Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-464/08/RM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-09-01
Teza: Czy koszty (wydatki na) najem, wyposażenie i utrzymanie taniego mieszkania będą stanowić koszty uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów podatkowych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; wyposażenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana N. przedstawione we wniosku z dnia 27 maja 2008 r. (data wpływu do tut. Biura – 06 czerwca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wynajem mieszkania spełniającego funkcję mieszkalno – biurową w miejscowości w której nawiązywane są kontakty z kontrahentami oraz wyposażenie ww. mieszkania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 czerwca 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wynajem mieszkania spełniającego funkcję mieszkalno – biurową w miejscowości w której nawiązywane są kontakty z kontrahentami oraz wyposażenie ww. mieszkania.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca rozpoczął sprzedaż (export) towarów do Kolumbii i ma przesłanki znacznego rozwoju sprzedaży. Wymaga to jednak wyjazdów do Bogoty, tak wnioskodawcy jak i jego pracowników. Po rozpoznaniu rynku usług noclegowych okazuje się, że bardziej zasadne jest wynajęcie mieszkania, jego umeblowanie, niż każdorazowe korzystanie z hotelu. Mieszkanie takie spełniałoby również cele biurowe (telefon, fax, komputer i internet), miejsce spotkań z kontrahentami, co stanowi, że koszty byłyby już w perspektywie kilku miesięcy niższe niż koszty hotelu i usług towarzyszących.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty (wydatki na) najem, wyposażenie i utrzymanie taniego (jak w opisie) mieszkania będą stanowić koszty uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów podatkowych?

Zdaniem wnioskodawcy, wydatki te będą stanowić koszty uzyskania przychodu, gdyż są (będą) związane bezpośrednio z osiąganiem przychodów. Mieszkanie nie będzie miało charakteru mieszkalnego związanego z określonymi osobami, lecz będzie spełniać funkcję hotelowo-biurową. Mieszczą się w dyspozycji art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż wydatki jakie wnioskodawca będzie ponosił na wynajem mieszkania oraz wydatki poniesione na zakup wyposażenia do ww. mieszkania, wynajmowanego w innym kraju, w związku ze świadczeniem usług (sprzedaż produktów) oraz nawiązywaniem nowych kontaktów handlowych stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. W złożonym wniosku wnioskodawca wykazał bowiem związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ww. wydatkami jakie będzie ponosił a uzyskiwaniem przychodów z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Co niemniej istotne, wydatki powyższe jako niewskazane w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zostały przez ustawodawcę wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

W związku z opłatami za wynajem mieszkania zwraca się jednak uwagę na konieczność właściwego udokumentowania przedmiotowych wydatków. Zgromadzone dowody nie mogą ograniczać się tylko do faktury wystawionej przez właściciela budynku (lokalu), w którym wnioskodawca wynajął mieszanie, czy też innego dokumentu stwierdzającego wyłącznie wysokość poniesionych z tego tytułu wydatków. Niezbędnym jest również posiadanie dowodów, umożliwiających w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami, a ponadto potwierdzających racjonalność poniesionych wydatków. W odniesieniu natomiast do wydatków poniesionych na zakup wyposażenia zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów warunkowane jest również przez wskazanie istnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi wydatkami, a przychodami z prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej oraz należyte udokumentowanie poniesionych wydatków. O ile spełnione zostaną powyższe warunki wydatki poniesione na zakup składników majątku wskazanych przez wnioskodawcę (telefon, fax, komputer, meble), jeżeli nie zostały zaliczone do środków trwałych, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej. W świetle powyższego stanowisko wnioskodawcy należy uznać za **prawidłowe.** Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.