Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.586.2024.4.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: Dostawy energii elektrycznej, powstania obowiązku podatkowego oraz podstawy opodatkowania.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; energia-energia elektryczna; energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE); faktura; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; prosument
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - dostawa energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu ziemnego ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV. Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-Obowiązek podatkowy - zasada ogólna; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek wystawienia faktury 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 31; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 5-pkt 4-lit. a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a-ust. 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy
    wprowadzając energię elektryczną wyprodukowaną w instalacji Spółki do sieci
    energetycznej Spółka dokonuje na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy
    towarów, powstania obowiązku podatkowego dla czynności wyprodukowania energii
    elektrycznej w instalacji zgodnie z art. 19a ust.5 pkt 4 lit. a ustawy o VAT i art. 19a ust. 7
    ustawy oraz podstawy opodatkowania.
    Z uwagi na braki formalne wniosku, wezwaliśmy Państwa, pismem z 15 stycznia 2025r., o
    ich uzupełnienie. Uzupełnili je Państwo 17 stycznia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
    Przeważająca działalność Spółki to realizacja projektów budowlanych związanych ze
    wznoszeniem budynków ((...)). Działalność gospodarcza Spółka prowadzi w
    nieruchomościach własnych.
    W (...) (...) została zamontowała na jednym z budynków spółki instalacja fotowoltaiczna o
    mocy (...)kW. Została przyłączona do sieci (...). Energia elektryczna z sieci fotowoltaicznej
    zużywana jest na potrzeby prowadzonej działalności Spółki.
    Zgodnie z przepisami wprowadzonymi nowelizacją z lipca 2022 roku Spółka rozliczana jest
    przez zakład energetyczny w nowym systemie prosumenckim opartym na tzw. Net-
    billingu. Zasady rozliczania w tym systemie regulują znowelizowane przepisy m.in. art. 4,
    art. 4b oraz art.4c Ustawy o OZE. Sprzedawca (w przypadku Wnioskodawcy ((...)) dokonuje
    na koncie Prosumenta (Spółki) rozliczenia wartości energii elektrycznej wytworzonej w
    OZE wprowadzonej przez Prosumenta do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej,
    wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby
    własne. Powyższe rozliczenia dokonywane są na podstawie wskazań układu pomiarowo-
    rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru
    energii Prosumenta energii odnawialnej. Wartość środków należną Prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci określono w ustawie o OZE jako „depozyt
    prosumencki” którego dokładną definicje regulują przepisy art. 4c ust. 1-5 ustawy o OZE.
    Reasumując w net-billingu energia wprowadzona do sieci przeliczana jest na wartość
    pieniężną w złotówkach. Wartość ta trafia na wirtualne konto prosumenta, które prowadzi
    sprzedawca energii. Z tego konta prosument płaci za energię elektryczną pobraną z sieci.
    Jest to tak zwany „depozyt prosumencki”, który przeznaczony jest na rozliczenie
    zobowiązań prosumenta energii odnawialnej.

