Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.107.2025.2.JB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Brak możliwości uwzględnienia wydatków na budowę domu,
poniesionych przed rozszerzeniem wspólności majątkowej
małżeńskiej w ramach ulgi wskazanej w art. 21 ust. 1 pkt 131
ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: budowa-budowa budynków
budowa-działka pod budowę
cel-cele mieszkaniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 26

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    w odpowiedzi na wezwanie pismem z 12 marca 2025 r. (wpływ 12 marca 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

2W 2016 roku Wnioskodawca kupił lokal mieszkalny o pow. 18,90 m za 10% wartości od
    (...) za kwotę 9.280,80 zł.
    W 2021 roku Wnioskodawca sprzedał lokal mieszkalny za 97.000 zł.
    Z uwagi na fakt, że sprzedaż mieszkania nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i osiągnięciem z tego tytułu
    dochodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca
    złożył do urzędu skarbowego PIT-39 za 2021 rok.
    W złożonym zeznaniu podatkowym o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty)
    – PIT-39 Wnioskodawca wykazał, że całość dochodu ze sprzedaży mieszkania przeznaczy
    na własne cele mieszkaniowe zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w ciągu 3 lat tj. do 31 grudnia 2024 roku.
    Pieniądze uzyskane ze sprzedaży Wnioskodawca wydatkował na kupno materiałów
    budowlanych wykorzystanych do budowy budynku mieszkalnego (Wnioskodawca posiada
    faktury), który znajduje się na działce będącej własnością tylko swojej małżonki. W domu
    tym obecnie i nadal Wnioskodawca będzie mieszkał z małżonką i dzieckiem. Działkę tą
    małżonką nabyła kupując przed zawarciem związku małżeńskiego. Wnioskodawca nie
    posiada z małżonką rozdzielności majątkowej małżeńskiej i na działkę, na której
    wybudowali dom nie dokonywali rozszerzenia wspólności ani darowizny udziału od
    małżonki dla Wnioskodawcy.
    31 grudnia 2024 roku minął okres trzyletni na wydatkowanie przychodu na własny cel
    mieszkaniowy.

## Pytanie

Czy dokonując po upływie trzyletniego okresu na wydatkowanie na własny cel
    mieszkaniowy rozszerzenia wspólności majątkowej, o działkę na której znajduje się dom
    lub darowizny udziału działki od małżonki Wnioskodawca będzie miał uznane wydatki na
    własny cel mieszkaniowy zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych? Wnioskodawca nie miał wiedzy, że musi być właścicielem działki, na
    której buduje dom mieszkalny.
    Pana stanowisko w sprawie
    Według Wnioskodawcy z uwagi na fakt, że wydatkował przychód na własny cel
    mieszkaniowy w okresie trzyletnim, ponieważ pieniądze wydatkował na kupno materiałów
    na budowę budynku mieszkalnego, w którym obecnie mieszka i będzie mieszkał z rodziną,
    wydatki te powinny być uwzględnione, że zostały wydatkowane na cel mieszkaniowy, gdy
    w 2025 roku Wnioskodawca rozszerzy wspólność majątkową małżeńską/dokona udziału
    darowizny (Wnioskodawca wraz z żoną mają zamiar to zrobić po odebraniu domu do
    użytku).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu i rodzi obowiązek podatkowy w postaci
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy,
    decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 2021 roku sprzedał Pan lokal mieszkalny,
    który nabył Pan w 2016 roku.
    Zatem, sprzedaż ww. lokalu nastąpiła przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie i stanowi źródło przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na podstawie art. 30e ust. 1 wskazanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 cytowanej ustawy stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw

      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 131 tej ustawy - może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Przepis ten stanowi, że:
      Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi
      tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
      przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli
      począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca
      roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na
      własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele
      uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest
    to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał cele
    mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
    Podkreślenia wymaga, że za uprawniające do zwolnienia przedmiotowego, o którym
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 wyżej powołanej ustawy, uznać można tylko takie wydatki,
    które poniesione zostaną na „własne cele mieszkaniowe”. Podatnik, wydatkując przychód

    ze sprzedaży nieruchomości na ww. cele powinien faktycznie w nowo zakupionej
    /wybudowanej nieruchomości realizować własne cele mieszkaniowe, a więc mieszkać i być
    jej właścicielem lub współwłaścicielem.
    Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy
    stwierdzić należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia
    wynikającego z powołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych jest fakt wydatkowania w ustalonym ustawą okresie przychodu ze
    zbycia nieruchomości na wskazane w art. 21 ust. 25 cele mieszkaniowe, w tym m.in. na
    budowę własnego budynku mieszkalnego.
    Zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady
    powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wszelkie ulgi i
    zwolnienia są też wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art.

