Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.67.2025.4.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36
ustawy dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług wynajmu
lokali mieszkalnych na rzecz osób fizycznych.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
najem
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 36

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w części dotyczącej
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy dla
    świadczonych przez Pana usług wynajmu lokali mieszkalnych na rzecz osób fizycznych.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36
    ustawy dla świadczonych przez Pana usług wynajmu lokali mieszkalnych na rzecz osób
    fizycznych.
    Uzupełnił go Pan pismami, które wpłynęły do Organu 4 marca 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A.A, w dalszej części wniosku określany mianem „Wnioskodawca” wraz z żoną B.A. (łącznie
    określani mianem „Właściciele”) są właścicielami na zasadzie małżeńskiej wspólnoty
    majątkowej 7 mieszkań w (...).
    Właściciele na stałe mieszkają w USA i tam skupia się ich centrum interesów
    życiowych, biznesowych i zawodowych. Wnioskodawca i jego żona posiadają
    nieograniczony obowiązek podatkowy w USA. Zakup mieszkań w Polsce był
    podyktowany chęcią zainwestowania zgromadzonych na przestrzeni lat pieniędzy,
    zabezpieczeniem siebie i bliskich na przyszłość.
    Pierwsze mieszkanie w (...) o powierzchni 40,67 m², zostało kupione 10 lutego 2023 r., a
    pozostałe 6 mieszkań 14 grudnia 2023 r. Są to następujące mieszkania:
    tępnie zawarł dwie umowy pośrednictwa z C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    spółka komandytowa z siedzibą w (...) (zwany dalej: „Pośrednikiem”).
    Przedmiotem umów pośrednictwa było znalezienie najemców do ww. lokali mieszkalnych.
    Pierwsza umowa o pośrednictwo została zawarta 22 lutego 2024 r. i dotyczyła mieszkania
    przy ul. (...) o powierzchni 40,67 m², zaś kolejna umowa z 17 lipca 2024 r. dotyczyła
    pozostałych mieszkań przy ul. (...).
    Właściciele zawarli z C. sp. z o.o. z siedzibą w (...) (zwany dalej: „Zarządcą”) dwie umowy
    zarządzania nieruchomością, pierwsza dotyczyła mieszkania przy ul. (...) o powierzchni
    40,67 m², a druga mieszkań przy ul. (...). Na podstawie tych umów Zarządca zobowiązał się
    do utworzenia i zarządzania rachunkiem bankowym, na które przekazywane są depozyty i
    inne zabezpieczenia finansowe dla Właścicieli. Zarządca założył dla Właścicieli rachunek
    celowy, na który przekazywane są wpłaty dla Właścicieli z tytułu najmu mieszkania. Z wpłat
    od najemców Zarządca odlicza wynagrodzenie mu należne z tytułu zarządzania
    mieszkaniami. Zarządca jest zobowiązany na podstawie umowy zarządzania do uiszczenia
    ze środków z najmu i rozliczenia płatności w postaci opłat czynszowych, opłat
    rachunkowych za media, składek ubezpieczeniowych z rachunku celowego. Zarządca jest
    też m.in. zobowiązany do podejmowania decyzji mających na celu utrzymanie
    nieruchomości w stanie niepogorszonym, zlecenie na koszt Właściciela czyszczenia
    nieruchomości przed najmem, przedstawienia Właścicielom comiesięcznego raportu z
    opłat i innych kosztów utrzymania nieruchomości i przekazania kwoty należnej
    Właścicielom z tytułu najmu pomniejszonej o należne wynagrodzenie Zarządcy, opłaty i
    inne koszty zarządzania i utrzymania nieruchomości.

