Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-606/10/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-09-24
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych towarów i usług w sytuacji zaprzestania prowadzenia działalności
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; faktura-faktura VAT; odliczenia-odliczenie podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2010r. (data wpływu 25 czerwca 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 września 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych towarów i usług w sytuacji zaprzestania prowadzenia działalności - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2010r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 20 września 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupionych towarów i usług w sytuacji zaprzestania prowadzenia działalności.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w dniu 3 grudnia 2009r. zarejestrował działalność gospodarczą i złożył zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R. W trakcie trwania działalności Wnioskodawca nie wykonał żadnej czynności opodatkowanej na terytorium kraju, dokonując jednocześnie nabycia towarów i usług na potrzeby działalności. W dniu 13 stycznia 2010r. podatnik zaprzestał prowadzenia działalności w formie jednoosobowego przedsiębiorcy, aby od dnia 14 stycznia 2010r. rozpocząć działalność w ramach spółki cywilnej. Za okres trwania działalności w formie jednoosobowego przedsiębiorcy w deklaracji VAT-7 wykazywano jedynie kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na okres następny. Wnioskodawca mimo, iż zakończył działalność zamierza dokonać korekty deklaracji VAT i wykazać kwotę podatku naliczonego w pozycji „kwota do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 180 dni” oraz złożyć „umotywowany wniosek” o zwrot podatku VAT na rachunek bankowy korzystając z przepisu art. 87 ust. 5a ustawy o VAT.

W dniu 2 grudnia 2009r. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą obejmującą swoim zakresem kompleksową organizację różnego rodzaju uroczystości, w tym w szczególności ślubów i wesel.

Było to niezbędne w związku z planowanym związaniem się z ogólnopolską siecią franczyzową i zawarciem umowy franczyzowej w tym zakresie z franczyzodawcą.

Z uwagi na konieczność zawarcia umowy franczyzowej oraz dokonania opłaty licencyjnej w grudniu 2009r. (warunek franczyzodawcy decydujący o wyborze frantzyzobiorcy), została w dniu 22 grudnia 2009r. zawarta Umowa franszyzy pomiędzy Wnioskodawcą (prowadzącym już ww. działalność gospodarczą) a ww. franczyzodawcą. W tej dacie również została wystawiona faktura na opłatę licencyjną za udzielenie licencji franczyzowej.

Umowa ta zawierała w swoich zapisach zawarcie Aneksu i przejście na spółkę cywilną praw i obowiązków wynikających z zawartej umowy w trybie art. 509 i 519 Kodeksu Cywilnego. Aneks miał być zawarty po dokonaniu formalności związanych z utworzeniem i rejestracją spółki cywilnej, jednak nie później niż do dnia 31 stycznia 2010r.

W dniu 30 grudnia 2009r. została zawarta umowa spółki cywilnej. Rozpoczęcie jej działalności nastąpiło z dniem 14 stycznia 2010r. - po uprzednim złożeniu przez Wnioskodawcę w dniu 30 grudnia 2009r. wniosku EDG o prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej wyłącznie w ramach spółki cywilnej.

W związku z zaprzestaniem wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu w ramach działalności jako jednoosobowy przedsiębiorca, w dniu 13 stycznia 2010r. został sporządzany spis z natury, w którym wartość towarów wynosiła 0,00 zł i kwota podatku należnego 0,00 zł.

Spis z natury został złożony do Urzędu Skarbowego wraz z deklaracją VAT za styczeń 2010r.

W okresie od dnia 2 grudnia 2009r. do 13 stycznia 2010r. Wnioskodawca nie dokonał żadnej sprzedaży. Dokonane zakupy w tym okresie dotyczyły:

1.  Faktura VAT nr… z dnia 22 grudnia 2009r., dot. opłaty licencyjnej za udzielenie licencji franczyzowej wartość netto: 20.000,00 zł wartość VAT: 4.400.00 zł wartość brutto: 24.400,00 zł
2.  Faktura VAT nr….. z dnia 21 grudnia 2009r. dot. zakup pieczątki wartość netto: 45,91 zł netto wartość VAT: 10,10 zł wartość brutto: 56,01 zł.

