Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.65.2025.3.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-29
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie
art. 6 pkt 1 ustawy zbycia majątku Spółki.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
fundacje
fundator
przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa
spółki-spółka jawna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy
    zbycia majątku Spółki. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27
    marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką jawną („Wnioskodawca”, „Spółka”). Wnioskodawca jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”), posiada siedzibę w
    Polsce. Rok obrotowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
    Wspólnikami Spółki są dwie osoby fizyczne (dalej łącznie: Wspólnicy, oddzielnie: Wspólnik).
    W związku z rozwojem działalności, a tym samym planowaną reorganizacją podmiotów
    powiązanych z Wnioskodawcą wpisaną w realizację planu sukcesji międzypokoleniowej,
    której jednym z elementów jest m.in. uproszczenie całej struktury korporacyjnej,
    Wspólnicy planują rozwiązanie Spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego.
    Rozwiązanie Spółki nastąpi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 67 § 1 Kodeksu
    spółek handlowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm.), w rezultacie
    rozwiązanie Spółki nastąpi bez przeprowadzania jej likwidacji.
    Wspólnicy w wyniku rozwiązania Spółki dokonają takiego podziału, że Wspólnik
    większościowy przejmie zespół składników materialnych i niematerialnych Spółki (dalej:
    Przedsiębiorstwo lub ZCP), w tym w szczególności:
    1) prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę lub umów cywilnoprawnych;
    2) zobowiązania wynikające z funkcjonowania ZCP;
    3) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem ZCP;
    4) tajemnice ZCP;
    5) nieruchomości położone w Polsce (grunty, budynki, budowle);
    6) ruchomości, tj. środki trwałe i wyposażenie obejmujące wyposażenie biura, sprzęty
      elektroniczne (komputery, telefony, sprzęty, zestawy mebli, itp.);
    7) prawa i obowiązki wynikające z umów najmu nieruchomości;
    8) prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę i umów cywilnoprawnych.

    Wspólnik większościowy, który otrzyma ZCP na moment jego otrzymania będzie czynnym
    podatnikiem VAT, a rozliczenie ze Wspólnikiem mniejszościowym nastąpi w formie
    pieniężnej.
    Zbycie ZCP na rzecz Wspólnika większościowego zostanie przeprowadzone zgodnie z
    następującą procedurą:
    1. Wspólnicy podejmą jednomyślną uchwałę przewidującą zakończenie działalności
      Spółki w trybie innym niż likwidacja. Uchwała ta będzie zawierała zobowiązanie do
      zbycia ZCP na rzecz Wspólnika większościowego oraz do przekazania części środków
      pieniężnych Wspólnikowi mniejszościowemu.
    2. W wykonaniu uchwały, o której mowa w pkt 1, zostanie zawarta umowa zbycia ZCP na
      rzecz Wspólnika większościowego. Umowa ta będzie stanowiła bezpośrednią realizację
      postanowień wynikających z podjętej uchwały.
    3. Po dokonaniu zbycia ZCP w wykonaniu uchwały, zostanie złożony wniosek o
      wykreślenie z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). W wyniku
      uprawomocnienia się postanowienia o wykreśleniu, Spółka utraci swój byt prawny.
    Co istotne, umowa zbycia będzie realizowana w oparciu o uchwałę o innym niż likwidacja
    trybie zakończenia działalności, zatem w zamian za zbycie Spółka nie otrzyma
    wynagrodzenia.
    Zatem, do przeniesienia ZCP dojdzie przed ustaniem bytu prawnego Wnioskodawcy.
    W momencie wykreślenia Wnioskodawcy z rejestru przedsiębiorców, Wnioskodawca nie
    będzie posiadać majątku.
    Następnie, Wspólnik większościowy w związku z zaplanowanym procesem sukcesyjnym w
    celu zintegrowania posiadanego przez siebie majątku i zarządzania nim w taki sposób, aby
    dostarczyć środków utrzymania kolejnym pokoleniom, zamierza wnieść otrzymany ZCP w
    całości do fundacji rodzinnej, której jest fundatorem.
