Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.595.2025.2.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Opodatkowanie IP BOX.
Słowa kluczowe: IP Box
przychód-opodatkowanie przychodu
tworzenie
twórcy
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 10
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 11
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 2 września 2025 r.(data wpływu 8 września
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotowa
    działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub
    ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych są utworami.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 u.p.d.o.f. Wnioskodawca jest rezydentem polskim, który prowadzi działalność
    gospodarczą i wykonuje swoje usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Usługi te nie
    są prowadzone za pośrednictwem zakładu w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, którego Rzeczpospolita jest stroną, ani w żaden inny sposób.
    Wnioskodawca aktualnie opodatkowuje swoje dochody z tytułu działalności gospodarczej
    podatkiem liniowym.
    Wnioskodawca realizuje prace w celu tworzenia nowych lub ulepszonych produktów,
    technologii i rozwiązań, które po zakończeniu prac będą mogły zostać wykorzystane w
    ramach działalności kontrahenta bądź samego Wnioskodawcy. Obszar prowadzonych
    prac skoncentrowany jest na działalności związanej przede wszystkim z tworzeniem
    nowych bądź ulepszonych rozwiązań w zakresie oprogramowania komputerowego.
    Pod pojęciem program komputerowy należy rozumieć utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ust. 1 i n. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Utwór ten należy rozumieć jako wyrażony w każdej formie m.in. słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (analogicznie: kodami programowania,
    algorytmami, zmiennymi), przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    W ramach prac, na podstawie zawieranych umów z Wnioskodawcą, ogół autorskich praw
    majątkowych wytworzonych przez Wnioskodawcę, przechodzi na kontrahenta. Dobra
    niematerialne, będące utworami i podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 4
    lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych, z momentem ich
    wytworzenia stają się przedmiotem własności kontrahenta. Własność ta jest pełna,
    nieodwołalna oraz uprawniająca do rozporządzania prawem na wszelkich polach

    eksploatacji, w szczególności na wszelkich polach eksploatacji w zakresie: prawa do
    trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w
    części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie, w tym wprowadzanie,
    wyświetlanie, stosowanie, przekazywanie i przechowywanie programu komputerowego;
    tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
    programie komputerowym; rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu
    komputerowego lub jego kopii; wprowadzenia do pamięci komputera i sieci
    multimedialnych.
    W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie.
    Powyższe wynagrodzenie obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich
    praw majątkowych.
    Za rezultat prac podejmowanych na rzecz kontrahenta oraz wykonywane czynności w
    ramach działalności gospodarczej, odpowiedzialność ponosi wyłącznie Wnioskodawca.
    Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są samodzielnym wyborem
    Wnioskodawcy.
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegają na tworzeniu programów
    komputerowych, oprogramowania i jego części. Wnioskodawca jest twórcą tworzonego
    oprogramowania w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Mianowicie, Wnioskodawca tworzy, ulepsza oraz rozwija oprogramowanie komputerowe,
    a następnie całość praw autorskich do tego programu lub jego części przenosi za
    wynagrodzeniem, realizując jednocześnie wiążącą Jego umowę. Działania Wnioskodawcy
    polegające na ulepszaniu i modyfikacji oprogramowania zmierzają do poprawy jego
    użyteczności albo funkcjonalności tego programu.
    Współpraca Wnioskodawcy odbywa się na podstawie umowy cywilnoprawnej (B2B)
    zawierane pomiędzy spółką prawa handlowego z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej. Wnioskodawca nie wyklucza również podjęcia współpracy z osobą fizyczną
    prowadzącą działalność gospodarczą oraz spółką prawa z siedzibą poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Co istotne, Wnioskodawca prowadzi prace, wyłącznie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i
    nie prowadzi zakładu w innym państwie. Wybór czasu oraz miejsca realizowanych prac,
    zakres zadaniowy oraz metodyka – dobierane są przez Wnioskodawcę.
    Wśród przykładowych obszarów prowadzonych przez Wnioskodawcę prac można
    wyróżnić:
    - tworzenie rozwiązań, które w przyszłości będą mogły być wykorzystane w działalności
      operacyjnej firmy;
    - opracowywanie nowych produktów do oferty firmy;
    - opracowywanie nowych, ulepszonych lub zmienionych produktów, systemów;
      funkcjonalności oraz rozwiązań w zakresie produktów informatycznych;
    - tworzenie prototypowych rozwiązań informatycznych;
    - tworzenie rozwiązań prototypowych stanowiących części składowe złożonych systemów
      i ich testowanie w ramach opracowanej metodyki;
    - rozwój nowych narzędzi i elementów produktów do wykorzystania w produktach
      oferowanych przez firmy klientom lub też do dalszego rozwoju produktów firmy;
    - tworzenie nowych lub udoskonalanie obecnych rozwiązań programowych
      wspomagających działalność;
    - opracowanie nowych funkcjonalności dla programów użytkowych;
    - opracowanie nowych algorytmów, skryptów, struktur i architektury;
    - rozwój oprogramowania i jego demonstracje;

    - testowanie i walidacja oprogramowania w otoczeniu stanowiącym model warunków
      rzeczywistego funkcjonowania;
    - opracowanie nowych narzędzi, platform i aplikacji;
    - opracowanie nowych koncepcji technologicznych rozwiązujących występujące problemy;
    - udoskonalanie możliwości integracji pomiędzy oprogramowaniem;
    - wprowadzenie udoskonaleń do istniejących produktów.
    Celem ww. prac jest wytworzenie innowacyjnego – nowego, ulepszonego i rozwiniętego –
    produktu (programu komputerowego lub jego części) . Ponadto, głównym celem
    Wnioskodawcy jest zdobycie oraz wykorzystanie wiedzy i umiejętności do wytworzenia
    wyżej opisanego utworu, przy zastosowaniu nowoczesnych i niewystępujących w praktyce
    gospodarczej technik.
    Wyniki prac rozwojowych mają ustaloną formę. Jest nią fragment kodu programu
    komputerowego – zapisany za pośrednictwem znaków, cyfr i symboli matematycznych –
    wraz z dokumentacją, jako nieodłączną częścią kwalifikowanego prawa IP.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej od dnia 3 czerwca 2025 r.
    Przeważającą działalnością gospodarczą Wnioskodawca określa jako: 62.90.Z Pozostała
    działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych. Ponadto
    w ramach prowadzone działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy również usługi
    sklasyfikowane pod kodem PKD 62.01.B – Pozostała działalność w zakresie
    programowania.
    W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstaje autorskie prawo do
    programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca
    świadcząc usługi na rzecz kontrahenta nie tylko tworzy programy komputerowe lub ich
    części, ale także dokonuje ich ulepszenia i modyfikacji. Do prawidłowego funkcjonowania
    oprogramowania konieczne jest dokonywanie jego rozwijania oraz ulepszania (co wynika z
    istoty działalności programistycznej), w wyniku czego powstają części oprogramowania,
    które również podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przedmiotowe prace nad programami komputerowymi bądź ich częściami, realizowane
    przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej, obejmują tworzenie aplikacji
    webowej „...” zintegrowanej z systemem zgłoszeń klienta, której zadaniem jest (...). Do
    głównych zadań programu należy: (...).
    Ponadto przedmiotowe prace nad programami komputerowymi bądź ich częściami,
    realizowane przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej, obejmują aplikację
    webową „...”, stanowiącą rozwiązanie (...). Główne zadania aplikacji obejmują: (...).
    Dodatkowo, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej została utworzona aplikacja
    webowa, której funkcjonalności polegają na (...). W ramach prac rozwijane są m.in.: (...).
    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, a bardziej precyzyjnie, prowadzi
    odrębną ewidencję, w której uwzględnia informacje o:

