Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.628.2024.5.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Dokumentowania usług świadczonych na rzecz Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: faktura; świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku wystawienia faktury; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek wystawienia faktury ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Wystawienie faktury na żądanie; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Zakres stosowania przepisów rozdziału
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 3-pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z o wydanie interpretacji indywidualnej
    m.in. w zakresie podatku od towarów i usług. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwana dalej: Spółką lub Wnioskodawcą)
    prowadzi działalność gospodarczą - jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się
    zarządzaniem programami lojalnościowymi. W związku z prowadzoną działalnością
    świadczy na rzecz swoich klientów usługi związane z organizacją oraz koordynacją
    konkursów, akcji promocyjnych, sprzedaży premiowej i innych wydarzeń, mających na
    celu reklamę firmy klienta, jego produktów i marek.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zaangażowana jest w projekty
    dotyczące akcji promocyjnych, których organizatorem jest inny podmiot (zwane dalej:
    Projektami).
    W celu realizacji Projektów zaangażowane są następujące podmioty:
    1. producent i dystrybutor produktów (...) - jako zleceniodawca Wnioskodawcy i
    jednocześnie organizator Projektów (zwany dalej: P),
    2. (...) - jako operator Czeków BLIK (zwany dalej: Operator),
    3. (...) - jako podmiot, który na wyłączność ma podpisaną umowę z Operatorem (zwany
    dalej: Bankiem).
    Istotą Projektów jest to, że ich uczestnicy za spełnienie określonych przez P warunków
    mogą uzyskać nagrodę w postaci Czeków BLIK (szczegółowy opis istoty Czeku BLIK
    zawarty jest w dalszej części opisu Stanu faktycznego/Zdarzenia przyszłego).
    Na podstawie zautomatyzowanych żądań przekazywanych przez P, Wnioskodawca zgłasza
    również zautomatyzowane żądanie do Banku o wygenerowanie Czeków BLIK o
    określonym nominale. Takie zautomatyzowane żądanie od P do Wnioskodawcy stanowi
    plik elektroniczny, zawierający między innymi nominał Czeku BLIK, jaki ma zostać
    wygenerowany oraz numer telefonu komórkowego, na który Wnioskodawca powinien
    wysłać Czek BLIK. Po ich wygenerowaniu przez Bank, Czeki BLIK są następnie wysyłane
    przez Wnioskodawcę na numery telefonów komórkowych uczestników Projektów,
    wskazane w żądaniu otrzymanym od P. Wnioskodawca jest zatem pośrednikiem pomiędzy
    Bankiem, a P. Wnioskodawca nie jest organizatorem Projektów, nie wie do kogo są
    skierowanie ani na jakich zasadach są realizowane.
    Czeki BLIK

