Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.103.2021.8.TW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-14
Teza: Opodatkowanie dzierżawy znaku towarowego.
Słowa kluczowe: czynsz
przychód
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
znak-znak towarowy
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych-Przychody z tytułu
najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 4
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 -ust. 1a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 19 lipca 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca – (...) (dalej: Wnioskodawca), jest osobą fizyczną posiadającą
    nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych w
    Polsce oraz będącą zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca na podstawie wpisu do ewidencji gospodarczej, prowadzi w Polsce
    pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą „(...)”. Głównym przedmiotem działalności
    Wnioskodawcy jest: Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek (PKD
    77.11.Z).
    Dochody z prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowuje podatkiem liniowym,
    zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca posiada również zarejestrowane znaki towarowe:
    • (...) - zarejestrowany pod numerem Z. (...),
    • (...) - zarejestrowany pod numerem Z. (...),
    • (...) - zarejestrowany pod numerem Z. (...),
    • (...) - zarejestrowany pod numerem Z. (...),
    • (...) - zarejestrowany pod numerem Z. (...),
    • (...) - zarejestrowany pod numerem Z. (...).
    - do których posiada prawo wyłącznego używania, a także prawo do rozporządzania
    przedmiotowymi znakami w pełnym zakresie.
    W związku tym faktem, Wnioskodawca zawarł umowy dzierżawy ww. znaków towarowych
    z następującymi podmiotami:
    • (...) Sp. z o.o. oraz
    • (...) S.A.
    Przedmiotowe umowy zostały zawarte w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności gospodarczej, na podstawie art. 162 § 1 ustawy – Prawo własności
    przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.), który stanowi, że: „Prawo
    ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu (...)”, w zw. z art. 709
    ustawy – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm., dalej: Kodeks
    Cywilny), który to przepis stanowi, że przepisy Kodeksu Cywilnego dotyczące dzierżawy
    stosuje się odpowiednio do dzierżawy praw.
    Zgodnie z art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę dzierżawy wydzierżawiający
    zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas
    oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu
    umówiony czynsz.
    Na podstawie zawartych umów dzierżawy znaków towarowych, Wnioskodawca jako
    wydzierżawiający upoważnił dzierżawców do używania ww. znaków towarowych dla celów
    związanych z działalnością gospodarczą dzierżawców w zakresie:
    • umieszczania znaków towarowych na papierze firmowym i dokumentacji handlowej
    związanej z działalnością prowadzoną przez dzierżawców,

    • posługiwania się znakiem towarowym w działalności marketingowej, reklamowej i
    promocyjnej prowadzonej przez dzierżawców,
    • oznaczania produktów dzierżawców.
    W zamian za powyższe, dzierżawcy są zobowiązani do wypłaty Wnioskodawcy umownego
    czynszu, który jest kalkulowany w uzależnieniu od wysokości zrealizowanego przez
    dzierżawców obrotu za każdy miesiąc. Czynsz ten jest wypłacany miesięcznie na
    podstawie wystawionych przez Wnioskodawcę faktur VAT.
    Zgodnie z postanowieniami zawartych umów Wnioskodawca jako wydzierżawiający, jest
    zobowiązany do ponoszenia nakładów w celu zachowania prawa ochronnego na znaki
    towarowe, w tym ponoszenia kosztów opłat okresowych z tytułu ochrony znaków
    towarowych, a także kosztów postępowań przed sądami i innymi organami powołanymi
    do orzekania w sprawach dotyczących znaków. Dodatkowo, to Wnioskodawca jest
    zobowiązany do utrzymania prawa ochronnego, a w razie zaistnienia zdarzeń mogących
    skutkować utratą prawa do znaku, do podjęcia działań mających na celu utrzymanie
    ochrony.
    Obecnie Wnioskodawca rozważa uporządkowanie stosunków prawnych zawartych w
    ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Takie uporządkowanie
    ma pozwolić Wnioskodawcy skupić się na jego głównym przedmiocie działalności tj. na
    wynajmie i dzierżawie samochodów osobowych.
    W tym miejscu, Wnioskodawca pragnie wskazać, że główny przedmiot prowadzonej przez
    niego jednoosobowej działalności znacznie odbiega swoją charakterystyką od zawartych
    przez Wnioskodawcę umów dzierżawy znaków towarowych. W związku z planowanym
    uporządkowaniem, Wnioskodawca chciałaby przenieść składniki majątkowe w postaci
    znaków towarowych z majątku firmowego do swojego majątku prywatnego (przekazać na
    cele prywatne). Jednocześnie, po przeniesieniu znaków towarowych do majątku
    prywatnego, Wnioskodawca planuje zawrzeć nowe umowy dzierżawy znaków towarowych
    (wypowiadając obecnie funkcjonujące). Celem wydzierżawiania ich na zmienionych
    warunkach, już jako podmiot nieprowadzący działalności gospodarczej w zakresie
    dzierżawy znaków towarowych.

