Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.74.2025.2.MS2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Sposób rozliczenia wpłat na IKZE.
Słowa kluczowe: limit
odliczenia
przelew
rozliczanie (rozliczenia)
ulga-ulga podatkowa
zeznania-zeznania podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wpłat na
indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 2b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 6g

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    Pan wniosek pismem z 27 lutego 2025 r. (data wpływu 27 lutego 2025 r.).Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 29 grudnia 2023 roku dokonał Pan wpłaty na IKZE w wysokości 8322 zł, co
    stanowiło maksymalną sumę uprawniającą do skorzystania z odliczenia w zeznaniu
    podatkowym za rok 2023.
    Wpłata została dokonana za pomocą elektronicznego zlecenia przelewu, którego
    potwierdzenie Pan posiada i które jasno wskazuje na pobranie środków z konta tytułem
    przelewu - (data księgowania) w dniu 29 grudnia 2023 roku. Rozliczenie podatku PIT za rok
    2023 przygotował Pan z uwzględnieniem ulgi z tytułu powyższej wpłaty na IKZE, a
    następnie złożył Pan zeznanie w terminie ustawowym. W ubiegłym roku dokonał Pan
    podobnej operacji, to jest 30 grudnia 2024 wpłacił Pan na IKZE kwotę 9388,80 zł.
    W dniu 8 stycznia 2025 podmiot prowadzący IKZE zwrócił na Pana konto sumę 8322 zł z
    tytułu przekroczenia limitu wpłat na rok 2024. To spowodowało, że zaniepokoił się Pan i
    ustalił, że środki z tytułu przelewu zleconego 29 grudnia 2023 roku zostały zaksięgowane
    na IKZE dopiero w roku 2024. Z tego powodu podmiot prowadzący IKZE uznał, że Pana
    wpłata zlecona 30 grudnia 2024 i zaksięgowana w 2024 roku powinna być potraktowana
    jako dopłata do wysokości limitu na rok 2024, a nadwyżka podlega zwrotowi.
    Pytania
    1. Czy miał Pan prawo do skorzystania z ulgi podatkowej w roku 2023 z tytułu wpłaty na
      IKZE zleconej i zaksięgowanej przez Pana bank w roku 2023? Czy fakt potraktowania
      tej wpłaty przez IKZE jako wpłaty dokonanej w roku 2024 jest tutaj istotny?
    2. Czy do skorzystania z ulgi podatkowej z tytułu wpłaty na IKZE w danym roku
      podatkowym wystarczy prawidłowo zlecony przelew do IKZE zaksięgowany przez bank
      w tymże roku podatkowym?
    3. Czy zwrot części kwoty wpłaconej przez Pana w 2024 roku, a dokonany przez IKZE w
      roku 2025, ma wpływ na ustalenie wysokości ulgi podatkowej z tytułu wpłaty na IKZE w
      zeznaniu podatkowym za rok 2024?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że miał prawo do skorzystania z ulgi podatkowej w roku 2023 z tytułu wpłaty
    na IKZE zleconej i zaksięgowanej przez bank w roku 2023. Prawo to nabył Pan dla roku
    2023, co potwierdza posiadany dowód wpłaty, a zaksięgowanie wpłaty przez IKZE w roku
    2024 nie zmienia tego faktu.
    Data zlecenia przelewu elektronicznego, potwierdzenie jego przyjęcia i realizacji w banku
    jest wiążąca dla możliwości odliczenia wpłaty na IKZE w danym roku podatkowym. Swoje
    stanowisko opiera Pan między innymi na indywidualnej interpretacji podatkowej
    dostępnej pod podanym adresem https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/540367
    (sygnatura 0113-KDIPT2-2.4011.152.2023.2.AKU, Sposób rozliczenia wpłaty na IKZE).
    Konsekwentnie w stosunku do interpretacji zdarzenia z roku 2023 uważa Pan, że może
    skorzystać z ulgi podatkowej również w roku 2024 w wysokości maksymalnej – stosownie
    do wpłaty dokonanej w roku 2024. Fakt potraktowania przez IKZE Pana wpłaty jako
    częściowo będącej nadpłatą ponad limit określony dla roku 2024 jest sprawą do
    rozstrzygnięcia między Panem i IKZE, a nie stanowi powodu utraty możliwości
    skorzystania z ulgi.
    Sposób księgowania wpłat przez IKZE nie stanowi o tym, czy podatnik może skorzystać z
    ulgi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach emerytalnych, zwanych
    dalej „IKE” oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, zwanych dalej
    „IKZE” oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych, częściowego zwrotu i zwrotu
    środków zgromadzonych na tych kontach reguluje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o
    indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia
    emerytalnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 707).
    Zgodnie z art. 1 ww. ustawy:
      Ustawa określa zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach
      emerytalnych, zwanych dalej „IKE”, oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia
      emerytalnego, zwanych dalej „IKZE”, oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych,
      wypłat, częściowego zwrotu i zwrotu środków zgromadzonych na tych kontach.
    Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 4 ww. ustawy wpłata oznacza:
      Wpłatę środków pieniężnych dokonywaną przez oszczędzającego na IKE lub IKZE lub
      przekazanie pożytków z papierów wartościowych zgromadzonych na IKE lub IKZE
      oszczędzającego.
    Natomiast w myśl przepisu art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Oszczędzający na IKZE ma prawo do odliczenia od dochodu wpłat na IKZE na
      zasadach i w trybie określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, jeżeli na podstawie umowy o prowadzenie IKZE gromadzi oszczędności
      tylko na jednym IKZE, z zastrzeżeniem art. 14 i 23.
    Wpłaty dokonywane na IKZE w roku kalendarzowym, stosownie do art. 13a ust. 1 ww.
    ustawy:
      Nie mogą przekroczyć kwoty odpowiadającej 1,2-krotności przeciętnego
      prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany
      rok określonego w ustawie budżetowej lub ustawie o prowizorium budżetowym lub
      w ich projektach, jeżeli odpowiednie ustawy nie zostały uchwalone, z zastrzeżeniem
      ust. 1a.
    Zgodnie z ust. 5 ww. artykułu:
      Po przekroczeniu kwoty określonej w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 8,
      instytucja finansowa jest obowiązana do przekazania nadpłaconej kwoty w sposób
      określony w umowie o prowadzenie IKZE.
    W myśl art. 13a ust. 8 ww. ustawy:
      Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza, w drodze
      obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
      do końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym będą dokonywane
      wpłaty na IKZE, wysokość kwot, o których mowa w ust. 1 i 1a.
    Przechodząc zaś na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) należy przedstawić co następuje.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2b ww. ustawy:

      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wpłat na
      indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w
      roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach
      zabezpieczenia emerytalnego.
    W myśl art. 26 ust. 6g ww. ustawy:
      Odliczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2b i 2c, dokonuje się w zeznaniu
      podatkowym.
    Art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Analizując powyższe przepisy można stwierdzić, że osoby, które w danym roku
    podatkowym dokonywały wpłat na IKZE, mogą odliczyć poniesione przez siebie wydatki od
    uzyskanego dochodu. Jeżeli wysokość dochodu uzyskanego w danym roku podatkowym
    jest niższa od kwoty dokonanej wpłaty na IKZE, podatnik może dokonać odliczenia tylko
    do wysokości dochodu. Pozostała kwota nie ulega odliczeniu w latach następnych.
    Podkreślić również należy, że wpłaty na IKZE podlegają limitowaniu. Limit ten nie jest co
    prawda określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz wynika – o
    czym wspomniano wcześniej cytując treść art. 13a ust. 8 ustawy o indywidualnych kontach
    emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego – z corocznego
    obwieszczenia ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
    Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 13 października
    2022 r. (M.P. z 2022 r. poz. 1006) wysokość kwoty wpłat na indywidualne konto
    zabezpieczenia emerytalnego w roku 2023 wynosiła 8.322 zł (dla osób prowadzących
    pozarolniczą działalność, w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r.
    o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 497) – 12.483 zł).
    Pana wątpliwość wzbudził sposób rozliczenia kwoty wpłaconej na IKZE, mianowicie czy
    miał Pan prawo skorzystać z ulgi podatkowej w 2023 r. z tytułu wpłaty na IKZE zleconej i
    zaksięgowanej przez Pana bank w roku 2023 oraz czy fakt potraktowania tej wpłaty przez
    IKZE jako wpłaty dokonanej w roku 2024 jest tutaj istotny.
    Z wniosku wynika, że 29 grudnia 2023 roku dokonał Pan wpłaty na IKZE w wysokości 8322
    zł. Wpłata została dokonana za pomocą elektronicznego zlecenia przelewu, którego
    potwierdzenie Pan posiada i które jasno wskazuje na pobranie środków z konta tytułem
    przelewu - (data księgowania) w dniu 29 grudnia 2023 roku. W ubiegłym roku dokonał Pan
    podobnej operacji, to jest 30 grudnia 2024 wpłacił Pan na IKZE kwotę 9388,80 zł. W dniu 8
    stycznia 2025 podmiot prowadzący IKZE zwrócił na Pana konto sumę 8322 zł z tytułu
    przekroczenia limitu wpłat na rok 2024. Środki z tytułu przelewu zleconego 29 grudnia
    2023 roku zostały zaksięgowane na IKZE dopiero w roku 2024. Z tego powodu podmiot
    prowadzący IKZE uznał, że Pana wpłata zlecona 30 grudnia 2024 i zaksięgowana w 2024
    roku powinna być potraktowana jako dopłata do wysokości limitu na rok 2024, a
    nadwyżka podlega zwrotowi.
    Wymaga podkreślenia, że podstawę rozliczenia ulgi związanej z wpłatami na IKZE stanowią
    dowody dokonanych wpłat, tj. dowody dokumentujące poniesienie wydatku, wskazujące
    w szczególności dane identyfikujące podmiot dokonujący wpłaty, jej tytuł oraz kwotę.
    Przede wszystkim dowód ten powinien zawierać datę poniesienia wydatku, co pozwoli
    ustalić prawo do ulgi w danym roku podatkowym.

    W tym miejscu wskazać również należy, że w prawie podatkowym za termin dokonania
    zapłaty uważa się w obrocie bezgotówkowym moment obciążenia rachunku bankowego
    podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej na
    podstawie polecenia przelewu.
    Wynika to z art. 60 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111) który stanowi, że:
      Za termin dokonania zapłaty podatku uważa się w obrocie bezgotówkowym – dzień
      obciążenia rachunku bankowego podatnika, rachunku podatnika w spółdzielczej
      kasie oszczędnościowo-kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w instytucji
      płatniczej, w małej instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego na
      podstawie polecenia przelewu, a w przypadku zapłaty za pomocą instrumentu
      płatniczego innego niż polecenie przelewu, zwanego dalej „innym instrumentem
      płatniczym” – dzień uzyskania potwierdzenia autoryzacji transakcji płatniczej, o
      której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych
      (Dz.U. z 2022 r. poz. 2360).
    Również w doktrynie uznaje się, że w obrocie bezgotówkowym dniem zapłaty jest dzień
    obciążenia rachunku podatnika.
    Jak orzekł Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 26 lutego 2016 r., sygn. akt III AUa 825
    /15:
      „Zauważyć należy, że zgodnie z art. 63c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo
      bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 128 z późn. zm.) polecenie przelewu
      stanowi udzieloną bankowi dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku określoną
      kwotą i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Bank wykonuje dyspozycję dłużnika
      w sposób przewidziany w umowie rachunku bankowego. Zatem dla ustalenia daty
      zapłaty znaczenie ma data obciążenia rachunku, a nie data wystawienia polecenia
      bądź data zwiększenia kwoty na rachunku wierzyciela.”
    W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 19 kwietnia
    2016 r., sygn. akt III AUa 1290/15 stwierdzając, że:
      „Wydanie dyspozycji w bankowości elektronicznej przelewu określonej kwoty na
      konto wierzyciela jest równoznaczne z obciążeniem rachunku dającego zlecenie w
      dniu wydania tej dyspozycji, oczywiście o ile na koncie dłużnika znajdowały się środki
      pozwalające na uznanie rachunku wierzyciela, to jest środki pozwalające na
      realizację przelewu. Skuteczne zlecenie płatnicze w systemie bankowości
      elektronicznej powoduje automatyczne zmniejszenie środków na koncie
      zleceniodawcy o kwotę określoną w tym zleceniu już w momencie przyjęcia
      polecenia przelewu przez bank.
      Powyższe rozważania odnoszące się do definicji przelewu bankowego mogą
      prowadzić tylko do jednego wniosku, że prawidłowa wykładnia mającego
      zastosowanie w sprawie przepisu art. 60 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej pozwala na
      stwierdzenie, że chwilą decydującą o tym, czy składka została zapłacona w terminie
      jest chwila przyjęcia polecenia przelewu przez bank, a nie moment jego księgowania
      – uznania rachunku wierzyciela kwotą określoną w poleceniu przelewu.”
    We wniosku wskazał Pan, że datą złożenia dyspozycji przelewu bankowego jest 29 grudnia
    2023 r, na dowód czego posiada Pan dokument potwierdzający poniesienie powyższego
    wydatku.
    Mając zatem na względzie przedstawione powyżej uregulowania prawne, należy wysnuć
    jednoznaczny wniosek, że skoro dokonał Pan przelewu środków tytułem wpłaty na IKZE w
    dniu 29 grudnia 2023 r., to niezależnie od tego, kiedy instytucja finansowa faktycznie
    zrealizowała dyspozycję i kiedy środki te zostały zaksięgowane na indywidualnym koncie
    zabezpieczenia emerytalnego, należy uznać, że wpłata ta została dokonana 29 grudnia
    2023 r.

    W związku z powyższym, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, przysługiwało Panu prawo do odliczenia wpłaty w kwocie 8322 zł
    dokonanej na IKZE w dniu 29 grudnia 2023 r. w zeznaniu podatkowym za 2023 r.
    Ponadto prawidłowo Pan wskazał, że fakt potraktowania przez IKZE Pana wpłaty jako
    częściowo będącej nadpłatą ponad limit określony dla roku 2024 jest sprawą do
    rozstrzygnięcia między Panem i IKZE i nie stanowi powodu utraty możliwości skorzystania
    z ulgi w roku podatkowym 2024.
    Pana stanowisko jest zatem prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
        ochronnej będzie Pan mógł skorzystać, jeśli zastosuje się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935;
    dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).