Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3-443-634/09-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-10-23
Teza: obowiązek zapłaty podatku akcyzowego w momencie sprzedaży i wydania wyrobów alkoholowych z likwidowanego składu podatkowego
Słowa kluczowe: alkohol; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek akcyzowy; skład-skład podatkowy; upadłość-masa upadłościowa
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 24.07.2009 r. (data wpływu 29.07.2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11.09.2009 r. (data wpływu 16.09.2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty podatku akcyzowego w momencie sprzedaży i wydania wyrobów alkoholowych z likwidowanego składu podatkowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.07.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty podatku akcyzowego w momencie sprzedaży i wydania wyrobów alkoholowych z likwidowanego składu podatkowego.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 11.09.2009 r. (data wpływu 16.09.2009 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IPPP3-443-634/09-2/JK z dnia 07.09.2009 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu ogłoszenia upadłości Przedsiębiorstwa, tj. 26 marca 2008 r. na stanie magazynu znajdowały się półprodukty alkoholowe: destylat winny o mocy 69,3% w ilości 6.354 l, zlewki brudne w ilości 1.227 l, nalewy na tarninę i śliwkę w ilości 696 l, preparaty i ekstrakty w ilości 221 l, spirytusy owocowe w ilości 430 l, surówka zbożowa maderyzowana w ilości 440 l, denaturat w ilości 1.131 l, skażalnik w ilości 277 l.

Stanowią one pozostałość po realizowanej w Przedsiębiorstwie, do kwietnia 2007 r., produkcji napojów alkoholowych. Przedsiębiorstwo zakończyło produkcję na skutek cofnięcia pozwolenia na prowadzenie składu podatkowego w związku z zaległościami wobec budżetu Państwa z tytułu podatku akcyzowego. W związku z likwidacją składu podatkowego Urząd Celny naliczył podatek akcyzowy, który następnie w części został zapłacony a w pozostałej części został objęty zgłoszeniem wierzytelności dokonanym przez Urząd w postępowaniu upadłościowym Przedsiębiorstwa. Wnioskodawca dodaje, że powyższe półprodukty wytworzone zostały jeszcze przed zamknięciem składu podatkowego, niektóre z nich nawet przechowywane były przez kilka lat i nie były w tym czasie wykorzystywane do bieżącej produkcji. W postępowaniu upadłościowym Syndyk podejmował próby sprzedaży składników majątkowych objętych niniejszym wnioskiem. Ostatecznie jednak powyższe półprodukty zostały – na wniosek Syndyka - wyłączone z masy upadłości Postanowieniem Sędziego – komisarza z dnia 2 lutego 2009 r.

Wnioskodawca działając jako Reprezentant Upadłego Przedsiębiorstwa zwrócił się do szeregu przedsiębiorców z zapytaniem ofertowym dotyczącym nabycia objętych niniejszym wnioskiem półproduktów. W odpowiedzi uzyskał oferty nabycia przedmiotowych półproduktów tylko i wyłącznie po otrzymaniu dokumentu stwierdzającego, że do ceny nie zostanie doliczony podatek akcyzowy.

Zainteresowany wskazuje, iż z pisma Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 lutego 2009 r. skierowanego do Dyrektora Delegatury Ministra Skarbu Państwa, które zostało mu przesłane, wynikać może, że przy sprzedaży przez Wnioskodawcę powyższych półproduktów nie ciąży na Przedsiębiorstwie, jak i Reprezentancie Upadłego obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym. Należy jednakże udzielić pełnej informacji Organowi Celnemu na temat nabywcy tych półproduktów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w momencie sprzedaży i wydania towaru ciąży obowiązek zapłaty akcyzy, skoro Urząd Celny naliczył podatek akcyzowy od wyrobów alkoholowych zamykając skład podatkowy w Przedsiębiorstwie, a następnie zgłosi ją do Sądu jako wierzytelność dochodzoną w postępowaniu upadłościowym ?

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawową cechą, elementem konstrukcyjnym podatku akcyzowego, odróżniającą ten podatek od innych podatków pośrednich, w tym przede wszystkim od podatku od towarów i usług, jest jednofazowy charakter opodatkowania. Oznacza to, że podatek ten powinien być pobierany na pierwszym szczeblu obrotu, a każda kolejna transakcja, której przedmiotem są wyroby akcyzowe nie powinna podlegać opodatkowaniu (teza Wyroku WSA z 27.06.2006 r., sygn. Akt I SA/Bk 164/2006). Zarówno ustawa o podatku akcyzowym z 2004 r., jak i z 2008 r. stanowią, że przedmiotem opodatkowania akcyzą jest wyprowadzenie ze składu podatkowego wyrobów akcyzowych. Z opisu stanu faktycznego wynika, iż nastąpiło to w momencie zamknięcia składu podatkowego, czyli w tym dniu powstał obowiązek podatkowy.

A skoro w stosunku do wyrobów akcyzowych powstał obowiązek podatkowy na skutek zamknięcia składu podatkowego, a więc jednej z czynności konstytuujących powstanie obowiązku podatkowego, to nie może ten obowiązek w stosunku do tych samych wyrobów powstać po raz drugi.

Zatem sprzedaż wyrobów akcyzowych, co do których została określona kwota akcyzy w należytej wysokości przez Urząd Celny, po zamknięciu składu podatkowego nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 z 2009 r., poz. 11), zwana dalej ustawą, określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy (art. 1).

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe – są to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy. Natomiast w świetle uregulowań art. 92 - do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.

Z kolei w myśl art. 8 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3.

Podstawową cechą odróżniającą podatek akcyzowy od innych podatków pośrednich, w tym przede wszystkimi od podatku VAT, jest jednofazowy charakter opodatkowania. Jednofazowość opodatkowania podatkiem akcyzowym przejawia się w tym, że akcyza powinna być płacona na pierwszym szczeblu obrotu, który dokonywany jest poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w przypadku wyrobów akcyzowych zharmonizowanych lub też w ramach pierwszej transakcji sprzedaży w przypadku wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych. Konsekwentnie, każda następna transakcja, której przedmiotem będą wyroby akcyzowe, nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a podmiot dokonujący danej transakcji nie powinien być traktowany jako podatnik akcyzy.

Stosownie do art. 8 ust. 6 ustawy, jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Wnioskodawca w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wskazał, iż w związku z likwidacją składu podatkowego Urząd Celny naliczył podatek akcyzowy, który następnie w części został zapłacony a w pozostałej części został objęty zgłoszeniem wierzytelności dokonanym przez Urząd w postępowaniu upadłościowym Przedsiębiorstwa.

W związku z określoną w ww. przepisie art. 8 ust. 6 ustawy, zasadą jednokrotnego opodatkowania akcyzą - w stosunku do wskazanych we wniosku wyrobów akcyzowych nie powstanie obowiązek podatkowy ani z tytułu jego sprzedaży, ani z tytułu jego nabycia lub posiadania. W związku z prowadzonym postępowaniem upadłościowym podatek akcyzowy, tak jak pozostałe wierzytelności, będzie podlegał zaspokojeniu z funduszów masy upadłości, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535, z późn. zm.).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.