Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.556.2025.2.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: Obowiązek zapłaty podatku od sprzedaży domu.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 października 2025 r. (wpływ 24
    października 2025 r.) oraz pismem z – brak daty sporządzenia (wpływ 1 grudnia 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    (...) stycznia 2000 r. kupiła Pani z mężem działkę, na której stał budynek (...). Budynek
    Państwo wyremontowali i zamieszkali w nim. W 2009 r. na tej działce zaczęli Państwo
    budować drugi dom. W 2011 r. rozwiedli się Państwo i budowa stanęła. W 2022 r. dokonali
    Państwo podziału majątku wspólnego w ten sposób, że nabyła Pani na wyłączną własność
    całą nieruchomość, czyli dom (...) i dom w budowie. Ustalili Państwo spłatę na rzecz Pani
    byłego męża w kwocie (...) w ratach po (...) rocznie. W 2025 r. sprzedała Pani dom w
    budowie.
    W piśmie z 17 października 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1) Czy posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
      od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
    Odpowiedź: Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    2) Czy prowadziła/prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu
      nieruchomościami?
      W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy sprzedaż domu w budowie
      nastąpiła w ramach wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź: Nie prowadziła Pani żadnej działalności gospodarczej.
    3) Czy nabycie działki, na której stał budynek (...) odbyło się w ramach wspólności
      ustawowej małżeńskiej?
    Odpowiedź: Tak, nabycie działki, na której stał budynek (...) odbyło się w ramach
    wspólności ustawowej małżeńskiej.
    4) Czy dom w budowie, który Pani sprzedała w 2025 r. położony jest w Polsce?
    Odpowiedź: Dom w budowie, który Pani sprzedała w 2025 r. położony jest w Polsce.
    5) Czy działka, na której stał budynek (...) oraz dom w budowie została podzielona? Jeżeli
      tak, to kiedy (dd-mm-rrrr)?
    Odpowiedź: Działka została podzielona (...) marca 2025 r.
    6) W jaki sposób wykorzystywana była część działki, na której budowała Pani z byłym
      mężem dom od momentu nabycia do chwili sprzedaży?
      W szczególności proszę wskazać:
      a) czy korzystała Pani z ww. działki dla celów prowadzenia działalności gospodarczej?
        Jeśli tak, w jakim okresie i w jaki sposób Pani z niej korzystała?
      b) czy korzystała Pani z ww. działki dla swoich celów osobistych (w jaki sposób?)?
      c) czy oddawała ją Pani w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych
        umów? Jeśli tak, to proszę wskazać:
        · w jakim okresie udostępniała Pani działkę osobom trzecim?
        · czy udostępniała Pani działkę odpłatnie czy bezpłatnie?
    Odpowiedź:
    a) Nie korzystała Pani z działki dla celów prowadzenia działalności gospodarczej.
    b) Nie korzystała Pani dla celów osobistych.
    c) Nie oddawała Pani w najem oraz w dzierżawę.

    7) Czy dom w budowie, który w 2025 r. Pani sprzedała był budowany:
      a) z przeznaczeniem na sprzedaż, tj. w celach inwestycyjnych (zarobkowych),
      czy też
      b) w celu realizacji Pani i Pani byłego męża własnych celów mieszkaniowych?
    Odpowiedź: Dom był budowany dla własnych celów mieszkaniowych Pani i Pani byłego
    męża.
    8) Jakie okoliczności wpłynęły na decyzję o sprzedaży domu w budowie?
    Odpowiedź: Dom w budowie sprzedała Pani, ponieważ niszczał, a Pani nie byłaby w stanie
    finansowo wykończyć tego domu, ponieważ spłacała Pani byłego męża (...) rocznie przez
    10 lat i to już było obciążeniem finansowym dla Pani.
    Natomiast w piśmie, które wpłynęło 1 grudnia 2025 r. doprecyzowała Pani opis sprawy
    wskazując, że w odpowiedzi na pytanie nr 5 wkradła się omyłka pisarska – działka została
    podzielona (...) marca 2025 r.

## Pytanie

Z uwagi na to, że nie upłynęło 5 lat od czasu kiedy stała się Pani jedynym właścicielem
    całej nieruchomości z tytułu podziału majątku, czy ma Pani obowiązek zapłacić podatek
    19% od sprzedaży tego domu?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu z 17 października
    2025 r.)
    Nie powinna Pani płacić podatku 19% od sprzedaży nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,