    Czeki BLIK to innowacyjna usługa umożliwiająca wygenerowanie 9-cyfrowego kodu, który
    można następnie wykorzystać do płacenia za usługi, zakupy, czy też do wypłacania
    środków z bankomatu. W trakcie tworzenia Czeku BLIK użytkownik sam ustala jego
    wartość, termin ważności i hasło zabezpieczające do korzystania ze środków. Czek BLIK
    można w pewnym sensie porównać do karty przedpłaconej. Realizacja transakcji przy
    użyciu Czeku BLIK następuje bowiem do wysokości zapisanej na nim wartości pieniężnej.
    Jeżeli wartość transakcji przewyższa wartość Czeku BLIK, operacja musi zostać rozdzielona
    i brakująca kwota musi zostać dopłacona przez kupującego gotówką lub innym środkiem
    płatniczym.
    W ramach Projektów Czek BLIK jaki generuje Bank z pomocą techniczną Operatora i w
    sposób zautomatyzowany przesyła Wnioskodawcy, który następnie Wnioskodawca
    przesyła SMS-em na numer telefonu komórkowego wskazany przez P, jest aktywnym
    Czekiem BLIK, co oznacza, że zapisana jest na nim określona z góry wartość pieniężna.
    Wnioskodawca nie jest obciążany kwotą nominału zapisanego na Czeku BLIK w momencie
    jego wygenerowania przez Bank. Dopiero w momencie, gdy Czek BLIK jest spalony przez
    uczestnika Projektu (tj. za pomocą Czeku BLIK zostaje wybrana gotówka w bankomacie,
    bądź za jego pomocą następuje zapłata za towar lub usługę) Bank obciąża rachunek
    Wnioskodawcy (tj. rachunek bankowy Wnioskodawcy prowadzony w Banku) kwotą
    wykorzystaną z nominału takiego Czeku BLIK (całością kwoty zapisanej na Czeku BLIK lub
    jej częścią, w zależności od tego jak postąpi uczestnik Projektu).
    Współpraca z Bankiem
    W celu realizacji Projektów Wnioskodawca zawarł z Bankiem Umowę o realizację czeków
    BLIK (dalej jako: Umowa), na podstawie której Wnioskodawca zobowiązał się do zapłaty na
    rzecz Banku:
    1. Zryczałtowanej kwoty tytułem jednorazowej opłaty za uruchomienie usług;
    2. opłat serwisowych za pojedynczy, spalony Czek BLIK (zwanych dalej: Opłatami
    serwisowymi). Wysokość Opłaty serwisowej za 1 Czek Blik uzależniona jest od ilości
    spalonych Czeków BLIK.
    Poza kosztem miesięcznym prowadzenia rachunku bankowego Wnioskodawcy w Banku
    oraz Opłatami serwisowymi Wnioskodawca nie ponosi na rzecz Banku żadnych innych
    bieżących opłat.
    Powyżej przedstawione kwoty stanowią obciążenie rachunku bankowego Wnioskodawcy
    prowadzonego w Banku. W przypadku, gdyby na rachunku bankowym Wnioskodawcy
    prowadzonym w Banku nie było środków w kwocie równej m.in. nominałowi Czeku BLIK,
    zostanie on odrzucony i nie będzie możliwości zapłaty za jego pośrednictwem za towar lub
    usługę albo bankomat nie wyda gotówki.
    Czeki BLIK są ważne od jednego do dwudziestu ośmiu dni kalendarzowych. Termin
    ważności Czeku BLIK określa Wnioskodawca. Niespalone Czeki BLIK w okresie swojej
    ważności są automatycznie anulowane. Z tytułu anulowania Czeku BLIK Wnioskodawca
    nie jest obciążany przez Bank Opłatami serwisowymi za wydanie Czeku BLIK ani
    nominalną wartością Czeku BLIK. Wnioskodawca posiada także możliwość anulowania
    Czeku BLIK w dowolnej chwili od jego zamówienia w Banku, aż do końca okresu jego
    ważności lub do momentu, gdy Czek BLIK zostanie spalony, w zależności od tego które ze
    zdarzeń nastąpi jako pierwsze (spalenie Czeku BLIK lub upływ terminu jego ważności).
    Czeki BLIK mogę zostać wykorzystane (spalone) wyłącznie jeden raz. Wykorzystanie
    (spalenie) Czeku BLIK wiąże się z koniecznością podania hasła zabezpieczającego, które
    Wnioskodawca wysyła odrębnym SMS-em na ten sam numer telefonu komórkowego,
    wskazany przez P, co Czek BLIK. Jeżeli Czek BLIK posłuży zapłacie za towar lub usługę w
    cenie niższej niż wartość nominalna Czeku BLIK, z rachunku bankowego Wnioskodawcy
    prowadzonego w Banku, pobierana jest kwota faktycznie zapłaconej ceny (a nie wartość
    nominalna Czeku BLIK). Niezależnie od tego czy doszło do wykorzystania całej kwoty

