Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.396.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-08
Teza: Obowiązki płatnika w związku z emisją bankowych praw
pochodnych.
Słowa kluczowe: dyskonto
emisja
obowiązek-obowiązek płatnika
odsetki
prawo-prawo bankowe-bankowe prawa pochodne
świadczenie-świadczenie pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Szczególne zasady ustalania dochodu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 12
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 39-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką akcyjną, bankiem krajowym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1
    ustawy - Prawo bankowe, prowadzącym m.in. działalność maklerską. Wnioskodawca
    posiada siedzibę w Polsce i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Celem uzyskania środków na
    sfinansowanie bieżącej działalności Wnioskodawca wprowadził w życie program emisji
    bankowych praw pochodnych.
    Emitowane przez Bank bankowe prawa pochodne są/będą rejestrowane na
    prowadzonych przez Wnioskodawcę rachunkach papierów wartościowych. Papiery
    zarejestrowane są w KDPW i mogą zostać przeniesione do innego biura/domu
    maklerskiego.
    Zgodnie z art. 88o ust. 1 Prawa bankowego, bankowe prawa pochodne (dalej: „BPP”) są
    emitowanymi w serii papierami wartościowymi, które inkorporują uprawnienie do nabycia
    lub objęcia papierów wartościowych określonych w art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o obrocie
    instrumentami finansowymi lub też są wykonywane przez dokonanie rozliczenia
    pieniężnego.
    W przypadku BPP wykonywanych przez rozliczenie pieniężne wysokość możliwego do
    uzyskania przez inwestora świadczenia uzależniona jest od uprzednio określonych
    warunków dotyczących kształtowania się wartości lub ceny czynników takich jak: indeks
    lub połączenie indeksów, instrument finansowy lub połączenie instrumentów
    finansowych, towar lub połączenie towarów, inne aktywo lub połączenie innych aktywów
    oraz kurs walutowy lub połączenie kursów walutowych.
    BPP stanowią więc formę strukturyzowanego produktu finansowego, dla którego
    wysokość możliwego do osiągnięcia przez inwestora świadczenia/zysku może być zależna
    od kształtowania się wartości lub ceny instrumentu bazowego.
    Dla zapewnienia ochrony interesów inwestorów, zgodnie z Prawem bankowym, warunki
    emisji BPP mogą przewidywać także całkowitą lub częściową ochronę kapitału. W takim
    przypadku w momencie wykupu BPP emitent może być zobowiązany do wypłaty na rzecz
    osoby uprawnionej kwoty nie niższej niż kwota odpowiadająca całości albo części
    uiszczonej ceny emisyjnej BPP.
    Informacje ogólne dotyczące realizowanych/planowanych przez Bank emisji BPP
    Szczegółowe warunki emisji BPP są/będą każdorazowo określone w Ostatecznych
    Warunkach dotyczących danej emisji. Ogólne warunki emisji BPP przez Bank zostały
    określone w (...). Bank zakłada, że założenia dotyczące kategorii należności/świadczeń
    przysługujących inwestorom z BPP, co do zasady, będą zbieżne dla wszystkich emisji BPP.
    Zgodnie z założeniami przyjętymi dla pierwszego programu emisji BPP do składania
    zapisów na BPP uprawnione są osoby fizyczne, osoby prawne, a także jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. W przypadku osób fizycznych oferta

    może być skierowana do osób posiadających nieograniczony lub ograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce (tj. do rezydentów lub nierezydentów, dalej łącznie jako: „Posiadacze
    ”).
    Bank zakłada, że emitowane BPP:
    • będą papierami wartościowymi na okaziciela niemającymi formy dokumentu,
    • będą przedmiotem oferty publicznej,
    • (...), tj. emitowane przez Bank BPP będą wykonywane jedynie przez dokonanie
      rozliczenia pieniężnego, w którym wypłata i wysokość świadczenia będą uzależnione
      od wyceny instrumentu bazowego,
    • będą objęte całkowitą ochroną kapitału, o której jest mowa w art. 88 ust. 2 Prawa
      bankowego.
    W związku z nabywaniem/obejmowaniem BPP Bank może być zobowiązany do realizacji
    na rzecz Posiadaczy następujących typów płatności pożytków:
    • zapłaty przed Dniem wykupu/wcześniejszego wykupu świadczenia wynikającego z
      realizacji inkorporowanego w BPP prawa polegającego na cyklicznym dokonaniu
      rozliczenia pieniężnego (dalej: „Świadczenie typu A”),
    • zapłaty w Dniu wykupu/wcześniejszego wykupu świadczenia skalkulowanego w oparciu
      o wartość ceny emisyjnej (dalej: „Cena emisyjna”) oraz wartość wynikającą z realizacji
      inkorporowanego w BPP prawa polegającego na dokonaniu rozliczenia pieniężnego na
      podstawie wyceny instrumentu bazowego (dalej: „Świadczenie typu B”),
    • zapłaty kwoty wynikającej z dobrowolnego odkupu przez Wnioskodawcę BPP na skutek
      złożonej przez Posiadacza oferty (dalej: „Kwota odkupu”).
