Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-156/13-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-04-03
Teza: Nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w 2003 r. tj. w dacie otrzymania darowizny od rodziców, co oznacza, iż pięcioletni termin, określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy upłynął odpowiednio z końcem 2008 r. Tym samym sprzedaż działki w 2012 r. nie stanowi w ogóle źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: darowizna; sprzedaż; sprzedaż-sprzedaż działek; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 23.12.2012 r. (data wpływu 18.01.2013 r.) oraz piśmie z dnia 23.03.2013 r. (data wpływu 27.03.2013 r.) uzupełniającym braki wniosku na wezwanie Nr IPPB2/415-156/13-2/AK z dnia 15.03.2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych ze sprzedażą nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.01.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych ze sprzedażą nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni i jej dwie siostry otrzymały w 2003 r. darowiznę od rodziców w formie działki rolnej nie zabudowanej. W 2012 r. powyższa działka została podzielona geodezyjnie na trzy mniejsze i zostało dokonane zniesienie współwłasności. Po tym fakcie Wnioskodawczyni swoją działkę sprzedała.

Pismem z dnia 15.03.2013 r. nr IPPB2/415-156/13-2/AK wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku poprzez:

*   wskazanie czy w wyniku zniesienia współwłasności uległ zwiększeniu udział Wnioskodawczyni w stosunku do udziału w gruncie, który Wnioskodawczyni otrzymała w drodze darowizny w roku 2003,

*   czy w wyniku podziału grunty utraciły charakter rolny, jeżeli nie, to jaka była wielkość sprzedanej działki, czy została sprzedana rolnikowi i czy w wyniku sprzedaży grunty te nie utracą charakteru rolnego,

*   przeformułowanie pytania na pytanie podatkowe, które winno dotyczyć indywidualnej sprawy Wnioskodawczyni oraz przedstawienie własnego stanowiska adekwatnego do przedstawionego stanu faktycznego i zadanego pytania,

*   uiszczenie opłaty w wysokości odpowiadającej liczbie stanów faktycznych, dokonana przez Wnioskodawczynię opłata została dokonana na konto U. zgodnie z załączonym do wniosku dowodem wpłaty. Opłata za wydanie interpretacji indywidualnej winna zostać dokonana na konto Izby Skarbowej w Warszawie

Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie (data wpływu uzupełnienia 27.03.2012 r.).

W nadesłanej odpowiedzi wskazała, iż w wyniku zniesienia współwłasności jej udział nie uległ zwiększeniu w stosunku do udziału otrzymanego w drodze darowizny w roku 2003.

W wyniku podziału grunty nie utraciły statusu rolnego a wielkość sprzedanej działki wynosi 0,1565 ha , działka została sprzedana osobie fizycznej, natomiast Wnioskodawczyni nie posiada wiedzy na temat czy jest ona rolnikiem czy nie. W wyniku sprzedaży działka nie utraciła charakteru rolnego. Wnioskodawczyni zadała pytanie, przedstawiła własne stanowisko w sprawie co zostało przedstawione poniżej oraz uiściła należną opłatę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek od dochodu za sprzedaną nieruchomość?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinna Ona płacić podatku od dochodu za sprzedaną nieruchomość ponieważ zgodnie z ustawą, o podatku dochodowym od osób fizycznych zbycie nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od daty otrzymania gruntu w formie darowizny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Wobec wyżej powołanych regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zaistniałym stanie faktycznym dla powstania obowiązku zapłaty podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie ma data jej nabycia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni i jej dwie siostry otrzymały w 2003 r. darowiznę od rodziców w formie działki rolnej nie zabudowanej. W 2012 r. powyższa działka została podzielona geodezyjnie na trzy mniejsze i zostało dokonane zniesienie współwłasności. Po tym fakcie Wnioskodawczyni swoją działkę sprzedała.

Przez pojęcie darowizny rozumieć należy typ umowy nazwanej, opisany w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z przepisem art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Natomiast celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

Zgodnie z art. 210 i nast. Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy wyłącznie wówczas, jeżeli nabyta na własność rzecz mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Nie zmienia tego fakt, że zniesienia współwłasności dokonuje się bez spłat i dopłat. Zatem jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.

W przedmiotowej sprawie zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym oraz uzupełnieniem tegoż stanu stwierdzić należy, iż Wnioskodawczyni i jej dwie siostry otrzymały w 2003 r. darowiznę od rodziców w formie działki rolnej nie zabudowanej. W 2012 r. powyższa działka została podzielona geodezyjnie na trzy mniejsze i zostało dokonane zniesienie współwłasności.

W wyniku zniesienia współwłasności udział Wnioskodawczyni nie uległ zwiększeniu w stosunku do udziału otrzymanego w drodze darowizny w roku 2003. Po tym fakcie Wnioskodawczyni swoją działkę sprzedała. Jeżeli zatem w istocie wartość nieruchomości oraz udział w nieruchomości otrzymany w wyniku zniesienia współwłasności odpowiada wartości udziału jaki Wnioskodawczyni posiadała w tej nieruchomości przed zniesieniem współwłasności, to w dacie zniesienia współwłasności w 2012 r. nie doszło do nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w 2003 r. tj. w dacie otrzymania darowizny od rodziców, co oznacza, iż pięcioletni termin, określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy upłynął odpowiednio z końcem 2008 r. Tym samym sprzedaż działki w 2012 r. nie stanowi w ogóle źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.