Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4011.3.2020.3.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-15
Teza: w zakresie ustalenia, czy wymienione w treści wniosku działania Wnioskodawcy stanowią działalność badawczo-rozwojową, a co za tym idzie – ma on prawo zastosować w rozliczeniu podatkowym za rok 2019 i w późniejszych rozliczeniach za kolejne lata podatek od osiągniętego przez niego w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi w rozumieniu art. 30 ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci praw autorskich do programu komputerowego, wytworzonego lub rozwiniętego w ramach opisanej we wniosku działalności w wysokości 5% podstawy opodatkowania za dochód.
Słowa kluczowe: IP Box; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R); usługi-usługi informatyczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.) oraz art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 stycznia 2020 r. (data wpływu 28 stycznia 2020 r.), uzupełnionym 8 kwietnia 2020 r. oraz 13 maja 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy wymienione w treści wniosku działania Wnioskodawcy stanowią działalność badawczo-rozwojową, a co za tym idzie – ma on prawo zastosować w rozliczeniu podatkowym za rok 2019 i w późniejszych rozliczeniach za kolejne lata podatek od osiągniętego przez niego w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci praw autorskich do programu komputerowego, wytworzonego lub rozwiniętego w ramach opisanej we wniosku działalności w wysokości 5% podstawy opodatkowania za dochód – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2020 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy wymienione w treści wniosku działania Wnioskodawcy stanowią działalność badawczo-rozwojową, a co za tym idzie – ma on prawo zastosować w rozliczeniu podatkowym za rok 2019 i w późniejszych rozliczeniach za kolejne lata podatek od osiągniętego przez niego w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi w rozumieniu art. 30 ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci praw autorskich do programu komputerowego, wytworzonego lub rozwiniętego w ramach opisanej we wniosku działalności w wysokości 5% podstawy opodatkowania za dochód. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 24 marca 2020 r. oraz z 29 kwietnia 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4011.3.2020.1.JKU oraz 0111-KDIB1-3.4011.3.2020.2.JKU wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 8 kwietnia 2020 r. oraz 13 maja 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca od dnia 10 września 2018 r. świadczy usługi w zakresie oprogramowania na rzecz przedsiębiorców zarejestrowanych w Norwegii. Część świadczonych przez Wnioskodawcę usług spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej. Ta część, zgodnie z art. 30cb ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1387 z późn. zm.; dalej: „ustawa o PIT”), będzie wykazywana w odrębnej ewidencji. Wytwarzane oprogramowanie służy dodawaniu nowej funkcjonalności do istniejących stron internetowych klientów lub rozwój funkcjonalności nowych stron internetowych od podstaw. Końcowym efektem w tych pracach jest program komputerowy, w którego cenie uwzględnione jest przeniesienie końcowych praw autorskich na klienta. Wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie prawnej na podstawie zapisów z ustawy dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Typy zleceń spełniające przesłanki działalności badawczo-rozwojowej:

1.  Nowe wtyczki (pluginy) do systemu WordPress w języku programowania PHP.
2.  Dodatkowe funkcjonalności do systemu WordPress w języku programowania PHP.
3.  Poprawki programistyczne we wtyczkach do systemu WordPress w języku programowania PHP.
4.  Nowe wtyczki (apps) do systemu Shopify typu SaaS w dowolnym języku programowania, głównie PHP i JavaScript.
5.  Dodatkowe funkcjonalności do systemu Shopify, polegające na przeprogramowaniu szablonów (theme) w języku programowania Liguid.
6.  Nowe integracje między systemami zewnętrznymi, a systemami Shopify bądź WordPress.
7.  Wytwarzanie nowego zaplecza (backend) oprogramowania dla stron internetowych w języku PHP, JavaScript i innych.
8.  Wytwarzanie nowych aplikacji internetowych opartych na językach PHP, JavaScript, Liguid i innych.
9.  Wytwarzanie oprogramowania dla części interfejsowych (front-end) dla stron internetowych w języku JavaScript, TypeScript i innych.
10.  Badanie i rozwój poprawek do różnego rodzajów programów komputerowych obsługujących zaplecze i cześć interfejsową (front-end) stron internetowych.
11.  Wytwarzanie rozwiązań automatyzujących, skryptów w językach PHP, JavaScript, Bash.
12.  Wytwarzanie dowolnego rodzaju oprogramowania dla klienta w dowolnym języku programowania.
13.  Doradztwo, konsultacje, wypracowywanie specyfikacji projektów programów komputerowych.

Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a w związku z tym będzie wykazywał wymagane przepisami informacje w odrębnej ewidencji. Informuje, że Wnioskodawca wykonuje również inne czynności, które nie są niezakwalifikowane jako działalność badawczo-rozwojowa w świetle przedmiotowej ulgi, takie jak:

1.  Design, poprawki designu na stronach internetowych oraz w technologiach HTML i CSS.
2.  Design, poprawki designu na innych interfejsach użytkownika, jeśli nie ma to związku z wytwarzaniem oprogramowania.
3.  Konfiguracja systemu WordPress przez panel Admina.
4.  Konfiguracja systemu Shopify przez panel Admina.
5.  Konfiguracja aplikacji przez wykorzystanie dostępnych opcji w panelach administracyjnych, bez programowania.
6.  Wytwarzanie i przetwarzanie elementów graficznych.
7.  Doradztwo, konsultacje, wypracowywanie specyfikacji projektów polegających na zmianach w designie stron internetowych.

Wnioskodawca zamierza zastosować stawkę 5% podatku dochodowego od osób fizycznych, do przychodów z opisanych wyżej prac badawczo-rozwojowych (tzw. ulga IP BOX, lnnovation Box).

Tytułem uzupełnienia, pismem z 1 kwietnia 2020 r., Wnioskodawca wskazał, że posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT. Wnioskodawca opracowuje nowe oraz ulepszone produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Wnioskodawca programuje nowe wtyczki do systemu WordPress i Shopify, które nie występują w formie rozwiązań istniejących. Nie są to kopie wtyczek dostępnych na rynku, lecz wtyczki dopasowane pod konkretny problem konkretnego klienta. Dodatkowe funkcjonalności i poprawki systemu WordPress lub indywidualne poprawki szablonów, które tworzy Wnioskodawca nie występują w formie rozwiązań istniejących, nie są kopią rozwiązań istniejących, gdyby były, klient by wykorzystał te istniejące.

Programowane na zlecenie integracje między systemami zewnętrznymi są przez Wnioskodawcę programowane od początku, właśnie z powodu tego, że nie występują w praktyce gospodarczej, gdzie nie da się użyć gotowych rozwiązań.

Zaplecza dla stron internetowych, które są opracowywane przez Wnioskodawcę indywidualnie na zamówienie danego klienta różnią się od rozwiązań już funkcjonujących i są dopasowane bezpośrednio do wymagań klienta.

Rozwiązania automatyzujące pracę są także opracowywane przez Wnioskodawcę jako innowacyjne rozwiązania indywidualnych problemów napotykanych przez klienta.

Ogólnie zlecenia wymienione w punkcie 1-13 opisu stanu faktycznego wniosku jako typy zleceń spełniające przesłanki działalności badawczo-rozwojowej są wykonywane właśnie z powodu nieistniejących rozwiązań które mogłyby w łatwy sposób zaspokoić specyfikacje i problemy klienta. Jeśli takie rozwiązania istnieją już na rynku to klient z nich korzysta, zamiast z usług Wnioskodawcy.

Odrębna ewidencja prowadzona jest przez Wnioskodawcę od końca roku 2018 i była prowadzona przez cały rok 2019 oraz prowadzona jest obecnie. Ewidencja ta prowadzona jest zgodnie z wymogami art. 30cb ust. la ustawy o PIT. W niej znajduje się każdy odcinek czasowy wykonanej pracy, wraz z informacją którego klienta dany czas dotyczy, którego projektu oraz opis jaka praca została wykonana. Dzięki temu Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić z osobna zlecenia, mające przesłanki działalności badawczo-rozwojowej.

