Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.114.2025.3.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-04
Teza: Sprzedaż składników majątku po likwidacji działalności
gospodarczej opodatkowanej ryczałtem.
Słowa kluczowe: majątek-składniki majątku
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
składnik-składnik majątkowy
wartości-wartości niematerialne i prawne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Zbycie składników majątku w związku z
likwidacją działalności.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 17-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 3-pkt 12-lit. a
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 7-lit. f
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 10-pkt 2
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 10-pkt 3
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 21-ust. 2-pkt 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Odpłatne zbycie składników majątku.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pana,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 marca 2025 r. (data wpływu 6
    marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan osobą fizyczną, która prowadziła działalność gospodarczą od dnia 1 sierpnia 2001
    r. do dnia 30 czerwca 2019 r. Pana działalność gospodarcza była opodatkowana ryczałtem
    od przychodów ewidencjonowanych. Prowadził Pan działalność gospodarczą w pawilonie
    handlowym, który dzierżawił od Miasta (...). Przedmiotowy pawilon handlowy był trwale
    związany z gruntem. Nieruchomość była wydzierżawiona zgodnie ze stanem istniejącym –
    z przeznaczeniem terenu pod pawilon z usługami gastronomicznymi, bez prawa
    wzniesienia na niej budynków lub budowli trwale związanych z gruntem. Pawilon
    znajdujący się na dzierżawionym gruncie był w całości wykorzystywany do prowadzenia
    działalności gospodarczej od momentu jej rozpoczęcia. Jedyną działalnością gospodarczą
    prowadzoną przez Pana w pawilonie była działalność restauracji i innych placówek
    gastronomicznych (PKD 56.10.A). Pawilon nigdy nie stanowił dla Pana środka trwałego,
    wskutek czego nigdy nie został wpisany do wykazu środków trwałych. W związku ze
    stosowaniem opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
    przez cały okres użytkowania pawilonu nigdy nie dokonywał Pan odpisów
    amortyzacyjnych oraz nie zaliczał żadnych wydatków poczynionych na ulepszenia,
    remonty czy wyposażenie do kosztów uzyskania przychodów. W okresie prowadzenia
    działalności gospodarczej był Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Obniżał Pan
    kwoty podatku VAT należnego o kwoty podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków
    poczynionych na wyposażenie pawilonu. W związku z tym, w remanencie likwidacyjnym
    ujął Pan wyposażenie zakupione na potrzeby prowadzenia działalności. Z uwagi na to, że
    działalność gospodarcza została zamknięta w 2019 r., zdecydował się Pan jednak na
    sprzedaż składników niezbędnych do jej wykonywania oraz wszelkich praw i wartości
    nabytych lub powstałych w trakcie jej prowadzenia. W związku z tym, 14 marca 2024 r.
    sprzedał Pan następujące składniki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą:
    1) ruchomości znajdujące się w pawilonie, w tym w szczególności meble (stoły, krzesła,
    meble kuchenne), urządzenia i wyposażenie kuchenne (lodówki, zamrażarki, bemary,
    naczynia, przybory kuchenne),
    2) prawo do prowadzenia działalności gastronomicznej przez nabywcę pod nazwą oraz z
    logotypem stosowanymi wcześniej przez Pana,

