Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-560/14-6/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-09-01
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego z tytułu zakupu Orlika oraz korekty pierwotnych rozliczeń.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; dzierżawa; gmina; korekta; korekta-korekta podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z 13 maja 2014 r. (data wpływu 19 maja 2014 r.) uzupełnionym pismem z 26 sierpnia 2014 r. (data wpływu 29 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego z tytułu zakupu Białego Orlika oraz korekty pierwotnych rozliczeń – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego z tytułu zakupu Białego Orlika oraz korekty pierwotnych rozliczeń. Wniosek został uzupełniony 29 sierpnia 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz o wskazanie przedmiotu wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina ( Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

Gmina realizuje przede wszystkim zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana. Przedmiotowe zadania wynikają z przepisów prawnych i realizowane są przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego.

Poza tym Gmina podejmuje działania na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych, które traktuje jako podlegające regulacjom VAT.

Gmina w 2010 r. nabyła urządzenia składające się na lodowisko Biały Orlik (składane lodowisko) wraz z usługą ich montażu na nieruchomości będącej w trwałym zarządzie samorządowej jednostki budżetowej (dalej jako: Jednostka). Urządzenia są zamontowane na tzw. Orliku. Bezpośrednio po nabyciu urządzeń Gmina wydała je Jednostce, która w okresie zimowym zleca montaż urządzenia na boisku sportowym oraz udostępnia odpłatnie jako lodowisko. Po sezonie Jednostka zleca usługę demontażu i przechowuje urządzenia.

Samorządowa jednostka korzystała dotychczas bezumownie z urządzeń a Gmina się na to godziła, niemniej Strony nie określiły zasad na podstawie jakich samorządowa jednostka będzie zobowiązana do zapłaty wynagrodzenia za korzystanie z urządzeń.

Obecnie Gmina podpisała z samorządową jednostką umowę dzierżawy, na mocy której Jednostka zobowiązana będzie do zapłaty umówionego czynszu od momentu zawarcia umowy w okresach rozliczeniowych oraz w celu uregulowania dotychczasowego stanu - Jednostka zapłaci Gminie czynsz za dotychczasowe korzystanie z urządzeń.

Strony rozważają ponadto, zawarcie odrębnego porozumienia, na podstawie którego Gmina przeniesie na jednostkę samorządową poniesiony przez Gminę koszt zakupu Białego Orlika.

Biały Orlik stanowi obecnie środek trwały Gminy, po przeniesieniu kosztów stanowiłby środek trwały Jednostki oraz Strony rozwiązałyby umowę dzierżawy, o której mowa powyżej.

Wartość początkowa Białego Orlika przekracza 15.000 zł. Gmina nie odliczyła podatku naliczonego z tytułu zakupu Białego Orlika.

W uzupełnieniu do wniosku Gmina wskazała, że:

1.  udostępniła Lodowisko nie sporządzając konkretnej dokumentacji na tę okoliczność. Dyrektor Jednostki miał jednak pełnomocnictwo do zarządzania powierzonym majątkiem Gminy.
2.  zamierzała wykorzystywać Lodowisko do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

*   3-5) nie dysponuje dokumentami potwierdzającymi ten cel. Niemniej wynikają one z czynności faktycznych oraz konkretnych zamiarów w momencie zakupu Lodowiska. Założenie było bowiem takie, że Lodowisko miało być udostępniane odpłatnie. Lodowisko zostało w ten sposób wykorzystane przez Jednostkę. Lodowisko było zawsze odpłatne i Jednostka pobierała z tego tytułu opłaty. Opłaty te następnie trafiały do Gminy zgodnie z ustawą o finansach publicznych. Jednostka przekazywała Gminie tylko kwotę netto, ponieważ jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i kwotę VAT odprowadzała do Urzędu Skarbowego, uznając iż jest podatnikiem z tego tytułu. Dyrektor Jednostki miał natomiast zgodnie z art. 47 ustawy o samorządzie gminnym pełnomocnictwo do zawierania w imieniu Gminy umów o zarządzanie powierzonym majątkiem Gminy, co oznacza, że również w zakresie odpłatnego udostępniania Lodowiska. Poniesione wydatki są obecnie również przedmiotem odpłatnego porozumienia, które dotyczy okresu zarówno sprzed jego zawarcia, jak i po jego zawarciu. Poza powyższymi czynnościami, Gmina nie wykorzystuje w inny sposób Lodowiska. Gmina w związku z zawarciem porozumienia oraz powyższymi wyjaśnieniami zwraca się właśnie z wnioskiem o interpretację do Organu aby dokonał oceny prawnej z uwzględnieniem stanu faktycznego.

