Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP3.4512.126.2017.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-17
Teza: Zleceniobiorcy z tytułu zrealizowanych usług budowlanych powinni wystawić na rzecz Wnioskodawcy fakturę zawierającą podatek VAT, tym samym w analizowanym przypadku art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy nie będzie miał zastosowania. Zatem skoro nabycie przez Wnioskodawcę usług budowlanych, których dotyczy przedmiotowy wniosek (w tym usług związanych z remontem i modernizacją budynku wykorzystywanego przez Wnioskodawcę na biuro handlowe) związane jest z wykonywaniem przez Spółkę czynności opodatkowanych, to tym samym Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od Zleceniobiorców.
Słowa kluczowe: obciążenia-odwrotne obciążenie; odliczenia-prawo do odliczenia; podwykonawstwo; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 lutego 2017 r. (data wpływu 20 lutego 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług budowlanych oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 lutego 2017 r. r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług budowlanych oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka S.A. (Spółka) jest deweloperem prowadzącym inwestycje mieszkaniowe i biurowe, specjalizującym się w budowie i sprzedaży budynków wielorodzinnych. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i jest objęta nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

W zasadniczej większości projektów Spółka występuje w podwójnej roli inwestora i generalnego wykonawcy.

Dotyczy to następujących typów toczących projektów (Projekty):

*   Wznoszenie budynków mieszkalnych w celu późniejszej sprzedaży budynku lub lokali w nim usytuowanych,

*   Wznoszenie budynków o charakterze usługowo-handlowym w celu wynajmu powierzchni lub ich sprzedaży,

*   Adaptacja wynajętego budynku mieszkalnego dla potrzeb późniejszego krótkotrwałego wynajmu,

*   Remont i modernizacja budynku będącego własnością Spółki, w której mieści się tymczasowo biuro handlowe.

Spółka jest odpowiedzialna za cały Projekt i wykonuje część niezbędnych prac budowlanych z wykorzystaniem własnego personelu.

Do zadań Spółki jako wykonawcy należy organizacja zaplecza budowy, zaplecza sanitarnego, zapewnienia specjalistycznego sprzętu. Spółka zawiera umowy o dostęp wody i energii do placu budowy. W toku projektu Spółka wykorzystuje swoich wykwalifikowanych pracowników działu technicznego, inżynierów budowy, Dyrektora Zespołu Budów pełniącego jednocześnie funkcję Inspektora Nadzoru Robót Budowlanych, pracowników ogólnobudowlanych.

Ponadto Spółka przygotowuje i zabezpiecza teren pod inwestycję, tj. zleca wykonanie prac projektowych, występuje o warunki przyłączeniowe, uzgadnia warunki przyłączeniowe dla inwestycji. Spółka załatwia również wszelkie formalności urzędowe związane z uzyskaniem pozwolenia na budowę.

Realizując dany Projekt w zakresie poszczególnych prac specjalistycznych Spółka korzysta z usług innych podmiotów (Zleceniobiorcy).

Zleceniobiorcy są zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi.

Podstawą nawiązania współpracy ze Zleceniobiorcami jest umowa zlecenia, w ramach której Spółka zleca Zleceniobiorcom wykonanie konkretnych prac związanych z prowadzonym przez Spółkę projektem.

Zleceniobiorcy za wykonanie zakresu prac przewidzianego w umowie zlecenia odpowiadają bezpośrednio przed Spółką. Zleceniobiorcy mogą zlecić część prac objętych umową zlecenia swoim podwykonawcom.

Przy realizacji danego Projektu Zleceniobiorcy mogą być zobowiązani do wykonania w szczególności następujących prac:

1.  W Projektach obejmujących budowę budynków-wykonanie:
    *   stanu surowego,
    *   instalacji elektrycznych,
    *   instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania,
    *   instalacji wentylacyjnych,
    *   dróg,
    *   stolarki okiennej i drzwi,
    *   usług tynkarskich,
    *   usług wykończeniowych,
    *   innych prac budowlanych typowych w tego typu projektach.
2.  W Projektach obejmujących remont, modernizację lub adaptację budynków - wykonanie usług:
    *   elektrycznych,
    *   elewacyjnych,
    *   tynkarskich,
    *   wykończeniowych,
    *   innych prac budowlanych typowych w tego typu projektach.

Wskazane Projekty zostaną zakończone nie wcześniej niż w 2017 r.

