Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-526/09/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-10-02
Teza: Czy wystawiona faktura VAT ze stawką „zw.” (art. 43 ust. 1 pkt 10a) jest prawidłowa?
Słowa kluczowe: inwestycje; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2009r. (data wpływu 6 lipca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 września 2009r. (data wpływu 10 września 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawienia faktury VAT ze stawką „zw” (art. 43 ust. 1 pkt 10a) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 lipca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowości wystawienia faktury VAT ze stawką „zw” (art. 43 ust. 1 pkt 10a).

Ww. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 8 września 2009r. (data wpływu 10 września 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 1 września 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

W dniu 17 czerwca 2008r. zawarto przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości a Przedsiębiorstwem Wnioskodawcy.

W dniu 1 września 2008r. te same osoby zawarły umowę najmu ww. nieruchomości na czas do dnia zawarcia notarialnej umowy sprzedaży nieruchomości. Z umowy najmu wynikało, iż Najemca może przeprowadzić modernizację budynku na własny koszt. Do dnia 10 marca 2009r. nakłady inwestycyjne w obcym środku trwałym wyniosły około 115.483,76 zł. 23 marca 2009r. aktem notarialnym nieruchomość została nabyta na potrzeby działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę za kwotę 394.775,00 zł (406.130,00 – cena nabycia wraz z kosztami notarialnymi). Do ceny zakupu nie został naliczony podatek od towarów i usług.

Wnioskodawca wskazał, że zakup nieruchomości (budynek z lat 80-tych XX wieku, nieużytkowany od około 10 lat, wymagający kapitalnego remontu) został uznany za inwestycję, gdyż modernizacja nie została zakończona, a tym samym budynek na dzień dzisiejszy nie jest kompletny i zdatny do użytkowania. Od dnia zakupu żadne nakłady nie zostały poniesione, ponieważ nadarzyła się okazja sprzedaży tejże nieruchomości po dobrej cenie. Do dnia 16 czerwca 2009r. została podpisana notarialna umowa sprzedaży oraz wystawiona faktura za całą nieruchomość ze stawka zwolnioną.

Wnioskodawca wskazał też, że posiada wpis do ewidencji działalności gospodarczej – PKD 68.10.Z – Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, PKD 68.20.Z - Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi.

Natomiast w piśmie z dnia 8 września 2009r., przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z dnia 1 września 2009r. znak: IBPBI/1/415-547/09/ZK, IBPP2/443-526/09/BW, Wnioskodawca wskazał, że:

*   sporządzono fakturę VAT dotyczącą sprzedaży przedmiotowej nieruchomości o następującej treści: „Umowa sprzedaży nieruchomość /…/ wartość netto 150.000,00 zł st. VAT zw. – sprzedaż zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku VAT”,
*   nakłady inwestycyjne zostały poniesione w trakcie trwania umowy najmu, po zakupie nie kontynuowano już modernizacji,
*   nakłady inwestycyjne nie przewyższyły 30% wartości początkowej nieruchomości,
*   budynek nie został oddany do użytku, w związku z tym nie mógł być i nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej,
*   w trakcie trwania modernizacji od faktur dotyczących nakładów inwestycyjnych był odliczany podatek naliczony.

W związku z powyższym zadano, m.in., następujące pytanie:

Czy wystawiona faktura VAT ze stawką „zw.” (art. 43 ust. 1 pkt 10a) jest prawidłowa?

Zdaniem Wnioskodawcy faktura sprzedaży z dnia 16 czerwca 2009r. jest wystawiona prawidłowo, gdyż przy zakupie nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz nakłady na inwestycje w obcych środkach trwałych (tzn. przed zakupem nieruchomości – w czasie trwania umowy najmu) nie przekroczyły 30% ceny nabycia nieruchomości).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) – art. 8 ust. 1 ustawy.

Towarami – w myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy o VAT – są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku lub opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Według art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Stosownie jednak do art. 43 ust. 10 ustawy o VAT podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy czynni,
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne z oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Pierwsze zasiedlenie ma zatem miejsce w momencie oddania do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi:

1.  nowo wybudowanego budynku (budowli lub jego części) lub
2.  gruntownie odnowionego (nakłady na odnowienie to co najmniej 30% jego wartości początkowej) budynku (budowli lub jego części)

\-w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu VAT (np. sprzedaż, najem, dzierżawa, leasing).

Zatem, przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Wówczas, jak wynika z przepisów ustawy, zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości, jeśli jest ona już zasiedlona bądź zamieszkana.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca w dniu 16 czerwca 2009r. dokonał sprzedaży nieruchomości (budynku). Przedmiotowy budynek Wnioskodawca zakupił w dniu 23 marca 2009r. na potrzeby działalności gospodarczej. Budynek ten został wybudowany w latach 80-tych XX wieku, nieużytkowany od około 10 lat, wymagający kapitalnego remontu.

Do ceny zakupu przedmiotowej nieruchomości nie został naliczony podatek od towarów i usług. Przed zakupem przedmiotowej nieruchomości (budynku) Wnioskodawca na podstawie zawartej w dniu 1 września 2008r. umowy najmu dokonywał modernizacji przedmiotowego budynku. Do dnia zakupu przedmiotowej nieruchomości nakłady inwestycyjne w obcym środku trwałym nie przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości. Od wydatków poniesionych na modernizację Wnioskodawca dokonywał odliczenia podatku naliczonego. Po zakupie przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca nie kontynuował już modernizacji przedmiotowego budynku. W opisie stanu faktycznego Wnioskodawca także wskazał, iż budynek nie został oddany do użytkowania, w związku z tym nie mógł być i nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej.

Mając na względzie wyżej przedstawiony stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, iż sprzedaż przedmiotowej nieruchomości (budynku) nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia (pierwsze zasiedlenie nastąpiło bowiem poprzez jej wynajęcie przez Wnioskodawcę. Jednakże pomiędzy pierwszym zasiedleniem tegoż budynku (wydaniem budynku Wnioskodawcy w ramach wynajmu) a mającą mieć miejsce dostawą budynku upłynie okres krótszy niż 2 lata.

Zatem przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (budynku) nie znajdzie zastosowania zwolnienie od opodatkowania wskazane w ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z uwagi jednak, iż Wnioskodawca nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości, oraz z uwagi na fakt, że wydatki ponoszone na modernizację przedmiotowego budynku nie przekroczyły 30% wartości początkowej tegoż budynku, jego sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy, że faktura VAT (dokumentująca sprzedaż przedmiotowej nieruchomości) na której wykazano jako stawkę „zw.” (na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku VAT) jest prawidłowa, należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach informuje, że kwestia korekty podatku naliczonego będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.