    Świadczenie typu A
    Zgodnie z przyjętymi przez Bank założeniami oraz charakterystyką BPP Posiadacz może
    być uprawniony do uzyskania od Banku cyklicznej należności. Warunki wypłaty należności
    zostaną każdorazowo określone w Ostatecznych Warunkach emisji danej serii BPP.
    Zgodnie z przyjętymi przez Bank założeniami wypłata Świadczenia typu A może być
    realizowana na rzecz Posiadacza w sposób cykliczny w całym okresie inwestycji, aż do dnia
    poprzedzającego Dzień wykupu/ wcześniejszego wykupu BPP. Wartość Świadczenia typu A
    może być stała lub uzależniona od kształtowania się instrumentu bazowego. Z uwagi na
    fakt, że zarówno wypłata, jak i wartość Świadczenia typu A może być uzależniona od
    kształtowania się wartości instrumentu bazowego, możliwym jest wystąpienie
    scenariusza, w którym nie dojdzie do rozliczenia pieniężnego z inwestorem (lub też
    wystąpią okresy bez wypłat).
    Świadczenie typu B
    Jak zostało wcześniej wskazane, Świadczenie typu B będzie kalkulowane w oparciu o dwa
    komponenty: Cenę emisyjną oraz kwotę wynikającą z rozliczenia pieniężnego
    realizowanego na podstawie wyceny instrumentu bazowego BPP.
    Bank przewiduje, że BPP będą emitowane z całkowitą ochroną kapitału, o której mowa w
    art. 88o ust. 2 Prawa bankowego. Oznacza to, że Wnioskodawca w momencie wykupu BPP
    będzie zobowiązany do zapłaty na rzecz Posiadacza kwoty nie niższej niż kwota
    odpowiadająca całości uiszczonej ceny emisyjnej BPP. Zgodnie z założeniami przyjętymi
    przez Bank cena emisyjna będzie należna Posiadaczowi w momencie wykupu BPP
    niezależnie od tego, czy wykup BPP będzie następował w Dniu wykupu, czy też w Dniu
    wcześniejszego wykupu. Odnosząc się do drugiego ze wskazanych komponentów
    kalkulacyjnych Świadczenia typu B Bank pragnie wskazać, że zasady przyznania i ustalenia
    ww. kwoty rozliczenia pieniężnego będą zbieżne z zasadami stosowanymi wobec kalkulacji
    rozliczenia pieniężnego realizowanego dla wypłaty Świadczenia typu A, o ile wartość
    Świadczenia typu A będzie uzależniona od kształtowania się instrumentu bazowego.

    Również w przypadku ustalania wartości Świadczenia typu B Bank jako emitent nie
    gwarantuje, że Posiadacz otrzyma rozliczenie pieniężne, którego wysokość zależna będzie
    od wartości instrumentu bazowego.
    Mając na uwadze powyższe, w zależności od kształtowania się wartości lub ceny
    instrumentu bazowego Świadczenie typu B alternatywnie może zostać efektywnie
    ustalone w oparciu o wartość:
    • ceny emisyjnej powiększonej o kwotę wynikającą z kształtowania się wartości lub ceny
      instrumentu bazowego BPP albo
    • wyłącznie ceny emisyjnej (gdy na rzecz inwestora nie będzie należna jakakolwiek kwota
      zależna od wartości instrumentu bazowego BPP).
    Kwota odkupu
    Bank przewiduje, że BPP mogą podlegać dobrowolnemu odkupowi przez Wnioskodawcę.
    Proces odkupu może być realizowany wyłącznie z inicjatywy Posiadacza. Po sfinalizowaniu
    czynności odkupu Bank będzie dokonywać umorzenia BPP. W przypadku odkupu BPP
    Posiadacz oraz Bank będą zawierać odrębną transakcję sprzedaży, na podstawie której
    Bank dokona odkupu określonej ilości BPP od Posiadacza. Transakcja odkupu będzie
    miała charakter dobrowolny zarówno z perspektywy Banku, jak i z perspektywy
    Posiadacza.
    Zgodnie z przyjętymi założeniami Posiadacz może złożyć Bankowi ofertę odkupu.
    Jednakże, jeśli Posiadacz nie zdecyduje się na przedstawienie Bankowi oferty odkupu BPP,
    wówczas będzie mógł on kontynuować inwestycję w BPP aż do Dnia wykupu
    /wcześniejszego wykupu. Kwota odkupu kształtowana będzie w oparciu o warunki
    rynkowe (tj. w przypadku odkupu BPP Bank nie będzie zobowiązany do nabycia BPP za
    kwotę nie niższą niż cena emisyjna).
    Mając na uwadze powyższe Bank powziął wątpliwość odnośnie do skutków podatkowych
    dotyczących wypłat poszczególnych kategorii świadczeń na rzecz Posiadaczy, tj. osób
    fizycznych podlegających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu na
    podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (o których mowa w art. 3
    ust. 1 i ust. 2a ww. ustawy).
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest podejście Wnioskodawcy, w myśl którego Świadczenie typu A
      wypłacane Posiadaczom przed Dniem wykupu/przed dniem wcześniejszego wykupu
      powinno stanowić „odsetki” w rozumieniu art. 30a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, i w konsekwencji Bank – pełniąc funkcję tzw.
      płatnika technicznego w odniesieniu do wypłaty Świadczenia typu A – może być
      zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego?
