Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.159.2025.3.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-23
Teza: Skutki podatkowe podpisania ugody z bankiem oraz
otrzymania kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-przewalutowanie kredytu
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 15 stycznia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 28 marca 2025 r. (wpływ 31
    marca 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowana będąca Stroną postępowania:
      A.A
      (...)
    2) Zainteresowany niebędący Stroną postępowania:
      B.A
      (...)
    Opis stanu faktycznego
    Podpisaliście Państwo (...)2024 r. Ugodę pozasądową z X. z siedzibą w (...), która dotyczyła
    kredytu we frankach szwajcarskich. Od banku otrzymaliście Państwo kwotę dodatkową.
    Kwota ta jest niższa od kwoty nadpłaty ponad kwotę kapitału, którą wpłaciliście do banku
    w związku ze spłatą kredytu. W związku z tym, czy należy zapłacić podatek od tej kwoty
    dodatkowej zwróconej nam przez bank.
    Uzupełnienie wniosku
    (...) 2006 r. zaciągnęła Pani wspólnie z mężem B.A (dalej: Kredytobiorcy) kredyt
    mieszkaniowy, hipoteczny we frankach szwajcarskich CHF w Banku X. (dalej Bank).
    Zgodnie z Umową, Kredytobiorcom został udzielony kredyt w wysokości 211 370,51 CHF,
    który był denominowany kursem CHF (dalej: Kredyt). Kwota udzielonego Kredytu została
    wypłacona w PLN w wysokości 465 979,36 PLN. Wartość zadłużenia była określona w CHF
    natomiast spłata Kredytu wraz z odsetkami odbywała się w PLN. Kwota Kredytu została
    przeznaczona na sfinansowanie własnego celu mieszkaniowego, czyli na budowę domu
    jednorodzinnego. Nieruchomość położona jest w Polsce, w miejscowości Z, nr domu 1, w
    Gminie (...), powiat (...), województwo (...).
    W związku z tym, że umowa kredytowa zawierała niedozwolone zapisy umowne
    skierowaliście Państwo sprawę do sądu. Między Kredytobiorcami a Bankiem powstał spór
    dotyczący poszczególnych postanowień umownych i całej umowy kredytowej (oraz jej
    ważności) sygn. (...) przed Sądem Okręgowym w (...). Sąd wyznaczył pierwszą rozprawę, do
    której nie doszło, ponieważ Bank wcześniej zaproponował Kredytobiorcom polubowne
    zakończenie sporu w postaci ugody.
    (...) 2024 r. Bank i Kredytobiorcy zawarli Ugodę pozasądową (dalej Ugoda). Na podstawie
    Ugody doszło do zmiany waluty zadłużenia określonej w Umowie (CHF), na walutę polską
    na zasadach określonych w Ugodzie (dalej: Przewalutowanie), w konsekwencji czego
    Kredyt został rozliczony tak, jakby od początku stanowił kredyt złotówkowy (zawarty w
    PLN), oprocentowany według zmiennej stopy procentowej jako suma wskaźnika
    referencyjnego WIBOR 3M i marży w ustalonej przez Bank wysokości.
    W wyniku Przewalutowania, wartość zadłużenia Kredytobiorców z tytułu zaciągniętego
    Kredytu - ustalona dotychczas w walucie obcej - została przeliczona na walutę polską po
    średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia
    Ugody. W efekcie Przewalutowania, wartość zadłużenia Kredytobiorców została ustalona
    w walucie polskiej i przestała podlegać denominacji w walucie obcej.
    Rozliczenie dotychczas spłaconych rat Kredytu udzielonego na podstawie Umowy na
    poczet kredytu przewalutowanego do złotych nastąpiło zgodnie z treścią Ugody w ten
    sposób, że wartość spłat dokonanych na podstawie Umowy została zaliczona w pierwszej
    kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie - rat kapitałowych kredytu w złotych.
    Powstała nadwyżka pomniejszyła kapitał do spłaty kredytu złotówkowego, od którego
    naliczane były kolejne odsetki, a niedobór - powiększył kapitał do spłaty kredytu
    złotówkowego, od którego naliczane były kolejne odsetki. Odsetki bieżące od ostatniej
    spłaty raty uległy rozliczeniu do dnia zawarcia Ugody na zasadach określonych w Ugodzie.

