Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.218.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-18
Teza: Wnioskodawca nie mieszka w lokalu mieszkalnym nabytym w
drodze spadku. Kupno innego mieszkania i związana z tym
zmiana miejsca zamieszkania powoduje utratę prawa do ulgi.
Słowa kluczowe: spadek
ulga
ulga-ulga mieszkaniowa
ulga-utrata prawa do ulgi
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 4 Wysokość
podatku-Ulga mieszkaniowa
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
4-art. 16-ust. 2-pkt 5-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie zachowania prawa do ulgi
    mieszkaniowej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – 9 lipca 2025 r.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (doprecyzowany w uzupełnieniu)
    W 2022 r. nabył Pan w drodze spadku po dziadku lokal mieszkalny o powierzchni 33 m².
    Złożył deklarację SD-3 (zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych) i
    skorzystał z ulgi mieszkaniowej na podstawie art. 16 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn. Do dziś pozostaje Pan właścicielem odziedziczonego mieszkania – nie zostało
    ono sprzedane ani darowane. Zamierza Pan zachować jego własność przez wymagany
    okres pięciu lat. W 2025 r., w związku z narodzinami dziecka oraz niewystarczającymi
    warunkami mieszkaniowymi, wraz z żoną kupił Pan nowe mieszkanie o powierzchni ok. 62
    m², w którym obecnie Państwo mieszkają. Odziedziczone mieszkanie nie jest
    wynajmowane. Zmiana miejsca zamieszkania była konieczna z przyczyn życiowych i
    podyktowana potrzebami rodziny.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym zachowuje Pan prawo do ulgi mieszkaniowej, o
    której mowa w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn, mimo że nie mieszka już
    w odziedziczonym lokalu, ale nadal pozostaje jego właścicielem i nie dokonał jego zbycia?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym nie następuje utrata prawa do ulgi
    mieszkaniowej przewidzianej w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Nadal
    jest Pan właścicielem odziedziczonego lokalu, nie dokonał Pan jego zbycia, darowizny ani
    nie przeznaczył go na działalność gospodarczą. Zamierza Pan zachować go przez
    wymagany ustawowo pięcioletni okres. Zmiana miejsca zamieszkania na większy lokal
    była konieczna z uwagi na narodziny dziecka i potrzebę zapewnienia odpowiednich
    warunków mieszkaniowych rodzinie. W Pana ocenie, fakt zamieszkiwania w innym lokalu
    nie narusza przepisów dotyczących ulgi mieszkaniowej, o ile spełnione są inne warunki
    przewidziane w ustawie – co ma miejsce w Pana sytuacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu,
      zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.
    Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą
      przyjęcia spadku.
    W myśl art. 6 ust. 4 cyt. ustawy:

      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł − jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
    Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    Zgodnie z treścią art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy:
      Do grupy I zalicza się − małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową,
      rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    Jak wynika z przywołanych przepisów darowizna podlega co do zasady opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn. Wysokość podatku od spadków i darowizn ustala się w
    zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
    Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      W przypadku nabycia własności (współwłasności) budynku mieszkalnego lub lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego
      prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, spółdzielczego prawa do
      domu jednorodzinnego albo udziału w takim prawie – w drodze dziedziczenia,
      zapisu zwykłego, zapisu windykacyjnego, dalszego zapisu, polecenia
      testamentowego, darowizny lub polecenia darczyńcy przez osoby zaliczane do I
      grupy podatkowej – nie wlicza się do podstawy opodatkowania ich czystej wartości
                                2do łącznej wysokości nieprzekraczającej 110 m powierzchni użytkowej budynku lub
      lokalu. W przypadku nabycia części (udziału) budynku mieszkalnego lub lokalu albo
      udziału w spółdzielczym prawie do budynku mieszkalnego lub lokalu ulga
      przysługuje stosownie do wielkości udziału.
