Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.718.2019.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-04
Teza: brak obowiązku zwrotu ulgi na zakup kasy rejestrującej
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; ulga
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 października 2019 r. (data wpływu 4 listopada 2019 r.) uzupełnionym pismem z 18 grudnia 2019 r. (data wpływu 19 grudnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu ulgi na zakup kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 listopada 2019 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwrotu ulgi na zakup kasy rejestrującej. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 19 grudnia 2019 r. (data wpływu 19 grudnia 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie z 11 grudnia 2019 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.718.2019.1.MN.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 18 grudnia 2019 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 8 lipca 2019 r. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą. Rodzaj jego działalności to gabinet podologiczny zgłoszony według kodu PKD po numerem 86.90.D - działalność paramedyczna. W swoim gabinecie Wnioskodawca zajmuje się specjalistyczną pielęgnacją stop, są to zabiegi poprawiające kondycję i zdrowie stóp. Do zakresu usług należą: usuwanie modzeli, odcisków i zrogowaceń na stopach, pękające pięty, oczyszczanie paznokci grzybiczych i pobranie materiału do badania mykologicznego, usuwanie brodawek wirusowych, paznokcie wrastające, korekcja klamrą drutową, profilaktyka i pielęgnacja stopy cukrzycowej, rekonstrukcja płytki paznokciowej, ortezy indywidualne, odciążenia na stopach. Z zawodu Wnioskodawca jest podologiem, gabinet prowadzi w przychodni zdrowia.

W czasie gdy Wnioskodawca tylko prowadził zabiegi podologiczne nie posiadał kasy fiskalnej, sprzedaż detaliczną ewidencjonował w ewidencji przychodów. Uzyskany obrót z tytułu sprzedaży usług podologicznych nie uprawniał go do zakupu kasy fiskalnej, nie przekroczył limitu obrotów.

W dniu 4 września 2019 r. Wnioskodawca rozszerzył działalność o usługi: fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne kod PKD 96.02.Z oraz działalność usługową związaną z poprawą kondycji fizycznej kod PKD 96.04.Z.

Z dniem rozszerzenia działalności o zabiegi kosmetyczne Wnioskodawca zakupił kasę fiskalną online i rozpoczął ewidencjonowanie sprzedaży wszystkich usług przy pomocy kasy fiskalnej.

W październiku 2019 złożyłam wniosek do Urzędu Skarbowego o ulgę na zakup kasy fiskalnej w kwocie 700 zł. Pracownik urzędu odmówił przyjęcia wniosku stojąc na stanowisku, że kasę fiskalną Wnioskodawca powinien posiadać z dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej.

Zdaniem Wnioskodawcy kasy fiskalnej nie powinien posiadać z dniem rozpoczęcia działalności kiedy tylko świadczył usługi podologiczne a dopiero z dniem kiedy zaczął świadczyć usługi kosmetyczne. Wnioskodawca uważa, że przysługuje mu zwrot ulgi na zakup kasy fiskalnej w kwocie 700 zł.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że w okresie od 8 lipiec 2019 do 4 września 2019 Wnioskodawca świadczył usługi na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

W okresie od 8 lipiec 2019 do 4 września 2019 świadczone usługi w gabinecie podologicznym nie były usługami w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy.

W okresie od 8 lipiec 2019 do 4 września 2019 usługi wykonywane w gabinecie podologicznym były związane z działalnością paramedyczną.

W okresie od 8 lipiec 2019 do 4 września 2019 gabinet podologiczny nie świadczył żadnych usług kosmetycznych i kosmetologicznych.

W okresie od 8 lipiec 2019 do 4 września 2019 nie powstał obowiązek ewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób fizycznych przy użyciu kasy fiskalnej. Obowiązek taki powstał w momencie poszerzenia usług o usługi kosmetyczne w dniu 4 września 2019 r.

Wnioskodawca nie prowadził sprzedaży na rzecz osób fizycznych, do których nie stosuje się zwolnień z obowiązku ewidencjonowania bez względu na obroty, to jest jego pierwsza działalność gospodarcza.

W związku z powyższym zadano następujące:

W związku z zaistniałą sytuacją proszę o udzielenie odpowiedzi czy w tej sytuacji Wnioskodawcy przysługuje ulga na zakup kasy fiskalnej?

