Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.623.2025.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie uznania czynności
wprowadzenia do sieci energetycznej przez Powiat prądu,
który zostanie wyprodukowany w Instalacjach
zamontowanych na dachach budynków szkół za odpłatną
dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT
oraz braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
kwotę podatku naliczonego w całości lub części od wydatków
związanych z realizacją zakupu i montażu paneli
fotowoltaicznych związanych z realizacją zadania
inwestycyjnego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
części
dostawa
instalacja
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności
    wprowadzenia do sieci energetycznej przez Powiat prądu, który zostanie wyprodukowany
    w Instalacjach zamontowanych na dachach budynków szkół za odpłatną dostawę
    towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT oraz braku prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości lub części od wydatków
    związanych z realizacją zakupu i montażu paneli fotowoltaicznych związanych z realizacją
    zadania inwestycyjnego.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Powiat A (dalej: „Powiat” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT.
    Powiat rozpoczął realizację zadania inwestycyjnego pn. „(...)”, które polega na wykonaniu
    robót budowlanych związanych z dostosowaniem pomieszczeń w trzech szkołach, zakupie
    pierwszego wyposażenia pracowni przedmiotowych, będących jednostkami
    organizacyjnymi Powiatu oraz zakupie i montażu instalacji fotowoltaicznych na potrzeby
    dwóch budynków użyteczności publicznej, tj. na potrzeby budynku Szkoły B w (...) oraz
    Szkoły C w (...). W ramach inwestycji Powiat zamierza wykonać ww. Instalacje, będące
    przedmiotem złożonego wniosku. Wydatki związane z realizacją zadania zostaną
    udokumentowane wystawionymi na Powiat przez dostawców/wykonawców fakturami.
    Jednocześnie Powiat wskazuje, iż zadanie związane z zakupem i montażem paneli
    fotowoltaicznych zostanie sfinansowane ze środków zewnętrznych, tj. w celu realizacji
    zadania Powiat otrzymał dofinansowanie w ramach Priorytet 10 „(...)”, Działanie 10.07. –
    Infrastruktura na rzecz aktywnego społeczeństwa, edukacyjna oraz rewitalizacja
    wspierające transformację gospodarki. Projekt otrzymał dofinansowanie w kwocie brutto.
    Powiat otrzymał pismo od Instytucji Zarządzającej, informujące, że przed złożeniem
    wniosku o płatność obejmującego koszty instalacji fotowoltaicznej należy uzyskać
    interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) w związku z
    wątpliwościami związanymi z możliwością częściowego odzyskania podatku VAT od
    wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej przez instalację
    fotowoltaiczną zrealizowaną w ramach projektu.
    Powiat wskazuje, że celem montażu instalacji fotowoltaicznych na dachach budynków
    szkół jest możliwość obniżenia kosztów utrzymania placówek oświatowych poprzez

