Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-47/10/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-04-15
Teza: opodatkowanie nabycia samolotu ultralekkiego od kontrahenta z Czech
Słowa kluczowe: nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; samolot
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 stycznia 2010 r. (data wpływu 22 stycznia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 marca 2010 r. (data wpływu 25 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania nabycia samolotu ultralekkiego od kontrahenta z Czech **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania nabycia samolotu ultralekkiego od kontrahenta z Czech.

Pismem z dnia 9 marca 2010 r. znak IBPP3/443-47/10/IK Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia ww. wniosku. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 18 marca 2010 r. (data wpływu 25 marca 2010 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W miesiącu wrześniu 2009 r. Wnioskodawca zakupił u czeskiego producenta samolot ultralekki o maksymalnej masie startowej do 472,5 kg, który jest używany jako środek transportu (jest środkiem trwałym firmy). Spółka świadczy usługi budowlano – melioracyjne na terenie całego kraju. Są to usługi specjalistyczne, wymagające odpowiedniego sprzętu i odpowiednio wykwalifikowanej siły roboczej, np. wbijanie ścianek szczelnych, grodzic, pali, przebudowy rurociągów, odwadniania terenów, budowa kanalizacji i sieci wodociągowych. W zeszłym roku Wnioskodawca rozpoczął usługi na terenie X. W związku z potrzebą szybkiego przemieszczania się właściciela firmy, którzy pełnią jednocześnie role kierowników budowy i osób decyzyjnych zakupiono samolot. Jeden ze wspólników - właściciel firmy posiada licencję pilota i tym samym dotarcie do położonych nawet najdalej inwestycji nie stanowi problemu.

Wnioskodawca w tamtym czasie (zakupu samolotu jak i również obecnie) wykonywał kilkanaście usług na terenie ww. województw i użytkowanie samolotu do celów działalności gospodarczej znacznie usprawniło logistykę firmy. Przykładowo nastąpiła awaria rurociągu, która wymagała szybkiego podjęcia decyzji, a przede wszystkim obecności osoby decyzyjnej i jednocześnie w tym samym czasie trzeba było stawić się na odbiór protokołu zdawczego w województwie opolskim. Samolotem Wnioskodawca transportuje również małe maszyny, co znacznie obniża koszty transportu

Dostawca z Czech jest podatnikiem podatku od wartości dodanej, więc zakup samolotu stanowił nabycie wewnątrzwspólnotowe towarów. Wartość zakupu to 89 000 Euro. Przedmiotowy samolot mieści się w grupie PKWiU 35.30.32 - 00.00. „Samoloty i inne statki powietrzne o masie własnej mniejszej bądź równej 2.000 kg, gdzie indziej niesklasyfikowane”. Masa samolotu to 307 kg. Nie podlega on rejestracji w rejestrze cywilnych statków powietrznych (rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 kwietnia 2005 r. w sprawie wyłączenia niektórych przepisów ustawy prawo lotnicze do niektórych rodzajów statków powietrznych oraz określenia warunków i wymagań dotyczących używania tych statków (Dz. U. Nr 107, poz. 904) oraz załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 1592/2002/WE z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (Dz. Urz. WE L 204), a jedynie podlega wpisowi do ewidencji statków powietrznych. Samolot jest używany tylko na terytorium kraju.

Zdaniem Wnioskodawcy z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego tego samolotu nie powstanie obowiązek podatkowy VAT. Przepis art. 103 ust. 4 ustawy o VAT nie ma zastosowania do wyżej opisanego zakupu, gdyż nabyty samolot z uwagi na maksymalną masę startową do 472,5 kg nie odpowiada wymogom przewidzianym w tym artykule ustawy dla nowych i innych środków transportu. Z postanowień art. 2 pkt 10 lit. c ustawy o VAT wynika, że nowym środkiem transportu są przeznaczone do transportu osób lub towarów statki powietrzne wymienione w poz. 11-14 zał. nr 1 ustawy, o maksymalnej masie startowej większej niż 1 550 kg jeżeli były używane nie dłużej niż 40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące (…). Więc ze względu na masę startową do 472,5 kg zakupiony przez firmę Wnioskodawcy samolot nie spełnia powyższej definicji nowego środka transportu. Z tej samej przyczyny nie może być uznany za inny w rozumieniu, o którym mowa wyżej. Ponadto dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w art. 2 ust. 2 lit. a precyzuje pojęcie „środka transportu” w rozumieniu ust. 1 lit. b określającego obowiązek podatkowy w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia. Zgodnie z tym przepisem środkami transportu są „statki powietrzne, których masa startowa przekracza 1.550 kg, z wyjątkiem statków powietrznych używanych przez linie lotnicze zajmujące się głównie odpłatnym przewozem na trasach międzynarodowych”. Więc w świetle tych przepisów, samolot o masie startowej 472,5 kg nie może być uznany za „inny środek transportu” co oznacza, że do jego nabycia nie ma zastosowania art. 103 ust. 3 i 4 ustawy o VAT.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że jest zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny” i od dnia 1 stycznia 1999 r. do nadal składa deklaracje miesięczne VAT-7.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy do nabycia wewnatrzwspólnotowego samolotu ultralekkiego ma zastosowanie art. 103 ust. 4 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego samolotu ultralekkiego na potrzeby działalności firmy nie ma obowiązku zapłaty podatku VAT na podstawie art. 103 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego tego samolotu nie powstanie obowiązek podatkowy VAT. Przepis art. 103 ust. 4 ustawy o VAT nie ma zastosowania do wyżej opisanego zakupu, gdyż nabyty samolot z uwagi na maksymalną masę startową do 472,5 kg nie odpowiada wymogom przewidzianym w tym artykule ustawy dla nowych i innych środków transportu. Z postanowień art. 2 pkt 10 lit. c ustawy o VAT wynika, że nowym środkiem transportu są przeznaczone do transportu osób lub towarów statki powietrzne wymienione w poz. 11-14 zał. Nr 1 ustawy, o maksymalnej masie startowej większej niż 1.550 kg, jeżeli były używane nie dłużej niż 40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące (..) Więc ze względu na masę startową do 472,5 kg zakupiony przez Wnioskodawcę samolot nie spełnia powyższej definicji nowego środka transportu. Z tej samej przyczyny nie może być uznany za inny środek transportu, w rozumieniu, o którym mowa powyżej. Ponadto dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w art. 2 ust. 2 lit. a precyzuje pojęcie „środka transportu” w rozumieniu ust. 1 lit. b określającego obowiązek podatkowy w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia. Zgodnie z tym przepisem środkami transportu są „statki powietrzne, których masa startowa przekracza 1.550 kg, z wyjątkiem statków powietrznych używanych przez linie lotnicze zajmujące się głównie odpłatnym przewozem na trasach międzynarodowych”. Więc w świetle tych przepisów, samolot o masie startowej 472,5 kg nie może być uznany za „inny środek transportu” co oznacza, że do jego nabycia nie ma zastosowania art. 103 ust. 3 i 4 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

