Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.401.2025.2.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-28
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziału w działce.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości
spadek
udział
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 6 sierpnia 2025 r. (wpływ 6 sierpnia 2025 r.), z
    11 sierpnia 2025 r. (wpływ 11 sierpnia 2025 r.) oraz z 12 sierpnia 2025 r. (wpływ 12
    sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku z 11 sierpnia 2025 r.)
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej i polskim
    rezydentem podatkowym. Pozostaje w związku małżeńskim z X.
    Rodzice męża Wnioskodawczyni na mocy aktu własności ziemi, wydanego przez (...), 22
    października 1973 r. stali się – na prawach ustawowej wspólności małżeńskiej –
    właścicielami nieruchomości położonej (...), oznaczonych numerami geodezyjnymi A i B,
    dla których (...) prowadzi księgę wieczystą o numerze (...).
    C, matka męża Wnioskodawczyni, zmarła (...), a spadek po niej w oparciu o prawomocne
    postanowienie Sądu (...) z dnia (...) października 2014 r. ((...)) nabyli na podstawie ustawy:
    mąż C, D oraz jej synowie E i X (mąż Wnioskodawczyni) – w udziałach po 1/3 części.
    D, ojciec męża Wnioskodawczyni, zmarł (...) 2004 r. (...), a spadek po nim w oparciu o
    prawomocne postanowienie Sądu (...) z dnia (...) października 2014 r. ((...)) na podstawie
    testamentu własnoręcznego sporządzonego (...) lutego 2000 r., nabył w całości jego syn X
    (mąż Wnioskodawczyni). W związku z powyższym współwłaścicielami przedmiotowej
    nieruchomości zostali X – w udziale 5/6 oraz E – w udziale 1/6.
    (...) lipca 2021 r. w Kancelarii Notarialnej (...) został sporządzony akt notarialny nr (...), na
    mocy którego E i X dokonali podziału majątku wspólnego C i D oraz działu spadku po C i
    nieodpłatnego zniesienia współwłasności przedmiotowej nieruchomości w ten sposób, że
    działkę o numerze geodezyjnym B nabył na wyłączną własność X, natomiast działkę A
    nabył E w udziale wynoszącym 5/14 części, zaś X – w udziale wynoszącym 9/14 części.
    (...) września 2024 r. w Kancelarii Notarialnej (...) został sporządzony akt notarialny nr (...),
    na mocy którego Wnioskodawczyni oraz jej mąż X zawarli umowę majątkową małżeńską.
    Zgodnie z tą umową małżonkowie oświadczyli, że rozszerzają wspólność ustawową na
    wszelkie rzeczy i prawa majątkowe, w tym roszczenia i środki pieniężne, nabyte przez
    każdego z nich z jakiegokolwiek tytułu przed zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej – z
    wyłączeniem przedmiotów, na które zgodnie z prawem nie można rozszerzyć wspólności,
    określonych w art. 49 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
    Tym samym od momentu zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej nieruchomości w
    postaci działek o numerze geodezyjnym B – w całości oraz A – w udziale wynoszącym 9/14
    (dalej „Działki”), są własnością małżonków Y i X we współwłasności łącznej.
    Wnioskodawczyni planuje wraz z mężem zbycie udziału w działce A w 2026 r. (sprzedaż nie
    będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej). Powzięła wątpliwość, czy w razie
    sprzedaży tego udziału będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
    W piśmie z 6 sierpnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, uzupełniła Pani opis
    sprawy o następujące informacje:
    W (...) aktu notarialnego nr (...) zawarto informację, zgodnie z którą E i X dokonują działu
    spadku i zniesienia współwłasności bez jakichkolwiek spłat i dopłat.