    2. Czy prawidłowe jest podejście Wnioskodawcy, w myśl którego Świadczenie typu B
      wypłacane Posiadaczom w Dniu wykupu/w dniu wcześniejszego wykupu powinno
      stanowić element kalkulacyjny „dyskonta” w rozumieniu art. 5a pkt 12 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Bank – pełniąc funkcję
      tzw. płatnika technicznego w odniesieniu do Świadczenia typu B – może być
      zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego?
    3. Czy prawidłowe jest podejście Wnioskodawcy, w myśl którego Kwota odkupu
      wypłacana Posiadaczom powinna stanowić „dochód z odpłatnego zbycia papierów
      wartościowych” w rozumieniu art. 30b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych, w konsekwencji po stronie Banku wystąpi jedynie obowiązek
      informacyjny, natomiast nie powstaną obowiązki płatnika?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Przed przystąpieniem do uzasadnienia swojego stanowiska Wnioskodawca wskazuje, że
    BPP będące przedmiotem zapytania stanowią „papiery wartościowe” w rozumieniu art. 5a
    pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie bowiem do wspomnianego przepisu:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o: 11) papierach wartościowych - oznacza to papiery
      wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
      instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722 i 1863) [wyróżnienie
      Wnioskodawcy].
    Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o obrocie, do którego odwołuje się ustawa o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zakres definicji papierów wartościowych
    obejmuje:
      a) akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. -
      Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96), prawa do akcji, warranty
      subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne,
      bankowe prawa pochodne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
      Prawo bankowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 2488) i inne zbywalne papiery wartościowe, w
      tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub
      z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa
      polskiego lub obcego [wyróżnienie Wnioskodawcy].
    Z uwagi na powyższe, dla celów kwalifikacji podatkowej świadczeń wynikających z BPP BPP
    powinny być traktowane jako papiery wartościowe.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1
    Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    zakresem 19% zryczałtowanego podatku dochodowego objęta jest m.in. wypłata odsetek i
    dyskonto od papierów wartościowych, z wyjątkiem odsetek stanowiących dochód z
    wykupu przez emitenta obligacji, o którym mowa w pkt 2a ww. ustawy.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku Świadczenia typu A, które będzie wypłacane przed
    Dniem wykupu/przed Dniem wcześniejszego wykupu w pierwszej kolejności należy
    rozważyć możliwość uznania go za płatność o charakterze odsetkowym.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia odsetek.
    Jednak analiza stanowisk prezentowanych w judykaturze potwierdza, że pod tym pojęciem
    należy rozumieć każdą formę wynagrodzenia za korzystanie z cudzego kapitału. Tytułem
    przykładu można wskazać wyrok WSA w Warszawie z 26 maja 2021 r., sygn. akt III SA/Wa
    151/21, w którym m.in. wskazano, że:
      Nie ma legalnej definicji pojęcia „odsetki”. Zdefiniował je jednak Sąd Najwyższy w
      uchwale z dnia 5 kwietnia 1991 r. sygn. akt III CZP 21/91, stwierdzając, że odsetki
      stanowią wynagrodzenie za używanie cudzych pieniędzy lub innych rzeczy
      zamiennych, płatne z reguły w rzeczach zamiennych tego samego rodzaju co dług
      główny, w stosunku do jego wysokości i czasu trwania używania. Tę definicję uznaje za
      trafną także Sąd orzekający w niniejszej sprawie, zauważając, że składa się ona z
      dwóch członów: pierwszego, o charakterze bezwarunkowym, mówiącego o
      wynagrodzeniu za używanie cudzych pieniędzy lub innych rzeczy zamiennych, oraz
      drugiego, o charakterze warunkowym (o czym świadczy użycie kwalifikatora "z
      reguły"), odnoszącego się do płatności w rzeczach zamiennych tego samego rodzaju
      co dług główny, w stosunku do jego wysokości i czasu trwania używania. Odsetki są
      więc wynagrodzeniem za używanie cudzych pieniędzy lub innych rzeczy zamiennych,
      które jest określane z reguły (ale nie zawsze) w stosunku do wysokości długu i czasu
      trwania używania. Innymi słowy, sposób określania wysokości odsetek ma znaczenie
      drugorzędne i niedecydujące o kwalifikacji prawnej zobowiązania jako odsetkowego
      (jako odsetek), podczas gdy znaczenie zasadnicze i decydujące ma okoliczność, że

      stanowi ono wynagrodzenie za używanie cudzych pieniędzy lub innych rzeczy
      zamiennych [wyróżnienia Wnioskodawcy].
    Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 lutego 2023 r.,
    sygn. akt II FSK 1478/20:
      Pojęcie odsetek należy przy tym rozumieć tak, jak na gruncie międzynarodowego
      prawa podatkowego, czyli jako wynagrodzenie za korzystanie z udostępnionego
      kapitału (w tym dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń wynikających z długów,
      zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego
      lub prawem udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek
      publicznych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i
      nagrodami mającymi związek z takimi skryptami dłużnymi, obligacjami lub pożyczkami
      [wyróżnienie Wnioskodawcy].
