Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.492.2025.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Przepis określający zwolnienie od podatku dotyczący
udzielania pożyczek przez wspólnika (akcjonariusza czy też
komplementariusza) spółce kapitałowej nie może mieć
zastosowania do umowy spółki komandytowo; akcyjnej i jej
zmiany. W związku z tym w opisanej sytuacji nie ma
zastosowania zwolnienie określone w art. 9 pkt 10 lit. i) ustawy
o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: pożyczka
pożyczka-pożyczka od wspólnika
spółki-spółka komandytowo-akcyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia od podatku-Zwolnienia
przedmiotowe-Umowa pożyczki-Pożyczka udzielona
przez wspólnika (akcjonariusza) spółce kapitałowej
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4-art. 9-pkt 10-lit. i

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie
    opodatkowania pożyczki udzielonej spółce przez wspólników.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest spółką komandytowo-akcyjną, w której komplementariuszami i
    jednocześnie akcjonariuszami są cztery osoby fizyczne. Spółka jest polskim rezydentem
    podatkowym. Spółka (...) 2025 r. zawarła ze wspólnikami umowy pożyczek pieniężnych, w
    których pożyczkobiorcą jest Wnioskodawczyni a pożyczkodawcami osoby fizyczne, będące
    jednocześnie komplementariuszami i akcjonariuszami w spółce. Z umów pożyczki wynika
    m.in., że pożyczkodawcy udzielili pożyczek spółce prywatnie, jako wspólnicy -
    akcjonariusze pożyczkobiorcy, poza działalnością gospodarczą. Przedmiotem umów jest
    udzielenie pożyczek w kwotach: dwóch akcjonariuszy udzieliło pożyczek po (...) złotych
    oraz dwóch po (...) złotych. Umowy zostały zawarte na okres od dnia jej udzielenia do dnia
    (...) 2029 r. Pożyczki mają być wykorzystane na bieżącą działalność gospodarczą
    Pożyczkobiorcy (Wnioskodawcy).

## Pytanie

Czy w opisanej sytuacji do zawartych umów pożyczek można zastosować zwolnienie od
    podatku od czynności cywilnoprawnych wynikające z przepisu art. 9 pkt 10 lit. i) ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, do opisanych umów pożyczek pomiędzy spółką - Państwem a jej
    wspólnikami (akcjonariuszami), będzie miał zastosowanie przepis art. 9 ust. 10 lit. i)
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a w konsekwencji pożyczki te będą
    korzystały ze zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Wskazali Państwo, że w niektórych sytuacjach w świetle przepisów prawa unijnego należy
    traktować spółkę komandytowo-akcyjną jak spółkę kapitałową. Stanowisko to jest poparte
    orzecznictwem. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 lutego 2016 r. (sygn. akt II
    FSK 3460/13), stwierdził, że problem uznania, w rozumieniu dyrektyw unijnych, spółki
    komandytowo-akcyjnej za spółkę kapitałową został jednoznacznie przesądzony w wyroku
    TSUE z 22 kwietnia 2015 r. w sprawie C 357/13 Drukarnia Multipress sp. z o.o. (por. także
    wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2015 r., II FSK 2465/13).
