Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.166.2025.2.AJB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-29
Teza: Zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT
dostawy prawa użytkowania wieczystego działki w zamian za
odszkodowanie.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu
nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości
wywłaszczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT
    dostawy prawa użytkowania wieczystego działki w zamian za odszkodowanie. Uzupełnili
    go Państwo pismem z 18 marca 2025 r. (wpływ 18 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu 30
    września 1996 roku Spółka zawarła umowę ze Skarbem Państwa o oddanie gruntu w
    wieczyste użytkowanie i przeniesienie własności budynków stanowiących odrębną
    nieruchomość (akt notarialny z dnia 30 września 1996 roku Repertorium ...), w wyniku
    czego Spółka stała się użytkownikiem wieczystym działki numer ... położonej przy ul. w ....
    Wspomniana działka została oddana w użytkowanie wieczyste do dnia 30 września 2096
    roku. Na podstawie decyzji z dnia 31 sierpnia 2020 roku wydanej przez Prezydenta Miasta
    ... (...) o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z użytkowanej przez Spółkę działki
    numer ... została wyodrębniona działka ... o powierzchni 0,1025 ha, która stała się z mocy
    prawa własnością Miasta .... Wspomniana decyzja określiła termin wydania nieruchomości
    przez Wnioskodawcę na dzień uprawomocnienia się decyzji. Według stanu na dzień
    wydania powyższej decyzji na przedmiotowej działce o nieregularnym kształcie
    zlokalizowana była część drogi dojazdowej oraz część większego parkingu.
    Nieruchomość klasyfikowana była jako budowla, a naniesienia budowlane obejmowały
    nawierzchnię asfaltową na części drogi dojazdowej, nawierzchnię asfaltową na ciągu
    pieszym, kostkę betonową na parkingu oraz części drogi dojazdowej i utwardzenie z płyt
    chodnikowych. Wspomniane naniesienia budowlane (budowla) zostały wybudowane przez
    ... w 2003 roku i wtedy nastąpiło pierwsze zasiedzenie. Budowla jest trwale związana z
    gruntem.
    W 2024 roku Wnioskodawca otrzymał decyzję z dnia 20 listopada 2024 roku ustalającą
    wysokość odszkodowania z tytułu utraty prawa użytkowania wieczystego części
    nieruchomości gruntowej położonej w ... przy ul., oznaczonej w ewidencji gruntów jako
    działka nr ... o pow. 0,1025 ha w obrębie ..., uregulowanej w księdze wieczystej Nr ...,
    przejętej z mocy prawa przez Miasto ... na podstawie Decyzji Prezydenta Miasta ... Nr ... z
    dnia 31 sierpnia 2020 r. położonej w ... przy ul. .... Wnioskodawca udokumentował
    otrzymanie odszkodowania od Miasta ... fakturą.
    W uzupełnieniu wniosku na zadane w wezwaniu pytania udzielono odpowiednio
    następujących odpowiedzi:
      1. Czy z tytułu wytworzenia ww. budowli przysługiwało Państwu prawo do obniżenia
        kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
        Odpowiedź: Od 2003 roku, kiedy Spółka poniosła nakłady na wytworzenie budowli,
        upłynęło ponad 20 lat. Spółka obecnie nie posiada dokumentacji dotyczącej
        tamtego okresu, ponieważ przechowywanie jej nie jest wymagane przepisami
        prawa, ani nie jest ekonomicznie uzasadnione. Spółka sprawdziła w zewnętrznym
        archiwum i ustaliła, że dokumenty potwierdzające poniesione w 2003 roku nakłady
        na budowę parkingu i drogi dojazdowej do niego zostały zutylizowane w 2021 roku.
        Ponadto, osoby zatrudnione w Spółce nie posiadają wiedzy w tym zakresie. Dlatego
        Spółka nie jest w stanie udzielić odpowiedzi czy z tytułu wytworzenia budowli
        będących przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną przysługiwało Spółce
        prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

