Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.226.2025.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-13
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą dywidendy
udziałowcowi będącemu rezydentem podatkowym w
Republice Federalnej Niemiec.
Słowa kluczowe: Niemcy
dywidendy
obowiązek-obowiązek płatnika
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Szczególne zasady poboru zaliczek i zryczałtowanego
podatku.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej obowiązków płatnika. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X Sp. z o.o. mająca siedzibę w Polsce i podlegająca nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu (dalej: Wnioskodawca, Spółka) zamierza wypłacić swojemu udziałowcowi, tj.
    osobie fizycznej (dalej: udziałowiec) będącej rezydentem podatkowym w Republice
    Federalnej Niemiec (dalej: RFN), dywidendę.
    Udziałowiec:
    – otrzyma dywidendę dla własnej korzyści, w tym będzie decydować samodzielnie o jej
      przeznaczeniu i ponosić ryzyko ekonomiczne związane z utratą należności z tytułu
      dywidendy lub jej części,
    – nie będzie pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem
      zobowiązanym do przekazania całości lub części należności z tytułu dywidendy
      innemu podmiotowi,
    – należności z tytułu dywidendy nie będą uzyskiwane w związku z prowadzoną
      działalnością gospodarczą.
    Wnioskodawca wskazuje odnośnie zdarzenia przyszłego, że:
    a) przed wypłatą dywidendy do udziałowca Wnioskodawca dokona weryfikacji warunków
      zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 30a ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: UPIT), wynikających z
      UPO z dochowaniem należytej staranności, uwzględniając charakter, skalę działalności
      prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 23m UPIT między
      Wnioskodawcą i Wspólnikiem,
    b) w momencie wypłaty dywidendy przez Wnioskodawcę na rzecz udziałowca
      Wnioskodawca będzie dysponował uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji
      wydanym przez właściwe władze podatkowe, dokumentującym miejsce zamieszkania
      udziałowca dla celów podatkowych w RFN,
    c) w przypadku, gdy łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art.
      29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a UPIT na rzecz udziałowca w roku podatkowym
      obowiązującym u Wnioskodawcy przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł,
      Wnioskodawca lub udziałowiec będzie posiadał opinię o stosowaniu preferencji, o
      której mowa w art. 41d albo Wnioskodawca złoży prawidłowo oświadczenia płatnika,
      zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o CIT.
    Pytania
    1. Czy w momencie wypłaty dywidendy na rzecz udziałowca Wnioskodawca jako płatnik
      będzie uprawniony do zastosowania preferencyjnej 15% stawki podatku
      dochodowego „u źródła” wynikającej z umowy między Rzecząpospolitą Polską a
      Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w
      zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003
      r. (dalej: UPO) w przypadku gdy łączna kwota należności wypłacanych z tytułów
      wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: UPIT) na rzecz
      udziałowca, w roku podatkowym obowiązującym u Wnioskodawcy, nie przekroczy
      łącznie kwoty 2 000 000 zł?
    2. Czy w momencie wypłaty dywidendy na rzecz udziałowca Wnioskodawca jako płatnik
      będzie uprawniony do zastosowania preferencyjnej 15% stawki podatku
      dochodowego „u źródła” wynikającej z UPO w przypadku, gdy łączna kwota należności
      wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a
      UPIT na rzecz udziałowca, w roku podatkowym obowiązującym u Wnioskodawcy,
      przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania 1 – w momencie wypłaty dywidendy na rzecz
    udziałowca Wnioskodawca jako płatnik będzie uprawniony do zastosowania
    preferencyjnej 15% stawki podatku dochodowego „u źródła” wynikającej z UPO w
    przypadku, gdy łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 29
    ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a UPIT na rzecz udziałowca, w roku podatkowym
    obowiązującym u Wnioskodawcy, nie przekroczy łącznie kwoty 2 000 000 zł, pod
    warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z UPO oraz art. 41 UPIT, tj.:
    a. przed wypłatą dywidendy do udziałowca Wnioskodawca dokona weryfikacji warunków
      zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1
      pkt 1-5a UPIT, wynikających z UPO, z dochowaniem należytej staranności,
      uwzględniając charakter, skalę działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę oraz
      powiązania w rozumieniu 23m UPIT między Wnioskodawcą i udziałowcem,
    b. Udziałowiec będzie mógł zostać uznany w świetle powyższej weryfikacji przez
      Wnioskodawcę za właściciela dywidendy wypłacanej przez Wnioskodawcę,
    c. w momencie wypłaty dywidendy przez Wnioskodawcę Wnioskodawca będzie
      dysponował uzyskanym od udziałowca certyfikatem rezydencji wydanym przez
      właściwe władze podatkowe, dokumentującym rezydencję podatkową udziałowca w
      RFN.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a UPIT osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
    (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek
    podatkowy).
