Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB6.4510.514.2016.1.AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-10-14
Teza: 1. Czy na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP Spółka ma prawo obniżania stosowanych stawek amortyzacyjnych równych stawkom z Wykazu do dowolnej wysokości (w tym do 0%)? 2. Czy po obniżeniu stawek amortyzacyjnych, Spółka będzie uprawniona do podwyższania tych stawek do dowolnego poziomu, nie wyższego jednak niż wartość wynikająca z Wykazu? 3. Czy zmiany, o których mowa pytaniu nr 1 i 2 dla środków trwałych wprowadzonych do Ewidencji Spółka może dokonywać jedynie w pierwszym miesiącu roku podatkowego? 4. Czy dla środków trwałych nowo wprowadzanych do Ewidencji, Spółka może zastosować niższą niż w Wykazie stawkę amortyzacji (w tym 0%) i stosować ją od pierwszego odpisu amortyzacyjnego?
Słowa kluczowe: amortyzacja; metoda-metoda liniowa; obniżka (obniżenie); stawka; stawka-stawka amortyzacyjna; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16j

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2016 r. (data wpływu 30 września 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   możliwości obniżenia stosowanych dotychczas stawek amortyzacyjnych równych stawkom z Wykazu do dowolnej wysokości (w tym do 0%) – **jest prawidłowe**;
*   uprawnienia do podwyższania stawek amortyzacyjnych (po dokonaniu obniżenia) do dowolnego poziomu, nie wyższego jednak niż wartość wynikająca z Wykazu – **jest prawidłowe**;
*   możliwości obniżenia bądź ponownego podwyższenia stawek amortyzacyjnych, w stosunku do środków trwałych już wprowadzonych do Ewidencji, w pierwszym miesiącu roku podatkowego – **jest prawidłowe**;
*   możliwości zastosowania dla środków trwałych nowo wprowadzanych do Ewidencji, niższej niż w Wykazie stawki amortyzacji (w tym 0%) i stosowania tej stawki od pierwszego odpisu amortyzacyjnego dla tego środka trwałego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad amortyzacji podatkowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „PDOP”). Wnioskodawca dokonuje odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.; dalej: „ustawy o PDOP”).

Ewidencja środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (dalej: „Ewidencja”) prowadzona przez Spółkę zawiera informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych.

Wprowadzając do Ewidencji środek trwały, Spółka dokonuje wyboru metody oraz stawki amortyzacyjnej.

Spółka stosuje liniową metodę amortyzacji, o której mowa w art. 16i ustawy o PDOP – dla takich środków trwałych stawka amortyzacji nie przekracza (jest równa lub niższa) stawki z wykazu stawek amortyzacyjnych (załącznik nr 1 do ustawy o PDOP, dalej: „Wykaz”).

Spółka nie stosuje podwyższonych stawek amortyzacji zgodnie z art. 16i ust. 2 ustawy o PDOP. Odpisy amortyzacyjne dokonywane są comiesięcznie.

Spółka dokonywała wydłużenia okresu amortyzacji, poprzez obniżenie stawek amortyzacyjnych, a w przyszłości zamierza odpowiednio podwyższać je do pierwotnie stosowanych stawek amortyzacyjnych lub do stawek amortyzacyjnych niższych od stawek pierwotnych, jednak w każdym przypadku podwyższone stawki nie będą wyższe od stawek wynikających z Wykazu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP Spółka ma prawo obniżania stosowanych stawek amortyzacyjnych równych stawkom z Wykazu do dowolnej wysokości (w tym do 0%)?
2.  Czy po obniżeniu stawek amortyzacyjnych, Spółka będzie uprawniona do podwyższania tych stawek do dowolnego poziomu, nie wyższego jednak niż wartość wynikająca z Wykazu?
3.  Czy zmiany, o których mowa pytaniu nr 1 i 2 dla środków trwałych wprowadzonych do Ewidencji Spółka może dokonywać jedynie w pierwszym miesiącu roku podatkowego?
4.  Czy dla środków trwałych nowo wprowadzanych do Ewidencji, Spółka może zastosować niższą niż w Wykazie stawkę amortyzacji (w tym 0%) i stosować ją od pierwszego odpisu amortyzacyjnego?

