Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-479/10/JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-06-04
Teza: Czy naliczony w fakturze wystawionej przez nabywcę wierzytelności podatek VAT w pełnej wysokości może być przez Wnioskodawcę jako zbywcę wierzytelności rozliczony z podatkiem należnym wynikającym z bieżącej działalności? Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym będzie można wystąpić o jego zwrot?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek należny; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od towarów i usług; podatek-zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 lutego 2010r. (data wpływu 8 marca 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT z faktury za sprzedaż wierzytelności oraz możliwości wystąpienia o zwrot tego podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 marca 2010r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT z faktury za sprzedaż wierzytelności oraz możliwości wystąpienia o zwrot tego podatku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawcy przysługuje wierzytelność pieniężna w stosunku do "X" Spółki z o. o. z siedzibą w Y na kwotę należności głównej 1.035.693,17 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 29 grudnia 2005r. do dnia zapłaty wraz z kwotą 20.162 zł z tytułu kosztów procesu, zasądzona nakazem zapłaty wydanym przez Sąd Okręgowy w X Wydział Gospodarczy w dniu 20 czerwca 2006r., sygn. akt …, która wynika z tytułu sprzedaży towarów - umowa o współpracy Nr 2… z dnia 08.11.2004r.

Ponieważ do dnia dzisiejszego ww. wierzytelności nie udało się wyegzekwować z powodu bardzo dużej ilości wierzycieli dłużnika "X" Sp. z o. o. oraz prawomocnego oddalenia powództwa wobec współdłużnika solidarnego ZZZ S.A. Wnioskodawca zamierza zbyć tę wierzytelność podmiotowi, który świadczy usługi pośrednictwa finansowego, za kwotę stanowiącą 5% wartości nominalnej tej wierzytelności, a który zaoferował, że tę wierzytelność nabędzie za 5% wartości i będzie sam jej dochodził oraz poinformował Wnioskodawcę, że nabywając wierzytelność wykona na rzecz Wnioskodawcy jako zbywcy usługę pośrednictwa finansowego, na którą wystawi w terminie do 7 dni od zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności fakturę VAT z podatkiem 22% od różnicy pomiędzy wartością nominalną a zapłaconą ceną tj. od kwoty 983 908,51 zł. Wnioskodawca obawia się czy przyjęcie takiej faktury VAT z bardzo dużym VATem w kwocie 216.459,87 zł do swoich rozliczeń będzie prawidłowe i czy faktycznie Wnioskodawca będzie mógł odliczyć cały naliczony w tej fakturze VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy naliczony w fakturze wystawionej przez nabywcę wierzytelności podatek VAT w pełnej wysokości może być przez Wnioskodawcę jako zbywcę wierzytelności rozliczony z podatkiem należnym wynikającym z bieżącej działalności?

Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym będzie można wystąpić o jego zwrot?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Naliczony w fakturze VAT wystawionej przez nabywcę wierzytelności podatek VAT według stawki 22% w pełnej wysokości może być przez Wnioskodawcę jako zbywcę wierzytelności rozliczony z podatkiem należnym wynikającym z bieżącej działalności Wnioskodawcy.

W przypadku wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym będzie można wystąpić o jego zwrot.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w treści art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl ust. 2 pkt 1 lit. a powyższego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z przywołanego przepisu wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczeniu podlega zatem podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego. Istotny jest więc związek tego podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi, gdyż to do realizacji czynności opodatkowanych mają być wykorzystywane towary i usługi, od których podatek naliczony może zostać odliczony od podatku należnego.

Należy ponadto zauważyć, iż w art. 88 ustawy o VAT zostały wskazane sytuacje, w których podatnikowi podatku od towarów i usług nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawcy przysługuje wierzytelność pieniężna w stosunku do Spółki z o. o. na kwotę należności głównej 1.035.693,17 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 29 grudnia 2005r. do dnia zapłaty wraz z kwotą 20.162 zł z tytułu kosztów procesu, zasądzona nakazem zapłaty wydanym przez Sąd Okręgowy w dniu 20 czerwca 20Q6r., która wynika z tytułu sprzedaży towarów - umowa o współpracy Nr … z dnia 08.11.2004r. Ponieważ do dnia dzisiejszego ww. wierzytelności nie udało się wyegzekwować z powodu bardzo dużej ilości wierzycieli dłużnika oraz prawomocnego oddalenia powództwa wobec współdłużnika solidarnego, Wnioskodawca zamierza zbyć tę wierzytelność podmiotowi, który świadczy usługi pośrednictwa finansowego, za kwotę stanowiącą 5% wartości nominalnej tej wierzytelności, a który zaoferował, że tę wierzytelność nabędzie za 5% wartości i będzie sam jej dochodził oraz poinformował Wnioskodawcę, że nabywając wierzytelność wykona na rzecz Wnioskodawcy jako zbywcy usługę pośrednictwa finansowego, na którą wystawi w terminie do 7 dni od zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności fakturę VAT z podatkiem 22% od różnicy pomiędzy wartością nominalną a zapłaconą ceną tj. od kwoty 98 3908,51 zł.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz wskazane wyżej przepisy należy wskazać, iż o ile nabycie przez Wnioskodawcę ww. usługi związane będzie z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą, wówczas Wnioskodawca może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez nabywcę wierzytelności, o ile nie wystąpią wyłączenia, o których mowa w art. 88 powołanej ustawy.

Stosownie do zapisu art. 87 ust. 1 ww. ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

W myśl ust. 2a tego artykułu, w przypadku wydłużenia terminu na podstawie ust. 2 zdanie drugie, urząd skarbowy na wniosek podatnika dokonuje zwrotu różnicy podatku w terminie wymienionym w ust. 2 zdanie pierwsze, jeżeli podatnik wraz z wnioskiem złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku. Jeżeli wniosek wraz z zabezpieczeniem został złożony na 13 dni przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2, lub później, zwrotu dokonuje się w terminie 14 dni od dnia złożenia tego zabezpieczenia.

Zgodnie z ust. 4a zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w ust. 2a, może być złożone w formie:

1.  gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;
2.  poręczenia banku;
3.  weksla z poręczeniem wekslowym banku;
4.  czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku;
5.  papierów wartościowych na okaziciela o określonym terminie wykupu wyemitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski, bankowych papierów wartościowych i listów zastawnych o określonym terminie wykupu, wyemitowanych we własnym imieniu i na własny rachunek przez podmiot mogący być gwarantem lub poręczycielem zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

Zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w ust. 2a, dotyczące zwrotu podatku w wysokości nie większej niż wyrażonej w złotych kwocie odpowiadającej równowartości 1.000 euro, może być złożone w formie weksla. Przeliczenia kwoty wyrażonej w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zwrot podatku, w zaokrągleniu do pełnych złotych – ust. 4b.

W myśl ust. 4d naczelnik urzędu skarbowego odmawia przyjęcia zabezpieczenia, jeżeli stwierdzi, że złożone zabezpieczenie:

1.  nie zapewni pokrycia w całości wypłacanej kwoty zwrotu, o której mowa w ust. 2a, lub
2.  nie zapewni w sposób pełny pokrycia w terminie wypłacanej kwoty zwrotu – w przypadku zabezpieczenia z określonym terminem ważności.

Stosownie do zapisu ust. 4e zabezpieczenie majątkowe zostaje zwolnione w dniu następującym po dniu:

1.  zakończenia przez organ podatkowy weryfikacji, o której mowa w ust. 2 – w przypadku zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 2a;
2.  w którym upłynęło 180 dni od dnia złożenia deklaracji podatkowej, w której była wykazana kwota zwrotu podatku - w przypadku, o którym mowa w ust. 5a.

Zwolnienia zabezpieczenia, w myśl ust. 4f ww. artykułu, nie dokonuje się:

1.  w przypadku wszczęcia, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej:
    1.  postępowania podatkowego w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie - do czasu zakończenia tego postępowania, lub
    2.  kontroli podatkowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie - do upływu terminu 3 miesięcy od dnia zakończenia kontroli, jeżeli w tym terminie nie wszczęto postępowania podatkowego;
2.  w przypadku wszczęcia postępowania kontrolnego zgodnie z przepisami o kontroli skarbowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie - do czasu zakończenia tego postępowania;
3.  w przypadku stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego nienależną lub wyższą od kwoty należnej i ją otrzymał - do czasu uregulowania powstałej zaległości podatkowej.

W myśl ust. 5a, w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, zgodnie z ust. 6 ww. artykułu, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z:

1.  faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm.),
2.  dokumentów celnych, deklaracji importowej oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,
3.  importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, importu usług lub dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej została wykazana kwota podatku należnego od tych transakcji

– przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z wyżej powołanymi przepisami, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Biorąc zatem pod uwagę treść złożonego wniosku oraz wskazane wyżej przepisy uznać należy za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, iż będzie mu przysługiwać prawo do zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Zatem stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę uznające, iż naliczony w fakturze VAT wystawionej przez nabywcę wierzytelności podatek VAT według stawki VAT 22% w pełnej wysokości może być przez Wnioskodawcę jako zbywcę wierzytelności rozliczony z podatkiem należnym wynikającym z bieżącej działalności oraz że w przypadku wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym będzie można wystąpić o jego zwrot, należało uznać za prawidłowe.

Wyjaśnić należy, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga jedynie w kwestiach objętych pytaniami oznaczonymi we wniosku jako nr 2 i nr 3. Odnośnie problemów, których dotyczy pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.