Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-269/10-5/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-07-02
Teza: Czy zgodna z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest przyjęta przez Spółkę metoda uwzględniania różnic kursowych przy ustalaniu wartości początkowej nabytych lokali?
Słowa kluczowe: kredyt; kurs; kurs-kurs faktycznie zastosowany; kurs-kurs średni NBP; pożyczka; przeliczanie; różnica-różnice kursowe; waluta-kurs walut; waluta-waluta obca; wartość-wartość początkowa; zapłata; zobowiązanie-określenie zobowiązania; środek-środki pieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2010 r. (data wpływu 22.03.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości uwzględnienia różnic kursowych w wartości początkowej nabytych lokali – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 07 czerwca 2010 r. (data wpływu 11.06.2010 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   zastosowania właściwego kursu waluty do przeliczenia ceny nabycia lokali z EUR na PLN,
*   możliwości uwzględnienia różnic kursowych w wartości początkowej nabytych lokali,
*   możliwości uwzględnienia w wartości początkowej nabytych lokali odsetek od kredytów i pożyczek naliczonych do dnia ich przekazania do używania oraz zastosowania właściwego kursu waluty do ich przeliczenia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka rozlicza różnice kursowe metodą podatkową, tj. zgodnie z art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W dniu 13.01.2010 r. Spółka podpisała akt notarialny kupna lokali, które stanowić będą środki trwałe. Cena zakupu: 3.000.000 EUR netto plus podatek VAT według stawki 22%. Kurs średni NBP z dnia poprzedzającego nabycie (12.01.2010 r.) wynosił 4,0814 PLN / EUR. Wydanie lokali nastąpiło 09.02.2010 r. W dniu 24.04.2009 r. podpisana została umowa przedwstępna kupna lokali. Na mocy umowy przedwstępnej, Spółka wpłaciła zaliczkę w wysokości 1.037.000 EUR. Zaliczka ta została zapłacona z zaciągniętej w tym celu pożyczki. Kwota pożyczki została przez pożyczkodawcę przelana bezpośrednio na rachunek bankowy sprzedającego lokale.

Sprzedający otrzymał tę kwotę w dniu 05.05.2009 r. W związku z otrzymaniem zaliczki, sprzedający wystawił Spółce fakturę zaliczkową, przeliczając otrzymaną zaliczkę po kursie NBP z 04.05.2009 r. = 4,3913 PLN / EUR.

W celu sfinansowania pozostałej części ceny zakupu, Spółka w dniu 26.11.2009 r. podpisała z bankiem umowę kredytową.

Zapłata pozostałej części ceny nastąpiła w następujący sposób:

1.  329.000 EUR ze środków własnych Spółki zapłacone w dniu 05.02.2010 r. (rozchód waluty z rachunku walutowego po kursie sprzedaży banku z dnia rozchodu, tj. 4,1268 PLN / EUR); różnica kursowa od własnych środków w walutach obcych, obliczona zgodnie z art. 15a ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wyniosła - 35.700 PLN;
2.  2.294.000 EUR z kredytu bankowego zapłacone w dniu 05.02.2010 r. (przeliczone po kursie sprzedaży banku z dnia zapłaty 4,0520).

Sprzedający otrzymał łączną kwotę 2.623.000 EUR w dniu 08.02.2010 r. i wystawił Spółce fakturę zaliczkową przeliczając otrzymane środki według kursu średniego NBP z 05.02.2010 r., tj. 4,0921 PLN / EUR.

W dniu 09.02.2010 r. nastąpiło protokolarne przekazanie lokali. Sprzedający nie wystawił końcowej faktury VAT, gdyż cała cena sprzedaży została rozliczona i zafakturowana w formie zaliczek.