Stanowisko Wnioskodawcy,

Zdaniem Wnioskodawcy kasy fiskalnej nie powinien on posiadać z dniem rozpoczęcia działalności kiedy tylko świadczył usługi podologiczne sklasyfikowane pod kodem PKD 86.90.D a powinien posiadać kasę fiskalną z dniem kiedy zaczął świadczyć usługi kosmetyczne sklasyfikowane pod kodem PKD 96.02.Z. W związku z tym Wnioskodawca uważa, że przysługuje mu zwrot ulgi na zakup kasy fiskalnej w kwocie 700zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106) dalej zwanej ustawą o VAT lub ustawą, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Przez sprzedaż, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na mocy art. 111 ust. 4 ustawy o VAT podatnicy, u których:

1.  powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy w obowiązujących terminach rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a (online),
2.  nie powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży i którzy rozpoczęli prowadzenie ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, o których mowa w ust. 6a, oraz dotychczas nie używali kas rejestrujących lub kas, o których mowa w art. 145a ust. 1, do prowadzenia ewidencji sprzedaży

\-mają prawo do odliczenia od podatku należnego kwoty wydanej na zakup każdej z kas rejestrujących, w wysokości 90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł, a w przypadku gdy kwota ta jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, mają prawo do zwrotu ich różnicy na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, lub do odliczenia od podatku należnego tej różnicy za następne okresy rozliczeniowe, pod warunkiem że zakup kas rejestrujących nastąpił nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji.

Zgodnie z art. 111 ust. 6a ustawy o VAT, kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej musi posiadać numer unikatowy nadawany w drodze czynności materialno-technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Stosownie do art. 111 ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia określi warunki, sposób i tryb odliczania od podatku należnego lub zwrotu kwot, o których mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając obowiązki podatników związane ze składaniem deklaracji podatkowej oraz przeciwdziałanie nadużyciom związanym z odliczeniem albo zwrotem tych kwot.

Wydane na podstawie powyższej delegacji rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika (Dz. U. z 2019 r. poz. 820), określa warunki, sposób i tryb odliczania od podatku należnego lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących, a także warunki i tryb zwrotu przez podatnika kwot, o których mowa w art. 111 ust. 6 ustawy o VAT, oraz inne przypadki naruszenia warunków związanych z ich odliczeniem albo zwrotem, powodujące konieczność dokonania przez podatnika zwrotu.

W myśl § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, odliczenie kwoty wydanej na zakup kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 4 ustawy, lub jej zwrot następuje pod warunkiem:

1.  rozpoczęcia prowadzenia ewidencji sprzedaży przez podatnika przy użyciu kasy rejestrującej zakupionej w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w art. 111 ust. 6b ustawy,
2.  posiadania przez podatnika faktury potwierdzającej zakup kasy rejestrującej oraz dowodu zapłaty całej należności za jej zakup.

Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2019 r., poz. 816), przed rozpoczęciem prowadzenia ewidencji przy użyciu kas on-line podatnik, przy pomocy serwisanta, dokonuje fiskalizacji, zapewniając połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą on-line a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3 ustawy.

Fiskalizacji dokonuje się wyłącznie w trybie serwisowym, w przypadku gdy kasa on-line zawiera pamięć fiskalną oznaczoną numerem unikatowym oraz pamięć chronioną niezawierającą danych (§ 13 ust. 2 ww. rozporządzenia).

W myśl § 13 ust. 3 cyt. rozporządzenia, fiskalizacja obejmuje:

1.  przesłanie klucza publicznego kasy;
2.  zgłoszenie żądania fiskalizacji;
3.  odebranie numeru ewidencyjnego;
4.  nieodwracalny zapis w pamięci fiskalnej faktu, daty i czasu fiskalizacji;
5.  inicjalizację pracy pamięci fiskalnej i pamięci chronionej oraz jednoznaczne nieodwracalne powiązanie tych pamięci;
6.  zerowanie wszystkich liczników kasy;
7.  niepowtarzalny i nieodwracalny zapis w pamięci fiskalnej numeru identyfikacji podatkowej (NIP) podatnika oraz zapis w pamięci fiskalnej numeru ewidencyjnego;
8.  zapis w pamięci chronionej numeru ewidencyjnego;
9.  zapis w pamięci fiskalnej kategorii kasy, jeżeli program pracy kasy umożliwia w kasie łączenie różnych kategorii kas, o których mowa w § 7 ust. 1;
10.  wystawienie raportu fiskalnego fiskalizacji;
11.  zgłoszenie fiskalizacji przez przesłanie raportu fiskalnego fiskalizacji do Centralnego Repozytorium Kas;
12.  pobranie i zapis w pamięci chronionej harmonogramu przesyłania danych.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 8 lipca 2019 r. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą. Rodzaj jego działalności to gabinet podologiczny zgłoszony według kodu PKD po numerem 86.90.D - działalność paramedyczna. W czasie gdy Wnioskodawca tylko prowadził zabiegi podologiczne nie posiadał kasy fiskalnej, sprzedaż detaliczną ewidencjonował w ewidencji przychodów. Uzyskany obrót z tytułu sprzedaży usług podologicznych nie uprawniał go do zakupu kasy fiskalnej, nie przekroczył limitu obrotów. W dniu 4 września 2019 r. Wnioskodawca rozszerzył działalność o usługi: fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne kod PKD 96.02.Z oraz działalność usługową związaną z poprawą kondycji fizycznej kod PKD 96.04.Z. Z dniem rozszerzenia działalności o zabiegi kosmetyczne Wnioskodawca zakupił kasę fiskalną online i rozpoczął ewidencjonowanie sprzedaży wszystkich usług przy pomocy kasy fiskalnej. W okresie od 8 lipiec 2019 do 4 września 2019:

*   świadczone usługi w gabinecie podologicznym nie były usługami w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy,
*   usługi wykonywane w gabinecie podologicznym były związane z działalnością paramedyczną,
*   gabinet podologiczny nie świadczył żadnych usług kosmetycznych i kosmetologicznych,
*   nie powstał u Wnioskodawcy obowiązek ewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób fizycznych przy użyciu kasy fiskalnej. Obowiązek taki powstał w momencie poszerzenia usług o usługi kosmetyczne w dniu 4 września 2019 r.

