Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-561/08-4/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-12-04
Teza: Czy na podstawie regulacji art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 52 ust. 1 i art. 54 prawa farmaceutycznego wydatki na opisane w stanie faktycznym czynności są kosztami uzyskania przychodów jako wydatki na reklamę produktów leczniczych, a czynności te mają na celu zwiększenie zapotrzebowania na produkty lecznicze sprzedawane przez Spółkę?
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; koszt-koszty uzyskania przychodów; produkty-produkt leczniczy; reklama; reprezentacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2008 r. (data wpływu 05.09.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 września 2008 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 25.11.2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na produkcji i sprzedaży leków i suplementów diety i podlega jednocześnie regulacji prawa farmaceutycznego. W związku z tym, podejmuje liczne działania reklamowe i promocyjne związane z tymi produktami:

*   działania reklamowe adresowane do środowiska lekarskiego i aptekarskiego dotyczące produktów w tym dystrybucja ulotek, mailing, zamieszczanie reklam produktów w czasopismach fachowych, rozprowadzanie broszur dotyczących produktów, sponsorowanie artykułów prasowych i reprintów związanych z promowanymi produktami, umieszczanie wkładek reklamowych w czasopismach fachowych, przekazywanie upominków/gadżetów opatrzonych logo firmy lub produktu lub w opakowaniu opatrzonym logo firmy lub produktu (np. torba reklamowa, pudełko), o ile nie jest możliwe opatrzenie samego produktu takim logo;
*   organizowanie spotkań promocyjnych dla osób upoważnionych do wystawiania recept i osób zaopatrujących w produkty lecznicze, podczas których promowane są (np. w formie prezentacji) produkty;
*   dostarczanie bezpłatnych próbek produktów leczniczych osobom uprawnionym do wystawiania recept w celach reklamowych, przy uwzględnieniu wymogów regulacji prawa farmaceutycznego;
*   organizowanie oraz sponsorowanie konferencji, zjazdów, sympozjów, seminariów, kongresów naukowych i szkoleń organizowanych dla lekarzy i osób zajmujących się dystrybucją produktów leczniczych.

W związku z wykonywaniem wyżej wskazanych czynności reklamowych, Spółka ponosi w szczególności przykładowo następujące wydatki:

*   koszt wykonania ulotek reklamujących dany produkt,
*   wydatki związane z drukiem plakatów i ulotek z logo firmy,
*   koszty reklamy w czasopismach medycznych, których odbiorcami są lekarze,
*   zakup upominków i gadżetów przekazywanych lekarzom, aptekarzom,
*   zakup opakowań na upominki oznaczonych logo firmy lub produktu,
*   koszt przekazywania lekarzom bezpłatnych próbek produktów leczniczych,
*   zakup artykułów spożywczych na spotkania promocyjne z lekarzami, w zakładach opieki zdrowotnej i szpitalach oraz na spotkania z osobami zaopatrującymi w produkty lecznicze,
*   zakup usług gastronomicznych podczas spotkań promocyjnych z lekarzami połączonych z prezentacją produktów,
*   koszt przygotowania oraz wynajmu sal wykorzystywanych podczas spotkań promocyjnych,
*   wydatki związane z pobytem wykładowców na konferencjach, kongresach, seminariach naukowych,
*   koszty wynajmu sal wykładowych podczas konferencji, kongresów, seminariów naukowych,
*   koszty druku zaproszeń dla lekarzy/osób zaopatrujących w produkty lecznicze na konferencje, kongresy, seminaria naukowe,
*   zakup materiałów biurowych na konferencje, kongresy, seminaria naukowe,
*   finansowanie wyjazdów lekarzy/osób zaopatrujących w produkty lecznicze na konferencje, kongresy, seminaria naukowe,
*   finansowanie kursów szkoleniowych dla lekarzy specjalizujących się w chorobach, w leczeniu których znajdują zastosowanie produkty lecznicze Spółki,
*   koszty ponoszone w związku z poczęstunkiem podczas konferencji, kongresów, seminariów naukowych,
*   opłaty za hotele i wyżywienie (usługi gastronomiczne) dla wybranych uczestników konferencji, kongresów, seminariów naukowych,
*   wydatki związane z transportem lekarzy/osób zaopatrujących w produkty lecznicze na konferencje, kongresy, seminaria naukowe,
*   wydatki na organizację i wystrój stoisk reklamowych podczas konferencji, kongresów, seminariów naukowych (np. wynajem powierzchni, plansz, banerów, montaż światła, zakup przedłużaczy),
*   zakup artykułów spożywczych (ciastek, czekoladek, soków, owoców) na stoisko firmowe podczas konferencji, kongresów, seminariów naukowych,
*   zakup kwiatów na stoisko firmy podczas konferencji, kongresów, seminariów naukowych,
*   zakup artykułów jednorazowego użytku na stoiska reklamowe firmy podczas konferencji, kongresów, seminariów naukowych,
*   koszty wykonania rolet reklamowych i ścianek wystawienniczych wykorzystywanych przez firmę podczas konferencji, kongresów, seminariów naukowych.

