Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.461.2025.1.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-10
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą diet sołtysom i
radnym.
Słowa kluczowe: dieta
działalność-działalność wykonywana osobiście
przychód-opodatkowanie przychodu
radny
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Związane z pełnieniem obowiązków
społecznych i obywatelskich.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Zgodnie z zapisami Uchwały Nr ....2024 Rady Miejskiej w .... z dnia 14 maja 2024 r. w
    sprawie ustalenia wysokości diet dla radnych oraz sołtysów, Urząd Miejski w ... dokonuje
    wypłat diet radnych i sołtysów w taki sposób, iż dieta za każdy miesiąc kalendarzowy
    wypłacana jest przelewem na wskazany przez nich rachunek bankowy w terminie do 10
    dnia następnego miesiąca. Za miesiąc grudzień diety są wypłacane w terminie do 30
    grudnia.
    Podstawę ustalenia wysokości diety miesięcznej radnego i sołtysa stanowi 2,4 kwoty
    bazowej określonej w ustawie budżetowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 63) dla osób zajmujących
    stanowiska państwowe, tj. 4 509 zł 34 gr na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia
    1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz zmianie
    niektórych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 1356 z późn. zm.).
    Wysokość diety radnego uzależniona jest od pełnionej przez niego funkcji.
    Wysokość ustalonych miesięcznych diet dla radnych i sołtysów w danym miesiącu jest
    zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 17
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie mówi się że wolne od podatku
    dochodowego są diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymane przez osoby
    wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich do
    wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 3 000 zł.
    W sytuacji przekroczenia limitu zwolnienia jest pobierana zaliczka na podatek dochodowy
    od osób fizycznych od kwoty nadwyżki ponad zwolnienie.
    W sytuacji dokonywania wypłat diet do 10 dnia następnego miesiąca dieta za miesiąc
    styczeń jest wypłacana w miesiącu lutym. Tym samym zgodnie z obowiązującym
    formularzem PIT-R (22) za 2024 r. wykazali Państwo wypłaconą dietę za m-c styczeń w
    rubryce miesiąca uzyskania przychodu, czyli w lutym. Pozostałe rubryki zostały
    uzupełnione analogicznie. Jednakże przy takim sposobie wypełniania Informacji o
    przychodach z tytułu pełnienia obowiązków społecznych i obywatelskich PIT-R w miesiącu
    grudniu wykazali Państwo dwie wypłaty diet, tzn. kwota diety za listopad wypłacona do 10
    grudnia, oraz kwota diety za grudzień wypłacona zgodnie z uchwałą do 30 grudnia.
    Tym samym biorąc pod uwagę, iż limitem zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt
    17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, objęte zostały kwoty diet
    dotyczące danego miesiąca a nie kwoty faktycznie wypłacone w danym miesiącu, wypłata
    diet za miesiąc listopad i grudzień, które mieszczą się w miesięcznym limicie zwolnienia, tj.
    3 000 zł nie powoduje obowiązku pobrania przez płatnika zaliczki podatku dochodowego.

## Pytanie

Czy w sytuacji wypłaty w miesiącu grudniu diet radnym i sołtysom za miesiąc listopad i
    grudzień prawidłowym jest niepobieranie zaliczki podatku dochodowego od osób
    fizycznych z uwagi na obowiązujący limit zwolnienia miesięcznego do kwoty 3 000 zł?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy PIT, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt
    6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych,

    pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy PIT, jednym ze źródeł przychodów jest przychód
    osiągany z działalności wykonywanej osobiście, natomiast zgodnie z art. 13 pkt 5 ustawy
    PIT za przychód z działalności wykonywanej osobiście uznaje się m.in. przychody
    otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków
    społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie
    wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów o których mowa
    w pkt 7, czyli przychodów otrzymywanych przez osoby, niezależnie od sposobu ich
    powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
    stanowiących osób prawnych.
    W myśl art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy PIT, wolne od podatku dochodowego są diety oraz
    kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności
    związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, do wysokości
    nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 3 000 zł.
    Zatem ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie powołanego powyżej art. 21 ust. 1
    pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, korzystają tylko przychody
    stanowiące diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów otrzymane przez osoby
    wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych, czy obywatelskich
    i to wyłącznie do wysokości 3 000 zł miesięcznie. W sytuacji uzyskania przychodu w kwocie
    przekraczającej 3 000 zł miesięcznie, nadwyżka podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zakwalifikowanie uzyskiwanych przychodów jako przychodów z działalności wykonywanej
    osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 5 ww. ustawy powoduje ich opodatkowanie za
    pośrednictwem płatnika - na zasadach określonych w art. 41 i art. 42 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Na podstawie przepisu art. 41 ust. 1 powołanej ustawy, osoby fizyczne prowadzące
    działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty świadczeń z tytułu
    działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3
    ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4 zaliczki na podatek
    dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne
    koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone
    przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b,
    najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy PIT, ustawodawca wskazał, że koszty uzyskania przychodów
    w przypadku przychodów osiąganych z tytułu m.in. przychodów otrzymywanych przez
    osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i
    obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób określa się w wysokości
    20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego
    o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i
    rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b,
    których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
    W sytuacji kiedy radny lub sołtys otrzyma w miesiącu grudniu diety za miesiące listopad i
    grudzień, suma tych diet przekroczy kwotę wolną, tzn. 3 000 zł. Mimo tego należy
    rozważyć zastosowanie odrębnych limitów zwolnienia do kwoty należnej za listopad i za
    grudzień.
    Tym samym płatnik do każdej wypłaconej diety powinien oddzielnie zastosować
    zwolnienie z opodatkowania do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 3 000 zł.

    Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2019 r. sygn.
    II FSK 3884/17, zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych obejmuje diety do określonej miesięcznie wysokości. Nie
    jest wobec powyższego istotne, kiedy dieta została faktycznie wypłacona. Nie liczy się więc