    Darowizna ZCP do fundacji rodzinnej nastąpi, albo zaraz po otrzymaniu tego majątku,
    albo w niedługim czasie. W rezultacie nieruchomość, która jest wynajmowana w ramach
    ZCP do podmiotu niepowiązanego, będzie przez krótki czas wynajmowana przez
    Wspólnika większościowego, albo tylko przez fundacje rodzinną (jeżeli darowizna ZCP na
    rzecz fundacji rodzinnej nastąpi bez żadnej zwłoki), która również będzie czynnym
    podatnikiem VAT. Obecnie, wynajem nieruchomości przez Wnioskodawcę stanowi
    czynność opodatkowaną VAT. W sytuacji przejścia ZCP na Wspólnika większościowego lub
    fundacje rodzinną wynajem również będzie stanowić czynność opodatkowaną VAT
    (zarówno Wspólnik większościowy, jak i fundacja rodzinna, będą czynnymi podatnikami
    VAT).
    Pomimo tego, że Wnioskodawca nie ma takiego obowiązku, to jest w stanie przygotować
    oddzielny bilans i rachunek wyników dotyczący działalności ZCP. Nabywca ZCP, po jego
    nabyciu, będzie miał faktyczną oraz prawną możliwość nieprzerwanego kontynuowania
    działalności związanej z usługami świadczonymi przez Wnioskodawcę w oparciu o majątek
    i zasoby ludzkie nabyte w ramach ZCP.
    W uzupełnieniu wniosku udzielili Państwo odpowiedzi na pytania:
    Pytanie: Czy przedmiotem transakcji będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551
        ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze
        zm.), tj. przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i
        materialnych, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej
        obejmujące w szczególności:
        • oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
          (nazwa przedsiębiorstwa);

        • własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
          wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
        • prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
          prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
          stosunków prawnych;
        • wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
        • koncesje, licencje i zezwolenia;
        • patenty i inne prawa własności przemysłowej;
        • majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
        • tajemnice przedsiębiorstwa;
        • księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej?
    Odpowiedź: Wnioskodawca pragnie uprzejmie wskazać, że nie przesądza, czy
        zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych będzie stanowił
        przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego.
        Gdyby Wnioskodawca jednoznacznie potwierdził, że przedmiotem przekazania
        będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu Kodeksu cywilnego, Dyrektor KIS nie
        miałby możliwości dokonania własnej oceny przedstawionego stanu faktycznego
        lub zdarzenia przyszłego – co byłoby sprzeczne z istotą instytucji interpretacji
        indywidualnej.
        Celem złożenia wniosku jest właśnie uzyskanie stanowiska organu, czy – w świetle
        przedstawionego opisu zespołu składników majątkowych oraz kontekstu
        planowanej czynności – zespół ten może zostać uznany za przedsiębiorstwo lub
        zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, a
        tym samym czy zastosowanie znajdzie art. 6 pkt 1 tej ustawy.
        Wnioskodawca szczegółowo przedstawił zarówno sposób przeprowadzenia
        planowanej czynności, jak i strukturę przekazywanego majątku, pozostawiając
        ocenę kwalifikacji prawnopodatkowej (w szczególności w zakresie ustawy o VAT)
        organowi interpretacyjnemu.
        Wspólnicy w wyniku rozwiązania Spółki dokonają takiego podziału, że Wspólnik
        większościowy przejmie zespół składników materialnych i niematerialnych Spółki
        (dalej: Przedsiębiorstwo lub ZCP), w tym w szczególności:
        1) prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę lub umów cywilnoprawnych;
        2) zobowiązania wynikające z funkcjonowania ZCP;
        3) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem ZCP;
        4) tajemnice ZCP;
        5) nieruchomości położone w Polsce (grunty, budynki, budowle);
        6) ruchomości, tj. środki trwałe i wyposażenie obejmujące wyposażenie biura,
          sprzęty elektroniczne (komputery, telefony, sprzęty, zestawy mebli, itp.);
        7) prawa i obowiązki wynikające z umów najmu nieruchomości;
        8) prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę i umów cywilnoprawnych.
