Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.182.2020.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-07
Teza: brak ograniczeń w zaliczaniu do k.u.p. wydatków wynikających z redystrybucji kosztów stałych ponoszonych przez Asset Menagera, stanowiących zwrot wydatków alokowanych pomiędzy spółki obiektowe z grupy kapitałowej
Słowa kluczowe: koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; redystrybucja; spółki; usługi; wynajem; zleceniodawca; zwrot-zwrot wydatków
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2020 r. (data wpływu 10 lipca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku ograniczeń z art. 15e ustawy o CIT w zaliczaniu do kosztów podatkowych wydatków wynikających z redystrybucji Kosztów Stałych ponoszonych przez Asset Menagera, stanowiących zwrot wydatków alokowanych pomiędzy spółki obiektowe z grupy kapitałowej, związanych ze świadczeniem przez Spółkę Powiązaną Usług dotyczących prowadzenia i zarządzania nieruchomością należącą do Wnioskodawcy i koordynacji jej wynajmowania osobom trzecim − **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2020 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku ograniczeń z art. 15e ustawy o CIT w zaliczaniu do kosztów podatkowych wydatków wynikających z redystrybucji Kosztów Stałych ponoszonych przez Asset Menagera, stanowiących zwrot wydatków alokowanych pomiędzy spółki obiektowe z grupy kapitałowej, związanych ze świadczeniem przez Spółkę Powiązaną Usług dotyczących prowadzenia i zarządzania nieruchomością należącą do Wnioskodawcy i koordynacji jej wynajmowania osobom trzecim.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka A. sp. z o.o. (dalej jako „Wnioskodawca”, „Spółka”, „Podatnik”) jest właścicielem centrum handlowego typu outlet i prowadzi działalność gospodarczą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT Podlega obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągnięcia.

W ramach swojej działalności, Wnioskodawca wynajmuje należącą do niego nieruchomość komercyjną podmiotom trzecim

Wnioskodawca w dniu 09.06.2015 r. zawarł umowę doradztwa w zakresie nieruchomości i aktywów (dalej jako „Umowa”) z B. Sp. z o.o. − podmiotem powiązanym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mającym siedzibę w Polsce (dalej jako: „Asset Manager”).

Na mocy Umowy Asset Manager świadczy, na rzecz Spółki następujące usługi (dalej „Usługi”):

*   Zarządzania nieruchomością;

*   Zarządzania budżetem nieruchomości;

*   Marketingu;

*   Pośrednictwa w najmie.

Powyższe Usługi stanowią kompleksowe świadczenie Asset Managera dotyczące prowadzenia i zarządzania nieruchomością należącą do Spółki i koordynacji jej wynajmowania osobom trzecim. W szczególności Asset Manager jest odpowiedzialny za utrzymywanie odpowiedniego stanu nieruchomości (np. przeprowadzanie napraw, ulepszanie nieruchomości), kontakt z najemcami (reprezentuje Spółkę w kontaktach z najemcami), dochodzenie roszczeń związanych z nieruchomością, marketing, zawieranie nowych umów najmu (lub przedłużanie dotychczas obowiązujących).

Z powyższego względu, całość działań związanych z gospodarczym wykorzystaniem nieruchomości została oddelegowana do Asset Managera i jest realizowana w ramach świadczenia Usług.

W związku ze świadczeniem tych kompleksowych Usług dotyczących nieruchomości, Asset Manager ponosi koszty stałe, którymi jest obciążany Wnioskodawca. Przedmiotowe koszty stałe obejmują:

*   koszty osobowe,

*   koszty IT,

*   koszty wynajmu biura, (dalej łącznie jako: „Koszty Stałe”).

Do kosztów osobowych zaliczają się koszty związane z zatrudnieniem osób odpowiedzialnych za świadczenie Usług (koszty wynagrodzenia tych osób, koszty rekrutacji, koszty utrzymania i obsługi etatów). Są to osoby w szczególności odpowiedzialne za zarządzanie nieruchomością, zawieranie nowych umów najmu, utrzymywanie relacji z obecnymi najemcami, marketing, a także opracowywanie danych finansowych, podatkowych oraz raportów zarządczych dotyczących nieruchomości.

Do kosztów IT zalicza się koszt oprogramowania IT związanego ze świadczeniem Usług oraz koszty utrzymania infrastruktury informatycznej oraz wsparcia w tym zakresie. Przedmiotowe oprogramowanie jest wykorzystywane przez Asset Managera do prowadzenia księgowości dotyczącej nieruchomości.

