Zmiana wiążącej informacji stawkowej
Sygnatura: 0110-KSI2-2.442.7.2024.6.KK
Informacja zmieniana: 481985
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Rodzaj decyzji: 
Zmieniająca z urzędu decyzję WIS na podstawie art. 42h ust. 3
ustawy o podatku od towarów i usług
Data wydania: 2025-01-29
Teza: WIS ŚWIADCZENIE KOMPLEKSOWE; wykonanie i montaż
konstrukcji zadaszenia tarasowego – pergoli aluminiowej – w
budynku mieszkalnym jednorodzinnym sklasyfikowanym w
klasie 1110 PKOB, zaliczonym do budownictwa objętego
społecznym programem mieszkaniowym.
Słowa kluczowe: modernizacja
programy-społeczny program mieszkaniowy
świadczenie-świadczenie kompleksowe
Zagadnienia: termomodernizacji, przebudowy lub konserwacji
obiektów objętych społecznym programem
mieszkaniowym
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca
informacja stawkowa -Wiążąca informacja stawkowa -
świadczenie kompleksowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1a. Wiążąca
informacja stawkowa -Wygaśnięcie, zmiana lub uchylenie
wiążącej informacji stawkowej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 12-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XIII-Rozdział 2-art. 146ef-ust. 1-pkt 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 8%
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku dla dostawy, budowy, remontu, modernizacji,
1

## Pytanie

dotyczy usług realizowanych w budynkach mieszkalnych sklasyfikowanych w Dziale 11
    (budynki mieszkalne) Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zgodnej z
    rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych (PKOB) (dz. U. Nr 112, poz. 1316, ze zm.). Usługi te realizowane są
    w ramach obiektów budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznych

    programem mieszkaniowym, o których mowa w art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, których
                            2 powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 mw przypadku budynków mieszkalnych
                  2 jednorodzinnych i 150 mw przypadku lokali mieszkalnych.
    Ponadto, usługa wykonania na indywidualne zlecania Klientów z własnych materiałów
    konstrukcji zadaszeń i zabudów tarasów z elementów stalowych cynkowanych ogniowo i
    malowanych proszkowo z pokryciem z poliwęglanu komorowego lub ze szkła
    laminowanego oraz ich montaż realizowana jest w ramach czynności wymienionych w art.
    41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. dostawy, budowy, remontu,
    modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych. Wskazany
    zakres i charakter prac budowlanych związanych z realizowaną usługą wskazuje, iż
    montaż wykonanej konstrukcji tarasu następuje z wykorzystaniem elementów
    konstrukcyjnych obiektu, do którego konstrukcja taka jest dobudowywana. Stopień
    konstrukcyjnego połączenia konstrukcji tarasu z obiektem budowlanym uniemożliwia
    demontaż konstrukcji bez znaczącego zniszczenia elementów konstrukcyjnych obiektu.
    Uwzględniając opis techniczny prac podkreślić należy, iż docelowo pod względem
    technicznym konstrukcje te stanowią nierozerwalną całość, tj. przytwierdzona na stałe,
    zaprojektowana i wykonana w sposób spersonalizowany konstrukcja tarasu staje się
    elementem konstrukcyjnym budynku. Dobudowana konstrukcja tarasu z zadaszeniem z
    poliwęglanu komorowego lub ze szkła laminowanego staje się architektoniczną częścią
    budynku mieszkalnego. Dobudowa konstrukcji tarasu wpływa na zmianę parametrów
    istniejącego budynku. To, że konstrukcja tarasu jest częścią budynku i wpływa na jego
    parametry wynika chociażby z treści rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12
    kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i
    ich usytuowanie (Dz. U. 2019, poz. 1065), gdzie:
    – w § 3 pkt. 24 lit. a wskazano, iż do kubatury brutto budynku wlicza się m.in. kubaturę
      przykrytych części zewnętrznych budynku, takich jak: loggie, podcienia, ganki,
      krużganki, werandy, a także kubaturę balkonów i tarasów, obliczaną do wysokości
      balustrady,
    – w § 12 ust. 6 pkt. 1 wskazano, iż odległość od granicy działki budowlanej nie może być
      mniejsza niż 1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do
      balkonu, daszku nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub
      pochylni – z wyjątkiem pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych.
    Podobna klasyfikacja tarasu przedstawiona została w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2017 r. (sygn. II OSK 1220/15), gdzie wskazano, iż
    „Taras stanowi więc całość funkcjonalno-użytkową z budynkiem mieszkalnym,
    zapewniając jego obsługę. Jego istnienie rzutuje na podniesienie walorów użytkowych
    samego budynku, który zyskuje element mogący stanowić miejsce wypoczynku oraz
    dodatkową możliwość bezpośredniej komunikacje z ogrodem.”
    W podobnym tonie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który
    w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 lutego 2020 r. (sygn. II SA/Rz 1373/19) wskazał, iż „Taras,
    tak jak w niniejszej sprawie stanowi bowiem całość funkcjonalno-użytkową, powiązaną z
    budynkiem mieszkalnym, tworząc warunki do jego obsługi zaś jego wykonanie ma
    podnosić przede wszystkim walory użytkowe samego obiektu mieszkalnego, powiększając
    w istocie jego powierzchnię.”
    Uwzględniając powyższe, nie można wykonanych konstrukcji zabudów i zadaszeń tarasów
    uznać wyłącznie za elementy dekoracyjne, które byłyby montowane i demontowane w
    łatwy i bezszkodowy dla obiektu sposób.