Spółka uwzględniła różnice kursowe w cenie zakupu lokali w następujący sposób:


|  | Składowe ceny zakupu | Obliczenie różnic kursowych | Cena zakupu 
| 1. | Zakup lokali – akt notarialny z 13.01.2010 r. 3.000.000 EUR * 4,0814 |  | 12.244.200 PLN 
| 2. | Zaliczka zapłacona 5.05.2009 r. z pożyczki 850.000 EUR * 4,3913 = 3.732.605 PLN | A. 850.000 EUR * 4,3913 = 3.732.605 PLN B. 850.000 EUR * 4,0814 = 3.469.190 PLN Różnica kursowa (A - B) = 263.415 PLN | + 263.415 PLN 
| 3. | Zaliczka zapłacona 5.02.2010 r. ze środków własnych 329.000 EUR * 4,1268 = 1.357.717 PLN | A. 329.000 EUR * 4,1268 = 1.357.717 PLN B. 329.000 EUR * 4,0814 = 1.342.780 PLN Różnica kursowa (A - B) = 14.936 PLN | + 14.937 PLN 
| 4. | Zaliczka zapłacona 5.02.2010 r. z kredytu bankowego 2.294.000 EUR * 4,0520 = 9.295.288 PLN | A. 2.294.000 EUR * 4,0520 = 9.295.288 PLN B. 2.294.000 EUR * 4,0814 = 9.362.731 PLN Różnica kursowa (A - B) = - 67.443 PLN | - 67.444 PLN 
| 5. | Różnice kursowe od środków własnych |  | - 35.700 PLN 
|  | Razem skorygowana cena zakupu: | (1 + 2 + 3 + 4 + 5) | 12.419.408 PLN 


Dodatkowo Spółka zwiększyła ustaloną w powyższy sposób cenę zakupu o odsetki naliczone do dnia przyjęcia środków trwałych do użytkowania. Odsetki zostały przeliczone po kursie średnim NBP z dnia poprzedzającego.

W piśmie uzupełniającym z dnia 07 czerwca 2010 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca wskazał, iż:

1.  Zaliczka w wysokości 1.037.000 EUR oraz dokonana w dniu 5.02.2010 r. zapłata pozostałej części ceny w wysokości 329.000 EUR oraz 2.294.000 EUR, stanowią kwotę brutto tych kosztów.
2.  Pożyczka zaciągnięta została w EUR, natomiast kredyt częściowo w EUR, częściowo w PLN, ale uruchomienie kredytu nastąpiło wyłącznie w EUR.
3.  Spłata pożyczki nastąpi w EUR, natomiast spłata kredytu nastąpi częściowo w EUR, częściowo w PLN.
4.  Kwota pożyczki oraz kredytu bankowego, przeznaczona na zakup lokali, przekazana została przez pożyczkodawcę oraz kredytodawcę bezpośrednio na rachunek bankowy sprzedającego ww. lokale.
5.  Zakupione przez Spółkę lokale wprowadzone zostały do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w dniu 10.02.2010 r.
6.  Oddanie ww. lokali do używania i przyjęcie ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nastąpiło przed rozpoczęciem spłaty pożyczki i kredytu bankowego.
7.  329.000 EUR – zapłata ze środków własnych po kursie sprzedaży banku; 2.294.000 EUR – zapłata kredytem bankowym po kursie wynegocjowanym (kurs negocjowany dotyczył transzy zaciągniętej w PLN a płaconej na rachunek sprzedającego w EUR). Ten sam kurs zastosowano do pozostałej części uruchomionego kredytu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy zgodna z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest przyjęta przez Spółkę metoda przeliczenia ceny nabycia lokali z EUR na PLN, polegająca na zastosowaniu kursu średniego NBP ogłoszonego w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień nabycia własności tych lokali?
2.  Czy zgodna z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest przyjęta przez Spółkę metoda uwzględniania różnic kursowych przy ustalaniu wartości początkowej nabytych lokali?
3.  Czy Spółka prawidłowo doliczyła do wartości początkowej środka trwałego naliczone do dnia przekazania środka do użytkowania odsetki od kredytów i pożyczek? Czy zastosowała do ich przeliczenia prawidłowy kurs?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź w zakresie pytania nr 2. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB3/423-269/10-4/EK, wydaną w dniu 02 lipca 2010 r., natomiast w zakresie pytania nr 3 – interpretacją indywidualną nr ILPB3/423-269/10-6/EK, wydaną w dniu 02 lipca 2010 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, za cenę nabycia, uważa się kwotę należną zbywcy (art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Przepisy nie stanowią wprost, w jaki sposób przeliczać koszty poniesione w walutach obcych przy ustalaniu wartości początkowej środków trwałych.

