Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.169.2025.2.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-09
Teza: Skutki podatkowe otrzymania emerytury z Norwegii.
Słowa kluczowe: Norwegia
emerytura
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 9a
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Skala
podatkowa.-Metody unikania podwójnego
opodatkowania-Metoda proporcjonalnego odliczenia
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan w dniu 1 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Otrzymuje Pan z Norwegii emeryturę w wysokości 74.029 NOK. W Norwegii emerytura jest
    opodatkowana podatkiem w wysokości 15%. Po opodatkowaniu otrzymuje Pan 62.930
    NOK, tj. 22.654 zł. Od tej sumy ma Pan potrącane 5.940 NOK, tj. 2.138 zł jako opłatę na
    czynności prawne, finalnie dostaje Pan 21.380 zł, tj. 1.782 zł miesięcznie.
    W PIT-11 który otrzymał Pan w tym roku, w poz. 50 wykazano Pana emeryturę w kwocie
    28.656 zł bez uwzględnienia podatku w wysokości 15 % zapłaconego w Norwegii.
    Powoduje to konieczność dopłaty 2.700 zł podatku.
    Prosi Pan o wyjaśnienie dlaczego nie jest wykazywana faktyczna suma oraz dochód
    zwolniony od podatku – poz. 52.
    W uzupełnieniu jako przepisy mające podlegać interpretacji wskazał Pan art. 17 ust. 2
    Konwencji polsko-norweskiej oraz art. 27 ust. 9 i art. 35 ust. 2.
    Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy zgodne z prawem jest podwójne opodatkowanie emerytury oraz niewykazywanie w
    formularzu PIT-11 w poz. 52 podatku zapłaconego w Norwegii w wysokości 15%?
    Stanowisko wnioskodawcy
    W Pana ocenie podwójne opodatkowanie, jak też wykazywanie w PIT-11 w poz. 50 kwoty
    nieuwzględniającej faktycznej emerytury i kwoty wolnej od podatku w poz. 52 jest
    niezgodne z prawem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są
    podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce
    położenia źródeł przychodów.
    Na podstawie art. 17 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem
    Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Konwencji,
    podpisanej w Warszawie dnia 9 września 2009 r. (Dz. U. z 2010 r., Nr 134, poz. 899; dalej:
    Konwencja polsko – norweska):
      Emerytury, renty i inne podobne świadczenia lub renty kapitałowe uzyskiwane przez
      osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego
      Umawiającego się Państwa, są opodatkowane tylko w pierwszym wymienionym
      Państwie.
    Natomiast na podstawie wskazanego przez Pana art. 17 ust. 2 tej Konwencji:
      Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, świadczenia
      otrzymywane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się
      Państwie na podstawie prawa o ubezpieczeniach społecznych drugiego Umawiającego
      się Państwa, na podstawie jakiegokolwiek obowiązkowego systemu emerytalnego lub
      na podstawie systemu emerytalnego, który jest uznawany dla celów podatkowych,
      mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Z treści ww. art. 17 ust. 1 Konwencji wynika zatem, że emerytury, renty i inne podobne
    świadczenia lub renty kapitałowe uzyskiwane z Norwegii przez osobę mającą miejsce
    zamieszkania w Polsce podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce.
    Wyjątek stanowią renty lub emerytury wypłacane z Norwegii na podstawie prawa o
    ubezpieczeniach społecznych tego Państwa, na podstawie jakiegokolwiek obowiązkowego
    systemu emerytalnego lub na podstawie systemu emerytalnego, który jest uznawany dla
    celów podatkowych osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce (art. 17 ust. 2 ww.
    Konwencji), bowiem mogą one być opodatkowane również w Norwegii.
    Postanowienie w Konwencji, że danego rodzaju dochód „może podlegać” opodatkowaniu
    lub „może być opodatkowany” w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła)
    wskazuje, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy
    dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji).