    Pierwotnie w masie spadkowej po C mężowi Wnioskodawczyni przysługiwało 5/6 masy
    spadkowej. Jak wskazano w (...) aktu notarialnego, łączna wartość masy spadkowej
    wyniosła (...), z czego wartość działki nr B – (...), a wartość działki A – (...). Mąż
    Wnioskodawczyni nabył całą działkę B oraz 9/14 działki A o wartości (...), co daje łącznie
    kwotę (...). Jest to zatem więcej niż 5/6 udziału spadkowego, które wynosi (...), o (...). Zatem
    wartość spadku nabytego w drodze działu spadku przekroczyła udział otrzymany w wyniki
    spadku o (...) (ok. 5,92%).
    Działka B jest zabudowana budynkiem mieszkalnym i wykorzystywana do celów
    osobistych (mieszkalnych), z kolei działka A jest niezabudowana i niewykorzystywana w
    żaden sposób. Działka nie była, nie jest i nie będzie przedmiotem żadnej z wymienionych
    umów, ma być wyłącznie przedmiotem sprzedaży.
    Działki B (zabudowanej) Wnioskodawczyni nie zamierza w najbliższej przyszłości
    sprzedawać.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 11 sierpnia 2025 r.)
    Czy planowane odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię udziału w działce A, będącego
    współwłasnością łączną Wnioskodawczyni i jej męża, wygeneruje u Wnioskodawczyni
    przychód ze sprzedaży nieruchomości, a w konsekwencji dojdzie u Wnioskodawczyni do
    powstania zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z
    tytułu takiego zbycia?
    Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 12 sierpnia 2025 r.)
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej
    „Ustawa o PIT”) zbycie nieruchomości powoduje powstanie przychodu, jeżeli nie następuje
    w wykonaniu działalności gospodarczej i doszło do niego przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Zatem
    sprzedaż nieruchomości po upływie 5-letniego okresu nie generuje przychodu, a w
    konsekwencji nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Mąż Wnioskodawczyni nabył Działki w drodze spadku. Jak stanowi art. 10 ust. 5 Ustawy o
    PIT, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
    majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie,
    liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej
    nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Do nabycia Działek
    przez spadkodawców doszło w 1973 r., zatem pięcioletni okres określony w Ustawie o PIT
    w odniesieniu do Działek już minął.
    Wnioskodawczyni jest zdania, że rozszerzenie wspólności majątkowej na mocy umowy
    majątkowej małżeńskiej zawartej z mężem – spadkobiercą Działek – nie stanowi nabycia
    Działek. Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została w
    art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Jest to umowa, która ma na celu
    ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od
    przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności
    ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są
    stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter
    organizacyjny. Tak więc, skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie
    następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków
    (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie
    można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej)
    strona takiej umowy wyzbyła się prawa do tej rzeczy. Tym samym nie mogło dojść do
    nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT.

    Powyższy pogląd znajduje szerokie oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w
    tym w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego (m.in. sygn. akt II FSK 822/17, II FSK
    1236/15, II FSK 1249/14). Aprobują go również organy podatkowe, czego przykładem jest
    chociażby interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 czerwca 2024 r.
    (0112-KDSL1-2.4011.229.2024.2.PS), w której wskazana została jednolicie ukształtowana
    linia orzecznicza, zgodnie z którą włączenie do majątku małżonków w drodze umowy
    rozszerzającej ustawową wspólność majątkową nieruchomości stanowiącej majątek
    odrębny jednego małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy, nie stanowi nabycia tej nieruchomości przez drugiego małżonka w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z powyższym Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w razie odpłatnego
    zbycia udziału w działce A nie powstanie u niej przychód z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, a w konsekwencji nie dojdzie u niej do powstania zobowiązania
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.

    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli
    nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa
    majątkowego przez spadkodawcę.
    Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę
    również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw
    majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu
    cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
    Na podstawie art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem
    nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę,
    do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w
    drodze spadku i działu spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej
    nieruchomości przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku nie
    następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia
    „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się
    do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Wg treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo
    spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Na podstawie art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
    Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Według art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Stosownie zaś do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy –
    w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności,
    jeśli:
    a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się
    w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.
    Analogicznie sytuacja kształtuje się przy dziale spadku, bowiem za datę nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli
    wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa majątkowego w wyniku
    działu mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością
    oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Natomiast, gdy w wyniku działu
    spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż
    zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada
    kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się
    podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych,
    stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku
    jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku
    następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym
    spadkobiercom.
    Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie majątkowym nie
    zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub
    prawa majątkowego w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez
    spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości
    lub prawa majątkowego w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie
    przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii
    nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej
    osoby nad nieruchomością lub prawem majątkowym. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie
    otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku
    o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych
    spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu
    spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych
    spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Powyższe znajduje potwierdzenie w cytowanym wcześniej art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Dla oceny, czy w wyniku działu spadku doszło do nabycia „ponad udział w spadku” należy
    porównać udział w spadku z udziałem wartości majątku otrzymywanego na wyłączną
    własność w wyniku działu spadku do wartości całej masy dzielonego majątku. Przy czym
    za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział w
    spadku, należy przyjąć datę dokonania działu spadku, tj. dzień zawarcia umowy bądź
    uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku dokonany był na drodze
    postępowania sądowego.
    Wskazuję, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z
    dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Według art. 31 § 1 wskazanej wyżej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Na podstawie art. 33 pkt 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą między innymi:
      1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
      2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
        spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Zgodnie z powyższym, małżonkowie – poprzez zawarcie stosownej umowy – mogą
    ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o
    wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą
    ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu powyższych przepisów są wszelkie prawa
    majątkowe, zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak
    i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje
    wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub
    przez jednego z nich. Z ww. przepisów wynika, że wspólność małżeńska została
    ukształtowana jako wspólność łączna.

    Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje
    pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację
    prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej
    trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości,
    a nie w określonym ułamkowo udziale.
    W tym miejscu należy wskazać na jednolicie ukształtowaną linią orzeczniczą, zgodnie z
    którą włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową
    wspólność majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek
    odrębny jednego małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy, nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez
    drugiego małżonka, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku
    osobistego jednego z małżonków w drodze umowy darowizny czy w drodze umowy
    rozszerzającej wspólność małżeńską majątkową nie stanowi nabycia tego prawa w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą
    nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji, od tej
    daty należy liczyć upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
    ustawy, również w odniesieniu do małżonka, który nabył prawo własności nieruchomości
    poprzez umowę darowizny czy umowę rozszerzającą wspólność małżeńską majątkową.
    Tym samym rozszerzenie wspólności majątkowej o udział w nieruchomości wchodzący
    uprzednio w skład majątku osobistego jednego małżonka (tj. dokonanie zmiany rodzaju
    współwłasności) nie stanowi nabycia tego udziału w nieruchomości przez drugiego
    małżonka w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Datą nabycia tego udziału w nieruchomości przez każdego z małżonków jest
    data nabycia udziału przez tego małżonka, który ten udział w nieruchomości włączył do
    majątku wspólnego. W konsekwencji, to ta data wyznacza bieg pięcioletniego terminu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak wskazano powyżej, definitywne nabycie nieruchomości w czasie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w
    całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji, małżonek w momencie
    śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn.
    akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez
    współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu
    tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych
    do majątku wspólnego małżonków”.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co

    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności
    gospodarczej i polskim rezydentem podatkowym. Pozostaje w związku małżeńskim z X.
    Rodzice Pani męża na mocy aktu własności ziemi, wydanego przez (...), (...) października
    1973 r. stali się – na prawach ustawowej wspólności małżeńskiej – właścicielami
    nieruchomości położonej (...), oznaczonych numerami geodezyjnymi A i B. C, matka Pani
    męża, zmarła (...) marca 1990 r. (...), a spadek po niej w oparciu o prawomocne
    postanowienie Sądu (...) z dnia (...) października 2014 r. ((...)) nabyli na podstawie ustawy:
    mąż C, D oraz jej synowie E i X (Pani mąż) – w udziałach po 1/3 części. D, ojciec Pani męża,
    zmarł (...) listopada 2004 r. (...), a spadek po nim w oparciu o prawomocne postanowienie
    Sądu (...) z dnia (...) października 2014 r. ((...)) na podstawie testamentu własnoręcznego
    sporządzonego (...) lutego 2000 r., nabył w całości jego syn X (Pani mąż). W związku z
    powyższym współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości zostali X – w udziale 5/6
    oraz E – w udziale 1/6. (...) lipca 2021 r. w Kancelarii Notarialnej został sporządzony akt
    notarialny nr (...), na mocy którego E i X dokonali podziału majątku wspólnego C i D oraz
    działu spadku po C i nieodpłatnego zniesienia współwłasności przedmiotowej
    nieruchomości w ten sposób, że działkę o numerze geodezyjnym B nabył na wyłączną
    własność X, natomiast działkę A nabył E w udziale wynoszącym 5/14 części, zaś X – w
    udziale wynoszącym 9/14 części. W (...) ww. aktu notarialnego zawarto informację, zgodnie
    z którą E i X dokonują działu spadku i zniesienia współwłasności bez jakichkolwiek spłat i
    dopłat. Pierwotnie w masie spadkowej po C Pani mężowi przysługiwało 5/6 masy
    spadkowej. Jak wskazano w paragrafie czwartym aktu notarialnego, łączna wartość masy
    spadkowej wyniosła (...), z czego wartość działki nr B – (...), a wartość działki A – (...). Pani
    mąż nabył całą działkę B oraz 9/14 działki A o wartości (...), co daje łącznie kwotę (...). Jest
    to zatem więcej niż 5/6 udziału spadkowego, które wynosi (...), o (...). Zatem wartość
    spadku nabytego w drodze działu spadku przekroczyła udział otrzymany w wyniki spadku
    o ok. 5,92%. (...) września 2024 r. w Kancelarii Notarialnej został sporządzony akt
    notarialny nr (...), na mocy którego Pani oraz Pani mąż X zawarli umowę majątkową
    małżeńską. Zgodnie z tą umową oświadczyli Państwo, że rozszerzają wspólność ustawową
    na wszelkie rzeczy i prawa majątkowe, w tym roszczenia i środki pieniężne, nabyte przez
    każdego z nich z jakiegokolwiek tytułu przed zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej – z
    wyłączeniem przedmiotów, na które zgodnie z prawem nie można rozszerzyć wspólności,
    określonych w art. 49 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Tym samym od momentu
    zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej nieruchomości w postaci działek o numerze
    geodezyjnym B – w całości oraz A – w udziale wynoszącym 9/14 (dalej „Działki”), są
    własnością Państwa jako małżonków we współwłasności łącznej. Działka B jest
    zabudowana budynkiem mieszkalnym i wykorzystywana do celów osobistych
    (mieszkalnych), z kolei działka A jest niezabudowana i niewykorzystywana w żaden
    sposób. Działka nie była, nie jest i nie będzie przedmiotem żadnej z wymienionych umów,
    ma być wyłącznie przedmiotem sprzedaży. Działki B nie zamierza Pani w najbliższej
    przyszłości sprzedawać. Planuje Pani wraz z mężem zbycie udziału w działce A w 2026 r.
    (sprzedaż nie będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej).

