Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.547.2024.10.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-12
Teza: Koszty Partycypacji poniesione przez Spółkę na rzecz
Producenta, na podstawie wystawionej Noty Obciążeniowej,
jak i inne zbliżone koszty o charakterze tzw. „auto recall”,
ponoszone w przyszłości na rzecz międzynarodowych
producentów samochodów, będą stanowić dla Spółki koszty
uzyskania przychodu, na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT.
Słowa kluczowe: części
gwarancje
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-wyłączenie z kosztów
odszkodowania-odszkodowanie umowne
samochód
wadliwość
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 22

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2024 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego
    samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego
    od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Koszty Partycypacji poniesione przez Spółkę
    na rzecz Producenta, na podstawie wystawionej Noty Obciążeniowej, jak i inne zbliżone
    koszty o charakterze tzw. „auto recall”, ponoszone w przyszłości na rzecz (...) producentów
    samochodów, będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodu, na podstawie art. 15
    ust. 1 Ustawy CIT.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie Organu – 19 grudnia 2024 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca posiada siedzibę w Polsce i podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od całości swoich dochodów.
    Spółka należy do (...) grupy kapitałowej (...).
    Wnioskodawca w ramach swojej działalności zajmuje się produkcją (...). Przedmiotem
    przeważającej działalności Spółki zgodnie z KRS jest (...).
    Wnioskodawca jest także dostawcą (...). Odbiorcami produktów Wnioskodawcy są m.in.
    (...).
    W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności doszło do sytuacji, w której
    Wnioskodawca dostarczył do (...) (dalej: „Producent”) komponenty w postaci (...), które
    okazały się wadliwe. W trakcie produkcji Producent zauważył, że komponenty dostarczone
    przez Wnioskodawcę posiadały wadę (...), odbywającego się u Wnioskodawcy. Wskutek
    powyższego, (...).
    W związku z zaistniałą sytuacją, Producent podjął decyzję o wycofaniu (...) w celu wymiany
    wadliwych (...). Jak wynika z informacji przedstawionych przez Producenta, operacja
    wymiany (...).
    Producent poniósł początkowo samodzielnie stosowne koszty ww. akcji serwisowej, tj.
    koszty wymiany wadliwych (...) dostarczonych przez Wnioskodawcę oraz powiązane z nią
    wydatki.
    Następnie, Wnioskodawca oraz Producent zawarli stosowne porozumienie o podziale
    kosztów (dalej: „Porozumienie”), na mocy którego strony ustaliły warunki rozliczeń
    finansowych w związku z wymianą wadliwych (...). W ramach Porozumienia Wnioskodawca
    zobowiązał się do uiszczenia na rzecz Producenta części kosztów wymiany (...) w formie
    zryczałtowanej kwoty, uzgodnionej przez strony. Rozliczenie z tego tytułu zostało
    dokonane w oparciu o wystawioną przez Producenta notę obciążeniową (dalej: „Nota
    Obciążeniowa”).
    W Porozumieniu wskazano, że zryczałtowana kwota, którą ma na rzecz Producenta
    zapłacić Wnioskodawca, dotyczy szeroko pojętego programu serwisowego będącego
    efektem dostarczenia przez Wnioskodawcę wadliwych (...).
    Z kolei w Nocie Obciążeniowej, dokumentującej poniesienie kosztu, wskazano, że
    zryczałtowana opłata odnosi się do szeroko pojętego i niesprecyzowanego roszczenia
    regresowego.

    Poza Notą Obciążeniową, Producent wystawił na rzecz Wnioskodawcy również dokument
    o nazwie (...) czyli tzw. „powiadomienie o obciążeniu” (dalej: „BVA”). W niniejszym
    dokumencie doprecyzowano, z wymianą którego komponentu związana jest akcja
    serwisowa, której kosztami na mocy Porozumienia został częściowo obciążony
    Wnioskodawca (tj. wskazany został symbol wadliwego modelu (...)). W BVA zawarto
    również informacje o efekcie przeprowadzonych negocjacji w tej sprawie, tj. o wycofaniu
    określonej serii (...) z rynku w celu wymiany wadliwych modułów ww. (...)oraz o zawarciu
    Porozumienia w celu rozliczenia finansowego kosztów przeprowadzonej akcji serwisowej.
    Należy przy tym zaznaczyć, iż niniejsza kwota obejmowała swoim zakresem w
    rzeczywistości koszt partycypacji Wnioskodawcy w różnych kategoriach wydatków
    poniesionych w ramach opisanej akcji serwisowej, w tym m.in.: (...) (dalej: „Koszty
    Partycypacji”). Jednocześnie, Wnioskodawca zaznacza, iż nie jest w stanie wyodrębnić z
    ponoszonych przez niego zryczałtowanych Kosztów Partycypacji poszczególnych kwot
    przypadających na konkretnie świadczenia, gdyż otrzymał od Producenta jedynie Notę
    Obciążeniową na zryczałtowaną kwotę, po opłaceniu której partycypuje w kosztach
    wymiany poszczególnych części.
    Na marginesie należy wskazać, iż tego typu rozliczenia finansowe z Producentem (...) o
    charakterze „auto recall”, tj. odnoszące się do stosownej partycypacji Wnioskodawcy jako
    dostawcy części w kosztach ich wymiany w przypadku stwierdzenia wadliwości części, są
    powszechnie stosowane w praktyce gospodarczej w branży (...) i warunkują współpracę
    (...). Niemożliwym byłoby podjęcie i prowadzenie takiej współpracy bez zawarcia tego typu
    porozumień i wspólnej partycypacji w kosztach poszczególnych wymian w sytuacji, gdy
    wadliwość części powstaje w trakcje procesu produkcyjnego dostawcy części, a skutkuje
    koniecznością przeprowadzenia akcji serwisowej (co do zasady wymiany części) na
    poziomie producenta samochodu. Tym samym, tego typu rozliczenia finansowe pomiędzy
    (...) producentami samochodów a Wnioskodawcą dotyczące ponoszenia kosztów
    zbliżonych do Kosztów Partycypacyjnych, to okoliczności, które regularnie występują w
    ramach działalności Spółki i należy oczekiwać, że będą występować także w przyszłości,
    gdyż współpracuje ona z (...). Tym samym, Spółka będzie ponosić najprawdopodobniej
    podobne do Kosztów Partycypacyjnych koszty o charakterze „auto recall” także w
    przyszłości.
    Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że omawiane koszty nie zawsze będą dotyczyć
    wymiany wadliwej części, lecz bardziej ogólnie je definiując - usunięcia/naprawy pewnego
    rodzaju nieprawidłowości, niezgodności związanych ze specyfikacją określoną przez
    klienta w odniesieniu do dostarczanego komponentu. Każdorazowo procedura przebiega
    jednak w tożsamy sposób - po wykryciu nieprawidłowości, najczęściej po sprzedaży
    samochodu do klienta finalnego, następuje zgłoszenie wady do producenta. Następnie
    producent dokonuje wymiany uszkodzonego elementu na prawidłowo działający i
    oszacowuje, ile pojazdów wyposażonych w komponenty z danej linii produkcyjnej może
    być obarczonych tą nieprawidłowością. Wówczas Wnioskodawca z producentem wspólnie
    decydują o ściągnięciu danych pojazdów z rynku, wymianie wadliwych części na nowe, a
    także o podjęciu innych czynności obarczonych kosztami, mających na celu dalsze
    usprawnienie oferowanych przez Spółkę systemów bezpieczeństwa. Najczęściej nie ma
    możliwości jednoznacznego ustalenia, po czyjej stronie leży wina wynikająca z
    udostępnienia produktu obarczonego wadą - niekiedy może to wynikać bezpośrednio z
    działań Wnioskodawcy, innym razem może być związana z nieścisłościami powstającymi
    jeszcze na etapie projektowania oraz informowania o określonych pomiarach dotyczących
    produktów przez producenta aut. Po ustaleniu przez Wnioskodawcę i producenta aut
    przewidywanych kosztów, producent wystawia fakturę lub notę obciążeniową, w oparciu o
    stosowne porozumienie, a Wnioskodawca pokrywa część przypadających na niego
    kosztów akcji serwisowej.
    Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 19 grudnia 2024 r. zawarli
    Państwo następujące informacje:
    1) Odpowiedzialność względem kontrahentów nie będzie wynikać wprost z rękojmi w
      rozumieniu art. 556 Kodeksu cywilnego ani z gwarancji w rozumieniu art. 577 Kodeksu

