Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1017/08/JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-01-16
Teza: Jaki dokument musi posiadać podatnik aby w przypadku kontroli Urzędu Skarbowego udowodnić prawo do zastosowania obniżonej stawki VAT?
Słowa kluczowe: faktura; internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu; książka; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana „X” przedstawione we wniosku z dnia 20 października 2008r. (data wpływu 30 października 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania prawa do zastosowania obniżonej stawki VAT przy sprzedaży internetowej książek - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania prawa do zastosowania obniżonej stawki VAT przy sprzedaży internetowej książek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca dokonuje internetowej sprzedaży książek – PKWiU ex 22.11 z wyłączeniem PKWiU 22.11.20-60.10 – oznaczonych symbolem ISBN. W związku z przepisem tj. Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o VAT - § 7 pkt 9a, zdaniem Wnioskodawcy, ma więc prawo do zastosowania 0% stawki VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaki dokument musi posiadać podatnik aby w przypadku kontroli Urzędu Skarbowego udowodnić prawo do zastosowania obniżonej stawki VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, brak jest w rozporządzeniu odpowiedzi na pytanie podatnika. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że wystarczającym dowodem powinno być zaświadczenie z urzędu statystycznego o prawie do sprzedaży książek oznaczonych PKWiU 22.11 w wyłączeniami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W podatku od towarów i usług obowiązuje zasada samoobliczania przez podatnika ciążącego na nim podatku, co wynika z faktu powstawania zobowiązań podatkowych ex lege z tytułu wykonania czynności będących przedmiotem opodatkowania VAT. Zasada ta została praktycznie zastosowana w art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., ostatnia zmiana Dz. U. z 2008r. Nr 209, poz. 1320), zwanej dalej ustawą o VAT, zgodnie z którym podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b. Tak więc to podatnik, kierując się obowiązującymi przepisami prawa, winien obliczyć a następnie wpłacić należny podatek. Obliczenie kwoty należnego podatku wymaga niewątpliwie ustalenia czy do czynności wykonywanych przez niego ma zastosowanie określona stawka podatku lub też zwolnienie. Należy zauważyć, że konsekwencją ww. zasady jest to, że organy podatkowe nie wydają decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, poza przypadkiem, gdy stwierdzone zostanie, że kwota należnego podatku została obliczona przez podatnika w sposób nieprawidłowy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast przez świadczenie usług – stosownie do art. 8 ust. 1 powołanej ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Według art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Ponadto w myśl art. 8 ust. 3 powołanej ustawy, również usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Opodatkowaniu jednak nie są poddane wyłącznie towary i usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. W art. 41 ust. 13 ustawy o VAT stwierdzono bowiem, że opodatkowaniu podlegają również towary i usługi będące przedmiotem czynności opodatkowanych, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Są one opodatkowane stawką podstawową 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inna stawkę.

Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT lub obniżenie stawki podatkowej, możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa o VAT lub przepisy wykonawcze do ustawy.

Klasyfikacjami, o których mowa powyżej, są m.in. Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU) oraz Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB).

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207 poz. 1293), do dnia 31 grudnia 2009r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.).

Zgodnie z zasadami metodycznymi ww. Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, stanowiącymi jej integralną część, zaliczanie określonego produktu do właściwego grupowania PKWiU należy do obowiązków producenta (usługodawcy) tego produktu. Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

W przypadkach trudności w ustaleniu właściwego grupowania, do którego należy zaliczyć produkt, producent może zwrócić się o pomoc do Urzędu Statystycznego. Również do tych jednostek należy zwracać się w przypadków sporów wynikłych w tym zakresie między producentami a organami państwowymi względnie innymi, zainteresowanymi jednostkami. Wniosek o rozstrzygnięcie sporu powinien zawierać stanowisko obu stron oraz niezbędne informacje producenta lub świadczącego usługę, tj. szczegółowy opis świadczonej usługi.

W żadnym przypadku, o takim lub innym zaliczeniu produktu nie mogą decydować przesłanki sprzeczne z zasadami PKWiU. Szczególnie niedopuszczalne jest kierowanie się korzyściami materialnymi, względnie innymi przywilejami wynikającymi z takiego lub innego zaklasyfikowania produktu.

Należy też zwrócić uwagę na Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11). W pkt 1 tego Komunikatu wskazano, iż zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania: rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego według:

*   Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD),
*   Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU),
*   Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (CN),
*   Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT),
*   Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB)

zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych (pkt 2 ww. Komunikatu).