    zmniejszenie kosztów energii elektrycznej. Zarówno Szkoła B w (...), jak i Szkoła C w (...)
    planują wykorzystywać wyprodukowaną energię wyłącznie na potrzeby własne obiektów.
    Samowystarczalność energetyczna, to kluczowy element gospodarki o obiegu
    zamkniętym, gdzie systemy są zoptymalizowane pod kątem efektywnego wykorzystania
    zasobów.
    Powiat w związku z planowanym montażem instalacji będzie prosumentem energii
    odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródła oraz instalacja ta
    stanowić będzie mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE.
    Przedsiębiorstwo energetyczne, zgodnie z ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
    źródłach energii (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm., dalej: „ustawa o OZE”)
    dokonywać będzie rozliczenia, zgodnie z systemem rozliczeń dla instalacji
    fotowoltaicznych zainstalowanych po 31 marca 2022 r. – tzw. net-biling, tj. wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej
    sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    Wyprodukowany przez ww. instalacje fotowoltaiczne prąd w pierwszej kolejności
    zużywany będzie na potrzeby własne budynków szkół, a w przypadku, gdy szkoły nie
    wykorzystają zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków
    odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to
    niewykorzystane środki stanowić będą nadpłatę, która będzie zwracana w terminie nie
    dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu (zgodnie z ustawą z
    dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii). Zgodnie z art. 4c ust. 6 ustawy o
    OZE, po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
    prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust. 11
    pkt 2 środki umarza się.
    Budynki, na których zostaną zamontowane instalacje stanowią własność Powiatu
    przekazaną w trwały zarząd jednostkom oświatowym, tj. na rzecz Szkoły B w (...) oraz
    Szkoły C w (...). Jednostki te mają zawarte umowy najmu części powierzchni tychże
    budynków na punkty spożywczo-gastronomiczne. Kwoty najmu są określone w ww.
    umowach najmu. Stawka najmu obejmuje również koszty zużytej energii elektrycznej.
    Najemcy są obciążani kosztami najmu na podstawie faktur.
    Powiat wskazuje, iż realizacja zadania należy do zadań własnych Powiatu wynikających z
    przepisów ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 107 ze zm.).
    Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 19 ustawy o samorządzie powiatowym, Powiat
    wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w
    zakresie utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz
    obiektów administracyjnych.
    Powiat poprzez szkoły, będzie wykorzystywać majątek, który powstanie w ramach
    projektu zarówno do działalności podlegającej opodatkowaniu VAT w postaci obciążenia
    korzystających z pomieszczeń w budynkach szkół za koszty eksploatacji lokalu, jak również
    do działalności pozostającej poza zakresem ustawy o VAT, tj. do działalności edukacyjnej.
    Jednocześnie infrastruktura, która powstanie w ramach Inwestycji nie będzie
    wykorzystywana do działalności podlegającej zwolnieniu z VAT.
    Powiat nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przypisania poniesionych
    w ramach Inwestycji wydatków wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT lub
    niepodlegających opodatkowaniu VAT. W związku z tym Powiat dokonał kalkulacji
    proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, tj. tzw. pre-współczynnika VAT w
    oparciu o dane jednostek, które będą administrować majątkiem powstałym w projekcie,
    na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w

    sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r.
    poz. 999).
    Wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane dotyczące obrotu szkół za rok 2024,
    proporcja wyniosła odpowiednio:
    - dla Szkoły B w (...) – 0,1260% (po zaokrągleniu 1%),
    - dla Szkoły C w (...) – 0,6559% (po zaokrągleniu 1%).
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, w przypadku, gdy
    proporcja określona zgodnie z ust. 2-8 nie przekroczyła 2% podatnik ma prawo uznać, że
    proporcja ta wynosi 0%.
    Pytania
    1. Czy wprowadzenie do sieci energetycznej przez Powiat prądu, który zostanie
      wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na dachach budynków szkół, będzie
      stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT?
    2. Czy Powiatowi będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem i montażem Instalacji?
    3. Czy Powiatowi będzie przysługiwało prawo do odliczenia części lub całości podatku od
      towarów i usług (VAT) naliczonego od wydatków związanych z realizacją zakupu i
      montażu paneli fotowoltaicznych związanych z realizacją powyższego zadania
      inwestycyjnego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Wprowadzenie do sieci energetycznej przez Powiat prądu, który zostanie wyprodukowany
    w Instalacjach zamontowanych na budynkach szkół, przy rozliczaniu energii systemem net-
    billing, co do zasady będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się
    osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Wyprodukowany przez instalacje fotowoltaiczne prąd będzie miał związek z działaniem
    Powiatu w sferze publicznoprawnej, tj. zapewnienie prądu dla realizacji zadań własnych
    Powiatu z zakresu edukacji. Celem montażu instalacji fotowoltaicznych jest w tym
    wypadku umożliwienie realizacji zadań edukacyjnych.
    Ponadto, zdaniem Powiatu, przy założeniach, że:

    - zużycie energii elektrycznej na rok 2026 dla Szkoły B w (...) może wynieść 51.635 kWh,
      przy planowanej ilości energii oddanej do sieci rocznie w wysokości 32.798 kWh;
    - zużycie energii elektrycznej na rok 2026 dla Szkoły C w (...) może wynieść 66.686 kWh,
      przy planowanej ilości energii oddanej do sieci rocznie w wysokości 25.839 kWh;
    - w przypadku, gdy szkoły nie wykorzystają zgromadzonych dla danego miesiąca
      kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu, w okresie
      12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowić będą
      nadpłatę, która będzie zwracana w terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca
      następującego po danym miesiącu, a jeżeli po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania
      danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone
      na podstawie przepisu środki umarza się, ilość energii oddanej do sieci jest dużo
      mniejsza niż planowane zużycie energii w poszczególnych jednostkach.
    W sytuacji wyprodukowania przez Instalacje prądu i wprowadzenia go do sieci
    energetycznej Powiat będzie dokonywał na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Ad. 2.
    Powiatowi nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z zakupem i montażem Instalacji.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku
    naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych
    przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, Powiat wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, Powiat wykonuje określone ustawami zadania
    publiczne o charakterze ponadgminnym.
    A w szczególności stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 19 ustawy o samorządzie powiatowym,
    dotyczące utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz
    obiektów administracyjnych.
    W konsekwencji, zdaniem Powiatu, wydatki na realizację Inwestycji służyć będą przede
    wszystkim do wypełniania zadań własnych (niepodlegających ustawie o VAT) nałożonych
    na Powiat przepisami ustawy o samorządzie powiatowym. W zakresie, w którym Szkoła B
    w (...) oraz Szkoła C w (...) mają zawarte umowy najmu części powierzchni tychże

    budynków na punkty spożywczo-gastronomiczne i najemcy są obciążani kosztami najmu
    na podstawie faktur, Powiat będzie prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym, będzie działał w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy.
    Jednakże Powiat nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przypisania
    poniesionych w ramach Inwestycji wydatków wyłącznie do czynności opodatkowanych
    VAT lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. W związku z tym, Powiat dokonał kalkulacji
    proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, tj. tzw. pre-współczynnika VAT w
    oparciu o dane jednostek, które będą administrować majątkiem powstałym w projekcie,
    na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w
    sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r.
    poz. 999).
    Wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane dotyczące obrotu szkół za rok 2024,
    proporcja wyniosła odpowiednio:
    - dla Szkoły B w (...) – 0,1260% (po zaokrągleniu 1%);
    - dla Szkoły C w (...) – 0,6559% (po zaokrągleniu 1%).
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 w zw. art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, w przypadku, gdy
    proporcja określona zgodnie z ust. 2-8 nie przekroczyła 2% podatnik ma prawo uznać, że
    proporcja ta wynosi 0%.
    Dla Powiatu, jako realizatora zadania inwestycyjnego pn. „(...)” – wartość skalkulowanego
    na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w
    sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników pre-współczynnika
    wyniosła 0,0706% (po zaokrągleniu 1%). W związku z faktem, iż Powiat prowadzi także
    działalność zwolnioną z podatku VAT, skalkulowany został również wskaźnik proporcji
    sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy.
    Wartość tego wskaźnika za rok 2024 wyniosła 45%.
    Z uwagi na powyższe wyliczenia Powiat będzie mógł przyjąć, iż pre-współczynnik wynosi
    0% oraz że nie będzie przysługiwało Powiatowi prawo do odliczenia podatku VAT.
    Ad. 3.
    Przy braku możliwości dokładnego określenia związku przedmiotowych wydatków z
    czynnościami opodatkowanymi warunek wynikający z konieczności przypisania
    poniesionych w ramach Inwestycji wydatków wyłącznie do czynności opodatkowanych
    VAT lub niepodlegających opodatkowaniu VAT nie zostanie spełniony. Opierając się na
    wyliczeniach przedstawionych w uzasadnieniu odpowiedzi na pytanie nr 2 co do proporcji,
    o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, tj. tzw. pre-współczynnika VAT oraz
    wskaźnika proporcji sprzedaży, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, Powiat będzie
    mógł przyjąć, iż pre-współczynnik wynosi 0% oraz że nie będzie przysługiwało Powiatowi
    prawo do odliczenia podatku VAT.
    Zbieżne stanowisko zaprezentowano również w interpretacji indywidualnej, sygn. 0113-
    KDIPT1-3.4012.570.2025.1.MWJ, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    stwierdził, że: „z uwagi na fakt, iż wartość pre-współczynnika dla jednostki budżetowej (...),
    której dotyczy ww. inwestycja, skalkulowanego zgodnie z rozporządzeniem, nie przekracza
    2%, to zgodnie z art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, będą mogli Państwo
    przyjąć, iż pre-współczynnik ten wynosi 0%, jak również że nie będzie przysługiwało
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego od ww. wydatków”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