        Po dokonaniu zbycia ZCP w wykonaniu uchwały, zostanie złożony wniosek o
        wykreślenie z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). W
        wyniku uprawomocnienia się postanowienia o wykreśleniu, Spółka utraci swój byt
        prawny.
    Pytanie: Czy przedmiot sprzedaży w ramach planowanej transakcji będzie stanowił
        organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół

        składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych
        do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
        niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania? (...)
    Odpowiedź:
        Ad a) Wyodrębnienie organizacyjne:
        W strukturze Spółki nie zostanie sporządzony żaden odrębny akt (np. statut,
        regulamin czy inny dokument o podobnym charakterze), który formalnie
        wyodrębniałby zespół składników majątkowych. Wynika to z faktu, że cały ten
        zespół składników będzie wykorzystywany do prowadzenia całości działalności
        Spółki i będzie do tego wystarczający. W związku z tym, tworzenie odrębnej
        dokumentacji organizacyjnej nie znajduje uzasadnienia praktycznego – nie ma
        potrzeby formalnego wyodrębniania zespołu składników w ramach wewnętrznej
        struktury organizacyjnej Spółki.
        Ad b) Wyodrębnienie finansowe:
        Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego: „Pomimo tego, że Spółka nie ma
        takiego obowiązku, to jest w stanie przygotować oddzielny bilans i rachunek
        wyników dotyczący działalności ZCP. Nabywca ZCP (..., a następnie fundacja
        rodzinna), po jego nabyciu, będzie miał faktyczną oraz prawną możliwość
        nieprzerwanego kontynuowania działalności związanej z usługami świadczonymi
        przez Spółkę w oparciu o majątek i zasoby ludzkie nabyte w ramach ZCP.”
        Spółka jawna nie jest zobowiązana do prowadzenia pełnych ksiąg rachunkowych,
        a opodatkowaniu podlegają wspólnicy, a nie sama Spółka. Niemniej jednak, na
        podstawie prowadzonej ewidencji możliwe jest wyodrębnienie przychodów,
        kosztów, należności i zobowiązań w ramach całej działalności Spółki, a w razie
        potrzeby możliwe byłoby przygotowanie odrębnych zestawień finansowych dla tej
        części działalności.
        Ad c) Wyodrębnienie funkcjonalne:
        Tak – przekazywany zespół składników będzie funkcjonalnie samodzielny i zdolny
        do realizacji zadań gospodarczych. Przemawia za tym fakt, że Spółka będzie
        prowadzić działalność gospodarczą w oparciu o ten właśnie zespół składników
        majątkowych – a zatem będzie posiadać on pełną zdolność operacyjną do
        samodzielnego świadczenia usług.
    Pytanie: Czy przedmiot sprzedaży będzie stanowił zespół składników materialnych i
        niematerialnych niezbędny i wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań
        (kontynuacji przez Nabywcę działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie
        przez Zbywcę), a prowadzenie działalności przez Nabywcę nie będzie wymagało
        angażowania innych składników majątku bądź podejmowania dodatkowych
        działań faktycznych lub prawnych przez Kupującego? Jeżeli Kupujący będzie
        zobowiązany do dokonania jakichkolwiek czynności, to należy je wskazać?
    Odpowiedź: Wnioskodawca uprzejmie przywołuje wskazany opis zdarzenia przyszłego,
        zaznaczając, że nie dojdzie tutaj do żadnej sprzedaży:
        Zbycie ZCP na rzecz Wspólnika większościowego zostanie przeprowadzone
        zgodnie z następującą procedurą:
        1 Wspólnicy podejmą jednomyślną uchwałę przewidującą zakończenie działalności
        Spółki w trybie innym niż likwidacja. Uchwała ta będzie zawierała zobowiązanie do
        zbycia ZCP na rzecz Wspólnika większościowego oraz do przekazania części
        środków pieniężnych Wspólnikowi mniejszościowemu.

