Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.488.2021.9.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Skutki podatkowe wypłaty zaliczek na poczet zysku na rzecz
komplementariusza.
Słowa kluczowe: przychód-moment powstania przychodów
spółki-spółka komandytowa
wspólnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.-
Moment powstania przychodu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 maja 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 14 maja 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    skutków podatkowych wypłaty zaliczek na poczet zysku na rzecz komplementariusza.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest komplementariuszem w spółce X spółka komandytowa (Spółka).
    Przepisy dotyczące opodatkowania spółek komandytowych i ich wspólników
    wprowadzane ustawą z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i innych ustaw (Dz. U. 2020 r., poz. 2123) stosują się do
    niej od dnia 1 stycznia 2021 r. i z tym dniem stała się ona podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych.
    Wnioskodawcy przysługuje udział w zyskach Spółki wynoszący 56,79%. Wspólnicy mogą w
    drodze uchwały zmienić obowiązujące udziały w zyskach Spółki, na okres nie dłuższy niż
    rok. Umowa Spółki przewiduje prawo Wnioskodawcy do udziału w zysku Spółki po
    zakończeniu jej roku obrotowego, którym jest rok kalendarzowy. Przewiduje również
    możliwość dokonywania wypłat zaliczek na poczet zysku danego roku obrotowego w
    trakcie jego trwania. Zaliczki wypłacane są z bieżących środków obrotowych, w
    proporcjach wynikających z udziału komplementariuszy (w tym Wnioskodawcy w zyskach
    Spółki).
    Spółka rozlicza podatek dochodowy według zasad określonych w art. 25 ust. 1 ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r., poz.
    1406, z późn. zm., dalej ustawa o PDOP), tj. wpłacając zaliczki miesięczne na podatek
    dochodowy od osób prawnych. Zaliczki na podatek Spółka wpłaca w terminie do 20 dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, za który jest wpłacana zaliczka. Zaliczkę za ostatni
    miesiąc roku podatkowego Spółka wpłacać będzie w terminie do 20 dnia pierwszego
    miesiąca następnego roku podatkowego.
    Pytania
    1. Czy od zaliczek wypłacanych na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki
      zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, powstanie u Wnioskodawcy w momencie ich
      wypłaty przez Spółkę?
    2. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie 1, czy od podatku dochodowego od
      osób fizycznych należnego od przychodów Wnioskodawcy z tytułu wypłaconych Mu
      zaliczek na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki, podlegają odliczeniu
      zapłacone przez Spółkę zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych (od
      procentowej części udziału w zysku przypadającego na Wnioskodawcę, za miesięczne
      okresy do wypłaty zaliczki na poczet zysku)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Od zaliczek wypłacanych na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki zobowiązanie
    podatkowe, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm., dalej
    „ustawa o PDOF”), nie powstanie u Wnioskodawcy w momencie ich wypłaty przez Spółkę.

    Zgodnie z art. 41 ust. 4e ustawy o PDOF, spółki o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c (czyli
    od 1 stycznia 2021 r. również Spółka) tej ustawy, obowiązane są jako płatnicy pobierać
    zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 tej ustawy, z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e tej ustawy.
    Zgodnie z art. 24 ust. 5 ustawy o PDOF, momentem uzyskania przychodu (dochodu), od
    którego należny jest zryczałtowany podatek, jest faktyczne uzyskanie przychodu
    (dochodu) z tego udziału.
    Oznacza to, że w momencie zaliczkowej wypłaty na poczet zysku po stronie
    komplementariusza powstaje obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 4 ustawy
    Ordynacja podatkowa. Zgodnie z nim obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw
    podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w
    związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Samo powstanie
    obowiązku podatkowego nie oznacza zatem jeszcze, że na podatniku ciąży obowiązek
    zapłaty podatku. Powstaje on bowiem dopiero wówczas, gdy obowiązek podatkowy
    przekształci się w zobowiązanie podatkowe, którym zgodnie z art. 5 ustawy Ordynacja
    podatkowa jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do
    zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego podatku w
    wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.
    Jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe
    jest zatem fakt, że podatnik jest w stanie określić wysokość należnego do zapłaty podatku.