    Mając na uwadze powyższe, mimo że w praktyce gospodarczej powszechnie stosowaną
    praktyką jest kształtowanie wysokości wynagrodzenia odsetkowego zależnie od upływu
    czasu korzystania z kapitału, nie oznacza to, że przyjęcie odmiennych parametrów
    kalkulacji wynagrodzenia (tj. przyjęcie mechanizmu opartego na wartości instrumentu
    bazowego) wykluczy możliwość kwalifikacji danego świadczenia jako płatności o
    charakterze odsetkowym.
    Dla identyfikacji odsetek kluczowym jest bowiem możliwość powiązania danego
    wynagrodzenia z faktem korzystania z kapitału. W konsekwencji parametry mające
    bezpośredni wpływ na sposób kalkulacji odsetek nie będą, zdaniem Wnioskodawcy,
    determinować charakteru płatności, a jedynie mogą stanowić dodatkowe uzasadnienie
    dla przyjętej kwalifikacji danego strumienia jako odsetek.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że wypłata
    Świadczenia typu A jest realizowana na rzecz Posiadacza przed Dniem wykupu/przez
    Dniem wcześniejszego wykupu, Świadczenie typu A powinno zostać potraktowane jako
    odsetki w rozumieniu art. 30a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Nie budzi wątpliwości, że celem dokonania przez Bank emisji BPP było uzyskanie przez
    Bank środków na finansowanie bieżącej działalności. W konsekwencji, z perspektywy
    inwestora (Posiadacza), otrzymanie Świadczenia typu A w trakcie trwania inwestycji należy
    traktować jako uzyskanie od Banku wynagrodzenia za udostępniony przez Posiadacza
    kapitał pod postacią zapłaty Ceny emisyjnej BPP.
    Zdaniem Wnioskodawcy, na powyższą kwalifikację nie powinien negatywnie wpływać
    warunkowy charakter Świadczenia typu A (tj. uzależnienie jego wypłaty oraz wysokości od
    instrumentu bazowego, w tym dopuszczenie do sytuacji, w której Świadczenie typu A
    efektywnie nie będzie realizowane na rzecz Posiadacza). Warunkowy charakter
    Świadczenia typu A może mieć bowiem jedynie wpływ na powstanie realnego
    przysporzenia po stronie Posiadacza. Jeśli Świadczenie typu A, które może być wypłacane
    cyklicznie do dnia poprzedzającego zakończenie inwestycji, w rzeczywistości nie zostanie
    wypłacone, wówczas po stronie inwestora przychód o charakterze odsetkowym w
    praktyce nie wystąpi.
    Jednocześnie należy mieć na uwadze, że w przypadku przekazania Świadczenia typu A
    przed Dniem wykupu/wcześniejszego wykupu BPP nie podlega wykupowi, lecz dalej
    znajduje się w dyspozycji Posiadacza.
    Powyższe potwierdza zatem, że Świadczenie typu A wypłacane przed Dniem wykupu nie
    odpowiada konstrukcji dochodu w postaci dyskonta.
    W konsekwencji Świadczenie typu A wypłacane przed Dniem wykupu, zdaniem
    Wnioskodawcy, nie może stanowić elementu kalkulacyjnego dyskonta w rozumieniu art.

    5a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie typu A
    powinno natomiast zostać zaklasyfikowane jako odsetki w rozumieniu art. 30a ust. 1 pkt 2
    ww. ustawy.
    W konsekwencji powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, Bank w odniesieniu do Świadczenia
    typu A realizowanego przed Dniem wykupu/przed dniem wcześniejszego wykupu będzie
    pełnił funkcję tzw. płatnika technicznego i będzie zobowiązany do poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 4 w
    zw. z art. 41 ust. 4d ww. ustawy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 2
    Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a: 2) z odsetek i dyskonta od papierów
      wartościowych, z wyjątkiem odsetek stanowiących dochód z wykupu przez emitenta
      obligacji, o którym mowa w pkt 2a [wyróżnienie Wnioskodawcy].
    Definicja pojęcia „dyskonto” została zawarta w art. 5a pkt 12 ww. ustawy. Zgodnie z ww.
    przepisem dyskonto oznacza:
      Różnicę między kwotą uzyskaną z wykupu papieru wartościowego przez emitenta a
      wydatkami poniesionymi na nabycie papieru wartościowego na rynku pierwotnym lub
      wtórnym, a w przypadku nabycia papieru wartościowego w drodze spadku lub
      darowizny - różnicę między kwotą uzyskaną z wykupu a wydatkami poniesionymi
      przez spadkodawcę lub darczyńcę na nabycie tego papieru wartościowego
      [wyróżnienia Wnioskodawcy].
    Chociaż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych definiując dyskonto odwołuje
    się do pojęcia „kwoty uzyskanej z tytułu wykupu papieru wartościowego”, nie wskazuje
    jednak precyzyjnie, co należy rozumieć pod ww. pojęciem.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dla ustalenia znaczenia pojęcia „kwoty uzyskanej z wykupu”
    należy odwołać się do poglądów prezentowanych w doktrynie prawa papierów
    wartościowych, które potwierdzają, że wykup obligacji stanowi realizację zobowiązania
    emitenta jako dłużnika obligatariusza.
