Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-1001/12-4/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-02-22
Teza: Stawka podatku VAT dla usługi dzierżawy obiektów zajezdni trolejbusowej oraz prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z budową ww. zajezdni
Słowa kluczowe: dzierżawa; gmina; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2012 r. (data wpływu 30 listopada 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 lutego 2013 r. (data wpływu 7 lutego 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usługi dzierżawy obiektów zajezdni trolejbusowej oraz prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z budową ww. zajezdni – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 listopada 2012 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usługi dzierżawy obiektów zajezdni trolejbusowej oraz prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z budową ww. zajezdni, a także uznania wybudowania obiektów zajezdni trolejbusowej za wytworzenie nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14a ustawy o VAT oraz dzierżawy tej nieruchomości za pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 lutego 2013 r. (data wpływu 7 lutego 2013 r.) o przeformułowanie pytania oznaczonego nr 3 wniosku ORD-IN, doprecyzowanie zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku ORD-IN).

Gmina posiada status podatnika VAT czynnego. Podstawowym aktem prawnym regulującym działalność gmin w Polsce jest ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) zwana dalej u.s.g.. Zgodnie z art. 2 ust. 2 u.s.g. gmina posiada osobowość prawną. Zadania gminy określa art. 7 u.s.g.. W myśl art. 7 ust. l pkt 4 u.s.g. zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, w szczególności zadania własne obejmują sprawy lokalnego transportu zbiorowego. Na podstawie art. 11a ust. 1 u.s.g. organami gminy są: 1) rada gminy, 2) wójt (burmistrz, prezydent miasta), zaś zgodnie z ust. 3 ilekroć w ustawie jest mowa o wójcie, należy przez to rozumieć także burmistrza oraz prezydenta miasta. Zgodnie z art. 26 u.s.g. organem wykonawczym gminy jest wójt. W myśl ust. 4 w miastach powyżej 100.000 mieszkańców organem wykonawczym jest prezydent miasta. Miastem takim jest Wnioskodawca. Status miasta nadaje gminom Rada Ministrów (art. 4 ust. 1 pkt 2 u.s.g.). Jeżeli siedziba rady znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy, rada nosi nazwę rady miejskiej (art. 15 ust. 2 u.s.g.). Wójt wykonuje swoje zadania za pośrednictwem urzędu, którego jest kierownikiem (art. 33 ust. 1 u.s.g.). Projekty uchwał rady gminy przygotowuje wójt (art. 30 ust. 2 pkt 1 u.s.g.). Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.s.g. organem stanowiącym i kontrolnym w gminie jest rada gminy. W myśl art. 18 ust. 2 pkt 9a u.s.g. do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących: zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub wynajmowania na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony (\`(...)\`); uchwała rady gminy jest wymagana również w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony do 3 lat strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość, do czasu określenia zasad wójt może dokonywać tych czynności wyłącznie za zgodą rady gminy. Na podstawie art. 14 u.s.g. uchwały rady gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Podstawowym aktem prawnym regulującym drugi szczebel samorządu terytorialnego w Polsce jakim jest powiat jest ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.) zwana dalej u.s.p.. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.s.p. powiat ma osobowość prawną. Zadania powiatu reguluje art. 4 u.s.p.. W myśl art. 4 ust. 1 pkt 10 u.s.p. powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie gospodarki nieruchomościami. Na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p. organami powiatu są: 1) rada powiatu, zarząd powiatu. Na podstawie art. 26 u.s.p. zarząd powiatu jest organem wykonawczym powiatu (ust. 1). W skład zarządu powiatu wchodzą starosta jako jego przewodniczący, wicestarosta i pozostali członkowie (ust. 2). W myśl art. 29 u.s.p. prawa powiatu przysługują miastom, które w dniu 31 grudnia 1998 r. liczyły więcej niż 100.000 mieszkańców, a także miastom, które z tym dniem przestały być siedzibami wojewodów, chyba, że na wniosek właściwej rady miejskiej odstąpiono od nadania miastu praw powiatu, oraz tym, którym nadano status miasta na prawach powiatu, przy dokonywaniu pierwszego podziału administracyjnego kraju na powiaty. Zgodnie z art. 92 ust. 1 u.s.p. funkcje organów powiatu w miastach na prawach powiatu sprawuje: 1) rada miasta, 2) prezydent miasta. Miasto na prawach powiatu jest gminą wykonująca zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie (ust. 2). Takim miastem (liczącym powyżej 100.000 mieszkańców) jest Wnioskodawca.

