Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-885/12-4/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-04
Teza: ustalenie obrotu z tytułu prowadzonej działalności w zakresie organizacji gier na automatach o niskich wygranych oraz sposób jego dokumentowania
Słowa kluczowe: automat-automat do gier; ewidencja; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 2-art. 109

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2012r. (data wpływu 17 września 2012r.) uzupełnionym w dniu 31 października 2012 r. na wezwanie tut. Organu z dnia 16 października 2012 r. nr IPPP2/443-885/12-2/KG (skutecznie doręczonym w dniu 24 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia obrotu z tytułu prowadzonej działalności w zakresie organizacji gier na automatach o niskich wygranych oraz sposobu jego dokumentowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia obrotu z tytułu prowadzonej działalności w zakresie organizacji gier na automatach o niskich wygranych oraz sposobu jego dokumentowania.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 31 października 2012 r. na wezwanie tut. Organu z dnia 16 października 2012 r. nr IPPP2/443-885/12-2/KG (skutecznie doręczonym w dniu 24 października 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w rozumieniu ustawy hazardowej. Spółka prowadzi działalność na podstawie wydanego zezwolenia Ministra Finansów na terenie województwa mazowieckiego. Zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt . 15 „zwalnia się od podatku działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych, podlegających opodatkowaniu podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie”.

W związku z przepisami ustawy o VAT, od 1 stycznia 2009 roku, Spółka zobowiązana jest do wykazywania podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług działalności w zakresie gier losowych i gier na automatach o niskich wygranych.

Spółka prowadzi działalność z wykorzystaniem urządzeń do gier losowych - automaty, gdzie mechanizm wpłat stawek przez gracza wygląda następująco: wpłaty stawek do automatów dokonywane przez klientów oraz wypłaty (wygrane gracza) są rejestrowane za pomocą systemu urządzeń technicznych (liczników) stanowiących element automatów pozwalający na ustalenie rzeczywistego przebiegu transakcji. System zainstalowany w automatach zawiera w pamięci dane dotyczące ogólnej sumy wpłaconych stawek i wypłaconych kwot tytułem wygranej. Na podstawie odczytu liczników, na poszczególnych automatach do gier, Spółka sporządza miesięczne zestawienia wpływów i wypływów gotówki w poszczególnych punktach gier. Automaty do gier eksploatowane przez Spółkę spełniają warunki techniczne pozwalające na kontrolę przeprowadzonych w nich gier, zgodnie z pozytywną opinią techniczną jednostki badającej dopuszczającą automaty do eksploatacji.

Spółka aby udokumentować obrót z prowadzonej przez siebie działalności na potrzeby podatku od towarów i usług dokonuje zapisów operacji gospodarczych w rejestrach VAT na podstawie faktur zakupu i sprzedaży VAT oraz na podstawie kart rozliczeniowych AoNW (automatów o niskich wygranych). Przy ewidencji za pomocą faktur w rejestrach widnieją kwoty netto, VAT, brutto z podziałem na stawki odpowiednio podlegające całkowitemu lub częściowemu odliczeniu, jak również niepodlegające odliczeniu. Natomiast w oparciu o karty AoNW w rejestrach VAT powinny widnieć jedynie kwoty stanowiące różnicę pomiędzy wpłatą -(minus) wypłatą -(minus) podatkiem od gier.

Karta taka zawiera wszystkie niezbędne informacje do prawidłowego sporządzenia deklaracji VAT z wyjątkiem określenia stawki VAT, która jednak wynika z przedmiotu działalności i zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług jest stawką zwolnioną. Informacje jakie można w niej znaleźć to m.in.:

*   datę rozliczenia,
*   datę poprzedniego rozliczenia,
*   punkt, w którym znajdują się automaty oraz ich ilość,
*   wpłaty, wypłaty, przychód na poszczególnych automatach oraz podsumowanie zbiorcze wpłat, wypłat i przychodów,
*   kwotę naliczonego podatku od gier.

