Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.499.2025.2.SKJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-22
Teza: Brak uznania Wnioskodawcy za podatnika w związku ze
sprzedażą niezabudowanej nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    opodatkowania sprzedaży niezabudowanej działki nr 1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy oraz obowiązku wystawienia faktury z tego tytułu.

    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 marca 2025 r. (data wpływu
    22 sierpnia 2025 r.), 18 lipca 2025 r. (data wpływu 22 sierpnia 2025 r.), 22 sierpnia 2025 r.
    (data wpływu 22 sierpnia 2025 r.) oraz pismem z 22 sierpnia 2025 r. (data wpływu 22
    sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) i między innymi położona
    w województwie (...), powiecie (...), miejscowości (...), działka ewidencyjna numer 2 (...) -
    przy czym działka ewidencyjna numer 2 (...) została podzielona między innymi na działkę
    ewidencyjną numer 1 (...) o obszarze (...) ha.
    Działki są niezabudowane. Prawo własności nieruchomości Wnioskodawca nabył na
    podstawie umowy darowizny zawartej (...) - przy czym powołana umowa została zawarta w
    formie aktu notarialnego przed (...) - notariuszem w (...) (rep. (...)).
    Opisana powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1 nie została nabyta od Skarbu
    Państwa i jednostek samorządu terytorialnego, jest niezabudowana oraz posiada ona
    bezpośredni dostęp do drogi.
    Przedmiotem sprzedaży jest niezabudowana działka o numerze 1 i powierzchni (...) ha. W
    rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostę (...), Nieruchomość położona jest w
    województwie (...), powiecie (...), jednostce ewidencyjnej (...), obrębie ewidencyjnym (...),
    stanowiąca działkę ewidencyjną numer 1 (...) o obszarze (...) ha (...), oznaczona jest jako
    grunty rolne zabudowane (Br-Psi V), pastwiska trwałe (PsiV), grunty rolne (RIVb) i rowy (W-
    PsiV).
    Opisana powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1 nie jest przedmiotem umowy
    najmu, umowy użyczenia, oprócz umowy dzierżawy zawartej z Kupującą przedmiotową
    nieruchomość spółką.
    Na terenie 1 nie ma obowiązującego aktualnego planu zagospodarowania
    przestrzennego, a ponadto do (...) 2023 roku nie wydano decyzji o warunkach zabudowy
    na działkę o numerze 1, nie została również podjęta, uchwała wyznaczająca obszar
    rewitalizacji, ani ustanawiająca Specjalną Strefę Rewitalizacji w rozumieniu ustawy z dnia 9
    października 2015 roku o rewitalizacji (Dz. U. 2021, poz. 485 ze zm.).
    Opłaty związane z eksploatacją opisanej wyżej Nieruchomości, w tym podatek od
    nieruchomości, zostały uregulowane i z tego tytułu nie istnieją żadne zaległości. Opisana
    powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym 1 nie jest ujęta w uproszczonym planie
    urządzenia lasu oraz decyzja, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września
    1991 roku o lasach (Dz. U. 2022, poz. 672) nie była wydawana. Opisana powyżej działka
    gruntu o numerze ewidencyjnym 1 nie jest przedmiotem pierwokupu w rozumieniu
    ustawy z dnia 20 lipca 2017 roku prawo wodne (Dz. U. 2021, poz. 2233). Wnioskodawca
    zamierza sprzedać nieruchomość o numerze 1 i powierzchni (...) ha.
    Kupująca spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o
                              2powierzchni użytkowej nie mniejszej niż (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum (...) miejsc postojowych i prowadzić na tej nieruchomości działalność
    gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z (...) 2025 r. - umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość
    spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na
    przedmiotowej działce.
    To jest spółka zobowiązała się do:
    1) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowania nabywanej nieruchomości obiektami

