Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-24/10/ZG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-04-29
Teza: Wnioskodawca nie może korzystać ze zwolnienia wyrobów akcyzowych wskazanych we wniosku w okresie braku ewidencji, wymaganej jako jednego z warunków zwolnienia od podatku akcyzowego wskazanego w art. 32 ust. 5 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; ewidencja; podatek-podatek akcyzowy; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 32

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2010 roku (data wpływu 15.02.2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 lutego 2010 roku, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie spełnienia warunków zwolnienia od podatku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2010 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie spełnienia warunków zwolnienia od podatku.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca dokonywał zakupów wyrobów akcyzowych zwolnionych z akcyzy. W świetle obowiązujących przepisów, Spółka była zobowiązana do zgłoszenia zamiaru zakupu wyrobów akcyzowych, co też uczyniła w dniu 26 lutego 2009 roku przedkładając druk AKC-R. W odpowiedzi na to, naczelnik urzędu celnego wystosował druk AKC-PR – potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku akcyzowego z dnia 3 marca 2009 roku nie informując jednak Spółki o konieczności przedłożenia ewidencji do oplombowania, jak i nowo wprowadzonych przepisach.

Jednakże zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 roku w sprawie ewidencji nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobów akcyzowych, które weszło w życie 1 marca 2009 roku, na Spółkę nałożono dodatkowy obowiązek, polegający na posiadaniu oplombowanej ewidencji wyrobów zwolnionych z akcyzy, prowadzonej w formie papierowej.

Informację na ten temat Spółka otrzymała od pracownika urzędu celnego dopiero w dniu 25 stycznia 2010 roku, a nie w momencie rejestracji. Z tego też powodu Spółka, działając w dobrej wierze, założyła wprawdzie z opóźnieniem stosowną ewidencję dla wyrobów zwolnionych z akcyzy, ale pozostała bez możliwości jej oplombowania.

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, iż przedmiotem zapytania jest olej hydrauliczny L-HL 46 klasyfikowany do kodu CN 2710 19 83 stosowany do profilarek wykonujących elementy oraz gaz propan klasyfikowany do kodu CN 2711 12 94 używany do ogrzewania hal produkcyjnych z użyciem promiennikowego systemu grzewczego zasilanego gazem płynnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy spółka powinna uiścić podatek akcyzowy od wyrobów zwolnionych z akcyzy za okres, kiedy nie posiada oplombowanej ewidencji?

Zdaniem Wnioskodawcy mimo braku posiadania oplombowanej przez urząd celny ewidencji, nie ma konieczności uiszczania podatku akcyzowego, a zwolnienie z akcyzy jest nadal zasadne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zużywa dla celów opałowych gaz propan CN 2711 12 94 oraz do celów innych niż opałowe, napędowe lub smarowe olej hydrauliczny CN 2710 19 83.

Wskazane wyroby mogą korzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego odpowiednio na mocy art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11 ze zm.) oraz § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 roku w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 32 poz. 228).

Przedmiotowe zwolnienia mają zastosowanie w przypadkach określonych w art. 32 ust. 3 ustawy, pod warunkami określonymi w art. 32 ust. 5-13 przedmiotowej ustawy.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż Wnioskodawca w opisanym stanie faktycznym jest podmiotem zużywającym zdefiniowanym w art. 2 pkt 22 ustawy. W myśl tego przepisu podmiotem zużywającym jest podmiot mający miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia (…).

W świetle art. 32 ust. 5 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym warunkiem wymienionych zwolnień jest prowadzone przez podmiot zużywający prowadzący działalność gospodarczą z użyciem wyrobów akcyzowych zwolnionych z akcyzy ze względu na przeznaczenie, ewidencji wyrobów akcyzowych.

Szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać ewidencja wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie i sposób jej prowadzenia uregulowany został w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 lutego 2009 roku w sprawie dokumentu dostawy wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, ewidencji tych wyrobów oraz wykazu środków skażających alkohol etylowy służącego do stosowania zwolnień od akcyzy (Dz. U. Nr 32, poz. 251 ze zm.), wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 38 ust. 1.

Zgodnie z § 7 przedmiotowego rozporządzenia, karty ewidencji prowadzonej w formie papierowej podlegają zszyciu przed rozpoczęciem wypełniania, które następnie się numeruje kolejno od numeru jeden i opatruje stemplem podmiotu prowadzącego ewidencję.

Tak sporządzoną ewidencję naczelnik właściwego urzędu celnego opatruje zszycie plombą, a ewidencję opisuje poprzez wskazanie liczby kart oraz podpisuje.

Ponadto zgodnie z § 5 ust. 3 rozporządzenia wpisanie do ewidencji danych powinno nastąpić niezwłocznie po zużyciu wyrobów zwolnionych przez podmiot zużywający oraz podmiot prowadzący skład podatkowy i zarejestrowanego handlowca, występujących jako podmioty zużywające, nie później jednak niż następnego dnia po ich zużyciu.

Zatem z zaprezentowanych przepisów wynika, iż w przypadku stosowania zwolnienia wyrobów akcyzowych zwolnionych ze względu na przeznaczenie podmiot zużywający miedzy innymi powinien prowadzić ewidencję zużywanych wyrobów która:

*   jest jednym z ustawowych warunków zwolnienia wyrobów akcyzowych zwolnionych ze względu na przeznaczenie,
*   podlega zszyciu przed rozpoczęciem wypełniania,
*   winna być ponumerowania od numeru jeden i opatrzona stemplem podmiotu,
*   winna być oplombowana oraz podpisana przez właściwego naczelnika urzędu celnego,
*   wpisy powinny być dokonywane niezwłocznie po zużyciu wyrobów zwolnionych, nie później jednak niż następnego dnia po zużyciu wyrobów.

Natomiast z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca ewidencję przedłożył właściwemu naczelnikowi urzędu celnego z kilkumiesięcznym opróżnieniem wskazującym na wykonywanie działalności z wykorzystaniem wyrobów zwolnionych ze względu na przeznaczenie bez ewidencji określonej i wymaganej przez przytoczone przepisy prawa.

Zatem przedstawiony stan faktyczny oraz analiza zaprezentowanych przepisów prawa wskazuje, iż Wnioskodawca nie mógł korzystać ze zwolnienia wyrobów akcyzowych wskazanych we wniosku w okresie braku stosownej i określonej w powołanych wyżej przepisach ewidencji, wymaganej jako jednego z warunków zwolnienia od podatku akcyzowego wskazanego w art. 32 ust. 5 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, w związku z czym uznano stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Końcowo wskazuje się, iż zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 roku w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.).

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania wyrobów akcyzowych.

Biorąc pod uwagę przytoczoną regulację, organ nie dokonywał klasyfikacji wyrobów, przyjmując klasyfikację wskazaną we wniosku przez Podatnika.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.