Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-288/09-4/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-10-27
Teza: Czy transakcja udzielenia pożyczki na rzecz Spółki, zwolniona z podatku od wartości dodanej w Holandii, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych („PCC”) na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b w związku z art. 1a ust. 7 ustawy o PCC?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21.07.2009 r. (data wpływu 27.07.2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21.09.2009 r. (data nadania 21.09.2009 r., data wpływu 23.09.2009 r.) na wezwanie Nr IPPB2/436-288/ 09-2/AF z dnia 16.09.2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.07.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

V. zwana dalej „Spółka” jest podmiotem z siedzibą w Holandii wchodzącym w skład międzynarodowej grupy kapitałowej V. będącej producentem produktów leczniczych. Produkty lecznicze V. są dystrybuowane m.in. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W ostatnim czasie Spółka otrzymała od podmiotu z Grupy V. – Spółki S.A.– pożyczkę na cele inwestycyjne. Umowa została zawarta ze strony V. w Holandii, natomiast ze strony Spółki S.A w Polsce.

Spółka pragnie wskazać, że Spółka S.A nie jest akcjonariuszem (wspólnikiem) Spółki. Ponadto, Spółka nie jest zarejestrowana dla celów VAT w Polsce (jest zarejestrowana dla celów VAT w Holandii) oraz nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności.

W związku z faktem, że Spółka S.A rozszerzyła zakres prowadzonej działalności o udzielanie pożyczek (i zamierza udzielać pożyczek innym podmiotom), odpowiednio zmieniona została umowa spółki i zaktualizowane zostały odpowiednio dane w Krajowym Rejestrze Sądowym. Pożyczka została udzielona ze środków własnych Spółki S.A. Spółka S.A jest zarejestrowana dla celów VAT w Polsce.

Pismem z dnia 16.09.2009 r. Nr IPPB2/436-288/09-2/AF wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez wskazanie daty zawarcia umowy pożyczki oraz gdzie znajdowały się pieniądze w chwili zawarcia umowy pożyczki (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czy też terytorium innego państwa). Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 18.09.2009 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie pismem z dnia 21.09.2009 r. (data nadania 21.09.2009 r., data wpływu 23.09.2009 r.) wskazując, iż:

*   umowa pożyczki pomiędzy V. a Spółką S.A. została zawarta 27 marca 2009 r.,

*   w chwili zawarcia umowy pożyczki pieniądze znajdowały się na terytorium Polski (tj. na rachunku Spółki S.A.).

Jednocześnie zdaniem Spółki powyżej przedstawione informacje nie powinny mieć, co do zasady, wpływu na opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych transakcji udzielania pożyczki przez Spółkę na gruncie Ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) – dalej jako „Ustawa o PCC”. Wynika to z faktu, że opisane we wniosku transakcje będą podlegały reżimowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług w rozumieniu art. 1a ust. 7 ustawy o PCC, który stanowi, że „podatek od towarów i usług to podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich”.

W związku z powyższym, na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, transakcje pożyczki dokonywane przez Spółkę i zwolnione z opodatkowania podatkiem od wartości dodanej na terytorium Holandii nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług została wydana odrębna interpretacja indywidualna Nr IPPP2/443-836/09-2/AS w dniu 05 października 2009 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy transakcja udzielenia pożyczki przez Spółkę S.A. na rzecz Spółki V., zwolniona z podatku od wartości dodanej w Holandii, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych („PCC”) na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b w związku z art. 1a ust. 7 ustawy o PCC?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, pożyczka udzielona przez Spółkę S.A. powinna być traktowana jako usługa udzielenia pożyczki świadczona poza systemem bankowym wymieniona w grupowaniu Nr 65.22.10 Rozporządzenia Rady Ministrów z 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Konsekwentnie, miejscem świadczenia usługi powinno być terytorium Holandii, gdzie usługi tego typu podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od wartości dodanej. Tym samym przedmiotowa usługa nie będzie podlegała na gruncie art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o PCC w Polsce. Argumentacja potwierdzająca powyższe stanowisko została przedstawiona poniżej.