      cywilnego - należy wskazać, iż umowy zawierane z kontrahentami w ogóle nie odwołują
      się ani nie będą odwoływać się do przepisów Kodeksu cywilnego obowiązujących w
      polskim prawie (z uwagi na to, że są to kontrahenci zagraniczni).
      Co do zasady, odpowiedzialność Spółki względem kontrahenta/kontrahentów ma (lub
      w założeniu będzie mogła mieć) charakter podobny do roszczenia gwarancyjnego,
      jednak nie jest możliwe jednoznaczne zakwalifikowanie jej do tej kategorii w oparciu o
      przepisy Kodeksu cywilnego, ponieważ - gdyby odwoływać się do warunków z polskich
      przepisów - nie z każdym kontrahentem dojdzie do złożenia oświadczenia
      gwarancyjnego, kluczowego dla udzielenia gwarancji zgodnie z art. 577 Kodeksu
      cywilnego.
      Niemniej jednak, jak już było wskazywane, usługa polegająca na wymianie rzeczy
      bliższa będzie roszczeniu gwarancyjnemu aniżeli odpowiedzialności z tytułu rękojmi.
    2) Wymiana produktów, choć przeważnie ma charakter zbliżony do gwarancyjnego, jednak
      nie jest gwarancją w rozumieniu art. 577 Kodeksu cywilnego (co wyjaśniono w
      odpowiedzi na pytanie 1).
      W przypadku pojawienia się niezgodności produktu ze specyfikacją ustaloną przez
      kontrahenta Spółka jest zobligowana do dostarczenia produktu zgodnego z
      wymaganiami. Ze względu na istotę produktu oferowanego przez Spółkę, co do zasady
      dostarczenie produktu zgodnego ze specyfikacją polega na wymianie wadliwego
      towaru na zgodny.
      W przypadku, w którym dochodziłoby do sprzedaży całej serii produktów wadliwych,
      konsekwencją zidentyfikowania niezgodności ze specyfiką jest zdjęcie całej serii
      produktów z rynku oraz dostarczenie niewadliwego produktu. Zdjęcie całej serii
      produktów z rynku wiąże się zasadniczo z obowiązkiem wymiany wadliwych
      komponentów we wszystkich samochodach, w których zostały zamontowane, czemu
      służy przeprowadzenie kompleksowej akcji serwisowej, której kosztami Spółka jest
      obciążana.
    3) Podstawą dla ustalenia oraz oszacowania wysokości zryczałtowanej kwoty części
      kosztów wymiany wadliwych produktów przypadających na Spółkę są łączne koszty
      przeprowadzenia napraw gwarancyjnych oraz akcji serwisowej, obejmujące w
      szczególności koszty wymiany wadliwych komponentów, koszty komunikacji z
      klientami oraz przeprowadzanych ewentualnie analiz i ekspertyz.
      Spółka podkreśla, iż w tym zakresie można jednak wyodrębnić dwa przypadki:
      - wadliwość produktu wynika jednoznacznie z niezgodności ze specyfikacją towaru
        powstałych po stronie Spółki: wówczas Spółka pokrywa w całości koszty związane z
        przeprowadzeniem akcji serwisowej oraz wymianą produktu wadliwego na produkt
        zgodny ze specyfikacją. Koszty nie są dzielone pomiędzy Spółkę a kontrahenta lub
        inne podmioty.
      - wadliwość produktu nie wynika jednoznacznie z problemów powstałych po stronie
        Spółki, to znaczy może na przykład wynikać z problemów powstałych w wyniku
        błędnego ustalenia parametrów towaru przy udziale kontrahenta lub wadliwości
        surowców kupionych od podmiotu trzeciego, w oparciu o które Spółka wytworzyła
        swoje produkty: wówczas oszacowanie wysokości oraz podziału kosztów
        partycypacji dokonywane jest na podstawie negocjacji z kontrahentem. Spółka w
        takich przypadkach partycypuje w kosztach wymiany wadliwych komponentów,
        kosztach komunikacji z klientami, przeprowadzanych ewentualnie analiz i ekspertyz
        - ponoszone z powyższych tytułów koszty dzielone są w sposób racjonalny z punktu
        widzenia biznesowego oraz zgodnie z zasadami dobrej praktyki rynkowej, w drodze
        negocjacji pomiędzy stronami. Celem jest jak najbardziej transparentne
        odzwierciedlenie ponoszonego przez strony (Spółkę oraz kontrahenta) ciężaru
        wynikającego z kosztów.
    4) Zryczałtowana kwota obejmuje generalnie koszty wynikające z akcji serwisowej
      związanej z wymianą wadliwych produktów, jednak koszty tej akcji należy rozumieć
      szerzej mając na uwadze racjonalnie podejmowane działania w celu zapewnienia
      najwyższej jakości świadczonych usług i sprzedawanych towarów.