    Co równie istotne, „wykupem jest sytuacja, w której: następuje spełnienie przez emitenta
    ostatniego, co do zasady podstawowego (zasadniczego, „kulminacyjnego”) i jednocześnie
    ostatniego świadczenia, centralnego z punktu widzenia każdych warunków emisji,
    implikującego całkowite lub niemal całkowite zaspokojenie interesów obligatariusza, w
    szczególności dotyczącej obligacji” [A. Stokłosa [w:] S. Syp, A. Stokłosa, <<Ustawa o
    obligacjach. Komentarz>>, Warszawa 2020, art. 74].
    Warto również podkreślić, że zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o obligacjach, w wyniku
    wykupu następuje umorzenie obligacji.
    W ocenie Wnioskodawcy, powyższe daje podstawę do argumentacji, że pod pojęciem
    „kwoty uzyskanej z tytułu wykupu papieru wartościowego” na gruncie art. 5a pkt 12
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć kwotę, która jest
    uzyskiwana przez posiadacza papieru wartościowego w momencie jego unicestwienia
    (umorzenia) na skutek spełnienia wszystkich świadczeń inkorporowanych w tym papierze
    przez jego emitenta.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że definicja dyskonta wskazana w art. 5a pkt 12
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych literalnie nie odnosi się wprost tylko
    do jednego przepływu realizowanego przez emitenta papieru, lecz do wypłaty kwoty lub
    kwot, które emitent przekazuje na rzecz posiadacza w związku z wykupem.
    Jednocześnie konsekwencją uiszczenia kwoty lub kwot w związku z wykupem jest
    umorzenie (unicestwienie) papieru wartościowego. Dlatego też dla ustalenia wartości

    dyskonta konieczne jest uwzględnianie wszelkich świadczeń/wypłat, które realizowane są
    przez emitenta łącznie ze zwrotem na rzecz posiadacza wartości emisyjnej papieru
    wartościowego (jeżeli wypłata takich świadczeń ma faktycznie miejsce).
    Odnosząc powyższe do opisanego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego, zdaniem
    Banku dla kalkulacji dyskonta wynikającego z BPP w Dniu wykupu/wcześniejszego wykupu
    Bank powinien uwzględniać pełną wartość Świadczenia typu B.
    Powyższe założenie będzie aktualne zarówno w sytuacji, gdy Świadczenie typu B w
    praktyce zostanie skalkulowane w oparciu o dwa komponenty (tj. Cenę emisyjną oraz
    element zależny od instrumentu bazowego BPP) lub jedynie w oparciu o Cenę emisyjną.
    Stosownie do przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego, w
    momencie wykupu (tj. umorzenia, unicestwienia) BPP, z uwagi na objęcie ich całkowitą
    ochroną zainwestowanego kapitału, Bank zawsze będzie zobowiązany do zwrotu na rzecz
    Posiadacza uiszczonej przez niego Ceny emisyjnej. W konsekwencji przekazanie na rzecz
    Posiadacza Świadczenia typu B ustalonego wg wartości Ceny emisyjnej będzie stanowić de
    facto zwrot środków uprzednio zapłaconych przez Posiadacza w związku z objęciem
    analizowanego papieru wartościowego. Nie budzi zatem wątpliwości, że Cena emisyjna
    jako element kalkulacyjny Świadczenia typu B wypłacanego w Dniu wykupu
    /wcześniejszego wykupu powinna stanowić element „kwoty z wykupu papieru
    wartościowego” w rozumieniu art. 5a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zdaniem Wnioskodawcy analogiczne podejście należy przyjąć wobec drugiego z
    elementów kalkulacyjnych Świadczenia typu B, tj. wobec kwoty zależnej od instrumentu
    bazowego BPP. Zgodnie z przyjętymi przez Bank założeniami świadczenie to będzie
    realizowane w Dniu wykupu/ wcześniejszego wykupu i efektywnie może powiększać
    kwotę, jaką Posiadacz uzyskuje od Banku z tytułu wykupu (umorzenia) BPP. Z perspektywy
    ekonomicznej kwota, jaką emitent będzie zobowiązany wypłacić w związku z wykupem,
    będzie więc sumą dwóch elementów, tj. Ceny emisyjnej oraz kwoty uzależnionej od
    kształtowania się wartości lub ceny instrumentu bazowego BPP (jeżeli wystąpi).
    Dlatego też, zdaniem Banku, pełna wartość wypłacanego na rzecz Posiadacza Świadczenia
    typu B (tj. ceny emisyjnej powiększonej o ewentualną kwotę zależną od instrumentu
    bazowego BPP), jako „kwota z wykupu papieru wartościowego”, powinna zostać uznana za
    element kalkulacyjny dyskonta w rozumieniu art. 5a pkt 12 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Dla pełnego obrazu stanowiska Wnioskodawcy w
    zakresie pytania nr 2 Bank przedstawia poniżej przykład liczbowy w odniesieniu do
    kalkulacji dyskonta.
    (...)
