Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-337/10/IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-08-16
Teza: opodatkowanie zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkiem, budowlami oraz opodatkowanie zbycia czterech kiosków handlowych niezwiązanych trwale z gruntem.
Słowa kluczowe: budynek; grunty; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2010 r. (data wpływu 17 maja 2010 r.), uzupełnionym pismami z dnia 9 sierpnia 2010 r. (data wpływu 11 sierpnia 2010 r.) oraz z dnia 12 sierpnia 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług:

*   **jest prawidłowe** w kwestii opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkiem oraz zbycia czterech kiosków handlowych niezwiązanych trwale z gruntem,
*   **jest nieprawidłowe** w kwestii opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budowlami.

UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismami z dnia 9 sierpnia 2010 r. (data wpływu 11 sierpnia 2010 r.) oraz z dnia 12 sierpnia 2010 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkami i budowlami oraz dostawy czterech kiosków handlowych niezwiązanych trwale z gruntem.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 28 listopada 2001 r. Spółka zakupiła używaną nieruchomość – budynek biurowy wraz z chodnikiem i schodami, przewodami sieci kanalizacyjnej i liniami kablowymi elektrycznymi, czterema kioskami handlowymi (nie związanymi ściśle z podłożem), dwoma kotłami żeliwnymi oraz prawem wieczystego użytkowania gruntu. Na dokumencie zakupu prawo użytkowania wieczystego gruntu oznaczone było jako niepodlegające podatkowi od towarów i usług, budynek był zwolniony od tego podatku, pozostałe składniki faktury opodatkowane były 22% podatkiem od towarów i usług. Cena nabycia budynku wynosiła 740 000 zł.

W latach 2002-2004 Spółka poniosła nakłady inwestycyjne w związku z modernizacją budynku w wysokości 283 873, 67 zł. Podatek od towarów i usług wynikający z tych wydatków został wykazany na deklaracjach podatku od towarów i usług jako podatek naliczony. Od 2004 r. w budynku tym nie dokonywano prac modernizacyjnych oprócz bieżących prac remontowych. W latach od 2001 do 2010 budynek był wykorzystywany do celów działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Kioski zakupione wraz z całością nie są ściśle związane z gruntem. Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać całość, a ponieważ wszystkie elementy znajdują się na terenie jednej działki, dlatego dokumentem potwierdzającym sprzedaż (podobnie jak zakup) będzie jedna faktura, z wyszczególnionymi elementami podlegającymi sprzedaży.

W uzupełnieniach do wniosku Wnioskodawca wskazał, że zamierza zbyć grunt będący w użytkowaniu wieczystym (jedna działka gruntu) zabudowany:

*   budynkiem trwale z gruntem związanym,
*   schodami trwale z gruntem związanymi, które ułatwiają dostęp do kiosków,
*   chodnik trwale z gruntem związany,
*   urządzenia budowlane w postaci przewodów sieci kanalizacyjnych oraz instalacji elektrycznej poprowadzonej w gruncie. Urządzenia te są związane z kioskami, przyłączone bezpośrednio ze złącza do kiosków handlowych (nie są przyłączone do budynku),
*   ponadto na przedmiotowej działce znajdują się kioski handlowe nie związane trwale z gruntem.
*   Cała przedmiotowa nieruchomość, a więc grunt zabudowany budynkiem, schodami, chodnikiem, urządzeniami budowlanymi oraz kioskami jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę do działalności gospodarczej, opodatkowanej podatkiem VAT (nie korzysta ze zwolnienia).

Przy nabyciu budynku i prawa wieczystego użytkowania gruntu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku należnego od kwoty podatku naliczonego.

Natomiast prawo do odliczenia podatku należnego o kwotę naliczonego przysługiwało Wnioskodawcy przy nabyciu chodników, kiosków handlowych, linii elektrycznych i cieci kanalizacyjnej.

Budynek i kioski od 2001 roku nieprzerwanie są wynajmowane innym przedsiębiorstwom. W przedmiotowym budynku w 2004 r. Wnioskodawca zakończył ulepszenia tego budynku. Wydatki na ulepszenie budynku przekroczyły 30% wartości początkowej budynku, a Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tych wydatków.