    - prawidłowe – w zakresie uznania czynności wprowadzenia do sieci energetycznej przez
      Powiat prądu, który zostanie wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na
      dachach budynków szkół za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
      podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    - nieprawidłowe – w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego w całości lub części od wydatków związanych z realizacją
      zakupu i montażu paneli fotowoltaicznych związanych z realizacją zadania
      inwestycyjnego (pytanie oznaczone we wniosku nr 2 i 3);

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
        towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
        art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.

    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
        Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
        te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami
        prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
        wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z
    którym:
        Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
        nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
        transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
        należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
        transakcjami.
        Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
        transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
        gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
        konkurencji. (...)
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o

    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.):
      Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na
      własną odpowiedzialność.
    Natomiast na podstawie 4 ust. 1 pkt 19 cyt. ustawy:
      Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze
      ponadgminnym w zakresie utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń
      użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    Realizacja zadań własnych powiatu następować może także w drodze dostawy towarów i
    świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw towarów i
    świadczenia usług co do zasady odpłatnych). Powiat, w celu wypełnienia nałożonych na
    niego zadań, organizuje warunki dla innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w
    obrocie gospodarczym.
    Należy w tym miejscu wskazać, że jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.
    o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej
    ustawą o OZE:
        Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
    elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu
    znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie
    większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż
    50 kW.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
        Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
    elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
    mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
    odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
    przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na
    podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z
    2023 r. poz. 773).
    Według art. 3 ustawy o OZE:
        Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
        elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach
        i warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
        wytwarzania energii elektrycznej:
        1) w mikroinstalacji;

        2) w małej instalacji;
        3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
        4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
        Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
        elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec
        ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne
        przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
        mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
        1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
        2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
        Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
        elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
        2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
        energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
        sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
        dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r.,
        z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii
        elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
        Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
        odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d,
        na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru
        ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii
        odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
        Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym
        mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych
        zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób
        określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną
        w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
        Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
        elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
        ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
        rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
        Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
        jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta

        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
    1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
    2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
      zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał
      sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
    - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U.
      z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, przepis art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
        W przypadku gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa
        w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa
        w ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu procent
        wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym,
        którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
        W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
        odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
        wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca
        2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4
        ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi
        iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
        W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
        odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię
        elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
        w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i

        stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
        rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
        odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
        ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
        to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
        okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
        prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
        energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
      których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
      ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
      elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
      zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla
      wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości
      energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez
      prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
      prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem
      Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej
      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
      kalendarzowym.
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
      prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust.
      11 pkt 2 środki umarza się.
    7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
      najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
    8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego

      niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany
      tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i
      korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
    9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość
      energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej
      lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o
      którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się
      odpowiednio.
    10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9,
      wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej ustalanej
      dla czerwca 2022 r., zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Zgodnie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
    Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
    którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej:
    1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                  4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez tego
      prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem
      ust. 3;
    2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło po
      raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
    3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym
                  4mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31
      grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r.
      zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką
      samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym
      mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów
      w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020
      (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego programu
      operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust.
      6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
        Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
        1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
        sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
        podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
    W świetle art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
        Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że
        rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
        prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
        odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
        umowy sprzedaży.
    Jednocześnie zauważenia wymaga, że do 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (t.