    W dniu (...) (...) (...)r. Spółka otrzymała od sprzedawcy energii elektrycznej pierwszą fakturę
    z rozliczeniem depozytu za miesiąc (...) (...), data wystawienia faktury (...) (...) (...) r. z
    terminem płatności (...) (...) (...) r.
    Dane zawarte na fakturze z (...):
    - wartość netto (...) zł VAT (...) zł
    - wartość brutto (...) zł
    Rozliczenie finansowe do zapłaty (...) zł – kwota brutto pomniejszona o (...) zł wartość
    energii wprowadzonej do sieci w (...) (...).
    Rozliczenie wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci:
    - data przypisania depozytu (...) (...) (...) r. ilość (...) kWh rynkowa cena energii (...) = (...)
      (wartość depozytu na dzień przypisania)
    - data przypisania depozytu (...) (...) (...) r. ilość (...) kWh rynkowa cena energii (...) = (...)
      (wartość depozytu na dzień przypisania)
    Razem wartość depozytu na dzień przypisania (...)zł.
    Spółka (Prosument) ma wątpliwości związane z wystawianiem faktury na zakład
    energetyczny dotyczą one tego co stanowi podstawę opodatkowania. Próbowała dokonać
    uzgodnień z dostawcą energii elektrycznej. Wg Sprzedawcy (PGE) Spółka powinna
    wystawić fakturę na kwotę o którą jest pomniejszona płatność za fakturę czyli (...)zł.
    Wg Spółki podstawę opodatkowania stanowić będzie wartość ustalona jako iloczyn energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci po zbilansowaniu godzinowym i rynkowej ceny energii
    elektrycznej, przyjęta do wyliczenia podatku w wartości brutto – metodą „w stu” i będzie
    to kwota (...) zł brutto (wartość depozytu na dzień przypisania). Spółka rozpoznała
    obowiązek podatkowy w dniu (...) czyli w dniu upływu terminu płatności.
    Pytania
    1. Czy wprowadzając energię elektryczną wyprodukowaną w instalacji Spółki do sieci
      energetycznej Spółka dokonuje na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy
      towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy?
    2. Czy obowiązek podatkowy dla czynności wyprodukowania energii elektrycznej w
      instalacji powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy o VAT i art. 19a ust. 7
      ustawy?
    3. Czy podstawę opodatkowania będzie stanowiła wartość wskazana wyżej przez Spółkę?
      Czyli kwota wynikająca z rozliczenia energii wprowadzonej do sieci ilość x rynkowa
      cena energii przyjęta do wyliczenia podatku w wartości brutto – metodą „w stu”?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wg Spółki jako prosument – czynny podatnik VAT wprowadzając wyprodukowaną
      energię elektryczną wyprodukowaną w instalacji fotowoltaicznej Spółki do sieci
      energetycznej dokonuje na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów
      w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    2. Zgodnie z zasadami ogólnymi obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
      dostawy towarów lub wykonania usługi. Dla dostawy energii elektrycznej obowiązek
      podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast gdy podatnik nie
      wystawił faktury z tytułu dostawy energii lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek
      podatkowy powstaje z chwilą upływu terminu na jej wystawienie. W tym przypadku z
      chwilą upływu terminu płatności zgodnie z art. 106i ust. 3 pkt. 4 ustawy o VAT – fakturę
      wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności – w przypadku o którym
      mowa w art. 19a ust. 5 pkt. 4. Spółka rozpoznała obowiązek podatkowy w dniu (...)r.

    3. Podstawą opodatkowania jest wszystko co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej – art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. Wartość depozytu jest
      wartością należną Spółce, która jest rozliczana do regulowania zobowiązań
      prosumenta za energię pobraną z sieci. Jest to wartość obejmująca całość świadczenia
      łącznie z podatkiem VAT. Do podstawy opodatkowania Spółka przyjmuje wartość
      depozytu na dzień przypisania – wartość ustalona jako iloczyn ilości energii
      wprowadzonej do sieci i ceny rynkowej energii w kwocie brutto - czyli (...) zł jak Spółka
      wskazała wyżej - z uwzględnieniem podatku metodą „w stu”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie czy:
    - wprowadzając energię elektryczną wyprodukowaną w instalacji Spółki do sieci
      energetycznej Spółka dokonuje na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy
      towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy – jest prawidłowe,
    - obowiązek podatkowy dla czynności wyprodukowania energii elektrycznej w instalacji
      powstaje zgodnie z art. 19a ust.5 pkt 4 lit. a ustawy o VAT i art. 19a ust. 7 ustawy - jest
      prawidłowe,
    - podstawę opodatkowania będzie stanowiła wartość wskazana wyżej przez Spółkę czyli
      kwota wynikająca z rozliczenia energii wprowadzonej do sieci ilość x rynkowa cena
      energii przyjęta do wyliczenia podatku w wartości brutto – metodą „w stu” - jest
      nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
    energii (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1436 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
    19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej
      elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o
      napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w
      skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna
      jest nie większa niż 50 kW;
    27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu

      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:
    Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
    elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
    warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania
    energii elektrycznej:
    1) w mikroinstalacji;
    2) w małej instalacji;
    3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy
      – Prawo energetyczne;
    4) wyłącznie z biopłynów.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r.
    przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub
    prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w
    instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i
    wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po
    raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych
    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
    Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii
    odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na
    podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości
    energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o OZE.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
    Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust.
    1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w
    zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz
    wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art. 4c
    ust. 3.
    Stosownie do art. 4 ust. 2b ustawy o OZE:
    Rozliczenia pomiędzy sprzedawcą, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, a prosumentem
    energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem
    wirtualnym energii odnawialnej są prowadzone na podstawie ilości energii sumarycznie
    zbilansowanej w każdej godzinie. Sumarycznie zbilansowana ilość energii elektrycznej,
    wprowadzona do i pobrana z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, przez prosumenta
    energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
    wirtualnego energii odnawialnej, jest wyznaczana dla danej godziny metodą wektorową
    według następującego wzoru:
    Eb(t) = Ep(t) – Ew(t)
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:

    Eb(t) – ilość energii sumarycznie zbilansowanej w godzinie (t), wyrażoną w kWh,
    podlegającą rozliczeniu w danym okresie rozliczeniowym; wartość dodatnia oznacza ilość
    energii elektrycznej pobranej w danej godzinie (t) z sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, a wartość ujemna oznacza ilość energii elektrycznej wprowadzonej
    w danej godzinie (t) do tej sieci,
    Ep(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej pobranej w godzinie (t) z sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh,
    Ew(t) – sumę ze wszystkich faz ilości energii elektrycznej wprowadzonej w godzinie (t) do
    sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, wyrażoną w kWh, przy czym dla prosumenta
    wirtualnego energii odnawialnej jako ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przyjmuje się ilość energii elektrycznej wytworzonej w
    instalacji odnawialnego źródła energii wyznaczoną zgodnie z ust. 2 pkt 3 lit. b.
    Zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o OZE:
    Rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej nie
    wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia energii do sieci. Jako datę
    wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przyjmuje się ostatni dzień danego miesiąca
    kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci, z zastrzeżeniem, że
    niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie rozliczeniowym przechodzi na
    kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na kolejne 12 miesięcy od daty
    wprowadzenia tej energii do sieci.
    Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
    Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
    elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej,
    prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie – Prawo
    przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
    W przypadku gdy:
    1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
      odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci zgodnie
      z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust.
      1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 4;
    2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust.
      1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego
      środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana
      prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej
      lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym
      mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca
      następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może
      przekroczyć dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
    W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii
    odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją

    do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca
    2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana
    dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
    1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
      niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art.
      4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
    2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5, wyznaczonej dla
      danego miesiąca kalendarzowego.
    Stosownie do art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
    W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii
    odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną
    w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących
    iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w
    tym miesiącu:
    1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej
      lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem
      Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
    2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej
      ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu
      wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez
      prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym
      energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się
      cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    Przepisy art. 4c ust. 1-5 ustawy o OZE definiują tzw. „depozyt prosumencki”:
    1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których
      mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości
      energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a,
      oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi
      za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem
      prosumenckim”.
    2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy
      prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
    3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust.
      2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich
      okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii
      elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta
      energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t)
      przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej

      uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w
      rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia
      niezbilansowania.
    4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest
      ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu
      kalendarzowym.
    5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
      prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt
      prosumencki na koncie prosumenta.
    Z kolei art. 40 ust. 1-1aa ustawy o OZE wskazuje, że:
    1. Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1,
    art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca
    energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na podstawie umowy, o
    której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
    1a. Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że rozliczenia
      dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
      zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub
      spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
    1aa. Sprzedawcą wybranym, o którym mowa w ust. 1a, może być także sprzedawca
      zobowiązany.
    W zakresie, w jakim powołane przepisy dotyczą prosumenta wirtualnego energii
    odnawialnej, wchodzą one w życie 2 lipca 2025 r.
    W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar) przez podatnika, w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów na
    zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE,
    gdyż ustawa definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest
    szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy Prawo
    przedsiębiorców.
    Znajduje to potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    sprawie C-219/12 Fuchs, w którym Trybunał uznał, że:
    „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub
    obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze
    ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej
    ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta
    jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi «działalność
    gospodarczą» w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek
    prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz

    wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności
    wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono
    postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może
    również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub
    usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy,
    musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady,
    wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
    jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w
    sprawie C 219/12.
    W konsekwencji jako zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług,
    poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej dokonują Państwo (będąc
    prosumentem energii odnawialnej) na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko zgodnie z którym – Spółka jako prosument – czynny podatnik
    VAT wprowadzając wyprodukowaną energię elektryczną wyprodukowaną w instalacji
    fotowoltaicznej Spółki do sieci energetycznej dokonuje na rzecz przedsiębiorstwa
    energetycznego dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy – jest prawidłowe
    Odnosząc się natomiast do wątpliwości czy obowiązek podatkowy dla czynności
    wyprodukowania energii elektrycznej w instalacji powstaje zgodnie z art. 19a ust.5 pkt 4
    lit. a ustawy o VAT i art. 19a ust. 7 ustawy wskazać należy:
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
    Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
    usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w
    momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę
    ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy
    towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu
    za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien
    być rozliczony za ten okres.
    Zgodnie z treścią art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy:
    Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii
    elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Jak stanowi art. 19a ust. 7 ustawy:
    W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub
    wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów
    wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono
    takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.
    Z powyższych regulacji wynika, że w przypadku dostaw energii elektrycznej na rzecz
    innego podatnika podatku VAT, obowiązek podatkowy powstaje, zgodnie z art. 19a ust. 5
    pkt 4 lit. a oraz art. 19a ust. 7 ustawy, tj. z chwilą wystawienia faktury, jednakże faktura
    taka powinna być wystawiona najpóźniej z chwilą upływu terminu płatności. W sytuacji,
    gdy podatnik nie wystawił w tym terminie faktury lub wystawił ją z opóźnieniem –
    obowiązek podatkowy powstanie z chwilą upływu terminu na jej wystawianie, a w
    przypadku gdy nie określono takiego terminu – z chwilą upływu terminu płatności.