    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniach opis sprawy oraz
    przywołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że za datę nabycia przez Panią udziału w
    działce A, która została włączona do majątku wspólnego małżonków w drodze umowy
    rozszerzającej ustawową wspólność małżeńską, a której udziały należały wcześniej do
    majątku odrębnego Pani męża, należy przyjąć datę ich nabycia przez Pani męża.
    Natomiast Pani mąż udział w działce A otrzymał w drodze spadku po rodzicach oraz w
    drodze działu spadku po matce.
    Jak wskazano powyżej, rodzice Pani męża na mocy aktu własności ziemi, wydanego przez
    (...), (...) października 1973 r. stali się – na prawach ustawowej wspólności małżeńskiej –
    właścicielami nieruchomości położonej (...), oznaczonych numerami geodezyjnymi A i B. C,
    matka Pani męża, zmarła (...) 1990 r. Spadek po matce Pani męża w oparciu o
    prawomocne postanowienie Sądu z dnia (...) października 2014 r. nabyli na podstawie
    ustawy: jej mąż D oraz jej synowie E i X (Pani mąż) – w udziałach po 1/3 części. D, ojciec
    Pani męża, zmarł (...) 2004 r., a spadek po nim w oparciu o prawomocne postanowienie
    Sądu z dnia (...) października 2014 r. na podstawie testamentu własnoręcznego
    sporządzonego (...) lutego 2000 r., nabył w całości jego syn X (Pani mąż). W związku z
    powyższym współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości zostali X – w udziale 5/6
    oraz E – w udziale 1/6. (...) lipca 2021 r. w Kancelarii Notarialnej został sporządzony akt
    notarialny, na mocy którego E i X dokonali podziału majątku wspólnego C i D oraz działu
    spadku po C i nieodpłatnego zniesienia współwłasności przedmiotowej nieruchomości w
    ten sposób, że działkę o numerze geodezyjnym B nabył na wyłączną własność X,
    natomiast działkę A nabył E w udziale wynoszącym 5/14 części, zaś X – w udziale
    wynoszącym 9/14 części. W (...) ww. aktu notarialnego zawarto informację, zgodnie z którą
    E i X dokonują działu spadku i zniesienia współwłasności bez jakichkolwiek spłat i dopłat.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych planowanej w 2026 r. sprzedaży przez Panią
    udziału w działce A, w części którą Pani mąż nabył w drodze spadku po zmarłych rodzicach
    w pierwszej kolejności zauważyć należy, że uprzednio uprawnionymi do tej
    nieruchomości, na zasadzie wspólności ustawowej byli zmarli rodzice Pani męża. Z uwagi
    na panujący w małżeństwie rodziców Pani męża ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej
    nie można wyodrębnić udziałów, które matka oraz ojciec Pani męża posiadali w chwili
    nabycia przedmiotowej nieruchomości. Z tego względu, w związku ze śmiercią matki Pani
    męża, ojciec Pani męża nie mógł ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości w drodze
    dziedziczenia. Stąd, nabycie przez ojca Pani męża prawa własności przedmiotowej
    nieruchomości nastąpiło (...) października 1973 r. r., tj. do majątku wspólnego małżonków.
    Zatem, datą nabycia przez Pani męża udziału w działce A w części nabytej w spadku po
    zmarłych rodzicach, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest data (...) października 1973 r., tj. dzień
    nabycia tej nieruchomości do majątku wspólnego małżeńskiego rodziców Pani męża. Tym
    samym, w odniesieniu do udziału w działce A, w części którą nabył Pani mąż w drodze
    spadku po rodzicach, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art.
    10 ust. 5 ww. ustawy, liczony jest od końca 1973 r. Oznacza to, że sprzedaż w 2026 r.
    udziału w działce A w części nabytej w spadku, nienastępująca w wykonywaniu
    działalności gospodarczej, nie będzie stanowiła dla Pani źródła przychodu w rozumieniu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie Pani
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego w związku z tą sprzedażą.
    Jak wskazała Pani również we wniosku, wartość spadku nabytego przez Pani męża w
    drodze działu spadku przekroczyła udział otrzymany w wyniki spadku o ok. 5,92%.
    Za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział w
    spadku, jak wskazano powyżej, należy przyjąć datę dokonania działu spadku, tj. dzień
    zawarcia umowy bądź uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku
    dokonany był na drodze postępowania sądowego. W odniesieniu do udziału w działce A w
    części przypadającej na udział, który nabył Pani mąż w drodze działu spadku po zmarłej

