Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-947/14-2/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-13
Teza: Prawo do odliczania podatku naliczonego z tytułu świadczonych usług doradczych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; usługi-usługi doradcze
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2014 r. (data wpływu 29 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczania podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Ekspertów z tytułu świadczonych usług doradczych **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczania podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Ekspertów z tytułu świadczonych usług doradczych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W ramach prowadzonej działalności Sp. z o.o. (dalej „J.” lub „Spółka”) współpracuje z wysokiej klasy ekspertami, dzięki którym możliwe jest dostarczanie klientom Spółki specjalistycznych usług związanych z rynkiem nieruchomości.

Eksperci są specjalistami z wieloletnim doświadczeniem na rynku nieruchomości, a obszary ich kompetencji obejmują m.in. zarządzanie nieruchomościami, w tym prowadzenie księgowości dla nieruchomości.

Od 1 stycznia 2015 r. zmianie ulegnie system współpracy z ekspertami, którzy będą jednocześnie zarejestrowani jako przedsiębiorcy w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: „Eksperci”).

Z dniem 1 stycznia 2015 r. Eksperci rozpoczną współpracę ze Spółką w oparciu o umowę o pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy, której zakres obejmować będzie wyłącznie pełnienie funkcji zarządczych, w szczególności takich jak:

*   zarządzanie personelem podległego im departamentu (np. rekrutacja, proces stawiania celów i oceny pracowników, rozdział obowiązków w zespole);
*   kontrola budżetu departamentu;
*   czynności administracyjne związane z zarządzaniem departamentem (np. akceptacja faktur i zamówień w ramach przyznanego budżetu);
*   zarządzanie relacjami Spółki z klientami (reprezentowanie Spółki wobec klientów w zakresie składania ofert, negocjowania warunków umów, podpisywania umów na podstawie udzielonych pełnomocnictw);
*   reprezentowanie Spółki wobec osób trzecich i prowadzenie spraw Spółki (w przypadku Ekspertów będących równocześnie członkami zarządu Spółki).

Jednocześnie, z uwagi na fakt, że Eksperci są osobami z wieloletnim doświadczeniem, posiadającymi cenioną na rynku specjalistyczną wiedzę i doświadczenie w zakresie funkcjonowania rynku nieruchomości oraz przedsiębiorstw działających na tym rynku, jak i posiadają oni kwalifikacje do świadczenia usług doradczych na rzecz J., w ramach prowadzonej przez nich jednoosobowej działalności gospodarczej zawrą z J. umowy o świadczenie usług doradczych w obszarach, w których ich wiedza i doświadczenie może być wykorzystywana do świadczenia profesjonalnych usług doradczych. Przedmiotem umów o świadczenie usług doradczych nie będą czynności o charakterze zarządczym, gdyż te czynności będą stanowić przedmiot obowiązków w ramach umów o pracę.

W umowach o świadczenie usług doradczych Eksperci złożą na rzecz Spółki oświadczenie, że wykonywane przez nich usługi doradcze wchodzą w zakres prowadzonej przez nich pozarolniczej działalności gospodarczej.

W przypadkach, gdy Ekspert nie będzie wykonywał w ramach Spółki jakichkolwiek funkcji zarządczych, będzie współpracował ze Spółką wyłącznie w oparciu o umowę o świadczenie usług doradczych, zawartą w ramach prowadzonej przez Eksperta pozarolniczej działalności gospodarczej.

Umowy o świadczenie usług doradczych, zawarte między Spółką a Ekspertami, będą przewidywać, że:

*   Eksperci ponoszą odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności wykonywanych w ramach umów o świadczenie usług doradczych, na zasadach wynikających z przepisów prawa cywilnego;
*   Eksperci decydują o miejscu i sposobie świadczenia usług doradczych (chyba, że specyfika danego zlecenia wymaga wykonania tego zlecenia w ustalonym z góry miejscu i czasie) oraz o narzędziach wykorzystywanych dla celów świadczenia usług doradczych (Spółka umożliwi Ekspertom korzystanie z jej pomieszczeń oraz sprzętów za wynagrodzeniem przewidzianym w odrębnej umowie o świadczenie usług wsparcia na rzecz Ekspertów), przy czym do decyzji Ekspertów będzie należało to, czy decydują się świadczyć usługi w pomieszczeniach i za pomocą sprzętu odpłatnie udostępnionego przez Spółkę;
*   Eksperci ponoszą odpowiedzialność za niedochowanie zasad poufności i złamanie innych postanowień umowy (naruszenie pociągać za sobą będzie odpowiedzialność finansową Eksperta w formie kary umownej lub odszkodowania);
*   Eksperci ponoszą także samodzielnie koszty prowadzenia działalności gospodarczej, przy czym umowa przewiduje, że Spółka może wyrazić zgodę na refakturowanie uzasadnionych kosztów bezpośrednio związanych ze świadczonymi usługami,
*   Eksperci zobowiązani są dostarczać Spółce comiesięczne raporty z opisem wykonanych w danym miesiącu usług;
*   wypłata wynagrodzenia Ekspertów uzależniona będzie od akceptacji usług świadczonych w danym okresie rozliczeniowym (zazwyczaj miesięcznym) przez Spółkę.

Eksperci będą zarejestrowani jako podatnicy czynni dla celów podatku od towarów i usług (dalej także: „VAT”) i z tytułu świadczonych usług doradczych. Zgodnie z umowami o świadczenie usług doradczych Eksperci będą wystawiać na rzecz Spółki faktury VAT. Spółka będzie wykorzystywać usługi doradcze nabywane od Ekspertów na podstawie ww. faktur dla celów prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Dodatkowo możliwe jest, że Eksperci będą świadczyli usługi doradcze także na rzecz innych podmiotów gospodarczych, z wyjątkiem podmiotów uznawanych za konkurencyjne wobec Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone nr 2 w złożonym wniosku):

Czy Spółka uprawniona będzie do odliczania podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Ekspertów z tytułu świadczonych usług doradczych?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż podatnikami tego podatku są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza dla celów podatku VAT obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jednocześnie, stosownie do art. 15 ust. 3 ustawy o VAT, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

*   z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. w szczególności, z tytułu stosunku pracy);
*   z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. w szczególności z tytułu umów zlecenia wykonywanych poza ramami pozarolniczej działalności gospodarczej i z tytułu umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze), jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Jak wskazano powyżej, Eksperci będą świadczyć usługi doradcze na rzecz J. w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Usługi te będą świadczone przez Ekspertów we własnym imieniu, bez względu na rezultat wykonywanych czynności, w sposób zorganizowany i ciągły. Spełnione więc będą podstawowe przesłanki pozarolniczej działalności gospodarczej określone w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Umowy o świadczenie usług doradczych, które będą łączyć Ekspertów i Spółkę, nie będą miały charakteru umów o pracę. Wynika to m.in. z faktu, iż umowy o świadczenie usług, zawarte między Spółką a Ekspertami będą przewidywać, że Eksperci ponoszą odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności wykonywanych w ramach umów o świadczenie usług doradczych, na zasadach wynikających z przepisów prawa cywilnego. Eksperci również będą działać niezależnie, tj. w zakresie świadczonych usług doradczych nie będą podlegać kierownictwu osób zatrudnionych w Spółce. Spółka nie będzie wyznaczała także miejsca i czasu świadczenia usług doradczych (Eksperci będą decydować o miejscu i sposobie świadczenia usług doradczych oraz o narzędziach wykorzystywanych dla celów świadczenia usług doradczych, chyba, że specyfika danego zlecenia wymaga wykonania tego zlecenia w ustalonym z góry miejscu i czasie). Wypłata wynagrodzenia Ekspertów uzależniona będzie od akceptacji usług świadczonych w danym okresie rozliczeniowym (zazwyczaj miesięcznym) przez Spółkę.

Ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą będzie spoczywało na Ekspertach, co, w przypadku umowy o świadczenie usług doradczych ze Spółką, wynikać będzie m.in. z faktu, że Eksperci ponoszą koszty związane z wykonywaniem usług doradczych w szczególności zobowiązani są płacić wynagrodzenie na rzecz Spółki za możliwość korzystania z pomieszczeń i sprzętów Spółki dla celów świadczonych usług doradczych. Eksperci będą ponosić odpowiedzialność (zagrożoną sankcjami finansowymi) za niedochowanie zasad poufności i złamanie innych postanowień umowy.