        2 W wykonaniu uchwały, o której mowa w pkt 1, zostanie zawarta umowa zbycia
        ZCP na rzecz Wspólnika większościowego. Umowa ta będzie stanowiła
        bezpośrednią realizację postanowień wynikających z podjętej uchwały.
        3 Po dokonaniu zbycia ZCP w wykonaniu uchwały, zostanie złożony wniosek o
        wykreślenie z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). W
        wyniku uprawomocnienia się postanowienia o wykreśleniu, Spółka utraci swój byt
        prawny.
        Co istotne, umowa zbycia będzie realizowana w oparciu o uchwałę o innym niż
        likwidacja trybie zakończenia działalności, zatem w zamian za zbycie Spółka nie
        otrzyma wynagrodzenia.
        Zatem, do przeniesienia ZCP dojdzie przed ustaniem bytu prawnego
        Wnioskodawcy.
        W momencie wykreślenia Wnioskodawcy z rejestru przedsiębiorców,
        Wnioskodawca nie będzie posiadać majątku.
        Następnie, Wspólnik większościowy w związku z zaplanowanym procesem
        sukcesyjnym w celu zintegrowania posiadanego przez siebie majątku i zarządzania
        nim w taki sposób, aby dostarczyć środków utrzymania kolejnym pokoleniom,
        zamierza wnieść otrzymany ZCP w całości do fundacji rodzinnej, której jest
        fundatorem.
    Pytanie: Czy w oparciu wyłącznie o przedmiot transakcji będzie możliwe samodzielne
        prowadzenie działalności gospodarczej?
    Odpowiedź: Tak.
    Pytanie: Czy w posiadaniu Spółki pozostaną jakiekolwiek składniki majątkowe
        wykorzystywane dotychczas w prowadzonej działalności gospodarczej, po zbyciu
        zespołu składników materialnych i niematerialnych, o których mowa we wniosku?
        Jeśli tak, to należy wskazać:
        a) czy będą one funkcjonalnie związane z przedmiotem zbycia?
        b) jakie będą przyczyny nieprzekazania ww. składników?
    Odpowiedź: Nie pozostaną.

## Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego rozwiązanie Spółki,
    a w konsekwencji podział majątku poprzez zbycie przez Spółkę ZCP stanowić będzie zbycie
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, a tym samym nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?
    W uzupełnieniu wniosku wyjaśnili Państwo, że w opisie zdarzenia przyszłego posługuje się
    określeniem „ZCP” wyłącznie jako skrótem redakcyjnym, odnoszącym się do
    zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych prowadzonego
    przez Spółkę.
    W szczególności, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego:
    „Wspólnicy w wyniku rozwiązania Spółki dokonają takiego podziału, że Wspólnik
    większościowy przejmie zespół składników materialnych i niematerialnych Spółki (dalej:
    Przedsiębiorstwo lub ZCP), w tym w szczególności: (...)”.
    Wnioskodawca zaznacza, że nie posługuje się definicją „zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT ani definicją przedsiębiorstwa
    w rozumieniu art. 6 tej ustawy. Gdyby bowiem celem było jednoznaczne zakwalifikowanie
    przenoszonego zespołu składników jako ZCP lub przedsiębiorstwa w rozumieniu ww.

    przepisów (w ramach opisu zdarzenia przyszłego), to złożenie wniosku o interpretację
    indywidualną byłoby niecelowe.
    Zatem określenie „ZCP” zostało użyte jedynie redakcyjnie, jako skrót odnoszący się do
    opisanego zespołu składników majątkowych i niemajątkowych. W ocenie Wnioskodawcy
    definicja ta została sformułowana w sposób wystarczająco precyzyjny w opisie zdarzenia
    przyszłego, jednak jeżeli budzi ona wątpliwości, niniejszym Wnioskodawca uprzejmie prosi
    o przyjęcie powyższego doprecyzowania.
    Wnioskodawca ma nadzieję, że udzielone odpowiedzi są wystarczające do stwierdzenia, iż
    nie ma potrzeby przeformułowywania pytania.