Z powyższego wynika, iż opinie organów statystyki publicznej, interpretujące w kontekście określonych stanów faktycznych standardy i nomenklatury statystyczne, nie stanowią ani prawa ani też decyzji administracyjnej, nie są również aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z mocy prawa.

Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny wydając w dniu 20 listopada 2006r. w składzie 7. sędziów postanowienie w sprawie II FPS 3/06 odmawiające podjęcia tzw. abstrakcyjnej uchwały, o którą wnioskował Rzecznik Praw Obywatelskich, w uzasadnieniu którego stwierdził, że opinie klasyfikacyjne organów statystyki publicznej zawierające interpretacje standardów i nomenklatur statystycznych nie są formalnie wiążące zarówno dla organów podatkowych, jak i dla podatników. Interpretacje standardów i nomenklatur klasyfikacyjnych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług nie rodzą dla podmiotów gospodarczych - podatników - żadnych bezpośrednich obowiązków. Nie są również źródłem jakichkolwiek bezpośrednich ich uprawnień. Stanowią wyłącznie akt wiedzy organu statystyki publicznej, dokonującego specyficznej "subsumcji" indywidualnego stanu faktycznego pod przepis prawny wynikający z PKWiU, przy czym "subsumcja" ta nie jest (samodzielnym) aktem stosowania prawa sensu stricto, albowiem nie wynikają z niej bezpośrednio żadne wiążące konsekwencje prawne.

Należy też wyjaśnić, iż na gruncie ustawy o VAT klasyfikacje statystyczne mają charakter pomocniczy, służący identyfikacji towarów i usług podlegających temu podatkowi oraz określający zakres przedmiotowy towarów opodatkowanych stawkami obniżonymi (0%, 3% i 7%), a także towarów zwolnionych od podatku.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca w odniesieniu do niektórych czynności przewidział opodatkowanie stawkami obniżonymi oraz zwolnienia od podatku.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne, obniżone, tj. 7%, 3% i 0%.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, wymienionych w załączniku nr 3 do tej ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 tej ustawy. Pod pozycją 48 załącznika wymieniono towary sklasyfikowane w PKWiU pod pozycją ex 22.11 tj. książki (oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN), nuty, mapy – wytwarzane metodami poligraficznymi, z wyłączeniem: książek adresowych o zasięgu krajowym, regionalnym, lokalnym; książek telefonicznych, teleksów i telefaksów (PKWiU 22.11.20-60.10) i ulotek.

Natomiast stosownie do § 9 ust. 1 pkt 10 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336 ze zm.), obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008r., obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się do dostaw w kraju i wewnątrzwspólnotowego nabycia książek (PKWiU ex 22.11) – z wyłączeniem książek adresowych o zasięgu krajowym, regionalnym i lokalnym, książek telefonicznych, teleksów i telefaksów (PKWiU 22.11.20-60.10), nut, map i ulotek – oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN.

Zauważyć należy, iż w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r. kwestię zastosowania 0% stawki podatku od towarów i usług, w zakresie przewidzianym w przywołanym powyżej przepisie § 9 ust. 1 pkt 10 lit. a ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r., regulował § 7 ust. 1 pkt 9 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.).

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonuje internetowej sprzedaży książek – PKWiU ex 22.11 z wyłączeniem PKWiU 22.11.20-60.10 – oznaczonych symbolem ISBN. W związku z przepisem tj. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o VAT - § 7 pkt 9a, zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do zastosowania 0% stawki VAT.

W tych okolicznościach, w ocenie tut. organu, nie powinno budzić wątpliwości, że dostawy książek (PKWiU ex 22.11) oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 0%.

Reasumując, w sytuacji przedstawionej we wniosku, Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% przy sprzedaży książek, o ile spełniać one będą wymagania wynikające z przywołanych wyżej przepisów. Ww. uprawnienie nie może jednak wynikać z zaświadczenia z Urzędu Statystycznego o prawie do sprzedaży książek, bowiem jak wyjaśniono to już wcześniej, Urząd Statystyczny udziela informacji w zakresie ustalenia właściwego grupowania wyrobu lub usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, a nie wystawia, jak wskazał Wnioskodawca, zaświadczeń o prawie do sprzedaży towarów.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wystarczającym dowodem do stosowania przez Wnioskodawcę 0% stawki podatku powinno być zaświadczenie z urzędu statystycznego o prawie do sprzedaży książek oznaczonych PKWiU 22.11, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji, tj. wg stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008r.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania tych usług według PKWiU. Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji usługi, świadczonej przez Wnioskodawcę, według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania wyrobu lub usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Podatnika obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wykonywanych usług, a w razie wątpliwości Podatnik może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.