Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.803.2020.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-16
Teza: Skutki podatkowe hodowli królików ras mięsnych oraz sprzedaży jaj.
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza; działy specjalne produkcji rolnej; hodowla; hodowla-hodowla (chów) zwierząt; mięso
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2020 r. (data wpływu 17 listopada 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych hodowli królików ras mięsnych oraz sprzedaży jaj – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych hodowli królików ras mięsnych oraz sprzedaży jaj.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest rolnikiem, posiada niewielkie gospodarstwo rolne o powierzchni (\`(...)\`) ha ((…) ha przeliczeniowych). Wnioskodawca jest objęty ubezpieczeniem w KRUS. Wnioskodawca opłaca podatek rolny. Nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników na umowę o pracę, zlecenie itp.

W gospodarstwie Wnioskodawca hoduje kury ((…) sztuk niosek) i pozyskuje jaja konsumpcyjne. Hoduje również króliki mięsne na rzeź (docelowo zamierza hodować (…) matek króliczych).

Wnioskodawca zgłosił do Inspekcji Weterynaryjnej zamiar prowadzenia sprzedaży bezpośredniej produktów pochodzenia zwierzęcego ze swojego gospodarstwa rolnego: tj. pozyskanie i sprzedaż jaj konsumpcyjnych kurzych oraz chów królików z przeznaczeniem na ubój i sprzedaż tuszek króliczych świeżych. Dzięki temu nadwyżkę ponad to, co Wnioskodawca sam zużywa w swoim gospodarstwie domowym sprzedaje bezpośrednio ze swego gospodarstwa rolnego klientom końcowym. Wnioskodawca prowadzi odpowiednią ewidencję sprzedaży bezpośredniej, która jest wymagana przez Inspekcję Weterynaryjną, jest w niej kolejny numer, data sprzedaży, przychód, przychód narastająco, ilość sprzedanych produktów. Przewidywana przez Wnioskodawcę wielkość sprzedaży jaj tygodniowo to około 420 sztuk, a tuszek króliczych około 5 sztuk tygodniowo.

Wnioskodawca zaznacza, że króliki nie są hodowane dla celów futerkowych. Króliki z własnego chowu, których okres biologicznego wzrostu jest znacznie dłuższy niż 2 miesiące, są ubijane przez niego w gospodarstwie, oskórowane, wypatroszone, umyte, schłodzone i sprzedawane są tuszki królicze świeże klientom końcowym. Nie jest prowadzony rozbiór i klasyfikacja mięsa. Wnioskodawca nie będzie przetwarzał pozyskiwanego mięsa króliczego, będą sprzedawane tylko tuszki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prowadzona przez Wnioskodawcę sprzedaż bezpośrednia jaj oraz świeżych tuszek króliczych z gospodarstwa rolnego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy Wnioskodawca powinien prowadzić ewidencję sprzedaży do celów podatkowych, dokonać zgłoszenia do urzędu skarbowego i opłacać podatek dochodowy od osób fizycznych, czy też jest to nadal działalność rolnicza objęta podatkiem rolnym?

Zdaniem Wnioskodawcy zarówno w przypadku sprzedaży jaj konsumpcyjnych, jak również tuszek króliczych, sprzedaż tych produktów nieprzetworzonych pochodzących z jego gospodarstwa rolnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie ma konieczności prowadzenia ewidencji sprzedaży dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, ani opłacania podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca jako rolnik jest objęty podatkiem rolnym, dokonuje sprzedaży nieprzetworzonych produktów ze swojego gospodarstwa, tj. jaj konsumpcyjnych i świeżych tuszek króliczych. Jeżeli chodzi o króliki, nie będzie prowadzony rozbiór mięsa, tylko królik będzie ubijany, oskórowany, tuszka umyta, schłodzona i sprzedawana w takiej formie (klient z miasta nie ubije sobie sam takiego królika, nie ma nawet do tego warunków, które spełnia Wnioskodawca w swoim gospodarstwie, zgodnie z zaleceniami weterynaryjnymi) - taka sprzedaż w jego ocenie nie podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych.

Według art. 2 ust. 1 pkt 1 przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z art. 2 ust. 2-4 działalnością rolniczą jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

\- licząc od dnia nabycia.