      W celu przeprowadzenia kompleksowej akcji serwisowej należy przede wszystkim
      powiadomić wszystkich właścicieli samochodów, w których zamontowano wadliwe
      części, dokonać ustalenia terminu wymiany wadliwych części oraz przeprowadzić akcję
      serwisową per se. Z uwagi na konieczność zminimalizowania ewentualnego wpływu
      wykorzystania wadliwych komponentów na bezpieczeństwo korzystających właścicieli
      samochodów, kluczowa jest szybkość zorganizowania przedmiotowej akcji wymiany.
      Sprawne działanie w tym zakresie ma także kluczowe znaczenie z punktu widzenia
      dbałości o reputację producenta samochodów.
      Tym samym, wydatki obejmują akcję serwisową sensu stricto, tj. usługę serwisową
      wymiany części, lecz również koszty komunikacji z kontrahentami, przeprowadzenie
      dodatkowych analiz oraz ekspertyz, koszty związane ze zdjęciem wadliwej serii
      produktów z rynku oraz wprowadzeniem poprawnej, zgodnej ze specyfikacją serii.
    5) Czynności podejmowane w ramach programu serwisowego obejmują/w założeniu będą
      obejmować w szczególności:
      - poinformowanie oraz zaproszenie klientów do serwisu,
      - zaoferowanie wymiany,
      - dostarczenie odpowiednich komponentów zgodnych ze specyfikacją,
      - wymianę produktów wadliwych dokonywaną przez serwis oraz
      - ogólną komunikację z klientem podejmowaną w ramach akcji serwisowej.
    6) Ewentualna wadliwość produktów nie wynika z zaniedbań występujących na etapie
      produkcji sprzedawanych komponentów, lecz głównie z kwestii ich niezgodności ze
      specyfikacją lub z błędów jakościowych, które mogą się w praktyce zdarzać pomimo
      dochowania należytej staranności przez Spółkę na etapie produkcji.
      W Spółce funkcjonują procedury kontroli jakościowej mające na celu wyszukiwanie
      błędów oraz zapewnianie jak najwyższej jakości towarów - jeżeli w ramach procesów
      kontrolnych jakakolwiek wada produktu zostanie zidentyfikowana, to nie dochodzi do
      jego wprowadzenia na rynek i dostarczenia do kontrahenta.
      Z uwagi na bardzo restrykcyjne wymogi dotyczące zgodności ze specyfikacją oraz
      wysokie wymogi jakościowe, będące standardem w branży, w której działa Spółka
      (branża (...)), nie wszystkie niezgodności czy błędy da się jednak wyeliminować na
      etapie produkcji lub zidentyfikować w trakcie kontroli jakości.
      Wadliwość produktów wynika najczęściej z niezgodności ze specyfikacją kontrahenta,
      która może wynikać z błędów powstałych na etapie produkcji, związanych przykładowo
      z nieprawidłowym funkcjonowaniem maszyny lub będących wynikiem błędu ludzkiego
      popełnionego w toku procesu produkcyjnego. Takie błędy nie są spowodowane
      zaniedbaniem po stronie Spółki, ponieważ Spółka nie ma możliwości im zapobiec przy
      zachowaniu należytej staranności.
      Podsumowując, w działalności Spółki, jak i całej branży (...) od czasu do czasu
      występują błędy jakościowe i niezgodność pewnej puli produktów ze specyfikacją - jest
      to sytuacja charakterystyczna dla branży o bardzo wysokich wymogach jakościowych i
      bezpieczeństwa. W niektórych przypadkach sytuacje takie są wynikiem błędu
      ludzkiego, czasami wynikają z nieprawidłowej pracy maszyny/linii produkcyjnej lub
      innych czynników np. niedostatecznych parametrów surowców zastosowanych do
      produkcji. Niemniej jednak, Spółka posiada rozbudowaną procedurę kontroli jakości i
      w każdym przypadku dochowuje należytej staranności w procesie produkcji,
      posiadając odpowiednie procedury w tym zakresie. Tym samym, w tym przypadku nie
      można mówić o zaniedbaniach po stronie Spółki występujących na etapie produkcji
      sprzedawanych komponentów.
    7) Wskazane w stanie faktycznym pewnego rodzaju nieprawidłowości, niezgodności
      związane ze specyfikacją określoną przez klienta w odniesieniu do dostarczonego
      komponentu to przykładowo błędy w specyfikacji polegające na różnicy w parametrach
      (np. określony parametr produktu zgodnie ze specyfikacją powinien wynosić 1
      centymetr, a wynosi 1,5 centymetra), a także sytuacje, w których jakość produktów jest
      niewystarczająca z uwagi m.in. na zastosowane surowce, co nie zostało wychwycone
      na etapie kontroli jakości.

      Celem zobrazowania, Spółka może przywołać przykładowo przypadek, w którym doszło
      do nieprawidłowości na etapie produkcji wynikającej ze sposobu (...) - Spółka testowała
      swoje produkty (funkcjonalność (...)) przy wykorzystaniu uniwersalnych części - deski
      rozdzielczej, do której montowane są produkty dla różnych klientów w celu ich
      przetestowania przez Spółkę. Na tym etapie testów produkt funkcjonował prawidłowo.
      Następnie w trakcie rutynowych testów przeprowadzanych już przez dostawcę
      dedykowanego produktu dla danego klienta, czyli specyficznej, zindywidualizowanej
      deski rozdzielczej, w której miało dojść do montażu (...), produkt nie spełnił swojej
      funkcji. Nieprawidłowość wynikała ze sposobu montażu produktu na linii produkcyjnej
      Spółki, nie zaś w samej specyfikacji komponentu.
    8) Podstawą dla usunięcia wad i wymiany produktu nie jest gwarancja ani rękojmia w
      rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Podstawą jest ustalenie w ramach stosunku
      gospodarczego z danym klientem przeprowadzenia wymiany, jednak na żadnym etapie
      nie dochodzi do wskazania przepisów polskiego Kodeksu cywilnego jako podstawy
      prawnej dla wymiany. Wymiana produktu wadliwego na prawidłowy ma jednak
      przeważnie charakter zbliżony do gwarancyjnego oraz następuje po zidentyfikowaniu
      niezgodności ze specyfikacją oferowanego kontrahentowi produktu.
    9) Ustalenie zasad podziału następuje w drodze negocjacji między Spółka a klientem. W
      przeważającej większości sytuacji można jednoznacznie ustalić, czy to Spółka powinna
      ponosić całość kosztów, czy przyczynił się do tego kontrahent na etapie projektowania
      oraz informowania o parametrach produktu. Uregulowanie kosztów jest dokonywane
      na wzór regulacji roszczeń z tytułu gwarancji, jednak Spółka nie udziela bezpośrednio
      gwarancji kontrahentowi w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.
    10) Partycypacja Spółki jako dostawcy komponentów w kosztach ich wymiany w
      przypadku stwierdzenia wadliwości jest praktyką powszechnie stosowaną w (...) oraz
      warunkującej współpracę (...).
      Gdyby Spółka nie korelowała z ww. przyjętą praktyką rynkową w branży (...) oraz
      wymaganiami rynku w tym zakresie, utraciłaby szansę na kolejne kontrakty w
      przyszłości oraz ryzykowałaby utratą obecnych klientów.
      Udział w tzw. kosztach partycypacji jest ogólnym standardem obowiązującym w branży
      (...), a tego rodzaju ustalenia, iż dostawca komponentów jest obciążany kosztami akcji
      serwisowej wynikającej z wadliwości dostarczonych przez niego produktów, są częstym
      zastrzeżeniem w warunkach współpracy pomiędzy dostawcą komponentów a klientem
      (producentem (...)). Specyfika branży (...) powoduje, że Spółka posiada niewielu
      klientów (...), jednak wśród nich znajdują się klienci (...). Kontrahenci Spółki są (...),
      wobec czego narzucane przez nich warunki współpracy muszą zostać zaakceptowane
      przez Spółkę, aby możliwe było kontynuowanie wspólnych przedsięwzięć natury
      gospodarczej .
      Tym samym, osiągnięcie przychodu ze sprzedaży jest warunkowane efektywną
      współpracą z producentami (...), a zaoferowanie wymiany wadliwego produktu oraz
      udziału w kosztach z tego tytułu jest jednoznacznym działaniem w celu zabezpieczenia
      źródła przychodów, zapewniającym Spółce dalsze istnienie na rynku w branży (...).
      Gdyby Spółka nie partycypowała w wymienionych powyżej kosztach, dalsze jej
      funkcjonowanie byłoby niezasadne, gdyż tego typu działanie doprowadziłoby do utraty
      obecnych kontrahentów (...) oraz uniemożliwiłoby pozyskanie nowych klientów.
      W świetle powyższego, zapłacona przez Spółkę na rzecz kontrahenta zryczałtowana
      opłata, będąca przedmiotem wniosku o interpretację, jak również tego typu koszty
      ponoszone przez Spółkę, w przyszłości, służą zachowaniu czy też zabezpieczeniu
      głównego źródła przychodów Spółki, którym jest sprzedaż produkowanych przez nią
      towarów producentom (...).

