Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.405.2018.1.BW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-18
Teza: Czy na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego, transakcja pomiędzy Wnioskodawcą a wykonawcą usług wykończeniowych powinna być rozliczona na zasadach ogólnych, czy w ramach procedury tzw. odwrotnego obciążenia VAT?
Słowa kluczowe: faktura; najem; obciążenia; podwykonawstwo; stawka; usługi-usługi budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 maja 2018 r. (data wpływu 22 maja 2018r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy w opisanej we wniosku sprawie transakcja pomiędzy Wnioskodawcą, a wykonawcą usług wykończeniowych winna zostać opodatkowana na zasadach ogólnych, czy w ramach procedury odwrotnego obciążenia – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2018r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy w opisanej we wniosku sprawie transakcja pomiędzy Wnioskodawcą, a wykonawcą usług wykończeniowych winna zostać opodatkowana na zasadach ogólnych, czy w ramach procedury odwrotnego obciążenia.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającą status podatnika podatku od towarów i usług (VAT) czynnego.

Wnioskodawca zamierza rozszerzyć prowadzoną działalność gospodarczą o sprzedaż towarów (odzieży). W tym celu spółka planuje wynajmować lokale w celu prowadzenia sprzedaży detalicznej odzieży (np. w galeriach handlowych).

Może okazać się, że w lokalach handlowych, które zamierza wynająć Wnioskodawca, będzie konieczność przeprowadzenia prac budowlanych czy wykończeniowo-remontowych. W takim przypadku Wnioskodawca zawrze umowę z podmiotem świadczącym usługi remontowo-budowlane, któremu zlecone zostanie wykonanie prac adaptacyjno-wykończeniowych zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją.

W takim przypadku zakres usług świadczonych przez firmę budowalną na rzecz Wnioskodawcy obejmować będzie w szczególności usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy VAT, tj. usług, dla których w określonych sytuacjach ustawa o VAT przewiduje zastosowanie tzw. odwrotnego obciążenia. W opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie pełnił funkcję inwestora, który zleci wykonawcy wykonanie określonych prac. Zgodnie z wzorem umowy stosowanym przez właściciela galerii, najemca przeprowadza prace wykończeniowe na własny koszt i odpowiedzialność. Najemca jest również odpowiedzialny za przygotowanie dokumentacji architektonicznej, która polega zatwierdzeniu przez wynajmującego. Po zakończeniu prac wykończeniowych i rozliczeniu się Wnioskodawcy z wykonawcą, Wynajmujący pokryje część kosztów tych prac w wysokości określonej w umowie (np. do określonej kwoty za metr kwadratowy).

Właściciel galerii nie będzie organizował procesu budowy, nie będzie jego uczestnikiem, nie zamierza ponosić ryzyka związanego z procesem inwestycyjnym, nie ma wpływu na wybór wykonawcy robót, jak również ewentualnych dalszych podwykonawców, nie łączy go żaden stosunek prawny z podmiotem wykonującym roboty wykończeniowe, jak również nie ponosi odpowiedzialności za zapłatę wynagrodzenia względem wykonawcy i podwykonawców. Nadzór nad wykonaniem prac, ich odbiór, zapłata wynagrodzenia, przejęcie uprawnień wynikających z gwarancji należeć będzie do Wnioskodawcy.

Zarówno wynajmujący (właściciel galerii handlowej), jak i wykonawca przeprowadzający prace wykończeniowe, mają status podatników VAT czynnych. Zarówno prace wykończeniowe prowadzone przez wykonawcę, jak i zwrot części kosztów tych prac przez właściciela galerii handlowej nastąpiłyby na podstawie wystawionych faktur VAT.

W związku z powyższym opisem Wnioskodawca zadał następujące pytanie:

Czy na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego, transakcja pomiędzy Wnioskodawcą a wykonawcą usług wykończeniowych powinna być rozliczona na zasadach ogólnych, czy w ramach procedury tzw. odwrotnego obciążenia VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy, na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego nie powinna mieć zastosowania procedura tzw. odwrotnego obciążenia VAT, a opisana transakcja powinna zostać rozliczona na zasadach ogólnych, tzn. obowiązek rozliczenia VAT będzie ciążył na sprzedawcy usług wykończeniowych.

Odpłatne świadczenie usług (w tym także usług remontowo-wykończeniowych) jest opodatkowane VAT (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Stosownie do art. 17 ust 1 pkt 8 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9;
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny

Załącznik nr 14 do ustawy zawiera wykaz usług, o których mowa w wyżej cyt, art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy. Są to m.in. roboty ogólnobudowlane oraz związane z remontem istniejących budynków, a także szeroko rozumiane roboty wykończeniowe. Według art. 17 ust. 1h ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz, 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy o VAT nie zawierają definicji podwykonawcy, należy odwołać się w tym zakresie do wykładni językowej, internetowy słownik języka polskiego wskazuje, że podwykonawca to „firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy”.