Reasumując z cytowanych przepisów wynika, iż Zainteresowany jest miastem na prawach powiatu, zaś Jego organ wykonawczy, tj. prezydent, pełni jednocześnie funkcje przypisane staroście jako przewodniczącemu zarządu powiatu. Zadania Gminy określone są zaś w obu ustawach, tj. zarówno w ustawie o samorządzie gminnym, jak i powiatowym, z uwagi na fakt, iż jest miastem na prawach powiatu. Gmina realizuje ww. zadania ustawowe uczestnicząc jako beneficjent w projekcie dofinansowywanym ze środków wspólnotowych „…”.

W ramach realizacji ww. projektu planowane jest zbudowanie zajezdni trolejbusowej. Aby ww. inwestycja doszła do skutku zakupiono już grunt, w najbliższym czasie planowany jest m.in. zakup usług projektowych oraz robót budowlanych po wyłonieniu wykonawcy w trybie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 z późn. zm.).

Faktury VAT dotyczące nabycia towarów i usług związanych z ww. inwestycją wystawione będą na beneficjenta projektu, tj. Wnioskodawcę. W programie obok jednostki samorządu terytorialnego – Gminy uczestniczą powołane przez Radę Miasta samorządowe jednostki budżetowe, o których mowa w art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.) zwanej dalej u.f.p., tj. Zarząd Transportu … i Zarząd Dróg, będące odrębnymi od Gminy (art. 9 pkt 2 u.f.p.) uczestnikami sektora finansów publicznych i podatnikami podatku od towarów i usług.

W ramach realizacji projektu pojawia się problem zaliczenia lub niezaliczenia podatku VAT zawartego w nabywanych towarach i usługach do tzw. wydatków kwalifikowalnych. Wydatkiem takim nie mogą być te, które beneficjentowi są zwracane – a więc podatek od towarów i usług podlegający odliczeniu. W przyszłości Prezydent Miasta – organ wykonawczy Gminy wniesie na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9a u.s.g. projekt uchwały Rady Miasta o zezwoleniu na wieloletnią dzierżawę ww. zajezdni po jej wybudowaniu.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 4 lutego 2013 r. Wnioskodawca wskazał, iż w przedmiotowym projekcie jest odpowiedzialny za następujące zadania (czynności):

*   zakup gruntu,

*   zakup dokumentacji projektowej,

*   budowę nowej zajezdni trolejbusowej.

Pozostałe podmioty uczestniczące w projekcie to: Zarząd Dróg … oraz Zarząd Transportu …. Są to jednostki powołane Uchwałą Rady Miasta, a więc organu stanowiącego Gminy. Są samorządowymi jednostkami budżetowymi, o których mowa w art. 9 pkt 3 ustawy o finansach publicznych. Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego, mającą osobowość prawną (art. 9 pkt 2 ustawy o finansach publicznych). Zgodnie z prezentowanym od lat przez Ministra Finansów stanowiskiem jednostki budżetowe są odrębnymi od gmin podatnikami podatku od towarów i usług, które winny mieć odrębny numer NIP. Tak więc obie ww. jednostki mają odrębny status podatnika i odrębny numer NIP. Zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej – jednostka macierzysta Gmina nie jest również podmiotem uprawnionym do występowania w sprawach rozliczeń takich jednostek w trybie Ordynacji podatkowej (postanowienie z dnia 04 września 2012 r. znak: IPTPP1/443-521/12-2/MW dla Wnioskodawcy). Kwestia podmiotowości prawno-podatkowej jednostek budżetowych jako zagadnienie budzące poważne wątpliwości będzie przedmiotem uchwały poszerzonego składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – postanowienie NSA w Warszawie I FSK 311/12 z 30 stycznia 2013 r. – skarga Gminy …).

