Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.161.2021.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-14
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 28 stycznia 2021 r. (data wpływu 1 lutego 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 maja 2021 r. (data wpływu 12 maja 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lutego 2021 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 28 kwietnia 2021 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.161.2021.1.MK, wezwano Wnioskodawczynię na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 28 kwietnia 2021 r. (skutecznie doręczone w dniu 4 maja 2021 r.), zaś w dniu 12 maja 2021 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 10 maja 2021 r.).

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży działki X, położonej w obrębie …. Sprzedaż jest udokumentowana aktem notarialnym z dnia 24 lutego 2020 r., Rep. A Nr …. Przedmiotowa działka była w posiadaniu Wnioskodawczyni od 1977 r.

W dniu 17 lutego 2012 r. odbyła się rozprawa w sprawie wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym mężu Wnioskodawczyni (data śmierci 12 grudnia 1992 r.), w wyniku której udział po 1/3 części spadku nabyły dzieci Wnioskodawczyni i Jej męża: syn K…, syn A. oraz córka M., sygn. akt ….

W dniu 22 marca 2017 r. w drodze postanowienia Sądu Rejonowego, sygn. akt I Ns … w sprawie działu spadku i podziału majątku wspólnego, działka X została przyznana w całości na rzecz Wnioskodawczyni, co stwierdza dział … .

W dniu 20 lipca 2017 r., na podstawie aktu notarialnego, Rep. A Nr …, Wnioskodawczyni darowała swoją działkę X na rzecz syna K.

W dniu 2 października 2017 r. zmarł syn Wnioskodawczyni K., któremu 3 miesiące wcześniej Wnioskodawczyni darowała działkę X.

W dniu 27 kwietnia 2018 r. w drodze postanowienia Sądu Rejonowego w … …, sygn. akt …, nastąpiło stwierdzenia nabycia spadku po zmarłym K., na podstawie testamentu własnoręcznie sporządzonego w dniu 10 września 2017 r. w ….

W dniu 11 października 2019 r. w drodze postanowienia Sądu Rejonowego w …, sygn. akt … nastąpił podział spadku. Sąd ponownie przyznał na własność Wnioskodawczyni m.in. działkę X.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że w skład masy spadkowej po zmarłym mężu … (postanowienie Sądu Rejonowego w …, sygn. akt … wchodziło:

1.  udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości nr …, o powierzchni … ha, o wartości 53 086 zł 50 gr,
2.  udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości nr …, o powierzchni … ha, o wartości 27 769 zł 50 gr,
3.  udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości nr …, o powierzchni … ha, o wartości 31 612 zł 60 gr,
4.  udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości nr …, o powierzchni … ha, o wartości 29 853 zł,
5.  udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości nr …, o powierzchni … ha, o wartości 32 382 zł 50 gr,
6.  udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości X, o powierzchni … ha, o wartości udziału 32 352 zł,
7.  udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości nr …, o powierzchni … ha, o wartości 33 617 zł 50 gr,
8.  udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości nr …, o powierzchni … ha, o wartości 10 903 zł,
9.  udział w wysokości 1/2 w prawie własności nieruchomości nr … o powierzchni … ha, zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem gospodarczym na niej posadowionym, o wartości udziału 155 258 zł 50 gr.

Wszystkie nieruchomości położone w …, obręb …, dla których Sąd Rejonowy w …, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr ….

Postanowieniem Sądu dokonano działu spadku po mężu Wnioskodawczyni i zniesienia współwłasności nieruchomości w ten sposób, że:

1.  nieruchomości o nr … o wartości 63 225 zł, działkę X o wartości 64 704 zł i nr … o wartości 310 517 zł przyznano na wyłączną własność Wnioskodawczyni …,
2.  nieruchomości nr … o wartości 55 539 zł, nr … o wartości 67 235 zł i nr … o wartości 21 806 zł przyznano na wyłączną własność uczestnikowi K., synowi …,
3.  nieruchomości o nr … o wartości 59 706 zł, nr … o wartości 64 765 zł przyznano na wyłączną własność uczestnikowi A., synowi …,
4.  nieruchomość o nr … o wartości 106 173 zł przyznano na wyłączną własność uczestniczce M., córce ….