    Mieszkanie przy ul. (...) o powierzchni 40,67 m², zostało wynajęte przez Właścicieli 19
    kwietnia 2024 r. osobie fizycznej na czas określony od 1 maja 2024 r. do 30 kwietnia 2025
    r. Strony wiąże umowa najmu zwykłego.
    Mieszkanie przy ul. (...) o powierzchni 46,57 m², zostało wynajęte przez Właścicieli 12
    sierpnia 2024 r. osobie fizycznej na czas określony od 1 września 2024 r. do 31 sierpnia
    2025 r. Strony wiąże umowa najmu zwykłego.
    Mieszkanie przy ul. (...) o powierzchni 41,57 m², zostało wynajęte przez Właścicieli 26 lipca
    2024 r. osobie fizycznej na czas określony od 10 sierpnia 2024 r. do 31 lipca 2025 r. Strony
    wiąże umowa najmu zwykłego.
    Mieszkanie przy ul. (...) powierzchnia 40,88 m², zostało wynajęte przez Właścicieli 14
    sierpnia 2024 r. osobie fizycznej na czas określony od 23 września 2024 r. do 30 września
    2025 r. Strony wiąże umowa najmu zwykłego.
    Mieszkanie przy ul. (...), powierzchnia 39,17 m², zostało wynajęte przez Właścicieli 14
    sierpnia 2024 r. osobie fizycznej na czas określony od 15 sierpnia 2024 r. do 31 sierpnia
    2025 r. Strony wiąże umowa najmu zwykłego.
    Mieszkanie przy ul. (...), powierzchnia 39,95 m², zostało wynajęte przez Właścicieli 14
    sierpnia 2024 r. osobie fizycznej na czas określony od 28 sierpnia 2024 r. do 31 sierpnia
    2025 r. Strony wiąże umowa najmu zwykłego.
    Na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej mieszkanie w (...) przy ul.
    (...) powierzchnia 44,56 m² jeszcze nie zostało wynajęte.
    Czynsz najmu jest regulowany przez najemców na rachunek bankowy założony przez
    Zarządcę. Właściciele otrzymują na swój rachunek czynsze najmu pomniejszone o opłaty
    administracyjne wobec Wspólnoty Mieszkaniowej i o wynagrodzenie Zarządcy ustalone
    zgodnie z umową o zarządzanie.
    W związku z powyższym Wnioskodawca chciałby ustalić, czy najem ten stanowi źródło
    przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (tzw. najem prywatny). Przychody z tego najmu Wnioskodawca chce
    opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 8,5%, 12,5% za
    2024 r. i za kolejne lata.
    Wnioskodawca chciałby podkreślić, że z ww. najmami nie były i nie będą powiązane usługi
    takie jak: usługi hotelowe, prowadzenie recepcji, dostęp do restauracji, dostarczanie
    gościom posiłków, usługi sprzątania w czasie pobytu gości itp.
    Właściciele nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie zakwaterowania, najmu,
    obrotu nieruchomościami. Małżeństwo jest jedynym właścicielem mieszkań. Mieszkania
    nigdy nie stanowiły składnika majątku związanego z prowadzoną działalnością
    gospodarczą i nie zostały nigdy wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych.
    Na całość budynków, w których znajdują się mieszkania Właścicieli składają się przede
    wszystkim lokale mieszkalne, inwestycja klasyfikuje się w kategorii PKOB 112, obejmującej
    według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, w klasie 1122 „budynki mieszkalne
    pozostałe, takie jak: budynki mieszkalne, o trzech i więcej mieszkaniach”. Umowy najmu
    mieszkań są podpisane z Właścicielami jako osobami fizycznymi.
    Najem ww. mieszkań nie spełnia przesłanki działalności gospodarczej w myśl art. 5a pkt 6
    ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz.
    226). Przychody z najmu Właściciele zamierzają opodatkować ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych wg stawki 8,5%, 12,5% za rok 2024 i za kolejne lata. Właściciele
    zamierzają uregulować należny podatek za 2024 r. przy złożeniu rocznej deklaracji do 30
    kwietnia 2025 r. wraz z odsetkami. Właściciele - małżonkowie zamierzają także złożyć

    oświadczenie o wyborze opodatkowania całości przychodu z najmu przez jednego z
    małżonków, to jest przez Wnioskodawcę. Oświadczenie będzie złożone do właściwego
    urzędu skarbowego dla Właścicieli do 20 lutego 2025 r.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego:
    W nadesłanym do wniosku uzupełnieniu w odpowiedzi na pytania dotyczące:
    1. Wskazania przez Pana naczelnika urzędu skarbowego i naczelnika urzędu celno-
      skarbowego, który jest dla Pana właściwy w sprawie opodatkowania podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych i/lub podatkiem od towarów i usług – wskazał Pan:
      Odp. Pan A.A. ma w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy i rozlicza jedynie
      przychody z najmu mieszkań, których dotyczy wniosek o wydanie interpretacji
      indywidualnej. Pan A.A. nie posiada w Polsce miejsca zamieszkania, nie prowadzi
      również tutaj działalności gospodarczej.
    2. Wskazania symbolu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU 2015 (zgodnie z
      rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji
      Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.) dla świadczonej przez
      Pana usługi najmu mieszkań na rzecz osób fizycznych na cele mieszkaniowe? –
      wskazał Pan:
      Odp. Kodem PKWiU 2015 jest 68.20.11.0. – Wynajem i obsługa nieruchomości
      mieszkalnych własnych lub dzierżawionych.
    3. Czy najem mieszkań wiąże się z przeniesieniem ośrodka życia najemcy/najemców? –
      wskazał Pan:
      Odp. Osoby fizyczne będące najemcami lokalu realizują w nim wyłącznie cele
      mieszkaniowe, dokonują przeniesienia ośrodka życiowego na czas trwania umowy
      najmu.
    4. Czy z zapisów umowy najmu zawieranych przez Pana będzie wynikać, że mieszkania
      będą wykorzystywane włącznie przez osoby fizyczne w celach mieszkaniowych?
    5. Czy osoby fizyczne wynajmujące lokale mieszkalne będą w nich realizować własne cele
      mieszkaniowe i czy zapisów umowy najmu zawieranych przez Pana będzie wynikać, że
      mieszkania będą wykorzystywane wyłącznie przez te osoby w celach mieszkaniowych?
      – wskazał Pan:
      Odp. Stronami umów są: Pan A. i B.A. – małżonkowie jako osoby fizyczne –
      wynajmujący, zaś najemcami są osoby fizyczne zarówno Polacy, jak i obcokrajowcy.
      Na podstawie umowy wynajmujący oddają w najem, a najemca bierze w najem lokal
      mieszkalny. W każdej z umów jest wpisane oświadczenie najemcy, że lokal
      wykorzystywany będzie wyłącznie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych
      najemcy. W umowie najmu podane jest również oświadczenie najemcy, że w lokalu
      mieszkalnym będą zamieszkiwały jedynie wskazane przez najemcę osoby, tj.
      małżonkowie, dzieci, partnerzy życiowi najemcy. Są to osoby zidentyfikowane z imienia
      i nazwiska, PESEL, numeru dowodu lub numeru paszportu.
      Najemca zobowiązuje się w umowie najmu nie zameldowywać żadnych nowych osób,
      nie podnajmować ani nie udostępniać lokalu mieszkalnego innym niż wskazane w
      umowie osobom, jak również nie pozwalać na zamieszkanie w lokalu żadnym nowym
      osobom przez cały okres trwania umowy najmu.
      Wśród obowiązków najemcy wymienionych w umowie jest wskazane, że najemca jest
      zobowiązany do korzystania z lokalu wyłącznie na cele mieszkaniowe. Jednym z
      dopuszczalnych powodów do rozwiązania umowy bez zachowania okresu
      wypowiedzenia przez wynajmującego jest stwierdzenie, że najemca używa lokal w
      sposób sprzeczny z umową w ten sposób pomimo doręczenia najemcy pisemnego
      upomnienia.

    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy czynsz z najmu uzyskiwany przez Właścicieli z tytułu najmu mieszkań będzie korzystał
    ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) jako usługa w
    zakresie wynajmowania lub wydzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym
    na własny rachunek wyłącznie na cele mieszkaniowe?
    Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że czynsz najmu będzie zwolniony z VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, ponieważ mieszkania są wynajmowane bezpośrednio
    osobom fizycznym w celu zaspakajania potrzeb mieszkaniowych najemców, a Właściciele
    nie mają zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie zakwaterowania.
    8 października 2021 r., Minister Finansów Funduszy i Polityki Regionalnej wydał
    interpretację ogólną o sygnaturze PT1.8101.1.2021, w zakresie opodatkowania VAT
    wynajmu lub wydzierżawiania nieruchomości mieszkalnych na cele mieszkaniowe.
    Interpretacja ogólna dotyczy możliwości zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 36
    ustawy o VAT w przypadku wynajmowania, czy też wydzierżawiania nieruchomości na
    rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który następnie udostępnia tę
    nieruchomość innym podmiotom. W praktyce rynkowej sytuacja ta dotyczy najczęściej
    udostępniania przez podmiot gospodarczy lokali mieszkalnych swoim pracownikom.
    Zgodnie z Interpretacją ogólną zwolnienie z VAT nie może mieć zastosowania, jeśli
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą poprzez najem od właściciela
    nieruchomości nie realizuje celu mieszkaniowego. Realizowanym celem jest cel związany z
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Warunek celu wynajmu/dzierżawy nieruchomości
    wyłącznie na cele mieszkaniowe zostaje spełniony dopiero na etapie udostępniania
    nieruchomości osobom fizycznym i dopiero ta czynność może być zwolniona z VAT.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Wnioskodawca i jego żona zawarli
    umowę zarządzania mieszkaniami z podmiotem profesjonalnym z uwagi na
    efektywniejsze zarządzanie nieruchomościami przez podmiot lokalny. Nieruchomości są
    wynajmowane przez Właścicieli osobom fizycznym, co wynika wprost z umów najmu.
    Umowy są zawierane między osobami fizycznymi, zarówno po stronie wynajmujących, jak
    i najemców. Umowy są zawierane na długie okresy i w celu zaspakajania potrzeb
    mieszkaniowych najemców, stron umowy najmu.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że czynsz najmu będzie zwolniony z VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy dla
    świadczonych przez Pana usług wynajmu lokali mieszkalnych na rzecz osób fizycznych.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane są przez podmiot mający status
    podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ww. ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zatem definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na
    objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną
    działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy tym, z art. 15 ust. 2
    ustawy jednoznacznie wynika, że pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć
    także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku decydujące
    znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki
    obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość wykorzystywania
    składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które charakteryzuje
    się powtarzalnością lub długim okresem trwania.
    Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony –
    zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Zatem, najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na
    strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