    okres, w jakim dieta została faktycznie otrzymana, lecz jedynie okoliczność, aby za dany
    miesiąc nie przekroczyła określonego limitu. Zakres zwolnienia przewidziany w art. 21 ust.
    1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje diety do określonej
    miesięcznie wysokości, co wyraźnie wynika ze sformułowania po myślniku ,,do wysokości
    nieprzekraczającej miesięcznie kwoty...”. Nie jest wobec powyższego istotne, kiedy dieta
    została faktycznie wypłacona. Warunkiem przedmiotowego zwolnienia, nie jest okres w
    jakim dieta została faktycznie otrzymana przez określone osoby, lecz jedynie okoliczność,
    aby za dany miesiąc nie przekroczyła określonego limitu.
    Tożsame uzasadnienie posiada wydana interpretacja indywidualna z 25 kwietnia 2022 r.
    nr 114-KDIP3-2.4011.227.2022.2.MT, w której przedstawiono sytuację kiedy w jednym
    miesiącu przekazywane są podatnikowi świadczenia z tytułu pełnienia obowiązków
    społecznych i obywatelskich za kilka miesięcy tego samego roku podatkowego i łączna
    kwota wypłaty jest wyższa niż 3 000 zł. Wówczas dla zastosowania zwolnienia z art. 21 ust.
    1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych istotna jest kwota
    świadczenia przypadającego za jeden miesiąc. Jeśli miesięczna dieta nie przekroczyła
    kwoty określonej w zwolnieniu, tj. 3 000 zł, płatnik nie będzie miał obowiązku poboru
    zaliczki na podatek dochodowy. Jedynie w przypadku, kiedy wypłata ww. należności
    spowodowałaby przekroczenie przysługującego limitu zwolnienia, od nadwyżki ponad
    limit zwolnienia płatnik miałby obowiązek obliczyć, pobrać i wpłacić zaliczkę na podatek
    dochodowy zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tożsamy pogląd ma potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 31 maja 2022 r. o sygn. 0112-KDIL2-1.4011.299.2023.1.DJ,
    która mówi, że ,,w sytuacji wypłaty jednorazowo, w jednym miesiącu świadczeń z tytułu
    pełnienia obowiązków społecznych i obywatelskich należnych za kilka miesięcy tego
    samego roku podatkowego i łączna kwota wypłaty jest wyższa od 3 000 zł, wówczas dla
    zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych istotna jest kwota świadczenia przypadającego za jeden miesiąc. Jeżeli nie
    przekracza ona kwoty określonej w zwolnieniu, płatnik nie ma obowiązku poboru zaliczki
    na podatek dochodowy”.
    Analogiczny pogląd został zastosowany również w interpretacji indywidualnej z dnia 25
    maja 2022 r. o sygn. 0114-KDIP3-2.4011.375.2022.1.MT, w której wskazano, że: „gdy w
    jednym miesiącu przekazywane są podatnikowi świadczenia z tytułu pełnienia
    obowiązków społecznych i obywatelskich za kilka miesięcy tego samego roku
    podatkowego i łączna kwota wypłaty jest wyższa od 3 000 zł, wówczas dla zastosowania
    zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    istotna jest kwota świadczenia przypadającego za jeden miesiąc”.
    W konsekwencji płatnik stoi na stanowisku, zgodnie z którym prawidłowo dokonał
    naliczenia zaliczki podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu skumulowanej
    wypłaty diet za kilka miesięcy.
    Jak już bowiem wskazano, pomimo że suma diet wypłaconych w danym miesiącu, a
    dotycząca dwóch konkretnych miesięcy przekroczy kwotę 3 000 zł, to ze zwolnienia od
    opodatkowania korzystają kwoty dotyczące danego miesiąca, a nie sumy wypłacone w
    danym miesiącu.
    W związku z powyższym, w sytuacji wypłaty w miesiącu grudniu dwóch należnych diet za
    miesiąc listopad i grudzień w deklaracji PIT-R należy wykazać skumulowaną kwotę
    należnych diet za dwa miesiące oraz właściwym będzie wpisanie kwoty wolnej od podatku

