Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-1171a/13/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-02-11
Teza: Czy refundacja częściowa (367 zł 85 gr) składek na ubezpieczenie społeczne stanowi przychód z działalności gospodarczej (kol. 8 PKPiR)?
Słowa kluczowe: księgi-księgi przychodów i rozchodów; przychód; refundacja; składki-składki na ubezpieczenie społeczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2013 r. (data wpływu 15 listopada 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania refundacji składek na ubezpieczenie społeczne z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie m.in. skutków podatkowych otrzymania refundacji składek na ubezpieczenie społeczne z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi własną działalność gospodarczą od 1997 r. Podatek dochodowy rozlicza na zasadach ogólnych (podatkowa księga przychodów i rozchodów). Jest czynnym podatnikiem VAT. Decyzją ZUS z dnia 8 lipca 2013 r. została przyznana Wnioskodawcy renta, do 30 czerwca 2014 r. Na jego wniosek Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, decyzją z dnia 30 września 2013 r., przyznał na podstawie art. 25a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, pomoc publiczną – refundacja składek na ubezpieczenie społeczne – o wartości brutto 367 zł 85 gr. Pomoc ta stanowi równowartość 87,24 euro i jest pomocą de minimis, spełniającą warunki określone w rozporządzeniu Komisji nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i art. 88 Traktatu do pomocy de minimis.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie.

Czy refundacja częściowa (367 zł 85 gr) składek na ubezpieczenie społeczne stanowi przychód z działalności gospodarczej (kol. 8 PKPiR)?

Zdaniem Wnioskodawcy, częściowa refundacja składek na ubezpieczenie społeczne nie powinna stanowić jego przychodu z działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych (art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy).

Jednakże w myśl art. 14 ust. 3 ust. 3a ww. ustawy do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Obowiązek i sposób dokonywania zapisów w podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 z późn. zm.). Zgodnie z objaśnieniami do podatkowej księgi przychodów i rozchodów kolumna 8 księgi, czyli „pozostałe przychody” jest przeznaczona do wpisywania pozostałych przychodów, np. przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku.

Według art. 45 ust. 1 ww. ustawy podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Przy czym, jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone (art. 45 ust. 3a ww. ustawy).

Zgodnie z art. 25a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 z późn. zm.) fundusz refunduje osobie niepełnosprawnej wykonującej działalność gospodarczą obowiązkowe składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe do wysokości odpowiadającej wysokości składki, której podstawą wymiaru jest kwota określona w art. 18 ust. 8 oraz w art. 18a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.), z zastrzeżeniem ust. 1a.

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących.

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 13a ustawy).

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Powołane wyżej przepisy dają osobom prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą możliwość wyboru w jaki sposób będą odliczać składki zapłacone na ubezpieczenie społeczne. Mogą dokonać tego poprzez odliczenie od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych lub poprzez bezpośrednie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej poniesionych na ten cel wydatków.

Wybór dokonany przez podatnika w powyższym zakresie ma decydujące znaczenie dla określenia skutków podatkowych otrzymania zwrotu (refundacji) opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne (emerytalne i rentowe), w tym także z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W przypadku bowiem, gdy podatnik zalicza opłacane składki na bieżąco do kosztów uzyskania prowadzonej działalności, wartość zrefundowanych w późniejszym okresie składek stanowi dla tego podatnika przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w cyt. art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wykazywany w odpowiedniej kolumnie podatkowe księgi przychodów i rozchodów. W przypadku natomiast, gdy podejmie on decyzję o odliczeniu ww. składek od dochodu, wartość zwróconych w roku podatkowym składek, na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 3a ww. ustawy nie stanowi przychodu z tej działalności, jednocześnie nie podlega także odliczeniu od dochodu, a jeżeli ich zwrot nastąpi w następnym roku podatkowym, to podlegają one doliczeniu do dochodu w zeznaniu podatkowym składanym za ten następny rok podatkowy.

Odnosząc powyższe wyjaśnienia do stanu faktycznego wynikającego z wniosku stwierdzić należy, że jeżeli zapłacone składki na ubezpieczenie społeczne zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, to ich refundacja z PFRON stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Refundacja tych składek podlega opodatkowaniu stosownie do wybranej przez Wnioskodawcę formy opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jeżeli zaś składki te zostały odliczone od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy, kwotę refundacji składek na ubezpieczenie społeczne z PFRON Wnioskodawca winien doliczyć do dochodu na warunkach określonych w art. 45 ust. 3a ustawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.