    W konsekwencji, najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Kwestie dotyczące stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje natomiast
    ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    2809 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”.
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Jak stanowi art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    W myśl natomiast art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą
    do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej
    trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w ww. art. 15 ust. 1
    ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.

    Status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest więc ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem, przedmiotem odpłatnego świadczenia usług jest majątek wspólny
    małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w
    art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który świadczy usługę we własnym imieniu (który jest
    stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT. Natomiast jeżeli małżonkowie dokonali
    czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług
    z tego tytułu.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        na stałe zamieszkuje Pan w Stanach Zjednoczonych, gdzie koncentruje się Pana
        życie osobiste, biznesowe i zawodowe, i nieograniczony obowiązek podatkowy,
        w Polsce posiada Pan ograniczony obowiązek podatkowy i rozlicza Pan jedynie
        przychody uzyskiwane z tytułu najmu mieszkań,
        jest Pan właścicielem na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej 7
        mieszkań w (...), które zakupił Pan razem z żoną celem zabezpieczenia siebie i
        swoich bliskich,
        mieszkania będące przedmiotem wniosku zakupił Pan razem z żoną odpowiednio
        w 10 lutego 2023 r. (tj. mieszkanie przy ul. (...) oraz 14 grudnia 2023 r. (tj.
        mieszkania przy ul. (...),
        w ww. mieszkaniach przeprowadził Pan prace wykończeniowe, a następie zawarł
        Pan dwie umowy pośrednictwa ze spółką C. sp. z o.o. z siedzibą w (...),
        dodatkowo razem z małżonką zawarł Pan dwie umowy zarzadzania
        przedmiotowymi mieszkaniami ze spółką D. z o.o. z siedzibą w (...), na podstawie
        których zarządca zobowiązał się do utworzenia i zarządzania rachunkiem
        bankowym, na który przekazywane są depozyty i inne zabezpieczenia finansowe
        dla Państwa, m.in. zarządca założył dla Pana oraz Pana małżonki rachunek celowy,
        na który przekazywane są wpłaty,
        obecnie sześć mieszkań, w których jest Pan współwłaścicielem, zostało wynajętych
        na podstawie umów najmu. Jak Pan wskazał w swoim uzupełnieniu, stroną tych
        umów są zarówno Pan, jak i Pana małżonka,
        sześć mieszkań znajdujących się w (...) (tj. mieszkanie przy ul. ...) zostało wynajętych
        na czas określony osobom fizycznym,
        mieszkanie zlokalizowane przy ul. (...) nie jest wynajęte na dzień złożenia wniosku.
    Dodatkowo wskazał Pan, że:
        czynsz najmu jest regulowany przez najemców na rachunek bankowy utworzony
        przez zarządcę,