## Pytanie

Czy przychód z czynszu z umów dzierżawy znaku towarowego może zostać opodatkowany
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 1 pkt 2, art. 2 ust. 1a, art. 6
    ust. 1a, art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, uwzględniając fakt, że na skutek planowego przeniesienia
    znaków towarowych do majątku prywatnego Wnioskodawcy i zawarcia nowych umów
    dzierżawy znaków towarowych (poza działalnością gospodarczą Wnioskodawcy), przychód
    z czynszu z umowy dzierżawy znaków towarowych może zostać opodatkowany ryczałtem
    od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 1 pkt 2, art. 2 ust. 1a, art. 6 ust. 1a,
    art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. f ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U.
    2020.1905 z późn. zm.).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby fizyczne osiągające przychody z
    tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym
    charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej
    działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Na podstawie art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów

    ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy
    najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5%
    przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu wynajmu i dzierżawy:
    - samochodów osobowych i furgonetek, bez kierowcy (PKWiU 77.11.10.0),
    - pozostałych pojazdów samochodowych (z wyłączeniem motocykli), bez kierowcy (PKWiU
    77.12.1),
    - środków transportu wodnego bez załogi (PKWiU 77.34.10.0),
    - środków transportu lotniczego bez załogi (PKWiU 77.35.10.0),
    - pojazdów szynowych (bez obsługi) (PKWiU 77.39.11.0),
    - kontenerów (PKWiU 77.39.12.0),
    - motocykli, przyczep kempingowych i samochodów z częścią mieszkalną, bez kierowcy
    (PKWiU 77.39.13.0),
    - własności intelektualnej i podobnych produktów z wyłączeniem prac chronionych
    prawem autorskim (PKWiU 77.40).
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz.U.2020.1426 z późn. zm., dalej – ustawa o PIT) źródłem przychodów jest
    najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w
    tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz
    gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie
    działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z
    działalnością gospodarczą.
    Uwzględniając treść art. 10 ust. 1 pkt 6, słusznym wydaje się, żeby ten przepis
    odczytywany w powiązaniu z art. 16a oraz 14 ust. 2b ustawy o PIT, ponieważ żaden
    przepis prawa nie jest oderwaną jednostką, lecz występuje w pewnym kontekście
    systemowym – jest częścią określonego aktu normatywnego, który z kolei jest częścią
    określonej gałęzi prawa przynależącej do systemu prawa polskiego.
    Zgodnie z art. 16a ustawy o PIT przy określaniu przychodów z tytułu umowy najmu lub
    dzierżawy rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym charakterze, których
    przedmiotem nie są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, przepis art.
    14 ust. 2b stosuje się odpowiednio, z tym, że opłaty ponoszone przez najemcę lub
    dzierżawcę na rzecz osoby trzeciej stanowią przychód wynajmującego lub
    wydzierżawiającego w dniu zapłaty.
    Na podstawie art. 14 ust. 2b ustawy o PIT, w przypadku umowy najmu lub dzierżawy
    rzeczy albo praw majątkowych oraz umów o podobnym charakterze, których
    przedmiotem są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, jeżeli
    wynajmujący lub wydzierżawiający przeniósł na rzecz osoby trzeciej wierzytelności z tytułu
    opłat wynikających z takich umów, a umowy te między stronami nie wygasają, do
    przychodów wynajmującego lub wydzierżawiającego nie zalicza się kwot wypłaconych
    przez osobę trzecią z tytułu przeniesienia wierzytelności. Opłaty ponoszone przez najemcę
    lub dzierżawcę na rzecz osoby trzeciej stanowią przychód wynajmującego lub
    wydzierżawiającego w dniu wymagalności zapłaty.
    Uwzględniając powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku przekazania znaków
    towarowych do majątku prywatnego i zawarcia nowych umów dzierżawy znaków
    towarowych jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności w zakresie objętym