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Powołane regulacje ustawy wprowadzają mechanizm polegający na przeniesieniu obowiązku rozliczania podatku od towarów i usług na podatnika, na rzecz którego została dokonana dostawa ściśle określonego towaru (wyrobu) lub została wykonana ściśle określona usługa

W świetle cytowanych wyżej regulacji, warunkiem zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia VAT jest stosunek podwykonawczy, czyli wykonywanie określonych prac wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy o VAT na zlecenie głównego wykonawcy.

W opisanym w niniejszym wniosku zdarzeniu przyszłym brak jest takiego stosunku prawnego. Wnioskodawca jako inwestor zamierzający prowadzić działalność handlową w określonym lokalu zleci wykonanie określonych prac firmie budowlanej, która będzie działać jako główny wykonawca. Fakt, iż właściciel galerii może zwrócić Wnioskodawcy część kosztów poniesionych na prace wykończeniowe nie ma wpływu dla oceny stosunku prawnego łączącego Wnioskodawcę i wykonawcę, w szczególności nie tworzy pomiędzy nimi relacji główny wykonawca - podwykonawca.

Pomimo zamiaru poniesienia przez właściciela galerii w części ciężaru ekonomicznego kosztów wykonania prac, nie może on zostać uznany za inwestora. Nie będzie on pełnił w tej sytuacji funkcji właściwych inwestorowi w procesie budowlanym. Tym samym Wnioskodawca nie może zostać uznany za generalnego wykonawcę, a firma budowlana nie może zostać uznana za podwykonawcę. Rola Wnioskodawcy w opisanych stanach faktycznych sprowadzać się będzie z jednej strony do pełnienia kluczowych funkcji w procesie budowlanym właściwych inwestorowi, a jednocześnie do dokonania stricte technicznej operacji finansowego rozliczenia z właścicielem w oparciu o treść umowy najmu. Analizując przedmiotowe zagadnienie warto zwrócić uwagę na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 1 grudnia 2017 r., sygnatura akt: I SA/Kr 1036/17. W orzeczeniu tym wskazano m.in.: „(\`(...)\`) aby uznać, że w realizacji inwestycji budowlanej uczestniczy podwykonawca, muszą wystąpić dwa rodzaje zleceń: pierwotne zlecenie udzielone wykonawcy oraz zlecenie udzielone przez tego wykonawcę na rzecz kolejnego podmiotu, który pełni właśnie funkcje podwykonawcy (a także kolejne zlecenia). (\`(...)\`) Jeszcze raz należy podkreślić, że o statusie inwestora, generalnego wykonawcy czy też podwykonawcy świadczą postanowienia umowy dotyczące zakresu usług, warunków ich świadczenia bądź okoliczności, jakie mają miejsce w danym przypadku i charakter wykonywanych usług. Podwykonawca to dalszy wykonawca prac (częściowych lub całościowych) w ramach zleconej przez inwestora na rzecz głównego wykonawcy inwestycji. A zatem podwykonawca jest podmiotem działającym na zlecenie głównego wykonawcy. W związku z powyższym usługi świadczone przez Wnioskodawcę (działającego jako generalny wykonawca) na rzecz właściciela nieruchomości (działającego jako inwestor) na podstawie zawartej między tymi stronami umowy o roboty budowlane rozliczane są zasadach ogólnych, tzn. to na Wnioskodawcy spoczywać będzie obowiązek rozliczenia podatku VAT, ponieważ działa on bezpośrednio na zlecenie i na rzecz inwestora”.

Podsumowując, na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego żaden z podmiotów nie pełni funkcji podwykonawcy. Zatem do rozliczeń pomiędzy Wnioskodawcą a wykonawcą nie powinny mieć zastosowania przepisy ustawy o VAT o tzw. odwrotnym obciążeniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 5a ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Jednakże, zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Załącznik nr 14 do ustawy zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

W myśl art. 17 ust. 2 ustawy, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8 usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Natomiast, transakcje, których przedmiotem jest świadczenie wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy usług budowlanych, realizowane przez wykonawcę (generalnego wykonawcę) na rzecz inwestora (np. dewelopera budowlanego), podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych, tj. podatek VAT rozliczany jest przez wykonawcę (generalnego wykonawcę), natomiast inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane usługi zawierającą podatek VAT.

Wskazać w tym miejscu należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „podwykonawca”, w związku z tym dla prawidłowego rozumienia tego terminu wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słowniku języka polskiego, podwykonawca to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy.

Zatem podwykonawca jest podatnikiem działającym na zlecenie głównego wykonawcy.