Pismem z dnia 25.11.2008 r. Spółka doprecyzowała stan faktyczny, informując, iż:

1.  przekazuje upominki związane z praktyką medyczną, np. obuwie medyczne, fartuchy lekarskie, bluzy medyczne, stetoskopy, ciśnieniomierze, lampki diagnostyczne, młotki neurologiczne, termometry, ręczniki (z wyłączeniem papierowych), literatura fachowa medyczna (książki), kalendarz, parawan, otoskop, przewijak pediatryczny, termometr do ucha, inhalator lub farmaceutyczną, np. płytka grzewcza, butelki i słoje recepturowe, moździerze laboratoryjne, parownice, zlewki laboratoryjne, fartuchy i odzież ochronna, waga z odważnikami, literatura fachowa (np. książki, czasopisma, publikacje badawcze), na których umieszczone jest logo firmy lub produktu Spółki. Wartość takiego upominku nie przekracza kwoty 100,00 zł brutto.
2.  przekazuje upominki związane z praktyką medyczną lub farmaceutyczną, zapakowane w opakowania zbiorcze, takie jak przykładowo: pudełka kartonowe, puszki, na którym to opakowaniu umieszczone jest logo firmy lub produktu Spółki, ze względu na brak możliwości umieszczenia logo na pojedynczym upominku, np. strzykawce jednorazowej, skalpelu, rękawiczce jednorazowej, ręczniku jednorazowym. W tym przypadku wartość jednego opakowania zbiorczego nie przekracza kwoty 100,00 zł brutto.
3.  ponosi opłaty za dojazdy, hotele i wyżywienie (np. koszt usług gastronomicznych, cateringowych) dla wybranych pod kątem specjalizacji lekarzy (i produkowanego przez Spółkę preparatu lub grupy preparatów) uczestników konferencji, kongresów lub seminariów naukowych.
4.  ponosi wydatki związane z pobytem wykładowców na konferencjach, kongresach lub seminariach naukowych, tj. koszty dojazdów, noclegów i wyżywienia (np. koszt usług gastronomicznych, cateringowych).
5.  kupuje kwiaty doniczkowe na stoisko firmy podczas konferencji, kongresów lub seminariów naukowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie regulacji art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 52 ust. 1 i art. 54 prawa farmaceutycznego wydatki na opisane w stanie faktycznym czynności są kosztami uzyskania przychodów jako wydatki na reklamę produktów leczniczych, a czynności te mają na celu zwiększenie zapotrzebowania na produkty lecznicze sprzedawane przez Spółkę?

Zdaniem Wnioskodawcy, regulacja art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i art. 16 ust. 1 pkt 28 tej ustawy stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Regulacja prawa farmaceutycznego.

Art. 52.

1.  Reklamą produktu leczniczego jest działalność polegająca na informowaniu lub zachęcaniu do stosowania produktu leczniczego, mająca na celu zwiększenie: liczby przepisywanych recept, dostarczania, sprzedaży lub konsumpcji produktów leczniczych.
2.  Reklama, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności:
    1.  reklamę produktu leczniczego kierowaną do publicznej wiadomości;
    2.  reklamę produktu leczniczego kierowaną do osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi;
    3.  odwiedzanie osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi przez przedstawicieli handlowych lub medycznych;
    4.  dostarczanie próbek produktów leczniczych;
    5.  sponsorowanie spotkań promocyjnych dla osób upoważnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi;
    6.  sponsorowanie konferencji, zjazdów i kongresów naukowych dla osób upoważnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi.
3.  Za reklamę produktów leczniczych nie uważa się:
    1.  informacji umieszczonych na opakowaniach oraz załączonych do opakowań produktów leczniczych, zgodnych z pozwoleniem na dopuszczenie do obrotu;
    2.  korespondencji, której towarzyszą materiały informacyjne o charakterze niepromocyjnym niezbędne do udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące konkretnego produktu leczniczego;
    3.  ogłoszeń o charakterze informacyjnym niekierowanych do publicznej wiadomości dotyczących w szczególności zmiany opakowania, ostrzeżeń o działaniach niepożądanych, pod warunkiem, że nie zawierają treści odnoszących się do właściwości produktów leczniczych;
    4.  katalogów handlowych lub list cenowych, zawierających wyłącznie nazwę własną, nazwę powszechnie stosowaną, dawkę, postać i cenę produktu leczniczego, a w przypadku produktu leczniczego objętego refundacją – cenę urzędową detaliczną, pod warunkiem że nie zawierają treści odnoszących się do właściwości produktów leczniczych, w tym do wskazań terapeutycznych;
    5.  informacji dotyczących zdrowia lub chorób ludzi i zwierząt, pod warunkiem, że nie odnoszą się nawet pośrednio do produktów leczniczych;
    6.  udostępnienia charakterystyki produktu leczniczego albo charakterystyki produktu leczniczego weterynaryjnego.

Art. 54.

1.  Reklama produktu leczniczego kierowana do osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi powinna zawierać informacje zgodne z charakterystyką produktu leczniczego albo charakterystyką produktu leczniczego weterynaryjnego i informację o przyznanej kategorii dostępności, a w przypadku produktów leczniczych umieszczonych na wykazach leków refundowanych – również informację o cenie urzędowej detalicznej i maksymalnej kwocie dopłaty ponoszonej przez pacjenta.
2.  Dokumentacja przekazywana osobom, o których mowa w ust. 1, powinna zawierać informacje rzetelne, aktualne, sprawdzalne i na tyle kompletne, aby umożliwić odbiorcy dokonanie własnej oceny wartości terapeutycznej produktu leczniczego, oraz informację o dacie jej sporządzenia lub ostatniej aktualizacji. Cytaty, tabele i inne ilustracje pochodzące z piśmiennictwa naukowego lub innych prac naukowych powinny być wiernie odtworzone oraz zawierać wskazanie źródła.
3.  Reklama produktu leczniczego polegająca na bezpłatnym dostarczaniu jego próbek może być kierowana wyłącznie do osób uprawnionych do wystawiania recept, pod warunkiem że:
    1.  osoba upoważniona do wystawiania recept wystąpiła w formie pisemnej do przedstawiciela handlowego lub medycznego o dostarczenie próbki produktu leczniczego;
    2.  osoba dostarczająca próbkę prowadzi ewidencję dostarczanych próbek;
    3.  każda dostarczana próbka nie jest większa niż jedno najmniejsze opakowanie produktu leczniczego dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej polskiej;
    4.  każda dostarczana próbka jest opatrzona napisem „próbka bezpłatna – nie do sprzedaży”;
    5.  do każdej dostarczonej próbki dołączona jest charakterystyka produktu leczniczego albo charakterystyka produktu leczniczego weterynaryjnego;
    6.  ilość próbek tego samego produktu leczniczego dostarczanych tej samej osobie nie przekracza pięciu opakowań w ciągu roku.
4.  Przepis ust. 3 stosuje się również do próbek dostarczanych do lekarza i zastosowanych do leczenia pacjentów w zakładach opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm.). Próbki te muszą być ewidencjonowane przez aptekę szpitalną, o której mowa w art. 87 ust. 1 pkt 2, aptekę zakładową, o której mowa w art. 87 ust.1 pkt 3, lub dział farmacji szpitalnej, o którym mowa w art. 87 ust. 4.

Dokonując analizy powyższej regulacji Spółka stoi na stanowisku następującym.

W świetle powyższego stanu faktycznego, Spółka stoi na stanowisku, że na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki ponoszone przez nią na reklamę produktów leczniczych w rozumieniu art. 52 i art. 54 prawa farmaceutycznego, opisane szczegółowo w niniejszym wniosku, stanowią dla Spółki w pełni odliczalne koszty uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Według Podatnika, w przedstawionym stanie faktycznym oba warunki pozwalające na zaliczenie przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów zostały spełnione.

W ocenie Spółki, opisane koszty pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo – skutkowym z przychodami generowanymi przez Spółkę ze sprzedaży produkowanych produktów, bowiem wydatki opisane w niniejszym wniosku zostały przez Spółkę poniesione w związku z działalnością stanowiącą reklamę produktów leczniczych w rozumieniu art. 52 ust. 1 prawa farmaceutycznego.

Wobec faktu, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji reklamy, zdaniem Spółki, konieczne jest odwołanie się do słownikowej definicji reklamy, jak również do definicji zawartej w przepisach szczególnych. W tym kontekście Spółka wskazuje, że istotę czynności opisanych w niniejszym wniosku stanowi reklama produktów, poprzez podejmowanie szeregu działań reklamowych (opisanych w niniejszym wniosku), skierowanych do osób uprawnionych do wystawiania recept, aptekarzy oraz osób prowadzących zaopatrzenie w te produkty. Zdaniem Spółki, czynności te wypełniają ogólnie przyjętą, słownikową definicję reklamy, zgodnie z którą, według Podatnika, który cytuje „Słownik języka polskiego PWN”, za reklamę uznaje się „rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję, środki (np. plakaty, napisy, ogłoszenia itp.) służące temu celowi”. Spółka zauważa, że czynności opisane w niniejszym wniosku można bezpośrednio powiązać z czynnościami wymienionymi w art. 52 ust. 2 prawa farmaceutycznego, co zdaniem Wnioskodawcy, przesądza o uznaniu tych czynności za reklamę produktów leczniczych w rozumieniu tego prawa.

Biorąc pod uwagę, że czynności Spółki opisane w stanie faktycznym spełniają słownikową definicję reklamy i definicję zawartą w przepisach prawa farmaceutycznego, Wnioskodawca uważa, iż czynności te powinny być traktowane jako reklama dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Zatem przesłanka do kwalifikacji wydatków związanych z ww. czynnościami jako w pełni odliczanych kosztów uzyskania przychodu, polegająca na istnieniu związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy poniesionymi kosztami a osiąganymi przychodami, przewidziana w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, została spełniona.

Prawidłowość powyższego stanowiska została również potwierdzona w piśmie Ministra Finansów stwierdzającym: „(…) zdaniem Ministra Finansów definicja zawarta w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – prawo farmaceutyczne (Dz. U. Nr 126, poz. 1381) powinna być stosowana, ale tylko w odniesieniu do reklamy produktów leczniczych. Odmienny sposób postępowania byłby sprzeczny z obowiązującymi zasadami interpretacyjnymi.

W związku z powyższym, przy określaniu skutków podatkowych wynikających z działalności polegającej na reklamie produktu leczniczego powinny być brane pod uwagę przepisy art. 52 - 64 prawa farmaceutycznego. Przepisy te definiują bowiem czynności, które uznawane są za reklamę produktów leczniczych (…)”.

Również pisma interpretacyjne organów podatkowych w indywidualnych sprawach podatników potwierdzają prawidłowość prezentowanego powyżej stanowiska, tj. potwierdzające konieczność stosowania przepisów prawa farmaceutycznego do oceny klasyfikacji podatkowej kosztów ponoszonych na działalność reklamową dotyczącą produktów leczniczych, np. postanowienie sygn. 1472/ROP1/423-30/05/AW z dnia 21.03.2005 r. Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie, informacja sygn. PD-005U-785/04/WD z dnia 31.12.2004 r. o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, wydana przez Izbę Skarbową w Warszawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Ponadto zaliczenie danego wydatku do kosztów podatkowych uzależnione jest od tego, czy nie mieści się on w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, który określa art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 wskazanej wyżej ustawy, koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji reprezentacji ani reklamy. Zatem należy odwołać się do wykładni językowej tych pojęć. „Słownik języka polskiego” pod redakcją profesora Stanisława Dubisza definiuje reprezentację jako okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną. Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, zgodnie z przyjętym od lat poglądem doktryny prawa podatkowego, należy uznać, że reprezentacja to występowanie w imieniu podatnika (firmy) wiążące się z okazałością, wytwornością, w celu wywołania jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu firmy. Celem wydatków na reprezentację jest m.in. kształtowanie i utrwalanie określonego wizerunku zewnętrznego firmy w oczach klientów, kontrahentów i opinii publicznej.

Reprezentacja to przede wszystkim działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, związane w szczególności z utrzymaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów.

Z kolei reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego.

Reklama może być realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu.

Definicja i katalog czynności stanowiących reklamę produktu leczniczego zawarte zostały w przepisach szczególnych, którymi w przedmiotowej sprawie są przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271).

Zgodnie z art. 52 ust. 1 i 2 tej ustawy reklamą produktu leczniczego jest działalność polegająca na informowaniu lub zachęcaniu do stosowania produktu leczniczego, mająca na celu zwiększenie: liczby przepisywanych recept, dostarczania, sprzedaży lub konsumpcji produktów leczniczych. Obejmuje ona w szczególności:

1.  reklamę produktu leczniczego kierowaną do osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi;
2.  reklamę produktu leczniczego kierowaną do publicznej wiadomości;
3.  reklamę produktu leczniczego kierowaną do osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi;
4.  odwiedzanie osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi przez przedstawicieli handlowych lub medycznych;
5.  dostarczanie próbek produktów leczniczych;
6.  sponsorowanie spotkań promocyjnych dla osób upoważnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi;
7.  sponsorowanie konferencji, zjazdów i kongresów naukowych dla osób upoważnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi.

Wskazać również należy, iż dla działalności reklamowej ustawa – Prawo farmaceutyczne określa szereg ograniczeń, które zostały wymienione w art. 53 – 64, spełnienie których decyduje o kwalifikacji wydatków do reklamy produktu leczniczego.

Przykładowo art. 54 ust. 1 - 4 tej ustawy stanowi, iż reklama produktu leczniczego kierowana do osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi powinna zawierać informacje zgodne z Charakterystyką Produktu Leczniczego albo Charakterystyką Produktu Leczniczego Weterynaryjnego i informację o przyznanej kategorii dostępności, a w przypadku produktów leczniczych umieszczonych na wykazach leków refundowanych - również informację o cenie urzędowej detalicznej i maksymalnej kwocie dopłaty ponoszonej przez pacjenta. Dokumentacja przekazywana osobom, o których mowa w ust. 1, powinna zawierać informacje rzetelne, aktualne, sprawdzalne i na tyle kompletne, aby umożliwić odbiorcy dokonanie własnej oceny wartości terapeutycznej produktu leczniczego, oraz informację o dacie jej sporządzenia lub ostatniej aktualizacji. Cytaty, tabele i inne ilustracje pochodzące z piśmiennictwa naukowego lub innych prac naukowych powinny być wiernie odtworzone oraz zawierać wskazanie źródła.

Reklama produktu leczniczego polegająca na bezpłatnym dostarczaniu jego próbek może być kierowana wyłącznie do osób uprawnionych do wystawiania recept, pod warunkiem że:

1.  osoba upoważniona do wystawiania recept wystąpiła w formie pisemnej do przedstawiciela handlowego lub medycznego o dostarczenie próbki produktu leczniczego;
2.  osoba dostarczająca próbkę prowadzi ewidencję dostarczanych próbek;
3.  każda dostarczana próbka nie jest większa niż jedno najmniejsze opakowanie produktu leczniczego dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej polskiej;
4.  każda dostarczana próbka jest opatrzona napisem „próbka bezpłatna – nie do sprzedaży”;
5.  do każdej dostarczonej próbki dołączona jest charakterystyka produktu leczniczego albo charakterystyka produktu leczniczego weterynaryjnego;
6.  ilość próbek tego samego produktu leczniczego dostarczanych tej samej osobie nie przekracza pięciu opakowań w ciągu roku.

Wskazany w zdaniu poprzednim przepis stosuje się również do próbek dostarczanych do lekarza i zastosowanych do leczenia pacjentów w zakładach opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm.). Próbki te muszą być ewidencjonowane przez aptekę szpitalną, o której mowa w art. 87 ust. 1 pkt 2, aptekę zakładową, o której mowa w art. 87 ust. 1 pkt 3, lub dział farmacji szpitalnej, o którym mowa w art. 87 ust. 4.

Natomiast art. 58 ust. 1 zabrania kierowania do osób uprawnionych do wystawiania recept oraz osób prowadzących obrót produktami leczniczymi reklamy produktu leczniczego polegającej na wręczaniu, oferowaniu i obiecywaniu korzyści materialnych, prezentów i różnych ułatwień, nagród, wycieczek oraz organizowaniu i finansowaniu spotkań promocyjnych produktów leczniczych, podczas których przejawy gościnności wykraczają poza główny cel tego spotkania. Jednak zgodnie z art. 58 ust. 3 powyższy zakaz nie dotyczy dawania przedmiotów o wartości materialnej nieprzekraczającej 100 zł związanych z praktyką medyczną lub farmaceutyczną opatrzonych znakiem reklamującym daną firmę lub produkt leczniczy.

W opisanym we wniosku stanie faktycznym, Spółka w ramach działalności gospodarczej podejmuje różnego rodzaju działania zmierzające do zwiększenia liczby sprzedawanych przez nią produktów. Mieszczą się one we wskazanym wyżej katalogu czynności stanowiących reklamę produktu leczniczego. Należy jednak podkreślić, że ich pozytywna kwalifikacja uzależniona jest od spełnienia warunków określonych w ww. ustawie.

Reasumując, ponoszone przez Spółkę wydatki na czynności opisane we wniosku mogą być uznane za reklamę produktu leczniczego w świetle art. 52 ust. 1 ustawy – Prawo farmaceutyczne, pod warunkiem, że prowadzone są z uwzględnieniem ograniczeń określonych w tej ustawie. W związku z tym, wydatki te można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile działania te nie noszą znamion reprezentacji.

Ponadto wydatki te powinny być właściwie udokumentowane dla celów podatkowych, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.