Przedmiotem wniosku są usługi, które mieszczą się w wykazie usług wskazanych w załączniku nr 14 do ustawy VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka jako nabywca usług budowlanych, przedstawionych w opisie stanu faktycznego, świadczonych przez Zleceniobiorców, jest podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia VAT od tych usług na podstawie art. 17 ustawy o VAT?
2.  Czy w okolicznościach przedstawionych przez Spółkę we wniosku, ma ona prawo odliczyć podatek naliczony wynikający z faktur wystawionych przez Zleceniobiorców, dokumentujących usługi budowlane wykorzystywane przez Spółkę w realizowanych Projektach?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Nabywając od Zleceniobiorców usługi budowlane przedstawione w opisie stanu faktycznego, Spółka nie jest podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia VAT od tych usług na podstawie art. 17 ustawy o VAT.

Znowelizowana ustawa o VAT wprowadziła od 1 stycznia 2017 r. obowiązek rozliczania w określonych okolicznościach podatku należnego przez nabywcę (mechanizm odwróconego obciążenia - reverse change mechanism) usług budowlano-montażowych wskazanych w załączniku nr 14 do ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Jednocześnie w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT (pozycje te obejmują usługi budowlane) art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca (art. 17 ust. 1h ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o VAT w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Powyższe oznacza, że spółka nabywając usługi budowlane byłaby zobowiązana jako podatnik do rozliczania VAT od tych usług stosując mechanizm odwróconego obciążenia tylko wtedy gdy usługi te nabywa od podwykonawców. Konieczna jest więc weryfikacja czy Zleceniobiorcy Spółki są podwykonawcami w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy o VAT.

Ustawa o VAT nie zawiera definicji podwykonawcy.

Przedstawiciele Ministra Finansów w toku prac legislacyjnych nad nowelizacją ustawy o VAT, w piśmie z dnia 15 listopada 2016 r., nr PT1.8100.4.2016.LJU.200 odnoszącym się do uwag Związku Pracodawców Business Centre Club wyrazili opinię, że: „dla prawidłowego rozumienia terminu wystarczające wydaje się powszechnie przyjęte rozumienie tego pojęcia, takie jak np. w definicji zawartej w internetowym wydaniu Słownika polskiego, zgodnie z którą podwykonawca to: (http://sjp.pwn.pi/sjp/podwykonawca:2503008.html). Przy dalszych podzleceniach przyjąć należy podejście, zgodnie z którym podwykonawca zlecający jest głównym wykonawcą swojego zakresu prac.”

Podobną definicję pojęcia podwykonawcy wprowadza Wielki Słownik Języka Polskiego, który wskazuje, że podwykonawcą jest osoba lub firma, która wykonuje jakieś prace dla innego, głównego wykonawcy określonego przedsięwzięcia (http://wsjp.pl/index.php2id\_\_haslas52661).

Wskazane definicje, zdaniem Spółki, nakazują badać status podmiotu jako podwykonawcy, biorąc pod uwagę to, czy nabywca wykorzystuje te usługi do dalszego świadczenia usług budowlanych, czy też jest ich konsumentem i nabywa w celu zaspokojenia własnych potrzeb. Nie ma znaczenia czy celem jest konsumpcja, czy potrzeby gospodarcze. Innymi słowy, jeżeli nabywana usługa budowlana jest elementem innej usługi sprzedawanej kolejnemu podmiotowi, to mamy do czynienia z podwykonawstwem. Natomiast jeżeli podmiot nabywa usługę budowlaną dla własnych potrzeb np. w związku z prowadzoną przez siebie budową, to świadczący tę usługę nie jest podwykonawcą. W sytuacji Spółki nabywa ona usługi bezpośrednio od Zleceniobiorców dla realizacji własnych potrzeb.

Biorąc pod uwagę wskazane wyżej definicje językowe, zdaniem Spółki, Zleceniobiorcy Spółki są jej wykonawcami, a nie podwykonawcami. Zleceniobiorcy działają bowiem na podstawie stosownych umów bezpośrednio na rzecz Spółki będącej deweloperem (inwestorem i generalnym wykonawcą Projektów). Są więc wykonawcami Spółki, a nie jej podwykonawcami. Dopiero ewentualne podmioty zaangażowane przez Zleceniobiorców do wykonania części prac objętych zleceniem od Spółki będą podwykonawcami w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy o VAT.

Takie stanowisko wyraził pośrednio sędzia Janusz Zubrzycki (Leksykon VAT 2017, Wrocław 2017 str. 787), wskazując, że: „Ponieważ uczestnikami inwestycji budowlanych są: inwestor (osoba fizyczna, podmiot gospodarczy), wykonawca (główny) i podwykonawcy (w tym podwykonawcy podwykonawców), a intencją tej regulacji jest objęcie odwrotnym obciążeniem wszystkich usług poprzedzających etap świadczenia usług wykonawcy na rzecz inwestora oznacza to, że odwrotnym obciążeniem objęte są wszystkie usługi budowlane pomiędzy czynnymi podatnikami je realizującymi z wyłączeniem, tych które objęte są umową pomiędzy wykonawcą a inwestorem”.

