Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-3/4510-18/15/JKT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-07
Teza: Czy udzielone poręczenie przez Gminę kredytu inwestycyjnego zaciągniętego przez Wnioskodawcę na realizację zadań własnych Gminy jest przychodem niepodlegającym opodatkowaniu, który nie stanowi przychodu z nieodpłatnych świadczeń w oparciu o art. 12 ust. 1 pkt 2 updop?
Słowa kluczowe: gmina; kredyt; poręczenie; przychód; przychód-opodatkowanie przychodu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 13 kwietnia 2015 r. (data wpływu do tut. BKIP 15 kwietnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu w związku z poręczeniem przez Gminę kredytu zaciągniętego przez Spółkę - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania przychodu w związku z poręczeniem przez Gminę kredytu zaciągniętego przez Spółkę.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jako spółka prawa handlowego (ze 100% udziałem Gminy) realizuje zadania własne Gminy polegające na zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków na terenie Miasta. Spółka prowadzi działalność na podstawie zezwolenia - decyzji Burmistrza z 11 grudnia 2003 r. oraz z 9 lutego 2010 r. Od kilku lat Spółka realizuje inwestycję pn. „\`(...)\`”. W ramach tej inwestycji, Spółka buduje i modernizuje sieć kanalizacji sanitarnej i deszczowej. Przedsięwzięcie pozwoli na spełnienie warunku art. 208 Prawa wodnego o skanalizowaniu miasta i oczyszczeniu ścieków do roku 2015.

Osiągnięte zostaną również wymagania stawiane w Dyrektywie 91/271 i jej uzupełnienie nr 98/151 oraz w przepisach krajowych. Projekt „ (\`(...)\`)” obejmuje następujące działania inwestycyjne:

1.Modernizacja i rozbudowa oczyszczalni ścieków do przepustowości 2 800 m3/d oraz wyposażenie w system zdalnego sterowania i monitorowania stanów pracy zewnętrznych, istniejących przepompowni ścieków w zlewni oczyszczalni.

2.Budowa sieci kanalizacyjnej:

*   kanalizacja sanitarna: około 82 km w systemie grawitacyjne - tłocznym wraz z niezbędnymi przepompowniami ścieków,
*   kanalizacja deszczowa: około 23 km w systemie grawitacyjnym z niezbędnymi separatorami ścieków zintegrowanych z osadnikami i wylotami brzegowymi.

3.Zakup wielofunkcyjnego samochodu specjalistycznego.

Gmina Miejska na podstawie Uchwały Rady Miasta z 30 października 2014 r. w sprawie poręczenia kredytu, udziela Bankowi w W., zwanemu dalej „Bankiem”, poręczenia do kwoty 6.600.000,00 zł (słownie: sześć milionów sześćset tysięcy złotych) za zobowiązania z tytułu kredytu inwestycyjnego udzielonego Wnioskodawcy, na podstawie Umowy kredytu inwestycyjnego udzielonego ze środków pożyczki Europejskiego Banku Inwestycyjnego i środków własnych Banku.

Spłata zobowiązań wynikających z udzielonego poręczenia następować będzie z dochodów własnych Gminy w latach 2015 do 2025, w roku 2015 do kwoty 200.000,00 zł, w latach następnych do kwoty 640.000,00 zł rocznie.

Odpowiedzialność z tytułu udzielonego poręczenia powstanie tylko i wyłącznie w przypadku, gdy Spółka nie będzie realizować swoich zobowiązań z tytułu zaciągniętego kredytu inwestycyjnego wobec Banku. Wysokość tej odpowiedzialności będzie ograniczona w stosunku rocznym - do wysokości ww. kwot.

Udzielone poręczenie pozostaje w ścisłym związku z wykonywaniem zadań własnych przez Gminę Miejską, które to zadania są realizowane przez spółkę celową - Wnioskodawcę zajmującego się zbiorowym zaopatrzaniem w wodę i zbiorowym odprowadzaniem ścieków na terenie Miasta.