      2. W jaki sposób wykorzystywali Państwo ww. budowle od dnia wytworzenia do dnia
        planowanej sprzedaży?
        Odpowiedź: Budowle były wykorzystywane do prowadzenia działalności
        gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, a w szczególności
        droga służyła do dojazdu do parkingu, który był wynajmowany komercyjnie przez
        Spółkę podmiotom, które wynajmowały powierzchnię w budynkach należących do
        Spółki, a także był udostępniany kontrahentom – gościom odwiedzającym Spółkę w
        celach biznesowych.
      3. Czy ww. budowle od momentu wytworzenia do momentu ich przejęcia przez Miasto
        ... są/były wykorzystywane wyłącznie do wykonywania działalności zwolnionej od
        podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z
        opodatkowania podatkiem VAT, do której są/były wykorzystywane wykonywali
        Państwo – należy podać podstawę prawną zwolnienia?
        Odpowiedź: Spółka nie wykorzystywała budowli będących przedmiotem wniosku do
        działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
      4. Czy ponosili Państwo nakłady na ulepszenie ww. budowli lub ich części w rozumieniu
        przepisów o podatku dochodowym, w wysokości co najmniej 30% wartości
        początkowej ww. budowli lub ich części? Jeżeli tak, to:
        a) kiedy ponosili Państwo takie wydatki (proszę podać miesiąc i rok)?
        b) czy w stosunku do wydatków na ulepszenie ww. budowli lub ich części,
          przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
          kwotę podatku naliczonego? Jeżeli nie, to należy wskazać przyczyny.
        c) czy po oddaniu do użytkowania ulepszonych budowli lub ich części miało
          miejsce pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca
          2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)?
          Jeżeli tak, to należy wskazać dzień, miesiąc i rok, kiedy nastąpiło pierwsze
          zasiedlenie.
        d) czy między pierwszym zasiedleniem ulepszonych budowli lub ich części a ich
          dostawą, upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
        e) w jaki sposób wykorzystywali Państwo ulepszone budowle lub ich części po
          oddaniu do użytkowania?
        Odpowiedź: Według najlepszej wiedzy Spółki nie ponosiła ona nakładów na
        ulepszenie budowli ani jej części w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej.

## Pytanie

Czy otrzymane przez Spółkę odszkodowanie z tytułu utraty prawa użytkowania
    wieczystego w związku z przeniesieniem części nieruchomości gruntowej z nakazu organu
    władzy publicznej podlega zwolnieniu z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
    Stanowisko Wnioskodawcy
    Otrzymane przez Spółkę odszkodowanie z tytułu utraty prawa użytkowania wieczystego w
    związku z przeniesieniem części nieruchomości gruntowej z nakazu organu władzy
    publicznej podlega zwolnieniu z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zdaniem Wnioskodawcy kluczowe jest ustalenie, czy odszkodowanie za utratę prawa
    użytkowania wieczystego w związku z przeniesieniem nieruchomości gruntowej stanowi

    dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Zgodnie z przywołanym
    przepisem przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarem jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej
    lub podmiotu działającego w jego imieniu, a także przeniesienie z mocy prawa prawa
    własności towarów w zamian za odszkodowanie. Decyzja o przyznaniu odszkodowania z
    2024 roku wprost wskazuje, że nieruchomość została "przejęta z mocy prawa". W
    połączeniu z zapisami decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z 2020 roku,
    która określa termin wydania nieruchomości, wskazuje to jednoznacznie na przeniesienie
    prawa własności, co jest zgodne z definicją dostawy towarów.
    Dodatkowo, w myśl art. 235 Kodeksu cywilnego, budynki i inne urządzenia wzniesione na
    gruncie Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego przez użytkownika
    wieczystego stanowią jego własność, co oznacza, że w momencie przeniesienia prawa
    własności gruntu dochodzi także do przeniesienia własności budynków i budowli.
    W praktyce przyjmuje się bowiem szerokie rozumienie pojęcia „urządzenia” z art. 235 KC.
    Sądy oraz doktryna wskazują, że urządzenia mogą obejmować również budowle,
    ponieważ są to obiekty infrastrukturalne służące użytkownikowi wieczystemu.
    Orzecznictwo potwierdza, że użytkownik wieczysty może posiadać na własność również
    budowle. Przykład: wyrok Sądu Najwyższego z 2007 r. (II CSK 428/07) – SN uznał, że
    własność użytkownika wieczystego obejmuje budowle, budynki i inne urządzenia
    wzniesione na gruncie.
    W opinii Wnioskodawcy takie rozumienie zapisów Kodeksu cywilnego oznacza, że w
    przedmiotowej sprawie w wyniku decyzji organu władzy publicznej najpierw nastąpiło
    przeniesienia prawa własności gruntu i budowli z nim związanych, czyli prawa do
    rozporządzania towarem (gruntem i budowlami) jak właściciel, a dopiero w wyniku tego
    wygasło prawo wieczystego użytkowania jako bezprzedmiotowe. Zatem przejęcie
    nieruchomości prowadziło do przeniesienia prawa własności gruntu i budowli, tj. do
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Wyrok TSUE w sprawie C-451/06 (Walderdorff) potwierdza takie rozumowanie wskazując,
    że przejęcie nieruchomości przez państwo z mocy prawa, któremu towarzyszy
    rekompensata finansowa, może być traktowane jako dostawa towarów w rozumieniu art.
    14 dyrektywy VAT. W najnowszej interpretacji indywidualnej z dnia 16 stycznia 2025 r.,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.615.2024.2.MR wskazał,
    że z przepisu art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przeniesienie z nakazu organu władzy
    publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy
    prawa prawa własności towarów (nieruchomości) w zamian za odszkodowanie jest objęte
    podatkiem od towarów i usług (a więc także wówczas, gdy nie jest ono następstwem
    decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy publicznej lub z mocy samego
    prawa).
    Dyrektor KIS podkreślił, że w takiej sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów
    w zamian za odszkodowanie, natomiast odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za
    przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną –
    objętą opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji należy
    stwierdzić, że przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego
    w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (w
    tym nieruchomości) w zamian za odszkodowanie – na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy
    – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto Dyrektor KIS zaznaczył,
    że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega samo odszkodowanie, lecz
    stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności nieruchomości w zamian za
    wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania. Wynagrodzenie musi mieć zatem
    konkretny wymiar, a więc być konkretną wielkością wyrażalną w pieniądzu. Dostawę
    można uznać za dokonaną odpłatnie, dopiero gdy istnieje bezpośrednia i jasno
    zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru. Oznacza to, że przeniesienie z
    mocy prawa prawa własności towarów nabiera odpłatnego charakteru dopiero w

    momencie przyznania odszkodowania i ustalenia jego wysokości. Oznacza to zdaniem
    Wnioskodawcy, że na ten moment należy rozważać, czy dostawa towaru podlega
    zwolnieniu z podatku VAT. W konsekwencji powyższych argumentów oraz przytoczonej
    interpretacji i wyroku TSUE, w opinii Wnioskodawcy, odszkodowanie otrzymane w związku
    z przejęciem nieruchomości gruntowej powinno być traktowane jako wynagrodzenie za
    dostawę towaru. Zdaniem Wnioskodawcy w przedmiotowym stanie faktycznym dostawa
    ta podlega zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ
    przeniesienie nieruchomości gruntowej wraz z budowlami spełnia warunki do
    zastosowania zwolnienia:
      1. Budowle są trwale związane z gruntem.
      2. Dostawa nie nastąpiła w ramach pierwszego zasiedlenia ani w ciągu 2 lat po nim,
        lecz później.
      3. Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, grunt dzieli los podatkowy budynków i
        budowli na nim posadowionych, co oznacza, że całość odszkodowania podlega
        zwolnieniu.
      4. Nie ma zastosowania art. 29a ust. 9, który wskazuje że przepisu ust. 8 nie stosuje się
        do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu, dokonywanego z
        równoczesną dostawą budowli trwale z gruntem związanych albo ich części, gdyż
        przepis ten odnosi się do pierwotnego "oddania w użytkowanie wieczyste gruntu" i
        nie dotyczy przedmiotowej sytuacji (Wnioskodawca nie „oddaje w użytkowanie
        wieczyste”).
    Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska i uznanie, że otrzymane
    odszkodowanie za przejęcie prawa użytkowania wieczystego dotyczącego gruntu i
    związanej z nim budowli w związku z decyzją organu władzy publicznej podlega zwolnieniu
    z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że jego pytanie dotyczy zwolnienia z podatku VAT
    przewidzianego w art. 43 ust.1 pkt 10, a nie w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, które
    brzmią następująco:
    Art. 43.
    1. Zwalnia się od podatku:
    10) dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
    upłynął okres krótszy niż 2 lata;
    10a) dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w
    pkt 10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
    których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
    początkowej tych obiektów.
    W ocenie Wnioskodawcy zwolnienie przysługuje Spółce na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10,
    ponieważ dostawa budowli nie została dokonana ani przed, ani w ramach, ani w ciągu
    dwóch lat od pierwszego zasiedlenia. Zasiedlenie miało miejsce w 2003 roku, a więc
    ponad 20 lat przed dostawą, zatem Spółka dokonała dostawy w okresie powyżej dwóch lat
    od pierwszego zasiedlenia i spełnia warunki zwolnienia wynikające z tego przepisu.