Natomiast koszt wynajmu biura to koszt ponoszony przez Asset Managera w związku z koniecznością zapewnienia miejsca pracy dla osób odpowiedzialnych za świadczenie Usług (tj. odpowiedzialnych za kompleksowe zarządzanie nieruchomością, w tym również za gospodarcze jej wykorzystanie).

Kwota Kosztów Stałych jest ustalana z góry na podstawie budżetu na dany rok, przez wyliczenie miesięcznej stawki. Miesięczna stawka nie zmienia się w ciągu roku i jest ponoszona przez wszystkie spółki obiektowe w ramach grupy

Spółka posiada wszystkie dokumenty, kalkulacje oraz opisy, które pozwalają na prawidłowe przyporządkowanie kwot do poszczególnych pozycji Kosztów Stałych. Tym samym na wystawianej fakturze rozpisany jest koszt przypadający na daną usługę. Faktury wystawiane przez Asset Managera zawierają bowiem specyfikację, która wymienia odpowiednio osobno świadczone przez Asset Managera usługi wraz z określeniem ich wartości, takie jak: pośrednictwo w najmie, opłata za zarządzanie, zarządzanie budżetem facility oraz zarządzanie budżetem marketing oraz osobno pozycję Kosztów Stałych z przyporządkowaniem ich wartości.

Wnioskodawca zaznacza, że niniejszy wniosek dotyczy braku zastosowania ograniczenia, o którym mowa w art. 15e ust. 1 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: Ustawa o CIT) w odniesieniu do wynagrodzenia za Koszty Stałe wypłacane Spółce powiązanej. Pozostałe usługi − zarządzania oraz marketingu, świadczone w ramach Umowy, zostały literalnie wymienione w art. 15e ust. 1 i zdaniem Wnioskodawcy podlegają ograniczeniu, a w odniesieniu do usług pośrednictwa najmu, Spółka wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.

Art. 15e ust. 1 pkt 1 oraz 15e ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT w zakresie swojej regulacji nie odwołują się do PKWiU. W ocenie Spółki, gdyby zamiarem ustawodawcy było powiązanie usług, do których ma zastosowanie art. 15e Ustawy o CIT z PKWiU lub inną oficjalną klasyfikacją, Ustawa o CIT zawierałaby w tym zakresie bezpośrednie odwołanie do przedmiotowych przepisów. Zdaniem Spółki grupowanie usług według PKWiU nie powinno mieć decydującego znaczenia dla ich oceny pod kątem zastosowania art. 15e Ustawy o CIT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy opłata za Koszty Stałe wypłacane Asset Managerowi na podstawie Umowy podlega ograniczeniom dotyczącym rozpoznawania ich w kosztach uzyskania przychodu na podstawie art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT?
2.  Jeżeli Koszty Stałe zostaną uznane za koszty wchodzące w zakres regulacji art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT, to czy stanowią one koszty bezpośrednio związane ze świadczeniem usługi i w efekcie korzystają na podstawie art. 15e ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT z wyłączenia ze stosowania ograniczenia przewidzianego w art. 15e ust. 1?

Zdaniem Wnioskodawcy,

AD. 1

Opłata należna Asset Managerowi z tytułu ponoszonych Kosztów Stałych nie podlega limitowaniu na podstawie art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT, ponieważ zdaniem Wnioskodawcy tego typu opłata (Koszty Stałe) nie stanowi kosztu usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze.

AD. 2

Jeżeli zostanie uznane, że Opłata z tytułu ponoszonych Kosztów Stałych należna Asset Managerowi wchodzi w zakres kosztów usług uwzględnionych w katalogu z art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, to Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Koszty Stałe stanowią koszty bezpośrednio związane ze świadczeniem usługi i w efekcie korzystają z wyłączenia ze stosowania ograniczenia przewidzianego w art. 15e ust. 1 na podstawie art. 15e ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT. Z tego względu przedmiotowe koszty nie podlegają limitowaniu na podstawie przepisu art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT.

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY

AD. 1

Generalne zasady zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej Ustawy.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikom możliwość odliczenia dla celów podatkowych wydatków, pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. Ustawy. Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Dlatego, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

1.  został faktycznie poniesiony przez podatnika,
2.  poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
3.  nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Opłata za Koszty Stałe stanowi wynagrodzenie Asset Managera. Ponoszenie ww. kosztów jest niezbędne dla prowadzenia i zarządzania centrum handlowym, które jest w posiadaniu Spółki.

