Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.117.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu zwrotu kosztów podróży członkom
rady nadzorczej.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rady nadzorczej
koszt-zwrot kosztów
podróż
przychód-przychód z działalności wykonywanej osobiście
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Diety i inne należności za czas podróży.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Przychody osób należących do organów
stanowiących osób prawnych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 2b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 16
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 października 2025 r.
    (wpływ 21 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego (wynikający z wniosku i jego uzupełnienia)
    X jest spółką akcyjną mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
    miejscowości (...), powiat (...), województwo (...).
    Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”),
    podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług jak również płatnikiem podatku PIT. X jest spółką
    prawa handlowego, tj. spółką akcyjną. Na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 września
    2000 r. – Kodeks spółek handlowych (dalej: „k.s.h.”) została powołana Rada Nadzorcza.
    Funkcjonowanie Rady Nadzorczej oraz prawa i obowiązki członków Rady Nadzorczej są
    uregulowane w wewnętrznych dokumentach, tj. Regulaminie Rady Nadzorczej oraz
    Uchwałach Zgromadzenia Akcjonariuszy.
    Rada Nadzorcza sprawuje stały nadzór nad działalnością Spółki we wszystkich dziedzinach
    działalności. Członkowie Rady Nadzorczej obowiązani są w czasie swojej kadencji do
    uczestnictwa w stałym nadzorze przez cały rok obrotowy. Członkowie Rady Nadzorczej
    wykonują kompetencje wskazane w k.s.h., w tym w szczególności dokonują oceny
    sprawozdań finansowych oraz sprawozdań Zarządu w zakresie ich zgodności z księgami,
    dokumentami, stanem faktycznym, oceny wniosków Zarządu dotyczących podziału zysku
    albo pokrycia straty, a także składają Zgromadzeniu Akcjonariuszy coroczne pisemne

    sprawozdania z wyników tej oceny. Członkowie Rady Nadzorczej pełnią swoje funkcje na
    podstawie powołania (nie łączy ich ze Spółką umowa o pracę). W związku z powyższym,
    celem wykonywania swoich obowiązków i zadań, członkowie Rady Nadzorczej
    zobowiązani są w czasie swej kadencji do uczestnictwa w posiedzeniach Rady Nadzorczej,
    które zgodnie z postanowieniami Statutu Spółki oraz Regulaminu Rady Nadzorczej Spółki,
    odbywają się w miarę potrzeb, jednakże nie rzadziej niż raz na dwa miesiące.
    Posiedzenia Rady Nadzorczej odbywają się w siedzibie Spółki, znajdującej się poza
    miejscem zamieszkania niektórych członków Rady Nadzorczej. W konsekwencji, na
    posiedzenia Rady Nadzorczej niektórzy jej członkowie muszą się przemieszczać poza
    miejscowość swojego miejsca zamieszkania.
    Posiedzenia Rady Nadzorczej odbywają się w siedzibie Spółki w (...), znajdującej się poza
    miejscem zamieszkania 4 członków Rady Nadzorczej. 2 osoby zamieszkują w miejscowości
    będącej siedzibą Spółki. Wtedy 4 członków Rady Nadzorczej musi przemieścić się poza
    swoje miejsce zamieszkania.
    Zdarza się sporadycznie, że posiedzenia odbywają się poza siedzibą Spółki a mianowicie w
    (...) i wówczas 5-oro członków Rady Nadzorczej, którzy zamieszkują poza tą miejscowością
    musi się przemieszczać poza miejscowość swojego miejsca zamieszkania.
    Zgodnie z art. 2221 § 2 k.s.h. członkom Rady Nadzorczej przysługuje zwrot kosztów
    związanych z udziałem w pracach rady. Członkom Rady Nadzorczej przysługuje także
    wynagrodzenie miesięczne w wysokości określonej w uchwale podjętej przez
    Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Spółki. W celu zapewnienia sprawnego
    funkcjonowania Rady Nadzorczej Spółka pokrywa koszty związane z podróżami na
    posiedzenia Rady Nadzorczej poprzez zwrot członkom Rady Nadzorczej poniesionych
    przez nich wydatków w oparciu o odpowiednie dokumenty potwierdzające, do wysokości
    określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r.
    w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej bądź w oparciu o
    faktury wystawione na X gdy Spółka zamawia usługę.
    Każdy z członków Rady Nadzorczej otrzymuje od Spółki zwrot kosztów podróży na
    posiedzenia tylko w różnej wysokości i w zależności od tego gdzie się odbywa posiedzenie.
    Członkowie Rady mają nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w świetle art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    X nie zalicza wydatków z tytułu zwrotu poniesionych wydatków przez członków Rady
    Nadzorczej do kosztów uzyskania przychodów na gruncie podatku CIT.
    Członkowie Rady Nadzorczej nie zaliczają otrzymywanych świadczeń w postaci zwrotu
    kosztów podróży (dojazdu, zakwaterowania, wyżywienia) na posiedzenie Rady Nadzorczej
    do swoich kosztów uzyskania przychodu.

