Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-295/09/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-07-09
Teza: Czy przychód uzyskany ze sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu nabytego w 2005 roku wraz z prawem własności budynku mieszkalnego w trakcie budowy jest zwolniony z opodatkowania 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, jeśli przychód ten został przekazany na własne cele mieszkaniowe?
Słowa kluczowe: budowa; budynek-budynek mieszkalny; nieruchomości; nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; opodatkowanie; prawa-prawa majątkowe; sprzedaż; sprzedaż-sprzedaż praw; użytkowanie (używanie); użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; wybudowanie; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2009 r. (data wpływu 6 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości nabytej w 2005 roku - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek (uzupełniony pismem z dnia 24 kwietnia 2009 roku) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości nabytej w 2005 roku.

Z uwagi, że złożony wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem nr ITPB1/415-295/09-2/IG z dnia 22 czerwca 2009 roku wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego. Wezwanie doręczone zostało Wnioskodawcy w dniu 26 czerwca 2009 roku.

W przedmiotowym wniosku oraz w piśmie uzupełniającym z dnia 29 czerwca 2009 roku (data wpływu 3 lipca 2009 r.) przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni wraz z mężem i jeszcze jednym małżeństwem nabyła w dniu 16 grudnia 2005 roku za własne środki prawo wieczystego użytkowania nieruchomości. Na gruncie tym małżonkowie rozpoczęli budowę domu finansowaną z kredytu bankowego. 8 maja 2007 roku sprzedali powyższe prawo wieczystego użytkowania wraz ze znajdującym się na tym gruncie budynkiem mieszkalnym.

Z pisma wyjaśniającego wynika, że w dniu dokonania sprzedaży budowa budynku mieszkalnego nie została zakończona w myśl przepisów prawa budowlanego (budowa nie została formalnie zakończona), w budynku tym Pani i jej małżonek nie zamieszkali. Wskazuje Pani, że budowę zakończyli w roku 2006 i budynek nadawał się do zamieszkania, gdyż posiadał wszelkie niezbędne instalacje, tj. wodno-kanalizacyjną, elektryczną. W domu były zamontowane drzwi, okna, toaleta, kran, elektryczność. W akcie notarialnym widnieje zapis: sprzedano „prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz własności znajdującego się na tym gruncie budynku mieszkalnego, tj. budynek parterowy mieszkalny niepodpiwniczony o powierzchni 1232,20 m. kw, o dachu kopertowym, krytym dachówką z wstawionymi oknami i drzwiami wejściowymi w stanie surowym zamkniętym. Z uzyskanej kwoty ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości małżonkowie spłacili zaciągnięty kredyt na sprzedaną nieruchomość i w ciągu czternastu dni od dnia sprzedaży złożyli PIT-23 wraz z oświadczeniem o przeznaczeniu kwoty uzyskanej ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe. W dniu 27 grudnia 2006 roku nabyli również za kredyt kolejne prawo wieczystego użytkowania gruntu. W dniu 25 maja 2007 roku małżonkowie rozpoczęli budowę domu (w którym obecnie mieszkają), na którą przeznaczyli kwotę uzyskaną ze sprzedaży pierwszej nieruchomości oraz na spłatę kolejnego kredytu hipotecznego. W 2009 roku mija czas, kiedy Wnioskodawca musi rozliczyć się ze środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości. Kwota wydatków na dom, który aktualnie zamieszkują znacznie przekroczyła kwotę uzyskaną ze sprzedaży 8 maja 2007 roku. Wydatki udokumentowane są fakturami.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu nabytego w 2005 roku wraz z prawem własności budynku mieszkalnego w trakcie budowy jest zwolniony z opodatkowania 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, jeśli przychód ten został przekazany na własne cele mieszkaniowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, w stosunku do przychodu ze sprzedaży nieruchomości nabytych przed 1 stycznia 2007 roku zastosowanie ma następujące zwolnienie: wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku albo prawa wieczystego użytkowania lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
*   na budowę, rozbudowę, nadbudowę, remont lub modernizacje własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zdaniem Wnioskodawcy nie należy rozdzielać prawa wieczystego użytkowania gruntu i domu wzniesionego na tym gruncie i opodatkowywać według różnych zasad oraz sprzedawać różnym osobom, gdyż dom jest trwale związany z gruntem i nie może być oddzielnym przedmiotem transakcji kupna-sprzedaży. Wydatkowanie całej kwoty na własne cele mieszkaniowe zwalnia z płacenia podatku.

Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale związane z gruntem lub część takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, przez budynek rozumie się taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Zatem dom sprzedany w 2007 roku w pełni spełnia definicję budynku w rozumieniu prawa budowlanego i jest nieruchomością w rozumieniu kodeksu cywilnego i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym sprzedaż winna być opodatkowana tak jak nieruchomość. Należy jeszcze dodać, iż w akcie notarialnym wyraźnie nie wydzielono wartości prawa użytkowania wieczystego i wartości budynku, dlatego powinno być traktowane jako jeden przedmiot sprzedaży. Należy też podnieść, że dom w chwili sprzedaży mógł zostać zamieszkany, mimo że nie był oddany do użytku przez nadzór budowlany.

Reasumując, zbycie w 2007 roku nieruchomości nabytej w 2005 roku i przeznaczenie całej kwoty na własne cele mieszkaniowe – w ocenienie Wnioskodawcy - podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zmianami) źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych klasyfikuje przychody uzyskane przez osoby fizyczne do określonych źródeł przychodów. Zgodnie zaś z zasadą autonomii poszczególnych źródeł przychodów wszelkie przychody przyporządkowane są do poszczególnych źródeł: w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości – do źródła przychodu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, zaś w przypadku sprzedaży praw majątkowych – do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r., Nr 217, poz. 1588) wprowadzono obowiązujące od 1 stycznia 2007 r., nowe zasady opodatkowania dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na treść przepisu art. 7 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. do odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Sprzedaż nieruchomości nabytych przed 1 stycznia 2007 roku stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym zgodnie z art. 28 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 roku.

Zasada ta nie ma zastosowania do podatników, którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania tej sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e) ww. ustawy.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,

*   na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

*   na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację – na cele mieszkalne – własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) tej ustawy stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, w części wydatkowanej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo - kredytowej, mających siedzibę na terytorium RP, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów.

Z powyższego wynika, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego dochodu ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, jest wyłącznie wydatkowanie otrzymanych środków pieniężnych na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e) ustawy.

Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e) ustawy, podatek jest płatny najpóźniej następnego dnia po upływie terminów określonych w tym przepisie wraz z odsetkami naliczanymi: 1) od terminu płatności określonego w art. 28 ust. 2 do dnia, w którym upłynęły dwa lata od dnia sprzedaży - w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych, 2) począwszy od następnego dnia po upływie dwóch lat, licząc od dnia sprzedaży, aż do dnia zapłaty - w pełnej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych. Zgodnie z art. 28 ust. 4 ustawy w terminie płatności podatku podatnik jest obowiązany złożyć deklarację według ustalonego wzoru.

Jednakże wskazać należy, że przedmiotowe zwolnienie dotyczy wyłącznie wydatkowania przychodów uzyskanych ze źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, lecz posługuje się pojęciem zdefiniowanym w art. 46-48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 46 § 1 ww. ustawy, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Stąd też nieruchomością jest również budynek trwale z „gruntem” związany, bowiem na mocy przepisów szczególnych stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności (art. 235, w związku z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego). Sytuację taką przewidują przepisy o użytkowaniu wieczystym.

Pojęcie użytkowania wieczystego zawarte zostało w art. 232 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z paragrafem pierwszym powołanego przepisu, grunty stanowiące własność Skarbu Państwa położone w granicach administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym i osobom prawnym. Natomiast w myśl art. 235 § 1 wskazanego kodeksu budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie należącym do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków przez wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i innych urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Paragraf 2 cytowanego przepisu stanowi jednak, że przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.

Jak wynika z powyższego, użytkowanie wieczyste dotyczy gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub gmin i ich związków, oddanych w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym lub prawnym. Natomiast budynki wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gminy przez wieczystego użytkownika stanowią odrębną własność. Zatem, prawo własności budynku wybudowanego na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste jest ściśle związane z tym prawem, jednakże oba te prawa stanowią oddzielny przedmiot władania. Dlatego też pięcioletni termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczyć należy odrębnie dla nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz dla wybudowanego (nabytego) na nim budynku.