    Jeżeli jednak – pomimo przedstawionych wyjaśnień – Organ uzna, że pytanie nadal
    pozostaje niejednoznaczne, uprzejmie proszę o informację w tym zakresie. W takim
    przypadku pytanie zostanie odpowiednio zmodyfikowane.
    Państwa stanowisko w sprawie
    W okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego zbycie przez Spółkę ZCP
    stanowić będzie zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, a tym
    samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Powyższe przepisy stanowią implementację do polskiego prawa art. 19 zdanie pierwsze
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. (dalej: „Dyrektywa VAT”), w myśl
    którego w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki
    całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie
    miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana
    jako następca prawny przekazującego.
    Zgodnie z art. 551 Kodeksu cywilnego:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
      · oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
        przedsiębiorstwa);
      · własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      · prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      · wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      · koncesje, licencje i zezwolenia;
      · patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      · majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      · tajemnice przedsiębiorstwa;
      · księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład
    kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji
    określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem

    czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są
    na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa.
    Mając na uwadze powyższe, żeby zespół składników mógł zostać uznany za
    przedsiębiorstwo, musi on funkcjonować na trzech płaszczyznach: organizacyjnej,
    finansowej i funkcjonalnej.
    W judykaturze podkreśla się, że warunkiem uznania zespołu składników za
    przedsiębiorstwo, jest zdolność majątku lub jego części do prowadzenia niezależnej
    działalności gospodarczej.
    Istotny jest także zamiar nabywcy do kontynuowania działalności z wykorzystaniem
    nabytych składników majątkowych.
    W rezultacie, analiza definicji legalnej, pozwala wskazać pewne kryteria, których łączne
    spełnienie pozwala uznać dany zespół składników za przedsiębiorstwo:
      (i) musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
      (ii) zespół ten powinien być spójny organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie,
      (iii) zespół składników realizuje wskazane zadania.
    1.1. Funkcjonalność zespołu majątkowego
    Funkcjonalność zespołu majątkowego oznacza przeznaczenie do realizacji określonych
    zadań gospodarczych, tj. musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość, tj. obejmować
    elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych (por.
    Dyrektor KIS z 24 sierpnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.294.2023.2.EB).
    Konsekwentnie, sprowadza się to do ustalenia, czy wyodrębniona organizacyjnie całość
    jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zbędzie całe
    przedsiębiorstwo za pomocą którego prowadzi działalność gospodarczą w ramach spółki
    jawnej.
    W związku z tym ZCP (przedsiębiorstwo) będzie posiadać wszelkie niezbędne elementy do
    tego, aby realizować swój cel, tym samym zostanie wyposażony we wszelkie składniki
    niezbędne dla dalszego, samodzielnego funkcjonowania.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, ZCP spełni przesłankę
    funkcjonalności na potrzeby definicji wynikającej z ustawy VAT.
    1.2. Zorganizowanie zespołu majątkowego
    Składniki tworzące „przedsiębiorstwo” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta
    powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej
    działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego
    przedsiębiorstwa (por. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 16 sierpnia 2023 r.,
    sygn. 0112-KDIL3.4012.360.2023.2.MBN).
    Zorganizowanie zespołu majątkowego dotyczące osób przypisanych do ZCP przejawia się
    m.in. tym, że zakres ich obowiązków obejmują zadania w całości związane tylko i wyłącznie
    z działalnością ZCP. Ponadto, po zbyciu ZCP, zostanie zakończenie prowadzenia
    działalności gospodarczej przez spółkę.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, ZCP spełnia również przesłankę
    zorganizowania zespołu majątkowego.
    1.3. Zorganizowanie finansowe
    Zorganizowanie finansowe należy rozumieć jako pewną sytuację, w której przez
    odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do przedsiębiorstwa, tj. okoliczności,
    które przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych umożliwiają

    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    przedsiębiorstwa.