    zapisanej na Czeku BLIK, czy też wyłącznie jej części, Bank pobiera od Wnioskodawcy (z
    rachunku bankowego Wnioskodawcy, prowadzonego w Banku) pełną wysokość Opłat
    serwisowych. Różnica pomiędzy wartością nominalną Czeku BLIK, a cenę faktycznie
    zapłaconą przy wykorzystaniu Czeku BLIK, nie jest zwracana uczestnikom Projektów w
    żaden sposób, przez którykolwiek z podmiotów.
    Wnioskodawca nie otrzymuje od Banku faktury VAT, a poniesione koszty dokumentuje
    wyciągiem z rachunku bankowego.
    Mając na względzie, że współpraca pomiędzy Wnioskodawcę a P i Bankiem będzie
    kontynuowana także w przyszłości, wolę Wnioskodawcy jest także uzyskanie odpowiedzi
    co do skutków podatkowych takiego działania na przyszłość (Zdarzenie Przyszłe).
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy w opisanym Stanie Faktycznym oraz Zdarzeniu Przyszłym Wnioskodawca powinien
    dokumentować koszty poniesione na rzecz Banku z tytułu wartości spalonych Czeków
    BLIK, jako koszty podatkowe Wnioskodawcy, dowodem źródłowym zewnętrznym (fakturę
    VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Odpowiedź na pytanie nr 1 powinna brzmieć następująco - nie, Wnioskodawca nie
    powinien dokumentować poniesionych przez niego kosztów na rzecz Banku z tytułu
    wartości spalonych Czeków BLIK, jako kosztów podatkowych Wnioskodawcy, dowodem
    źródłowym zewnętrznym (fakturę VAT).
    Uzasadnienie
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w następującej wykładni przepisów
    prawa.
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie opisanego Stanu Faktycznego oraz Zdarzenia
    Przyszłego, Wnioskodawca nie powinien dokumentować poniesionych przez niego
    kosztów na rzecz Banku z tytułu wartości spalonych Czeków BLIK dowodem źródłowym
    zewnętrznym (fakturą VAT).
    Jak przewiduje art. 20 ust. 1 i 2 u.o.r.:
    „Do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić, w postaci zapisu,
    każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym. Podstawą zapisów w
    księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji
    gospodarczej, zwane dalej "dowodami źródłowymi": 1) zewnętrzne obce - otrzymane od
    kontrahentów; 2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom; 3)
    wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki”.
    Z kolei w myśl art. 20 ust. 4 u.o.r.:
    „W przypadku uzasadnionego braku możliwości uzyskania zewnętrznych obcych
    dowodów źródłowych, kierownik jednostki może zezwolić na udokumentowanie operacji
    gospodarczej za pomocą księgowych dowodów zastępczych, sporządzonych przez osoby
    dokonujące tych operacji. Nie może to jednak dotyczyć operacji gospodarczych, których
    przedmiotem są zakupy opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz skup metali
    nieżelaznych od ludności”.
    Należy zatem zauważyć, iż w przypadku gdy czynności są opodatkowane podatkiem od
    towarów i usług (podatek VAT) zasadą jest dokumentowanie zdarzenia dowodem
    źródłowym zewnętrznym. W ocenie Wnioskodawcy usługi świadczone przez Bank są
    zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 Ustawy o
    VAT, a w konsekwencji, brak jest podstaw do żądania przez Wnioskodawcę od Banku
    wystawienia faktury VAT.

    Czynności opodatkowane podatkiem VAT zostały wskazane w art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT,
    zgodnie z tym którym:
    „Opodatkowaniu podatkiem od towarowi usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. ”
    Niemniej, ustawodawca uregulował katalog usług zwolnionych z podatku VAT. Jak bowiem
    stanowi art. 43 ust. 1 Ustawy o VAT:
    „Zwalnia się od podatku:
    40) usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków
    pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów
    pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług.’’
    W ocenie Spółki realizacja czynności Banku przedstawionych w analizowanym Stanie
    faktycznym i Zdarzeniu przyszłym tj.:
    - wygenerowanie Czeków BLIK o określonym nominale;
    - w momencie, gdy Czek BLIK jest spalony przez uczestnika Projektu (tj. za pomocą Czeku
    BLIK zostaje wybrana gotówka w bankomacie, bądź za jego pomocą następuje zapłata za
    towar lub usługę), obciążenie rachunku bankowego Wnioskodawcy kwotą wykorzystaną z
    nominału Czeku BLIK (całością kwoty zapisanej na Czeku BLIK lub jej częścią, w zależności
    od tego jak postąpi uczestnik Projektu);
    - obciążenie rachunku bankowego Wnioskodawcy Opłatami serwisowymi;
    spełniają przesłanki do skategoryzowania ich jako czynności zwolnione z podatku VAT
    zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40 Ustawy o VAT.
    Prowadzenie rachunku bankowego Wnioskodawcy przez Bank oraz obciążanie
    Wnioskodawcy kosztami z tego tytułu, jak i obciążanie rachunku bankowego Opłatami
    serwisowymi wprost zostało wskazane w ww. przepisie jako „usługi prowadzenia
    rachunków pieniężnych” oraz „wszelkiego rodzaju transakcje płatnicze”.
    Prawidłowość powyższej konkluzji można pozytywnie zweryfikować odwołując się również
    do Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t .j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2488 z późn.
    zm., dalej jako: „Prawo bankowe”).
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 i 6 Prawa bankowego, czynnościami bankowymi są m.in.
    prowadzenie rachunków bankowych oraz przeprowadzanie bankowych rozliczeń
    pieniężnych. Z kolei art. 5 ust. 4 i 5 Prawa bankowego stanowi, że działalność
    gospodarcza, której przedmiotem są powyższe czynności może być wykonywana
    wyłącznie przez banki (i inne niż banki jednostki organizacyjne, jeżeli przepisy odrębnych
    ustaw uprawniają je do tego).
    Zdaniem Wnioskodawcy nie powinno budzić wątpliwości, że intencją ustawodawcy było,
    aby poszczególne czynności rozpoznawane na gruncie Prawa bankowego jako czynności
    bankowe były zawarte w katalogu wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 40 Ustawy o VAT.
    W świetle powyższego usługi świadczone przez Bank na rzecz Wnioskodawcy będą
    stanowiły usługi finansowe zwolnione z podatku VAT.