    Przepis art. 2 pkt 31 ustawy wprowadza definicję faktury, przez którą rozumie się
    dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
    ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    W myśl art. 106a pkt 1 ustawy:
    Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do sprzedaży, z wyjątkiem:
    a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których
      usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i
      faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub
      nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy
      towarów,
    b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w
      rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu
      przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
    towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego
    na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Stosownie do art. 106i ust. 1 ustawy:
    Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
    W myśl art. 106i ust. 2 ustawy:
    Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub
    część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż
    15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część
    zapłaty od nabywcy.
    Z kolei zgodnie z art. 106i ust. 3 ustawy:
    Fakturę wystawia się nie później niż:
    1) 30. dnia od dnia wykonania usług - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3
      lit. a;
    2) 60. dnia od dnia wydania towarów - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 3
      lit. b, z zastrzeżeniem ust. 4;
    3) 90. dnia od dnia wykonania czynności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5
      pkt 3 lit. c;
    4) z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Faktura jest podstawowym dokumentem potwierdzającym dokonanie transakcji
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Jest też podstawą prawidłowego
    rozliczenia podatku. Obowiązek wystawienia faktury spoczywa na podatnikach podatku
    od towarów i usług.
    Zgodnie z zasadą ogólną fakturę wystawia się nie wcześniej niż 30. dnia przed
    dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, ale nie później niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy lub wykonano usługę. Faktury
    dokumentujące dostawę energii elektrycznej należy wystawić z upływem terminu
    płatności w przypadku. W przypadku braku ustalenia terminu płatności należy stosować
    zasadę ogólną.
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy wskazać należy, że skoro - jak
    wyjaśniono we wniosku - rozliczenia dokonywane są na podstawie wskazań układu

    pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie
    poboru energii Prosumenta energii odnawialnej, wartość środków należną Prosumentowi
    za energię elektryczną wprowadzoną do sieci określono w ustawie o OZE jako „depozyt
    prosumencki”, na zasadzie „Net-billingu” energia wprowadzona do sieci przeliczana jest na
    wartość pieniężną w złotówkach, wartość ta trafia na wirtualne konto prosumenta, które
    prowadzi sprzedawca energii, z tego konta prosument płaci za energię elektryczną
    pobraną z sieci (jest to tak zwany „depozyt prosumencki”), który przeznaczony jest na
    rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej - to zobowiązani są Państwo,
    stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy, do udokumentowania fakturą ww. sprzedaży energii
    elektrycznej na rzecz zakładu energetycznego ((...)). Natomiast obowiązek podatkowy
    powstanie z chwilą wystawienia faktury zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy, jednak
    nie później niż z upływem terminu płatności.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, macie Państwo wątpliwości związane z wystawianiem
    faktury na zakład energetyczny dotyczące tego co stanowi podstawę opodatkowania. Z
    wniosku wynika, że Państwa wątpliwości dotyczą dostarczonej przez Państwa energii która
    została przypisana do depozytu w (...) (...) (...)r. i (...) (...) (...) r. Jednocześnie podaliście, że
    Spółka rozpoznała obowiązek podatkowy (...) (...) (...) czyli w dniu upływu terminu płatności.
    Mając na uwadze przywołane przepisy w kontekście opisanej sprawy należy stwierdzić, że
    w sytuacji wystawienia faktury po terminie (czyli gdy nie znajdzie zastosowania zasada
    ogólna wyrażona w art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy) i po upływie terminu płatności –
    obowiązek podatkowy należy rozpoznać w dniu upływu terminu płatności. W opisanej
    sytuacji będzie to (...) (...) (...).
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie rozpoznania momentu powstania obowiązku
    podatkowego należało uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii określenia podstawy opodatkowania przy
    wprowadzeniu energii elektrycznej do sieci w systemie net-billing.
    Jak wynika z przepisów ustawy o OZE, w przypadku gdy prosument energii odnawialnej
    lub prosument zbiorowy energii odnawialnej czy prosument wirtualny wytworzył energię
    elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii
    elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla
    każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn
    sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t)
    składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o
    której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca
    kalendarzowego.
    Natomiast gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej
    lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
    odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
    od 1 lipca 2024 r., wartość tej energii jest wyznaczana dla każdego miesiąca
    kalendarzowego zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów
    (wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
    miesiącu) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez tego prosumenta – oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb
    (t) przyjmującym wartość ujemną oraz rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa
    w art. 4b ust. 4 ustawy o OZE. Należy zaznaczyć, że w sytuacji, gdy wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), a prosument nie jest
    jednocześnie prosumentem zbiorowym ani wirtualnym, przyjmuje się cenę równą zero.