W komentarzach natomiast poleca się odpowiednie zastosowanie ogólnych reguł, dotyczących kosztów:

*   „Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu” (art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych);
*   „Za dzień poniesienia kosztu uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku)”.

Odpowiednie zastosowanie tych przepisów oznacza, że przeliczenie ceny na PLN jest uzależnione od daty ujęcia ceny nabycia środka trwałego w księgach rachunkowych.

Ponadto, zgodnie z art. 16g ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, cenę nabycia koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego. Spółka uważa, że przeliczenie ceny nabycia lokali na PLN dokonane przez Nią w opisany we wniosku sposób jest zgodne z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Do przeliczenia wynikającej z umowy i wyrażonej w EUR ceny nabycia, Spółka prawidłowo przyjęła kurs średni NBP, ogłoszony w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym nabycie własności lokali. Spółka nie dysponowała bowiem fakturą dokumentującą cenę nabycia lokali, na podstawie której możliwe byłoby ujęcie nabycia w księgach rachunkowych (faktury wystawione przez sprzedającego dokumentowały przekazywane mu zaliczki).

Ustalona w ten sposób cena nabycia została następnie skorygowana, stosownie do art. 16g ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych o:

1.  różnice kursowe, wynikające z porównania ceny przeliczonej według kursu średniego NBP z wartością uiszczonych zaliczek, przeliczonych według kursów obowiązujących w dacie zapłaty tych zaliczek, zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
2.  różnicę kursową od własnych środków w walucie obcej, obliczoną zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie, w jakim zapłaty dokonano ze środków własnych Spółki.

W zakresie zapłaty dokonanej bezpośrednio przez pożyczkodawcę oraz bank udzielający kredytu różnice kursowe od własnych środków pieniężnych w walucie obcej nie powstały.

W związku z tymi dwoma płatnościami, nie powstały różnice kursowe od własnych środków pieniężnych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 3 i art. 15a ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ustalona cena nabycia została powiększona o odsetki naliczone do dnia przyjęcia środka trwałego do używania, stosowanie do art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ponieważ nie wystąpił kurs „zastosowany” przyjęto kurs średni NBP z dnia poprzedzającego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie pytania nr 2 uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Natomiast, za cenę nabycia uważa się, zgodnie z art. 16g ust. 3 tej ustawy, kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Ponadto, zgodnie z treścią art. 16g ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, (\`(...)\`), koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Jak stanowi art. 9b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1.  art. 15a, albo
2.  przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka przyjęła metodę rozliczania różnic kursowych opartą na ustawie podatkowej – wskazaną w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stosownie zatem do art. 15a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Na podstawie art. 15a ust. 2 ww. ustawy, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5,
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni,
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Z kolei, w myśl art. 15a ust. 3 powołanej ustawy, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5,
4.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni,
5.  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Powołane powyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wyraźnie określają sytuacje, kiedy powstają różnice kursowe mające wpływ na wysokość podstawy opodatkowania, a mianowicie:

*   gdy wartość przychodu należnego w walucie obcej w dniu jego powstania dla celów podatkowych jest inna niż jego wartość w dniu faktycznego otrzymania;
*   gdy wartość kosztu podatkowego w walucie obcej w dniu jego zarachowania jest inna niż jego wartość w dniu zapłaty;
*   wartość środków (wartości pieniężnych) w walucie obcej w dniu ich nabycia (wpływu na rachunek bankowy) jest inna niż ich wartość w dniu ich wypływu z tego rachunku;
*   wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego (jej) udzielenia jest inna niż jego (jej) wartość w dniu zwrotu;
*   wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego (jej) otrzymania jest inna niż jego (jej) wartość w dniu spłaty.

Przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu (art. 15a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Za koszt poniesiony, o którym mowa w powołanych przepisach, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku). Dniem zapłaty jest natomiast dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności (art. 15a ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W świetle powyższego, do określenia różnic kursowych w odniesieniu do wartości wymienionych w art. 15a ust. 2 pkt 1 i 2, oraz ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy porównać wartość przeliczoną z zastosowaniem określonego wyżej kursu średniego NBP do wartości przeliczonej według kursu faktycznie zastosowanego z odpowiednich dni wymienionych w cytowanym przepisie. Natomiast, w stosunku do wartości wymienionych w art. 15a ust. 2 pkt 3 - 5 i art. 15a ust. 3 pkt 3 - 5 ww. ustawy, aby ustalić różnice kursowe – należy porównać wartość przeliczoną z zastosowaniem kursu faktycznie zastosowanego z tych dni.