    dochodowego w wysokości 6 000 zł, w tym odpowiednio: 3 000 zł jako limit zwolnienia
    dotyczący diety za miesiąc listopad i 3 000 zł jako limit zwolnienia dotyczący diety za
    miesiąc grudzień.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Jest to tzw. „kasowa zasada”, według której powstanie obowiązku podatkowego następuje
    z chwilą faktycznego uzyskania przychodu/dochodu, niezależnie od tego za jaki okres ten
    przychód/dochód jest należny. Zasada ta obowiązuje m.in. do dochodów z diet.
    Jednym ze źródeł przychodów jest – stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – działalność wykonywana osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 5 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności
      związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na
      sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek,
      z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.
    Wyłączenie, o którym mowa w cytowanym przepisie, odnosi się do przychodów
    otrzymywanych przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu
    zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.
    Stosownie do art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody
      otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do
      składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób
      prawnych.
    Konsekwencją zakwalifikowania uzyskiwanych przychodów jako przychody z działalności
    wykonywanej osobiście, o których mowa m.in. w art. 13 pkt 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jest ich opodatkowanie za pośrednictwem płatnika.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 17 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów,
      otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków
      społecznych i obywatelskich - do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 3
      000 zł.

    Powyższe zwolnienie dotyczy wyłącznie przychodów ze źródła określonego w art. 13 pkt 5
    cytowanej ustawy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 13 wyodrębnia i różnicuje
    przychody z działalności wykonywanej osobiście w taki sposób, że przychody
    otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu
    zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych (pkt
    7) nie mogą być utożsamiane z wyodrębnionymi w punkcie 5 tego przepisu przychodami
    otrzymywanymi przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków
    społecznych lub obywatelskich. Zakresy pojęciowe obu tych przepisów (pkt 7 i 5)
    wzajemnie się wyłączają.
    „Obowiązki” w rozumieniu art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, muszą mieć charakter obowiązków wykonywanych na podstawie ustawy w tym
    sensie, że funkcja, z pełnieniem której obowiązki te się wiążą, jest funkcją unormowaną
    ustawowo.
    Dookreślenie, że chodzi o obowiązki o charakterze „obywatelskim” bądź „społecznym”
    wprowadza kryterium dodatkowe, sytuujące daną funkcję w płaszczyźnie relacji państwo –
    obywatel państwa albo społeczność – członek tej społeczności. W orzecznictwie i doktrynie
    przyjęto, że o pełnieniu obowiązku obywatelskiego można mówić wtedy, gdy dana osoba
    uczestniczy w zawiadywaniu sprawami państwowymi jako obywatel, zgodnie z zasadami
    demokratyzmu instytucji publicznych.
    Z pełnieniem obowiązków społecznych mamy do czynienia wówczas, gdy dana osoba
    uczestniczy w pracy instytucji (w szczególności instytucji samorządu terytorialnego lub
    zawodowego) jako reprezentant pewnej społeczności, biorąc udział w rozwiązywaniu
    problemów tej społeczności w jej interesie (tego rodzaju funkcje należy odróżnić od usług
    świadczonych w celach zarobkowych). Tak rozumiane obowiązki społeczne lub
    obywatelskie można pełnić na podstawie wyboru, w wyniku powołania przez właściwy
    organ, wyznaczenia przez upoważnioną organizację społeczną lub na skutek podobnych
    prawem określonych zdarzeń.
    Zatem przy wykładni pojęć użytych w art. 21 ust. 1 pkt 17 ww. ustawy – by uniknąć
    zastosowania wykładni rozszerzającej – należy przyjąć zasadę, że kryteria rozumienia
    powyższych pojęć muszą mieć w pierwszej kolejności charakter kryteriów ustawowych, a
    tylko pomocniczo, tj. w kwestiach nierozstrzygniętych przez ustawy mogą odwoływać się
    do znaczeń pozaprawnych.
    Samo nazwanie świadczeń „dietą” bądź „wynagrodzeniem ryczałtowym”, czy też
    „wynagrodzeniem” nie wystarczy, aby w istocie nimi było i nie stanowi podstawy do
    zastosowania przedmiotowego zwolnienia. Do uznania określonego świadczenia za „dietę”
    (zwolnioną z opodatkowania) konieczne jest, aby świadczenie było w taki właśnie sposób
    nazwane przez ustawę i następowało w wykonaniu ustawowego uprawnienia do tego
    rodzaju świadczenia.
    Ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych korzystają diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez
    osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i
    obywatelskich, natomiast zwolnieniem nie jest objęte wynagrodzenie tych osób w związku
    z pełnieniem funkcji w organach stanowiących osób prawnych.
    Zakwalifikowanie uzyskiwanych przychodów jako przychodów z działalności wykonywanej
    osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 5 ww. ustawy, powoduje ich opodatkowanie za
    pośrednictwem płatnika – na zasadach określonych w art. 41 i art. 42 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które

