Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1099/13-2/IGo
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-12-17
Teza: Zastosowanie zwolnienia od podatku VAT dla usługi produkcji audycji telewizyjnej wykonywanej w ramach umowy koprodukcji.
Słowa kluczowe: audycja-audycja telewizyjna; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; produkcja; telewizja; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24.10.2013 r. (data wpływu 28.10.2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla usługi produkcji audycji telewizyjnej wykonywanej w ramach umowy koprodukcji - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.10.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla usługi produkcji audycji telewizyjnej wykonywanej w ramach umowy koprodukcji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

X S.A. jest jednoosobową spółką akcyjną Skarbu Państwa, działającą na podstawie ustawy z dn. 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2011 r. Nr 43, poz 226).

Jako podatnik podatku od towarów i usług, określony w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka realizuje obowiązki ogólnokrajowego nadawcy publicznego.

X wykonuje czynności, które w rozumieniu ustawy o podatku VAT należą do różnych kategorii pod względem opodatkowania podatkiem VAT (opodatkowane i zwolnione).

Główną działalnością Spółki jest tworzenie i rozpowszechnianie ogólnokrajowych i regionalnych programów telewizyjnych.

W tym celu X zawiera umowy koprodukcyjne z podmiotami takim jak np. Narodowe …, …, fundacje, organizujące wydarzenia kulturalne, których przedmiotem jest produkcja audycji telewizyjnych.

Narodowe … jest państwową instytucją kultury, podległą Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego, której jednym z celów działalności jest edukacja kulturalna oraz zwiększanie zainteresowania kulturą i sztuką.

Narodowy … jest instytucją podległą Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego, którego misją statutową jest m.in. gromadzenie, archiwizacja, rekonstrukcja i dokumentowanie twórczości audiowizualnej, wspieranie wartościowych inicjatyw w zakresie rejestracji i promocji wartościowych dzieł kultury a także produkcja audycji telewizyjnych i radiowych o wysokim poziomie artystycznym dotyczących zagadnień związanych z kulturą, nauką lub edukacją w celu ich emisji w programach mediów publicznych i prywatnych lub w Internecie lub rozpowszechnieniach ich w inny sposób.

Wśród Fundacji będących wraz z X S.A. koproducentami audycji telewizyjnych, należy wymienić, Fundację im. …, Fundację …..

Do istotnych postanowień umowy koprodukcyjnej, należy oświadczenie stron o wspólnej produkcji audycji, która będzie emitowana w programie nadawanym przez X . W celu realizacji przedmiotu umowy X S.A. wnosi do produkcji wkład rzeczowy (np. zapewnia studio, oświetlenie, nagłośnienie, operatorów kamer, scenarzystę audycji), a druga strona umowy (koproducent) wnosi najczęściej tylko wkład finansowy. X jest odpowiedzialna za wyprodukowanie audycji i zobowiązuje się do zawarcia umów z twórcami i realizatorami audycji, których przedmiotem jest przeniesienie przez nich wszelkich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz uzyskanie zezwoleń na wykonywanie autorskich praw zależnych, tak aby zagwarantowane było prawo do nieograniczonego w czasie i przestrzeni rozporządzania audycją.

W ramach wykonanej usługi na rzecz kontrahenta nabyte prawa autorskie do audycji X S.A. przenosi na kontrahenta jako współuprawnionego autorsko w części odpowiadającej jego wkładowi finansowemu.

Umowa określa pola eksploatacji do korzystania przez koproducentów z audycji telewizyjnej w postaci ukończonej jak i nieukończonej. We wszystkich umowach X S.A. ma zagwarantowane prawo do eksploatacji audycji we własnych stacjach nadawczych naziemnych (nadawanie analogowe/cyfrowe) oraz za pośrednictwem satelity w obszarze nadawania własnych kanałów (programów) satelitarnych, w tym we wszystkich własnych kanałach.

Strony umowy ustalają brzmienie noty copyrightowej, zastrzeżenie w napisach końcowych praw autorskich do audycji dla telewizji i koproducenta. Finalnym efektem koprodukcji jest audycja telewizyjna, która jest emitowana na antenie telewizji publicznej, np. spektakle teatralne, emitowane w cyklu Teatr Telewizji oraz audycje o tematyce kulturalnej i społecznej.

Z tytułu wykonywanych świadczeń X wystawia faktury za realizację (produkcję) audycji telewizyjnej, opiewającą na wartość wkładu finansowego koproducenta, w tym także za przeniesienie autorskich praw majątkowych, ze stawką zwolniona; podając na fakturze podstawę prawną: art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, w kwestii zastosowana zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy VAT, dla usługi produkcji audycji telewizyjnej, wykonywanej przez X S.A. w ramach umowy koprodukcji?