    Wedle art. 4a UPIT przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 UPIT dochód z tytułu dywidendy wypłacany osobie
    fizycznej jest opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19%.
    Regulację tę stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,
    których stroną jest Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku
    zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów
    podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem
    rezydencji zgodnie z art. 30a ust. 2 UPIT.
    Jak wynika z art. 41 ust. 4 UPIT, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać
    zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych
    do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art.
    29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z
    zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Zasady opodatkowania dywidend stosuje się z uwzględnieniem postanowień UPO, co
    wynika z artykułu 30a ust. 2 UPIT.
    Zgodnie z art. 1 UPO umowa dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w
    jednym lub w obu Umawiających się Państwach.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 UPO dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w
    Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
    Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

    Zgodnie z art. 10 ust. 2 UPO, jednakże takie dywidendy mogą być opodatkowane także w
    Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i
    zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak
    wymierzony nie może przekroczyć:
    a) 5% kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna niż spółka
      osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi
      co najmniej 10%,
    b) 15% kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym powyższe postanowienia UPO mają zatem zastosowanie
    w przypadku, gdy osoba uprawniona do dywidendy jest rezydentem drugiego
    Umawiającego się Państwa.
    Przy tym określenie „osoba” oznacza osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie
    osób, co wynika z art. 3 ust. 1 lit. b) UPO. Miejsce zamieszkania/ siedzibę (tj. rezydencję
    podatkową) definiuje z kolei art. 4 UPO.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym udziałowiec, na rzecz którego ma być wypłacona
    dywidenda, na dzień jej wypłaty będzie rezydentem RFN, a Wnioskodawca będzie
    rezydentem Rzeczypospolitej Polskiej. Przy weryfikacji warunków zastosowania preferencji
    z UPO, jak wynika z art. 41 ust. 4aa UPIT, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej
    staranności w stopniu adekwatnym do charakteru i skali prowadzonej przez niego
    działalności oraz powiązań z podatnikiem.
    Kwestia dochowania należytej staranności, o której mowa powyżej, nie jest w formalny
    sposób zdefiniowana. Ministerstwo Finansów dotychczas opublikowało projekty
    objaśnień, które mogą służyć jako wskazówka w zakresie interpretacji tego zagadnienia.
    Prace nad objaśnieniami nie zostały jednak dotychczas sfinalizowane.
    Kluczowe dla zastosowania preferencyjnej stawki 15% wynikającej z UPO jest posiadanie
    przez udziałowca, na rzecz którego ma być wypłacona dywidenda, statusu rzeczywistego
    właściciela, tj. osoby uprawnionej do dywidend, która spełnia następujące przesłanki:
    c) otrzymuje należności dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielne o jej
      przeznaczeniu i ponosi ryzyka ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej
      części,
    d) nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem
      zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,
    e) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności
      uzyskiwane będą w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Na potrzeby wniosku zakłada się, że udziałowiec, na rzecz którego ma być wypłacana
    dywidenda, będzie spełniać przesłanki o których mowa w punktach a) i b) powyżej.
