Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-13/10/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-03-25
Teza: Zwolnienie od podatku czynności udzielenia pożyczki przez podmiot zagraniczny.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; usługi-usługi finansowe; świadczenie-miejsce świadczenia; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2009 r. (data wpływu 7 stycznia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 1 marca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności udzielenia pożyczki przez podmiot zagraniczny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2010 r. został złożony wniosek, przesłany zgodnie z właściwością przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, uzupełniony w dniu 1 marca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności udzielenia pożyczki przez podmiot zagraniczny.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zamierza zawrzeć umowę pożyczki (tzw. committed revolving credit facility agreement) z podmiotem zagranicznym mającym siedzibę we Francji, niebędącym Jej udziałowcem oraz nie zarejestrowanym w Polsce dla potrzeb podatku od towarów i usług (dalej Pożyczkodawca). Pożyczkodawca jest podmiotem zarejestrowanym dla potrzeb podatku od wartości dodanej we Francji. Nie jest bankiem i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

Na podstawie umowy pożyczki Spółka będzie uprawniona do korzystania z kwot pożyczek wypłacanych w transzach każdorazowo na Jej żądanie. Wynagrodzenie Pożyczkodawcy z tytułu korzystania przez Spółkę z jego środków finansowych, ustalone zostanie w formie odsetek obliczanych na podstawie wskaźnika LIBOR powiększonego o marżę. Zgodnie z umową pożyczki data spłaty ustalana jest przez Spółkę w momencie każdorazowego żądania udostępnienia transzy środków przez Pożyczkodawcę. Odsetki podlegają zapłacie wraz ze spłatą kwoty głównej pożyczki.

Opisana powyżej umowa pożyczki ma zastąpić umowę zawartą przez Spółkę z tym samym podmiotem w miesiącu wrześniu 2007 r., na warunkach zbliżonych do aktualnie planowanej.

Pożyczki udzielane Spółce na podstawie umowy z 2007 r., zakwalifikowane zostały przez Ośrodek Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: „PKWiU") w grupowaniu PKWiU 65.22.10-00.90 „Usługi udzielania pożyczek, świadczone poza systemem bankowym, pozostałe". W uzyskanej klasyfikacji Urząd Statystyczny w Łodzi wskazał również, że zgodnie z PKWiU z 1997 r. (obowiązującą obecnie dla celów podatkowych, w tym podatku od towarów i usług), udzielanie pożyczki mieści się w grupowaniu PKWiU 65.22.10-00.00 „Usługi udzielania pożyczek, świadczone poza systemem bankowym".

Spółka zaznaczyła, że dla celów interpretacji należy przyjąć, iż środki pieniężne udostępnione na podstawie ww. umowy pożyczki mogą być w chwili zawarcia tej umowy zlokalizowane, zarówno w Polsce, jak i poza granicami Polski. Analogicznie, przedmiotowa umowa może być zawarta, zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej terytorium.

Spółka wskazała, że wystąpiła z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz podatku od czynności cywilnoprawnych, umowy pożyczki zawartej w 2007 r. i uzyskała odpowiednio w dniu 30 grudnia 2008 r. interpretację indywidualną potwierdzającą zwolnienie tej pożyczki od podatku od towarów i usług (nr ITTP1/443-926/08/MN), a w dniu 13 stycznia 2009 r. interpretację indywidualną potwierdzającą zwolnienie tej umowy pożyczki od podatku od czynności cywilnoprawnych (nr ITPB2/436-118/08/IL).

W związku z powyższym, w uzupełnieniu z dnia 25 lutego 2010 r., zadano następujące pytanie.

Czy pożyczka, która ma zostać udzielona Spółce przez Pożyczkodawcę, zwolniona będzie od opodatkowania podatkiem od towarów i usług w Polsce na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów w zw. z poz. nr 3 załącznika nr 4 do tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawionym w uzupełnieniu z dnia 25 lutego 2010 r., pożyczka udzielana przez Pożyczkodawcę na podstawie planowanej umowy pożyczki – w tym poszczególne jej transze – jest zwolniona od opodatkowania w Polsce, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z załącznikiem nr 4 pkt 3 do ustawy o podatku od towarów i usług (zwanej dalej ustawą).

Spółka wskazała, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.

