Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.253.2025.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-03
Teza: Obniżenie podstawy opodatkowania i kwoty podatku VAT
należnego z tytułu dostawy Produktów w związku z
przyznaniem Wynagrodzenia na rzecz Klienta, sposób
udokumentowania Wynagrodzenia oraz ustalenie okresu
rozliczeniowego, w którym należy dokonać obniżenia
podstawy opodatkowania i kwoty podatku VAT należnego.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania
rabaty-rabaty transakcyjne
transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa)
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Obniżenie podstawy opodatkowania
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 10-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku VAT należnego z tytułu
    dostawy Produktów w związku z przyznaniem Wynagrodzenia na rzecz Klienta, sposobu
    udokumentowania Wynagrodzenia oraz ustalenia okresu rozliczeniowego, w którym mogą
    Państwo dokonać obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku VAT należnego.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    (...) sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) ma siedzibę działalności na terytorium
    Polski, jest polskim rezydentem podatkowym, a jej rok podatkowy jest zgodny z rokiem
    kalendarzowym. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów
    i usług (dalej: „podatek VAT”).
    Wnioskodawca jest częścią międzynarodowej grupy farmaceutycznej, a jego działalność
    polega w szczególności na dystrybucji produktów leczniczych, suplementów diety,
    kosmetyków i wyrobów medycznych. Produkty dystrybuowane przez Spółkę stosowane są
    w wielu obszarach terapeutycznych i obejmują również leki refundowane. Niniejszy
    wniosek dotyczy wyłącznie tych produktów znajdujących się w ofercie Spółki, które nie są
    lekami refundowanymi (dalej: „Produkty”). Zgodnie z odpowiednimi regulacjami Prawa
    farmaceutycznego, Spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej
    za pośrednictwem której prowadzi sprzedaż Produktów.
    Spółka sprzedaje Produkty do innych hurtowni farmaceutycznych (dalej: „Hurtownie”),
    które dokonują ich dalszej odsprzedaży do:
        podmiotów prowadzących bezpośrednią sprzedaż Produktów na rzecz odbiorców
        końcowych (pacjentów), tj. aptek;
        kolejnych Hurtowni, które dalej sprzedają je do aptek.
    Spółka podejmuje działania mające na celu intensyfikację sprzedaży Produktów
    znajdujących się w jej ofercie. Jednym z takich działań jest zawieranie z aptekami umów,
    na mocy których Spółka przyznaje aptekom prawo do otrzymania wynagrodzenia
    premiowego z tytułu realizacji określonego poziomu sprzedaży/zakupu określonych
    Produktów (dalej odpowiednio: „Umowa” oraz „Wynagrodzenie”). Wnioskodawca zawiera
    Umowy z aptekami, które są podatnikami VAT i które uczestniczą w obrocie Produktami,
    tj. nabywają Produkty od Hurtowni i sprzedają je odbiorcom końcowym - pacjentom.
    Umowa może zostać zawarta z podmiotem prowadzącym jedną lub więcej aptek (nawet
    do kilkudziesięciu lub kilkuset aptek prowadzonych przez ten sam podmiot - sieć
    apteczna) lub z podmiotem prowadzącym aptekę (jedną lub więcej) i jednocześnie
    należącym do grupy aptecznej (grupa podmiotów prowadzących apteki działających
    wspólnie i w porozumieniu - dalej: „grupa apteczna”). W przypadku grupy aptecznej
    Umowy są zawierane z jednym podmiotem niezależnie od tego, ile podmiotów uczestniczy
    w danej grupie aptecznej. W każdym przypadku stroną Umowy ze Spółką jest podmiot
    uczestniczący w obrocie Produktami, tj. podmiot, który nabywa i sprzedaje Produkty
    Spółki (podmiot będący stroną Umowy ze Spółką zwany dalej: „Klientem”).
    Należy podkreślić, że Klienci będący stroną Umowy ze Spółką nie nabywają Produktów
    bezpośrednio od Wnioskodawcy, lecz za pośrednictwem Hurtowni. Zatem między Spółką i

    Klientami nie dochodzi do bezpośrednich transakcji zakupu i sprzedaży Produktów.
    Spółka dokonuje dostaw Produktów do Hurtowni deklarując z tego tytułu obrót i
    dokumentując je fakturami wystawianymi na Hurtownie. Natomiast Klienci są kolejnymi w
    łańcuchu dostaw podmiotami, które nabywają Produkty od Hurtowni.
    W przypadku Umów zawieranych z Klientem posiadającym więcej niż jedną aptekę lub
    należącym do grupy aptecznej, Klient wskazuje w załączniku do Umowy odpowiednio
    apteki należące do Klienta lub podmioty z grupy aptecznej, do których mogą mieć
    zastosowanie przepisy Umowy. Kalkulacja należnego Klientowi Wynagrodzenia jest
    dokonywana w oparciu o parametry generowane przez wszystkie wskazane w załączniku
    apteki/podmioty z grupy aptecznej. Innymi słowy, opisane poniżej parametry kalkulacji
    Wynagrodzenia odnoszone są odpowiednio do wszystkich aptek/podmiotów z grupy
    aptecznej wskazanych w załączniku do Umowy. Natomiast na podstawie Umowy
    Wynagrodzenie zawsze należne jest Klientowi (czyli stronie Umowy ze Spółką).
    Zgodnie z Umową, Wynagrodzenie jest kalkulowane jako procent wartości sprzedaży
    /zakupu Produktów Spółki i ograniczone limitem kwotowym kalkulowanym w ujęciu
    rocznym. Dla celów kalkulacji Wynagrodzenia przyjmuje się, że dokonane zakupy
    obejmują wyłącznie Produkty przyjęte na stan magazynowy Klienta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    Część Umów przewiduje, że wysokość należnego Klientowi Wynagrodzenia może zostać
    obniżona w przypadku braku zapewnienia dostępności Produktu rozumianego jako
    utrzymywanie zapasu tego Produktu na odpowiednim poziomie. Ponadto, Umowy
    zakładają, że Wynagrodzenie w maksymalnej wysokości przewidzianej w Umowie nie jest
    należne Klientowi w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących zdarzeń:
        realizacji określonego poziomu zakupów i/lub sprzedaży, a następnie dokonania
        zwrotu zakupionych Produktów w przeciągu kolejnych dwunastu miesięcy od daty
        dokonania zakupu;
        dokonania odsprzedaży Produktów na rzecz podmiotów innych niż odbiorcy
        końcowi (pacjenci).