    Natomiast warunek z punktu c) nie będzie miał zastosowania z uwagi na brak związku
    między wpłacaną dywidendą a działalnością gospodarczą udziałowca.
    Tym samym w ocenie Spółki przepis art. 10 ust. 2 lit. b) UPO znajdzie zastosowanie i
    wypłacona dywidenda na rzecz udziałowca będzie mogła zostać opodatkowana
    preferencyjną 15% stawką WHT, o ile udziałowiec przedstawi Wnioskodawcy aktualny
    certyfikat potwierdzający RFN jako kraj rezydencji podatkowej udziałowca i zostaną

    spełnione warunki, o których mowa powyżej w punktach a)-b) i c), o ile będzie miał on
    zastosowanie w przypadku wypłaty dywidendy do udziałowca.
    Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania 2 – w momencie wypłaty dywidendy na rzecz
    udziałowca Wnioskodawca jako płatnik będzie uprawniony do zastosowania
    preferencyjnej 15% stawki podatku dochodowego „u źródła” wynikającej z UPO w
    przypadku, gdy łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych art. 29 ust.
    1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a UPIT na rzecz udziałowca, w roku podatkowym
    obowiązującym u Wnioskodawcy, przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł pod warunkiem,
    że:
    a) przed wypłatą dywidendy do udziałowca Wnioskodawca dokona weryfikacji warunków
      zastosowania stawki podatku innej niż określona art. 30a UPIT z dochowaniem
      należytej staranności, uwzględniając charakter, skalę działalności prowadzonej przez
      Wnioskodawcę oraz powiązania w rozumieniu regulacji UPIT między Wnioskodawcą i
      udziałowcem,
    b) udziałowiec będzie mógł zostać uznany w świetle powyższej weryfikacji przez
      Wnioskodawcę za beneficjenta rzeczywistego dywidendy wypłacanej przez
      Wnioskodawcę,
    c) w momencie wypłaty dywidendy przez Wnioskodawcę Wnioskodawca będzie
      dysponował uzyskanym od udziałowca certyfikatem rezydencji wydanym przez
      właściwe władze podatkowe RFN,
    d) Wnioskodawca lub udziałowiec przed wypłatą dywidendy będzie posiadał
      obowiązującą opinię o stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 41d UPIT, albo
      Wnioskodawca złoży prawidłowo oświadczenie, o którym mowa w art. 41 ust. 16 UPIT,
      odnoszące się do wypłaty dywidendy przez Wnioskodawcę na rzecz udziałowca.
    Zgodnie z art. 41 ust. 12 UPIT jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów
    wymienionych art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a UPIT na rzecz podmiotu
    powiązanego w rozumieniu UPIT przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u
    wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika,
    płatnik jest obowiązany pobierać zryczałtowany podatek dochodowy stosując stawki
    podatku określone w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 UPIT od nadwyżki ponad kwotę 2
    000 000 zł, z pominięciem stawki podatku, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku,
    wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania. Zasada ta nie dotyczy jednak wypłat dywidend i innych przychodów z
    tytułu udziału w zyskach osób prawnych na rzecz osób fizycznych podlegających w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Powyższy przepis formułuje zasadę, iż przekroczenie łącznej kwoty należności
    wypłacanych na rzecz tego samego podmiotu powiązanego z tytułów wymienionych
    powyżej progu 2 000 000 zł w ciągu roku podatkowego wypłacającego obliguje płatnika do
    poboru podatku dochodowego „u źródła” od nadwyżki wypłacanych wyżej wymienionych
    należności do tego samego podatnika ponad kwotę progu z pominięciem jakichkolwiek
    preferencji, wyłącznie z zastosowaniem stawek wynikających z UPIT.
