Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.868.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-31
Teza: Transakcja sprzedaży przez Pana działek, objętych zakresem
wniosku, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
działki
majątek-majątek prywatny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 grudnia 2025 r. (wpływ 19
    grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 6 października 2020 roku nabył Pan wspólnie z żoną (wspólność ustawowa
    majątkowa małżeńska) do majątku prywatnego nieruchomość działkę mieszkaniową o
    powierzchni (...) ha, KW nr (...). Zakup nie był udokumentowany fakturą z wykazanym
    podatkiem VAT. Ze względu na dużą odległość od miejsca pracy oraz opiekę nad starszą
    schorowaną matką Pani (...) postanowił Pan z żoną sprzedać nieruchomość w 2026 roku.
    Pośrednik doradził Panu wraz z żoną aby podzielić działkę na mniejsze co przyśpieszy
    sprzedaż nieruchomości. Przystąpił Pan z żoną do podziału nieruchomości na 5 działek
    mieszkaniowych. Działkę w całym okresie użytkował Pan z żoną do celów prywatnych -
    rekreacyjnie koszenie trawy, sadzenie drzewek owocowych itp. Nie dokonał Pan z żoną
    żadnego uzbrojenia działki, i nadal działka nie jest uzbrojona. Jest to dla Pana i Pana żony
    pierwsza czynność podziału nieruchomości nigdy wcześniej nie dokonał Pan z żoną takiej
    czynności. Planuje Pan z żoną przeznaczyć środki ze sprzedaży na własne cele
    mieszkaniowe.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
    Jest Pan Wnioskodawcą złożonego wniosku.
    1. Nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    2. Nie wykonuje Pan działalności rolniczej.
    3. Nabył Pan z żoną działkę poprzez zakup w dniu 6 października 2020 roku.
    4. Nabył Pan działkę w celu zaspokojenia własnych celów mieszkaniowych.
    5. W związku z nabyciem działki nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, nie stanowiło to mojego kosztu.

    6. W stosunku do działek objętym zakresem wniosku nie podejmował Pan i nie będzie
      podejmował Pan działań takich jak: uzbrojenie, wyposażenie w urządzenia i sieci
      energetyczną, gazową, wodno-kanalizacyjną itp., urządzenie dróg dojazdowych.
      Wykonał Pan prowizoryczne ogrodzenie działki gruntowej w całości w roku 2021. Na
      dzień dzisiejszy pozostała tylko część ogrodzenia. Nie odliczał Pan kosztów ogrodzenia.
    7. Nie podejmował Pan żadnych czynności do działek, nie wydano żadnych decyzji ani
      pozwoleń, oprócz postępowania o dokonanie podziału geodezyjnego prowadzonego
      na nasz (mój i żony) wniosek - w trakcie.
    8. Nie oddawał Pan działki będącej przedmiotem wniosku w najem lub do używania.
    9. Nie udzielał Pan pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) w celu występowania w Pana
      imieniu w sprawach dotyczących działek, oprócz zlecenia podziału Geodecie Panu (...)
      celem dokonania podziału działki.
    10. Tak działki są objęte miejscowym Planem Zagospodarowania przestrzennego o
      przeznaczeniu:
      D3MN (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej).
    11. Nie podejmował Pan jakichkolwiek działań w związku z uchwaleniem miejscowego
      planu zagospodarowania przestrzennego.
    12. Dla działki/działek nie będą wydawane decyzje o warunkach zabudowy - istnieje i
      obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego.
    13. Działkę wykorzystywał Pan z żoną do własnych prywatnych celów (rekreacja -
      odpoczynek) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    14. Działka/działki były wykorzystywane wyłącznie na cele niepodlegające opodatkowaniu
      podatkiem VAT.
    15. Nie posiada Pan innych nieruchomości.
    16. Nie sprzedawał Pan wcześniej żadnych nieruchomości.
    17. Nie zamierza Pan nabywać innych nieruchomości w celu ich sprzedaży.

