Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1093/11/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-01-11
Teza: Rozliczenie usług nabywanych w krajach Unii Europejskiej.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; świadczenie-miejsce świadczenia usług; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 września 2011r. (data wpływu 29 września 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 grudnia 2011r. (data wpływu 19 grudnia 2011r.) oraz pismem, które wpłynęło o tut. organu w dniu 2 stycznia 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia usług nabywanych w krajach Unii Europejskiej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia usług nabywanych w krajach Unii Europejskiej.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 grudnia 2011r. (data wpływu 19 grudnia 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 6 grudnia 2011r. znak: IBPP2/443-1093/11/ASz oraz pismem, które wpłynęło o tut. organu w dniu 2 stycznia 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest polskim przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą na terenie Polski. Firma Wnioskodawcy jest zwolniona z VAT ze względu na niski obrót nie przekraczający 150.000 zł i Wnioskodawca rozlicza się według skali podatkowej. Sporadycznie Wnioskodawca będzie korzystał z usług zakupionych poza granicami Polski, jak np. obsługa strony internetowej, szkolenia, marketing i reklama oraz doradztwo finansowe. Zakup usług będzie dokonywany od firm, których siedziba znajduje się na terenie Unii Europejskiej, a sprzedający nie ma siedziby na terenie Polski.

W piśmie z dnia 15 grudnia 2011r. Wnioskodawca dodatkowo wskazał, iż sporadycznie będzie korzystał z usług zakupionych poza granicami Polski, np. obsługa strony internetowej firmy Wnioskodawcy przez firmę z Wielskiej Brytanii, zakup szkoleń on-line poprzez skype i inne portale, reklama firmy Wnioskodawcy na rynku Brytyjskim, szkolenia stacjonarne kilkudniowe z zakresu marketingu i reklamy oraz obsługi klienta odbywające się w siedzibie firmy w Wielkiej Brytanii. Usługi będą zakupione przez firmę Wnioskodawcy.

W piśmie, które wpłynęło o tut. organu w dniu 2 stycznia 2012r., Wnioskodawca wskazał, iż podatnicy sprzedający usługi, o których mowa we wniosku, są podatnikami nieposiadającymi siedziby ani stałego miejsca zamieszkania lub też stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 15 grudnia 2011r.):

Czy w związku z zakupem usług od zagranicznej firmy posiadającej siedzibę w Unii Europejskiej, lecz nieposiadającej siedziby w Polsce, Wnioskodawca jest zobowiązany dodatkowo odprowadzić podatek VAT w Polsce od zakupionej usługi?

Wnioskodawca nie oczekuje interpretacji w sprawie stawki VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy (sformułowane w piśmie z dnia 15 grudnia 2011r.):

Wnioskodawca nie powinien odprowadzać dodatkowego podatku VAT, ponieważ nie jest czynnym podatnikiem VAT w Polce, natomiast powinien odprowadzić sprzedający w swoim kraju gdzie znajduje się jego siedziba.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest polskim przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą na terenie Polski. Firma Wnioskodawcy jest zwolniona z VAT ze względu na niski obrót nieprzekraczający 150.000 zł i Wnioskodawca rozlicza się według skali podatkowej. Sporadycznie Wnioskodawca będzie korzystał z usług zakupionych poza granicami Polski, jak np. obługa strony internetowej, szkolenia, marketing i reklama oraz doradztwo finansowe. Zakup usług będzie dokonywany od firm, których siedziba znajduje się na terenie Unii Europejskiej, a sprzedający nie ma siedziby na terenie Polski. Wnioskodawca będzie korzystał z usług takich jak: obsługa strony internetowej firmy Wnioskodawcy przez firmę z Wielskiej Brytanii, zakup szkoleń on-line poprzez skype i inne portale, reklama firmy Wnioskodawcy na rynku Brytyjskim, szkolenia stacjonarne kilkudniowe z zakresu marketingu i reklamy oraz obsługi klienta odbywające się w siedzibie firmy w Wielkiej Brytanii. Usługi będą zakupione przez firmę Wnioskodawcy. Podatnicy sprzedający usługi, o których mowa we wniosku, są podatnikami nieposiadającymi siedziby ani stałego miejsca zamieszkania lub też stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski.

W przypadku świadczenia usług, kwestią kluczową dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania Rozdziału 3 „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
    *   podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    *   osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W oparciu o zasadę ogólną zawartą w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajdują się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności (art. 28b ust. 2 ustawy).

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż firmy posiadające siedziby poza terytorium kraju, świadczą usługi na rzecz Wnioskodawcy zdefiniowanego w art. 28a ustawy.

Dokonując analizy przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy zastrzeżenia nie mają zastosowania, zatem miejsce świadczenia usług będących przedmiotem pytania, ustalane jest na podstawie zasady ogólnej wyrażonej w tym przepisie.

Reasumując, miejscem świadczenia, a tym samym miejscem opodatkowania usług świadczonych przez firmy mające siedzibę w krajach Unii Europejskiej na rzecz Wnioskodawcy, jest Polska.

Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju.

W świetle art. 17 ust. 1a ustawy o VAT, przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 stosuje się również w przypadku, gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności lub inne miejsce prowadzenia działalności usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.

Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od podatku, ponieważ wartość sprzedaży, której dokonuje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nie przekracza wartości 150.000 zł.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1 (art. 113 ust. 9 ustawy).

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca (…).

W związku z powyższym, Wnioskodawca zobowiązany jest do rozliczenia importu usług z tytułu usług świadczonych przez firmę z Wielskiej Brytanii na jego rzecz.

Według art. 103 ust. 3 ustawy, w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 9 i 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca jest zobowiązany każdorazowo zadeklarować i odprowadzić do urzędu skarbowego podatek należny od usługi pochodzącej z importu, w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego – zgodnie z art. 103 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Na mocy art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy nabywają usługi, do których stosuje się art. 28b, jeżeli usługi te stanowiłyby u nich import usług.

Wobec powyższego, Wnioskodawca z tytułu nabycia usług, do których stosuje się art. 28b ustawy, stanowiących dla niego import usług, ma obowiązek zarejestrowania się jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 97 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 9 ustawy, w przypadku gdy podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 nie mają obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, deklarację podatkową składa się w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych – na podstawie art. 99 ust. 14 ustawy – określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3 i 8-11, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w celu umożliwienia rozliczenia podatku.

Powyższa delegacja zrealizowana została poprzez wydanie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 211, poz. 1333 ze zm.).

Zgodnie z § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, określa się wzór deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług od importu usług lub dostawy, dla której podatnikiem jest nabywca (VAT-9M), o której mowa w art. 99 ust. 9 ustawy, wraz z objaśnieniami, stanowiący załącznik nr 6 do rozporządzenia.

Wobec powyższego, Wnioskodawca korzystający ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, zobowiązany jest do składania deklaracji podatkowej VAT-9M w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, w której wykazuje import usług w związku z nabyciem usług od firmy mających siedziby poza granicami Polski.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż nie powinien on odprowadzać dodatkowego podatku VAT, ponieważ nie jest czynnym podatnikiem VAT w Polce, natomiast powinien odprowadzić sprzedający w swoim kraju gdzie znajduje się jego siedziba, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.