    j. Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · Powiat jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    · Powiat rozpoczął realizację zadania inwestycyjnego pn. „(...)”, które polega na wykonaniu
      robót budowlanych związanych z dostosowaniem pomieszczeń w trzech szkołach,
      zakupie pierwszego wyposażenia pracowni przedmiotowych będących jednostkami
      organizacyjnymi Powiatu oraz zakupie i montażu instalacji fotowoltaicznych na
      potrzeby dwóch budynków użyteczności publicznej, tj. na potrzeby budynku Szkoły B
      w (...) oraz Szkoły C w (...).
    · Wydatki związane z realizacją zadania zostaną udokumentowane wystawionymi na
      Powiat przez dostawców/wykonawców fakturami.
    · Celem montażu instalacji fotowoltaicznych na dachach budynków szkół jest możliwość
      obniżenia kosztów utrzymania placówek oświatowych poprzez zmniejszenie kosztów
      energii elektrycznej. Zarówno Szkoła B w (...), jak i Szkoła C w (...), które planują
      wykorzystywać wyprodukowaną energię wyłącznie na potrzeby własne obiektów.
    · Powiat w związku z planowanym montażem instalacji będzie prosumentem energii
      odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródła oraz instalacja
      ta stanowić będzie mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE.
    · Przedsiębiorstwo energetyczne, zgodnie z ustawą o odnawialnych źródłach energii
      dokonywać będzie rozliczenia, zgodnie z systemem rozliczeń dla instalacji
      fotowoltaicznych zainstalowanych po 31 marca 2022 r. – tzw. net-biling, tj. wartości
      energii elektrycznej wprowadzonej do sieci wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    · Wyprodukowany przez ww. instalacje fotowoltaiczne prąd w pierwszej kolejności
      zużywany będzie na potrzeby własne budynków szkół, a w przypadku, gdy szkoły nie
      wykorzystają zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków
      odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w tym miesiącu, w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowić będą nadpłatę, która będzie
      zwracana w terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym
      miesiącu.
    · Budynki, na których zostaną zamontowane instalacje stanowią własność Powiatu
      przekazaną w trwały zarząd jednostkom oświatowym, tj. na rzecz Szkoły B w (...) oraz
      Szkoły C w (...). Jednostki te mają zawarte umowy najmu części powierzchni tychże
      budynków na punkty spożywczo-gastronomiczne. Kwoty najmu są określone w ww.
      umowach najmu. Stawka najmu obejmuje również koszty zużytej energii elektrycznej.
      Najemcy są obciążani kosztami najmu na podstawie faktur.
    · Realizacja zadania należy do zadań własnych powiatu wynikających z przepisów ustawy
      o samorządzie powiatowym, zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 19 ustawy o
      samorządzie powiatowym, Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o
      charakterze ponadgminnym w zakresie utrzymania powiatowych obiektów i urządzeń
      użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
    · Powiat nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przypisania
      poniesionych w ramach Inwestycji wydatków wyłącznie do czynności opodatkowanych
      VAT lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. W związku z tym Powiat dokonał
      kalkulacji proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, tj. tzw. pre-
      współczynnika VAT w oparciu o dane jednostek, które będą administrować majątkiem
      powstałym w projekcie, na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów w

      sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
      celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    · Wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane dotyczące obrotu szkół za rok 2024,
      proporcja wyniosła odpowiednio: dla Szkoły B w (...) – 0,1260% (po zaokrągleniu 1%), a
      dla Szkoły C w (...) – 0,6559% (po zaokrągleniu 1%).
    Wątpliwości Państwa w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy wprowadzenie do sieci
    energetycznej przez Powiat prądu, który zostanie wyprodukowany w Instalacjach
    zamontowanych na dachach budynków szkół, będzie stanowiło odpłatną dostawę
    towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Należy zaznaczyć, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o
    podatku od towarów i usług, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym
    energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
    jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie
    zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług
    definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np.
    zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
        „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
        lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
        pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
        elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
        drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze
        stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz
    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności,
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie z dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej wyprodukowanej w
    instalacjach fotowoltaicznych, o których mowa we wniosku należy rozpatrywać więc jako
    działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy za
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie

    występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na
    podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – bowiem będą Państwo dokonywać dostawy energii
    elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy publicznej, lecz na
    podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą energii elektrycznej.
    W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi
    sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania
    (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4
    ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej ceny energii
    elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla
    danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej
    niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    odnawialnych źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, będą Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie
    Państwu przysługiwało wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości
    energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może
    pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z
    tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na
    rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii
    elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii
    elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – czynny podatnik VAT, poprzez wprowadzanie
    energii wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych do sieci energetycznej, będą
    dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej ww. mikroinstalacjach.
    W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Państwa prądu, który zostanie w
    ramach projektu wyprodukowany w instalacjach fotowoltaicznych na dachach budynków
    ww. szkół, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.