    Stanowisko to zostało potwierdzone również w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 21 marca 2017 r., (sygn. akt II FSK 353/15), w którym Sąd podkreślił,
    że skoro spółkę komandytowo-akcyjną należy traktować dla potrzeb podatku od czynności
    cywilnoprawnych jako spółkę kapitałową, to mają do niej zastosowanie wszystkie przepisy
    dyrektywy odnoszące się do spółek kapitałowych, w tym również przepis określający
    zasady nakładania podatków kapitałowych w niektórych państwach członkowskich. W
    rezultacie Naczelny Sąd Administracyjny sformułował ogólną konkluzję, że konsekwencją
    uznania spółki komandytowo-akcyjnej za spółkę kapitałową w rozumieniu Dyrektywy 2008
    /7/WE jest również konieczność definiowania pojęć użytych w ustawie o podatku od
    czynności cywilnoprawnych z uwzględnieniem charakteru tej spółki. Podobne stanowisko
    zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 26 września 2019 r. (sygn. akt II FSK 3363
    /17) oraz 5 września 2019 r. (sygn. akt II FSK 1783/17). Spółka komandytowo-akcyjna jako
    spółka kapitałowa. Zwolnienie podatkowe pożyczek udzielanych przez wspólnika lub
    akcjonariusza spółce komandytowo-akcyjnej. Wyrok Wojewódzkiego Sądu

    Administracyjnego w Poznaniu I SA/Po 386/18, z 20 czerwca 2018 r.: zwolnienie, o którym
    mowa w art. 9 pkt 10 lit. i) u.p.c.c., odnosi także do pożyczek udzielanych przez wspólnika
    (akcjonariusza) spółki komandytowo-akcyjnej tej spółce.
    Podobnie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 21 stycznia 2022 r.
    I SA/Po 25/19: zwolnienie, o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. i) u.p.c.c., odnosi się także do
    pożyczek udzielanych przez wspólnika (akcjonariusza) spółki komandytowo-akcyjnej tej
    spółce.
    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 5 grudnia 2023 r., I SA/GI
    1518/22: skoro należy traktować spółkę komandytowo-akcyjną jako kapitałową, to umowa
    pożyczki udzielana spółce przez jedynego wspólnika i komplementariusza stanowi wkład
    kapitałowy, ten zaś nie powinien podlegać opodatkowaniu. Rezultat taki zostanie
    osiągnięty, gdy do pożyczki udzielonej przez wspólnika spółce komandytowo-akcyjnej
    zastosowanie znajdzie zwolnienie z art. 9 pkt 10 lit. i) u.p.c.c.
    Pożyczka udzielona spółce komandytowo-akcyjnej przez wspólnika nie jest opodatkowana
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych - wyrok NSA z 22 września 2021 r., sygn. akt III
    FSK 253/21.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) oraz art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) i pkt 2 ustawy z dnia 9
    września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze
    zm.):
    Podatkowi podlegają:
      - umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
      - umowy spółki,
      - zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy
      opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3
      pkt 4.
    Jak stanowi art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
    W przypadku umowy spółki za zmianę umowy spółki uważa się:
      1) przy spółce osobowej - wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość
        powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika,
        dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do
        nieodpłatnego używania;
      2) przy spółce kapitałowej - podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze
        środków spółki oraz dopłaty.
    Jak wynika z powyższych przepisów, pożyczkę udzieloną przez wspólnika spółce osobowej
    traktuje się na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jako zmianę
    umowy tejże spółki osobowej i stosuje się zasady opodatkowania odpowiednie dla zmiany
    umowy spółki.
    Z kolei, zgodnie z art. 1a pkt 1 i 2 ww. ustawy:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:

      1) spółka osobowa - spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub
        komandytowo-akcyjną;
      2) spółka kapitałowa - spółkę: z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjną lub
        europejską.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że powyższy podział spółek, dokonany w ustawie o
    podatku od czynności cywilnoprawnych, jest spójny z tym przyjętym przez polskiego
    ustawodawcę w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 18 ze zm.).
    Art. 4 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych stanowi, że:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    1) spółka osobowa - spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę
        komandytowo-akcyjną;
    2) spółka kapitałowa - spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, prostą spółkę akcyjną i
        spółkę akcyjną.
    Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    W myśl art. 4 pkt 9 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie spółki cywilnej - na
      wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki - na spółce.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Podstawę opodatkowania stanowi - przy umowie spółki - przy pożyczce udzielonej
      spółce przez wspólnika - kwota lub wartość pożyczki.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Stawka podatku wynosi - od umowy spółki - 0,5%.
