Wiążąca informacja stawkowa
Sygnatura: 0112-KDSL2-1.440.380.2025.1.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-04
Teza: WIS ŚWIADCZENIE KOMPLEKSOWE – dostawa liczników wody z
systemem mobilnego radiowego odczytu wody wraz z
montażem na terenie gminy, w budynkach mieszkalnych o
powierzchni użytkowej nie przekraczającej 300 m2.
Słowa kluczowe: licznik
modernizacja
montaż
usługi
wodomierz
świadczenie-świadczenie kompleksowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 8%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca
informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa -
świadczenie kompleksowe
1

Klasyfikacja PKWiU: 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 12
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 2-art. 146ef-ust. 1-pkt 2

## Dodatkowe informacje

:
    Przedmiotowe świadczenie wykonywał będzie podmiot (Wykonawca), który nie jest
    właścicielem ani zarządzającym siecią wodociągową, na której będą zamontowane liczniki.
    Podmiot będzie wyłoniony w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.
    Przedmiotowe świadczenie będzie wykonywane w budynkach mieszkalnych o powierzchni
    użytkowej nieprzekraczającej 300 m². Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów
    Budowlanych ww. budynki mieszkalne występują pod symbolem 1110 – budynki
    mieszkalne jednorodzinne.
    Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)
    Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność
    obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być
    sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
    Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części
    składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy
    traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

    Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym
    (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja
    prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja
    różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania
    świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast
    czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest
    środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza
    czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel
    świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie
    można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.
    Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka
    świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności,
    które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć
    również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako
    elementu świadczenia kompleksowego.
    W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na
    jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń.
    Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i
    sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-
    111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z
    których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia
    (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że
    obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby
    sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite
    świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.
    Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma
    miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę
    zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do
    których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę
    należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona
    dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi
    zasadniczej.
    Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku wskazać również należy, że:
    - w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen,
    Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda
    transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność
    złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie
    rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby
    określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim
    poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia,
    czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też

    jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej)
    świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta,
    rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one
    obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
    miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku);
    - w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP
    Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez
    wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane
    świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego
    rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne,
    względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
    Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy
    oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r.
    w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53, z dnia 11 czerwca 2009
    r. w sprawie C#572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z
    dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:
    2009:722, pkt 36-38).
    Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia
    22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko
    Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu
    jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli
    przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia
    to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno
    świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są
    niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli
    zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to
    również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30).
    Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia
    również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych
    świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w
    dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
    Świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych
    czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie
    podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze
    świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia
    podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich
    charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny
    być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.
    W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów,
    czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter
    dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg –
    Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko
    Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04
    Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem

    dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia
    prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały
    charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako
    dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy
    istotą transakcji będzie usługa, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także
    wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
    Podsumowując, w przypadku gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności,
    należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu
    określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to
    jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to
    jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako
    świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt
    widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.
    Przedstawione przez Wnioskodawcę czynności, składają się na świadczenie kompleksowe
    obejmujące dostawę liczników, demontaż starych urządzeń wskazujących zużycie wody, a
    następnie montaż nowych liczników przepływu wody z modułem radiowym wraz z
    oprogramowaniem pomiarowym i systemem mobilnego radiowego odczytu o
    odpowiednich parametrach. Wykonawca, który zostanie wyłoniony w ramach zamówienia
    publicznego będzie odpowiedzialny za zgodność ze specyfikacją dostarczonych urządzeń
    oraz dokonanie prawidłowego ich montażu. Sposób zamontowania wodomierza oraz
    odpowiednia konfiguracja nakładek radiowych ma duży wpływ na poprawność działania
    urządzenia, dodatkowo wszystkie urządzenia muszą współdziałać z systemem mobilnego
    odczytu radiowego wodomierzy. Czynności, które zostaną zlecone Wykonawcy tworzą
    jedną całość. Zamawiana usługa kompleksowa musi zostać wykonana w całości i
    dodatkowo w krótkim czasie. Demontaż starych wodomierzy oraz montaż nowych
    urządzeń wraz z radiowymi nakładkami musi zostać wykonany kompleksowo aby
    zapewnić jak najkrótszy okres w przerwie dostawy wody dla budynków mieszkalnych o
                              2powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m oraz nie doprowadzić do awarii sieci
    wodociągowej. Poszczególne czynności wchodzące w zakres zlecanej usługi prowadzą do
    określonego celu. Zakładany cel to wymiana starych, często wadliwych i mało dokładnych
    wodomierzy na nowe urządzenia z nakładkami radiowymi. Montaż nowych urządzeń
    bardzo usprawni czynności związane z odczytami stanu wodomierzy u poszczególnych
    klientów, powstanie system zapewniający odczyty modułów radiowych zamontowanych
    na wodomierzach oraz przystosowany do współpracy z system bilingowym
    Zamawiającego. W związku z tym należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku
    mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym.
    Przy czym elementem dominującym jest usługa demontażu starych urządzeń
    wskazujących zużycie wody, a następnie montażu nowych liczników przepływu wody z
    modułem radiowym wraz z oprogramowaniem pomiarowym i systemem mobilnego
    radiowego odczytu o odpowiednich parametrach, natomiast dostawa i pozostałe
    czynności związane z jej wykonaniem mają charakter pomocniczy.
    W związku z powyższym w dalszej części decyzji tutejszy Organ określi stawkę podatku
    oraz klasyfikację dla usługi (elementu dominującego) – demontażu starych urządzeń
    wskazujących zużycie wody, a następnie montażu nowych liczników przepływu wody z

