Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-946/14-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-29
Teza: Prawo do zwolnienia podmiotowego w przypadku świadczenia usług rachunkowo - księgowych.
Słowa kluczowe: biuro-biuro rachunkowe; doradztwo; limit; usługi-usługi rachunkowe; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni – przedstawione we wniosku z 23 września 2014 r. (data wpływu 29 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia podmiotowego w przypadku świadczenia usług rachunkowo - księgowych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia podmiotowego w przypadku świadczenia usług rachunkowo - księgowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Od dnia 1 lutego 2011 roku Wnioskodawczyni prowadzi biuro rachunkowe i jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawczyni świadczy usługi polegające wyłącznie na kompleksowej obsłudze rachunkowo-księgowej i płacowej firm, na podstawie zawartych umów z firmami – kod PKD 69.20.Z - „działalność rachunkowo – księgowa, doradztwo podatkowe”. Wnioskodawczyni nie posiada uprawnień doradcy podatkowego i nie świadczy żadnych usług doradczych (Wnioskodawczyni nie udziela fachowych porad, opinii, wyjaśnień prawnych i podatkowych).

Zakres świadczonych przez Wnioskodawczynię usług księgowych obejmuje:

1.  prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, księgi handlowej oraz ewidencji przychodów,
2.  prowadzenie rejestrów sprzedaży, zakupów towarów i kosztów VAT oraz przygotowanie na ich podstawie deklaracji VAT miesięcznych, kwartalnych,
3.  prowadzenie ewidencji środków trwałych i wyposażenia,
4.  rozliczanie na podstawie dowodów księgowych zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców,
5.  sporządzanie na podstawie dowodów księgowych sprawozdań finansowych,
6.  sporządzanie list plac, kart przychodów pracowników oraz sporządzanie Pit-11, Pit-4R, prowadzenie akt osobowych dla pracowników przedsiębiorców,
7.  obliczanie/rozliczanie składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników oraz wysyłanie drogą elektroniczną do ZUS-u stosownych raportów/deklaracji,
8.  Branie udziału w postępowaniach kontrolnych, prowadzonych przez organy kontroli w Urzędach Skarbowych, dotyczących zakresu prowadzenia przez Biuro kompleksowej obsługi księgowej Zleceniodawców i odnoszących się wyłącznie do czynności wykonanych przez Biuro w ramach zawartych umów.
9.  sporządzanie i podpisywanie i składanie w imieniu i na rzecz podatników, płatników zeznań i deklaracji podatkowych w formie elektronicznej przy pomocy certyfikatu kwalifikowanego.

Wyżej wymienione czynności świadczone są na podstawie umów zawartych z klientami na obsługę księgową. Biuro nie obsługuje osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Dokumentacja księgowa klienta znajduje się w siedzibie biura do rozliczenia roku podatkowego. Biuro nie bierze udziału w postępowaniach kontrolnych zlecanych jako odrębne jednorazowe zlecenia obejmujące czynności wykraczające poza zawarte w umowie usługi księgowe. Od 2011 roku w żadnym, następującym po sobie roku, Wnioskodawczyni nie przekroczyła obrotu 150 000 zł netto. W związku z powyższym pytanie Wnioskodawczyni dotyczy możliwości zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy biuro rachunkowe Wnioskodawczyni od 1 stycznia 2015 r. może korzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług z tytułu prowadzenia ww. usług księgowych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w sytuacji świadczenia usług rachunkowo – księgowych przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT. Samych usług księgowych nie można uznać za świadczenie usług doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o świadczenie tych usług nie wyklucza zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast według art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Według art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy o VAT jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Art. 113 ust. 11 ustawy o VAT podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Natomiast, zgodnie z przepisem art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, zwolnień o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników świadczących usługi:

1.  prawnicze,
2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
3.  jubilerskie.

W świetle powyższych przepisów usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawczyni, należy rozstrzygnąć, czy świadczone usługi opisane we wniosku należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają ze zwolnienia z podatku VAT.

Podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Skoro jednak ustawa o podatku od towarów i usług w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy zastrzega, że do osób świadczących usługi doradztwa nie stosuje się zwolnienia, określonego w ust. 1 i 9 należy - wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posłużyć się znaczeniem językowym.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia z podatku VAT, stwierdzić należy, że termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzić”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 z późn. zm.) czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Z kolei, w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, są:

1.  osoby fizyczne wpisane na listę doradców podatkowych;
2.  adwokaci i radcowie prawni;
3.  biegli rewidenci.

Treść przytoczonego wyżej przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym wskazuje, że aby zaliczyć określone czynności do wykonywanych w ramach doradztwa podatkowego, muszą się one mieścić w zakresie czynności wymienionych w tym artykule, a składające się na nie elementy muszą wystąpić łącznie.

Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r., poz. 330 z późn. zm.). W myśl art. 76a ust. 1 ww. ustawy, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

W myśl art. 76a ust. 2 ustawy o rachunkowości, przedsiębiorcy, wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej:

1.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
2.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie

\- w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

1.  przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych;
2.  pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych.

\- o czym stanowi art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości.

Stosownie do art. 76a ust. 4 ww. ustawy, w brzmieniu do 9 sierpnia 2014 r., uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

Należy zauważyć, że w wyniku nowelizacji ww. ustawy o doradztwie podatkowym zmianie uległa treść art. 2 ust. 1 pkt 2, poprzez wymienienie w nim również ksiąg rachunkowych. Do dnia 9 sierpnia 2014 r. doradcy podatkowi mogli prowadzić księgi rachunkowe na podstawie o art. 76a ust. 4 ww. ustawy o rachunkowości. Przepis ten został jednak uchylony z dniem 10 sierpnia 2014 r., w związku z czym zasadnym było rozszerzenie katalogu czynności wymienionego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o doradztwie podatkowym.