Skoro w sytuacji Spółki brak jest takiej umowy, bo skupia ona w sobie obie funkcje, to mechanizm odwróconego obciążenia nie powinien znaleźć zastosowania do usług nabywanych od Zleceniobiorców.

Za takim ujęciem zakresu pojęcia podwykonawcy przemawiają również przepisy innych gałęzi prawa, które w braku wytycznych w ustawie o VAT, mogą posłużyć jako wskazówka interpretacyjna.

Art. 2 pkt 9b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, definiując umowę o podwykonawstwo wskazuje, że należy przez to rozumieć umowę w formie pisemnej o charakterze odpłatnym, której przedmiotem są usługi, dostawy lub roboty budowlane stanowiące część zamówienia publicznego, zawartą między wybranym przez zamawiającego wykonawcą a innym podmiotem (podwykonawcą), a w przypadku zamówień publicznych na roboty budowlane także między podwykonawcą a dalszym podwykonawcą lub między dalszymi podwykonawcami.

Powyższa definicja wyraźnie sugeruje, że umowa o podwykonawstwo nie jest umową pomiędzy inwestorem będącym jednocześnie generalnym wykonawcą projektu a podmiotem, któremu zlecone są konkretne prace w ramach projektu. Zatem mechanizm odwróconego obciążenia nie powinien mieć zastosowania do takiej relacji jaka występuje w przypadku Spółki z Zleceniobiorcami, gdyż są oni zobowiązani do wykonania części prac zleconych bezpośrednio przez Spółkę.

Zleceniobiorcy nie są więc podwykonawcą ani w rozumieniu przepisów Prawa zamówień publicznych, które zawierają definicję umowy o podwykonawstwo, ani w rozumieniu językowym terminu podwykonawstwa, które zdaniem przedstawicieli Ministra Finansów powinno być stosowane przy wykładni terminu podwykonawca użytego w art. 17 ust. 1 h ustawy o VAT.

Tym samym, zdaniem Spółki, nie jest ona jako nabywca usług budowlanych przedstawionych w opisie stanu faktycznego, świadczonych przez Zleceniobiorców, podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia VAT od tych usług na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 i ust. 1h ustawy o VAT.

Ad. 2

Zdaniem Spółki w okolicznościach przedstawionych przez Spółkę we wniosku, ma ona prawo odliczyć podatek naliczonych wynikający z faktur wystawionych przez Zleceniobiorców dokumentujących usługi budowlane wykorzystywane przez Spółkę w realizowanych Projektach.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wskazano, w stanowisku Spółki do pierwszego pytania, zdaniem Spółki, nie jest ona jako nabywca usług budowlanych, przedstawionych w opisie stanu faktycznego, świadczonych przez Zleceniobiorców, podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia VAT. Tym samym to Zleceniobiorcy powinni wystawić na rzecz Spółki faktury zawierające kwotę VAT z zastosowaniem właściwej stawki podatku.

Biorąc pod uwagę, że realizowane przez Spółkę Projekty służą bezpośrednio działalności Spółki opodatkowanej VAT (sprzedaż lokali mieszkalnych, najem krótkoterminowy, wydatki związane z własną nieruchomością zajętą na cele prowadzonej działalności gospodarczej), Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Zleceniobiorców, a dokumentujących świadczenie usług budowlanych na rzecz Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jednocześnie zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Przy tym, w myśl art. 17 ust. 1h ustawy - w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług budowlanych identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

W myśl art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8 usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa budowlana wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Natomiast, transakcje, których przedmiotem jest świadczenie wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy usług budowlanych, realizowane przez wykonawcę (generalnego wykonawcę) na rzecz inwestora (np. dewelopera budowlanego), podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych, tj. podatek VAT rozliczany jest przez wykonawcę (generalnego wykonawcę), natomiast inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane usługi zawierającą podatek VAT.

W przypadku, wystąpienia dalszych „podzleceń” podwykonawca zlecający staje się głównym wykonawcą swojego zakresu prac w stosunku do swojego podwykonawcy i jest on wówczas zobowiązany do rozliczenia „podzleconych” usług budowlanych na zasadzie odwróconego obciążenia.

Należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego podwykonawca to „firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy”.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Spółka) - zarejestrowany podatnik VAT czynny - jest deweloperem prowadzącym inwestycje mieszkaniowe i biurowe. W zasadniczej większości projektów (wznoszenie budynków mieszkalnych, budynków o charakterze usługowo-handlowym, adaptacja wynajętego budynku mieszkalnego oraz remont i modernizacja budynku będącego własnością Spółki, w której mieści się tymczasowo biuro handlowe) Spółka występuje w podwójnej roli - inwestora i generalnego wykonawcy. Po zrealizowaniu danego Projektu budynki/lokale są przedmiotem sprzedaży lub wynajmu (z wyjątkiem budynku wykorzystywanego w działalności gospodarczej Wnioskodawcy). Spółka jest odpowiedzialna za cały Projekt i wykonuje część niezbędnych prac budowlanych z wykorzystaniem własnego personelu natomiast w zakresie prac specjalistycznych korzysta z usług Zleceniobiorców, którzy są zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi. Za wykonanie powierzonych prac Zleceniobiorcy odpowiadają bezpośrednio przed Spółką. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem niniejszego wniosku są usługi, które mieszczą się w wykazie usług wskazanych w załączniku nr 14 do ustawy VAT.

W tak przedstawionych okolicznościach sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w związku z nabyciem opisanych w stanie faktycznym usług od Zleceniobiorców będzie zobowiązany do rozliczenia podatku od towarów i usług.

Ustalenie, czy dana usługa podlega rozliczeniu zgodnie z mechanizmem odwróconego obciążenia, czy też zastosowanie będzie miała ogólna zasada rozliczenia podatku - ma charakter indywidualny. Oznacza to, że w każdym konkretnym przypadku należy zbadać, czy dana usługa jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy o VAT oraz czy jest świadczona przez podwykonawcę. Przy czym podkreślić należy, że dla zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia konieczne jest spełnienie obu ww. przesłanek łącznie.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie nie znajdzie zastosowania mechanizm odwróconego obciążenia.

Należy zauważyć, że Wnioskodawca jest deweloperem prowadzącym inwestycje mieszkaniowe i biurowe. Projekty realizowane przez Wnioskodawcę dotyczą wznoszenia budynków mieszkalnych w celu późniejszej sprzedaży budynku lub lokali w nim usytuowanych, wznoszenia budynków o charakterze usługowo-handlowym w celu wynajmu powierzchni lub ich sprzedaży, adaptacji wynajętego budynku mieszkalnego dla potrzeb późniejszego krótkotrwałego wynajmu, oraz remontu i modernizacji budynku będącego własnością Spółki, w której mieści się tymczasowo biuro handlowe. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za cały Projekt i wykonuje część niezbędnych prac budowlanych z wykorzystaniem własnego personelu.

Zatem w analizowanej sytuacji, Zleceniobiorcy, którym Wnioskodawca zleca wykonie części usług budowlanych nie działają w charakterze podwykonawcy, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy o VAT. Wnioskodawca jest deweloperem, który nie realizuje Projektów na rzecz innego podmiotu. Wnioskodawca nie wykorzystuje nabytych od Zleceniobiorców usług do dalszego świadczenia usług budowlanych na rzecz innego podmiotu lecz na potrzeby prowadzonego przez siebie Projektu, którego celem jest odpowiednio sprzedaż bądź najem budynku/lokalu czy też wykorzystanie we własnej działalności jako biuro.

Zatem mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, że Zleceniobiorcy wykonując na rzecz Wnioskodawcy usługi budowlane wskazane w załączniku nr 14 do ustawy, nie działają w charakterze podwykonawcy, to tym samym w analizowanej sprawie nie są spełnione przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy. W konsekwencji usługi budowlane realizowane na podstawie umów łączących Wnioskodawcę i Zleceniobiorców podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, co oznacza że podmiotami zobowiązanymi do rozliczenia podatku dot. wykonania ww. usług są Zleceniobiorcy, którzy powinni wystawić na rzecz Wnioskodawcy fakturę dokumentującą wykonanie usług zawierającą podatek VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Zleceniobiorców.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ustawodawca przyznał więc podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 88 tej ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

Zatem w sytuacji, gdy zostały wystawione faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w tej fakturze w części dotyczącej tych czynności.

Jak wynika z niniejszej interpretacji Zleceniobiorcy z tytułu zrealizowanych usług budowlanych powinni wystawić na rzecz Wnioskodawcy fakturę zawierającą podatek VAT, tym samym w analizowanym przypadku art. 88 ust. 3a pkt 7 ustawy nie będzie miał zastosowania. Zatem skoro nabycie przez Wnioskodawcę usług budowlanych, których dotyczy przedmiotowy wniosek (w tym usług związanych z remontem i modernizacją budynku wykorzystywanego przez Wnioskodawcę na biuro handlowe) związane jest z wykonywaniem przez Spółkę czynności opodatkowanych, to tym samym Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od Zleceniobiorców.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 również należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.