Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.212.2025.7.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Rozliczenie świadczonych usług zgodnie z art. 19a ust. 3
ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT
obowiązek-obowiązek podatkowy
usługi-usługi o charakterze ciągłym
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - usługi ciągłe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący rozliczenia
    świadczonych usług zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie, pismami z 29 kwietnia 2025 r, oraz 7
    maja 2025 r. (data wpływu do Organu odpowiednio 30 kwietnia 2025 r., oraz 7 maja 2025
    r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca będzie prowadził na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej działalność
    gospodarczą w formie spółki z o.o., przede wszystkim w sektorze (...).
    Działalność gospodarcza Wnioskodawcy będzie polegała na dostarczaniu kontrahentom
    (...). Wnioskodawca udostępni także swoim kontrahentom (...)
    W planowanej działalności Wnioskodawca będzie współpracował X, posiadającą (...).
    Planowana współpraca wynika z planowanego modelu działalności gospodarczej: X
    dysponuje (...). Natomiast Wnioskodawca będzie (...). Niezależnie od dystrybucji
    Wnioskodawca, będzie zapewniał polskim kontrahentom niezbędną obsługę oraz
    wsparcie merytoryczne w szerokim zakresie (...)
    Zakres prowadzonej działalności, tzw. (...)
    Od strony technicznej, planowana współpraca będzie wyglądała w następujący sposób: (...)
    (...)
    Wnioskodawca planuje proces fakturowania klientów z końcem każdego okresu
    rozliczeniowego, w którym wykonana była usługa (...), odpowiednio do danego zlecenia.
    Oznacza to, że za miesiąc w którym (...) nie będzie realizowane, Klient nie poniesie opłat.
    Zapis o rozliczaniu z końcem każdego okresu rozliczeniowego, Wnioskodawca planuje
    wprost wprowadzić do umów zawieranych z klientami. Wnioskodawca jest czynnym
    podatnikiem VAT.
    W piśmie uzupełniającym, w odpowiedzi na zadane pytania wskazali Państwo następująco:
    a) Czy będzie ustalony harmonogram świadczonych przez Państwa usług (...) na rzecz
      klienta?
      Ad. a) Tak, harmonogram będzie ustalony: (...)
    b) Czy będą Państwo świadczyli wszystkie (po kolei) usługi (...) ustalone według umowy
      /harmonogramu?
      Ad. b) Podatnik będzie świadczył wszystkie usługi, jakie są w ofercie. Indywidualnie,
      podczas składania zamówienia, Klient wybierze dowolnie z oferty, w których
      poszczególnych (...) chce wziąć udział, ponieważ Wnioskodawca daje Klientowi
      możliwość wyboru: (...)
    c) Czy będą Państwo świadczyli tylko niektóre usługi (...) z umowy/harmonogramu? Jeżeli
      będą Państwo świadczyli tylko niektóre usługi (...) z umowy/harmonogramu - proszę
      opisać od czego to będzie zależeć, że będą Państwo świadczyć tylko wybrane usługi i
      przez kogo?
      Ad. c) Podatnik będzie świadczył wszystkie usługi, jakie są w ofercie. Indywidualnie,
      podczas składania zamówienia, Klient wybierze dowolnie z oferty, w których (...) chce
      wziąć udział, ponieważ Wnioskodawca daje Klientowi możliwość wyboru: (...).
    d) Czy będą ustalone następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń z tytułu
      świadczonych usług (...) przez Państwa na rzecz klienta?
      Ad. d) Próbki do poszczególnych (...) będą rozsyłane na bieżąco, co tydzień, w każdym
      miesiącu, dlatego Wnioskodawca planuje rozliczanie w okresach miesięcznych:
      wystawiać faktury na koniec miesiąca, w którym Klient otrzyma próbki (...).