Umowy o świadczenie usług doradczych, które będą łączyć Ekspertów i Spółkę, będą wykonywane w ramach działalności gospodarczej Ekspertów. Nie będą stanowić one umów zlecenia wykonywanych poza ramami pozarolniczej działalności gospodarczej. W umowach o świadczenie usług doradczych Eksperci złożą J. oświadczenie, że wykonywane przez nich usługi doradcze wchodzą w zakres prowadzonej przez nich pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ww. umowy o świadczenie usług, obejmować będą wyłącznie usługi doradcze. Wszelkie czynności zarządcze, jak wskazano w opisie stanu faktycznego, będą przedmiotem umów o pracę. Zakresy umów o świadczenie usług i umów o pracę będą więc rozbieżne i w żadnym wypadku Eksperci nie będą świadczyć usług zarządzania przedsiębiorstwem / departamentem w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. W konsekwencji, przychody uzyskiwane na podstawie umów o świadczenie usług doradczych na rzecz J. nie będą kwalifikowane dla celów PDOF jako przychody z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze.

W związku z powyższym nie są spełnione negatywne przesłanki wymienione w art. 15 ust. 3 ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę przedstawioną argumentację, zdaniem Spółki, Ekspertów należy uznać za podatników VAT, uprawnionych do wystawiania faktur VAT.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Spółka wykorzystuje usługi Ekspertów dla celów działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Zdaniem Spółki nie znajdą w analizowanym przypadku zastosowania wyłączenia z prawa do odliczenia podatku VAT, przewidziane w art. 88 ustawy o VAT. W związku z tym, Spółka stoi na stanowisku, że będzie uprawniona do odliczania podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Ekspertów z tytułu świadczonych usług doradczych.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo, w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 stycznia 2013 r. (sygn. IPPP1/443-1106/12-4/MP) i z dnia 9 listopada 2012 r. (sygn. IPPP1/443-722/12-2/EK), organ podatkowy potwierdził, że podatnikowi nabywającemu usługi konsultacyjne od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Analogiczne stanowisko zostało przedstawione w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 30 lipca 2014 r. (sygn. IPPP1/443-503/14-2/AP), z 19 lutego 2014 r., (sygn. IPPP1/443-128/14-2/lGo oraz IPPP1/443-128/14-3/IGo), z 29 listopada 2013 r., (sygn. IPPP3/443-797/13-4/JK), oraz z 22 listopada 2013 r. (sygn. IPPP2/443-948/13-2/BH).

Powyższe interpretacje dodatkowo potwierdzają stanowisko Spółki, że będzie ona uprawniona do odliczania podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Ekspertów z tytułu świadczonych usług doradczych, w zakresie, w jakim usługi Ekspertów będą wykorzystywane przez Spółkę dla potrzeb działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego – na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Dlatego też, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji, gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast, w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy wskazano, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przy czym stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) .

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Nie wszystkie jednak czynności wykonywane przez osoby fizyczne traktuje się jako wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą. Stosownie bowiem do postanowień art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Wskazać należy, że w art. 13 pkt 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361) wymienione są odpowiednio:

*   w pkt 7 przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych;
*   w pkt 9 przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Zauważyć należy, że przesłanki określone w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, przy zaistnieniu których stosowane jest wyłączenie z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług nie jest bezwarunkowe. Istotnym dla wyłączenia czynności z katalogu działań uznawanych za samodzielną działalność gospodarczą jest łączne spełnienie warunków, w których te czynności muszą być realizowane tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in. czy działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi.

Za niespełniające warunku samodzielności należy uznać czynności prawne zawarte między podmiotami, które w swej istocie zbliżone są do umowy o pracę kreujące stosunek podporządkowania w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności wobec osób trzecich. Za samodzielną działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność, która jest stosunkiem pracy lub stosunkiem do niego bardzo zbliżonym, gdy wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka po stronie usługodawcy, oraz nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzona działalnością.

Należy przy tym zauważyć, że sformułowanie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, odnoszące się do odpowiedzialności należy rozumieć jako odpowiedzialność zleceniodawcy w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy.

Tak rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności określa, kto ponosi ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu, który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.