    Wreszcie, stosownie do postanowień wskazanego przez Państwa art. 9 pkt 10 lit. i) cyt.
    ustawy:
      Zwalnia się od podatku pożyczki udzielane przez wspólnika (akcjonariusza) spółce
      kapitałowej.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że (...) 2025 r. zawarli Państwo
    ze wspólnikami umowy pożyczek pieniężnych, w których pożyczkobiorcą są Państwo a
    pożyczkodawcami osoby fizyczne, będące jednocześnie komplementariuszami i
    akcjonariuszami w Państwa spółce.
    Państwa zdaniem, w stosunku do opisanych we wniosku umów pożyczek udzielonych
    Państwu (Spółce) przez wspólników możliwe będzie zastosowanie zwolnienia od podatku
    od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 10 lit. i) ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 Dyrektywy Rady Nr 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej
    podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE.L.Nr 46 z dnia 21 lutego 2008 r.):
    Przez spółkę kapitałową w znaczeniu niniejszej dyrektywy należy rozumieć:
      a) każdą spółkę, która przyjmuje jedną z form wyszczególnionych w załączniku I;
      b) każdą spółkę, przedsiębiorstwo, stowarzyszenie lub osobę prawną, których udziały
        w kapitale lub majątku mogą być przedmiotem transakcji na giełdzie;

      c) każdą spółkę, przedsiębiorstwo, stowarzyszenie lub osobę prawną prowadzące
        działalność skierowaną na zysk, których członkowie mają prawo zbytu swoich
        udziałów stronom trzecim bez uprzedniego upoważnienia oraz odpowiadają za
        długi spółki, przedsiębiorstwa lub osoby prawnej tylko do wysokości swoich
        udziałów.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie
    C-357/13 Drukarnia Multipress sp. z o.o. stwierdził, że artykuł 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy
    Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od
    gromadzenia kapitału należy interpretować w ten sposób, że spółkę komandytowo-
    akcyjną prawa polskiego uznaje się za spółkę kapitałową w rozumieniu owego przepisu,
    nawet jeżeli jedynie część jej kapitału i członków może spełnić przesłanki przewidziane w
    tym przepisie.
    Uznanie spółki komandytowo-akcyjnej za spółkę kapitałową w rozumieniu dyrektywy
    oznacza, że wkłady (którymi w rozumieniu dyrektywy są także pożyczki - art. 3 pkt i) i j)
    dyrektywy) do tej spółki powinny być opodatkowane zgodnie z zasadami określonymi w
    tej dyrektywie. Przepisy dyrektywy jednoznacznie wskazują co stanowi podstawę
    opodatkowania w przypadku spółki kapitałowej. Choć odmiennie niż wynika z klasyfikacji
    przewidzianych w dyrektywie, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych spółka
    komandytowo-akcyjna została uznana za spółkę osobową, to zasady jej opodatkowania
    stanowią dokładne odzwierciedlenie dyrektywy, z uwzględnieniem swobody w zakresie
    zasad opodatkowania, jaką ta dyrektywa daje państwom członkowskim.
    W myśl art. 3 lit. i) oraz j) dyrektywy:
    Na użytek niniejszej dyrektywy i z zastrzeżeniem art. 4 za „wkłady kapitałowe” uważa
    się:
      i) zaciągnięcie pożyczki przez spółkę kapitałową, jeśli wierzyciel uprawniony jest do
        udziału w zyskach spółki,
      j) zaciągnięcie pożyczki przez spółkę kapitałową u członka, współmałżonka lub
        dziecka członka, a także zaciągnięcie pożyczki u strony trzeciej, jeżeli jest ona
        gwarantowana przez członka, pod warunkiem że takie pożyczki mają taką samą
        funkcję jak zwiększenie kapitału spółki.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 lit. a) i b) cyt. dyrektywy:
    Państwa członkowskie nie nakładają na spółki kapitałowe podatku pośredniego w
    żadnej formie w odniesieniu do:
        a) wkładów kapitałowych;
        b) pożyczek, świadczenia usług w ramach wkładów kapitałowych.