    Stosownie do definicji powoływanej przez organy podatkowe, przez wyodrębnienie
    finansowe należy rozumieć sytuację, w której: „Wyodrębnienie finansowe nie oznacza
    samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń
    gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i
    zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa” (por. Dyrektor KIS z 25.08.202 3
    r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.406.2023.2.DK).
    Jak wskazane zostało w opisie zdarzenia przyszłego, mimo braku obowiązku sporządzania
    bilansów i rachunków wyników, będzie możliwe sporządzenie bilansu i rachunku wyników
    związanych z działalnością ZCP.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, ZCP będzie spełniać przesłankę
    zorganizowania finansowego na potrzeby definicji wynikającej z ustawy.
    1.4. Możliwość samodzielnego prowadzenia oraz kontynuowania działalności
    W ślad za orzecznictwem TSUE, sądów administracyjnych oraz organów podatkowych,
    warunek dotyczący możliwości samodzielnego prowadzenia działalności jest istotny z
    perspektywy uznania zespołu składników za przedsiębiorstwo.
    Zgodnie z poglądem wyrażonym przez DKIS w interpretacji indywidualnej „(...) określony
    zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część
    przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej,
    ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym” (por. Dyrektor KIS z 21 sierpnia 2023 r., sygn.
    0114-KDIP1-1.4012.336.2023.2.AKA).
    Mając na uwadze powyższe, całe przedsiębiorstwo Wnioskodawcy posiada pełną zdolność
    do dalszego samodzielnego i odrębnego funkcjonowania jako niezależne
    przedsiębiorstwo, więc niniejszy warunek należy uznać także za spełniony.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w związku z brakiem przeformułowania
    pytania, stanowisko pozostaje niezmienione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy, nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

    Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”,
                                                    1zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55
    ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej
    dalej Kodeksem cywilnym.
            1W myśl art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w
    szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
    przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
    niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko
    elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
    art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o podatku od towarów i usług) jest
    więc to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach
    „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.
    Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.

    Przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą składników materialnych i niematerialnych, lecz ich
    zorganizowanym zespołem, tzn. składniki te powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie tylko o zbiorze
    pewnych elementów. „Czynnikiem konstytuującym przedsiębiorstwo w znaczeniu
    przedmiotowym jest występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania
    różnorodnych jego składników, umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako
    pewnej całości” – wyrok NSA z 27 marca 2013 r. (sygn. akt II FSK 1896/11).
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Aby zatem ocenić, czy
    w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części, należy dokładnie przeanalizować to jakie składniki majątku będą
    przedmiotem transakcji. Przy dokonaniu tej analizy pomocne, a czasami nawet niezbędne
    mogą okazać się orzeczenia TSUE.
    W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego
    zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    wyroku z 27 listopada 2003 r., sprawa C-497/01 Zita Modes Sarl, w którym stwierdził, że
    celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
    przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto,
    że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w
    pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości
    majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma
    zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności
    zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania
    przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne
    i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa,
    mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak
    wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie
    jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel
    dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i
    niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym,
    dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
    wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
    podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
    podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
    Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE,
    dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne
    powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania
    gospodarczego.
    W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko
    Christel Schriever, TSUE wywiódł, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19
    Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w
    tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność
    gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu
    produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112,
    wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej
    działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność
    gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z
    nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8
    Szóstej Dyrektywy.

    W kontekście zatem zbycia przedsiębiorstwa, z wyłączenia stosowania przepisów ustawy
    korzysta przekazanie przedsiębiorstwa lub jego niezależnej części, w tym dóbr
    materialnych oraz ewentualnie elementów niematerialnych, które razem tworzą
    przedsiębiorstwo lub jego część zdolne do prowadzenia niezależnej działalności
    gospodarczej. Nabywca musi jednakże mieć na celu prowadzenie przekazanego
    przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jedynie natychmiastową likwidację danej
    działalności lub sprzedanie zapasów zasobów, jeśli istnieją.