    Na marginesie Wnioskodawca pragnie zauważyć, że zaprezentowane przez niego
    podejście zakładające konieczność uwzględniania w kalkulacji dyskonta całości
    wypłaconych na rzecz Posiadacza w momencie wykupu BPP kwot (tj. Świadczenia typu B)
    jest także spójne z prezentowanym przez ustawodawcę podejściem w zakresie
    opodatkowania dochodu z wykupu obligacji, od których należne są świadczenia okresowe
    – tj. kategorii dochodu, o której jest mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie bowiem z art. 24 ust. 24 ww. ustawy, dochód z wykupu obligacji (od których
    należne są świadczenia okresowe) stanowi różnica między kwotą uzyskaną z wykupu
    obligacji wraz ze świadczeniami uzyskanymi za ostatni okres przed wykupem tych obligacji
    a wydatkami poniesionymi na objęcie/nabycie tych obligacji na rynku pierwotnym lub
    wtórnym przez podatnika.
    W kalkulacji dochodu z wykupu uwzględniana jest kwota uzyskana w związku z wykupem
    obligacji przez emitenta powiększona o świadczenia należne za ostatni okres przed
    wykupem. Na podstawie wskazanej regulacji efektywnemu opodatkowaniu podlega więc

    dodatnia różnica pomiędzy ostatnim świadczeniem uzyskiwanym przez inwestora z faktu
    posiadania obligacji (tj. kwoty wykupu powiększonej o ostatnie świadczenie okresowe) a
    ceną nabycia obligacji.
    Mimo, że literalnie wskazana regulacja powinna mieć zastosowanie jedynie do kalkulacji
    dyskonta obligacji, zdaniem Wnioskodawcy, zarówno z perspektywy ekonomicznej, jak i
    podatkowej racjonalnym będzie uznanie, że przyjęty w niej mechanizm/model kalkulacji
    dyskonta powinien mieć zastosowanie także wobec wykupu innych kategorii papierów
    wartościowych, w tym BPP. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak
    jest bowiem regulacji, które wprost wykluczałyby możliwość przyjęcia ww. linii
    interpretacyjnej dla ustalenia dyskonta (w rozumieniu art. 5a pkt 12 ww. ustawy) wobec
    innych kategorii papierów wartościowych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie płatności składające się na Świadczenie typu B (tj. cena
    emisyjna oraz kwota zależna od wartości instrumentu bazowego BPP) powinny więc
    stanowić element kalkulacyjny dyskonta w rozumieniu art. 5a pkt 12 ww. ustawy.
    W konsekwencji Bank – pełniąc funkcję tzw. płatnika technicznego w odniesieniu do
    wypłat realizowanych w Dniu wykupu/wcześniejszego wykupu – w procesie kalkulacji
    dyskonta powinien uwzględnić całą kwotę Świadczenia typu B. Jeśli w wyniku ww. operacji
    zidentyfikowana zostanie wartość dodatnia (tj. powstanie dyskonto), wówczas Bank może
    być zobowiązany do obliczenia, ewentualnego poboru i zapłaty zryczałtowanego podatku
    dochodowego na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 4 w zw. z art. 41 ust. 4d ww.
    ustawy.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 3
    Stosownie do art. 30b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    dochód uzyskany z odpłatnego zbycia papierów wartościowych oraz z realizacji praw z
    nich wynikających podlega 19% podatkowi dochodowemu.
    Natomiast zgodnie z art. 39 ust. 3 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są
      obowiązane przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego
      naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
      wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a,
      urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2, sporządzone
      według ustalonego wzoru.
    Pojęcie odpłatnego zbycia papierów wartościowych nie zostało zdefiniowane w ustawie o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności ww. ustawa nie rozstrzyga, czy
    możliwe jest dokonywanie odpłatnego zbycia papierów wartościowych przez ich
    posiadacza na rzecz emitenta tych papierów oraz w jaki sposób należy klasyfikować
    dochody (przychody) uzyskiwane w ramach takiej transakcji przez inwestora (posiadacza).
    W ocenie Wnioskodawcy, odpłatne zbycie papierów wartościowych dla celów rozliczeń
    podatku dochodowego powinno adresować sytuację, w której za wynagrodzeniem
    dochodzi do odpłatnej i dobrowolnej zmiany posiadacza papieru wartościowego.
    Jednocześnie wskazana zmiana właściciela papieru wartościowego powinna nastąpić na
    podstawie czynności, która nie jest skutkiem emisji papieru wartościowego (tj. powinna
    być efektem czynności odmiennej/niezależnej od wykonania przez emitenta świadczeń
    wynikających z papieru wartościowego).
    Dlatego też, zdaniem Banku, dochód z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych
    powinien powstawać m.in. w przypadku, w którym dany papier wartościowy zmieni
    właściciela np. w drodze odpłatnej sprzedaży i nie stanowi formy realizacji zobowiązań
    emitenta wynikających z papieru wartościowego.

    Odnosząc powyższe do opisanego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego należy
    podkreślić, że odkup BPP (w celu późniejszego umorzenia BPP przez Bank) może być
    realizowany jedynie w wyniku zawarcia z Posiadaczem odrębnej umowy sprzedaży. Zatem
    czynność odkupu jest konsekwencją zawarcia przez strony umowy sprzedaży, natomiast
    nie może być postrzegana jako realizacja przez Bank świadczenia wynikającego z emisji
    papieru wartościowego. Jednocześnie, zarówno z perspektywy Banku, jak i Posiadacza
    zawarcie ww. odrębnej transakcji sprzedaży ma charakter dobrowolny. Inicjatorem
    transakcji sprzedaży (odkupu) jest bowiem Posiadacz, Bank natomiast, jako emitent, może
    odkupić BPP w wyniku złożonej przez Posiadacza oferty, jednak nie jest do tego
    zobligowany. Z perspektywy inwestora złożenie oferty odkupu BPP stanowi więc
    alternatywną (względem wykupu BPP) formę zakończenia procesu inwestycyjnego.
