Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-284/13/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-08-13
Teza: Zasadność stosowania stawki podatku w wysokości 8% do wykonywanych usług konserwacyjnych.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; instalacja; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 czerwca 2013 r. (data wpływu 10 czerwca 2013 r.), uzupełnionym w dniu 8 sierpnia 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności stosowania stawki podatku w wysokości 8% do wykonywanych usług konserwacyjnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2013 r. złożono wniosek, uzupełniony w dniu 8 sierpnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności stosowania stawki podatku w wysokości 8% do wykonywanych usług konserwacyjnych.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wykonuje usługi konserwacji instalacji antenowych, radiowych, telewizyjnych i satelitarnych w budynkach wielomieszkaniowych, tzw. blokach oraz w budynkach jednorodzinnych. Mieszkania w blokach nie przekraczają powierzchni użytkowej 100 m2, a w budynkach jednorodzinnych nie przekraczają 250 m2. Wszystkie te budynki sklasyfikowane są według PKOB w dziale 11 grupa 111, 112 i 113. Prace konserwacyjne obejmują utrzymanie w sprawności technicznej zespołu anten satelitarnych i naziemnych oraz całej instalacji antenowej doprowadzającej sygnał RTV do mieszkań w budynkach wielomieszkaniowych i jednorodzinnych. Anteny naziemne typu Y. oraz anteny satelitarne (paraboliczne) przymocowane są do masztów, które są zamontowane na powierzchni dachu. Z anten sygnał przesyłany jest do stacji czołowej. Tam jest przetwarzany i przesyłany do kabli magistralnych, łączących poszczególne budynki. Instalacja budynkowa składa się z elementów czynnych - wzmacniaczy; oraz elementów biernych - odgałęźników, rozgałęźników, gniazd abonenckich i przewodów koncentrycznych. W ramach konserwacji Wnioskodawca wymienia zużyte elementy czynne i bierne na nowe w celu utrzymania sprawności technicznej instalacji antenowej, rozprowadzającej sygnał radiowy i telewizyjny. Usługi konserwacyjne Wnioskodawca wykonuje z powierzonego materiału, który otrzymuje od zleceniodawców. Zleceniodawcami są podmioty posiadające status osoby prawnej (stowarzyszenia), zajmujące się doprowadzaniem sygnału radiowo-telewizyjnego do mieszkań swoich członków. Natomiast wartość (cena) wykonywanej przez niego usługi konserwacyjnej składa się tylko z robocizny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy do wykonywanych prac konserwacji instalacji antenowych, radiowych, telewizyjnych i satelitarnych w budynkach wykazanych w poz. 68, można zastosować obniżoną stawkę w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mógł stosować obniżoną stawkę VAT w wysokości 8%. Stanowisko to opiera o zapis, który ukazał się w nr 11 Monitora Księgowego z 1 dnia czerwca 2013r., dotyczący interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 6 lutego 2013 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, znak ITPP3/443-223/12/AT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast, stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy, stosuje się – w myśl ust. 12 wskazanego artykułu – do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Ww. przepis – dla potrzeb ustalenia charakteru danego obiektu - odsyła do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

Dodatkowo należy wskazać, iż zgodnie z tym rozporządzeniem, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Natomiast z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane, przez remont (jako jedną z czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy), należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Stosownie do § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 247 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem - stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

(…);

1.  robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
2.  robót konserwacyjnych dotyczących:
    
    1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
    2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy (§ 7 ust. 3 rozporządzenia).

Z uwagi na to, iż stawki obniżone podatku mają charakter wyjątków od zasady stwierdzić należy, iż stawki te mogą mieć zastosowanie wyłącznie do czynności wskazanych wprost przez prawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Skoro zatem preferencyjna – 8% stawka podatku od towarów i usług, stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy – ma zastosowanie wyłącznie do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz - na podstawie § 7 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia - do robót konserwacyjnych, to stwierdzić należy, iż wszelkie inne czynności dotyczące tych obiektów nie mogą korzystać z preferencji podatkowej.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca wykonuje usługi konserwacji instalacji antenowych, radiowych, telewizyjnych i satelitarnych w budynkach wielomieszkaniowych oraz w budynkach jednorodzinnych. Wszystkie te budynki sklasyfikowane są według PKOB w dziale 11 grupa 111, 112 i 113. Prace konserwacyjne obejmują utrzymanie w sprawności technicznej zespołu anten satelitarnych i naziemnych oraz całej instalacji antenowej doprowadzającej sygnał RTV do mieszkań w ww. budynkach. Anteny naziemne oraz anteny satelitarne (paraboliczne) przymocowane są do masztów, które są zamontowane na powierzchni dachu. Instalacja budynkowa składa się z elementów czynnych (wzmacniaczy) oraz elementów biernych (odgałęźników, rozgałęźników, gniazd abonenckich i przewodów koncentrycznych). W ramach konserwacji Wnioskodawca wymienia zużyte elementy czynne i bierne na nowe w celu utrzymania sprawności technicznej instalacji antenowej, rozprowadzającej sygnał radiowy i telewizyjny. Usługi konserwacyjne Wnioskodawca wykonuje z powierzonego materiału, który otrzymuje od zleceniodawców. Zleceniodawcami są podmioty posiadające status osoby prawnej (stowarzyszenia), zajmujące się doprowadzaniem sygnału radiowo-telewizyjnego do mieszkań swoich członków. Natomiast wartość (cena) wykonywanych przez niego usług konserwacyjnych składa się tylko z robocizny.

Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą zasadności stosowania stawki podatku w wysokości 8% do wykonywanych usług konserwacyjnych.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów potwierdzić należy pogląd Wnioskodawcy, że świadczone przez niego usługi konserwacyjne, (usługi konserwacji instalacji antenowych, radiowych, telewizyjnych i satelitarnych w budynkach wielomieszkaniowych oraz w budynkach jednorodzinnych) korzystają z obniżonej stawki podatku w wysokości 8%, jeżeli mają one na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów tych budynków lub ich części.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.