Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-246/14-4/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-06-25
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości.
Słowa kluczowe: egzekucja; grunty; grunty-grunt zabudowany; komornik; komornik-komornik sądowy; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2004 r. (data wpływu 24 marca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. (data wpływu 16 czerwca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy nieruchomości. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Będąc komornikiem sądowym przy Sądzie Rejonowym Wnioskodawca prowadzi zgodnie z wnioskiem wierzyciela egzekucję z nieruchomości Dłużnika, stanowiącej grunty rolne zabudowane, grunty orne, dla której Sąd Rejonowy prowadzi Księgę wieczystą.

Przedmiotem egzekucji jest nieruchomość stanowiąca zgodnie z zapisami w ewidencji gruntów i budynków:

*   ziałka nr 214: S-PSIV sad o pow. 0,13 ha, PSIV pastwiska trwałe o pow. 0,08 ha, PSIV lasy o pow. 0,35 ha, B-PSIV użytki rolne zabudowane o pow. 0,10 ha, działka;
*   działka nr 216: RIVB grunty orne o pow. 0,48 ha, nie użytkowana rolniczo.

Na działce nr 214 posadowiony jest dom jednorodzinny i budynek gospodarczy (BPSIV). Nieruchomość została nabyta przez Dłużnika zgodnie z aktem notarialnym z dnia 27 sierpnia 2008 r.. Powierzchnie 0,35 ha stanowi teren leśny, zgodnie z uproszczonym planem urządzania lasu na okres od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2015 r. oraz opisem taksacyjnym wynika, że jest to las świeży. Znajduje się w (…) Krainie Przyrodniczoleśnej, dzielnicy (…) i jest to las ochronny, park zabytkowy. Cały drzewostan liczy 120 lat. Częścią nieruchomości jest nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem mieszkalnym, jednorodzinnym, w zabudowie bliźniaczej, pochodzącym z lat przedwojennych, w części przyziemia w trakcie remontu (adaptacji z funkcji inwentarskiej na mieszkalną). Cały budynek nieużytkowany od około 4 lat. Budynek gospodarczy ścianą szczytową połączony z budynkiem mieszkalnym, pochodzi również z lat przedwojennych, kryty blachodachówką.

Pokrycie dachu wymienione około 3 lata temu. W budynku wyodrębniono kotłownię oraz chłodnię na owoce, pozostała część stanowi pom. gospodarcze. Ponieważ dla przedmiotowej nieruchomości nie stwierdzono, aby wydano jakąkolwiek decyzję administracyjną zmieniającą sposób użytkowania nieruchomości, do wyceny biegły przystąpił z założeniem aktualnego sposobu użytkowania.

Dłużnik w ewidencji Regon figuruje jako prowadzący działalność gospodarczą: „A” od 16 marca 2009 r., data zawieszenia działalności 2 stycznia 2012 r. Z informacji uzyskanej od Naczelnika Urzędu Skarbowego z października 2013 r. wynika, że jest wpisany do rejestru podatników; odnotowane adresy: od 23 lipca 2011 r. M(…) – adresy prowadzenia działalności gospodarczej oraz W(…) – adres rejestracyjny ostatnie dokumenty wymiarowe: OPP-1 za rok 2009, VAT-7 za 12/2011, PIT-36 za rok 2011 r., PIT-11 za rok 2011, PIT/B za rok 2011, PIT 36L za rok 2009, PIT/D za rok 2009, PIT-37 za rok 2012.

Komornik nie ma wiedzy, czy Dłużnikowi w stosunku do przedmiotowej nieruchomości przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT przy jej nabyciu, oraz czy nieruchomość została nabyta przez Dłużnika dla swoich potrzeb niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, nieruchomość nie jest i nie była wynajmowana osobom trzecim, jest w trakcie remontu (remont nieukończony).

