Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.95.2025.1.GK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-08
Teza: Transakcje z Centralą będącą w Grupie VAT, a Oddziałem
Centrali w Polsce, prawo do odliczenia podatku VAT
naliczonego.
Słowa kluczowe: oddział
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług-grupa
VAT (GV)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2b. Opodatkowanie w grupie
VAT
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Grupa VAT
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w
przypadku dostawy towarów i świadczenia usług przez
podatnika poza terytorium kraju
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Stałe miejsce prowadzenia
działalności
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 47
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2b-art. 8c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2025 r. wpłynął za pośrednictwem platformy ePUAP Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania czynności między Centralą a Oddziałem
    za podlegające opodatkowaniu VAT, wystawiania faktury przez Oddział na rzecz Centrali
    za wykonywane czynności oraz prawa do odliczenia podatku w związku wykonywaniem
    tych czynności. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. Aktiengesellschaft („Wnioskodawca”) jest osobą prawną (odpowiednikiem polskiej
    spółki akcyjnej), (...) posiadającym siedzibę w Austrii, austriackim rezydentem
    podatkowym (podlegającym obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w
    Austrii), zarejestrowanym w Polsce dla celów VAT jako podatnik VAT (także na potrzeby
    transakcji wewnątrzwspólnotowych).

    Wnioskodawca posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w
    postaci oddziału: B. AG (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce („Oddział”).
    Wnioskodawca wykonuje na rzecz Oddziału pewne czynności niezbędne do prowadzenia
    działalności przez Oddział, w szczególności: czynności w zakresie zarządzania ryzykiem
    („retail risk management”), wsparcie w raportowaniu, czynności w zakresie kadr i zasobów
    ludzkich (HR) czy usługi IT związane z utrzymaniem systemów informatycznych.
    Oddział również wykonuje na rzecz Wnioskodawcy pewne czynności, przede wszystkim są
    to usługi IT. Czynności wykonywane przez Oddział nie stanowią usług, do których stosuje
    się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1 ustawy o VAT. Oddział posiada
    dokumenty, z których wynika związek nabywanych/importowanych towarów i usług z tymi
    czynnościami.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy/Oddziału za wykonywane czynności jest ustalane zgodnie
    z przyjętym modelem rozliczeń opartym o regulacje z zakresu cen transferowych (w
    szczególności pomiędzy Wnioskodawcą i Oddziałem dokonywana jest stosowna alokacja
    kosztów i zysków). Z tego tytułu A. Aktiengesellschaft i Oddział dokonują między sobą
    stosownych rozliczeń. Czynności wykonywane przez A. Aktiengesellschaft i Oddział nie
    stanowią czynności zwolnionych z VAT, w szczególności na podstawie art. 43 ustawy o VAT.
    Pod względem prawnym Oddział nie jest podmiotem odrębnym od Wnioskodawcy oraz
    sam Oddział nie posiada osobowości prawnej.
    Od 1 stycznia 2025 r. A. Aktiengesellschaft w Austrii, razem z innymi podmiotami prawa
    austriackiego, jest członkiem grupy VAT, tzn. zgodnie z austriackim prawem podatkowym
    za podatnika VAT nie jest uważany sam Wnioskodawca, ale grupa podmiotów, w skład
    której wchodzi również Wnioskodawca. Taka grupa podmiotów w Austrii dla celów
    podatku VAT stanowi jednego podatnika VAT. Zgodnie z austriackimi przepisami o VAT,
    czynności wykonywane przez Oddział na rzecz A. Aktiengesellschaft (należącego do grupy
    VAT) nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Pytania
    1. Czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Oddziału podlegają
      opodatkowaniu VAT w Polsce jako import usług?
    2. Czy czynności wykonywane przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy powinny być
      dokumentowane fakturami VAT, o których mowa w art. 106e ustawy o VAT?
    3. Czy czynności wykonywane przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy dają Oddziałowi
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      stosunku do towarów i usług, które zostały nabyte w celu wykonywania tych czynności?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1 Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Oddziału podlegają
    opodatkowaniu VAT w Polsce jako import usług.
    Ad 2 Czynności wykonywane przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy powinny być
    dokumentowane fakturami VAT, o których mowa w art. 106e ustawy o VAT.
    Ad 3 Czynności wykonywane przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy dają Oddziałowi prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do
    towarów i usług, które zostały nabyte w celu wykonywania tych czynności.
    Uzasadnienie stanowiska:
    Ad 1 i 2
    W art. 5, 8 i 15 ustawy o podatku od towarów i usług („VAT”) zdefiniowano przedmiot
    opodatkowania, świadczenie usług i podatników VAT. Interpretując te przepisy w
    kontekście czynności dokonywanych pomiędzy oddziałem spółki zlokalizowanym w
    jednym państwie członkowskim UE a centralą tej spółki zlokalizowaną w innym państwie