    Przepisy określają wyjątki do powyższej zasady. Art. 41 ust. 12 UPIT nie stosuje się w
    przypadkach określonych w art. 41 ust. 12b oraz art. 41 ust. 15 UPIT, tj.
    a) zgodnie z art. 41 ust. 12b UPIT, na podstawie obowiązującej opinii o stosowaniu
      preferencji, o której mowa w art. 41d UPIT, albo
    b) zgodnie z art. 41 ust. 15 UPIT, w wyniku prawidłowo złożonego oświadczenia płatnika,
      iż:

    – posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania
      stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów
      szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
    – po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w art. 41 ust. 4aa UPIT, nie posiada
      wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Spełnienie zatem jednego z powyższych warunków oznacza, że w odniesieniu do łącznej
    kwoty należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust.
    1 pkt 1-5a UPIT na rzecz tego samego podmiotu powiązanego, która w roku podatkowym
    obowiązującym u wypłacającego przekroczyła próg 2 000 000 zł, mają zastosowanie
    zasady poboru wynikające z art. 41 ust. 1 UPIT oraz UPO.
    Podsumowując, w przypadku, gdy łączna kwota należności wypłacanych z tytułów
    wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a UPIT do udziałowca, w roku
    podatkowym obowiązującym u Wnioskodawcy, przekroczy łącznie kwotę 2 000 000 zł
    Wnioskodawca jako płatnik w momencie wypłaty dywidendy na rzecz udziałowca będzie
    uprawniony do zastosowania preferencyjnej 15% stawki podatku dochodowego „u źródła”
    wynikającej z UPO pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z UPO oraz art. 41
    ust. 4, art. 30a ust. 2 UPIT, tj.
    a) przed wypłatą dywidendy do udziałowca Wnioskodawca dokona weryfikacji warunków
      zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 30a UPIT z dochowaniem
      należytej staranności, uwzględniając charakter, skalę działalności prowadzonej przez
      Wnioskodawcę oraz powiązania w rozumieniu art. 23m UPIT między Wnioskodawcą i
      udziałowcem,
    b) udziałowiec będzie mógł zostać uznany w świetle powyższej weryfikacji przez
      Wnioskodawcę za rzeczywistego właściciela dywidendy wypłacanej przez
      Wnioskodawcę,
    c) w momencie wypłaty dywidendy przez Wnioskodawcę na rzecz udziałowca
      Wnioskodawca będzie dysponował uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji
      wydanym przez właściwe władze podatkowe dokumentującym jego rezydencję
      podatkową w RFN,
    oraz
    d) pod warunkiem posiadania obowiązującej opinii o stosowaniu preferencji, o której
      mowa w art. 41d UPIT, albo
    e) pod warunkiem prawidłowo złożonego oświadczenia płatnika (zgodnie z art. 41 ust. 15
      UPIT) w odniesieniu do wypłacanej do udziałowca dywidendy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy i źródło przychodu
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).

    Według art. 3 ust. 2b ww. ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
        1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
        3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
        4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
        5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku
        giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z
        realizacji praw z nich wynikających;
        a) 5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
        uczestnictwa;
        6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i
        praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej
        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
        6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków,
        tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce
        nieruchomościowej;
        7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych
        lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
        organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od
        miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
        8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy nie jest
    katalogiem zamkniętym. Ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które
    należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski.

    W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło
    przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to
    Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na
    zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie
    praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
        a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
        emerytalnych na rachunkach ilościowych,
        b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
        ogólnego) w spółdzielniach,
        c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
        d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
        odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Podatek u źródła
    Z treści art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym wynika, że:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy,
      z zastrzeżeniem art. 52a.
    Jednocześnie, w myśl art. 30a ust. 2 ww. ustawy:
      Przepisy art. 30a ust. 1 pkt 1-5 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże
      zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Powołany przepis stanowi o uzyskaniu certyfikatu rezydencji dla udokumentowania dla
    celów podatkowych miejsca zamieszkania, tak też wynika z definicji certyfikatu rezydencji
    określonej w art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ
      administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Wobec tego płatnicy mogą stosować preferencyjne stawki przewidziane w umowach o
    unikaniu podwójnego opodatkowania lub nie pobierać podatku tylko pod warunkiem
    posiadania zaświadczenia o siedzibie lub miejscu zamieszkania osoby zagranicznej
    (certyfikat rezydencji), której te należności są wypłacane.
    Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości

      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
    dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika
    pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-
    5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21
    (art. 41 ust. 4 ustawy).
    Wymóg zachowania należytej staranności
    Według art. 41 ust. 4aa ww. ustawy:
      Przy weryfikacji warunków zastosowania obniżonej stawki podatku albo zwolnienia
      lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów prawa podatkowego,
      płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania
      należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez
      płatnika oraz powiązanie w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Stosownie do art. 41 ust. 12 tej ustawy:
      Jeżeli łączna kwota dokonanych na rzecz podmiotu powiązanego wypłat (świadczeń)
      lub postawionych do jego dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów
      określonych w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a ust. 1 pkt 1-5a przekracza w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł
      na rzecz tego samego podatnika, płatnik jest obowiązany pobierać zryczałtowany
      podatek dochodowy, stosując stawki podatku określone w art. 29 ust. 1 pkt 1 i art. 30a
      ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł, z pominięciem stawki podatku,
      zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów
      szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przepisu zdania
      pierwszego nie stosuje się do wypłat (świadczeń) lub postawionych do dyspozycji
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1, pieniędzy lub wartości pieniężnych z
      tytułów określonych w art. 30a ust. 1 pkt 4.
    Przepis art. 41 ust. 15 omawianej ustawy stanowi natomiast, że:
      Przepisu ust. 12 nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:
        1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla
        zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku,
        wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
        opodatkowania;
        2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 4aa, nie posiada wiedzy
        uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
        zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku,
        wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
        opodatkowania.
    Pomocne w ustaleniu zasad należytej staranności są przepisy art. 44f ust. 4 pkt 4 i 5
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego:
      Do wniosku o zwrot podatku dołącza się dokumentację pozwalającą na ustalenie jego
      zasadności, w szczególności:
        3) oświadczenie podatnika, że w odniesieniu do czynności, w związku z którą
        składany jest wniosek o zwrot podatku, podatnik jest podmiotem, na którym
        ciąży obowiązek podatkowy, a także oświadczenie podatnika, że podatnik albo
        jego zagraniczny zakład jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności –
        w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1;

        4) oświadczenie podatnika, że prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w
        kraju miejsca zamieszkania podatnika dla celów podatkowych, z którą wiąże się
        uzyskany przychód – w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, gdy należności
        są uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z art. 5a pkt 33d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o rzeczywistym właścicielu - oznacza to podmiot, który
      spełnia łącznie następujące warunki:
        a) otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej
        przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub
        jej części,
        b) nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem
        zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,
        c) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju miejsca zamieszkania,
        jeżeli należności są uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością
        gospodarczą, przy czym przy ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą
        działalność gospodarczą, uwzględnia się charakter oraz skalę działalności
        prowadzonej przez ten podmiot w zakresie otrzymanej należności.
    Weryfikacja warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 30a ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynikających z przepisów szczególnych lub
    umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, jak wynika z powołanych powyżej
    przepisów powinna się odbywać z należytą starannością. Obowiązek dochowania
    należytej staranności, o której mowa w art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, spoczywa na płatniku, który dokonując wypłaty nie pobiera podatku u źródła
    na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, stosuje zwolnienie lub
    obniżoną stawkę. Należy podkreślić, że należyta staranność w weryfikacji warunków
    niepobrania podatku, zastosowania zwolnienia bądź obniżonej stawki podatku wymagana
    jest po stronie płatnika bez względu na to, czy suma wypłat należności na rzecz jednego
    podatnika przekroczy w danym roku podatkowym kwotę 2.000.000 zł. Wniosek taki
    wynika z literalnego brzmienia art. 41 ust. 4aa ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Dokonując weryfikacji należytej staranności należy odnosić się do aspektów istotnych z
    punktu widzenia stosowania danej preferencji podatkowej. W szczególności dotyczy to:
    1) weryfikacji statusu kontrahenta jako podatnika (rzeczywistego właściciela) w stosunku
      do otrzymanej należności, w tym poprzez pryzmat prowadzenia rzeczywistej
      działalności gospodarczej przez ten podmiot;
    2) weryfikacji rezydencji podatkowej odbiorcy należności;
    3) weryfikacji otrzymanych dokumentów pod kątem ich zgodności ze stanem faktycznym
      (w tym na podstawie informacji dostępnych publicznie).