Przychodami z działów specjalnych produkcji rolnej natomiast są przychody z upraw w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, upraw grzybów i ich grzybni, upraw roślin in vitro, fermowej hodowli i chowu drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarni drobiu, hodowli i chowu zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowli dżdżownic, hodowli entomofagów, hodowli jedwabników, prowadzenia pasiek oraz hodowli i chowu innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Nie stanowią natomiast działów specjalnych produkcji rolnej hodowle w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż bezpośrednia w polskim porządku prawnym oznacza, zgodnie z definicją określoną w art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2019 r., poz. 824 ze zm.), działalność, o której mowa w art. 1 ust. 3 lit. c-e rozporządzenia nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29.04.2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. UE. L. z 2004 r. Nr 139, str. 55, z późn. zm.), tj. m.in. bezpośrednie dostawy dokonywane przez producenta małych ilości surowców do konsumenta końcowego lub lokalnego zakładu detalicznego bezpośrednio zaopatrującego konsumenta końcowego oraz bezpośrednie dostawy dokonywane przez producenta, małych ilości mięsa z drobiu lub zajęczaków poddanych ubojowi w gospodarstwie rolnym, do konsumenta końcowego lub lokalnego zakładu detalicznego, bezpośrednio dostarczającego przedmiotowe mięso w formie mięsa świeżego konsumentowi końcowemu, jak również dostawy małej ilości zwierzyny łownej lub mięsa zwierząt łownych bezpośrednio do konsumenta końcowego lub lokalnego zakładu detalicznego bezpośrednio zaopatrującego konsumenta końcowego, dokonywane przez myśliwych (koła łowieckie).

Prowadzenie sprzedaży bezpośredniej produktów pochodzenia zwierzęcego regulowane jest rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 września 2015 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do sprzedaży bezpośredniej (Dz. U. poz. 1703).

Ww. rozporządzenie określa wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do sprzedaży bezpośredniej, wielkość, zakres i obszar produkcji produktów oraz wymagania weterynaryjne dla miejsc prowadzenia takiej sprzedaży. Procedura rejestracji podmiotów oraz obowiązki podmiotów dotyczące powiadomienia lekarza weterynarii zostały określone w art. 19 i 21 ww. ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 824 ze zm.).

Sprzedaż bezpośrednia dotyczy wyłącznie nieprzetworzonych produktów pochodzenia zwierzęcego wyprodukowanych przez podmiot prowadzący działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do sprzedaży bezpośredniej (z własnych surowców lub pozyskane od własnych zwierząt) - takich jak: tusze lub podroby pozyskane z drobiu i zajęczaków poddanych ubojowi w gospodarstwie rolnym podmiotu, tusze i podroby zwierzyny łownej pozyskane przez koło łowieckie Polskiego Związku Łowieckiego, produkty rybołówstwa, żywe ślimaki lądowe, mleko surowe, siara pozyskana w gospodarstwie produkcji mleka, surowa śmietana, jaja pozyskane od drobiu lub ptaków bezgrzebieniowych, produkty pszczele nieprzetworzone.

Nie należy mylić tak zdefiniowanej sprzedaży bezpośredniej ze sprzedażą konsumentom końcowym żywności w ramach działalności określonej w prawie unijnym jako handel detaliczny. Pojęcie „handel detaliczny” jest pojęciem szerszym od pojęcia „sprzedaży bezpośredniej”, ponieważ dotyczy każdego rodzaju żywności, tj. pochodzenia zwierzęcego i niezwierzęcego, nieprzetworzonej i przetworzonej. W ramach handlu detalicznego możliwa jest produkcja, w tym przetwarzanie żywności, np. produkcja serów, masła, jogurtów, wędlin, wędzonych ryb, dżemów, marynat, pieczywa (co nie jest możliwe w przypadku ww. sprzedaży bezpośredniej) i jej sprzedaż wyłącznie konsumentom końcowym, np. w gospodarstwie lub na targu. Sprzedaż bezpośrednia jest jedną z form prowadzenia działalności w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy jest takie, że jest objęty podatkiem rolnym z tytułu posiadania i prowadzenia gospodarstwa rolnego oraz dokonuje sprzedaży bezpośredniej wyłącznie nieprzetworzonych produktów ze swojego gospodarstwa rolnego, tj. jaj konsumpcyjnych od (…) kur niosek i świeżych tuszek króliczych od królików z własnego chowu (docelowo (…) matek króliczych), poddanych ubojowi w swoim gospodarstwie, nie przetworzonych w żaden inny sposób - których sprzedaż w jego ocenie nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wyżej wymieniona hodowla nie podlega również pod działy specjalne produkcji rolnej, ponieważ Wnioskodawca nie przekracza limitów wymienionych w załączniku nr 2 do ww. ustawy - ma (…) kur niosek i będzie miał docelowo (…) matek króliczych, ale nie z przeznaczeniem na futro (które jest w jego przypadku odpadem poubojowym) tylko hodowanych na mięso, a to nie stanowi działów specjalnych produkcji rolnej.