    - zbywanym w danym okresie prawie własności intelektualnej, tj. określonym
      Oprogramowaniu;
    - przychodach uzyskiwanych ze zbycia Oprogramowania w danym okresie, tj. -
      wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania;
    - kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na
      prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem
      Oprogramowania;
    - dochodzie ze zbycia Oprogramowania obliczonym jako różnica pomiędzy przychodami i
      kosztami opisanymi powyżej.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Pozostająca w ścisłym związku ze stałym poszerzaniem dostępnych
    elementów wiedzy, przyswajaniem nowych możliwości oraz umiejętności, a których
    wykorzystanie w przyszłości może mieć bezpośredni wpływ na czynności, a w efekcie na
    wytworzony produkt. Podejmowane czynności zmierzają bezpośrednio bądź pośrednio do
    poprawy użyteczności albo funkcjonalności programu. Bez wątpienia działalność na rzecz
    kontrahentów polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez nich nie miały miejsca. Oprogramowanie stworzone na
    rzecz kontrahentów powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu, jak wskazano w Objaśnieniach
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX.
    Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już
    funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w skali światowej – gdyż nie weryfikuje
    tego w takiej skali. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    oprogramowania, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na
    podstawie umowy z kontrahentem oprogramowaniu, Wnioskodawca odpowiedzialny jest
    za naprawienie tych błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym
    wymaganiom danego kontrahenta. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii
    definiuje się ryzyko, jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych
    celów. Zgodnie z tą definicją, działalność Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem
    gospodarczym.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wskazuje, że zastosowanie preferencyjnej stawki 5% od dochodu
    uzyskanego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej dotyczy stanu faktycznego
    zaistniałego w 2025 r., jak i zdarzeń przyszłych mogących zaistnieć również w kolejnych
    latach, kiedy Wnioskodawca będzie uzyskiwał dochody w takich samych lub tożsamych
    warunkach.
    Wnioskodawca posiada ponad 12-letnie doświadczenie w testowaniu i jakości
    oprogramowania, a Jego praca obejmuje wszystkie etapy jego powstawania – od analizy i
    planowania, przez projektowanie i rozwój, po walidację końcowych rezultatów.
    W ramach projektów tworzy On autorskie narzędzia wspierające ocenę jakości modeli AI.
    Opracowuje On moduły kodu (m.in. w ...), które automatycznie porównują wyniki modeli

    językowych z przyjętymi kryteriami jakości. Uwzględnia w nich confidence score, metryki
    lingwistyczne (np. ...), a także własne reguły semantyczne i synonimiczne pozwalające
    ocenić poprawność i spójność odpowiedzi.
    Dzięki temu rozwija On wewnętrzne systemy oceny jakości, które mają charakter twórczy i
    stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu przepisów o IP Box.
    W ramach prowadzonej działalności wykorzystuje i rozwija wiedzę z zakresu
    programowania w ..., pracy w środowisku ..., a także technologii sztucznej inteligencji i
    przetwarzania języka naturalnego (NLP), w tym bibliotek i narzędzi oferowanych przez ...
    itp.. W swojej pracy Wnioskodawca zaczął ostatnio też korzystać z platformy ... do
    wspomagania tworzenia i testowania rozwiązań programistycznych.
    Przykładem innowacyjnego rozwiązania, które współtworzy i rozwija, jest narzędzie do (...).
    Opracowywane oprogramowanie umożliwia (...).
    Rozwiązanie to stanowi usprawnienie w stosunku do istniejących, standardowych metod
    pracy z (...). W odróżnieniu od typowych narzędzi NLP, tworzony system integruje (...).
    Kolejnym przykładem rozwiązania, które rozwija On w ramach działalności, jest moduł (...)
    w aplikacji webowej. Narzędzie (...). (...).
    Rozwiązanie to stanowi innowację w stosunku do klasycznych systemów (...). W
    odróżnieniu od standardowych narzędzi, tworzony przez Niego moduł pozwala na (...).
    Trzecim rozwiązaniem rozwijanym w ramach działalności jest moduł (...). W
    przeciwieństwie do tradycyjnych metod (...). Dzięki zastosowaniu (...).
    Rozwiązanie to znacząco odróżnia się od istniejących (...).
    Czwartym innowacyjnym rozwiązaniem jest implementacja metody ... (... w aplikacji
    webowej). Moduł ten łączy (...). (...).
    W efekcie generowane (...). Wdrożenie (...) pozwala (...)
    W ramach prowadzonej działalności wykorzystuje Wnioskodawca i stale rozwija wiedzę
    oraz umiejętności w obszarze inżynierii oprogramowania, testów jakości, sztucznej
    inteligencji i przetwarzania języka naturalnego (NLP). W szczególności pracuje z językiem
    programowania ..., środowiskiem ..., platformami i bibliotekami ..., a także narzędziami
    wspierającymi rozwój i ewaluację modeli językowych (LLM). W Jego pracy korzysta również
    z platformy ..., co pozwala na usprawnianie procesu programowania i testowania
    rozwiązań.
    Wiedzę tę rozwija poprzez tworzenie nowych modułów programistycznych, implementację
    nowoczesnych technologii opartych na AI (m.in. uczenie maszynowe, wektorowe
    reprezentacje tekstu, ... ) oraz budowanie własnych narzędzi i reguł walidacyjnych, które
    pozwalają na automatyczną ocenę jakości odpowiedzi modeli językowych.
    Działalność Wnioskodawcy ma charakter badawczo-rozwojowy, gdyż obejmuje
    projektowanie, eksperymentowanie, testowanie i wdrażanie nowych rozwiązań, a
    wytwarzane w jej ramach elementy oprogramowania stanowią kwalifikowane prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu przepisów o IP Box.
    W ramach dotychczasowej działalności oferuje On produkty i rozwiązania
    programistyczne w postaci autorskich modułów oprogramowania opartych na sztucznej
    inteligencji i modelach językowych (LLM). Efektem Jego pracy są m.in. (...). Każdy z tych
    elementów stanowi samodzielny program komputerowy lub funkcjonalność systemu
    informatycznego, wytworzony przez Niego w ramach działalności twórczej.
    W ramach usług oferuje On także rozwój i dostosowywanie algorytmów AI do potrzeb
    aplikacji webowych, w tym tworzenie reguł walidacyjnych i benchmarków jakości. Jego
    działania obejmują analizę wymagań, projektowanie rozwiązań, ich implementację,
    ewaluację oraz integrację z systemami klienta.