1.Opodatkowanie pożyczki na gruncie podatku PCC

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o PCC, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają w szczególności umowy pożyczki. Ustawodawca w art. 2 pkt 4 ustawy o PCC zastrzegł jednak, iż PCC nie podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

a)opodatkowana podatkiem od towarów i usług („VAT”), b)zwolniona z VAT, z wyjątkiem: - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, - umowy spółki i jej zmiany, - umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Ustawa o PCC zawiera, stosowaną na potrzeby tej ustawy, definicję podatku od towarów i usług. W art. 1a ust. 7 ustawa o PCC stanowi, że podatkiem od towarów i usług jest podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy o VAT lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich. Państwami członkowskimi są natomiast, zgodnie z art. 1a pkt 5 ustawy o PCC, państwa członkowskie Unii Europejskiej lub państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Tym samym, jeżeli transakcja udzielenia pożyczki byłaby opodatkowana lub zwolniona z VAT w Polsce lub opodatkowana lub zwolniona z podatku od wartości dodanej w Holandii, to nie podlegałaby w Polsce opodatkowaniu na gruncie PCC. W celu określenia, czy transakcja zaciągnięcia pożyczki przez Spółkę spełnia ww. warunki niezbędna jest analiza charakteru tej transakcji na gruncie polskich przepisów o VAT.

2\. Udzielenie pożyczki jako świadczenie usługi na gruncie polskiego VAT

Spółka pragnie wskazać, że transakcja pożyczki, w której uczestniczy jako pożyczkobiorca, niewątpliwie podlega opodatkowaniu na gruncie polskiego VAT. Transakcja pomiędzy Spółką V. oraz Spółką S.A. ma charakter odpłatny i wzajemny – Spółka S.A. dokonuje świadczenia na rzecz Spółki V. poprzez udostępnienie środków finansowych w zamian za świadczenie zwrotne, czyli wynagrodzenie w formie odsetek.

Ponadto, zdaniem Spółki, nie ulega wątpliwości, że dokonywana przez Spółkę S.A. czynność nie może być traktowana jako odpłatna dostawa towarów na gruncie polskiego VAT. Tym samym, na gruncie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, powinna być traktowana jako świadczenie usługi na gruncie polskiego VAT.

Konsekwentnie, zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o VAT usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 ustawy o VAT. Zdaniem Wnioskodawcy, usługa świadczona na rzecz Spółki powinna być sklasyfikowana zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu Nr 65.22.10 jako „usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym”.

Na gruncie polskich przepisów VAT podmiot świadczący takie usługi, w przypadku gdy miejscem ich świadczenia jest Polska, powinien zastosować przewidziane w ustawie o VAT zwolnienie takich usług z opodatkowania.

3\. Czynność dokonywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej a opodatkowanie na gruncie polskiego podatku VAT

Usługi świadczone na terytorium Polski podlegają, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT, jeżeli są wykonywane w ramach prowadzonej przez podmiot świadczący usługę działalności gospodarczej. Przez działalność gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Spółki, za wykonaną w ramach prowadzonej działalności może zostać uznana wykonana jednorazowo czynność, gdy okoliczności wskazują, że podmiot zamierza dokonywać takich czynności w sposób częstotliwy. Takie podejście zostało potwierdzone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2007 r. (sygn. I SA/Wr 1688/2006), gdzie sąd stwierdza, że „podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten, kto dokonuje czynności handlu, produkcji, świadczenia usługi także wtedy, gdy czynność taka dokonywana jest przez niego jednorazowo, lecz w taki sposób, że wyraźnie wynika z niej zamiar handlu, produkcji, świadczenia usługi tj. obiektywny zamiar prowadzenia takiej działalności”.

Tym samym, opodatkowane VAT powinny być czynności dokonane jednorazowo, które podatnik ma zamiar wykonywać wielokrotnie, w sposób częstotliwy.

Spółka pragnie wskazać, że podmiot udzielający pożyczki Spółka S.A., mimo, iż w momencie udzielenia pożyczki nie miał w zakresie swojej działalności zawartego udzielania pożyczek, to zamierza w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej udzielać takich pożyczek w przyszłości. Potwierdzeniem tego zamiaru jest:

*   dokonana aktualizacja zakresu przedmiotu działalności Spółki tak, aby obejmował on również udzielanie pożyczek; oraz
*   fakt, iż Spółka S.A. udzieliła pożyczek innym podmiotom z grupy V. po udzieleniu niniejszej pożyczki.