      zgodnie z planami spółki, czyli zabudowy jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-
                                      2usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż (...) m wraz z miejscami
      parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc parkingowych,
    2) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                        2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy (...) m w tym sala sprzedaży
                2o powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
      parkingowych,
    3) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Spółki, a także uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
      tonażowych utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości,
    4) Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia Nieruchomości, skutkującego
      koniecznością jej rekultywacji,
    5) Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    6) Wydania przez właściwy organ prawomocnej, wykonalnej i ostatecznej decyzji o
      podziale działki nr 1 zgodnie z planami inwestycyjnymi spółki,
    7) Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego,
    8) Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń,
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać powyższą nieruchomość: niezabudowaną
    działkę nr 1 o powierzchni (...) ha.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1) W stosunku do ww. działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu
      jej uatrakcyjnienia.
    2) W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
      żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
      przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    3) Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    4) Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.
    5) Wnioskodawca obecnie dzierżawi część przedmiotową działkę spółce, która planuje ją
      zakupić po uzyskaniu ww pozwoleń.
    Spółka płaci określony czynsz dzierżawny Wnioskodawcy ((...) z (...) 2025 r. na okres 3
    miesięcy).
    Wnioskodawca oświadcza, iż udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej Nieruchomości warunków
    technicznych, dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o

    wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację
    zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz
    odbioru.
    Sprzedawcy oświadczają, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci któregokolwiek
    z mocodawców.
    Sprzedawca oświadcza, że wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    Nieruchomością, opisaną powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w
    związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane, w zakresie
    wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz
    udostępni Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem niniejszej umowy,
    celem przeprowadzenia badań gruntu. Po przeprowadzeniu badań i niezbędnych
    czynności teren czynności teren zostanie niezwłocznie przywrócony do stanu pierwotnego
    przez Kupującego.
    Sprzedawca oświadcza, że wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym
    kosztem i staraniem na nabywanej Nieruchomości, tymczasowego przyłącza
    energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią
    umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem. Jednocześnie Kupujący oświadcza, że w
    przypadku nie zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie niezwłocznie
    własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce gruntu urządzenia i przywróci teren
    do stanu pierwotnego.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    1. Czy był/jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług?
    Jeśli tak, proszę wskazać od kiedy i w jakim zakresie prowadził/prowadzi Pan działalność
    gospodarczą. Nie.
    2. W jaki sposób wykorzystywał Pan opisaną działkę w całym okresie jej posiadania (od
    momentu nabycia do planowanej sprzedaży)? Jeśli były to cele prywatne/osobiste, to
    proszę wskazać, w jaki sposób nieruchomości zaspokajały te potrzeby prywatne/osobiste?
    Były to cele prywatne i działka stanowiła formę zabezpieczenia majątkowego i nie są to
    czynności opodatkowane podatkiem VAT (art. 5 ustawy o VAT nie podlegają pod
    opodatkowanie). Była też dzierżawa zwolniona z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    3. W jakim celu i z czyjej inicjatywy działka nr 2 została podzielona? Czy podział nastąpił w
    związku z zawartą umową przedwstępną? Z inicjatywy kupującej spółki.
    4. Czy wykorzystywał Pan działkę nr 1 wyłącznie do wykonywania działalności zwolnionej
    od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną od podatku Pan
    wykonywał - proszę podać podstawę prawną zwolnienia? Nie, była wykorzystywana do
    czynności art. 5 ustawy o VAT nie podlegające pod opodatkowanie.
    5. Czy poza oddaniem działki nr 1 w dzierżawę Spółce Kupującej, udostępniał Pan osobom
    trzecim ww działkę na podstawie umowy najmu, dzierżawy albo innej umowy o
    podobnym charakterze? Jeśli tak, to proszę wskazać:
    · w jakim okresie sprzedawana działka była udostępniana osobom trzecim?
    · czy była udostępniana odpłatnie czy bezpłatnie?
    6. Czy wykorzystywał Pan działkę nr 1 do działalności rolniczej, a jeżeli tak, to:
    · czy dokonywał Pan z tej działki zbiorów i sprzedaży produktów rolnych i był z tego tytułu
      podatnikiem VAT?
    · czy też produkty rolne wykorzystywał Pan na własne potrzeby? Nie.
    7. Czy sprzedawał Pan w przeszłości nieruchomości? Czy był Pan z tego tytułu podatnikiem
    podatku VAT? Nie.