    W zakresie procesów Jego działalność koncentruje się na prowadzeniu prac badawczo -
    rozwojowych obejmujących projektowanie, eksperymentowanie i wdrażanie nowych
    funkcjonalności w oparciu o nowoczesne technologie (...). Proces ten obejmuje pełen cykl
    życia wytwarzanego oprogramowania – od fazy koncepcyjnej, przez tworzenie kodu, po
    testy, optymalizację i utrzymanie.
    Dzięki powyższym aktywnościom Jego działalność prowadzi do powstania kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej w postaci programów komputerowych i rozwiązań
    programistycznych, które spełniają kryteria ulgi IP Box.
    Produkty, usługi i procesy realizowane w ramach Jego działalności opierają się na
    rozwiązaniach z zakresu sztucznej inteligencji (AI), inżynierii oprogramowania oraz
    przetwarzania języka naturalnego (NLP). Kluczowe technologie to: (...).
    Działalność obejmuje również projektowanie architektury aplikacji, automatyzację testów
    oraz stosowanie metodyk zwinnych (Agile, Scrum), co pozwala tworzyć innowacyjne
    rozwiązania podlegające ochronie, jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    zgodnie z przepisami IP Box.
    Działalność Wnioskodawcy ma charakter planowy i systematyczny, a jej celem jest ciągły
    rozwój narzędzi i modułów opartych na sztucznej inteligencji oraz ich praktyczne
    zastosowanie w obsłudze systemów informatycznych i aplikacji webowych.
    Wnioskodawca zaplanował dalszy rozwój istniejących rozwiązań, takich jak (...).
    W kolejnych etapach zamierza On: (...).
    Kolejnym zaplanowanym kierunkiem rozwoju jest stworzenie nowego narzędzia dla
    branży (...). Pomysł powstał na podstawie analizy rynku I zidentyfikowanej potrzeby
    usprawnienia pracy przedsiębiorstw, które obecnie wykonują te działania ręcznie lub z
    wykorzystaniem narzędzi nie w pełni zautomatyzowanych. Planowane rozwiązanie, oparte
    na technologiach sztucznej inteligencji, umożliwi (...). Projekt znajduje się obecnie w fazie
    koncepcyjnej i projektowej, a jego realizacja będzie kolejnym krokiem w rozwoju Jego
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Jego głównym celem jest rozwój autorskich rozwiązań programistycznych, które
    zwiększają efektywność pracy operatorów, redukują koszty obsługi i minimalizują ryzyko
    błędów ludzkich. Działania te mają charakter badawczo-rozwojowy, są nastawione na
    tworzenie nowych oraz ulepszanie istniejących funkcjonalności i prowadzą do
    powstawania kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu przepisów o IP
    Box.
    Efektem Jego działalności jest powstawanie nowych zastosowań technologii sztucznej
    inteligencji i przetwarzania języka naturalnego, wdrażanych w środowisku aplikacji
    webowych. Przy realizacji opisanych projektów powstały rozwiązania umożliwiające: (...).
    Nowym zastosowaniem powstałym przy realizacji projektów jest wykorzystanie modeli
    językowych oraz metod AI do automatyzacji procesów, które dotychczas wymagały
    manualnej pracy specjalistów – zarówno w obszarze obsługi zgłoszeń i zarządzania
    wiedzą, jak i w kosztorysowaniu i przygotowaniu ofert. Rozwiązania te stanowią nową
    jakość, zwiększają efektywność organizacji, obniżają koszty operacyjne i podnoszą
    konkurencyjność przedsiębiorstw.
    Każdy z powstałych i planowanych modułów ma charakter autorskiego programu
    komputerowego, będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w
    rozumieniu przepisów o IP Box.
    Efekty pracy Wnioskodawcy nazywane oprogramowaniem komputerowym i jego częścią
    są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Należy wskazać, że są one produktami o charakterze oryginalnym, twórczym, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej – tworzone od zera.