    Co do zasady, w przypadku wystąpienia któregoś ze wskazanych powyżej zdarzeń
    Wynagrodzenie należne Klientowi jest odpowiednio pomniejszane, z zastrzeżeniem
    jednak, że w wyjątkowych sytuacjach (np. wycofanie Produktu z obrotu na podstawie
    decyzji administracyjnej) Spółka może podjąć decyzję o niepomniejszaniu Wynagrodzenia
    Klienta.
    Wynagrodzenie jest kalkulowane i wypłacane za okresy kwartalne. Oznacza to, że
    kalkulacja Wynagrodzenia odbywa się na podstawie obrotu wygenerowanego w danym
    kwartale. Wynagrodzenie jest ustalane w oparciu o dane z dostarczanych przez Klienta
    raportów generowanych z systemu służącego monitorowaniu i zarządzaniu
    asortymentem aptek, a następnie weryfikowane przez Spółkę w oparciu o dane
    pochodzące z dostępnych Spółce danych i raportów.
    Kwota należnego danemu Klientowi Wynagrodzenia jest dokumentowana notą księgową
    wystawianą przez Spółkę i wypłacana w formie pieniężnej, na rachunek bankowy Klienta
    (czyli podmiotu będącego stroną Umowy).
    Przyznanie Wynagrodzenia nie jest uzależnione od żadnych innych działań po stronie
    Klienta. Spółka zawierając Umowy z Klientami nie jest zainteresowana nabyciem
    jakichkolwiek świadczeń od Klientów. Intencją Spółki przy zawieraniu Umów i
    przyznawaniu Wynagrodzenia jest obniżenie kosztu nabycia Produktów podmiotom
    zaangażowanym w obrót nimi (tj. Klientom, którzy prowadzą apteki) co ma się przełożyć
    na większą sprzedaż Produktów na rzecz odbiorców końcowych (pacjentów), a tym
    samym zwiększyć osiągany przez Spółkę obrót.

    Pytania
    1) Czy w związku z przyznaniem i zapłatą Wynagrodzenia na rzecz Klienta, Spółka jest
      uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania VAT i kwoty podatku VAT
      należnego z tytułu dostawy Produktów?
    2) Czy prawidłowym jest dokumentowanie Wynagrodzenia poprzez wystawienie noty
      księgowej na Klienta?
    3) Czy Spółka jest uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania VAT i kwoty
      podatku VAT należnego w rozliczeniu za okres, w którym dokona zapłaty
      Wynagrodzenia na rzecz Klienta?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wynagrodzenie stanowi tzw. rabat pośredni, który uprawnia
    Spółkę do obniżenia podstawy opodatkowania VAT i kwoty podatku VAT należnego z
    tytułu sprzedaży Produktów.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.; dalej: „Ustawa o VAT”), podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca
    otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
    włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym
    charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT, podstawę opodatkowania
    obniża się m.in. o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.
    Przepisy Ustawy o VAT nie definiują takich pojęć jak: rabat, opust czy obniżka. W związku z
    tym, pojęcie to należy interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. I tak,
    zgodnie ze Słownikiem języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005,
    str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od sumy należnej za towar przyznawany, np. przy
    kupnie dużej ilości towarów”. Rabat polega więc na pomniejszeniu ustalonej wcześniej
    ceny towaru lub usługi. Zatem słowo „rabat” należy utożsamiać z opustami i obniżkami
    cen o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT. Jednocześnie w praktyce
    gospodarczej rabaty dzieli się m.in. na:
        rabaty bezpośrednie tj. przyznawane bezpośrednio pomiędzy sprzedawcą, a
        nabywcą - stronami umowy sprzedaży towarów oraz
        rabaty pośrednie przyznawane kolejnemu podmiotowi (innemu niż nabywca) przez
        podatnika znajdującego się na początku łańcucha dostaw.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że udzielenie rabatów (opustów, obniżek cen)
    powoduje obniżenie podstawy opodatkowania pod warunkiem, że zostaną przyznane w
    określonej wysokości po dokonaniu sprzedaży przez dostawcę oraz dotyczą towarów
    sprzedanych przez dostawcę w wykonaniu czynności opodatkowanej. Jednocześnie skutek
    w postaci obniżenia podstawy opodatkowania nie jest w przepisach uwarunkowany tym,
    aby podmiot, na rzecz którego przyznawany jest rabat zakupił towar bezpośrednio od
    przyznającego rabat. W szczególności, brak jest przeszkód do obniżenia podstawy
    opodatkowania w związku z udzieleniem rabatu pośredniego.
    Dodatkowo, dokonując analizy powyżej przytoczonych przepisów, należy mieć na
    względzie podstawową zasadę leżącą u podstaw systemu podatku VAT, tj. zasadę
    neutralności VAT dla przedsiębiorcy. Podatek VAT jako podatek konsumpcyjny, powinien
    obciążać konsumenta końcowego i być neutralny dla podatników uczestniczących w

    procesie produkcji i dystrybucji towaru, niezależnie od liczby przeprowadzonych operacji
    przed sprzedażą na rzecz konsumenta końcowego.
    Z przedstawionej wyżej perspektywy, przepis art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT, powinien być
    interpretowany w taki sposób, że podstawa opodatkowania po stronie dostawcy nie może
    zawierać kwot, które nie są dostawcy należne bądź których dostawca nie otrzymał, w tym
    także tych kwot, które wypłacił w formie rabatów. Możliwość obniżenia podstawy
    opodatkowania VAT o kwotę udzielonego przez dostawcę towarów rabatu pośredniego
    wynika więc wprost z zasady neutralności podatku VAT - gdyby podatnik, nie mógł obniżyć
    podstawy opodatkowania wypłacając taki rabat bezpośrednio kolejnemu nabywcy w
    łańcuchu dostaw, poniósłby ekonomiczny ciężar podatku w części dotyczącej udzielonego
    rabatu.
    Podkreślić także należy, że kwestia przyznawania rabatów pośrednich została
    rozstrzygnięta przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości (obecnie Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej). W wyroku z 24 października 1996 r. w sprawie C-317
    /94 Elida Gibbs Trybunał uznał, że podstawą opodatkowania dla producenta jest cena, po
    jakiej sprzedał towary hurtownikom lub detalistom, pomniejszona o wartość kwot
    zwróconych ostatecznym nabywcom towarów. Stanowisko to zostało również
    potwierdzone w wyroku z 15 października 2002 r. w sprawie C-427/98 Komisja Wspólnot
    Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec. Na przytoczone powyżej wyroki
    powoływał się Naczelny Sąd Administracyjny, który, między innymi w wyroku z 13 kwietnia
    2010 r. o sygnaturze I FSK 600/09 uznał, że: „Udzielenie przez podatnika rabatu cenowego,
    nie bezpośredniemu jego kontrahentowi, lecz kolejnemu odbiorcy w łańcuchu dystrybucji
    jego towaru, stanowi dla tego podatnika podstawę do obniżenia swojego obrotu o kwotę
    udzielonego rabatu, jeżeli jest on udokumentowany dowodem księgowym w rozumieniu
    przepisów ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (...), np. notą księgową”.