Zdaniem wnioskodawcy:

Przepisy ustawy o z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226 ) nakładają na telewizję publiczną określone zadania. Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy, zadaniem radiofonii i telewizji jest:

1.  dostarczanie informacji;
2.  udostępnianie dóbr kultury i sztuki;
3.  ułatwianie korzystania z oświaty, sportu i dorobku nauki;

3a) upowszechnianie edukacji obywatelskiej;

1.  dostarczanie rozrywki;
2.  popieranie krajowej twórczości audiowizualnej.

X S.A. z mocy ustawy jest telewizją publiczną, która została powołana do działalności w celu realizacji misji publicznej, którą precyzuje przepis art. 21 ust. 1 ustawy. Spółka jest zobowiązana do oferowania, całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i inne usługi w zakresie informacji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością, wysoką jakością i integralnością przekazu.

W treści art. 21. ust. 1 a ustawy, ustawodawca szczegółowo określił otwarty katalog zadań wynikających z realizacji misji. W szczególności jest to:

1.  tworzenie i rozpowszechnianie programów ogólnokrajowych, programów regionalnych, programów dla odbiorców za granicą w języku polskim i innych językach oraz innych programów realizujących demokratyczne, społeczne i kulturalne potrzeby społeczności lokalnych;
2.  tworzenie i rozpowszechnianie programów wyspecjalizowanych, na których rozpowszechnianie uzyskano koncesję;
3.  budowa i eksploatacja nadawczych i przekaźnikowych stacji radiowych i telewizyjnych;
4.  rozpowszechnianie przekazów tekstowych;
5.  prowadzenie prac nad nowymi technikami tworzenia i rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych;
6.  prowadzenie działalności produkcyjnej, usługowej i handlowej związanej z twórczością audiowizualną, w tym eksportu i importu;
7.  popieranie twórczości artystycznej, literackiej, naukowej oraz działalności oświatowej i działalności w zakresie sportu;
8.  upowszechnianie wiedzy o języku polskim;

8a) uwzględnianie potrzeb mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym, w tym emitowanie programów informacyjnych w językach mniejszości narodowych i etnicznych oraz języku regionalnym;

1.  tworzenie i udostępnianie programów edukacyjnych na użytek środowisk polonijnych oraz Polaków zamieszkałych za granicą;
2.  zapewnianie dostępności programów lub ich części i innych usług dla osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu wzroku oraz osób niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu słuchu;
3.  upowszechnianie edukacji medialnej.

Programy i inne usługi publicznej radiofonii i telewizji powinny:

1.  kierować się odpowiedzialnością za słowo i dbać o dobre imię publicznej radiofonii i telewizji;
2.  rzetelnie ukazywać całą różnorodność wydarzeń i zjawisk w kraju i za granicą;
3.  sprzyjać swobodnemu kształtowaniu się poglądów obywateli oraz formowaniu się opinii publicznej;
4.  umożliwiać obywatelom i ich organizacjom uczestniczenie w życiu publicznym poprzez prezentowanie zróżnicowanych poglądów i stanowisk oraz wykonywanie prawa do kontroli i krytyki społecznej;
5.  służyć rozwojowi kultury, nauki i oświaty, ze szczególnym uwzględnieniem polskiego dorobku intelektualnego i artystycznego;
6.  respektować chrześcijański system wartości, za podstawę przyjmując uniwersalne zasady etyki;
7.  służyć umacnianiu rodziny;

7a) służyć kształtowaniu postaw prozdrowotnych;

7b) służyć propagowaniu i upowszechnianiu sportu;

1.  służyć zwalczaniu patologii społecznych.

W celu realizacji ustawowych obowiązków, wymienionych powyżej, X S.A. świadczy usługi związane z realizacją zadań telewizji publicznej nałożonych na nią przez ustawę o radiofonii i telewizji m. in. w zakresie produkcji programów telewizyjnych i rejestracji programów telewizyjnych.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku usługi związane z realizacją zadań radiofonii i telewizji świadczone przez jednostki publicznej radiofonii telewizji z wyłączeniem:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach
2.  usług w zakresie produkcji filmów reklamowych i promocyjnych
3.  usług reklamowych i promocyjnych
4.  działalności agencji informacyjnych

Zdaniem Spółki czynności - produkcji audycji telewizyjnej wraz z przeniesieniem praw wykonywane w ramach umowy koprodukcji audycji telewizyjnej przeznaczonej do emisji we własnych stacjach nadawczych to usługa kompleksowa mająca ścisły związek z realizacją zadań określonych przez ustawodawcę dla jednostek publicznych radiofonii i telewizji ustawy o radiofonii i telewizji i spełniają przesłanki ustawowego zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Należy zaznaczyć, że w myśl art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a ustawy o VAT stawka podatku w okresie od 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. wynosi 23% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 oraz art. 146f.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Zgodnie z zapisami art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi związane z realizacją zadań radiofonii i telewizji świadczone przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji, z wyłączeniem:

1.  usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach,
2.  usług w zakresie produkcji filmów reklamowych i promocyjnych,
3.  usług reklamowych i promocyjnych,
4.  działalności agencji informacyjnych.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (t.j. Dz.U. Nr 43, poz. 226 ze zm.) jednostki publicznej radiofonii i telewizji działają wyłącznie w formie jednoosobowej spółki akcyjnej Skarbu Państwa, zwanej dalej „spółką”. Telewizję publiczną tworzy Spółka Akcyjna, zawiązana w celu tworzenia i rozpowszechniania ogólnokrajowych programów oraz regionalnych programów telewizyjnych.

W art. 1 przytoczonej ustawy o radiofonii i telewizji ustawodawca formułuje ogólne zadania stanowiące swego rodzaju postulaty publicznych mediów, wymieniając wśród nich m.in. dostarczanie informacji, udostępnianie dóbr kultury i sztuki, ułatwianie korzystania z oświaty, sportu i dorobku nauki, upowszechnianie edukacji obywatelskiej, dostarczanie rozrywki oraz popieranie krajowej twórczości audiowizualnej.

Na podstawie art. 21 ust. 1 w/w ustawy, publiczna radiofonia i telewizja realizuje misję publiczną, oferując, na zasadach określonych w ustawie, całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i inne usługi w zakresie informacji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i sportu, cechujące się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością, wysoką jakością i integralnością przekazu.

W ust. 1a ustawodawca precyzuje ogólne zadania wymienione w art. 1 ust. 1 ustawy, wskazując na przykładowy katalog zadań leżących w kompetencjach publicznego radia i telewizji, wynikających z realizacji misji, wymieniając w szczególności:

1.  tworzenie i rozpowszechnianie programów ogólnokrajowych, programów regionalnych, programów dla odbiorców za granicą w języku polskim i innych językach oraz innych programów realizujących demokratyczne, społeczne i kulturalne potrzeby społeczności lokalnych;
2.  tworzenie i rozpowszechnianie programów wyspecjalizowanych, na których rozpowszechnianie uzyskano koncesję;
3.  budowa i eksploatacja nadawczych i przekaźnikowych stacji radiowych i telewizyjnych;
4.  rozpowszechnianie przekazów tekstowych;
5.  prowadzenie prac nad nowymi technikami tworzenia i rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych;
6.  prowadzenie działalności produkcyjnej, usługowej i handlowej związanej z twórczością audiowizualną, w tym eksportu i importu;
7.  popieranie twórczości artystycznej, literackiej, naukowej oraz działalności oświatowej i działalności w zakresie sportu;
8.  upowszechnianie wiedzy o języku polskim;

8a) uwzględnianie potrzeb mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym, w tym emitowanie programów informacyjnych w językach mniejszości narodowych i etnicznych oraz języku regionalnym;

1.  tworzenie i udostępnianie programów edukacyjnych na użytek środowisk polonijnych oraz Polaków zamieszkałych za granicą.

Zgodnie z art. 4 pkt 7 w rozumieniu w/w ustawy rozpowszechnianiem jest emisja programu drogą bezprzewodową lub przewodową do odbioru przez odbiorców.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że X S.A. jako podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka realizuje obowiązki ogólnokrajowego nadawcy publicznego.

Główną działalnością Spółki jest tworzenie i rozpowszechnianie ogólnokrajowych i regionalnych programów telewizyjnych. W tym celu X zawiera umowy koprodukcyjne z podmiotami takim jak np. Narodowe …, Narodowy …, fundacje, organizujące wydarzenia kulturalne, których przedmiotem jest produkcja audycji telewizyjnych.

Do istotnych postanowień umowy koprodukcyjnej, należy oświadczenie stron o wspólnej produkcji audycji, która będzie emitowana w programie nadawanym przez X . W celu realizacji przedmiotu umowy X S.A. wnosi do produkcji wkład rzeczowy (np. zapewnia studio, oświetlenie, nagłośnienie, operatorów kamer, scenarzystę audycji), a druga strona umowy (koproducent) wnosi najczęściej tylko wkład finansowy. X jest odpowiedzialna za wyprodukowanie audycji i zobowiązuje się do zawarcia umów z twórcami i realizatorami audycji, których przedmiotem jest przeniesienie przez nich wszelkich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz uzyskanie zezwoleń na wykonywanie autorskich praw zależnych, tak aby zagwarantowane było prawo do nieograniczonego w czasie i przestrzeni rozporządzania audycją.

W ramach wykonanej usługi na rzecz kontrahenta nabyte prawa autorskie do audycji X S.A. przenosi na kontrahenta jako współuprawnionego autorsko w części odpowiadającej jego wkładowi finansowemu.