    Produkty te nie są również efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych.
    Projekty tworzone przez Wnioskodawcę niewątpliwie mają charakter twórczy, ponieważ to
    do Wnioskodawcy należy urzeczywistnienie wizji tworzonego produktu.
    Wnioskodawca wskazuje, że w poniższej tabeli wskazał wszystkie, wymagane przez Organ
    informacje, przyporządkowane do określonych programów komputerowych bądź ich
    części, które wytworzył w ramach prowadzonej działalności: (...).
    Oryginalność tworzonych programów komputerowych polega na tym, że jest są one
    unikalne, dedykowane dla klienta oraz wytworzone w oparciu o najnowocześniejsze
    technologie.
    Twórczy charakter Jego działalności przejawia się w opracowywaniu i rozwijaniu
    programów komputerowych oraz modułów funkcjonalnych opartych na sztucznej
    inteligencji i modelach językowych (LLM). Każdy projekt wymaga od Niego opracowania
    unikalnej koncepcji, zaprojektowania i napisania kodu, a także integracji jego z istniejącym
    systemem.
    Konkretne działania obejmują: (...).
    Tworzone przez Niego oprogramowanie różni się od dotychczasowych rozwiązań,
    ponieważ nie ogranicza się do standardowych funkcjonalności, ale zapewnia nowe
    zastosowania – m.in. automatyczną sumaryzację zgłoszeń, generowanie bazy wiedzy,
    inteligentne wyszukiwanie semantyczne, czy wsparcie procesów kosztorysowania w
    branży budowlanej. Każdy moduł jest oryginalnym programem komputerowym w
    rozumieniu przepisów prawa autorskiego – powstaje od podstaw, w odpowiedzi na
    specyficzne potrzeby, i stanowi nową wartość niematerialną.
    Oryginalność tych projektów polega na tym, że są one unikalne, dedykowane i
    wytworzone z wykorzystaniem najnowszych technologii w obszarze sztucznej inteligencji,
    co wykracza poza standardowe praktyki w Jego dotychczasowej działalności.
    Oprócz przedstawionych projektów planuje On także rozwój kolejnych narzędzi opartych
    na sztucznej inteligencji, wspierających codzienną pracę w różnych sektorach gospodarki –
    m.in. w obszarze logistyki i gospodarki magazynowej, księgowości, sprzedaży oraz
    ubezpieczeń. Ich celem będzie automatyzacja czynności rutynowych, przyspieszenie
    procesów analitycznych oraz odciążenie pracowników w realizacji powtarzalnych zadań.
    Każdy z tych projektów będzie stanowił nowy moduł oprogramowania tworzony od
    podstaw, dedykowany specyficznym potrzebom danej branży. W efekcie wszystkie będą
    miały charakter twórczy i innowacyjny, a powstające rozwiązania będą kwalifikowanymi
    prawami własności intelektualnej w rozumieniu przepisów o IP Box.
    Osiągnięte przez Wnioskodawcę cele polegały na wytworzeniu innowacyjnego – nowego,
    ulepszonego i rozwiniętego – produktu (programu komputerowego lub jego części).
    Wnioskodawca samodzielnie stworzył program komputerowy, dysponując swoją wiedzą i
    doświadczeniem.
    W zakresie zasobów ludzkich, tworzenie programów komputerowych oraz ich części nie
    spowodowało zapotrzebowania kadrowego Wnioskodawcy.
    Zasoby rzeczowe: Wnioskodawca wykorzystuje zasoby programistyczne i naukowe,
    materiały internetowe, komputer, sprzęt komputerowy, kartki, długopisy, tusze do
    drukarki, narzędzia programistyczne.
    Zasoby finansowe: środki uzyskane w ramach samodzielnej innowacyjnej pracy
    programistycznej Wnioskodawcy realizowanej w ramach działalności gospodarczej.
    Czynności twórcze w zakresie ww. usług podejmowane będą w sposób systematyczny,
    zaplanowany, uporządkowany i metodyczny. Wnioskodawca początkowo określa a w
    następnej kolejności bazuje na przyjętym przez siebie, sprawdzonym systemie pracy.

    Systematyczność ta polega na przyjęciu określonej metodologii do wyznaczania zadań
    oraz definiowania ich zakresu, estymacji czasu niezbędnego do realizacji tych zadań, a na
    podstawie tego - planowania, w którym momencie powinny zostać zrealizowane.
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu. Począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, to oprogramowanie
    wymaga wielu składowych, tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    W wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstaje odrębny od tego programu
    komputerowego utwór, podlegający ochronie na podst. art. 74 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych.
    Wszelkie oprogramowanie komputerowe (program komputerowy) lub jego części
    obejmujące nowe funkcjonalności, elementy, algorytmy, narzędzia – stanowią nowe i
    odrębne od tego oprogramowania programy komputerowe podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które w głównym
    zamiarze ma poprawę użyteczności i funkcjonalności tego oprogramowania.
    Prawa autorskie do programów komputerowych przysługują ich twórcy, czyli
    Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu przekazania autorskich praw majątkowych do tych
    programów komputerowych w oparciu o umowę cywilnoprawną zawartą z kontrahentem.
    Dochód ustalony jest w wymienionej umowie.
    Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie programów komputerowych przez Wnioskodawcę
    stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Podatnik jako programista musi posiadać umiejętności programowania oraz wiedzę z
    zakresu technologii informatycznych, aby stworzyć oryginalne rozwiązania i wprowadzić
    innowacje.
    Tworzenie programów komputerowych wymaga wykorzystania kreatywności i zdolności
    do rozwiązywania problemów, co jest wyrazem indywidualnej twórczości intelektualnej.
    Wnioskodawca podejmując się ulepszenia określonych programów komputerowych oraz
    ich części, każdorazowo podejmuje następujące czynności:
    analiza oraz planowanie: krok ten obejmuje zrozumienie biznesowych wymagań dla
    programu komputerowego bądź jego części (określonej funkcjonalności). Analiza dotyczy
    określonych czynności: istniejącego systemu, identyfikacja obszarów do ulepszenia i
    stworzenie planu dla nowego projektu.
    1) projektowanie: opiera się o stworzenie szkicu architektury programu komputerowego
      bądź jego części. Obejmuje również wybór stosownych technologii i stworzenie
      projektu interfejsu użytkownika.
    2) implementacja: na podstawie zaprojektowanego i określonego planu obejmuje
      rozpoczęcie programowania. Programowanie natomiast przejawia się w tworzeniu
      kodu programu komputerowego bądź jego części, który to tworzy określone funkcje i
      usprawnienia według zawartych w planie celów i wymagań.
    3) testowanie: stanowi nieodłączną czynność obejmującą poprawną realizację każdego z
      projektów. Po zakończeniu implementacji Wnioskodawca pisze testy jednostkowe i
      integracyjne, aby upewnić się, że wszystko działa zgodnie z założonym planem i
      spełnia jego wszelkie oczekiwania.
    4) wdrożenie i utrzymanie: po udanym testowaniu następuje wdrożenie programu do
      środowiska produkcyjnego. Czynności te obejmują monitorowanie jego działania,
      naprawianie ewentualnych błędów i dokonywanie dalszych ulepszeń na podstawie
      opinii użytkowników programu komputerowego. Ponadto, na tym etapie prac
      Wnioskodawca dokonuje każdorazowo obserwacji związanych z działaniem systemu.

