Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-954/12-3/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-17
Teza: Wnioskodawca będzie mógł odliczyć podatek VAT naliczony wynikający z faktury VAT wystawionej przez Korzystającego, dotyczącej części przypadającej na Wnioskodawcę Prowizji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27.09.212r. (data wpływu 27.09.2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dotyczącej przypadającej na Wnioskodawcę prowizji - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.09.2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dotyczącej przypadającej na Wnioskodawcę prowizji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. („Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m.in. wynajmu, dzierżawy i leasingu. Wnioskodawcy przysługuje 50% udziału we własności oraz użytkowaniu wieczystym działek gruntu położonych w P., a także 50% udziału we własności budynków, budowli oraz innych urządzeń wzniesionych na tych działkach, stanowiących łącznie centrum handlowe (zwane dalej: „Nieruchomością”).

Wnioskodawca oraz inna spółka, której przysługuje pozostałe 50% udziału w Nieruchomości (dalej łącznie z Wnioskodawcą: „Finansujący”), zawarli jako finansujący w 2004 r., umowę leasingu operacyjnego oraz umowę zobowiązującą do sprzedaży Przedmiotu Leasingu (dalej „Umowa Leasingu”) ze spółką P. S.A. jako korzystającym (dalej: Korzystający).

W ramach powyższej operacji, po spełnieniu się warunków wejścia w życie leasingu określonych w Umowie Leasingu, Finansujący w 2005 r. nabyli Nieruchomość od Korzystającego oraz jednocześnie oddali ją Korzystającemu do odpłatnego używania i pobierania pożytków w ramach Umowy Leasingu (tzw. leasing zwrotny) na okres 15 lat (dalej: „Podstawowy Okres Leasingu”). Na koniec Podstawowego Okresu Leasingu, zgodnie z Umową Leasingu, na żądanie Finansujących lub Korzystającego, nastąpi zbycie Nieruchomości na rzecz Korzystającego po zdefiniowanej w Umowie Leasingu cenie ( przypadku naniesień na grunt — niższej od ich wartości początkowej, a w przypadku gruntów — równej ich wartości początkowej) (dalej: „Cena Sprzedaży po Upływie Leasingu”). W dniu 22 września 2005 r., jeszcze przed datą nabycia Nieruchomości przez Finansujących oraz rozpoczęciem leasingu, Finansujący oraz Korzystający zawarli porozumienie (dalej: „Porozumienie”), zgodnie z którym w przypadku znalezienia przez Korzystającego podmiotu zainteresowanego nabyciem Nieruchomości w trakcie Podstawowego Okresu Leasingu (dalej: „Kupujący”), Finansujący zgodzą się na sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego wskazanego przez Korzystającego, przy spełnieniu wskazanych w Porozumieniu warunków (w związku z taką sprzedażą Umowa Leasingu zostałaby rozwiązana).

Jeden z warunków dotyczy ceny sprzedaży na rzecz Kupującego — powinna ona odpowiadać wartości rynkowej nieruchomości na dzień złożenia oferty oraz nie powinna być niższa niż suma m.in.:

1.  Wszystkich zaległych opłat leasingowych i innych kwot wymagalnych, lecz nie zapłaconych przez Korzystającego na dzień rozwiązania Umowy Leasingu wraz z należnymi odsetkami.
2.  Wszystkich opłat leasingowych, które, gdyby Nieruchomość nie została sprzedana na rzecz Kupującego, byłyby należne na rzecz Finansujących za pozostałą część Podstawowego Okresu Leasingu, powiększonych o Cenę Sprzedaży po Upływie Leasingu, zdyskontowanych z zastosowaniem stopy procentowej odpowiadającej kosztowi finansowania (EURIBOR).
3.  Kosztów i innych dodatkowych obciążeń, w tym również podatkowych, poniesionych przez Finansujących na skutek sprzedaży Nieruchomości oraz/lub przedterminowego rozwiązania Umowy Leasingu.

\- (określony powyżej minimalny poziom ceny sprzedaży Nieruchomości, zaspakajający interes ekonomiczny Finansujących, zwany będzie dalej: „Wynagrodzeniem Finansujących”).

Wnioskodawcy przysługiwać będzie część Wynagrodzenia Finansujących, zasadniczo odpowiadająca jego udziałowi we własności / użytkowaniu wieczystym Nieruchomości (choć może się okazać, że udziały Finansujących w Wynagrodzeniu Finansujących nie będą identyczne).

