Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-3.4011.13.2018.1.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-21
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczenia uzyskanych przychodów w części dotyczącej wykazania w PIT-36 przychodu uzyskanego z tytułu obrotu kryptowalutami oraz w części dotyczącej wykazania w PIT-37 przychodu uzyskanego z tytułu umowy o dzieło.
Słowa kluczowe: waluta; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 stycznia 2018 r. (data wpływu 10 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczenia uzyskanych przychodów jest:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej wykazania w PIT-36 przychodu uzyskanego z tytułu obrotu kryptowalutami,
*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej wykazania w PIT-37 przychodu uzyskanego z tytułu umowy o dzieło.

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczenia uzyskanych przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, nigdy jeszcze nie składał zeznania rocznego PIT.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Obecnie nie jest nigdzie zatrudniony, nie jest też zarejestrowany jako bezrobotny. Wnioskodawca uczy się w szkole średniej.

W roku podatkowym 2017 Wnioskodawca otrzymał przychód z tytułu umowy o dzieło i jest zobligowany do złożenia deklaracji PIT-37 w roku 2018.

Ponadto w roku 2017 Wnioskodawca rozpoczął transakcje kryptowalutami na giełdzie, która umożliwia wymianę kryptowalut na polskie złoty i odwrotnie. Wnioskodawca wpłacił na konto giełdowe określoną sumę pieniędzy w polskich złotych i operując tą kwotą wykonywał transakcje kupna/sprzedaży, dzięki czemu po poniesieniu kosztów uzyskał przychód. Część kwoty w walucie polskich złotych uzyskanej ze sprzedaży kryptowalut przelał na konto bankowe, gdzie były one do jego dyspozycji. Pozostałą kwotę jeszcze w roku 2017 Wnioskodawca ponownie zainwestował w kryptowalutę i obecnie posiada jej pewną ilość.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy aby rozliczyć się z Urzędem Skarbowym wystarczy, że Wnioskodawca wpisze kwotę dochodu uzyskanego ze sprzedaży kryptowalut do zeznania rocznego PIT-36? Czy Wnioskodawca musi składać dwa zeznania PIT-36 i PIT-37?

Zdaniem Wnioskodawcy uzyskany przychód należy opodatkować na zasadach ogólnych, tj. zgodnie z art. 27 ust. 1 i wykazać w zeznaniu rocznym PIT-36, w wierszu 7 – zgodnie z zasadą sumowania z innymi dochodami. Należy złożyć dwa zeznania roczne, tj. PIT-36 za obrót kryptowalutami i PIT-37 za przychód z umowy o dzieło.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej wykazania w PIT-36 przychodu uzyskanego z tytułu obrotu kryptowalutami,
*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej wykazania w PIT-37 przychodu uzyskanego z tytułu umowy o dzieło.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi w pkt 7 wymienia się przychód z tytułu praw majątkowych. Stosownie do treści tego przepisu: źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy: przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak stanowi art. 18 cyt. ustawy: za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Katalog zawarty w ww. przepisie nie ma charakteru zamkniętego, co oznacza, że także przychody uzyskiwane przez podatników z innych praw majątkowych (z ich posiadania, wykorzystywania), jak również odpłatnego zbycia tych praw stanowią przychody z praw majątkowych, o których mowa w ww. przepisie.

Należy w tym miejscu zauważyć, że przez prawa majątkowe, o których mowa w ww. art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć prawa podmiotowe, które mogą występować w trzech postaciach: roszczeń, uprawnień kształtujących i zarzutów. Jednym z podziałów praw podmiotowych, jaki jest dokonywany w doktrynie, jest podział na prawa majątkowe i prawa niemajątkowe. Podstawą dokonania tego podziału jest interes, jaki one realizują. Prawa majątkowe związane są z interesem ekonomicznym danego podmiotu. Prawa majątkowe to, najogólniej rzecz ujmując, prawa podmiotowe pozostające w ścisłym związku z ekonomicznym interesem uprawnionego, związane z jego majątkiem charakteryzujące się dwoma podstawowymi cechami, tj.:

*   zbywalnością (mogą być przedmiotem obrotu),
*   posiadaniem określonej wartości majątkowej.

Z informacji przedstawionych w treści wniosku wynika, że w roku podatkowym 2017 Wnioskodawca otrzymał przychód z tytułu umowy o dzieło. Ponadto w roku 2017 Wnioskodawca rozpoczął transakcje kryptowalutami na giełdzie, która umożliwia wymianę kryptowalut na polskie złoty i odwrotnie. Wnioskodawca wpłacił na konto giełdowe określoną sumę pieniędzy w polskich złotych i operując tą kwotą wykonywał transakcje kupna/sprzedaży, dzięki czemu po poniesieniu kosztów uzyskał przychód. Wnioskodawca jest osobą fizyczną i nie prowadzi działalności gospodarczej.