    3) prawo do korzystania przez nabywcę z know-how związanego z prowadzeniem lokalu
    gastronomicznego w pawilonie, renomy lokalu oraz rozpoznawalności wśród klientów,
    4) prawo do posługiwania się przez nabywcę numerem telefonu używanym przez Pana
    oraz prawo do informacji handlowych, w tym kontaktów biznesowych związanych z
    prowadzeniem lokalu gastronomicznego w pawilonie,
    5) odstąpienie prawa do dzierżawy pawilonu z uwzględnieniem wykonanych w nim
    ulepszeń, a w szczególności przyłącza gazowego i kanalizacyjnego, toalety,
    wyremontowanego dachu.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Rozliczał Pan przychody z działalności gospodarczej zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne od dnia 1
    sierpnia 2001 r., tj. od dnia rozpoczęcia działalności.
    W działalności gospodarczej nigdy nie prowadził Pan podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów oraz ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.
    Kupujący nie stanowi podmiotu powiązanego, o którym mowa w art. 23m ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226
    ze zm.).
    Część ruchomych składników majątku, które były wykorzystywane w działalności
    gospodarczej stanowiły składniki majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym. Wśród składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie
    z art. 22g ustawy o podatku dochodowym przekracza 1 500 zł należy wyróżnić między
    innymi lodówki oraz zamrażarki. Natomiast wartość mebli, w tym w szczególności stołów,
    krzeseł oraz mebli kuchennych również stanowi składniki majątku, o których mowa w art.
    22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, jednakże wartość początkowa poszczególnych
    składników nie przekraczała 1 500 zł. Pozostała część składników ruchomych, tj. bemary,
    naczynia, przybory kuchenne stanowi składniki majątku, które ze względu na
    przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do
    środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych.
    Prawa majątkowe będące składnikiem sprzedaży stanowią wartości niematerialne i
    prawne.
    Prowadzona przez Pana działalność gospodarcza była sklasyfikowana na podstawie
    PKWIU jako 56.10.11 „Usługi przygotowywania i podawania posiłków w restauracjach”.
    Do opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej stosował Pan stawkę 3%
    ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy
    z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2024 r., poz. 776 ze zm.).
    Sprzedał Pan składniki majątku według poniższych wartości.
    a. ruchomości (w tym w szczególności meble (stoły, krzesła, meble kuchenne), urządzenia
      i wyposażenie kuchenne (lodówki, zamrażarki, bemary, naczynia, przybory kuchenne),
      sprzedał Pan za łączną kwotę 26 000 zł. Wycenił Pan wartość sprzętu, którego wartość
      początkowa przewyższała 1 500 zł na łączną kwotę 10 000 zł, zaś wyposażenie o
      wartości początkowej nieprzekraczającej 1 500 zł wyceniono na kwotę 12 000 zł.
      Pozostałe ruchomości, takie jak przedmioty kuchenne wyceniono na kwotę 4 000 zł.
    b. prawa do prowadzenia działalności gastronomicznej w pawilonie pod nazwą
      stosowaną przez Pana oraz prawa do logotypu, w celu dalszego wykorzystywania go
      do oznaczania lokalu gastronomicznego prowadzonego w pawilonie; prawa do
      korzystania z know-how związanego z prowadzeniem lokalu gastronomicznego w
      pawilonie, renomy lokalu, rozpoznawalności wśród klientów, prawa do posługiwania
      się numerem telefonu, z którego korzystali Sprzedający do prowadzenia działalności,

      prawa do informacji handlowych, w tym kontaktów biznesowych związanych z
      prowadzeniem lokalu gastronomicznego w pawilonie sprzedał Pan za łączną kwotę 39
      000 zł.
    c. odstąpienie prawa do dzierżawy pawilonu z uwzględnieniem wykonanych w nim
      ulepszeń, a w szczególności przyłącza gazowego i kanalizacyjnego, toalety,
      wyremontowanego dachu sprzedał Pan za łączną kwotę 65 000 zł.
    Pytania
    1) Czy odpłatne zbycie ruchomości wymienionych w pkt 1, które wcześniej były
      wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej będzie opodatkowane z
      zastosowaniem stawki 3% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?
    2) Czy odpłatne zbycie praw wymienionych w pkt 2 – 5 należy potraktować jako odpłatne
      zbycie praw majątkowych będących wartościami niematerialnymi i prawnymi i
      opodatkować z zastosowaniem stawki 10% ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych?
    3) Jeżeli odpowiedzi na pytania 1-2 będą twierdzące, to czy powinien Pan opłacić ryczałt w
      terminie do 20-tego dnia miesiąca następującego po miesiącu dokonania sprzedaży
      oraz złożyć zeznanie PIT-28 za 2024 rok?
    4) Czy odpłatne zbycie ruchomości wymienionych w pkt 1 podlega opodatkowaniu
      podatkiem VAT?
    Interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie pytań Nr 1-3.
    Natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie Nr 4) zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko
    Ad 1.
    Pana zdaniem, dokonana w 2024 r. sprzedaż ruchomości wykorzystywanych do 2019 r. w
    celu prowadzenia działalności gospodarczej będzie podlegała opodatkowaniu ryczałtem
    od przychodów ewidencjonowanych z zastosowaniem stawki 3%.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (dalej jako: „ustawa o ryczałcie”),
    opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób
    fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o
    których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem
    ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej
    osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki
    jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".
    Stosownie zaś do przytoczonego powyżej art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (dalej jako „ustawa o PIT”), przychodem z działalności
    gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych
    na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej,
    prowadzonych samodzielnie.
    Jednakże należy wskazać, że zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a ustawy o PIT, do
    przychodów nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku
    pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej lub
    prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli od pierwszego
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja prowadzonej
    samodzielnie działalności gospodarczej do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i
    odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów
    specjalnych produkcji rolnej.

    Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zależą od tego, z jakiego rodzaju
    działalności podatnik uzyskuje przychody. Zostały one określone w art. 12 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Stosowanie do art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o ryczałcie, ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych wynosi 3% przychodów z odpłatnego zbycia ruchomych składników
    majątku wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed
    zbyciem zostały wycofane z tej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z
    działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.
    Dotyczy to między innymi składników majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona
    zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł. Zgodnie zaś z
    art. 22d ust. 2 ustawy o PIT: „Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z
    wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w
    miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za
    ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art.
    22h ust. 1 pkt 4”. Obowiązkowi wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych (czyli ujęciu w tej ewidencji) podlegają „składniki
    majątku, o których mowa w art. 22a-22c”.
    Do tej kategorii należą:
        środki trwałe podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22a ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych;
        wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22b tej
        ustawy;
        środki trwałe niepodlegające amortyzacji oraz wartości niematerialne i prawne
        niepodlegające amortyzacji – wskazane w art. 22c ustawy.
    Obowiązkowi wprowadzania do ewidencji – w drodze wyjątku – nie podlegają składniki
    majątku wymienione w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Są to składniki majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa nie
    przekracza 10 000 zł, w odniesieniu do których podatnik podjął decyzję o niedokonywaniu
    odpisów amortyzacyjnych. Do tego rodzaju składników odnosi się art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f
    ustawy o ryczałcie.
    W związku z powyższym, w Pana ocenie sprzedaż ruchomości takich jak meble (stoły,
    krzesła, meble kuchenne), urządzenia i wyposażenie kuchenne (lodówki, zamrażarki,
    bemary, naczynia, przybory kuchenne) podlega opodatkowaniu ryczałtem z
    zastosowaniem stawki 3%. Opodatkowanie dotyczy jednak wyłącznie składników majątku,
    których wartość początkowa przekracza 1 500 zł.
    Ad 2.
    Pana zdaniem, dokonana w 2024 r. sprzedaż praw majątkowych wymienionych w pkt 2-5
    będzie podlegała opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych z
    zastosowaniem stawki 10%.
    Nawiązując do przepisów z ad 1) należy wskazać, że jak stanowi art. 12 ust. 10 ustawy o
    ryczałcie, w przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:
    1) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu
      w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

    2) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona
      zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,
    3) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub
      krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
      niematerialnych i prawnych,
    4) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział
      w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych,
    5) składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku - bez względu na okres ich nabycia
    - ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet
      jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a
      pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik
      majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.
    W związku z powyższym, w Pana ocenie sprzedaż praw majątkowych wymienionych w pkt
    2 – 5, tj. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa, logotyp), prawo do
    korzystania z know-how związanego z prowadzeniem działalności, prawo do korzystania z
    numeru telefonu, prawo do informacji handlowej (w tym kontaktów biznesowych),
    renoma firmy, rozpoznawalność wśród klientów oraz prawo do zawarcia umowy
    dzierżawy pawilonu z Miastem (...) (z uwzględnieniem ulepszeń wykonanych w pawilonie)
    podlega opodatkowaniu z zastosowaniem stawki 10% ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych.
    Ad 3.
    Pana zdaniem, powinien Pana wpłacić zaliczkę na podatek do 20 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu zbycia składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa oraz
    wykazać przychód ze sprzedaży w zeznaniu rocznym PIT-28, które należy złożyć do dnia 30
    kwietnia 2025 r.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o ryczałcie, podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc
    obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu
    skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień - w
    terminie do dnia 20 stycznia następnego roku podatkowego.
    Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani złożyć
    w urzędzie skarbowym zeznanie według ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego
    przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych – w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku
    następującego po roku podatkowym. W związku z powyższym, w Pana ocenie powinien
    zapłacić ryczałt od przychodów ewidencjonowanych do dnia 20 kwietnia 2024 r., mimo że
    działalność gospodarcza była w tym okresie zamknięta. Jednocześnie w przypadku
    opóźnienia w zapłacie ryczałtu, będzie Pan musiał wyliczyć odsetki za zwłokę. Pana
    zdaniem jest Pan również obowiązany do złożenia zeznania rocznego z użyciem
    formularza PIT-28 do dnia 30 kwietnia 2025 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Przepis ten wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w
    powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    W art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały
    szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich przez podatnika –
    stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast w art. 14 ust. 3
    tej ustawy ustawodawca wymienił te przysporzenia, które nie są przychodami
    podatkowymi.
    Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub
      działów specjalnych produkcji rolnej, prowadzonych samodzielnie.
    Jednocześnie zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z odpłatnego
      zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej
      samodzielnie działalności gospodarczej lub prowadzonych samodzielnie działów
      specjalnych produkcji rolnej – jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności
      gospodarczej, prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, do
      dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w
      wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.
    Z przepisów tych wynika, że przychody z odpłatnego zbycia wszystkich składników
    majątku, pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej, jeżeli zbycie to
    następuje przed upływem sześciu lat, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego
    po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej
    samodzielnie, do dnia ich odpłatnego zbycia – stanowią przychód z tej działalności.
    Zatem przy ustaleniu źródła przychodu ze sprzedaży składników majątkowych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej istotny jest okres, jaki
    upłynął między datą likwidacji tej działalności a datą ich sprzedaży. Jeżeli okres ten nie
    przekracza sześcioletniego okresu, o którym mowa w ww. przepisach, to przychód
    uzyskany ze sprzedaży tych składników majątkowych stanowi przychód z pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Natomiast gdy okres ten przekracza sześcioletni okres, o
    którym mowa w ww. przepisach, to przychód uzyskany ze sprzedaży tych składników
    majątkowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

    Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące
      pozarolniczą działalność gospodarczą.
    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych
      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej
      "spółką". Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12
      ust. 10a.
    Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne nie zawiera szczegółowych przepisów, które regulowałyby
    zagadnienie opodatkowania przychodów uzyskanych ze sprzedaży składników majątku
    pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej po jej zakończeniu. Jednak
    sprzedaż ta powoduje powstanie przysporzenia majątkowego (przychód) u osoby, która
    prowadziła działalność gospodarczą. Będą to przychody związane z działalnością
    gospodarczą, co wynika z przepisu art. 14 ust. 2 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W sytuacji, gdy przychody z działalności gospodarczej w dacie jej zakończenia były
    opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, to przychód osiągnięty ze
    sprzedaży składników majątku ujętych w wykazie sporządzonym na dzień likwidacji
    działalności gospodarczej będzie podlegać również opodatkowaniu tym podatkiem
    zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Na podstawie tego przepisu opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych podlegają bowiem przychody wymienione w art. 14 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc także przychody wskazane w art. 14 ust.
    2 pkt 17 tej ustawy, czyli osiągnięte ze sprzedaży składników majątku pozostałych na dzień
    likwidacji działalności gospodarczej. Przy czym, opodatkowanie będzie miało miejsce tylko
    w sytuacji, gdy sprzedaż tych składników nastąpi przed upływem 6 lat (licząc od
    pierwszego dnia miesiąca, po miesiącu dokonania likwidacji własnej działalności
    gospodarczej).
    Stąd w sytuacji sprzedaży przez Pana składników majątku pozostałych na dzień likwidacji
    Pana działalności gospodarczej po Pana stronie powstanie przychód podlegający
    opodatkowaniu na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a w zw. z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Sprzedając składniki majątku, związane z działalnością gospodarczą, przychód z tego
    tytułu jest Pan zobowiązany opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
    Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zależą od tego, z jakiego rodzaju
    działalności podatnik uzyskuje przychody. Zostały one określone w art. 12 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.

    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:
          3,0% dla przychodów z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku
          wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, nawet jeżeli
          przed zbyciem zostały wycofane z tej działalności gospodarczej, a pomiędzy
          pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik
          majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć
          lat, będących:
          środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz
          wartości niematerialnych i prawnych,
          składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku
          dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa,
          ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza
          1500 zł,
          składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania
          równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych
          albo wartości niematerialnych i prawnych.
      którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie
      upłynęło sześć lat.
    Stosownie natomiast do art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      W przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:
      1) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
      ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      2) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona
      zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,
      3) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
      lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
      niematerialnych i prawnych,
      4) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
      udział w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych,
      5) składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku
    - bez względu na okres ich nabycia – ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi
    10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia
    nie upłynęło szczęść lat.
    Powołane przepisy odnoszą się do pojęć uregulowanych w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r.
    o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163).

