Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-655a/09/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-10-19
Teza: Podstawa opodatkowania czynności wniesienia znaku towarowego jako aportu.
Słowa kluczowe: aport; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; znak-znak towarowy; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 sierpnia 2009 r. (data wpływu 10 sierpnia 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania czynności wniesienia znaku towarowego jako wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki osobowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 sierpnia 2009 r. został złożony wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania czynności wniesienia znaku towarowego jako wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki osobowej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest właścicielem znaku towarowego, który jest zarejestrowany i podlega ochronie według ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tj. Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm.). W chwili obecnej, rozważa utworzenie spółki osobowej z inną spółką kapitałową. W następnej kolejności, w ramach podwyższenia swojego wkładu w nowoutworzonym podmiocie, Spółka wniesie ww. znak towarowy w formie wkładu niepieniężnego (aportu). Przedmiot wkładu nie będzie stanowił przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. Działania te są wynikiem planowanej restrukturyzacji, której celem jest przebudowa struktury kapitałowej grupy dla potrzeb jej przygotowania do potencjalnych akwizycji oraz wyodrębnienia prawnego działalności produkcyjnej i dystrybucyjnej od działalności związanej z zarządzeniem aktywami własności intelektualnej.

Zgodnie z ustawą z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), wartość wkładu niepieniężnego (aportu) zostanie określona w umowie spółki osobowej (zmienionej na mocy uchwały lub uchwał o zmianie umowy) i będzie równa wartości rynkowej znaku towarowego na dzień ich wniesienia w formie wkładu niepieniężnego. Wartość rynkowa ww. znaku zostanie ustalona na podstawie zewnętrznej wyceny dokonanej przez rzeczoznawcę, która nie będzie uwzględniać kwoty podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podstawą opodatkowania transakcji wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki osobowej, na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług, będzie wartość przedmiotu tego wkładu określona w umowie ww. spółki, tj. wartość znaku towarowego wskazana w wycenie rzeczoznawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego treść art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki prawa handlowego nie stanowi na gruncie przepisów ww. ustawy, odrębnej kategorii czynności opodatkowanej, a jedynie formę w jakiej dokonywana jest dostawa towarów - tj. przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami stanowiącymi przedmiot wkładu, bądź świadczenie usług - tj. każde świadczenie na rzecz spółki otrzymującej wkład niepieniężny, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również m.in. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych. Podkreślił, iż w zamian za wkład niepieniężny, spółka wnosząca otrzymuje ogół praw i obowiązków w spółce osobowej o możliwej do określenia wartości rynkowej. Dlatego, zdaniem Spółki wniesienie wkładu niepieniężnego należy uznać za czynność odpłatną, tj. w zależności od przedmiotu wkładu — odpłatną dostawę towarów, bądź odpłatne świadczenie usług. W Jej ocenie wniesienie do spółki znaku towarowego w formie wkładu niepieniężnego \[(tj. wartości niematerialnej i prawnej w rozumieniu przepisów ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.)\], stanowi odpłatne świadczenie usług, w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez spółkę wnoszącą wkład niepieniężny na rzecz spółki otrzymującej. Określony w ww. ustawie zakres opodatkowania wskazuje, iż czynność podlegającą opodatkowaniu musi wykonać podatnik. Spółka wskazała, że w kontekście powyższego dokonuje czynności wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki osobowej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako podatnik. Powyższy pogląd wynika również z pisma Ministra Finansów z dnia 16 kwietnia 2009 r.

W opinii Spółki powołującej treść art. 29 ust. 1 i 9 oraz art. 2 ust. 27b ustawy o podatku od towarów i usług, za podstawę opodatkowania przedmiotowej transakcji należy uznać wartość rynkową znaku towarowego. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że podstawą opodatkowania dla czynności, dla których nie została określona cena, jest wartość rynkowa świadczenia, którą ustawodawca definiuje jako całkowitą kwotę, jaką w celu uzyskania w danym momencie danego świadczenia, usługobiorca musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu usługodawcy, pomniejszona o kwotę podatku. Zaznaczyła, iż ustawa o podatku od towarów i usług wprowadziła dla swoich potrzeb własną definicję wartości rynkowej, która nie jest tożsama z wartością wskazaną przez niezależnego rzeczoznawcę w sporządzonej przez niego wycenie. Zadaniem rzeczoznawcy jest obiektywne określenie wartości przedmiotu transakcji, niezależnie od zasad opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycia takiego przedmiotu. Wycena rzeczoznawcy ma służyć określeniu spodziewanej korzyści ekonomicznej zbywcy dla dowolnego rodzaju transakcji zbycia, wśród których mogą być takie, które podlegają opodatkowaniu lub nie. Kwota ewentualnego podatku należnego nie będzie stanowić takiej korzyści dla zbywcy. Tym samym wartość wskazana w wycenie rzeczoznawcy jako wartość rynkowa, nie uwzględnia podatku. Spółka wskazała, iż rzeczoznawca nie jest w stanie jednoznacznie przewidzieć zasad opodatkowania podatkiem transakcji dotyczącej wycenianego przez niego przedmiotu (wyczerpujące w tym zakresie informacje posiadać będzie tylko sam zbywca – podatnik).