    Klientów własnych materiałów konstrukcji zadaszeń i zabudów tarasów z elementów
    stalowych cynkowanych ogniowo i malowanych proszkowo z pokryciem z poliwęglanu
    komorowego lub ze szkła laminowanego oraz ich montażu zwiększa walory użytkowe
    budynku mieszkalnego oraz jego funkcjonalność, gdyż w istotny sposób chroni przed

    nasłonecznieniem i nagrzaniem pomieszczeń, jak również zapobiega utracie ciepła zimą,
    spowalniając wymianę ciepła, co przekłada się na obniżenie kosztów eksploatacji
    budynku. W związku z powyższym następuje unowocześnienie i usprawnienie budynku
    mieszkalnego, zwiększenie jest walorów architektonicznych i użytkowych, co powoduje
    często zwiększeniem jego wartości.
    W ocenie Wnioskodawcy usługi stanowiące przedmiot niniejszego wniosku o wydanie WIS,
    obejmujące wykonywanie na indywidualne zlecania Klientów z własnych materiałów
    konstrukcji zadaszeń i zabudów tarasów z elementów stalowych cynkowanych ogniowo i
    malowanych proszkowo z pokryciem z poliwęglanu komorowego lub ze szkła
    laminowanego oraz ich montaż w budownictwie objętym społecznym programem
    mieszkaniowym będą korzystały z preferencyjnej stawki 8% podatku VAT na podstawie
    art. 41 ust. 12 z uwzględnieniem ust. 12 b i 12 c. ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od
    towarów i usług.”
    (...)
    (...)
    (...)
    Pismem z dnia 13 stycznia 2022 r. nr 0111-KDSB1-2.440.368.2021.1.LS Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydanie wiążącej
    informacji stawkowej o wskazanie dodatkowych informacji umożliwiających jego
    rozpatrzenie i dokonanie właściwej klasyfikacji usługi będącej przedmiotem wniosku.
    Wezwanie zostało doręczone w dniu 15 stycznia 2022 r., co potwierdza data wskazana w
    Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD).
    Do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dnia 21 lutego 2022 r. wpłynęło pismo
    będące odpowiedzią na wezwanie z dnia 13 stycznia 2022 r. Wnioskodawca w odpowiedzi
    na wezwanie wskazał następujące informacje dotyczące przedmiotowej usługi:
    1. „Zakresem prowadzonej przez Wnioskodawcę sprzedaży objęte są usługi wykonania
      na indywidualne zlecenia Klientów z własnych materiałów konstrukcji zadaszeń oraz w
      niektórych przypadkach również dodatkowo zabudów tarasów z elementów stalowych
      cynkowanych ogniowo i malowanych proszkowo z pokryciem z poliwęglany
      komorowego lub ze szkła bezpiecznego oraz ich montaż. Nie mniej jednak,
      przedmiotem złożonego wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej objęto
      świadczenie złożone (kompleksowe) polegające na wykonaniu na indywidualne
      zlecenie Klientów i montażu konstrukcji zadaszeń, które w opinii Wnioskodawcy składa
      się na jedną czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT.
    2. Objęte przedmiotem wniosku świadczenie kompleksowe polegające na wykonaniu
      oraz montażu konstrukcji zadaszeń wykonywane jest przy użyciu elementów
      stalowych cynkowanych ogniowo i malowanych proszkowo z pokryciem ze szkła
      bezpiecznego.
    3. Przedmiotowy wniosek dotyczy usług realizowanych w budynkach mieszkalnych
                                            2jednorodzinnych o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m.
    4. Wniosek dotyczy budynków mieszkalnych stałego zamieszkania.
    5. Objęte wnioskiem o wydanie WIS świadczenie realizowane jest w ramach modernizacji
      budynków mieszkalnych jednorodzinnych (stałego zamieszkania) o powierzchni
                    2nieprzekraczającej 300 m. W związku z brakiem z przepisach podatkowych oraz w
      innym ustawach, w szczególności w Prawie budowlanym definicji pojęcia
      „modernizacja” Wnioskodawca klasyfikując czynność z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w
      ramach której realizowane jest objęte wnioskiem świadczenie posłużył się pojęciem
      modernizacji w znaczeniu przyjętym w języku powszechnym, rozumianym jako
      unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu.

    6. Wykonanie objętego przedmiotowym wnioskiem świadczenia wiąże się ze zmianą
      parametrów budynków, w ramach których zostało wykonane. Montaż wykonanej
      konstrukcji zadaszeń tarasów powoduje, iż konstrukcja taka staje się architektoniczną
      częścią budynku mieszkalnego, a co za tym idzie wpływa na zmianę kubaturę takiego
      budynku. W ocenie Wnioskodawcy, to iż dobudowana konstrukcja zadaszenia tarasu
      powoduje zmianę parametrów budynku wynika chociażby z rozporządzenia Ministra
      Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim
      powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2019, poz. 1065), gdzie w treści
      § 3 pkt. 24 lit. a wskazano, iż do kubatury brutto budynku wlicza się m.in. kubaturę
      tarasów.
      Ponadto, jak wynika z treści normy PN-ISO 9836 „Właściwości użytkowe w
      budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i
      kubatorowych”, o której mowa w § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11
      września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.
      U. 2020, poz. 1609 z późn. zm.) powierzchnia całkowita budynku jest sumą
      powierzchni całkowitych wszystkich kondygnacji budynku. Jako kondygnacja mogą być
      traktowane m.in. tarasy. Dodatkowo należy tutaj wskazać, iż z punktu widzenia prawa
      budowlanego konstrukcja zadaszenia tarasu stanowi funkcjonalno-użytkową część
      budynku mieszkalnego, a tym samym nie może być uznany jako element małej
      architektury.