    W treści Ugody strony ustaliły, że pozostałe do spłaty zadłużenie Kredytobiorców wobec
    Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody wynosi zero złotych. Tym samym, Kredyt
    udzielony na podstawie Umowy został spłacony przez Kredytobiorców w całości.
    W związku z tym, w treści Ugody Bank zaproponował zapis, zgodnie z którym zwolnił
    Kredytobiorców z długu (umorzył zadłużenie) w kwocie 368 371,70 PLN stanowiącej
    różnicę między kwotą zadłużenia wynikającą z kredytu udzielonego pierwotnie w CHF (tj.
    80 465,64 CHF), a pozostającym do spłaty zadłużeniem na dzień zawarcia Ugody
    wynoszącym zero złotych. Zgodnie z zapisami Ugody, na kwotę zwolnienia z długu
    składają się następujące elementy:
    1) kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 80 352,29 CHF,
    2) odsetki bieżące: 113,35 CHF
    W skład tej kwoty nie wchodziły odsetki skapitalizowane: 0,00 CHF, odsetki zapadłe
    niespłacone: 0,00 CHF, odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 CHF, odsetek
    zawieszonych: 0,00 CHF, ani inne koszty czy opłaty. Co oznacza, że po przeliczeniu na
    walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego
    dzień zawarcia Ugody 4,5780, zadłużenie Kredytobiorcy na dzień zawarcia Ugody wynosi
    368 371,70 PLN. W tym kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 367 852,78 PLN i
    odsetki bieżące: 518, 92 PLN. Kredytobiorcy przyjęli dokonane zwolnienie z długu.
    Zgodnie z treścią Ugody, Bank zobowiązał się także do wypłaty w terminie 21 dni od daty
    podpisania Ugody na rzecz Kredytobiorców kwoty dodatkowej w wysokości 165 000,00
    PLN na ich rachunek bankowy. Bank nie zawarł w Ugodzie żadnych innych informacji
    dotyczących kwoty dodatkowej. Jako Kredytobiorcy nie posiadają Państwo informacji o
    konkretnym sposobie ustalania przez Bank kwoty dodatkowej, stosowanych przez Bank
    wskaźnikach czy wartościach, jakimi kierował się Bank ustalając kwotę dodatkową.
    Bank w Ugodzie zawarł ponadto postanowienia, zgodnie z którymi w wyniku zwolnienia z
    części długu (umorzenia) oraz w związku z wypłatą kwoty dodatkowej u Kredytobiorców
    powstaje przychód podlegający opodatkowaniu, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku
    informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).
    W związku z zawarciem Ugody, Strony zgodnie oświadczyły, że nie będą występować w
    przyszłości względem siebie z roszczeniami wywodzonymi z postanowień Umowy, jej
    zawarcia oraz wykonywania w walucie obcej, w brzmieniu sprzed zmiany Umowy
    dokonanej Ugodą, ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w
    zakresie waluty, wysokości i zasady spłaty wierzytelności kredytowej. Ugoda wyczerpuje
    wszelkie wzajemne roszczenia Kredytobiorców i Banku w zakresie objętym sporem, a
    zarazem wszelkie wzajemne roszczenia stron objęte procesem, w którym Ugoda została
    zawarta.
    Zawarcie Ugody nie stanowiło odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego.
    Kredytobiorcy, tj. Pani i Pani maż, złożyliście wobec Banku, przy zawarciu Ugody,
    oświadczenia o zaciągnięciu kredytu na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, w celu
    zastosowania rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (dalej: Oświadczenia). Bank potwierdził
    otrzymanie Oświadczeń.
    W Oświadczeniach tych, Kredytobiorcy oświadczyli, że:
    1) Kredyt został zabezpieczony hipotecznie,
    2) Kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z
      dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w całości,
    3) Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. inwestycji,
      której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa

      domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
      fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
      osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są zaliczonymi do I grupy podatkowej
      w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków
      i darowizn,
    4) Nie skorzystali dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
      inwestycji mieszkaniowej, niż ta, która była finansowana Kredytem.
    Podkreśliła Pani, że w wyniku zawarcia Ugody, w tym dokonania Przewalutowania czy
    wypłaty kwoty dodatkowej, Kredytobiorcy nie otrzymali od Banku kwoty, która
    przekraczałaby wartość wpłat dokonanych przez Kredytobiorców do Banku na poczet
    realizacji zawartej Umowy. Kwota dodatkowa jest niższa od kwoty nadpłaty ponad kwotę
    kapitału, którą Kredytobiorca wpłacili do Banku w związku ze spłatą kredytu. Do Banku w
    ramach umowy kredytowej wpłacili Państwo kapitał: 465 979,36 PLN i kwotę ponad
    kapitał: 172 342,19 PLN.
    W związku z tym wysokość otrzymanej w wyniku zawarcia ugody kwoty dodatkowej jest
    niższa niż kwota, którą Kredytobiorcy otrzymaliby ostatecznie na skutek korzystnego dla
    nich (tj. uwzględniającego ich żądania), prawomocnego zakończenia postępowania
    sądowego (po rozliczeniu wypłaconego im kapitału) i jednocześnie niższa niż kwota, którą
    Bank winien byłby im zwrócić przy założeniu, że strony umowy powinny się rozliczyć tak
    jakby kredyt był "darmowy" (czyli gdyby kredytobiorcy byli zobowiązani do zwrotu na rzecz
    banku wyłącznie kwoty wypłaconego im kapitału).
    Przewalutowanie Kredytu, do którego doszło na skutek zawarcia Ugody, stanowiło
    wyłącznie techniczną operację zamiany kwoty wyrażonej w określonej walucie (CHF), na tę
    samą kwotę wyrażoną w innej walucie (PLN). Nie powstał więc przychód w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku zawarcia Ugody, a w
    konsekwencji także dokonanego przewalutowania, ustalenia spłaty całej kwoty Kredytu
    oraz dokonania przez Bank zwrotu kwoty dodatkowe, czyli w rozumieniu Kredytobiorców
    Nadpłaty, Kredytobiorcy nie osiągnęli żadnego konkretnego przysporzenia majątkowego.
    Zwrócona Kredytobiorcom kwota Nadpłaty stanowiła zwrot środków pieniężnych, które w
    przeszłości uiścili do Banku, w wykonaniu obowiązującej Umowy, która pierwotnie
    stanowiła umowę kredytu denominowanego kursem CHF.

## Pytanie

Czy w związku z otrzymaniem od Banku w ramach ugody pozasądowej „kwoty
    dodatkowej” mają Państwo obowiązek zapłacenia podatku dochodowego?
    Państwa stanowisko
    Państwa zdaniem podatek dochodowy od "kwoty dodatkowej" wypłacona przez Bank X. w
    ramach zawartej ugody pozasądowej jest nienależny. Nie otrzymali Państwo od Banku w
    wyniku zawarcia ugody, w tym dokonania przewalutowania, kwoty, która przekraczałaby
    wartość wpłat dokonanych przez Państwa do Banku na poczet realizacji zawartej umowy.
    „Kwota dodatkowa” jest niższa od kwoty nadpłaty ponad kwotę kapitału, którą wpłaciliście
    Państwo do Banku, w związku ze spłatą kredytu. Otrzymana kwota jest niejako
    ekwiwalentem wydatków jakie ponieśliście Państwo jako Kredytobiorcy z Państwa
    środków własnych. „Kwota dodatkowa” otrzymana na podstawie ugody z Bankiem nie
    spowodowała więc faktycznego wzrostu Państwa majątku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę
    pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w przepisie tym sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu jest uregulowana przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Z opisu zdarzenia wynika, że:

    · (...) 2006 r. zaciągnęli Państwo kredyt mieszkaniowy, hipoteczny we frankach
      szwajcarskich CHF w Banku X,
    · (...) 2024 r. podpisaliście Państwo Ugodę pozasądową z X.,
    · na podstawie zawartej ugody Bank – obok zwolnienia Państwa z długu – wypłacił
      Państwu kwotę dodatkową. Kwota ta jest niższa od kwoty nadpłaty ponad kwotę
      kapitału, którą wpłaciliście Państwo do Banku w związku ze spłatą kredytu.
    Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa, którą otrzymała Pani wraz z mężem od
    Banku w wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej podczas spłaty kredytu
    hipotecznego, to jej otrzymanie nie powoduje po Państwa stronie dodatkowego
    przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Państwa przychodem w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich
    uzyskanie nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani A.A (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.