Według informacji uzyskanych od poprzedniego właściciela, budynek był wykorzystywany w okresie powojennym jako biurowiec biura projektowego, natomiast od początku lat 90 XX wieku do dnia zbycia wynajmował ten obiekt nieprzerwanie w czynnościach opodatkowanych (nie był to najem na cele mieszkaniowe). Ponadto Wnioskodawca wskazał, że cały budynek od 2001 r., był nieprzerwanie wynajmowany oprócz 24m2, które służyły Wnioskodawcy do prowadzenia własnej działalności. Natomiast nakłady na ulepszenie dotyczyły całego budynku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę podatku od towarów i usług należy przyjąć dla sprzedaży poszczególnych elementów uwidocznionych na fakturze?

Zdaniem Wnioskodawcy, każdy element sprzedaży powinien być opodatkowany zgodnie ze stawką właściwą dla niego, w związku z tym elementy opodatkowane przy zakupie stawką 22% (chodnik i schody, przewody sieci kanalizacyjnej, przewody rozdzielcze sieci kanalizacyjnej, linie kablowe elektryczne, kioski handlowe) w momencie sprzedaży również podlegają stawce 22% podatku od towarów i usług.

Dla sprzedaży budynku właściwym jest zwolnienie z podatku od towarów i usług, gdyż jako budynek używany zastał zakupiony bez zapłaty podatku od towarów i usług, stąd podstawowe kryterium – nieodliczenie podatku od towarów i usług. W budynku tym dokonano prac modernizacyjnych opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, podwyższając jego wartość z 740 000 zł do 1 023 873,67 zł, a ponieważ od zakończenia robót modernizacyjnych obiekt był wykorzystywany do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług przez okres dłuższy niż 5 lat, to zgodnie z powyższym w dalszym ciągu jego sprzedaż byłaby zwolniona z podatku od towarów i usług.

W przypadku odsprzedaży prawa użytkowania wieczystego (w momencie zakupu nie podlegało pod ustawę o podatku od towarów i usług) to stawka podatku uzależniona jest od rodzaju obiektów ściśle związanych z gruntem. Ponieważ jedynym obiektem związanym z gruntem jest budynek, to z racji zwolnienia jego sprzedaży z podatku od towarów i usług zwolnieniem będzie również objęta sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu (§ 12 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się:

*   jest prawidłowe w kwestii opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkiem oraz zbycia czterech kiosków handlowych niezwiązanych trwale z gruntem,
*   jest nieprawidłowe w kwestii opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budowlami.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntów.

Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym ustawodawca od powyższej zasady ustanowił w artykule 43 ww. ustawy szereg wyjątków.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Natomiast zgodnie § 12 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt lub prawo wieczystego użytkowania gruntu będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu korzystać będzie ze zwolnienia od podatku.

Zatem aby stwierdzić czy dostawa nieruchomości zabudowanej budynkami, budowlami będzie podlegała opodatkowaniu czy też będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT konieczne jest ustalenie czy obiekty jakimi jest zabudowana będą korzystały ze zwolnienia czy też nie.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza zbyć grunt będący w użytkowaniu wieczystym oraz znajdujące się na tym gruncie:

1.  budynek biurowy trwale z gruntem związany;
2.  schody trwale z gruntem związane, nieprzylegające do budynku,
3.  chodnik trwale z gruntem związany,
4.  przewody sieci kanalizacyjnej i elektrycznej znajdujące się w gruncie- sklasyfikowane przez Wnioskodawcę jako urządzenia budowlane;
5.  cztery kioski niezwiązane trwale z gruntem.

Jak już wspomniano na wstępie towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych dokonuje klasyfikacji obiektów budowlanych i zgodnie z objaśnieniami zawartymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316) przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.

Natomiast przez budynki rozumie zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. W PKOB nie ma mowy o budynkach czy budowlach niezwiązanych trwale z gruntem. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz PKOB nie definiują pojęcia „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

W świetle powyższego chodnik i schody nieprzylegające do budynku trwale z gruntem związane stanowią budowle w rozumieniu cytowanych wyżej przepisów.

Z kolei przez urządzenia budowlane zgodnie z art. 3 pkt 9 ww. Prawa budowlanego – należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

W kontekście powyższych definicji należy stwierdzić, iż niektóre z urządzeń budowlanych (np. urządzenia instalacyjne) występując samodzielnie (niezwiązane z obiektem budowlanym, np. budynkiem), tracą niejako status urządzenia budowlanego, a stają się obiektem budowlanym (budowlą).