    Jednakże w myśl art. 7 ust. 1 i 2 ww. dyrektywy:
      Niezależnie od art. 5 ust. 1 lit. a) państwo członkowskie, które w dniu 1 stycznia 2006
      r. naliczało podatek od wkładów kapitałowych do spółek kapitałowych, zwany dalej
      „podatkiem kapitałowym”, może go w dalszym ciągu naliczać, pod warunkiem że jest
      on zgodny z art. 8-14.
      Jeżeli w jakimkolwiek momencie po dniu 1 stycznia 2006 r. państwo członkowskie
      przestanie naliczać podatek kapitałowy, nie może go ono ponownie wprowadzić (art.
      7 ust. 2 dyrektywy).
    Przepis ten miałby zastosowanie, jeśli państwo członkowskie całkowicie zaprzestałoby
    pobierania podatku kapitałowego.
    Z regulacją tą wiąże się konieczność przestrzegania przez państwo członkowskie zasady
    stand still.

    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 grudnia 2015 r., sygn. II FSK 2465
    /13: „Klauzula stand-still oznacza możliwość „poruszania się” przez państwo członkowskie,
    przy ustanawianiu obciążeń podatkowych lub ustalaniu ich wysokości, jedynie w ramach
    status quo istniejącego w dacie wskazanej normą prawa wspólnotowego.”
    Wyżej wymieniona zasada stand still odnosi się także do przypadków rezygnacji z
    pobierania podatku od niektórych wkładów kapitałowych, wykluczając ponowne ich
    opodatkowanie.
    Stanowi o tym art. 7 ust. 3 dyrektywy 2008/7/WE, zgodnie z którym:
      Jeżeli w jakimkolwiek momencie po dniu 1 stycznia 2006 r. państwo członkowskie
      przestanie naliczać podatek kapitałowy od wkładów kapitałowych, o których mowa w
      art. 3 lit. g)-j), nie może ono ponownie wprowadzić podatku kapitałowego od takich
      wkładów kapitałowych, niezależnie od art. 10 ust. 2.
    Powyższa zasada dotyczy więc zaciągnięcia pożyczki przez spółkę kapitałową, jeśli
    wierzyciel uprawniony jest do udziału w zyskach spółki (art. 3 lit. i) dyrektywy) czy też
    zaciągnięcie pożyczki przez spółkę kapitałową u członka, współmałżonka lub dziecka
    członka, a także zaciągnięcie pożyczki u strony trzeciej, jeżeli jest ona gwarantowana przez
    członka, pod warunkiem że takie pożyczki mają taką samą funkcję jak zwiększenie kapitału
    spółki (art. 3 lit. j) dyrektywy).
    W świetle przepisów dyrektywy, zaciągnięcie pożyczki przez spółkę kapitałową, jeśli
    wierzyciel uprawniony jest do udziału w zyskach spółki czy też zaciągnięcie pożyczki przez
    spółkę kapitałową u członka podlega opodatkowaniu podatkiem kapitałowym, jeżeli
    ustawa podatkowa w dniu 1 stycznia 2006 r. przewidywała opodatkowanie tej czynności i
    po tej dacie nie zostało zniesione jej opodatkowanie.
    Odnosząc powyższe wymogi co do wymaganego kształtu podatku kapitałowego w
    ustawodawstwie krajowym należy wskazać, że implementująca go na krajowym gruncie
    ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy
    spółki komandytowo-akcyjnej i jej zmiany realizuje wytyczne dyrektywy. W przypadku
    bowiem umowy spółki komandytowo-akcyjnej i jej zmiany zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 lit.
    d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych - przewiduje jako podstawę
    opodatkowania kwotę lub wartość pożyczki.