W przypadku sprzedaży przez Finansujących Nieruchomości zgodnie z Porozumieniem, w związku z podjęciem przez Korzystającego aktywnych działań związanych z poszukiwaniem nabywcy Nieruchomości i doprowadzeniem do zawarcia umowy sprzedaży Nieruchomości oraz uzyskania akceptowalnej dla wszystkich stron Porozumienia ceny sprzedaży Nieruchomości należnej od Kupującego, Korzystającemu należna będzie od Finansujących prowizja w wysokości różnicy pomiędzy ceną zapłaconą przez Kupującego na rzecz Finansujących a Wynagrodzeniem Finansujących (dalej: „Prowizja”).

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na kontekst ekonomiczny powyższych operacji — tj. leasingu zwrotnego oraz sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego. Celem leasingu zwrotnego jest zapewnienie Korzystającemu finansowania. Zatem, zysk Finansujących z leasingu zwrotnego to ekonomiczne wynagrodzenie z tytułu udzielonego finansowania, czyli fragment części odsetkowej odpowiadający marży Finansujących. Z uwagi na konstrukcję prawną leasingu, formalnie właścicielem Nieruchomości są Finansujący, jednakże z ekonomicznego punktu widzenia Nieruchomością dysponuje Korzystający, który wraz z zakończeniem leasingu będzie uprawniony do formalnego nabycia Nieruchomości za Cenę Sprzedaży po Upływie Leasingu. W konsekwencji, jeżeli w trakcie trwania leasingu dojdzie do wzrostu wartości Nieruchomości, jedynym ekonomicznym beneficjentem tego wzrostu powinien być Korzystający (jako ekonomiczny właściciel Nieruchomości). Sytuację tę można porównać do przypadku, w którym bank udzielający kredytu na zakup nieruchomości zainteresowany jest uzyskaniem zwrotu kwoty kredytu wraz odsetkami i nie partycypuje we wzroście wartości nieruchomości — korzyści z tytułu wzrostu wartości nieruchomości należne są bowiem kredytobiorcy i realizują się np. w momencie sprzedaży przez niego nieruchomości.

W świetle powyższego, Finansujący oraz Korzystający zawarli Porozumienie, którego ekonomiczny sens zakłada, iż część ceny sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego stanowiąca zwrot kwoty finansowania wraz z wynagrodzeniem z tytułu tego finansowania (opisane szerzej powyżej) należna będzie Finansującym, natomiast pozostała kwota powinna przypaść ekonomicznemu właścicielowi Nieruchomości, czyli Korzystającemu. Warto zaznaczyć, że sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego w trakcie trwania Umowy leasingu, jak i następujące po niej rozliczenia między Korzystającym i Finansującymi wynikające z Porozumienia są korzystne zarówno dla Finansujących, jak i Korzystającego. Mianowicie, Finansujący uzyskają cenę sprzedaży Nieruchomości (w tym, Wynagrodzenie Finansujących), bez konieczności oczekiwania na zakończenie Umowy Leasingu. Z kolei, Korzystający uzyska znaczną kwotę w postaci Prowizji, którą uzyskałby dopiero w razie nabycia Nieruchomości po zakończeniu umowy Leasingu i jej dalszej odsprzedaży na rzecz podmiotu trzeciego. Wnioskodawca zakłada, że wartość Nieruchomości w momencie jej sprzedaży na rzecz Kupującego będzie znacznie wyższa od jej wartości z 2004/2005 roku. W efekcie, wypłacana przez Finansujących na rzecz Korzystającego Prowizja będzie stanowiła istotny procent ceny sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego.

Wnioskodawca zaznacza ponadto, iż możliwe jest, że Korzystający dokona cesji praw do Prowizji na rzecz innego podmiotu (spółki lub funduszu niepowiązanej kapitałowo lub osobowo z Finansującymi). W takim przypadku Finansujący dokonają wypłaty Prowizji na rzecz nabywcy praw do Prowizji (Korzystający, jak i ewentualny nabywca praw do Prowizji zwani będą dalej: „Podmiotem Uprawnionym do Prowizji”).

Wnioskodawca pragnie dodać, że spodziewa się otrzymania od Korzystającego faktury VAT dotyczącej Prowizji w części przypadającej na Wnioskodawcę. Finansujący zamierzają skorzystać z opcji opodatkowania VAT sprzedaży Nieruchomości na rzecz

Kupującego, spełniając warunki wymienione w art. 43 ust. 10 i 11 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Finansujący oraz Korzystający nie są w żaden sposób powiązani ze sobą kapitałowo lub osobowo.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie mógł odliczyć podatek VAT naliczony wynikający z faktury VAT wystawionej przez Korzystającego, dotyczącej części przypadającej na Wnioskodawcę Prowizji ?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż będzie mógł odliczyć podatek VAT naliczony wynikający z faktury VAT wystawionej przez Korzystającego, dotyczącej części przypadającej na Wnioskodawcę Prowizji.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle powyższych przepisów, zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Korzystającego, dotyczącej części przypadającej na Wnioskodawcę Prowizji.

