Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.455.2018.1.DJD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-28
Teza: uznanie planowanej hodowli ślimaków jadalnych za działalność rolniczą niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza; działy specjalne produkcji rolnej; hodowla; opodatkowanie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 21 sierpnia 2018 r. (data wpływu 22 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uznania planowanej hodowli ślimaków jadalnych za działalność rolniczą niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2018 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest emerytką, która od października 2018 r. planuje rozpocząć hodowlę ślimaka jadalnego z gatunku ….. Hodowlę planuje prowadzić na działce około 1 300 m2, którą będzie użytkowała na zasadzie bezpłatnego użytkowania, bowiem nie posiada gospodarstwa rolnego i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Ślimaki do celów hodowli Wnioskodawczyni zakupi z gospodarstwa rolnego. Cykl produkcyjny rozpocznie w momencie zakupu reproduktorów/mateczników, które złożą jaja. Ślimaki zostaną zahibernowane od października 2018 r. do marca 2019 r. Na przełomie marca i kwietnia 2019 r. nastąpi etap ich rozmnażania, natomiast miesiące maj - wrzesień 2019 r. to odchów i tucz na działacie rolnej. Następnie na przełomie września i października 2019 r. nastąpi zbiór i sprzedaż. Po zbiorze ślimaków część zostanie sprzedana, a część Wnioskodawczyni pozostawi do hodowli na następny sezon – zostaną zahibernowane. Ślimaki sprzeda innym hodowcom lub firmom, które zajmują się skupem i przetwórstwem. Przewidywany przychód ze sprzedaży, który będzie osiągany raz w roku, pod warunkiem powodzenia hodowli, to około 50 000 zł. Dochód uzależniony jest między innymi od pogody, szkodników, wielkości ślimaka. Jeżeli warunki nie będą korzystne, to ślimaki będą tuczone w nowym sezonie, zatem nie przyniesie to dochodów w bieżącym cyklu hodowli.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni będzie płacić podatek dochodowy od hodowli i sprzedaży ślimaków?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna płacić podatku dochodowego ze sprzedaży ślimaków, gdyż jest to działalność zaliczana do działalności rolniczej wyłączonej z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509), przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Definicję działalności rolniczej – dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych –zawiera art. 2 ust. 2 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, działalnością rolniczą jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

*   miesiąc – w przypadku roślin,

*   16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,

*   6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,

*   2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

\- licząc od dnia nabycia.

Przychodami z działalności rolniczej są więc tylko te przychody, które pochodzą z działalności rolniczej w rozumieniu zdefiniowanym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 2 ust. 3 ww. ustawy, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Ponadto, w myśl art. 2 ust. 3a tej ustawy, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „Załącznikiem nr 2”, a obecnie określonych mocą rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 8 grudnia 2017 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 2058).

Informacje zawarte w wyżej wymienionym Załączniku mają znaczenie w zakresie oceny, czy danego rodzaju działalność ma charakter działów specjalnych produkcji rolnej. Jeżeli dany rodzaj uprawy, czy też chów lub hodowla określonego gatunku zwierząt nie jest wymieniona w treści Załącznika, to należy uznać, że ta uprawa, hodowla, czy też chów jest działalnością rolniczą, niebędącą działem specjalnym produkcji rolnej.

Natomiast uprawa określonych roślin oraz hodowla lub chów zwierząt stanowi dział specjalny produkcji rolnej, gdy ich rozmiary przekraczają wielkości określone w ww. Załączniku.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni zamierza założyć hodowlę ślimaka jadalnego z gatunku …., którą planuje prowadzić na działce około 1 300 m2, użytkowaną na zasadzie bezpłatnego użytkowania. Wnioskodawczyni nie posiada gospodarstwa rolnego i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Ślimaki do celów hodowli Wnioskodawczyni zakupi z gospodarstwa rolnego. Cykl produkcyjny rozpocznie w momencie zakupu reproduktorów/mateczników, które złożą jaja. Ślimaki zostaną zahibernowane od października 2018 r. do marca 2019 r. Na przełomie marca i kwietnia 2019 r. nastąpi etap ich rozmnażania, natomiast miesiące maj - wrzesień 2019 r. to odchów i tucz na działacie rolnej. Następnie na przełomie września i października 2019 r. nastąpi zbiór i sprzedaż. Po zbiorze ślimaków część zostanie sprzedana, a część Wnioskodawczyni pozostawi do hodowli na następny sezon – zostaną zahibernowane. Ślimaki sprzeda innym hodowcom lub firmom, które zajmują się skupem i przetwórstwem. Przewidywany przychód ze sprzedaży, który będzie osiągany raz w roku, to około 50 000 zł.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że do działów specjalnych produkcji rolnej nie zalicza się hodowli ślimaków, bowiem w Załączniku, o którym wyżej mowa, w specyfice rodzajowej tego typu hodowla nie została wymieniona. Oznacza to, że hodowla ślimaków jadalnych jest działalnością rolniczą, a dochody z niej uzyskiwane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, działalność w zakresie hodowli ślimaków jadalnych, których zgodnie z wnioskiem odchów i tucz ma trwać od maja do września, jest zaliczana do działalności rolniczej, wyłączonej z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego należało uznać za prawidłowe.

Należy przy tym zastrzec, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Zaznaczyć zatem należy, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie, czy przedstawiony we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), przepisów art. 14k - 14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 130, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.