Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-313/14/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-05
Teza: w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z eksploatacją samochodu osobowego wykorzystywanego w tej działalności na podstawie umowy dzierżawy, czynszu najmu tego samochodu oraz obowiązku prowadzenia w tym zakresie ewidencji przebiegu pojazdu.
Słowa kluczowe: czynsz; ewidencja-ewidencja przebiegu pojazdu; najem; samochód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 4 marca 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 11 marca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z eksploatacją samochodu osobowego wykorzystywanego w tej działalności na podstawie umowy dzierżawy, czynszu najmu tego samochodu oraz obowiązku prowadzenia w tym zakresie ewidencji przebiegu pojazdu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2014 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z eksploatacją samochodu osobowego wykorzystywanego w tej działalności na podstawie umowy dzierżawy, czynszu najmu tego samochodu oraz obowiązku prowadzenia w tym zakresie ewidencji przebiegu pojazdu.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą w ramach spółki jawnej. Z podatku dochodowego rozlicza się przy zastosowaniu art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. podatek liniowy). Spółka jawna prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Spółka prowadzi różnego rodzaju działalność usługową, w której wykorzystuje pojazdy mechaniczne, samochody specjalistyczne oraz osobowe. Podstawowym rodzajem działalności spółki są usługi pogrzebowe. Od stycznia 2014 r. spółka wykorzystuje w swojej działalności gospodarczej, wynajęty na podstawie umowy, samochód osobowy. Samochód jest wynajmowany od firmy świadczącej usługi wynajmu samochodów.

Umowa wynajmu tego samochodu została przez spółkę zawarta do końca 2014 r. Należność za wynajem tego samochodu (czynsz), zgodnie z umową, płatna ma być 25 dnia każdego miesiąca kalendarzowego, na podstawie wystawionej przez firmę wynajmującą faktury VAT. Wynajmowany przez spółkę samochód jest i będzie wykorzystywany jedynie w działalności gospodarczej spółki i nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych wspólników spółki.

Spółka prowadzi jedną księgę przychodów i rozchodów i wynik finansowy po każdym miesiącu jest liczony najpierw dla spółki poprzez odjęcie od przychodów spółki uzyskanych w danym okresie rozliczeniowym kosztów uzyskania przychodów z tego okresu, a następnie tak wyliczone kwoty są dzielone pomiędzy wspólników według ich udziałów w spółce i są rozliczane oddzielnie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy koszty wynajmu samochodu osobowego będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów?

Czy wykorzystując ww. pojazd w działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu?

Czy koszty związane z tym samochodem, takie jak czynsz jego wynajmu, koszty zużytego paliwa, koszty napraw, koszty zakupu części zamiennych itp., będą rozliczane tzw. „kilometrówką”, czyli będą kosztami uzyskania przychodów tylko wtedy, gdy będą mieściły się w kwocie iloczynu ilości przejechanych kilometrów oraz stawki za 1 kilometr przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, właściwej dla danego pojazdu (poj. silnika)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, koszt wynajmu tego samochodu osobowego będzie kosztem uzyskania przychodów w spółce, ponieważ samochód ten będzie wykorzystywany jedynie w działalności gospodarczej i nie będzie wykorzystywany na potrzeby osobiste.

Chcąc rozliczać w kosztach uzyskania przychodów poniesione wydatki związane z kosztami eksploatacji tego samochodu jak: koszty paliwa, ubezpieczenia, części zamiennych lub napraw, Spółka będzie musiała prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu i rozliczać wyżej wymienione koszty tzw. „kilometrówką”, limitującą te koszty do poziomu wartości uzyskanej z przemnożenia liczby przejechanych kilometrów i właściwej dla tego pojazdu stawki za 1 kilometr przebiegu. Natomiast koszty poniesione na wynajem tego samochodu (czynsz) od firmy trudniącej się tego rodzaju usługami, nie będą rozliczane przy pomocy tzw. „kilometrówki”, tylko każdorazowo będą kosztem uzyskania przychodów spółki, niezależnie od ilości przejechanych kilometrów. Nie będą więc one limitowane i będą dla Spółki kosztami uzyskania przychodów w każdym miesiącu wykorzystywania tego pojazdu w działalności gospodarczej. Tym samym, koszt wynajmu tego samochodu nie mieści się w pojęciu kosztów eksploatacji, które podlegają limitowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, iż konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań, braku nadzoru lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, które przesądzałyby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek wymaga indywidualnej oceny, czy pozostaje on nie tylko w ścisłym związku z prowadzoną działalnością gospodarczą ale również, czy nie stanowi wydatku przeznaczonego w głównej mierze na potrzeby osobiste podatnika lub osób trzecich.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Stosownie do postanowień art. 23 ust. 5 ww. ustawy, przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 36 i 46, powinien być, z wyłączeniem ryczałtu pieniężnego, udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu potwierdzonej przez podatnika na koniec każdego miesiąca. Do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu obowiązana jest osoba używająca tego pojazdu. W razie braku tej ewidencji wydatki ponoszone przez podatnika z tytułu używania samochodów na potrzeby podatnika nie stanowią kosztu uzyskania przychodów. Zaznaczyć także należy, iż podatnik zobowiązany jest posiadać dowody dokumentujące poniesienie wydatków (stwierdzające ich wysokość). Elementy jakie powinna zawierać prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu określa natomiast art. 23 ust. 7 ww. ustawy.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż warunkiem koniecznym zaliczania do kosztów podatkowych wydatków dotyczących eksploatacji wynajmowanego samochodu osobowego, wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej jest prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu.