    przedmiotowymi umowami, przychód z dzierżawy znaków towarowych należy
    zakwalifikować jako przychód z najmu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.
    W opinii Wnioskodawcy powyższe wynika z faktu, iż bezpośrednim źródłem przychodu dla
    Wnioskodawcy będą umowy dzierżawy, na podstawie których będzie wydzierżawiał prawa
    majątkowe w postaci znaków towarowych. W przypadku dzierżawy prawa majątkowego
    powstanie przychodu określa treść umowy dzierżawy, nie zaś treść prawa majątkowego.
    Jest to istotna różnica, która decyduje o tym, że źródła przychodu w przypadku dzierżawy
    prawa majątkowego należy upatrywać bezpośrednio w tej dzierżawie, nie zaś w prawie
    majątkowym.
    W konsekwencji, źródło przychodu należy w tym wypadku identyfikować w oderwaniu od
    tego co jest przedmiotem dzierżawy. W sytuacji, gdy prawo majątkowe jest przedmiotem
    dzierżawy, to przychód jest uzyskiwany bezpośrednio na podstawie umowy dzierżawy i
    nie ma bezpośredniego znaczenia, czym jest przedmiot dzierżawy. W przypadku umowy
    dzierżawy prawa majątkowego należy wskazać, że źródła przychodu należy upatrywać
    bezpośrednio w umowie dzierżawy, nie zaś w prawie majątkowym. Tym samym,
    przychodu osiągniętego z umowy dzierżawy nie należy kwalifikować do źródła przychodu,
    o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT.
    W dniu 24 maja 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę 7 sędziów o sygn. II
    FPS 1/21, w której wskazał, że uzyskiwane przez podatników przychody z najmu,
    podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze, zalicza
    się bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
    PIT, chyba że stanowią składnik wprowadzony przez nich do majątku związanego z
    działalnością gospodarczą. Uchwała ta uzasadnia wyżej wskazaną argumentację
    Wnioskodawcy.
    W uchwale Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż skoro czynsz najmu jest pożytkiem
    cywilnym z posiadanego majątku, to błędne byłoby przyjęcie, że bierne uzyskiwanie przez
    podatnika pożytków z majątku stanowi prowadzenie działalności gospodarczej. W związku
    z tym, jeżeli objęte wnioskiem znaki towarowe zostaną przeniesione z majątku firmowego
    do swojego majątku prywatnego Wnioskodawcy pożytki cywilne (tj. przychód z dzierżawy)
    z posiadanych znaków nie będą stanowiły prowadzenia działalności gospodarczej.
    Naczelny Sąd Administracyjny w przedmiotowej uchwale wskazał również, że z samej
    wielkości osiąganego przychodu oraz liczby przedmiotów najmu nie da się wyprowadzić
    wniosku, że nie jest to już przychód z najmu, a z działalności gospodarczej, dlatego też,
    bez względu na ilość znaków towarowych objętych umowami dzierżawy oraz wielkość
    osiąganego z nich przychodu, taki przychód Wnioskodawcy powinien być traktowany jako
    związany z majątkiem prywatnym (poza działalnością gospodarczą).
    W uchwale Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił ponadto uwagę, że skoro obecnie
    obowiązują dwie stawki zryczałtowanego podatku: 8,5% do kwoty 100 000 zł; od nadwyżki
    ponad tę kwotę ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 12,5% przychodów, to
    ustawodawca musi zakładać osiąganie większych przychodów z tytułu najmu. W związku z
    tym bez względu na ilość umów dzierżawy znaków towarowych oraz wielkości osiąganego
    z nich przychodu, taki przychód może zostać opodatkowany ryczałtem.
    W przedmiotowej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny wskazał też, że podatnik, który
    chce składniki majątkowe „wyłączyć” z majątku firmy i przenieść do majątku „prywatnego”
    (czyli niezwiązanego z działalnością gospodarczą), może najem opodatkować ryczałtem.
    Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w której
    podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z
    wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności gospodarczej.
    Wskazana uchwała potwierdza zatem stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku
    przekazania znaków towarowych do majątku prywatnego i zawarcia nowych umów jako