Wnioskodawca nie prowadził sprzedaży na rzecz osób fizycznych, do których nie stosuje się zwolnień z obowiązku ewidencjonowania bez względu na obroty, to jest jego pierwsza działalność gospodarcza.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości skorzystania przez podatnika z „ulgi” z tytułu zakupu w miesiącu wrześniu 2019 r. kasy rejestrującej online, w przypadku gdy wcześniej tj. od lipca 2019 r. prowadził już sprzedaż usług podologicznych.

W przedmiotowej sprawie kluczowe jest więc ustalenie kiedy u Wnioskodawcy powstał obowiązek rejestracji sprzedaży prowadzonej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub rolników ryczałtowych.

Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku prowadzenia ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Zatem stosownie do powyższego, kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w zakresie kas rejestrujących.

W obecnym stanie prawnym obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2018 r., poz. 2519), zwanego dalej rozporządzeniem.

Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących zostało określone w § 2 i § 3 ww. rozporządzenia.

Powyższe zwolnienia wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).

Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r.:

1.  podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł;
2.  podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2018 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.

Niektóre usługi oraz dostawa niektórych towarów zostały wyłączone przez ustawodawcę z prawa do zwolnienia o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 ww. rozporządzenia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej. Szczegółowo zostały one wymienione w § 4 powołanego rozporządzenia.

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20 000 zł (§ 5 ust. 1 ww. rozporządzenia).

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20 000 zł (§ 5 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Jak wynika z zapisu § 4 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i 3, nie stosuje się m.in. w przypadku świadczenia usług:

*   w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 48 załącznika do rozporządzenia (§ 4 ust. 1 pkt 2 lit. f ww. rozporządzenia),
*   fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych (§ 4 ust. 1 pkt 2 lit. j ww. rozporządzenia).

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2, zwolnienie to traci moc z chwilą wykonania czynności, o której mowa w § 4 (§ 5 ust. 4 ww. rozporządzenia).

W przypadku gdy przepisy ust. 1 - 7 przewidują różne terminy utraty mocy zwolnień, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2, zwolnienia te tracą moc w terminie najwcześniejszym (§ 5 ust. 7 ww. rozporządzenia).

Z opisu stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że w okresie od 8 lipiec 2019 do 4 września 2019 r. u Wnioskodawcy nie powstał obowiązek ewidencjonowania sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub rolników ryczałtowych przy użyciu kasy rejestrującej. W tym okresie usługi wykonywane w gabinecie podologicznym były związane z działalnością paramedyczną, a uzyskany obrót z tytułu sprzedaży usług podologicznych jak podał Wnioskodawca nie obligował do rozpoczęcia ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy – Wnioskodawca nie przekroczył limitu obrotów. Ponadto jak wskazał Wnioskodawca w tym okresie nie prowadził on sprzedaży na rzecz osób fizycznych, do których nie stosuje się zwolnień z obowiązku ewidencjonowania bez względu na obroty – co powodowałoby konieczność rozpoczęcia ewidencji przy użyciu kasy rejestrującej takiej sprzedaży. Jak jednoznacznie podał Wnioskodawca w okresie od 8 lipiec 2019 do 4 września 2019 świadczone usługi w gabinecie podologicznym nie były usługami w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy oraz wskazał, że w tym okresie gabinet podologiczny nie świadczył żadnych usług kosmetycznych i kosmetologicznych.

Z tak przedstawionego opisu sprawy wynika, że od momentu rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej (8 lipiec 2019 r.) do dnia 4 września 2019 r. nie powstał u Wnioskodawcy obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie obowiązek taki powstał u Wnioskodawcy dopiero od dnia 4 września 2019 r., czyli od momentu rozpoczęcia świadczenia usług wymienionych w przepisie § 4 ust. 1 pkt 2 lit. j rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2018 r., tj. od momentu rozpoczęcia świadczenia przez Wnioskodawcę usług kosmetycznych. Jak wskazał Wnioskodawca – z dniem rozszerzenia działalności o zabiegi kosmetyczne zakupił kasę fiskalną online i rozpoczął ewidencjonowanie sprzedaży wszystkich usług przy pomocy kasy rejestrującej.

Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca będzie miał prawo do skorzystania z ulgi na zakup kasy rejestrującej, pod warunkiem spełniania wymagań formalnych o których mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika oraz rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, jak również w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.