Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.541.2025.1.DJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-01
Teza: Obowiązki płatnika w związku ze sfinansowaniem przez bank
udziału w szkoleniach członków rady nadzorczej.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
płatnik
rada-rada nadzorcza
szkolenie
wydatek-wydatki szkoleniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.-Ustalanie wartości
pieniężnej nieodpłatnych i częściowo odpłatnych
świadczeń.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Działalność wykonywana osobiście.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Bank (...) jest bankiem spółdzielczym, działającym na podstawie ustawy - prawo bankowe,
    ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach
    zrzeszających oraz ustawy - prawo spółdzielcze.
    Kluczowym aktem prawnym dla Banku jest także Rekomendacja Z wydana przez Komisję
    Nadzoru Finansowego dotycząca zasad ładu wewnętrznego w bankach.
    Rekomendacja Z stanowi zbiór dobrych praktyk w zakresie zasad ładu wewnętrznego. Na
    ład wewnętrzny składają się w szczególności: system zarządzania bankiem, organizacja
    banku, zasady działania, uprawnienia, obowiązki odpowiedzialność oraz wzajemne relacje
    rady nadzorczej, zarządu i osób pełniących kluczowe funkcje w banku. Bank jest
    zobowiązany do jej stosowania na mocy przepisu ustawowego, a naruszenie zasad
    Rekomendacji jest traktowane przez regulatora jako naruszenie przepisów powszechnie
    obowiązujących.
    Zgodnie z przepisami powołanych wyżej ustaw, jednym z organów Banku jest Rada
    Nadzorcza. Bank pokrywa koszty szkoleń Członków Rady Nadzorczej. Pokrywanie tych
    kosztów przez Bank oraz udział w szkoleniach przez Członków Rady Nadzorczej stanowi
    realizację obowiązków wynikających z przepisów omówionych szczegółowo poniżej w
    uzasadnieniu wniosku.
    Szkolenia dla Członków Rady Nadzorczej finansowane przez Bank, których dotyczy
    wniosek, mogą odbywać się w następujący sposób:
    1) szkolenie dla Członków Rady Nadzorczej odbywa się w siedzibie Banku. W trakcie
      szkolenia uczestnicy mają możliwość skorzystania z poczęstunku (np. napoje,
      przekąski, lunch);
    2) szkolenie wyjazdowe dla Członków Rady Nadzorczej odbywa się poza siedzibą Banku
      (szkolenie krajowe lub zagraniczne). W trakcie szkolenia uczestnicy mają możliwość
      skorzystania z poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch), a w niektórych przypadkach
      także z wyżywienia poza czasem szkolenia. Uczestnicy mają zapewniony dojazd oraz
      nocleg. W trakcie wyjazdu uczestnikom nie jest oferowana możliwość korzystania z
      atrakcji o charakterze integracyjnym;
    3) szkolenie wyjazdowe dla Członków Rady Nadzorczej odbywa się poza siedzibą Banku
      (szkolenie krajowe lub zagraniczne). W trakcie szkolenia uczestnicy mają możliwość
      skorzystania z poczęstunku (np. napoje, przekąski, lunch), a także z wyżywienia poza
      czasem szkolenia. Uczestnicy mają zapewniony dojazd oraz nocleg. Program wyjazdu
      obejmuje, poza szkoleniem, atrakcje o charakterze integracyjnym (np. impreza
      integracyjna, wizyta na koncercie lub w teatrze, zwiedzanie zabytków lub muzeów);

