Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-830/09-2/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-02-24
Teza: obowiązek podatkowy z tytułu dochodów uzyskanych w drodze działu spadku
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości; spadek; spadek-dział spadku; ulga-ulga meldunkowa; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 04.12.2009 r. (data wpływu 14.12.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego z tytułu dochodów uzyskanych w drodze działu spadku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.12.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego z tytułu dochodów uzyskanych w drodze działu spadku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni nabyła wraz z siostrą, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, w drodze spadku po zmarłej 12.07.2007 r. matce, w równych udziałach, po 1/2 każda. Chcąc uregulować prawo własności w stosunku do elementów majątkowych objętych spadkiem, Wnioskodawczyni wniosła wniosek do sądu o dział spadku po zmarłych rodzicach. W dniu 12.03.2008 r. zostało złożone do Urzędu Skarbowego zgłoszenie nabycia spadku z oszacowaną wartością rynkową. Wnioskodawczyni została zwolniona z podatku od spadków i darowizn. Dział spadku został przeprowadzony w dniu 10.02.2009 r. przez Sąd Rejonowy, na podstawie ugody sądowej w ten sposób, że siostra Wnioskodawczyni stała się wyłącznym właścicielem spółdzielczego prawa do lokalu, w zamian za spłatę na rzecz Wnioskodawczyni. Spłata miała być dokonana w 4 ratach, przy czym ostatnia rata miała nastąpić w terminie 9 miesięcy od daty zawarcia ugody. Wnioskodawczyni wskazała, iż była zameldowana w przedmiotowym lokalu od 11.10.1976 r. do kwietnia 2007 r. Pieniądze uzyskane ze spłaty przez siostrę części spadku przeznaczyła na własne cele mieszkaniowe. Wnioskodawczyni wyjaśnia, że opisane spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu było istotnym składnikiem masy spadkowej i wartość udziału posiadanego przez Nią przed działem spadku - jest równa wartości spłaty, którą na mocy ugody sądowej otrzyma.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dochody uzyskane przez Wnioskodawczynię z tytułu otrzymanych spłat w związku z działem spadku podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w celu uregulowania prawa własności obie spadkobierczynie dokonały działu spadku ze spłatą. Dział spadku, obejmujący spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego dokonano w ten sposób, że jednemu ze spadkobierców zostaje przyznane prawo do lokalu z obowiązkiem spłaty drugiego ze spadkobierców. W opinii Wnioskodawczyni, dział spadku nie może być traktowany jako odpłatne zbycie udziałów w nieruchomości, tylko jest dopełnieniem procedury przyjęcia spadku. Na podstawie art. 1036, art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego w przypadku, gdy rzeczy nie da się podzielić uregulowania prawa własności można dokonać poprzez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty drugiego. Z podatku od spadku i darowizny Wnioskodawczyni została zwolniona. Obie spadkobierczynie dokonały działu spadku ze spłatą po cenie ekwiwalentnej do rynkowej wartości udziału w prawie do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, zgodnie z wartością podaną do Urzędu Skarbowego, przy występowaniu o zwolnienie z podatku od spadku. Wnioskodawczyni wskazuje, iż na mocy samego działu spadku, nie uzyskała żadnego przyrostu majątkowego względem odziedziczonej części masy spadkowej.

Jak wspomniano na wstępie, dział spadku dokonany został przed Sądem Rejonowym i polegał na tym, że jedna z sióstr stała się wyłącznym właścicielem nieruchomości, spłacając jednocześnie drugą do wartości jej udziałów. Zdaniem Wnioskodawczyni, w ustawie o podatku od osób fizycznych obowiązującej w roku nabycia spadku, czyli w 2007 roku, w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d powołanej ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w całości, jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny.