    8. Czy przed zawarciem umowy przedwstępnej występował Pan o zmianę przeznaczenia
    gruntu? Nie.
    9. Czy Kupująca (tj. Spółka) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług? Tak.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 o powierzchni (...) ha opisanej w stanie
    faktycznym jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    o VAT i musi być udokumentowana fakturą?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 o powierzchni (...) ha
    opisanej w stanie faktycznym jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.

    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Jak wskazano wyżej działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich. Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Przypomnijmy, iż na działce nr 1 od momentu nabycia do momentu zbycia nie
    prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Tutaj jednak należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    nr 1 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do

    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem
    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy jak to już wyżej podkreślono sam nie podejmował on działań
    charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, powyższe czynności
    zostaną jednak podjęte przez Kupującego, który będzie działał jako pełnomocnik
    Sprzedającego.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy.
    Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie
    strony. Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Czyli jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie dz. 1 warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w
    praktyce wywołuje skutki dla Kupującego.
    Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj
    dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą wydzielonej powierzchni z działki o
    nr ewidencyjnym 1 Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż
    tereny budowlane zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania.
    Wnioskodawca uważa bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki
    charakter. Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania

    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
    · lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji
      celu publicznego;
    · sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją o
    warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo.
    Tym samym, ww. działka będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33
    ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki nr 1 stanowiącej teren
    budowlany będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działka nie korzysta ze zwolnienia będzie Pan
    zobowiązany jej sprzedaż udokumentować fakturą.
    W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej dokumentem potwierdzającym jej
    nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i usług jest faktura. W tym bowiem
    przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny podatnik podatku od towarów i usług i
    zgodnie z 106b ustawy o VAT taką transakcję musi Pan udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.

    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa Unii Europejskiej wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki nr 1, istotne jest, czy w celu
    dokonania jego sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady

    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z wniosku wynika, że przysługuje Panu prawo własności nieruchomości – niezabudowanej
    działki nr 1 o powierzchni (...) ha. Zamierza Pan sprzedaż spółce działkę o nr 1 o
    powierzchni (...) ha. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży jest niezabudowana.
    Dzierżawi Pan działkę Kupującej Spółce (odpłatna umowa dzierżawy z (...) 2025 r. zawarta
    na czas 3 miesięcy).
    Kupująca Spółka planuje na tej działce wybudować obiekt handlowo-usługowy o
                              2powierzchni użytkowej nie mniejszej niż (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości
    minimum (...) miejsc postojowych oraz prowadzić na tej nieruchomości działalność
    gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...) z (...) 2025 r. umowa przedwstępna, kupująca nieruchomość
    spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na
    przedmiotowej działce, w szczególności uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej
    decyzji o warunkach zabudowy, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
    nabywanej nieruchomości obiektami zgodnie z planami spółki, czyli zabudowy
    jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie
              2 mniejszej niż (...) mwraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
    parkingowych.
    W stosunku do przedmiotowej działki nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu jej
    uatrakcyjnienia ani nigdy samodzielnie nie podejmował żadnych działań marketingowych,
    nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Pana w działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Udzielił Pan pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych, dotyczących przyłączenia do sieci
    wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w
    szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia
    wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Ponadto wyraził Pan zgodę na dysponowanie przez Kupującą przedmiotową
    Nieruchomość na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3 ust. 1
    ustawy Prawo budowlane w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępni Pan nabywaną Nieruchomość celem
    przeprowadzenia badań gruntu. Wyraził Pan również zgodę na usytuowanie przez
    Kupującego własnym kosztem i staraniem na nabywanej Nieruchomości, tymczasowego
    przyłącza energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz
    treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupująca oświadczyła, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem urządzenia usytuowane na
    działce i przywróci teren do stanu pierwotnego.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania
    dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji
    publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych
    dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru

    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie przedmiotowej Nieruchomości warunków technicznych,
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Zatem udzielił Pan Kupującej Spółce pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu w
    zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji umożliwiających budowę obiektu handlowo-
    usługowego z parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki.
    Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń było warunkiem zrealizowania właściwej umowy
    sprzedaży. Te czynności nastąpiły w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem
    definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu
    kupującemu umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do
    potrzeb kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który
    przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot
    sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców. Ponadto działka nr 2
    została podzielona z inicjatywy Kupującej Spółki.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca (Kupująca Spółka) już się
    zgłosił, właściciel gruntu (Pan) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek
    do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w
    sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.).
    Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu,
    aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla
    potencjalnego nabywcy i podnieść jego cenę.
    Ponadto działka gruntu nr 1 nie jest przedmiotem umowy najmu, użyczenia, oprócz
    umowy dzierżawy zawartą z Kupującą Spółką.
    Z powyższego wynika zatem, że umowa dzierżawy została zawarta wyłącznie w celu
    uzyskania przez Kupującą Spółkę niezbędnych zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Kupującej
    Spółce zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie definitywnej umowy
    sprzedaży. Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego
    przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, dla
    zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich określonych
    potrzeb.
    Istotne w niniejszej sprawie jest to, że w stosunku do działki nr 1 nie ponosił Pan
    jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia ani nigdy samodzielnie nie podejmował
    Pan żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
    przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    Ponadto nieruchomość opisana we wniosku nigdy nie była wykorzystywana przez Pana w
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działka służyła celom
    prywatnym i stanowiła formę zabezpieczenia majątkowego.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż
    nieruchomości opisanej we wniosku wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie
    podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana
    aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to
    pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

    Należy w tym miejscu podkreślić, że wszelkie czynności podjęte przez Kupującą Spółkę na
    mocy udzielonego jej przez Pana pełnomocnictwa, zostaną podjęte w interesie przyszłego,
    skonkretyzowanego nabywcy, a ich ewentualne nieziszczenie się doprowadzić może w
    swoich skutkach do odstąpienia od zawarcia z Panem umowy przyrzeczonej. Podjęte
    przez stronę kupującą działania oraz ich efekty, w przypadku nie zawarcia umowy
    przyrzeczonej nie wpłyną na poziom atrakcyjności nieruchomości dla innego nabywcy,
    gdyż jak wskazano w opisie sprawy, Kupująca Spółka oświadczyła, że w przypadku nie
    zawarcia przez strony umowy przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i
    staraniem urządzenia usytuowane na nieruchomości.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntu na rzecz kupującego (nabywcy) przed
    sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pan z tego
    powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.
    Zatem dokonując sprzedaży działki nr 1 będzie Pan korzystać z przysługującego prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech
    podatnika podatku VAT, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie działki nr 1, a
    dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż działki nr 1 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym, odstępuję od uzasadnienia rozstrzygnięcia kwestii korzystania ze
    zwolnienia ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Odnosząc się do kwestii dotyczącej obowiązku wystawienia faktury dokumentującej obrót
    uzyskany z tytułu sprzedaży ww. działki, należy wskazać, że na podstawie art. 106b ust. 1
    pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Natomiast w analizowanej sprawie – jak rozstrzygnięto powyżej – dokonując sprzedaży
    niezabudowanej działki nr 1 o powierzchni (...) ha nie będzie Pan działał w charakterze
    podatnika podatku VAT, a czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem. Zatem skoro sprzedaż ww. działki będzie czynnością niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to nie będzie podstaw dla
    udokumentowania jej na zasadach określonych w art. 106b ustawy, czyli za pomocą
    faktury.
    Podsumowując, sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 o powierzchni (...) ha będzie
    czynnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, nie będzie Pan
    zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej dokonanie tej czynności.
    Wobec powyższego Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.