Zdaniem Wnioskodawcy, na mocy Porozumienia, Finansujący nabędą od Korzystającego usługę polegającą na wyszukaniu przez Korzystającego podmiotu zainteresowanego zakupem od Finansujących Nieruchomości (pośrednictwo przy sprzedaży Nieruchomości). Niewątpliwie, bez aktywnego działania ze strony Korzystającego, w szczególności w zakresie wyszukiwania potencjalnych nabywców Nieruchomości, prezentacji im oferty sprzedaży Nieruchomości oraz negocjacji z nimi warunków sprzedaży Nieruchomości, nie dojdzie do sprzedaży tej Nieruchomości w przyszłości. Zatem, z uwagi na fakt, że Finansujący, w tym Wnioskodawca, są właścicielami Nieruchomości i to oni otrzymają cenę sprzedaży Nieruchomości (w tym, Wynagrodzenie Finansujących), będą oni bezsprzecznie beneficjentami usługi świadczonej przez Korzystającego.

W konsekwencji, zakładając, że sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT, zaś nabycie usługi pośrednictwa od Korzystającego jest okolicznością umożliwiającą sprzedaż Nieruchomości, podatek VAT naliczony poniesiony przy nabyciu usługi pośrednictwa od Korzystającego wiąże się bezpośrednio z czynnościami opodatkowanymi VAT Wnioskodawcy. W konsekwencji, podatek VAT naliczony wynikający faktury VAT wystawionej przez Korzystającego, dokumentującej usługę świadczoną przez Korzystającego będzie podlegał odliczeniu po stronie Finansujących, w tym Wnioskodawcy.

Powyższej konkluzji nie zmienia fakt, że Prowizja płatna na rzecz Korzystającego będzie stanowiła istotny procent ceny sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego. Zgodnie bowiem ze wskazaną w opisie zdarzenia przyszłego ekonomiką Umową Leasingu i sprzedaży Nieruchomości, Wnioskodawca, jako podmiot finansujący Korzystającego jest zainteresowany uzyskaniem zwrotu finansowania udzielonego Korzystającemu wraz z dodatkowym wynagrodzeniem. Natomiast, pozostała część ceny sprzedaży uzyskana od Kupującego, wynikająca głównie z niezależnego od stron wzrostu wartości Nieruchomości, powinna przypaść ekonomicznemu właścicielowi Nieruchomości, czyli Korzystającemu. W oparciu o takie właśnie założenie ekonomiczne skalkulowana została Prowizja należna Korzystającemu z tytułu usługi pośrednictwa w zbyciu nieruchomości. Zapewnia ono obu nie powiązanym ze sobą kapitałowo stronom (Finansującym i Korzystającemu) oczekiwane przez nich korzyści biznesowe.

Dodatkowo, możliwość odliczenia przez Wnioskodawcę podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Korzystającego nie jest w żaden sposób ograniczone ewentualną cesją przez Korzystającego prawa do Prowizji na rzecz innego podmiotu. Cesja ta prowadzi jedynie do zmiany podmiotu, na rzecz którego powinna nastąpić płatność Prowizji. Rozliczenia pomiędzy Korzystającym a podmiotem nabywającym prawo do Prowizji nie wpływają w żaden sposób na fakt, że podmiotem świadczącym zgodnie z Porozumieniem usługę pozostanie Korzystający.

Podsumowując, w świetle przedstawionej powyżej argumentacji, faktura wystawiona przez Korzystającego będzie dokumentowała świadczenie usługi, która zostanie nabyta przez Finansujących w celu dokonania sprzedaży Nieruchomości na rzecz Kupującego. Nie zachodzi także żadna okoliczność wyłączająca prawo do odliczenia VAT na podstawie art. 88 ustawy o VAT. W efekcie, zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury VAT wystawionej przez Korzystającego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Organ podatkowy zaznacza, że niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podmiotu, który o nią wystąpił i nie wywiera żadnych skutków dla pozostałych udziałowców w ww. Nieruchomości.

Organ podatkowy informuje ponadto, iż w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych sprawa zostanie rozpatrzona odrębnie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.