    Bez istnienia tego elementu nie można twierdzić, że powstało zobowiązanie podatkowe,
    prowadzące do konieczności zapłaty podatku. Jeżeli Spółka, jako płatnik, miałaby
    obowiązek pobrania podatku, powinna posiadać dane niezbędne do jego wyliczenia, czyli
    musi znać jego wysokość. Obowiązek poboru podatku przez płatnika nastąpi dopiero
    wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe. Bez
    takiego przekształcenia, płatnik nie będzie mógł prawidłowo wywiązać się ze swojego
    obowiązku, gdyż nie będzie miał podstaw do określenia wysokości podatku, który
    powinien pobrać od podatnika i przekazać właściwemu organowi podatkowemu.
    Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat zysku komplementariuszowi
    przez Spółkę, jako płatnika, nałożony został jak wspomniano w art. 41 ust. 4e ustawy o
    PDOF. Wynika z niego, że pobór zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PDOF. Ustawa wskazuje
    wprost, w jaki sposób płatnik powinien obliczyć ten podatek i oczywistym jest, że aby go
    pobrać podatek od podatnika, płatnik powinien wcześniej dokonać prawidłowego jego
    obliczenia. Wobec powyższego, Spółka chcąc pobrać zryczałtowany podatek od wypłat
    Wnioskodawcy Jego udziału w zysku, powinna go wyliczyć z uwzględnieniem zasad
    przewidzianych w powyższym przepisie.
    Jak wynika z art. 30a ust. 6a ustawy o PDOF, zryczałtowany podatek obliczony zgodnie z
    ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w
    zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę
    odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i
    podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o PDOP,
    za rok podatkowy z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.
    Art. 30a ust. 6a ustawy o PDOF nie tylko zawiera sformułowanie „podatku należnego”, ale
    także „podatku za rok podatkowy”. Podatek należny w odniesieniu do roku podatkowego
    oznacza, że odliczenie od zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodu
    komplementariusza z tytułu udziału w zysku podatku należnego zapłaconego przez Spółkę
    odnosi się do roku podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
    uzyskany. Skoro bowiem art. 30a ust. 6a ustawy o PDOF odnosi się do podatku należnego
    obliczonego według art. 19 ustawy o PDOP, oznacza to że chodzi wyłącznie o zaliczenie na
    poczet PDOF zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z tytułu udziału w
    zysku Spółki, PDOP wynikającego z jej zeznania rocznego CIT-8.

    Skoro do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a
    ustawy o PDOF konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego Spółki za rok
    podatkowy, to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu
    zaliczki na poczet udziału w jej zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe
    dopiero w momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 ustawy o PDOP.
    Wówczas dopiero znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza.
    W konsekwencji, w tym momencie Spółka jako płatnik będzie mogła zrealizować swój
    obowiązek w postaci obliczenia podatku, a w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia
    właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób Spółka jako płatnik jest w stanie
    zrealizować wynikający z art. 41 ust. 4e ustawy obowiązek pobrania podatku z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e tej ustawy.
    Wypłacając zatem Wnioskodawcy, jako komplementariuszowi, w trakcie roku
    podatkowego zaliczki na poczet zysku, Spółka nie ma obowiązku pobierania
    zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4a ustawy o
    PDOF. Ustawa o PDOF nie wprowadza bowiem obowiązku pobierania przez płatnika
    zaliczek na podatek zryczałtowany, lecz zryczałtowany podatek. Obliczenie zaś wysokości
    zryczałtowanego podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust.
    6a ustawy PDOF, co jest możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego Spółki za rok
    podatkowy, z którego przychód Wnioskodawcy z tytułu udziału w zysku zostanie uzyskany.
    Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 grudnia 2020
    r. (sygn. akt II FSK 2048/18). Orzeczenie to zapadło co prawda w sprawie dotyczącej
    rozliczeń podatkowych komplementariuszy spółki komandytowo-akcyjnej, ale z uwagi na
    zmiany w ustawach o PDOP i PDOF od 1 stycznia 2021 r. i objęcie statusem podatnika
    PDOP również spółki komandytowej, przedstawione w nim uzasadnienie znajduje
    zastosowanie również w stanie faktycznym będącym przedmiotem wniosku.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, od zaliczek wypłacanych na poczet zysku danego
    roku obrotowego Spółki zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4
    ustawy o PDOF, nie powstanie u Wnioskodawcy w momencie ich wypłaty przez Spółkę.