Zatem nie będzie podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba, która w ramach podpisanej umowy nie będzie ponosić ryzyka w związku z wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego za wykonanie tych czynności wobec osób trzecich pozwala jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - orzeczenia w sprawach C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas primera y sekunda C-235/85 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością. Zatem wyłączone z opodatkowania VAT są stosunki, które pod względem warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia oraz odpowiedzialności zlecającego tożsame są ze stosunkiem pracy. Chodzi tutaj w szczególności o element podporządkowania zlecającemu, który jest charakterystyczny dla stosunku pracy.

Z okoliczności sprawy wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności współpracuje z wysokiej klasy ekspertami, dzięki którym możliwe jest dostarczanie klientom Spółki specjalistycznych usług związanych z rynkiem nieruchomości. Począwszy od 1 stycznia 2015 r. Eksperci, którzy są jednocześnie zarejestrowani jako przedsiębiorcy w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, rozpoczną współpracę ze Spółką w oparciu o umowę o pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy, której zakres obejmować będzie wyłącznie pełnienie funkcji zarządczych. Jednocześnie, z uwagi na fakt, że Eksperci są osobami z wieloletnim doświadczeniem, posiadającymi ekspercką wiedzę w zakresie funkcjonowania rynku nieruchomości oraz przedsiębiorstw działających na tym rynku, jak i posiadają oni kwalifikacje do świadczenia usług doradczych na rzecz Spółki , w ramach prowadzonej przez nich jednoosobowej działalności gospodarczej zawrą z Wnioskodawcą umowy o świadczenie usług doradczych w obszarach, w których posiadają wiedzę ekspercką. Przedmiotem umów o świadczenie usług doradczych nie są czynności o charakterze zarządczym, gdyż te czynności stanowią przedmiot obowiązków w ramach umów o pracę. W umowach o świadczenie usług doradczych Eksperci złożą na rzecz Spółki oświadczenie, że wykonywane przez nich usługi doradcze wchodzą w zakres prowadzonej przez nich pozarolniczej działalności gospodarczej. Umowy o świadczenie usług, zawarte między Spółką a Ekspertami, przewidują, że Eksperci ponoszą odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności wykonywanych w ramach umów o świadczenie usług doradczych. Umowa przewiduje, że Eksperci decydują o miejscu i sposobie świadczenia usług doradczych. Eksperci ponoszą odpowiedzialność za niedochowanie zasad poufności i złamanie innych postanowień umowy. Eksperci ponoszą także samodzielnie koszty prowadzenia działalności gospodarczej. Dodatkowo Eksperci zobowiązani są dostarczać Spółce comiesięczne raporty z opisem wykonanych w danym miesiącu usług a wypłata wynagrodzenia Ekspertów uzależniona będzie od akceptacji usług świadczonych w danym okresie rozliczeniowym (zazwyczaj miesięcznym) przez Spółkę. Eksperci będą zarejestrowani jako podatnicy czynni dla celów podatku od towarów i usług i z tytułu świadczonych usług doradczych. Zgodnie z umowami o świadczenie usług doradczych Eksperci będą wystawiać na rzecz Spółki faktury VAT. Spółka będzie wykorzystywać usługi doradcze nabywane od Ekspertów na podstawie ww. faktur dla celów prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Warunek odpowiedzialności zlecającego wykonanie czynności na podstawie umowy o stałe doradztwo, który decyduje o nieuznaniu czynności za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy nie jest spełniony. Potwierdza to odpowiedzialność Ekspertów wobec osób trzecich za świadczoną usługę doradczą oraz działania na własny rachunek i ryzyko.

Wobec tego usługi doradcze świadczone przez Ekspertów na rzecz Spółki stanowią samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. A zatem przedmiotowe usługi doradcze podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie jednak do treści art. 146a pkt 1 cyt. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przedsiębiorca, będący podatnikiem podatku VAT z tytułu świadczenia usług doradczych, wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą i winien uzyskane z tego tytułu wynagrodzenie opodatkować podatkiem VAT według stawki 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT. Dla opisanych we wniosku czynności ustawodawca nie przewidział preferencyjnych stawek podatku od towarów i usług ani w przepisach ustawy, ani rozporządzeń wykonawczych.

Z uwagi zatem na opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w sprawie spełnione są przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz nie zachodzą przesłanki negatywne określone w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.

Tym samym Spółka ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Ekspertów z tytułu świadczonych usług doradczych.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretację wydano w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.