Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-1462.4512.820.2016.1.BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-11-23
Teza: Sprzedaż prawa własności nieruchomości opisanej we wniosku będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ spełnione są warunki zawarte w tym przepisie – dostawa nieruchomości nie będzie odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia ani też przed pierwszym zasiedleniem. Jak z wniosku wynika, Nieruchomość była już wcześniej użytkowana w całości na potrzeby statutowej działalności leczniczej Szpitala, a następnie przeznaczona została na cele mieszkaniowe dla jego pracowników. Sprzedaż nie będzie także odbywać się w okresie krótszym niż 2 lata licząc od daty pierwszego zasiedlenia – Nieruchomość na ww. cele była wykorzystywana już w dacie jej nabycia przez Województwo , tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. Ponadto na Nieruchomości nie były przeprowadzane prace, które stanowiłyby ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 października 2016 r. (data wpływu 26 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla czynności dostawy Nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla czynności dostawy Nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Województwo pozostaje właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem dawnego prewentorium dla dzieci gruźliczych „O\`(...)\`”, nabytej nieodpłatnie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 roku, na podstawie art. 60 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

W dacie nabycia, nieruchomość pozostawała w faktycznym władaniu wojewódzkiej samorządowej jednostki organizacyjnej (obecnie Centrum Leczenia\`(...)\`). Nieruchomość wykorzystywana była w całości na potrzeby statutowej działalności leczniczej Szpitala, a następnie przeznaczona została na cele mieszkaniowe dla jego pracowników.

W 2001 roku Zarząd Województwa przekazał nieruchomość w drodze uchwały do administrowania jednostce budżetowej - Zarządowi Nieruchomości.

Zgodnie z wiedzą posiadaną przez Wnioskodawcę, Zarząd Nieruchomości zawarł 6 umów najmu lokali mieszkalnych w budynku, które obowiązywały w okresie od września 2001 r. do października 2006 r.

W 2008 r. budynek dawnego prewentorium dla dzieci gruźliczych „O\`(...)\`” uległ zniszczeniu w wyniku pożaru, który doszczętnie strawił dach, stropy i podłogi. Pozostały jedynie wypalone fragmenty elementów murowanych - ściany szczytowe i przewody kominowe.

Ze względu na brak dokumentacji budowlano - architektonicznej, na obecnym etapie brak jest możliwości dokładnego określenia powierzchni budynku która była wynajmowana, a która pozostawała niewykorzystana na cele mieszkalne.

Decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 12 czerwca 2006 r., budynek dawnego prewentorium dla dzieci gruźliczych „O\`(...)\`” wpisany został do rejestru zabytków. W celu ochrony wartości widokowych obiektu zabytkowego oraz ochrony przed niekorzystnym oddziaływaniem czynników zewnętrznych ustalona została strefa otoczenia, obejmująca swoim zasięgiem teren działki oznaczonej nr 5/4.

Dla terenu obejmującego sprzedawaną część nieruchomości nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego, zatwierdzone uchwałą Rady Miasta z dnia 10 czerwca 2014 r., dla przedmiotowego obszaru wskazuje teren oznaczony symbolem UZ-2 - tereny usług zdrowia w rejonie funkcjonalnym przyrodniczo - wypoczynkowym w strefie strukturalnej przyrodniczej.

W odniesieniu do nieruchomości nie przysługiwało przy jej nabyciu prawo obniżenia podatku należnego o naliczony, ponieważ województwo nabyło ją nieodpłatnie z mocy prawa. Na nieruchomości nie były dokonywane nakłady na jej ulepszenie w wysokości, o której mowa w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż prawa własności nieruchomości opisanej we wniosku będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, czy też będzie zwolniona z tego podatku i na jakiej podstawie?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Województwo nabyło nieodpłatnie z mocy prawa własność nieruchomości, na podstawie art. 60 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, a więc przy nabyciu nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o naliczony. Na ulepszenie nieruchomości nie były także ponoszone nakłady w wysokości, o której mowa w art. 2 pkt 14b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.). Sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem podlega zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.).

Powyższe wynika z faktu, iż sprzedaż nieruchomości nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia (województwo otrzymało budynek nieodpłatnie, a więc nie wybudowało go, a także nie był on ulepszany), oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata (województwo stało się właścicielem obiektu z dniem 1 stycznia 1999 r.).