    Ad 2
    W przypadku uznania, że od zaliczek wypłacanych na poczet zysku danego roku
    obrotowego Spółki, zobowiązanie podatkowe u Wnioskodawcy powstanie jednak w
    momencie ich wypłaty przez Spółkę, od podatku dochodowego od osób fizycznych
    należnego od przychodów Wnioskodawcy z tytułu wypłaconych Mu zaliczek na poczet
    zysku podlegają odliczeniu zapłacone przez Spółkę zaliczki na podatek dochodowy od
    osób prawnych (od procentowej części udziału w zysku przypadającego na Wnioskodawcę,
    za miesięczne okresy do wypłaty zaliczki na poczet zysku).
    Jeśliby jednak uznać, że od zaliczek wypłacanych na poczet zysku danego roku
    obrotowego Spółki zobowiązanie podatkowe u Wnioskodawcy powstanie w momencie ich
    wypłaty przez Spółkę, brak byłoby możliwości bezpośredniego literalnego zastosowania
    uregulowań, o których mowa w art. 30a ust. 6 ustawy o PDOF w stosunku do bieżąco
    wypłacanych Wnioskodawcy zaliczek na poczet zysku za bieżący rok obrotowy.
    Nie powinno to jednak oznaczać, że skoro odliczenie literalnie nie jest możliwe, należałoby
    w całości opodatkować zaliczkowe wypłaty na poczet zysku podatkiem zryczałtowanym.
    Przeciwnie: skoro intencją ustawodawcy było zróżnicowanie opodatkowania wspólników
    spółek komandytowych ze względu na ich cechy podmiotowe (tj. rolę pełnionej w spółce),
    a nie ze względu na sposób lub czas otrzymywania wypłat z zysku, to istotą omawianego
    jest by komplementariusz w spółce komandytowej był wspólnikiem uprzywilejowanym
    względem innych wspólników, czyli chronionym przed efektami podwójnego
    opodatkowania.
    Przy takim odczytaniu celu ustawodawcy i jednoczesnym uznaniu, że zaliczki wypłacane
    na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki podlegają jednak opodatkowaniu w

    momencie ich wypłaty Wnioskodawcy przez Spółkę, nie można ograniczać prawa do
    odliczenia z art. 30a ust. 6a ustawy o PDOF jedynie do tych komplementariuszy, którzy
    otrzymują wypłaty z zysku dopiero po powstaniu podatku należnego Spółki na gruncie
    ustawy o PDOP.
    Intencją ustawodawcy nie było bowiem różnicowanie form i czasu (zaliczkowo w trakcie
    danego roku – od wypłacanych po zakończeniu danego roku) wypłaty tego samego zysku
    na formy mniej lub bardziej atrakcyjne podatkowo. Przeczyłoby racjonalności
    ustawodawcy, faworyzowanie danego sposobu i czasu wypłaty tego samego zysku, a
    zdecydowane zniechęcanie do innych jego form i terminów. Uprzywilejowane
    opodatkowanie komplementariusza w zamyśle ustawodawcy powinno być niezależne od
    ekonomicznego i czasowego aspektu wypłaty zysku spółki komandytowej na jego rzecz.
    Wykładnia celowościowa i systemowa art. 30a ust. 6 ustawy o PDOF prowadzi zatem –
    zdaniem Wnioskodawcy – do wniosku, że aby przepis ten był możliwy do zastosowania,
    opłacane w trakcie trwania roku podatkowego przez Spółkę należne zaliczki na PDOF (od
    części zysku przypadającego na Wnioskodawcę, za okres do wypłaty Mu zaliczek na poczet
    zysku), podlegają zaliczeniu na poczet PDOF należnego od przychodów uzyskiwanych
    przez Niego jako komplementariusza z zysku Spółki. Biorąc pod uwagę przedstawiony
    powyżej cel ustawodawcy, nie można ograniczać prawa do odliczenia z art. 30a ust. 6
    ustawy o PDOF jedynie do tych komplementariuszy, którzy otrzymują wypłaty z zysku
    dopiero po powstaniu podatku należnego spółki komandytowej na gruncie ustawy o
    PDOP. Intencją ustawodawcy – w ocenie Wnioskodawcy – nie było bowiem różnicowanie
    form i czasu (zaliczkowo w trakcie danego roku – od wypłacanych po zakończeniu danego
    roku) wypłaty tego samego zysku na formy mniej lub bardziej atrakcyjne podatkowo.