Tym samym, zdaniem Spółki, pożyczka udzielona przez Spółkę S.A. powinna być traktowana jako udzielona w ramach wykonywanej przez tą spółkę działalności gospodarczej i powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, mimo, iż w momencie udzielania pożyczki w zakresie przedmiotu działalności Spółki S.A. nie było zawarte udzielanie pożyczek. Wynika to z faktu, iż istotny jest w tym wypadku zamiar stron, a nie formalny opis zawarty w odpowiednim rejestrze.

Takie podejście również organy podatkowe – w szczególności Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie w decyzji wydanej w podobnym stanie faktycznym 16 sierpnia 2006 r. stwierdził, iż „pożyczkodawca – spółka prawa handlowego – udziela pożyczek sporadycznie, ze środków własnych i nie ma wyszczególnionych w zakresie swojej działalności usług pośrednictwa finansowego (wykraczają one poza zakres czynności jako przedmiot działalności w Krajowym Rejestrze Sądowym). W świetle wskazanych przez wnioskującego – pożyczkobiorcę – wyznaczników, stwierdzić należy, że czynności odpłatnego świadczenia usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług niezależnie od tego, czy stanowią one przedmiot działalności, jeżeli wykonywane są w ramach samodzielnej działalności gospodarczej, w okolicznościach, o których mowa w przepisie art. 15 ust. 2 powołanej ustawy”.

Jednocześnie, w celu określenia, czy i w którym z państw przedmiotowa usługa będzie opodatkowana VAT, niezbędna jest analiza przepisów ustawy o VAT w zakresie miejsca świadczenia usług.

4\. Miejsce opodatkowania usług

Co do zasady, zgodnie z art. 27 ustawy o VAT, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28 ustawy o VAT. Tym samym w przypadku świadczenia usług z terytorium Polski usługi takie powinny być generalnie opodatkowane VAT w Polsce.

Jednocześnie, zgodnie z art. 27 ust. 3 ustawy o VAT dla niektórych rodzajów usług wymienionych w art. 27 ust. 4 ustawy o VAT, świadczonych na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę, miejscem świadczenia usługi jest miejsce gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności stały adres lub miejsce zamieszkania.

Konsekwentnie, o ile usługi świadczone przez podmiot mający siedzibę w Polsce spełniają definicję usług zawartych w art. 27 ust. 4 ustawy o VAT, miejscem świadczenia tych usług jest generalnie terytorium, na którym swoją siedzibę ma usługobiorca i konsekwentnie usługi takie nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce.

W katalogu usług wymienionych w art. 27 ust. 4 w punkcie 4 zawarte są m.in. usługi bankowe, finansowe i ubezpieczeniowe łącznie z reasekuracją. Ustawa o VAT nie zawiera definicji tych usług – niemniej jednak zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy o VAT przy określaniu usług, o którym mowa w art. 27 i 28 ustawy o VAT, usługi są identyfikowane za pomocą klasyfikacji statystycznych, jeżeli dla tych usług przepisy ustawy oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. W przypadku usług wymienionych powyżej ustawodawca nie podał numeru PKWiU, co oznacza, że w przypadku określania miejsca świadczenia takich usług nie jest decydująca klasyfikacja statystyczna. W celu określenia miejsca opodatkowania usługi udzielenia pożyczki na gruncie podatku VAT niezbędna jest więc analiza charakteru świadczonej usługi.

Jak wskazano powyżej Spółka S.A, świadczy na rzecz Spółki V. usługę udzielania pożyczki, która – zdaniem Spółki V. – spełnia definicję usług finansowych wymienionych w art. 27 ust. 4 ustawy o VAT. W opinii Spółki niewątpliwe jest, że usługa udzielenia pożyczki, wiążąca się z zapewnieniem pożyczkobiorcy środków pieniężnych na określony cel, spełnia definicję usługi finansowej (tj. związanej ze środkami finansowymi).

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, miejscem świadczenia przedmiotowej usługi powinien być kraj siedziby usługobiorcy, czyli w przypadku tej konkretnej usługi udzielenia pożyczki – Holandia.

5\. Opodatkowanie usług finansowych w Holandii

Jak wykazano powyżej usługa pożyczki świadczona przez Spółkę S.A na rzecz Spółki powinna być, zdaniem Spółki V., traktowana jako usługa finansowa na gruncie polskich przepisów o VAT. Jednocześnie miejscem świadczenia dla takiej usługi, na podstawie art. 27 ust. 4 ustawy o VAT, jest kraj siedziby usługobiorcy, tj. Holandia i związku z tym usługa powinna być opodatkowana podatkiem od wartości dodanej w Holandii.

