Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.144.2019.2.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-10-25
Teza: w zakresie skutków podatkowych dokonania działu spadku i otrzymania darowizny pieniędzy.
Słowa kluczowe: darowizna; dziedziczenie; nabycie; spadek; spadek-dział spadku
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 19 sierpnia 2019 r. (data wpływu 5 września 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych dokonania działu spadku i otrzymania darowizny pieniędzy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych dokonania działu spadku i otrzymania darowizny pieniędzy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest spadkobiercą po J. K., który zmarł 20 listopada 2018 r. Jej udział spadkowy wynosi 1/3 spadku. Spadkodawca był w połowie (1/2) współwłaścicielem nieruchomości położonej przy os. P. w K. Spadkodawca zakupił ww. nieruchomość odpłatnie w drodze umowy sprzedaży w 1987 r. Ponieważ spadkodawca znajdował się wówczas w ustroju wspólności małżeńskiej, nieruchomość trafiła do majątku wspólnego z tym skutkiem, że obecnie po śmierci J. K. udział 1/2 w ww. nieruchomości znajduje się w majątku małżonki spadkodawcy (matki Wnioskodawczyni), drugi zaś udział 1/2 wchodzi w skład masy spadkowej pozostawionej przez Spadkodawcę.

W skład spadku po J. K. wchodziły również inne składniki majątkowe w postaci kont bankowych, papierów wartościowych, samochodu osobowego, a także udziały w trzech innych nieruchomościach: udział wynoszący 1/2 część w nieruchomości położonej w K., udział wynoszący 1/2 część w nieruchomości w K., udział wynoszący 1/56 w nieruchomości położonej w K.

Dwa z powyższych składników majątkowych, wchodzących w skład spadku objęte są zapisem zwykłym na rzecz osób innych niż Wnioskodawczyni: udział wynoszący 1/2 część w nieruchomości położonej w K., udział wynoszący 1/2 część w nieruchomości w K.

Wnioskodawczyni jest jednym z trzech spadkobierców ustawowych, uprawnioną do 1/3 spadku. Spadkobiercy nie dokonali jeszcze działu spadku. Wnioskodawczyni po przyjęciu spadku wystąpiła o zwolnienie z podatku od spadku jako dziedzicząca w pierwszej linii.

Planowane są następujące czynności:

1.  Spadkobiercy planują dokonać działu spadku w ten sposób, że udział (1/2) w nieruchomości przy os. P. zostanie w całości przyznany Wnioskodawczyni.
2.  Po dziale spadku Wnioskodawczyni planuje odpłatnie zbyć otrzymany w spadku udział (1/2) w nieruchomości przy os. P. w drodze umowy sprzedaży na rzecz osoby trzeciej.
3.  Niezależnie od powyższego, matka Wnioskodawczyni jako właścicielka drugiego udziału (1/2) w nieruchomości przy os. P. planuje sprzedać swój udział i darować pozyskane w ten sposób środki na rzecz Wnioskodawczyni (jako córki) w drodze darowizny. Wówczas Wnioskodawczyni planuje wystąpić o zwolnienie z podatku od darowizny w tym zakresie.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania:

Czy podział spadku w ten sposób, że Wnioskodawczyni otrzyma cały wchodzący w skład spadku udział (1/2) w nieruchomości przy os. P., pomimo, że jej udział w masie spadkowej wynosi 1/3 będzie rodził dla Wnioskodawczyni jakiekolwiek obowiązki podatkowe polegające na składaniu deklaracji lub zapłacie podatku z tytułu podatku od spadków i darowizn? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

Czy Wnioskodawczyni będzie przysługiwać zwolnienie od podatku od darowizny na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, jeżeli matka Wnioskodawczyni sprzeda należący do niej (nie wchodzący w skład spadku) udział (1/2) w nieruchomości przy os. P. i daruje uzyskaną w ten sposób kwotę Wnioskodawczyni, jako swojej córce? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 4)

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad.1)

