Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.993.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-08
Teza: Zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
29 lit. a) ustawy dla świadczonych szkoleń BHP realizowanych
dla pracowników branży wiatrowej.
Słowa kluczowe: BHP (bezpieczeństwo i higiena pracy)
usługi-usługi szkoleniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia
zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
odrębnych przepisach,
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy dla świadczonych przez Pana szkoleń BHP realizowanych dla
    pracowników branży wiatrowej.
    Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 5 listopada 2025 r. (data wpływu 8
    listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca zajmuje się działalnością gospodarczą, która polega m.in. na prowadzeniu
    szkoleń dla pracowników branży wiatrowej. Szkolenia są realizowane na zlecenie
    ośrodków szkoleniowych, które organizują kursy dla pracowników branży energetyki
    wiatrowej. Choć usługobiorcą bezpośrednim (odbiorcą faktury) jest ośrodek szkoleniowy,
    faktycznym beneficjentem szkolenia są pracownicy wykonujący pracę zawodową w branży
    wiatrowej. Wnioskodawca posiada kwalifikacje zawodowe ratownika medycznego, z
    wieloletnim doświadczeniem w udzielaniu pierwszej pomocy oraz prowadzeniu szkoleń w
    tym zakresie. Szkolenia są realizowane zgodnie ze standardami Global Wind Organisation
    (GWO), który określa międzynarodowe wymagania dotyczące bezpieczeństwa w pracy
    przy turbinach wiatrowych.
    Zgodnie z przepisami krajowymi szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy
    obejmują szkolenia wstępne i okresowe, dla których akty wykonawcze określają formy,
    zakres oraz minimalne czasy trwania. Minimalne czasy trwania oznaczają, że są to
    wartości graniczne, które – w zależności od ryzyka zawodowego – mogą i powinny być
    rozszerzane o dodatkowe treści niezbędne do zapewnienia bezpiecznego wykonywania
    pracy.
    Zgodnie z art. 207 § 2 Kodeksu pracy Pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie
    pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy
    odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W branży energetyki wiatrowej
    poziom ryzyka jest podwyższony (m.in. praca na wysokości, prace serwisowe w
    ograniczonej przestrzeni turbin, narażenie na czynniki atmosferyczne, ryzyko urazów
    mechanicznych i elektrycznych, a w przypadku farm morskich – specyficzne zagrożenia
    środowiskowe).
    W konsekwencji program szkoleń BHP realizowanych dla pracowników montujących,
    obsługujących i serwisujących turbiny wiatrowe musi wykraczać poza minimum ustawowe
    i obejmować – jako integralne składowe szkoleń BHP – następujące zagadnienia: 1.
    Pierwsza pomoc (First Aid), 2. Ręczna obsługa (Manual Handling), 3. Świadomość
    pożarowa (Fire Awareness), 4. Praca na wysokości (Working at Heights), 5. Praca na
    wysokości i ręczne przemieszczanie – moduł łączony, 6. Przetrwanie na morzu (Sea
    Survival) – w przypadku prac na farmach morskich.
    Zakres merytoryczny powyższych zagadnień jest spójny z obowiązkami pracodawcy w
    zakresie zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy oraz z obowiązkiem
    przeszkolenia pracowników adekwatnie do występujących zagrożeń. Jednocześnie treści
    te są uszczegółowione w wytycznych Global Wind Organisation (GWO), które – jako uznany
    międzynarodowy standard branżowy – precyzują wymagania kompetencyjne niezbędne
    do wykonywania pracy na turbinach wiatrowych.

    W uzupełnieniu wniosku, na pytania Organu, wskazał Pan:
      1) Czy jest Pan jednostką objętą systemem oświaty? Jeżeli tak, to czy posiada Pan
        zaświadczenie o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy z dnia 14
        grudnia 2016r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1043 ze zm.)?
    Nie, Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów
    ustawy Prawo oświatowe i nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji, o której
    mowa w art. 168 tej ustawy.
      2) Czy jest Pan podmiotem świadczącym usługi, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r.,
        poz. 775, ze zm.)?
    Nie, Wnioskodawca nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o
    podatku od towarów i usług (tj. jednostką objętą systemem oświaty, uczelnią, jednostką
    naukową PAN lub instytutem badawczym).
      3) Czy jest Pan podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29
        ustawy o podatku od towarów i usług lub § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra
        Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i
        usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2020 r., poz. 1893)?
    Wnioskodawca jest podmiotem świadczącym usługi kształcenia zawodowego i w
    odniesieniu do tych usług ubiega się o potwierdzenie prawa do zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie ubiega
    się o zwolnienie na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia.
    Zgodnie ze stanem faktycznym przedstawionym we wniosku, wskazane moduły
    tematyczne (Pierwsza Pomoc, Ręczna obsługa, Świadomość pożarowa, Praca na
    wysokości, Przetrwanie na morzu) stanowią integralną część i merytoryczne rozwinięcie
    szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, dostosowane do specyfiki i
    podwyższonego ryzyka zawodowego w branży energetyki wiatrowej. W związku z tym,
    odpowiedzi na poniższe pytania odnoszą się do usługi szkoleniowej jako całości, która w
    swojej istocie stanowi wymagane przepisami szkolenie BHP.
      4) Czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe, są usługami kształcenia
        zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Tak, świadczone usługi szkoleniowe są usługami kształcenia zawodowego w rozumieniu
    art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Definicja zawarta w art. 44 Rozporządzenia Rady UE Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r.
    określa, że usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone
    na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady obejmują
    nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
    nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas
    trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym
    przypadku znaczenia.
    Świadczone przez Wnioskodawcę szkolenia (obejmujące moduły GWO jako integralną
    część szkolenia BHP) w pełni spełniają te kryteria, ponieważ:

    1. Są nierozerwalnie i bezpośrednio związane z zawodem technika/serwisanta turbin
    wiatrowych. Ukończenie tych szkoleń jest warunkiem koniecznym dopuszczenia
    pracownika do wykonywania pracy w tej branży.
    2. Ich celem jest nabycie i uaktualnienie wiedzy oraz praktycznych umiejętności (m.in. z
    zakresu pierwszej pomocy, pracy na wysokości, bezpieczeństwa pożarowego)
    niezbędnych do bezpiecznego i zgodnego z przepisami wykonywania obowiązków
    zawodowych.
      5) Czy nabyte w trakcie prowadzonych przez Pana usług szkoleniowych umiejętności
        pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkoleń i
        mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych?
    Tak, umiejętności nabyte w trakcie szkoleń pozostają w bezpośrednim i ścisłym związku z
    zawodem pracownika branży energetyki wiatrowej i mają na celu uzyskanie oraz
    uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Związek ten wynika wprost z obowiązków nałożonych na pracodawcę przez przepisy
    prawa. Zgodnie z § 5 Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w
    sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, pracodawca jest
    zobowiązany ustalać szczegółowe programy szkolenia, uwzględniając rodzaje i warunki
    prac wykonywanych przez uczestników. W branży wiatrowej, charakteryzującej się
    podwyższonym ryzykiem, standardowy program szkolenia BHP jest niewystarczający.
    Nabycie specjalistycznych umiejętności z zakresu m.in. pracy na wysokości, ewakuacji, czy
    zaawansowanej pierwszej pomocy (objętych standardem GWO) nie jest dobrowolnym
    podnoszeniem kwalifikacji, lecz realizacją obowiązku dostosowania szkolenia do realnych
    zagrożeń na stanowisku pracy, co jest niezbędne do bezpiecznego wykonywania zawodu.
    W ten sposób szkolenie realizuje cel określony w art. 207 § 2 Kodeksu pracy, czyli ochronę
    życia i zdrowia pracowników.
      6) Czy usługi szkoleniowe [...] są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych
        w odrębnych przepisach? Jeśli tak, to prosimy wskazać konkretne przepisy [...]
    Tak, usługi te są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach. Podstawą prawną jest Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27
    lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. Dz. U. z
                                                52004 r. nr 180, poz. 1860 z późn. zm.), które stanowi akt wykonawczy do art. 237 Kodeksu
    pracy.
      Zgodnie z § 6 pkt 1 ww. rozporządzenia, szkolenie powinno zapewniać uczestnikom
      zaznajomienie się z czynnikami środowiska pracy mogącymi powodować zagrożenia
      dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników oraz z przepisami i zasadami
      bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie niezbędnym do wykonywania pracy w
      zakładzie pracy i na określonym stanowisku pracy.
      Ramowe programy szkolenia określone w załączniku do rozporządzenia mają
      charakter minimalny. § 5 rozporządzenia stanowi, że pracodawca ustala, po
      konsultacji z pracownikami, szczegółowe programy szkolenia, które powinny być
      dostosowane do rodzajów i warunków prac.

      W branży energetyki wiatrowej, ze względu na specyficzne i podwyższone ryzyko
      (praca na wysokości, w przestrzeniach zamkniętych, ryzyko pożaru, porażenia
      prądem, konieczność ewakuacji z trudno dostępnych miejsc), realizacja obowiązku
      wynikającego z art. 207 § 2 Kodeksu pracy (ochrona zdrowia i życia pracowników
      przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki) wymaga rozszerzenia
      minimalnego programu.
      Wskazane we wniosku moduły (First Aid, Manual Handling, Fire Awareness, Working
      at Heights, Sea Survival) stanowią uszczegółowienie i realizację ww. obowiązków.
      Międzynarodowy standard GWO jest w tym przypadku zbiorem „osiągnięć nauki i
      techniki” i dobrych praktyk, które określają, jak w praktyce należy zorganizować
      szkolenie BHP, aby było ono adekwatne do zagrożeń.
      Tym samym, formą szkolenia jest szkolenie wstępne/okresowe BHP, a zasady jego
      przeprowadzania wynikają wprost z ww. rozporządzenia, które nakazuje
      dostosowanie jego treści do konkretnych zagrożeń, co w opisanym stanie
      faktycznym jest realizowane poprzez wdrożenie tematyki zgodnej ze standardem
      GWO.
      7) Czy usługi szkoleniowe objęte zakresem wniosku będą finansowane ze środków
        publicznych? [...]
    Wnioskodawca nie posiada informacji, aby świadczone usługi szkoleniowe były
    finansowane ze środków publicznych. Usługi są świadczone na rzecz komercyjnych
    ośrodków szkoleniowych, które z kolei świadczą je na rzecz przedsiębiorstw z branży
    wiatrowej.
      8) Czy posiada Pan stosowną dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania
        ww. usług są środki publiczne?
    Nie dotyczy, z uwagi na odpowiedź na pytanie nr 7.
      9) Czy usługi szkoleniowe objęte zakresem wniosku, świadczone przez Pana na rzecz
        ośrodków szkoleniowych będą usługami podstawowymi czy usługami ściśle
        związanymi z usługą podstawową (usługą szkoleniową) świadczoną przez ośrodki
        szkoleniowe?
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi są usługami ściśle związanymi z usługą
    podstawową (usługą szkoleniową), świadczoną przez ośrodki szkoleniowe na rzecz
    ostatecznych odbiorców. Wnioskodawca działa w charakterze podwykonawcy, realizując
    specjalistyczny moduł w ramach kompleksowego szkolenia organizowanego przez
    ośrodek.
      10) Jeśli usługi szkoleniowe objęte zakresem wniosku, świadczone przez Pana na rzecz
        ośrodków szkoleniowych będą usługami ściśle związanymi z usługą podstawową
        (usługą szkoleniową świadczoną przez ośrodki szkoleniowe), to prosimy o
        wskazanie:
          a) czy usługi szkoleniowe świadczone przez ośrodki szkoleniowe, na rzecz
          których będzie Pan świadczył usługi objęte zakresem wniosku, korzystają ze
          zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, jeśli tak, to na podstawie
          jakiego przepisu ustawy o podatku od towarów i usług?