## Pytanie

Czy przychody członków Rady Nadzorczej z tytułu zwracanych przez Spółkę kosztów
    podróży, a w szczególności kosztów dojazdu na posiedzenia Rady Nadzorczej oraz
    zakwaterowania i wyżywienia związanych z udziałem w pracach Rady Nadzorczej nie
    podlegają zwolnieniu z podatku PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy PIT, a X
    jest zobowiązana jako płatnik podatku PIT do pobrania z tego tytułu zaliczek na podatek
    PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie (wynikające z wniosku i jego uzupełnienia)
    Zdaniem X przychody członków Rady Nadzorczej z tytułu zwracanych przez Spółkę
    kosztów podróży, a w szczególności kosztów dojazdu na posiedzenia Rady Nadzorczej

    oraz noclegów związanych z udziałem w pracach Rady Nadzorczej, nie podlegają
    zwolnieniu z podatku PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy PIT, a X jest
    zobowiązana jako płatnik podatku PIT do pobrania z tego tytułu zaliczek na podatek PIT.
    Przychody osób fizycznych klasyfikowane są w zależności od źródła, z którego są
    uzyskiwane. Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem PIT
    zawarty został w art. 10 ust. 1 ustawy PIT. Jednym z ww. źródeł przychodów jest
    działalność wykonywana osobiście, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy PIT, która
    obejmuje m.in. przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
    powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
    stanowiących osób prawnych, co wynika z art. 13 pkt 7 ustawy PIT. W ocenie Spółki należy
    zatem stwierdzić, że otrzymywane przez członków Rady Nadzorczej świadczenia
    stanowiące zwroty kosztów przejazdu na posiedzenia Rady Nadzorczej jak również zwrot
    kosztów noclegów i wyżywienia związanych z posiedzeniami Rady Nadzorczej stanowią
    przysporzenie majątkowe członków Rady Nadzorczej, będące ich przychodem
    podatkowym. Przy tym, jest to przychód z działalności wykonywanej osobiście, z tytułu
    pełnienia funkcji w Radzie Nadzorczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13
    pkt 7 ustawy PIT, w odniesieniu do którego stosuje się zwolnienie przedmiotowe
    uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy PIT pod warunkiem spełnienia przesłanek
    wynikających z ust. 13. Zgodnie z tymi przepisami, wolne od podatku dochodowego są
    diety i inne należności za czas:
    a) podróży służbowej pracownika,
    b) podróży osoby niebędącej pracownikiem
    - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
    ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju
    oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.
    Z powyżej powołanych przepisów wynika, że dla skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy PIT, koniecznym jest
    otrzymanie świadczeń w związku z odbywaniem podróży oraz aby podróż odbywana była
    w celu osiągnięcia przychodów i aby wydatki z tego tytułu nie zostały zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów.
    Tak jak wspomniano, X nie zalicza wydatków z tytułu zwrotu poniesionych wydatków przez
    członków Rady Nadzorczej do kosztów uzyskania przychodów na gruncie podatku CIT.
    Otrzymane przez członków Rady Nadzorczej świadczenia stanowiące zwrot kosztów
    przejazdu na posiedzenia Rady Nadzorczej jak i zwrot kosztów noclegów i wyżywienia
    związanych z posiedzeniami Rady Nadzorczej stanowią przysporzenie majątkowe
    członków Rady Nadzorczej będące ich przychodem podatkowym a nie zaliczają tych
    świadczeń do kosztów uzyskania przychodu.
    Przy tym, jest to przychód z działalności wykonywanej osobiście, z tytułu pełnienia funkcji
    w Radzie Nadzorczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 pkt 7 ustawy PIT.
    Przedmiotowe przychody podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych przy
    zastosowaniu skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy PIT.
    Katalog zwolnień przedmiotowych określony w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych przewiduje w pkt 16 zwolnienie od podatku diet i innych
    należności za czas:
    a. podróży służbowej pracownika,
    b. podróży osoby niebędącej pracownikiem

    - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
    ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju
    oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.
    Z treści art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    przepis art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
    1. w celu osiągnięcia przychodów lub
    2. w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
    3. przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz
      jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
    4. przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku
      z wykonywaniem tych funkcji.
    Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że dla skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, konieczne jest uzyskanie tych świadczeń przez osobę będącą w podróży
    pod warunkiem, że wypłacone należności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów przez podmiot otrzymujący świadczenie, oraz zostały poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów przez podmiot je finansujący. Ustalić zatem należy jak należy
    rozumieć pojęcie „podróży” ujęte w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy zaznaczyć, że w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”.
    Różnica treści lit. a i lit. b w art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy związana jest jednak wyłącznie
    z faktem, że w podróży służbowej może pozostawać jedynie pracownik, gdyż regulacje w
    tym zakresie zawiera ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r.
    poz. 1076, z późn. zm.). Stąd w odniesieniu do osób niepozostających w stosunku pracy
    (stosunkach pokrewnych) można mówić jedynie o podróży, a nie o podróży służbowej w
    rozumieniu Kodeksu pracy.
    Niezależnie od powyższego, pojęcie „podróż” należy rozumieć identycznie. Przywołać w
    tym miejscu należy definicję podróży służbowej zawartą w przepisach Kodeksu pracy,
    którą posiłkowo stosuje się przy interpretacji art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy.
    Zgodnie z art. 775 § 1 ustawy – Kodeks pracy, za podróż służbową uznaje się wykonywanie
    przez pracownika na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w
    której znajduje się siedziba pracodawcy, bądź stałe miejsce pracy pracownika. Zatem
    podróżą w sensie ogólnym jest wykonywanie zadania poza miejscowością, w której
    znajduje się siedziba Spółki bądź stałe miejsce wykonywania zadań i tylko do wydatków
    (do wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej) poniesionych
    podczas takiej podróży ma zastosowanie zwolnienie przedmiotowe wynikające z art. 21
    ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym.
    Z konstrukcji wyżej omówionych przepisów wynika jednoznacznie, że intencją
    ustawodawcy było zastosowanie zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1
    pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do diet i innych należności
    należnych zarówno z tytułu podróży służbowej (tj. podróży pracownika), jak i z tytułu
    podróży spełniającej te same cechy co podróż służbowa, która jednak jest wykonywana
    przez osobę niebędącą pracownikiem. Zatem, ustawodawca w przedmiotowym

    zwolnieniu zagwarantował takie same prawa zarówno osobie będącej w podróży
    służbowej (pracownikowi), jak i osobie niebędącej pracownikiem, która wykonuje podróż
    spełniającą te same cechy co podróż służbowa.
    Zatem, ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b nie korzysta
    zwrot kosztów z tytułu dojazdu na posiedzenie rady nadzorczej i wypłacane tym tytułem
    należności należy opodatkować podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Spółka jest zobowiązana do naliczenia i pobrania zaliczki na podatek
    dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych członkom Rady Nadzorczej zwrotu
    kosztów podróży oraz noclegu a następnie uwzględnienia ich wartości w rocznej deklaracji
    PIT-11, łącznie z przychodami z wynagrodzenia członka Rady Nadzorczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    W myśl art. 11 ust. 2 cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Stosownie do art. 11 ust. 2a powołanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Art. 11 ust. 2b wskazanej ustawy stanowi, że:

      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne, to
    jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy wynika, że jednym ze źródeł przychodów jest działalność
    wykonywana osobiście.
    Na mocy art. 13 pkt 7 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    W świetle powyższego, za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia
    majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne
    świadczenia otrzymane przez podatnika. Tym samym, za przychód członka rady
    nadzorczej z tytułu pełnionej funkcji uznaje się każde świadczenie, nie tylko
    wynagrodzenie z tego tytułu, ale także inne świadczenia, w tym nieodpłatne otrzymywane
    w związku z pełnieniem obowiązków członka rady nadzorczej, niezależnie od sposobu
    powołania.
    Przychody zaliczone do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, podlegają co do zasady opodatkowaniu przy zastosowaniu skali podatkowej
    określonej w art. 27 ust. 1 przytoczonej ustawy. Jednocześnie niektóre z takich świadczeń
    korzystać mogą ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych na podstawie art. 21 tej ustawy.
    Według art. 41 ust. 1 omawianej ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na gruncie art. 42 ust. 1 przywołanej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu

      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:
      a) podróży służbowej pracownika,
      b) podróży osoby niebędącej pracownikiem
      - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez
      ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
      należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
      samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze
      kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c.
    Odrębnymi przepisami, o których mowa w ww. artykule są przepisy rozporządzenia
    Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności
    przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
    jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2109).
    W myśl § 2 przywołanego rozporządzenia:
      Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu
      określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
      1) diety;
      2) zwrot kosztów:
      a) przejazdów,
      b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
      c) noclegów,
      d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych
      przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    Stosownie do art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
      1) w celu osiągnięcia przychodów lub
      2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
      podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
      3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej
      oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
      4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w
      związku z wykonywaniem tych funkcji.
    Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że dla skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ważnym jest otrzymanie świadczeń w związku z odbywaniem podróży
    oraz aby podróż odbywana była w celu osiągnięcia przychodów i aby wydatki z tego tytułu
    nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
    Dlatego koniecznym jest przede wszystkim ustalenie, jak należy rozumieć pojęcie
    „podróży” ujęte w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wyodrębnił dwa rodzaje podróży: „podróż służbową” oraz „podróż osoby niebędącej

