Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.105.2025.1.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-01
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego w wyniku
ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
cel-cele mieszkaniowe
kapitał
kredyt-kredyt hipoteczny
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2006 r. Wnioskodawca został współkredytobiorcą kredytu mieszkaniowego
    przeznaczonego na zakup mieszkania na rynku pierwotnym, położonego w nowo
    budowanym budynku w A, przy ul. B 1. Jedynym właścicielem kupowanego mieszkania był
    i pozostaje do dzisiaj syn Wnioskodawcy C. A.
    Przed zaciągnięciem kredytu hipotecznego syn Wnioskodawcy mieszkał w jednym
    gospodarstwie domowym wraz z Nim i swoją matką (żoną Wnioskodawcy – A. A). Kredyt
    został zaciągnięty w całości na cele mieszkaniowe, tj. cała kwota kredytu została
    przeznaczona na zakup nowego mieszkania przez syna Wnioskodawcy, który mieszka w
    tym mieszkaniu od początku aż do dziś. Z uwagi na brak zdolności kredytowej syna
    Wnioskodawca i Jego żona przystąpili do umowy kredytu wraz z synem. Wnioskodawca
    wraz z żoną pozostawali we wspólnocie majątkowej.
    Kredyt został zawarty z X Spółką Akcyjną, wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego pod
    numerem: (...). Umowa kredytu nr (...) została zawarta 15 lutego 2006 r. Zgodnie z treścią
    tej umowy:
    1. „Kredytobiorcą” są: A. A (matka), B. A (ojciec), C. A (syn);
    2. Prowizja została zapłacona przez Kredytobiorców jednorazowo w dniu zawarcia
      umowy;
    3. Całkowita wypłata kredytu nastąpiła do dnia 15.02.2007 r. Kredyt był wypłacany w
      walucie polskiej;
    4. Kredyt został zabezpieczony hipotecznie na nieruchomości będącej przedmiotem
      umowy kredytowej;
    5. Cel kredytu został jednoznacznie określony w § 2 ww. umowy kredytowej, który brzmi:
      „Na warunkach określonych w umowie X S.A. zobowiązuje się postawić do dyspozycji
      Kredytobiorcy kredyt w kwocie 76.740 CHF na: budowę lokalu mieszkalnego (...), z
      przeznaczeniem na zaspokojenie własnych potrzeb (...)”.
    Żaden ze współkredytobiorców nigdy nie zaciągnął innego kredytu mieszkaniowego, ani
    nie skorzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego.
    Żona Wnioskodawcy (A. A) zmarła w 2023 r., wówczas kredytobiorcami kredytu pozostali
    Wnioskodawca wraz z synem.
    W 2024 r. w wyniku mediacji z bankiem ww. kredyt hipoteczny został umorzony na
    podstawie ugody z dnia 12 lutego 2024 r. Zgodnie z treścią tej ugody kwota kredytu
    (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i wynosiła 185.582,93 PLN. W
    wyniku zawartej ugody bank zwolnił kredytobiorców z długu (umorzył zadłużenie
    kredytobiorców) w kwocie 172.880,79 PLN, która w całości stanowiła zadłużenie z tytułu
    kapitału.
    Podczas mediacji w sprawie umorzenia kredytu przedstawiciele banku poinformowali
    Wnioskodawcę i Jego syna (kredytobiorców), że umorzony kredyt stanowi przychód
    podlegający opodatkowaniu oraz że podatek nie jest pobierany w przypadkach
    określonych w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