    O tym, co jest „środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi,
    podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych” rozstrzyga art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      4.
    Obowiązkowi wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych (czyli ujęciu w tej ewidencji) podlegają „składniki majątku, o
    których mowa w art. 22a- 22c”. Do tej kategorii należą:
        środki trwałe podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22a ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych;
        wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22b tej
        ustawy;
        środki trwałe niepodlegające amortyzacji oraz wartości niematerialne i prawne
        niepodlegające amortyzacji – wskazane w art. 22c ustawy.
    Wartością niematerialną i prawną niepodlegającą amortyzacji jest m.in. – wskazana w art.
    22c pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wartość firmy, jeżeli
    wartość ta powstała w inny sposób niż określony:
        w art. 22b ust. 2 pkt 1 – inny niż w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego
        zorganizowanej części w drodze kupna albo przyjęcia do odpłatnego korzystania,
        gdy odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający,
        w art. 22b ust. 2 pkt 1a – gdy wartość firmy powstała w związku z przeniesieniem na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
        przedsiębiorstwa (została opodatkowana w państwie członkowskim Unii
        Europejskiej podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z
        niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 30da).
    Obowiązkowi wprowadzania do ewidencji – w drodze wyjątku – nie podlegają składniki
    majątku wymienione w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Są to składniki majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa nie
    przekracza 10 000 zł, w odniesieniu do których podatnik podjął decyzję o niedokonywaniu
    odpisów amortyzacyjnych.
    Do tego rodzaju składników odnoszą się art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f tiret drugie oraz art. 12
    ust. 10 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Przy czym przepisy te
    stanowią, że przychód ze sprzedaży takich składników majątku podlega odpowiednio
    stawce 3% (w przypadku ruchomości) albo stawce 10% (w przypadku nieruchomości i
    praw majątkowych), jeśli ich wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o
    podatku dochodowym, przekracza 1 500 zł.
    Do źródła przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się przychodów z
    odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, których wartość początkowa ustalona zgodnie

    z art. 22g nie przekracza 1 500 zł (art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f oraz art. 12 ust. 10 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym). Przychody z tego tytułu zaliczane są bądź do źródła przychodów
    określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 bądź w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w zależności od tego czy składnik majątku jest prawem
    majątkowym, czy też rzeczą).
    Ponadto stosowanie do art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
    Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:
          8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności
          gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej
          1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.
    Zatem, co do zasady:
        w przypadku sprzedaży ruchomego składnika majątku określonego w art. 12 ust. 1
        pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
        przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – zastosowanie ma stawka ryczałtu w
        wysokości 3%,
        w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku określonych w art. 12 ust. 10
        ww. ustawy – zastosowanie ma stawka ryczałtu w wysokości 10%,
        w przypadku sprzedaży innych składników niż wymienione wyżej, dla których nie
        ma wprost uregulowania w art. 12, właściwą stawką są stawki mające zastosowanie
        do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej przez podatnika działalności
        gospodarczej, z którą jest związany zbywany składnik majątku.
    W uzupełnieniu wniosku doprecyzował Pan, że do opodatkowania przychodów z
    działalności gospodarczej stosował Pan stawkę 3% ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych.
    Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że w
    przypadku składników majątku, do przychodów uzyskanych z tego tytułu właściwe będzie
    zastosowanie stawek ryczałtu w wysokości:
        3% – w odniesieniu do ruchomych składników majątku, tj.; składników majątku, o
        których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem
        składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o
        podatku dochodowym, nie przekracza 1 500 zł oraz składników majątku, które ze
        względu na przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie
        zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych –
        zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
        od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne;
        10% – w odniesieniu do odpłatnego zbycia składników majątku, tj. wartości
        niematerialnych i prawnych – zgodnie z art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym
        podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

    Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów
      ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do
      dnia 20 następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień – w terminie do dnia 20 stycznia
      następnego roku podatkowego.
    W myśl art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatnicy są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie według ustalonego
      wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i
      należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych – w terminie od dnia 15
      lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym; zeznanie
      złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku
      następującego po roku podatkowym.
    Według art. 53 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
      Od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 52 § 1 pkt 2 i art. 54, naliczane są
      odsetki za zwłokę.
    Podsumowanie
    W sytuacji sprzedaży przez Pana 14 marca 2024 r. składników majątku po likwidacji
    działalności gospodarczej - jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,
    w którym nastąpiła likwidacja tej działalności gospodarczej, do dnia odpłatnego zbycia
    tych składników nie upłynęło sześć lat - po Pana stronie powstał przychód podlegający
    opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Podatek z tego tytułu był
    Pan zobowiązany zapłacić do 20 kwietnia 2024 r. Do 30 kwietnia 2025 r. powinien Pan
    złożyć zeznanie roczne na formularzu PIT-28.
    Stanowisko Pana jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.