Stanowisko Wnioskodawcy.

1.  Spółka ma prawo obniżać stosowane dotychczas stawki amortyzacyjne równe stawkom z Wykazu do dowolnej wysokości (w tym do 0%);
2.  Po dokonaniu obniżenia stawek amortyzacyjnych, Spółka będzie uprawniona do podwyższania tych stawek do dowolnego poziomu, nie wyższego jednak niż wartość wynikająca z Wykazu;
3.  W stosunku do środków trwałych już wprowadzonych do Ewidencji, obniżenia bądź ponownego podwyższenia stawek amortyzacyjnych, Spółka będzie mogła dokonać w pierwszym miesiącu roku podatkowego;
4.  Dla środków trwałych nowo wprowadzanych do Ewidencji, Spółka może zastosować niższą niż w Wykazie stawkę amortyzacji (w tym 0%) i stosować tę stawkę od pierwszego odpisu amortyzacyjnego dla tego środka trwałego.

Zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.; dalej: „ustawy o PDOP”), podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawki amortyzacyjne dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Powyższy przepis przewiduje możliwość obniżenia stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych. Obniżenie stawki amortyzacyjnej może być stosowane zarówno wobec środków trwałych wprowadzanych do Ewidencji, tj. dla tych, których amortyzację podatnik dopiero rozpoczyna, jak i środków trwałych już ujętych w Ewidencji, od których już wcześniej dokonywane były odpisy amortyzacyjne.

Przepis ten przewiduje obniżanie stawek amortyzacyjnych podanych w Wykazie, a zatem ma on zastosowanie jedynie do tych środków trwałych, w stosunku do których podatnik podjął decyzję o stosowaniu liniowej metody amortyzacji, o której mowa w art. 16i ustawy o PDOP. Stawki amortyzacji można obniżyć od środków trwałych, dla których zastosowano metodę liniową amortyzacji zarówno przy zastosowaniu stawki podanej z Wykazu, jak również stawki niższej.

Zdaniem Spółki, z uwagi na to, że przepisy ustawy o PDOP nie wskazują ograniczenia, do jakiej wartości stawka ta może ulec obniżeniu, może być obniżona również do zera. Na prawidłowość takiego stanowiska wskazuje w szczególności uzasadnienie do ustawy wprowadzającej art. 16i ust. 5 (ustawa z 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), w którym wyjaśniono cel wprowadzenia ww. przepisu: „Wprowadzono też możliwość zmniejszenia stawek amortyzacyjnych z Wykazu w dowolnej wysokości oraz w wybranym przez podatnika momencie. (\`(...)\`) Podatnicy będą mogli w okresie ponoszenia strat podatkowych zaplanować maksymalnie obniżone stawki amortyzacyjne i powrócić do stawek, tj. wyższych kosztów podatkowych, w okresie osiągania dochodów, a tym samym odpowiednio wpływać na wysokość straty podatkowej i dochodu do opodatkowania”.

Powyższe uzasadnienie wprowadzonych zmian do ustawy o PDOP wyraźnie wskazuje, że intencją ustawodawcy było umożliwienie podatnikom regulowanie dokonywanych zmian w wysokości odpisów amortyzacyjnych nie tylko poprzez wydłużenie tego okresu amortyzacji (zmniejszenie stawki, w tym do zera), lecz również ponowne jej zwiększenie, pod warunkiem, że zwiększenie nie przekroczy wartość stawki amortyzacyjnej wskazanej w Wykazie. Możliwość obniżania stawek amortyzacyjnych do zera jest powszechnie i spójnie potwierdzana interpretacjami wydawanymi przez organy podatkowe. Przykładem w tym zakresie może być indywidualna interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2013 r. (sygn. ILPB4/423-32/13-2/DS) lub indywidualna interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014 r. (sygn. IPPB3/423-93/14-2/MS1).