Forma prowadzenia ewidencji VAT oraz jej urzędowy wzór nie został określony ani w ustawie o VAT ani w aktach wykonawczych. Tak więc podstawą ewidencji w rejestrach VAT Spółki są karty rozliczenia automatów o niskich wygranych, traktowane jak dokumenty analogiczne do faktur VAT oraz faktury VAT, na podstawie których jednostka sporządza miesięczną deklarację podatkową VAT.

W dniu 31 października 2012 r. Wnioskodawca uzupełnił złożony wniosek wskazując, iż Spółka jest zobowiązana do wykazywania podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług z działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Na podstawie odczytu z urządzeń technicznych (liczników) stanowiących element automatów, sporządzana jest przez operatora karta rozliczeniowa dla każdego urządzenia zawierająca niezbędne informacje o wysokości wpłat (stawek) przez gracza oraz kwoty wypłacone dla gracza (wygrane). Odczyt z licznika potwierdza obrót gotówki zrealizowany w danym automacie w określonym czasie, tym samym należy stwierdzić, iż odczyt z licznika jest dokumentem potwierdzającym sprzedaż zrealizowaną na danym automacie.

Ponadto, na podstawie kart rozliczeniowych każdego automatu do gier, Spółka sporządza miesięczne zestawienie zbiorcze kart rozliczeniowych (zbiorówka). Na podstawie zestawienia zbiorczego kart, Spółka wystawia fakturę wewnętrzną i ujmuje ją w rejestrze sprzedaży VAT ze stawką ZW, który jest z kolei podstawą do ujęcia w miesięcznych deklaracjach VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Co w przypadku działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy przez obrót danego miesiąca należy rozumieć sumę wpłat dokonywanych przez gracza do automatów, czy też obrotem jest różnica miedzy wpłatami dokonywanymi przez graczy, a wypłatami wygranych oraz pomniejszone o kwotę należnego podatku od gier?
3.  W jaki sposób należy dokumentować obroty z prowadzonej przez Spółkę działalności na potrzeby podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1, 2.

Zdaniem Spółki, podstawę opodatkowania podatkiem VAT w przypadku gier na automatach określa się jako kwoty uiszczone przez klientów pomniejszone o kwoty wypłacone wygranym oraz pomniejszone o kwotę należnego podatku od gier.

Zgodnie z art. 29 ustawy o VAT podstawą jest obrót. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Powyższa definicja obrotu nie reguluje wszystkich aspektów podstawy opodatkowania transakcji związanych z wykonywaniem działalności na automatach do gier, należy sięgnąć do przepisów unijnych jak również do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Definicja wynikająca z art. 11 (A) ust. 1 pkt a Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. UE L 77.145.1 ze zm.) określa, iż podstawę opodatkowania stanowi w odniesieniu do dostawy towarów i świadczenia usług - wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które dostawca otrzymał lub ma otrzymać od nabywcy, klienta lub osoby trzeciej z tytułu tych czynności włączając subwencje bezpośrednio związane z ich ceną. Odpowiednikiem art. 29 ustawy o VAT, w prawie wspólnotowym pozostaje art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 roku w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 06.347.1), który stanowi, że podstawę opodatkowania, co do zasady, stanowi wszystko, co stanowi wartość otrzymanego wynagrodzenia rozumianego jako zapłata, które dostawca lub świadczący usługi otrzymuje lub powinien otrzymać od nabywcy, klienta lub osoby trzeciej, z tytułu takich dostaw, łącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takich dostaw.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki podstawą opodatkowania podatkiem VAT w zakresie działalności dotyczącej automatów do gier o niskich wygranych, stanowić powinna różnica między kwotami wpłaconymi do automatów przez graczy a kwotami wypłaconymi wygrywającym, stanowiąca postać innego wynagrodzenia za wykonanie usług pomniejszona o należny zryczałtowany podatek od gier urządzanych na każdym z automatów oraz pomniejszone o kwotę należnego podatku VAT.

Jak również, znany Spółce wyrok sądu administracyjnego oraz interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektorów Izb Skarbowych potwierdzają stanowisko Spółki.

