Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-479/14-4/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-10
Teza: Choć podział majątku małżeńskiego nie był równy i ekwiwalentny, gdyż podziałowi majątku towarzyszyła spłata na rzecz Wnioskodawczyni, to jednak wartość otrzymanych przez Wnioskodawczynię na wyłączną własność składników majątku wspólnego, w tym przedmiotowej nieruchomości, nie przekracza wartości udziału jaki Wnioskodawczyni przysługiwał w majątku dorobkowym małżonków. Tym samym podział majątku dorobkowego i przyznanie Wnioskodawczyni na wyłączną własność nieruchomości zabudowanej nie jest nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że odpłatne zbycie nieruchomości nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, bowiem za datę nabycia przedmiotowej nieruchomości przez Wnioskodawczynię przyjąć należy 1991 r.
Słowa kluczowe: majątek; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podział; rozwód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 13 czerwca 2014 r. (data wpływu 16 czerwca 2014 r.) uzupełnione pismem z dnia 30 lipca 2014 r. (data nadania 30 lipca 2014 r., data wpływu 1 sierpnia 2014 r.) na wezwanie Nr IPPB4/415-479/14-2/MS z dnia 25 lipca 2014 r. (data nadania 25 lipca 2014 r., data doręczenia 29 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Z uwagi na braki formalne, pismem Nr IPPB4/415-479/14-2/MS z dnia 25 lipca 2014 r. (data nadania 25 lipca 2014 r., data doręczenia 29 lipca 2014 r.) tut. organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez doprecyzowanie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego.

Pismem z dnia 30 lipca 2014 r. (data nadania 30 lipca 2014 r., data wpływu 1 sierpnia 2014 r.) wniosek został uzupełniony w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 19 czerwca 1991 r. R. K. dokonał nabycia nieruchomości z funduszy osobistych, co obecna przy akcie jego żona T. K. (Wnioskodawczyni) potwierdziła. W dniu 3 września 2008 r. Sąd Okręgowy orzekł rozwód związku małżeńskiego pomiędzy R. K., a T. K. (Wnioskodawczynią). W dniu 11 maja 2011 r. Sąd Rejonowy postanowił, że w skład majątku wspólnego wchodzi zabudowana nieruchomość, którą przyznaje na wyłączną własność T. K. (Wnioskodawczyni).

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni doprecyzowała, że Sąd Rejonowy w postanowieniu częściowym ustalił, że prawo do przedmiotowej nieruchomości nabytej 19 czerwca 1991 r. wchodziło w skład majątku wspólnego. Data podziału majątku dorobkowego - 11 maja 2011 r. W skład majątku dorobkowego małżeńskiego byłych małżonków T. K. (Wnioskodawczyni) i R. K. wchodziło:

*   spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego Nr 16 - o wartości 441.000 zł,
*   zabudowana nieruchomość stanowiąca działkę o Nr ewidencyjnym 4/33, o powierzchni 892m2, - o wartości 508.859,84 zł,
*   wierzytelność w kwocie 155.000 zł,
*   wierzytelność w kwocie 250.000 zł.

Wymienione składniki majątku nie były przedmiotem podziału w jakichkolwiek umowach dotyczących majątku dorobkowego małżeńskiego.

Wartość otrzymanego przez Wnioskodawczynię majątku (składników majątkowych) w wyniku podziału majątku mieści się w udziale jaki Wnioskodawczyni przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim. W wyniku podziału majątku każdy z małżonków otrzymał majątek o tej samej wartości. Podziałowi majątku towarzyszyła spłata na rzecz Wnioskodawczyni w kwocie 13.570,08 zł. Zabudowana nieruchomość, którą na wyłączną własność sąd przyznał Wnioskodawczyni to nieruchomość, która została nabyta 19 czerwca 1991 roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy sprzedaż opisanej nieruchomości w roku 2014 będzie nieopodatkowana?

Zdaniem Wnioskodawczyni.