    modułem radiowym wraz z oprogramowaniem pomiarowym i systemem mobilnego
    radiowego odczytu o odpowiednich parametrach.
    Uzasadnienie klasyfikacji usługi
    Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o
    których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym
    Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23
    lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej
    Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie
    wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na
    podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury
    scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej,
    jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej
    podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub
    symbole klasyfikacji statystycznych.
    Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją
    wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów,
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
      1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
      2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury
        scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji
        Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy
        Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy,
        kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną
        do:
        a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
        b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej
        podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
      3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym
        mowa w art. 42b ust.4.
    Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług
    należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem
    Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 z późn. zm.).
    Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i
    Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i
    Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
    Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia
    obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
    Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015)
    składa się z:
      - niniejszych zasad metodycznych,

      - uwag do poszczególnych sekcji,
      - schematu klasyfikacji.
    Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi
    wykaz grupowań i obejmuje:
      - symbole grupowań,
      - nazwy grupowań.
    Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do
    odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod
    którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki
    narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
    W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na
    podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności
    wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć
    następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie
    grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
      - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być
        uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
      - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można
        zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak
        usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
      - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w
        grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
    Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY
    BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE.
    W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F
    obejmuje:
      - budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,
      - roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii
        lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków,
        przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z
        elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub
        tymczasowym,
      - opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,
      - realizację projektów budowlanych do sprzedaży.
    Sekcja ta nie obejmuje:
      - zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej,
        sklasyfikowanego w 71.1,
      - wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,
      - usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i
        skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w
        80.20.10.0.
    W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który
    obejmuje:

      - specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów
        inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających
        specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj. wbijanie pali, budowanie
        fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i
        demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,
      - wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach
        obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,
      - roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.
    Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w
    warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:
      - instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i
        wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i
        pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu
        zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów
        ruchomych itp.,
      - zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie,
        zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i
        systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych
        itp.
    Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.
    Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:
      - szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub
        kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i
        parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki
        budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z
        tymi robotami prace remontowe.
    W  dziale  tym  mieści  się  m.in.  klasa  43.22  „ROBOTY  ZWIĄZANE  Z  WYKONYWANIEM
    INSTALACJI WODNO-KANALIZACYJNYCH, CIEPLNYCH, GAZOWYCH I KLIMATYZACYJNYCH”, a
    w niej kategoria 43.22.1 „ROBOTY ZWIĄZANE Z WYKONYWANIEM INSTALACJI WODNO-
    KANALIZACYJNYCH,   ODWADNIAJĄCYCH,   CIEPLNYCH,   WENTYLACYJNYCH   I
    KLIMATYZACYJNYCH”.
    Z kolei w ww. kategorii zostało wymienione grupowanie 43.22.11.0 „Roboty związane z
    wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających”, które obejmuje:
    - roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnej (systemu rurociągów
      zimnej i ciepłej wody), włącznie z usługami w zakresie czyszczenia i udrażniania
      instalacji wodno-kanalizacyjnych w budynkach,
    - roboty związane z instalowaniem urządzeń sanitarnych,
    - roboty związane z instalowaniem systemów zraszających ogródki działkowe,
    - roboty związane z instalowaniem urządzeń dostarczających wodę pod ciśnieniem do
      zwalczania pożarów, włączając hydranty przeciwpożarowe z wężami i innymi
      elementami powiązanymi, dyszami (końcówkami),
    - roboty związane z instalowaniem wodomierzy,
    - roboty związane z budową przyłączy kanalizacyjnych.

    Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem
    wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43
    ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.
    Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji
    Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
    Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
    W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art.
    83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do
    ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w
    grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z
    zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
    Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r.
    do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z
    dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347 i 641)
    określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31
    lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym
    zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie
    tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art.
    42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej
    ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy
    wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z
    art. 40 ust. 2 tej ustawy:
      1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120
        ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
      2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule
        załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:
      1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót
        konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do
        budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
      2) robót konserwacyjnych dotyczących:
      a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali
        użytkowych,
      b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej
        Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12
    – w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1
    W myśl art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem
    mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z
    wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych
    sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty

    sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie
    budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską
    i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację,
    o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z
    zastrzeżeniem ust. 12b.
    Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa
    objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
    1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza
          2300 m,
                                            22) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m.
    Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o
    powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w
    ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi
    powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem
    mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, z zastrzeżeniem ust. 12 pkt 2.
    Z kolei zgodnie z treścią art. 2 pkt 12 ustawy, obiekty budownictwa mieszkaniowego to
    budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów
    Budowlanych w dziale 11.
    Z treści art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania 8% stawki
    podatku jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności
    musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy
    lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie,
    obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do
    budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby
    jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8%
    stawki podatku.
    Należy zauważyć, że wszystkie usługi wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy, których
    wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa
    objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania
    preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie.
    Ponadto, ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych
    w innych ustawach, w tym w Prawie budowlanym. Dlatego należy przyjąć, że czynności
    wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy w rozumieniu
    przyjętym w języku powszechnym.
    W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym
    sklasyfikowanym w PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.
    Z opisu sprawy wynika, że dostawa wraz z montażem nowego licznika z systemem
    mobilnego radiowego odczytu stanowi unowocześnienie, usprawnienie działającej już
    instalacji. Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13. „(...)
    unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu

    budowlanego lub jego części” spełnia definicję modernizacji budynku. Zatem, Wykonawca
    w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego będzie wykonywał szereg
    czynności niezbędnych do zrealizowania celu kompleksowej usługi, jakim jest
    modernizacja budynku (unowocześnienie, usprawnienie działającej już instalacji).
    Tym samym, czynności nabywane przez Wnioskodawcę prowadzą do realizacji
    określonego celu – jakim jest modernizacja budynku.
    Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa
    2005) pojęcie „modernizacja” – oznacza bowiem unowocześnienie i usprawnienie czegoś.
    W celu zastosowania prawidłowej stawki VAT niezbędne jest jednak określenie, czy
    budynek w którym jest wykonywane świadczenie jest objęty społecznym programem
    mieszkaniowym.
    W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się
    budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów
    Budowlanych w dziale 11.
    Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, na potrzeby art. 41 ust. 12,
    odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi
    usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i
    usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w
    sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze
    zm.).
    W sekcji 1 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) Budynki w dziale 11 Budynki
    mieszkalne w grupie 111 Budynki mieszkalne jednorodzinne mieści się klasa 1110 Budynki
    mieszkalne jednorodzinne.
    W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że nabywana usługa kompleksowa
    opisana we wniosku będzie świadczona w budynkach mieszkalnych o powierzchni
                        2użytkowej nieprzekraczającej 300 m. Zgodnie z Polską klasyfikacją Obiektów
    budowlanych ww. budynki mieszkalne występują pod symbolem 1110 – budynki
    mieszkalne jednorodzinne.
    Biorąc pod uwagę, okoliczności przedstawione we wniosku, jego uzupełnieniu oraz
    powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe) – dostawa
    liczników wody z systemem mobilnego radiowego odczytu wody wraz z montażem na
    terenie gminy, stanowi usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy i
    podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%.
    Informacje dodatkowe
    Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie
    podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie

    wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o
    interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5,
    43-300 Bielsko-Biała.
    Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń
    kompleksowych) tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym
    przedmiotem niniejszej decyzji.
    Z uwagi na status podmiotu, dla którego wydano niniejszą WIS (art. 42b ust. 1 pkt 3
    ustawy), nie wiąże ona organów podatkowych wobec tego podmiotu, oraz tego podmiotu.
    Wobec adresata niniejszej WIS nie znajdą także zastosowania przepisy art. 14k-14m
    Ordynacji podatkowej dotyczące ochrony prawnej. Jednakże, z ww. ochrony na podstawie
    art. 42c ust. 3 ustawy mogą korzystać m.in. podmioty, które będą wykonywały na rzecz
    adresata WIS świadczenie będące przedmiotem niniejszej decyzji.
    Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej
    doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
    WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
      1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
        albo
      2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
    - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
    WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany
    przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (
    świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów
    spowodowała, że:
      - klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego), lub
      - stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub
      - podstawa prawna stawki podatku
    staje się niezgodna z tymi przepisami.
    Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się
    niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
    Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej
    dalej Ordynacją podatkową.
    POUCZENIE
    Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2
    Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
    Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem
    systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-

    urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji
    w e-Urzędzie Skarbowym.
    Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji,
    określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać
    dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).