    e) Czy usługi (...) będą rozliczane w okresach rozliczeniowych, jeżeli tak proszę
      precyzyjnie wskazać w jakich?
      Ad. e) Tak, w okresach miesięcznych.
    f) Kiedy będą Państwo zobowiązani do wystawienia faktury z tytułu wykonywanych usługi
      (...) na rzecz klientów? Kiedy będzie następowała płatność za usługi (...)?
      Ad. f) Dla każdego Klienta, który w danym miesiącu otrzymał próbki, na koniec
      miesiąca wystawiana będzie faktura z 30-dniowym terminem płatności. Dla niektórych
      Klientów, po indywidualnym zbadaniu okoliczności, Spółka dopuszcza możliwość
      wydłużenia takiego terminu do 60-dni.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług oznaczone numerem 1
    Czy Wnioskodawca prawidłowo planuje rozliczyć świadczone usługi zgodnie z art. 19a ust.
    3 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, planowane usługi będą tzw. „usługami ciągłymi”, czyli usługami
    wobec których należy zastosować zasady rozliczeń opisane w art. 19a ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 361; dalej: „ustawa o VAT”) opodatkowaniu
    podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się
    „każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ustawy o VAT.”
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy „Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6,
    art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.”
    Zgodnie z art. 19a ust. 2 ustawy o VAT „W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług,
    usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której
    to części określono zapłatę.”
    Zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT „Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem
    ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną
    z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do
    momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez
    okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają
    terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
    podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi”.
    Zgodnie z art. 19a ust. 4 ustawy o VAT „Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy
    towarów, z wyjątkiem dostaw towarów, o których mowa w:
    1) art. 7 ust. 1 pkt 2;
    2) art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów
      oraz przez tego podatnika.”
    Wobec tego, że działalność gospodarcza planowana przez Wnioskodawcę nie spełnia
    warunków, o których mowa w art. 19a ust. 4 ustawy o VAT, to nie będzie miał on
    zastosowania w niniejszej sprawie.

    Ze względu na przyjęty model planowanej działalności gospodarczej oraz jej specyfikę, w
    tym zwłaszcza specyfikę wykonywania (...), na przestrzeni następujących po sobie 12
    miesięcy oraz planowanego rozliczenia po upływie każdego miesiąca, w zależności od
    wykonania w tym miesiącu (...) w ocenie Wnioskodawcy, jest to dosłowne wypełnienie
    warunków przepisu art. 19a ust. 3 ustawy o VAT.
    Oznacza to, że aby prawidłowo rozliczyć usługę, Wnioskodawca na koniec każdego
    miesiąca, który będzie dla Wnioskodawcy okresem rozliczeniowym, powinien rozpoznać
    moment powstania obowiązku podatkowego, a następnie udokumentować go fakturą
    wystawioną zgodnie z regulacjami art. 106i ust. 1 ustawy o VAT.
    Oznacza to, że faktura dokumentująca wykonanie usługi w danym okresie rozliczeniowym
    powinna zostać wystawiona do 15- tego dnia następnego miesiąca.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w następujących interpretacjach
    podatkowych:
    a. Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2025 r. 0114-KDIP1-1.4012.776.2024.3.
      EW
    b. Interpretacja indywidualna z dnia 28 listopada 2024 r. 0114-KDIP2-1.4010.526.2024.3.
      JF
    c. Interpretacja indywidualna z dnia 2 października 2024 r. 0114-KDIP1-
      3.4012.533.2024.1.LM
    d. Interpretacja indywidualna z dnia 30 września 2024 r. 0114-KDIP1-1.4012.495.2024.2.
      EW
    e. Interpretacja indywidualna z dnia 2 sierpnia 2024 r. 0114-KDIP1-2.4012.286.2024.1.JO

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...).
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą usługami są wszelkie
    odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że
    definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.