Nieruchomość – działka X – w momencie sprzedaży nie była zabudowana. Działka X wchodziła w skład majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową Wnioskodawczyni i Jej męża. Działka została nabyta w wyniku darowizny Rep. A Nr …, akt notarialny z dnia 24 lutego 1977 r. Darowizna została dokonana przez matkę męża, …, na rzecz męża i Wnioskodawczyni, a małżonkowie tą darowiznę przyjęli.

Ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej istniał od daty ślubu, czyli od dnia 18 marca 1965 r. Między małżonkami nie było innych umów majątkowych małżeńskich.

Oznaczenie geodezyjne nieruchomości: obręb ewidencyjny …, jednostka ewidencyjna …, działka X, klasyfikacja gruntów RIVa, … ha grunty orne, Łv łąki trwałe … łąki trwałe …. Przeznaczenie w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego – teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej

W momencie sprzedaży Wnioskodawczyni przysługiwało prawo własności nieruchomości gruntowej.

W wyniku działu spadku z dnia 22 marca 2017 r. dokonano zniesienia współwłasności Wnioskodawczyni i Jej męża oraz podziału spadku. Wartość rynkowa składników majątkowych nabytych przez Wnioskodawczynię w wyniku działu spadku w dniu 22 marca 20217 r. nie przekroczyła wartości udziału Wnioskodawczyni nabytego w spadku we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku.

Czynności działu spadku po spadkodawcy nie towarzyszyły spłaty bądź dopłaty.

W skład spadku po synu K. wchodziło, zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w …, , sygn. akt …:

1.  prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną …, o powierzchni … ha, o wartości 22 580 zł,
2.  prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną X, o powierzchni … ha, o wartości 62 240 zł,
3.  prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną …, o powierzchni … ha, o wartości 46 680 zł,
4.  prawo własności niezabudowanej nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną …, o powierzchni … ha, o wartości 17 430 zł,
5.  prawo własności nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym i gospodarczym, stanowiącej działkę ewidencyjną nr …, o powierzchni … ha, o wartości 187 310 zł, objętej księgą wieczystą nr …,
6.  prawo własności samochodu osobowego marki …, rok produkcji 2007, nr rejestracyjny …, o wartości 21 000 zł, zbyte przez uczestników spotkania dnia 5 lipca 2019 r. za kwotę 15 000 zł.

Po zmarłym synu spadek dziedziczyli:

1.  Wnioskodawczyni – na wyłączną własność działki o nr … oraz X,
2.  na wyłączną własność otrzymali małoletni: … oraz …, w udziałach po 1/2 składniki majątku – działki nr …, nr … i nr ….

W wyniku działu spadku z dnia 11 października 2019 r. majątek syna Wnioskodawczyni został podzielony na Nią i Jej wnuki.

Wartość rynkowa składników majątkowych nabytych przez Wnioskodawczynię w wyniku działu spadku w dniu 11 października 2019 r. nie przekroczyła wartości udziału Wnioskodawczyni nabytego w spadku we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku. Czynności działu spadku po spadkodawcy (synu) nie towarzyszyły spłaty bądź dopłaty.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.). Dokonane przez Wnioskodawczynię odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w wyniku sprzedaży nieruchomości X Wnioskodawczyni jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawczyni, powinna być zwolniona od zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości z uwagi na fakt, iż przedmiotowa działka X była w Jej posiadaniu od 1977 r., jedynie przez 3 miesiące należała do syna Wnioskodawczyni, któremu ją darowała.

Zgodnie z obowiązującą ustawą o podatku dochodowym nieruchomości, które były w posiadaniu podatnika powyżej 5 lat, w przypadku sprzedaży są zwolnione od podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okres ten odnosi się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

Wskazać należy, że ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159), dodano m.in. art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Stosownie do treści art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Wobec powyższego przy dokonanym od dnia 1 stycznia 2019 r. odpłatnym zbyciu nieruchomości (ich części, udziału w nieruchomości lub praw majątkowych) pięcioletni, okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości (ich części, udziału w nieruchomości lub praw majątkowych) nabytych w drodze spadku, liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca).