    członkowskim i należącą w państwie swojej siedziby do Grupy VAT należy także
    uwzględnić wnioski płynące z wyroków TSUE w sprawach:
        C-7/13 (17 września 2014 r.), w którym TSUE stwierdził, że usługi świadczone przez
        główny zakład spółki położony w państwie trzecim na rzecz oddziału spółki
        znajdującego się w państwie członkowskim stanowią transakcje podlegające
        opodatkowaniu, jeżeli oddział jest członkiem grupy osób, które mogą zostać
        uznane za jednego podatnika podatku od wartości dodanej;
        C-812/19 (11 marca 2021 r.), w którym TSUE stwierdził, że do celów podatku od
        wartości dodanej zakład główny spółki znajdujący się w danym państwie
        członkowskim, który należy do utworzonej w tym państwie Grupy VAT, oraz oddział
        tej spółki, który ma siedzibę w innym państwie członkowskim, należy uznać za
        odrębnych podatników, gdy ów zakład główny świadczy na rzecz wspomnianego
        oddziału usługi, których koszty przypisuje temu oddziałowi.
    Szczególnie wyrok C-812/19 znajduje bezpośrednie zastosowanie do stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego) niniejszego wniosku. Biorąc pod uwagę, że Wnioskodawca jest
    członkiem Grupy VAT w Austrii, Wnioskodawca i Oddział należy uznać za odrębnych
    podatników, a czynności dokonywane pomiędzy nimi - za transakcje (usługi) podlegające
    opodatkowaniu VAT. W szczególności należy uznać, że czynności wykonywane przez
    Wnioskodawcę na rzecz Oddziału podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce (jako import
    usług), a czynności wykonywane przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy powinny być
    dokumentowane fakturami VAT, o których mowa w art. 106e ustawy o VAT.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT podatnik ma (również) prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub nabyte
    towary i usługi dotyczą świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych
    niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1 ustawy o VAT,
    jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium
    kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z
    tymi czynnościami.
    Niewątpliwie w przypadku, gdyby Oddział wykonywał swoje czynności (głównie usługi IT)
    na rzecz podatników VAT mających siedzibę działalności w Polsce, Oddziałowi
    przysługiwałoby prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z towarami i usługami
    nabytymi/importowanymi celem wykonywania tych czynności. Dlatego też, na podstawie
    art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT Oddział ma prawo do odliczenia VAT naliczonego w
    związku z nabyciem/importowaniem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności na rzecz Wnioskodawcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;

      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Przy tym, w myśl art. 2 pkt 1 i pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy,
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższego przepisu wynika, że aby doszło do świadczenia usług opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:
        świadczenie musi być odpłatne,
        miejscem świadczenia musi być terytorium kraju,
        świadczenie musi być wykonane na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
        jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
        świadczenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem usługą jest każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach działalności
    gospodarczej, które nie jest dostawą towarów, w tym m.in. zobowiązanie do
    powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Na
    zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz
    innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych
    stanów rzeczy). W przypadku uznania danego świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy, winien istnieć bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący
    wymierną korzyść.
    Dana czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach
    umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można stwierdzić, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Kwestie dotyczące funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego działającego w
    Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 89), zwanej dalej ustawą o
    zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych

    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
    zagranicznych i innych osób zagranicznych:
      Dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      przedsiębiorcy zagraniczni z państw członkowskich mogą tworzyć oddziały z siedzibą
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Pojęcie „oddział” zdefiniowane zostało w art. 3 pkt 4 ustawy o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych, jako:
      Wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej,
      wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym
      miejscem wykonywania działalności.
    Na podstawie art. 15 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i
    innych osób zagranicznych:
      Przedsiębiorca zagraniczny w ramach oddziału może wykonywać działalność
      gospodarczą wyłącznie w zakresie, w jakim prowadzi tę działalność za granicą.
    W myśl art. 19 pkt 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i
    innych osób zagranicznych:
      Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany używać do
      oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z
      przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem
      wyrazów „oddział w Polsce”.
    Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur
    firmy macierzystej), natomiast nie dysponuje możliwością prowadzenia działalności
    gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, a prowadzona działalność
    stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego.
    W świetle powołanych regulacji prawnych, podmiot zagraniczny prowadzący działalność
    na terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i
    usług, traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego
    oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada
    więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej),
    natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym
    imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część
    działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Zatem podmiotem prowadzącym
    działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce,
    przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej należy
    stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki
    macierzystej, lecz jest jej częścią.
    Zatem oddział nie stanowi odrębnego podatnika podatku od towarów i usług.
    Przedsiębiorstwo zagraniczne rejestrując swój oddział w Polsce nie dokonuje rejestracji
    odrębnego podatnika, lecz rejestracji własnego przedsiębiorstwa. Mimo, że na terytorium
    kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy zagranicznego, to podatnikiem podatku od
    towarów i usług pozostaje przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność za
    pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału.
    Pogląd ten jest zgodny z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W
    wyroku z 23 marca 2006 r. w sprawie FCE Bank, sygn. C-210/04, Trybunał stwierdził, że
    stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem
    prawnym podmiotem odrębnym od spółki (będącej nierezydentem), do której należy (...)
    pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki. Tak więc spółkę
    oraz jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust.
    1 Szóstej Dyrektywy.

    Tym samym, czynności wykonywane pomiędzy oddziałem a macierzystym podmiotem
    zagranicznym bądź innym oddziałem mają charakter tzw. czynności
    wewnątrzzakładowych, co skutkuje uznaniem tych czynności za niepodlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle art. 8 ustawy, czynności
    wykonywanych w ramach jednego podmiotu gospodarczego będącego osobą prawną, nie
    można uznać za świadczenie usług, gdyż nie jest możliwe świadczenie usług „samemu
    sobie”.
    Tezy powyższego wyroku zostały doprecyzowane przez TSUE w wyroku w sprawie C-7/13
    Skandia America Corp. wydanym w dniu 17 września 2014 r. Wyrok ten wskazał, że od
    zasady ogólnej przedstawionej w przytoczonym powyżej wyroku C-210/04, zgodnie z którą
    świadczenia między centralą podatnika i jego oddziałami pozostają poza zakresem VAT,
    istnieje wyjątek. Wyjątek ten dotyczy specyficznej sytuacji, gdy oddział jest członkiem tzw.
    Grupy VAT. Wówczas rozliczenia pomiędzy centralą podatnika z państwa trzeciego i jego
    oddziałem powinny być objęte opodatkowaniem VAT.
    Warto w tym miejscu wskazać również na orzeczenie TSUE z 11 marca 2021 r. C-812/19
    Danske Bank dotyczący sposobu klasyfikacji w ramach UE świadczeń pomiędzy centralą
    firmy należącą do Grupy VAT oraz jej oddziałem. Trybunał uznał, iż obie jednostki
    organizacyjne to odrębni podatnicy dla potrzeb rozliczeń z tytułu VAT. Tym samym, TSUE
    podtrzymał tok rozumowania wyrażony w sprawie C-7/13 Skandia America (który dotyczył
    relacji z podmiotem spoza UE). TSUE m.in. wskazał, że artykuł 9 ust. 1 i art. 11 dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że do celów podatku od wartości
    dodanej (VAT) zakład główny spółki znajdujący się w danym państwie członkowskim, który
    należy do utworzonej na podstawie owego art. 11 Grupy VAT, oraz oddział tej spółki, który
    ma siedzibę w innym państwie członkowskim, należy uznać za odrębnych podatników, gdy
    ów zakład główny świadczy na rzecz wspomnianego oddziału usługi, których koszty
    przypisuje temu oddziałowi.
    W odniesieniu do świadczeń między podmiotami, które należą do Grup VAT należy
    zauważyć, że na podstawie art. 2 pkt 47 ustawy:
      Przez Grupę VAT rozumie się grupę podmiotów powiązanych finansowo,
      ekonomicznie i organizacyjnie, zarejestrowaną jako podatnik podatku.
    W myśl art. 2 pkt 48 ustawy:
      Przez przedstawiciela Grupy VAT rozumie się podmiot reprezentujący Grupę VAT w
      zakresie obowiązków tej Grupy.
    Na podstawie art. 15a ust. 1 i 2 ustawy:
      Podatnikiem, o którym mowa w art. 15, może być również Grupa podmiotów
      powiązanych finansowo, ekonomicznie i organizacyjnie, które zawrą umowę o
      utworzeniu Grupy VAT.
      Grupę VAT mogą utworzyć podatnicy:
      1) posiadający siedzibę na terytorium kraju lub
      2) nieposiadający siedziby na terytorium kraju, w zakresie, w jakim prowadzą
      działalność gospodarczą na terytorium kraju za pośrednictwem oddziału położonego
      na terytorium kraju.
    Grupę VAT mogą utworzyć podmioty, które mają ze sobą jednocześnie powiązania o
    charakterze finansowym, ekonomicznym i organizacyjnym. Obowiązki związane z
    rozliczaniem podatku VAT takiej Grupy przejmuje przedstawiciel, a transakcje pomiędzy
    członkami Grupy nie podlegają opodatkowaniu.
    Na podstawie art. 8c ustawy:

      1. Dostawa towarów i świadczenie usług dokonane przez członka Grupy VAT na rzecz
      innego członka tej samej Grupy VAT nie podlegają opodatkowaniu.
      2. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane przez członka Grupy VAT na rzecz
      podmiotu spoza tej Grupy VAT uważa się za dokonane przez tę Grupę VAT.
      3. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane na rzecz członka Grupy VAT przez
      podmiot spoza tej Grupy VAT uważa się za dokonane na rzecz tej Grupy VAT.
      4. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane przez oddział będący członkiem
      Grupy VAT na rzecz:
      1) podatnika nieposiadającego siedziby na terytorium kraju, który utworzył ten
      oddział,
      2) innego oddziału podatnika, o którym mowa w pkt 1, położonego poza terytorium
      kraju
      - uważa się za dokonane przez Grupę VAT na rzecz podmiotu, który do niej nie należy.
      5. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane na rzecz oddziału będącego
      członkiem Grupy VAT przez:
      1) podatnika nieposiadającego siedziby na terytorium kraju, który utworzył ten
      oddział,
      2) inny oddział podatnika, o którym mowa w pkt 1, położony poza terytorium kraju
      - uważa się za dokonane na rzecz Grupy VAT przez podmiot spoza tej Grupy.
      6. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane na rzecz oddziału będącego
      członkiem Grupy VAT utworzonej w państwie członkowskim innym niż
      Rzeczpospolita Polska, przez podatnika posiadającego siedzibę na terytorium kraju,
      który utworzył ten oddział, uważa się za dokonane na rzecz tej Grupy VAT.
      7. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane przez oddział będący członkiem
      Grupy VAT utworzonej w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska,
      na rzecz podatnika posiadającego siedzibę na terytorium kraju, który utworzył ten
      oddział, uważa się za dokonane przez tę Grupę VAT.
    W myśl art. 15a ust. 12 ustawy:
      Grupa VAT nabywa status podatnika z dniem wskazanym w umowie o utworzeniu
      Grupy VAT, nie wcześniej jednak niż z dniem dokonania rejestracji, o której mowa w
      art. 96 ust. 4
    Mając na uwadze, że opisane we wniosku świadczenia mają charakter transgraniczny to
    należy wziąć pod uwagę również przepisy określające miejsce świadczenia, a tym samym
    opodatkowania tych świadczeń.
    Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
      art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6;
      b. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;

      2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Powyższy artykuł wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według
    tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej wynikającej z
    art. 15 ust. 2 ustawy, w myśl tego artykułu:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą
    zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 28b ust. 1 i ust. 2 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
      W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Zatem z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz
    podatnika, w rozumieniu art. 28a ustawy, dla których ustawodawca nie przewidział
    szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak
    usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
    podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej,
    miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Jak wynika z art. 17 ust. 1 pkt 4) ustawy
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
      - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art.
      15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
      zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,

