Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-3.4011.301.2018.4.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-10-23
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wycofania nieruchomości z majątku spółki komandytowej i przekazania jej do prywatnego majątku wspólników będących osobami fizycznymi.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny; nieruchomości; spółki-spółka komandytowa; wycofanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 sierpnia 2018 r. (data wpływu 21 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wycofania nieruchomości z majątku spółki komandytowej i przekazania jej do prywatnego majątku wspólników będących osobami fizycznymi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek – uzupełniony pismem z 28 września 2018 r. – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wycofania nieruchomości z majątku spółki komandytowej i przekazania jej do prywatnego majątku wspólników będących osobami fizycznymi.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki komandytowej. Spółka ta powstała w wyniku przekształcenia spółki jawnej w spółkę komandytową w trybie art. 551 i następnych Kodeksu spółek handlowych. Wspólnikami spółki komandytowej są obecnie XY sp. z o.o. – komplementariusz, której udziałowcami są Z i W (posiadają po 50% udziałów), oraz komandytariusz Z oraz W jako osoby fizyczne. Spółka jawna w dniu przekształcenia była właścicielem m.in. nieruchomości nabytej w …, która obecnie, w związku z przekształceniem spółki jawnej, stanowi majątek spółki komandytowej i jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych tej spółki.

Na nieruchomości obecnie znajduje się sklep spożywczy, który jest wynajmowany na podstawie długoletniej umowy najmu.

Część nieruchomości, na której znajduje się wynajmowany sklep, ma zostać wydzielona geodezyjnie jako osobna działka geodezyjna.

Następnie wspólnicy, mocą uchwały, zamierzają część wydzielonej i wynajmowanej nieruchomości wycofać ze spółki komandytowej i przenieść ją własność do majątków prywatnych dwóch wspólników – komandytariuszy Z i W, w efekcie czego staną się jej współwłaścicielami po połowie, przy czym w dalszym ciągu, jako Wynajmujący, będą oni wynajmować przeniesioną do ich majątków prywatnych część nieruchomości w ramach założonej przez nich indywidualnej działalności gospodarczej, jako czynni podatnicy podatku VAT. Przeniesienia własności tej części z majątku spółki komandytowej do majątku osobistego dwóch z trzech wspólników tej spółki (komandytariuszy) będzie nieodpłatne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy wycofanie wydzielonej geodezyjnie części nieruchomości z majątku spółki komandytowej i następnie nieodpłatne przekazanie jej do prywatnych majątków dwóch z trzech wspólników spółki komandytowej (do majątku prywatnego Z i W) w taki sposób, że wspólnicy staną się współwłaścicielami w wysokości po 1/2, w sytuacji gdy nadal będą ją wynajmować w ramach prowadzonej przez nich indywidualnej działalności gospodarczej, generować będzie dla tych wspólników przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawcy wycofanie wydzielonej części nieruchomości z majątku spółki komandytowej i następnie nieodpłatne przekazanie jej do majątku prywatnego dwóch z trzech wspólników tej spółki nie będzie skutkowało powstaniem jakiegokolwiek zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymienia jako przychodu wycofania składników majątku z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej do majątku prywatnego niezwiązanego z tą działalnością. W szczególności art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących środkami trwałymi.

Wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej i nieodpłatne przekazanie jej wspólnikom spowoduje, że w momencie wycofania nieruchomości i jej przekazania wspólnikom spółka komandytowa nie osiągnie żadnego przychodu powodującego powstanie obowiązku podatkowego. W związku powyższym nieodpłatne przekazanie nieruchomości z majątku spółki komandytowej do majątków prywatnych wspólników nie spowoduje powstania po stronie wspólników (Z i W) obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretacje indywidualne wydane przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 lutego 2010 r., Znak: IBPBI/1/415-1003/09/KB,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 października 2010 r., Znak: ILPB1/415-845/10-27/IM oraz z dnia 5 sierpnia 2011 r., Znak: ILPB1/415-670/11-2/AG,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 12 grudnia 2011 r., Znak: IPTPB1/415-151/11/4/AG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy – źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy: źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 omawianej ustawy: przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Z kolei w myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy: przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

− wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały wycofane z działalności, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Odpłatne zbycie oznacza przeniesienie własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. W przypadku nieodpłatnego przekazania nieruchomości na cele osobiste wspólników spółek niebędących osobami prawnymi (np. spółki komandytowej) mamy niewątpliwie do czynienia ze zbyciem ww. składnika majątku. W wyniku tej czynności dojdzie bowiem do przeniesienia prawa własności nieruchomości ze spółki niebędącej osobą prawną na wspólników. Zbycie to nie będzie miało jednak dla tej spółki charakteru odpłatnego, ponieważ w zamian za przeniesienie prawa własności ww. składnika majątku z majątku spółki niebędącej osobą prawną do majątku prywatnego jej wspólników, spółka ta nie uzyska żadnych korzyści majątkowych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki komandytowej, która powstała z przekształcenia spółki jawnej. Spółka jest właścicielem nieruchomości, która stanowi jej środek trwały. Na nieruchomości znajduje się sklep spożywczy, który jest wynajmowany na podstawie długoletniej umowy najmu. Część nieruchomości, na której znajduje się wynajmowany sklep, ma zostać wydzielona geodezyjnie jako osobna działka geodezyjna. Następnie wspólnicy zamierzają (na mocy uchwały) część wydzielonej i wynajmowanej nieruchomości wycofać ze spółki komandytowej i przenieść jej własność do majątków prywatnych dwóch wspólników będących osobami fizycznymi, w efekcie czego staną się oni jej współwłaścicielami po połowie. W dalszym ciągu, wspólnicy, jako Wynajmujący, będą wynajmować przeniesioną do ich majątków prywatnych część nieruchomości w ramach założonej przez nich indywidualnej działalności gospodarczej. Przeniesienie własności nieruchomości będzie nieodpłatne.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że czynność wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej spółki komandytowej i nieodpłatnego przekazania jej na potrzeby prywatne (osobiste) jej wspólników będących osobami fizycznymi, nie będzie rodziła dla Wnioskodawcy, jako wspólnika spółki komandytowej, skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując – wycofanie wydzielonej geodezyjnie części nieruchomości z majątku spółki komandytowej i następnie nieodpłatne przekazanie jej do prywatnych majątków dwóch z trzech wspólników spółki komandytowej w taki sposób, że wspólnicy staną się współwłaścicielami w wysokości po 1/2, w sytuacji gdy nadal będą ją wynajmować w ramach prowadzonej przez nich indywidualnej działalności gospodarczej, nie będzie rodziła dla Wnioskodawcy, jako wspólnika spółki komandytowej, skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo informuje się, że w przedmiocie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie,

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.