Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.629.2022.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-12-07
Teza: Uznanie Sprzedającego za podatnika VAT z tytułu transakcji darowizny na rzecz córki nieruchomość z rozpoczętą budową oraz z tytułu sprzedaży dwóch pozostałych działek a w konsekwencji opodatkowania transakcji podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: darowizna; dostawa; działki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
====================================================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

30 sierpnia 2022 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący uznania Pana za podatnika VAT z tytułu transakcji darowizny na rzecz córki nieruchomość z rozpoczętą budową oraz z tytułu sprzedaży dwóch pozostałych działek a w konsekwencji opodatkowania transakcji podatkiem VAT. Uzupełnił go Pan – na wezwanie – pismem z dnia 28 października 2022 r. (data wpływu 28 października 2022 r.) oraz pismem z dnia 28 października 2022 r. (data wpływu 2 listopada 2022 r.)

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

W roku 1989 otrzymał Pan od rodziców w darowiźnie gospodarstwo rolne o powierzchni 16,7997 ha i wraz z nim działkę rolną nr X o powierzchni 34,4 arów.

Po ślubie w 1998 roku dokonał Pan w ramach umowy małżeńskiej zapisu połowy gospodarstwa na rzecz żony.

W 2019 roku podjął Pan starania budowy domu mieszkalnego na działce nr X i wystąpił o warunki zabudowy oraz o pozwolenie na budowę, ponieważ na tym terenie nie było planu zagospodarowania przestrzennego. W tym czasie uzyskał Pan również odrolnienie części tej działki, ponieważ działka figuruje w ewidencji gruntów jako grunt rolny (odrolniono tylko obszar pod domem o powierzchni 4,48 arów).

Dopiero po rozpoczęciu budowy zdecydował się Pan wystąpić z wnioskiem o podział działki do starostwa. Wydział Urbanistyki, Architektury i Budownictwa nie wyraził jednak zgody, ponieważ warunki zabudowy były wystawione tylko na jeden dom, a chcąc podzielić działkę na trzy części powinien Pan mieć warunki zabudowy wystawione na trzy domy. Miasto nie zgodziło się na podział działki za pierwszym razem, ponieważ uznało, że podział działki sugeruje, że chcecie Państwo je sprzedać pod budowę domów, a oni jako urząd nie wyrazili opinii na to co tam może powstać, dlatego chcieli, abyście Państwo wystąpili o kolejne warunki zabudowy, na których mieliście Państwo zaznaczyć chęć budowy dwóch kolejnych domów.

Dlatego w 2022 roku wystąpił Pan o drugie warunki zabudowy na dwa kolejne domy. Po uzyskaniu drugich warunków zabudowy, wystąpił Pan ponownie o podział działki do starostwa, gdzie zauważono, że właścicielem działki jest również Pan żona. Od tego momentu wszystkie wnioski i pisma są również wystawiane na nią.

Kolejność naszych formalnych działań:

pierwsze warunki zabudowy - 09.09.2020 r.,

odrolnienie - 02.12.2020 r.,

pozwolenie na budowę - 29.01.2021 r.,

pierwszy wniosek o podział działki - 05.2021 r.,

drugie warunki zabudowy - 04.03.2022 r.,

drugi wniosek o podział działki - 03.2022 r.,

Żadnej z działek nie wykorzystywaliście Państwo do innej działalności niż rolnicza.

W tym, tj. 2022 roku postanowiliście Państwo zrezygnować z budowy domu dla siebie, a działkę z rozpoczętą budową podarować córce. Ponadto wydzielone po podziale dwie pozostałe działki zamierzacie Państwo sprzedać na wolnym rynku.

Jest Pan od roku 2007 czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Nie jest Pan developerem, ani nie zamierza zajmować się profesjonalną sprzedażą działek. Poza podziałem działek i uzyskaniem dla nich warunków zabudowy (niejako pośrednio bo na skutek okoliczności związanymi z podziałem) nie podejmował Pan żadnych działań dla celów sprzedaży.

Uzupełnił Pan wniosek wskazując, że:

1\. Nie przysługiwało Panu prawo do odliczania podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na budowę domu.

2\. Sprzedaż działek nastąpi po znalezieniu kupców. Ofertę sprzedaży wystawią Państwo po uzyskaniu interpretacji indywidualnej.

3\. Działki, które planuje Pan sprzedać nie są przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów.

4\. Działki wykorzystywał Pan do produkcji rolnej.

5\. „Tak były wykorzystywane do działalności rolniczej” – odpowiedź na pytanie o treści: „Czy działki, które będą przedmiotem transakcji, były/są przez Pana wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług?”