W myśl art. 9 ust. 1 ww. ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w ww. art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. a i pkt 2 ustawy o VAT, przepis ust. 1 ww. artykułu stosuje się pod warunkiem, że nabywcą towarów jest podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika, natomiast dokonujący dostawy jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a (tj. czynny podatnik podatku od towarów i usług lub podatnik podatku od wartości dodanej).

Ponadto art. 20 ust. 5 ww. ustawy stanowi, że w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

Z ust. 6 ww. artykułu wynika, że w przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Zatem obowiązek podatkowy w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, chyba że przed tym dniem unijny podatnik VAT, będący dostawcą nabywanych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wystawił fakturę, bo wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia tej faktury.

Z opisanego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że jako zarejestrowany podatnik VAT czynny, składający deklaracje miesięczne VAT-7, zakupił u czeskiego producenta (podatnika podatku od wartości dodanej) samolot ultralekki o maksymalnej masie startowej do 472,5 kg, który jest używany jako środek transportu (środek trwały firmy).

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca niewątpliwie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru. Jednakże kwestia będąca przedmiotem wniosku sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy do wewnątrzwspólnotowe nabycia opisanego samolotu ultralekkiego mają zastosowanie przepisy art. 103 ust. 4 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 103 ust. 3 i 4 cyt. ustawy w przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 9 i 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju.

Powyższy przepis art. 103 ust. 4 skracający termin zapłaty podatku w stosunku do terminu wynikającego z zasad ogólnych, ma zastosowanie do wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych lub innych środków transportu. Na potrzeby podatku VAT nowe środki transportu zostały zdefiniowane w art. 2 pkt 10 ustawy o VAT. Natomiast przez inne środki transportu, o których mowa w art. 103 ust, 4 należy rozumieć środki transportu tożsame z nowymi, jednak nie spełniające warunku uznania ich za nowe środki transportu w postaci przebiegu lub okresu który upłynął od dopuszczenia ich do użytku.

W analizowanym przypadku mamy do czynienia z wewnątrzwspólnotowym nabyciem od czeskiego producenta samolotu ultralekkiego o maksymalnej masie startowej do 472,5 kg, mieszczącego się w grupowaniu PKWiU 35.30.32-00.00 „Samoloty i inne statki powietrzne o masie własnej mniejszej lub równej 2000 kg, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

Z postanowień art. 2 pkt 10 lit. c ustawy o VAT wynika, że nowym środkiem transportu są przeznaczone do transportu osób lub towarów statki powietrzne wymienione w poz. 11-14 załącznika nr 1 do ustawy, o maksymalnej masie startowej większej niż 1.550 kilogramów, jeżeli były używane nie dłużej niż 40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem statków powietrznych, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 6; za moment dopuszczenia do użytku statku powietrznego uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.

Zatem dla uznania statków powietrznych za nowe środki transportu konieczne jest spełnienie warunków dotyczących rozmiaru (masy) statku oraz okresu używania.

Nowymi środkami transportu są tylko te statki powietrzne, których masa startowa przekracza 1.550 kg. Jednocześnie statki te powinny być używane nie dłużej niż 40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące.

Zakupiony przez Wnioskodawcę samolot z uwagi na masę startową do 472,5 kg nie spełnia definicji nowego środka transportu. I z tej samej przyczyny nie może być też uznany za inny środek transportu.

W związku powyższym do nabycia wewnątrzwspólnotowego samolotu ultralekkiego o masie startowej do 472,5 kg nie będzie miał zastosowania art. 103 ust. 4 ustawy o VAT.

Ponadto należy zaznaczyć, iż nabycie przez Wnioskodawcę ultralekkiego samolotu od podatnika podatku od wartości dodanej z innego państwa członkowskiego jest uważane za wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru i Wnioskodawca ma obowiązek opodatkowania dokonanego zakupu na zasadach dotyczących obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, wynikających z art. 20 ust. 5. Wnioskodawca winien jest rozliczyć należny podatek VAT w składanej deklaracji podatkowej VAT-7 za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru w postaci opisanego we wniosku samolotu ultralekkiego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego samolotu ultralekkiego na potrzeby działalności firmy nie ma obowiązku zapłaty podatku VAT na podstawie art. 103 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, należało uznać za prawidłowe. Jednakże podkreślić należy, iż Wnioskodawca zobowiązany jest do rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 w powiązaniu z art. 20 ust. 5-6 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.