Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-352/16/EA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-07-11
Teza: Czy świadczenie usług w zakresie wynajmowania spadochronów do skoków z samolotu w tandemie, tj. licencjonowanego skoczka spadochronowego z pasażerem (PKWiU 51 10 20 0) jest opodatkowane stawką podatku VAT 8%.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia … maja 2016 r. (data wpływu … maja 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku dla usługi wynajmu spadochronu dwuosobowego (tandemu) wraz z załogą (pilotem tandemu) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu … maja 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku dla usługi wynajmu spadochronu dwuosobowego (tandemu) wraz z załogą (pilotem tandemu).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, w zakresie usług polegających na wynajmowaniu sprzętu spadochronowego do celów rekreacyjnych i sportowych oraz w zakresie wynajmowania spadochronu do skoku z samolotu w tandemie (dwuosobowego), tj. licencjonowanego skoczka spadochronowego, zarazem właściciela spadochronu (statku powietrznego) z osobą, która chce z nim skoczyć i nie posiada uprawnień do samodzielnych skoków (usługobiorca).

Wnioskodawca wyjaśnia, że na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie klasyfikacji statków powietrznych, zgodnie z § 6 pkt 13 i załącznikiem nr 1, spadochrony są statkami powietrznymi zdefiniowanymi jako – urządzenia cięższe od powietrza, które wskutek oddziaływania powietrza na ich powierzchnie wytwarzają siłę nośną częściowo równoważącą ich ciężar całkowity i zmniejszającą ich prędkość opadania do zapewniającej bezpieczne zetknięcie z ziemią.

Załogę statku powietrznego - spadochronu stanowi skoczek, który posiada odpowiednie uprawnienia - licencję skoczka spadochronowego zawodowego, wydaną według wymagań polskich przepisów licencjonowania przez Urząd Lotnictwa Cywilnego i wpisaną do Rejestru Personelu. W przypadku skoków 2-osobowych - tandemowych wraz z załogą, czyli skoczkiem licencjonowanym, skacze dodatkowo jeszcze druga osoba - pasażer (usługobiorca).

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczona przez niego usługa mieści się w grupowaniu PKWiU 51.10.20.0 „Wynajem środków transportu lotniczego pasażerskiego z załogą”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy świadczenie usług w zakresie wynajmowania spadochronów do skoków z samolotu w tandemie, tj. licencjonowanego skoczka spadochronowego z pasażerem (PKWiU 51 10 20 0) jest opodatkowane stawką podatku VAT 8%.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`) - art. 7 ust. 1 ustawy.

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Dla określenia wysokości stawki podatku od towarów i usług do czynności, których przedmiotem są poszczególne towary i usługi, ustawodawca częstokroć odsyła do klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, powołując w przepisach dotyczących obniżonych stawek podatku oraz w załącznikach do ustawy symbole PKWiU.

Od dnia 1 stycznia 2011 r., na potrzeby podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, a także zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Pod poz. 162 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% wymieniono, oznaczony symbolem PKWiU 51.10.20.0 (symbol PKWiU 2008) „Wynajem środków transportu lotniczego pasażerskiego, z załogą”.

Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, z analizy poz. 162 załącznika nr 3 do ustawy wynika, że na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy, usługi wynajmu środków transportu lotniczego pasażerskiego, z załogą, sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 51.10.20.0 – zostały objęte preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 8%.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmowania spadochronu do skoku z samolotu w tandemie (dwuosobowego), tj. licencjonowanego skoczka spadochronowego, zarazem właściciela spadochronu (statku powietrznego) z osobą, która chce z nim skoczyć i nie posiada uprawnień do samodzielnych skoków (usługobiorca). Załogę statku powietrznego – spadochronu stanowi skoczek, który posiada odpowiednie uprawnienia – licencję skoczka spadochronowego zawodowego, wydaną według wymagań polskich przepisów licencjonowania przez Urząd Lotnictwa Cywilnego i wpisaną do Rejestru Personelu. W przypadku skoków 2-osobowych – tandemowych wraz z załogą, czyli skoczkiem licencjonowanym, skacze dodatkowo jeszcze druga osoba - pasażer (usługobiorca). Świadczone przez Zainteresowanego usługi wynajmowania spadochronów do skoków z samolotu w tandemie, tj. licencjonowany skoczek spadochronowy - załoga i pasażer (usługobiorca), mieszczą się w grupowaniu PKWiU 51.10.20.0 „Wynajem środków transportu lotniczego pasażerskiego z załogą” i tym samym są jego zdaniem objęte preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 8 %.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto zauważa się, że Minister Finansów nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług. Zatem interpretację indywidualną wydano na podstawie wskazanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.