    4) Członek Rady Nadzorczej uczestniczy indywidualnie w szkoleniu zorganizowanym
      przez podmiot zewnętrzny (np. firmę szkoleniową, firmę audytorską). W szkoleniu
      uczestniczą osoby z różnych banków lub innych podmiotów. Szkolenie prowadzone
      jest zdalnie (online) lub stacjonarnie poza siedzibą Banku. W trakcie szkoleń
      stacjonarnych uczestnicy mają możliwość skorzystania z poczęstunku (np. napoje,
      przekąski, lunch);
    5) Członek Rady Nadzorczej bierze udział w szkoleniu poza siedzibą Banku (szkolenie
      krajowe lub zagraniczne), a uczestnikami szkolenia są osoby z innych banków lub
      podmiotów. W trakcie szkolenia członek RN ma możliwość skorzystania z poczęstunku
      (np. napoje, przekąski, lunch), a także z wyżywienia poza czasem szkolenia. Jako
      uczestnik szkolenia ma także zapewniony dojazd oraz nocleg. Program wyjazdu
      obejmuje, poza szkoleniem, atrakcje o charakterze integracyjnym (np. impreza
      integracyjna, wizyta na koncercie lub w teatrze, zwiedzanie zabytków lub muzeów).
    W poszczególnych szkoleniach, w zależności od potrzeb, uczestniczą wszyscy Członkowie
    Rady Nadzorczej lub tylko niektórzy z nich. W niektórych przypadkach w szkoleniach mogą
    uczestniczyć, oprócz członków Rady Nadzorczej, także inne osoby, w szczególności
    pracownicy Banku, których zakres obowiązków pracowniczych obejmuje zagadnienia
    objęte programem szkolenia.
    Zgodnie z Rekomendacją Z (rekomendacja 7) „Członkowie rady nadzorczej i zarządu oraz
    osoby pełniące kluczowe funkcje w banku powinni zawsze spełniać warunek
    odpowiedniości, tj. posiadać wiedzę, umiejętności i doświadczenie, niezbędne do
    pełnienia powierzonych im funkcji lub stanowisk i obowiązków oraz dawać rękojmię
    należytego wykonywania tych obowiązków".
    Ponadto Rekomendacja Z doprecyzowuje (rekomendacja 7.1) „Członkowie rady nadzorczej
    i zarządu banku oraz osoby pełniące kluczowe funkcje w banku powinni posiadać,
    pozyskiwać i pogłębiać wiedzę oraz umiejętności do wykonywania swoich obowiązków.
    Banki powinny zapewniać tym osobom możliwość podnoszenia kwalifikacji, np. w formie -
    dostosowanych do indywidualnych potrzeb - szkoleń. Szkolenia nie powinny ograniczać
    się do obszarów działalności, za które poszczególne osoby są bezpośrednio
    odpowiedzialne. Szkolenia, zwłaszcza w przypadku nowo powoływanych lub
    zatrudnianych osób, powinny również służyć zrozumieniu ładu wewnętrznego banku, w
    tym jego organizacji, modelu biznesowego i profilu ryzyka oraz roli danej osoby w tych
    obszarach. Bank powinien przeznaczać na szkolenia wystarczający czas, budżet i inne
    zasoby."
    Ponadto Metodyka oceny odpowiedniości członków organów banków, jednostek
    zarządzających systemami ochrony, zakładów ubezpieczeń, zakładów reasekuracji,
    towarzystw emerytalnych, którą kieruje się Komisja Nadzoru Finansowego oraz Urząd
    Komisji Nadzoru Finansowego w praktyce nadzorczej, wskazuje, iż:
    1) kompetencje osób podlegających ocenie powinny wynikać z wiedzy wynikającej z
      wykształcenia, szkoleń, tytułów i uprawnień zawodowych lub stopni zawodowych oraz
      nabytej w inny sposób w trakcie kariery zawodowej, doświadczenia (nabytego podczas
      sprawowania określonych funkcji lub zajmowania określonych stanowisk),
      umiejętności niezbędnych do wykonywania powierzonej funkcji (zapisy punktu ....
      Wiedza, umiejętności doświadczenie zawodowe oraz Opis do punktu ...);
    2) w ramach oceny bieżącej należy uwzględniać także ciągłą dbałość o rozwój zawodowy i
      podnoszenie kwalifikacji oraz aktualizowanie i pogłębianie wiedzy i umiejętności
      koniecznych do wypełniania obowiązków (...).