Potwierdzenie powyższego stanowiska można znaleźć w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 30 kwietnia 2012 r. nr IPTPP3/443A-21/12-5/KK, interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2012 r. nr IPPP2/443-567/12-5/MM, a także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 257/10.

Ad. 3.

Stanowisko sformułowane w dniu 31 października 2012 r.:

Spółka stoi na stanowisku, iż nie ma obowiązku wystawiania faktur wewnętrznych potwierdzających sprzedaż na automatach do gier, ujmowanych w ewidencji prowadzonej na potrzeby podatku VAT. Zdaniem Spółki podstawę rozliczenia sprzedaży stanowią karty rozliczeniowe na podstawie, których Spółka sporządza miesięczne zestawienia zbiorcze ewidencji sprzedaży, te z kolei mogą posłużyć jako podstawa do ewidencji na potrzeby podatku VAT bez konieczności wystawiania przez Spółkę faktury wewnętrznej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Ad. 1, 2.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy o VAT. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Treść art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT wskazuje, iż podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami inwestycyjnymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze - kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku (…).

Odpowiednikiem art. 29 ustawy o VAT w prawie wspólnotowym pozostaje art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 06.347.1), zwany dalej Dyrektywą 112.

Powołany wyżej przepis Dyrektywy 112 stanowi, że podstawę opodatkowania, co do zasady, stanowi wszystko, co stanowi wartość otrzymanego wynagrodzenia rozumianego jako zapłata, które dostawca lub świadczący usługi otrzymuje lub powinien otrzymać od nabywcy, klienta lub osoby trzeciej, z tytułu takich dostaw, łącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takich dostaw. Przyjąć zatem należy, iż w przypadku transakcji dokonywanych przez podatnika podstawą opodatkowania będzie zatem zapłata – wynagrodzenie ustalone przez strony transakcji.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, iż przedmiotem działalności Spółki jest działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w rozumieniu ustawy hazardowej. Spółka prowadzi działalność z wykorzystaniem urządzeń do gier losowych - automaty, gdzie mechanizm wpłat stawek przez gracza wygląda następująco: wpłaty stawek do automatów dokonywane przez klientów oraz wypłaty (wygrane gracza) są rejestrowane za pomocą systemu urządzeń technicznych (liczników) stanowiących element automatów pozwalający na ustalenie rzeczywistego przebiegu transakcji. System zainstalowany w automatach zawiera w pamięci dane dotyczące ogólnej sumy wpłaconych stawek i wypłaconych kwot tytułem wygranej. Na podstawie odczytu liczników, na poszczególnych automatach do gier, Spółka sporządza miesięczne zestawienia wpływów i wypływów gotówki w poszczególnych punktach gier. Automaty do gier eksploatowane przez Spółkę spełniają warunki techniczne pozwalające na kontrolę przeprowadzonych w nich gier, zgodnie z pozytywną opinią techniczną jednostki badającej dopuszczającą automaty do eksploatacji.

Na tle powyższego, Spółka powzięła wątpliwości odnośnie sposobu ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT świadczonych usług w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Wyżej wskazane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, a także przepisy wspólnotowe nie określają jednoznacznie podstawy opodatkowania przy usługach w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych. W związku z powyższym w odniesieniu do transakcji zawieranych w związku z wykonywaniem działalności przy użyciu automatów o niskich wygranych, ze względu na brak uregulowań związanych z wszystkimi aspektami dotyczącymi określenia podstawy opodatkowania przy tych transakcjach, zasadnym jest posłużenie się wykładnią przedstawioną przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS). W jednym z orzeczeń (sprawa C-38/93 pomiędzy Hi. Glawe Spiel- und Unterhaltungsgerate Ausfsettungsgesellschaft mbH St KG a Finanzamt Hamburg - Barbek- Uhlenhorst) ETS uznał, że postawę opodatkowania w przypadku świadczenia usług w rozumieniu artykułu 11(A) (1) (a) VI Dyrektywy stanowi zapłata faktycznie otrzymana w zamian za wyświadczoną usługę. W przypadku automatów do gry dających możliwość uzyskania wygranej, które zgodnie z bezwzględnie obowiązującymi przepisami ustawowymi wypłacają wygrane, zapłata faktycznie otrzymana przez usługodawcę w zamian za udostępnienie automatów stanowi wyłącznie część stawki, którą może zatrzymać dla siebie.