6\. Był Pan rolnikiem ryczałtowym, ale od 2007 roku jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem vat. Od tego czasu sprzedawane produkty są opodatkowane vat a ich rodzaj co roku się zmienia (zboża i inne rośliny).

7\. W momencie sprzedaży działek, nie będą one zabudowane.

8\. Działka ma aktualne warunki zabudowy, które mogą wygasnąć, gdy dla tego terenu zostanie uchwalony plan miejscowy. Warunki przewidują budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

9\. „Wystąpiłem o podział działki, ponieważ część działki chciałbym podarować córce, a pozostałą sprzedać” - odpowiedź na pytanie o treści: „W jakim celu i z jakim zamiarem wystąpił Pan z wnioskiem o podział działki nr X?”.

10\. W przyszłym roku planuje Pan poprowadzić media do domu, który buduję. Jeśli uda się Panu to zrobić, zanim sprzeda Pan działki, to wtedy te działki na tym skorzystają. Innych działań zwiększających wartość działek nie planuje Pan prowadzić.

11\. „Tak posiadam inne nieruchomości (grunty rolne), które w przyszłości mogłyby być przeznaczone do sprzedaży ale nie mam takich planów” – odpowiedź na pytanie o treści: „Czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości (lub udziały w nieruchomościach) przeznaczone w przyszłości do sprzedaży (oprócz opisanej we wniosku), jeśli tak to jakie?”.

12\. Wcześniej dokonał Pan już sprzedaży działek.

a) Sprzedał Pan dwie działki rolne.

b) Rodzice przekazali Panu te działki w darowiznę za emeryturę rolniczą.

c) Otrzymał je Pan, aby kontynuować pracę na roli.

d) Działki były wykorzystywane do produkcji rolnej.

e) Jedną działkę sprzedał Pan w 1996 roku pod budowę obwodnicy miasta (\`(...)\`), a drugą sprzedał Pan w 2008 roku pod budowę centrum handlowego.

f) Sprzedał Pan dwie niezabudowane działki.

g) W czasie sprzedaży pierwszej działki byłem Pan ryczałtowcem i nie odprowadził podatku VAT. Gdy sprzedawał Pan drugą działkę, to był już podatnikiem VAT, dlatego za sprzedaż odprowadził Pan podatek VAT.

### Pytania (ostatecznie zredagowane w uzupełnieniu z 28 października 2022 r.)

1\. Czy darując córce nieruchomość z rozpoczętą budową będę występować jako podatnik z tytułu tej transakcji w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u., co w konsekwencji spowoduje, że darowizna tej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

2\. Czy z tytułu sprzedaży pozostałych dwóch działek również będę występować jako podatnik i podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?

### Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie zredagowane w uzupełnieniu z 28 października 2022 r.)

Planowane czynności darowizny i sprzedaży nieruchomości powinny zostać uznane za czynności podjęte przez Pana w ramach rozporządzania majątkiem prywatnym i być wyłączone z zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ będą wykonane okazjonalnie, a nie zmierza Pan do nadania im stałego charakteru.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Stosowanie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:

Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego zbycie jest traktowane co do zasady jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Ponadto stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości bądź w części.

Powyższe oznacza, że darowiznę uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem, importem lub wytworzeniem tych towarów lub ich części składowych.

W konsekwencji niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów (w tym darowizny) – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Podkreślić jednak należy, iż aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek:

\- po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

\- po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który w jej ramach działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Natomiast nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku nieruchomości, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub pewnym okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Należy stwierdzić, że każdy kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, np. nieruchomości, jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Wobec tego nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zatem, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

Mając na względzie definicję działalności gospodarczej, zawartą ww. cyt. art. 15 ust. 2 ustawy, należy uznać, że działalność rolnicza, o której mowa w art. 2 ust. 15 ustawy, mieści się w pojęciu działalności gospodarczej.

Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy – co do zasady – posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Co istotne, w sytuacji gdy rolnik dokona rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że prowadzi on działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Chcąc odnieść się do powyższego należy zaznaczyć, że z informacji przedstawionych we wniosku jednoznacznie wynika, że prowadzi Pan działalność rolniczą, z tytułu której od roku 2007 jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Działkę X wykorzystywał Pan w tej działalności i sprzedawał pochodzące z niej płody rolne. Przedstawione okoliczności wskazują na ścisłe związanie działki z prowadzoną przez Pana działalnością rolniczą. Przedmiotowy grunt wykorzystywany jest przez Pana jako podatnika podatku VAT w działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie dla rozstrzygnięcia Pana wątpliwości kluczowym jest fakt, że przedmiotową działkę wykorzystywał Pan do celów działalności rolniczej, z tytułu której jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Zatem grunt ten (działka nr X) stanowi majątek przedsiębiorstwa rolnego.