Biorąc pod uwagę profil działalności Spółki, która nabywa centra handlowe, a także strategię grupy w zakresie redystrybucji kosztów, uznać należy, że wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów bądź co najmniej zabezpieczenia ich źródła.

Opłata za Koszty Stałe a katalog usług wymienionych w art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT

Zgodnie z art. 2 pkt 18 Ustawy nowelizującej od 1 stycznia 2018 r. wszedł w życie art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT którego istota polega na ograniczeniu wysokości kosztów uzyskania przychodów ponoszonych przez podatnika na nabycie określonych usług niematerialnych i praw.

Artykuł 15e ust. 1 Ustawy o CIT wskazuje kategorie usług, których koszty nabycia podlegają ograniczeniu. Katalog ten składa się z trzech odrębnych rodzajowo grup kosztów.

Stosownie do z art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty:

1.  usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń, oraz świadczeń o podobnym charakterze;
2.  wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 Ustawy o CIT,
3.  przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz świadczeń o podobnym charakterze,

− poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 Ustawy o CIT, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają 5% kwoty odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów pomniejszonych o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów uzyskania przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-16m Ustawy o CIT, i odsetek.

Dyspozycją przepisu art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT objęte są te podmioty, które są podmiotami powiązanymi (jak zostało wskazane w stanie faktycznym niniejszego wniosku, zarówno Asset Manager jak i Wnioskodawca są podmiotami powiązanymi) oraz świadczą usługi wymienione w tym przepisie. Podkreślenia wymaga, że oba te warunki muszą być spełnione łącznie.

Z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka ponosi opłaty Kosztów Stałych. Katalog Kosztów Stałych składa się z kosztów IT, kosztów osobowych oraz kosztu najmu biura.

Koszty IT

W ramach analizy zaliczalności Kosztów IT do katalogu 15e ust. 1 Ustawy o CIT, należy podkreślić, że w ramach Umowy, Asset Manager nie świadczy usług w zakresie doradztwa IT, lecz w zakresie bieżącego wsparcia IT, w tym utrzymania prawidłowego funkcjonowania systemów informatycznych oraz sieci. Wspomniane opłaty stanowią w szczególności koszty oprogramowania oraz infrastruktury IT wykorzystywanej do świadczenia Usług. Asset Manager jako usługodawca zapewnia prawidłowe wykonanie świadczenia posiadając odpowiednie zaplecze techniczne oraz personel, jak również dysponuje niezbędnym sprzętem informatycznym, oprogramowaniem i licencjami.

Natomiast zgodnie z wydanymi interpretacjami indywidualnymi, koszty związane ze świadczeniem usług informatycznych nie podlegają ograniczeniu w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów wynikającemu z art. 15e Ustawy o CIT.

Na potwierdzenie powyższego, można powołać także liczne interpretacje wydane na przestrzeni ostatnich lat:

*   „Usługi IT obejmujące Infrastrukturę IT, nie stanowią świadczeń o podobnym charakterze do usług wskazanych wprost w art. 15e ust. 1 u.p.d.o.p. Tym samym ograniczenie w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów wynikające z art. 15e ust. 1 u.pdo.p. nie będzie miało zastosowania do ww. Usług IT zarówno w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r., jak i od 1 stycznia 2019 r.”. (interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 grudnia 2019, o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.437.2019.2.BJ, DKIS);

*   „Usługi IT nie będą podlegały wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów, ponieważ nie będą stanowić usług wymienionych w przepisie art. 15e ust. 1 pkt 1 u.pd.o.p. (interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 września 2018 r., o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.440.2018.1.IZ, DKIS);

*   „W opinii organu podatkowego nabywane przez Spółkę usługi dotyczące:
    *   utrzymywania serwerów;
    *   zarządzania infrastrukturą informatyczną;
    *   utrzymywania prawidłowego funkcjonowania systemów informatycznych oraz sieci;
    *   zarządzania aplikacjami;
    *   rozwiązywania problemów i wyeliminowania błędów w oprogramowaniu;
    *   bieżącego wsparcia informatycznego;
    *   dokonywania zmian w systemach oraz ich ewentualnej przebudowie− nie zostały wymienione w katalogu usług objętych zakresem art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop. Nie stanowią one również świadczeń podobnych do usług wskazanych w art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop. W rezultacie wysokość tych usług nie podlega ograniczeniu w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 15e updop”. (interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 lipca 2018 r. o sygn. 0114- KDIP2-3.4010.151.2018.1.MS);