W kwestii ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku usług w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych, podstawę opodatkowania w przypadku świadczenia usług w rozumieniu art. 73 Dyrektywy 112, stanowi zapłata faktycznie otrzymana w zamian za wyświadczoną usługę. W przypadku automatów do gry dających możliwość uzyskania wygranej, które zgodnie z bezwzględnie obowiązującymi przepisami ustawowymi wypłacają wygrane, zapłata faktycznie otrzymana przez usługodawcę w zamian za udostępnienie automatów stanowi wyłącznie część stawki, którą może zatrzymać dla siebie. Przepis ten należy zatem interpretować w taki sposób, aby podstawa opodatkowania czynności związanych z takimi automatami nie obejmowała określonej w regulaminie części całkowitej stawki odpowiadającej wygranej wypłaconej graczom.

Ustalenie wynagrodzenia sprowadza się zatem do tego, co Wnioskodawca otrzymuje z tytułu transakcji zawieranych w związku z wykonywaniem działalności przy użyciu automatów o niskich wygranych, to znaczy co jest faktycznym wynagrodzeniem za świadczenie usług związanych z udostępnianiem graczom automatów o niskich wygranych. Co istotne w przedmiotowej sprawie to fakt, iż system urządzeń technicznych stanowiący element automatów pozwala na ustalenie rzeczywistego przebiegu transakcji, rejestruje poszczególne wpłaty oraz wypłacone wygrane. System ten zainstalowany w automatach zawiera w pamięci dane dotyczące ogólnej sumy wpłaconych stawek i wypłaconych kwot tytułem wygranej, a więc rejestracji podlega wartość wpłat do automatu i wypłat z tytułu wygranych z automatu, od pierwszego uruchomienia do chwili obecnej. Ponadto automaty eksploatowane przez Wnioskodawcę spełniają warunki techniczne pozwalające na kontrolę przeprowadzonych w nich gier, zgodnie z pozytywną opinią techniczną jednostki badającej dopuszczającą ww. automaty do eksploatacji.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz opis przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w przypadku, gdy Wnioskodawca udostępni graczom automaty o niskich wygranych, to obrót z tytułu czynności polegającej na udostępnieniu graczom automatów będzie stanowił kwoty wpłacone przez nabywców usług pomniejszone o wypłacone wygrane oraz o zryczałtowany podatek od gier.

Kluczową rolę w rozwiązaniu wskazanego we wniosku problemu odgrywa art. 29 ust. 1 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Zgodnie z tymi przepisami podstawą opodatkowania jest obrót. Podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze - kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku.

Reasumując, podstawą opodatkowania podatkiem VAT w przypadku działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych będzie różnica między wpłatami, a wypłatami z urządzenia (automatu o niskich wygranych), stanowiąca postać innego wynagrodzenia za wykonanie usługi pomniejszona o należny zryczałtowany podatek od gier urządzanych na każdym z automatów oraz pomniejszona o kwotę należnego podatku VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym stanie faktycznym należało uznać za prawidłowe.

Ad. 3.

Art. 106 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Natomiast w myśl art. 106 ust. 7, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, są wystawiane faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Ze złożonego wniosku wynika, iż Spółka w celu udokumentowania obrotu z prowadzonej przez siebie działalności na potrzeby podatku od towarów i usług dokonuje zapisów operacji gospodarczych w rejestrach VAT na podstawie faktur zakupu i sprzedaży VAT oraz na podstawie kart rozliczeniowych AoNW (automatów o niskich wygranych). Przy ewidencji za pomocą faktur w rejestrach widnieją kwoty netto, VAT, brutto z podziałem na stawki odpowiednio podlegające całkowitemu lub częściowemu odliczeniu, jak również niepodlegające odliczeniu. Natomiast w oparciu o karty AoNW w rejestrach VAT powinny widnieć jedynie kwoty stanowiące różnicę pomiędzy wpłatą -(minus) wypłatą -(minus) podatkiem od gier.