    W ocenie Banku, za odrębnym/indywidualnym charakterem transakcji odkupu BPP
    przemawiają również warunki, na jakich tego rodzaju czynność może zostać w praktyce
    realizowana. Zgodnie z założeniami przyjętymi przez Bank odkup BPP może zostać
    dokonany wg wartości rynkowej BPP. W odróżnieniu więc od Wykupu BPP, wobec którego
    warunki emisji przewidują ochronę kapitału, Kwota odkupu nie jest z góry określona i
    może być niższa niż cena emisyjna BPP.
    W praktyce Posiadacz może bowiem skierować do Banku ofertę bez określonej ceny, co
    może uprawniać Bank do odkupu BPP za dowolną cenę. Jeśli natomiast Posiadacz
    skierowałby do Banku ofertę z oznaczeniem ceny limitowanej, a cena ta byłaby wyższa niż
    cena rynkowa BPP, wówczas odkup nie zostałby zrealizowany.
    W ocenie Wnioskodawcy powyższe uzasadnia:
    a. konieczność traktowania dla celów podatkowych czynności odkupu BPP w sposób
    analogiczny jak czynności odpłatnego zbycia papieru wartościowego oraz
    b. brak możliwości zrównania powstałych w wyniku odkupu BPP skutków podatkowych
    ze skutkami podatkowymi identyfikowanymi dla świadczeń realizowanych w związku z
    posiadaniem BPP.
    W przypadku Kwoty odkupu trudno doszukiwać się wypłaty przez Bank świadczenia
    pieniężnego, którego wysokość (zgodnie z regulacjami Prawa bankowego dotyczącymi
    BPP) byłaby zależna od wartości instrumentu bazowego, czy realizacji przez emitenta
    zobowiązania wynikającego z papieru wartościowego. Kwota odkupu przekazywana przez
    Bank na rzecz Posiadacza powinna zatem stanowić element kalkulacyjny dochodu z tytułu
    odpłatnego zbycia papierów wartościowych w rozumieniu art. 30b ust. 1 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, na skutek dokonania odkupu BPP po stronie
    Banku mogą powstać jedynie obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 39 ust. 3
    ww. ustawy. Natomiast po stronie Banku nie powstanie obowiązek poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego na rzecz Posiadaczy (z uwagi na brak wystąpienia
    po stronie Banku funkcji płatnika).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.

    Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj. obliczenie, pobranie
    oraz wpłacenie podatku, zaliczki.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), ustawa reguluje m.in. opodatkowanie podatkiem
    dochodowym dochodów osób fizycznych.
    Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych:
    • tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
    • obliczenie i pobór podatku przez płatnika.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak
    w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę
    poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające
    do dyspozycji podatnika) należności będące jego dochodami (przychodami).
    Ustawodawca wskazał obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
    poprzez:
    • określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
      podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy
      organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem
      oraz
    • określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww.
      podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.
    Przy czym pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie
    podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Stosownie do tego przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie w pkt 7 wymieniono przychody z kapitałów
    pieniężnych i praw majątkowych, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż
    wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Stosownie do art. 17 ust. 1 analizowanej ustawy za przychody z tego źródła uważa się:
    • pkt 3 – odsetki (dyskonto) od papierów wartościowych;
    • pkt 6 lit. a – przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz
      papierów wartościowych.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zdefiniowano świadczenia
    określanego pojęciem odsetek. Niemniej jednak, analizując charakter danego świadczenia
    pod kątem tego czy są to odsetki, pojęcie to należy rozumieć szeroko w ujęciu nie tylko
    językowym, ale również ekonomicznym. Próba zdefiniowania tego pojęcia została podjęta
    w piśmiennictwie, głównie w dorobku doktryny prawa cywilnego. I tak, odsetki w
    rozumieniu przepisów podatkowych traktowane są jako wynagrodzenie za korzystanie z
    cudzego kapitału. Przez odsetki rozumie się wynagrodzenie za korzystanie z pieniędzy i
    innych rzeczy oznaczonych rodzajowo, jeżeli zostaje ono ustalone według pewnej stopy
    procentowej, i w stosunku do czasu użycia tej sumy (tak: P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT.

    Podatki i Rachunkowość, wydanie 3, str. 901). Najczęstszym źródłem tego rodzaju
    dochodu są wierzytelności pieniężne, państwowe papiery dłużne, obligacje i inne papiery
    wartościowe o charakterze dłużnym.
    W opisanych okolicznościach faktycznych bankowe prawa pochodne są papierami
    wartościowymi o charakterze dłużnym. Świadczenie typu A jest formą wynagrodzenia
    płaconego za udostępnienie Państwu kapitału. Wysokość tego wynagrodzenia uzależniona
    jest, podobnie jak w przypadku innych świadczeń o charakterze odsetkowym, od co
    najmniej dwóch zmiennych, tj.:
    – wartości instrumentu bazowego,
    – okresu inwestycyjnego na jaki kapitał jest Państwu udostępniany, który trwa do dnia
      poprzedzającego dzień wykupu/wcześniejszy dzień wykupu.