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Koszty Partycypacji
    poniesione przez Spółkę na rzecz Producenta, na podstawie wystawionej Noty
    Obciążeniowej, jak i inne zbliżone koszty o charakterze tzw. „auto recall”, ponoszone w

    przyszłości na rzecz (...) producentów samochodów, opisane w stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym Wniosku, będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodu, na
    podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na
    gruncie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT zarówno Koszty Partycypacji poniesione na rzecz
    Producenta, jak i inne, zbliżone do tych kosztów wydatki, które w przyszłości mogą
    zostać poniesione na rzecz (...) producentów samochodów z tytułu partycypacji
    Wnioskodawcy w kosztach naprawy i wymiany stosownych komponentów w
    analogicznych sytuacjach.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16
    ust. 1 Ustawy CIT.
    Jak wynika z przytoczonego przepisu, wszystkie poniesione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, bez uwzględnienia kosztów wyłączonych na
    podstawie art. 16 ust. 1 Ustawy CIT, są kosztami uzyskania przychodów, o ile
    poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie przychodów albo
    zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    Zatem aby dany wydatek stanowił koszt uzyskania przychodów, musi on spełniać
    następujące warunki:
      - powinien zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi
        on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu
        uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność
        podatnika przez osoby inne niż podatnik),
      - powinien mieć charakter definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego
        wydatku nie może zostać podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - powinien pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością
        gospodarczą,
      - powinien być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia
        przychodów lub mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - powinien zostać właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy
        CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Z powyższego wynika, iż kwalifikacja konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania
    przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle
    wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej
    staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć,
    że wydatek ten przyczyni się do powstania przychodu, zachowania lub zabezpieczenia
    źródła przychodu.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Koszty Partycypacji
    mają związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, ponieważ Spółka
    ponosi tego typu koszty w przypadku, gdy po zidentyfikowaniu nieprawidłowości i wad
    produktu dostarczonego przez Wnioskodawcę oraz przeprowadzeniu negocjacji z
    Producentem, wspólnie zostanie podjęta decyzja o udziale w ponoszonych kosztach
    akcji serwisowej. Jednocześnie, powyższe odnosi się również do wszelkich zbliżonych do
    Kosztów Partycypacji wydatków, które Spółka potencjalnie może ponieść w przyszłości
    w związku z prowadzeniem współpracy z (...) producentami samochodów w
    analogicznych sytuacjach.
    Ponadto, Spółka zaznacza, iż obowiązek gwarancyjny wynika z ogólnych warunków
    dostaw części kontrahentom oraz z powszechnie obowiązujących przepisów prawa i
    szczegółowych, rygorystycznych zasad bezpieczeństwa obowiązujących w branży (...).
    Jednocześnie, Spółka wskazała, iż dzięki opisanemu w stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym modelowi działania, w przypadku dostarczenia wadliwych części

    producentom (...) (w tym Producentowi) i dzięki uczestnictwu w kosztach akcji
    serwisowych (w tym ponoszeniu Kosztów Partycypacji), Spółka umacnia pozytywne
    relacje łączące ją z kontrahentami i buduje swój wizerunek jako wiarygodnego partnera
    biznesowego. To z kolei uprawdopodabnia, że kontrahenci (dotychczasowi nabywcy
    (...)), doceniając dobrą współpracę ze Spółką, pozostaną w przyszłości jej klientami, co
    przełoży się bezpośrednio na wysokość generowanego przez nią przychodu
    podatkowego. Można zatem stwierdzić, iż ponoszenie Kosztów Partycypacji (i
    zbliżonych do nich kosztów) jest koniecznym warunkiem , aby Spółka mogła
    współpracować z (...) producentami samochodów, a ponadto jest to powszechna
    praktyka wśród producentów na rynku (...).
    Tym samym, Koszty Partycypacji i zbliżone do nich koszty, ponoszone na podstawie
    otrzymanych od producentów not obciążeniowych lub faktur, jako związane z
    obowiązkami gwarancyjnymi, wynikającymi z wewnętrznych ustaleń producentów i
    Wnioskodawcy oraz przepisów prawa, odpowiadają definicji kosztu uzyskania
    przychodu zawartej w art. 15 ust. 1 Ustawy CIT. Koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów to bowiem takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do
    uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia
    kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej
    zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie
    koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym
    ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało.
    Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty
    poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło
    funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, iż Koszty Partycypacji (i zbliżone do nich koszty)
    są/będą każdorazowo odpowiednio udokumentowane. W niniejszym stanie
    faktycznym, w pierwszej kolejności zawarto Porozumienie w przedmiocie kosztów,
    następnie koszt został udokumentowany Notą Obciążeniową. W przyszłości tego
    rodzaju wydatki również mają być udokumentowane notą obciążeniową lub fakturą
    wystawianą przez kontrahenta.
    Stanowisko pozwalające zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione
    na wymianę/serwis wadliwych produktów zostało niejednokrotnie potwierdzone w
    interpretacjach podatkowych.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
    20 stycznia 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.468.2019.2.AB wskazano iż:
    „Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że jeżeli w istocie, jak wskazano w
    opisie stanu faktycznego, wskazane we wniosku wydatki poniesione przez
    Wnioskodawcę w związku z procedurą reklamacyjną, nie stanowią kar umownych, bądź
    odszkodowań, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. i jednocześnie nie
    wynikają one z zaniedbań i braku nadzoru nad realizacją zamówień, to Wnioskodawca
    może zaliczyć poniesione wydatki w ciężar kosztów podatkowych prowadzonej
    działalności gospodarczej, o ile ich poniesienie będzie przez niego stosownie
    udokumentowane. (...) Ustawodawca nie ograniczył prawa producentów (sprzedawców)
    do zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z
    usunięciem wad sprzedawanych towarów lub innych zobowiązań gwarancyjnych, które
    są nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.”
    Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w:
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 lutego 2023 r.,
      Znak: 0111-KDIB1-1.4010.776.2022.1.AW:
      „Ponadto, do ponoszenia kosztów sprzedawca (producent) został zobowiązany w
      ramach rękojmi/gwarancji (por. art. 556-577 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeksu
      cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 z późn. zm. (winno być: tekst jedn.: Dz. U. z
      2022 r. poz. 1360 z późn. zm.). Gdyby sprzedawca nie uwzględniał reklamacji,
      wówczas nie tylko naraziłby się na konsekwencje prawne, ale również ryzykowałby
      utratę klientów w przyszłości - jako nierzetelny sprzedawca/producent. Wydatki
      związane z obsługą gwarancyjną służą zatem zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła

      przychodów. Jednocześnie Wnioskodawca nie mógł uniknąć wydatków związanych z
      jego obowiązkami wynikającymi z gwarancji.”
    - interpretacji indywidulanej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 października
      2019 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.343.2019.1.NL:
      „Ustawodawca nie ograniczył prawa producentów (sprzedawców) do zaliczenia w
      ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z usunięciem wad
      sprzedawanych towarów lub innych zobowiązań gwarancyjnych, które są
      nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
      Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy kwestii ustalenia, czy usługi ujęte w fakturach
      VAT wystawianych przez klientów Wnioskodawcy w przypadku wad fizycznych
      sprzedanych przez Wnioskodawcę towarów oraz wartość not obciążeniowych
      wystawianych przez tych klientów stanowią koszt uzyskania przychodów, o którym
      mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, po stronie
      Wnioskodawcy.
      Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli faktury VAT wystawiane
      przez klientów Wnioskodawcy w przypadku wad fizycznych sprzedanych przez
      Wnioskodawcę towarów oraz wartość not obciążeniowych wystawianych przez tych
      klientów nie stanowią odszkodowań lecz mają swoje źródło w rękojmi lub gwarancji i
      dotyczą kosztów poniesionych przez odbiorcę towaru związanych z naprawieniem
      /doprowadzeniem do zgodności z umową zakupionego towaru, to koszty wynikające
      z ww. faktur VAT oraz not obciążeniowych, jako spełniające definicję kosztów
      wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a
      jednocześnie nie ujęte w katalogu wyłączeń wynikającym z art. 16 ust. 1 tej ustawy,
      mogą być w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.”
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 stycznia
      2018 r., Znak: 0115-KDIT2-3.4010.346.2017.2.KP:
      „Ustawodawca nie ograniczył prawa producentów (sprzedawców) do zaliczenia w
      ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z usunięciem wad
      sprzedawanych towarów lub innych zobowiązań gwarancyjnych, które są
      nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
      Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zajmuje się produkcją
      wielkogabarytowych wyrobów metalowych, na które udziela dwuletniej gwarancji.
      Po dostarczeniu wyrobów kontrahent (w okresie gwarancji) zgłosił reklamację
      jakości wykonania. Ze względu na to, że koszt naprawy wykonany przez odbiorcę
      będzie niższy, Spółka zamierza wybrać tę formę. Kontrahent zamierza obciążyć
      Wnioskodawcę kosztami reklamacji wyrobów.
      Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że koszty obsługi gwarancyjnej
      (naprawy wyrobów), jako spełniające definicję kosztów wynikającą z art. 15 ust. 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a jednocześnie nie ujęte w
      katalogu wyłączeń wynikającym z art. 16 ust. 1 tej ustawy, którymi Spółka została
      obciążona, zaliczone mogą być do kosztów uzyskania przychodów.”
    Dodatkowo, należy zaznaczyć, iż Koszty Partycypacji nie znajdują się w katalogu
    wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1
    Ustawy CIT. W szczególności, Wnioskodawca podkreśla, iż koszty te w jego ocenie nie
    stanowią kosztów wymienionych przez ustawodawcę w art. 16 ust. 1 pkt 22 Ustawy CIT.
    Przepis ten odnosi się do kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych
    towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad
    albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług. Wszystkie
    wskazane wyżej kary umowne i odszkodowania wiążą się z nienależytym wykonaniem
    zobowiązań.
    Szeroko pojęta obsługa gwarancyjna i koszty akcji serwisowych/napraw wadliwych
    towarów nie podlegają natomiast dyspozycji art. 16 ust. 1 pkt 22 Ustawy CIT ani -
    szerzej - nie zostały uwzględnione w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty
    podatkowe, zawartym przez ustawodawcę w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT.
    Zgodnie z art. 556 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2023
    r., poz. 1610; dalej: „k.c.”), sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli

                                  1rzecz sprzedana ma wadę (rękojmia). W myśl art. 556 § 1 k.c., wada polega na
    niezgodności rzeczy sprzedanej z umową. W szczególności rzecz sprzedana jest
    niezgodna z umową, jeżeli:
      1) nie ma właściwości, które rzecz tego rodzaju powinna mieć ze względu na cel w
        umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia;
      2) nie ma właściwości, o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym
        przedstawiając próbkę lub wzór;
      3) nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy
        zawarciu umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej
        przeznaczenia;
      4) została kupującemu wydana w stanie niezupełnym.
    Zgodnie z art. 577 § 1 k.c., udzielenie gwarancji następuje przez złożenie oświadczenia
    gwarancyjnego, które określa obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w
    przypadku, gdy rzecz sprzedana nie ma właściwości określonych w tym oświadczeniu.
    Oświadczenie gwarancyjne może zostać złożone w reklamie.
    Natomiast stosownie do art. 577 § 3 k.c., jeżeli została udzielona gwarancja co do
    jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie wątpliwości, że gwarant jest obowiązany
    do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, o ile wady
    te ujawnią się w ciągu terminu określonego w oświadczeniu gwarancyjnym.
    Tym samym, odpowiedzialność z tytułu rękojmi oraz odpowiedzialność gwarancyjna nie
    jest tożsama z odpowiedzialnością odszkodowawczą, która stanowi podstawę
    wyłączenia z art. 16 ust. 1 pkt 22 Ustawy CIT. Należy podkreślić, iż odpowiedzialność
    odszkodowawcza z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania jest rodzajem
    odpowiedzialności aktualizującym się na zasadach ogólnych, przy czym
    odpowiedzialność z tytułu rękojmi oraz z tytułu gwarancji mają na celu zapewnienie
    szerszej ochrony zainteresowanemu, wymagając tym samym spełnienia bardziej
    szczegółowych przesłanek aniżeli standardowa odpowiedzialność z tytułu nienależytego
    wykonania zobowiązania. Jak wskazuje się w doktrynie, Przepisy o odpowiedzialności z
    tytułu rękojmi nie pozostają w stosunku lex specialis - lex generalis względem
    przepisów o odpowiedzialności z tytułu niewłaściwego wykonania zobowiązania.
    Przepisy o rękojmi nie wyłączają tym samym zastosowania przepisów o
    odpowiedzialność deliktowej i kontraktowej w przypadku, w którym wystąpi
    odpowiedzialność sprzedawcy za szkodę w związku z zawarciem lub wykonaniem
    umowy sprzedaży, ale mają charakter uzupełniający względem tych ogólnych przepisów.
    Taki sam charakter prawny występuje w przypadku gwarancji: Zobowiązanie wynikające
    z umowy gwarancji ma charakter akcesoryjny względem zobowiązań stron umowy
    sprzedaży (por. D. Bierecki [w:] Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. J.
    Ciszewski, P. Nazaruk, 2022, art. 556 oraz art. 577).
    Reasumując, wyłączenie z art. 16 ust. 1 pkt 22 dotyczy wyłącznie odpowiedzialności na
    zasadach ogólnych, tj. z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania, natomiast
    wydatki związane z obsługą gwarancyjną czy przeprowadzeniem akcji serwisowej nie są
    objęte dyspozycją tego przepisu.
    Takie stanowisko zostało zaprezentowane w licznych interpretacjach indywidualnych:
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 grudnia2023
      r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.471.2023.4.SH:
      „Spółka poniosła koszty wykonania zastępczego, w związku z zawartym
      porozumieniem z Generalnym Wykonawcą. Koszty wykonania zastępczego dotyczyły
      zawartego przez Spółkę kontraktu z Generalnym Wykonawcą, a wynikały z usterek
      zamontowanych (...) i (...). Zatem wydatki te, wynikają z prowadzonej przez Spółkę
      działalności gospodarczej i związane są z osiągniętymi przychodami z kontraktu z
      Generalnym Wykonawcą. Koszty wykonawstwa zastępczego to wydatki, które
      Wnioskodawca musiałby ponieść, aby samodzielnie dokonać odpowiednich prac
      naprawczych w ramach gwarancji. Zatem, są to wydatki które stanowią koszty
      uzyskania przychodów.
      W świetle powyższego, uznać więc należy, że do wydatków poniesionych przez
      Wnioskodawcę w związku z wykonaniem zastępczym art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o