Z pisma z dnia 10 czerwca 2014 r. – stanowiącego uzupełnienie wniosku – wynika, że:

1.  Komornik nie ma wiedzy, czy dłużnik na moment sprzedaży licytacyjnej przedmiotowej nieruchomości będzie zarejestrowanym, czynnym podatnikiem od towarów i usług, na dzień dzisiejszy (tj. od 2 stycznia 2012 r.) ma zawieszoną działalność gospodarczą (informacja z właściwego Urzędu Skarbowego).
2.  Dłużnik prowadzi tą działalność jednoosobowo.
3.  Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Dłużnika do wykonywania działalności gospodarczej (oświadczenie Dłużnika),
4.  Nieruchomość w ogóle nie była wykorzystywana na cele działalności gospodarczej (w tym zwolnionej od podatku od towarów usług) – oświadczenie Dłużnika.
5.  Nieruchomość została nabyta na podstawie umowy kupna sprzedaży z dnia 27 sierpnia 2008 r., czynność nie podlegała opodatkowaniu, a zamiarem zakupu nie było wykorzystywanie nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej (oświadczenie Dłużnika).
6.  Dłużnikowi w związku z nabyciem nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (oświadczenie Dłużnika).
7.  Dla działki nr 214 nie istnieje plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego, do wyceny biegła przystąpiła z założeniem aktualnego sposobu użytkowania: działki nr 214: sad, pastwiska trwałe, lasy, użytki rolne zabudowane; działka nr 216: grunty orne (dane zawarte w operacie szacunkowym).
8.  Aktualnie nie wydano jakiejkolwiek decyzji o warunkach zabudowy oraz komornik nic nie wie o ewentualnych planach wydania.
9.  Dostawa nieruchomości znajdującej się na działce nr 214 będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia.
10.  Na działce nr 214 zabudowanej domem jednorodzinnym i budynkiem gospodarczym Dłużnik nie poniósł wydatków na jej ulepszenie stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej (oświadczenie Dłużnika).
11.  Dłużnikowi nie przysługiwało od ww. wydatków prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (oświadczenie Dłużnika).
12.  Nieruchomość w stanie ulepszonym (remont nawet nie został ukończony) nie była w ogóle wykorzystywana przez Dłużnika do wykonywania czynności opodatkowanych.
13.  Klasyfikacja budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr 214: budynek mieszkalny klasyfikacja 1110, budynek gospodarczy 1271 (zgodnie z PKOB). Powierzchnia użytkowa budynku mieszkalnego 153,12 m2 (zgodnie z operatem szacunkowym).
14.  Dla części działki nr 214 stanowiącej teren leśny również nie istnieje plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego.
15.  Aktualnie nie wydano jakiejkolwiek decyzji o warunkach zabudowy oraz Komornik nic nie wie o ewentualnych planach wydania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy Komornik Sądowy w razie skutecznej licytacji wyżej opisanej nieruchomości, dokonujący w świetle art. 18 powołanej wyżej ustawy dostawy towaru obowiązany będzie do obliczenia i uiszczenia za Dłużnika należnego podatku VAT i w jakiej wysokości procentowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle opisanego wyżej zdarzenia przyszłego Komornik nie będzie obowiązany do obliczenia i uiszczenia za Dłużnika podatku VAT od sprzedanej w trybie licytacji sądowej nieruchomości z uwagi na następujące okoliczności:

*   dostawa budynku nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia rozumianego zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT ani przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata (art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT),
*   dla przedmiotowej nieruchomości plan zagospodarowania przestrzennego nie obowiązuje, tak więc przyjmuje się jako obowiązujące przeznaczenie określone w ewidencji gruntów i budynków, w dużej części określające nieruchomość jako: sad, pastwiska trwałe, lasy użytki rolne i grunty orne – co zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT podlega zwolnieniu,
*   faktem jest, że Dłużnik ponosił wydatki na ulepszenie nieruchomości, jednak komornik nie jest w stanie określić czy były one wyższe niż 30% wartości początkowej obiektu (art. 43 ust. 1 pkt l0a ustawy o VAT),
*   faktem jest, że Dłużnik figuruje jako prowadzący działalność gospodarczą (zawieszona od roku 2012), jednak nieruchomość została nabyta przez Dłużnika w roku 2008 jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, w związku z czym w stosunku do nieruchomości nie przysługiwało Dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przy transakcji kupna sprzedaży podatek VAT nie występował, Dłużnik nie prowadził działalności gospodarczej (art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT),
*   zgodnie z art. 113 ustawy o VAT: zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku – Komornik nie ma wiedzy o dokonanych sprzedażach w roku 2013 przez Dłużnika, również nie wynika to z informacji uzyskanej z Urzędu Skarbowego dotyczącej czynności majątkowych dokonanych przez Dłużnika od roku 2005.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Z treści wskazanego wyżej przepisu wynika zatem, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Należy zauważyć, że przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.

Z przepisu art. 759 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.) wynika jednoznacznie, że czynności egzekucyjne, co do zasady wykonywane są przez komorników, z wyjątkiem czynności zastrzeżonych dla sądów.