Dział spadku w opisany sposób nie będzie stanowił darowizny i nie będzie podlegał opodatkowaniu. Wprawdzie udział w spadku Wnioskodawczyni wynosi 1/3, a więc ustawowo przynależy jej się 1/6 nieruchomości (1/3 z wchodzącego do masy spadkowej udziału 1/2 w nieruchomości przy os. P.), jednak dział spadku jest instytucją prawa spadkowego służącą zniesieniu wspólności całej masy spadkowej, której nabycie następuje już z chwilą zgonu i otwarcia spadku. Udziały spadkowe dotyczą zatem masy spadkowej jako globalnej wartości spadku, nie zaś poszczególnych składników majątkowych wchodzących w skład spadku. Konkretne składniki majątkowe przyznawane spadkobiercom na wyłączność w drodze działu spadku są przez nich zatem zawsze nabywane tytułem spadkobrania. Dzieje się tak również wówczas, gdy pozostali spadkobiercy przyznają dany składnik na wyłączną własność konkretnemu spadkobiercy, zrzekając się w ten sposób udziału w tym konkretnym składniku spadku. Z tego względu czynność działu spadku nie może w żadnym razie stanowić darowizny w rozumieniu ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. W sytuacji gdy Wnioskodawczyni wystąpiła w terminie o zwolnienie od podatku od spadku jako spadkobierczyni należąca do pierwszej grupy, dział spadku jako taki nie może rodzić po jej stronie żadnych dodatkowych skutków podatkowych.

Ad.4)

Darowizna dokonana na rzecz Wnioskodawczyni przez jej matkę, obejmująca środki uzyskane w zamian za sprzedaż przysługującego matce Wnioskodawczyni, nie wchodzącego w skład spadku, udziału 1/2 w nieruchomości przy os. P. podlega zwolnieniu w trybie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w ustawowym terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2. Biorąc pod uwagę, że środki pieniężne stanowią prawa majątkowe a planowana darowizna ma zostać dokonana przez matkę na rzecz córki, Wnioskodawczyni po zgłoszeniu nabycia w trybie określonym w ustawie w terminie 6 miesięcy od dokonania darowizny nie będzie obciążona żadnymi konsekwencjami podatkowymi z tytułu jej uzyskania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawczyni wyłącznie w zakresie podatku od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych oraz zagadnień cywilnoprawnych, zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1813) – podatkowi temu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci (art. 1 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn).

Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, iż opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw majątkowych z tytułów enumeratywnie wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Na gruncie przepisów prawa polskiego spadek jest instytucją regulowaną przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1145).

W myśl art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego – przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Na spadek składa się ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swojej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są spadkobiercami.

Zgodnie z art. 924 ww. ustawy – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 cyt. ustawy). Zatem nabycie spadku przez spadkobiercę następuje z chwilą śmierci spadkodawcy.

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu (art. 1035 cyt. ustawy).

Zgodnie z zapisem art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego – dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Zatem do momentu zniesienia współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Na podstawie art. 1038 § 1 i § 2 ww. ustawy – sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek. Jednakże z ważnych powodów może być ograniczony do części spadku. Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.