      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
      miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
      podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15,
      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
      siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
      lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Natomiast, stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy
      Przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których
      podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Ww. przepisy wprowadzają mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na
    opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Powiązanie ww. mechanizmu z regulacjami w
    zakresie określenia miejsca świadczenia usług ma na celu opodatkowanie usług w miejscu
    ich konsumpcji.
    Aby miała zastosowanie instytucja odwrotnego obciążenia, w przypadku nabycia usług od
    podmiotów z innych krajów niż Polska, konieczne jest aby usługodawca był podatnikiem
    nieposiadającym siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium kraju.
    Natomiast kwestie dokumentowania transakcji gospodarczych regulują przepisy rozdziału
    „Faktury” Działu XI.
    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
      Przez fakturę rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie
      elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej
      podstawie.
    Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Natomiast zgodnie z art. 106a pkt 2 ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług
      dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę
      działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z
      którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju
      siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo
      zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
      miejscem świadczenia jest terytorium:
      a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do
      zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura
      dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub
      usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,

      b) państwa trzeciego.
    Elementy jakie powinna zawierać faktura zostały wskazane w art. 106e ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca posiada siedzibę w Austrii i jest zarejestrowany
    w Polsce jako podatnik VAT. Wnioskodawca posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej w postaci Oddziału. Wnioskodawca wykonuje na rzecz Oddziału
    czynności niezbędne do prowadzenia działalności przez Oddział, tj. czynności w zakresie
    zarządzania ryzkiem, wsparcie w raportowaniu, czynności w zakresie kadr i zasobów
    ludzkich czy usługi IT związane z utrzymaniem systemów informatycznych. Oddział
    również wykonuje na rzecz Wnioskodawcy czynności, przede wszystkim są to usługi IT.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę i Oddział nie stanowią czynności
    zwolnionych. Oddział posiada dokumenty, z których wynika związek nabywanych i
    importowanych towarów i usług z tymi czynnościami. Wynagrodzenie Wnioskodawcy
    /Oddziału za wykonywane czynności jest ustalana zgodnie z przyjętym modelem rozliczeń
    opartym o regulacje z zakresu cen transferowych. Z tego tytułu Wnioskodawca i Oddział
    dokonują między sobą stosownych rozliczeń. Od 1 stycznia 2025 r. Wnioskodawca w
    Austrii, razem z innymi podmiotami prawa austriackiego, jest członkiem Grupy VAT, tzn.
    zgodnie z austriackim prawem podatkowym za podatnika VAT nie jest uważany sam
    Wnioskodawca, ale grupa podmiotów, w skład której wchodzi również Wnioskodawca.
    Taka grupa podmiotów w Austrii dla celów podatku VAT stanowi jednego podatnika VAT.
    Na tle tak przedstawionych okoliczności sprawy Państwa wątpliwości dotyczą m.in.
    ustalenia czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Oddziału podlegają
    opodatkowaniu VAT w Polsce jako import usług (pytanie nr 1) oraz czy czynności
    wykonywane przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy powinny być dokumentowane
    fakturami VAT (pytanie nr 2).
    Analizując powyższe przepisy i wyjaśnienia oraz biorąc pod uwagę okoliczności
    rozpatrywanej sprawy, należy zauważyć, że Wnioskodawca (Centrala) razem z innymi
    podmiotami prawa austriackiego jest członkiem Grupy VAT w Austrii. Oddział nie należy
    do austriackiej Grupy VAT. Ma to istotne znaczenie, w kontekście świadczeń pomiędzy
    podmiotami wchodzącymi do Grupy VAT i niebędącymi członkami Grupy VAT. Wskazówki,
    w tym zakresie, dają powołane powyżej orzeczenia TSUE. Wynika z nich, że transakcje
    pomiędzy Wnioskodawcą (Centralą) a Oddziałem co do zasady nie podlegają
    opodatkowaniu - są traktowane jako czynności wewnątrzzakładowe. Wyjątkiem jest
    sytuacja gdy transakcje są dokonywane pomiędzy podmiotami które należą do Grupy VAT
    i tymi nie należącymi do tej Grupy. Przynależność jednostki do Grupy VAT oznacza, że
    przestaje ona na potrzeby tego podatku być rozpatrywana jako odrębny podatnik, a w jej
    miejsce staje się nim grupa podmiotów jako całość. W konsekwencji, w świetle
    powyższych orzeczeń TSUE, centrala oraz jej oddział, jeżeli jedno z nich należy do takiej
    Grupy, podczas gdy drugie z nich jest poza tą Grupą, powinni zostać uznani za odrębnych
    podatników. Ze względu na fakt, że Oddział w Polsce nie jest członkiem Grupy VAT w
    Austrii to w kontekście powołanych orzeczeń TSUE oraz wprowadzeniu do polskich
    przepisów nowego rodzaju podatnika jakim jest Grupa VAT należy wskazać, że Oddział
    dokonując świadczeń na rzecz Wnioskodawcy (Centrali) w istocie świadczy je na rzecz
    Grupy VAT, której Wnioskodawca (Centrala) jest członkiem. Zaś Wnioskodawca (Centrala)
    dokonując świadczeń na rzecz Oddziału dokonuje świadczeń jako Grupa VAT na rzecz
    Oddziału. Pomimo, że Wnioskodawca (Centrala) powiązana jest z Oddziałem, należy ona
    do Grupy VAT w Austrii, stanowi więc ona z wybranymi innymi jednostkami z grupy
    kapitałowej innego podatnika w zakresie podatku VAT. Dlatego usługi IT świadczone przez
    Oddział na rzecz Wnioskodawcy (Centrali) i usługi (czynności w zakresie zarządzania
    ryzykiem, wsparcie w raportowaniu, czynności w zakresie kadr i zasobów ludzikach czy
    usługi IT związane z utrzymaniem systemów informatycznych) świadczone przez
    Wnioskodawcę (Centralę) na rzecz Oddziału, należy uznać za usługi świadczone między
    dwoma odrębnymi podatnikami podlegające opodatkowaniu.