    Jednocześnie bank, celem ewentualnego wystawienia PIT-11, wymagał złożenia przez obu
    kredytobiorców oświadczeń dotyczących celu kredytu. Treść oświadczenia była
    następująca: „oświadczam, że kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, tj. inwestycji, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych
    jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w
    przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie
    mniej niż jedna osoba fizyczną z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi
    do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
    podatku od spadków i darowizn. – TAK – NIE”. Po przeczytaniu treści oświadczenia
    Wnioskodawca miał wątpliwości, czy jako współkredytobiorca niebędący właścicielem
    kupowanego mieszkania powinien przy ww. oświadczeniu zaznaczyć odpowiedź „TAK”.
    Ostatecznie, w obawie przed negatywnymi skutkami podatkowymi ewentualnego błędu
    Wnioskodawca zaznaczył odpowiedź „NIE”. W związku z powyższym bank wystawi PIT-11,
    w którym wykaże przychód Wnioskodawcy z tytułu umorzenia kredytu, podlegający
    opodatkowaniu.
    Już po zawarciu ugody Wnioskodawca ponownie przeanalizował swoją sytuację i doszedł
    do wniosku, że jako współkredytobiorca jest uprawniony do skorzystania z zaniechania
    poboru podatku na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe,
    ponieważ umorzony kredyt, którego był współkredytobiorcą, był kredytem zaciągniętym
    na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem było zaspokojenie potrzeb
    mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego. Kredyt został przez Niego
    przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto Wnioskodawca nigdy nie
    korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego.
    Stanowisko Wnioskodawcy poparte zostało odpowiedzią Krajowej Informacji Skarbowej
    na pytanie wysłane przez Jego synową w dniu 13 stycznia 2025 r. i zarejestrowane pod
    numerem (...). Treść pytania była następująca: „W 2024 r. umorzony został kredyt
    hipoteczny (zaciągnięty w 2006 r.), którego współkredytobiorcami byli ojciec i syn. Kredyt
    był przeznaczony w 100% na zakup mieszkania dla syna, który został jedynym
    właścicielem i mieszka w nim do dziś. Nigdy nie zaciągnęli innego kredytu hipotecznego i
    nie skorzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego. Przy mediacji z bankiem ojciec, w obawie przed negatywnymi
    skutkami podatkowymi, złożył oświadczenie, że kredyt nie był przez niego zaciągnięty na
    cele mieszkaniowe. Bank wystawi PIT-11, w którym wykaże przychód ojca z tytułu
    umorzenia kredytu. Czy w opisanym stanie faktycznym obaj są uprawnieni do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie Rozporządzenia
    MF z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru pod. dochodowego? Czy
    prawidłowym będzie złożenie przez ojca zeznania podatkowego PIT-37, w którym
    pominięty zostanie przychód wykazany w informacji PIT-11 otrzymanej z banku?”
    Dnia 13 stycznia 2025 r. Krajowa Informacja Skarbowa przysłała odpowiedź o następującej
    treści: „Szanowna Pani, Umorzenie kredytu: Co do zasady umorzenie kredytu lub jego
    części, bądź umorzenie kwot niezapłaconych odsetek od kredytu, prowadzi do powstania
    przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Przychodami są otrzymane lub postawione
    do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Tym samym
    przychód powstaje u osoby, która otrzymuje nieodpłatne świadczenie i na
    świadczeniodawcy ciąży obowiązek wykazania takiego świadczenia w informacji PIT-11 w
    części "F". Zaniechanie poboru podatku: Zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot: umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty
    na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu

    mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie
    jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż
    określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej; otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z
    tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
    nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z
    tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania. 2. Kwoty wierzytelności, o których mowa
    w ust. 1 pkt 1, obejmują: kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); odsetki, w tym odsetki
    skapitalizowane, i prowizje; opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było
    niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
    dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. Zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe, dotyczy wszystkich współkredytobiorców - niezależnie od tego, czy
    realizują własne cele mieszkaniowe, czy nie. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy,
    którego są współkredytobiorcami został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art.
    21 ust. 25 pkt. 1 updof. Jeżeli podatnik korzysta z zaniechania poboru podatku nie
    wykazuje umorzonej kwoty w zeznaniu podatkowym. Podstawa prawna art. 20 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 226
    ze zm.), Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 23 stycznia 2024 r. w sprawie ogłoszenia
    jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r., poz. 102 ze zm.). Prosimy
    nie odpowiadać na tego e-maila. Krajowa Informacja Skarbowa”.

## Pytanie

1. Czy słuszne jest stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym stanie faktycznym jako
      współkredytobiorca jest uprawniony do skorzystania z zaniechania poboru podatku
      dochodowego na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
      r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    2. Czy prawidłowym będzie złożenie przez Wnioskodawcę zeznania podatkowego PIT-37,
      w którym pominięty zostanie przychód wykazany w informacji PIT-11 otrzymanej z
      banku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, jako współkredytobiorca jest uprawniony do skorzystania z
    zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe, ponieważ spełnia wszystkie warunki określone Rozporządzeniem, w tym
    poniższe:
    • Umorzony kredyt był kredytem mieszkaniowym zaciągniętym na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej - § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a),
    • Wnioskodawca jest osobą fizyczną będącą stroną umowy umorzonego kredytu
      mieszkaniowego i nigdy nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot
      umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego - § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b),
    • Celem inwestycji mieszkaniowej było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
      gospodarstwa domowego - § 1 ust. 5 pkt 1,
    • Kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
      działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
      finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
      regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów - § 3 ust. 1,

    • Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki na nieruchomości będącej przedmiotem
      umowy kredytowej - § 3 ust. 2,
    • Kredyt został przez Wnioskodawcę zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21
      ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
      - § 3 ust. 3.
    Stanowisko Wnioskodawcy poparte zostało odpowiedzią Krajowej Informacji Skarbowej z
    13 stycznia 2025 r. (...).
    W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że prawidłowym będzie złożenie przez
    Niego zeznania podatkowego PIT-37, w którym pominięty zostanie przychód wykazany w
    informacji PIT-11 otrzymanej z banku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym wartość umorzonej kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego na
    podstawie ugody z bankiem stanowi dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Przychód taki może skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych, bowiem zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.):
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy
            z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r.
            poz. 1043).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast w myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do § 4 ww. rozporządzenia:

      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    • kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    • kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    • kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    • kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku, nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

    W konsekwencji w stosunku do dochodu, który uzyskał Pan w związku z umorzeniem
    przez bank wierzytelności kredytowej zastosowanie ma zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju i
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    Zatem umorzona przez bank kwota kredytu nie stanowi dla Pana przychodu i nie jest Pan
    zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym PIT-37 i odprowadzenia z
    tego tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Ta interpretacja dotyczy tylko Pana sytuacji prawnopodatkowej i nie wywołuje skutków
    prawnych dla Pana syna.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.