Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.214.2025.3.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Zbycie nieruchomości położonej we Włoszech.
Słowa kluczowe: Włochy
mieszkanie
nieruchomości-zbycie nieruchomości
opodatkowanie
rezydencja-rezydencja podatkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 24 kwietnia 2025 r. (wpływ 24 i 28 kwietnia
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2002 r. nabył Pan nieruchomość (lokal mieszkalny) położoną we Włoszech, będąc
    wówczas rezydentem podatkowym we Włoszech. Obecnie planuje Pan sprzedaż tej
    nieruchomości.
    Aktualnie posiada Pan rezydencję podatkową w Polsce.
    Środki uzyskane z planowanej sprzedaży zostaną przelane na Pana konto bankowe w
    Polsce.
    Zgodnie z przepisami prawa włoskiego, po upływie 5 lat od nabycia nieruchomości nie
    występuje obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Od daty nabycia minęło ponad 20 lat.
    W piśmie z 24 kwietnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, ponieważ
    mieszka i rozlicza się Pan na stałe w Polsce.
    2. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu
      nieruchomościami?
      W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy zbycie przez Pana
      nieruchomości będącej przedmiotem wniosku, tj. lokalu mieszkalnego położonego
      we Włoszech, nastąpi w ramach wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź: Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności nie prowadzi
    działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Sprzedaż nieruchomości położonej
    we Włoszech nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej.
    3. Kiedy (proszę podać rok) planuje Pan sprzedać nieruchomość będącą przedmiotem
      wniosku, tj. lokal mieszkalny położony we Włoszech?
    Odpowiedź: Sprzedaż nieruchomości (lokalu mieszkalnego) położonej we Włoszech
    planowana jest w 2025 r.
    Pytania

    1. Czy w opisanym stanie faktycznym – w przypadku dokonania sprzedaży nieruchomości
      położonej we Włoszech, nabytej ponad 20 lat temu – powstanie po Pana stronie
      obowiązek zapłaty podatku dochodowego w Polsce?
    2. Czy w związku z taką transakcją będzie Pan zobowiązany do złożenia rocznego zeznania
      podatkowego PIT (np. PIT-36 lub PIT-38) mimo, że transakcja miała miejsce poza
      granicami Polski, a zgodnie z przepisami włoskimi i umową o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, nie powstał obowiązek podatkowy we Włoszech?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym nie powstanie obowiązek
    podatkowy w Polsce.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sprzedaż
    nieruchomości po upływie 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, nie podlega
    opodatkowaniu.
    Dodatkowo, zgodnie z umową zawartą między Polską a Włochami o unikaniu podwójnego
    opodatkowania (Dz. U. z 1985 r. Nr 12 poz. 49), dochodem z tytułu sprzedaży
    nieruchomości położonej we Włoszech nie zarządza Polska, lecz Włochy. W przypadku
    braku podatku we Włoszech oraz upływu wskazanego czasu, nie powstaje również
    obowiązek złożenia zeznania PIT w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Na podstawie art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają

    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba
    posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w
    bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku
    dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych.
    Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu
    „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się
    daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona
    osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe, czy też gospodarcze w Polsce, a całą
    rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w
    Polsce od całości swoich dochodów.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną
    podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od
    omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, posiada Pan nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce, ponieważ mieszka i rozlicza się Pan na stałe w Polsce. W
    2002 r. nabył Pan nieruchomość (lokal mieszkalny) położoną we Włoszech, będąc wówczas
    rezydentem podatkowym we Włoszech. Planuje Pan w 2025 r. sprzedaż tej nieruchomości.
    Środki uzyskane z planowanej sprzedaży zostaną przelane na Pana konto bankowe w
    Polsce. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności nie prowadzi Pan działalności
    w zakresie obrotu nieruchomościami. Sprzedaż nieruchomości położonej we Włoszech nie
    nastąpi w ramach działalności gospodarczej.
    Mając zatem na uwadze fakt, że – jak sam Pan wskazał – posiada Pan nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce, uznaję, że w planowanym roku (2025) sprzedaży
    mieszkania, podlega Pan w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Odnosząc się do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tytułu sprzedaży
    nieruchomości położonej na terytorium Włoszech, należy dokonać analizy umowy między
    Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania z dnia 21 czerwca 1985 r. (Dz. U. z 1989 r. Nr 62 poz. 374
    ze zm.).

    Określając skutki podatkowe planowanej w 2025 r. sprzedaży przez Pana – jako polskiego
    rezydenta podatkowego – położonej na terytorium Włoch nieruchomości, odwołać należy
    się do art. 13 ww. umowy dotyczącego zysków ze sprzedaży majątku.
    Stosownie do art. 13 ust. 1 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
    Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania:
      Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie, z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego
      wymienionego w artykule 6, a położonego w drugim Umawiającym się Państwie,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Przy czym sformułowanie „zysk z przeniesienia tytułu własności majątku może być
    opodatkowany w tym drugim państwie” oznacza, że drugie państwo (w rozpatrywanym
    przypadku państwo, w którym położona jest zbywana nieruchomość, tj. Włochy) ma
    prawo opodatkować taki dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa dochód ze
    sprzedaży nieruchomości podlega w tym państwie opodatkowaniu. Sformułowanie to
    oznacza zatem brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez Państwo, w
    którym podatnik ma miejsce zamieszkania. W świetle zapisów cytowanej umowy, dochód
    osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego
    położonego we Włoszech może być opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w
    Polsce, jak i we Włoszech, zgodnie z prawem tego państwa.
    Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
        dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
        określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przywołany przepis formułuje generalną zasadę stanowiącą, że odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie powoduje
    powstanie obowiązku podatkowego w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym
    samym, jeżeli wspomniane zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie bądź wybudowanie, nie generuje ono
    przychodu ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a co za tym idzie – kwota uzyskana z takiego zbycia w ogóle nie podlega w
    Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzam, że skoro planowana
    w 2025 r. przez Pana sprzedaż nieruchomości (lokalu mieszkalnego) położonej we
    Włoszech nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku, w którym zbywaną
    nieruchomość Pan nabył (2002 r.), to sprzedaż ta nie będzie stanowić dla Pana źródła
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a co za tym idzie – w Polsce nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych w związku z tą sprzedażą.

    Zatem, odpowiadając na Pana pytania, w opisanym zdarzeniu przyszłym – w przypadku
    dokonania sprzedaży nieruchomości położonej we Włoszech, nabytej ponad 20 lat
    temu – nie powstanie po Pana stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego w
    Polsce. W związku z tym dochód uzyskany z tytułu sprzedaży nieruchomości położonej
    na terytorium Włoch nie będzie podlegał wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym
    np. PIT-37 i PIT-36. W niniejszej sprawie nie będzie Pan również zobowiązany do
    złożenia deklaracji rocznej PIT-39.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez
    wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.