Faktury VAT dotyczące wydatków tychże jednostek wystawiane będą na te jednostki. Ich obowiązki w ramach projektu to:

*   budowa nowych odcinków trakcji trolejbusowej wraz z systemem zasilania (ZD),

*   przebudowa ulic i skrzyżowań (ZD),

*   budowa systemu zarządzania ruchem (ZD,

*   zakup 70 nowoczesnych trolejbusów (ZT),

*   zakup 100 nowoczesnych autobusów (ZT),

*   zakup 3 wozów technicznych (ZT),

*   budowa systemu Zarządzania Transportem Publicznym (ZT).

Zarówno Zarząd Transportu oraz Zarząd Dróg nie będą przekazywać Wnioskodawcy środków finansowych – w rozumieniu zapłaty za wystawione przez Gminę faktury VAT. Oczywiście pomiędzy Gminą (osobą prawną – jednostką samorządu terytorialnego) a powołanymi uchwałami Rady Miasta ww. jednostkami budżetowymi występował, występuje oraz będzie występował przepływ środków finansowych w rozumieniu ustawy o finansach publicznych. Jak wyżej wspomniano jednostki te są jednostkami sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 3 ustawy o finansach publicznych. W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy jednostkami budżetowymi są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Na podstawie ust. 3 podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i wydatków, zwany „planem finansowym jednostki budżetowej”.

Efekty przedmiotowej inwestycji (zajezdni), która jest przedmiotem wniosku stanowić będą wyłącznie własność Wnioskodawcy. Faktury dotyczące nabycia towarów i usług związanych z budową zajezdni będą wystawione na Zainteresowanego.

Jednocześnie Wnioskodawca poinformował, iż w dniu 27 grudnia 2012 r. Gmina nabyła nieruchomość, na której będzie budowana ww. zajezdnia. Z uwagi na fakt, iż podmiot sprzedający Gminie ww. nieruchomość nie opodatkował transakcji (zastosował zwolnienie od podatku), Gmina zmodyfikowała zadane pytanie nr 3 wniosku ORD-IN w odniesieniu do gruntu. Tym samym przedmiot zapytania dotyczy zakupów towarów i usług związanych z budową zajezdni z wyłączeniem gruntu, gdyż stało się ono w tym zakresie bezprzedmiotowe – Gmina nie dysponuje i dysponować nie będzie fakturą VAT na zakup gruntu z ujętym podatkiem VAT. Nie zajdzie więc przesłanka z art. 86 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku ORD-IN).

1.  Czy usługa dzierżawy przedmiotowej nieruchomości opodatkowana byłaby stawką podstawową podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (z uwzględnieniem przepisów przejściowych, o których mowa w art. 146a ustawy) – a więc 23%? (oznaczone nr 2 wniosku ORD-IN)
2.  Czy w przypadku podjęcia przez organ stanowiący Gminy, tj. Radę Miasta uchwały – w trybie art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 9a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) – o wyrażeniu zgody na wydzierżawienie ww. nieruchomości operatorowi zewnętrznemu (dzierżawcy) na lat 10 lub czas nieoznaczony, Gmina nabędzie prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z inwestycją budowy zajezdni (budowlane, projektowe, inne) – w myśl art. 86 ust. 1 u.p.t.u.? (oznaczone nr 3 wniosku ORD-IN)

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku ORD-IN), zgodnie z art. 693 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93) zwana dalej k.c., przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Tak więc czynność oddania w dzierżawę stanowi opodatkowane, odpłatne świadczenie usługi, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u.. W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie usług. Zgodnie z art. 8 ust. 1 przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 uznaje się każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów. Rodzi więc w konsekwencji prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług.