    7. Uwzględniając zakres i wysoki stopień skomplikowania prac składających się na
      czynność montażu wykonanej na indywidualne zlecenie konstrukcji zadaszenia tarasu,
      do jej prawidłowej i bezpiecznej realizacji wymagana jest specjalistyczna wiedza i
      umiejętności. Przedmiotowa konstrukcja wykonywana, a następnie montowana jest w
      oparciu o sporządzoną dokumentację techniczną (projekt techniczny). Sama czynność
      montażu wymaga specjalistycznej wiedzy z zakresu montażu konstrukcji stalowych,
      umiejętności czytania rysunku technicznego oraz wiedzy i doświadczenia w zakresie
      montażu szkła (...). Dodatkowo, w zakresie łączenia tafli szkła niezbędna jest wiedza z
      zakresu wyklejania taśmy butylowej i jej wulkanizacji w sposób zapewniający
      szczelność połączenia i nie powodujący procesu rozlaminowania lub pęknięcia szkła.
      Nieodpowiedni montaż mógłby skutkować sprowadzeniem niebezpieczeństwa dla
      użytkowników. Uwzględniając powyższe, w ocenie Wnioskodawcy brak jest możliwości
      samodzielnego montażu wykonanej konstrukcji zadaszenia tarasu przez Klienta.
    8. Wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej dotyczy czynności złożonej
      (kompleksowej) polegającej na wykonaniu na indywidualne zlecenia Klientów z
      własnych materiałów Wnioskodawcy konstrukcji zadaszeń tarasów, a następnie jej
      montażu (dobudowaniu) do budynków mieszkalnych jednorodzinnych o powierzchni
                          2użytkowej nieprzekraczającej 300 m, która w ocenie Wnioskodawcy składa się na
      jedną czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    (...)
    (...)
    (...)
    9. Objęte przedmiotowym wnioskiem świadczenie kompleksowe złożone z usługi
      wykonania przez Wnioskodawcę na indywidualne zlecenie Klientów z własnych
      materiałów konstrukcji zadaszeń tarasów oraz usługi ich montażu w budynkach
      mieszkalnych jednorodzinnych, w aspekcie gospodarczym stanowi obiektywnie jedną
      całość nabywaną przez Klientów w sposób nierozłączny. Przedmiotem zawartej z
      Klientem umowy pozostaje wykonanie kompleksowej usługi budowlanej, której
      zakresem objęte są zarówno prace związane z wykonaniem przez Wnioskodawcę
      konstrukcji zadaszeń tarasów (prefabrykacja elementów niezbędnych do dobudowy
      tarasu), jak i sam montaż przygotowanych elementów. Również należne
      Wnioskodawcy wynagrodzenie za objęte niniejszym wnioskiem świadczenie ustalane

      jest w sposób ryczałtowy i obejmuje jedną kwotę za wykonanie całości świadczenia.
      Zatem, z punktu widzenia nabywcy przedmiotem świadczenia jest kompleksowa
      usługa, której efektem końcowym jest dobudowana do obiektu konstrukcja
      zadaszenia tarasowego. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających wyłącznie na
      wykonaniu elementów konstrukcyjnych zadaszenia tarasowego, czy wyłącznie usług
      montażu takich konstrukcji. Wnioskodawca nie prowadzi sprzedaży związanej z
      dostawą i montażem gotowych, zakupionych od innych producentów elementów
      konstrukcji zadaszenia, lecz sam je wykonuje na indywidualne zlecenia Klientów
      (produkuje), a co za tym idzie w rozpatrywanym przypadku nie występuje dostawa
      towarów.
    10. Przedstawione w treści wniosku czynności składające się na usługę wykonania oraz
      montażu konstrukcji zadaszeń tarasów są ze sobą ściśle powiązane tak, iż obiektywnie
      w aspekcie gospodarczym stanowią jedną całość oraz prowadzą do realizacji głównego
      celu jakim jest dobudowanie do budynku mieszkalnego jednorodzinnego konstrukcji
      zadaszenia tarasu o parametrach i wyglądzie zgodnym z oczekiwaniami Klientów.
    11. Mając na uwadze faktyczny cel świadczenia kompleksowego objętego przedmiotowym
      wnioskiem element dominujący stanowi usługa montażu konstrukcji zadaszeń,
      natomiast realizowana w powiązaniu z tą usługą usługa wykonania na indywidualne
      zlecenia Klientów samej konstrukcji (przygotowanie w oparciu od dokumentację
      techniczną elementów stalowych cynkowanych ogniowo i malowanych proszkowo
      oraz pokrycia ze szkła bezpiecznego) posiada charakter pomocniczy. Ponadto, co
      istotne wynagrodzeniem Wnioskodawcy za wykonane świadczenie jest uzgodniona
      kwota ryczałtowa za wykonanie kompleksowej usługi, bez względu na jej poszczególne
      elementy, takie jak: materiały, robocizna, transport, itp.
    12. Podstawą kalkulacji ceny objętego przedmiotowym wnioskiem świadczenia jest (...)
    Do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca dołączył:
    (...)
    W ramach wiążącej informacji stawkowej z dnia 22 lutego 2022 r. nr 0111-KDSB1-
    2.440.368.2021.2.LS określono dla usługi (świadczenia kompleksowego) – montaż
    konstrukcji zadaszenia tarasowego, przytwierdzonego do konstrukcji ściany domu i
    podłoża za pomocą kotew chemicznych oraz słupów nośnych, klasyfikację do PKWiU 2015
    – 43 oraz stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust.
    1 ustawy w zw. z art. 146aa ust.1 pkt 1 i ust. 1a ustawy.
    Decyzja została doręczona – zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Odbioru – w dniu 24
    lutego 2022 r. Wnioskodawca nie złożył odwołania od ww. decyzji.