Jako datę nabycia nieruchomości przyjmuje 1991 rok. W związku z tym jej sprzedaż w 2014 roku będzie nieopodatkowana. Wartość nieruchomości otrzymanej w wyniku podziału majątku mieści się w udziale przysługującym w majątku dorobkowym małżeńskim.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Aby zatem ustalić czy w przedmiotowej sprawie planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r., poz. 788, z późn. zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością - art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Co do zasady, wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd, między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Z chwilą ustania wspólności ustawowej małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3 (art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Powyższe oznacza, że z datą ustania małżeństwa, a więc również wspólności majątkowej, współwłasność łączna jaka istnieje między małżonkami przekształca się we współwłasność w częściach ułamkowych. Zatem w chwili ustania małżeństwa co do zasady każdy z małżonków ma wynoszący 1/2 udział w majątku wspólnym, a więc w każdej rzeczy, jaka do tego majątku należy. W chwili ustania małżeństwa Wnioskodawczyni była więc właścicielem wynoszącego 1/2 udziału we wszystkich składnikach majątku wspólnego małżonków, podobnie jak Jej mąż.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy.

Natomiast mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Tym samym za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego, ale tylko wówczas jeżeli podział był ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszyły mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanych przez daną osobę nieruchomości lub praw w wyniku tego podziału mieściła się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim.

Jeżeli natomiast podział majątku nie jest ekwiwalenty w naturze lub wartość otrzymanej nieruchomości lub prawa przekracza udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego.

Stąd wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością) – jak też stan jej majątku osobistego. Powyższych ustaleń należy bezwzględnie dokonać w oparciu o obiektywne kryteria czyli zgodnie z wyliczeniem dokonanym na podstawie cen rynkowych obowiązujących na danym obszarze w dniu zawarcia umowy, na mocy której doszło do podziału majątku dorobkowego małżonków lub na dzień orzeczenia sądu o podziale majątku wspólnego, a nie według subiektywnego przekonania małżonków.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 19 czerwca 1991 r. mąż Wnioskodawczyni dokonał nabycia nieruchomości z funduszy osobistych. Sąd Rejonowy w postanowieniu częściowym ustalił, że prawo do przedmiotowej nieruchomości nabytej 19 czerwca 1991 r. wchodziło w skład majątku wspólnego. W dniu 3 września 2008 r. Sąd Okręgowy orzekł rozwód związku małżeńskiego pomiędzy R. K., a Wnioskodawczynią. W dniu 11 maja 2011 r. został dokonany podział majątku dorobkowego. W skład majątku dorobkowego małżeńskiego byłych małżonków wchodziło spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, zabudowana nieruchomość stanowiąca działkę oraz wierzytelności. Wymienione składniki majątku nie były przedmiotem podziału w jakichkolwiek umowach dotyczących majątku dorobkowego małżeńskiego. Wartość otrzymanego przez Wnioskodawczynię majątku (składników majątkowych) w wyniku podziału majątku mieści się w udziale jaki Wnioskodawczyni przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim. W wyniku podziału majątku każdy z małżonków otrzymał majątek o tej samej wartości. Podziałowi majątku towarzyszyła spłata na rzecz Wnioskodawczyni. Zabudowana nieruchomość, którą na wyłączną własność sąd przyznał Wnioskodawczyni to nieruchomość, która została nabyta 19 czerwca 1991 roku.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, mając na względzie przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że choć podział majątku małżeńskiego nie był równy i ekwiwalentny, gdyż podziałowi majątku towarzyszyła spłata na rzecz Wnioskodawczyni, to jednak wartość otrzymanych przez Wnioskodawczynię na wyłączną własność składników majątku wspólnego, w tym przedmiotowej nieruchomości, nie przekracza wartości udziału jaki Wnioskodawczyni przysługiwał w majątku dorobkowym małżonków. Tym samym podział majątku dorobkowego i przyznanie Wnioskodawczyni na wyłączną własność nieruchomości zabudowanej nie jest nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że odpłatne zbycie nieruchomości nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, bowiem za datę nabycia przedmiotowej nieruchomości przez Wnioskodawczynię przyjąć należy 1991 r.

Stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.