    Podkreślić należy, że przepisy tej ustawy przewidują opodatkowanie wszystkich spółek
    handlowych podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ale w świetle dyrektywy wymaga
    się zgodności tego podatku z podatkiem kapitałowym jedynie w zakresie reguł
    opodatkowania spółek kapitałowych w rozumieniu dyrektywy. Zatem sytuacja, że uznaje
    się za dany rodzaj spółki, na potrzeby wewnętrznej klasyfikacji państwa członkowskiego,
    określoną jej formę organizacyjną nie narusza dyrektywy tak długo, jak zasady jej
    opodatkowania są zgodne z postanowieniami dyrektywy. Ma to miejsce w przypadku
    ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowy
    spółki komandytowo-akcyjnej i jej zmiany.
    Instytucję spółki komandytowo-akcyjnej regulują przepisy ustawy Kodeks spółek
    handlowych.
    Zgodnie z art. 125 ww. Kodeksu:
      Spółką komandytowo-akcyjną jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie
      przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania
      spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz),
      a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem.
    Polski ustawodawca wprowadzając do ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych
    rozróżnienie na spółki kapitałowe i osobowe (art. 1a pkt 1 i 2 oraz art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2),

    miał na względzie zarówno przepisy Kodeksu spółek handlowych, jak i przepis art. 9
    dyrektywy Rady nr 2008/7/WE z 12 lutego 2008 r., dotyczącej podatków pośrednich od
    gromadzenia kapitału.
    Definiując spółkę komandytowo-akcyjną jako spółkę osobową, uczynił to wyłącznie w
    jednym celu, mianowicie dla wyłączenia takich spółek z zakresu dyrektywy 2008/7/WE.
    Działanie ustawodawcy miało wypełnić cel dyrektywy 2008/7/WE, jakim jest eliminacja
    przeszkód w swobodnym przepływie kapitału (motyw 2 i 3 tej dyrektywy) dla spółek
    kapitałowych objętych jej zakresem. Dyrektywa ta nie chroni spółek innych niż spółki
    kapitałowe (w rozumieniu dyrektywy) i nie wskazuje w żaden sposób jak należy je
    opodatkowywać, pozostawiając w tym względzie swobodę państwom członkowskim.
    Jak wyżej wspomniano, spółka komandytowo-akcyjna nie jest spółką kapitałową w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż została
    wyłączona przez polskiego ustawodawcę spod działania dyrektywy Rady nr 2008/7/WE z
    dnia 12 lutego 2008 r., dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału.
    Do opodatkowania umowy spółki komandytowo-akcyjnej i jej zmiany mają jednak
    zastosowanie przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych odnoszące się do
    umowy spółki kapitałowej w zakresie, w jakim wynika to z orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości z 22 kwietnia 2015 r. w sprawie C-357/13 Drukarnia Multipress Sp. z o.o.
    Wykładnia przepisów krajowych prowadzi więc do zgodności z dyrektywą, co w sposób
    zasadniczy odróżnia przedmiotową sprawę od sprawy będącej przedmiotem
    rozpatrywania przed TSUE, dotyczącej czynności restrukturyzacyjnych. O ile bowiem
    czynności restrukturyzacyjne były opodatkowane podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych w sposób niedający się pogodzić z postanowieniami dyrektywy, wskutek
    czego zasadnym było zastosowanie przepisów dyrektywy wprost (z uwagi na brak
    przepisu krajowego, który by wyłączył czynności restrukturyzacyjne z opodatkowania), o
    tyle w przedstawionej sprawie istnieją przepisy krajowe umożliwiające opodatkowanie
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowy spółki komandytowo-akcyjnej (lub jej
    zmiany) w sposób zgodny z dyrektywą.
    Zgodnie z powołanym powyżej art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) oraz pkt 2 ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych (zarówno w stanie prawnym obowiązującym w dniu 1 stycznia
    2006 r., jak i obecnym) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy spółki
    i ich zmiany, jeżeli powodują podwyższenie podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 1 ust. 3 ww. ustawy w przypadku umowy spółki komandytowo-akcyjnej za
    zmianę umowy spółki uważa się między innymi pożyczkę udzieloną spółce komandytowo-
    akcyjnej przez wspólnika.