*   „W opinii organu podatkowego usługi w zakresie utrzymania sprzętu i oprogramowania i umożliwienie korzystania z nich oraz usługi utrzymania elektronicznego przetwarzania danych, systemów komunikacji, łączy − nie zostały wymienione w katalogu usług objętych zakresem art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;

*   Nie stanowią również świadczeń podobnych do usług wskazanych w art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W rezultacie wysokość tych usług nie podlega ograniczeniu w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 15e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”. (interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 czerwca 2018 r., o sygn. 0114-KDIP2- 3.4010.68.2018.2.PS);

*   „Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że Usługi Informatyczne lub ich elementy nie będą podlegały wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów ponieważ me będą stanowić usług wymienionych w przepisie art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”. (interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 marca 2018 r., o sygn. 0111-KDIB1-1.4010.33.2018.1.BS, DKIS);

*   „W opinii organu podatkowego usługi w zakresie utrzymania sprzętu i oprogramowania i umożliwienie korzystania z nich oraz usługi utrzymania elektronicznego przetwarzania danych, systemów komunikacji, łączy − nie zostały wymienione w katalogu usług objętych zakresem art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Nie stanowią również świadczeń podobnych do usług wskazanych w art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. W rezultacie wysokość tych usług nie podlega ograniczeniu w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 15e ustawy o CIT”. (interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 czerwca 2018 r., o sygn. 0114-KDIP2-3.4010.68.2018.2.PS).

Koszty osobowe

W ramach Kosztów osobowych, Wnioskodawca jest obciążany kosztami zatrudnienia, rekrutacji oraz odpowiednią częścią kosztów wynagrodzeń personelu Asset Manager, zajmującego się wykonywaniem Umowy/świadczeniem usług objętych zakresem Umowy.

Przedmiotowe koszty, zdaniem Wnioskodawcy nie zawierają się w katalogu art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT.

W zakresie kosztów rekrutacji, powyższe zostało wprost potwierdzone w wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów opublikowanych 23 kwietnia 2018 r, przedmiotowe wyjaśnienia dotyczyły kategorii usług objętych art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT.

W ramach powyższych wyjaśnień Ministerstwo powołując się na wykładnię systemową wewnętrzną oraz wykładnię historyczną (przebieg procesu legislacyjnego w zakresie regulacji z art. 15e Ustawy o CIT) wprost wykluczyło usługi rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu z kategorii usług objętych ograniczeniem w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów, wskazując jak poniżej:

„W katalogu usług objętych zakresem art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT nie zostały wymienione m.in. usługi prawne, usługi księgowe, w tym audytu finansowego oraz usługi rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu. Usługi te, jako niewymienione expressis verbis w katalogu usług zawartym w komentowanym przepisie, nie mogą być rozważane jako objęte tą regulacją na innej podstawie niż tylko jako „świadczenia podobne” do usług wskazanych w art. 15e ust. 1 pkt 1. Jednakże bazując na wykładni systemowej wewnętrznej oraz wykładni historycznej (analizie przebiegu procesu legislacyjnego w zakresie regulacji z art. 15e ustawy o CIT) należy uznać, iż usługi prawne, usługi księgowe, w tym audytu finansowego oraz usługi rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu nie mieszczą się w kategorii usług objętych regulacją z art. 15e ustawy o CIT”.

Powyższe stanowisko reprezentowane przez Spółkę zostało również potwierdzone w następujących interpretacjach indywidualnych:

*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 lutego 2019 r., o sygn. znak: 0111-KDIB2-1.4010.531.2018.2.BKD;

*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 lutego 2019 r., o sygn. znak: 0111-KDIB2-3.4010.455.2018.1.KK;

*   interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 listopada 2018 r., o sygn. znak: 0111-KDIB2-1.4010.328.2018.2.AP;

i interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 września 2018 r., o sygn. znak: 0111-KDIB1-3.4010.279.2018.2.APO.

Dodatkowo wskazać należy że sam koszt zatrudnienia Asset Manager, jakim obciążana jest Spółka (tj. odpowiednia część wynagrodzeń pracowników Asset Manager biorących udział w świadczeniu usług na rzecz Spółki) nie może być zakwalifikowany jako koszt usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze − ponieważ obciążenie to ma inny charakter polegający na redystrybucji kosztów pośród całej grupy (której częścią jest Wnioskodawca).