    Prawo do obniżenia podstawy opodatkowania VAT oraz podatku VAT należnego w związku
    z przyznawaniem rabatów pośrednich zostało potwierdzone także w wielu interpretacjach
    indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej:
    „Dyrektor KIS”), np. interpretacja:
        z 31 grudnia 2024 r. (znak 0111-KDIB3-1.4012.657.2024.2.KO): „W opisanej sprawie
        w przypadku otrzymania przez Detalistów od Państwa Spółki zwrotu części ceny
        zakupionych towarów, dla Detalistów nastąpi rzeczywiste obniżenie ceny tych
        towarów. W tej sytuacji podmiotem uprawnionym do obniżenia kwoty podatku
        należnego z tytułu sprzedaży będzie Państwa Spółka, która dokona sprzedaży
        ostatecznie po obniżonej cenie, tj. po udzieleniu rabatu. (...) Reasumując, rabaty
        pośrednie wypłacane przez Państwa Spółkę na rzecz Detalistów stanowią opusty
        (obniżki cen) w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy, których udzielenie
        uprawnia Państwa Spółkę do obniżenia podstawy opodatkowania VAT oraz
        podatku należnego z tytułu dokonywanej sprzedaży”.
        z 30 czerwca 2023 r. (znak 0114-KDIP1-1.4012.217.2023.3.KOM): „Należy zatem
        zauważyć, że udzielany rabat nie będzie związany ze świadczeniem wzajemnym (z
        opisu sprawy nie wynika, że Uczestnicy świadczą na Państwa rzecz jakiekolwiek
        usługi i czynności dodatkowe), tak więc jest w istocie rabatem obniżającym wartość
        sprzedaży dokonanej przez Państwa na podstawie art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy.
        Reasumując, rabaty pośrednie udzielane przez Państwa Uczestnikom Programu
        stanowią u Państwa podstawę do obniżenia podstawy opodatkowania VAT oraz
        kwoty podatku VAT należnego z tytułu dostawy urządzeń grzewczych”.

        z 16 listopada 2022 r. (znak 0114-KDIP4-2.4012.423.2022.2.MŻA): „W świetle
        powołanej wyżej definicji „rabatu”, „opustu” czy „premii” należy uznać, że w
        opisanym ww. przypadku, mamy do czynienia z pomniejszeniem, czyli
        odstępstwem od ustalonej ceny towarów sprzedawanych przez Państwa Spółkę za
        pośrednictwem Dystrybutorów Koordynatorom. Jak wyjaśniliście Państwo rabat
        pośredni będzie przybierał formę świadczenia pieniężnego, które przekazywane
        będzie na rzecz Koordynatora, w związku ze spełnieniem warunków porozumienia”.
        z 3 lipca 2018 r. (znak 0114-KDIP4.4012.292.2018.2.MP): „W opisanej sprawie w
        przypadku otrzymania przez Odbiorców Pośrednich bezpośrednio od
        Wnioskodawcy zwrotu części ceny zakupionych produktów, dla Odbiorców tych
        nastąpi rzeczywiste obniżenie ceny tych towarów. W tej sytuacji podmiotem
        uprawnionym do obniżenia kwoty podatku należnego z tytułu sprzedaży nie będzie
        Odbiorca Bezpośredni, który otrzyma od Odbiorcy Pośredniego cenę należną w
        pełnej wysokości, ale Wnioskodawca, który dokona sprzedaży ostatecznie po
        obniżonej cenie, tj. udzieli rabatu. Zatem u Wnioskodawcy nastąpi obniżenie
        podstawy opodatkowania”.
        z 14 lutego 2017 r. (znak 1462-IPPP1.4512.6.2017.1.KR): „Przenosząc powyższe
        rozważania na grunt omawianej sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca, który
        zwróci danej aptece wartość przyznanego rabatu pośredniego, otrzyma po
        zakończeniu transakcji, kwotę odpowiadającą cenie sprzedaży, pomniejszoną o
        wartość ww. rabatu. Nie byłoby zatem zgodne z Dyrektywą 2006/112/WE, że
        podstawa opodatkowania służąca do wyliczenia VAT Wnioskodawcy jako podatnika,
        jest wyższa niż kwota ostatecznie przez niego otrzymana. Stanowiłoby to
        naruszenie zasady proporcjonalności podatku. (...) W tej sytuacji podmiotem
        uprawnionym do obniżenia kwoty podatku należnego z tytułu sprzedaży nie będzie
        hurtownia, która otrzyma od apteki cenę należną w pełnej wysokości, ale
        Wnioskodawca, który dokona sprzedaży ostatecznie po obniżonej cenie, tj. udzieli
        rabatu. Zatem u Wnioskodawcy nastąpi obniżenie podstawy opodatkowania”.
    Należy zatem uznać, że rabat pośredni może być uznany za opust lub obniżkę ceny, o
    których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT. Konsekwentnie, jego przyznanie
    uprawnia podatnika do obniżenia podstawy opodatkowania VAT i podatku VAT należnego.
    Jak wynika z wyżej przytoczonych przepisów oraz praktyki organów podatkowych, rabat
    (opust, obniżka) na gruncie VAT występuje wówczas, gdy:
        dochodzi do obniżenia ceny dostarczonych uprzednio towarów lub wykonanych
        usług,
        występuje ścisły związek pomiędzy wypłaconą kwotą (rabatem), a zrealizowanymi
        przez podatnika dostawami towarów lub wykonanymi usługami,
        nie istnieje świadczenie wzajemne ze strony podmiotu otrzymującego rabat.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych w opisie stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego, przyznawane i wypłacane Klientom Wynagrodzenie spełnia powyżej
    wskazane warunki. Konsekwentnie, w ocenie Spółki, Wynagrodzenie stanowi opust
    /obniżkę ceny, o której mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT.

    Celem przyznania Wynagrodzenia jest ekonomiczne obniżenie cen nabytych przez
    Klientów Produktów. To z kolei ma premiować Klientów za osiąganie wyższego obrotu
    Produktami, tj. większych zakupów i większej sprzedaży Produktów z oferty Spółki, a tym
    samym prowadzić do generowania przez Spółkę większej sprzedaży opodatkowanej VAT.
    Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, wypłacane Wynagrodzenie wykazuje ścisły związek
    z dostawami Produktów. Wprawdzie dostawy Produktów nie są realizowane bezpośrednio
    przez Spółkę na rzecz Klientów, lecz są one do nich dostarczane za pośrednictwem
    Hurtowni, które nabywają Produkty od Spółki bezpośrednio lub za pośrednictwem innych
    Hurtowni. Powyższe nie zmienia faktu, że Wynagrodzenie jest przyznawane za osiągnięcie
    określonego poziomu obrotu Produktami Spółki, tj. wysokość Wynagrodzenia jest
    kalkulowana w oparciu o poziom sprzedaży/zakupu Produktów w danym okresie
    rozliczeniowym.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w przypadku części Umów,
    Wynagrodzenie może zostać zmniejszone w sytuacji nieosiągnięcia przez Klienta
    założonego poziomu dostępności Produktów. Ponadto, wysokość należnego
    Wynagrodzenia zostanie zmniejszona w przypadku, gdy nabyte Produkty zostaną
    zwrócone w ciągu dwunastu miesięcy od dnia dokonania zakupu lub w przypadku
    odsprzedaży Produktów na rzecz podmiotów innych niż odbiorcy końcowi. Wskazane
    okoliczności mają na celu zapewnienie, że w ramach Umów premiowany jest faktyczny
    obrót Produktami na rzecz odbiorców końcowych (pacjentów). Ponadto, wskazane
    okoliczności są ściśle powiązane z obrotem Produktami i nie stanowią jakiegokolwiek
    świadczenia dodatkowego na rzecz Spółki. Wystąpienie którejś z nich (np. nieosiągnięcie
    określonego poziomu dostępności, zwrot zakupionych Produktów przed upływem
    ustalonego okresu czy odsprzedaż do innego podmiotu niż do odbiorcy końcowego) nie
    prowadzi do utraty prawa do Wynagrodzenia, a jedynie może wpływać na jego wysokość.
    Należy zatem uznać, że wskazane okoliczności pozostają bez wpływu na ocenę
    Wynagrodzenia przyznawanego Klientom na podstawie Umów jako rabatu pośredniego.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, Wynagrodzenie jest ściśle powiązane z
    obrotem Produktami Spółki, a tym samym z obrotem generowanym przez Spółkę.
    Ponadto, Klienci nie są obowiązani do wykonania jakichkolwiek usług czy czynności
    dodatkowych na rzecz Spółki w zamian za Wynagrodzenie. W związku z tym, nie można
    twierdzić, że Wynagrodzenie stanowi zapłatę za jakiekolwiek świadczenie (dostawę
    towarów czy świadczenie usług) na rzecz Spółki.
    Na podstawie powyższego należy uznać, że przyznawane i wypłacane Klientom
    Wynagrodzenie spełnia warunki do uznania go za tzw. rabat pośredni, do którego ma
    zastosowanie art. 29a ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT. Konsekwentnie, w ocenie
    Wnioskodawcy, przyznanie i wypłata Wynagrodzenia Klientom uprawnia Spółkę do
    obniżenia podstawy opodatkowania VAT i podatku VAT należnego z tytułu sprzedaży
    Produktów.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest dokumentowanie Wynagrodzenia notami
    księgowymi wystawianymi na Klientów.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, podatnik jest zobowiązany udokumentować
    fakturą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług na rzecz innego
    podatnika. Jednocześnie, zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, w przypadku, gdy
    po wystawieniu faktury podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana na
    fakturze uległa zmianie, podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Z powyżej przytoczonych przepisów wynika, że w przypadku, gdy po wystawieniu faktury
    dojdzie do zmiany w podstawie opodatkowania lub kwocie podatku, podatnik wystawia
    fakturę korygującą. Powołane regulacje mają zastosowanie do transakcji dokonywanych
    bezpośrednio pomiędzy dostawcą i nabywcą lub usługodawcą i usługobiorcą, w których
    korekta rozliczeń następuje w oparciu o fakturę korygującą. Zastosowanie powołanych

    regulacji bezpośrednio w analizowanym przypadku nie jest możliwe. Wynika to z faktu, że
    Wynagrodzenie jest przyznawane i wypłacane podmiotom, które nie są bezpośrednimi
    kontrahentami Spółki i w stosunku do których Spółka nie wystawia faktur (faktury
    dokumentujące sprzedaż są wystawiane przez Spółkę w celu udokumentowania dostaw
    dokonywanych na rzecz Hurtowni). Niemożliwe jest w tej sytuacji skorygowanie
    wystawionej przez Wnioskodawcę uprzednio faktury, ponieważ cena sprzedaży
    Produktów w relacji z bezpośrednim nabywcą (Hurtownią) nie ulega pomniejszeniu.
    Wynagrodzenie nie jest bowiem wypłacane Hurtowniom, lecz Klientom będącym kolejnym
    podmiotem w łańcuchu dostaw Produktów.
    W ocenie Spółki, w art. 106j ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT ustawodawca celowo posłużył się
    sformułowaniem „faktura korygująca”, zawężając tym samym sytuacje, do których odnosi
    się powołany przepis do przypadków, w których rabaty (opusty, obniżki) określone w art.
    29a ust. 10 Ustawy o VAT przyznawane są na rzecz bezpośrednich nabywców, którym
    uprzednio wystawiono fakturę pierwotną. Równocześnie w Ustawie o VAT brak innych
    przepisów, które regulowałyby dokumentowanie rabatów pośrednich.
    Mając na względzie powyższe, przepisy Ustawy o VAT nie określają dokumentu, na
    podstawie którego podatnik udzielający rabatu pośredniego może taki rabat
    udokumentować. Jednocześnie należy wskazać, że rzeczywiste zdarzenia gospodarcze
    powinny mieć odzwierciedlenie w prowadzonej dokumentacji. W związku z tym, podatnik,
    który udzielił rabatu powinien posiadać dokument potwierdzający ten fakt. Dotyczy to
    zarówno rabatów pośrednich udzielanych bezpośrednim kontrahentom, jak i rabatów
    pośrednich udzielanych kolejnym w łańcuchu dostaw podmiotom.