W myśl art. 86 ust. 1 u.p.t.u. w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (\`(...)\`). Wyłączenia prawa do odliczenia, nawet przy związku z czynnościami opodatkowanymi wynikają zaś i są enumeratywnie wymienione w art. 88 u.p.t.u..

W świetle przepisów podatkowych jedynie czynność oddania w dzierżawę gruntów na cele rolnicze korzysta ze zwolnienia na podstawie przepisów wykonawczych – par. 13 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 73, poz. 397 z późn. zm.). Świadczący usługę dzierżawy, a więc czynność cywilnoprawną nie korzysta też z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 u.p.t.u., ani ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w par. 13 ust. 1 pkt 12 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 04 kwietnia 2011 r.

Gospodarkę nieruchomościami zarówno jednostek samorządu terytorialnego, jak i Skarbu Państwa reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.) zwana dalej u.g.n.. W myśl art. 37 ust. 4 u.g.n. zawarcie umowy (\`(...)\`) najmu lub dzierżawy na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony następuje w drodze przetargu. (\`(...)\`) Odpowiednia rada lub sejmik mogą wyrazić zgodę na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia tych umów. W myśl art. 18 ust. 2 pkt 9a u.s.g. do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących: zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania lub wynajmowania na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony (\`(...)\`); uchwała rady gminy jest wymagana również w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony do 3 lat strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość, do czasu określenia zasad wójt może dokonywać tych czynności wyłącznie za zgodą rady gminy.

Na podstawie art. 14 u.s.g. uchwały rady gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na podstawie art. 87 ust. 2 Konstytucji RP źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego. Takim aktem prawa miejscowego mającym umocowanie w Konstytucji są również uchwały rad gmin (miast). W świetle ww. przepisów wieloletnie wydzierżawienie nieruchomości na lat minimum 10, który to termin jest kluczowy z punktu widzenia ww. przepisów podatkowych odnośnie nieruchomości, co wynika z przepisów podatkowych (art. 91 u.p.t.u.), gdyż nie rodzi konieczności korekty podatku naliczonego „na minus”, wymaga zgody Rady Miasta w formie uchwały.

Na podstawie art. 41 ust. 1 u.p.t.u. stawka wynosi 22%. W myśl art. 146a u.p.t.u. w okresie od dnia 01 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 wynosi 23%. W art. 2 pkt 14 zdefiniowano pojęcie pierwszego zasiedlenia, zaś w pkt 14a wytworzenie nieruchomości.

Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei przez wytworzenie nieruchomości rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Natomiast w myśl zasady Superficies solo cedit (łac. To co jest na powierzchni przypada gruntowi) – tj. rzymskiej zasady prawnej odnoszącej się do związania własności budynku (oraz innych rzeczy połączonych z gruntem) wzniesionego na gruncie z własnością tego gruntu – co do zasady częścią składową gruntu są wszystkie rzeczy, a także rośliny, trwale złączone z tą nieruchomością ziemską. W polskim porządku prawnym zasada uregulowana jest w art. 48 i 191 k.c. Gmina byłaby w tym przypadku właścicielem nabytego gruntu oraz zbudowanych na tym gruncie obiektów zajezdni, których budowę by sfinansowała. Nie miałaby więc sprzeczności pomiędzy cywilnoprawną zasadą prawa własności wynikającą z ww. zasady a własnością nakładów na gruncie w rozumieniu ekonomicznym czy rachunkowym.