Zarówno w przypadku sprzedaży jaj, jak również świeżych tuszek króliczych Wnioskodawca uważa, że sprzedaż tych produktów z jego gospodarstwa rolnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie ma konieczności prowadzenia ewidencji sprzedaży dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, ani zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Jest to działalność rolnicza, objęta podatkiem rolnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.): przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

\- licząc od dnia nabycia.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie określa, co dla celów opodatkowania tym podatkiem, rozumie się pod pojęciem działalności rolniczej. Przy czym przepisów ww. ustawy nie stosuje się (co do zasady) do przychodów uzyskiwanych z tej działalności. Zauważyć przy tym należy, że wyliczenie dokonane w ww. art. 2 ust. 2 cyt. ustawy, ma charakter wyczerpujący.

Działami specjalnymi produkcji rolnej, w myśl art. 2 ust. 3 ww. ustawy są natomiast uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Ponadto, jak wynika z przepisu art. 2 ust. 3a cytowanej wyżej ustawy: nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Zatem, uprawa określonych roślin, hodowla lub chów zwierząt stanowi dział specjalny produkcji rolnej, o ile ich rozmiary przekraczają wielkości określone w ww. załączniku nr 2. Informacje zawarte w wyżej wymienionym załączniku nr 2 mają znaczenie w zakresie oceny, czy danego rodzaju działalność ma charakter działów specjalnych produkcji rolnej. Jeżeli dany rodzaj uprawy, czy też chów lub hodowla określonego gatunku zwierząt nie jest wymieniona w treści załącznika, to należy uznać, że ta uprawa, hodowla, czy też chów jest działalnością rolniczą, nie będącą działem specjalnym produkcji rolnej. W konsekwencji, do przychodów z tej działalności nie znajdują zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Załącznik nr 2, tj. Tabela rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego, określa jakie uprawy, hodowla i chów zwierząt z uwagi na ich rozmiary stanowią działy specjalne produkcji rolnej. Z wyjaśnień do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że tabela z załącznikiem nr 2 jest obecnie publikowana przez Ministra Finansów w drodze rozporządzenia.

Wskazać należy, że od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. rozmiary norm szacunkowych zostały określone na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2019 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 2420).

Natomiast od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. rozmiary norm szacunkowych zostały określone na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 25 listopada 2020 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2218).

Informacje zawarte w załączniku nr 2 mają znaczenie w dziedzinie oceny, czy danego rodzaju działalność ma charakter działów specjalnych produkcji rolnej. Jeżeli dany rodzaj uprawy czy też chów lub hodowla określonego gatunku zwierząt nie jest wymieniona w treści załącznika, to należy uznać, że ta uprawa, hodowla czy też chów jest działalnością rolniczą, nie będącą działem specjalnym produkcji rolnej. W konsekwencji do przychodów z tej działalności nie znajdują zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest rolnikiem i posiada gospodarstwo rolne oraz nie prowadzi działalności gospodarczej. Nie zatrudnia pracowników na umowę o pracę, zlecenie itp. W swoim gospodarstwie hoduje kury i króliki mięsne.

W załączniku nr 2 do ustawy podatkowej „Tabeli rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego” (obowiązującym zarówno w 2020 r. jaki i w 2021 r.) wymieniono m.in. pod poz. 8 zwierzęta futerkowe lit. f - króliki powyżej 50 sztuk samic stada podstawowego.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że dla potrzeb opodatkowania istotny jest cel jakiemu ma służyć hodowla królików. Jako przychody z działalności rolniczej w ramach działów specjalnych produkcji rolnej wymienia się króliki w ramach zwierząt futerkowych.

Zatem mając na uwadze cytowane wyżej przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony zaistniały stan faktyczny należy stwierdzić, że prowadzona w gospodarstwie rolnym hodowla królików ras mięsnych, nie stanowi działów specjalnych produkcji rolnej lecz jest działalnością rolniczą, z której przychody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca hoduje również kury ((…) sztuk niosek) i pozyskuje jaja konsumpcyjne, które sprzedaje.

Natomiast pod poz. 6 lit. f załącznika nr 2 do ustawy wymieniono drób nieśny powyżej 80 szt., kury (produkcja jaj konsumpcyjnych).

Zatem w związku z tym, że Wnioskodawca zajmuje się produkcją jaj konsumpcyjnych w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – produkcja ta stanowi działalność rolniczą, z której przychody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Zatem z uwagi na fakt, że Wnioskodawca prowadzi działalność rolniczą, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży dla celów tego podatku nie musi też zgłaszać tej działalności w urzędzie skarbowym, ani nie musi opłacać podatku dochodowego od osób fizycznych.

Reasumując - przychody z prowadzonej przez Wnioskodawcę sprzedaży jaj w związku z hodowlą kur w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz świeżych tuszek króliczych (ras mięsnych) stanowią przychody z działalności rolniczej, do których nie stosuje się przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca prowadząc ww. działalność rolniczą, nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, nie musi zgłaszać tej działalności w urzędzie skarbowym, nie musi też opłacać podatku dochodowego od osób fizycznych z ww. tytułu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.