Z kolei w myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego – przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest spadkobiercą po J. K., który zmarł 20 listopada 2018 r. Jej udział spadkowy wynosi 1/3 spadku. Spadkodawca był w połowie (1/2) współwłaścicielem nieruchomości położonej przy os. P. w K. Ponieważ spadkodawca znajdował się w momencie zakupu w ustroju wspólności małżeńskiej, nieruchomość trafiła do majątku wspólnego z tym skutkiem, że obecnie po śmierci J. K. udział 1/2 w ww. nieruchomości znajduje się w majątku małżonki spadkodawcy (matki Wnioskodawczyni), drugi zaś udział 1/2 wchodzi w skład masy spadkowej pozostawionej przez Spadkodawcę. W skład spadku po J. K. wchodziły również inne składniki majątkowe w postaci kont bankowych, papierów wartościowych, samochodu osobowego, a także udziały w trzech innych nieruchomościach: udział wynoszący 1/2 część w nieruchomości położonej w K., udział wynoszący 1/2 część w nieruchomości w K., udział wynoszący 1/56 w nieruchomości położonej w K. Dwa z powyższych składników majątkowych, wchodzących w skład spadku objęte są zapisem zwykłym na rzecz osób innych niż Wnioskodawczyni: udział wynoszący 1/2 część w nieruchomości położonej w K., udział wynoszący 1/2 część w nieruchomości w K. Wnioskodawczyni jest jednym z trzech spadkobierców ustawowych, uprawnioną do 1/3 spadku. Spadkobiercy nie dokonali jeszcze działu spadku. Wnioskodawczyni po przyjęciu spadku wystąpiła o zwolnienie z podatku od spadku jako dziedzicząca w pierwszej linii. Spadkobiercy planują dokonać działu spadku w ten sposób, że udział (1/2) w nieruchomości przy os. P. zostanie w całości przyznany Wnioskodawczyni.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż dokonanie działu spadku jako czynność niewymieniona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Tym samym w przedstawionej sprawie nie powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od spadków i darowizn. Działu spadku nie można utożsamiać z darowizną, gdyż są to dwie całkowicie odmienne czynności prawne. Za prawidłowe uznać należy zatem stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym dział spadku nie wywoła u niej żadnych skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn.

Odnosząc się natomiast do drugiego pytania dotyczącego otrzymania darowizny pieniędzy, wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn – podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny.

Na podstawie art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn – obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę wolną w wysokości 9.637 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

W myśl art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy – do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Stosownie do art. 4a ust. 1 ww. ustawy – zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1.  zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2.  w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1– udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na formularzu SD-Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz.U. z 2015 r., poz. 2060).

Zgodnie z art. 4 ust. 4 ww. ustawy – zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium takiego państwa.

Należy podkreślić, że w przypadku darowizny środków pieniężnych oba warunki wskazane w art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy muszą być spełnione łącznie, aby można było zastosować zwolnienie.

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 cyt. ustawy).

Z kolei, z art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1.  wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2.  nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

Z opisu wniosku wynika, że matka Wnioskodawczyni jako właścicielka drugiego udziału (1/2) w nieruchomości przy os. P. planuje sprzedać swój udział i darować pozyskane w ten sposób środki na rzecz Wnioskodawczyni (jako córki) w drodze darowizny. Wówczas Wnioskodawczyni planuje wystąpić o zwolnienie z podatku od darowizny w tym zakresie.

W celu ustalenia, czy w opisanej we wniosku sytuacji spełnione są warunki do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania należy przeanalizować przesłanki wskazane w przepisach prawa.

Z treści przepisu art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że w przypadku gdy przedmiotem darowizny są środki pieniężne, dla skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania konieczne jest spełnienie trzech warunków:

*   otrzymanie darowizny od jednej z osób wymienionych w tym przepisie;
*   złożenie zgłoszenia o nabyciu własności środków pieniężnych (poza sytuacją przewidzianą w zacytowanym art. 4a ust. 4 ustawy);
*   udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

Biorąc pod uwagę powyżej przywołane przepisy i przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że otrzymanie tytułem darowizny środków pieniężnych od matki Wnioskodawczyni na rzecz Wnioskodawczyni, co do zasady, podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jednakże darowizna ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a tejże ustawy o ile zostaną spełnione łącznie warunki wymienione w art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy.

Jak wskazano, warunkiem zastosowania zwolnienia określonym w art. 4a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy jest dokonanie zgłoszenia na formularzu SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego przez Wnioskodawczynię oraz udokumentowanie otrzymania środków pieniężnych dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym (art. 4a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy).

Zatem darowizna pieniędzy będących – jak powszechnie przyjmuje się w doktrynie prawa – rzeczami, a nie jak wskazała Wnioskodawczyni prawami majątkowymi, uzyskanych ze sprzedaży przysługującego matce Wnioskodawczyni udziału w nieruchomości, który nie wszedł do masy spadkowej, zwolniona będzie z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, o ile Wnioskodawczyni spełni warunki określone w art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni z ww. zastrzeżeniem należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.