    Przy czym należy mieć na uwadze, że do usług IT świadczonych przez Oddział na rzecz
    Wnioskodawcy (Centrali) oraz do usług świadczonych przez Wnioskodawca (Centralę) na
    rzecz Wnioskodawcy nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia
    usług, które zostały wymienione w art. 28b ustawy. W konsekwencji usługi IT wykonywane
    przez Oddział w Polsce na rzecz Wnioskodawcy (Centrali), ściślej rzecz ujmując, na rzecz
    austriackiej Grupy VAT, której Wnioskodawca (Centrala) jest przedstawicielem, będą w
    myśl art. 28b ust. 1 ustawy opodatkowane w Austrii, z kolei zaś usługi świadczone przez
    Wnioskodawcę (Centralę) na rzecz Wnioskodawcy będą opodatkowane w Polsce. Zatem
    usługi realizowane przez Oddział w Polsce na rzecz Wnioskodawcy (Centrali) (członka
    Grupy VAT w Austrii) podlegają dokumentowaniu fakturami VAT, o których mowa w art.
    106a pkt 2 ustawy. Natomiast czynności wykonywane przez Wnioskodawcę (Centralę)
    (członka Grupy VAT w Austrii) będą opodatkowane w Polsce jako import usług, o którym
    mowa w art. 2 pkt 9 ustawy.
    Zatem oceniając Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i nr 2 należy uznać je za
    prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych ze świadczeniem
    usług na rzecz Wnioskodawcy (Centrali).
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami
    i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były

      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników, którzy
    dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium
    kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do
    odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza
    terytorium kraju jest to, aby - hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych
    czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać
    będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium
    kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie
    określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te
    czynności.
    Istotne pozostaje również to, że omawiany przepis nie wprowadza odrębnej definicji
    podatnika. Oznacza to, że za podatnika w rozumieniu tego przepisu uznać należy każdy
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą (w rozumieniu ustawy), niezależnie od tego,
    gdzie ma on „rezydencję” podatkową. Zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    takiej sytuacji przysługuje zarówno podatnikom z kraju, jak i z innych państw.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy stwierdzić, że w myśl art. 86 ust. 8 pkt 1
    ustawy Oddział będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego związanego z
    zakupami dokonywanymi przez Oddział w celu świadczenia usług na rzecz Wnioskodawcy
    (Centrali). Jak już ustalono usługi świadczone przez Oddział na rzecz Wnioskodawcy
    (Centrali) nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. We wniosku wskazali Państwo, że
    czynności wykonywane przez Oddział nie stanowią usług, do których stosuje się
    zwolnienie z VAT. Tym samym, w przypadku gdyby czynności były wykonywany na
    terytorium kraju, mieściłyby się w zakresie czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Ponadto wskazaliście Państwo, że Oddział posiada dokumenty z których
    wynika związek nabywanych towarów i usług z wykonywanymi czynnościami. Tym samym
    Oddziałowi, zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku VAT w Polsce, będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    z tytułu nabycia towarów i usług związanych ze świadczeniem usług na rzecz
    Wnioskodawcy (Centrali) będącej członkiem austriackiej Grupy VAT.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 3 należy
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informujemy, że wydając interpretację nie przeprowadzamy postępowania dowodowego i
    opieramy się wyłącznie na elementach stanu/zdarzenia przedstawionych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
        Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują
        się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.