1.  Gmina nie odliczyła podatku naliczonego ponieważ sprawa korzystania przez Jednostkę z Lodowiska nie została sformalizowana.

*   7-8) Gmina wyda Jednostce środek trwały w postaci rzeczy ruchomych – Lodowiska, które Jednostka ujmie w swojej ewidencji środków trwałych oraz zażąda zapłaty w postaci „przeniesienia kosztu”, tj. całości lub znacznej części kosztów jakie Gmina poniosła w związku z zakupem Lodowiska.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma prawo skorygować pierwotne rozliczenia i odliczyć w całości podatek naliczony z tytułu zakupu Białego Orlika?

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro przeznaczaniem Białego Orlika było przekazanie go Jednostce, które ma charakter odpłatny, okoliczność iż umowa została zawarta po kilku latach nie powinna mieć znaczenia. Zdaniem Gminy przysługuje jej prawo do skorygowania pierwotnych rozliczeń i odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu Białego Orlika.

Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Jak podnosi się zarówno w judykaturze, jak doktrynie prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno być realizowane niezwłocznie. Wyrazem takiego stanowiska jest wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w sprawie C-268/83 „Z prawa do odliczenia podatnik powinien skorzystać niezwłocznie w odniesieniu do całej kwoty podatku naliczonego przy zakupach. Jakiekolwiek ograniczenie prawa do odliczenia ma wpływ na poziom obciążenia podatkowego i musi być stosowane w podobny sposób we wszystkich państwach członkowskich, zatem odstępstwa od zasady ogólnej dotyczącej neutralności podatku od wartości dodanej są dopuszczalne wyłącznie, gdy przewidują je wprost przepisy dyrektywy” (źródło: Janusz Zubrzycki, „Leksykon VAT. 2009” tom 1, str. 923, UNIMEX 2009).

System odliczeń ustanowiony przez ustawę o VAT oraz VI Dyrektywę ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT należnego lub zapłaconego w ramach jego całej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku VAT gwarantuje w ten sposób w zakresie ciężaru podatkowego neutralność jakiejkolwiek działalności gospodarczej – niezależnie od jej celu lub wyników – pod warunkiem, że co do zasady podlega ona sama podatkowi VAT (por. wyroki ETS: z dnia 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 GhentCoal Terminal, pkt 15; oraz z dnia 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 AbbeyNational, pkt 24).

W świetle powyższego, Gminie przysługuje prawo do korekty rozliczeń i odliczenia w całości podatku naliczonego z tytułu zakupu Białego Orlika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że związek zakupu z czynnością opodatkowaną jest jednym z podstawowych warunków, które musi spełnić podatnik, aby mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Powyższy przepis wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług – przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast, w myśl art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina realizuje przede wszystkim zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana. Przedmiotowe zadania wynikają z przepisów prawnych i realizowane są przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego.

Poza tym Gmina podejmuje działania na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych, które traktuje jako podlegające regulacjom VAT.