Umowa określa pola eksploatacji do korzystania przez koproducentów z audycji telewizyjnej w postaci ukończonej jak i nieukończonej. We wszystkich umowach X S.A. ma zagwarantowane prawo do eksploatacji audycji we własnych stacjach nadawczych naziemnych (nadawanie analogowe/cyfrowe) oraz za pośrednictwem satelity w obszarze nadawania własnych kanałów (programów) satelitarnych, w tym we wszystkich własnych kanałach.

Strony umowy ustalają brzmienie noty copyrightowej, zastrzeżenie w napisach końcowych praw autorskich do audycji dla telewizji i koproducenta. Finalnym efektem koprodukcji jest audycja telewizyjna, która jest emitowana na antenie telewizji publicznej, np. spektakle teatralne, emitowane w cyklu Teatr Telewizji oraz audycje o tematyce kulturalnej i społecznej.

Zauważyć należy, że podmioty uczestniczące w produkcji audycji telewizyjnej w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, nie mogą być uznane za jednego podatnika VAT. Oznacza to, że relacje zachodzące pomiędzy stronami umowy dotyczącej produkcji audycji telewizyjnej, dla potrzeb rozliczeń podatku od towarów i usług, należy oceniać zgodnie z ogólnymi zasadami obowiązującymi w zakresie tego podatku.

W pierwszej kolejności należy poddać analizie konstrukcję normy prawnej art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy, która ma charakter podmiotowo – przedmiotowy. Z jednej strony ustawodawca podatkowy zawęził zastosowanie zwolnienia od VAT wyłącznie do jednostek publicznych radiofonii i telewizji, a z drugiej wyłącznie do usług, które są związane z realizacją zadań przypisywanych radiofonii i telewizji. Jednocześnie omawiana regulacja przewiduje wyłączenia ze zwolnienia, dla usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach, usług w zakresie produkcji filmów reklamowych i promocyjnych, usług reklamowych i promocyjnych, a także działalności agencji informacyjnych. Pomimo, iż przepisy ustawy o VAT w celu zidentyfikowania jednostki publicznej telewizji oraz określenia zadań na niej ciążących nie odsyłają wprost do jakiejkolwiek z ustaw, to właściwym i naturalnym wydaje się odwołanie do ustawy o radiofonii i telewizji. Przytoczony powyżej art. 26 ust. 1 tejże ustawy, jasno wskazuje na Spółkę Akcyjną, jako jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa, tworzącą jednostkę publiczną telewizji. Także w przedmiotowej sprawie bez wątpienia została spełniona podmiotowa przesłanka, warunkująca zwolnienie.

Określając przesłanki przedmiotowe w/w zwolnienia, w celu określenia zadań stawianych Telewizji publicznej należy odnieść się do brzmienia art. 21 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, zgodnie z którym telewizja publiczna realizuje misję publiczną, poprzez oferowanie całemu społeczeństwu zróżnicowanych programów i innych usług w zakresie informacji, publicystyki, kultury, rozrywki, edukacji i sportu, cechujących się pluralizmem, bezstronnością, wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością, wysoką jakością i integralnością przekazu. Ponadto do konkretnych zadań telewizji publicznej, należy m.in. tworzenie i rozpowszechnianie programów telewizyjnych. Także określając zakres zwolnień zawarty w art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o VAT, należy kierować się zadaniami wynikającymi z realizacji misji publicznej nałożonymi przez powyższą ustawę o radiofonii i telewizji. Niespełnienie któregokolwiek z w/w warunków, wyklucza zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w przytoczonym przepisie ustawy o VAT.

Przenosząc powyższe na grunt zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że Wnioskodawca działając jako jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa, zawiązana w celu tworzenia i rozpowszechniania programów telewizyjnych, bez wątpienia wypełnia pierwszą z przesłanek o charakterze podmiotowym, jednakże jest ona niewystarczająca do objęcia zwolnieniem świadczonych przez niego usług. Z treści wniosku wynika, że wymienione przez Wnioskodawcę usługi świadczone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co wyraźnie podkreśla Spółka, zachowują misyjny charakter. Tym samym, należy uznać, że ich realizacja wypełnia przesłanki przedmiotowe zwolnienia tj. opisywane usługi są związane z realizacją zadań radiofonii i telewizji określonych w art. 21 ust. 1 tejże ustawy.

Tym samym, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 34 ustawy o VAT oraz regulacjach ustawy o radiofonii i telewizji, w szczególności dotyczących zadań stawianych telewizji publicznej, w świetle nakreślonego stanu faktycznego należy stwierdzić, że wymienione we wniosku usługi produkcji audycji telewizyjnej, wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do wysokości wkładu finansowego koproducenta, wykonywanej przez X S.A. w ramach umowy koprodukcji, będą korzystały ze zwolnienia od VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.