    Oceniając czy należyta staranność została w określonym przypadku dochowana należy
    uwzględniać także powszechnie dostępne informacje na temat statusu odbiorców
    należności. Źródłem takich informacji może być m.in. prasa branżowa, doniesienia z
    mediów, publikowane doniesienia o lokowaniu przez daną grupę kapitałową spółek
    zależnych w państwach o korzystnym reżimie prawnym itd. W każdym przypadku
    konieczne jest udokumentowanie (dla celów dowodowych) przez płatnika, że dochował on
    należytej staranności przy weryfikacji, o której mowa w 41 ust. 4aa ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Aktualne brzmienie art. 41 ust. 4aa ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wyraźnie stanowi, że obowiązek płatnika przy wypłacie należności, do których można
    zastosować obniżoną stawkę podatku lub zwolnienie, sprowadza się nie tylko do

    „uzyskania” od podatnika certyfikatu rezydencji, ale także weryfikacji warunków
    zwolnienia z opodatkowania wypłacanych należności lub zastosowania preferencyjnej
    stawki. Podkreślenia wymaga, o czym pisano już wcześniej, że weryfikacja ta musi być
    dokonana z zachowaniem należytej staranności.
    Zaznaczyć również należy, że omówiony powyżej art. 41 ust. 15 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych stanowi samodzielną podstawę składania oświadczeń co
    do okoliczności natury faktycznej, gdyż wystąpienie okoliczności w nim wskazanych jest
    warunkiem zastosowania zwolnienia (zaniechania poboru bądź zastosowania obniżonej
    stawki) wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania. Zasadnym jest twierdzenie, że na gruncie przepisów w każdym przypadku
    stosowania zasad wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub
    zwolnień z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne będzie
    weryfikowanie statusu kontrahenta/nierezydenta i wykazywanie, że w stosunku do
    danych należności jest on m.in. ich rzeczywistym właścicielem oraz że prowadzi
    rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby podatnika dla celów podatkowych –
    czy innych przesłanek wymienionych w art. 44f ust. 4 pkt 4-5 omawianej ustawy.
    Płatnik, który chce zastosować przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i
    nie dokonywać poboru podatku u źródła jest zobowiązany do przeprowadzenia pełnej
    weryfikacji warunków umożliwiających skorzystanie z tego zwolnienia/niepobrania
    podatku, zachowując przy tym należytą staranność.
    Ponadto płatnik nie ma obowiązku pobrania podatku u źródła wg stawki podstawowej w
    zakresie określonym w opinii o stosowaniu preferencji, o której mowa w art. 41d ustawy,
    co wynika z art. 41 ust. 12b ustawy.
    Dywidendy – umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
    Stosownie do art. 10 ust. 1-3 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
    Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
    od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. poz.
    90):
      (1) Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie
      osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
      Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
      (2) Jednakże dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się
      Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z
      prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce
      zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak
      wymierzony nie może przekroczyć:
        a) 5 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna niż
        spółka osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej
        dywidendy wynosi co najmniej 10 procent,
        b) 15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
      Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki w odniesieniu
      do zysków, z których dywidendy są wypłacane.