    Wnioskodawca jako podwykonawca, nie ma wiedzy na temat zwolnień z opodatkowania
    podatkiem VAT swoich przyszłych zleceniodawców. Jednak przeglądając strony ośrodków
    oferujących szkolenia GWO, szkolenia z dostępu linowego itp., można stwierdzić, że część
    z nich oferuje szkolenia z Vatem ZW, a część nie.
    W związku z tym, logicznym i uzasadnionym jest przyjęcie, że ośrodki szkoleniowe, o
    których mowa powyżej, stosują do swoich usług zwolnienie z opodatkowania na
    podstawie tego samego przepisu, o którego potwierdzenie zastosowania wnosi
    Wnioskodawca, tj. art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT.
          b) czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe na rzecz ośrodków
          szkoleniowych będą niezbędne do świadczenia usług podstawowych,
          wykonywanych przez ośrodki szkoleniowe?
    Tak, świadczone przez Pana usługi są niezbędne do wykonania usługi podstawowej.
    Ośrodek szkoleniowy, aby zrealizować pełne, certyfikowane szkolenie zgodne ze
    standardem GWO, musi zapewnić przeprowadzenie wszystkich wymaganych modułów.
    Usługi Wnioskodawcy stanowią nieodłączny element tej całości.
          c) czy celem świadczonych przez Pana ww. usług będzie osiągnięcie
          dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności
          w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność
          gospodarczą, objętą podatkiem VAT?
    Nie. Celem świadczonych przez Pana usług nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu
    poprzez konkurowanie ceną z przedsiębiorstwami objętymi podatkiem VAT.
    Należy podkreślić, że świadczone przez Pana usługi szkoleniowe są zazwyczaj kierowane
    do instytucji i firm, które są czynnymi podatnikami VAT. Dla takich nabywców, mających
    prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego, ostatecznym kosztem usługi jest jej
    cena netto.
    W związku z tym fakt, że Pana usługi korzystają ze zwolnienia z VAT, nie stanowi dla Pana
    klientów przewagi cenowej w porównaniu do ofert firm, które doliczają podatek VAT. Dla
    nabywcy finalny koszt usługi jest w obu przypadkach porównywalny (jest nim cena netto),
    a zatem zwolnienie z VAT nie jest narzędziem do budowania przewagi konkurencyjnej na
    rynku.

## Pytanie

Czy opisana usługa spełnia przesłanki art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od
    towarów i usługi?
    Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Opisana usługa ma charakter kształcenia zawodowego pozostającego w bezpośrednim
    związku z wykonywanym zawodem (serwis/obsługa turbin), a realizowane szkolenia BHP
    (wstępne i okresowe), rozszerzone o wskazane moduły tematyczne wynikające z
    podwyższonego ryzyka w branży wiatrowej, są prowadzone w formach i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach dotyczących BHP i organizacji pierwszej pomocy
    w zakładzie pracy. W konsekwencji spełniają one przesłanki art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy o VAT, jako usługi kształcenia zawodowego prowadzone w ramach systemu BHP,
    przy czym standard GWO pełni funkcję branżowego doprecyzowania treści niezbędnych
    do osiągnięcia celu szkolenia określonego przepisami.

    W nawiązaniu do wezwania do uzupełnienia wniosku, Wnioskodawca oświadcza, że jego
    własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu sprawy,
    sformułowane w pierwotnym wniosku, nie ulega zmianie i pozostaje w pełni aktualne.
    Udzielone odpowiedzi na pytania Organu mają na celu doprecyzowanie i szczegółowe
    uzasadnienie okoliczności faktycznych, które stanowią podstawę dla stanowiska
    Wnioskodawcy.
    W szczególności, udzielone odpowiedzi potwierdzają, że:
      1. Świadczone usługi mają charakter kształcenia zawodowego w rozumieniu przepisów
        o VAT oraz orzecznictwa TSUE.
      2. Usługi te są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
        przepisach, tj. w przepisach Kodeksu pracy oraz rozporządzenia w sprawie
        szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, które nakazują dostosowanie
        programu szkolenia do specyfiki i poziomu ryzyka na danym stanowisku pracy.
      3. Nie mają zastosowania inne podstawy zwolnienia, takie jak bycie jednostką systemu
        oświaty czy finansowanie ze środków publicznych.
    Wnioskodawca podtrzymuje, że świadczone przez niego usługi szkoleniowe, stanowiące
    integralną część i merytoryczne rozwinięcie obowiązkowych szkoleń BHP dla pracowników
    branży energetyki wiatrowej, spełniają przesłanki do zwolnienia z podatku od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.

    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      oraz
      - dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie
    ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie
    z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem
    oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach,
        lub
      b. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług
        objętych akredytacją, lub
      c. finansowane w całości ze środków publicznych
      - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, przewiduje zwolnienie dla usług
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i
    na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania przedmiotowego
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, istotne jest uznanie danej usługi
    za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie
    spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie
    danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Z kolei, jak wynika z treści art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
      1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
      konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
      niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Na mocy art. 43 ust. 17a ustawy:

      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia
    2006 r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady,
      Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    W tym kontekście wskazania wymaga – co wielokrotnie podkreślał Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie
    2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności
    zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia
    prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu
    rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych
    państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do
    opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od
    ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i
    każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada
    2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
    Ponadto 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z
    15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1 ze zm.).
    Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane
    bezpośrednio.
    Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44
    ww. rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. Zgodnie z tym przepisem:
      Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na
      warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują
      nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
      nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
      Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie
      ma w tym przypadku znaczenia.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia
    szkoleń dla pracowników branży wiatrowej
    Dla oceny, czy usługi wykonywane przez Pana korzystają ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest m.in.
    stwierdzenie:

      czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę
      objętą systemem oświaty lub
      czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz
      czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
      przepisach.
    We wniosku wskazał Pan, iż nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów prawo oświatowe i nie jest Pan podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    26 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Tym samym, świadczone przez Pana usługi szkoleniowe nie korzystają ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione
    przesłanki wynikające z powołanego przepisu.
    W konsekwencji należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewiduje zwolnienie dla
    usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww.
    zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie
    dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego
    szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Jak wynika z wniosku, zajmuje się Pan działalnością gospodarczą, która polega m.in. na
    prowadzeniu szkoleń dla pracowników branży wiatrowej. Szkolenia są realizowane na
    zlecenie ośrodków szkoleniowych, które organizują kursy dla pracowników branży
    energetyki wiatrowej. Szkolenia są realizowane zgodnie ze standardami Global Wind
    Organisation (GWO), który określa międzynarodowe wymagania dotyczące
    bezpieczeństwa w pracy przy turbinach wiatrowych. Jest Pan podmiotem świadczącym
    usługi kształcenia zawodowego. Wskazane moduły tematyczne (Pierwsza Pomoc, Ręczna
    obsługa, Świadomość pożarowa, Praca na wysokości, Przetrwanie na morzu) stanowią
    integralną część i merytoryczne rozwinięcie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i
    higieny pracy, dostosowane do specyfiki i podwyższonego ryzyka zawodowego w branży
    energetyki wiatrowej. Świadczone usługi szkoleniowe są usługami kształcenia
    zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Świadczone przez Pana szkolenia (obejmujące moduły GWO jako integralną część
    szkolenia BHP) w pełni spełniają te kryteria, ponieważ są nierozerwalnie i bezpośrednio
    związane z zawodem technika/serwisanta turbin wiatrowych. Ukończenie tych szkoleń jest
    warunkiem koniecznym dopuszczenia pracownika do wykonywania pracy w tej branży. Ich
    celem jest nabycie i uaktualnienie wiedzy oraz praktycznych umiejętności (m.in. z zakresu
    pierwszej pomocy, pracy na wysokości, bezpieczeństwa pożarowego) niezbędnych do
    bezpiecznego i zgodnego z przepisami wykonywania obowiązków zawodowych.
    Umiejętności nabyte w trakcie szkoleń pozostają w bezpośrednim i ścisłym związku z
    zawodem pracownika branży energetyki wiatrowej i mają na celu uzyskanie oraz
    uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od
    podatku od towarów i usług wskazania wymaga, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit.
    a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które

    określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to
    przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg
    osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.
    Wskazał Pan we wniosku, że usługi szkoleniowe, o których mowa we wniosku są
    prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Podstawą
    prawną jest Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie
    szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. Dz. U. z 2004 r. nr 180, poz. 1860
                                  5z późn. zm.), które stanowi akt wykonawczy do art. 237 Kodeksu pracy.
    Wykonywanie każdego zawodu związane jest z koniecznością poznania przepisów oraz
    zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także nabycia umiejętności wykonywania pracy w
    sposób bezpieczny, niezbędnych do jej podjęcia i wykonywania w danym zakładzie pracy i
    na określonym stanowisku pracy.
    Szkolenie z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy może dotyczyć pracodawcy,
    pracowników służby BHP, innych pracowników oraz instruktorów i wykładowców tej
    tematyki. Szkolenia te, adresowane do pracodawcy, pracowników służb BHP, instruktorów
    i wykładowców tej tematyki, są usługami kształcenia zawodowego. Szkolenia są usługami
    kształcenia zawodowego również wówczas, gdy dotyczą pracowników niebędących np.
    służbą bhp, mają bowiem na celu zapewnienie uczestnikom poznanie przepisów oraz
    zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także nabycie umiejętności wykonywania pracy w
    sposób bezpieczny, niezbędnych do podjęcia i wykonywania pracy w danym zakładzie
    pracy i na określonym stanowisku pracy.
    Znajomość przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest warunkiem
    niezbędnym do wykonywania pracy. Każdy pracodawca ma obowiązek zapewnić
    pracownikowi odbycie, odpowiedniego do rodzaju wykonywanej pracy szkolenia, w tym
    przekazać mu informacje i instrukcje dotyczące zajmowanego stanowiska pracy lub
    wykonywanej pracy.
    Obowiązek przeszkolenia podwładnych w zakresie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy
    nałożony został na pracodawcę ustawą z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z
    2025 r. poz. 277 ze zm.).
    Zgodnie z art. 209¹ § 1 Kodeksu pracy:
      Pracodawca jest obowiązany:
      1) zapewnić środki niezbędne do udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach,
      zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników;
      2) wyznaczyć pracowników do:
      a) udzielania pierwszej pomocy,
      b) wykonywania działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników;
      3) zapewnić łączność ze służbami zewnętrznymi wyspecjalizowanymi w szczególności
      w zakresie udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, ratownictwa
      medycznego oraz ochrony przeciwpożarowej.
    Na podstawie § 2 ww. artykułu:

      Działania, o których mowa w § 1, powinny być dostosowane do rodzaju i zakresu
      prowadzonej działalności, liczby zatrudnionych pracowników i innych osób
      przebywających na terenie zakładu pracy oraz rodzaju i poziomu występujących
      zagrożeń.
    W myśl § 3 cyt. artykułu:
      Liczba pracowników, o których mowa w § 1 pkt 2, ich szkolenie oraz wyposażenie
      powinny uwzględniać rodzaj i poziom występujących zagrożeń.
    Według art. 237³ § 1 Kodeksu pracy:
      Nie wolno dopuścić pracownika do pracy, do której wykonywania nie posiada on
      wymaganych kwalifikacji lub potrzebnych umiejętności, a także dostatecznej
      znajomości przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.
    Stosownie do treści § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26
    września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z
    2003 r., Nr 169, poz. 1650 ze zm.):
      Rozporządzenie określa ogólnie obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny
      pracy w zakładach pracy, w szczególności dotyczące:
      1) obiektów budowlanych, pomieszczeń pracy i terenu zakładów pracy;
      2) procesów pracy;
      3) pomieszczeń i urządzeń higienicznosanitarnych.
    Zgodnie z § 44 cytowanego wyżej rozporządzenia:
      1. Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom sprawnie funkcjonujący
      system pierwszej pomocy w razie wypadku oraz środki do udzielania pierwszej
      pomocy. W szczególności pracodawca powinien zapewnić:
      1) punkty pierwszej pomocy w wydziałach (oddziałach), w których są wykonywane
      prace powodujące duże ryzyko wypadku lub związane z wydzielaniem się par, gazów
      albo pyłów substancji sklasyfikowanych jako stwarzające zagrożenie ze względu na
      ostre działanie toksyczne;
      2) apteczki w poszczególnych wydziałach (oddziałach) zakładu pracy.
    Szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy nie mogą odbywać się w zupełnie
    dowolnej formie. Szczegółowe zasady organizacji i przeprowadzania szkoleń z tego
    zakresu zostały zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca
    2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. Dz. U. z 2024
    r., poz. 1327), które – w § 1 – określa:
      1) szczegółowe zasady szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,
      zwanego dalej „szkoleniem”;
      2) zakres szkolenia;
      3) wymagania dotyczące treści i realizacji programów szkolenia;
      4) sposób dokumentowania szkolenia;
      5) przypadki, w których pracodawcy lub pracownicy mogą być zwolnieni z
      określonych rodzajów szkolenia.
    Stosownie do § 3 powyższego rozporządzenia:
      Szkolenie zapewnia uczestnikom:

      1) zaznajomienie się z czynnikami środowiska pracy mogącymi powodować
      zagrożenia dla bezpieczeństwa i zdrowia pracowników podczas pracy oraz z
      odpowiednimi środkami i działaniami zapobiegawczymi;
      2) poznanie przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie
      niezbędnym do wykonywania pracy w zakładzie pracy i na określonym stanowisku
      pracy, a także związanych z pracą obowiązków i odpowiedzialności w dziedzinie
      bezpieczeństwa i higieny pracy;
      3) nabycie umiejętności wykonywania pracy w sposób bezpieczny dla siebie i innych
      osób, postępowania w sytuacjach awaryjnych oraz udzielenia pomocy osobie, która
      uległa wypadkowi.
    Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Szkolenie może być organizowane i prowadzone przez pracodawców lub, na ich
      zlecenie, przez jednostki organizacyjne prowadzące działalność szkoleniową w
      dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.
    Na mocy § 6 ww. rozporządzenia:
      Szkolenie jest prowadzone jako szkolenie wstępne i szkolenie okresowe.
    Stosownie do § 7 ww. rozporządzenia:
      Ramowe programy szkolenia są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
    W załączniku tym, zatytułowanym „Ramowe programy szkolenia”, określono program
    szkolenia, który obejmuje m.in. podstawowe zasady ochrony przeciwpożarowej oraz
    postępowanie w razie pożaru.
    W myśl z § 8 ww. rozporządzenia:
      Szkolenie wstępne jest przeprowadzane w formie instruktażu według programów
      opracowanych dla poszczególnych grup stanowisk i obejmuje:
      1) szkolenie wstępne ogólne, zwane dalej "instruktażem ogólnym";
      2) szkolenie wstępne na stanowisku pracy, zwane dalej "instruktażem
      stanowiskowym".
    Stosownie do § 9 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia:
      1. Instruktaż ogólny powinien zapewnić uczestnikom szkolenia zapoznanie się z
      podstawowymi przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy zawartymi w Kodeksie
      pracy, w układach zbiorowych pracy lub w regulaminach pracy, z przepisami oraz
      zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązującymi w danym zakładzie pracy,
      a także z zasadami udzielania pierwszej pomocy w razie wypadku.
      2. Instruktaż stanowiskowy powinien zapewnić uczestnikom szkolenia zapoznanie
      się z czynnikami środowiska pracy występującymi na ich stanowiskach pracy i
      ryzykiem zawodowym związanym z wykonywaną pracą, sposobami ochrony przed
      zagrożeniami, jakie mogą powodować te czynniki, oraz metodami bezpiecznego
      wykonywania pracy na tych stanowiskach.
    Jak stanowi § 10 ust. 1 i 2 omawianego rozporządzenia:
      1. Instruktaż ogólny odbywają, przed dopuszczeniem do wykonywania pracy, nowo
      zatrudnieni pracownicy, studenci odbywający u pracodawcy praktykę studencką
      oraz uczniowie odbywający praktyczną naukę zawodu.
      2. Instruktaż ogólny prowadzi pracownik służby bezpieczeństwa i higieny pracy,
      osoba wykonująca u pracodawcy zadania tej służby albo pracodawca, który sam

      wykonuje takie zadania, lub pracownik wyznaczony przez pracodawcę posiadający
      zasób wiedzy i umiejętności zapewniający właściwą realizację programu instruktażu,
      mający aktualne zaświadczenie o ukończeniu wymaganego szkolenia w dziedzinie
      bezpieczeństwa i higieny pracy.
    Jak wynika z § 11 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Instruktaż stanowiskowy przeprowadza się przed dopuszczeniem do wykonywania
      pracy na określonym stanowisku:
      1) pracownika zatrudnianego na stanowisku robotniczym oraz innym, na którym
      występuje narażenie na działanie czynników szkodliwych dla zdrowia, uciążliwych lub
      niebezpiecznych;
      2) pracownika przenoszonego na stanowisko, o którym mowa w pkt 1;
      3) ucznia odbywającego praktyczną naukę zawodu oraz studenta odbywającego
      praktykę studencką.
    W myśl § 14 tego rozporządzenia:
      1. Szkolenie okresowe ma na celu aktualizację i ugruntowanie wiedzy i umiejętności
      w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz zaznajomienie uczestników
      szkolenia z nowymi rozwiązaniami techniczno-organizacyjnymi w tym zakresie.
      2. Szkolenie okresowe odbywają:
      1) osoby będące pracodawcami oraz inne osoby kierujące pracownikami, w
      szczególności kierownicy, mistrzowie i brygadziści;
      2) pracownicy zatrudnieni na stanowiskach robotniczych;
      3) pracownicy inżynieryjno-techniczni, w tym projektanci, konstruktorzy maszyn i
      innych urządzeń technicznych, technolodzy i organizatorzy produkcji;
      4) pracownicy służby bezpieczeństwa i higieny pracy i inne osoby wykonujące
      zadania tej służby;
      5) pracownicy na stanowiskach administracyjno-biurowych;
      6) pracownicy niewymienieni w pkt 1-5, których charakter pracy wiąże się z
      narażeniem na czynniki szkodliwe dla zdrowia, uciążliwe lub niebezpieczne albo z
      odpowiedzialnością w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.
    Jak wynika z § 15 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Szkolenie okresowe pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych
      przeprowadza się w formie instruktażu, nie rzadziej niż raz na 3 lata, a na
      stanowiskach, na których są wykonywane prace szczególnie niebezpieczne, nie
      rzadziej niż raz w roku.
    Natomiast zgodnie z ust. 2 tego paragrafu:
      Szkolenie okresowe osób wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 1 i 3-6 powinno być
      przeprowadzane w formie kursu, seminarium lub samokształcenia kierowanego nie
      rzadziej niż raz na 5 lat, a w przypadku pracowników na stanowiskach
      administracyjno-biurowych nie rzadziej niż raz na 6 lat.
    W polskim porządku prawnym istnieją przepisy regulujące formy i zasady kształcenia
    zawodowego, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka,
    krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia.