Powyższe stanowisko znajduje swoje uzasadnienie np. w interpretacji indywidualnej, w której przyjęto pogląd, że do katalogu art. 15e ustawy o CIT nie zalicza się:

*   kosztów alokowanych przez Spółkę do Oddziału w zakresie kosztów poszczególnych departamentów/osób zatrudnionych w Spółce, które wspierają Oddział w różnorodnych obszarach jego działalności (por. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 lutego 2020 r. o sygn. 0114-KDIP2-2.4010.474.2019.3.RK).

Koszty wynajmu

Zdaniem Spółki do kosztów ponoszonych w związku najmem biura przez Asset Managera nie ma zastosowania ograniczenie, o którym mowa w art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT, ponieważ przedmiotowy przepis swoim zakresem nie obejmuje usług najmu.

Stanowisko to jest również reprezentowane w poglądach organów podatkowych.

W szczególności, przedmiotowy pogląd został podzielony w następujących interpretacjach podatkowych, w których przyjęto, że:

*   usługi najmu i dzierżawy nieruchomości i ruchomości, nie zostały wprost wskazane w art. 15e ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT i nie stanowią świadczeń równorzędnych do: usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń; świadczeń polegających na przeniesieniu ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych Tym samym nie będą podlegały ograniczeniom w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT (por. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 czerwca 2018 r., o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.223.2018.2.JKT);

*   wydatki z tytułu wynajmu lokalu, w którym prowadzone jest biuro sprzedaży dla Inwestycji budowlanej nie podlegają ograniczeniom wynikającym z art. 15e ust. 1 ustawy o CIT (stanowisko wnioskodawcy zaakceptowane w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 lutego 2020 r., o sygn. 0111-KDIB2- 1.4010.421.2019.3.BKD);

*   „Zdaniem organu podatkowego należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że przepis art. 15e ust. 1 ustawy o CIT nie znajdzie zastosowania do najmu kontenerów od powiązanego podmiotu francuskiego. Wydatki Spółki z tytułu najmu kontenerów nie mogą być zaliczone do żadnej z kategorii kosztów wymienionych w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT" (interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 czerwca 2018 r., o sygn. 0114-KDIP2-3.4010.68.2018.2 PS).

Świadczenia o podobnym charakterze

Jednocześnie w katalogu art. 15e ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, wskazano, iż obejmuje on również świadczenia o podobnym charakterze do wymienionych. W Ustawie o CIT brak jest legalnej definicji pojęcia świadczenia o podobnym charakterze, ale zgodnie z ugruntowaną praktyką prezentowaną przez organy podatkowe i sądy administracyjne przez „świadczenia o podobnym charakterze” należy uznać świadczenia równorzędne pod względem prawnym do wymienionych w przedmiotowym przepisie. Oznacza to, iż aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, powinny być spełnione takie same przesłanki, aby daną usługę uzyskać albo muszą wynikać z niej takie same prawa i obowiązki dla stron.

Ze względu na brak cech charakterystycznych dla świadczeń wprost wymienionych w omawianym przepisie, nie można uznać, że redystrybucja Kosztów Stałych, stanowi którąś z usług wprost wymienionych w art. 15e ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT lub jest świadczeniem o podobnym charakterze do tych usług. W szczególności, nie można uznać, że może być uznana za usługi doradcze, badania rynku, usługi reklamowe, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych lub inne o podobnym charakterze.

Należy podkreślić, że jej zasadniczym celem jest zwrot kosztów ponoszonych przez Asset Managera, który płaci za usługi świadczone na rzecz spółek obiektowych z grupy.

Dodatkowo, należy uznać, że taka redystrybucja/alokacja kosztów nie ma cech charakterystycznych dla świadczenia usług, a w szczególności nie jest podobna do usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń. Przedmiotowe usługi są bowiem zasadniczo różne, jak również ich cel jest zasadniczo różny od opisywanego we wniosku świadczenia.

Podsumowanie

Wnioskodawca w ramach ponoszenia opłat Kosztów stałych nie wynagradza Asset Managera tytułem wykonywania usług uwzględnionych w katalogu art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT.

Natomiast należy wspomnieć, że Koszty Stałe powstają w wyniku redystrybucji/alokacji kosztów związanych ze świadczeniem usług w ramach Umowy na spółki obiektowe, w tym Wnioskodawcę.