Tak więc w świetle przywołanych przepisów prawa podatkowego (ustawa o podatku od towarów i usług) w korelacji z przepisami prawa niepodatkowego (kodeks cywilny, ustawa o gospodarce nieruchomościami, ustawa o samorządzie gminnym i powiatowym), Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż:

1.  usługa dzierżawy ww. nieruchomości opodatkowana byłaby stawką podatku podstawową – zgodnie z art. 41 ust. 1 u.p.t.u. (z uwzględnieniem przepisów przejściowych, o których mowa w art. 146a u.p.t.u.) – a więc na chwilę obecną 23%,
2.  w przypadku podjęcia przez organ stanowiący Gminy, tj. Radę Miasta uchwały – w trybie art. 37 ust. 4 u.g.n. oraz art. 18 ust. 2 pkt 9a u.s.g. – o wyrażeniu zgody na wydzierżawienie ww. nieruchomości operatorowi zewnętrznemu (dzierżawcy) na lat 10 lub czas nieoznaczony, Gmina nabędzie prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z inwestycją budowy zajezdni (budowlane, projektowe, inne) – w myśl art. 86 ust. 1 u.p.t.u., z uwzględnieniem jednak wyłączeń, o których mowa w art. 88 u.p.t.u.. W konsekwencji podatek nie stanowiłby wydatku kwalifikowalnego w ramach projektu – co jednak nie może być przedmiotem zajęcia stanowiska przez Ministra Finansów, z czego Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, gdyż w świetle art. 14 Ordynacji podatkowej przedmiotem interpretacji indywidualnej mogą być jedynie przepisy prawa podatkowego.

Ponadto Wnioskodawca poinformował, iż w dniu 27 grudnia 2012 r. Gmina nabyła nieruchomość, na której będzie budowana ww. zajezdnia. Z uwagi na fakt, iż podmiot sprzedający Gminie ww. nieruchomość nie opodatkował transakcji (zastosował zwolnienie od podatku), Gmina zmodyfikowała zadane pytanie nr 3 wniosku ORD-IN w odniesieniu do gruntu. Tym samym przedmiot zapytania, jak i własne stanowisko dotyczy zakupów towarów i usług związanych z budową zajezdni z wyłączeniem gruntu, gdyż stało się to w tym zakresie bezprzedmiotowe – Gmina nie dysponuje i dysponować nie będzie fakturą VAT na zakup gruntu z ujętym podatkiem VAT. Nie zajdzie więc przesłanka z art. 86 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Należy zauważyć, iż ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku, czy też obniżonej stawki podatku dla usług polegających na odpłatnym udostępnianiu odrębnemu podmiotowi obiektu o charakterze użytkowym.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towaru w rozumieniu art. 7 i świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powoływanej wyżej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m. in. lokalnego transportu zbiorowego (art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl tej ustawy powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym (art. 4 ust. 1) w zakresie m.in. gospodarki nieruchomościami (art. 4 ust. 1 pkt 10).

Stosowanie do art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Z opisu sprawy wynika, iż Gmina posiada status podatnika VAT czynnego. Zainteresowany jest miastem na prawach powiatu. Zadania Gminy określone są zarówno w ustawie o samorządzie gminnym, jak i powiatowym. Gmina realizuje ww. zadania ustawowe uczestnicząc jako beneficjent w projekcie dofinansowywanym ze środków wspólnotowych „…”. W ramach realizacji ww. projektu planowane jest zbudowanie zajezdni trolejbusowej. Aby ww. inwestycja doszła do skutku zakupiono już grunt, w najbliższym czasie planowany jest m.in. zakup usług projektowych oraz robót budowlanych po wyłonieniu wykonawcy w trybie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych.

W przyszłości Prezydent Miasta – organ wykonawczy Gminy wniesie na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9a u.s.g. projekt uchwały Rady Miasta o zezwoleniu na wieloletnią dzierżawę ww. zajezdni po jej wybudowaniu.

Faktury VAT dotyczące nabycia towarów i usług związanych z ww. inwestycją wystawione będą na beneficjenta projektu, tj. Wnioskodawcę. W programie obok jednostki samorządu terytorialnego – Gminy uczestniczą powołane przez Radę Miasta samorządowe jednostki budżetowe, tj. Zarząd Transportu … i Zarząd Dróg …, będące odrębnymi od Gminy uczestnikami sektora finansów publicznych.