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Stosownie do art. 155 § 1 ww. Kodeksu umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Natomiast, stosownie do art. 922 ustawy Kodeks cywilny, prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. W myśl art. 924 i art. 925 ustawy Kodeks cywilny, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej Stosownie do art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego, powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z testamentu, jednakże dniem nabycia spadku przez spadkobiercę jest data śmierci spadkodawcy. Z kolei, postanowienie sądu o nabyciu spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w drodze spadku”. Należy jednak zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego (np. wyroki NSA z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt II FSK 2983/11; z dnia 25 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 1120/11; z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 1966/11; z dnia 19 czerwca 2015 r., sygn. akt II FSK 625/13; z dnia 29 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 3281/15).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży działki X, udokumentowanej aktem notarialnym z dnia 24 lutego 2020 r. Nieruchomość w momencie sprzedaży nie była zabudowana. Działka X wchodziła w skład majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową Wnioskodawczyni i Jej męża. Działka została nabyta w wyniku darowizny, akt notarialny z dnia 24 lutego 1977 r . Darowizna została dokonana przez matkę męża na rzecz męża i Wnioskodawczyni, a małżonkowie darowiznę przyjęli. Ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej istniał od daty ślubu, czyli od dnia 18 marca 1965 r. Między małżonkami nie było innych umów majątkowych małżeńskich.

Mąż Wnioskodawczyni zmarł w dniu 12 grudnia 1992 r. W dniu 17 lutego 2012 r. odbyła się rozprawa w sprawie wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym mężu Wnioskodawczyni, w wyniku której udział po 1/3 części spadku nabyły dzieci Wnioskodawczyni i Jej męża.

W dniu 22 marca 2017 r. dokonano zniesienia współwłasności Wnioskodawczyni i Jej męża oraz podziału spadku, w wyniku których Wnioskodawczyni przyznano na wyłączną własność m.in. działkę X.

W dniu 20 lipca 2017 r. na podstawie aktu notarialnego, Wnioskodawczyni darowała działkę X na rzecz syna. W dniu 2 października 2017 r. zmarł syn Wnioskodawczyni, któremu 3 miesiące wcześniej Wnioskodawczyni darowała działkę X.

Po zmarłym synu spadek dziedziczyli:

1.  Wnioskodawczyni – na wyłączną własność działki o nr … oraz X,
2.  na wyłączną własność małoletnie dzieci, w udziałach po 1/2 składniki majątku – działki nr …, nr … i nr ….

W wyniku działu spadku z dnia 11 października 2019 r. majątek syna Wnioskodawczyni został podzielony na Nią i Jej wnuki. Wartość rynkowa składników majątkowych nabytych przez Wnioskodawczynię w wyniku działu spadku w dniu 11 października 2019 r. nie przekroczyła wartości udziału Wnioskodawczyni nabytego w spadku we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku. Czynności działu spadku po spadkodawcy (synu) nie towarzyszyły spłaty bądź dopłaty.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dokonane przez Wnioskodawczynię odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem stwierdzić należy, że uwagi na fakt, że w rozpatrywanej sprawie Wnioskodawczyni dokonała w dniu 20 lipca 2017 r. darowizny działki X na rzecz syna, z tą datą Wnioskodawczyni utraciła prawo własności ww. nieruchomości, a nabył je Jej syn.

Uwzględniając przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia nieruchomości przez Wnioskodawczynię należy uznać dzień, w którym spadkodawca – syn Wnioskodawczyni – nabył działkę X, tj. dzień 20 lipca 2017 r.

Tym samym, sprzedaż nieruchomości – działki X – dokonana w 2020 r., a więc przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi dla Wnioskodawczyni źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r., za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych w drodze spadku, darowizny lub inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy, wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W przypadku nieruchomości nabytych nieodpłatnie (np. w drodze darowizny), za koszty uzyskania przychodu uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, a także ciężary spadkowe, jeśli nabycie jest dokonane w drodze spadku.

Podsumowując, przychód, który Wnioskodawczyni uzyskała ze sprzedaży w 2020 r. nieruchomości nabytej w 2017 r., podlega opodatkowaniu według zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychodem dla Wnioskodawczyni jest kwota z tytułu sprzedaży nieruchomości ustalona na podstawie art. 19 ust. 1 ww. ustawy, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia, jeśli takie Wnioskodawczyni poniosła. Podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia określonym zgodnie z art. 19 ustawy (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży – o ile odpowiada wartości rynkowej – pomniejszoną o ewentualne koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy. Tak obliczony dochód, zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy, podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni uznane zostało za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawiony stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.