    pracownikiem”. Według jednej z dyrektyw wykładni językowej, tj. zakazu wykładni
    synonimicznej, zakłada się, że różnym zwrotom nie należy nadawać tego samego
    znaczenia. Nie można zatem uznać za poprawną takiej wykładni, która prowadzi do
    ustalenia, że zwroty „podróż służbowa” oraz „podróż osoby niebędącej pracownikiem”
    będą miały to samo znaczenie.
    Należy wskazać, że pojęcie „podróż” zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie zostało zdefiniowane ani w ustawie podatkowej ani
    w innych przepisach. Zatem właściwą metodą odkodowania jego znaczenia jest sięgnięcie
    do reguł wykładni językowej. Według internetowego Słownika Języka Polskiego (www.sjp.
    pl) – podróż to przebywanie drogi do odległego miejsca; przemierzanie rozległych
    terenów; podróżowanie. Efektem zastosowania wykładni językowej jest więc ustalenie, że
    podróż to przebycie drogi do jakiegoś odległego miejsca, bez dookreślenia tego pojęcia
    przez takie elementy jak czas odbywania, częstotliwość czy też przez zdefiniowanie
    kierunku podróży. Stąd też przedmiotowe zwolnienie nie obejmuje zwrotu kosztów za
    jazdy lokalne, bowiem nie spełniają definicji „podróży”.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, że podróżą, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest dojazd osób należących
    do składu Rad Nadzorczych na posiedzenia Rady, z miejscowości położonych poza
    miejscowością, w której znajduje się siedziba osoby prawnej, jeśli posiedzenia odbywają
    się w tej miejscowości lub w innej niż siedziba osoby prawnej miejscowości.
    Zatem zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych ma zastosowanie do przychodu z tytułu zwrotu kosztów podróży członkom
    Rady Nadzorczej, do wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki
    Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi
    zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
    podróży służbowej, pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z art. 21 ust. 13
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego, tj.
    spółką akcyjną. Na podstawie przepisów ustawy Kodeks spółek handlowych została
    powołana Rada Nadzorcza. Rada Nadzorcza sprawuje stały nadzór nad działalnością
    Spółki we wszystkich dziedzinach działalności. Członkowie Rady Nadzorczej obowiązani są
    w czasie swojej kadencji do uczestnictwa w stałym nadzorze przez cały rok obrotowy.
    Członkowie Rady Nadzorczej pełnią swoje funkcje na podstawie powołania (nie łączy ich ze
    Spółką umowa o pracę). W związku z powyższym, celem wykonywania swoich obowiązków
    i zadań, członkowie Rady Nadzorczej zobowiązani są w czasie swej kadencji do
    uczestnictwa w posiedzeniach Rady Nadzorczej. Posiedzenia Rady Nadzorczej odbywają
    się w siedzibie Spółki, znajdującej się poza miejscem zamieszkania niektórych członków
    Rady Nadzorczej. W konsekwencji, na posiedzenia Rady Nadzorczej niektórzy jej
    członkowie muszą się przemieszczać poza miejscowość swojego miejsca zamieszkania.
    Posiedzenia Rady Nadzorczej odbywają się w siedzibie Spółki w (...), znajdującej się poza
    miejscem zamieszkania 4 członków Rady Nadzorczej. 2 osoby zamieszkują w miejscowości
    będącej siedzibą Spółki. Wtedy 4 członków Rady Nadzorczej musi przemieścić się poza
    swoje miejsce zamieszkania. Zdarza się sporadycznie, że posiedzenia odbywają się poza
    siedzibą Spółki a mianowicie w (...) i wówczas 5-oro członków Rady Nadzorczej, którzy
    zamieszkują poza tą miejscowością musi się przemieszczać poza miejscowość swojego
    miejsca zamieszkania. Zgodnie z art. 2221 § 2 k.s.h. członkom Rady Nadzorczej przysługuje
    zwrot kosztów związanych z udziałem w pracach rady. W celu zapewnienia sprawnego
    funkcjonowania Rady Nadzorczej Spółka pokrywa koszty związane z podróżami na
    posiedzenia Rady Nadzorczej poprzez zwrot członkom Rady Nadzorczej poniesionych
    przez nich wydatków w oparciu o odpowiednie dokumenty potwierdzające, do wysokości
    określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r.
    w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej bądź w oparciu o

    faktury wystawione na X gdy Spółka zamawia usługę. Każdy z członków Rady Nadzorczej
    otrzymuje od Spółki zwrot kosztów podróży na posiedzenia tylko w różnej wysokości i w
    zależności od tego gdzie się odbywa posiedzenie. Członkowie Rady Nadzorczej nie
    zaliczają otrzymywanych świadczeń w postaci zwrotu kosztów podróży (dojazdu,
    zakwaterowania, wyżywienia) na posiedzenie Rady Nadzorczej do swoich kosztów
    uzyskania przychodu.
    Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt przedmiotowej sprawy, wobec tego,
    że jak Państwo wskazali posiedzenia Rady Nadzorczej odbywają się poza miejscem
    zamieszkania niektórych członków Rady Nadzorczej, a w konsekwencji, na posiedzenia
    Rady Nadzorczej niektórzy członkowie muszą się przemieszczać poza miejscowość
    swojego miejsca zamieszkania, stwierdzam, że przychody tych członków Rady Nadzorczej
    z tytułu zwracanych przez Państwa kosztów podróży, a w szczególności kosztów dojazdu
    na posiedzenia Rady Nadzorczej oraz zakwaterowania i wyżywienia, stanowią przychody z
    działalności wykonywanej osobiście.
    Jednakże przychody z tytułu zwrotu kosztów podróży uzyskane przez członków Rady
    Nadzorczej, którzy na posiedzenia Rady Nadzorczej muszą przemieszczać się poza
    miejscowość swojego zamieszkania, podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od
    osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, do wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki
    Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi
    zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
    podróży służbowej.
    W konsekwencji, w sytuacji gdy – jak wskazali Państwo w opisie sprawy - wypłacone kwoty
    nie przekraczają limitów określonych wskazanym rozporządzeniem, nie są Państwo
    zobowiązani, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, do pobrania zaliczek
    na podatek dochodowy z tytułu zwrotu poniesionych przez członków kosztów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.