Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1584/09-2/EWW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-10
Teza: WNT tablic rejestracyjnych wraz z refakturowaniem opłat i ubezpieczeń.
Słowa kluczowe: informacja-informacja podsumowująca; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 15 listopada 2010 r. (data wpływu 23 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku przy refakturowaniu opłat – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku przy refakturowaniu opłat.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą sklasyfikowaną jako „pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana”, PKD 96.09.Z. Przedmiotem tej działalności jest odsprzedaż tablic rejestracyjnych. Nabywa on tablice od kontrahenta z Niemiec wraz z jego marżą. Zainteresowany pokrywa koszty ubezpieczenia i opłaty urzędowej, które są przez jego kontrahenta refakturowane na podstawie posiadanych przez niego dowodów opłat (w wysokości wynikającej z tych dowodów, bez dodatkowych narzutów). Kontrahent z Niemiec sprzedaje Wnioskodawcy tablice rejestracyjne jako niepodlegające opodatkowaniu i refakturuje koszty ubezpieczenia oraz opłaty urzędowej, które musi ponieść (opłaty te są w Niemczech zwolnione od VAT). Obaj kontrahenci posiadają europejskie numery identyfikacji podatkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odsprzedając w Polsce tablice oraz obciążając polskiego klienta kosztami ubezpieczenia oraz opłaty urzędowej, które to Zainteresowany odsprzedaje bez żadnego narzutu, może on stosować do sprzedaży tablic wraz z jego marżą stawkę podstawową 22%, natomiast koszty ubezpieczenia i opłaty urzędowej refakturować w stawce zwolnionej?

Zdaniem Wnioskodawcy, odsprzedając tablice rejestracyjne powinien on zastosować stawkę podstawową 22%, natomiast koszty ubezpieczenia i opłat urzędowych refakturować w stawce zwolnionej od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do dyspozycji art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Art. 9 ust. 2 ustawy stanowi, iż wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a - z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić (art. 31 ust. 1 ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 31 ust. 2 ustawy, podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku;
2.  wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Zainteresowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje odsprzedaży tablic rejestracyjnych, które nabywa od kontrahenta z Niemiec wraz z jego marżą. Wnioskodawca pokrywa koszty ubezpieczenia i opłaty urzędowej, które są przez jego kontrahenta refakturowane na podstawie posiadanych przez niego dowodów opłat (w wysokości wynikającej z tych dowodów, bez dodatkowych narzutów). Kontrahent z Niemiec sprzedaje Zainteresowanemu tablice rejestracyjne jako niepodlegające opodatkowaniu i refakturuje koszty ubezpieczenia oraz opłaty urzędowej, które musi ponieść (opłaty te są w Niemczech zwolnione od VAT). Wnioskodawca jak i kontrahent z Niemiec posiadają europejskie numery identyfikacji podatkowej.

Dokonując analizy powołanych przepisów stwierdzić należy, że Zainteresowany dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, którego podstawą opodatkowania jest kwota, obliczona zgodnie z powołanym art. 31 ustawy. Na kwotę tą składa się natomiast cena za tablice rejestracyjne wraz z marżą płaconą sprzedawcy oraz opłaty urzędowe i ubezpieczenie, również płacone dostawcy. Wszystkie one tworzą wartość stanowiącą podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia tablic rejestracyjnych, dokonywanego przez Wnioskodawcę.

Zatem, kwota znajdująca się na dokumencie sprzedaży przedmiotowych tablic, zawierająca ich cenę wraz z marżą oraz kwoty opłat i ubezpieczeń, stanowi podstawę opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia dla Zainteresowanego.

W myśl art. 30 ust. 3 ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku.

Celem „refakturowania” jest przeniesienie poniesionych kosztów na podmiot, który z danych usług faktycznie korzystał, pomimo że podmiot refakturujący danej usługi nie wykonał. Oznacza to, że podmiot „refakturujący” daną usługę, nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przerzucenie kosztów na inny podmiot, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane, niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. „Refaktura” jest więc zwykłą fakturą wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą usługi.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz opisany stan faktyczny stwierdzić należy, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania, Wnioskodawca nie występuje jako podmiot „refakturujący” jakąkolwiek usługę. Bowiem nie działa on we własnym imieniu, ale bezpośrednio na rzecz osoby trzeciej oraz nie dokonuje „odsprzedaży” nabytych usług, za które nie można uznać opłaty urzędowej oraz kosztu ubezpieczenia, będących podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia tablic rejestracyjnych.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (\`(...)\`).

Podkreślenia wymaga fakt, iż w myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, którym jest kwota należna z tytułu sprzedaży (całość świadczenia należnego od nabywcy), pomniejszona o kwotę należnego podatku.

W myśl obowiązujących przepisów opłaty urzędowe oraz ubezpieczenie nie mogą zatem stanowić odrębnego przedmiotu transakcji, są one bowiem elementem cenotwórczym związanym ze sprzedażą tablic rejestracyjnych. Wobec powyższego przedmiotem opodatkowania jest konkretna dostawa, nie zaś zbiór wyodrębnionych z niej przedmiotów. z uwagi na powyższe, w przypadku odsprzedaży tablic rejestracyjnych na terenie Polski, odrębnemu opodatkowaniu nie będzie podlegała opłata urzędowa czy ubezpieczenie, ale dostawa tego towaru, w której jako element kalkulacyjny znajdują się te koszty.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Sprzedaż tablic rejestracyjnych na terytorium kraju podlega opodatkowaniu stawką podstawową podatku w wysokości 22%. Mając na uwadze powyższe ustalenia stwierdzić należy, iż dokumentując ich sprzedaż, Zainteresowany powinien wystawiać fakturę, gdzie na cenę towaru składa się kwota wynikająca z dokumentu otrzymanego od kontrahenta niemieckiego (z wliczonymi już kosztami opłat urzędowych i ubezpieczenia), marża Wnioskodawcy oraz stawka podatku w wysokości 22% (tj. stawka podatku przewidziana dla dostawy tablic rejestracyjnych na terytorium Polski), co potwierdza brzmienie art. 29 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę podatku należnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w stanie faktycznym wniosku, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.