W przypadku sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu i budynku trwale z nim związanego lub części tego budynku, źródłem przychodu jest zarówno sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu, jak i sprzedaż wybudowanego (nabytego) budynku, dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu bądź wybudowanie (nabycie) budynku. Okres pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 wyżej powołanej ustawy, jest w takim przypadku liczony odrębnie – od daty nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu i odrębnie od daty wybudowania (nabycia) budynku.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że prawo wieczystego użytkowania gruntu nabyła Pani wraz z mężem w 2005 r. Oznacza to, iż dokona w dniu 8 maja 2007 roku sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu – jako nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, została dokonana przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Odrębną kwestię – w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego – stanowi natomiast niezakończona budowa budynku mieszkalnego. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym zawiera potocznie słowa języka polskiego i w związku z tym użyte w jego treści słowo „wybudowanie” rozumieć należy w myśl sensu, jaki nadaje temu słowu słownik języka polskiego, czyli „postawienie, wzniesienie domu”. Nie ma wątpliwości, że słowu „wybudowanie” przypisano czas przeszły dokonany, co oznacza wybudowanie budynku w takim stanie, by nadawał się do zamieszkania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że nie posiada Pani żadnej dokumentacji wskazującej, że budowa budynku w sensie formalnym została zakończona (nie zawiadomiono właściwego organu o zakończeniu budowy), a budynek sprzedany został w stanie surowym zamkniętym, z czego wynika, ze nie wykonano w nim wszystkich prac przewidzianych w projekcie budowlanym, a zatem budynek ten – w momencie sprzedaży - był nadal w trakcie budowy (nie został wybudowany) i nie został oddany do użytkowania.

Jak wskazano we wniosku przedmiotem sprzedaży był budynek w stanie surowym zamkniętym, co wynika m.in. z aktu notarialnego, na mocy którego została dokonana sprzedaż. Zatem budynek w trakcie budowy nie stanowi odrębnej nieruchomości, o której mowa w art. 235 § 1 Kodeksu cywilnego i przychód z jego sprzedaży nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy podatkowej.

W myśl natomiast cytowanego art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a) - c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 18 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw od topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” oznacza, że jest to wyliczenie tylko przykładowe. Przychodami z praw majątkowych są więc również przychody z innych praw majątkowych nie wymienionych w tym przepisie.

Dochody z praw majątkowych podlegają kumulacji z pozostałymi dochodami zgodnie z art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponieważ ustawodawca nie zdefiniował pojęcia praw majątkowych, wyjaśniając je odwołać się należy do poglądów doktryny prawa, zgodnie z którymi za prawa majątkowe uważa się uprawnienie określonego podmiotu, pozostające w ścisłym związku z jego ekonomicznym interesem, z jego majątkiem. W szczególności zalicza się do nich prawa rzeczowe, w tym prawo własności, wierzytelności, prawa majątkowe – małżeńskie, a także prawa własności intelektualnej.

Sprzedaż poniesionych nakładów, jako „niezakończonej budowy” zakwalifikować należy zatem jako zbycie praw majątkowych w postaci roszczeń o zwrot nakładów przysługujących zgodnie z prawem cywilnym osobie, która nakłady te poczyniła. Tym samym, nie może mieć zastosowania zasada wynikająca z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku, iż do odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 roku, stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 roku, albowiem jak wskazano poniesione nakłady należy traktować jako prawa majątkowe, wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, przychód uzyskany ze zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu może podlegać zwolnieniu z opodatkowania 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o ile kwoty uzyskane z jego sprzedaży zostały wydatkowane – w określonym terminie - na inne cele mieszkaniowe, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 roku. Natomiast odpłatne zbycie nieukończonej budowy, jak wykazano nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotem sprzedaży nie była nieruchomość nabyta bądź wybudowana (oddana do używania) przed 1 stycznia 2007 roku, co wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub e) ww. ustawy. Odpłatne zbycie prawa majątkowego związanego z niezakończoną budową budynku mieszkalnego – jako przychód z praw majątkowych - należy opodatkować na zasadach ogólnych, w zeznaniu rocznym, wg skali podatkowej obowiązującej w danym roku, uwzględniając udokumentowane koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 1 ww. ustawy.

Jednocześnie mając na uwadze, iż prawo wieczystego użytkowania gruntu wraz nieukończoną budową było wspólną własnością Pani i Małżonka, zaznacza się, że niniejsza interpretacja dotyczy również Małżonka, z tym, że zgodnie z art. 14k § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zastosowanie się do niej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego tę interpretację nie może szkodzić - również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej – tylko Wnioskodawcy.

Małżonek Pani chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.