    Kolejno warto odnieść się do interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 2 stycznia
    2020 r., znak: PT6.8101.5.2019 (dalej jako: Interpretacja Ogólna), w której wskazano, że
    aby można było stwierdzić spełnienie przesłanek z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT
    konieczne jest wystąpienie następujących okoliczności:
    1) transakcje tworzą odrębną całość, ocenianą w sposób ogólny,
    2) skutkiem transakcji jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub płatności.
    Interpretacja Ogólna została sporządzona w oparciu o treść orzecznictwa TSUE, który
    wielokrotnie wypowiadał się o kryteriach oceny charakteru usług finansowych - wynika to
    z faktu, iż art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT jest implementacją do polskiego porządku
    prawnego art. 135 ust. 1 lit. d) Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347,
    str. 1 z póżn. zm.), zgodnie z którym: Państwa członkowskie zwalniają transakcje, łącznie z
    pośrednictwem, dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności,
    przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z
    wyłączeniem windykacji należności.
    W tym miejscu warto odwołać się do m.in. wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt: C-350/10, w którym wskazano, że:
    „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, aby móc zakwalifikować świadczone usługi jako
    czynności zwolnione z opodatkowania w rozumieniu art. 13 część B lit. d) pkt 3 i 5 szóstej
    dyrektywy, powinny one tworzyć odrębną całość, która - jeśli ją oceniać globalnie - w
    konsekwencji wypełnia specyficzne i istotne funkcje usługi opisanej w tym przepisie.’’
    Powyższe stanowisko zostało wcześniej przedstawione przez tenże Trybunał w wyroku z
    dnia 27 października 2005 r., sygn. akt: C-41/04, w którym wskazano, że:
    „Podobnie jest, jeśli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez
    podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle
    związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie
    gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.’’
    Czynności wskazane w Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym są funkcjonalnie
    powiązane tj. w przypadku braku wygenerowania Czeku BLIK nie nastąpi obciążenie
    rachunku bankowego Wnioskodawcy. Nie sposób uznać, iż wskazane czynności Bank
    mógłby podejmować niezależnie od siebie - brak byłoby podstaw do obciążenia rachunku
    bankowego, bez wcześniejszego wygenerowania Czeku BLIK. W konsekwencji usługi
    świadczone przez Bank stanowią kompleksową obsługę zarówno co do prowadzenia
    rachunku bankowego Wnioskodawcy, jak i warunków zawartej Umowy (związanej z
    realizacją Projektów) tj. generowania Czeków BLIK.
    Z kolei w niedawno wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 5 czerwca 2024 r., znak:
    0112-KDIL1-1.4012.180.2024.2.HW, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, zauważył, że:
    „Istotny jest bowiem nierozerwalny związek między usługą a pojęciem transakcji
    płatniczej. W zdarzeniu będącym przedmiotem wniosku usługa jest immanentnym
    elementem płatności. Brak
    usługi wykluczy możliwość realizacji płatności.”
    Powyżej wskazana interpretacja indywidualna jest kluczowa, albowiem wniosek dotyczył
    generowania kodów QR - Organ uznał stanowisko przedstawione we wniosku jako
    nieprawidłowe z uwagi na techniczno-administracyjny charakter czynności. W ocenie
    Wnioskodawcy, czynności podejmowane przez Bank nie mają jedynie charakteru
    techniczno-administracyjnego, albowiem:
    - Bank samodzielnie obciąża rachunek bankowy Wnioskodawcy wysokością spalonego
    Czeku BLIK;