    Przypisanie prawa do opodatkowania nie ma tutaj charakteru wyłączności.
    Oznacza to, że emerytury, o których mowa w art. 17 ust. 2 Konwencji polsko-norweskiej
    otrzymywane przez podatnika mającego miejsce zamieszkania w Polsce niezależnie od
    tego, że podlegają opodatkowaniu w Polsce, mogą również podlegać opodatkowaniu w
    państwie źródła, tj. w Norwegii.
    W sytuacji gdy emerytura zgodnie z przepisami Konwencji podlega opodatkowaniu
    zarówno w Polsce, jak i w Norwegii, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu
    tego dochodu w Polsce, stosuje się właściwą metodę unikania podwójnego
    opodatkowania.

    Wyjaśnić należy, przy tym, że zarówno Polska, jak i Norwegia notyfikowały ww. Konwencję
    polsko – norweską do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki
    traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
    opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz.
    U. z 2018 r., poz. 1369). Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski jest
    dzień 1 lipca 2018 r., natomiast dla Norwegii dzień 1 listopada 2019 r.
    W związku z powyższym art. 5 ust. 6 Konwencji MLI zastąpił art. 22 ust. 1 lit. a) Konwencji
    polsko – norweskiej. Zgodnie z ww. art. 5 ust. 6 Konwencji MLI:
      W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się
      Jurysdykcji uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami
      Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, mogą być
      opodatkowane przez drugą Umawiającą się Jurysdykcję (z wyłączeniem sytuacji, gdy te
      postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez tę drugą Umawiającą się
      Jurysdykcję wyłącznie z powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym
      przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej drugiej
      Umawiającej się Jurysdykcji), pierwsza wymieniona Umawiająca się Jurysdykcja zezwoli
      na:
        i) odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od
        dochodu zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji;
        ii) odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od
        majątku zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.
      Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub od
      majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód
      lub majątek, które mogą być opodatkowane w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.
      Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Umowy Podatkowej, do której ma
      zastosowanie niniejsza Konwencja, dochód uzyskany lub majątek posiadany przez
      osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji jest
      zwolniony z opodatkowania przez tę Umawiającą się Jurysdykcję, wówczas ta
      Umawiającą się Jurysdykcja może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego
      dochodu lub majątku takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.
    Zatem, w przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce
    uzyskuje dochód, który zgodnie z postanowieniami Konwencji polsko-norweskiej może
    być opodatkowany przez Norwegię (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia
    zezwalają na opodatkowanie przez Norwegię wyłącznie z powodu, że dany dochód jest
    także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na
    terytorium Norwegii), Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby
    kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w Norwegii. Jednakże odliczenie takie
    nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu, obliczonego przed dokonaniem
    odliczenia, która przypada na taki dochód, który może być opodatkowany w Norwegii.
    Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Konwencji dochód uzyskany przez osobę
    mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania w
    Polsce, wówczas Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu
    takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód.
    Odnosząc powyższe do przedstawionej we wniosku sytuacji uznać należy, otrzymywana
    przez Pana emerytura z Norwegii, podlega opodatkowaniu w Polsce według zasad
    wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 7 ustawy:
      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych;
      rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w
      ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom
      rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w
      związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia
      ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
    W sytuacji gdy zgodnie z przepisami Konwencji polsko-norweskiej emerytura podlega
    opodatkowaniu również w Norwegii, wówczas w Polsce należy zastosować metodę
    unikania podwójnego opodatkowania w postaci proporcjonalnego zaliczenia.
    Metoda ta znajduje odzwierciedlenie w art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 27 ust. 9 i 9a ustawy:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej
      w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie
      zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z
      dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
      W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się
      kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie
      to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem
      odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
      W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie
      dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone
      w ust. 9 stosuje się odpowiednio.