    W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych
    sprawę przekazano do ponownej analizy, w zakresie uzasadnionego przypuszczenia
    wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość w wyniku błędu wykładni lub
    niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Postanowieniem z dnia 16 września 2024 r. nr 0110-KSI2-2.442.7.2024.1.KK Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo
    uchylenia wydanej w dniu 22 lutego 2022 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0111-KDSB1-
    2.440.368.2021.2.LS. Pismo zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 23 września 2024 r.,
    co potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia.
    Powyższe zostało podyktowane powzięciem przez Organ uzasadnionego przypuszczenia
    wystąpienia przesłanek powodujących nieprawidłowość WIS z dnia 22 lutego 2022 r.,
    albowiem pojawiły się wątpliwości po stronie Organu dotyczące prawidłowości zawartego
    w WIS rozstrzygnięcia oraz wskazanej stawki podatku od towarów i usług.
    Pismem z dnia 25 października 2024 r. nr 0110-KSI2-2.442.7.2024.3.KK Organ wezwał
    Wnioskodawcę do uzupełnienia materiału dowodowego sprawy będącej przedmiotem

    postępowania. Wezwanie zostało doręczone – zgodnie z datą wskazaną w Urzędowym
    Poświadczeniu Doręczenia – w dniu 28 października 2024 r.
    W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca pismem z dnia 31 października 2024 r. (data
    wpływu 4 listopada 2024 r.) za pośrednictwem kanału e-Urząd Skarbowy przekazał
    następujące informacje:
    (...)
    Przede wszystkim pragnę podkreślić, iż przedmiotem złożonego w dniu 21 grudnia 2021 r.
    wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS) (uzupełnionego w dniu 21 stycznia
    2022 r.) była usługa kompleksowa polegająca na wykonaniu oraz montażu na
    indywidualne zlecenie klienta konstrukcji zadaszenia tarasowego. Jak wynika z treści
    wniosku o wydanie WIS doprecyzowanego uzupełnieniem z dnia 21 stycznia 2022 r.,
    zakresem pytania Wnioskodawca objął wyłącznie szczegółowo opisaną, w tym pod
    względem stosowanej technologii usługę (świadczenie kompleksowe) wykonywaną w
    budynku mieszkalnym stałego zamieszkania, jednorodzinnym o powierzchni użytkowej
                  2nie przekraczającej 300 m, sklasyfikowanym w Dziale 11 (budynki mieszkalne) Polskiej
    Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zgodnej z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30
    grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.U nr
    112, poz. 1316, ze zm.). A zatem, z treści złożonych dokumentów wynika, iż przedmiotem
    wniosku o wydanie WIS objęto kompleksową usługę polegająca na wykonaniu oraz
    montażu na indywidualne zlecenie klienta konstrukcji zadaszenia tarasowego świadczoną
    wyłącznie w budynku spełniającym ww. warunki. Każdorazowo podejmując się zlecenia
    wykonania usługi Podatnik na podstawie otrzymanych od klienta informacji oraz
    dokumentacji budynku dokonuje oceny czy budynek spełnia warunki określone w treści
    art. 41 ust. 12 pkt. 2 lit. a, w związku z art. 2 pkt. 12 ustawy o VAT.
    W przypadku braku spełnienia przedmiotowych warunków, Podatnik nie ma wątpliwości
    co do zastosowania podstawowej stawki podatku VAT, a co za tym idzie tego typu
    przypadki nie były objęte opisem usługi w treści wniosku o wydanie WIS.
    Odpowiadając na otrzymanie wezwanie, doprecyzowując przedmiot wniosku o wydanie
    WIS, niniejszym przesyłam dokumenty i informacje wymagane dla określenia prawidłowej
    stawki podatku od towarów i usług dla świadczenia kompleksowego wykonania oraz
    montażu na indywidualne zlecenie klienta konstrukcji zadaszenia tarasowego, dla jednej z
    lokalizacji:
    1. Miejsce świadczenia usługi:
    Miejscem świadczenia usługi kompleksowej jest budynek mieszkalny jednorodzinny,
    wolno stojący, nie podpiwniczony (stałego zamieszkania) zlokalizowany w miejscowości (...).
    2. Wskazanie całkowitej powierzchni budynku, w którym wykonywane jest świadczenie:
                                                2Całkowita powierzchnia użytkowa budynku wskazanego w pkt. 1 wynosi: (...) m. Budynek
    w całości (całkowita jego powierzchnia) jest wykorzystywany do celów mieszkalnych.
    Podział na poszczególne pomieszczenia wraz z ich powierzchnią użytkową przedstawiony
    został w załączonym wyciągu z projektu architektoniczno-budowlanego budynku.
    3. Dokumentacja dotycząca budynku, w którym wykonywane jest świadczenie:
    W załączeniu przesyłam (...) wyciąg z projektu architektoniczno-budowlanego budynku,
    którego dotyczy świadczenie. (...)
    W ocenie Podatnika, realizacja kompleksowej usługi będącej przedmiotem wniosku o WIS
    w ww. lokalizacji wszystkie spełnia warunki do zastosowania 8% stawki podatku VAT, o
    których mowa w treści art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, tj.:
      1. Jak wynika z załączonego materiały dowodowego kompleksowa usługa dotyczy
        budynku zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem
        mieszkaniowym.

        Zgodnie z treścią art. 41 ust. 12a ustawy o VAT przez budownictwo objęte
        społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa
        mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne
        w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów
        Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji
        Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony
        zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską,
        zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której
        mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
        energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi
        związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
        Z kolei, jak wynika z treści art. 2 pkt. 12 ustawy o VAT – przez obiekty budownictwa
        mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania
        sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.
        Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych za budynki mieszkalne uważa
        się obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni
        użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.