      (3) Określenie "dywidendy" użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z akcji, akcji
      gratisowych, praw do udziału w zysku, akcji w górnictwie, akcji założycieli lub innych
      praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również inny dochód, który
      według prawa Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, jest pod
      względem podatkowym traktowany jak dochód z akcji i wypłaty z tytułu świadectw
      udziałowych w funduszu inwestycyjnym.

    Z powyższych przepisów wynika, że Polsce, jako państwu, z którego wypłacana jest
    Dywidenda, przysługuje prawo do jej opodatkowania. Jednocześnie art. 10 ust. 2 Umowy
    przewiduje ograniczenie wysokości podatku.
    Ocena skutków podatkowych Państwa sytuacji
    Uwzględniając przedstawiony we wniosku opis zdarzenia, dla zastosowania art. 30a ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinni Państwo jako płatnik uzyskać
    certyfikat rezydencji udziałowca.
    W związku z tym, że udziałowiec (osoba fizyczna) jest beneficjentem dywidendy,
    zastosowanie znajdzie art. 10 ust. 2 lit. b) umowy polsko-niemieckiej, zgodnie z którym
    dywidenda podlega opodatkowaniu stawką 15% kwoty dywidendy brutto (pod warunkiem
    posiadania przez Państwa aktualnego certyfikatu rezydencji udziałowca).
    Dokonując zatem wypłaty dywidendy, w stosunku do której rzeczywistym właścicielem jest
    udziałowiec, przy dochowaniu należytej staranności, o której mowa w art. 41 ust. 4aa
    ustawy, są Państwo uprawnieni do pobrania podatku u źródła od wypłacanych dywidend
    stosując obniżoną stawkę podatku w wysokości 15% kwoty przychodu w przypadku, gdy
    łączna kwota postawionych do dyspozycji udziałowca pieniędzy lub wartości pieniężnych z
    tytułu dywidendy nie przekroczy kwoty 2.000.000 zł. Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 12
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zobowiązani będą Państwo pobrać
    podatek w wysokości 19% przychodu w przypadku, gdy łączna kwota postawionych do
    dyspozycji udziałowca pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułu dywidendy przekroczy
    kwotę 2.000.000 zł.
    Jednocześnie, nawet po przekroczeniu kwoty 2.000.000 zł w roku podatkowym w stosunku
    do udziałowca, mogą Państwo nadal stosować stawkę z umowy polsko-niemieckiej.
    Warunkiem jest złożenie oświadczenia WH-OSP lub uwzględnienie opinii o stosowaniu
    preferencji, o której mowa w art. 41d ustawy.
    Przy czym, stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy – w kontekście limitu 2.000.000 zł –
    sumowaniu podlegają wszelkie wypłaty dokonywane w roku podatkowym na rzecz
    udziałowca (tego samego podatnika).
    Podsumowując, jeżeli przed dokonaniem wypłaty dywidendy dochowają Państwo
    należytej staranności poprzez weryfikację wszystkich danych przedłożonych przez
    udziałowca pod kątem ich zgodności i adekwatności z informacjami zawartymi w
    posiadanym certyfikacie rezydencji, zryczałtowany podatek należy pobrać wg stawki 15%
    wynikającej z umowy polsko-niemieckiej, z uwzględnieniem art. 41 ust. 15 i art. 41d
    ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji jest wyłącznie kwestia istnienia po stronie Wnioskodawcy
    obowiązków płatnika określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto kwestia weryfikacji dochowania przez płatnika należytej staranności, w tym
    pozyskiwania dodatkowej dokumentacji, wykracza poza możliwości oceny dokonywanej w
    ramach interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. W ramach
    prowadzonego postępowania właściwy organ przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący
    wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do
    przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego
    elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji). Kwestia ta może
    zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego
    prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy lub celno-skarbowy. Niewykluczone

    jest, że dla dochowania należytej staranności w pewnych okolicznościach wymagane
    będzie także posiadanie dodatkowej dokumentacji potwierdzającej zasadność
    zastosowania stawki podatku zgodnie z konkretną umową o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.