    osoba fizyczna nieprowadząca działalności w zakresie objętym przedmiotowymi
    umowami, przychód z dzierżawy znaków towarowych należy zakwalifikować jako przychód
    z najmu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.
    Ponadto, stanowisko zgodnie z którym przychód z tytułu dzierżawy znaku towarowego
    jest przychodem z najmu, dzierżawy lub podobnej umowy (z art. 10 ust 1 pkt 6), co w
    konsekwencji daje możliwość zastosowania ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych
    znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Tak m.in. w:
    • wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 listopada 2019 r., II FSK 3715/17:
    „Wykładnia językowa i systemowa art. 10 ust. 1 pkt 6 i pkt 7 u.p.d.of. wskazuje, że w
    przypadku gdy przedmiotem umowy dzierżawy (art. 693 k.c.) są prawa majątkowe (art.
    709 k.c.), to pożytki z tego prawa (art. 54 k.c.) będą przychodem ze źródła przychodów
    oznaczonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f, a nie art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Przychodami
    z praw własności przemysłowej określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 18 u.p.d.o.f. będą
    tylko te przychody, które bezpośrednio z tych praw są uzyskiwane a nie pośrednio, a więc
    takie, które są przedmiotem umów wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. o ile prawo
    majątkowe może być przedmiotem umowy tam określonej.”
    • wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 24 września 2015 r., sygn. I SA
    /Łd 657/15:
    „W związku z powyższym wyrazić należy pogląd, że wykładnia językowa i systemowa art.
    10 ust. 1 pkt 6 i pkt 7 u.p.d.o.f. wskazuje, że w przypadku gdy przedmiotem umowy
    dzierżawy (art. 693 k.c.) są prawa majątkowe (art. 709k. c), to pożytki z tego prawa (art. 54
    k.c.) będą przychodem ze źródła przychodów oznaczonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f.,
    a nie art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Wówczas bowiem pożytki prawa są bezpośrednio
    uzyskiwane ze źródła jakim jest umowa dzierżawy, a prawo majątkowe tylko pośrednio
    wskazuje na to źródło.”
    • wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu z 5 marca 2014 r., sygn. I SA
    /Po 819/13:
    „W konsekwencji, kiedy prawo majątkowe jest przedmiotem dzierżawy, jak to opisuje
    podatnik, to przychód jest uzyskiwany bezpośrednio na podstawie umowy dzierżawy i nie
    ma bezpośredniego znaczenia co jest przedmiotem dzierżawy, rzecz czy prawo. Wówczas
    prawo majątkowe tylko pośrednio generuje przychód, bowiem wyłącznie jako przedmiot
    tej dzierżawy. W przypadku dzierżawy prawa majątkowego przychód, jego warunki,
    określa treść umowy dzierżawy, nie zaś treść prawa majątkowego. Jest to istotna różnica,
    która decyduje o tym, że źródła przychodu w przypadku dzierżawy prawa majątkowego
    należy upatrywać bezpośrednio w tej dzierżawie, nie zaś w prawie majątkowym. Ten
    wymóg bezpośredniości między źródłem przychodu a przychodem jest wyraźnie
    widoczny, kiedy przychody z praw autorskich czy praw własności przemysłowej,
    uzyskiwane są w ramach stosunku pracy, działalności gospodarczej czy działalności
    wykonywanej osobiście i wówczas podlegają kwalifikacji jako pochodzące odpowiednio ze
    źródeł przychodu wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 3, 2 u.p.d.o.f., nie zaś z praw
    majątkowych”.
    Stanowisko zgodnie z którym przychód z tytułu dzierżawy znaku towarowego jest
    przychodem z najmu, dzierżawy lub podobnej umowy (z art. 10 ust 1 pkt 6), potwierdza
    również interpretacja indywidualna z 8 czerwca 2020 r., wydana przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, IPPB4/4511-102/16/20-8/S/JM.
    Reasumując powyższe, w opinii Wnioskodawcy, czynsz otrzymywany na podstawie
    zawartych przez Wnioskodawcę w przyszłości umów dzierżawy znaków towarowych może
    zostać opodatkowany zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych.
    Interpretacja indywidualna

    Rozpatrzyłem Pana wniosek – 11 października 2021 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0112-KDWL.4011.103.2021.1.TW, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 12 października 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    12 listopada 2021 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach.
    Wniósł Pan o uchylenie Interpretacji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym
    kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z
    21 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 1635/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 24 czerwca 2025 r. sygn. akt II FSK 1284/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 24 czerwca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
    • ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam,
      że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3, 6 i 7 ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są
    odpowiednio:
    - pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
    - najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze,
    w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz
    gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie
    działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z
    działalnością gospodarczą (pkt 6),
    - kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
    niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c) (pkt 7).
    W myśl art. 5a pkt 6 cytowanej ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie do art. 5b ust. 1 omawianej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
      przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
      prowadzoną działalnością.
    Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy warunki:
    - zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powołanej ustawy,
    - nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz
    - wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
    przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ww. ustawy.
    Przepis art. 14 ust. 2 pkt 11 omawianej ustawy stanowi, że:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych należy stwierdzić, że najem, czy dzierżawa
    stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6
    powołanej ustawy), choć może także istnieć najem lub dzierżawa, które prowadzone są w
    ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych).
    W myśl art. 9a ust. 6 powołanej ustawy:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy wybiorą
      opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach
      określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
      1) prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;