    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Zgodnie z zasadą ogólną, zawartą w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres rozliczeniowy.
    Na podstawie art. 19a ust. 2 ustawy:
      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.
    Stosownie do przepisu art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi
    prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego momentu,
    ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego
    określenia. Jednakże przyjąć należy, że momentem wykonania usługi jest moment
    faktycznego wykonania wszystkich działań i czynności składających się na daną usługę.
    Zatem, usługa jest wykonana, gdy usługodawca zrealizował wszystkie czynności składające
    się na określony rodzaj usług. Należy zaznaczyć, że o faktycznym wykonaniu usługi
    decyduje jej charakter. Jednocześnie podkreślić należy, że ustalenie zakresu świadczonej
    usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób
    obiektywny.
    Z kolei o charakterze i o dacie wykonania usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej,
    chyba że moment ten jest określony przez obowiązujący przepis prawa regulujący zasady
    wykonywania danego rodzaju usług.
                1Stosownie do art. 353 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w
    granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa
    podatkowego.
    W art. 19a ust. 3 ustawy ustawodawca wprowadził unormowanie w zakresie ustalenia
    momentu wykonania usługi w odniesieniu do „usługi, dla której w związku z jej
    świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń”, czyli
    takiej usługi, która jest wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas natomiast
    rozliczenie należności za nią następuje w ramach okresu.

    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 19a ust. 3 ustawy jest konsekwencją
    skorzystania przez ustawodawcę krajowego z możliwości jaką daje art. 64 ust. 2 akapit
    trzeci Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie mogą postanowić, że w niektórych przypadkach, innych niż
      określone w akapicie pierwszym i drugim, dostawy towarów lub świadczenie usług
      dokonywane w sposób ciągły przez pewien okres, uważa się za dokonane z upływem
      okresów nie dłuższych niż jeden rok.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że działalność Państwa będzie polegała na
    dostarczaniu kontrahentom (...).
    Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii rozliczenia świadczonych usługi zgodnie z art. 19a
    ust. 3 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że wykładnia językowa pojęcia „sprzedaż o charakterze
    ciągłym” sprowadza się do ustalenia znaczenia przymiotnika „ciągły”. W Słowniku Języka
    Polskiego PWN (wydanie internetowe sjp.pwn.pl) słowo to zdefiniowane zostało jako
    «trwający bez przerwy», «powtarzający się stale», «ciągnący się nieprzerwanie w
    przestrzeni».
    Z powyższego wynika, że za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać każdą usługę
    odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy. Pojęcie ciągłości rozumiane zgodnie z
    zasadami prawa cywilnego, należy odnieść do pojęcia zobowiązania o charakterze
    ciągłym. Zobowiązanie takie wytwarza stosunek prawny oznaczony terminem lub nim
    nieoznaczony. Charakter tego zobowiązania jest trwały i mogą z niego wypłynąć obowiązki
    ciągłe lub okresowe.
    Przepisy regulujące podatek od towarów i usług nie definiują pojęcia „sprzedaży o
    charakterze ciągłym”. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 kwietnia 2012 r., sygn.
    akt I FSK 935/11 odniósł się do tego pojęcia następująco:
      Sprzedaż o charakterze ciągłym (...) polega na świadczeniach ciągłych podatnika,
      obejmujących pewne stałe zachowania w czasie trwania stosunku obligacyjnego,
      zaspokajające interes odbiorcy tych świadczeń, poprzez ich trwały - pod względem
      czasowym i funkcjonalnym - charakter oraz cechujące się niemożliwością
      wyodrębnienia powtarzających się czynności podatnika, co jest charakterystyczne
      dla świadczeń ciągłych (okresowych).
    Natomiast w wyroku z 16 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2086/10 NSA wskazał, że:
      (...) cechą usługi świadczonej w sposób ciągły (...) jest to, że świadczenia w ramach tej
      usługi trwają dłuższy czas i tworzą funkcjonalną całość, a upływ pewnego czasu nie
      pozwala na uznanie usługi za wykonaną pomimo jej dalszego świadczenia.
    W zakresie świadczeń ciągłych wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny także w
    wyroku z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt I FSK 1104/15. Rozstrzygnięcie to dotyczyło
    wprawdzie „dostaw świadczonych w sposób ciągły”, jednak zauważyć należy, że ustawa w
    art. 19a ust. 4 przypisuje w tej sytuacji odpowiednie stosowanie przepisu art. 19a ust. 3,
    który odnosi się do momentu powstania obowiązku podatkowego dla usług ciągłych. W
    powołanym orzeczeniu Sąd wskazał, że
      pod pojęciem dostaw świadczonych w sposób ciągły, o którym mowa w art. 19a ust.
      4 w związku z ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
      j. w Dz. U. z 2011 r. Nr 173, poz. 1054 z późn. zm.) należy rozumieć dostawę, która
      realizowana jest w sposób ciągły, w drodze świadczeń częściowych, dla której
      ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń.