    Jeżeli uznać, że zaliczki wypłacane na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki
    podlegają jednak opodatkowaniu w momencie ich wypłaty Wnioskodawcy przez Spółkę,
    nie można art. 30a ust. 6 ustawy o PDOF interpretować w ten sposób, że trzeba z jego
    zastosowaniem oczekiwać na koniec roku podatkowego Spółki. W przeciwnym razie
    komplementariusze spółek komandytowych, które wypłacają zaliczki na poczet zysku na
    bieżąco (w trakcie roku), byliby w gorszej sytuacji niż ci, którzy są wspólnikami w takich
    spółkach, które wypłacają zysk dopiero po zakończeniu roku obrotowego. Aby przepis art.
    30a ust. 6 ustawy o PDOF był możliwy do zastosowania, należy dokonać obliczenia
    podstawy opodatkowania i wysokości zaliczki na PDOP na koniec okresu
    sprawozdawczego zgodnego z regulacjami ustawy o PDOP, czyli w przypadku Spółki –
    miesiąca. Dopiero bowiem, gdy znana jest kwota należnej miesięcznej zaliczki na poczet
    PDOP, możliwe jest określenie kwoty odliczenia przysługującego Wnioskodawcy od kwoty
    zryczałtowanego PDOF do zapłaty (pobrania przez Spółkę) od wypłaconej zaliczki na
    poczet jego zysku.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania, że od zaliczek
    wypłacanych na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki zobowiązanie podatkowe u
    Wnioskodawcy powstanie jednak w momencie ich wypłaty przez Spółkę, od PDOF
    należnego od przychodów Wnioskodawcy z tytułu wypłaconych Mu zaliczek na poczet
    zysku podlegają odliczeniu zapłacone przez Spółkę zaliczki na PDOP (od procentowej
    części udziału w zysku przypadającego na Wnioskodawcę, za miesięczne okresy do
    wypłaty zaliczki na poczet zysku).
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 13 sierpnia 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak: 0113-KDIPT2-3.4011.488.2021.1.SJ, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 19 sierpnia 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną

    17 września 2021 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie.
    Wniósł Pan o:
    · uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej;
    · uznanie w wyroku, że stanowisko przedstawione przez Stronę we wniosku o wydanie
      interpretacji indywidualnej z 14 maja 2021 r. jest prawidłowe;
    · zasądzenie zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw
      przez Stronę, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 maja 2022 r. sygn. akt III SA
    /Wa 2492/21 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 3 czerwca 2025 r. sygn. akt II FSK 1111/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok – którym WSA uchylił interpretację z 13 sierpnia 2021 r. znak: 0113-KDIPT 2-
    3.4011.488.2021.1.SJ – stał się prawomocny 3 czerwca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    · uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      ww. wyrokach;
    · ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z
    2020 r. poz. 1526 ze zm.):
      Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
      spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka
      akcyjna.
    Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę
      partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych:
      Spółką komandytową jest spółka osobowa, której celem jest prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, natomiast za zobowiązania spółki wobec
      wierzycieli co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) ponosi odpowiedzialność
      bez ograniczeń i co najmniej jeden wspólnik (komandytariusz) ponosi ograniczoną
      odpowiedzialność.

    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu ww. podatkiem zawiera art. 10
    ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z jej art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
      zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Zgodnie z art. 5a pkt 26 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Stosownie do art. 5a pkt 28 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę
      komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.
    Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to
      również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e.
    W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z dnia 28
    listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: „Ustawa Zmieniająca”), spółki
    komandytowe uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w
    terminie – 1 stycznia 2021 r. lub 1 maja 2021 r. (art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych został zmieniony przez art. 2 pkt 1 lit. a) tiret pierwszy
    ustawy zmieniającej).
    Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze. zm.):
      Przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek
      komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Spółki komandytowe stały się odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku
    dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy spółka komandytowa przestała być spółką
    transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę
    komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika. Zaś
    wspólnicy tych spółek będący osobami fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych
    spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
        a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
          emerytalnych na rachunkach ilościowych,

        b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
          ogólnego) w spółdzielniach,
        c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
        d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
          odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Zgodnie z art. 24 ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód)
      faktycznie uzyskany z tego udziału.
    Ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w
    zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet
    zysku. Niemniej jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki w
    rozumieniu art. 5a pkt 28 ustawy jest traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z
    udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki
    powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 52a.
    Zgodnie z art. 30a ust. 6a cytowanej ustawy:
      Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi
      procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od
      dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
      uzyskany.
    Stosownie do art. 30a ust. 6b ww. ustawy:
      Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a nie może przekroczyć kwoty
      podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak
    w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę przez
    nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do
    dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Na mocy art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału
      w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie
      uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym
      roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od
      końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym

      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Stosownie natomiast do treści art. 41 ust. 4 powołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    W myśl art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać
      zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
    Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020
    r., poz. 1325 ze zm.):
      Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych
      nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku
      z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach.
    Natomiast stosownie do art. 5 ww. ustawy:
      Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki
      samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu
      określonych w przepisach prawa podatkowego.
    Zatem jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie
    podatkowe jest możliwość określenia wysokości należnego podatku do zapłaty. W
    konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku, powinien posiadać dane
    niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość.
    Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat zysku komplementariuszowi
    przez spółkę, jako płatnika, jak wyżej wspomniano, nałożony został w art. 41 ust. 4e u.p.d.
    o.f. Jednoznacznie wynika z niego, że pobór zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wprost zatem
    wskazał w jaki sposób płatnik powinien obliczyć podatek. Nie wymaga szerszego
    uzasadnienia, że aby pobrać podatek od podatnika, płatnik powinien wcześniej dokonać
    prawidłowego jego obliczenia. Wobec powyższego Spółka chcąc pobrać zryczałtowany
    podatek od wypłat komplementariuszowi udziału w zysku, powinna go wyliczyć z
    uwzględnieniem zasad przewidzianych w powyższym przepisie.
    Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 26 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 2492/21:
      Mając zatem na uwadze treść art. 30a ust. 6a ustawy o PIT, należy stwierdzić, że
      wykładnia językowa tego przepisu daje jednoznaczne rezultaty i brak jest podstaw do
      sięgania po inne rodzaje wykładni. Przepis ten nie tylko zawiera sformułowanie
      „podatku należnego” ale także „podatku za rok podatkowy”. Podatek należny w
      odniesieniu do roku podatkowego oznacza, że ustawodawca przyjął, że odliczenie od
      zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodu komplementariusza z tytułu
      udziału w zysku podatku należnego zapłaconego przez spółkę komandytową odnosi
      się do roku podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został
      uzyskany. Skoro bowiem art. 30a ust. 6a ustawy o PIT odnosi się do podatku
      należnego obliczonego według art. 19 ustawy o CIT, to znaczy, że chodzi wyłącznie o
      zaliczenie na poczet podatku zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z
      tytułu udziału w zysku spółki podatku dochodowego od osób prawnych mającego
      odzwierciedlenie/wynikającego z zeznania rocznego spółki komandytowej (CIT-8).

      Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust.
      6a ustawy o PIT, konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki, to
      obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na
      poczet udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie
      obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 ustawy o CIT. Dopiero wówczas
      znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza. W
      konsekwencji w tym momencie płatnik będzie mógł zrealizować swój obowiązek w
      postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia
      właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik zrealizuje
      wynikający z art. 41 ust. 4e ustawy o PIT obowiązek pobrania podatku z
      uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT.
      Taki sposób odczytania wzajemnej relacji pomiędzy art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 1 pkt
      4 oraz 6a-6e ustawy o PIT, odpowiada zamiarowi projektodawcy, zmierzającemu do
      zakazu podwójnego opodatkowania zysku komplementariusza spółki komandytowej.