    Stosownie do art. 16 ust. 2 ww. ustawy:
      Ulga, o której mowa w ust. 1, przysługuje osobom, które łącznie spełniają
      następujące warunki:
      1) spełniają wymogi określone w art. 4 ust. 4;
      2) nie są właścicielami innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego
        stanowiącego odrębną nieruchomość bądź będąc nimi przeniosą własność
        budynku lub lokalu na rzecz zstępnych, Skarbu Państwa lub gminy w terminie 6
        miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy
        darowizny w formie aktu notarialnego;
      3) nie przysługuje im spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego,
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub wynikające z
        przydziału spółdzielni mieszkaniowej: prawo do domu jednorodzinnego lub
        prawo do lokalu w małym domu mieszkalnym, a w razie dysponowania tymi
        prawami przekażą je zstępnym lub przekażą do dyspozycji spółdzielni, w terminie

        6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy
        darowizny w formie aktu notarialnego;
      4) nie są najemcami lokalu lub budynku lub będąc nimi rozwiążą umowę najmu w
        terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia
        umowy darowizny w formie aktu notarialnego;
      5) będą zamieszkiwać będąc zameldowanymi na pobyt stały w nabytym lokalu lub
        budynku i nie dokonają jego zbycia przez okres 5 lat:
      a) od dnia złożenia zeznania podatkowego lub zawarcia umowy darowizny w formie
        aktu notarialnego – jeżeli w chwili złożenia zeznania lub zawarcia umowy
        darowizny nabywca mieszka i jest zameldowany na pobyt stały w nabytym lokalu
        lub budynku,
      b) od dnia zamieszkania potwierdzonego zameldowaniem na pobyt stały w nabytym
        lokalu lub budynku – jeżeli nabywca zamieszka i dokona zameldowania na pobyt
        stały w ciągu roku od dnia złożenia zeznania podatkowego lub zawarcia umowy
        darowizny w formie aktu notarialnego.
    Zgodnie z art. 16 ust. 7 pkt 2 cyt. ustawy:
      Nie stanowi podstawy do wygaśnięcia decyzji lub ustalenia zobowiązania
      podatkowego zbycie budynku lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
      nieruchomość (udziału w budynku lub lokalu), albo spółdzielczego własnościowego
      prawa do lokalu mieszkalnego (udziału w takim prawie), jeżeli było ono uzasadnione
      koniecznością zmiany warunków lub miejsca zamieszkania, a przeznaczenie środków
      uzyskanych ze sprzedaży na nabycie innego budynku lub lokalu mieszkalnego
      (udziału w budynku lub lokalu) albo spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
      mieszkalnego (udziału w takim prawie), albo budowę innego budynku lub lokalu
      nastąpiło w całości w okresie dwóch lat od dnia zbycia i łączny okres zamieszkiwania
      w zbytym i nabytym budynku lub lokalu, potwierdzonego zameldowaniem na pobyt
      stały, wynosi 5 lat.
    Mając na uwadze ww. przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn stwierdzić
    należy, że zasadniczym celem ustawodawcy jest zwolnienie bliskich spadkodawcy od
    obciążeń podatkowych z tytułu nabycia nieruchomości mieszkaniowej, gdy nie dysponują
    innym mieszkaniem czy domem i będą mieszkać, będąc zameldowanymi na pobyt stały w
    uzyskanej nieruchomości przez 5 lat oraz utrzymają tytuł prawny do nabytego, np. tytułem
    dziedziczenia mieszkania – a więc nie dokonają jego zbycia – przez okres 5 lat.
    Należy podkreślić, że do skorzystania z omawianej ulgi niezbędnym jest łączne spełnienie
    wszystkich warunków zawartych w art. 16 ust. 2 ww. ustawy. Niespełnienie chociażby
    jednego z nich uniemożliwi skorzystanie z omawianego zwolnienia bądź spowoduje utratę
    prawa do przyznanej uprzednio ulgi i konieczność zapłaty podatku.
    Pojęcie „miejsce zamieszkania” nie jest zdefiniowanie w przepisach ustawy o podatku od
    spadków i darowizn. Wobec powyższego poprzez „miejsce zamieszkania”, posiłkując się
    treścią art. 25-28 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071) należy rozumieć miejsce, w którym faktycznie się przebywa z zamiarem stałego
    pobytu. Przy czym miejsca zamieszkania nie należy w każdym przypadku utożsamiać z
    miejscem zameldowania na pobyt stały. Miejscem zamieszkania danej osoby jest ta
    miejscowość, w której osoba scentralizowała swoja aktywność życiową.
    W prawie polskim obowiązuje zasada wyrażona w art. 28 Kodeksu cywilnego, zgodnie z
    którą można mieć tylko jedno miejsce zamieszkania.