W ocenie Spółki, redystrybucja/alokacja Kosztów Stałych, opisana w niniejszym wniosku nie jest objęta przedmiotowym ograniczeniem art. 15e ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, gdyż nie została wymieniona jako podlegająca ograniczeniu lub jako usługa o podobnym charakterze, a rodzaje alokowanych kosztów usług, tj. kosztów IT (usług bieżącego wsparcia informatycznego, w szczególności kosztów oprogramowania oraz infrastruktury IT wykorzystywanej do świadczenia Usług ), kosztów osobowych (kosztów zatrudnienia, rekrutacji oraz odpowiednia część kosztów wynagrodzeń) oraz kosztów wynajmu biura, nie stanowią świadczeń podlegających ograniczeniom na podstawie art. 15e ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, ani świadczeń o podobnym charakterze do wymienionych w art. 15e ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT.

AD. 2

W przypadku gdy, Koszty Stałe zostaną uznane za zawarte w katalogu art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT, należy dodatkowo dokonać analizy, czy koszty te będą mogły korzystać z wyłączenia ze stosowania ograniczenia przewidzianego w art. 15e ust. 1 na podstawie art. 15 ust. 11 Ustawy o CIT.

Koszty Stałe jako koszty bezpośrednio związane ze świadczeniem usługi w rozumieniu art. 15 ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT

Na Koszty Stałe, jakimi jest obciążany Wnioskodawca, składają się Koszty osobowe, Koszty najmu oraz Koszty IT:

*   Koszty osobowe dotyczą w szczególności kosztów zatrudnienia osób odpowiedzialnych za świadczenie Usług przez Asset Managera oraz kosztów związanych z kwestiami pracowniczymi w tym zakresie (utrzymywanie i obsługa etatów, rekrutacja osób, wypłata wynagrodzeń);

*   natomiast Koszty najmu to koszty, dotyczące najmu biura przez Asset Managera przeznaczonego dla pracowników świadczących Usługi (tj. zajmujących się kompleksową obsługą nieruchomości należącej do Wnioskodawcy);

*   Kosztami IT stanowią w szczególności koszty oprogramowania oraz infrastruktury IT wykorzystywanej do świadczenia Usług.

Powyższe koszty mogą być uznane za związane ze świadczeniem usług najmu przez Wnioskodawcę (za pośrednictwem Asset Managera).

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 tego artykułu, nie ma zastosowania do kosztów usług, opłat i należności (o których mowa w ust. 1), zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z wytworzeniem lub nabyciem przez podatnika towaru lub świadczeniem usługi.

Zatem warunkiem zastosowania wyłączenia wynikającego z art. 15 ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT jest bezpośredni związek wydatku (zakwalifikowanego jako koszt uzyskania przychodu) z czynnością wytworzenia lub nabycia towaru lub świadczenia usługi.

Przy czym zaznaczyć należy, że przepis ten nie uzależnia możliwości zastosowania tego wyłączenia od bezpośredniego inkorporowania poniesionego wydatku wprost w cenie produktu − jako konkretnego, dającego się zidentyfikować elementu ceny finalnej produktu.

Odmienna wykładnia tego przepisu pomijałaby jego brzmienie i zniekształcała językowy przekaz, z którego wynika, że związek wydatków ma dotyczyć bezpośrednio, m.in. świadczenia usługi, a nie wyłącznie jej ceny (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Po 935/19; analogicznie, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 619/19; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 240/19; wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2094/18).

Natomiast, zgodnie z dominującą limą orzeczniczą Sądów Administracyjnych sam bezpośredni związek wydatku z wytworzeniem lub nabyciem towaru lub świadczeniem usługi (o którym mowa w art. 15 ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT) polega na tym, że poniesiony wydatek jest niezbędny w procesie produkcji (wytworzenia), nabycia towaru lub świadczenia usługi. Taka sytuacja występuje, gdy świadczenie usług (lub nabycie/wytworzenie towaru) przez podatnika nie jest możliwe bez uprzedniego nabycia usług objętych ograniczeniem z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Po 935/19; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 9 lipca 2019 r, sygn. akt I SA/Gd 545/19; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 619/19).

Dodatkowo zaznaczyć należy, że zgodnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych oraz organów podatkowych, aby dane koszty były uznane za bezpośrednio związane z wytworzeniem lub nabyciem towaru lub świadczeniem usługi, nie mogą one stanowić kosztów ogólnych podatnika.