Karta taka zawiera wszystkie niezbędne informacje do prawidłowego sporządzenia deklaracji VAT z wyjątkiem określenia stawki VAT, która jednak wynika z przedmiotu działalności i zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług jest stawką zwolnioną. Informacje jakie można w niej znaleźć to m.in.:

*   datę rozliczenia,
*   datę poprzedniego rozliczenia,
*   punkt, w którym znajdują się automaty oraz ich ilość,
*   wpłaty, wypłaty, przychód na poszczególnych automatach oraz podsumowanie zbiorcze wpłat, wypłat i przychodów,
*   kwotę naliczonego podatku od gier.

Na podstawie odczytu z urządzeń technicznych (liczników) stanowiących element automatów, sporządzana jest przez operatora karta rozliczeniowa dla każdego urządzenia zawierająca niezbędne informacje o wysokości wpłat (stawek) przez gracza oraz kwoty wypłacone dla gracza (wygrane). Odczyt z licznika potwierdza obrót gotówki zrealizowany w danym automacie w określonym czasie, tym samym należy stwierdzić, iż odczyt z licznika jest dokumentem potwierdzającym sprzedaż zrealizowaną na danym automacie.

Na tle powyższego, Spółka wyraziła wątpliwość odnośnie sposobu dokumentowania obrotu z tytułu prowadzonej działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Z cytowanego powyżej przepisu art. 106 ust. 7 ustawy o VAT wynika, iż podmiotem zobowiązanym do wystawienia faktury wewnętrznej jest podmiot dokonujący czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca. Fakturę wewnętrzną wystawia się także w celu udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Z uwagi na fakt, iż jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie wykonuje czynności, o których mowa powyżej, tym samym zgodzić należy się z Wnioskodawcą, iż nie ma on obowiązku dokumentowania obrotu z tytułu organizacji gier na automatach o niskich wygranych poprzez wystawienie faktury wewnętrznej.

W opinii Spółki dokumentem wystarczającym dla udokumentowania obrotu z tytułu prowadzonej działalności są karty rozliczeniowe, na podstawie których sporządzane jest zestawienie zbiorcze ewidencji sprzedaży, które z kolei stanowi podstawę do sporządzenia ewidencji VAT.

Jak wynika z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, ewidencja winna zawierać elementy niezbędne do sporządzenia deklaracji podatkowej, w tym dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokości podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Karty rozliczeniowe sporządzane na podstawie odczytu z urządzeń technicznych (liczników) zawierają niezbędne informacje o wysokości wpłat (stawek) przez gracza oraz kwoty wypłacone dla gracza (wygrane). Odczyt z licznika potwierdza obrót gotówki zrealizowany w danym automacie w określonym czasie, tym samym należy stwierdzić, iż odczyt z licznika jest dokumentem potwierdzającym sprzedaż zrealizowaną na danym automacie. Na podstawie wskazanych kart, sporządzane jest miesięczne zestawienie zbiorcze ewidencji sprzedaży, które to zestawienie jest podstawą do ewidencji na potrzeby podatku VAT dokonywanej przez Spółkę sprzedaży.

W ocenie tut. Organu karty rozliczeniowe, na podstawie których Spółka sporządza miesięczne zestawienie zbiorcze ewidencji sprzedaży zawierają wszystkie elementy niezbędne dla prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, tj. w szczególności odzwierciedlają sprzedaż dokonywaną przez Wnioskodawcę za pośrednictwem automatów o niskich wygranych. Dokumenty te stanowią podstawę do dokonania wpisu w prowadzonej przez Spółkę ewidencji sprzedaży. Na przeszkodzie wykorzystania przedmiotowych kart nie stoi fakt, iż nie zawierają one informacji odnośnie stawki podatku VAT dla świadczonych usług, bowiem działalność Spółki w zakresie organizacji gier na automatach korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 15 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.