W tym miejscu należy podkreślić, że wskazane wyżej orzeczenie TSUE w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10 odnosi się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od podatku VAT, tj. rolnika ryczałtowego. Orzeczenie TSUE odnosi się zatem wyłącznie do sytuacji, gdy sprzedaży gruntów dokonuje rolnik ryczałtowy lub osoba fizyczna z majątku prywatnego. W tych okolicznościach TSUE zaleca badać okoliczności w jakich następuje zbycie gruntów, tj. czy zbywca podejmuje czynności zbliżone do tych, jakie wykonują podmioty profesjonalnie zajmujące się handlem nieruchomościami, np. podział, uzbrojenie terenu, wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, wydzielenie dróg wewnętrznych, czy działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek. Nie ma ono natomiast odniesienia do okoliczności, takich jak w analizowanym przypadku a mianowicie, gdy przedmiotem dostawy będzie działka wykorzystywana w działalności gospodarczej, która realizowana jest przez czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika bowiem, by przedmiotowa nieruchomość została nabyta lub w jakikolwiek sposób była wykorzystywana w celach prywatnych, osobistych Wnioskodawcy. Zatem w tej sytuacji nie można mówić o sprzedaży „majątku prywatnego”.

Należy więc stwierdzić, że przedmiotem planowanej dostawy będą działki wydzielone z działki X stanowiącej składnik majątkowy Pana gospodarstwa rolnego czyli de facto składnik majątkowy przedsiębiorstwa, służący prowadzeniu przez czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT działalności gospodarczej, którą – w rozumieniu ustawy – jest działalność rolnicza prowadzona w ramach gospodarstwa rolnego.

W analizowanej sprawie mając na względzie całokształt okoliczności towarzyszących planowanemu zbyciu działek, tj. wykorzystywanie działki nr X jako składnik majątkowy przedsiębiorstwa, służący prowadzeniu przez czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT gospodarstwa rolnego, a następnie odrolnienie gruntu rolnego, wstąpienie o warunki zabudowy, podział działki na trzy przy uprzednim kolejnym wystąpieniu o warunki zabudowy, planowane doprowadzenie mediów do domu, na którym skorzystają działki przeznaczone do zbycie zwiększając swoją wartość, jak również fakt, że już wcześniej sprzedawał Pan działki w tym sprzedał Pan działkę będąc już podatnikiem VAT i tytułu tej sprzedaży odprowadził Pan podatek VAT - należy stwierdzić, że zbywając działki wydzielone z działki nr X nie dokona Pan zbycia majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej i dla zamierzonych czynności będzie Pan działał w charakterze podatnika.

Podsumowując, uwzględniając przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że planowane przez Pana zbycie działek wydzielonych z działki nr X, będzie dostawą dokonywaną w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, przez podmiot działający w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Tym samym, planowana przez Pana sprzedaż dwóch działek (z trzech wydzielonych z działki nr X), jako że będzie stanowiła zdefiniowaną w art. 7 ust. 1 ustawy dostawę towarów, to zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Pana stanowisko w zakresie sprzedaży dwóch działek jest nieprawidłowe.

Również w odniesieniu do trzeciej działki wydzielonej z działki nr X, którą planuje Pan darować córce, stwierdzić należy, że w tym przypadku też będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

W tej sytuacji w dalszej kolejności należy zbadać sposób opodatkowania planowanej dostawy na gruncie przepisów ustawy o VAT.

Wskazał Pan we wniosku, że dostawa działki z rozpoczęta budową domu na rzecz córki zostanie dokonana w formie darowizny i jednocześnie z wniosku wynika, że przy nabyciu niniejszej działki nr X z której wydzielona została działka mająca być darowana córce nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Działkę nr X otrzymała Pan w 1989 r. od rodziców w związku z darowizną gospodarstwa rolnego. Wskazał Pan również, że nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na budowę domu.

Tak więc planowana darowizna (a więc czynność nieodpłatna) działki na rzecz córki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W przedstawionych okolicznościach nie została bowiem spełniona przesłanka art. 7 ust. 2 ustawy o VAT dotycząca istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. działki, co wyklucza możliwość uznania ww. czynności darowizny działki za dostawę towarów zrównaną z dostawą odpłatną, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, a więc za czynność podlegającą opodatkowaniu.

Tym samym Pan stanowisko, odnośnie do darowizny działki na rzecz córki, w myśl którego darowizna tej działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należało uznać za prawidłowe jednakże w oparciu o inne argumenty niż wskazane przez Pana we wniosku.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zaznaczyć należy, iż niniejsza interpretacja wydana została dla Pana i nie wywołuje skutków prawnopodatkowych dla Pana żony.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do **Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego**. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).