Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.750.2020.5.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-12-10
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: dom-dom jednorodzinny; działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 18 września 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 18 września 2020 r.; identyfikator poświadczenia przedłożenia ePUAP…), uzupełnionym pismem z dnia 16 listopada 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 16 listopada 2020 r.; identyfikator poświadczenia przedłożenia ePUAP…), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 10 listopada 2020 r., Nr 0111-KDIB3-3.4012.561.2020.2.WR, 0113-KDIPT2-1.4011.750.2020.3.MM, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 10 listopada 2020 r. (data doręczenia za pośrednictwem platformy ePUAP 10 listopada 2020 r., identyfikator poświadczenia doręczenia ePUAP-UPD…). Wnioskodawca uzupełnił powyższy wniosek pismem z dnia 16 listopada 2020 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 16 listopada 2020 r.; identyfikator poświadczenia przedłożenia ePUAP…).

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Od dnia … grudnia 2017 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą X oraz od tego dnia jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Sposób rozliczania podatku dochodowego to podatek liniowy 19%. Status działalności Jego firmy cały czas jest aktywny. Działalność zarejestrował pod adresem prywatnego domu w …. Działalność Wnioskodawcy polega m.in. na robotach budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych, realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, wykonywaniu instalacji elektrycznych, działalności w zakresie inżynierii i związanym z nią doradztwem technicznym, kupnie oraz sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, działalności w zakresie specjalistycznego projektowania oraz inne zgodnie z CEIDG.

W 2009 r. Wnioskodawca jako osoba prywatna kupił niezabudowany grunt z zamiarem zrealizowania na nim inwestycji (czego rezultatem miało być wybudowanie domu jednorodzinnego i uzyskanie możliwości jego użytkowania), a następnie zamieszkanie w wybudowanym domu jednorodzinnym, który miał służyć celom prywatnym. Budynek na przedmiotowej działce postawił i oddał do użytkowania w 2013 r. Dom budował w latach 2009-2013, jako osoba prywatna, gdyż nie prowadził w tym czasie działalności gospodarczej. Na przedmiotowej działce stoi tylko jeden budynek, który jest jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym. Powierzchnia użytkowa całego budynku wynosi 241 m2.

Po założeniu jednoosobowej działalności gospodarczej dnia … grudnia 2017 r. pod adresem – … - zarejestrował siedzibę Jego firmy pod nazwą X. Przedmiotowy dom oraz działka nigdy nie była oraz nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Jego firmy oraz nie dokonywał żadnych comiesięcznych odpisów amortyzacyjnych.

W piśmie z dnia 11 listopada 2020 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, Wnioskodawca wskazał, że w przyszłości zamierza sprzedać nieruchomość wskazaną we wniosku. Dokładny termin sprzedaży jest nie do ustalenia ze względu na panującą pandemię, z czym wiąże się znaczne zmniejszenie zainteresowania osób zakupem nieruchomości (obawa przed inwestowaniem, dużymi wydatkami w tym niepewnym czasie) - takie opinie uzyskał w trakcie rozmowy z biurami pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Niemniej jednak przedmiotową nieruchomość będzie chciał wystawić na sprzedaż nie wcześniej niż w 2021 r. lub później. Przedmiotowa nieruchomość stanowi majątek wspólny z Jego żoną na zasadach współwłasności majątkowej małżeńskiej. Przychód ze sprzedaży nieruchomości zamierza przeznaczyć na cele prywatne Jego i współmałżonki, niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wnioskodawca zamieszkiwał i zamieszkuje przedmiotową nieruchomość z Jego rodziną, tj. żoną i dziećmi, od dnia oddania nieruchomości do użytkowania, czyli od 2013 r. Po oddaniu budynku do użytkowania w 2013 r. budynek został zamieszkany przez Wnioskodawcę i najbliższą rodzinę (żona i dzieci - w 2013 r. jedno dziecko, od 2015 r. dwoje dzieci). Prywatny dom jednorodzinny stał się siedzibą Jego firmy od dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej, tj. od … grudnia 2017 r. Wybudowany dom, oddany do użytkowania w 2013 r. służył tylko i wyłącznie w celach prywatnych, tj. mieszkaniowych. Nie był nigdy przedmiotem dzierżawy, najmu oraz udostępniania go żadnym osobom trzecim. W praktyce w Jego domu pod prowadzenie działalności gospodarczej zajmuje jeden pokój (gabinet) o powierzchni 20 m2. W pokoju tym znajduje się biurko, komputer, drukarka, szafy na dokumenty, narzędzia. W związku z tym, że w znacznej części korzysta z usług podwykonawców nie ma potrzeby użytkowania i zajmowania większej części domu. Wnioskodawca zajmuję się również wykonywaniem projektów branży elektrycznej oraz nadzorowaniem budów z zakresu Jego branży oraz uprawnień. Do wykonywania projektów wykorzystuje komputer, drukarkę oraz biurko znajdujące się w przedmiotowym pokoju. Procentowo wykorzystywany pokój w celu prowadzenia działalności gospodarczej o powierzchni ok. 20m2 w stosunku do całego domu (241 m2) wynosi niewiele ponad 8% powierzchni całego domu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (pytanie Nr 1 sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy przy przyszłościowej sprzedaży przedmiotowego budynku jednorodzinnego Wnioskodawca będzie zwolniony z podatku od towaru i usług?
2.  Czy przychód ze sprzedaży nieruchomości będzie przychodem z działalności gospodarczej, tj. ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.) i w konsekwencji będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach przewidzianych dla działalności gospodarczej?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania Nr 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Pytanie Nr 1 dotyczące podatku od towarów i usług będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie m.in. art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro zakup działki pod przedmiotowy dom odbył się ponad 5 lat do momentu przyszłościowej chęci sprzedaży Jego domu, to nie będzie on przychodem z działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ww. ustawy zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wyliczenie tytułów powstawania źródeł przychodów ma na celu ich pogrupowanie według odpowiedniego charakteru, co w konsekwencji prowadzi do odmiennego traktowania tychże źródeł. Klasyfikacja przychodu do danego źródła przychodów powoduje określone konsekwencje podatkowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),M
*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany (pkt 8).