    - Bank ustala prawidłową kwotę, którą zostanie obciążony rachunek bankowy
    Wnioskodawcy.
    Idąc dalej należy także zwrócić uwagę na treść art. 106b ust. 2 Ustawy o VAT, który
    stanowi, że:
    „Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
    zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
    wydanych na podstawie art. 82 ust. 3. ”
    W związku z czym, brak jest podstaw do żądania przez Wnioskodawcę wystawienia faktury
    VAT przez Bank. W konsekwencji nie jest konieczne, aby Wnioskodawca udokumentował
    poniesienie kosztów na rzecz Banku z tytułu wartości spalonych Czeków BLIK, jako
    kosztów podatkowych, dowodem źródłowym zewnętrznym (fakturą VAT).
    Wnioskodawca podkreśla, że rozstrzygnięcie przedmiotowego pytania jest dla niego
    istotne ze względu na ciążący na nim obowiązek rzetelnego dokumentowania wydatków.

## Ocena stanowiska

Stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług, które przedstawili Państwo we
    wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o
    VAT:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
    Zgodnie z wyżej wskazanymi regulacjami, przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi
    należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług
    każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni jego odbiorca odnoszący korzyść związaną z tym świadczeniem. W
    związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
    Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz
    dokonującego płatności musi mieć charakter na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć,
    że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Pod pojęciem usługi
    (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby),
    jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów
    rzeczy).

    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, s. 1,
    ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”. Definicja świadczenia usług stanowi
    dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Podkreślić należy, że jak wynika z powołanych powyżej przepisów, każde świadczenie
    niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu
    czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od
    towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona
    (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
    (wynagrodzenie).
    Przepis art. 2 pkt 31 ustawy wprowadza definicję faktury, przez którą rozumie się:
    Dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
    ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    W myśl art. 106a pkt 1 ustawy:
    Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do:
    1) sprzedaży, z wyjątkiem:
    a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
    usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura
    dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę
    towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,
    b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w
    rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu
    przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
    pkt 2,
    dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
    dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej
    podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
    procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
    pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
    których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
    a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
    b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
    c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
    1b.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:

    Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
    zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
    wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Natomiast stosownie do art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy:
    Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt
    1 i art. 118
    - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca
    miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub
    część zapłaty.
    Z powyższych przepisów wynika, że, co do zasady, to podatnik, który dokonuje dostawy
    towarów bądź świadczenia usług na rzecz innego podatnika podatku VAT zobowiązany
    jest tą transakcję udokumentować fakturą.
    We wniosku wskazali Państwo, że rozstrzygnięcie jest istotne ze względu na ciążący
    obowiązek rzetelnego dokumentowania wydatków. Z opisu sprawy wynika, że nabywają
    Państwo usługi od Banku, za które Bank pobiera opłatę serwisową.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie to Bank na Państwa rzecz świadczy usługę, za którą
    pobiera od Państwa opłatę serwisową.
    Zatem Państwo nie są i nie będą zobowiązani do wystawienia z tego tytułu faktury VAT.
    Obowiązek prawidłowego udokumentowania czynności wykonanej przez Bank na
    Państwa rzecz ciąży/będzie ciążyć na Banku, wykonawcy usługi, a nie na jej odbiorcy.
    Wskazać również należy, że w sytuacji gdy usługi świadczone przez Bank na Państwa rzecz
    korzystają/będą korzystać ze zwolnienia od podatku, na mocy art. 43 ust. 1 ustawy o VAT,
    to zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 3 mogą Państwo żądać wystawienia faktury przez Bank.
    Tym samym, Państwa stanowisko, z uwagi na uzasadnienie, należało uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego
    w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania oznaczonego nr 1). Inne kwestie przedstawione w zaistniałym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym, bądź we własnym stanowisku, w szczególności zwolnienie od
    podatku dla usług świadczonych przez Bank, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą
    być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.
    Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji ogólnej oraz interpretacji
    indywidualnej wskazać należy, że nie mają one zastosowania w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku, bowiem rozstrzygają w zupełnie innym zakresie. Dotyczą one
    braku zastosowania zwolnienia dla opisanych tam usług. Natomiast w przedmiotowej
    sprawie nie pytają Państwo o opodatkowanie usług, ale o sposób dokumentowania
    wydatków.

    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.