Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-889/08-5/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-12-15
Teza: Umowa cesji leasingu. Prawo do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych oraz opłaty za przejęcie leasingu.
Słowa kluczowe: leasing; leasing-raty leasingowe; odliczenia; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2008 r. (data wpływu: 22 września 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 listopada 2008 r. (data wpływu: 28 listopada 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. W odpowiedzi na wezwanie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 listopada 2008 r. znak ILPB3/423-594/08-2/EK, ILPP1/443-889/08-2/BP Wnioskodawca pismem z dnia 24 listopada 2008 r. (data wpływu: 28 listopada 2008 r.) uzupełnił wspomniany wniosek o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka przejęła przedmiot leasingu operacyjnego – samochód osobowy. Dwa podstawowe warunki umowy leasingu są spełnione: umowa jest zawarta na czas oznaczony, stanowiący 40% normatywnego okresu amortyzacji oraz suma opłat netto odpowiada co najmniej wartości początkowej środka trwałego. Dotychczasowy leasingobiorca scedował swoje prawa i obowiązki na Spółkę na podstawie aneksu do umowy leasingu. Dodatkowo Spółka została obciążona opłatą za przejęcie leasingu.

W uzupełnieniu Wnioskodawca poinformował, że wspomniana opłata nie wynika z umowy leasingu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka ma prawo do odliczenia 60% podatku naliczonego, nie więcej niż 6 000 zł?
2.  Czy Spółka ma prawo do odliczenia pełnego podatku wynikającego z faktury dokumentującej opłatę za przejecie leasingu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Spółka nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego od opłat leasingowych w wysokości 60% ich wartości nie więcej niż 6 000 zł.

Ad. 2

Spółka ma prawo do odliczenia pełnego podatku wynikającego z faktury dokumentującej poniesienie wydatku w postaci opłaty za przejęcie leasingu. Tym bardziej, że faktura nie jest wystawiona przez leasingodawcę, ale przez dotychczasowego leasingobiorcę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124. Według art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 86 ust. 7 ustawy w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w art. 86 ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa wyżej, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Umowa cesji leasingu, która dla nowego leasingobiorcy przejmującego określoną w umowie liczbę rat leasingowych do spłaty, jest umową cywilnoprawną i nie rodzi przejęcia prawa i obowiązków dotychczasowego leasingobiorcy na gruncie prawa podatkowego. Umową cywilnoprawną nie można przenieść uprawnień (przywilejów) podatkowych. Ich sukcesję regulują przepisy Działu III Rozdziału 14 w art. 93-94 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Przejęcie praw i obowiązków na gruncie prawa podatkowego może nastąpić tylko we wskazanych sytuacjach. Jednakże w przytoczonych przepisach nie ma uregulowania dotyczącego umowy cesji leasingu.

W związku z tym, że podatnik nie stał się sukcesorem praw i obowiązków podatkowych wynikających z umowy leasingu, nie jest związany limitem odliczenia podatku od towarów i usług obowiązującym poprzedniego leasingobiorcę.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka przejęła przedmiot leasingu – samochód osobowy. Dotychczasowy leasingobiorca scedował swoje prawa i obowiązki na Spółkę na podstawie aneksu do umowy leasingu. Dodatkowo Spółka została obciążona opłatą za przejęcie leasingu. Wspomniana opłata nie wynika z umowy leasingu.

W analizowanym stanie rzeczy, nie dochodzi do zmiany przedmiotu leasingu – samochodu osobowego, ale leasingobiorcy, co powoduje, że ponownie stosuje się przepis art. 86 ust. 7 ustawy. Oznacza to, że kolejny leasingobiorca również ma prawo do odliczenia 60% kwoty podatku naliczonego z kolejno otrzymanych faktur dokumentujących opłaty leasingowe, aż do osiągnięcia limitu odliczeń w wysokości 6.000 zł.

Reasumując, należy stwierdzić, że Wnioskodawca, który użytkuje samochód osobowy na podstawie umowy leasingu, niezależnie od tego, czy jest pierwszym użytkownikiem, czy też którymś w kolejności, ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przy czym kwota podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od raty lub innych płatności, które wynikają z umowy leasingu i są udokumentowane fakturami. Suma tych kwot w okresie użytkowania samochodu osobowego przez Wnioskodawcę nie może przekroczyć kwoty 6.000 zł. Natomiast z odliczenia podatku naliczonego od opłaty za przejęcie leasingu Wnioskodawca może korzystać bez ograniczeń określonych w art. 86 ust. 7 ustawy, albowiem wspomniana opłata – stosownie do informacji zawartych w uzupełnieniu wniosku – nie wynika z umowy leasingu. Należy jednak zastrzec, że prawo do odliczenia podatku naliczonego zarówno od rat leasingowych, jak i od opłaty za przejęcie leasingu przysługuje Wnioskodawcy tylko pod warunkiem wykorzystywania przedmiotu leasingu do wykonywania czynności opodatkowanych oraz w braku przesłanek wyłączających prawo do odliczenia podatku naliczonego określonych w art. 88 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach wyznaczonych przez art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Minister Finansów nie jest zatem uprawniony do oceny prawnej umów zawieranych przez Wnioskodawcę dotyczących leasingu samochodu osobowego.

Ponadto informuje się, że wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych cesji umowy leasingu operacyjnego zostanie załatwiony przez wydanie odrębnej interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.