Wobec powyższego podkreślić należy, że zdaniem Wnioskodawcy, bez ponoszenia Kosztów Stałych nie byłoby możliwe świadczenie usług najmu nieruchomości, ze względu na fakt, że Wnioskodawca nie posiada odpowiednich zasobów własnych pozwalających na prowadzenie działalności polegającej na najmie posiadanej nieruchomości. W szczególności, świadczenie tych usług najmu nie byłoby możliwe bez:

*   korzystania z odpowiedniego oprogramowania i infrastruktury IT − koniecznej do koordynowania działalności związanej z nieruchomością (polegającej na jej wynajmowaniu);

*   odpowiedniej kadry pracowniczej mogącej zajmować się czynnościami związanymi z kompleksowym prowadzeniem działalności związanej z wynajmowaniem nieruchomości (tj. osoby świadczące Usługi);

*   zapewnienia miejsca pracy dla pracowników zajmujących się świadczeniem Usług.

Dodatkowo zaznaczyć należy, że przedmiotowe Koszty Stałe nie odnoszą się do całokształtu działalności Wnioskodawcy, natomiast dotyczą wyłącznie kwestii związanych z działalnością polegającą na wynajmie konkretnej nieruchomości (Asset Manager w ramach świadczonych Usług zajmuje się kompleksową obsługą i prowadzeniem działalności związanej z najmem nieruchomości Wnioskodawcy).

Ponadto Wnioskodawca podkreśla również, że Koszty Stałe są inkorporowane w cenie najmu nieruchomości − jako baza kosztowa świadczonych usług.

Cel wprowadzenia art. 15e Ustawy o CIT

Końcowo, oceniając możliwość zastosowania wyłączenia z art. 15 ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT, należy wziąć pod uwagę cel wprowadzenia regulacji art. 15e Ustawy o CIT.

W związku z powyższym, Wnioskodawca pragnie podkreślić, że ustawodawca wprowadzając art. 15e ust 1 Ustawy o CIT miał zamiar przeciwdziałania agresywnej optymalizacji oraz miał zamiar ograniczyć nieuzasadnione ekonomicznie, generowanie kosztów uzyskania przychodów przez nabywanie usług niematerialnych o charakterze ogólnym. W rezultacie wyłączenie ograniczenia przez art. 15 ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT musi być powodowane brakiem takich cech poniesionego wydatku − biorąc pod uwagę wykładnię funkcjonalną i systemową (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 1097/18; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 9 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 545/19).

Wobec powyższego, Wnioskodawca zaznacza, że poniesione Koszty Stałe mają uzasadnienie ekonomiczne − ponieważ Wnioskodawca nie posiada zasobów pozwalających na kompleksową obsługę prowadzonej działalności związanej z nieruchomością. Z tego względu nabywa Usługi od Asset Managera.

Podsumowanie

Asset Manager w ramach Kosztów Stałych przenosi część kosztów związanych ze świadczeniem Usług. Koszty te mogą zostać uznane za związane bezpośrednio ze świadczeniem usług najmu nieruchomości przez Wnioskodawcę, ponieważ:

*   bez ich poniesienia nie byłoby możliwe świadczenie usług najmu;

*   koszty te są inkorporowane w cenie najmu;

*   przedmiotowe koszty są uzasadnione ekonomicznie.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, ponoszone Koszty Stałe mogą wypełniać dyspozycję art. 15e ust. 11 pkt 1 Ustawy o CIT i z tego względu nie będą podlegać ograniczeniu ich zaliczania do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1406, z późn. zm.; dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.

Zgodnie z art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty:

*   usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze,

*   wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,

*   przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz świadczeń o podobnym charakterze

− poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają 5% kwoty odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów pomniejszonych o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów uzyskania przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16a-16m, i odsetek.

Z art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT wynika, że koszty określonych kategorii usług niematerialnych poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych podlegają limitowaniu w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów.

Aby rozstrzygnąć, czy wynagrodzenie za Koszty Stałe wypłacane Spółce powiązanej jako zwrot wydatków wynikających z redystrybucji Kosztów Stałych ponoszonych przez Asset Menagera, nie podlega ograniczeniu, o którym mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, należy ocenić, czy przedmiotowe wydatki stanowią „wynagrodzenie za usługę” w rozumieniu art. 15e ust. 1 ustawy o CIT.

Dopiero wtedy możliwe jest ustalanie, czy dana usługa podlega, czy też nie, przedmiotowemu limitowi.

Zauważyć należy, że ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „usługi”.

Zgodnie z definicją Słownika Języka Polskiego PWN, „usługa” to działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi (https://sjp.pwn.pl).

W praktyce usługi mogą obejmować czynności niematerialne, tj. np. porada techniczna, reprezentowanie kogoś przed urzędem czy sądem (usługa prawna) lub materialne, tj. np. wykonawstwo konkretnych przedmiotów.