## Pytanie

Czy przepisy ustawy o PDOF należy interpretować w ten sposób, że Członkowie Rady
    Nadzorczej w związku ze sfinansowaniem przez Bank ich udziału w szkoleniach nie będą
    uzyskiwać przychodu podatkowego, w związku z czym na Banku nie będą ciążyć obowiązki

    płatnika (wynikające z art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1 ustawy o PDOF, tj. obliczenie, pobranie i
    odprowadzenie zaliczek) z tytułu sfinansowania szkoleń, których tematyka jest związana
    przedmiotowo z obowiązkami realizowanymi w ramach sprawowanej funkcji Członka Rady
    Nadzorczej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Obowiązkowy charakter szkoleń:
    Finansowanie przez Bank szkoleń oraz udział Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach
    stanowi dla Banku i Członków Rady Nadzorczej realizację obowiązków wynikających z
    następujących przepisów ustawy Prawo bankowe:
    1) zgodnie z art. 22aa ust. 1 Prawa bankowego: członkowie rady nadzorczej banku
      powinni mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez
      nich funkcji, powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego
      wykonywania tych obowiązków;
    2) zgodnie z art. 22aa ust. 8 Prawa bankowego: Banki zapewniają środki niezbędne do
      przygotowania członków rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki
      niezbędne do ich szkolenia;
    3) zgodnie z art. 22ca Prawa bankowego: Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny
      czy członkowie rady nadzorczej spełniają wymogi określone w art. 22aa;
    4) zgodnie z art. 2d ust. 1 Prawa bankowego: W przypadku, gdy członek rady nadzorczej
      banku nie spełnia wymogów określonych wart. 22aa, Komisja Nadzoru Finansowego
      może wystąpić do właściwego organu banku z wnioskiem o jego odwołanie lub w
      drodze decyzji, odwołać członka rady nadzorczej.
    Finansowanie przez Bank szkoleń oraz udział Członków Rady Nadzorczej w szkoleniach
    stanowi dla Banku i Członków Rady Nadzorczej realizację obowiązków wynikających
    również z następujących regulacji:
    1) Rekomendacji Z wydanej przez Komisję Nadzoru Finansowego dotyczącej zasad ładu
      wewnętrznego w bankach, zgodnie z którą osoby pełniące funkcję członka rady
      nadzorczej w bankach powinny spełniać warunek odpowiedniości, posiadać,
      pozyskiwać i pogłębiać wiedzę, umiejętności i doświadczenie, niezbędne do
      wykonywania pełnionej funkcji, przy czym banki powinny zapewniać tym osobom
      możliwość podnoszenia kwalifikacji, w tym w formie szkoleń;
    2) Wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i Europejskiego Urzędu Giełd
      Papierów Wartościowych w sprawie oceny odpowiedniości członków organu
      zarządzającego i osób pełniących najważniejsze funkcje (...).
    Obowiązek pozyskiwania i pogłębiania wiedzy oraz umiejętności przez członków rad
    nadzorczych banków, poprzez m.in. uczestnictwo w szkoleniach, określony został w
    wydanych przez KNF Zasadach ładu korporacyjnego dla instytucji nadzorowanych oraz
    Metodyce oceny odpowiedniości członków organów podmiotów nadzorowanych przez
    KNF.
    2. Brak przychodu w PDOF:
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PDOF, do przychodów zalicza się m.in. przychody z
    otrzymanych nieodpłatnych świadczeń. Stosując ten przepis należy uwzględniać jego
    wykładnię dokonaną przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn.
    akt K 7/13.
    W powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się co prawda wprost do świadczeń
    oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy
    (pracowników), niemniej jednak, zarówno teza tego wyroku jak i jego uzasadnienie, mają
    zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody kwalifikowane do
    innych źródeł przychodów, w tym również do przychodów z działalności wykonywanej