      podatku dochodowym od osób prawnych nie znajdzie zastosowania. Należy zatem
      zgodzić się z Wnioskodawcą, że spełnione są warunki dla zaliczenia kosztów
      wykonania zastępczego do kosztów uzyskania przychodów. Tym samym Spółce
      przysługuje prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na
      wykonanie zastępcze, o których mowa w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.”
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 lutego 2023
      r.,
      Znak: 0111-KDIB1-1.4010.775.2022.1.AW:
      „Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika, że w przypadku, gdy przekazany
      towar okazuje się wadliwy, na sprzedawcy (wykonawcy usługi) ciąży obowiązek jego
      naprawy lub wymiany. Co istotne, obsługa gwarancyjna nie podlega dyspozycji art.
      16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
      W świetle powyższego, uznać więc należy, że wydatki reklamacyjne poniesione np. w
      związku z wadliwością towaru nie mają charakteru ani kar umownych, ani
      odszkodowań wskazanych w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych.
      Ustawodawca nie ograniczył prawa producentów (sprzedawców) do zaliczenia w
      ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z usunięciem wad
      sprzedawanych towarów lub innych zobowiązań gwarancyjnych, które są
      nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.”
    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 stycznia
      2020 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.468.2019.2.AB:
      „W świetle powyższego, uznać więc należy, że wydatki reklamacyjne poniesione np.
      w związku z wadliwością towaru nie mają charakteru, ani kar umownych, ani
      odszkodowań wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p.. [...] Mając powyższe na
      względzie, stwierdzić należy, że jeżeli w istocie, jak wskazano w opisie stanu
      faktycznego, wskazane we wniosku wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w
      związku z procedurą reklamacyjną, nie stanowią kar umownych, bądź odszkodowań,
      o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. i jednocześnie nie wynikają one z
      zaniedbań i braku nadzoru nad realizacja zamówień, to Wnioskodawca może
      zaliczyć poniesione wydatki w ciężar kosztów podatkowych prowadzonej działalności
      gospodarczej, o ile ich poniesienie będzie przez niego stosownie udokumentowane.”
    W świetle powyższego, uznać więc należy, że wydatki związane z gwarancją, takie jak
    wymienione przez Spółkę w odniesieniu do Kosztów Partycypacji, a poniesione np. w
    związku z usunięciem wad produktu, nie mają charakteru ani kar umownych, ani
    odszkodowań wskazanych w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 22 Ustawy CIT.
    Konieczne jest także podkreślenie, że każdy tego rodzaju wydatek powinien być
    analizowany indywidualnie oraz z perspektywy określenia jego celu. Mając na względzie
    fakt, iż Koszty Partycypacji obejmują swoim zakresem pewien zbiór wydatków
    określonych nie tylko poprzez Notę Obciążeniową oraz BVA, lecz także poprzez ogólną
    praktykę postępowania przez sprzedawcę w przypadku roszczeń gwarancyjnych
    wywodzoną z powszechnie obowiązujących przepisów prawa wymienionych wcześniej,
    należy dokonać precyzyjnej oceny stanu faktycznego. Tym samym, istotny z punktu
    widzenia prawidłowego zakwalifikowania wydatku będzie przede wszystkim jego cel
    polegający na usunięciu wady produktu końcowego oraz charakter gwarancyjny, nie
    natomiast to, jak dany wydatek został nazwany w dokumentach (w szczególności na
    Nocie obciążeniowej/fakturze). Sposób nazwania takiego wydatku może być bowiem
    różny w przypadku różnych producentów, a także nieprecyzyjny lub niejednoznaczny –
    w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że dokumenty te są wystawiane przez
    zagranicznych kontrahentów w języku obcym.
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w niniejszej sytuacji nakreślonej
    w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wniosku, Spółka ma prawo zaliczyć Koszty
    Partycypacji do kosztów uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT.
    Jednocześnie, poniesione w przyszłości koszty współpracy z (...) producentami
    samochodów o charakterze tzw. „auto recall” (zbliżone do Kosztów Partycypacji)
    również będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodu.

    Interpretacja indywidualna
    20 stycznia 2025 r. rozpatrzyłem Państwa wniosek i wydałem interpretację indywidualną
    Znak: 0111-KDIB2-1.4010.547.2024.2.AR, w której uznałem Państwa stanowisko w części
    za prawidłowe i w części za nieprawidłowe.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 20 lutego 2025 r., które wpłynęło do Organu tego samego dnia wnieśli
    Państwo skargę na interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we
    Wrocławiu.
    Formułując zarzuty skargi wnieśli Państwo m.in. o uchylenie zaskarżonej Interpretacji w
    całości.
    Pismem z 17 marca 2025 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.547.2024.3.AR udzieliłem
    odpowiedzi na Państwa skargę.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 26 czerwca 2025 r. sygn. akt I
    SA/Wr 183/25 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.
    Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął do
    Organu 4 września 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w ww. wyroku;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
      podatku dochodowego od osób prawnych – stwierdzam, że stanowisko, które
      przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia, czy Koszty Partycypacji
      poniesione przez Spółkę na rzecz Producenta, na podstawie wystawionej Noty
      Obciążeniowej, jak i inne zbliżone koszty o charakterze tzw. „auto recall”, ponoszone w
      przyszłości na rzecz (...) producentów samochodów, będą stanowić dla Spółki koszty
      uzyskania przychodu, na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT:
        - w sytuacji gdy z danym kontrahentem doszło/dojdzie do złożenia oświadczenia
        gwarancyjnego – jest prawidłowe,
        - w pozostałym zakresie – jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...).
    Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi
    przychodami.