    Wskazany powyżej przepis art. 4b ust. 1 i ust. 2b ustawy o OZE wyznacza wartość kwoty
    należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    określając ją jako iloczyn ilości energii elektrycznej wynikający z salda ujemnego i rynkowej
    ceny energii elektrycznej. Kwotę tą należy uznać za należne Państwu (tj. prosumentowi)
    wynagrodzenie za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
    W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
    Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz
    art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów
    lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy
    lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
    Podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Natomiast jak stanowi art. 29a ust. 7 ustawy:
    Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo
      przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.
    Z przepisu art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co
    stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika również, że depozyt prosumencki pokazujący wartość
    środków należną prosumentowi za energię wprowadzoną do sieci (ilość energii i wartość
    tej energii) przeznaczony jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej,
    z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta. Jak
    wynika z treści art. 4c ust. 4 ustawy o OZE, wartość depozytu prosumenckiego dotycząca
    danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowywana do konta
    prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym. Depozyt zapisany na koncie
    prosumenckim służy więc do regulowania zobowiązań, natomiast nie wpływa na kwestię
    ustalania podstawy opodatkowania.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta, pozostaje bez wpływu na
    określenie wysokości podstawy opodatkowania.

    Wskazana wartość (iloczyn energii wprowadzonej po zbilansowaniu międzyfazowym i ceny
    rynkowej) - jak stwierdzono powyżej - jest wartością należną Państwu z tytułu rozliczenia
    wprowadzonej do sieci energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej,
    obejmującą całość należnego Państwu świadczenia od Operatora, którą - w celu
    określenia podstawy opodatkowania - należy pomniejszyć o kwotę występującego dla tej
    dostawy podatku należnego.
    Wskazuje to, że ww. wartość (iloczyn energii wprowadzonej do sieci po zbilansowaniu
    międzyfazowym i ceny rynkowej) stanowi kwotę brutto z tytułu dostawy wprowadzonej
    przez Państwa (tj. prosumenta) do sieci energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
    fotowoltaicznej, to znaczy kwotę zawierającą w sobie podatek VAT (w stu).
    Przy czym należy zauważać, że na gruncie ww. przepisów podatku VAT, nie można
    utożsamiać wartości depozytu z podstawą opodatkowania (niezależnie od tego czy
    wartości te będą się pookrywać czy nie).
    Państwo we własnym stanowisku stwierdziliście, że „do podstawy opodatkowania Spółka
    przyjmuje wartość depozytu na dzień przypisania (...)”
    Dlatego też oceniając Państwa stanowisko całościowo należy uznać je za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Zaznaczyć należy, że w ramach wydawania interpretacji indywidualnych Organ nie
    dokonuje oceny prawidłowości dokonanych obliczeń.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawili Państwo we wniosku i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ zastrzega, że przedmiotem analizy i oceny nie była prawidłowość przedstawionych
    przez Państwa we własnym stanowisku obliczeń. Analiza i ocena takich obliczeń nie mieści
    się bowiem w zakresie postępowania o wydanie interpretacji indywidulanej. Podatek od
    towarów i usług oparty jest na metodzie samoobliczania, co oznacza, że podatnik
    zobowiązany jest do samodzielnego obliczenia podatku w związku z dokonaniem
    czynności podlegających opodatkowaniu. Tym samym to podatnik ponosi
    odpowiedzialność za prawidłowość obliczenia należnego podatku, a weryfikacja tego
    obliczenia leży w kompetencjach innych organów podatkowych, które w ramach
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej, są
    uprawnione do takich działań.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.