    Kroki te są powtarzane przez Wnioskodawcę w cyklach, zarówno w przypadków
    programów komputerowych, jak i ich części, w tempie jak są rozwijane i ulepszane.
    Wnioskodawca ponad powyższe wskazuje, że czynności te wykonywał oraz wykonuje w
    sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny.
    Efekty pracy Wnioskodawcy nazywane oprogramowaniem komputerowym i jego częścią
    są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Należy wskazać, że są one produktami o charakterze oryginalnym, twórczym, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej – tworzone od zera.
    Produkty te nie są również efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych.
    Projekty tworzone przez Wnioskodawcę niewątpliwie mają charakter twórczy, ponieważ to
    do Wnioskodawcy należy urzeczywistnienie wizji tworzonego produktu.
    Pod pojęciem „fragmentu kodu programu komputerowego” lub „programów
    komputerowych bądź ich części” należy rozumieć utwór podlegający ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t .j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062).
    Utwór ten należy rozumieć jako wyrażony w każdej formie m.in. słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi (analogicznie: kodami programowania,
    algorytmami, zmiennymi), przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Oprogramowanie komputerowe, które zostało wytworzone przez Wnioskodawcę lub jego
    części, stanowi odrębne i nowe programy komputerowe podlegające ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy
    przysługują prawa autorskie do tych nowo utworzonych programów komputerowych w
    zakresie, w jakim zostały one stworzone przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca wykonując czynności objęte umową na rzecz kontrahenta uzyskuje
    wynagrodzenie z tytułu prowadzenia prac rozwojowych nad programem komputerowym.
    W efekcie, Wnioskodawca otrzymuje przychód z tytułu przenoszenia autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych.
    Faktura dla kontrahenta zawiera jedną pozycję, której wysokość uzależniona jest od
    stawki godzinowej i ilości przepracowanych godzin w miesiącu, zaś zasady ustalania
    wynagrodzenia są zawarte w umowie z kontrahentem. Jeżeli usługi obejmują inne
    elementy wynagrodzenia niż te zw. z przeniesieniem praw autorskich do programu
    komputerowego na kontrahenta – Wnioskodawca wykazuje je w odrębnej pozycji.
    Wyznacznikiem przeniesienia na Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do
    programu komputerowego jest umowa, dlatego bezpośrednie wskazanie tego na fakturze
    VAT nie jest niezbędne.
    Każdorazowo właścicielem ulepszanego lub rozwijanego oprogramowania jest kontrahent
    Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca działając w oparciu o umowę cywilnoprawną łączącą strony, dokonuje
    jedynie jego wytworzenia, ulepszenia bądź/i rozwinięcia. Z chwilą przekazania
    wytworzonego oprogramowania kontrahentowi Wnioskodawca przekazuje na jego rzecz
    wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania.
    Ulepszenie/rozwinięcie programu następuje na podstawie zlecenia zawartego w umowie
    cywilnoprawnej, które zobowiązuje Wnioskodawcę do wytworzenia części składowej
    programu komputerowego kontrahenta, podlegającej ochronie prawnej.
    Jak wskazano na kanwie wniosku oraz niniejszego uzupełnienia Wnioskodawca otrzymuje
    przychód z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych.

    Jeżeli w wyniku wykonywania usługi Wnioskodawca stworzy utwór, o którym mowa na
    kanwie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – to na mocy umowy autorskie
    prawa majątkowe przechodzą na kontrahenta.
    Prawa autorskie przechodzą z chwilą przekazania utworu na kontrahenta, a ten nabywa
    autorskie prawa majątkowe do utworów odnośnie do wszystkich znanych w momencie
    zawarcia umowy pól eksploatacji – szczegółowo wskazanych w jej treści.
    Autorskie prawa do programu komputerowego przechodzą na kontrahenta w momencie
    oddania mu w sposób elektroniczny bądź fizyczny (na nośniku) wytworzonego
    kwalifikowanego prawa IP.
    Kontrahent na podstawie wiążącego ich stosunku umownego wypłaca wynagrodzenie.
    Przeniesienie tych praw potwierdza objęcie we władanie przez kontrahenta programów
    komputerowych bądź ich części w ujęciu umownym. Strony nie stosują dodatkowej
    dokumentacji oprócz umowy oraz faktur VAT. Incydentalnie, na potrzeby dokumentowe
    Wnioskodawcy może udzielać mu oświadczeń mających potwierdzić przekazanie
    określonego prawa na jego rzecz.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego (lub
    jego części) odbywa się zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób
    trzecich (innych niż Jego kontrahent).
    Usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w
    miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecających.
    Opisane we wniosku informacje, dane i warunki pozostaną niezmienione również w
    przyszłości.
    Ewidencja prowadzona jest od początku ww. działalności. Wnioskodawca prowadzi ją na
    bieżąco, czyli od momentu poniesienia pierwszych kosztów przypadających na
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Pytania
    1. Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie przedstawionym w opisie stanu faktycznego
      /zdarzenia przyszłego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a
      pkt 38 w zw. z art. 5a pkt. 40 u.p.d.o.f.?
    2. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest prawidłowa, to czy Wnioskodawca będzie mógł
      używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie
      stworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, wykonywana przez Niego działalność stanowi działalność
    badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt. 40 u.p.d.o.f.
    Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mógł On używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży
    praw autorskich na stworzone i rozwijane przez siebie oprogramowanie.
    Prace opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, wykonywane przez
    Wnioskodawcę spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, ponieważ zgodnie z
    u.p.d.o.f. – noszą znamiona prac rozwojowych.

    Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., zgodnie
    z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawą z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669), znowelizowano definicję „badań naukowych”
    oraz „prac rozwojowych” stanowiących łącznie „działalność badawczo-rozwojową” w myśl
    art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f..
    Zgodnie z art. 5a pkt 39 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października
    2018 r., „badania naukowe” to:
    a) „badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce,
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce”.
    W konsekwencji, z dniem 1 października 2018 r., przepisy u.p.d.o.f. bezpośrednio referują
    do ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania
    naukowe” obejmują:
    a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1
    października 2018 r., „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl ww. regulacji „prace rozwojowe” są
    działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności
    badawczo -rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:
    - mają twórczy charakter,
    - są prowadzone w systematyczny sposób,
    - zostały zrealizowane w określonym celu – zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich
      wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
    - obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.
    Niejednokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazywano, że twórczy
    charakter działalności badawczo-rozwojowej oznacza, że działalność ta ma posiadać
    charakter kreatywny, a zatem nowatorski, oryginalny w pomyśle, czyli musi być
    nastawiona na tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań, często o charakterze
    unikatowym, które nie mają charakteru odtwórczego.
    (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 1 grudnia 2020 r., sygn. akt
    I SA/Łd 443/20).

    Pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza - mający na celu tworzenie;
    będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” - powodować powstawanie czegoś. Można
    zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu
    opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być
    wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo
    produkt, materiał, usługa, narzędzie, czy też program. Ponadto, wśród synonimów
    terminu „twórczy" można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny”, czy
    „konstruktywny”.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że Jego działalność ma charakter
    twórczy/innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie
    dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi
    na rzecz kontrahenta. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego
    podejścia, nie są wykonywane na schematach, lecz każdorazowo wymagają dokonywania
    rozwiązań koncepcyjnych pozwalających na realizację danego projektu.
    Algorytmy rozwiązań proponowane kontrahentowi w ramach projektów nie powielają
    prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient otrzymuje
    zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT (platform-y, systemy,
    aplikacje). Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy potwierdza również fakt, iż
    rezultatem Jego działań są subiektywnie nowe wytwory intelektu w postaci analiz, kodów
    źródłowych, dokumentacji, algorytmów itp.
    Wyżej wymienione efekty prac odpowiadają definicji programu komputerowego, o którym
    mowa w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym oraz w art. 74 ust. 1 i n. ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W piśmiennictwie wskazuje się,
    że ochrona programu komputerowego nie jest uzależniona od przybranej przez niego
    formy wyrażenia. W grę wchodzić może zapis aplikacji w formie kodu źródłowego (source
    code), zawierający komendy (w zależności od przyjętego języka programowania) niekiedy
    przybierające postać zbliżoną do klasycznych zapisów tekstowych w języku angielskim , a
                                                       ponadto kodu maszynowego (object code), zrozumiałego wyłącznie dla maszyn cyfrowych
    (E. Ferenc-Szydełko (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz.
    Wyd. 4, Warszawa 2021).
    Jak wskazano we wstępnej części wniosku, działalność Wnioskodawcy dotyczy tworzenia,
    ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub ich części. Warto wspomnieć, że
    twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Jak wskazano w Objaśnieniu
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX:
    „wystarczające jest działanie na skalę przedsiębiorstwa (...) nawet jeżeli podobne
    rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot” oraz “(...). Zatem twórczość
    działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych
    koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej
    podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań
    już funkcjonujących u podatnika”. Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej
    przez siebie działalności gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe i
    ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej
    wiedzy i umiejętności, co w efekcie jest przejawem działalności twórczej o
    spersonalizowanym charakterze, ale nie tworzy innowacyjnych rozwiązań w skali
    światowej.
    Działalność Wnioskodawcy ponownie potwierdzone zostają w objaśnieniach podatkowych
    Ministerstwa Finansów z dn. 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania
    dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX: „Nie ma zatem
    przeszkód, aby przyjąć, że sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się
    wyłącznie do wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie przewidział
    minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest element

    celowościowy w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia
    nowych zastosowań, niezależnie od teg,o czy zastosowania te obejmują wyłącznie jedno
    przedsiębiorstwo czy też całe państwo, kontynent lub świat. Jasne jest jednak, że im
    większa będzie skalowalność wykorzystania zwiększonych zasobów wiedzy, tym większy
    będzie potencjał dochodowości w tym zakresie, co stanowi jeden z głównych
    determinantów prowadzenia przez podatników działalności badawczo-rozwojowej”.
    Wnioskodawca podejmując się wykonania określonego zlecenia każdorazowo, ze względu
    na fakt istnienia rygorystycznych wymogów stawianych prze klienta (osobę fizyczną bądź
    prawną , wykorzystuje nowe zastosowania – w ogólnym tego słowa znaczeniu, mając na
    względzie branżę w której działa kontrahent. Istotą działalności Wnioskodawcy jest
    zapewnienie, że wykonywana przez Niego praca oraz produkt spełniają i wyczerpują
    zagadnienia prawne, zagadnienia dot. bezpieczeństwa w sieci internetowej oraz rygory
    funkcjonalności (optymalizacja aplikacji/strony, narzędzia, funkcjonalności.
    Pojęcie „systematyczny” oznacza z kolei - robiący coś regularnie i starannie - oraz w
    przypadku działań - prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.
    Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie
    prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie
    działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać
    tego rodzaju prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną regularnością.
    W opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych
    podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów Jego aktywności, które
    prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace jakie
    Wnioskodawca realizuje w ramach działalności nie mają incydentalnego charakteru, lecz
    wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te stanowią istotę funkcjonowania
    Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób poprzez odpowiadanie na
    zapotrzebowanie kontrahenta. Systematyczność realizowanych prac wynika również z
    funkcji pełnionych przez Wnioskodawcę wobec klienta, które dotyczą obsługi
    informatycznej, w tym realizacji na jego rzecz prac polegających na dostarczaniu nowych
    rozwiązań informatycznych lub ich istotnych modyfikacjach.
    Nowe funkcjonalności wprowadzane są zgodnie z dobrymi praktykami
    programistycznymi, tj. dokonywana jest najpierw analiza problemu, powstaje prototyp
    (proof of concept), rozwiązanie jest wdrażane stopniowo na środowiska testowe, a
    następnie pełne rozwiązanie jest wdrażane na środowisko produkcyjne.
    Kod testowany jest ręcznie oraz automatycznie. Z działających aplikacji zbierane są
    metryki, które służą do monitorowania wykorzystania dodanych funkcjonalności. Przed
    wdrożeniem na środowisko produkcyjne kod jest recenzowany przez innych
    programistów celem zapewnienia jakości.
    Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do
    uzyskania specjalistycznej wiedzy, która w większości sytuacji jest niedostępna na rynku.
    Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich wykorzystanie do tworzenia nowych lub
    istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem
    realizowanych przez Wnioskodawcę prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz
    optymalizacja (modyfikacja) innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych systemów,
    aplikacji, technologii dostępowych oraz innych narzędzi IT.
    Jak wskazano w stanie faktycznym Wnioskodawca, poprzez tworzenie nowego rozwiązania
    technicznego, wykorzystuje dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z
    dziedziny technologii i informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów,
    technologii i rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy zatem, Jego aktywność w ramach prowadzonych prac zasadniczo
    może zostać uznana za prace rozwojowe, gdyż polega m.in. na kształtowaniu i

    wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do tworzenia i
    projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.
    Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez Niego prace nie są prowadzone na
    schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są
    przygotowywane pod danego klienta.
    Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian
    do produktów. Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in.
    koniecznością aktualizacji oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz polega
    na opracowaniu nowych produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących produktów w
    związku ze zgłoszeniem zapotrzebowania przez kontrahenta lub identyfikacją
    zapotrzebowania przez Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji
    określonych segmentów prowadzonej działalności.
    Oprócz tego w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP Box w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów
    z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018 , Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące
    pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej,
    Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS,
    Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl . Według podręcznika działalność
    badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna,
    możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.
    Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu oprogramowania
    komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe klienta. Działania te
    stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowej ustaw. Polegają one bowiem na
    wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków
    programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych
    rozwiązań.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace spełniają definicję działalności
    badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 u.p.d.o.f.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa
    własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w
    podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f., podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f., kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1) patent,
    2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,