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z 14 maja 2014 r. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że: Wykładania językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. W świetle wykładni językowej, jak i celowości systemu VAT, w ocenie NSA należy więc przyjąć, że jeżeli podatnik użytkował dany budynek, budowlę lub ich części i spełnia warunek korzystania z budynku, budowli lub ich części przez wymagany czas, to do sprzedaży prawa własności tego budynku, budowli lub ich części zastosowanie znajdzie fakultatywne zwolnienie przewidziane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

W opinii Wnioskodawcy, mając na uwadze iż budynek wykorzystywany był w całości na potrzeby statutowej działalności leczniczej Szpitala, doszło do jego pierwszego zasiedlenia. Biorąc pod uwagę, iż pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata, w omawianym przypadku sprzedaż nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016, poz. 710 z póżn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, według art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, stosownie do art. 146a, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Ponadto, w treści ustawy, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

I tak, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W myśl art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT”.

Z wniosku wynika, że Województwo pozostaje właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem dawnego prewentorium dla dzieci gruźliczych „O\`(...)\`”, nabytej nieodpłatnie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., na podstawie art. 60 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. W dacie nabycia, nieruchomość pozostawała w faktycznym władaniu wojewódzkiej samorządowej jednostki organizacyjnej - (obecnie Centrum Leczenia\`(...)\`) i wykorzystywana była w całości na potrzeby statutowej działalności leczniczej Szpitala, a następnie przeznaczona została na cele mieszkaniowe dla jego pracowników. W 2001 roku Zarząd Województwa przekazał nieruchomość w drodze uchwały do administrowania jednostce budżetowej - Zarządowi Nieruchomości. Zgodnie z wiedzą posiadaną przez Wnioskodawcę, Zarząd Nieruchomości zawarł 6 umów najmu lokali mieszkalnych w budynku, które obowiązywały w okresie od września 2001 r. do października 2006 r. W 2008 r. budynek dawnego prewentorium dla dzieci gruźliczych „O\`(...)\`” uległ zniszczeniu w wyniku pożaru, który doszczętnie strawił dach, stropy i podłogi. Pozostały jedynie wypalone fragmenty elementów murowanych - ściany szczytowe i przewody kominowe. Ze względu na brak dokumentacji budowlano – architektonicznej, na obecnym etapie brak jest możliwości dokładnego określenia powierzchni budynku która była wynajmowana, a która pozostawała niewykorzystana na cele mieszkalne.

Decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 12 czerwca 2006 r., budynek dawnego prewentorium dla dzieci gruźliczych „O\`(...)\`” wpisany został do rejestru zabytków. W celu ochrony wartości widokowych obiektu zabytkowego oraz ochrony przed niekorzystnym oddziaływaniem czynników zewnętrznych ustalona została strefa otoczenia, obejmująca swoim zasięgiem teren działki oznaczonej nr 5/4. Dla terenu obejmującego sprzedawaną część nieruchomości nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta, zatwierdzone uchwałą Rady Miasta z dnia 10 czerwca 2014 r., dla przedmiotowego obszaru wskazuje teren oznaczony symbolem UZ-2 - tereny usług zdrowia w rejonie funkcjonalnym przyrodniczo - wypoczynkowym w strefie strukturalnej przyrodniczej. W odniesieniu do nieruchomości nie przysługiwało przy jej nabyciu prawo obniżenia podatku należnego o naliczony, ponieważ województwo nabyło ją nieodpłatnie z mocy prawa. Na nieruchomości nie były dokonywane nakłady na jej ulepszenie w wysokości, o której mowa w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT.

Analiza opisanego we wniosku zdarzenia oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów ustawy pozwala stwierdzić, że sprzedaż prawa własności nieruchomości opisanej we wniosku będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ spełnione są warunki zawarte w tym przepisie – dostawa nieruchomości nie będzie odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia ani też przed pierwszym zasiedleniem. Jak z wniosku wynika, Nieruchomość była już wcześniej użytkowana w całości na potrzeby statutowej działalności leczniczej Szpitala, a następnie przeznaczona została na cele mieszkaniowe dla jego pracowników. Sprzedaż nie będzie także odbywać się w okresie krótszym niż 2 lata licząc od daty pierwszego zasiedlenia – Nieruchomość na ww. cele była wykorzystywana już w dacie jej nabycia przez Województwo, tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. Ponadto na Nieruchomości nie były przeprowadzane prace, które stanowiłyby ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U z 2016 r. poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcie naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.