      Konsekwencją nadania spółce komandytowej podmiotowości na gruncie ustawy o
      CIT jest wprowadzenie dwóch poziomów opodatkowania dochodu wypracowanego
      przez tą spółkę - podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do pozostałych spółek-
      podatników podatku CIT. Wspólnicy spółki komandytowej zostaną opodatkowani od
      faktycznie uzyskanego przez nich dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. W
      przypadku jednak wypłaty zysku na rzecz komplementariusza przyznane zostanie
      mu prawo do odliczenia od podatku naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku
      zapłaconego przez spółkę komandytową od własnych dochodów, w części, w jakiej
      zapłacony przez spółkę podatek ekonomicznie obniżał wypłacony
      komplementariuszowi zysk tej spółki. Żaden z nich nie będzie zatem opodatkowany
      na bieżąco z tytułu prowadzonej przez spółkę komandytową działalności
      gospodarczej. Wprowadzenie do art. 41 ust. 4e ustawy o PIT sformułowania, że
      pobór podatku ma następować przez płatnika z uwzględnieniem zasad określonych
      w art. 30a ust. 6a-6e oznacza, że zamiar projektodawcy znalazł odzwierciedlenie w
      tekście ustawy podatkowej. Dodatkowo jeszcze raz należy wskazać, że ustawodawca
      nie wprowadził w przypadku zaliczkowej wypłaty zysku komplementariuszowi,
      obowiązku pobierania przez spółkę zaliczek na podatek.
      Powyższa wykładnia mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa
      podatkowego prowadzi do wniosku, że stanowisko Dyrektora KIS zaprezentowane w
      uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji, było błędne. Rację ma zatem skarżący, który
      twierdzi, że skoro do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z
      art. 30a ust. 6a ustawy o PIT konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego
      spółki za rok podatkowy, to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z
      chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w jej zyskach, przekształci się w
      zobowiązanie podatkowe dopiero w momencie obliczenia dochodu tej spółki na
      podstawie art. 19 ustawy o CIT. Wówczas dopiero znana będzie wysokość podatku
      do zapłaty przez komplementariusza. W konsekwencji, w tym momencie spółka jako
      płatnik będzie mogła zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, a w
      dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu.
    Mając na względzie powołane przepisy prawa, przedstawiony opis zdarzenia przyszłego i
    stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zajęte w prawomocnym
    wyroku z 26 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 2492/21 należy wskazać, że od zaliczek
    wypłacanych na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki zobowiązanie podatkowe, o
    którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    nie powstanie u Pana w momencie ich wypłaty przez Spółkę. Tym samym Spółka nie
    będzie mieć obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego z tego tytułu.

    Obliczenie zaś wysokości zryczałtowanego podatku powinno odbywać się według zasad
    określonych w art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co jest
    możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego Spółki za rok podatkowy, z którego
    Pana przychód z tytułu udziału w zysku zostanie uzyskany.
    Zatem Pana stanowisko w ww. zakresie (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    W konsekwencji bezprzedmiotowa jest ocena Pana stanowiska wyrażona w odniesieniu
    do pytania nr 2, ponieważ oczekiwał Pan na nie odpowiedzi w przypadku uznania, że od
    zaliczek wypłacanych na poczet zysku danego roku obrotowego Spółki, zobowiązanie
    podatkowe u Pana powstanie jednak w momencie ich wypłaty przez Spółkę.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wydania zaskarżonej interpretacji.
    Odnosząc się do powołanego przez Pana wyroku podkreślić należy, że dotyczy on
    konkretnej, indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym i tylko w niej jest
    wiążący. Dlatego, stosownie do art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia
    1997 r. – wskazać należy, że wyroki sądów nie są źródłem powszechnie obowiązującego
    prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego interpretację
    indywidualną.
    Jednocześnie informuję, że stosownie do art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego
    indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację
    indywidualną). Oznacza to, że niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w
    indywidualnej sprawie Pana i dotyczy skutków podatkowych (opisanego zdarzenia
    przyszłego) powstałych wyłącznie po Pana stronie. Niniejsza interpretacja nie odnosi więc
    do pozostałych wspólników Spółki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.