W ocenie Spółki przyjęcie odmiennego stanowiska, tj. uznanie, iż wartość rynkowa w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług jest tożsama z kwotą wskazaną w wycenie rzeczoznawcy, prowadziłoby do zafałszowania wyniku ekonomicznego transakcji. Jej zdaniem w takiej sytuacji korzyść ekonomiczna zbywcy byłaby mniejsza niż wartość przedmiotu transakcji wskazana w wycenie. Korzyść ta zmieniałaby się w zależności od zasad opodatkowania samej transakcji (w zależności od zastosowanej stawki podatku). Podatek należny byłby zawarty w wartości wskazanej przez rzeczoznawcę i nie stanowiłby korzyści zbywcy. Tym samym naruszona zostałaby neutralność podatku.

Zdaniem Spółki należy uznać, iż wartość rynkowa, o której mowa w art. 2 pkt 27b ustawy, stanowi wartość wszystkich płatności dokonanych w danej transakcji przez spółkę osobową na rzecz Spółki, tj. ekonomicznej wartości przedmiotu transakcji (określonej w wycenie rzeczoznawcy) oraz kwoty podatku należnego obliczonego od wartości wskazanej w wycenie przy zastosowaniu właściwej stawki podatku. W konsekwencji prawidłowym sposobem ustalenia podstawy opodatkowania dla czynności wniesienia znaku towarowego w formie wkładu niepieniężnego do spółki osobowej, będzie określenie jej jako równej wartości rynkowej przedmiotu wkładu (znaku towarowego), w rozumieniu art. 2 pkt 27b ustawy, pomniejszonej o kwotę podatku zgodnie z art. 29 ust. 9 ustawy, co stanowić będzie kwotę podaną przez rzeczoznawcę i wpisaną jako wartość znaku towarowego w umowie spółki osobowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosowanie do postanowień zawartych w art. 29 ust. 1 powołanej ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ww. ustawy przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka rozważa utworzenie spółki osobowej z inną spółką kapitałową, do której zamierza wnieść w formie wkładu niepieniężnego (aportu) znak towarowy, którego jest właścicielem. Znak ten jest zarejestrowany i podlega ochronie według ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tj. Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm.) i nie będzie stanowił przedsiębiorstwa, ani jego zorganizowanej części. Wartość aportu zostanie określona w umowie spółki osobowej i będzie równa wartości rynkowej znaku towarowego (nie uwzględniającej kwoty podatku) na dzień jego wniesienia, ustalonej na podstawie wyceny dokonanej przez rzeczoznawcę.

Z przytoczonych regulacji ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu dokonanej sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku należnego tj. wartość netto (bez podatku). Jednak należy zauważyć, że to strony dokonujące czynności cywilnoprawnych określają w zawieranych przez siebie umowach wartość - cenę za którą dokonują transakcji, a nie organ podatkowy. Wobec powyższego analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych, a zwłaszcza kwestii wartości dokonanych transakcji, nie mieści się w ramach postępowania określonego w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Skoro jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego zawarta umowa będzie określała cenę -wartość transakcji wniesienia do spółki aportem znaku towarowego w oparciu o zewnętrzną wycenę dokonaną przez rzeczoznawcę nie uwzględniającą kwoty podatku od towarów i usług, będzie ona stanowiła podstawę opodatkowania.

Jednocześnie informuje się, że rozstrzygnięcia kwestii stawki podatku obowiązującej dla czynności wniesienia znaku towarowego jako aportu do spółki osobowej, dokonano w interpretacji indywidualnej nr ITPP2/443-655b/09/RS.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.