Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-1135/09-4/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-03-10
Teza: 1. Czy wypłata pracownikom zakładu dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2009 r. w roku następnym, tj. w 2010 ( zgodnie z ustawą o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym) w terminie do 31.03.2010 r. stanowi koszt uzyskania przychodu w 2009 roku? 2. Kiedy zaliczyć do kosztów podatkowych od wypłaconego w terminie do 31.03.2010 r. pracownikom zakładu dodatkowego wynagrodzenia rocznego składki na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - do kosztów podatkowych roku 2009 czy roku 2010? 3. Czy wypłata ekwiwalentu pieniężnego za używanie własnej odzieży roboczej i umundurowania pracownikom zakładu za II półrocze 2009 roku w terminie (zgodnie z Zarządzeniem nr 18/98) do 28 lutego 2010 r. stanowi koszt uzyskania przychodu w roku 2009 czy też w roku 2010?
Słowa kluczowe: dodatki; fundusz-Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; fundusz-Fundusz Pracy; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; nagrody; składki-składki na ubezpieczenie społeczne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 07 grudnia 2009 r. (data wpływu 10.12.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wypłatę dodatkowego wynagrodzenia rocznego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 05 stycznia 2010 r. (data wpływu 08.02.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na:

*   wypłatę dodatkowego wynagrodzenia rocznego,

*   składki na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika składek, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych z tytułu dodatkowego wynagrodzenia rocznego,

*   wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za używanie własnej odzieży roboczej i umundurowanie pracowników zakładu.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne.

1.  Wnioskodawca jest samorządowym zakładem budżetowym. Zgodnie z ustawą z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz. U. Nr 160, poz. 1080 z późn. zm.), zakład dokonuje wypłaty dodatkowego wynagrodzenia rocznego dla pracowników zakładu. Zgodnie z art. 5 ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym, zakład wynagrodzenie roczne wypłaca z wyodrębnionych na ten cel środków na wynagrodzenia. Dodatkowe wynagrodzenie roczne wypłacane jest nie później niż w ciągu pierwszych trzech miesięcy roku kalendarzowego następującego po roku, za który przysługuje to wynagrodzenie. Zakład za 2009 rok wypłaci więc pracownikom zakładu dodatkowe wynagrodzenie roczne zgodnie z ustawą do dnia 31.03.2010 r. (tj. w 2010 r.).
2.  Wnioskodawca Zarządzeniem nr x Dyrektora X z dnia x 1998 roku w sprawie zasad przydziału oraz tabeli norm czasookresu używania środków ochrony indywidualnej, odzieży roboczej oraz umundurowania służbowego ustalił wykaz stanowisk pracy, na których dopuszcza się używanie własnej odzieży roboczej i umundurowania w zamian za ekwiwalent pieniężny dla kierowcy autobusu i motorniczego tramwaju. Podstawa prawna Zarządzenia: art. 237 (6) i 237 (7) Kodeksu pracy oraz Uchwały Rady Ministrów Nr 44 z dnia 27 marca 1990 r. zam. w MP Nr 14 z dnia 19 kwietnia 1990 r. Ekwiwalent pieniężny zgodnie z &3 Zarządzenia wypłaca się za okresy półroczne w terminie: za l półrocze - do 30 września, za II półrocze - do 28 lutego. Zakład zgodnie z Zarządzeniem za II półrocze 2009 r. wypłaci ekwiwalent do 28 lutego 2010 roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wypłata pracownikom zakładu dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2009 r. w roku następnym tj. w 2010 (zgodnie z ustawą o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym) w terminie do 31.03.2010 r. stanowi koszt uzyskania przychodu w 2009 roku?
2.  Kiedy zaliczyć do kosztów podatkowych od wypłaconego w terminie do 31.03.2010 r. pracownikom zakładu dodatkowego wynagrodzenia rocznego składki na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - do kosztów podatkowych roku 2009 czy roku 2010?
3.  Czy wypłata ekwiwalentu pieniężnego za używanie własnej odzieży roboczej i umundurowania pracownikom zakładu za II półrocze 2009 roku w terminie (zgodnie z Zarządzeniem nr 18/98) do 28 lutego 2010 r. stanowi koszt uzyskania przychodu w roku 2009 czy też w roku 2010?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie pierwsze.

Wniosek Spółki w zakresie pozostałych pytań został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami, i tak:

*   w zakresie pytania drugiego w dniu 10 marca 2010 r. nr ILPB3/423-1135/09-5/MC,

*   w zakresie pytania trzeciego w dniu 10 marca 2010 r. nr ILPB3/423-1051/09-6/MC.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wypłata pracownikom zakładu dodatkowego wynagrodzenia rocznego stanowi należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.). W związku z powyższym, dodatkowe wynagrodzenie roczne stanowi koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, czyli w miesiącu grudniu 2009 r. pod warunkiem, że zakład wypłaci je lub postawi do dyspozycji pracowników w terminie do 31.03.2010 r. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zatem, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, winien pozostawać w związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika oraz nie może być wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy, jako wydatek niestanowiący kosztów uzyskania przychodów.

Do kosztów uzyskania przychodów można również zaliczyć tzw. koszty pracownicze. Pojęcie to obejmuje przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie oraz inne świadczenia pieniężne ponoszone na rzecz pracownika.

W myśl art. 15 ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi, do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 57 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. Nr 127, poz. 1052), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g.

Z treści cytowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że wynagrodzenia, premie i nagrody i inne świadczenia pieniężne ponoszone na rzecz pracownika mogą stanowić koszt uzyskania przychodu w miesiącu, za który są należne, jednak pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji pracownika w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy lub umowy o pracę.

Ze stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, będący samorządowym zakładem budżetowym, wypłaca zgodnie z ustawą z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz. U. Nr 160, poz. 1080 z późn. zm.) dodatkowe wynagrodzenia roczne dla pracowników zakładu. Za rok 2009 wypłaci je pracownikom w terminie do 31 marca 2010 r.

W oparciu o przywołane przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż wydatki na wypłatę dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2009 r. mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie, gdy przedmiotowe świadczenia są należne, tj. w miesiącu grudniu 2009 r., choć jej wypłata będzie miała miejsce w I kwartale 2010 r. (w terminie do 31 marca 2010r.), pod warunkiem, że zostaną wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym ze stosownych przepisów.

Jeżeli jednak Wnioskodawca uchybi temu terminowi, to wypłacana zostanie zaliczona do kosztów podatkowych w miesiącu faktycznej wypłaty.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.