Nie miał również miejsca aport licencji wynikającej z umowy franczyzowej z dnia 22 grudnia 2009r do spółki cywilnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w powyższej sprawie jest prawidłowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot bezpośredni VAT przysługuje Wnioskodawcy mimo nie wykonywania żadnych czynności opodatkowanych. Zdaniem podatnika przepis art. 87 ust. 5a nie wyłącza zasady podstawowej określonej w art. 86 ust. 1 ustawy (z uwzględnieniem art. 86 ust. 8 pkt 1), zgodnie z którą odliczeniu może podlegać kwota podatku naliczonego, przy nabyciu towarów i usług, tym samym związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi lub czynnościami określonymi w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT jest warunkiem sine qua non odliczenia podatku naliczonego, a w konsekwencji możliwości wystąpienia o zwrot różnicy podatku. W opinii podatnika przepis art. 87 ust. 5a ustawy wprowadza zasadę, zgodnie z którą podatnik nie musi wykonać (i wykazać w deklaracji) żadnej czynności, z którą ustawa o VAT wiąże prawo do odliczenia podatku naliczonego, aby móc wystąpić o zwrot tego podatku naliczonego. Ponadto podatnik stoi na stanowisku, iż odmowa zwrotu podatku naliczonego w jego przypadku naruszyłaby zagwarantowaną w dyrektywie 2006/112/WE w sprawie VAT, zasadę neutralności opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

*   z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18 (art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT).

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 11 ww. ustawy jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Stosownie do postanowień art. 87 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z powyższego przepisu wynika zatem, iż w sytuacji, gdy u podatnika występuje nadwyżka kwoty podatku naliczonego nad podatkiem należnym, uprawnienia podmiotu do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu bezpośredniego tej różnicy, mają charakter równorzędny i od podatnika zależy, z którego uprawnienia skorzysta.

Na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Zgodnie z art. 87 ust. 5a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

W art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy postanowiono, iż podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Natomiast, stosownie do zapisu art. 86 ust. 19 ustawy, jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca poniósł wydatki (opłata licencyjna za udzielenie licencji franczyzowej oraz zakup pieczątki). W trakcie trwania działalności Wnioskodawca nie wykonał żadnej czynności opodatkowanej. Za okres prowadzenia działalności w formie jednoosobowej, w deklaracji VAT-7 wykazywano jedynie kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na następny okres. Wnioskodawca mimo, iż zakończył działalność zamierza dokonać korekty deklaracji VAT i wykazać kwotę podatku naliczonego w pozycji „kwota do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 180 dni” oraz złożyć „umotywowany wniosek” o zwrot podatku VAT na rachunek bankowy korzystając z przepisu art. 87 ust. 5a ustawy o VAT.

Odnosząc przedstawione wyżej zdarzenie przyszłe do powołanych w sprawie przepisów prawa należy stwierdzić, iż zgodnie z generalną zasadą, prawo do zwrotu różnicy pomiędzy podatkiem naliczonym a należnym w podatku od towarów i usług wynika z cytowanego powyżej art. 87 ust. 1 ustawy o VAT. W deklaracji VAT-7 Wnioskodawca nie wykazał jednak podatku należnego, zatem w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z sytuacją, gdy kwota podatku naliczonego była w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, więc przepis art. 87 ust. 1 ustawy o VAT dotyczący zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy, nie może w tej sprawie mieć zastosowania.

Kwestię zwrotu kwoty podatku naliczonego w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych, reguluje powołany przez Wnioskodawcę we wniosku art. 87 ust. 5a ustawy o VAT.

Ustawodawca w art. 87 ust. 5a umożliwił podatnikom, którzy nie wykonali w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych, prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium. Prawo to przysługuje podatnikowi na umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, a zwrotu urząd dokonuje w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia (za wyjątkiem, gdy podatnik złoży zabezpieczenie majątkowe).

Przepis ten również nie znajdzie jednak zastosowania w przedmiotowej sprawie. Dotyczy on bowiem podatników, natomiast Wnioskodawca utracił już status podatnika, a ponadto przepis ów dotyczy podatku naliczonego, który w przyszłości będzie związany z czynnościami opodatkowanymi, natomiast w rozpatrywanej sprawie podatek ten nie był i nie będzie w przyszłości z czynnościami takimi związany.

Zatem Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do zwrotu na rachunek bankowy kwoty podatku naliczonego z tytułu zakupu ww. opłaty licencyjnej za udzielenie licencji franczyzowej oraz zakupu pieczątki.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.