Tytułem uzupełnienia, pismem z 8 maja 2020 r., Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem pytania zadanego we wniosku jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci praw autorskich do programu komputerowego, wytworzonego lub rozwiniętego w ramach opisanej we wniosku prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. W związku z działaniami wskazanymi przez Wnioskodawcę jako prace badawczo-rozwojowe, zamierza on stosować stawkę 5% podatku dochodowego od osób fizycznych względem dochodów wymienionych w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT - z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy wymienione działania Wnioskodawcy stanowią działalność badawczo-rozwojową, a co za tym idzie - ma on prawo zastosować w rozliczeniu podatkowym za rok 2019 i w późniejszych rozliczeniach za kolejne lata podatek od osiągniętego przez niego w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci praw autorskich do programu komputerowego, wytworzonego lub rozwiniętego w ramach opisanej we wniosku działalności w wysokości 5% podstawy opodatkowania za dochód z następujących działań:

1.  Wytwarzanie nowych wtyczek (pluginów) do systemu WordPress w języku programowania PHP.
2.  Wytwarzanie dodatkowych funkcjonalności do systemu WordPress w języku programowania PHP.
3.  Poprawki programistyczne we wtyczkach do systemu WordPress w języku programowania PHP.
4.  Wytwarzanie nowych wtyczek (apps) do systemu Shopify typu SaaS w dowolnym języku programowania, głównie PHP i JavaScript.
5.  Wytwarzanie dodatkowych funkcjonalności do systemu Shopify, polegające na przeprogramowaniu szablonów (theme) w języku programowania Liquid.
6.  Wytwarzanie nowych integracji między systemami zewnętrznymi, a systemami Shopify bądź WordPress.
7.  Wytwarzanie nowego zaplecza (backend) oprogramowania dla stron internetowych w języku PHP, JavaScript i innych.
8.  Wytwarzanie nowych aplikacji internetowych opartych na językach PHP, JavaScript, Liquid i innych.
9.  Wytwarzanie oprogramowania dla części interfejsowych (front-end) dla stron internetowych w języku JavaScript, TypeScript i innych.
10.  Badanie i rozwój poprawek do różnego rodzajów programów komputerowych obsługujących zaplecze i cześć interfejsową (front-end) stron internetowych.
11.  Wytwarzanie rozwiązań automatyzujących, skryptów w językach PHP, JavaScript, Bash.
12.  Wytwarzanie dowolnego rodzaju oprogramowania dla klienta w dowolnym języku programowania.
13.  Doradztwo, konsultacje, wypracowywanie specyfikacji projektów programów komputerowych?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku), wymienione działania stanowią działalność badawczo-rozwojową, a więc skoro:

1.  pracę wykonywane przez Wnioskodawcę w zakresie rozwoju oprogramowania mają status prac badawczo-rozwojowych;
2.  świadczone usługi badawczo-rozwojowe w zakresie wytwarzania oprogramowania spełniają wymóg art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT w postaci kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  zgodnie z art. 30cb ustawy o PIT prowadzi wyodrębnioną ewidencję dotyczącą prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, która prowadzona jest przez wnioskodawcę od końca roku 2018 i była prowadzona przez cały rok 2019 oraz prowadzona jest obecnie;
4.  wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT,

to na podstawie powyższych ustaleń Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż może zastosować stawkę 5% podatku dochodowego od osób fizycznych, do dochodów w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT z praw autorskich do programu komputerowego uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, wytworzonego lub rozwiniętego w ramach opisanych we wniosku działań w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zarówno w rozliczeniu podatku dochodowego za rok 2019, jak i za lata kolejne.

Ad. 1

Działalność badawczo-rozwojowa zdefiniowana jest w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o: działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Można zanalizować kolejno wykonywane prace pod kątem wyżej przytoczonej definicji:

1.  Tworzenie nowych wtyczek (pluginów) do systemu WordPress w języku programowania PHP — jest to praca wyczerpująca definicje pracy rozwojowej, gdyż rozwija już istniejące oprogramowanie w postaci programu WordPress za pomocą tworzenia tak zwanych wtyczek, które doinstalowywane są do programu głównego w celu rozszerzenia jego funkcjonalności. Warto wspomnieć, iż program WordPress sam w sobie jest narzędziem wykorzystywanym przy pracy badawczo-rozwojowej.
2.  Tworzenie dodatkowych funkcjonalności do systemu WordPress w języku programowania PHP również spełnia definicję pracy rozwojowej z powodów wymienionych w punkcie 1.
3.  Poprawki programistyczne we wtyczkach do systemu WordPress w języku programowania PHP. Jak w punkcie 1.
4.  Tworzenie nowych wtyczek (apps) do systemu Shopify typu SaaS w dowolnym języku programowania, głównie PHP i JavaScript. W tym przypadku również mamy do czynienia z poszerzaniem funkcjonalności programu, co stanowi wykonywanie prac rozwojowych.
5.  Tworzenie dodatkowych funkcjonalności do systemu Shopify, polegające na przeprogramowaniu szablonów (theme) w języku programowania Liguid — ta sama sytuacja co w punkcie 4.
6.  Tworzenie nowych integracji między systemami zewnętrznymi, a systemami Shopify bądź WordPress. W tym przypadku mamy literalnie do czynienia z szukaniem nowych sposobów integracji, co spowoduje usprawnienie działania wewnątrz firmy klienta.
7.  Wytwarzanie nowego zaplecza (backend) oprogramowania dla stron internetowych w języku PHP, JavaScript i innych. Bez wątpienia jest to działalność rozwojowa. Nowe zaplecze techniczne pozwoli rozwijać potencjał stron internetowych.
8.  Wytwarzanie nowych aplikacji internetowych opartych na językach PHP, JavaScript, Liguid i innych. Tworzenie całkiem nowych aplikacji bez wątpienia stanowić będzie działalność badawczo-rozwojową.
9.  Wytwarzanie oprogramowania dla części interfejsowych (front-end) dla stron internetowych w języku JavaScript, TypeScript i innych. Jak w punkcie 7.
10.  Badanie i rozwój poprawek do różnego rodzajów programów komputerowych obsługujących zaplecze i cześć interfejsową (front-end) stron internetowych. Tutaj mamy do czynienia z innowacyjnością w zakresie oprogramowania do obsługi stron internetowych.
11.  Wytwarzanie rozwiązań automatyzujących, skryptów w językach PHP, JavaScript, Bash. Innowacyjność w zakresie automatyzacji.
12.  Wytwarzanie dowolnego rodzaju oprogramowania dla klienta w dowolnym języku programowania. Jest to bez wątpienia działalność rozwojowa.
13.  Doradztwo, konsultacje, wypracowywanie specyfikacji projektów programów komputerowych. Jak w punkcie 12.

Wnioskodawca opracowuje nowe oraz ulepszone produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

Wnioskodawca programuje nowe wtyczki do systemu WordPress i Shopify które nie występują w formie rozwiązań istniejących. Nie są to kopie wtyczek dostępnych na rynku, lecz wtyczki dopasowane pod konkretny problem konkretnego klienta. Dodatkowe funkcjonalności i poprawki systemu WordPress lub indywidualne poprawki szablonów, które tworzy Wnioskodawca nie występują w formie rozwiązań istniejących, nie są kopią rozwiązań istniejących, gdyby były, klient by wykorzystał te istniejące.

Programowane na zlecenie integracje między systemami zewnętrznymi są przez Wnioskodawcą programowane od początku, właśnie z powodu tego, że nie występują w praktyce gospodarczej, gdzie nie da się użyć gotowych rozwiązań.

Zaplecza dla stron internetowych które są opracowywane przez Wnioskodawcę indywidualnie na zamówienie danego klienta różnią się od rozwiązań już funkcjonujących i są dopasowane bezpośrednio do wymagań klienta.

Rozwiązania automatyzujące pracę są także opracowywane przez Wnioskodawcę jako innowacyjne rozwiązania indywidualnych problemów napotykanych przez klienta.

Ogólnie zlecenia wymienione w punkcie 1-13 opisu stanu faktycznego wniosku jako typy zleceń spełniające przesłanki działalności badawczo-rozwojowej są wykonywane właśnie z powodu nieistniejących rozwiązań które mogłyby w łatwy sposób zaspokoić specyfikacje i problemy klienta. Jeśli takie rozwiązania istnieją już na rynku to klient z nich korzysta, zamiast z usług Wnioskodawcy.

Działania te więc wyczerpują przesłanki działalności badawczo-rozwojowej.

Ad. 2

Jeśli chodzi o drugi wymóg to pełny, zamknięty katalog kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawiera art. 30ca ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych a są to:

1.  patent;
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy;
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego;
4.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin;
5.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonego do obrotu oraz wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie o ochronie prawnej odmian roślin;
6.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego;
7.  autorskie prawo do programu komputerowego;
8.  podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Wnioskodawca bez wątpienia dysponuje autorskimi prawami do programów komputerowych wymienionymi w punkcie 7, z którym wiążą się wcześniej wymienione prace, spełnia więc drugi warunek ulgi IP BOX gdyż autorskie prawo do programu komputerowego gwarantowane jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U.2019.1231 t.j.):

1.  Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
2.  Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
3.  Prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej.
4.  Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 wyłączenie obowiązku uzyskania zgody na czynności niezbędne do korzystania z programu komputerowego, ust. 2 i 3, obejmują prawo do:
    1.  trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego;
    2.  tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
    3.  rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii.