    W ocenie Wnioskodawcy, przepisy Ustawy o VAT nie stoją na przeszkodzie, aby rabat
    pośredni był dokumentowany notami księgowymi. Sposób dokumentowania rabatów
    pośrednich za pomocą noty księgowej potwierdza także Dyrektor KIS w wydawanych
    indywidualnych interpretacjach, np. interpretacja indywidualna:
        z 3 lipca 2018 r. (znak 0114-KDIP4.4012.292.2018.2.MP): „Jeżeli rabat został
        przyznany przez podatnika stojącego na początku łańcucha dostaw ostatecznemu
        odbiorcy, nie zaś przez podmioty transakcji pośrednich lub też tym podmiotom, to
        podmioty te nie będą mogły wystawiać lub przyjmować faktur korygujących,
        bowiem w transakcjach przez nie wykonywanych nie dojdzie do zmiany ceny. Nie
        będzie również możliwe wystawienie faktury korygującej ostatecznemu odbiorcy,
        ponieważ między pierwszym sprzedawcą a tym odbiorcą nie doszło do żadnej
        dostawy, zatem pierwszy sprzedawca nie wystawił temu odbiorcy żadnej faktury.
        (...) Zatem udzielane przez Wnioskodawcę rabaty pośrednie będące przedmiotem
        wniosku mogą być dokumentowane wystawioną przez Wnioskodawcę na
        konkretnego Odbiorcę Pośredniego notą uznaniową”,
        z 10 lipca 2024 r. (znak 0112-KDIL1-2.4012.229.2024.1.NF): „Przepisy krajowe nie
        określają dokumentu, na podstawie którego podatnik udzielający rabatu może ten
        rabat udokumentować. Nie jest tym dokumentem faktura korygująca, jednak nic
        nie wskazuje, że nie może nim być np. nota księgowa, rabatowa, uznaniowa,
        obciążeniowa (czy to wystawiona samodzielnie przez udzielającego rabaty, czy też
        sporządzona przez otrzymującego rabat). W konsekwencji, wystawiona nota, będzie
        pisemnym dokumentem, który w świetle regulacji prawnych umożliwi
        udokumentowanie rabatu”,
        z 16 listopada 2022 r. (znak 0114-KDIP4-2.4012.423.2022.2.MŻA): „W przypadku
        udzielenia rabatu kolejnemu nabywcy w łańcuchu dostaw i przy braku

        bezpośredniej transakcji pomiędzy nimi, czyli w sytuacji, kiedy między
        kontrahentami nie miała miejsca dostawa lub świadczenie usług i w konsekwencji
        nie było wystawionej faktury, z uwagi iż nie jest możliwe odwołanie się do faktury
        pierwotnej przyznanie rabatu pośredniego nie powinno być udokumentowane
        fakturą korygującą, o której mowa w art. 106j ustawy. Faktura korygująca jest
        bowiem dokumentem potwierdzającym zmiany w bezpośredniej transakcji
        pomiędzy podatnikiem a nabywcą, któremu uprzednio podatnik wystawił fakturę z
        tego tytułu. W związku z tym uznać należy, że każda forma dokumentacyjna inna
        niż faktura korygująca będzie dopuszczalna”.
    Mając na uwadze powyższe, z uwagi na fakt, że Wynagrodzenie jest przyznawane i
    wypłacane Klientom, którzy nie nabywają Produktów bezpośrednio od Spółki, nie znajdą
    tutaj zastosowania przepisy Ustawy o VAT dotyczące wystawiania faktur i faktur
    korygujących. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym jest
    dokumentowanie Wynagrodzenia notami księgowymi (notami uznaniowymi)
    wystawianymi na Klientów.
    Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania
    VAT i kwoty podatku VAT należnego w rozliczeniu za okres, w którym dokona zapłaty
    Wynagrodzenia na rzecz Klienta.
    Zgodnie z art. 29a ust. 13 Ustawy o VAT, w przypadku m.in. przyznania rabatu, obniżenia
    podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
    wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił
    fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji
    wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy
    opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze
    korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną
    dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona
    faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu
    pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w
    którym dokumentację tę uzyskał. Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 14 Ustawy o VAT,
    przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
    podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
    kwotę podatku wyższą niż należna.
    Przytoczone powyżej regulacje nie znajdą zastosowania w realiach omawianej sprawy.
    Regulacja art. 29a ust. 13 i ust. 14 Ustawy o VAT odnosi się bowiem do momentu
    wystawienia faktury korygującej. Z kolei jak wskazano w uzasadnieniu Wnioskodawcy do
    pytania nr 2, w odniesieniu do Wynagrodzenia Spółka nie ma możliwości wystawienia
    faktury korygującej. Należy także wskazać, że w Ustawie o VAT brak jest regulacji, które
    określałyby w jakim okresie podatnik powinien ująć skutki przyznania rabatu pośredniego.
    Innymi słowy, brak jest regulacji, które wprost wskazywałyby w jakim okresie podatnik
    udzielający rabatu pośredniego ma prawo obniżyć podstawę opodatkowania VAT i
    podatek VAT należny z tytułu udzielenia takiego rabatu.
    W świetle powyższego należy zwrócić uwagę, że zdarzeniem determinującym powstanie
    prawa do obniżenia podstawy opodatkowania VAT w związku z przyznaniem tzw. rabatu
    pośredniego jest samo przyznanie takiego rabatu, tj. jego wypłata na rzecz podmiotu,
    któremu jest należny. W tym momencie podstawa opodatkowania VAT w postaci zapłaty
    otrzymanej przez podatnika z tytułu dostawy towarów ulega faktycznemu pomniejszeniu.
    Co więcej, analogicznie do przytoczonego wyżej, choć nieznajdującego zastosowania w
    omawianym przypadku przepisu, można także uznać, że w momencie wypłaty rabatu

    pośredniego pomiędzy stronami zachodzi okoliczność uzgodnienia i spełnienia warunków
    do obniżenia podstawy opodatkowania. Jednocześnie zaś okoliczność udokumentowania
    takiego rabatu, czy to notą czy też innym dokumentem nie powinna być czynnikiem
    warunkującym możliwość obniżenia podstawy opodatkowania VAT i podatku VAT
    należnego przez podatnika. W związku z tym, prawo do obniżenia podstawy
    opodatkowania VAT i podatku VAT należnego w przypadku rabatu pośredniego
    wypłacanego w formie pieniężnej powstaje w momencie wypłaty kwot stanowiących ten
    rabat.