W związku z tym, iż przewody sieci kanalizacyjnej oraz instalacja elektryczna występują samodzielnie (nie są związane z obiektem budowlanym) należy traktować je jako budowle, skoro Wnioskodawca wskazał, iż znajdują się one w gruncie i nie są przyłączone do budynku.

W świetle powyższych przepisów oraz przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, iż oprócz budynku trwale z gruntem związane są również: chodnik, schody, sieć kanalizacyjna oraz instalacja elektryczna, co wskazał wprost Wnioskodawca w piśmie z dnia 9 sierpnia 2010 r.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, iż jedynym obiektem związanym z gruntem jest budynek należało uznać za nieprawidłowe.

Zatem w sytuacji przedstawionej przez Wnioskodawcę mamy do czynienia z dostawą gruntu będącego w użytkowaniu wieczystym zabudowanego budynkiem biurowym i budowlami w postaci schodów, chodnika, przewodów sieci kanalizacyjnej oraz instalacji elektrycznej. Ponadto Wnioskodawca dokona zbycia 4 kiosków handlowych niezwiązanych trwale z gruntem.

W analizowanej sprawie, kluczowym elementem jest ustalenie, czy w związku z wyżej opisana transakcją, dostawa ta będzie opodatkowana czy też będzie korzystała ze zwolnienia.

W pierwszej kolejności zajmiemy się możliwością zastosowania zwolnienia od podatku dostawy budynku i budowli.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa powyżej, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. (art. 43 ust. 7a).

Z przepisów, których treść przytoczono wyżej, wynika, iż dostawa nieruchomości, co do zasady, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej dwa lata.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej (czyli od 30 do 100 % wartości początkowej).

Zatem, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę, leasing. Zarówno sprzedaż, jak i najem, dzierżawa, leasing są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Mając powyższe na uwadze, należy się zatem zastanowić czy w zaistniałej sytuacji doszło do zasiedlenia przedmiotowych nieruchomości tj. budynku, schodów, chodnika oraz przewodów sieci kanalizacyjnej oraz instalacji elektrycznej.

W odniesieniu do budynku należy wskazać, że budynek ten został nabyty jako zwolniony z podatku VAT przez Wnioskodawcę w 2001 r. i od tego czasu nieprzerwanie budynek jest przedmiotem najmu, oprócz 24m2, które służą Wnioskodawcy do własnej działalności. Wnioskodawca w latach 2002 - 2004 dokonał ulepszenia budynku, całego budynku. Wydatki na ulepszenia przekroczyły 30% wartości początkowej budynku, a Wnioskodawcy od tych wydatków przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Poprzedni właściciel budynku również wynajmował w czynnościach opodatkowanych budynek nieprzerwanie od początku lat 90 XX wieku.

Zauważyć należy, iż dokonanie przez Wynajmującego w trakcie trwania umów najmu ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej budynku będącego przedmiotem najmu, oznacza w świetle art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, iż doszło do pierwszego zasiedlenia po zakończeniu w 2004 r. ulepszeń tego budynku. W związku z powyższym dostawa w 2010 r. części budynku będącego przedmiotem najmu korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, dostawa bowiem będzie dokonana w okresie dłuższym niż 2 lata po pierwszym zasiedleniu.

Z wniosku wynika, że część budynku ulepszonego w latach od 2002 – 2004 służyła działalności Wnioskodawcy, nie była wynajęta, tym samym w odniesieniu do tej części tego budynku nie doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, a co za tym idzie w przypadku tej części budynku nie zaistniały okoliczności do zastosowania zwolnienia przewidzianego art. 43 ust. 1 pkt 10.

Zauważyć należy, iż do tej części budynku istnieje możliwość zastosowania zwolnienia przewidzianego art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w związku z art. 43 ust. 7a.

Analiza art. 43 ust. 1 pkt 10a i ust. 7a ustawy o VAT wskazuje, iż dostawa tej części budynku może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 7a w sytuacji gdy nie zostanie spełniony warunek przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b dotyczący wydatków poniesionych na ulepszenie.