    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą być spełnione następujące warunki:
      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
        CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z
    przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się
    za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty,
    które nie są zamieszczone w art. 16 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty
    mające wpływ na podstawę opodatkowania.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    wynika, że w ramach prowadzonej przez Państwa działalności doszło do sytuacji, w której
    dostarczyli Państwo (...) komponenty w postaci (...), które okazały się wadliwe. W trakcie
    produkcji Producent zauważył, że komponenty dostarczone przez Państwa posiadały
    wadę powstałą w trakcie procesu (...), odbywającego się u Państwa. W związku z zaistniałą
    sytuacją, Producent podjął decyzję o wycofaniu (...) z rynku w celu wymiany wadliwych (...).
    Producent poniósł początkowo samodzielnie stosowne koszty ww. akcji serwisowej, tj.
    koszty wymiany (...) dostarczonych przez Państwa oraz powiązane z nią wydatki.
    Następnie, Państwo oraz Producent zawarli stosowne porozumienie o podziale kosztów,
    na mocy którego strony ustaliły warunki rozliczeń finansowych w związku z wymianą
    wadliwych (...). W ramach Porozumienia zobowiązali się Państwo do uiszczenia na rzecz
    Producenta części kosztów wymiany (...) w formie zryczałtowanej kwoty, uzgodnionej
    przez strony. Rozliczenie z tego tytułu zostało dokonane w oparciu o wystawioną przez
    Producenta notę obciążeniową. Kwota, którą zostali Państwo obciążeni obejmowała
    swoim zakresem koszt partycypacji Państwa w różnych kategoriach wydatków
    poniesionych w ramach opisanej akcji serwisowej, w tym m.in.: (...) (Koszty Partycypacji).
    Tego typu rozliczenia finansowe pomiędzy (...) producentami samochodów a Państwem
    dotyczące ponoszenia kosztów zbliżonych do Kosztów Partycypacyjnych, to okoliczności,
    które regularnie występują w ramach działalności Państwa Spółki i będą występować
    także w przyszłości. Tym samym, będą Państwo ponosić najprawdopodobniej podobne do
    Kosztów Partycypacyjnych koszty o charakterze „auto recall” także w przyszłości.
    Omawiane koszty nie zawsze będą dotyczyć wymiany wadliwej części, lecz bardziej ogólnie
    je definiując - usunięcia/naprawy pewnego rodzaju nieprawidłowości, niezgodności
    związanych ze specyfikacją określoną przez klienta w odniesieniu do dostarczanego
    komponentu. Najczęściej nie ma możliwości jednoznacznego ustalenia, po czyjej stronie
    leży wina wynikająca z udostępnienia produktu obarczonego wadą - niekiedy może to
    wynikać bezpośrednio z Państwa działań, innym razem może być związana z
    nieścisłościami powstającymi jeszcze na etapie projektowania oraz informowania o
    określonych pomiarach dotyczących produktów przez producenta aut. Po ustaleniu przez
    Państwa i producenta aut przewidywanych kosztów, producent wystawia fakturę lub notę
    obciążeniową, w oparciu o stosowne porozumienie, a Państwo pokrywają całość lub część
    przypadających na Państwa kosztów akcji serwisowej. Ewentualna wadliwość produktów
    nie wynika z zaniedbań występujących na etapie produkcji sprzedawanych komponentów,
    lecz głównie z kwestii ich niezgodności ze specyfikacją lub z błędów jakościowych, które
    mogą się w praktyce zdarzać pomimo dochowania należytej staranności przez Państwa na

    etapie produkcji. Odpowiedzialność względem kontrahentów nie będzie wynikać wprost z
    rękojmi w rozumieniu art. 556 Kodeksu cywilnego ani z gwarancji w rozumieniu art. 577
    Kodeksu cywilnego. Co do zasady, odpowiedzialność Państwa względem kontrahenta
    /kontrahentów ma (lub w założeniu będzie mogła mieć) charakter podobny do roszczenia
    gwarancyjnego. Nie z każdym kontrahentem dojdzie jednak do złożenia oświadczenia
    gwarancyjnego, kluczowego dla udzielenia gwarancji zgodnie z art. 577 Kodeksu
    cywilnego.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy Koszty Partycypacji
    poniesione przez Państwa na rzecz Producenta na podstawie wystawionej Noty
    Obciążeniowej, jak i inne zbliżone koszty o charakterze tzw. „auto recall”, ponoszone w
    przyszłości na rzecz (...) producentów samochodów opisane w stanie faktycznym oraz
    zdarzeniu przyszłym, będą stanowić dla Państwa koszty uzyskania przychodu na
    podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Odnosząc powołane przepisy do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz
    zdarzenia przyszłego wskazać należy, że opisane we wniosku Koszty Partycypacji, jak
    również zbliżone koszty o charakterze tzw. „auto recall”, które są/będą ponoszone przez
    Państwa na rzecz (...) producentów samochodów, niewątpliwie spełniają/będą spełniać
    przesłanki uznania ich za koszty podatkowe w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Podjęcie przez Państwa decyzji biznesowej w zakresie poniesienia ww. kosztów oraz sens
    ekonomiczny poniesionych przez Państwa wydatków jest/będzie związany z racjonalnym
    dążeniem do zabezpieczenia źródła przychodów, tj. spełnia ogólną przesłankę, o której
    mowa w ww. przepisie. Sprawnie zorganizowany proces rekompensacyjny sprzyja bowiem
    utrzymaniu Państwa dobrych relacji z Kontrahentami. W tym zakresie wydatek w postaci
    zwrotu kosztów na rzecz Kontrahentów spełnia przesłankę poniesienia w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Jak jednak wskazano wyżej, nie wszystkie poniesione przez podatnika wydatki stanowią
    koszty podatkowe, w rozumieniu ustawy o CIT. W katalogu wydatków wyłączonych z
    kosztów uzyskania przychodów wskazane zostały m.in. kary umowne i odszkodowania z
    tytułu wad dostarczonych towarów.
    W myśl bowiem art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, kar umownych i odszkodowań z
      tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w
      dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo
      wykonanych robót i usług.
    Zatem, do kosztów uzyskania przychodów na tej podstawie nie mogą zostać zaliczone
    kary umowne i odszkodowania z tytułu:
      - wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług,
      - zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad,
      - zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.
    Wszystkie wskazane wyżej kary umowne i odszkodowania wiążą się z nienależytym
    wykonaniem zobowiązań. Ustawodawca wyłącza je spod kosztów uzyskania przychodów,
    nie chcąc „premiować” przypadków nienależytego wykonania zobowiązania.
    Podstawę wyłączenia z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, stanowi odpowiedzialność
    odszkodowawcza. Wskazane wyłączenie dotyczy zatem wyłącznie odpowiedzialności na
    zasadach ogólnych, tj. z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania, natomiast wydatki
    związane z obsługą gwarancyjną czy odpowiedzialnością wynikającą z innego tytułu, np. z
    tytułu rękojmi, nie są objęte dyspozycją tego przepisu.
    Wydatki reklamacyjne wynikające z rękojmi, poniesione np. w związku z wadliwością
    towaru, jak również wydatki związane z obsługą gwarancyjną nie mają bowiem charakteru
    ani kar umownych, ani odszkodowań, wskazanych w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy
    o CIT. Ustawodawca nie ograniczył bowiem prawa producentów (sprzedawców) do
    zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z usunięciem
    wad sprzedawanych towarów lub innych zobowiązań gwarancyjnych, które są
    nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