Spółka pragnie wskazać, że usługa finansowa polegająca na udzieleniu pożyczki jest w Holandii zwolniona z opodatkowania podatkiem od wartości dodanej, a więc spełniony jest warunek wyrażony w art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o PCC i tym samym transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu PCC w Polsce.

6\. Podsumowanie

Reasumując, czynność udzielenia pożyczki przez Spółkę S.A spełnia, zdaniem Spółki V. definicję czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce ponieważ czynność ta jest wykonywana w związku z działalnością gospodarczą z zamiarem wykonywania takich czynności w sposób częstotliwy.

Konsekwentnie, zdaniem Spółki taka usługa powinna być klasyfikowana na gruncie polskich przepisów o VAT jako usługa pośrednictwa finansowego, która spełnia definicję usługi finansowej zawartą w art. 27 ust. 4 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, miejscem świadczenia usługi będzie Holandia, gdzie usługa świadczona przez Spółkę S.A będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania VAT. W związku z tym faktem usługa świadczona przez Spółkę S.A nie będzie podlegała opodatkowaniu PCC w Polsce na gruncie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) podatkowi temu podlegają wymienione w tym przepisie czynności cywilnoprawne, w tym między innymi umowy pożyczki.

Elementami przedmiotowo istotnymi określonej w art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) umowy pożyczki są: obowiązek pożyczkodawcy przeniesienia na własność pożyczkobiorcy określonej ilości pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku oraz obowiązek pożyczkobiorcy zwrotu tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile chodzi o zaznaczenie samego obowiązku zwrotu – który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego jest elementem przedmiotowo istotnym tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek.

Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Czynności cywilnoprawne zawarte w katalogu zamkniętym określonym w art. 1 wymienionej ustawy podlegają omawianemu podatkowi od czynności cywilnoprawnych o ile spełniają przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 cytowanej ustawy.

Zgodnie z powyższym artykułem czynności cywilnoprawne w tym pożyczka podlegają omawianemu podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

*   rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
*   rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że pożyczki będą podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych jeżeli w chwili zawarcia umowy pożyczki jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa została zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych, także jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przesłanego przez Wnioskodawcę uzupełnienia do wniosku wynika, iż w chwili zawarcia umowy pożyczki pieniądze znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

A zatem powyższa pożyczka podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 1 powyższej ustawy, ponieważ w chwili jej zawarcia środki pieniężne znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy przy umowie pożyczki ciąży na biorącym pożyczkę.

W ustawie przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

a)opodatkowana podatkiem od towarów i usług, b)zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem: - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, - umowy spółki i jej zmiany, - umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   umowy spółki i jej zmiany,
*   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zgodnie z art. 1a ust. 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

O wyłączeniu czynności spod działania przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje przy tym okoliczność, że strony tej umowy są podatnikami podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub podatkiem od wartości dodanej pobieranym na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich lub jest z nich zwolniona.

W związku z tym podkreślić należy, iż jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja podlegała regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług lub podatkowi od wartości dodanej pobieranym na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tych czynności podatkiem od towarów i usług lub podatkiem od wartości dodanej pobieranym na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

W wydanej interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług Nr IPPP2/443-836/09-4/AS z dnia 05 października 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, iż zgodnie z art. 27 ust. 4 pkt 4 w związku z ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku, gdy usługi bankowe, finansowe i ubezpieczeniowe łącznie z asekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki, są świadczone na rzecz osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. Zatem w przypadku usług wymienionych w art. 27 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, świadczonych na rzecz podmiotów wymienionych w ust. 3 tego artykułu, podmiotem zobowiązanym do ich rozliczenia jest usługobiorca, czyli w przedmiotowej sprawie Spółka z siedzibą w Holandii. Rozliczenie nastąpi w oparciu o prawo holenderskie, regulujące między innymi opodatkowanie usługi tym podatkiem. Regułą w takich przypadkach jest, że z tytułu świadczonej usługi, polski podatnik nie wykaże obrotu w Polsce, bowiem będzie to usługa pozostająca poza zakresem opodatkowania polskim podatkiem od towarów i usług.

A zatem, jeżeli umowa pożyczki została objęta podatkiem od wartości dodanej pobieranym na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich, czynność ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.