    Mając na względzie, że powyższy przepis ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych
    określający opodatkowanie pożyczki obowiązuje nieprzerwanie od dnia akcesji RP do Unii
    Europejskiej, to czynność ta podlegała podatkowi w dacie wskazanej w art. 7 ust. 1
    dyrektywy i jest zgodna z przepisami dyrektywy, nie naruszając wynikającej z dyrektywy
    zasady stand still.
    Wobec powyższego, zmiana umowy spółki komandytowo-akcyjnej polegająca na
    udzieleniu spółce pożyczki przez wspólnika podlega opodatkowaniu, stosownie do art. 1
    ust. 1 pkt 1 lit. k) i pkt 2 w związku z ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych.
    Przedstawiając powyższe, nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem w kwestii
    zastosowania zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych, określonego w art. 9
    pkt 10 lit. i) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, do zmiany umowy spółki
    komandytowo-akcyjnej polegającej na udzieleniu pożyczki tej spółce przez wspólników.

    Na podstawie tego przepisu zwolnione z podatku są pożyczki udzielone przez wspólnika
    (akcjonariusza) spółce akcyjnej i spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Przedmiotowy
    przepis nie może być interpretowany w oderwaniu od pozostałych przepisów ustawy
    podatku od czynności cywilnoprawnych.
    W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych, jako spółka kapitałowa, wymieniona
    została spółka z ograniczona odpowiedzialnością i spółka akcyjna, a więc zwolnienie od
    podatku ma zastosowanie do pożyczek udzielonych tym spółkom przez ich wspólników
    (akcjonariuszy).
    Celem natomiast wprowadzenia zwolnienia była realizacja zasady stand still w odniesieniu
    do wkładów kapitałowych, za które uważa się także udzielenie pożyczki przez wspólnika
    (akcjonariusza) spółce kapitałowej.
    Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie C-212
    /10 Logstor ROR Polska sp. z o.o. dotyczącym wykładni przepisów dyrektywy Rady 69/335
    /EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału
    „Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków
    pośrednich od gromadzenia kapitału, zmienionej dyrektywą Rady 85/303/EWG z dnia 10
    czerwca 1985 r. należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie
    ponownemu wprowadzeniu przez państwo członkowskie podatku kapitałowego od
    pożyczki udzielonej spółce kapitałowej przez wierzyciela uprawnionego do udziału w
    zyskach owej spółki, jeżeli państwo to wcześniej zaniechało pobierania owego podatku”.
    W związku z tym, że pożyczka (pożyczki) udzielone przez wspólnika spółce kapitałowej
    (spółce z o.o. i spółce akcyjnej) nie były opodatkowane podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych na dzień akcesji (1 maja 2004 r.) RP do Unii Europejskiej oraz w dacie (1
    stycznia 2006 r.), do której odnoszą się przepisy dyrektywy 2008/7/WE w zakresie
    dopuszczalności opodatkowania wkładów kapitałowych, nie mogły być objęte podatkiem.
    Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że przepis określający zwolnienie od
    podatku dotyczący udzielania pożyczek przez wspólnika (akcjonariusza czy też
    komplementariusza) spółce kapitałowej zdefiniowanej w przepisach ustawy o podatku od
    czynności cywilnoprawnych, nie może mieć zastosowania do umowy spółki komandytowo-
    akcyjnej i jej zmiany, która to spółka w świetle przepisów ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych jest uregulowana odrębnie i w ramach której ustawodawca krajowy
    nigdy nie odstąpił od opodatkowania pożyczki udzielanej tej spółce przez wspólnika. W
    związku z tym w opisanej sytuacji nie ma zastosowania zwolnienie określone w art. 9 pkt
    10 lit. i) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Aby
    interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art.
    54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.