    Art. 43 ust.1 pkt 10a dotyczy sytuacji, gdy dostawa budowli nie jest objęta zwolnieniem na
    podstawie art. 43 ust.1 pkt 10. Z analizy obu przepisów wynika, że tego typu sytuacje w
    praktyce mogą wydarzyć się jedynie w okresie do dwóch lat od pierwszego zasiedlenia i
    nie dotyczą Spółki.
    Na marginesie warto zauważyć, że określenie czy podatnik spełnia warunki postawione w
    art. 43 ust. 1 pkt 10a jest bez przeszkód możliwe w okresie do dwóch lat od zasiedlenia,
    ponieważ do przechowywania stosownej dokumentacji w tym czasie zobowiązują go
    przepisy prawa. Jak pokazuje przykład Spółki, określenie tego po ponad 20 latach w
    sposób niebudzący wątpliwości jest praktycznie niemożliwe. Nie jest to jednak konieczne,
    ponieważ przepis ten nie dotyczy takich sytuacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów
        w zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
        sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
        następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
        komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
        jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
        przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz
        członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub
        lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni
        własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Należy podkreślić, że co do zasady dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie
    usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym

    warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika wprost z powołanego wyżej
    przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę,
    należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga
    zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Z przywołanego powyżej przepisu art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że przeniesienie z nakazu
    organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub
    przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (nieruchomości) w zamian za
    odszkodowanie jest objęte podatkiem od towarów i usług (a więc także wówczas, gdy
    nie jest ono następstwem decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy
    publicznej lub z mocy samego prawa).
    W konsekwencji należy stwierdzić, że przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej
    lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa
    prawa własności towarów (w tym nieruchomości) w zamian za odszkodowanie – na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Należy przy tym zaznaczyć, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie
    podlega samo odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów przeniesienie
    własności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę
    odszkodowania. Wynagrodzenie musi mieć zatem konkretny wymiar, a więc być
    konkretną wielkością wyrażalną w pieniądzu. Dostawę można uznać za dokonaną
    odpłatnie, dopiero gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po
    stronie dostawcy towaru. Oznacza to, że przeniesienie z mocy prawa prawa własności
    towarów nabiera odpłatnego charakteru dopiero w momencie przyznania
    odszkodowania i ustalenia jego wysokości.
    Na podstawie art. 112 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.
    W myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Zasadne jest również wskazanie, że na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10
    kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311):
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg
      powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Przepis art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych wskazuje, że:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Według art. 11i ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:

      W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej
      nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z
      dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust. 2.
    Na mocy art. 11i ust. 2 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie stosuje się
      przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów ustawy
      z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2021 r. poz. 485 oraz z 2023 r.
      poz. 28 i 1688).
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zatwierdza się podział
      nieruchomości.
    Jak stanowi art. 12 ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę do
      dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości.
    Według regulacji art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
        dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych,
      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
        ostateczna.
    Analiza przywołanych regulacji prowadzi do wniosku, że w przypadku realizacji
    inwestycji drogowych w trybie przepisów ustawy o szczególnych zasadach
    przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, decyzja o zezwoleniu
    na realizację inwestycji drogowej zastępuje decyzję o lokalizacji inwestycji celu
    publicznego, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    W myśl art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Na mocy art. 12 ust. 4f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:

      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Według art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje
      ustalenie wysokości odszkodowania.
    Z powołanych przepisów wynika zatem, że istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub
    ograniczenie m.in. prawa do nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem
    wypłaconym na rzecz osoby (podmiotu) wywłaszczanego, co poprzedza wydanie aktu
    prawnego w randze decyzji. Nieruchomość objęta taką procedurą staje się z mocy
    prawa własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Decyzję
    ustalającą wysokość odszkodowania wydaje organ administracji publicznej, który np.
    wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.
    Z tak określonych zapisów ustawowych wynika, że podmiotem podejmującym cały
    katalog czynności prawnych jest organ administracji. Nie wymaga się tu współdziałania,
    czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze strony podmiotu wywłaszczanego.
    Jeśli zatem wywłaszczenie lub przymusowa sprzedaż następuje za wynagrodzeniem, to
    wówczas stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odszkodowanie w tym przypadku pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności
    towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W świetle powyższego dokonując odpłatnej dostawy prawa użytkowania wieczystego
    działki nr ... wraz z znajdującymi się na niej budowlami działają Państwo jako podatnik
    prowadzący działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 2 ustawy.
    Wskazać więc należy, że przeniesienie przez Państwa prawa użytkowania wieczystego
    działki nr ... wraz z znajdującymi się na niej budowlami w zamian za odszkodowanie,
    stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W tym przypadku,
    odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc
    tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną. Wyjaśnić należy, że opodatkowaniu podatkiem

    od towarów i usług nie podlega samo odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów –
    przeniesienie własności nieruchomości w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę
    odszkodowania.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług
    zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od
    podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych
    przepisach warunki.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest, co
    do zasady, zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 ust. 14 ustawy:
      Rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Mając na uwadze powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków,
    budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się
    bezzasadne.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Należy również mieć na uwadze art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem dostawy
    jest opodatkowany podatkiem od towarów i usług, jak opodatkowane są budynki lub
    budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich
    części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu lub zbycie prawa
    użytkowania wieczystego gruntu będą korzystały ze zwolnienia od podatku.
    Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku” i „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418) zwanej dalej
    ustawą Prawo budowlane.
    Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej
      architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu
      zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Na podstawie art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
      gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach.
    Natomiast, na mocy art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący
      budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty,
      wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
      antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
      reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne,
      zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,
      oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje
      oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu,
      budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
      technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
      wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową.
    Z opisu sprawy wynika, że 30 września 1996 roku zawarli Państwo umowę ze Skarbem
    Państwa o oddanie gruntu w wieczyste użytkowanie i przeniesienie własności budynków
    stanowiących odrębną nieruchomość w wyniku czego stali się Państwo użytkownikiem
    wieczystym działki numer .... Na podstawie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji

    drogowej z użytkowanej przez Państwa działki numer ... została wyodrębniona działka ... o
    powierzchni 0,1025 ha, która stała się z mocy prawa własnością Miasta .... Na dzień
    wydania powyższej decyzji na przedmiotowej działce zlokalizowana była część drogi
    dojazdowej oraz część większego parkingu. Naniesienia budowlane obejmowały
    nawierzchnię asfaltową na części drogi dojazdowej, nawierzchnię asfaltową na ciągu
    pieszym, kostkę betonową na parkingu oraz części drogi dojazdowej i utwardzenie z płyt
    chodnikowych. Jak Państwo wskazali wspomniane naniesienia budowlane (budowle)
    zostały wybudowane przez Państwa oraz nie ponosili Państwo nakładów na ulepszenie
    poszczególnych budowli ani ich części w wysokości co najmniej 30% ich wartości
    początkowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    stwierdzić należy, że dostawa budowli posadowionych na działce nr ... nie była dokonana
    w ramach pierwszego zasiedlenia i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą
    upłynął okres dłuższy niż 2 lata. W konsekwencji, dostawa ww. budowli usytuowanych na
    działce na działce nr ... korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy.
    Jak wskazano powyżej, grunty będące przedmiotem dostawy podlegają opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki, budowle lub ich części posadowione na tych
    gruntach. W związku z powyższym – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa prawa
    użytkowania wieczystego działki nr ... wraz z znajdującymi się na niej budowlami, korzysta
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Wobec powyższego, skoro ww. dostawa prawa użytkowania wieczystego działki nr ... wraz
    z znajdującymi się na niej budowlami, korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, to tym samym otrzymane
    odszkodowanie z tytułu ww. dostawy jest objęte ww. zwolnieniem.
    Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.