    Prawidłowość takiego podejścia do korygowania podstawy opodatkowania VAT oraz
    podatku VAT należnego w związku z przyznaniem przez podatnika rabatu pośredniego
    znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    Dyrektora KIS, np. interpretacja indywidualna:
        z 31 dnia grudnia 2024 r. (znak 0111-KDIB3-1.4012.657.2024.2.KO): „Wystawienie
        noty księgowej dokumentującej udzielenie rabatu pośredniego nie jest warunkiem
        koniecznym dla celów uzyskania prawa do obniżenia podatku VAT należnego w
        związku z udzieleniem rabatu. Istotny jest sam fakt fizycznego udzielenia rabatu,
        czyli np. dokonania transferu środków pieniężnych na konto Detalisty”,
        z 10 dnia lipca 2024 r. (znak 0112-KDIL1-2.4012.229.2024.1.NF): „W tym przypadku
        obniżenia podstawy opodatkowania należy dokonać w okresie rozliczeniowym, w
        którym faktycznie wypłacono środki pieniężne z tytułu Rabatu. W konsekwencji,
        powinni Państwo dokonać obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku
        należnego VAT w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiła wypłata rabatu
        pośredniego przyznanego odbiorcy ostatecznemu, tj. Sklepom Franczyzowym z
        uwzględnieniem, że momentem tym będzie odpowiednio moment przekazania
        gotówki odbiorcy ostatecznemu lub w przypadku zwrotu środków na rachunek
        bankowy moment uznania zwracanej kwoty na jego rachunku”.
    W analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, po zakończeniu kwartału
    Wynagrodzenie jest kalkulowane, dokumentowane notą i wypłacane Klientowi w formie
    pieniężnej, na rachunek bankowy Klienta. Mając na uwadze powyższe, zdaniem
    Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania VAT oraz
    podatku VAT należnego z tytułu sprzedaży Produktów w rozliczeniu za okres, w którym
    wypłaci Wynagrodzenie na rzecz Klienta.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Zauważyć jednak
    należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    str. 1 ze zm.), zwana dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
    Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego
    obrotu profesjonalnego.
    Wskazać należy, że podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji
    sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom.
    Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od
    wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone,
    tzn. czy ich przyznanie uwarunkowane jest wykonaniem dodatkowych czynności, czy
    dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym
    czasie itp.
    W praktyce występują również sytuacje, w których w zamian za udzielenie premii ma
    miejsce świadczenie innych usług, w tym usług o charakterze promocyjnym,
    marketingowym, reklamowym, bądź zobowiązanie się do dokonywania zakupów
    wyłącznie u wypłacającego premie, czy zobowiązanie się do posiadania pełnego
    asortymentu towarów kontrahenta itp. W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona
    premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze
    świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają
    opodatkowaniu na ogólnych zasadach.
    W sytuacji, gdy premia pieniężna jest wypłacana z tytułu dokonywania przez nabywcę
    nabyć o określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie oraz terminowe
    dokonanie zapłaty - takie działania kontrahentów nie wypełniają definicji świadczenia
    usług i wypłacenie w takiej sytuacji premii pieniężnej nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Osiąganie bowiem określonego pułapu obrotów z danym dostawcą oraz

    terminowe dokonanie zapłaty nie może być uznane za usługę w świetle art. 8 ust. 1
    ustawy. Premia jest wyliczana w oparciu o osiągane obroty, lecz samo osiąganie obrotów
    nie stanowi usługi. Usługą nie jest również terminowe dokonanie zapłaty za dokonane
    zakupy.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Zgodnie z art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na
        potrzeby podatku.
    Na mocy art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
        sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy
      opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z
      wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
      wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika
      dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki
      obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług
      określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest
      zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w
      którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o
      której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za
      okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

    Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy:
      Przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie
      podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano
      kwotę podatku wyższą niż należna.
    Zauważyć należy, że obniżka ceny, upust - rabat udzielony w momencie sprzedaży (rabat
    transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ kwota zapłaty należna od nabywcy już go uwzględnia - dane
    dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej
    dokonanie sprzedaży.
    Jednocześnie szczególnego podkreślenia wymaga fakt, że ani w Dyrektywie 2006/112/WE
    Rady, ani też w ustawie prawodawca nie zdefiniował pojęcia „rabat”, zatem pojęcie to
    należy interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową.
    Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005,
    str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od sumy należnej za towar przyznawany, np. przy
    kupnie dużej ilości towarów”. Zatem, rabat polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej
    ceny towaru lub usługi.
    Ponadto cytowany wyżej przepis art. 29a ust. 10 ustawy wyraźnie wskazuje, że podstawę
    opodatkowania zmniejsza się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i
    obniżek cen, wartość zwrotów towarów, zwrotu całości lub części zapłaty otrzymanej
    przed dokonaniem sprzedaży (zaliczek), jeśli do sprzedaży nie doszło, wartość zwrotu
    kwot dotacji, subwencji i innych opłat o podobnym charakterze.
    Zatem, każda z tych pozycji stanowi odrębną podstawę zmniejszenia podstawy
    opodatkowania i każda z wymienionych wyżej czynności powoduje zmniejszenie podstawy
    opodatkowania.
    Powyższe stanowisko jest zgodne z Dyrektywą Rady 2006/112/WE, która w art. 73 oraz 90
    ust. 1 określa podstawę opodatkowania, przewidując uprawnienia do jej obniżenia w
    przypadku każdorazowego, faktycznego zmniejszenia obrotu. Przesłanką wystarczającą
    dla ustalenia podstawy opodatkowania jest zaistnienie samego faktu zmniejszenia obrotu,
    bez konieczności wykazywania go w jeden konkretny sposób. Jednocześnie przepisy
    ustawy, jak i dyrektywy wyraźnie wskazują, że rzeczywiste kwoty rabatów mają być
    udokumentowane - podatnik powinien przedstawić dowód rzeczywistej kwoty
    poniesionych kosztów.
    Konstrukcja podstawy opodatkowania w ustawie o podatku od towarów i usług,
    odpowiadająca w swej istocie konstrukcji określonej w Dyrektywie 2006/112/WE Rady,
    oparta jest na założeniu proporcjonalności VAT do ceny towarów i usług. Każda bowiem
    transakcja podlega podatkowi od towarów i usług obliczonemu w sposób proporcjonalny
    do ceny otrzymanej przez podatnika jako świadczenie wzajemne za dostarczone towary
    lub usługi z uwzględnieniem stawki, jaka ma zastosowanie do dostawy lub świadczenia
    takich towarów i usług.