    84 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i
    świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie
    odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być
    interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko
    określone zdarzenia prawne bądź spełnienie określonych przesłanek, od których
    ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania - skutkuje zwolnieniem
    przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że
    w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie
    rozszerzającej wykładni przepisów.
    Z istoty rozwiązania zawartego w ww. przepisach wynika, że aby dochód uzyskany z
    odpłatnego zbycia mógł korzystać z omawianego zwolnienia, podatnik powinien uzyskany
    przychód przeznaczyć m.in. na budowę budynku mieszkalnego.
    Wskazać przy tym należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z 28 maja 2019 r.,
    sygn. akt II FSK 1754/17 oraz z 13 listopada 2018 r., sygn. akt II FSK 3228/16 wyjaśnił, że
    brzmienie przepisu (art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych) jest czytelne i jasne, pozwalające przy zastosowaniu metod wykładni językowej
    odczytać treść normy prawnej w stopniu koniecznym i wystarczającym do identyfikacji
    zakresu zwolnienia podatkowego. Wynika z niego niewątpliwie, że poniesienie wydatków
    na własne cele mieszkaniowe to poniesienie wydatku na budowę budynku, który stanowi
    własność albo współwłasność podatnika w rozumieniu prawa cywilnego, przy czym
    zwolnienie przysługuje, jeżeli wydatki na ten właśnie cel zostały poczynione w okresie
    wskazanym przez ustawodawcę. Jest oczywiste, że aby poczynić wydatki na tak określony
    cel, trzeba być właścicielem (współwłaścicielem) nieruchomości, na którą czyni się wydatki
    - i to w terminie zakreślonym w przepisie. Inaczej nie dochodzi do poniesienia wydatków
    na własne cele mieszkaniowe, co wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia.
    Zauważyć również należy, że stosownie do art. 47 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    W myśl natomiast art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z
    gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.
    Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na
    gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym.
    Zatem, biorąc pod uwagę konstrukcję ww. przepisu stwierdzić należy, że budynek trwale
    związany z nieruchomością gruntową stanowi jej część składową co oznacza, że
    właścicielem zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie, jest zawsze
    właściciel nieruchomości gruntowej, na której budynek ten został wybudowany.
    Pana wątpliwość dotyczy możliwości skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 131, w sytuacji gdy środki uzyskane z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego
    (które miało miejsce w 2021 roku) przeznaczył Pan na budowę domu na działce należącej
    do Pana żony, przy czym nie dokonano rozszerzenia wspólności majątkowej ani darowizny
    udziału od żony na Pana rzecz.

    W kontekście Pana wątpliwości wyjaśnić należy, że stosunki majątkowe między
    małżonkami zostały uregulowane przepisami ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i
    opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Na podstawie art. 31 § 1 tej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Jak wynika z art. 33 pkt 2 ww. ustawy:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca
      inaczej postanowił.
    Zgodnie z art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Stosownie do art. 47 § 1 ww. ustawy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Na podstawie powyższego przepisu stwierdzić należy, że małżonkowie poprzez zawarcie
    stosownej umowy (np. rozszerzającej lub ograniczającej wspólność ustawową bądź
    ustanawiającej rozdzielność majątkową) mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób
    odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w
    zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość
    i mają charakter organizacyjny.
    W powyższej kwestii wykształciła się jednolita linia orzecznicza sądów administracyjnych
    prezentująca stanowisko wskazujące, że rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej
    poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład
    majątku osobistego jednego z małżonków, nie stanowi nabycia tej nieruchomości przez
    drugiego z małżonków w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Przykładowo, pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 maja 2016
    r. sygn. akt II FSK 1110/14. W wyroku NSA podkreślił, że małżonkowie mogą przez umowę
    zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo
    ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków
    (umowa majątkowa). Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską
    uregulowana została w art. 47 § 1 k.r.o. Jest to umowa, której celem jest ustanowienie
    ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od przewidzianego w
    przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności ustawowej w
    zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są stricte umowami
    majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny (wyrok
    Sądu Apelacyjnego z 7 sierpnia 2015 r.). Tak więc skoro z chwilą objęcia nieruchomości
    wspólnością majątkową nie następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a
    żadnemu z małżonków (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej
    części rzeczy, to nie można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej
    (wspólności ustawowej) strona takiej umowy wyzbyła się prawa do tej rzeczy.

    Tożsamej oceny dokonano w szeregu innych wyroków NSA i WSA (przykładowo: wyrok
    NSA z 22 marca 2017 r. sygn. akt II FSK 456/15, wyrok NSA z 7 kwietnia 2016 r. sygn. akt II
    FSK 313/14, wyrok WSA w Rzeszowie z 19 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Rz 949/13, wyrok
    WSA w Gdańsku z 29 października 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 964/14).
    Zaznaczyć jednak należy, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zawarcie umowy
    rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską przed upływem trzyletniego okresu, o
    którym mowa w tym przepisie. Podatnik ma spełnić wszystkie warunki uprawniające do
    skorzystania z ulgi począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech
    lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Zatem dla przyznania zwolnienia nie jest wystarczające poniesienie nakładów na budowę
    budynku mieszkalnego. Zakres zwolnienia ograniczony został do budynków, do których
    podatnik posiada odpowiedni tytuł prawny pozwalający na uznanie budynku
    mieszkalnego za własność podatnika, który poniósł nakłady na jego budowę. Z wykładni
    językowej powołanego przepisu wynika oczywista konstatacja, że niezbędną przesłanką
    zastosowania jest legitymowanie się przez podatnika prawem własności (lub udziałem w
    takim prawie) budynku, na który poniesiono wydatki. Zastosowanie wykładni
    gramatycznej uzasadnia twierdzenie, że nabycie tego prawa musi nastąpić przed upływem
    3-letniego terminu określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 cyt. ustawy. Spełnienie tego
    warunku jest bowiem konieczne dla uznania, że nakłady poniesione zostały na czynności
    związane z „własnym” budynkiem mieszkalnym podatnika.
    W rozpatrywanej sprawie dokonanie po upływie trzyletniego okresu na wydatkowanie na
    własny cel mieszkaniowy – rozszerzenia wspólności majątkowej o działkę, na której
    znajduje się wybudowany dom lub darowizny udziału w działce od Pana żony, nie będzie
    uprawniało Pana do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe, wydatkowanie przychodu z tytułu sprzedaży przez Pana w
    2021 r. lokalu mieszkalnego na kupno materiałów budowlanych wykorzystanych do
    budowy domu na działce należącej do majątku osobistego Pana żony, nie stanowi
    wydatku na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d w
    związku z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, powyższe wydatkowanie uzyskanego przychodu nie uprawnia Pana do
    skorzystania ze zwolnienia dochodu od podatku określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww.
    ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.