Bez udzielonego poręczenia Spółka, a w konsekwencji Gmina Miejska, nie będzie mogła zrealizować inwestycji, która stanowi jej zadanie własne i polega budowie i modernizacji sieci kanalizacji sanitarnej i deszczowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, które uznaje udzielone poręczenie przez Gminę kredytu inwestycyjnego zaciągniętego przez Wnioskodawcę na realizację zadań własnych Gminy jako przychód niepodlegający opodatkowaniu, który nie stanowi przychodu z nieodpłatnych świadczeń w oparciu o art. 12 ust. 1 pkt 2 updop?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony stan faktyczny i związania z nim ocena prawno-podatkowa, prowadzi do wniosku, że poręczenie udzielone przez Gminę nie będzie stanowiło świadczenia nieodpłatnego, które generowałoby dla Spółki obowiązek rozpoznania z tego tytułu przychodu, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 updop. W doktrynie i orzecznictwie z zakresu prawa podatkowego podkreśla się, że przychód z nieodpłatnych świadczeń cechuje nieekwiwalentność. Zatem, z nieodpłatnie otrzymaniem świadczeń mamy do czynienia wtedy, gdy podmiot otrzymujący te świadczenia nie ma, w zamian za ich otrzymanie, obowiązku wykonania jakiegokolwiek świadczenia, zarówno wobec podmiotu, od którego otrzymał nieodpłatnie świadczenie, jak i wobec podmiotu trzeciego. W związku z powyższym, do nieodpłatnego świadczenia dochodzi wyłącznie w przypadku, gdy otrzymujący świadczenie (np. w postaci użyczenia jakiejś rzeczy) nie wykonuje w zamian żadnego świadczenia ze swojej strony (nie wykonuje żadnej usługi, nie wydaje rzeczy lub praw, nie dokonuje jakiejkolwiek płatności) (tak m.in. W. Dmoch, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz. Wyd. 5, Warszawa 2015).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 updop przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest między innymi wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

Przepisy updop nie precyzują, co należy rozumieć przez „nieodpłatne świadczenie”, ograniczając się jedynie do wskazania w art. 12 ust. 6 i 6a, sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń. Pojęcie świadczenia nieodpłatnego, jak i samego świadczenia nie zostało również zdefiniowane w Kodeksie cywilnym.

W orzecznictwie i interpretacjach podatkowych ugruntował się pogląd, że pojęcie nieodpłatnego świadczenia na gruncie podatkowym, posiada szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje bowiem zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku podatnika, mające konkretny wymiar finansowy (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2002 r., Sygn. akt FPS 9/02; uchwała NSA z 16 października 2006 r., Sygn. akt II FPS 1/06).

Udzielone poręczenie nie spowoduje przysporzenia majątku dla Spółki mającego konkretny wymiar finansowy ani w dniu udzielenia poręczenia, ani w dniu zawarcia umowy kredytowej, ani w czasie trwania tej umowy. Umowa ta z punktu widzenia prawa podatkowego jest obojętna dla przychodów Spółki. Spółka nie otrzyma żadnych korzyści, a Poręczyciel (Gmina) nie poniesie żadnych kosztów związanych z udzieleniem poręczenia.