    Należy mieć na uwadze, że konstrukcja podstawy opodatkowania pozwala zrealizować
    fundamentalną zasadę neutralności podatku VAT. Ekonomiczny ciężar podatku VAT, co do
    zasady, powinien bowiem ponosić konsument, a nie podatnik. W ślad zatem za
    obniżeniem ceny transakcyjnej w formie rabatu powinno następować obniżenie podstawy
    opodatkowania tej transakcji, aby zachowana została zasada proporcjonalności podatku
    VAT do ceny towarów i usług. Jeśli podstawa opodatkowania przewyższa kwotę
    wynagrodzenia należnego podatnikowi, przynajmniej w części poniesie on ekonomiczny
    ciężar podatku, co naruszałoby zasadę neutralności tego podatku.
    Zwrócił na to uwagę Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-317/94 Elida
    Gibbs, stwierdzając, że podstawą opodatkowania dla producenta jako podatnika musi być

    kwota odpowiadająca cenie, po jakiej sprzedał on towary hurtownikom lub detalistom,
    pomniejszona o wartość rabatów, na podstawie których wypłacone zostało
    wynagrodzenie ostatecznym nabywcom towarów.
    Również w sprawie C-427/98 Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec,
    Trybunał dopuścił możliwość zmniejszenia podstawy opodatkowania w wyniku udzielenia
    przez podatnika rabatu potransakcyjnego nie bezpośredniemu nabywcy towaru, bez
    konieczności wystawienia faktury korygującej.
    W opisie sprawy podali Państwo informacje, z których wynika, że:
        Sprzedają Państwo Produkty do Hurtowni, które dokonują ich dalszej odsprzedaży
        do:
          podmiotów prowadzących bezpośrednią sprzedaż Produktów na rzecz
          odbiorców końcowych (pacjentów), tj. aptek;
          kolejnych Hurtowni, które dalej sprzedają je do aptek.
        w celu intensyfikacji sprzedaży Produktów zawierają Państwo z Klientami Umowy,
        na mocy których przyznają Państwo klientom prawo do otrzymania wynagrodzenia
        premiowego z tytułu realizacji określonego poziomu sprzedaży/zakupu określonych
        Produktów;
        Klienci będący stroną Umowy nie nabywają Produktów bezpośrednio od Państwa,
        lecz za pośrednictwem Hurtowni. Zatem między Państwem a Klientami nie
        dochodzi do bezpośrednich transakcji zakupu i sprzedaży Produktów;
        Dokonują Państwo dostaw Produktów do Hurtowni deklarując z tego tytułu obrót i
        dokumentując je fakturami wystawianymi na Hurtownie. Natomiast Klienci są
        kolejnymi w łańcuchu dostaw podmiotami, które nabywają Produkty od Hurtowni;
        zgodnie z Umową, Wynagrodzenie jest kalkulowane jako procent wartości
        sprzedaży/zakupu Produktów Spółki i ograniczone limitem kwotowym
        kalkulowanym w ujęciu rocznym;
        część Umów przewiduje, że wysokość należnego Klientowi Wynagrodzenia może
        zostać obniżona;
        Wynagrodzenie jest kalkulowane i wypłacane za okresy kwartalne. Kalkulacja
        Wynagrodzenia odbywa się na podstawie obrotu wygenerowanego w danym
        kwartale. Wynagrodzenie jest ustalane w oparciu o dane z dostarczanych przez
        Klienta raportów generowanych z systemu służącego monitorowaniu i zarządzaniu
        asortymentem aptek, a następnie weryfikowane przez Państwa w oparciu o dane
        pochodzące z dostępnych Spółce danych i raportów;
        Kwota należnego danemu Klientowi Wynagrodzenia jest dokumentowana notą
        księgową wystawianą przez Spółkę i wypłacana w formie pieniężnej, na rachunek
        bankowy Klienta;
        przyznanie Wynagrodzenia nie jest uzależnione od żadnych innych działań po
        stronie Klienta. Zawierając Umowy z Klientami nie są Państwo zainteresowani
        nabyciem jakichkolwiek świadczeń od Klientów;
        Państwa intencją przy zawieraniu Umów i przyznawaniu Wynagrodzenia jest
        obniżenie kosztu nabycia Produktów podmiotom zaangażowanym w obrót nimi (tj.
        Klientom, którzy prowadzą apteki) co ma się przełożyć na większą sprzedaż

        Produktów na rzecz odbiorców końcowych (pacjentów), a tym samym zwiększyć
        osiągany przez Spółkę obrót.
    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą uznania, czy w związku z przyznaniem
    i zapłatą Wynagrodzenia na rzecz Klienta, są Państwo uprawnieni do obniżenia podstawy
    opodatkowania i kwoty podatku VAT należnego z tytułu dostawy Produktów.
    W świetle powołanej wyżej definicji „rabatu” czy „bonifikaty” należy uznać, że w opisanym
    przypadku będziemy mieć do czynienia z pomniejszeniem, czyli odstępstwem od ustalonej
    przez Państwa ceny towarów. Co prawda nie sprzedają Państwo Produktów bezpośrednio
    na rzecz Klientów, ale na podstawie odpowiednich ustaleń przyznają im Państwo
    Wynagrodzenia. Powoduje to w istocie zwrot części ceny towarów.
    W świetle powołanej wyżej definicji „rabatu” należy uznać, że w Państwa przypadku nie
    można mówić o rabacie bezpośrednim, bowiem jest on przyznawany bezpośrednio
    pomiędzy sprzedawcą, a nabywcą - stronami umowy kupna-sprzedaży, a taka sytuacja tu
    nie występuje.
    Mamy tu natomiast do czynienia z rabatem pośrednim, który jest przyznawany kolejnemu
    podmiotowi (innemu niż nabywca) przez podatnika znajdującego się na początku łańcucha
    dostaw. Dochodzi do pomniejszenia, czyli odstępstwa od ustalonej ceny towarów
    sprzedawanych przez Państwa - za pośrednictwem Hurtowni - Klientom.
    Należy zauważyć, że udzielany rabat nie jest związany ze świadczeniem wzajemnym.
    Wskazali Państwo jednoznacznie, że przyznanie Wynagrodzenia nie jest uzależnione od
    żadnych innych działań po stronie Klienta. Zawierając Umowy z Klientami nie są Państwo
    zainteresowani nabyciem jakichkolwiek świadczeń od Klientów. Klienci będący stroną
    Umowy z Państwem nie nabywają Produktów bezpośrednio od Państwa, lecz za
    pośrednictwem Hurtowni. Wynagrodzenie jest kalkulowane jako procent wartości
    sprzedaży/zakupu Państwa Produktów i ograniczone limitem kwotowym kalkulowanym w
    ujęciu rocznym. Tak więc jest w istocie rabatem obniżającym wartość dokonanej przez
    Państwa sprzedaży na podstawie art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy.
