Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.563.2018.2.RK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-05
Teza: źródła przychodu i koszty uzyskania przychodu
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód-źródła przychodu; utwory
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni – przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2018 r. (data wpływu 16 listopada 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 stycznia 2019 r. (data wpływu 14 stycznia 2019 r.) oraz pismem z dnia 10 stycznia 2019 r. (data wpływu 15 stycznia 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie źródła przychodu i kosztów uzyskania przychodu (pytanie Nr 1 i Nr 2) **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 19 grudnia 2018 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.563.2018.1.RK, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 19 grudnia 2018 r. (data doręczenia 2 stycznia 2019 r. identyfikator poświadczenia doręczenia ePUAP – ….). Wnioskodawczyni uzupełniła powyższy wniosek pismem z dnia 8 stycznia 2019 r., nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 9 stycznia 2019 r., które wpłynęło w dniu 14 stycznia 2019 r. Następnie pismem z dnia 10 stycznia 2019 r. (data wpływu 15 stycznia 2019 r.) uzupełniono wniosek o potwierdzenie dokonania opłaty od wniosku od dodatkowego pytania.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. W przyszłości ma zamiar okresowego (incydentalnego) uczestnictwa w roli tzw. Redaktora w ramach portalu internetowego, w którym Klienci będą mieli możliwość zamówienia dowolnego opracowania naukowego z większości dziedzin naukowych. W ramach rzeczonego portalu (dalej także: platformy) szeroko definiowane grupy Klientów będą mogły otrzymać pomoc w opracowaniu ekspertyz naukowych, analiz, esejów, artykułów czy też innego rodzaju publikacji naukowych. Proces zamawiania konkretnego opracowania przez Klientów, jak i wykonanie zamówienia odbywać się będzie wyłącznie za pośrednictwem interaktywnej platformy, będącej kompleksowym systemem, w którym Klient składa zamówienie na konkretne opracowanie odpowiadające określonym przezeń wytycznym, reguluje należność za wykonane opracowanie i pobiera je, a Redaktor je realizuje w stałym kontakcie z Klientem i udostępnia mu je w wersji elektronicznej.

W ramach platformy przewidziane są trzy strony:

1.  Klient - podmiot zainteresowany pozyskaniem opracowań przygotowywanych przez Redaktorów, rejestruje się na platformie podając swój adres mailowy, bez konieczności podawania danych osobowych, wprowadza zamówienie wskazuje jego konkretne cechy poprzez szereg wytycznych, wybiera ofertę zarejestrowanego Redaktora, płaci za zamówioną publikację i pobiera finalny produkt opracowany przez Redaktora.
2.  Redaktor - platforma umożliwi zarejestrowanie się jako Redaktor osobom chcącym podjąć się wykonania zamówienia na różnego rodzaju opracowania pisemne. Wystarczy wypełnić stosowny formularz rejestracyjny, przesłać dokumenty potwierdzające kwalifikacje Redaktora. Po weryfikacji aplikacji i podpisaniu umowy współpracy, redakcja serwisu podejmuje decyzję o aktywacji, bądź nie profilu Redaktora. Jeśli dany profil zostanie aktywowany, to od tej pory Redaktor ma prawo ubiegać się o zamówienia wprowadzone do platformy przez Klientów i je realizować za określoną przez siebie stawkę. Do obowiązków Redaktora należy wykonanie zamówienia stanowiącego każdorazowo dzieło autorskie na odpowiednim poziomie naukowym, odpowiadające pod względem merytorycznym stylistycznym oraz technicznym wymogom i wytycznym określonym przez zamawiającego.
3.  Redakcja serwisu - podmiot odpowiedzialny za prawidłowe funkcjonowanie platformy.

Do obowiązków redakcji należy przede wszystkim:

1.  Weryfikacja redaktorów pod kątem kompetencji i rzetelności.
2.  Nadzór nad prawidłowością realizacji usługi.
3.  Przekazywanie Redaktorom pieniędzy wpłaconych przez Klientów na poczet realizacji usługi.

Platforma internetowa będzie miejscem, w którym zainteresowani Redaktorzy na własny rachunek będą wykonywać zamówienia dla zainteresowanych Klientów. Przedmiotowy portal udostępniał będzie wirtualne miejsce służące do kojarzenia Redaktorów z Klientem. Platforma będzie narzędziem, które z jednej strony umożliwi Klientom wprowadzenie zamówień, przeglądanie profili Redaktorów, wybór odpowiedniego Redaktora do realizacji zamówienia, kontakt z Redaktorem, zapłatę za wykonane dzieło autorskie, czy pobranie gotowego produktu opracowanego przez Redaktora. Z drugiej strony da zarejestrowanym Redaktorom dostęp do wszystkich wprowadzonych przez Klientów zamówień, możliwość aplikowania do realizacji danego zamówienia, złożenie oferty cenowej na realizację zamówienia, przesłanie gotowego produktu. Uzyskiwanie dochodów przez Redaktora będzie polegało na tym, że do oferty, system będzie doliczał automatycznie prowizję podmiotu będącego właścicielem platformy. Platforma będzie składać się z kilku elementów:

1.  Część ogólnie dostępna – będzie to strona główna z wszystkimi podstronami, na które składają się m.in. działy „o nas”, „opinie klientów”, „nasi redaktorzy”, „rabaty” i inne podstrony, do których nie trzeba się logować. Szczególnie istotny jest dział „nasi redaktorzy”, w którym dostępne są profile wszystkich zarejestrowanych Redaktorów. Klient ma możliwość zapoznania się między innymi z wykształceniem Redaktorów, ilością zrealizowanych zamówień, opiniami Klientów, którzy korzystali już ze współpracy z danym Redaktorem, zakresem zainteresowań, terminowością, czy rzetelnością Redaktora.
2.  Panel klienta - dla każdego nowego Klienta, który będzie składać pierwsze zamówienie platforma utworzy konto. Korzystając następnie z przycisku „moje konto” na stronie głównej Klient będzie miał możliwość logowania się do panelu klienta. Panel ten służy do zarządzania zamówieniami Klienta, w tym: tworzenie zamówień, przeglądanie ofert Redaktorów na realizację zamówień, wybieranie Redaktora, zapłata za wykonane dzieło, czy pobieranie zrealizowanego zamówienia.
3.  Panel redaktora - moduł, w którym zarejestrowani Redaktorzy będą mogli przeglądać nowe zamówienia Klientów, składać oferty, przesyłać zrealizowane zamówienia, kontaktować się z Klientem, redakcją, przeglądać historie płatności i inne.
4.  Panel administratora - panel redakcji serwisu, za pomocą którego będzie nadzorowana prawidłowość funkcjonowania platformy.

Procedura realizacji zleceń będzie wyglądać następująco:

1.  Klient składa zamówienie wypełniając formularz zamówienia na stronie głównej portalu, a później w swoim panelu klienta. Po prawidłowym złożeniu zamówienia informacja o nim pojawi na panelu redaktora w dziale „zlecenia”, sekcja „nowe zlecenia”- oraz zostaje wysłany mail na skrzynkę Redaktora z informacją o szczegółach nowego zamówienia.
2.  Każdy zarejestrowany Redaktor - za pomocą panelu redaktora będzie miał możliwość zapoznania się ze szczegółami zamówienia. Na tym etapie każdy Redaktor może skontaktować się z Klientem na czacie, aplikować do realizacji zamówienia, poprzez określenie stawki cenowej, jaką chce uzyskać za jego zrealizowanie. Może też zamówienie zignorować bądź odrzucić, aby nie pojawiało się na liście dostępnych zamówień.
3.  Po złożeniu oferty cenowej przez Redaktora, Klientowi wyświetla się łączny koszt sporządzenia opracowania. Na ten koszt składa się uposażenie Redaktora, który określił stawkę oraz automatycznie doliczana prowizja Redakcji do ceny Redaktora.
4.  Klient ma możliwość zapoznania się z ofertami cenowymi zainteresowanych Redaktorów. Może przesłać Redaktorowi na czacie dodatkowe wytyczne lub przekazać dodatkowe pliki w sekcji pliki klienta. Zanim podejmie decyzję o powierzeniu realizacji zamówienia konkretnemu Redaktorowi, Klient będzie mógł zapoznać się również z profilami zainteresowanych Redaktorów.
5.  Jeśli klient na wybierze żadnego Redaktora lub nikt nie aplikuje do wykonania zamówienia Klienta lub np. Klient po prostu nie zapłacił za przygotowanie publikacji, to takie zamówienia po określonym czasie zniknie z listy zamówień i dalszy proces zostanie anulowany.
6.  Jeśli Klient wybierze ofertę danego Redaktora i dokona płatności za wycenione przez niego dzieło, to Redaktor w określonym czasie musi to zmówienie zrealizować i za pomocą panelu redaktora przekazać w pliku gotowy produkt dla Klienta. Płatność dokonywana będzie na rachunek bankowy bądź inny techniczny rachunek wnioskodawcy w serwisach płatności elektronicznych typu paypal, czy payu. Realizacja zamówienia może zostać podzielona na maksymalnie 5 etapów. Ilość tych etapów zależy od terminu realizacji oraz objętości zamawianego materiału. Platforma posiadać będzie wbudowany algorytm, który automatyczne dzieli dane zamówienie na mniejsze części.
7.  Po zrealizowaniu zamówienia przez Redaktora, Klient za pomocą panelu klienta będzie miał możliwość pobrania gotowego opracowania na swój komputer.
8.  Do 7 dni od realizacji zamówienia, zostanie przekazana Redaktorowi należność, która będzie się znajdować do tego czasu na rachunku firmowym.

W piśmie z dnia 8 stycznia 2019 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni doprecyzowała zdarzenie przyszłe wskazując, że jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Występowanie Wnioskodawczyni w roli Redaktora nastąpi po akceptacji regulaminu portalu internetowego i przejściu procedury wymaganej rejestracji i weryfikacji. Uczestnictwo będzie polegało na: wyborze opracowań do wykonania spośród zamówień umieszczonych przez Klientów na platformie, ich opracowanie i dostarczenie Klientowi za pośrednictwem kanałów komunikacji określonych w regulaminie platformy.

Aktywność redaktorska w ramach portalu realizowana będzie na rzecz użytkowników platformy rejestrujących się w charakterze klienta. Należy się spodziewać, że dominującym rodzajem klientów będą osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, niemniej jednak nie można z grupy docelowych klientów wykluczyć także przedsiębiorców.

Platforma jest w istocie „miejscem” w sieci internetowej, umożliwiającym zawieranie Redaktorom i Klientom umów o dzieło, których przedmiotem są różnego rodzaju opracowania naukowe, techniczne itp. Rolą platformy jest pośrednictwo w zakresie pozyskiwania zleceń dla Redaktorów, a z drugiej strony wykonawców dla zamawiających.

Redakcja serwisu jest odpowiedzialna za prawidłowy przebieg procesów w ramach platformy. Innymi słowy należy stwierdzić, że rolą Redaktora jest przygotowanie i dostarczenie opracowania Klientowi zgodnie z zamówieniem, niemniej jednak w wypadku niewłaściwego wykonania zamówienia przez Redaktora, bądź w wypadku odstąpienia od jego realizacji przez Redaktora, utraty kontaktu pomiędzy Klientem, a Redaktorem w ramach narzędzi komunikacyjnych dostępnych w ramach platformy, redakcja serwisu jest odpowiedzialna za podjęcie działań zmierzających do wykonania zamówienia przez innego Redaktora (wykonanie zastępcze), co odbywa się poprzez ponowne umieszczenie zamówienia w puli dzieł do wykonania. Ponadto redakcja ma prawo dyscyplinowania Redaktora, aż do całkowitego zablokowania dostępu dla platformy w wypadku naruszania zasad wynikających z regulaminu. Redakcja niejako ma za zadanie dążyć do satysfakcjonującego korzystania z platformy przez wszystkich użytkowników.

Portal nie jest płatnikiem podatku dochodowego dla Wnioskodawczyni. Obowiązki podatkowe ciążą wyłącznie na Wnioskodawczyni.

Opracowania realizowane w ramach portalu przez poszczególnych Redaktorów spełniać będą definicję utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawczyni kwalifikować będzie osiągnięte przychody z aktywności redaktorskiej w portalu internetowym do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów z praw majątkowych - w wypadku chęci nabycia przez klienta praw autorskich do zamawianego dzieła oraz pisemnego przeniesienia tychże praw autorskich na zamawiającego.

W wypadku zaś braku przeniesienia praw autorskich do zamawianego dzieła przychód Wnioskodawczyni kwalifikowany będzie do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - przychody z innych źródeł.

Wnioskodawczyni jako Redaktor będzie wykonywała czynności twórcze, zaś przedmiotem prawa autorskiego będzie utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stanowiący przygotowane i dostarczone klientowi opracowanie.

Wnioskodawczyni jako Redaktor - w wypadku chęci nabycia przez Klienta autorskich praw majątkowych do utworu - będzie dokonywała czynności mających na celu ich przeniesienie na zamawiającego dzieło. Do przeniesienia praw autorskich dochodzić będzie każdorazowo na podstawie umowy o przeniesienie majątkowych praw autorskich zawieranej pomiędzy Redaktorem a Klientem. Wynagrodzenie Wnioskodawczyni określane będzie przez Nią na zasadzie oferty przedkładanej zainteresowanym Klientom, zaś jego wysokość uzależniona będzie od oszacowanego przez Wnioskodawczynię niezbędnego dla stworzenia opracowania nakładu czasu i pracy.

Rozliczenie i zapłata podatku dochodowego nastąpi na zasadach określonych w art. 44 ust. 1c i 1d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w drodze samoobliczenia podatku, bądź poprzez wpłatę zaliczek podatkowych w terminie do 20-go dnia następnego miesiąca kalendarzowego po miesiącu otrzymania przychodu, bądź w drodze jednorazowego obliczenia podatku i jego zapłaty w terminie do 30 kwietnia następnego roku podatkowego.

Wnioskodawczyni zamierza stosować koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. tzw. koszty autorskie – w wypadku przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworu.

W wypadku zaś zakwalifikowania przychodu do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawczyni zamierza stosować koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 6 ww. ustawy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

1.  Czy Wnioskodawczyni słusznie będzie kwalifikowała przychody z opisanej aktywności redaktorskiej do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 lub odpowiednio art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ww. ustawy, można stosować koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ww. ustawy, przepisy o kosztach uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 9 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy możliwe jest odprowadzanie podatku dochodowego z tytułu dochodów osiąganych ze źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w drodze zapłaty zaliczek podatkowych w ciągu roku podatkowego lub jednorazowo po złożeniu zeznania podatkowego w terminie do 30 kwietnia roku następującego - zgodnie z art. 44 ust. lc i ld ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni odnośnie pytania oznaczonego Nr 1 (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), prawidłowym działaniem będzie kwalifikowanie uzyskanego przychodu ze sprzedaży dzieła stanowiącego utwór na rzecz Klienta, któremu towarzyszy przeniesienie autorskich praw majątkowych, do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś w wypadku, kiedy do przeniesienia praw autorskich nie dochodzi - do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie za słuszne uważa Wnioskodawczyni stosowanie do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztów uzyskania przychodu określonych w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - przepisy o kosztach uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 9 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawczyni odnośnie pytania oznaczonego Nr 2 (ostateczne sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), w myśl art. 44 ust. lc i ld ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w świetle zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, zarówno w przypadku przychodów uzyskiwanych ze źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może w ciągu roku podatkowego wpłacać zaliczki miesięczne na podatek dochodowy, a w wypadku nieskorzystania z powyższego uprawnienia - dokonać jednorazowej wpłaty podatku w terminie do 30 kwietnia roku następującego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy ustawodawca określił katalog źródeł przychodów, wśród których w pkt 2 wymienił działalność wykonywaną osobiście, w pkt 7 kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c), a w pkt 9 inne źródła.

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a) cyt. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

W świetle art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są prawa majątkowe, za które uważa się w szczególności: przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Zawarte w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy, jako odrębne źródło przychodów, ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Przyjęcie przez ustawodawcę otwartego katalogu tych przychodów pozwala na zaliczenie do tej kategorii wszystkich innych przychodów z praw majątkowych.

O kwalifikacji do danego źródła przychodu przesądza treść danej umowy, a nie forma zobowiązaniowa stosunku prawnego (umowa o dzieło, czy umowa zlecenia). Gdy przedmiotem umowy są prawa autorskie, to przychody z tego tytułu zalicza się do praw majątkowych, bez względu na podmiot, z którym zawarta została umowa, jak i moment jej zawarcia (przed stworzeniem utworu – dzieła, czy też po jego powstaniu).

Zatem, wynagrodzenie wypłacone twórcom z tytułu praw autorskich, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw, z reguły będzie stanowiło dla tych osób przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 ww. ustawy.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty, co pozwala, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 cyt. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Do przychodów z innych źródeł należy zatem zaliczyć każdy przychód, który spełnia łącznie dwa warunki: po pierwsze – nie jest zaliczany do źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy, a po drugie – nie jest wyłączony z przedmiotowego zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku osoby, która uzyskuje przychody z innych źródeł o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uzyskanych na podstawie umowy, do której stosuje się przepisy prawa cywilnego dotyczące umowy zlecenia lub o dzieło – w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym, że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika lub opłacone przez podatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

W odniesieniu do niektórych przychodów ustawodawca dopuścił możliwość ustalania kosztów zryczałtowanych. W przypadku korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami, mają zastosowanie 50% koszty uzyskanego przychodu.

W takim przypadku koszty uzyskania przychodów ustala się na podstawie przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. stanowi, że koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Przy czym, w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 22 ust. 9a ww. ustawy).

Natomiast na podstawie art. 1 pkt 8 lit. f) ustawy z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. poz. 2175), dodano ust. 9b do art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który:

*   podwyższa limit stosowania 50% kosztów uzyskania przychodu o 100%, tj. do kwoty 85 528 zł rocznie,

*   wskazuje enumeratywnie dziedziny o charakterze twórczym objęte 50% kosztami uzyskania przychodu.

Jednocześnie należy zauważyć, że dodany do art. 22 ustęp 9b, zgodnie z którym: przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu działalności:

1.  twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, urbanistyki, literatury pięknej, sztuk plastycznych, muzyki, fotografiki, twórczości audiowizualnej, programów komputerowych, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
2.  badawczo-rozwojowej oraz naukowo-dydaktycznej;
3.  artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej i estradowej, reżyserii teatralnej i estradowej, sztuki tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki, instrumentalistyki, kostiumografii, scenografii;
4.  w dziedzinie produkcji audiowizualnej reżyserów, scenarzystów, operatorów obrazu i dźwięku, montażystów, kaskaderów;
5.  publicystycznej.

Natomiast ustawą z dnia 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2018 r., poz. 1291) wprowadzono zmiany w brzmieniu art. 22 ust. 9b, które wchodzą w życie z dniem 19 lipca 2018 r. i mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2018 r.

Zgodnie z art. 22 ust. 9b, który został zmieniony ww. ustawą, przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:

1.  działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
2.  działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
3.  produkcji audialnej i audiowizualnej;
4.  działalności publicystycznej;
5.  działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
6.  działalności konserwatorskiej;
7.  prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
8.  działalności badawczo-rozwojowej, naukowo-dydaktycznej, naukowej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Natomiast ustawą z dnia 3 lipca 2018 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669) wprowadzono zmiany w brzmieniu art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które weszły w życie z dniem 1 października 2018 r. Zgodnie z art. 22 ust. 9b, który został zmieniony wyżej wymienioną ustawą, przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:

1.  działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
2.  działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
3.  produkcji audialnej i audiowizualnej;
4.  działalności publicystycznej;
5.  działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
6.  działalności konserwatorskiej;
7.  prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 i 1293), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
8.  działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że tylko ww. rodzaje działalności pozwalają na zastosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów.

W myśl art. 22 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 22 ust. 10a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepis ust. 10 stosuje się również, jeżeli podatnik udowodni, że w roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, były wyższe niż kwota określona w ust. 9a.

Powołany przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że ustalenie, czy określony przychód został osiągnięty z tytułu praw autorskich lub pokrewnych, i podatnik jest twórcą, czy też artystą wykonawcą należy ocenić w świetle odrębnych przepisów, czyli przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

O zastosowaniu 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich decyduje wyłącznie fakt uzyskania przychodu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności (utworu), będącej przedmiotem prawa autorskiego w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1191, z późn. zm.).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 tej ustawy, takich jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ww. ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2.  plastyczne;
3.  fotograficzne;
4.  lutnicze;
5.  wzornictwa przemysłowego;
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7.  muzyczne i słowno-muzyczne;
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Zgodnie z art. 1 ust. 21 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochroną objęty może być wyłącznie sposób wyrażenia; nie są objęte ochroną odkrycia, idee, procedury, metody i zasady działania oraz koncepcje matematyczne. Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną, a ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności (art. 1 ust. 3 i ust. 4 cytowanej ustawy).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast z przepisu art. 8 ust. 2 tej ustawy wynika, że domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Ponadto w rozumieniu prawa autorskiego, jako twórczy, traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ww. ustawy).

Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami, występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze – konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych (autorskich) w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś – osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego. W umowach, które towarzyszą zamawianiu utworów, strony powinny wyraźnie postanowić, że przedmiotem zamówienia jest właśnie dobro niematerialne, podlegające ochronie na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zatem, aby było możliwe zastosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów, warunkiem koniecznym jest, aby osoba wykonująca czynności wynikające z umowy o dzieło stworzyła utwór w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, czyli aby wynik jej działań nosił cechy indywidualnej twórczości oraz osoba ta dokonała rozporządzenia prawami albo skorzystała ze swoich praw. Pojęcie „korzystanie” i „rozporządzanie” nie są dokładnie zdefiniowane w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jednak należy uznać, że przeniesienie praw autorskich lub udzielenie licencji na korzystanie z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych mieści się w ich zakresie.

Fakt korzystania przez podatnika z prawa autorskiego powinien być udokumentowany, gdyż warunkiem zastosowania kosztów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest, aby zaistniał utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, twórca udzielił licencji na korzystanie z danego utworu lub by doszło do rozporządzenia prawami autorskimi do tworzonego dzieła. Wykonanie pracy twórczej nie oznacza bowiem automatycznie powstania utworu i przejścia praw z tego tytułu na zleceniobiorcę.

Podwyższone koszty uzyskania przychodów można więc stosować, jeżeli wykonywane obowiązki sprowadzą się do działalności twórczej i określone zostało wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich. Z treści zawartej umowy powinno więc wynikać, że wynagrodzenie (lub jego wyodrębniona część) stanowi honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworu. Konieczne jest dokładne wyróżnienie (w jasny, czytelny sposób) tej części wynagrodzenia, która jest związana z przeniesieniem lub korzystaniem z praw autorskich oraz pozostałej jego części związanej z wykonaniem usługi.

Należy bowiem wskazać, że przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się do przychodu – czyli do wynagrodzenia z tytułu rozporządzenia prawami autorskimi do powstałych projektów na rzecz zleceniobiorcy, co oznacza, że ten przychód musi być wyraźnie „związany” z uzyskaniem praw autorskich i rozporządzeniem nimi.

Należy także pokreślić, że norma wskazana w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter wyjątku od zasady. Przewidziana w nim preferencja zastosowania 50% stawki kosztów uzyskania przychodów nie może być zatem interpretowana w sposób rozszerzający.

Uzasadnieniem zastosowania tej preferencji jest szczególny rodzaj dochodu uzyskanego za stworzenie i przeniesienie praw do utworu. Istotą unormowania art. 22 ust. 9 pkt 3 omawianej ustawy nie jest preferowanie wynagrodzenia za rodzaj podejmowanych w danym czasie czynności, lecz preferowanie wynagrodzenia za efekt działań twórczych, a więc stworzenie utworu. Tylko w przypadku jego określenia przez strony umowy możliwe jest zastosowanie do tego wynagrodzenia 50% stawki kosztów uzyskania przychodów.

Dla zastosowania preferencyjnych kosztów uzyskania przychodów konieczne jest zatem określenie honorarium za rozporządzenie prawami autorskim, a więc wynagrodzenia za przeniesienie praw do konkretnego stworzonego utworu.

Innymi słowy warunkiem zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów jest uzyskanie przychodu przez twórcę lub artystę wykonawcę, źródłem tego przychodu muszą być prawa autorskie lub prawa pokrewne i uzyskanie przychodu przez twórcę musi wynikać z korzystania przez twórcę lub artystę wykonawcę z tychże praw lub z rozporządzenia tymi prawami.

W myśl natomiast art. 44 ust. 1c zd. pierwsze ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik uzyskujący przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, na podstawie umowy, do której stosuje się przepisy prawa cywilnego dotyczące umowy zlecenia lub o dzieło, może w ciągu roku podatkowego wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkowa określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zgodnie z treścią art. 44 ust. 1d ww. ustawy, podatnik, o którym mowa w ust. 1c, jeżeli dokonał w trakcie roku podatkowego wpłaty zaliczki jest obowiązany do wpłacania kolejnych zaliczek od dochodów uzyskanych z tego tytułu w następnych miesiącach, aż do końca tego roku podatkowego.

Na mocy przepisu art. 45 ust. 1 powołanej ustawy, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust.1aa, ust. 7 i 8.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. W przyszłości ma zamiar okresowego (incydentalnego) uczestnictwa w roli tzw. Redaktora w ramach portalu internetowego, w którym klienci będą mieli możliwość zamówienia dowolnego opracowania naukowego z większości dziedzin naukowych. W ramach rzeczonego portalu szeroko definiowane grupy klientów będą mogły otrzymać pomoc w opracowaniu ekspertyz naukowych, analiz, esejów, artykułów, czy też innego rodzaju publikacji naukowych. Wnioskodawczyni, jako Redaktor, będzie wykonywała czynności twórcze, zaś przedmiotem prawa autorskiego będzie utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stanowiący przygotowane i dostarczone klientowi opracowanie. Wnioskodawczyni jako Redaktor - w wypadku chęci nabycia przez klienta autorskich praw majątkowych do utworu - będzie dokonywała czynności mających na celu ich przeniesienie na zamawiającego dzieło. Do przeniesienia praw autorskich dochodzić będzie każdorazowo na podstawie umowy o przeniesienie majątkowych praw autorskich, zawieranej pomiędzy Redaktorem a klientem. Wnioskodawczyni kwalifikować będzie osiągnięte przychody do przychodów z praw majątkowych - w wypadku chęci nabycia przez klienta praw autorskich do zamawianego dzieła oraz pisemnego przeniesienia tychże praw autorskich na zamawiającego. W wypadku zaś braku przeniesienia praw autorskich do zamawianego dzieła, przychód Wnioskodawczyni będzie kwalifikowała do przychodów z innych źródeł. Wynagrodzenie Wnioskodawczyni określane będzie przez Nią na zasadzie oferty przedkładanej zainteresowanym klientom, zaś jego wysokość uzależniona będzie od oszacowanego przez Wnioskodawczynię niezbędnego dla stworzenia opracowania nakładu czasu i pracy.

Odnosząc powyższe regulacje prawne do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego w kwestii uzyskanych przychodów ze sprzedaży dzieła stanowiącego utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stwierdzić należy, że przychody te Wnioskodawczyni winna zakwalifikować do źródła przychodu z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, jeżeli wykonywana praca przez Wnioskodawczynię będzie miała charakter twórczy związany z działalnością, o której mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wówczas może Wnioskodawczyni zastosować 50% koszty uzyskania przychodów, przy czym koszty te nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ww. ustawy.

Stosownie do art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ww. przychód winien być wykazany w zeznaniu rocznym składanym za określony rok podatkowy (rok uzyskania dochodu) jako przychód z praw autorskich i innych praw. Dodać należy, że w odniesieniu do tego rodzaju dochodów ustawodawca nie przewidział obowiązku uiszczania przez podatnika zaliczek w ciągu roku podatkowego. Wnioskodawczyni, decydując się na wpłacenie takiej zaliczki w trakcie roku, jest obowiązana do wpłacania także kolejnych zaliczek od dochodów uzyskanych z tego tytułu w następnych miesiącach, aż do końca roku podatkowego (art. 44 ust. 1d ww. ustawy).

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Zaznaczyć w tym miejscu również należy, że Wnioskodawczyni określając źródło przychodów tj. przychód z praw majątkowych, powołała się na art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże tutejszy Organ przyjął, że była to oczywista omyłka, a intencją Wnioskodawczyni było powołanie się na art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc natomiast powyższe regulacje prawne do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego w kwestii uzyskanych przychodów wynikających z zawartej umowy, która nie przewiduje przeniesienia praw autorskich na zamawiającego, stwierdzić należy, że przychody te Wnioskodawczyni winna zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym Wnioskodawczyni może zastosować 20% koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym zostały uzyskane rzeczone ww. przychody, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana rozliczyć je w zeznaniu rocznym o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, składanym do właściwego urzędu skarbowego i opodatkować wynikającą z tegoż rozliczenia sumę dochodów ze wszystkich źródeł przychodów w wyżej powołanym terminie według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 cyt. ustawy podatkowej. Wnioskodawczyni może dokonać wyboru, zgodnie z cyt. art. 44 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy przychód taki wykazać i opodatkować jedynie w zeznaniu rocznym, czy też wpłacić zaliczkę z tego tytułu już w trakcie roku. Wnioskodawczyni, decydując się na wpłacenie takiej zaliczki w trakcie roku, jest obowiązana do wpłacania także kolejnych zaliczek od dochodów uzyskanych z tego tytułu w następnych miesiącach, aż do końca roku podatkowego (art. 44 ust. 1d ww. ustawy).

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Należy również podkreślić, że przedmiotu niniejszej interpretacji nie stanowi ocena prawidłowości stanowiska Wnioskodawczyni w kwestii uznania efektów pracy za utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Definicja prawa podatkowego zawarta jest w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), w świetle której, ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego – rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Natomiast przez ustawy podatkowe rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich (art. 3 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

Stosownie do tych definicji przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie są przepisami prawa podatkowego. W trybie wydawania interpretacji określonym w art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie ma uprawnień do interpretowania tych przepisów.

W związku z powyższym ocena stanowiska Wnioskodawczyni dokonana została jedynie na podstawie przepisów prawa podatkowego.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Należy zastrzec, że przedmiotowa interpretacja indywidualna została wydana w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych według stanu prawnego obowiązującego w dniu złożenia wniosku i nie odnosi się do przepisów prawa podatkowego obowiązujących po dniu złożenia wniosku.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.