    Podsumowując należy stwierdzić, że wprowadzenie do sieci energetycznej przez Powiat
    prądu, który zostanie wyprodukowany w Instalacjach zamontowanych na dachach
    budynków szkół, będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego w całości lub części od wydatków związanych z realizacją
    zakupu i montażu paneli fotowoltaicznych związanych z realizacją zadania inwestycyjnego
    pn. „(...)”.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy, w myśl którego:
        W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
        opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
        art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
        Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
        otrzymywanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
        W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
        wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
        działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma
        zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 –
        w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług
        w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku
        naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
        zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
        proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
        działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:

        Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
        podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Na podstawie art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
        1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących
          prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
        2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
          przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
          działalnością;
        3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
          działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
          działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
          charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
          działalności innej niż gospodarcza;
        4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
          ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
          gospodarczej i poza tą działalnością.
    Według art. 86 ust. 2d ustawy:
        W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
        2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    W oparciu o art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W świetle art. 86 ust. 2h ustawy:
        W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
        przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
        wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
        odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
        niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
        proporcji.
    Na mocy art. 86 ust. 22 ustawy:
        Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
        określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
        najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników

        działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
        których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
        określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
        niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
        Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji” oraz
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Na podstawie§ 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
        b) jednostkę budżetową,
        c) zakład budżetowy.
    Jak stanowi § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zaproponowane metody mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z
    tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej
    oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Przepis art. 86 ust. 2a ustawy odnosi się do sytuacji, gdy podatnik nabywa towary i usługi,
    przeznaczone do wykorzystywania zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z
    określonymi wyjątkami, które przepis ten wskazuje). Natomiast gdy podatnik w ramach
    działalności gospodarczej wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i
    usług oraz zwolnione z opodatkowania, powinien stosować uregulowania zawarte w art.
    90 ustawy. Stanowią one uzupełnienie przepisów art. 86 ustawy.
    Jeśli zakupy są bezpośrednio związane z działalnością opodatkowaną, podatnik, na
    podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność

    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy
    (tzw. pre-współczynnik) oraz – w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od
    podatku – w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    W myśl art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    W świetle art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W oparciu o art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    Ponadto, stosownie do art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
      1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Jak wynika z art. 90 ust. 10 pkt 2 w związku z art. 86 ust. 2g ustawy, jeżeli proporcja nie
    przekroczy 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać
    odliczeń podatku naliczonego. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia
    podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej

    proporcji. W powyższej sytuacji bowiem podatnik ma prawo wyboru, czy dokona on
    odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i nie odliczy
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i
    usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w
    ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z czynnościami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług
    związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności
    gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego
    związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania.
    Na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy w sytuacji, gdy przypisanie nabywanych towarów i
    usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego
    oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej – „sposób określenia proporcji”.
    Wskazali Państwo, że przedmiotem złożonego wniosku w ramach inwestycji pn. „(...)” są
    ww. Instalacje – stanowiące mikroinstalacje w rozumieniu art. 2 pkt. 19 ustawy o OZE –
    które zamierzają Państwo wykonać na potrzeby dwóch budynków użyteczności publicznej,
    tj. Szkoły B w (...) oraz Szkoły C w (...).
    Z treści wniosku wynika, że budynki, na których zostaną zamontowane instalacje
    fotowoltaiczne stanowią własność Powiatu przekazaną w trwały zarząd jednostkom
    oświatowym, tj. na rzecz Szkoły B w (...) oraz Szkoły C w (...).
    Odnosząc się do wydatków ponoszonych w zakresie zakupu i montażu ww. Instalacji na
    dachach dwóch budynków szkół w ramach projektu, należy zauważyć, że zamontowane
    instalacje fotowoltaiczne będą służyć do produkcji prądu, którego dostawa będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o
    podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnienia
    od podatku dla dostawy prądu.
    Zatem wydatki związane z zakupem i montażem Instalacji (tj. zakupem i montażem paneli
    fotowoltaicznych) będą wykorzystywane przez Państwa jednostki organizacyjne zarówno
    do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, jak i do czynności opodatkowanych,
    natomiast nie będą wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT.
    Należy więc stwierdzić, że w związku z ponoszeniem wydatków na zakup i montaż
    Instalacji (paneli fotowoltaicznych), w sytuacji gdy Gmina będzie miała możliwość
    przyporządkowania wydatków do poszczególnych rodzajów działalności, tj. do działalności