Analiza przepisów art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych prowadzi do wniosku, że do określenia wartości podatkowych różnic kursowych należy przyjmować kurs faktycznie zastosowany z odpowiednich dni. Dopiero, jeżeli nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, przyjmuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień (art. 15a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty. W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski (art. 15a ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W przedmiocie sprawy, wskazać należy na następujące kategorie różnic kursowych:

1.  Różnice kursowe związane z wartością poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej a wartością tego kosztu w dniu zapłaty – art. 15a ust. 2 pkt 2 oraz art. 15a ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
2.  Różnice kursowe od posiadanych w walucie obcej własnych środków pieniężnych z tytułu obrotu tych środków – art. 15a ust. 2 pkt 3 oraz art. 15a ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w przypadku zaliczki zapłaconej przez Spółkę w dniu 05.05.2009 r. z zaciągniętej pożyczki, dodatnie / ujemne różnice kursowe powstały, jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski była wyższa / niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia, przy czym, jeżeli nie było możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, Spółka winna była zastosować kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

W przypadku zaliczki zapłaconej przez Spółkę w dniu 05.02.2010 r. ze środków własnych zgromadzonych na rachunku walutowym, dodatnie / ujemne różnice kursowe powstały, jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski była wyższa / niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia, tj. kursu sprzedaży banku, z którego usług Spółka korzystała.

W odniesieniu do zaliczki zapłaconej przez Spółkę w dniu 05.02.2010 r. z kredytu bankowego, dodatnie / ujemne różnice kursowe powstały, jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski była wyższa / niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia, tj. kursu wynegocjowanego z bankiem.

Różnice kursowe, mające wpływ na cenę nabycia przedmiotowych lokali, powstały również w sytuacji, gdy wartość środków (wartości pieniężnych) w walucie obcej w dniu ich nabycia (wpływu na rachunek bankowy) była inna niż ich wartość w dniu ich wypływu z tego rachunku. Zatem, dodatnie / ujemne różnice kursowe powstały, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu była niższa / wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5. Jednoczenie nadmienić należy, iż kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, podatnicy wyznaczają według przyjętej metody stosowanej w rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego (art. 15a ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

W tym miejscu należy również wskazać, iż w zakresie zapłaty dokonanej przez pożyczkodawcę i kredytodawcę bezpośrednio na rachunek bankowy sprzedającego ww. lokale, różnice kursowe od własnych środków pieniężnych nie powstały.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż ww. różnice kursowe związane są ze zdarzeniami zaistniałymi w dniu 05.05.2009 r. oraz 05.02.2010 r., tj. przed dniem wprowadzenia nabytych lokali do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (10.02.2010 r.).

W świetle powyższego, ustalone zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 oraz art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych różnice kursowe winny korygować cenę nabycia przedmiotowych lokali.

Jednocześnie wskazać należy, iż tut. Organ wydając niniejszą interpretację indywidualną uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe ze względu na fakt, iż zgodnie z treścią powołanego wcześniej art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, (\`(...)\`), pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. (\`(...)\`). Tym samym, dla ustalenia wysokości różnic kursowych korygujących cenę nabycia przedmiotowych lokali – kwota odpowiadająca zaliczce zapłaconej przez Spółkę ze środków własnych oraz kredytu bankowego winna stanowić kwotę netto tych kosztów.

Końcowo nadmienić należy, iż tut. Organ nie może potwierdzić prawidłowości przedstawionego we wniosku przykładu liczbowego, bowiem zasady arytmetycznego wyliczania, w tym przypadku wartości ceny zakupu, różnic kursowych oraz skorygowanej ceny zakupu, nie podlegają interpretacji indywidualnej. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), interpretacji indywidualnej podlegają przepisy prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.