Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-407/10/PP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-17
Teza: Czy różnice kursowe od własnych środków pieniężnych w EUR pochodzących z kredytu inwestycyjnego, pozostających na rachunku walutowym Spółki w okresie prowadzenia inwestycji, powinny na bieżąco zwiększać odpowiednio przychody, jako dodatnie różnice kursowe, albo koszty uzyskania przychodów, jako ujemne różnice kursowe, na podstawie odpowiednio art. 15a ust. 2 pkt 3 oraz art. 15a ust. 3 pkt 3 w zw. z art. 15a ust. 1 ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: banki; kredyt; kurs; rachunki-rachunek walutowy; różnica-różnice kursowe; usługi; waluta-stosowanie kursu walut; waluta-waluta obca; wycena
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 grudnia 2009r. (data wpływu do tut. BKIP 7 grudnia 2009r.), uzupełnionym w dniu 1 lutego 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie obliczania różnic kursowych od środków własnych (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2009r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie obliczania różnic kursowych od środków własnych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 22 stycznia 2010r. znak IBPBI/2/423-1519/09/PP wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienie wniosku wpłynęło do tut. Biura w dniu 1 lutego 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Spółka posiada rachunek walutowy w EUR, na który wpływają między innymi środki pieniężne w EUR z tytułu udzielonego Spółce walutowego kredytu inwestycyjnego. Wpływ środków pieniężnych z tytułu kredytu na rachunek walutowy Spółki następuje w kilku transzach. W okresie kilku dni od otrzymania środków pieniężnych w ramach danej transzy Spółka odsprzedaje bankowi EUR w zamian za PLN, które są przekazywane przez bank na rachunek złotówkowy Spółki. Przed otrzymaniem kredytu Spółka zawarła z bankiem kontrakt forward i środki EUR odsprzedawane są na warunkach wynikającym z zawartego wcześniej kontraktu.

Spółka dla celów ustalania różnic kursowych stosuje metodę podatkową określoną w art. 15a ustawy o CIT. W przypadku wpływu lub wypływu środków pieniężnych na/z rachunku walutowego Spółki w ramach transakcji walutowych (tj. transakcji w EUR), Spółka stosuje do obliczenia różnic kursowych dla celów podatkowych średni kurs Narodowego Banku Polskiego (dalej: „NBP") z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji. Jedynie w przypadku faktycznego przewalutowania środków pieniężnych z EUR na PLN (lub odwrotnie), Spółka stosuje kurs banku, po jakim środki pieniężne zostały faktycznie zakupione albo sprzedane.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy różnice kursowe od własnych środków pieniężnych w EUR pochodzących z kredytu inwestycyjnego, pozostających na rachunku walutowym Spółki w okresie prowadzenia inwestycji, powinny na bieżąco zwiększać odpowiednio przychody, jako dodatnie różnice kursowe, albo koszty uzyskania przychodów, jako ujemne różnice kursowe, na podstawie odpowiednio art. 15a ust. 2 pkt 3 oraz art. 15a ust. 3 pkt 3 w zw. z art. 15a ust. 1 ustawy o CIT?

Zdaniem Spółki, różnice kursowe naliczone w okresie prowadzenia inwestycji od własnych środków pieniężnych w EUR otrzymanych z tytułu kredytu inwestycyjnego powinny na bieżąco zwiększać przychody lub koszty podatkowe Spółki odpowiednio jako dodatnie lub ujemne różnice kursowe.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm. – zwana dalej „ustawą o CIT”) nakazuje rozpoznanie dwóch rodzajów różnic kursowych w związku z otrzymaniem środków pieniężnych w ramach kredytu/pożyczki. Po pierwsze - na podstawie art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT - rozpoznać należy różnice kursowe od środków własnych, kalkulowane pomiędzy datą wpłynięcia środków walutowych z kredytu/pożyczki na rachunek Spółki a datą ich wydatkowania (czy jakiegokolwiek tytułu wypłynięcia tych środków z rachunku walutowego Spółki). Niezależnie od tego rodzaju różnic kursowych, zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 4-5 i ust. 3 pkt 4-5 ustawy o CIT należy również rozpoznać różnice kursowe z tytułu spłaty kredytu/pożyczki, tj. różnice pomiędzy kursem z dnia otrzymania środków w ramach kredytu/pożyczki oraz z dnia spłaty tego zobowiązania.

Spółka pragnie zwrócić uwagę, że środki pieniężne otrzymane w ramach poszczególnych transz kredytu stają się z dniem ich otrzymania częścią aktywów Spółki. Z kolei sam kredyt jest oczywiście zobowiązaniem Spółki. Mając to na uwadze, Spółka stoi na stanowisku, że art. 16g ust. 5 ustawy o CIT, nakazujący korygowanie wartości początkowej środka trwałego o różnice kursowe naliczone do dnia przekazania go do używania, odnosi się wyłącznie do różnic kursowych naliczonych w związku ze spłatą zobowiązań zaciągniętych w celu nabycia bądź wytworzenia środka trwałego. Natomiast różnice kursowe od środków własnych Spółki nie mają charakteru zobowiązaniowego, a więc nie powinny stanowić elementu zwiększającego wartość początkową środków trwałych oraz wpływać na ich wartość początkową.

Tego rodzaju różnice kursowe nie są bowiem związane z żadnymi nakładami Spółki na nabycie bądź wytworzenie środka trwałego, a związane są wyłącznie z posiadaniem środków pieniężnych na rachunku walutowym Spółki przez pewien okres czasu, w trakcie którego dochodzi zazwyczaj do zmiany kursów walutowych, powodujących zmianę siły nabywczej tych środków. Dlatego też, zdaniem Spółki, opisane wyżej różnice kursowe powinny być bezpośrednio zaliczane do przychodów lub kosztów podatkowych Spółki, zgodnie z brzmieniem art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 w zw. z art. 15a ust. 1 ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Nadmienić należy, że przywołane przez Wnioskodawcę art. 15a ust. 2 pkt 4 oraz art. 15a ust. 3 pkt 4 nie będą miały w niniejszej sprawie zastosowania albowiem dotyczą udzielenia kredytu, natomiast w opisanym we wniosku stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca otrzymuje kredyt. Zastrzeżenie to pozostaje jednak bez wpływu na rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w sprawach będących przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku Nr 1 i 2 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.