Według Wnioskodawczyni, z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Jeżeli spadek dziedziczy kilku spadkobierców, każdy z nich, z chwilą otwarcia spadku, nabywa ułamkowo udział spadkowy (oraz odpowiednie udziały w przedmiotach należących do spadku), a nie poszczególne przedmioty wchodzące do spadku. Dochodzi wówczas do powstania wspólności majątku spadkowego. Wspólność ta nie jest tożsama ze wspólnością w częściach ułamkowych w rozumieniu art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, gdyż jej przedmiotem jest spadek, a nie rzecz. Wspólnością objęte są wszystkie prawa majątkowe, podlegające dziedziczeniu i istniejące w chwili otwarcia spadku, a więc także prawa z istoty swej podzielne. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej, przypadających poszczególnym spadkobiercom. Dział spadku jest więc czynnością wtórną do nabycia spadku, nie można nabyć własności rzeczy tylko i wyłącznie w drodze działu spadku, bez nabycia spadku. W świetle powyższego Wnioskodawczyni twierdzi, iż pod pojęciem „nabycie w drodze spadku” mieści się zarówno nabycie na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku jak i nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w drodze działu spadku. Dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku.

Na potwierdzenie swojego stanowisko Wnioskodawczyni powołuje się na pismo Ministerstwa Finansów z dnia 20 października 2003 r., PB2/MW-033-0417-1718/03. Zdaniem Wnioskodawczyni, na podstawie ugody sądowej zawartej w dniu 10.02.2009 roku dokonano działu spadku, w wyniku którego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu zostało przyznana siostrze Podatniczki na wyłączną własność, z obowiązkiem spłaty Jej części w tym prawie. Uzyskanie przez Wnioskodawczynię spłat w wyniku działu spadku, w części nie przekraczającej wartości udziału spadkowego, stanowi nabycie w drodze spadku w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku przyjęcia spadku Wnioskodawczyni podlegała obowiązkowi z zakresu podatku od spadku i darowizn. W wyniku działu spadku Wnioskodawczyni nie otrzymała żadnego dodatkowego przysporzenia majątkowego, a jedynie w formie spłat, ekwiwalent jej udziału w spadku, który wcześniej podlegał podatkowi od spadku i darowizn. Uznanie więc, że otrzymanie ekwiwalentnych spłat za swoje udziały w spadku podlega teraz podatkowi dochodowemu od osób fizycznych byłoby w opinii Wnioskodawczyni akceptacją faktu podwójnego opodatkowania tego samego przysporzenia, raz w formie podatku od spadku i darowizn i drugi raz przy otrzymaniu ekwiwalentnych spłat dotychczasowego udziału w spadku.

Zdaniem Wnioskodawczyni, byłoby to niedopuszczalne. W zaistniałym stanie faktycznym nie ma w ogóle mowy o odpłatnym zbyciu nieruchomości, ponieważ nie dokonano jej w drodze sprzedaży. Wnioskodawczyni zaznacza, iż zbycie części udziału spadku w nieruchomości wymaga dla swej ważności formy aktu notarialnego, a w zaistniałym stanie taka forma nie miała miejsca. Biorąc pod uwagę powyższe, według Wnioskodawczyni nastąpiła czynność, na podstawie art. 680-689 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), a nie sprzedaż o której mowa w art. 535-555 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W zaistniałym stanie faktycznym Wnioskodawczyni uważa, że nie jest objęta podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu działu spadku i otrzymanych przez nią spłat z tego tytułu.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej "podatkiem", podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W postanowieniu o stwierdzeniu praw do nabycia sąd nie określa bowiem składników masy spadkowej i nie dokonuje podziału tych składników pomiędzy poszczególnych spadkobierców. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, iż dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Dział spadku jest więc czynnością wtórną do nabycia spadku, nie można nabyć własności rzeczy tylko i wyłącznie w drodze działu spadku, bez nabycia spadku.

Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

W myśl art. 211 i 212 oraz art. 1036 Kodeksu cywilnego zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

