Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.378.2025.2.MKW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-22
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży 2 działek
niezabudowanych.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik
umowa-umowa dzierżawy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży
    niezabudowanych nieruchomości nr 1 i działki nr 2.
    Uzupełnił go Pan pismem z 26 czerwca 2025 r. (data wpływu 26 czerwca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości na zasadach wspólności ustawowej
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości, stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu o
    numerze ewidencyjnym 1 o powierzchni 0,1162 ha o sposobie korzystania określonym
    jako grunty orne (,,RIIIa”), położonej w województwie (...), w powiecie (...), w gminie (...), w
    miejscowości (...), która powstała z podziału geodezyjnego działki gruntu o numerze
    ewidencyjnym 3 o powierzchni 0,1300 ha dla której to działki gruntu o numerze
    ewidencyjnym 3 Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą
    o numerze (...). Wnioskodawca nabył własność do nieruchomości na podstawie okazanej
    przy niniejszym akcie w wypisie umowy sprzedaży zawartej 2 października 1992 r. przed
    notariuszem w (...), za numerem (...) na zasadach wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej, umów majątkowych małżeńskich nie zawierali.
    Opisaną powyżej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 3 nabyli na podstawie okazanej
    przy niniejszym akcie w wypisie umowy sprzedaży, zawartej w 4 maja 2006 r. przed
    notariuszem w (...), za numerem Rep. (...) na zasadach wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej, umów majątkowych małżeńskich nie zawierali.
    Opisana powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym 3 uległa podział geodezyjnemu
    na działki gruntu o numerach ewidencyjnych 4 o powierzchni 0,0138 ha oraz 1 o
    powierzchni 0,1162 ha. Opisana powyżej działka gruntu o numerze ewidencyjnym 3 uległa
    podział geodezyjnemu na działki gruntu o numerach ewidencyjnych 4 o powierzchni
    0,0138 ha oraz 1 o powierzchni 0,1162 ha. Przedmiotem sprzedaży będzie działka gruntu
    o numerze ewidencyjnym 1, o powierzchni 0,1162 ha, oraz nieruchomość, stanowiącą
    działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1279 ha.
    Działka gruntu o numerach ewidencyjnych 1 i 2 nie zostały nabyte od Skarbu Państwa i
    jednostek samorządu terytorialnego oraz posiadają bezpośredni dostęp do drogi
    publicznej. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta (...) z
    fragmentami obszaru sołectw: (...), uchwalonym uchwałą Rady Miejskiej w (...) z 21 lipca
    2006 r. nr (...) oraz uchwałą nr (...) Rady Miejskiej w (...) z 28 maja 2010 r. działki grunt o
    numerach ewidencyjnych 1 i 2, położone są na terenie oznaczonym symbolami A.3.12.MN
    /U (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem zabudowy
    usługowej) i 3KD (tereny dróg dojazdowych), zgodnie z okazanym przy niniejszym akcie
    wypisem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z wyrysem z
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wydanym 16 marca 2023 r. z