Stwierdziła, że w efekcie świadczenie usług podlegających – zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy – opodatkowaniu podatkiem w Polsce ma miejsce wówczas, gdy:

1.  świadczenie ma charakter odpłatny, oraz
2.  świadczenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy, oraz
3.  świadczenie jest wykonywane na rzecz innego podmiotu (odbiorcy) – osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, oraz
4.  Polska jest miejscem świadczenia usług ustalonym zgodnie z ustawą.

Na podstawie umowy pożyczki Pożyczkodawca świadczy na rzecz Spółki usługę w postaci przeniesienia na własność Spółki określonej kwoty pieniężnej. Spółka zaś, w zamian za świadczoną usługę, zwraca Pożyczkodawcom nominalną kwotę pożyczki oraz wypłaci wynagrodzenie w postaci ustalonego w umowie pożyczki oprocentowania. Wynagrodzenie to stanowi odpłatność za wykonywaną na rzecz Spółki usługę udostępnienia kwoty pieniężnej.

Niewątpliwie umowa pożyczki nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy. Z kolei, udostępnienie kwoty pożyczki Spółce jest świadczeniem Pożyczkodawcy na Jej rzecz.

Ponownie wskazała, że zgodnie z interpretacją Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, pożyczki udzielane Spółce przez podmiot niebędący bankiem należy – zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (dalej: „PKWiU") – klasyfikować w grupowaniu PKWiU 65.22.10- 00.90 „Usługi udzielania pożyczek, świadczone poza systemem bankowym, pozostałe" (dla celów podatkowych, zgodnie z PKWiU z 1997 r., udzielanie pożyczki mieści się w grupowaniu PKWiU 65.22.10-00.00 „Usługi udzielania pożyczek, świadczone poza systemem bankowym"). Dział 65 PKWiU obejmuje usługi pośrednictwa finansowego. Stąd, udzielenie pożyczki przyporządkowane do grupowania 65 PKWiU, należy zaliczyć do usług finansowych.

Ponieważ świadczącym usługę finansową na rzecz Spółki (w formie udzielenia pożyczki) jest podmiot zagraniczny, zgodnie z art. 8 ust. 4 oraz art. 28a pkt 1 w zw. art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia takiej usługi jest Polska (tj. kraj siedziby odbiorcy usługi, będącego podatnikiem podatku od towarów w rozumieniu ustawy). Spółka otrzymywanie pożyczek na podstawie umowy pożyczki winna klasyfikować, jako import usług finansowych, w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy. W efekcie na Spółce ciąży obowiązek rozliczenia importu usługi finansowej w zakresie podatku od towarów i usług, na gruncie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.

W konsekwencji, czynność udzielenia pożyczki w zamian za wynagrodzenie odsetkowe stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie jednak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z zał. nr 4 poz. 3, udzielenie pożyczki będące usługą finansową jest zwolnione od podatku. Załącznik nr 4 do ustawy definiuje usługi zwolnione od podatku w Polsce, odnosząc się do symboli PKWiU poszczególnych usług.

W pozycji nr 3 tego załącznika, jako zwolnione od opodatkowania podatkiem w Polsce, wymienione zostały usługi pośrednictwa finansowego sklasyfikowane w PKWiU, jako sekcja J ex (65-67).

W rezultacie, udzielenie Spółce pożyczki – jako mieszczące się w grupowaniu 65 PKWiU – zwolnione jest od opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ udzielenie pożyczki nie zalicza się do żadnej z kategorii usług finansowych wyłączonych ze zwolnienia od podatku, wskazanego w zał. nr 4 do ustawy.

W efekcie Spółka nie jest zobowiązana do zapłaty podatku od importu usługi finansowej w formie pożyczki udzielonej przez zagranicznego Pożyczkodawcę. Skoro zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikiem z tytułu importu usługi finansowej, w tym usługi udzielenia pożyczki, będzie Spółka, a ww. usługi finansowe korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, Spółka powinna wykazywać udzielone pożyczki jako zwolniony od tego podatku importu usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie informuje się, że Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikacji usług, w związku z tym niniejszą interpretację wydano wyłącznie w oparciu o wskazane przez Spółkę grupowanie statystyczne. Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje m. in. swoje produkty (wyroby i usługi), według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.