Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.629.2025.2.KD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-10
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działalność-likwidacja działalności
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Odpłatne zbycie składników majątku.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 5 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków
    podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem z 3 września 2025 r.
    (wpływ 8 września 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Podatniczka 26 października 1995 r. kupiła wraz z osobą trzecią w formie aktu
    notarialnego od osoby fizycznej nieruchomość składającą się z działki nr ew. (...), położoną
                                          2w (...) (obręb nr ...), stanowiącą teren zabudowany o obszarze 3a 61 m. Działka
    zabudowana była budynkiem mieszkalnym w stanie surowym. Umowa została zawarta
    między osobami fizycznymi. Podatniczka nabyła tę nieruchomość w 1/3 części, zaś w 2/3
    części nabyła osoba trzecia. Podatku VAT nie pobrano na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 stycznia 1994 r. (Dz. U. Nr 5 poz. 20). Budynek podzielony
    został przez współwłaścicieli ad usum.
    25 stycznia 2000 r. Starosta Powiatowy w (...) wydał - na wniosek Podatniczki - decyzję nr
    (...) pozwalającą na modernizację fragmentu budynku usługowego. Decyzja odnosiła się
    do tej części domu, którą użytkowała Podatniczka. Modernizacja została wykonana w 2000
    r.
    21 stycznia 2003 r. Sąd Rejonowy w (...) postanowieniem zniósł współwłasność
    przedmiotowej nieruchomości mającej urządzoną w Sądzie Rejonowym w (...) księgę
    wieczystą o nr (...) w ten sposób, że działkę oznaczona nr (...) o pow. 0,0113 ha przyznał na
    własność Podatniczce, zaś działkę o nr (...) na własność osoby trzeciej.
    Ponieważ Podatniczka wykonywała zawód adwokata prowadzony w kancelarii
    indywidualnej, to w latach 1995-2022 należąca do Podatniczki część budynku
    wykorzystywana była do prowadzenia działalności gospodarczej (Podatniczka prowadziła
    w niej kancelarię adwokacką).
    Prowadząc wspomnianą kancelarię adwokacką, Podatniczka była opodatkowana na
    zasadach ogólnych - podatkowa księga przychodów i rozchodów. Podatniczka była czynną
    podatniczką VAT. Nieruchomość będąca przedmiotem sprawy nie była wprowadzona do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a co za tym idzie
    nie była poddana amortyzacji. 31 grudnia 2022 r. Podatniczka zakończyła działalność
    gospodarczą i przeszła na emeryturę.
    Przy likwidacji działalności gospodarczej Podatniczka nie rozliczała VAT od nieruchomości,
    ponieważ nieruchomość zakupiona była bez VAT. Obecnie Podatniczka zamierza sprzedać
    ww. nieruchomość.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o
    PIT, podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce wynikającemu z
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą od 1 października 1992 r.
    Opodatkowana była w na zasadach ogólnych (wg skali podatkowej PIT) - podatkowa księga
    przychodów i rozchodów. Wnioskodawczyni była czynną podatniczką VAT.

