Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1-3/4512-1-48/16-2/IL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-09-06
Teza: Wnioskodawca, nie będąc podatnikiem VAT i nie wykonując czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, nie ma prawa ubiegać się o zwrot podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu związanych z realizacją działania w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia; podatek-zwrot podatku; podatnik; stowarzyszenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 sierpnia 2016 r. (data wpływu 16 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwrotu podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu związanych z realizacją działania w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwrotu podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu związanych z realizacją działania w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest stowarzyszeniem działającym jako lokalna grupa działania, której celem statutowym jest aktywizacja lokalnej społeczności i promocja gmin (…). Działania te wykonywane są poprzez wdrożenie lokalnej strategii rozwoju w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku VAT (art. 15 ust. 1), działalność prowadzi nieodpłatnie. Przychód Wnioskodawcy stanowią: składki członków Stowarzyszenia, dotacje z różnych źródeł, darowizny od osób fizycznych przeznaczane na działalność statutową, odsetki dopisane do rachunku bankowego. W myśl art. 29 ustawy o VAT nie jest to obrót będący podstawą opodatkowania podatkiem VAT. Nie będąc podatnikiem VAT Wnioskodawca nie odlicza podatku naliczonego, zawartego w nabywanych towarach i usługach (art. 86 ustawy o VAT). Podatek VAT zawarty w fakturach zakupu jest kosztem obciążającym działalność Stowarzyszenia.

Realizując działanie w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020 Wnioskodawca ma prawo do ubiegania się o zwrot poniesionych kosztów. Jednak podatek VAT zawarty w fakturach zakupu jest kosztem kwalifikowalnym i podlega zwrotowi wyłącznie wtedy, kiedy Wnioskodawca posiada interpretację podatkową o niemożności jego odliczania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca, nie będąc podatnikiem VAT i nie wykonując czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, ma prawo ubiegać się o zwrot podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek VAT zawarty w fakturach zakupu, otrzymanych przy wykonywaniu działalności statutowej Stowarzyszenia, przy realizacji programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020, jest jego kosztem, ponieważ nie jest on podatnikiem VAT, nie osiąga obrotu podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT, a w związku z tym nie może go w żaden sposób odliczyć.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (art. 88 ust. 4 ustawy).

Z przepisów ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca działa jako lokalna grupa działania, której celem statutowym jest aktywizacja lokalnej społeczności i promocja gmin (…). Działania te wykonywane są poprzez wdrożenie lokalnej strategii rozwoju w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy, działalność prowadzi nieodpłatnie. Przychód Wnioskodawcy stanowią: składki członków Stowarzyszenia, dotacje z różnych źródeł, darowizny od osób fizycznych przeznaczane na działalność statutową, odsetki dopisane do rachunku bankowego. W myśl art. 29a ustawy, nie jest to obrót będący podstawą opodatkowania podatkiem VAT. Nie będąc podatnikiem VAT Wnioskodawca nie odlicza podatku naliczonego, zawartego w nabywanych towarach i usługach.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Stowarzyszenie nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte towary i usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem. Zatem Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji ww. działania.

W zakresie przedmiotowego działania Stowarzyszenie nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego, pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zatem nie ma możliwości ubiegania się o zwrot tego podatku na podstawie przepisów rozdziału 4 ww. rozporządzenia.

Reasumując, Wnioskodawca, nie będąc podatnikiem VAT i nie wykonując czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, nie ma prawa ubiegać się o zwrot podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu związanych z realizacją działania w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ wskazuje, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości dotyczących możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.