Zgodnie z art. 921 § 1 ww. ustawy Kodeks postępowania cywilnego egzekucja z nieruchomości należy do komornika działającego przy sądzie, w którego okręgu nieruchomość jest położona.

Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, że na określony rodzaj egzekucji (np. egzekucji z nieruchomości) składa się szereg czynności egzekucyjnych, z których tylko nieliczne wykonywane są przez sąd. Wykonywanie przez sąd niektórych czynności, takich jak przybicie, wezwanie do złożenia do depozytu sądowego oraz przysądzenie, nie oznacza przejęcia przez sąd egzekucji, a fakt, że decydujący dla przeniesienia własności nieruchomości jest moment uprawomocnienia się postanowienia sądu nie jest tożsamy z przyjęciem, że to sąd dokonuje dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, i w przypadku egzekucji z nieruchomości komornik nie wykonuje żadnych czynności egzekucyjnych.

Literalne brzmienie art. 18 ustawy wskazuje, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy dokonanej w wyniku prowadzenia określonego rodzaju egzekucji, ilekroć podejmuje on czynności egzekucyjne. Przy czym w tym przepisie brak jest jednoznacznego wymogu, aby komornik jako przyszły płatnik, dokonywał – w trakcie prowadzenia określonego rodzaju egzekucji – czynności, której bezpośrednim skutkiem jest przeniesienie prawa własności określonego towaru.

Tak więc, warunek z art. 18 ustawy do uznania komornika za płatnika podatku od dostawy dokonanej w wyniku prowadzenia określonego rodzaju egzekucji zostanie spełniony również, gdy w trakcie prowadzenia egzekucji będzie on dokonywał tylko niektórych czynności egzekucyjnych, tak jak to ma miejsce w przypadku egzekucji z nieruchomości.

Nieruchomościami, w myśl art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r, poz. 121), są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części tych budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Podatnikiem natomiast, stosownie do art. 7 § 1 ww. ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Z powyższych przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami – według art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Należy podkreślić, że opodatkowanie podatkiem od towarów i usług będzie miało miejsce wówczas, jeżeli spełnione zostaną przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepis art. 5 ust. 1 ustawy i podmiotowym, tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zostanie dokonana przez osobę (lub jednostkę organizacyjną) będącą podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, działającą w takim charakterze.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Wskazać należy, że zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz. U. UE L 347.1 ze zm. - (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Komornik Sądowy prowadzi zgodnie z wnioskiem wierzyciela egzekucję z nieruchomości Dłużnika, stanowiącej grunty rolne zabudowane, grunty orne. Przedmiotem egzekucji jest nieruchomość stanowiąca zgodnie z zapisami w ewidencji gruntów i budynków:

*   działka nr 214: S-PSIV sad o pow. 0,13 ha, PSIV pastwiska trwałe o pow. 0,08 ha, PSIV lasy o pow. 0,35 ha, B-PSIV użytki rolne zabudowane o pow. 0,10 ha, działka;
*   działka nr 216: RIVB grunty orne o pow. 0,48 ha, nie użytkowana rolniczo.

Na działce nr 214 posadowiony jest dom jednorodzinny i budynek gospodarczy (BPSIV). Nieruchomość została nabyta przez Dłużnika zgodnie z aktem notarialnym z dnia 27 sierpnia 2008 r. Powierzchnie 0,35 ha stanowi teren leśny, zgodnie z uproszczonym planem urządzania lasu na okres od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2015 r. oraz opisem taksacyjnym wynika, że jest to las świeży. Znajduje się w (…) Krainie Przyrodniczoleśnej, dzielnicy (…) i jest to las ochronny, park zabytkowy. Cały drzewostan liczy 120 lat. Częścią nieruchomości jest nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem mieszkalnym, jednorodzinnym, w zabudowie bliźniaczej, pochodzącym z lat przedwojennych, w części przyziemia w trakcie remontu (adaptacji z funkcji inwentarskiej na mieszkalną). Cały budynek nieużytkowany od około 4 lat. Budynek gospodarczy ścianą szczytową połączony z budynkiem mieszkalnym, pochodzi również z lat przedwojennych, kryty blachodachówką.