    Zatem z punktu widzenia przepisów art. 16 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn to zamieszkiwanie a nie zameldowanie decyduje o zachowaniu prawa do ulgi, o
    której mowa w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

    Niedopełnienie warunku zamieszkiwania w nabytym lokalu nie musi jednak bezwzględnie
    oznaczać, że spadkobierca lub obdarowany straci prawo do zastosowanej ulgi. Zgodnie
    bowiem z wolą ustawodawcy wyrażoną w art. 16 ust. 7 pkt 2 powołanej ustawy, nie
    stanowi podstawy do wygaśnięcia decyzji zbycie budynku lub lokalu, jeżeli było ono
    uzasadnione koniecznością zmiany warunków mieszkaniowych, a nabycie innego budynku
    albo nabycie innego lokalu nastąpiło w okresie dwóch lat od dnia zbycia i łączny okres
    zamieszkiwania w zbytym i nabytym budynku lub lokalu, potwierdzonego zameldowaniem
    na pobyt stały, wynosi 5 lat.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wnika, że w 2022 r. nabył Pan w drodze
    spadku po dziadku lokal mieszkalny o powierzchni 33 m². Złożył Pan deklarację SD-3 i
    skorzystał z ulgi mieszkaniowej na podstawie art. 16 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn. Do dziś pozostaje Pan właścicielem odziedziczonego mieszkania – nie zostało
    ono sprzedane ani darowane. Zamierza Pan zachować jego własność przez wymagany
    okres pięciu lat. W 2025 r., w związku z narodzinami dziecka oraz niewystarczającymi
    warunkami mieszkaniowymi, wraz z żoną kupił Pan nowe mieszkanie o powierzchni ok. 62
    m², w którym obecnie Państwo mieszkają. Odziedziczone mieszkanie nie jest
    wynajmowane. Zmiana miejsca zamieszkania była konieczna z przyczyn życiowych i
    podyktowana potrzebami rodziny.
    Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym nie następuje utrata prawa do ulgi
    mieszkaniowej przewidzianej w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.
    Jak wynika z wniosku w 2022 r. nabył Pan w drodze spadku po dziadku lokal mieszkalny. W
    2025 r., w związku z narodzinami dziecka oraz niewystarczającymi warunkami
    mieszkaniowymi, wraz z żoną kupił Pan nowe mieszkanie, w którym obecnie Państwo
    mieszkają. Zatem przed upływem, wymaganych zgodnie z art. 16 ust. 2 w ustawy o
    podatku od spadków darowizn, pięciu lat zmienił Pan miejsce zamieszkania czyli przestał
    mieszkać w odziedziczonym lokalu.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że z chwilą zamieszkania w nowym mieszkaniu, czyli
    z chwilą zmiany miejsca zamieszkania, a tym samym zaprzestaniem zamieszkiwania w
    odziedziczonym mieszkaniu utracił Pan prawo do ulgi określonej w art. 16 ust. 1 cyt.
    ustawy. Dla jej zachowania koniecznym bowiem było spełnienie warunku zamieszkiwania
    w nabytym w drodze spadku mieszkaniu przez 5 lat (art. 16 ust. 2 pkt 5 cyt. ustawy).
    Zatem powodem utraty prawa do ulgi określonej w art. 16 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn jest niedopełnienie obowiązku mieszkania przez pięć lat w odziedziczonym
    mieszkaniu. W takiej sytuacji okoliczność, że zmiana miejsca zamieszkania była konieczna
    z przyczyn życiowych, jest bez znaczenia. Nabycie bowiem innego lokalu mieszkalnego
    przez osobę już korzystającą z ulgi mieszkaniowej nie ma wpływu na możliwość
    korzystania z niej, o ile uprawniony nadal spełnia pozostałe warunki do skorzystania z niej,
    określone w art. 16 ust. 2 pkt 5 cyt. ustawy. Natomiast Pan, jak wynika z wniosku, nie
    mieszka już w lokalu mieszkalnym nabytym w drodze spadku. Z art. 16 ust. 2 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn jednoznacznie wynika, że należy zamieszkiwać w nabytym
    lokalu przez 5 lat. Kupno innego mieszkania i związana z tym zmiana miejsca
    zamieszkania powoduje utratę prawa do ulgi.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.