Ponadto, świadczenie Gminy nie jest jednostronne, więc nie może być uznane za świadczenie nieodpłatne. W zamian za udzielone poręczenie, Gmina będzie mogła realizować swoje zadania przez powołaną przez siebie spółkę celową – Wnioskodawcę, przez co uchroni ją to od zarzutu, że nie wypełnia swoich obowiązkowych zadań własnych, które są narzucone przez przepisy Konstytucji RP, ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o zbiorowym zaopatrzaniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, a także obwarowane nakazami przewidzianymi w ustawie Prawo wodne i Dyrektywie 91/271. Nieodpłatne poręczenie zostało Spółce udzielone przez Gminę w związku z wypełnianiem ustawowych obowiązków Gminy. Nie dochodzi więc do powstania z tego tytułu nieodpłatnego świadczenia, ponieważ to w istocie Gmina poręcza za środki finansowe, które będą przeznaczone na wykonanie zadań z zakresu gospodarki komunalnej.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm., dalej jako: „usg”), zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. Zadania określone w art. 7 ust. 1 ww. ustawy, są zadaniami publicznymi, służącymi zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, a więc zgodnie z przepisem art. 16 ust. 2 Konstytucji, są zadaniami własnymi Gminy. Głównym celem inwestycji jest wzmocnienie spójności gospodarczej i społecznej na terenie realizacji inwestycji, poprawa stanu środowiska naturalnego, czystości wód i gleby oraz dostosowanie gospodarki ściekowej miasta do wymagań Polski i Unii Europejskiej, a tym samym przyczynienie się do realizacji celów polityki ekologicznej Unii Europejskiej, tj. do ochrony, zachowania i poprawy jakości środowiska, ochrony zdrowia ludzkiego oraz oszczędnego i racjonalnego wykorzystania zasobów naturalnych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 usg, w celu wykonania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne. Formy prowadzenia gospodarki gminnej określa ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236), która w art. 1 ust. 1 i 2 określa zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez te jednostki zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Ponadto, udzielony kredyt inwestycyjny pozwoli Spółce (a także Gminie) na osiągnięcie celu w postaci skanalizowania miasta i oczyszczeniu ścieków, co wypełni warunek określony w art. 208 ustawy Prawo wodne, który odwołuje się do art. 43 ust. 1 Prawa wodnego, który określa, że aglomeracje o równoważnej liczbie mieszkańców powyżej 2000 powinny być wyposażone w systemy kanalizacji zbiorczej dla ścieków komunalnych, zgodnie z ustaleniami krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych.

Należy mieć na uwadze fakt, że zgodnie z wymogami przepisów prawa (wyżej wymienionych), podstawowym powodem powstania, a następnie funkcjonowania Spółki, nie jest działalność komercyjna, a realizacja działań własnych gminy w zakresie gospodarki komunalnej, w tym zaopatrzania mieszkańców Gminy w wodę i odprowadzania ścieków.

Kolejnym istotnym elementem przedstawionym w stanie faktycznym jest pozycja Gminy i Spółki oraz obowiązek realizacji zadań narzucony przez ustawę i Konstytucję RP. Interes społeczny, z którym mamy do czynienia w przedstawionym stanie faktycznym określany jest również jako „wykonywanie usług publicznych świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym”, mających zapewnić „prawidłowe funkcjonowanie usług publicznych”, w rozumieniu TFUE. Realizacja gospodarki wodno-ściekowej jest zgodna z krajowym programem oczyszczania ścieków komunalnych, którą Gmina musi zrealizować. Na podstawie przepisów o gospodarce komunalnej może wykonywać swoje zadania za pomocą spółki prawa handlowego. Taka działalność i powiązanie nie powinny generować jednocześnie nadmiernych obciążeń podatkowych, ponieważ to w istocie wspólnota samorządowa będzie miała mniej środków na realizację zadań własnych.

W orzecznictwie ETS podkreśla się, że wykonywane zadania publiczne są realizowane przez Gminę nawet jeśli z formalnego punktu widzenia Spółka jest inna osobą prawną niż Gmina, ale Gmina wykonuje w stosunku do Spółki uprawnienia kontrolne analogiczne jak w stosunku do własnych jednostek organizacyjnych oraz Spółka wykonuje istotną część swojej działalności za Gminę (realizacja zadań własnych) (tak m.in. wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 18 listopada 1999 r. w sprawie C-107/98 Teckal Srl przeciwko Comune di Viano i Azienda Gas-Acqua Consorziale (AGAc) di Regio Emilia).

Nie można więc mówić w przedstawionym stanie faktycznym, że Spółka otrzymuje nieodpłatne świadczenie od Gminy, ponieważ zarówno Spółka jak i Gmina, nie są typowymi uczestnikami obrotu jak inne podmioty podlegające przepisom updop. W tym przypadku Spółka, jak i Gmina realizują zadania własne, które są narzucone przez ustawę i co do zasady nie powinny generować dodatkowych obciążeń, także fiskalnych, które skutkowałyby zmniejszeniem rzeczywistych korzyści dla dobra wspólnoty samorządowej (Spółka musiałaby odprowadzić podatek).