      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Przy czym, z przepisu art. 41 ust. 4 ww. ustawy wynika, że:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    Na podstawie art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Stosownie do art. 45b ust. 1 ww. ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępni w Biuletynie Informacji
      Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu ustalone wzory:
      1) deklaracji, o których mowa w art. 30da ust. 14, art. 30h ust. 4, art. 38 ust. 1a, art.
      42 ust. 1a, art. 42e ust. 5 oraz art. 43 ust. 1;
      2) informacji, o których mowa w art. 21 ust. 46, art. 26ha ust. 10, art. 30dg ust. 1, art.
      35 ust. 6, art. 39 ust. 1 i 3, art. 41 ust. 4i, art. 42 ust. 2, art. 42a ust. 1, art. 42e ust. 6
      oraz art. 52jb ust. 7;
      3) oświadczeń i wniosków, o których mowa w art. 30j ust. 1 pkt 1, art. 30o pkt 1, art.
      31b ust. 1, art. 32 ust. 3 i 6-8, art. 41 ust. 11 oraz art. 45c ust. 3a;
      4) rocznego obliczenia podatku oraz informacji, o których mowa w art. 34 ust. 7 i 8;
      5) zeznań podatkowych, o których mowa w art. 45 ust. 1-1aa.
    Według objaśnień zawartych na druku PIT-R „Informacja o przychodach z tytułu pełnienia
    obowiązków społecznych i obywatelskich” (wersja 22) została wprowadzona zmiana tytułu
    części D oraz opisów poszczególnych kolumn. W części D zatytułowanej „Informacja o
    przychodach podatnika” (przed zmianą „Informacja o kwotach wypłaconych podatnikowi”)
    wprowadzono:
    - opis kolumny „a” – „Miesiąc uzyskania przychodu” zamiast „Miesiąc, za który dokonano
      wypłaty”,
    - opis kolumny „b” – „Przychód” zamiast „Kwota wypłacona”,
    - opis kolumny „c” – „Przychód zwolniony od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16
      lit. b ustawy” zamiast „Kwota wolna od podatku dochodowego na podstawie art. 21
      ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy”,

    - opis kolumny „d” – „Przychód zwolniony od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 17
      ustawy” zamiast „Kwota wolna od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1
      pkt 17 ustawy”,
    - opis kolumny „e” – „Przychód do opodatkowania” zamiast „Kwota po odliczeniu kwot
      wolnych od podatku”.
    Zwracam przy tym uwagę, że w przepisie ustawodawca nie zawarł sformułowania „za
    miesiąc”, które sugerowałoby, że zwolnienie dotyczy każdej „należnej” za różne miesiące,
    kwoty diety.
    Jeżeli skumulowana wypłata diet (które w deklaracji PIT-R powinny zostać
    przyporządkowane do przychodów z grudnia 2024 r.) spowodowała przekroczenie limitu,
    o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przysługującego za grudzień 2024 r., od nadwyżki ponad limit zwolnienia pomniejszonej o
    miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 tej
    ustawy, należy obliczyć, pobrać i wpłacić zaliczki na podatek dochodowy, stosownie do art.
    41 ust. 1 oraz art. 42 ust. 1 wskazanej ustawy.
    W konsekwencji, w sytuacji wypłaty w miesiącu grudniu 2024 r. dwóch należnych diet za
    miesiąc listopad i grudzień 2024 r. w deklaracji PIT-R prawidłowo wykazali Państwo do
    przychodu w miesiącu grudniu 2024 r. skumulowaną kwotę diet za dwa miesiące oraz
    nieprawidłowo zastosowali kwotę wolną od podatku dochodowego w wysokości 6 000 zł,
    w tym odpowiednio: 3 000 zł jako limit zwolnienia dotyczący diety za miesiąc listopad 2024
    r. i 3 000 zł jako limit zwolnienia dotyczący diety za miesiąc grudzień 2024 r.
    Jeśli Państwo, jako płatnik wypłacili w grudniu 2024 r. diety za listopad 2024 r. i za
    grudzień 2024 r. maksymalna kwota zwolnienia wynosi 3 000 zł i taką maksymalną kwotę
    należy wykazać w formularzu PIT-R (22) w poz. 71.

## Dodatkowe informacje

Końcowo należy nadmienić, że tutejszy Organ w niniejszej interpretacji indywidualnej
    prawa podatkowego zajmuje stanowisko tylko w kwestii, która była przedmiotem pytania i
    nie odnosi się w tej interpretacji do innych przedstawionych przez Państwa zagadnień
    niebędących przedmiotem tego zapytania.
    Orzeczenie powołane przez Państwa dotyczy indywidualnej sprawy odrębnego podmiotu.
    Niemniej jednak w toku rozważań nad sposobem rozstrzygnięcia wniosku organ miał na
    względzie także prezentowane w nim stanowisko i argumenty. W odniesieniu do
    przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w
    odniesieniu do Państwa sprawy, ani do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego,
    czy też zdarzenia przyszłego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.