        Świadczenie kompleksowe w wskazanej lokalizacji dotyczy budynku stałego
        zamieszkania, mieszkalnego, jednorodzinnego, wolno stojącego, nie
                                        2podpiwniczonego o całkowitej powierzchni użytkowej (...) m. Budynek jest oddany
        do użytku i jest wykorzystywany w całości do celów mieszkalnych. Biorąc pod uwagę
        charakter przedmiotowego budynku, jego faktyczne użytkowanie wskazać należy, iż
        stanowi on budynek sklasyfikowany w PKOB 1110 – Budynki mieszkalne
        jednorodzinne.
      2. Kompleksowa usługa (świadczenie kompleksowa) polegająca na wykonaniu oraz
        montażu na indywidualne zlecenie klienta konstrukcji zadaszenia tarasowego
        składa się z czynności (technologii) szczegółowo określonych w treści wniosku o
        wydanie WIS doprecyzowanego uzupełnieniem z dnia 21 stycznia 2022 r.
        Sam montaż przygotowanej konstrukcji do budynku odbywa się w następujący
        sposób:
        Belka nośna i sług są w sposób trwały mocowane do budynku przy wykorzystaniu
        kotwy chemicznej. W miejscu mocowania wykonywane są otwory w ścianie
        konstrukcyjnej budynku (przewiert dokonywane jest przez ocieplenie i ścianę
        właściwą budynku), do których wprowadzana jest kotwa chemiczna, a następnie
        osadzany jest pręt gwintowanych o średnicy 12-16 mm. Po zastygnięciu kotwy
        chemicznej (związaniu) i montażu belki nośnej i słupów montowane są pozostałe
        elementy konstrukcji zadaszenia. Słupy stanowiące podporę belki nośnej z przodu
        konstrukcji zasadzenia kotwione są do przygotowanych fundamentów w podłożu
        przy pomocy kotwy chemicznej lub z wykorzystaniem kotwy wbijanej w sposób
        umożliwiający zabudowanie kotwienia kostką brukową lub deską tarasową (w celu
        uzyskania pożądanego efektu wizualnego).
        (...)
        A zatem, w przedmiotowym stanie faktycznym w ocenie Podatnika, nie ma
        uzasadnionych podstaw do kwalifikowania montażu konstrukcji jako elementu
        wyposażenia budynku, który może być w każdym czasie zdemontowany lub
        wymieniony. Przyjęcie takiego stanowiska w niniejszym stanie faktycznym
        wiązałoby się z błędną oceną cechy trwałości połączenia, gdyż montaż konstrukcji
        zadaszenia następuje z wykorzystaniem istotnych elementów konstrukcyjnych
        budynku mieszkalnego (ścian zewnętrznych) a także demontaż konstrukcji jest
        faktycznie niemożliwy bez istotnego zniszczenia montowanej konstrukcji oraz
        elementów konstrukcyjnych budynku.

        Ponadto, jak to już zostało wskazane w treści wniosku o wydanie WIS zamontowana
        konstrukcja zadaszenia tarasowego wpływa zarówno na parametry techniczne, jak i
        użytkowe budynku mieszkalnego. Wpływa na poprawę komfortu termicznego
        budynku, stwarza możliwość komfortowego użytkowania tarasu, chroni elementy
        znajdujące się na tarasie przez zniszczeniem (niekorzystne warunki atmosferyczne)
        oraz podnosi wartość samego budynku.
        Ponadto, jak to już zostało wskazane w treści wniosku o wydanie WIS zamontowana
        konstrukcja zadaszenia tarasowego wpływa zarówno na parametry techniczne, jak i
        użytkowe budynku mieszkalnego. Wpływa na poprawę komfortu termicznego
        budynku, stwarza możliwość komfortowego użytkowania tarasu, chroni elementy
        znajdujące się na tarasie przez zniszczeniem (niekorzystne warunki atmosferyczne)
        oraz podnosi wartość samego budynku, który może być postrzegany jako bardziej
        nowoczesny, funkcjonalny, o większej wartości użytkowej i większym komforcie
        użytkowania, szczególnie w okresie letnim. Nowe parametry użytkowe budynku
        uzyskane wskutek montażu konstrukcji zadaszenia tarasu polegają na zwiększeniu
        funkcjonalności budynku mieszkalnego poprzez możliwość użytkowania tarasu
        przez jego mieszkańców, który przez to pełni funkcję dodatkowego miejsca
        wypoczynku, spożywania posiłków. Istotnym pozostaje również kwestia ochrony
        przez niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi (słońce, deszcz) co może przekładać
        się na poprawę efektywności energetycznej budynku. Montaż konstrukcji
        zadaszenia tarasowego wpływa również na podniesienie komfortu przebywania w
        budynku podczas wysokich temperatur poprzez absorbcję promieni słonecznych
        (co może wpływać na warunki termiczne panujące w pomieszczeniach
        bezpośrednio przyległych). Promienie słońca nie mają wówczas możliwości
        bezpośredniego zetknięcia się z szybą budynku, a to właśnie w największym stopniu
        odpowiada za nadmierna nagrzanie wnętrz (osłona wynikająca z konstrukcji
        zadaszenia znajduje się po zewnętrznej stronie budynku stanowiąc barierę dla
        słońca).
    Niezależnie od powyższego pragnę wskazać, iż odpowiadając na otrzymane wezwanie ze
    względu na wszczęte postępowanie podatkowe w zakresie zmiany albo uchylenia WIS z
    dnia 22 lutego 2022 r. (ze względu na błędną wykładnię lub niewłaściwa ocenę co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej) niniejszym pismem Podatnik przekazuje dokumenty i informacje w zakresie
    jednej z lokalizacji (odpowiadającej przedmiotowi złożonego w dniu 21 grudnia 2021 r.
    wniosku o WIS) wymagane dla określenia prawidłowej stawki podatku od towarów i usług
    dla świadczenia kompleksowego wykonania oraz montażu na indywidualne zlecenie
    klienta konstrukcji zadaszenia tarasowego.
    W uzasadnieniu wydanej decyzji WIS z dnia 22 lutego 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji
    skarbowej wskazał iż „podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie
    do świadczenia kompleksowego tożsamego pod każdym względem ze świadczeniem
    kompleksowym będącym przedmiotem niniejszej decyzji”.
    Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:
    (...)
    W odpowiedzi na wezwanie z dnia 25 października 2024 r., do Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej dnia 4 listopada 2024 r. wpłynęło kolejne uzupełnienie wniosku o
    wydanie WIS, w którym Wnioskodawca przedłożył:
    (...)
    Postanowieniem z dnia 15 listopada 2024 r. nr 0110-KSI2-2.442.7.2024.4.KK Organ
    zawiadomił Wnioskodawcę, że postępowanie wszczęte z urzędu nie zostanie załatwione w
    terminie wynikającym z art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej i wyznaczył nowy termin jego
    załatwienia do dnia 31 stycznia 2025 r. Pismo zostało doręczone – na podstawie
    Urzędowego Poświadczenia Doręczenia – w dniu 2 grudnia 2024 r.

    Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2024 r. nr 0110-KSI2-2.442.7.2024.5.KK Organ
    wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie
    zebranego w sprawie materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone w dniu 10
    stycznia 2025 r., co potwierdza Urzędowe Poświadczenie Doręczenia.
    Wnioskodawca skorzystał z przysługującego prawa i pismem z dnia 10 stycznia 2025 r.
    wypowiedział się w sprawie zebranego w sprawie materiału dowodowego:
    1. (...)
    2. Przedmiotem złożonego w dniu 21 grudnia 2021 r. wniosku o WIS była kompleksowa
      usługa wykonania i montażu konstrukcji zadaszenia trasowego. Pragnę tutaj
      zauważyć, iż w odpowiedzi na otrzymane pismem z dnia 25 października 2024 r.
      wezwanie, Podatnik przekazał dokumenty i informacje w zakresie jednej z lokalizacji
      (odpowiadającej przedmiotowi złożonego w dniu 21 grudnia 2021 r. wniosku o WIS)
      wymagane dla określenia przez organ prawidłowej stawki podatku od towarów i usług
      dla świadczenia kompleksowego wykonania oraz montażu na indywidualne zlecenie
      klienta konstrukcji zadaszenia tarasowego. Uwzględniając powyższe pragnę wyjaśnić,
      iż zawarta w treści dodatkowego opisu przedłożonej (...) informacja dotycząca
      wykonania i montażu pergoli aluminiowej (...) we wskazanej lokalizacji dotyczy
      zadaszenia tarasowego, o którym mowa w przedmiocie wniosku.
    3. W opisanej w treści pisma z dnia 31 października 2024 r. lokalizacji montaż wykonanej
      konstrukcji odbywa się do podłoża betonowego (przygotowanych betonowych stóp
      fundamentowych) za pomocą kotwy chemicznej.”
    Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że
    wiążąca informacja stawkowa z dnia 22 lutego 2022 r. nr 0111-KDSB1-2.440.368.2021.2.LS
    nie jest prawidłowa i wyjaśnia, co następuje.
    1. Przedmiot wniosku o wydanie WIS
    Instytucja wiążącej informacji stawkowej – o którą Wnioskodawca wystąpił wnioskiem z
    dnia 21 grudnia 2021 r. – uregulowana została w rozdziale 1a „Wiążąca informacja
    stawkowa” ustawy.
    Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na
    potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów,
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
    1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
    2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej
      (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej
      Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej
      Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii,
      podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
        a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
        b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej
        podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
    3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym
      mowa w art. 42b ust. 4.
    W myśl art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie
    przedmiotu wniosku, w tym:
    a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać
      ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i
      Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych,
    b) (uchylona)

    c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie
      – w przypadku, o którym mowa w ust. 4.
    Stosownie do art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:
    1) towar albo usługa, albo
    2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność
      podlegającą opodatkowaniu.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że wiążąca informacja stawkowa przyjmuje formę
    decyzji, która – w przypadku usługi – zawiera opis świadczenia będącego jej przedmiotem,
    klasyfikację usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług oraz stawkę podatku od towarów i usług właściwą dla usługi,
    z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4 ustawy.
    Kolejne z przywołanych norm wskazują, że przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej
    informacji stawkowej może być wyłącznie jeden towar bądź jedna usługa lub jedno
    świadczenie kompleksowe (art. 42b ust. 5 ustawy), które zostanie opisane w sposób
    szczegółowy, tak by móc dokonać jego klasyfikacji.
    W przypadku, gdy ustalenie stawki podatku od towarów i usług dla świadczenia –
    będącego przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej – nie jest
    uzależnione od klasyfikacji świadczenia do właściwej pozycji klasyfikacji statystycznej, to
    istotą postępowania staje się ustalenie czy świadczenie odpowiada definicji, która
    wskazana została przez ustawodawcę w przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy.
    Wspólnym mianownikiem ww. postępowań jest potrzeba przedstawienia przez podmiot
    wnioskujący o wydanie wiążącej informacji stawkowej szczegółowego, precyzyjnego opisu
    jednego, konkretnego świadczenia. W tym aspekcie zarówno przedmiot wniosku, jak i jego
    opis nie mogą wykazywać rozbieżności, wariantów czy alternatyw.
    Powyższe koresponduje z orzecznictwem sądowym, które akcentuje, że „(...) przedmiot
    wniosku o wydanie WIS nie może być ogólnie określony, opcjonalny czy wielowariantowy.
    Innymi słowy nie jest możliwe wydanie WIS na wniosek, którego przedmiot jest ogólnie
    określony, opcjonalny czy wielowariantowy” (wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 872/21).
    „(...) wnioskodawca występując o wydanie WIS obowiązany jest szczegółowo,
    jednoznacznie i precyzyjnie opisać przedmiot wniosku, tj. jeden konkretny towar albo
    jedną konkretną usługę albo jedno konkretne świadczenie złożone, w odniesieniu do
    którego chce uzyskać WIS” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z
    dnia 24 października 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 593/23).
    Zgodnie z wiążącą informacją stawkową z dnia 22 lutego 2022 r., przedmiotem wniosku
    jest montaż zadaszenia tarasowego, przytwierdzonego do konstrukcji ściany domu i
    podłoża za pomocą kotew chemicznych oraz słupów nośnych. Dokonując ponownej
    analizy materiału dowodowego – na skutek wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie
    zmiany bądź uchylenia decyzji z dnia 22 lutego 2022 r. – Organ dostrzegł niezgodności
    oraz brak precyzyjnego opisu w przedmiocie wniosku.
    W następstwie powyższego – jak wskazuje opis przebiegu postępowania – Organ wezwał
    Wnioskodawcę, pismem z dnia 25 października 2024 r., do uzupełnienia materiału
    dowodowego sprawy, celem wyeliminowania alternatyw, nieścisłości zaistniałych w
    przedmiocie wniosku oraz przedstawienia informacji, dokumentów umożliwiających
    właściwą klasyfikację świadczenia oraz określenie stawki podatku od towarów i usług.
    Jak wynika ze złożonego wniosku, jego uzupełnień oraz odpowiedzi udzielonych przez
    Wnioskodawcę w ramach pism, które wpłynęły w dniu 4 listopada 2024 r. oraz w dniu 11
    stycznia 2025 r., przedmiotem wniosku jest świadczenie polegające na wykonaniu i
    montażu konstrukcji zadaszenia tarasowego – pergoli aluminiowej (...) w budynku
                                2mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni (...) m, zlokalizowanym pod adresem (...),

    sklasyfikowanym w klasie 1110 PKOB, zaliczonym do budownictwa objętego społecznym
    programem mieszkaniowym.
    Kolejne rozważania jakie zostaną poczynione w niniejsze decyzji będą odnosić się do
    świadczenia, które zostało sprecyzowane w ww. sposób.
    2. Identyfikacja świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług
    Zgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym, Wnioskodawca w ramach
    świadczenia będącego przedmiotem wniosku wykonuje wizję lokalną u Klienta, pomiary
    miejsca montażu zadaszenia, wstępną wizualizację, projekt konstrukcji zadaszenia,
    odpowiednie wyliczenia obciążeniowe, w oparciu o które zamawiane są materiały
    niezbędne do wykonania konstrukcji, prefabrykację stalową konstrukcji, proces
    cynkowania ogniowego oraz malowanie elementów zadaszenia, następnie montuje
    wykonaną pergolę u Klienta. Przedmiotem wniosku jest w rezultacie świadczenie – w
    ocenie Wnioskodawcy – kompleksowe.
    Podmiot wnioskujący o wydanie wiążącej informacji stawkowej – w formularzu WIS-W,
    pozycji 52 „Przedmiot wniosku” – określa czy przedmiotem żądania jest towar bądź usługa
    bądź towar/y lub usługa/i, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną
    czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie złożone).
    Należy mieć na uwadze, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – otrzymując wniosek
    o wydanie wiążącej informacji stawkowej – nie dokonuje automatycznej akceptacji
    stanowiska wnioskodawcy w zakresie identyfikacji przedmiotu wniosku jako świadczenia
    kompleksowego. W rolę Organu wpisuje się samodzielna analiza charakteru świadczenia,
    czego Organ dokona poniżej.
    W przedmiotowej sprawie – we wniosku o wydanie WIS, który wpłynął do Organu dnia 21
    grudnia 2021 r., Wnioskodawca poprzez zaznaczenie kwadratu nr 2 w pozycji 52
    „Przedmiot wniosku” formularza WIS-W określił, że przedmiotem klasyfikacji jest usługa.
    Z kolei, w piśmie, które wpłynęło do Organu w dniu 21 stycznia 2022 r. stanowiącym
    uzupełnienie wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, Wnioskodawca poprzez
    zaznaczenie kwadratu nr 3 w pozycji 52 „Przedmiot wniosku” formularza WIS-W określił,
    że przedmiotem klasyfikacji są towar/y i/lub usługa/i, które w Jego ocenie razem składają
    się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Natomiast w pozycji 53 „Liczba
    towarów lub usług, których dotyczy wniosek” Wnioskodawca wskazał liczbę 2.
    Regulacje prawa unijnego oraz przepisy prawa krajowego, w tym także ustawy, nie
    zawierają definicji pojęcia „świadczenia kompleksowego”. Bezcelowe jest również
    poszukiwanie w tych przepisach definicji, czy wyjaśnień, które stanowiłyby pomoc w
    identyfikacji warunków, których występowanie pozwoliłoby rozpoznać takie świadczenie.
    Koncepcja świadczeń złożonych została bowiem wypracowana w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Zgodnie z poszczególnymi orzeczeniami przyjmuje się, że ze świadczeniem
    kompleksowym mamy do czynienia, gdy świadczenie jest rozbudowane i obejmuje dwie
    lub więcej pojedynczych czynności, świadczeń. Świadczenie złożone bardzo wyraźnie
    wskazuje na pewną kompleksowość i współzależność wielu czynności, które wykonywane
    w sposób skoordynowany mają doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu.