      2) osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
      lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w
      ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej;
      3) będące osobami duchownymi;
      4) osiągające przychody ze sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 2 ust. 1a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy,
      poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są
      zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą
      opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Powyższe przepisy wskazują, że opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych mogą podlegać jedynie przychody uzyskiwane przez podatników z
    pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
    lub innych umów o podobnym charakterze. Przy czym, kwalifikacji uzyskiwanych przez
    podatników przychodów (niezależnie do wybranej formy opodatkowania) należy
    dokonywać na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych mogą podlegać, po spełnieniu innych wymogów ustawowych, jedynie
    te przychody uzyskiwane przez podatnika, które w świetle przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych mogą być zakwalifikowane do źródła przychodów, jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych lub najem, podnajem, poddzierżawa (...), o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy.
    Z kolei, przychody z praw majątkowych, zaliczane do źródła przychodu wymienionego w
    art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, definiuje przepis
    art. 18 ww. ustawy, zgodnie z którym, za przychód z praw majątkowych uważa się w
    szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych
    przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych,
    znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
    W rezultacie stwierdzić należy, że opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych mogą podlegać, po spełnieniu innych wymogów ustawowych, jedynie
    te przychody uzyskiwane przez podatnika, które w świetle przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych mogą być zakwalifikowane do źródła przychodów, jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza lub najem, podnajem, dzierżawa (...), o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy.
    W myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy
      o podatku dochodowym.
    Stosownie do treści art. 12 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty
      100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100.000 zł z tytułu:
      a) przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a,

      b) przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku
      dochodowym,
      c) świadczenia usług związanych z zakwaterowaniem (PKWiU dział 55),
      d) świadczenia usług wynajmu i obsługi nieruchomości własnych lub dzierżawionych
      (PKWiU 68.20.1),
      e) wykonywania usług w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych (PKWiU dział
      72),
      f) wynajmu i dzierżawy:
      - samochodów osobowych i furgonetek, bez kierowcy (PKWiU 77.11.10.0),
      - pozostałych pojazdów samochodowych (z wyłączeniem motocykli), bez kierowcy
      (PKWiU 77.12.1),
      - środków transportu wodnego bez załogi (PKWiU 77.34.10.0),
      - środków transportu lotniczego bez załogi (PKWiU 77.35.10.0),
      - pojazdów szynowych (bez obsługi) (PKWiU 77.39.11.0),
      - kontenerów (PKWiU 77.39.12.0),
      - motocykli, przyczep kempingowych i samochodów z częścią mieszkalną, bez
      kierowcy (PKWiU 77.39.13.0),
      - własności intelektualnej i podobnych produktów z wyłączeniem prac chronionych
      prawem autorskim (PKWiU 77.40),
      g) świadczenia usług pomocy społecznej z zakwaterowaniem (PKWiU dział 87), innych
      niż świadczone w ramach wolnych zawodów;
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 21 czerwca 2022 r.
    sygn. akt I SA/Gl 1635/21, w sytuacji, gdy prawo majątkowe jest przedmiotem dzierżawy,
    to przychód jest uzyskiwany bezpośrednio na podstawie umowy dzierżawy i nie ma
    bezpośredniego znaczenia co jest przedmiotem dzierżawy, rzecz czy prawo. Wówczas
    prawo majątkowe tylko pośrednio generuje przychód, bowiem wyłącznie jako przedmiot
    tej dzierżawy. W przypadku dzierżawy prawa majątkowego przychód, jego warunki,
    określa treść umowy dzierżawy, nie zaś treść prawa majątkowego. Różnica ta decyduje o
    tym, że źródła przychodu w przypadku dzierżawy prawa majątkowego należy upatrywać
    bezpośrednio w tej dzierżawie, nie zaś w prawie majątkowym. Ten wymóg
    bezpośredniości między źródłem przychodu a przychodem jest wyraźnie widoczny, kiedy
    przychody z praw autorskich czy praw własności przemysłowej, uzyskiwane są w ramach
    stosunku pracy, działalności gospodarczej czy działalności wykonywanej osobiście i
    wówczas podlegają kwalifikacji jako pochodzące odpowiednio ze źródeł przychodu
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, pkt 3, pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, nie zaś z praw majątkowych.
    Mając powyższe na uwadze, przychód z czynszu z opisanych we wniosku umów dzierżawy
    znaków towarowych może zostać opodatkowany ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych, zgodnie z wyżej wskazanymi przepisami ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie wydania interpretacji pierwotnej, tj. 11 października 2021 r.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.