom na podstawie ich wniosków świadczenia pieniężne w formie „wczasów pod gruszą” finansowane w całości z funduszu socjalnego w następujący sposób:

1.  od 01 stycznia 2009r. do 21 sierpnia 2009r. potrącając zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od całości dokonanych wypłat,
2.  od 22 sierpnia 2009r. dokonując potrącenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od dokonanych wypłat przekraczających 380 zł; uznając kwotę 380 zł za zwolnioną z opodatkowania w myśli znowelizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca zaznaczył, że świadczenie pieniężne w postaci „wczasów pod gruszą” przysługuje pracownikowi raz w roku i pracownicy nie korzystali do tej pory z żadnych form pomocy z funduszu socjalnego.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów należy stwierdzić, że zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje tylko świadczenia łącznie wynoszące nie więcej niż 380 zł w roku podatkowym, przy czym wartość świadczeń rzeczowych i świadczeń pieniężnych przyznanych pracownikowi podlega sumowaniu. W sytuacji jednak gdy wystąpi nadwyżka powyżej tej kwoty, wówczas tą różnicę należy zaliczyć do przychodu pracownika podlegającego opodatkowaniu, odprowadzić od niej zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wykazać w informacji PIT-11 jako przychód ze stosunku pracy.

Należy również zaznaczyć, że zwolnienie to ma zastosowanie do dochodów osiągniętych od 01 stycznia 2009r. Natomiast jeśli wnioskodawca od „wczasów pod gruszą” wypłaconych od 01 stycznia 2009r. do 21 sierpnia 2009r. pobrał zaliczkę to postąpił zgodnie z wówczas obowiązującymi przepisami. Dopiero w PIT-11 płatnik uwzględni zwolnienie a podatnik odzyska nadpłaconą zaliczkę wykazując nadpłatę w zeznaniu rocznym.

W związku z tym Wnioskodawca - nie potrącając zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych od dnia 22 sierpnia 2009r. świadczeń w formie „wczasów pod gruszą” do wysokości 380 zł, nie będąc jednocześnie w posiadaniu żadnych dokumentów potwierdzających wykorzystanie tych środków zgodnie z wnioskowanym przez pracowników celem - postąpił prawidłowo, pod warunkiem, że istotnie finansowanie tzw. „wczasów pod gruszą”, to finansowanie działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

Tym samym stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.