    Przeszkodą w traktowaniu powyższego świadczenia jako odsetek nie jest kwestia braku
    określenia ich wartości według standaryzowanej miary, tj. według stopy procentowej. W
    ekonomicznym znaczeniu ich wartość może być również określana na podstawie wartości
    innego instrumentu bazowego. Istotą świadczenia odsetkowego jest warunek
    wynagradzający udostępnienie kapitału dłużnikowi na określony czas.
    Wobec tego zgodzić się należy z Państwem, że wypłacone świadczenie typu A ma
    charakter odsetkowy. Stanowi zatem przychód, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Płatnicy, o których mowa w ust. 1, w myśl art. 41 ust. 4 cytowanej ustawy są obowiązani:
      pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub
      stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów
      określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz
      11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Jak stanowi art. 41 ust. 4d ww. ustawy, zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów
    (przychodów), o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, w zakresie dywidendy oraz
    dochodów (przychodów) określonych w art. 24 ust. 5 pkt 1, 3 lub 6, a także zryczałtowany
    podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2, 2a i 5, pobierają, jako płatnicy,
      podmioty prowadzące rachunki papierów wartościowych dla podatników, jeżeli
      dochody (przychody) te zostały uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i
      wiążą się z papierami wartościowymi zapisanymi na tych rachunkach, a wypłata
      świadczenia na rzecz podatnika następuje za pośrednictwem tych podmiotów. Zdanie
      pierwsze stosuje się także do podmiotów wskazanych w art. 3 ust. 2 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych w zakresie, w jakim prowadzą działalność
      gospodarczą poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
      zakład, jeżeli rachunek, na którym zapisane są papiery wartościowe, jest związany z
      działalnością tego zakładu.
    Tym samym, w odniesieniu do Świadczenia typu A, będą Państwo pełnili funkcję płatnika i
    będą zobowiązani do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art.
    41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 4 w zw. z art. 41 ust. 4d ww. ustawy.

    Posiadacze bankowych praw pochodnych mogą od Państwa otrzymać również
    świadczenie typu B, które będzie kalkulowane w następujący sposób:
    • równowartość ceny emisyjnej powiększonej o kwotę wynikającą z kształtowania się
      wartości lub ceny instrumentu bazowego BPP albo
    • wyłącznie równowartość wartość ceny emisyjnej (gdy na rzecz inwestora nie będzie
      należna jakakolwiek kwota zależna od wartości instrumentu bazowego BPP).
    W art. 5a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zdefiniowano pojęcie
    dyskonta. Zgodnie z powołanym przepisem ilekroć w ustawie jest mowa o dyskoncie
    oznacza to:
      różnicę między kwotą uzyskaną z wykupu papieru wartościowego przez emitenta a
      wydatkami poniesionymi na nabycie papieru wartościowego na rynku pierwotnym lub
      wtórnym, a w przypadku nabycia papieru wartościowego w drodze spadku lub
      darowizny - różnicę między kwotą uzyskaną z wykupu a wydatkami poniesionymi
      przez spadkodawcę lub darczyńcę na nabycie tego papieru wartościowego.
    W opisanych okolicznościach faktycznych świadczenie typu B spełnia definicję dyskonta, o
    którym mowa w art. 5a pkt 12 analizowanej ustawy. Wobec wypłaty świadczenia typu B
    będą na Państwu ciążyły obowiązki płatnika i będą Państwo zobowiązani do poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 4 w
    zw. z art. 41 ust. 4d ww. ustawy.
    Trzecim rodzajem świadczenia, które w związku z emisją bankowych praw pochodnych
    będą Państwo realizowali, będzie dobrowolny odkup (tj. nabycie) bankowych praw
    pochodnych, które następnie zostaną przez Państwa umorzone.
    Ponieważ:
    • bankowe prawa pochodne są papierami wartościowymi,
    • odkup nastąpi z inicjatywy posiadacza bankowych praw pochodnych na podstawie
      odrębnej transakcji sprzedaży,
    • kwota odkupu kształtowana będzie w oparciu o warunki rynkowe,
    przychód ten należy zakwalifikować do źródła kapitały pieniężne jako przychód ze
    sprzedaży papierów wartościowych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 30b ust. 1 pkt 1 analizowanej ustawy, podatek dochodowy wynosi 19%
    uzyskanego dochodu:
      z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów
      finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.
    Dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest – w myśl art. 30b ust. 2 pkt 1 ww. ustawy –
    różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów
    wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust.
    1f, 1g lub 1gc, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14.
    Według art. 39 ust. 3 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są
      obowiązane przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego
      naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
      wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a,
      urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy
      w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne

      informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2, sporządzone
      według ustalonego wzoru.
    W konsekwencji, na skutek dokonania odkupu bankowych praw pochodnych, po Państwa
    stronie powstaną jedynie obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 39 ust. 3 ww.
    ustawy. Nie będą natomiast Państwo mieli obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku
    dochodowego (z uwagi na brak wystąpienia po stronie Banku funkcji płatnika).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.