W przedmiotowym projekcie Wnioskodawca jest odpowiedzialny za zakup gruntu, zakup dokumentacji projektowej, budowę nowej zajezdni trolejbusowej. Obowiązki pozostałych podmiotów uczestniczących w projekcie to:

*   budowa nowych odcinków trakcji trolejbusowej wraz z systemem zasilania (ZD),

*   przebudowa ulic i skrzyżowań (ZD),

*   budowa systemu zarządzania ruchem (ZD),

*   zakup 70 nowoczesnych trolejbusów (ZT),

*   zakup 100 nowoczesnych autobusów (ZT),

*   zakup 3 wozów technicznych (ZT),

*   budowa systemu Zarządzania Transportem Publicznym (ZT).

Efekty przedmiotowej inwestycji (zajezdni), która jest przedmiotem wniosku stanowić będą wyłącznie własność Wnioskodawcy.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż w dniu 27 grudnia 2012 r. nabył nieruchomość, na której będzie budowana ww. zajezdnia. Podmiot sprzedający Gminie ww. nieruchomość nie opodatkował transakcji (zastosował zwolnienie od podatku). Gmina nie dysponuje i dysponować nie będzie fakturą VAT na zakup gruntu z ujętym podatkiem VAT.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż planowane oddanie przez Zainteresowanego przedmiotowej zajezdni trolejbusowej po jej wybudowaniu, w ramach umowy dzierżawy, tj. czynności cywilnoprawnej innemu podmiotowi, będzie skutkować uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie Wnioskodawcy.

Tut. Organ wskazuje, iż umowa dzierżawy jest umową cywilnoprawną, a więc zawarcie jej przez jednostkę samorządu terytorialnego będzie podlegać wyłączeniu ze zwolnienia od podatku VAT na mocy cyt. wyżej § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia, a tym samym będzie skutkowało opodatkowaniem tej czynności na zasadach ogólnych.

W konsekwencji stwierdzić należy, iż cywilnoprawna umowa dzierżawy będąca czynnością odpłatną stanowi, stosownie do zapisów ustawy o podatku od towarów i usług, odpłatną usługę, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i będzie bezsprzecznie czynnością podlegającą opodatkowaniu, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Odnośnie natomiast prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z przedmiotową inwestycją wskazać należy, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Ustawodawca dał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, co m.in. oznacza, iż zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jak stanowi, art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na podstawie art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Prawo do obniżenia podatku należnego może być realizowane także w trybie art. 86 ust. 13 ustawy. Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, iż w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji, polegającej na budowie zajezdni trolejbusowej, która po wybudowaniu będzie oddana w dzierżawę, zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, albowiem nabyte w ramach realizacji tej inwestycji towary i usługi będą służyły wykonywanym przez Wnioskodawcę czynnościom opodatkowanym, a Zainteresowany jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Zatem Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającą z faktur wystawionych na Wnioskodawcę, w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Tym samym, w przypadku, gdy w rozliczeniu za dany okres wystąpi nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, to Wnioskodawca będzie miał prawo do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, usługa dzierżawy przedmiotowej zajezdni trolejbusowej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy według stawki podstawowej w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146a pkt 1 ustawy.

W przypadku zawarcia przez Wnioskodawcę z operatorem zewnętrznym umowy dzierżawy, Wnioskodawcy będącemu czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z budową przedmiotowej zajezdni trolejbusowej, ponieważ wydatki poniesione w ramach realizacji tej inwestycji będą miały związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Przy czym prawo to będzie przysługiwało o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie nadmienia się, iż w niniejszej interpretacji indywidualnej załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usługi dzierżawy obiektów zajezdni trolejbusowej oraz prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z budową ww. zajezdni. Natomiast kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie uznania wybudowania obiektów zajezdni trolejbusowej za wytworzenie nieruchomości w rozumieniu art. 2 pkt 14a ustawy o VAT oraz dzierżawy tej nieruchomości za pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT została załatwiona odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.