W kontekście wyżej zacytowanych przepisów nabycie w drodze spadku własności rzeczy, praw majątkowych lub środków pieniężnych podlega tylko przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, zatem w tym przypadku nie mają zastosowania zasady przewidziane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z analizy zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni nabyła wraz z siostrą, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, w drodze spadku po zmarłej 12.07.2007 r. matce, w równych udziałach, po 1/2 każda. Chcąc uregulować prawo własności w stosunku do elementów majątkowych objętych spadkiem, został przeprowadzony dział spadku w dniu 10.02.2009 r. przez Sąd Rejonowy, na podstawie ugody sądowej w ten sposób, że siostra Wnioskodawczyni stała się wyłącznym właścicielem spółdzielczego prawa do lokalu, w zamian za spłatę na rzecz Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni wskazała, iż była zameldowana w przedmiotowym lokalu od 11.10.1976 r. do kwietnia 2007 r. Pieniądze uzyskane ze spłaty przez siostrę części spadku przeznaczyła na własne cele mieszkaniowe. Wnioskodawczyni wyjaśnia, że opisane spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu było istotnym składnikiem masy spadkowej i wartość udziału posiadanego przez Nią przed działem spadku - jest równa wartości spłaty, którą na mocy ugody sądowej otrzyma.

Zatem odpłatne zbycie - które będzie miało miejsce w wyniku działu spadku polegające na spłacie na rzecz Pani - w świetle przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 stanowi źródło przychodu. Faktu tego nie zmienia okoliczność, iż nabycie przedmiotowego lokalu mieszkalnego może korzystać ze zwolnienia w podatku od spadków i darowizn.

Udział w przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawczyni nabyła w drodze spadku w dniu 12.07.2007 r., w związku z powyższym do przychodu z odpłatnego zbycia tego udziału będą miały zastosowanie przepisy obowiązujące od 01.01.2007 r. do 31.12.2008 r.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Na mocy art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy zmienionej w art. 1, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

W związku z tym powołany przez Wnioskodawczynię przepis art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006 r., nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

W myśl art. 30e ust. 1 i ust. 4 w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2007 r. do 31.12.2008 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podatek jest płatny w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonych zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadku i darowizn w takiej części w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowaniem podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Treść art. 22 ust. 6e ww. ustawy stanowi, iż wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia :

1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2.  lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4.  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

\- jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.

Wskazać należy, iż przepis art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, nie określa daty, od której należy liczyć okres zameldowania. Nie uzależnia zameldowania, a tym samym prawa do zwolnienia, od posiadania tytułu własności do nieruchomości lub lokalu lecz stanowi, że istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Bez znaczenia są natomiast stosunki własnościowe istniejące w okresie tych 12 miesięcy.

Stosownie do treści art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r. – zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Nadmienić należy, że w dniu 9 kwietnia 2008 roku weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 2 kwietnia 2008 r. w sprawie przedłużenia terminu do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych (Dz. U. Nr 59, poz. 361). Na podstawie tego rozporządzenia podatnicy, którzy uzyskali w 2008 r. przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych mają prawo do składania w terminie do dnia 30 kwietnia 2009 r. oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia z podatku dochodowego.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, podatnicy do których mają zastosowanie przepisy dotyczące tzw. ulgi meldunkowej, oświadczenie o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., składają w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy. W przedmiotowej sprawie, 14 – dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., nie ma zastosowania.

Wobec powyższego, zwolnienie o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy uzależnione jest od spełnienia łącznie dwóch warunków:

*   okresu zameldowania na pobyt stały nie krótszego niż dwunastomiesięczny, przed datą zbycia,

*   złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości.

Jeżeli zatem zostaną spełnione powyższe warunki podatnikowi przysługuje prawo do zwolnienia należnego mu przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w trybie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga meldunkowa).

Z analizy wniosku nie wynika, czy Wnioskodawczyni była zameldowana w przedmiotowym lokalu mieszkalnym na pobyt stały, wskazuje jedynie, że była zameldowana od 11.10.1976 r. do kwietnia 2007 r.

Reasumując, należy stwierdzić, iż uzyskana przez Wnioskodawczynię spłata w związku z działem spadku stanowi odpłatne zbycie udziału w nieruchomości, wchodzącej w skład spadku i podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2008 r. Jednakże przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży przedmiotowego udziału w lokalu mieszkalnym, będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem łącznego spełnienia przesłanek wymienionych w tym przepisie.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawczynię we wniosku pisma Ministerstwa Finansów, stwierdzić należy, że zapadło ono w indywidualnej sprawie osoby, która się o nie ubiegała i nie jest wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację, ponadto nie jest sprzeczne z niniejszą interpretacją i potwierdza stanowisko w niej zawarte.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różni się od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.