Powołany powyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że – dokonane poza działalnością gospodarczą – odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z kolei w myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ust. 1 pkt 8 ww. ustawy nie stosuje do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Jednak zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów, określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) cyt. ustawy, spełnione winny zostać, co najmniej dwie podstawowe przesłanki:

*   nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej,

*   nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w działalności gospodarczej.

Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozarolnicza działalność gospodarcza.

W świetle art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodem z działalności gospodarczej są również – stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy – przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2c ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

Jak wynika z treści złożonego wniosku, Wnioskodawca w 2009 r. jako osoba prywatna, kupił niezabudowany grunt z zamiarem zrealizowania na nim inwestycji (wybudowanie domu jednorodzinnego). Budynek na przedmiotowej działce postawił i oddał do użytkowania w 2013 r. Dom budował w latach 2009-2013, jako osoba prywatna, gdyż nie prowadził w tym czasie działalności gospodarczej. Na przedmiotowej działce stoi tylko jeden budynek, który jest jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym. Powierzchnia użytkowa całego budynku wynosi 241 m2. Wnioskodawca zamieszkuje przedmiotową nieruchomość z Jego rodziną, tj. żoną i dziećmi, od dnia oddania nieruchomości do użytkowania, czyli od 2013 r.

Od dnia … grudnia 2017 r. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, która polega m.in. na robotach budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych, realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, wykonywaniu instalacji elektrycznych, działalności w zakresie inżynierii i związanym z nią doradztwem technicznym, kupnie oraz sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, działalności w zakresie specjalistycznego projektowania oraz inne zgodnie z CEIDG. Sposób rozliczania podatku dochodowego to podatek liniowy 19%. Działalność zarejestrował pod adresem prywatnego domu. Przedmiotowy dom oraz działka nigdy nie była oraz nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Jego firmy oraz nie dokonywał comiesięcznych odpisów amortyzacyjnych. W przyszłości zamierza sprzedać nieruchomość wskazaną we wniosku. Dokładny termin sprzedaży jest nie do ustalenia, niemniej jednak przedmiotową nieruchomość będzie chciał wystawić na sprzedaż nie wcześniej niż w 2021 r. lub później. Przedmiotowa nieruchomość stanowi majątek wspólny z Jego żoną na zasadach współwłasności majątkowej małżeńskiej. Pod prowadzenie działalności gospodarczej zajmuje jeden pokój (gabinet) o powierzchni 20 m2. W pokoju tym znajduje się biurko, komputer, drukarka, szafy na dokumenty, narzędzia. W związku z tym, że w znacznej części korzysta z usług podwykonawców nie ma potrzeby użytkowania i zajmowania większej części domu.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1359, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

W myśl art. 341 ww. ustawy, każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.

Zgodnie z art. 36 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.

Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku (art. 36 § 2 ww. Kodeksu).

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania ww. art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu sprawy wynika, że dom jednorodzinny został przez Niego wybudowany w latach 2009-2013, jako osobę prywatną - nie prowadził w tym czasie działalności gospodarczej. Ponadto, przedmiotowa nieruchomość nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Jego firmy oraz nie dokonywano odpisów amortyzacyjnych. Nieruchomość ta należy do majątku prywatnego Wnioskodawcy i Jego małżonki oraz jest zamieszkiwana przez ich rodzinę od dnia oddania jej do używania (2013 r.). W związku z tym, skutki podatkowe sprzedaży tej nieruchomości należy oceniać w kontekście art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego należy uznać, że planowane przez Wnioskodawcę odpłatne zbycie niezabudowanej nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w tym przepisie. Zatem, sprzedaż udziału Wnioskodawcy w tej nieruchomości, nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej, nie będzie rodziła po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości.

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego należało uznać za nieprawidłowe z uwagi na błędnie podaną podstawę prawną, tj. art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w niniejszej sprawie nie będzie miał zastosowania oraz nie stanowi o upływie pięcioletniego terminu, z uwagi na który przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości nie podlega opodatkowaniu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania interpretacji indywidualnej.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.).

Ponadto należy zaznaczyć, że dokonana przez Organ ocena stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę dotyczy wyłącznie skutków podatkowych, jakie w przedmiotowej sprawie wystąpią po Jego stronie. Interpretacja nie rozstrzyga natomiast kwestii obowiązków innych podmiotów, w tym małżonki Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.