    Sformułowanie zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym przepisów ustawy nie
    stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, należy w aspekcie art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, rozumieć w sposób
    funkcjonalny, a nie tylko werbalny, tzn. analizując, czy dany zespół aktywów, który jest
    przedmiotem zbycia, pozwala na prowadzenie i służy w sposób trwały prowadzeniu
    samodzielnej działalności gospodarczej nabywcy.
    Zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy,
    ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowana część
    przechodzi na własność nabywcy, który przy pomocy tego majątku prowadzi działalność
    gospodarczą. Wynika to również z treści przepisu art. 91 ust. 9 ustawy, który stanowi, że –
    w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę
    przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Aksjomat
    racjonalności ustawodawcy oraz kategoryczność sformułowania tego przepisu nakazuje
    przyjąć, że z transakcją zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ustawy mamy do czynienia tylko wówczas, gdy
    nabywca prowadzi działalność gospodarczą przy użyciu nabytego przedsiębiorstwa
    (zorganizowanej części przedsiębiorstwa).
    W opisanej sytuacji nabywcą zespołu składników materialnych i niematerialnych Spółki
    jest Wspólnik większościowy, który nie zamierza przy pomocy tego majątku prowadzić
    działalności gospodarczej. Jak wskazali Państwo we wniosku, Wspólnik większościowy
    zamierza wnieść otrzymany zespół składników materialnych i niematerialnych w całości
    do fundacji rodzinnej, której jest fundatorem. Darowizna przedmiotowych składników
    materialnych i niematerialnych do fundacji rodzinnej nastąpi, albo zaraz po otrzymaniu
    tego majątku, albo w niedługim czasie.
    Zatem skoro w opisanej sytuacji zbycie zespołu składników materialnych i niematerialnych
    Spółki, służącego do prowadzenia określonego rodzaju działalności, na rzecz Wspólnika
    większościowego nie będzie przeprowadzone w celu prowadzenia działalności przez
    nabywcę, lecz transakcja będzie przez niego realizowana w celu wniesienia otrzymanego
    zespołu ww. składników w całości do fundacji rodzinnej, to nie zostanie spełniony
    warunek dotyczący wykorzystania otrzymanego majątku do prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Jak wskazano wyżej warunkiem wyłączenia spod działania ustawy zbycia przedsiębiorstwa
    lub zorganizowanej części jest wykorzystanie nabytego majątku do prowadzenia
    działalności gospodarczej przez nabywcę.
    Wykładnia art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, była już przedmiotem wypowiedzi Naczelnego Sądu
    Administracyjnego. W orzecznictwie konsekwentnie prezentowany jest pogląd, że
    wyłączenie, o którym mowa w ww. unormowaniu, dotyczy tylko takiej transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w wyniku której następca
    prawny (nabywca) będzie prowadził działalność gospodarczą w oparciu o przekazane
    przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część (por. np. wyroki NSA: z 6 listopada 2014 r.,
    I FSK 1668/13; z 29 maja 2014 r., I FSK 1028/13; z 1 marca 2013 r.).
    W konsekwencji w opisanej sytuacji zbycie zespołu składników materialnych i
    niematerialnych na rzecz Wspólnika większościowego, który nie zamierza wykorzystywać
    nabytego majątku do prowadzenia działalności gospodarczej (jego zamiarem jest

    wniesienie otrzymanego zespołu składników materialnych i niematerialnych w całości do
    fundacji rodzinnej) skutkuje tym, że czynność ta nie powinna być dla celów podatku od
    towarów i usług traktowana jako zbycie przedsiębiorstwa.
    Zatem w przedmiotowej sprawie zespół składników materialnych i niematerialnych Spółki
    nie może być dla celów VAT traktowany jako przedsiębiorstwo. W związku z tym w
    stosunku do tej transakcji nie znajdzie zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy. Należy uznać, że
    zbycie zespołu składników materialnych i niematerialnych przez Spółkę będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Ponadto podkreślić należy, iż wyroki sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami w
    konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Rozstrzygnięcia
    dokonane przez sądy są wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane, a
    organy podatkowe nie są związane rozstrzygnięciami sądów w indywidualnych sprawach.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.