W omawianej sytuacji dostawa części budynku, która służy działalności własnej Wnioskodawcy, będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a, ponieważ przy nabyciu tego budynku nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Spełniona zatem została przesłanka określona w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy. Zwolnienie od podatku VAT będzie Wnioskodawcy przysługiwało mimo, iż wydatki na ulepszenie przekroczyły 30% wartości początkowej budynku i Wnioskodawcy przysługiwało od tych wydatków prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bowiem stosownie do art. 43 ust. 7a ustawy Wnioskodawca wykorzystywał tę część budynku w stanie ulepszonym do czynności opodatkowanych przez okres powyżej 5 lat.

Zatem dostawa tej części budynku, która po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej budynku służyła do prowadzenia działalności opodatkowanej Wnioskodawcy przez okres powyżej 5 lat będzie korzystała ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z ust. 7a ustawy o VAT.

Zatem za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż dostawa budynku będącego przedmiotem wniosku korzystać będzie ze zwolnienia, aczkolwiek wynika to z innej podstawy prawnej niż wskazał Wnioskodawca.

W odniesieniu do schodów, chodnika, przewodów sieci kanalizacyjnej i instalacji elektrycznej zauważyć należy, że do pierwszego zasiedlenia doszło w momencie wydania tych obiektów Wnioskodawcy w 2001 r. w wyniku czynności podlegających opodatkowaniu. Bowiem jak wynika z wniosku obiekty te zostały nabyte w związku z ich odpłatną dostawą w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i dostawa ta podlegała opodatkowaniu stawką podatku 22%. Ponadto z wniosku nie wynika aby Wnioskodawca ponosił nakłady na ulepszenie tych obiektów.

Zatem dostawa przez Wnioskodawcę, chodnika, schodów oraz instalacji sanitarnej i elektrycznej będzie dostawą dokonaną po upływie okresu dłuższego niż 2 lata po pierwszym zasiedleniu, korzystającą ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10.

Mając na uwadze wyżej cytowane przepisy mówiące o opodatkowaniu dostawy gruntu (prawa użytkowania wieczystego gruntu) na którym posadowione są budynki lub budowle należy stwierdzić, że zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z zabudowaniami (budynkiem, chodnikiem, schodami, instalacją elektryczną i sanitarną) będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ww. ustawy, w związku z art. 29 ust. 5 ustawy i § 12 ust. 1 pkt 11 ww. rozporządzenia.

Zatem w tej części stanowisko, iż w przypadku odsprzedaży prawa użytkowania wieczystego to stawka podatku uzależniona jest od rodzaju obiektów ściśle związanych z gruntem jest prawidłowe. Nieprawidłowe jest jednak stanowisko Wnioskodawcy, że zwolnienie zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu uzależnione jest jedynie od zwolnienia od podatku VAT budynku z uwagi na to, iż jest jedynym obiektem związanym z gruntem.

Dodatkowo należy wskazać, iż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

W odniesieniu do dostawy kiosków handlowych, stanowiących obiekty niezwiązane trwale z gruntem będących przedmiotem wniosku stwierdzić należy, iż na gruncie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT stanowią one towary ruchome, nie są bowiem budynkami, budowlami ani ich częściami.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie natomiast do ust. 2 powołanego przepisu, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się, ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy powoduje, iż dostawa towarów nie może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawcy przysługiwało w stosunku do czterech kiosków handlowych niezwiązanych z gruntem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Tym samym warunek braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wskazany w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie został spełniony.

Ponadto przedmiotowe kioski handlowe od 2001 r. są nieprzerwanie wynajmowane innym przedsiębiorstwom, nie został więc również spełniony warunek, o którym mowa w art. 43 ust. 2 ustawy – tj. okres używania przez Wnioskodawcę co najmniej pół roku po nabyciu przedmiotowych kiosków.

W świetle powyższego dostawa czterech kiosków niezwiązanych trwale z gruntem podlegać będzie opodatkowaniu 22% stawką podatku VAT zgodnie z art. art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT.

Zatem w tej części stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

W świetle powyższego, przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za:

*   za prawidłowe w kwestii opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkiem oraz zbycia czterech kiosków handlowych niezwiązanych trwale z gruntem
*   za nieprawidłowe w kwestii opodatkowania zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budowlami.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.