Gmina w 2010 r. nabyła urządzenia składające się na lodowisko Biały Orlik (składane lodowisko) wraz z usługą ich montażu na nieruchomości będącej w trwałym zarządzie samorządowej jednostki budżetowej (dalej jako: Jednostka). Urządzenia są zamontowane na tzw. Orliku. Bezpośrednio po nabyciu urządzeń Gmina wydała je Jednostce, która w okresie zimowym zleca montaż urządzenia na boisku sportowym oraz udostępnia odpłatnie jako lodowisko. Po sezonie Jednostka zleca usługę demontażu i przechowuje urządzenia. Samorządowa jednostka korzystała dotychczas bezumownie z urządzeń, a Gmina się na to godziła, niemniej Strony nie określiły zasad na podstawie jakich samorządowa jednostka będzie zobowiązana do zapłaty wynagrodzenia za korzystanie z urządzeń. Obecnie Gmina podpisała z samorządową jednostką umowę dzierżawy, na mocy której Jednostka zobowiązana będzie do zapłaty umówionego czynszu od momentu zawarcia umowy w okresach rozliczeniowych oraz w celu uregulowania dotychczasowego stanu – Jednostka zapłaci Gminie czynsz za dotychczasowe korzystanie z urządzeń. Gmina wskazała, że udostępniła Lodowisko nie sporządzając konkretnej dokumentacji na tę okoliczność. Dyrektor Jednostki miał jednak pełnomocnictwo do zarządzania powierzonym majątkiem Gminy. Wnioskodawca nabyte składane lodowisko począwszy od jego nabycia w 2010 r. zamierzał wykorzystywać do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nie dysponuje on jednak dokumentami potwierdzającymi ten cel. Niemniej wynikają one z czynności faktycznych oraz konkretnych zamiarów w momencie zakupu Lodowiska. Założenie było bowiem takie, że Lodowisko miało być udostępniane odpłatnie. Lodowisko zostało w ten sposób wykorzystane przez Jednostkę. Lodowisko było zawsze odpłatne i Jednostka pobierała z tego tytułu opłaty. Opłaty te następnie trafiały do Gminy zgodnie z ustawą o finansach publicznych. Jednostka przekazywała Gminie tylko kwotę netto, ponieważ jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i kwotę VAT odprowadzała do Urzędu Skarbowego, uznając iż jest podatnikiem z tego tytułu. Dyrektor Jednostki miał natomiast zgodnie z art. 47 ustawy o samorządzie gminnym pełnomocnictwo do zawierania w imieniu Gminy umów o zarządzanie powierzonym majątkiem Gminy, co oznacza, że również w zakresie odpłatnego udostępniania Lodowiska. Poniesione wydatki są obecnie również przedmiotem odpłatnego porozumienia, które dotyczy okresu zarówno sprzed jego zawarcia, jak i po jego zawarciu. Poza powyższymi czynnościami, Gmina nie wykorzystuje w inny sposób Lodowiska. Gmina nie odliczyła podatku naliczonego z tytułu zakupu Białego Orlika.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy Gmina ma prawo skorygować pierwotne rozliczenia i odliczyć w całości podatek naliczony z tytułu zakupu Białego Orlika.

W interpretacji indywidualnej ILPP2/443-560/14-4/JK wydanej dla Wnioskodawcy 1 września 2014 r. tut. Organ stwierdził, że kwota czynszu dokumentująca odpłatne udostępnienie Białego Orlika – otrzymywana przez Gminę na podstawie zawartej umowy dzierżawy, (umowy cywilnoprawnej) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem Gmina w odniesieniu do tej czynności działa jako podatnik podatku od towaru i usług.

Z treści cyt. przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tj. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Dodatkowo należy podkreślić, że podatnik w momencie nabycia towarów lub usług określa, czy nabywane przez niego towary lub usługi będą wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności opodatkowanej. W konsekwencji, należy wskazać, że podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi.

W każdym więc przypadku należy zbadać, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan, czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności.

Wskazać zatem należy, że w przedmiotowej sytuacji, od momentu poniesienia przez Gminę wydatków związanych z inwestycją – polegającą na zakupie składanego lodowiska, miało ono generować obrót opodatkowany podatkiem VAT – tzn. Orlik Biały miał służyć do czynności opodatkowanych VAT.

Wnioskodawcy przysługiwało zatem pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wystąpić miał bowiem związek pomiędzy poniesionymi wydatkami a sprzedażą opodatkowaną.

Jednak Gmina nie odliczyła podatku naliczonego z tytułu zakupu Białego Orlika ponieważ sprawa korzystania przez Jednostkę z Lodowiska nie została sformalizowana. Obecnie Gmina podpisała z samorządową jednostką umowę dzierżawy, na mocy której Jednostka zobowiązana będzie do zapłaty umówionego czynszu od momentu zawarcia umowy w okresach rozliczeniowych oraz w celu uregulowania dotychczasowego stanu – Jednostka zapłaci Gminie czynsz za dotychczasowe korzystanie z urządzeń.

Zauważyć należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy).

Zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy – prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy – jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Na mocy art. 86 ust. 13 ustawy – jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Zatem, Gminie – w odniesieniu do zakupionego Orlika Białego – będzie przysługiwało prawo do dokonania stosownych korekt deklaracji zgodnie z ww. zasadami. Ograniczeniem odliczenia będzie jedynie pięcioletni okres licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, wynikający z art. 86 ust. 13 ustawy.

Podsumowując, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego z tytułu zakupu Białego Orlika, a w rezultacie do korekty pierwotnych rozliczeń.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie zdarzenia przyszłego w części dotyczącej prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego z tytułu zakupu Białego Orlika oraz korekty pierwotnych rozliczeń. Natomiast w pozostałym zakresie zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym,

w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.