    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi
    ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób jej nabycia.
    Na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie odpłatne zbycie przez Panią domu w budowie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne jest
    ustalenie, czy zbycie to nastąpiło po upływie okresu, o którym mowa w przepisie art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    W szczególności art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości
    następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności
    prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym,
    poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Z opisu sprawy wynika, że posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie prowadziła Pani żadnej działalności gospodarczej.
    (...) stycznia 2000 r. kupiła Pani z mężem działkę, na której stał budynek (...). Nabycie ww.
    działki odbyło się w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej. Budynek Państwo
    wyremontowali i zamieszkali w nim. W 2009 r. na tej działce zaczęli Państwo budować
    drugi dom. W 2011 r. rozwiedli się Państwo i budowa stanęła. Dom był budowany dla
    własnych celów mieszkaniowych Pani i Pani byłego męża. W 2022 r. dokonali Państwo
    podziału majątku wspólnego w ten sposób, że nabyła Pani na wyłączną własność całą
    nieruchomość, czyli dom (...) i dom w budowie. Ustalili Państwo spłatę na rzecz Pani
    byłego męża w kwocie (...) w ratach po (...) rocznie. Działka, na której stał budynek (...) oraz
    dom w budowie została podzielona (...) marca 2025 r. W 2025 r. sprzedała Pani dom w
    budowie, położony w Polsce. Z części działki, na której budowała Pani z byłym mężem
    dom od momentu nabycia do chwili sprzedaży nie korzystała Pani: dla celów prowadzenia
    działalności gospodarczej, dla celów osobistych i nie oddawała Pani w najem oraz w
    dzierżawę. Dom w budowie sprzedała Pani, ponieważ niszczał, a Pani nie byłaby w stanie
    finansowo wykończyć tego domu, ponieważ spłacała Pani byłego męża (...) rocznie przez
    10 lat i to już było obciążeniem finansowym dla Pani.

    W przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę kwestię nabycia nieruchomości do
    wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), w
    której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Przy czym, stosownie do art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
      może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).
    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa
      małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć – jak wynika z
    dyspozycji przepisu art. 211 Kodeksu cywilnego – podział ten nie jest obowiązkowy.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

    Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 46 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między
    małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela.
    W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych
    do majątku wspólnego małżonków nieruchomości, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8,
    okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie reguluje
    kwestii własności nieruchomości. Dlatego też należy odnieść się do przepisów prawa
    cywilnego.
    Stosownie do art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Na podstawie art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
      rzeczowych.
    Według art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Z art. art. 47 § 3 Kodeksu cywilnego:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
      składowych.
    W myśl art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie
    z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga
    się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z
    gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności, co
    oznacza, że właścicielem zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie, jest
    zawsze właściciel nieruchomości gruntowej, na której budynek ten został wybudowany.
    Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt
    ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek
    nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia
    bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno

    zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego. Dlatego za
    datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu
    niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek.
    Jak wskazano na wstępie przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części
    lub udziału w nieruchomości, jeżeli nie jest dokonywane w wykonywaniu działalności
    gospodarczej i następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu w
    rozumieniu ustawy.
    W związku z powyższym, powstanie przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży
    nieruchomości uzależnione jest od daty jej nabycia, które należy utożsamiać z chwilą
    przeniesienia własności w rozumieniu cywilnoprawnym.
    W przypadku zbycia nieruchomości (gruntu stanowiącego własność podatnika), na której
    wybudowano budynek – termin pięcioletni nie może być liczony odrębnie dla nabycia
    własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku, stanowiącego jego
    część składową. Bieg tego terminu liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym
    nabyto grunt na własność. Data wybudowania budynku nie ma znaczenia.
    Zatem w sytuacji, gdy najpierw dochodzi do nabycia gruntu, a dopiero później
    wybudowany zostanie budynek, istotnym z podatkowego punktu widzenia jest moment
    nabycia gruntu.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis stanu faktycznego stwierdzić należy,
    że dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie
    ma data nabycia gruntu, bowiem od końca roku kalendarzowego, w którym ono nastąpiło,
    należy liczyć pięcioletni okres, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Skoro do nabycia przez Panią i Pani byłego męża
    nieruchomości (działki, na której stał budynek (...)) doszło (...) stycznia 2000 r., to z tą datą
    należy wiązać skutki podatkowe wynikające ze sprzedaży części nieruchomości, tj. działki
    powstałej z podziału działki zakupionej w 2000 r. wraz z domem w budowie.
    Na powyższe nie będzie miał wpływu podział nieruchomości. Dla opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych nieistotny jest sam fakt podziału
    nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu np.
    zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli zatem
    właściciel dokonuje podziału (wydzielenia) nieruchomości, nie mamy do czynienia z
    żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem
    (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości nie stanowi przy tym daty nowego
    nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie bowiem, żadnych
    nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału
    (wydzielenia) działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek
    wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości
    nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie
    ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt podziału nieruchomości
    pozostaje bez znaczenia, gdyż jak zostało już wskazane na wstępie przepisy ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe odpłatnego
    zbycia nieruchomości od daty jej nabycia, a nie od daty podziału.
    Tym samym sprzedaż w 2025 r. domu w budowie nastąpiła po upływie pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, na której
    znajduje się dom w budowie do majątku wspólnego Pani i Pani męża. Zatem, sprzedaż ta
    nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

    Zatem, pomimo, że nie upłynęło 5 lat od czasu kiedy stała się Pani jedynym właścicielem
    całej nieruchomości z tytułu podziału majątku, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku
    dochodowego w wysokości 19% od dochodu uzyskanego ze sprzedaży domu w budowie,
    ponieważ w Pani przypadku, 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od daty nabycia nieruchomości do
    majątku wspólnego Pani i Pani męża, zgodnie z art. 10 ust. 6 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.