    osobiście, o których mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem mają również zastosowanie w odniesieniu do członków Rad Nadzorczych.
    Trybunał definiując pojęcie "nieodpłatnych świadczeń" jako przychodu, w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o PDOF, wskazał, że za przychód mogą być uznane wyłącznie świadczenia
    spełniające łącznie następujące trzy warunki:
    1) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
    2) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu
      korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    3) korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Powyższe warunki nie są spełnione w przypadku świadczeń polegających na
    sfinansowaniu przez Bank szkoleń dla Członków Rad Nadzorczych. Członkowie RN nie
    korzystają ze szkoleń dobrowolnie - udział w szkoleniach ma charakter obowiązkowy,
    ponieważ jest niezbędny dla spełnienia przez Członków RN wymogów wynikających z
    wyżej opisanych regulacji. Zapewnienie Członkom RN udziału w szkoleniach leży przede
    wszystkim w interesie Banku, a nie członków RN. Gdyby Bank nie zapewnił Członkom RN
    udziału w szkoleniach, Członkowie RN nie spełnialiby wymogów odpowiedniości w
    zakresie posiadanej wiedzy i umiejętności. Mogłoby to doprowadzić do nieprawidłowości
    w funkcjonowaniu Rady Nadzorczej lub odwołania Członków RN przez KNF.
    W ramach niektórych szkoleń Członkowie RN mają zapewnione, poza częścią szkoleniową,
    atrakcje o charakterze integracyjnym (np. impreza integracyjna, wizyta na koncercie lub w
    teatrze, zwiedzanie zabytków lub muzeów). Udział w części integracyjnej tych szkoleń nie
    powoduje powstania przychodu dla Członków RN, ponieważ atrakcje te nie powodują
    realnego przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej czy wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku.
    W ocenie Banku pokrycie przez Bank na rzecz Członków Rady Nadzorczej kosztów szkoleń
    związanych z pełnieniem funkcji Członka Rady Nadzorczej nie będzie stanowić dla nich
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z powyższym na Banku nie będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i
    odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z treścią tego przepisu:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    W myśl art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
          gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
          innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
          równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
          lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
          świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
          gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
          czasu i miejsca udostępnienia.
    Na mocy art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z
    kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające
    konkretny wymiar finansowy.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy:
      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego

      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na mocy art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń
    pracowniczych – była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8
    lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako
    przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w
    postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który

    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje
    przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z
    tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    W konsekwencji należy przyjąć, że mimo bardzo szerokiego ujęcia pojęcia przychodu, nie
    każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przykładem tego rodzaju
    świadczeń są świadczenia spełnione wyłącznie w interesie pracodawcy, tj. mające
    charakter służbowy, a nie prywatny.
    Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych
    przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć
    nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób
    będących członkami rady nadzorczej, o których mowa w analizowanej sprawie.
    Jak wynika z art. 22aa ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i
      finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinni mieć wiedzę,
      umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
      powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych
      obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym, odnosi się w
      szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz zdolności do
      prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
      holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny i stabilny.
    W myśl art. 22aa ust. 8 ustawy Prawo bankowe:
      Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
      mieszanej zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu i rady
      nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia.
    Powyższe przepisy wskazują, że członkowie rady nadzorczej banku winni posiadać wiedzę,
    umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
    powierzonych im obowiązków. Natomiast bank jest zobowiązany do zapewnienia środków
    niezbędnych do przygotowania członków rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i
    środków niezbędnych do ich szkolenia.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że pokrywają Państwo koszty szkoleń członków Rady
    Nadzorczej. Pokrywanie tych kosztów przez Bank oraz udział w szkoleniach przez
    członków Rady Nadzorczej stanowi realizację obowiązków wynikających z przepisów
    przytoczonych przez Państwa we wniosku.
    Państwa wątpliwość (zakreślona zadanym przez Państwa pytaniem) dotyczy obowiązków
    płatnika w związku ze sfinansowaniem szkoleń, których tematyka jest związana
    przedmiotowo z obowiązkami realizowanymi w ramach sprawowanej funkcji członka Rady
    Nadzorczej.
    Uwzględniając powyższe wyjaśnienia oraz okoliczności przedstawione w opisie sprawy,
    stwierdzam, że pokrycie przez Państwa na rzecz członków Rady Nadzorczej kosztów ich
    udziału w szkoleniach związanych z pełnieniem funkcji członka Rady Nadzorczej nie będzie
    stanowić dla nich przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.

    Tym samym – z tytułu ww. świadczeń – nie będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika
    wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ww. ustawy (tj. obliczenia, pobrania i
    odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.