        Pan i Pana małżonka jako właściciele otrzymujecie na swój rachunek czynsze
        najmu, które są pomniejszone o opłaty administracyjne i wynagrodzenie zarządcy
        wynikające z umowy o zarządzanie,
        usługi najmu nie były i nie będą powiązane z innymi usługami (usługi hotelowe,
        prowadzenie recepcji, dostęp do restauracji, itp.),
        świadczone usługi najmu mieszkań na rzecz osób fizycznych w celach
        mieszkaniowych klasyfikuje Pan do kodu PKWiU to 68.20.11.0 – Wynajem i obsługa
        nieruchomości mieszkalnych lub dzierżawionych,
        zgodnie z oświadczeniami wynikającymi z postanowień umowy najmu wynajmujący
        (tu: Pan i Pana małżonka) oddają w najem najemcy (osoby fizyczne) lokal
        mieszkalny (siedem mieszkań w (...) na cele mieszkalne w celu zaspokojenia ich
        potrzeb mieszkaniowych,
        osoby fizyczne (najemcy) w lokalu mieszkalnym realizują w nim wyłącznie cele
        mieszkaniowe i dokonują przeniesienia swojego ośrodka życiowego na czas trwania
        umowy najmu,
        najemca zobowiązuję się nie zameldowywać żadnych innych osób, nie
        podnajmować ani nie udostępniać lokalu mieszkalnego innym osobom niż
        wskazanym osobom w umowie najmu,
        najemca zobowiązany jest do korzystania z lokalu wyłącznie na cele mieszkaniowe.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie sprowadzają się do ustalenia, czy uzyskiwany
    przez Pana czynsz z tytułu usług najmu mieszkań osobom fizycznym na cele
    mieszkaniowe będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    Aby móc Panu odpowiedzieć na ww. wątpliwości należy zauważyć, że skoro mieszkania są
    własnością obojga małżonków, to podatnikiem jest ten z małżonków, który faktycznie
    dokonuje czynności związanych z najmem mieszkań, np. zawarł umowę, otrzymuje czynsz.
    Jak wynika z opisu sprawy stroną wynajmującą mieszkań, będących składnikiem majątku
    wspólnego małżonków, jest zarówno Pan jak i Pana małżonka. Oboje więc Państwo są
    stroną zawartych umów najmu oraz otrzymują Państwo czynsze najmu pomniejszone o
    opłaty administracyjne i wynagrodzenie należne zarządcy ustalone zgodnie w umową o
    zarządzanie na rachunek bankowy.
    Zatem, odrębnie od Pana małżonki, dokonuje Pan odpłatnego świadczenia usług, tj.
    najmu mieszkań należących do majątku wspólnego Pana i Pana małżonki i z tego tytułu
    posiada Pan status podatnika podatku od towarów i usług, w rozumieniu w art. 15 ust. 1
    ustawy. Zatem, z tytułu ww. najmu mieszkań jest Pan zobowiązany do rozliczenia czynszu
    najmu wyłącznie w części przypadającej na Pana jako współwłaściciela.
    Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział
    opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter
    wyjątkowy (od ogólnej zasady powszechności opodatkowania) i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię

    literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób
    jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu
    statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
      rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o
      których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych
      formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 790 i 1114, 1463 i 1693).
    Z powołanego wyżej przepisów wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym
    na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia
    przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal
    mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel
    mieszkaniowy). W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o
    charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.
    Należy ponadto zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług
      wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.
    W poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy wymieniono PKWiU 55 usługi związane z
    zakwaterowaniem sklasyfikowane w PKWiU 55.
    Zwolnienie, które znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT stanowi implementację
    z art. 135 ust. 1 lit. l Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1 ze zm.).
    Przepis powyższy stanowi, że:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: „(...) dzierżawę i wynajem
      nieruchomości”.
    Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:
        świadczenie usługi na własny rachunek,
        charakter mieszkalny nieruchomości,
        mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
    Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od
    podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na
    zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.
    Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem wynajmu są lokale mieszkalne (mieszkania
    zlokalizowane w (...) na rzecz osób fizycznych na czas określony. Zgodnie z umowami
    najmu mieszkania są udostępniane wyłącznie w celu zaspokojenia potrzeb

    mieszkaniowych najemcy (osób fizycznych). Świadczone przez Pana usługi najmu
    klasyfikowane są w grupowaniu PKWIU 68.20.11.0. Wynajem i usługi zarządzania
    nieruchomościami mieszkalnymi własnymi lub dzierżawionymi. Osoby fizyczne – najemcy
    – realizują w nich wyłącznie cele mieszkaniowe, co wiąże się z przeniesieniem ich ośrodka
    życiowego na czas trwania umowy najmu.
    Odnosząc się zatem do kwestii budzącej Pana wątpliwość należy stwierdzić, że
    uzyskiwany przez Pana jako współwłaściciela mieszkań czynsz z tytułu usług najmu
    mieszkań osobom fizycznym na cele mieszkaniowe będzie spełniał przesłanki do
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
    W związku z powyższym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna jest wydana przy założeniu, że poprawnie zakwalifikował Pan
    świadczone usługi do odpowiedniego klasyfikowania PKWiU. Interpretacja nie rozstrzyga o
    prawidłowości tej klasyfikacji (zasady formalnego przyporządkowania towaru lub usługi do
    grupowania statystycznego nie są przepisami prawa podatkowego).
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług
    (pytanie nr 2) – tj. w części dotyczącej zastosowania zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy dla świadczonych przez Pana usług najmu lokali
    mieszkalnych na rzecz osób fizycznych, natomiast w części dotyczącej zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy dla świadczonych przez Pana żonę
    usług wynajmu lokali mieszkalnych na rzecz osób fizycznych oraz w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych (pytanie nr 1) zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywać się ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pana do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.