Wskazane powyżej przesłanki warunkujące uznanie danego zdarzenia za „usługę” nie wystąpią w przypadku opisywanego w niniejszym wniosku zdarzenia przyszłego.

W tym kontekście, w analizowanej sprawie dochodzi do faktycznego zwrotu kosztów, natomiast brak będzie świadczenia jakiejkolwiek usługi pomiędzy stronami w odniesieniu do Kosztów Stałych Asset Managera. Jak wynika z opisu sprawy Koszty stałe mają charakter wspólnych kosztów pośrednich, jakie ponosi Asset Manager w związku ze świadczeniem Usług:

*   Zarządzania nieruchomością;

*   Zarządzania budżetem nieruchomości;

*   Marketingu;

*   Pośrednictwa w najmie.

Redystrybucja:

*   kosztów osobowych,

*   kosztów IT,

*   kosztów wynajmu biura (zwanych łącznie jako: „Koszty Stałe”)

w ramach całej grupy kapitałowej na spółki obiektowe – w tym Wnioskodawcę – ma na celu zwrot kosztów ponoszonych przez Asset Managera w związku z realizacją umowy doradztwa w zakresie nieruchomości i aktywów.

Fakt, że kwota Kosztów Stałych została skalkulowana wraz z wynagrodzeniem za Usługi jako osobna pozycja, z przyporządkowaniem ich wartości nie uzasadnia prawidłowości prezentowanego przez Wnioskodawcę poglądu, że Spółka ponosi koszty usług, o których mowa w art. 15e ustawy o CIT.

Sam Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał, że ponosi opłaty Kosztów Stałych.

W konsekwencji stwierdzić należy, że płatność realizowana na rzecz Asset Managera z tytułu Kosztów stałych nie będzie stanowiła „usługi” i tym samym nie powinna podlegać regulacji art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, bo przepis ten nie znajduje w opisanej sprawie zastosowania.

Ponadto, z uwagi na zapis art. 15e ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT w rozpatrywanej sprawie należy także przeanalizować, czy koszty IT (usług bieżącego wsparcia informatycznego, w szczególności kosztów oprogramowania oraz infrastruktury IT wykorzystywanej do świadczenia Usług), spełniają dyspozycję tego przepisu.

Podatnicy są bowiem obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe w rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że oprogramowanie jest wykorzystywane przez Usługodawcę do prowadzenia księgowości dotyczącej nieruchomości w ramach usług bieżącego wsparcia informatycznego, w szczególności kosztów oprogramowania oraz infrastruktury IT wykorzystywanych do świadczenia Usług. Tym samym Wnioskodawca nie korzysta z ww. oprogramowania, a zatem w ramach kosztów IT nie ponosi opłat, o których mowa w art. 15e ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Podsumowując, z uwagi na opisany stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz przywołane przepisy prawa w rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że opłata za Koszty Stałe tj.:

*   koszty osobowe,

*   koszty IT,

*   koszty wynajmu biura,

ponoszone przez Asset Managera nie stanowią usług, opłat i należności, o których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, przez co przepis ten nie znajdzie zastosowania.

Redystrybucja Kosztów Stałych nie stanowi bowiem żadnej z usług, opłat i należności wymienionych w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT i nie można rozpatrywać tego rodzaju rozliczeń pod kątem ograniczeń dotyczących rozpoznawania ich w kosztach uzyskania przychodu na podstawie art. 15e ust. 1 ustawy o CIT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku ograniczeń z art. 15e ustawy o CIT w zaliczaniu do kosztów podatkowych wydatków wynikających z redystrybucji Kosztów Stałych ponoszonych przez Asset Menagera, stanowiących zwrot wydatków alokowanych pomiędzy spółki obiektowe z grupy kapitałowej, związanych ze świadczeniem przez Spółkę Powiązaną Usług dotyczących prowadzenia i zarządzania nieruchomością należącą do Wnioskodawcy i koordynacji jej wynajmowania osobom trzecim, należało uznać za nieprawidłowe.

W związku z powyższym, odpowiedź na pytanie nr 2 stała się bezprzedmiotowa.

Nadmienić należy, że o samej możliwości zaliczenia poszczególnych wydatków do kosztów podatkowych rozstrzyga art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jednakże ten przepis nie był przedmiotem zapytania.

Końcowo, odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Należy także podkreślić, że rozstrzygnięcia te zapadły w odmiennych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.