    gospodarczej (do czynności opodatkowanych) i do działalności innej niż gospodarcza, to
    Gminie przysługiwać będzie pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i
    usług. Nie będzie przysługiwać Gminie natomiast prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w stosunku do ww. wydatków poniesionych na towary i usługi
    wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy Gmina nie będzie miała możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na zakup i montaż Instalacji (paneli fotowoltaicznych) w całości do działalności
    gospodarczej, to na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy będzie przysługiwało Gminie prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie w
    jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne
    ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie
    sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Ponadto, w opisie sprawy wskazali Państwo, że dokonali kalkulacji proporcji, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, tj. tzw. pre-współczynnika VAT w oparciu o dane jednostek,
    które będą administrować majątkiem powstałym w projekcie, na podstawie przepisów
    Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników. Wyliczona w oparciu o ww. przepisy oraz dane
    dotyczące obrotu szkół za rok 2024, proporcja wyniosła odpowiednio: dla Szkoły B w (...) –
    0,1260% (po zaokrągleniu 1%), a dla Szkoły C w (...) – 0,6559% (po zaokrągleniu 1%).
    Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma prawo
    uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada
    ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o
    której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak – jak już wskazano – że
    wskaźnik, który nie przekroczy 2% będzie pozbawiał podatnika prawa do odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W takiej sytuacji podatnik ma
    prawo wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też
    zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego.
    Należy wskazać, że jeżeli wyliczone przez Państwa proporcje, o których mowa w art. 86
    ust. 2a ustawy, tj. tzw. pre-współczynniki VAT w oparciu o dane jednostek, które będą
    administrować majątkiem powstałym w projekcie, na podstawie przepisów
    Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników nie przekroczą 2% i uznają Państwo, że pre-
    współczynniki wynoszą 0%, mają Państwo prawo zrezygnować z prawa do odliczenia
    podatku naliczonego dotyczącego wydatków poniesionych na zakup i montaż Instalacji
    (paneli fotowoltaicznych).
    Zatem, w rozpatrywanej mają Państwo prawo uznać, iż pre-współczynniki wynoszą 0%.
    Nie zmienia to jednak faktu, że nadal będzie przysługiwało Państwu prawo do
    częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na zakup i montaż instalacji
    fotowoltaicznej na wskazanych we wniosku dwóch budynkach oświatowych Powiatu.
    Podsumowanie
    Powiatowi będzie przysługiwało prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem i montażem
    paneli fotowoltaicznych na dwóch budynkach użyteczności publicznej, tj. budynku Szkoły
    B w (...) oraz Szkoły C w (...) w ramach realizacji zadania inwestycyjnego pn. „(...)” w części,
    w jakiej ww. wydatki będą związane z wykonywanymi przez Państwa czynnościami
    opodatkowanymi, przy zastosowaniu pre-współczynnika obliczonego odpowiednio dla
    poszczególnych jednostek oświatowych objętych realizacją inwestycji, stosownie do art. 86

    ust. 2a-2h ustawy oraz przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r. Zauważyć przy tym należy, że prawo do odliczenia będzie przysługiwało pod
    warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 i nr 3 jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan faktyczny od przedstawionego we wniosku opisu sprawy interpretacja nie
    wywoła skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej informuję, że
    została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku,
    które – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – nie zostały objęte pytaniami nie
    mogą być rozpatrzone. W myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Moją rolą jest wyłącznie interpretacja przepisów prawa podatkowego, a nie badanie
    poprawności dokonanych wyliczeń i podanych kwot, zatem w niniejszej interpretacji nie
    dokonywałem oceny poprawności wyliczenia pre-współczynników.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.