Ponadto zmianie uległa treść art. 3 ustawy o doradztwie podatkowym. W konsekwencji czynności, o których mowa w ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 może wykonywać każda zainteresowana osoba. Nowe przepisy nie wprowadzają żadnych wymogów co do tych osób, odnośnie np. konieczności posiadania odpowiedniego wykształcenia.

Natomiast podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym pozostaną nadal jedynie:

*   osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;

*   adwokaci i radcowie prawni.

Mając na uwadze wskazane przepisy należy zauważyć, że o wyłączeniu ze zwolnienia podmiotowego, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności. A zatem jedynie w sytuacji świadczenia usług rachunkowych lub rachunkowo-księgowych (przy założeniu, że nie są to usługi w zakresie doradztwa), podatnikowi przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług regulowanego przepisami art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi biuro rachunkowe i jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawczyni świadczy usługi polegające wyłącznie na kompleksowej obsłudze rachunkowo-księgowej i płacowej firm, na podstawie zawartych umów z firmami. Wnioskodawczyni nie posiada uprawnień doradcy podatkowego i nie świadczy żadnych usług doradczych (nie udziela fachowych porad, opinii, wyjaśnień prawnych i podatkowych). Zakres świadczonych przez Wnioskodawczynię usług księgowych obejmuje:

1.  prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, księgi handlowej oraz ewidencji przychodów,
2.  prowadzenie rejestrów sprzedaży, zakupów towarów i kosztów VAT oraz przygotowanie na ich podstawie deklaracji VAT miesięcznych, kwartalnych,
3.  prowadzenie ewidencji środków trwałych i wyposażenia,
4.  rozliczanie na podstawie dowodów księgowych zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców,
5.  sporządzanie na podstawie dowodów księgowych sprawozdań finansowych,
6.  sporządzanie list plac, kart przychodów pracowników oraz sporządzanie Pit-11, Pit-4R, prowadzenie akt osobowych dla pracowników przedsiębiorców,
7.  obliczanie/rozliczanie składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników oraz wysyłanie drogą elektroniczną do ZUS-u stosownych raportów/deklaracji,
8.  branie udziału w postępowaniach kontrolnych, prowadzonych przez organy kontroli w Urzędach Skarbowych, dotyczących zakresu prowadzenia przez Biuro kompleksowej obsługi księgowej Zleceniodawców i odnoszących się wyłącznie do czynności wykonanych przez Biuro w ramach zawartych umów,
9.  sporządzanie i podpisywanie i składanie w imieniu i na rzecz podatników, płatników zeznań i deklaracji podatkowych w formie elektronicznej przy pomocy certyfikatu kwalifikowanego.

Wyżej wymienione czynności świadczone są na podstawie umów zawartych z klientami na obsługę księgową. Biuro nie obsługuje osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Dokumentacja księgowa klienta znajduje się w siedzibie biura do rozliczenia roku podatkowego. Biuro nie bierze udziału w postępowaniach kontrolnych zlecanych jako odrębne jednorazowe zlecenia obejmujące czynności wykraczające poza zawarte w umowie usługi księgowe. Od 2011 roku w żadnym, następującym po sobie roku, Wnioskodawczyni nie przekroczyła obrotu 150 000 zł netto.

Z uwagi na opis sprawy oraz przytoczone przepisy prawa nie można stwierdzić, aby działania Wnioskodawczyni miały charakter usług doradczych. W sytuacji świadczenia przez Wnioskodawczynię usług rachunkowo-księgowych w ramach biura rachunkowego w zakresie przedstawionym we wniosku, które obejmują m.in.: prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, księgi handlowej oraz ewidencji przychodów, prowadzenie rejestrów sprzedaży, zakupów towarów i kosztów VAT oraz przygotowanie na ich podstawie deklaracji VAT, prowadzenie ewidencji środków trwałych i wyposażenia, rozliczanie na podstawie dowodów księgowych zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców, sporządzanie na podstawie dowodów księgowych sprawozdań finansowych, sporządzanie list płac, obliczanie i rozliczanie składek ZUS, branie udziału w postępowaniach kontrolnych, sporządzanie, podpisywanie i składanie w imieniu i na rzecz podatników, płatników zeznań i deklaracji podatkowych - należy zauważyć brak świadczenia jakichkolwiek usług doradczych. Jak wynika z powyższych okoliczności Wnioskodawczyni nie posiada uprawnień doradcy podatkowego i nie świadczy żadnych usług doradczych (nie udziela fachowych porad, opinii, wyjaśnień prawnych i podatkowych), więc trudno w przedstawionej sytuacji mówić o świadczeniu usług doradczych bez stosownych uprawnień do wykonywania tego zawodu. Zatem należy stwierdzić, że wykonywane przez Wnioskodawczynię czynności świadczone na podstawie umów zawartych z klientami na obsługę księgową nie wchodzą w zakres czynności wykonywanych przez doradców podatkowych. Ponadto biuro nie obsługuje osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i nie bierze udziału w postępowaniach kontrolnych zlecanych jako odrębne jednorazowe zlecenia obejmujące czynności wykraczające poza zawarte w umowie usługi księgowe, a także w żadnym następującym po sobie roku obrót nie przekroczył 150000 zł netto. W konsekwencji Wnioskodawczyni przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ nie można tych czynności uznać za świadczenie usług doradztwa w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT.

Z uwagi na ww. okoliczności należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT od 2011 r. nie wykonuje usług o charakterze doradczym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i świadcząc przedstawione w opisie sprawy usługi może od dnia 1 stycznia 2015 r. skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Zauważyć należy także, że skorzystanie ze zwolnienia będzie możliwe do czasu, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczy kwoty 150 000 zł netto.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawczyni w tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.