    upoważnienia Burmistrza Gminy i Miasta (...) przez Sekretarza Gminy i Miasta, znak pisma:
    (...).
    Do przedmiotowej działki nie podjęto uchwały w sprawie wyznaczenia obszaru
    zdegradowanego i obszaru rewitalizacji terenu w myśl art. 14 ustawy z dnia 9 października
    2015 r. o rewitalizacji (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 278) i uchwały o przyjęciu gminnego
    programu odbudowy, zgodnie z treścią ustawy z dnia 11 sierpnia 2019 r. szczególnych
    zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub
    uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1345). Działka gruntu o
    numerze ewidencyjnym 1 i 2 nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu lub
    decyzją określającą zadania z zakresu gospodarki leśnej, wydaną na podstawie
    inwentaryzacji stanu lasów Wypis z rejestru gruntów dotyczący działki o numerze 1 i 2 jako
    grunty orne (,,RIIIa” Nieruchomość nie jest i nie była wykorzystywana na cele prowadzonej
    działalności gospodarczej. Wnioskodawca zamierza sprzedać spółce prawo własności
    niezabudowanej nieruchomości składającej się z działki 1 o powierzchni 0,1162 ha, oraz
    nieruchomość stanowiącą działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 2 o powierzchni
    0,1279 ha.
    Spółka nabędzie przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji budowlanej,
    polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą
    towarzyszącą. Kupująca spółka planuje na tych działkach wybudować obiekt handlowo-
                                2usługowy o powierzchni zabudowy minimum (...) m wraz z miejscami parkingowymi w
    ilości minimum (...) miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie działalność
    gospodarczą. W akcie notarialnym nr (...) z 19 kwietnia 2023 r. umowa przedwstępna,
    kupująca nieruchomość spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności
    związanych z inwestycją na tej nieruchomości.
    To jest spółka zobowiązuje się do:
    1. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, z
    której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                      2obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy (...) m w tym salą sprzedaży o
              2powierzchni (...) m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc
    parkingowych;
    2. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy organ
    lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową nieruchomość lub
    pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji spółki, a także
    uzyskania zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych
    utrudniających obsługę komunikacyjną nieruchomości;
    3. Uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
    kupującą spółkę odpowiednich nasadzeń zamiennych;
    4. Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji na wycinkę drzew
    kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym przez zarządcę drogi
    obejmującego zgodę na dokonanie przez kupującą spółkę odpowiednich nasadzeń
    zamiennych;
    5. Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
    koniecznością rekultywacji;
    6. Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości
    budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    7. Uzyskania warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
    deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją kupującej spółki,
    pozwalającej na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy od dnia zawarcia
    przyrzeczonej umowy sprzedaży;

    8. Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
    planowanym obiektem handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać mu prawo własności nieruchomości składającą
    się z działki 1, o powierzchni 0,1162 ha oraz nieruchomość stanowiącą działkę gruntu o
    numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1279 ha.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1. W stosunku do działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu ich
    uatrakcyjnienia;
    2. W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nie współpracuje z żadnym biurem
    pośrednictwa nieruchomościami;
    3. Powyższa nieruchomość nigdy nie była przez Wnioskodawcę w działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy;
    4. Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana;
    5. Wnioskodawca obecnie dzierżawi działkę spółce, która planuje je zakupić po uzyskaniu
    ww. pozwoleń (...) (zawarta 19 kwietnia 2024 r. na czas nieoznaczony);
    6. Działka nr 1 i 2 jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego;
    7. Kupująca spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT;
    8. Przy nabyciu nieruchomości nie wystawiono faktury;
    9. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT przy nabyciu
    nieruchomości;
    10. Wnioskodawca nie prowadzi działalności rolniczej;
    11. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowy;
    12. Działka nie była wykorzystywana do działalność gospodarczej;
    13. Do dnia sprzedaży nieruchomość określona jest jako sposób korzystania
    niezagospodarowana;
    14. Nieruchomość nie była środkiem trwałym ujętym w ewidencji;
    15. W związku z planowaną transakcją nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola
    podatkowa albo kontrola celno-skarbowa.
    Wnioskodawca oświadcza, iż udziela kupującemu pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej , kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Sprzedający oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.
    Wnioskodawca oświadcza, iż wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3
    ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane, w zakresie wystąpienia z
    wnioskiem o pozwoleniu na budowę, uzyskania zgód, opinii itp. oraz udostępnia kupującej
    spółce nieruchomość będąca przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia
    badań gruntu.

    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Działki były wykorzystywane do celów prywatnych, które nie były związane z
    prowadzeniem działalności gospodarczej. Działki stanowiły także formę zabezpieczenia
    majątkowego.
    Przed oddaniem w dzierżawę działek nr 1 i 2 będących przedmiotem sprzedaży kupującej
    spółce Wnioskodawca nie oddawał ww. działek w najem, dzierżawę albo do używania na
    podstawie innych umów o podobnym charakterze, takich umów nie zawierano.
    Działki nie były udostępniane osobom trzecim, poza odpłatną umową opisaną we
    wniosku. Kupująca spółka sama wyraziła wolę zakupu.
    Przed podpisaniem z kupującym przedwstępnej umowy sprzedaży działek będących
    przedmiotem pytania Wnioskodawca nie podejmował czynności wymagających
    zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości
    ww. działki gruntu, np.: doprowadzenia mediów, ogrodzenia terenu, podziału działki itp.
    Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości innych niż opisane we
    wniosku. Przedmiotem sprzedaży jest działka 1, o powierzchni 0,1162 ha, oraz
    nieruchomość o numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1279 ha, które są
    niezabudowane.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o numerze 1, o powierzchni 0,1162 ha, oraz
    nieruchomość stanowiąca działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni
    0,1279 ha, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług bez uwzględnienia
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości o numerze 1, o
    powierzchni 0,1162 ha, oraz nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o numerze
    ewidencyjnym 2 o powierzchni 0,1279 ha, jest opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o
    VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy,
    przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę
    towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art.
    7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jej przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla

    celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności,
    konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej
    właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta
    w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem – podatnik - tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi
    wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe
    wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie
    dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z
    górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za
    takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób
    ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu
    dochodu. Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która
    okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być
    związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką
    działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z
    działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami można
    mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego przybierają formę zorganizowaną
    może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego
    rodzaju aktywność - handlową wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności,
    a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca przypomina, iż na działce 1 i 2 od momentu nabycia do momentu zbycia
    nie prowadzono żadnych działalności gospodarczych. W stosunku do ww. nieruchomości
    Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał
    sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia

    Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do
    występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania
    wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń
    na budowę obiektu handlowego z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz
    odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie działki 1 i 2 warunków technicznych dotyczących przyłączenia do
    sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej,
    w szczególności do złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich
    odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca, jak to już
    wyżej podkreślono, nie współpracuje z biurem pośrednictwa nieruchomościami.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli
    jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Czyli
    składanie wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie dz. nr 1 i 2 warunków
    technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji
    deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w praktyce wywołuje skutki dla kupującego. Tym samym Wnioskodawca
    twierdzi, iż dokonywał on czynności, które zazwyczaj dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą niezabudowanej nieruchomości
    składającej się z działki o numerze ewidencyjnym 1 i 2.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działki jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawcy nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także

    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia
    27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2020 r.
    poz. 293), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
    uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy
    oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
    wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
    zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
        lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Ponadto Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działka będzie objęta decyzją
    o warunkach zabudowy na podstawie zapisów w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym samym, działka
    będzie stanowiła teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej
    sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż niezabudowanej
    nieruchomości składającej się z działki 1 o powierzchni 0,1162 ha, oraz nieruchomości
    stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 2 o powierzchni 0,1279 ha,
    stanowiących teren budowlany, będzie opodatkowana podatkiem VAT i nie będzie
    korzystać ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działki nie korzystają ze zwolnienia będzie trzeba ich
    sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży opodatkowanej
    dokumentem potwierdzającym ich nabycie w świetle ustawy o podatku od towarów i
    usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest spółka, a więc czynny
    podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z 106b ustawy o VAT taką transakcję
    należy udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanej dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    I tak, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące
      stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych
      stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek jak również udział w nieruchomości), traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    W myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.

    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustawa nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza
    dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną.
    Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia
    działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby
    pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność
    majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) – jako podatnik VAT.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź
    świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanej nieruchomości
    stanowiącej działkę nr 1 i działkę nr 2, istotne jest, czy w celu dokonania jej dostawy podjął
    Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem nieruchomości na zasadach wspólności
    ustawowej majątkowej działki nr 1 i działki nr 2, prawo do tych działek nabył Pan na
    podstawie umowy sprzedaży.
    Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Pana w działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów
    w celu uatrakcyjnienia ww. działek. W stosunku do ww. nieruchomości nigdy samodzielnie
    nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych. Nie ogłaszał Pan sprzedaży w
    środkach masowego przekazu, w szczególności w internecie, prasie, radiu. W zakresie
    zbycia ww. działki nie współpracuje Pan z żadnym biurem pośrednictwa
    nieruchomościami.
    Zamierza Pan sprzedać kupującej spółce działki nr 1 i 2. Spółka nabędzie te nieruchomości
    w celu realizacji inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku handlowo-
    usługowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Kupująca spółka planuje na tych
    działkach wybudować obiekt handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy minimum (...) m
    2 wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum (...) miejsc postojowych oraz
    prowadzić na tym terenie działalność gospodarczą.
    19 kwietnia 2023 r. zawarł Pan z kupującą spółką umowę przedwstępną sprzedaży m.in.
    pod warunkami uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na
    budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowy nieruchomości
    jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym zgodnie z planami inwestycyjnymi
    tej spółki.
    Ponadto, udzielił Pan kupującej spółce pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
    pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz
    do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych niezbędnych dla uzyskania
    decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji
    i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
    nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej,
    kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do
    złożenia wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania

    decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
    uzyskania oraz odbioru. Przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    pełnomocnictwo to jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawców.
    Wyraził Pan również zgodę na dysponowanie przez kupującą spółkę ww. działkami na cele
    budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. Prawo Budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na
    budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępni Pan kupującej spółce nieruchomość,
    będącą przedmiotem ww. umowy celem przeprowadzenia badań gruntu.
    Obecnie dzierżawi Pan działkę nr 1 i 2 kupującej spółce.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że doszło do podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży działki nr 1 i 2 i tym samym do
    udzielenia kupującej spółce pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich działań
    faktycznych i prawnych w Pana imieniu w zakresie uzyskania wszelkich niezbędnych
    decyzji i pozwoleń, na budowę obiektu handlowego wraz z parkingiem, zgodnie z planami
    inwestycyjnymi kupującej spółki. Uzyskanie decyzji i pozwoleń jest warunkiem
    zrealizowania właściwej umowy sprzedaży. Czynności te nastąpiły chronologicznie po
    sobie jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Udzielenie
    pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy, umożliwiające podjęcie czynności mających na celu
    dostosowanie gruntu do potrzeb kupującej spółki (pozwolenia, przyłącza itp.), nie jest
    staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone
    pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych
    nabywców.
    Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym
    rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.), jednak starania
    pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać
    kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy,
    aby podnieść jego cenę.
    W tej sprawie należy zauważyć, że nabywca (kupująca spółka) sam się zgłosił. Pan jako
    właściciel gruntu samodzielnie nie podejmował żadnych działań marketingowych, nie
    ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności nie ogłaszał Pan
    sprzedaży w internecie, prasie, radiu. Nie korzysta Pan również z usług podmiotu
    pośredniczącego w sprzedaży nieruchomości.
    Ponadto, z analizy całokształtu okoliczności sprawy wynika, że działki nr 1 i 2 zostały
    udostępnione na rzecz kupującej spółki na mocy umowy dzierżawy, zawartej w związku z
    przedwstępną umowę sprzedaży, wyłącznie w celu uzyskania przez kupującą niezbędnych
    zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia kupującej spółce zrealizowania warunków, od których
    uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Zatem, na obie te umowy należy
    patrzeć jako na elementy jednego, tego samego przedsięwzięcia.
    Podkreślić należy, że podjęte przez kupującą spółkę działania, nie prowadzą do
    podwyższenia atrakcyjności ww. działki lecz przyszły nabywca wykonuje te czynności we
    własnym interesie, w celu przystosowania działki do zrealizowania własnych potrzeb.
    Tym samym, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującej spółce do wykonania
    określonych czynności w celu dostosowania gruntu do jej potrzeb i dzierżawa gruntu na
    Jej rzecz przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie
    Pan z tego powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność
    gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Pana działek nr 1 i 2 będących we współwłasności małżeńskiej nie wystąpił ciąg
    zdarzeń, który jednoznacznie przesądza, że ta sprzedaż wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej. Nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami,
    które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych

    przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w
    pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w
    zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży działek nr 1 i 2 będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa
    do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług
    i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym,
    nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w
    odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegać opodatkowaniu
    VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż przez Pana ww. działek nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie znajduje
    uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia dla ww. czynności na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA: z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21; z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21; z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21; z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 311; z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20;
    z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Pana wniosek dotyczy 1 zdarzenia przyszłego. Należna opłata od Pana wniosku to 40 zł. 27
    czerwca 2025 r. odnotowaliśmy Pana wpłatę w wysokości 80 zł, w związku z tym kwota w
    wysokości 40 zł stanowi nadpłatę i zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej,
    zostanie zwrócona na numer rachunku, z którego dokonano opłaty za wniosek.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.