Zauważyć przy tym należy, iż ustawodawca na gruncie prawa podatkowego nie definiuje pojęcia „wydatków z tytułu używania”, należy więc w tym zakresie odwołać się do słownika języka polskiego, w którym, przez „wydatek” rozumie się „sumę, która ma być wydana" lub „sumę wydaną na coś", natomiast „używać" oznacza „stosować coś, użytkować, posługiwać się czymś, robić z czegoś użytek" (Słownik Współczesnego Języka Polskiego pod. red. Bogusława Dunaja, Warszawa 1996, s. 1200 i 1262). Są to zatem wszelkie sumy wydane w związku z posługiwaniem się rzeczą, korzystaniem z rzeczy.

Przenosząc tę definicję na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznać należy, iż „wydatkami z tytułu używania samochodu osobowego niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych” będą wszelkie wydatki ponoszone w związku z wykorzystywaniem samochodu osobowego dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, np. takie jak zakup paliwa, koszty drobnych napraw i części zamiennych, przeglądów technicznych, opłaty parkingowe oraz za przejazd autostradą, pod warunkiem ich zgodnego z przepisami udokumentowania. Koszty związane z używaniem samochodu osobowego to bowiem koszty posługiwania się tym samochodem. Koszty te nie obejmują natomiast kosztów związanych z uzyskaniem możliwości używania takiego samochodu. Wydatkami o charakterze eksploatacyjnym nie są zatem wydatki z tytułu czynszu najmu samochodu osobowego wykorzystywanego dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Są to wydatki na uzyskanie samego tytułu prawnego umożliwiającego używanie samochodu, a zatem są kategorią odrębną od kosztów eksploatacji samochodu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika m.in., że spółka jawna, której Wnioskodawczyni jest wspólnikiem prowadzi różnego rodzaju działalność usługową, w której wykorzystuje pojazdy mechaniczne, samochody specjalistyczne oraz osobowe. Podstawowym rodzajem działalności spółki są usługi pogrzebowe. Dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej spółka wynajmuje samochód osobowy, opłacając czynsz z tytułu najmu. Samochód jest wynajmowany od firmy świadczącej usługi wynajmu samochodów. Samochód ten jest i będzie wykorzystywany jedynie w działalności gospodarczej spółki i nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych wspólników spółki. Umowa wynajmu tego samochodu została przez spółkę zawarta na czas do końca 2014 r. Należność za wynajem tego samochodu (czynsz), zgodnie z umową, płatna ma być 25 dnia każdego miesiąca kalendarzowego, na podstawie wystawionej przez wynajmującego faktury VAT.

Mając powyższe na względzie, wskazać należy, że w ramach spółki jawnej Wnioskodawczyni, jako jej wspólnik obowiązana jest prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu i stosować ograniczenie, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie tych wydatków, które związane są z eksploatacją wykorzystywanego na potrzeby działalności gospodarczej samochodu osobowego (tj. kosztami paliwa, ubezpieczenia, części zamiennych lub napraw). Ograniczenie to jednakże nie będzie miało zastosowania do tej części wydatków, które związane są z nabyciem prawa do używania tego samochodu w działalności gospodarczej spółki, które mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia. Przy czym, ww. wydatki Wnioskodawczyni będzie mogła zaliczyć do kosztów podatkowych jedynie w wysokości proporcjonalnej do jej udziału w spółce. W myśl bowiem art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.