Pokrycie dachu wymienione około 3 lata temu. W budynku wyodrębniono kotłownię oraz chłodnię na owoce, pozostała część stanowi pom. gospodarcze. Ponieważ dla przedmiotowej nieruchomości nie stwierdzono, aby wydano jakąkolwiek decyzję administracyjną zmieniającą sposób użytkowania nieruchomości, do wyceny biegły przystąpił z założeniem aktualnego sposobu użytkowania.

Dłużnik w ewidencji Regon figuruje jako prowadzący działalność gospodarczą od 16 marca 2009 r., data zawieszenia działalności 2 stycznia 2012 r. Z informacji uzyskanej od Naczelnika Urzędu Skarbowego z października 2013 r. wynika, że jest wpisany do rejestru podatników.

Sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, nieruchomość nie jest i nie była wynajmowana osobom trzecim, jest w trakcie remontu (remont nieukończony).

Komornik nie ma wiedzy, czy dłużnik na moment sprzedaży licytacyjnej przedmiotowej nieruchomości będzie zarejestrowanym, czynnym podatnikiem od towarów i usług, na dzień dzisiejszy (tj. od 2 stycznia 2012 r.) ma zawieszoną działalność gospodarczą (informacja z właściwego Urzędu Skarbowego). Dłużnik prowadzi tą działalność jednoosobowo. Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Dłużnika do wykonywania działalności gospodarczej. Nieruchomość została nabyta na podstawie umowy kupna sprzedaży z dnia 27 sierpnia 2008 r., czynność nie podlegała opodatkowaniu, a zamiarem zakupu nie było wykorzystywanie nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej (oświadczenie Dłużnika). Dłużnikowi w związku z nabyciem nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Dla działki nr 214 nie istnieje plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego, do wyceny biegła przystąpiła z założeniem aktualnego sposobu użytkowania: działki nr 214: sad, pastwiska trwałe, lasy, użytki rolne zabudowane; działka nr 216: grunty orne (dane zawarte w operacie szacunkowym). Aktualnie nie wydano jakiejkolwiek decyzji o warunkach zabudowy oraz komornik nic nie wie o ewentualnych planach wydania. Dostawa nieruchomości znajdującej się na działce nr 214 będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Na działce nr 214 zabudowanej domem jednorodzinnym i budynkiem gospodarczym Dłużnik nie poniósł wydatków na jej ulepszenie stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej (oświadczenie Dłużnika). Dłużnikowi nie przysługiwało od ww. wydatków prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (oświadczenie Dłużnika). Nieruchomość w stanie ulepszonym (remont nawet nie został ukończony) nie była w ogóle wykorzystywana przez Dłużnika do wykonywania czynności opodatkowanych. Klasyfikacja budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr 214: budynek mieszkalny klasyfikacja 1110, budynek gospodarczy 1271 (zgodnie z PKOB). Powierzchnia użytkowa budynku mieszkalnego 153,12 m2 (zgodnie z operatem szacunkowym). Dla części działki nr 214 stanowiącej teren leśny również nie istnieje plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że Dłużnik wystąpi w charakterze podatnika. Co prawda Dłużnik prowadził działalność gospodarczą i był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, jednakże nieruchomość będąca przedmiotem wniosku – jak wskazał Wnioskodawca – nie była nabyta z zamiarem wykorzystywania do działalności gospodarczej i nie była w niej wykorzystywana. Nieruchomość, o której mowa w rozpatrywanej sprawie – jak twierdzi Wnioskodawca – nie była również przedmiotem najmu przez osoby trzecie. Jak wynika z opisu sprawy Dłużnik nie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy ww. nieruchomości. Wobec tego stwierdzić należy, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości stanowi działanie w sferze prywatnej Dłużnika.

Zatem mając powyższe na uwadze Dłużnik dokonując zbycia wymienionej nieruchomości będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Dłużnika cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a dostawę nieruchomości cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wobec powyższego, z uwagi na fakt, że Dłużnik - właściciel nieruchomości nie występuje w charakterze podatnika, Komornik z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w drodze licytacji nie stanie się płatnikiem podatku VAT.

Biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w drodze licytacji komorniczej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Dłużnik (właściciel nieruchomości) nie jest z tytułu sprzedaży tej nieruchomości podatnikiem podatku od towarów i usług, a sprzedaż będzie dotyczyła jego majątku prywatnego. Tym samym Komornik z tytułu tej sprzedaży nie będzie płatnikiem podatku VAT, a w konsekwencji nie będzie obowiązany do obliczenia i uiszczenia za Dłużnika należnego podatku VAT.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.