    7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawne odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
    8) autorskie prawo do programu komputerowego
    — podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz
    innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 u.p.d.o.f.).
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    W orzecznictwie sądowo-administracyjnym, ugruntowała się jednolita linia
    interpretacyjna, w które wskazuje się, że kwalifikowane IP to prawo własności
    intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:
    1) zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    2) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f.;
    3) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska (zob.
      Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 29 października 2020 r.,
      sygn. akt I SA/Sz 619/20).
    W zakresie opisywanych ulepszeń, należy na szczególnym względzie mieć pogląd, że na
    równi traktowane jest dokonanie modyfikacji poprzez wprowadzenie elementów
                                               spełniających przesłanki uznania ich za utwór, jak i innego rodzaju modyfikacji(por. J.
    Barta (red.), Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz. Wyd. 4, Warszawa 2017).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na
    podstawie art. 30ca są obowiązani:
    1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;

    2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty , przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o
    których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 u.p.d.o.f.) .
    Według art. 30cb ust. 3 u.p.d.o.f., w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub
    ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty
    podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.
    Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z
    kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla
    wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP
    Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji IP Box.
    Biorąc pod uwagę, że prace opisane przez Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu
    nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań, spełniają definicję prac
    badawczo -rozwojowych, to po spełnieniu wymienionych wyżej warunków może On tym
    samym używać stawki 5% od dochodu ze sprzedaży praw autorskich na oprogramowanie
    stworzone I rozwijane przez Wnioskodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Preferencyjna stawka opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (tzw. ulga IP Box)
    jest dochód, który łącznie spełnia następujące warunki:
    - został osiągnięty w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc działalności,
      która spełnia warunki określone w art. 5a pkt 6 w zw. z art. 5b ustawy;
    - jest „kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej”.

    Aby wyjaśnić znaczenie pojęcia „kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej” należy odnieść się do:
    - art. 30ca ust. 2 ustawy, który określa, czym jest kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej,
    - art. 30ca ust. 7 ustawy, który wyjaśnia, jakie kategorie dochodów mogą być uznane za
      dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, oraz
    - art. 30ca ust. 4 ustawy, który określa, w jaki sposób ustala się kwalifikowany dochód z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    I tak, zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1) patent,
    2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
    8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tzw. kwalifikowanym IP) jest więc
    prawo własności intelektualnej, które spełnia wszystkie następujące warunki:
    - jest jednym z rodzajów praw własności intelektualnej, które ustawodawca wymienił w
      art. 30ca ust. 2;
    - podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów;
    - jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo -rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego jako kwalifikowane IP
    Jednym z rodzajów praw własności intelektualnej wymienionych w art. 30ca ust. 2 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych jest autorskie prawo do programu
    komputerowego.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „programu komputerowego”, ani też
    nie odsyła w tym zakresie do żadnych konkretnych regulacji. W języku powszechnym
    program komputerowy to zestaw instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i
    zintegrowanych danych, przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów.
    Program komputerowy jest więc pewną odrębną całością, która pozwala użytkownikowi
    komputera na realizację określonych działań.

    Co istotne, tak rozumiany program komputerowy jest przedmiotem prawa autorskiego,
    jeśli spełnia definicję „utworu” będącego przedmiotem prawa autorskiego z art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 24).
    Stosownie do tego przepisu:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie definiuje „programu
    komputerowego”. Wymienia „programy komputerowe” jako rodzaj utworów będących
    przedmiotem prawa autorskiego wyrażanych słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi (art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, p
    rogramy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy Rozdziału 7
    ustawy nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Ochronie nie podlegają natomiast idee i zasady będące
    podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego (art. 74 ust. 2 ww. ustawy).
    A zatem, program komputerowy zawsze jest funkcjonalną całością. Jednak, nie każdy tak
    rozumiany program polega ochronie prawno-autorskiej. Program, który jest napisany z
    wykorzystaniem powtarzalnych schematów, którego wytworzenie wymagało wiedzy i
    umiejętności programistycznych, ale nie wiązało się z prowadzeniem działań twórczych o
    indywidualnym charakterze, nie będzie przedmiotem praw autorskich.
    Autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej może być
    uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy wyłącznie wówczas, gdy przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo -
    rozwojowej.
    Zatem, warunkiem skorzystania z omawianej preferencji IP Box jest:
    - prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika, który chce skorzystać
      z tej preferencji;
    - wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie przez podatnika przedmiotu ochrony
      autorskim prawem do programu komputerowego w ramach tej działalności badawczo-
      rozwojowej.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Znaczenie pojęcia „działalność badawczo-rozwojowa” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt 38
    ustawy – jest to:
      Działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Przy czym znaczenia pojęć „badania naukowe” i „prace rozwojowe” zostały określone
    odpowiednio w art. 5a pkt 39 i 40 ustawy.
    I tak, stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych oznacza to:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897), a
      więc:

      Prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie
      nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
      bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
      Prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
      opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
      znaczących ulepszeń.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    czyli:
      Działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
      i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
    - badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
      zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
      nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne lub
    - badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
      nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
      nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
      wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń lub
    - prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli
      działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, podejmowana w sposób systematyczny w
      celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
      nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” – określające czynność, której istotą jest element kreacyjny
    i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do
    powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego –
    jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu,
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym

    użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe
    konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
    - nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    - łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    - kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    - wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    - nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    - łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    - kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    - wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    - planowaniu produkcji oraz
    - projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie, ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
    - w sposób systematyczny,
    - w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
      nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań

    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Punktem wyjściowym
    dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu
    (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte
    działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy
    „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu
    jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-
    rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    Ustawodawca określił, jakie rodzaje dochodów, które podatnik uzyskuje w ramach
    działalności gospodarczej, mogą być uznane za dochody z kwalifikowanych IP.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy:
    Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
    zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
    zakresie, w jakim został osiągnięty:
    1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z
    kwalifikowanego IP, jest zamknięty.
    Co istotne, użyte przez ustawodawcę pojęcie dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej odnosi się do dochodu (straty) z konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym, w celu skorzystania z ulgi IP Box podatnik nie
    ustala łącznego dochodu (straty) ze wszystkich posiadanych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, ale odrębne dochody (straty) z poszczególnych praw.
    Dochód ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy. Przy ustalaniu przychodów należy
    mieć na względzie przepisy o momentach rozpoznawania przychodów. Jako koszty
    uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy
    rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika, które w sposób
    bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego przychodu. Należy mieć
    również na względzie obowiązujące podatnika zasady potrącalności kosztów.
    Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP
    Dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy jest jednym z elementów, które służą
    ustaleniu przedmiotu opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%, tj.
    ustaleniu kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zasadę obliczania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej określa art. 30ca ust. 4 ustawy. Kwalifikowanym dochodem z
    kwalifikowanego IP jest iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
      podatkowym i

    - wskaźnika obliczonego według wzoru podanego w przepisie (tzw. wskaźnika nexus).
    Dopiero tak ustalony dochód jest przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką 5%.
    Celem wskaźnika nexus nie jest „podatkowe rozliczenie” wydatków ponoszonych przez
    podatników (kwestia możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu z
    kwalifikowanego IP jest rozstrzygana na etapie ustalania dochodu z kwalifikowanego IP, o
    którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy). Wskaźnik nexus służy określeniu, czy za
    kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP można uznać całość dochodu z
    kwalifikowanego IP, czy tylko jego część. Istotna jest tu proporcja wykazywanych przez
    podatnika wartości.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy, wskaźnik nexus oblicza się według wzoru:
    (a + b) x 1,3 / (a + b + c + d)
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,
    opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww.
    ustawy). Jeśli wartość wskaźnika jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1
    (art. 30ca ust. 6).
    Wskaźnik nexus ustala się dla każdego konkretnego kwalifikowanego IP. Iloczyn wskaźnika
    nexus ustalonego dla konkretnego kwalifikowanego IP i dochodu uzyskanego z tego
    kwalifikowanego IP, to kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 4
    ustawy).
    Podstawa opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%
    Suma ustalonych we wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym jest podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (art. 30ca ust. 3 ustawy).
    Co istotne, podatnik, który chce skorzystać z ulgi IP Box musi również spełnić obowiązki
    ewidencyjne, o których mowa w art. 30cb ustawy.
    Ocena charakteru Pani działalności
    W opisie sprawy wskazała Pani, że prowadzi działalność, której przedmiotem jest
    tworzenie i rozwój oprogramowania. Opisując tę działalność zaznaczyła Pani, że:
      Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w
      sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
      wykorzystaniu zasobów wiedzy. Pozostająca w ścisłym związku ze stałym
      poszerzaniem dostępnych elementów wiedzy, przyswajaniem nowych możliwości
      oraz umiejętności, a których wykorzystanie w przyszłości może mieć bezpośredni
      wpływ na czynności, a w efekcie na wytworzony produkt. Podejmowane czynności
      zmierzają bezpośrednio bądź pośrednio do poprawy użyteczności albo
      funkcjonalności programu.

      Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
      gospodarczej, na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już
      funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i
      umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w skali światowej –
      gdyż nie weryfikuje tego w takiej skali.
      Czynności twórcze w zakresie ww. usług podejmowane będą w sposób
      systematyczny, zaplanowany, uporządkowany i metodyczny. Wnioskodawca
      początkowo określa a w następnej kolejności bazuje na przyjętym przez siebie,
      sprawdzonym systemie pracy.
      Systematyczność ta polega na przyjęciu określonej metodologii do wyznaczania
      zadań oraz definiowania ich zakresu, estymacji czasu niezbędnego do realizacji tych
      zadań, a na podstawie tego - planowania, w którym momencie powinny zostać
      zrealizowane.
      Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu. Począwszy od
      wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, to
      oprogramowanie wymaga wielu składowych, tworzonych w odpowiedniej kolejności i
      z należytą uwagą.
      Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
      rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania, jednak w razie wystąpienia
      błędów lub usterek w powstałym na podstawie umowy z kontrahentem
      oprogramowaniu, Wnioskodawca odpowiedzialny jest za naprawienie tych błędów i
      zdanie produktów odpowiadających pierwotnym wymaganiom danego kontrahenta.
    A zatem wskazała Pani, że wyodrębnione zadania w ramach działalności, której dotyczy
    Pani pierwsze pytanie:
    - polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie
      wiedzy i umiejętności,
    - służą tworzeniu nowych produktów,
    - mają twórczy charakter,
    - są podejmowane systematycznie,
    - nie obejmują wprowadzania okresowych i rutynowych zmian do tworzonych produktów.
    Opisała więc Pani działania o cechach właściwych pracom rozwojowym, o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tak w opisanych okolicznościach faktycznych Pani poszczególne wyodrębnione zadania
    można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak Pani zaznaczyła w opisie sprawy:
      (...) utwory tworzone oraz rozwijane przez Wnioskodawcę w każdym przypadku są
      chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Dodatkowo, z opisu tego wynika, że:
      Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu
      komputerowego (lub jego części) odbywa się zgodnie z wymogami przewidzianymi w
      przepisach ustawy o prawie autorskim I prawach pokrewnych, zgodnie z dyspozycją
      zawartą w art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wobec powyższego, przysługujące Pani majątkowe prawa autorskie do danego programu
    komputerowego, które zostały wytworzone w efekcie prowadzenia konkretnych prac

    rozwojowych, są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwane także:
    „kwalifikowanym IP”).
    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Dochód ten ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jako koszty uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej należy rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika,
    które w sposób bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego
    przychodu.
    Podsumowując, Pani dochód w zakresie, w jakim został osiągnięty z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich do kwalifikowanego IP na kontrahenta jest dochodem z
    kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy). Jest więc to rodzaj dochodu, który – przy
    zachowaniu zasad ustalenia podstawy opodatkowania określonych w art. 30ca ust. 3-5
    ustawy oraz dopełnieniu obowiązków ewidencyjnych z art. 30cb – może podlegać
    opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku 5% (art. 30ca ust. 1 ustawy).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w.... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.