    Ponadto, w sytuacji gdy emerytura z Norwegii jest wypłacana za pośrednictwem płatnika
    w Polsce, tj. polskiego banku, wówczas na banku – jako płatniku, ciąży obowiązek poboru
    zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Stosownie bowiem do art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich
      jednostki organizacyjne od wypłacanych przez nie emerytur i rent z zagranicy -
      pomniejszonych o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b.
    W myśl art. 35 ust. 2 ustawy:

      Zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się
      w sposób określony w art. 32 ust. 2 albo 3, z tym że w przypadku poboru zaliczek od
      emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty.
    Na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać
      podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne
      informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w
      zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty
      świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej
      wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.
    Z powyższego wynika więc, że bank wypłacający emeryturę z Norwegii jest zobowiązany
    zarówno do pobrania należnej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, jak i
    wystawienia informacji o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych
    zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy.
    W poz. 50 informacji PIT-11 wykazaniu podlega przychód z tytułu emerytur-rent
    zagranicznych. Jeśli zatem bank posiada informację o wysokości świadczenia przed
    opodatkowaniem w Norwegii, to właśnie taką kwotę powinien wykazać w poz. 50 PIT-11.
    Przychód ten powinien zostać wykazany bez pomniejszania o podatek, lub inne opłaty
    pobrane w Norwegii.
    Natomiast w poz. 52 PIT-11 wykazaniu podlega dochód zwolniony od podatku. Zgodnie z
    objaśnieniami do informacji PIT-11, w poz. 52 wykazuje się dochody zwolnione od
    podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów
    międzynarodowych, a więc dochody do których ma zastosowanie metoda unikania
    podwójnego opodatkowania w postaci wyłączenia z progresją.
    W przypadku emerytur z Norwegii, jak wyjaśniłem powyżej ma zastosowanie metoda
    unikania podwójnego opodatkowania w postaci proporcjonalnego zaliczenia, zatem w
    poz. 52 informacji PIT-11 bank nie powinien wykazywać dochodu zwolnionego lub
    podatku pobranego w Norwegii.
    Natomiast w poz. 53 informacji bank jest zobowiązany wykazać zaliczkę na podatek, którą
    obliczył i pobrał jako płatnik.
    Jeśli polski bank wypłacający emeryturę z Norwegii otrzymał od Pana informację o
    pobieranym w Norwegii podatku, powinien stosownie do art. 35 ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych potrącać – z podatku ustalonego w Polsce od tej
    emerytury – podatek pobrany w Norwegii od tego świadczenia.
    Jeśli bank takiej informacji nie otrzymał, jest zobowiązany do potrącania i wykazywania
    zaliczek na podatek bez uwzględniania metody unikania podwójnego opodatkowania w
    postaci proporcjonalnego zaliczenia. W takiej sytuacji może Pan samodzielnie zastosować
    metodę unikania podwójnego opodatkowania w składanym zeznaniu podatkowym.
    Zgodnie bowiem z art. 27 ust. 9 i 9a ww. ustawy podatnik ma prawo od podatku
    obliczonego od łącznej sumy dochodów odliczyć kwotę równą podatkowi dochodowemu
    zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części
    podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na
    dochód uzyskany w państwie obcym.

    Zastosowanie metody unikania podwójnego opodatkowania w postaci proporcjonalnego
    zaliczenia pozwoli uniknąć podwójnego opodatkowania zgodnie z regulacjami Konwencji
    polsko-norweskiej.
    W konsekwencji Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe, bowiem w PIT-11 w poz. 50
    co do zasady wykazaniu podlega przychód bez pomniejszania o podatek zapłacony w
    Norwegii, w poz. 52 nie podlegają wykazaniu dochody do których ma zastosowanie
    metoda proporcjonalnego zaliczenia, ani podatek pobrany w Norwegii. Ponadto
    zastosowanie metody unikania podwójnego opodatkowania w postaci proporcjonalnego
    zaliczenia pozwoli na uniknięcie podwójnego opodatkowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.