W ustępie drugim powyższego przepisu widać, wszystkie formy wyrażania programu komputerowego podlegają pod kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Przedmiotem pytania zadanego we wniosku jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT) w postaci praw autorskich do programu komputerowego, wytworzonego lub rozwiniętego w ramach opisanej we wniosku prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności.

Ad. 3.

Wnioskodawca prowadzi również wyodrębnioną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT na zasadach wymienionych w całym artykule 30cb, to jest:

1.  Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
    1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
    2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
    3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
    4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
2.  Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
3.  W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Odrębna ewidencja prowadzona jest przez wnioskodawcę od końca roku 2018 i była prowadzona przez cały rok 2019 oraz prowadzona jest obecnie.

Ewidencja ta prowadzona jest zgodnie z wymogami art. 30cb ust. 1a ustawy o PIT. W niej znajduje się każdy odcinek czasowy wykonanej pracy, wraz z informacją którego klienta dany czas dotyczy, którego projektu oraz opis jaka praca została wykonana. Dzięki temu Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić z osobna zlecenia, mające przesłanki działalności badawczo-rozwojowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, (tzw. IP BOX, Innovation Box).

W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy, wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo–rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo–rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo – rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 cytowanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Stosownie do art. 30ca ust. 14 ustawy o PIT, przepisy ust. 1-13 stosuje się odpowiednio do dochodów z licencji do korzystania z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przysługującej podatnikowi na podstawie umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez podatnika z tego prawa, pod warunkiem uprzedniego prowadzenia przez podatnika prac badawczo – rozwojowych, których efektem jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej, na które udzielono tej licencji.

Powyższy przepis stanowi, że jednym z warunków do skorzystania z preferencji IP BOX jest posiadanie licencji do skorzystania z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przysługującej podatnikowi na podstawie umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez podatnika z tego prawa (tzw. licencja wyłączna).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT).

Według art. 30cb ust. 3 ustawy o PIT, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40 powoływanej ustawy.

W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 1668, z późn. zm.),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei, w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 updof wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 85, z późn. zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o PIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnymi celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Odnosząc przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny do zanalizowanych przepisów prawa stwierdzić należy, że autorskie prawo do programu komputerowego gwarantowane jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1231 z późn. zm.; dalej: „ustawa o prawie autorskim”).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo – rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki zgodnie z art. 1 ustawy o prawie autorskim, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo – rozwojowych.

Należy w tym miejscu zauważyć, że podatnik musi przyczynić się twórczo do powstania kwalifikowanego IP, tj. przez wytworzenie, rozwinięcie, lub ulepszenie kwalifikowanego IP.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

W przypadku podatników, którzy nie prowadzą ksiąg rachunkowych wymóg zapewnienia wyodrębnionej ewidencji dla projektu dotyczącego kwalifikowanego IP może być spełniony poprzez sporządzanie techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie kumulatywne obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego.

Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art. 30ca ustawy o PIT, podatnik ma obowiązek na bieżąco prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza programy komputerowe (art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT), w którego cenie uwzględnione jest przeniesienie końcowych praw autorskich na klienta. Wymienione w punktach 1-13 opisu stanu faktycznego działania Wnioskodawcy spełniają przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, wykonywane są z powodu nieistniejących rozwiązań, które mogłyby w łatwy sposób zaspokoić specyfikacje i problemy klienta. Efekty działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy nie występowały wcześniej w praktyce gospodarczej. Ponadto Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję zgodnie z wymogami art. 30cb ust. 1a ustawy o PIT.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że ma on prawo zastosować w rozliczeniu podatkowym za rok 2019 i w późniejszych rozliczeniach za kolejne lata podatek od osiągniętego przez niego w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci praw autorskich do programu komputerowego, wytworzonego lub rozwiniętego w ramach opisanej we wniosku działalności w wysokości 5% podstawy opodatkowania za dochód

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374, ze zm.).

Jednocześnie, stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.