Art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP pozwala zatem na obniżanie oraz ponowne zwiększanie stawki amortyzacji, do wartości nie wyższej niż wskazana w Wykazie. Przepis ten nie wprowadza jednocześnie żadnych ograniczeń co do podwyższenia stawek. Oznacza to, że stawki te można podwyższać do dowolnej wielkości, nie wyższej jednak niż stawka z Wykazu. W szczególności, można podwyższyć stawki obniżone uprzednio na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP zarówno do poziomu przewidzianego w Wykazie, jak również do poziomu niższego.

Zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP, wprowadzanie zmiany wysokości stawki amortyzacyjnej (in minus jak i in plus) może mieć miejsce:

*   dla nowo wprowadzanych do Ewidencji środków trwałych – począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji (w tym przypadku możliwe jest jedynie obniżenie stawki z Wykazu);

*   dla środków trwałych już ujętych w Ewidencji – od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

W konsekwencji, chcąc dokonać zmiany w wysokości stawki amortyzacyjnej jej zmiana powinna być dokonana z zachowaniem powyższych terminów. Oznacza to, że Spółka aby obniżyć stawki amortyzacyjne na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP z efektem na dany rok podatkowy (tzn. tak, aby obniżone stawki miały zastosowanie w danym roku podatkowym), powinna w pierwszym miesiącu danego roku podatkowego i przed dokonaniem pierwszego w danym roku podatkowym odpisu amortyzacyjnego ująć w Ewidencji nowe, obniżone stawki amortyzacyjne.

Powyższe stanowisko potwierdza Minister Finansów w wydawanych indywidualnych interpretacjach podatkowych, przykładowo w indywidualnej interpretacji z dnia 25 kwietnia 2013 r. (sygn. ILPB4/423-32/13-2/DS) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że: „(\`(...)\`) przepis nie zabrania obniżenia stawki amortyzacyjnej danego środka trwałego nawet kilka razy. Podatnik może zatem dokonać zmiany stawki (tj. jej zmniejszenia bądź zwiększenia uprzednio obniżonej) począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Ma on w tej sytuacji możliwość stosowania różnych stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych na każdy rok podatkowy, z tym tylko zastrzeżeniem, aby stawki te nie były wyższe od stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych”. Dalej organ wydający interpretację stwierdził również, że: „(..,) podatnik ma prawo obniżyć stawkę amortyzacyjną również do poziomu 0%”.

Taki sam pogląd został przedstawiony przez Ministra Finansów w wielu innych wydanych indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego: m.in. w indywidualnej interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. IPPB3/423-728/12-2/KK, Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. ITPB4/423-14/13/TK.

Natomiast odnośnie środków trwałych, które Spółka będzie dopiero wprowadzała do Ewidencji, Spółka będzie mogła przyjąć dowolną stawkę amortyzacji, nie wyższą niż stawka przewidziana w Wykazie. Powyższe wynika wprost z treści art. 16i ust. 5 ustawy o PDOP. W szczególności, dla środków trwałych, które zostaną dopiero ujęte w Ewidencji, Spółka będzie mogła przyjąć stawkę 0%.

Podsumowując:

*   Spółka może obniżać stosowane dotychczas stawki amortyzacyjne równe stawkom z Wykazu lub niższe od stawek z Wykazu do dowolnej wysokości (w tym do 0%);

*   Po dokonaniu obniżenia stawek amortyzacyjnych, Spółka będzie uprawniona do podwyższania tych stawek do dowolnego poziomu, nie wyższego jednak niż wartość wynikająca z Wykazu,

*   Obniżenia bądź ponownego podwyższenia stawek amortyzacyjnych Spółka będzie mogła dokonać w pierwszym miesiącu roku podatkowego; oznacza to, że obniżenie stawek amortyzacyjnych będzie skuteczne jeśli w Ewidencji przed końcem pierwszego miesiąca roku podatkowego oraz przed dokonaniem odpisu amortyzacyjnego za ten miesiąc zostaną przyjęte nowe, obniżone stawki amortyzacyjne;

*   Dla środków trwałych nowo wprowadzanych do Ewidencji, Spółka może, wprowadzając środek trwały do Ewidencji, zastosować niższą niż w Wykazie stawkę amortyzacji (w tym 0%) i stosować tę stawkę od pierwszego odpisu amortyzacyjnego dla danego środka trwałego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.