    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo
    energetyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 266 ze zm.):
      Osoby zajmujące się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji określonych w
      przepisach, o których mowa w ust. 6, obowiązane są posiadać kwalifikacje
      potwierdzone świadectwem wydanym przez komisje kwalifikacyjne.
    W myśl art. 54 ust. 6 ww. ustawy:
      Minister właściwy do spraw energii, w porozumieniu z ministrem właściwym do
      spraw transportu oraz Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze
      rozporządzenia, szczegółowe zasady stwierdzania posiadania kwalifikacji przez
      osoby, o których mowa w ust. 1.
    Na podstawie art. 54 ust. 7 ww. ustawy:
      Minister właściwy do spraw energii, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust.
      6, określi w szczególności:
      1) rodzaje prac, stanowisk oraz urządzeń, instalacji lub sieci, dla których jest
      wymagane świadectwo kwalifikacyjne do wykonywania czynności związanych z ich
      eksploatacją,
      2) zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do wykonywania czynności
      związanych z eksploatacją urządzeń, instalacji lub sieci, odpowiednio do rodzaju
      prac, stanowisk oraz instalacji, urządzeń lub sieci,
      3) skład komisji kwalifikacyjnych oraz wymagania dla przewodniczącego, zastępcy i
      członków komisji kwalifikacyjnych ze względu na stanowisko pracy, zakres czynności
      i grupy urządzeń, instalacji i sieci, na których wykonywane są czynności przez osoby,
      których kwalifikacje sprawdza ta komisja,
      4) tryb przeprowadzania egzaminu przez komisję kwalifikacyjną,
      5) sposób wnoszenia opłaty, o której mowa w ust. 4, i jej wysokość,
      6) warunki i sposób gromadzenia przez komisje kwalifikacyjne dokumentacji z
      postępowania w sprawie sprawdzania kwalifikacji,
      7) wzór świadectwa kwalifikacyjnego
      - biorąc pod uwagę zapewnienie bezpieczeństwa technicznego i niezawodności
      funkcjonowania oraz bezpiecznej eksploatacji urządzeń, instalacji lub sieci
      elektroenergetycznych, ciepłowniczych i gazowych, bezpieczeństwa ludzi i mienia
      oraz bezstronnego i niezależnego postępowania w sprawie wydania świadectwa
      kwalifikacyjnego dla osób wykonujących czynności związane z eksploatacją
      urządzeń, instalacji lub sieci.
    Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 54 ust. 6 i 7 ww. ustawy Prawo
    energetyczne, wydane zostało rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 1 lipca
    2022 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby
    zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1392).
    W myśl § 1 cyt. wyżej rozporządzenia:
      Rozporządzenie określa szczegółowe zasady stwierdzania posiadania kwalifikacji
      przez osoby zajmujące się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji, w
      szczególności:

      1) rodzaje prac, stanowisk oraz urządzeń, instalacji lub sieci, dla których jest
      wymagane świadectwo kwalifikacyjne do wykonywania czynności związanych z ich
      eksploatacją;
      2) zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do wykonywania czynności
      związanych z eksploatacją urządzeń, instalacji lub sieci, odpowiednio do rodzaju
      prac, stanowisk oraz instalacji, urządzeń lub sieci;
      3) skład komisji kwalifikacyjnych oraz wymagania dla przewodniczącego, zastępcy i
      członków komisji kwalifikacyjnych ze względu na stanowisko pracy, zakres czynności
      i grupy urządzeń, instalacji i sieci, na których wykonywane są czynności przez osoby,
      których kwalifikacje sprawdza ta komisja;
      4) tryb przeprowadzania egzaminu przez komisję kwalifikacyjną;
      5) sposób wnoszenia opłaty za sprawdzenie kwalifikacji, o której mowa w art. 54 ust.
      4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, zwanej dalej „opłatą”, i jej
      wysokość;
      6) warunki i sposób gromadzenia przez komisje kwalifikacyjne dokumentacji z
      postępowania w sprawie sprawdzania kwalifikacji;
      7) wzór świadectwa kwalifikacyjnego.
    Stosownie do § 3 ww. rozporządzenia:
      Rodzaje urządzeń, instalacji i sieci, dla których jest wymagane świadectwo
      kwalifikacyjne do wykonywania czynności związanych z ich eksploatacją, określa
      załącznik nr 1 do rozporządzenia.
    § 4 ust. 1 i ust. 2 ww. rozporządzenia:
      1. Świadectwo kwalifikacyjne jest wymagane dla rodzajów prac i stanowisk w
      zakresie:
      1) eksploatacji - do których zalicza się stanowiska osób wykonujących prace
      dotyczące obsługi, konserwacji, remontu, naprawy, montażu lub demontażu i
      czynności kontrolno-pomiarowych;
      2) dozoru - do których zalicza się stanowiska osób kierujących czynnościami osób
      wykonujących prace określone w pkt 1 lub stanowiska osób sprawujących nadzór
      nad eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci.
      2. Prace, o których mowa w ust. 1, obejmują wykonywanie z zachowaniem zasad
      bezpieczeństwa i higieny pracy i wymagań ochrony środowiska czynności w zakresie:
      1) obsługi, które mają wpływ na zmiany parametrów pracy obsługiwanych urządzeń,
      instalacji i sieci;
      2) konserwacji, które są związane z zabezpieczeniem i utrzymaniem należytego
      stanu technicznego urządzeń, instalacji i sieci;
      3) remontu lub naprawy, które są związane z usuwaniem usterek i awarii urządzeń,
      instalacji i sieci w celu doprowadzenia ich do wymaganego stanu technicznego;
      4) montażu lub demontażu, które są niezbędne do instalowania lub
      odinstalowywania i przyłączania lub odłączania urządzeń, instalacji i sieci;
      5) kontrolno-pomiarowym, które są niezbędne do dokonania oględzin, oceny stanu
      technicznego, parametrów eksploatacyjnych, jakości regulacji i sprawności
      energetycznej urządzeń, instalacji i sieci.
    W myśl § 6 ww. rozporządzenia:

      Osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci, w celu uzyskania
      potwierdzenia posiadanych kwalifikacji, wykazują się wiedzą teoretyczną i
      praktyczną w zakresie:
      1) na stanowiskach eksploatacji:
      a) zasad budowy, działania oraz warunków technicznych obsługi urządzeń, instalacji i
      sieci,
      b) zasad eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci,
      c) zasad i warunków wykonywania prac dotyczących obsługi, konserwacji, remontu,
      naprawy, montażu lub demontażu i czynności kontrolno-pomiarowych,
      d) zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz udzielania
      pierwszej pomocy,
      e) zasad postępowania w razie awarii, pożaru lub innego zagrożenia bezpieczeństwa
      obsługi urządzeń lub zagrożenia życia, zdrowia i ochrony środowiska;
      2) na stanowiskach dozoru:
      a) przepisów dotyczących przyłączania urządzeń i instalacji do sieci, dostarczania
      paliw i energii, prowadzenia ruchu i eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci,
      b) przepisów i zasad postępowania przy programowaniu pracy urządzeń, instalacji i
      sieci, z uwzględnieniem zasad racjonalnego użytkowania paliw i energii,
      c) przepisów dotyczących eksploatacji oraz wymagań w zakresie prowadzenia
      dokumentacji technicznej i eksploatacyjnej urządzeń, instalacji i sieci,
      d) przepisów dotyczących budowy urządzeń, instalacji i sieci oraz norm i warunków
      technicznych, jakim powinny odpowiadać te urządzenia, instalacje i sieci,
      e) zasad postępowania w razie awarii, pożaru lub innego zagrożenia bezpieczeństwa
      obsługi urządzeń lub zagrożenia życia, zdrowia i ochrony środowiska,
      f) przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej,
      z uwzględnieniem zasad udzielania pierwszej pomocy, oraz wymagań ochrony
      środowiska,
      g) zasad postępowania w razie awarii, pożaru lub innego zagrożenia bezpieczeństwa
      ruchu urządzeń przyłączonych do sieci,
      h) zasad dysponowania mocą urządzeń i instalacji przyłączonych do sieci,
      i) zasad i warunków wykonywania prac dotyczących obsługi, konserwacji, remontu,
      montażu oraz czynności kontrolno-pomiarowych.
    Stosownie do § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Egzamin przeprowadza się na wniosek osoby ubiegającej się o potwierdzenie
      posiadanych kwalifikacji przy eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci albo na wniosek
      pracodawcy zatrudniającego tę osobę.
    Zgodnie z art. 22 ust. 2, 3, 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (t. j.
    Dz. U. 2024 r., poz. 1194):
      2. Osoby wykonujące czynności spawania, zgrzewania, lutowania oraz przeróbkę
      plastyczną i obróbkę cieplną w toku wytwarzania, naprawy i modernizacji urządzeń
      technicznych oraz wytwarzania elementów stosowanych do wytwarzania, naprawy
      lub modernizacji tych urządzeń obowiązane są posiadać zaświadczenia
      kwalifikacyjne potwierdzające umiejętność praktycznego wykonywania tych

      czynności oraz znajomość warunków technicznych dozoru technicznego, norm i
      przepisów prawnych w tym zakresie.
      3. Przepis ust. 2 stosuje się do osób obsługujących i konserwujących urządzenia
      techniczne.
      4. W razie nieprzestrzegania przez osoby wymienione w ust. 2 i 3 warunków
      technicznych dozoru technicznego oraz norm i przepisów prawnych w tym zakresie,
      organ właściwej jednostki dozoru technicznego cofa, w drodze decyzji, uprawnienia
      kwalifikacyjne wynikające z zaświadczenia kwalifikacyjnego wydanego osobom, o
      których mowa w ust. 2 i 3.
    W myśl art. 23 ust. 5 ustawy o dozorze technicznym:
      Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
      1) sposób i tryb sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji
      urządzeń technicznych, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia możliwości
      właściwego sprawdzenia umiejętności teoretycznych i praktycznych osób
      przystępujących do sprawdzenia kwalifikacji,
      2) sposób i tryb przedłużania okresu ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych,
      3) rodzaje urządzeń technicznych, przy których obsłudze i konserwacji wymagane
      jest posiadanie kwalifikacji,
      4) okresy ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych,
      5) wzór wniosku o sprawdzenie kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji
      urządzeń technicznych,
      6) wzór wniosku o przedłużenie okresu ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego,
      7) wzór zaświadczenia kwalifikacyjnego wymaganego przy obsłudze i konserwacji
      urządzeń technicznych
      - uwzględniając zakres zaświadczenia kwalifikacyjnego, rodzaje urządzeń
      technicznych i stopień zagrożenia związanego z ich eksploatacją.
    Natomiast zgodnie z art. 37 pkt 14, 15, 21 ustawy o dozorze technicznym:
      Do zakresu działania UDT (Urzędu Dozoru Technicznego) należy:
      14) uzgadnianie programów szkolenia osób obsługujących i konserwujących
      urządzenia techniczne;
      15) sprawdzanie kwalifikacji osób wytwarzających, naprawiających, modernizujących,
      obsługujących i konserwujących urządzenia techniczne oraz osób wykonujących
      badania nieniszczące.
      21) wykonywanie czynności związanych z certyfikacją i prowadzeniem rejestru
      przedsiębiorców uprawnionych do wykonywania czynności i przeglądów
      serwisowych elementów technicznych elektrowni wiatrowych oraz innych
      obowiązków, o których mowa w rozdziale 2a ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o
      inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 317).
    Zgodnie z art. 8a ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni
    wiatrowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 317 ze zm.):
      Za bezpieczeństwo eksploatacji elementów technicznych elektrowni wiatrowej
      odpowiada eksploatujący elektrownię wiatrową.
    W myśl art. 8c ww. ustawy:

      1. Rejestr przedsiębiorców wykonujących czynności i przeglądy serwisowe
      elementów technicznych elektrowni wiatrowej, zwany dalej "rejestrem", prowadzi
      Prezes Urzędu Dozoru Technicznego, zwanego dalej "UDT", przy użyciu systemu
      teleinformatycznego.
      2. Prezes UDT dokonuje certyfikacji przedsiębiorcy i wpisu do rejestru na wniosek
      tego przedsiębiorcy.
    Art. 8d ust. 3 ww. ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych stanowi, iż:
      Personel wykonujący czynności i przeglądy serwisowe elementów technicznych
      elektrowni wiatrowej w zakresie uprawnień, doświadczenia i kompetencji
      zawodowych:
      1) spełnia wymagania do pracy na wysokościach wynikające z przepisów dotyczących
      bezpieczeństwa i higieny pracy oraz inne określone przez producenta elementów
      technicznych elektrowni wiatrowej;
      2) ma uprawnienia w zakresie obsługi urządzeń transportu bliskiego w elektrowni
      wiatrowej;
      3) ma kwalifikacje potwierdzone odpowiednim świadectwem kwalifikacyjnym, o
      którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
      energetyczne;
      4) ma udokumentowane co najmniej roczne doświadczenie zawodowe w zakresie
      wykonywania czynności i przeglądów serwisowych elementów technicznych
      elektrowni wiatrowych, instalacji mających na celu wytwarzanie, przesyłanie lub
      dystrybucję energii elektrycznej lub instalacji przemysłowych;
      5) przeszedł przeszkolenie w zakresie zasad funkcjonowania i eksploatacji
      określonego typu elektrowni wiatrowej, której elementy techniczne będą
      poddawane czynnościom i przeglądom serwisowym;
      6) przeszedł przeszkolenie w zakresie ewakuacji z elektrowni wiatrowych.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem
    dla pracowników branży energetyki wiatrowej. A zatem usługi szkoleniowe, które Pan
    świadczy na rzecz dla pracowników branży energetyki wiatrowej uznać należy jako jedną z
    możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w
    odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług przepisach.
    Usługi szkoleniowe z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, które Pan świadczy dla
    pracowników branży energetyki wiatrowej, spełniają definicję usług kształcenia
    zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
    Nadto, jak wskazał Pan we wniosku - w zakresie współpracy z ośrodkami szkoleniowymi –
    działa Pan jako podwykonawca, tj. ośrodek organizuje kursy dla pracowników branży
    energetyki wiatrowej i zleca w Panu przeprowadzenie szkolenia w zakresie
    bezpieczeństwa i higieny pracy. Świadczone przez Pana usługi są usługami ściśle
    związanymi z usługą podstawową (usługą szkoleniową), świadczoną przez ośrodki
    szkoleniowe na rzecz ostatecznych odbiorców. Świadczone przez Pana usługi są
    niezbędne do wykonania usługi podstawowej. Ośrodek szkoleniowy, aby zrealizować
    pełne, certyfikowane szkolenie zgodne ze standardem GWO, musi zapewnić
    przeprowadzenie wszystkich wymaganych modułów. Pana usługi stanowią nieodłączny
    element tej całości.

    Z powołanych przepisów art. 43 ust. 17 i art. 43 ust. 17a ustawy wynika, że zwolnienia
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 i art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy mają zastosowanie do
    dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi
    dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe, jeżeli są one niezbędne
    do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego
    dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku
    do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Wskazania przy tym wymaga, że możliwość skorzystania ze zwolnienia w odniesieniu do
    świadczenia usługi ściśle związanej z usługą kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego wymaga spełnienia warunków wskazanych m.in. w
    wyroku z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College. Po pierwsze, zarówno
    główna działalność edukacyjna, jak i dostawa towarów lub świadczenie usług ściśle
    związane z tą działalnością muszą być wykonywane przez jeden z podmiotów, o których
    mowa w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE (por. pkt 34 wyroku Horizon College).
    Po drugie, świadczenie usług lub dostawa towarów ściśle związanych z czynnościami
    głównymi mogą korzystać ze zwolnienia tylko wtedy, jeżeli są one konieczne do
    dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu (por. pkt 38 wyroku Horizon College).
    Po trzecie, świadczenie usług i dostawa towarów są wyłączone z zakresu zwolnienia, jeżeli
    ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie
    transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do działalności
    przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej podatkiem VAT (por. pkt
    42 wyroku Horizon College).
    W świetle ww. wyroku zastosowanie zwolnienia z tytułu świadczenia usług lub dostawy
    towarów ściśle związanych z kształceniem zawodowym lub przekwalifikowaniem
    zawodowym wymaga w szczególności tego, ażeby podmiot dokonujący tej czynności
    można było uznać za odpowiedni podmiot prawa publicznego lub inną instytucję
    działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez dane państwo
    członkowskie (w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE). Podmiotem
    takim może być także podmiot, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 oraz w pkt 29 lit. a-c
    ustawy lub § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r.
    Zatem, zwolnienia dotyczące dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
    usługami podstawowymi kształcenia mają zastosowanie, jeżeli:
      usługi te są niezbędne do wykonania usługi podstawowej,
      podwykonawca jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lub 29
      ustawy lub § 3 ust. 1 pkt 13 lub 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20
      grudnia 2013 r.,
      głównym celem wykonania usług nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez
      konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystają
      cych z takiego zwolnienia.
    Wskazał Pan również, iż jako podwykonawca, nie ma wiedzy na temat zwolnień z
    opodatkowania podatkiem VAT swoich przyszłych zleceniodawców.
    Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że usługi
    szkoleniowe, świadczone przez Pana jako podwykonawcę bezpośrednio na rzecz
    ośrodków szkoleniowych korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43

    ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, w takim zakresie, w jakim stanowią usługi ściśle związane z
    usługą podstawową świadczoną przez ośrodki szkoleniowe zwolnioną od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Natomiast jeżeli usługi szkolenia zawodowego prowadzone przez ośrodki szkoleniowe, na
    rzecz których świadczy Pan usługi szkoleniowe, nie korzystają ze zwolnienia z podatku od
    towarów i usług, to świadczone przez Pana jako podwykonawcę usługi szkoleniowe ściśle
    związane z usługą niekorzystającą ze zwolnienia, nie mogą korzystać ze zwolnienia
    określonego w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy w zw. z art. 43 ust. 17 i ust. 17a ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, dla usług szkoleniowych świadczonych przez
    Pana jako podwykonawcę, nieuwzględniające wskazanych wyżej warunków zastosowania
    zwolnienia, uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) ze stanem faktycznym i zastosuje się Pan do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.