    Zatem przepis art. 19a ust. 3 ustawy, ustalający moment powstania obowiązku
    podatkowego dla usług świadczonych w sposób ciągły, będzie miał zastosowanie do usług
    realizowanych w drodze świadczeń częściowych, dla których ustalane są następujące po
    sobie terminy płatności i rozliczeń.
    W związku z powyższym sformułować można wniosek, że jako sprzedaż ciągłą można
    uznać każdą usługę, która jest stale w fazie wykonywania, co oznacza, że wykonywana jest
    nieprzerwanie przez czas trwania umowy, i w której jednoznacznie można określić jedynie
    moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej zakończenia rozumianego
    jako definitywne wykonanie, nie jest z góry określony. Jest on wyznaczony przez datę
    obowiązywania umowy między kontrahentami.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości, mając na uwadze wskazane we wniosku
    informacje, należy stwierdzić, że w opisanym przypadku będziemy mieli do czynienia z
    usługami wykonywanymi w sposób ciągły, dla których w związku z ich świadczeniem
    ustalane będą następujące po sobie terminy rozliczeń. Wskazali Państwo, że będzie
    ustalony harmonogram świadczonych przez Państwa usług (...) na rzecz klienta. Czas
    wykonania zlecenia jakim jest (...) będzie indywidualnie dopasowany do potrzeb
    konkretnego zlecenia oraz że będzie wykonywany w wielu następujących po sobie
    okresach rozliczeniowych. Planują Państwo proces fakturowania klientów z końcem
    każdego okresu rozliczeniowego, w którym wykonana była usługa (...), odpowiednio do
    danego zlecenia. Tym samym należy stwierdzić, że obowiązek podatkowy z tytułu
    świadczonych usług powstanie u Państwa zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy, tj. z upływem
    każdego okresu rozliczeniowego (czyli w analizowanym przypadku miesiąca) do którego
    odnoszą się rozliczenia (wystawiona faktura).
    Wskazać w tym miejscu należy, że zdarzenia gospodarcze należy dokumentować fakturą -
    sformalizowanym dokumentem, który powinien spełniać szereg wymogów
    przewidzianych przepisami prawa.
    Na podstawie art. 106i ust. 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    Z art. 106i ust. 2 ustawy wynika, że:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie
      później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano
      całość lub część zapłaty od nabywcy.
    W myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o
      którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Z kolei jak stanowi art. 106i ust. 7 ustawy:
    Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
      1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
      2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości
        lub części zapłaty.
    W myśl art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.

    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zgodnie z ustalonym harmonogramem,
    będziecie Państwo zawierać umowę na realizację usługi (...) w cyklach rocznych, ponadto,
    rozliczenie usługi ma następować w okresach miesięcznych, poprzez wystawienie faktury
    na koniec każdego miesiąca.
    Jak wskazano powyżej dla opisanych usług obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art.
    19a ust. 3 ustawy. Natomiast fakturę za wyświadczoną usługę powinniście Państwo
    wystawić, zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy, nie później niż 15 dnia miesiąca następującego
    po upływie ustalonego okresu rozliczeniowego, lub otrzymaniu zaliczki (w trakcie okresu
    rozliczeniowego).
    Zatem Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.