Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-328/13/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-06-12
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z remontem ogrodzenia kościoła filialnego.
Słowa kluczowe: odzyskanie; parafia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 kwietnia 2013 r. (data wpływu 9 kwietnia 2013 r.), uzupełniony dnia 21 maja 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z remontem ogrodzenia kościoła filialnego w O. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 kwietnia 2013 r. złożony został wniosek, uzupełniony w dniu 21 maja 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa odzyskania podatku naliczonego w związku z remontem ogrodzenia kościoła filialnego w O.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 27 sierpnia 2012 r. Parafia podpisała umowę z Samorządem Województwa o przyznanie pomocy ze środków unijnych w ramach działania „Wdrażanie Lokalnych Strategii Rozwoju” w zakresie operacji odpowiadających warunkom przyznania pomocy w ramach działania „Odnowa i Rozwój Wsi” objętego PROW na lata 2007-2013 na remont ogrodzenia kościoła filialnego w O.. Całkowity koszt remontu wynosi 153.289,46 zł w tym podatek od towarów i usług w kwocie 28.663,88 zł. Kwota dofinansowania - zgodnie z zawartą umową – to kwota 105.000 zł łącznie z podatkiem od towarów i usług. W zależności od faktu, czy podatek będzie lub nie kosztem kwalifikowanym, uzależniona jest wysokość dofinansowania. Parafia nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Podatek należny nie występuje.

W związku z powyższym, w uzupełnieniu wniosku, zadano następujące pytanie:

Czy w sytuacji przedstawionej wyżej, kwota podatku naliczonego, jest kwotą, którą Parafia będzie mogła odliczyć?

Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno obniżenie jak i zwrot podatku nie jest możliwe. Parafia ponownie stwierdziła, że nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, a remont ogrodzenia nie ma związku ze sprzedażą opodatkowaną. Podniosła, iż przepisy tzw. prawa wspólnotowego dotyczące funduszy o dofinansowanie różnych przedsięwzięć stanowią, że możliwy do odzyskania podatek od wartości dodanej nie jest kosztem kwalifikowanym, nie jest kwalifikowany do wsparcia z danego funduszu, natomiast przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie operują pojęciem odzyskania podatku. Mowa jest w nich o prawie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – art. 86 ustawy. Parafia stwierdziła, że oznacza to, iż odzyskanie podatku naliczonego może nastąpić bądź przez obniżenie podatku należnego lub przez ewentualny zwrot według zasad określonych w ustawie z uwzględnieniem dyrektywy unijnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2013 r, poz. 247 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzeniu.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Parafia, nie będąca podatnikiem podatku od towarów i usług i nie prowadząca działalności gospodarczej, remontowała ogrodzenie kościoła filialnego przy udziale środków unijnych. Remont nie ma związku ze sprzedażą opodatkowaną.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że w świetle brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług Parafii nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z remontem ogrodzenia, ponieważ nie mają one związku ze sprzedażą opodatkowaną. Parafia nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, co również wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego. Ponadto Wnioskodawcy nie przysługuje zwrot podatku, gdyż środki, o których mowa we wniosku nie są środkami, o których mowa w powołanym rozporządzeniu.

Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.