W konsekwencji powyższe prowadzi do następujących uogólnień:

*   nie są usługami świadczonymi przez podwykonawców usługi budowlane świadczone bezpośrednio na rzecz ww. inwestorów, czyli zleceniodawcy usług (a nie głównego wykonawcy);
*   podobnie jest z usługami budowlanymi świadczonymi na rzecz deweloperów budujących nieruchomości na sprzedaż, gdzie deweloper zleca wykonanie przedmiotowych usług np. innemu podmiotowi (który nie jest podwykonawcą, lecz głównym wykonawcą).

Natomiast każde dalsze podzlecenie usługi przez głównego wykonawcę kolejnym usługodawcom jest już podzleceniem i usługi te będą już rozliczone zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia.

Zatem, ustalenie czy dana usługa podlega rozliczeniu z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, czy też zastosowanie będzie miała ogólna zasada rozliczenia podatku – ma charakter indywidualny. Oznacza to, że w każdej sytuacji należy zbadać, czy spełnione są następujące warunki:

*   usługodawcą usługi jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
*   usługobiorcą usługi jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
*   dana usługa jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy oraz
*   usługa ta jest świadczona przez podwykonawcę.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik obowiązany jest wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług (…).

Zgodnie z art. 106e ust. 4 pkt 1 ustawy faktura nie zawiera, w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8, jest nabywca towaru lub usługobiorca - danych określonych w ust. 1 pkt 12-14.

Dane, które powinna zawierać faktura, zostały wskazane w art. 106e ust. 1 ustawy, gdzie w punktach 12 – 14 wymieniono:

*   stawkę podatku (pkt 12),
*   sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku (pkt 13),
*   kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku (pkt 14),

a ponadto, w pkt 18 wskazano, że w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”.

Zatem w sytuacji gdy podatnikiem jest nabywca towarów lub usług, wówczas podatnik dokonujący dostaw lub świadczący usługę wystawia na rzecz tego nabywcy fakturę, która nie uwzględnia stawki i kwoty podatku oraz sumy sprzedaży netto, powinna być jednak opatrzona adnotacją „odwrotne obciążenie”.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego, transakcja pomiędzy Wnioskodawcą a wykonawcą usług wykończeniowych powinna być rozliczona na zasadach ogólnych, czy w ramach procedury tzw. odwrotnego obciążenia VAT?

Odnosząc się do powyższej kwestii należy na wstępie wskazać, że jak wykazano wyżej, aby móc stosować odwrotne obciążenie:

*   dana usługa musi być usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy oraz.
*   dana usługa jest świadczona przez podwykonawcę.

Należy także ponownie wskazać, że podwykonawca to podmiot, któremu inny podmiot w ramach otrzymanego zlecenia, powierza wykonanie części lub całości prac budowlanych.

Zauważa się, że fakt zgłoszenia, lub nie, głównemu inwestorowi powierzenia prac podwykonawcy, pozostaje bez wpływu na posiadanie statusu podwykonawcy w rozumieniu ustawy o VAT. Status podwykonawcy wynika bowiem bezpośrednio z zawartych pisemnych umów, a w przypadku ich braku - świadczą o tym statusie okoliczności i charakter wykonywanych usług.

Jak wynika z wniosku w omawianej sytuacji Wnioskodawca jako najemca lokalu będzie zlecał firmie budowalnej wykonanie prac budowlanych czy wykończeniowo-remontowych lokalu.

Zgodnie z wzorem umowy zawartej z Wynajmującym lokal, po zakończeniu prac wykończeniowych i rozliczeniu się Wnioskodawcy z wykonawcą, Wynajmujący pokryje część kosztów tych prac w wysokości określonej w umowie (np. do określonej kwoty za metr kwadratowy).

Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz wyżej powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy zgodnie z zawartymi umowami, Wnioskodawca zleci firmie budowlanej wykonanie prac budowlanych czy wykończeniowo-remontowych i będzie ponosił koszty ich wykonania we własnym zakresie wówczas rozliczenie między firmą budowlaną (wykonawcą prac adaptacyjno-wykończeniowych) i Wnioskodawcą powinno nastąpić na zasadach ogólnych.

W konsekwencji w tym przypadku nie znajdzie zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy i Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu wykonanych prac adaptacyjno-wykończeniowych przez firmę budowlaną.

Natomiast, w sytuacji gdy zgodnie z zawartymi umowami Wnioskodawca zleci firmie budowlanej wykonanie prac budowlanych czy wykończeniowo-remontowych i przeniesie koszty tychże prac na właściciela lokalu wystawiając na rzecz właściciela fakturę, wówczas firma budowlana będzie działała względem Wnioskodawcy jako podwykonawca bowiem w tej konkretnej sytuacji Wnioskodawca będzie dział na rzecz właściciela jako wykonawca usługi. W konsekwencji skoro prace adaptacyjno-wykończeniowe będą stanowiły usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy w tym przypadku znajdzie zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy i Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu prac adaptacyjno-wykończeniowych wykonanych przez firmę Budowlaną.

Mając na względzie powyższe, stanowisko Wnioskodawcy, jest nieprawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w /…/, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.