    Zatem Wynagrodzenie, będące rabatem pośrednim udzielanym przez Państwa Klientom,
    stanowi dla Państwa podstawę do obniżenia podstawy opodatkowania VAT oraz kwoty
    podatku VAT należnego.
    Uwzględniając, że przepisy nie określają wprost kwestii rabatów pośrednich, przyjąć
    należy, że rabat pośredni to udzielenie rabatu nie bezpośredniemu kontrahentowi, ale
    kolejnemu odbiorcy, który stanowi element łańcucha dystrybucji danego produktu czy
    usługi. Okoliczności rozpatrywanej sprawy pozawalają uznać, że Wynagrodzenia, jako
    wynagrodzenia premiowe z tytułu realizacji określonego poziomu sprzedaży/zakupu
    określonych Produktów, nie stanowią zapłaty za świadczenie wykonane na Państwa rzecz,
    w konsekwencji stanowią rabat pośredni. W tym przypadku to odbiorca „ostateczny”, tj.
    Klient otrzymuje bezpośrednio od Państwa zwrot części ceny zakupionych produktów,
    które stanowi dla niego rzeczywiste obniżenie ceny zakupu tych towarów. W tej sytuacji
    podmiotem uprawnionym do obniżenia kwoty VAT należnego z tytułu sprzedaży nie będą
    Hurtownie, ale Państwo, którzy dokonali sprzedaży ostatecznie po obniżonej cenie, tj.
    udzielili rabatu.
    Zatem w związku z wypłatą Wynagrodzenia są Państwo uprawnieni do obniżenia
    podstawy opodatkowania i należnego podatku VAT z tytułu dostawy Produktów. Udzielany
    rabat pośredni jest bowiem upustem - obniżką (rabatem), o którym mowa w art. 29a ust.
    10 pkt 1 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia, czy dokumentowanie Wynagrodzenia
    poprzez wystawienie noty księgowej na Klienta jest prawidłowe.

    Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
      towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez
      niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
      podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust.
        1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Rzeczywisty obrót gospodarczy powinien mieć odzwierciedlenie w prowadzonej
    dokumentacji. Do obowiązków uczestników obrotu gospodarczego należy
    uwiarygodnienie dokonanych transakcji. Podatnik udzielający rabatu powinien posiadać
    dla celów dowodowych dokumenty świadczące o udzielonym rabacie na rzecz finalnego
    odbiorcy. Posiadanie takich dokumentów jest warunkiem potwierdzającym prawo do
    obniżenia podatku należnego po stronie sprzedawcy.
    Sposób dokumentacji, zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy, właściwy jest w sytuacji, gdy:
        podatnik udzielił rabatu swojemu bezpośredniemu kontrahentowi,
        podatnik wystawił wcześniej na rzecz tego kontrahenta fakturę pierwotną, która
        zostanie skorygowana fakturą korygującą.
    Natomiast, jeżeli rabat został przyznany przez podatnika stojącego na początku łańcucha
    dostaw ostatecznemu odbiorcy, nie zaś przez podmioty transakcji pośrednich lub też tym
    podmiotom, to podmioty te nie będą mogły wystawiać lub przyjmować faktur
    korygujących, bowiem w transakcjach przez nie wykonywanych nie dojdzie do zmiany
    ceny. Nie będzie również możliwe wystawienie faktury korygującej ostatecznemu
    odbiorcy, ponieważ między pierwszym sprzedawcą a tym odbiorcą nie doszło do żadnej
    dostawy, zatem pierwszy sprzedawca nie wystawił temu odbiorcy żadnej faktury.
    Przepisy krajowe nie określają dokumentu, na podstawie którego podatnik udzielający
    rabatu może ten rabat udokumentować. Nie jest tym dokumentem faktura korygująca,
    jednak nic nie wskazuje, że nie może nim być np. nota księgowa, rabatowa, uznaniowa,
    obciążeniowa (czy to wystawiona samodzielnie przez udzielającego rabaty, czy też
    sporządzona przez otrzymującego rabat). W konsekwencji, wystawiona nota jest
    pisemnym dokumentem, który w świetle regulacji prawnych umożliwia udokumentowanie
    rabatu.
    Zatem wypłata Wynagrodzenia nie może być dokumentowana fakturą korygującą.
    Jednocześnie Wynagrodzenie mogą Państwo udokumentować poprzez notę księgową,
    która stanowi dokument potwierdzający rzeczywistą wartość i zawiera odpowiednie
    elementy dokumentu księgowego, w myśl ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). Jednocześnie należy wskazać, że noty
    stanowią dokument księgowy na podstawie ustawy o rachunkowości, a nie przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia okresu rozliczeniowego, w którym są
    Państwo uprawnieni do obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku VAT
    należnego w związku z zapłatą Wynagrodzenia na rzecz Klienta.
    Kwestie związane z ustaleniem okresu rozliczeniowego, w którym należy dokonać
    obniżenia podstawy opodatkowania, m.in. w przypadku udzielenia po dokonaniu
    sprzedaży opustów i obniżek cen, reguluje art. 29a ust. 13-15 ustawy o VAT.
    Z przepisów tych wynika, że obniżenie podstawy opodatkowania uzależnione jest od
    wystawienia faktury korygującej oraz spełnienia warunku sprowadzającego się do
    posiadania przez podatnika dokumentacji, z której wynika, że uzgodnił on z nabywcą
    towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy
    towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały
    spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją.
    W odniesieniu do sposobu uzgodnienia warunków zmniejszania podstawy opodatkowania
    lub kwoty podatku między stronami po przyznaniu rabatu, należy wskazać, że w części
    przypadków za jedyną formę komunikacji w tej kwestii można uznać przelew ze zwrotem
    środków po przyznaniu rabatu. W takich sytuacjach, jeżeli uzgodnieniem warunków do
    obniżenia podstawy opodatkowania, będzie zwrot środków - do uzgodnienia tych
    warunków dochodzi w momencie wystąpienia późniejszego zdarzenia, tj. dla zwrotu
    środków na rachunek bankowy moment uznania zwracanej kwoty na rachunku nabywcy.
    W tym przypadku, obniżenia podstawy opodatkowania należy dokonać w okresie
    rozliczeniowym, w którym wypłacili Państwo kwotę Wynagrodzenia należną Klientowi. W
    konsekwencji, powinni Państwo dokonać obniżenia podstawy opodatkowania oraz
    podatku należnego VAT w rozliczeniu za okres, w którym nastąpiła wypłata
    Wynagrodzenia na rzecz Klienta z uwzględnieniem, że momentem tym będzie moment
    uznania zwracanej kwoty na jego rachunku.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.