Należy podkreślić, że wirtualne waluty zwane kryptowalutami pełnią funkcję elektronicznej waluty, a system płatności umożliwia wysyłanie i odbieranie jednostek tejże waluty. Zarówno sama jednostka waluty, jak i cały system występują pod różnymi nazwami, takimi jak: Bitcoin, Litecoin, Ether, Monero, Iota. Niemniej jednak Bitcoin, Litecoin, Ether, Monero, Iota, jako systemy wirtualnej waluty, nie posiadają uregulowania w przepisach prawa. Waluty te nie mają żadnego centralnego organu ani jakiejkolwiek instytucji sprawującej nad nimi nadzór. Na gruncie polskiego prawa kryptowalut nie można traktować na równi z prawnym środkiem płatniczym, ponieważ nie funkcjonują one jako instrument rynku pieniężnego w rozumieniu odrębnych przepisów. Kryptowaluty nie są pieniądzem elektronicznym, nie mieszczą się w zakresie ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U z 2017 r., poz. 2003, z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1768, z późn. zm.). W świetle obowiązujących przepisów prawa ww. kryptowaluty nie są walutami uznawanymi jako prawny środek płatniczy. Nie są również stosowane w rozliczeniach międzynarodowych w sensie prawnym, ponieważ nie posługują się nimi żadne instytucje publiczne. Nie funkcjonują jako instrument rynku pieniężnego w rozumieniu odrębnych przepisów. W konsekwencji, w zakresie zagadnień dotyczących obrotu kryptowalutami nie można automatycznie stosować rozwiązań, jakie mają zastosowanie do tzw. waluty tradycyjnej.

Kryptowaluty, jakkolwiek pozbawione substratu materialnego, niewątpliwie posiadają określoną i wymierną wartość. Z tych względów dla celów podatkowych przychód uzyskany z obrotu wirtualną walutą stanowić będzie przychód z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochodem Wnioskodawcy będzie nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym (art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Stosownie do treści art. 9 ust. 1a cyt. ustawy: jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30c, art. 30e, art. 30f oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1aa, 7 i 8.

Dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tyt. transakcji kupna/sprzedaży kryptowalut winien być wykazany w zeznaniu rocznym składanym za określony rok podatkowy (rok uzyskania dochodu) jako przychód z praw autorskich i innych praw, o których mowa w art. 18 ww. ustawy.

Dochód ten podlega opodatkowaniu według skali określonej w art. 27 ust. 1 ww. ustawy, łącznie z pozostałymi dochodami rozliczanymi według ww. skali. Dokonując obliczenia należnego za rok zobowiązania podatnik winien więc wziąć pod uwagę powyższe skumulowane dochody, uwzględniając kwotę wolną od podatku.

Fakt uzyskiwania powyższych dochodów – jeśli podatnik osiąga je bez pośrednictwa płatnika albo ze źródeł położonych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – powoduje obowiązek ich wykazania w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym na formularzu PIT-36. Formularz PIT-37 przeznaczony jest bowiem dla podatników, którzy w roku podatkowym wyłącznie za pośrednictwem płatnika uzyskali przychody ze źródeł położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegające opodatkowaniu na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej. Zatem, skoro Wnioskodawca w roku podatkowym 2017 – obok przychodów z praw majątkowych, o których była mowa wcześniej – osiągnął również przychody za pośrednictwem płatnika, podlegające wraz z pozostałymi przychodami opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ww. ustawy (tu: przychody z umowy o dzieło), winien złożyć jedno zeznanie podatkowe na druku PIT-36 (podatnik nie składa wówczas zeznania na druku PIT-37) i wykazać w nim zarówno przychody z umowy o dzieło, jak również przychody uzyskane z tytułu transakcji kupna/sprzedaży kryptowalut jako przychody z praw autorskich i innych praw, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody uzyskane z tytułu transakcji kupna/sprzedaży kryptowalut podlegają wykazaniu w zeznaniu rocznym PIT-36 (wersja 25) składanym za 2017 r. w części D.1. Dochody i straty podatnika, w wierszu 7: Prawa autorskie i inne prawa, o których mowa w art. 18 ustawy.

Reasumując – Wnioskodawca winien złożyć jedno zeznanie podatkowe na druku PIT-36 za rok 2017 (Wnioskodawca nie składa zeznania na druku PIT-37) i wykazać w nim zarówno przychody z umowy o dzieło, jak również przychody uzyskane z tytułu transakcji kupna/sprzedaży kryptowalut jako przychody z praw autorskich i innych praw, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.