    Odszkodowanie jest to świadczenie, które wyrównuje straty poniesione przez
    poszkodowanego oraz utracone przez niego korzyści. Odszkodowanie pełni funkcję
    kompensacyjną - stanowi finansową rekompensatę uszczerbku, który powstał u osoby
    poszkodowanej wskutek zdarzenia wywołującego szkodę - zdarzenia związanego z
    wadami dostarczonych towarów lub usług bądź zwłoką w usuwaniu tych wad.
    Należy zauważyć, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT odnosi się m.in. do kategorii
    odszkodowań, nie precyzując, że chodzi o odszkodowania będące następstwem
    niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania przez dłużnika na skutek
    niedochowania przez niego należytej staranności. Tym samym, w myśl zasady lege non
    distinguente nec nostrum est distinguere (gdy ustawa nie rozróżnia, nie do nas należy
    rozróżnianie), należy przyjąć, że wszelkie odszkodowania z wymienionych w tym przepisie
    tytułów nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od tego,
    czy są one skutkiem szkody powstałej w następstwie winy dłużnika, czy też szkody, na
    której powstanie dłużnik nie miał wpływu.
    Pogląd, zgodnie z którym przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nakazuje wyłączyć z
    kosztów uzyskania przychodów tylko te kary umowne i odszkodowania, które są
    następstwem winy podatnika polegającej na niedołożeniu należytej staranności w
    wykonaniu zobowiązania, zdaje się abstrahować od faktu, że odpowiedzialność dłużnika z
    tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania nie zawsze opiera się na
    zasadzie winy. Przyjmowanie, że w omawianej regulacji chodzi wyłącznie o
    odpowiedzialność dłużnika wynikającą z art. 471 Kodeksu cywilnego, w sytuacji gdy z
    językowej wykładni przepisu taki wniosek w żaden sposób nie wynika, stanowi przykład
    wykładni zawężającej, tj. nieobejmującej wszystkich sytuacji, w których zastosowanie
    powinien znaleźć art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT.
    Przechodząc do wyjaśnienia, co należy rozumieć pod pojęciem „wad dostarczonych
    towarów, wykonanych robót i usług”, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT,
    należy odwołać się do wyroku WSA w Warszawie z 21 grudnia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa
    2631/15, w którym sąd stwierdził, że: u.p.d.p. nie definiuje pojęcia „wadliwy”, zatem słowo
    to należy tłumaczyć w sposób przyjęty w języku polskim. Zgodnie z Nowym Słownikiem
    Języka Polskiego (PWN, Warszawa, 2003 r.) słowo to oznacza: mający wady, usterki,
    defekty, wskazujące braki, błędy, niewłaściwy, nieprawidłowy, niepoprawny. Zatem należy
    przyjąć, że wadliwie wykonana usługa, to taka, która została wykonana w sposób niepełny,
    tj. nie zostały spełnione wszelkie obowiązki ciążące na podatniku zgodnie z umową oraz
    przepisami prawa.
    Innymi słowy należy przyjąć, że pojęcie „wadliwości” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 22
    ustawy o CIT, odnosi się do każdego przypadku nienależytego wykonania obowiązków
    dłużnika wynikających ze stosunku obligacyjnego, za które ponosi on odpowiedzialność,
    niezależnie od tego, czy odpowiedzialność ta oparta jest na zasadzie winy czy na zasadzie
    ryzyka.
    Zatem, przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nakazuje wyłączyć z kosztów uzyskania
    przychodów wszelkie kary umowne i odszkodowania wypłacone z tytułu wad
    dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru
    wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług,
    niezależnie od tego czy odpowiedzialność dłużnika, której wyrazem jest zapłata
    odszkodowania, została oparta na zasadzie winy czy na zasadzie ryzyka.
    Przy czym co istotne w omawianej sprawie, strony ustalając warunki na jakich podmiot
    dostarczający wadliwy towar lub wykonujący wadliwie usługę wypełni świadczenie
    zaspakajając poszkodowaną stroną, mogą użyć różnych nazw świadczenia (np.
    świadczenie naprawcze, rekompensata, itp.). O kwalifikacji danego wydatku nie decyduje
    jednakże nazwa tego świadczenia, a przyczyna jego powstania/przyznania. Jeżeli dane
    świadczenie wynika ze zdarzeń związanych z roszczeniem o wypłatę odszkodowania,
    stanowi ono co do zasady wydatek, który podlega pod dyspozycję art. 16 ust. 1 pkt 22
    ustawy o CIT, bez względu na nadaną mu nazwę.

    Z kolei, pojęcie „wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług” w rozumieniu
    art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT odnosi się do każdego przypadku nienależytego
    wykonania obowiązków podatnika wynikających ze stosunku obligacyjnego, za które
    ponosi on odpowiedzialność, niezależnie od charakteru i zakresu tej odpowiedzialności.
    Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skoro jak wynika z opisu sprawy
    wskazane we wniosku Koszty Partycypacji oraz inne zbliżone do tych kosztów a
    wymienione we wniosku wydatki nie wynikają/nie będą wynikały z rękojmi a
    odpowiedzialność Spółki względem kontrahenta może mieć charakter roszczenia
    gwarancyjnego, stwierdzić należy, że koszty te stanowią/będą stanowiły koszty uzyskania
    przychodów wyłącznie w przypadku tych kontrahentów, z którymi dojdzie do złożenia
    oświadczenia gwarancyjnego. W sytuacji takiej uznać bowiem należy, że poniesione ww.
    wydatki związane były/będą z usunięciem wad sprzedawanych towarów lub innych
    zobowiązań gwarancyjnych, a więc wydatki, które nie zostały wyłączone z kosztów
    uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Jak bowiem wynika
    z opisu sprawy wadliwość produktów nie wynika z zaniedbań występujących na etapie
    produkcji sprzedawanych komponentów, lecz głównie z kwestii ich niezgodności ze
    specyfikacją lub z błędów jakościowych, które mogą się w praktyce zdarzać pomimo
    dochowania należytej staranności przez Spółkę na etapie produkcji.
    W sytuacji natomiast gdy Koszty Partycypacji oraz inne zbliżone do tych kosztów wydatki,
    o których mowa jest we wniosku poniesione zostały/zostaną na rzecz kontrahentów, z
    którymi nie dojdzie do złożenia oświadczenia gwarancyjnego, uznać należy, że koszty te
    stanowią wydatki wyłączone z kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 16 ust. 1
    pkt 22 ustawy o CIT. Wskazane wydatki ponoszone są bowiem w związku z wadami
    dostarczonych kontrahentom (producentom (...)) komponentów i stanowią, jak wynika z
    opisu sprawy „zryczałtowane opłaty do szeroko pojętego i niesprecyzowanego roszczenia
    regresowego”. W konsekwencji, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy dokonali/dokonają
    Państwo zwrotu poniesionych przez Kontrahenta Kosztów, w istocie dochodzi/będzie
    dochodzić do rekompensaty z tytułu dostarczenia wadliwych towarów - oznacza to, że
    wypłacone z tego tytułu odszkodowanie, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT,
    nie może być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Ponadto odpowiedzialność
    wobec kontrahenta nie wynika/nie będzie wynikała z rękojmi lub gwarancji.
    Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym macie Państwo prawo zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 Ustawy CIT zarówno Koszty Partycypacji
    poniesione na rzecz Producenta, jak i inne, zbliżone do tych kosztów wydatki, które w
    przyszłości mogą zostać poniesione na rzecz (...) producentów samochodów z tytułu
    Państwa partycypacji w kosztach naprawy i wymiany stosownych komponentów w
    analogicznych sytuacjach:
      - w zakresie w jakim wydatki te zostały/zostaną poniesione na rzecz kontrahentów, z
        którymi doszło/dojdzie do złożenia oświadczenia gwarancyjnego – jest prawidłowe,
      - w pozostałym zakresie – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które
    Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie wydania pierwotnej
    interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111
    ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
    zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi
      elementem czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.