Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-647/12-2/ASZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-12-07
Teza: świadczenie przekazane pracownikom oraz prokuratorom w postaci dopłaty do wypoczynku dziecka ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, bądź z innych źródeł nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż – jak stwierdza sam Wnioskodawca – wypoczynek ten jest organizowany przez firmę, która nie jest podmiotem spełniającym warunki określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży, a także zasad jego organizowania i nadzorowania.
Słowa kluczowe: dofinansowanie-dofinansowanie wypoczynku; dopłata; dzieci i młodzież; fundusz-fundusz świadczeń socjalnych; obowiązek-obowiązek płatnika; płatnik; wypoczynek; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 października 2012 r. (data wpływu 25 października 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z dofinansowaniem do wczasów dzieci i młodzieży do lat 18 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z dofinansowaniem do wczasów dzieci i młodzieży do lat 18.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych Wnioskodawca zamierza przyznawać dofinansowania do letniego oraz zimowego wypoczynku dla dzieci i młodzieży do lat 18, w formie kolonii, obozów, zielonych szkół, rajdów i innych zorganizowanych form, a także w formie wczasów, na których dziecko przebywa wspólnie z rodzicami i pod ich opieką. Mogą to być zarówno wczasy krajowe, jak i zagraniczne. Regulamin Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych przewiduje również dofinansowanie w wysokości 100% kosztów wypoczynku dzieci i młodzieży osób o najmniejszych dochodach.

Zachodzi wątpliwość, czy dofinansowanie z ZFŚS do wczasów dzieci i młodzieży do lat 18, jeśli pobyt na wczasach zorganizowanych przez firmę prowadzącą działalność w zakresie turystyki ma miejsce razem z rodzicami, podlega zwolnieniu od podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), czy też zwolnieniu temu podlegają wyłącznie dofinansowania do wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu – dzieci i młodzieży do lat 18, jeśli wypoczynek ten odbywa się w ramach turnusów organizowanych tylko dla dzieci i młodzieży, a organizator spełnia warunki określone rozporządzaniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 z późn. zm.). Tym samym Wnioskodawca ma wątpliwości, czy jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, ma obowiązek potrącania i odprowadzania podatku dochodowego od tych dofinansowań.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca pełniąc funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zobligowany jest do pobierania i odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych, od wypłacanego pracownikowi, bądź prokuratorowi dofinansowania wypoczynku dziecka, doliczając równowartość tego dofinansowania na liście płac do przychodów ze stosunku pracy pracownika, lub do przychodów ze stosunku służbowego prokuratora w sytuacji, kiedy wypoczynek ten ma miejsce w formie wczasów (krajowych lub zagranicznych) zorganizowanych przez firmę prowadzącą działalność w zakresie turystyki, na których dziecko przebywa razem z rodzicami, a firma ta nie jest podmiotem spełniającym warunki określone rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 z późn. zm.)?
2.  Czy Wnioskodawca pełniąc funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 31 ww. ustawy, zobligowany jest do pobierania i odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych, od wypłacanego pracownikowi, bądź prokuratorowi dofinansowania wypoczynku dziecka doliczając równowartość tego dofinansowania na liście płac do przychodów pracownika ze stosunku pracy lub do przychodów prokuratora ze stosunku służbowego w sytuacji, kiedy wypoczynek ten jest sfinansowany w 100% z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, czy też takiego obowiązku nie ma, bo możliwe jest w tym przypadku zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 78 tej ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1, pełniąc funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest zobligowany do pobierania i odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych, od wypłacanego pracownikowi, bądź prokuratorowi dofinansowania wypoczynku dziecka poprzez doliczenie równowartości tego dofinansowania na liście płac, do przychodów pracownika ze stosunku pracy lub prokuratora ze stosunku służbowego w sytuacji, kiedy wypoczynek ten ma miejsce w formie wczasów (krajowych lub zagranicznych) zorganizowanych przez firmę prowadzącą działalność w zakresie turystyki, na których dziecko przebywa razem z rodzicami, a firma ta nie jest podmiotem spełniającym wymogi rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 z późn. zm.), ponieważ możliwe jest w takim przypadku zastosowanie zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Użycie przez ustawodawcę w art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy zwrotu: „dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność z tym zakresie, w formie wczasów itd.” przy braku sprecyzowania pojęcia „podmioty prowadzące działalność z tym zakresie” oznacza bowiem – zdaniem Wnioskodawcy – że zwolnieniu podlegają wszystkie dofinansowania do zorganizowanego wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18, także w przypadku, gdy dziecko, bądź dzieci, korzystają z wypoczynku wraz z rodzicami, a wypoczynek ten ma charakter zorganizowany, to znaczy wykupione zostało skierowanie na turnus wczasowy, w ramach którego przysługuje pełne wyżywienie, zakwaterowanie i ewentualne inne świadczenia od organizatora wypoczynku – firmy świadczącej usługi w tym zakresie, która w tym przypadku nie musi spełniać warunków określonych w rozporządzaniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r., gdyż opiekę nad dzieckiem sprawują w trakcie wypoczynku bezpośrednio rodzice i tym samym możliwe jest w takim przypadku zastosowanie zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 78 powołanej ustawy. Od przychodów ustawowo zwolnionych od podatku płatnik nie ma natomiast obowiązku potrącania i odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawcy, odnośnie pytania oznaczonego Nr 2, pełniąc funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 31 tej ustawy, nie jest zobligowany do pobierania i odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych, od wypłacanego pracownikowi, bądź prokuratorowi dofinansowania wypoczynku dziecka doliczając równowartość tego dofinansowania na liście płac do przychodów pracownika ze stosunku pracy lub do przychodów prokuratora ze stosunku służbowego w sytuacji, kiedy dofinansowanie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych następuje w wysokości 100% kosztu wypoczynku, gdyż zwolnieniu od podatku na mocy art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy podlega także sfinansowanie w 100% zorganizowanego wypoczynku dzieci i młodzieży do lat 18. Od przychodów ustawowo zwolnionych od podatku płatnik nie ma natomiast obowiązku potrącania i odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 powyższej ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Mając na uwadze powyższe należy przyjąć, że kwota dofinansowania do zorganizowanego wypoczynku dziecka stanowi przychód ze stosunku pracy, czy stosunku służbowego. Przychód ten może być jednak w określonych sytuacjach zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu – dzieci i młodzieży do lat 18:

1.  z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra – niezależnie od ich wysokości,
2.  z innych źródeł – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Z brzmienia ww. przepisu wynika, że dopłaty do wypoczynku podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

*   wypoczynek jest zorganizowany,

*   organizatorem wypoczynku jest podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,

*   forma wypoczynku nie odbiega swoim charakterem od wymienionych form wypoczynku, takich jak wczasy, kolonie, obozy lub zimowiska, w tym również połączony z nauką, pobyt na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych, leczniczo-opiekuńczych,

*   dopłata dotyczy dzieci i młodzieży uczestniczących w wypoczynku, które nie ukończyły osiemnastego roku życia.

Dopłaty do wypoczynku, które spełniają łącznie ww. warunki i są finansowane z funduszu socjalnego podlegają w całości zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym, natomiast w przypadku sfinansowania z innych źródeł, zwolnienie przysługuje do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Wskazanie przez ustawodawcę w ww. przepisie czterech form wypoczynku oznacza, że nie każda dopłata do wypoczynku może korzystać ze zwolnienia, a tylko ta, która związana była z wypoczynkiem zorganizowanym, przybierającym postać wczasów, kolonii, obozu lub zimowiska. Ustawodawca jednoznacznie określił katalog zwolnień, a także wymóg dla organizatorów tego wypoczynku, co powoduje, że tylko dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa wyżej.

Wprowadzając obowiązek zorganizowania wypoczynku przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, ustawodawca nie sprecyzował bliżej tego pojęcia. Powołany przepis nie wskazuje, czy ma być to podmiot, który świadczy usługi wypoczynkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czy podmiot zajmujący się statutowo tego typu działalnością. Istotne jest to, czy tego typu wypoczynek organizowany jest zgodnie ze specjalnymi regulacjami dotyczącymi organizowania wypoczynku dla dzieci i młodzieży, tj. zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 ze zm.).

Tak więc, zasadnicze znaczenie ma formalno-prawne umocowanie danego podmiotu do wykonywania czynności związanych z organizowaniem wypoczynku, określone w dokumentach stanowiących podstawę funkcjonowania danego podmiotu.

Przez zorganizowany wypoczynek należy rozumieć wszelkie formy wypoczynku zorganizowanego z wyjątkiem takich form wypoczynku, jak: wczasy „pod gruszą”, pobyt u rodziny oraz wypoczynek organizowany „na własną rękę” przez rodziców (pracowników) i związanego z tym pobytu dzieci w hotelach, pensjonatach, domach wczasowych, czy wynajmowanych pokojach.

Stosownie do art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Natomiast w myśl art. 38 ust. 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Zgodnie z treścią ust. 1a tego artykułu, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru.

Stosownie do art. 39 ust. 1 tej ustawy, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca, zgodnie z regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych zamierza przyznawać dofinansowania do letniego oraz zimowego wypoczynku dla dzieci i młodzieży do lat 18, w formie kolonii, obozów, zielonych szkół, rajdów i innych, zorganizowanych form, a także w formie wczasów, na których dziecko przebywa wspólnie z rodzicami i pod ich opieką. Mogą to być zarówno wczasy krajowe, jak i zagraniczne. Regulamin Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych przewiduje również dofinansowanie w wysokości 100% kosztów wypoczynku dzieci i młodzieży osób o najmniejszych dochodach. Dodano, iż firma prowadząca działalność w zakresie turystyki, na których dziecko przebywa razem z rodzicami nie jest podmiotem spełniającym wymogi rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży, a także zasad jego organizowania i nadzorowania.

Mając na uwadze zawarte we wniosku informacje oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż świadczenie przekazane pracownikom oraz prokuratorom w postaci dopłaty do wypoczynku dziecka ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, bądź z innych źródeł nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż – jak stwierdza sam Wnioskodawca – wypoczynek ten jest organizowany przez firmę, która nie jest podmiotem spełniającym warunki określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży, a także zasad jego organizowania i nadzorowania. Kwota tej dopłaty jest przychodem pracownika ze stosunku pracy lub stosunku służbowego, o których mowa w ww. art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającym opodatkowaniu. Zatem Wnioskodawca, jako płatnik, zobowiązany jest pobrać od kwoty dopłaty zaliczkę na podatek dochodowy.

Końcowo należy wskazać, iż dopłaty do wypoczynku organizowanego „na własną rękę” przez pracowników – rodziców dzieci i młodzieży do 18 lat będą mogły korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z powołanym przepisem, wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.