## Pytanie

Czy od sprzedaży działek w 2026 roku należny jest podatek od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ponieważ działki stanowią majątek prywatny podatek od towarów i usług nie jest należny.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
        podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
        kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
        dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
        towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
        Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        a) określone udziały w nieruchomości;
        b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
        c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
        Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
        (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
        Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
        współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
        Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
        pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Z kolei kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

        Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
        wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
        nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
        (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową
        należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
        podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać
        się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu
        w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego
        majątku.
    W myśl art. 36 § 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym,
        w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego,
        o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
        majątek wspólny.
        Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
        przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
        które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w
        tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
        prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
        użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
        używania lub pobierania z niej pożytków.
    Na mocy art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
        Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Mając więc powyższe na względzie, stwierdzić należy, że dostawa udziału w gruncie
    stanowi dostawę towaru.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudzień 2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
        „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
        jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
        działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność
        producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem,
        działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
        Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób
        ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego
        tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

    - po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    - po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem
      jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek powstałych po podziale,
    istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby
    to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do

    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że w dniu 6 października 2020 roku nabył Pan wspólnie z żoną
    (wspólność ustawowa majątkowa małżeńska) do majątku prywatnego nieruchomość
    działkę mieszkaniową o powierzchni (...) ha. W związku z nabyciem działki nie
    przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Ze względu na dużą odległość od miejsca pracy oraz opiekę nad starszą
    schorowaną matką Pani (...) postanowił Pan z żoną sprzedać nieruchomość w 2026 roku.
    Pośrednik doradził Panu i żonie aby podzielić działkę na mniejsze co przyśpieszy sprzedaż
    nieruchomości. Przystąpił Pan z żoną do podziału nieruchomości na 5 działek
    mieszkaniowych. Działkę w całym okresie użytkował Pan z żoną do celów prywatnych -
    rekreacyjnie koszenie trawy, sadzenie drzewek owocowych itp. Nie dokonał Pan z żoną
    żadnego uzbrojenia działki, i nadal działka nie jest uzbrojona. Jest to dla Pana i żony
    pierwsza czynność podziału nieruchomości nigdy wcześniej nie dokonał Pan z żoną takiej
    czynności. Planuje Pan z żoną przeznaczyć środki ze sprzedaży na własne cele
    mieszkaniowe. Nie sprzedawał Pan wcześniej żadnych nieruchomości oraz nie zamierza
    Pan nabywać innych nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy od sprzedaży działek w 2026 roku należny jest
    podatek od towarów i usług.
    Biorąc po uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy należy wskazać, że z
    okoliczności sprawy nie wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podejmie Pan

    ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Pana aktywność to podział nieruchomości oraz prowizoryczne ogrodzenie działki
    gruntowej w całości w 2021 roku. W stosunku do działek objętym zakresem wniosku nie
    podejmował Pan i nie będzie podejmował Pan działań takich jak: uzbrojenie, wyposażenie
    w urządzenia i sieci energetyczną, gazową, wodno-kanalizacyjną itp., urządzenie dróg
    dojazdowych. Nie podejmował Pan również żadnych innych czynności w stosunku do
    działek, nie wydano żadnych decyzji ani pozwoleń, oprócz postępowania o dokonanie
    podziału geodezyjnego prowadzonego na Pana i żony wniosek. Nie oddawał Pan działek w
    najem lub do używania. Nie podejmował Pan jakichkolwiek działań w związku z
    uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla działek nie będą
    również wydawane decyzje o warunkach zabudowy. Działkę wykorzystywał Pan z żoną do
    własnych prywatnych celów (rekreacja - odpoczynek) niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Zatem, w omawianej sytuacji należy wskazać, że Pana działania, nie mogą świadczyć o
    zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami. Okoliczność oferowania działek do sprzedaży z pomocą pośrednika
    nie przesądza o tym, że sprzedaż działek będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wskazał Pan, że nie udzielał Pan pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) w celu
    występowania w Pana imieniu w sprawach dotyczących działek, oprócz zlecenia podziału
    geodecie celem dokonania podziału działki.
    Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie planowaną sprzedaż opisanych we wniosku
    działek powstałych po podziale można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy działek będzie Pan korzystał z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie
    wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli
    podatnika podatku od towarów i usług. Skutkiem powyższego transakcja sprzedaży przez
    Pana działek, objętych zakresem wniosku, nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem przedstawione przez Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga kwestię skutków podatkowych
    sprzedaży opisanych we wniosku działek wyłącznie dla Pana, nie rozstrzyga kwestii
    skutków podatkowych dla współwłaściciela (Pana małżonki).
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna

    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.