    matce – ponad udział otrzymany w drodze spadku, w momencie sprzedaży (tj. w 2026 r.),
    pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 i ust. 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpił dział spadku (2021 r.) nie upłynie.
    Zatem planowane odpłatne zbycie w 2026 r. udziału w działce A w części nabytej przez
    Pani męża (...) lipca 2021 r. w drodze działu spadku po zmarłej matce – ponad udział udział
    otrzymany w wyniku spadku, będzie stanowiło źródło przychodu, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W związku z powyższym, dochód uzyskany z tego źródła podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z postanowieniami art. 30e i
    następnych ww. ustawy:
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Według art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym
    za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego
    zbycia pomniejszają przychód.
    Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w

      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    W świetle art. 22 ust. 6e powołanej ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Określony w przywołanym wyżej art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych katalog wydatków, które w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, nabytych w drodze spadku lub
    nieodpłatnego działu spadku czy zniesienia współwłasności (bez spłat i dopłat), mogą
    zostać uznane za koszty uzyskania przychodu ma charakter katalogu zamkniętego, w
    związku z czym tylko wydatki wyraźnie w nim wskazane mogą pomniejszyć uzyskany
    przychód.
    Przepis art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się
    wyłącznie do kosztów nabycia lub wytworzenia poniesionych przez spadkodawcę, po
    którym spadkobierca odziedziczył sprzedawany majątek. Koszty te są uwzględniane przy
    ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Jednocześnie dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z
    opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Przepis art. 21
    ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z
    faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych przychodu wyłącznie na własne
    cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.

    Podsumowując, sprzedaż w 2026 r. przez Panią udziału w działce A, w części którą Pani
    mąż nabył w drodze spadku po zmarłych rodzicach nie będzie stanowić dla Pani źródła
    przychodu skutkującego koniecznością zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych,
    bowiem pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki przez spadkodawców (rodziców Pani
    męża do ich majątku wspólnego), tj. od 1973 r. niewątpliwie upłynie.
    W tej części należało ocenić Pani stanowisko jako prawidłowe.
    Natomiast sprzedaż w 2026 r. przez Panią udziału w działce A, w części którą Pani mąż
    nabył (...) lipca 2021 r. w drodze działu spadku po zmarłej matce – ponad udział otrzymany
    w drodze spadku – będzie stanowiła dla Pani źródło przychodu, na podstawie art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ pięcioletni termin, o
    którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych ustawy należy w tym przypadku liczyć od końca
    2021 r. Zatem pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10
    ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla ww. udziału w działce
    upłynie w 2027 r. W konsekwencji dojdzie u Pani do powstania zobowiązania
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zbycia w 2026 r.
    udziału w działce A.
    Zatem w tej części należało ocenić Pani stanowisko jako nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie zauważam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania
    podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na
    opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie
    prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie
    art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie
    przyszłe będą różniły się od występujących w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Dodatkowo wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pani męża.
    W odniesieniu do powołanych wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego należy
    zauważyć, że zapadły one w indywidualnych sprawach określonych podmiotów i nie ma
    mocy wiążącej w sprawie będącej przedmiotem Pani wniosku.
    W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazać należy, że
    rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma
    zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego
    stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.