Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-511/07-4/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-03-06
Teza: Czy podatek został potrącony słusznie, a jeżeli nie, to czy Wnioskodawczyni ma prawo ubiegać się o jego zwrot?
Słowa kluczowe: dofinansowanie-dofinansowanie wypoczynku; fundusz; pracownik; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; przychód-przychód ze stosunku pracy; wypoczynek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 29.11.2007 r. (data wpływu 06.12.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od podatku dochodowego dofinansowania zorganizowanego wypoczynku dzieci z funduszu socjalnego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od podatku dochodowego dofinansowania zorganizowanego wypoczynku dzieci z funduszu socjalnego.

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie pierwsze zawarte w złożonym wniosku. Pytania nr 2 i 3 rozstrzygnięte zostaną w odrębnym postanowieniu.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:**

Wnioskodawczyni jest pracownikiem oświaty. W październiku 2007 r. odbyło się posiedzenie Komisji Socjalnej, na którym była m.in. rozpatrywana sprawa dofinansowania za wyjazdy dzieci w czasie wakacji. W regulaminie Komisji Socjalnej jest zapis mówiący o tym (zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym), że zorganizowane wyjazdy dzieci, potwierdzone rachunkami, są zwolnione z podatku. Tak więc na posiedzeniu Komisji Socjalnej został sporządzony protokół i lista pracowników z określonymi sumami dofinansowań, która następnie trafiła do księgowości X w celu dokonania wypłat. Wnioskodawczyni podaje, że księgowa X stwierdziła, że podatek ma być potrącony również od dofinansowań popartych rachunkami. Decyzję swoją opierała na przepisach ww. ustawy. Księgowa stwierdziła ponadto, że Wnioskodawczyni powinna przed wakacjami wystąpić do X o wypłatę zaliczki na poczet opłacenia wyjazdów dzieci, a potem potwierdzić to rachunkiem. Dofinansowania z Funduszu Socjalnego są uzależnione od ilości pieniędzy i złożonych podań. W związku z powyższym Wnioskodawczyni nie wie jaką kwotę dofinansowania dostanie. Kwota dofinansowania może być mniejsza niż pobranej zaliczki, w związku z tym X musiałoby potrącić różnicę.

Zaliczka na podatek pobierana jest z konta budżetowego.

Obóz syna Wnioskodawczyni organizowało Kuratorium Oświaty, a kolonię córki Szkoła Podstawowa.

Pismem z dnia 24 grudnia 2007 r. Nr IPPB2/415-511/07-2/AF wezwano Wnioskodawczynię o uzupełnienie wniosku poprzez dokonanie wpłaty brakującej kwoty opłaty.

Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy podatek został potrącony słusznie, a jeżeli nie, to czy Wnioskodawczyni ma prawo ubiegać się o jego zwrot?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Powołując się na ustawę o podatku dochodowym z 26 lipca 1991 r. art. 21 ust. 1 pkt 78, Wnioskodawczyni uważa, że podatek został potrącony niezgodnie z prawem.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkowstwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu - dzieci i młodzieży do lat 18:

1.  z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra niezależnie od ich wysokości,
2.  z innych źródeł - do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Z brzmienia ww. przepisu wynika, że dopłaty do wypoczynku podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1.  wypoczynek powinien być zorganizowany,
2.  organizatorem wypoczynku musi być podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,
3.  wypoczynek powinien przybrać formę: wczasów, kolonii, obozu lub zimowisk w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych, leczniczo-opiekuńczych,
4.  dopłata powinna dotyczyć dzieci i młodzieży uczestniczącej w wypoczynku, które nie ukończyły 18-tego roku życia.

Dopłaty do wypoczynku, które spełniają łącznie ww. warunki i są finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych podlegają w całości zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym, natomiast w przypadku sfinansowania z innych źródeł zwolnienie przysługuje do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Wprowadzając obowiązek zorganizowania wypoczynku przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, ustawodawca nie sprecyzował bliżej tego pojęcia. Powołany przepis nie wskazuje czy ma być to podmiot, który świadczy usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czy podmiot zajmujący się statutowo tego typu działalnością. Istotne jest to, czy tego typu wypoczynek organizowany jest zgodnie ze specjalnymi regulacjami dotyczącymi organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży.

Tak więc, zasadnicze znaczenie ma formalno - prawne umocowanie danego podmiotu do wykonywania czynności związanych z organizowaniem wypoczynku, określone w dokumentach stanowiących podstawę funkcjonowania danego podmiotu.

Stosownie do § 2 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 ze zm.) organizatorami wypoczynku mogą być szkoły i placówki, osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.

Jeśli w statucie szkoły lub kuratorium jednym z celów lub zadań jest organizowanie wypoczynku dla dzieci i młodzieży, to wówczas należy uznać, iż jest to podmiot prowadzący działalność w zakresie organizowania wypoczynku.

Należy podkreślić, iż zwolnienia podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo skorzystać, a nie obowiązek korzystania. Zwolnienia podatkowe muszą być interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Przy interpretacji przepisów prawa podatkowego należy przede wszystkich posługiwać się wykładnią językową.

Do tego aby zastosować omawiane zwolnienie wypoczynek dziecka powinien przybrać jedną z czterech form, tj. wczasów, obozu, kolonii lub zimowiska i winien być organizowany przez uprawnione podmioty.

Niezbędnym do zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest posiadanie dokumentu (faktury VAT, rachunku, dowodu wpłaty KP, przelewu bankowego) który zawiera:

*   nazwę i adres podmiotu prowadzącego działalność w zakresie organizacji wypoczynku, na rzecz którego została dokonana wpłata (w razie wątpliwości należy zwrócić się z zapytaniem do usługodawcy, czy świadczy usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej lub czy zajmuje się statutowo tego typu działalnością)

*   tytuł zapłaty (tj. zapłata za wczasy, kolonie, obóz lub zimowisko)

*   imię i nazwisko dziecka korzystającego z zorganizowanej formy wypoczynku,

*   imię i nazwisko osoby dokonującej zapłaty,

*   kwotę i datę dokonania zapłaty.

Na pracowniku składającym wniosek o dofinansowanie wypoczynku ciąży obowiązek przedłożenia stosownych dowodów i udowodnienia prawa do zwolnienia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że organizatorem obozu syna Wnioskodawczyni było Kuratorium Oświaty, a córki Szkoła Podstawowa. Od dofinansowania została pobrana zaliczka na podatek dochodowy.

Reasumując należy stwierdzić, iż otrzymana kwota dofinansowania z funduszu socjalnego z tytułu pobytu dzieci na zorganizowanym wypoczynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, na zasadzie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zostały spełnione wszystkie przesłanki wskazane w tym przepisie.

Ponadto zgodnie z przepisem art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Końcowo należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Panią do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.