Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-612/09/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-10-21
Teza: Czy otrzymany bonus za osiągnięty obrót i dokonanie terminowych płatności jest wynagrodzeniem za usługę.
Słowa kluczowe: faktura-faktura VAT; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; opodatkowanie; premia-premia pieniężna; rabaty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2009r. (data wpływu 4 sierpnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy otrzymany bonus za osiągnięty obrót i dokonanie terminowych płatności jest wynagrodzeniem za usługę - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 sierpnia 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy otrzymany bonus za osiągnięty obrót i dokonanie terminowych płatności jest wynagrodzeniem za usługę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W kwietniu 2009r. Wnioskodawca otrzymał od firmy z Włoch bonus pieniężny za osiągnięcie określonego obrotu i terminową zapłatę faktur za 2008r. Nie został on przypisany do konkretnych dostaw lecz do całości obrotu. Na bonus kontrahent wystawił notę CT z datą 22 kwietnia 2009r., z formą płatności: kompensata, kompensaty dokonano w maju 2009r. Jak wynika z umowy, bonus zostanie przyznany dopiero po zapłaceniu wszystkich faktur z poprzedniego tj. 2008 roku, faktury te posiadają trzy miesięczne terminy płatności, więc zgodnie z umową rozliczenie nastąpiło dopiero w kwietniu 2009r. W związku z rozbieżnymi interpretacjami dot. bonusów, do otrzymanej noty Wnioskodawca profilaktycznie wystawił fakturę VAT z datą 27 kwietnia 2009r., ze stawką 22%, traktując wartość noty jako brutto faktury i wykazał ją w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2009r. jako sprzedaż krajową.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy otrzymany bonus za osiągnięty obrót i dokonanie terminowych płatności jest wynagrodzeniem za usługę w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i w związku z tym podlega opodatkowaniu stawką 22%?
2.  Czy faktura za bonus została wystawiona przez Wnioskodawcę w prawidłowy sposób i rozliczona w deklaracji VAT-7 w prawidłowym miesiącu czy też bonus powinien być udokumentowany przez Wnioskodawcę w inny sposób (jaki)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1. Przez otrzymanie premii pieniężnej za terminowe dokonywanie płatności oraz z tytułu osiągnięcia pułapu obrotów nabywca nie otrzymuje wynagrodzenia za świadczenie usług na rzecz dostawcy, gdyż premia jest nierozerwalnie związana z wcześniejszym nabyciem, więc w konsekwencji ta sama transakcja gospodarcza nie może stanowić jednocześnie nabycia towaru i świadczenia usługi i zgodnie z przepisami polskimi i unijnymi nie może podlegać podwójnemu opodatkowaniu.

Ad. 2. W sytuacji, gdzie mamy do czynienia jedynie z transakcjami nabyć, które zostały już opodatkowane oraz wynagrodzeniem dostawcy wypłaconym nabywcy z tytułu osiągnięcia pułapu sprzedaży i terminowych płatności (co nie jest świadczeniem usług) - zdaniem Wnioskodawcy - powinna być wystawiona nota a nie faktura VAT. Jeżeli jednak Urząd przyjmie stanowisko, iż w tej sytuacji właściwa jest faktura VAT, to w ocenie Wnioskodawcy, wystawiono ją i rozliczono w prawidłowy sposób.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz – art. 9 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Art. 29 ust. 4 ustawy stanowi, iż podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

W myśl art. 31 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić. Przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1, przepis art. 29 ust. 4 stosuje się odpowiednio (art. 31 ust. 3 ustawy).

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż w kwietniu 2009r. Wnioskodawca otrzymał od firmy z Włoch bonus pieniężny za osiągnięcie określonego obrotu i terminową zapłatę faktur za 2008r. Nie został on przypisany do konkretnych dostaw lecz do całości obrotu. Na bonus kontrahent wystawił notę CT z datą 22 kwietnia 2009r., z formą płatności: kompensata, kompensaty dokonano w maju 2009r.

Wobec powyższego należy uznać, iż otrzymana nota dokumentuje udzielony przez kontrahenta zagranicznego rabat. Został on bowiem przyznany za zakupy dokonane przez Wnioskodawcę, w ściśle określonym czasie (za 2008 rok), zatem dotyczy konkretnego okresu i całego obrotu zrealizowanego w tym czasie.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż przedmiotowy rabat, mając wpływ na wartość dostaw, prowadzi do obniżenia ceny nabytych towarów. Spółka ma możliwość ustalenia, o ile nastąpiło obniżenie ceny transakcji udokumentowanej daną fakturą, nawet jeżeli tych transakcji jest więcej niż jedna w okresie rozliczeniowym. Tym samym, istnieje możliwość przyporządkowania przyznanego rabatu do konkretnej dostawy.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż przyznany rabat, udokumentowany notą kredytową przez kontrahenta zagranicznego, należy traktować jako rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy, zmniejszający podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów, zgodnie z art. 31 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

W myśl § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), zwanego dalej rozporządzeniem, przepisy § 5, 9-14, 16, 17 i 21 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy (…).

I tak, zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

1.  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2.  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
    1.  określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
    2.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
3.  kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4.  kwotę zmniejszenia podatku należnego ­- § 13 ust. 2 rozporządzenia.

Ponadto należy nadmienić, iż zgodnie z § 13 ust. 5 rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyraz „FAKTURA KORYGUJĄCA”.

Jeżeli zatem nabywca towarów nabył prawo do rabatu, a fakt ten został udokumentowany poprzez wystawienie noty przez kontrahenta, fakt ten można uznać za wystarczającą przesłankę determinującą konieczność (a zarazem i termin) wystawienia wewnętrznej faktury korygującej.

W związku z powyższym, jeśli po wystawieniu faktury dokumentującej wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zaistniała konieczność skorygowania tej transakcji z powodu udzielenia rabatu, nabywca takiej faktury winien wystawić wewnętrzne faktury korygujące do faktur wewnętrznych dokumentujących wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów.

Zatem, w przypadku otrzymania od kontrahenta rabatu w związku z dokonanymi wewnątrzwspólnotowymi nabyciami towarów, Wnioskodawca obowiązany jest do wystawienia wewnętrznej faktury korygującej do nabycia towaru, w związku z którym został on udzielony, w miesiącu jego otrzymania.

Reasumując, bonus jaki Wnioskodawca otrzymał z tytułu osiągnięcia określonego obrotu i terminowej zapłaty faktur za 2008r., należy traktować – na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – jako rabat, skutkujący koniecznością korekty obrotów Spółki z tytułu dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.