    Budynek mieszkalny, o którym mowa we wniosku, przed podziałem znajdował się na
    działce nr ..... Po dokonaniu podziału budynku, jego cześć stanowiąca własność
    Wnioskodawczyni znajduje się na działce nr ew. (...). Powierzchnia użytkowa budynku
          2wynosi 25 m.
                                                      2Część budynku przypadająca Wnioskodawczyni w wyniku umowy ad usum wynosiła 25 m
    . Przez określenie użyte we wniosku „fragment budynku usługowego” Wnioskodawczyni
    rozumie tę część budynku, która w wyniku zniesienia współwłasności stała się wyłączną Jej
    własnością. Samo określenie „fragment budynku usługowego” wzięło się stąd, że
    pozostała część budynku również wykorzystywana była na prowadzenie działalności
    gospodarczej przez innego adwokata.
    Przeprowadzona przez Wnioskodawczynię modernizacja należącej do Niej części budynku
    polegała na nałożeniu tynku ozdobnego na zewnątrz budynku. Wydatki na modernizację
    nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Wskazany we wniosku budynek klasyfikowany jest zgodnie z
    Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych do PKOB 1211 - budynki biurowe.
    Cała część budynku należącego do Wnioskodawczyni wykorzystywana była do
    prowadzenia działalności gospodarczej. Nie było takiej części budynku, która nie byłaby
    wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Po zakończeniu działalności
    gospodarczej budynek nie jest w żaden sposób wykorzystywany. Budynek jest zamknięty.
    Działka nr ... wykorzystywana była w ten sposób, że posadowiony był na niej budynek
    wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Granice działki były w obrębie
    muru budynku, nie było wolnej przestrzeni.
    Wnioskodawczyni w przeszłości nie dokonywała sprzedaży innych nieruchomości,
    zamierza dokonać sprzedaży przedmiotowej nieruchomości do końca 2025 r.
    Sprzedaż budynku nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jego nabycie - przychód nie będzie podlegał opodatkowaniu i nie jest
    wykazywany w PIT.
    Planowane przez Wnioskodawczynię zbycie nieruchomości nie będzie nosiło znamion
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Gdyby natomiast przyjąć, że zbycie budynku nastąpi przed upływem 5 lat,
    to przychód należy zaliczyć do źródła: odpłatne zbycie rzeczy i praw majątkowych (art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT).
    Wnioskodawczyni oświadczyła, że w zakres działalności kancelarii adwokackiej, którą
    prowadziła nie wchodził obrót nieruchomościami. Obecnie Wnioskodawczyni nie prowadzi
    żadnej działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy zbycie przez Podatniczkę na rzecz osoby fizycznej, wyżej opisanej nieruchomości,
    stanowiącej Jej własność, oznaczonej jako działka nr (...), położonej w (...), a zakupionej w
    1995 r. będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Sprzedaż przez Wnioskodawczynię wyżej opisanej zabudowanej nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zgodnie
    z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem
    przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości przed upływem 5 lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostało dokonane w
    wykonywaniu działalności gospodarczej. Nie ma wątpliwości, że od nabycia tejże
    nieruchomości upłynęło więcej niż 5 lat podatkowych. (nieruchomość nabyta w 1995 r.).
    Przeprowadzona przez Podatniczkę modernizacja budynku w 2000 r. nie powoduje
    rozpoczęcia nowego 5-letniego terminu.

    Ponadto nieruchomość nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, nie była amortyzowana, a przy likwidacji działalności
    nie odliczono podatku VAT, zaś nieruchomość była zakupiona od osoby fizycznej
    niebędącej podatnikiem VAT, a jej zbycie nie będzie następowało w wykonaniu
    działalności gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie –
    nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Przepis art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Przepis art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny, stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    W myśl art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, mógł
    zostać zaliczony do źródła przychodów, określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, spełnione muszą zostać co najmniej dwie podstawowe
    przesłanki:
      nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu
      działalności gospodarczej,
      nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w tej
      działalności.
    Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej # oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.

    Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania
    ich przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Takimi przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników
    majątku, tj. środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z
    treści art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy.
    Zatem, regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia
    1 stycznia 2015 r., objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku,
    które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i
    prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie
    wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy
    amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Jak wynika z uzasadnienia do
    projektu wprowadzającego ww. uregulowanie, zbycie składnika majątku
    wykorzystywanego w działalności gospodarczej stanowi przychód z tej działalności.
    Dotyczy to zarówno składników, które z uwagi na przewidywany okres ich użytkowania,
    krótszy niż rok, nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i
    prawnych, jak i składników, których podatnik – pomimo takiego obowiązku – nie ujął w
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:

      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub
      działów specjalnych produkcji rolnej, prowadzonych samodzielnie.
    Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a) ww. ustawy:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej
      samodzielnie działalności gospodarczej lub prowadzonych samodzielnie działów
      specjalnych produkcji rolnej,
      - jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych
      samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną
      lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia
      upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
      gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.
    Z kolei art. 24 ust. 3b ww. ustawy stanowi, że:
      Dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2
      pkt 17 lit. a), jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wydatkami na
      nabycie zbywanych składników, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w
      jakiejkolwiek formie.
    Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności
    gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby
    związane z działalnością gospodarczą składników majątku (z wyjątkiem nieruchomości
    mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które
    pozostały po likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, jeżeli od
    pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja tej
    działalności do dnia ich odpłatnego zbycia nie upłynęło sześć lat.
    O tym, jaki składnik majątku może stanowić środek trwały, decydują regulacje zawarte w
    art. 22a i 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      a) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      b) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      c) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Zgodnie z art. 22a ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:
      Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania, budynki i budowle wybudowane na cudzym
      gruncie.
    Natomiast stosownie do art. 22c ww. ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają:
      1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
        stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu

        mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
        wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,
      3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
      4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
        ust. 2 pkt 1 i 1a,
      5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
        działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
        wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te
        składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji
        od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano
        tej działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i
      prawnymi.
    Z powyższych uregulowań wynika, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały
    od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, czy
    też od dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest
    ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej) - znaczenie ma sam fakt
    wykorzystywania tego składnika w działalności gospodarczej.
    W świetle tych ustaleń stwierdzić należy, że przychody z odpłatnego zbycia wszystkich
    składników majątku, a więc również składników majątku trwałego, pozostałych na dzień
    likwidacji działalności gospodarczej, jeżeli zbycie to następuje przed upływem sześciu lat
    licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
    likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie do dnia ich odpłatnego
    zbycia - stanowią przychód z tej działalności.
    Zatem przy ustaleniu źródła przychodów ze sprzedaży składników majątkowych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej istotny jest okres, jaki
    upłynął między datą likwidacji tej działalności a datą ich sprzedaży. Jeżeli okres ten nie
    przekracza sześcioletniego okresu, o którym mowa w ww. przepisach, to przychód
    uzyskany ze sprzedaży tych składników majątkowych stanowi przychód z pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Natomiast gdy okres ten przekracza sześcioletni okres, o
    którym mowa w ww. przepisach, to przychód uzyskany ze sprzedaży tych składników
    majątkowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że 26 października 1995 r. zakupiła Pani wraz z osobą trzecią w
    formie aktu notarialnego od osoby fizycznej nieruchomość składającą się z działki nr ew.
                                                  2(...), położoną w (...) (obręb nr ...), stanowiącą teren zabudowany o obszarze 3a 61 m.
    Działka zabudowana była budynkiem mieszkalnym w stanie surowym. Umowa została
    zawarta między osobami fizycznymi. Pani nabyła tę nieruchomość w 1/3 części, zaś w 2/3
    części nabyła osoba trzecia. 25 stycznia 2000 r. 21 stycznia 2003 r. Sąd Rejonowy w (...)
    postanowieniem zniósł współwłasność przedmiotowej nieruchomości mającej urządzoną
    w Sądzie Rejonowym w (...) księgę wieczystą o nr (...) w ten sposób, że działkę oznaczona
    nr (...) o pow. 0,0113 ha przyznał na własność Pani, zaś działkę o nr (...) na własność osoby
    trzeciej. Ponieważ Pani wykonywała zawód adwokata prowadzony w kancelarii
    indywidualnej, to w latach 1995-2022 należąca do Pani część budynku wykorzystywana
    była do prowadzenia działalności gospodarczej (prowadziła Pani w niej kancelarię
    adwokacką). Prowadząc wspomnianą kancelarię adwokacką, była Pani opodatkowana na
    zasadach ogólnych - podatkowa księga przychodów i rozchodów. Nieruchomość nie była
    wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a
    co za tym idzie nie była poddana amortyzacji. Budynek klasyfikowany jest zgodnie z Polską

    Klasyfikacją Obiektów Budowlanych do PKOB 1211 - budynki biurowe. 31 grudnia 2022 r.
    zakończyła Pani działalność gospodarczą i przeszła na emeryturę. Zamierza Pani dokonać
    sprzedaży przedmiotowej nieruchomości do końca 2025 r.
    Na podstawie powołanych przepisów, w sytuacji przedstawionej przez Panią nastąpi
    odpłatne zbycie składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej, tj.
    działki nr (...) wraz z posadowionym na niej budynkiem wykorzystywanym do prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne oraz przedstawiony w treści wniosku
    opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że w przypadku sprzedaży przez Panią działki
    nr (...) wraz z posadowionym na niej budynkiem wykorzystywanym do prowadzenia
    działalności gospodarczej powstanie po Pani stronie przychód z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ sprzedaż ta nastąpi przed upływem 6 lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca
    następującego po miesiącu likwidacji Pani działalności gospodarczej.
    Zatem Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.