Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-685/08/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-07
Teza: Czy wypłacany sędziemu delegowanemu do pełnienia czynności służbowych poza stałym miejscem pełnienia służby ryczałt rekompensujący niedogodności wynikające z tego delegowania jest zwolniony z podatku na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?¬
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; ryczałt; sędzia; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana J.S., przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 08 kwietnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłacania sędziemu delegowanemu do pełnienia czynności służbowych poza stałym miejscem pełnienia służby ryczałtu rekompensującego niedogodności wynikające z tego delegowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08 kwietnia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłacania sędziemu delegowanemu do pełnienia czynności służbowych poza stałym miejscem pełnienia służby ryczałtu rekompensującego niedogodności wynikające z tego delegowania.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest sędzią Sądu Rejonowego delegowanym do pełnienia czynności służbowych w Ministerstwie Sprawiedliwości. Ministerstwo wypłaca wnioskodawcy miesięczny ryczałt rekompensujący niedogodności wynikające z delegowania poza stałe miejsce pełnienia służby. Podstawą wypłacania tego ryczałtu jest art. 77 § 6 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 27 lipca 2001r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.). Wysokość tego ryczałtu, określona w ustawie – Prawo o ustroju sądów powszechnych wynosiła 100%, a od 25 lutego 2008r. wynosi 150% kwoty bazowej będącej podstawą obliczenia wynagrodzenia sędziego. Ministerstwo Sprawiedliwości traktuje tę należność jako dochód wnioskodawcy, czego dowodem jest przekazany PIT-11. Ryczałt, który otrzymuje wnioskodawca pomniejszany jest co miesiąc o zaliczkę na poczet podatku dochodowego. Tymczasem zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. Z przepisu tego wynika, że ryczałt powinien być wolny od podatku dochodowego. Łącznie w 2007r. potrącona przez płatnika zaliczka wynosiła 2.770 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w świetle art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 77 § 6 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 27 lipca 2001r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych pobierany ryczałt rekompensujący niedogodności wynikające z delegowania sędziego poza stałe miejsce pełnienia służby jako należność przysługująca pracownikowi w podróży służbowej jest wolny od podatku dochodowego?
2.  Czy w przypadku, gdyby otrzymywany ryczał był wolny od podatku uznać należy, że dokonywane przez płatnika potrącenia były i są sprzeczne z prawem i czy w związku z tym nastąpiła nadpłata podatku dochodowego?

Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z art. 77 § 6 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 27 lipca 2001r. – Prawo o ustroju sadów powszechnych, sędziemu delegowanemu w okresie delegowania, jako pracownikowi w podróży służbowej, przysługuje między innymi prawo do wskazanego wyżej ryczałtu. Zgodnie z tym przepisem sędzia delegowany utożsamiany jest z pracownikiem w podróży służbowej. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednocześnie wskazuje, iż wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 (ust. 13 dotyczy zaś ekwiwalentów pieniężnych za używanie przez pracowników przy wykonywaniu pracy narzędzia, materiały lub sprzęt stanowiące ich własność). Sędzia delegowany do Ministerstwa Sprawiedliwości jest pracownikiem w podróży służbowej i jako takiemu przysługują mu określone świadczenia (m.in. wspomniany wyżej ryczałt), o których mowa w Prawie o ustroju sądów powszechnych. Wysokość tego ryczałtu określa odrębnie ustawa – Prawo o ustroju sądów powszechnych. Należność ta w świetle powołanego wyżej przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolna jest od podatku dochodowego, tym samym płatnik nie powinien pobierać zaliczki na ten podatek od wypłaconego ryczałtu. Powyższe okoliczności zdaniem wnioskodawcy przesądzają o tym, że zgodnie z powołanym wyżej art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 77 § 6 pkt 1 lit. b) należności z tytułu miesięcznego ryczałtu są wolne od podatku dochodowego. Powyższe wskazuje, że nastąpiła nadłata podatku dochodowego za 2007r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 12 ust. 1 powołanej ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z art. 12 ust. 4 ww. ustawy wynika, że za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Stan faktyczny przedstawiony we wniosku wskazuje, iż wnioskodawca jako sędzia Sądu Rejonowego delegowany jest do pełnienia czynności służbowych w Ministerstwie Sprawiedliwości. Ministerstwo to wypłaca wnioskodawcy miesięczny ryczałt rekompensujący niedogodności wynikające z delegowania poza stałe miejsce pełnienia służby. Podstawą wypłacania tego ryczałtu jest art. 77 § 6 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 27 lipca 2001r. – Prawo o ustroju sadów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.).

Zgodnie z art. 77 § 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych Minister Sprawiedliwości może delegować sędziego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków sędziego lub czynności administracyjnych:

1.  w innym sądzie,
2.  w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej,
3.  w Sądzie Najwyższym - na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego,
4.  w sądzie administracyjnym - na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego - na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.

Przepis art. 77 § 6 pkt 1 ww. ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych stanowi, iż jeżeli delegowanie sędziego następuje do innej miejscowości, niż miejscowość w której znajduje się miejsce służbowe sędziego, niebędącej miejscem jego stałego zamieszkania, sędziemu delegowanemu w okresie delegowania, jako pracownikowi w podróży służbowej, przysługują następujące należności, rekompensujące niedogodności wynikające z delegowania poza stałe miejsce pełnienia służby: prawo do nieodpłatnego zakwaterowania, w warunkach odpowiadających godności urzędu albo zwrot kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, w jednej z następujących form:

1.  zwrotu kosztów faktycznie poniesionych - w wysokości określonej w fakturze,
2.  miesięcznego ryczałtu - w kwocie nie wyższej niż 150 % kwoty bazowej, będącej podstawą ustalania wynagrodzenia zasadniczego sędziego.

Z powołanego przepisu wynika, że delegowanie sędziego na warunkach w nim określonych należy traktować w kategoriach podróży służbowej pracownika. Wskazuje na to użycie sformułowania „jako pracownikowi w podróży służbowej” sugerujące jaki charakter w rozumieniu ustawodawcy należy nadać przedmiotowemu delegowaniu.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Z powyższego wynika, iż podlegająca zwolnieniu wysokość diet i innych należności określona może być wyłącznie przepisami ustawy lub przepisami wydawanymi przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności z tytułu podróży służbowej.

W przedmiotowej sprawie inną należnością, przyznawaną sędziemu z tytułu delegowania poza stałe miejsce pełnienia służby jest m.in. ryczałt miesięczny mający zrekompensować powstałe niedogodności. Wysokość tego ryczałtu określona jest bezpośrednio przez art. 77 § 6 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych jako kwota nie wyższa niż 150% kwoty bazowej, będącej podstawą ustalenia wynagrodzenia zasadniczego sędziego. Oznacza to, że wypłacony sędziemu do tej wysokości ryczałt z tytułu delegowania poza stałe miejsce pełnienia służby korzystał będzie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym wysokość pobranych od tej należności przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy stanowić będzie nadpłatę w świetle art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej.

W świetle powyższych przepisów prawa i zaistniałego stanu faktycznego stwierdza się, że stanowisko wnioskodawcy, **jest prawidłowe.**

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.