Czynność poręczenia została dokonana przez Gminę w ramach realizacji zadania własnego tej Gminy. Skoro zatem Spółka wykonuje we własnym imieniu czynności będące zadaniem własnym Gminy, to nie stanowią one dla Wnioskodawcy nieodpłatnego świadczenia otrzymanego od Gminy w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1 pkt 2 updop i wobec tego nie rodzą konsekwencji podatkowych w zakresie konieczności jego opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.), jednostki samorządu terytorialnego mogą udzielać poręczeń i gwarancji, z uwzględnieniem przepisów tej ustawy.

Celem zaciągniętego przez Spółkę kredytu inwestycyjnego jest zapewnienie dofinansowania Projektu dotyczącego uporządkowania gospodarki ściekowej w Gminie, którego realizacja stanowi zadanie własne Gminy, określone w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a brak zabezpieczenia w postaci poręczenia uniemożliwiłoby jego uzyskanie. Udzielenie poręczenia do ww. kredytu przez Gminę ma bezpośredni związek z wykonywaniem czynności związanych z realizacją jej zadań własnych i nastąpiło w interesie samego poręczyciela. Interes ten, w świetle przytoczonych regulacji ustawowych jest niewątpliwy.

Ponadto, przychód z nieodpłatnego poręczenia udzielonego przez Gminę własnej spółce komunalnej (Wnioskodawcy), realizującej zadania z zakresu gospodarki komunalnej, nie powinien być w tej spółce ustalany, ponieważ w przedstawionym stanie faktycznym, nie występuje w ogóle sytuacja „rynkowa”, a także nie spełniona jest podstawowa dla pojęcia nieodpłatnego świadczenia przesłanka, dotycząca ekwiwalentności. Tylko świadczenia nieekwiwalentne mogą stanowić przychód podatkowy po stronie otrzymującego, natomiast w opisanej sytuacji dzięki udzielonemu poręczeniu Spółka otrzymała kredyt, zapewniający finansowanie projektu inwestycyjnego, a Gmina może spełnić tym samym wymogi prawa. Udzielenie poręczenia powodowane jest nie korzyścią finansową, ale koniecznością zapewnienia realizacji inwestycji. Brak poręczenia umowy przez Gminę własnej spółce uniemożliwiłby finansowanie inwestycji warunkującej wykonywanie zadań własnych Gminy i obligatoryjnych wymogów unijnych i krajowych. Brak udzielenia poręczenia przez Gminę spowodowałby brak możliwości uzyskania kredytu inwestycyjnego przez Spółkę, co przekreśliłoby możliwość wykonania de facto przez Gminę obowiązkowych zadań własnych oraz istotne naruszenie interesu publicznego.

Dodatkowo wskazać należy, że przedmiotowe poręczenie, udzielone przez udziałowca (Gminę), stanowi jedynie zabezpieczenie umowy kredytowej, poprzez zobowiązanie się przez niego do spłaty zobowiązania, wynikającego z umowy, na wypadek nie wywiązania się z niej przez Spółkę. Poręczyciel zobowiązany jest do wykonania umowy dopiero, gdy dłużnik (Spółka) jej nie wykona. Brak obowiązku rozpoznania przychodu z tytułu udzielonego poręczenia Gminy spółce komunalnej został również zaaprobowany w stanowiskach organów podatkowych, ponieważ otrzymane poręczenie pozostaje w ścisłym związku z realizacją zadań własnych Gminy. Takie uzasadnienie został potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 17 września 2014 r. sygn. IBPBI/2/423-764/14/PC, a także interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 19 kwietnia 2013 r. sygn. IBPBI/2/423-102/13/JS.

W orzecznictwie wskazuje się, że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, obejmujące wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, jest przychodem podlegającym opodatkowaniu tylko wówczas, jeżeli ich następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub których skutkiem jest nieekwiwalentne przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar majątkowy. Jak wykazano powyżej, opisana sytuacja jest natomiast koniecznością dla obu stron, zarówno Spółki, jak i Gminy i nie można tego rozpatrywać oddzielnie. Dodatkowo wskazać należy, że przedmiotowe poręczenie, udzielane przez udziałowca (Gminę), stanowi jedynie zabezpieczenie umowy kredytowej, poprzez zobowiązanie się przez niego do spłaty zobowiązania, wynikającego z umowy, na wypadek nie wywiązania się z niej przez Spółkę. Poręczyciel zobowiązany jest do wykonania umowy dopiero, gdy dłużnik jej nie wykona.

Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności faktycznych i prawnych Spółka uważa, że w przedmiotowej sytuacji nie znajduje zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 2 updop.

Ponadto, organy podatkowe potwierdziły, że:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy). Z kolei z art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że dopuszcza się dwa sposoby realizacji zadań gminy, tj. poprzez tworzenie jednostek organizacyjnych oraz zawieranie umów z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (powierzenie realizacji zadań innym podmiotom).

Istotna dla rozstrzygnięcia przedmiotowej kwestii jest również treść art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.), w myśl którego jednostki samorządu terytorialnego mogą udzielać poręczeń i gwarancji, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy. Łączna kwota poręczeń i gwarancji określana jest w uchwale budżetowej.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że w opisanym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanie faktycznym, nie dojdzie do powstania po stronie Spółki przychodu z nieodpłatnego świadczenia. Z opisu sprawy wynika bowiem, że udzielenie poręczenia przez Gminę miało bezpośredni związek z realizacją jej (określonych ustawowo) zadań własnych. Udzielenie poręczenia spłaty kapitału pożyczki służyło realizacji tych zadań. Było to zatem działanie de facto podejmowane w interesie samej Gminy.

Reasumując, w opisanej sytuacji nie znajdzie zastosowanie przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy pdop. Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm., dalej: „ustawa o pdop”), przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest m.in. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (…).

Dla prawidłowej interpretacji powyższego przepisu istotne znaczenie ma wykładnia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń”. Z uwagi na to, że przepisy ustawy o pdop nie zawierają legalnej definicji pojęcia „nieodpłatne świadczenia”, należy przyjąć takie rozumienie tego przepisu, jakie ukształtowało się w orzecznictwie sądowo-administracyjnym. W orzecznictwie tym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym, pojęcie to na gruncie podatkowym, posiada szerszy zakres niż w prawie cywilnym i obejmuje wszelkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

W konsekwencji należy uznać że, co do zasady, udzielenie spółce kapitałowej nieodpłatnego poręczenia przez jej udziałowca bądź akcjonariusza (podmiot powiązany) stanowi dla tej spółki nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o pdop oraz skutkuje powstaniem przychodu z tego tytułu.

Jednakże, jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego, nieodpłatne poręczenie spłaty pożyczki na realizację Projektu zostało Spółce udzielone przez Gminę, w związku z realizacją zadania własnego.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy). Z kolei z art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że dopuszcza się dwa sposoby realizacji zadań gminy, tj. poprzez tworzenie jednostek organizacyjnych oraz zawieranie umów z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (powierzenie realizacji zadań innym podmiotom). Gmina może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach i formach przewidzianych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym). W niniejszej sprawie zastosowanie ma ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. z 2011 r. Nr 45, poz. 236), która w art. 1 ust. 1 i 2 określa zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez te jednostki zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej. Gospodarka komunalna obejmuje w szczególności zadania o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. Ponadto, stosownie do treści art. 2 ww. ustawy, gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego. W myśl art. 9 ust. 1 tej ustawy, jednostki samorządu terytorialnego mogą tworzyć spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, a także mogą przystępować do takich spółek.

Istotna dla rozstrzygnięcia przedmiotowej kwestii jest również treść art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 855 ze zm.), w myśl którego jednostki samorządu terytorialnego mogą udzielać poręczeń i gwarancji, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy. Łączna kwota poręczeń i gwarancji określana jest w uchwale budżetowej.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że w opisanym we wniosku stanie faktycznym, nie dojdzie do powstania po stronie Spółki przychodu z nieodpłatnego świadczenia. Z opisu sprawy wynika bowiem, że udzielenie poręczenia przez Gminę miało bezpośredni związek z realizacją jej (określonych ustawowo) zadań własnych. Udzielenie poręczenia spłaty pożyczki służyło realizacji tych zadań. Było to zatem działanie de facto podejmowane w interesie samej Gminy.

Reasumując, w opisanej sytuacji nie znajdzie zastosowania przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o pdop. Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała