Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-1302/09-4/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-03-24
Teza: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi remontowe (remontowo – budowlane) mieszczą się w dziale 45 „Roboty budowlane” Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 1997 r. do której, jak wskazano powyżej, odwołują się przepisy ustawy o VAT. Zatem w przypadku świadczenia usług remontowo - budowlanych obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy o VAT z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych.
Słowa kluczowe: klasyfikacja-Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU); obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; roboty-roboty budowlano-montażowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11.12.2009 r. (data wpływu 14.12.2009 r.), uzupełnionym na wezwanie tut. organu z dnia 23.02.2010 r. (skutecznie doręczone w dniu 03.03.2010 r.) pismem z dnia 05.03.2010 r. (data wpływu 11.03.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.12.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 11.03.2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie wymiany okien, drzwi, remonty w lokalach mieszkalnych i użytkowych i jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca każdą czynność dokumentuje paragonem fiskalnym oraz fakturą VAT. Usługi są płatne gotówką oraz przelewem. Wnioskodawca rozliczał podatek VAT należny na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 19 ust. 1, ust. 4 u.p.t.u.

Wnioskodawca dnia 29.09.2009 r. wystawił fakturę VAT dla zespołu szkół obciążając za wykonane usługi remontowo – budowlane ze sposobem płatności „przelew” – termin płatności 09.10.2009 r. Faktycznie płatność nastąpiła w październiku 2009 r. Powyższa usługa została ujęta w rejestrze sprzedaży we wrześniu i podatek należny został rozliczony w deklaracji VAT za wrzesień 2009 r. Urząd skarbowy przeprowadzając czynności sprawdzające zakwestionował moment powstania obowiązku podatkowego, uzasadniając, że Wnioskodawca winien w tym przypadku zastosować się do art. 19 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), który określa szczególny moment obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia usług budowlano - montażowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku świadczenia usług remontowo – budowlanych (wymiana okien, drzwi, zakładanie rolet, żaluzji itp.) ma zastosowanie art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d, czy zasady ogólne?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, iż rozliczał się z podatku należnego VAT prawidłowo, ponieważ szczególny moment powstania obowiązku podatkowego (art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d u.p.t.u.) dotyczy wyłącznie usług budowlanych i budowlano – montażowych, nie wymienia usług remontowych i konserwacyjnych. Pojęcia „usługa budowlana i usługa budowlano – montażowa” nie są tożsame z pojęciami „usługa remontowa i konserwacyjna” O tym, że pojęcia te nie są tożsame, świadczy treść § 6 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), gdzie wymieniono oprócz usług budowlano – montażowych usługi remontowe i konserwacyjne. Ponieważ użyto dwa pojęcia (usługi budowlano – montażowe i usługi remontowo – konserwacyjne) na gruncie jednego aktu prawnego, nie należy ich utożsamiać. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy , Wnioskodawca uważa, że stosując w swojej działalności usługowo – remontowej zasady ogólne, co do powstania obowiązku podatkowego (art. 19 ust. 1 i ust. 4 u.p.t.u.) postępował prawidłowo.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`). Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych usług turystyki, o których mowa w art. 119. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.10.2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18.03.1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42 poz. 264, ze zm.). Zgodnie więc z klasyfikacją wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z 1997 r., robotami budowlanymi są prace zgrupowane w dziale 45 „Roboty budowlane”, który obejmuje:

1.  prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych,
2.  W dziale tym mieszczą się prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, odbudową i remontem już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną,
3.  instalowanie budynków i budowli z prefabrykatów, instalowanie konstrukcji stalowych.

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2–21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi przez ten podmiot – art. 19 ust. 4 powołanej ustawy. Ustawodawca w art. 19 ust. 13 ww. ustawy, w sposób szczególny uregulował powstanie obowiązku podatkowego dla określonych czynności, wśród których wymienił również usługi budowlane i budowlano-montażowe. Stosownie bowiem do art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie wymiany okien, drzwi, remonty w lokalach mieszkalnych i użytkowych i jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca rozliczał podatek VAT należny na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 19 ust. 1, ust. 4 ustawy o VAT, uważając, iż przepis art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d tejże ustawy dotyczy wyłącznie usług budowlanych i budowlano – montażowych, nie wymienia zaś usług remontowych i konserwacyjnych. Wnioskodawca uważa, że stosując w swojej działalności usługowo – remontowej zasady ogólne, co do powstania obowiązku podatkowego (art. 19 ust. 1 i ust. 4 u.p.t.u.) postępował prawidłowo.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku, stwierdzić należy, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi remontowe (remontowo – budowlane) mieszczą się w dziale 45 „Roboty budowlane” Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 1997 r. do której, jak wskazano powyżej, odwołują się przepisy ustawy o VAT. Zatem w przypadku świadczenia usług remontowo - budowlanych obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy o VAT z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych. Ponadto zaznaczyć należy, iż powołany przez Stronę przepis § 6 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) dotyczy stawki podatku, nie ma zatem zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.