    Świadczenie można identyfikować jako złożone, gdy istnieje ścisły związek funkcjonalny
    pomiędzy jego poszczególnymi elementami.
    Świadczenie kompleksowe – jak sama nazwa sugeruje – charakteryzuje się pewnym
    kompleksem czynności, ich złożonością. Na świadczenie kompleksowe składa się więc
    kilka czynności, kilka towarów i/lub usług, które stanowią pewną całość, wykazują się
    związkiem ekonomicznym. Wszystkie zadania podejmowane w ramach świadczenia
    złożonego są niezbędne w celu osiągnięcia celu świadczenia oraz zaspokojenia potrzeb
    jego odbiorcy, konsumenta. Odrębna realizacja czynności składających się na świadczenie
    byłaby nieefektywna bądź nawet niemożliwa.

    Jednocześnie nie można jednak tracić z pola widzenia generalnej zasady niezależności i
    odrębności każdego świadczenia, na gruncie systemu podatku od towarów i usług. W
    świetle całości dotychczasowego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej istnieje bardzo niewiele wyjątków, w przypadku których można odstąpić od
    tej zasady.
    Termin świadczenia kompleksowego, jego istotę i cechy doskonale zobrazowano w opinii
    Rzecznik Generalnej Juliane Kokott z dnia 22 października 2020 r. w sprawie C-581/19,
    Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:
    2020:855, która zawiera swoiste podsumowanie dotychczasowego dorobku
    orzeczniczego, posiada wymierny walor dla oceny kompleksowości świadczeń.
    W punkcie 16 zwrócono uwagę, że „(...) każde świadczenie należy co do zasady uznawać za
    odrębne i niezależne dla celów opodatkowania VAT (...)”. Natomiast w ramach punktu 18
    podkreślone zostało, że „(...) co do zasady każde pojedyncze świadczenie należy poddać
    odrębnej ocenie dla celów VAT. Dotyczy to nawet sytuacji, w których między kilkoma
    świadczeniami istnieje określony związek, ponieważ służą jednolitemu celowi
    gospodarczemu (...)”.
    „Zasada niezależności każdego świadczenia nie ma jednak charakteru bezwzględnego.
    Transakcji nie należy bowiem sztucznie rozdzielać, aby nie pogarszać funkcjonalności
    systemu VAT (...). Opodatkowanie VAT zespołów świadczeń i czynności wymaga więc
    wyważenia z jednej strony zasady niezależności świadczeń, a z drugiej zakazu sztucznego
    rozdzielania jednolitych transakcji” (punkt 20).
    „Decydującym czynnikiem jest zatem to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny
    świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń,
    czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium jest w tym przypadku
    powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Ustanawiając kryterium
    „przeciętnego konsumenta”, Trybunał posługuje się typizacją, którą stosuje również w
    innych obszarach prawa (...)” (punkt 23).
    „Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego
    poszczególnych elementów (...). W przypadku jednego świadczenia złożonego
    poszczególne jego elementy stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie, w
    związku z czym w powszechnym odbiorze występuje tylko jedno pojedyncze świadczenie”
    (punkt 25).
    „Z punktu widzenia przeciętnego konsumenta w przypadku jednego świadczenia
    złożonego jego poszczególne elementy tracą swoją niezależność i ustępują nowemu
    świadczeniu sui generis. Ocenie podlega wówczas wyłącznie to jedno pojedyncze
    świadczenie w całości. Waga poszczególnych elementów świadczenia słusznie nie ma tu
    znaczenia” (punkt 27).
    „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel
    gospodarczy transakcji (...). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na
    połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego.
    W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy
    wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (...)” (punkt 30).
    „Kolejne odstępstwo od zasady niezależności każdego świadczenia jest konieczne, kiedy
    dane świadczenie stanowi jedynie niesamodzielne świadczenie o charakterze
    pomocniczym wobec świadczenia głównego (...). Świadczenie należy uważać za
    pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu
    samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego
    usługodawcy (...). Świadczenie pomocnicze ma w porównaniu ze świadczeniem głównym
    jedynie drugorzędne znaczenie, w związku z czym jest „traktowane dla celów
    podatkowych tak samo, jak świadczenie główne” (...). Oznacza to, że świadczenie
    pomocnicze musi być traktowane do celów VAT w taki sam sposób, jak świadczenie
    główne” (punkt 34).

    Ocena świadczenia jako kompleksowego, złożonego wymaga więc wyważenia z jednej
    strony zasady niezależności każdej czynności, na gruncie podatku od towarów i usług,
    oraz jednocześnie zasady braku stosowania sztucznego podziału wobec elementów, które
    wykazują nierozerwalny związek oraz zmierzają do osiągnięcia jednego celu. Identyfikacja
    świadczenia jako złożonego musi zostać poprzedzona każdorazowo analizą samych
    elementów danego świadczenia, jak i związku jaki między nimi zachodzi.
    Przez pryzmat powyższych uwag należy – dla oceny czy w sprawie mamy do czynienia ze
    świadczeniem kompleksowym – przeanalizować poszczególne czynności składające się na
    świadczenie realizowane przez Wnioskodawcę.
    Jak określono wcześniej, Wnioskodawca wykonuje wizję lokalną u Klienta, pomiary miejsca
    montażu zadaszenia, wstępną wizualizację, projekt konstrukcji zadaszenia, odpowiednie
    wyliczenia obciążeniowe, w oparciu o które zamawiane są materiały niezbędne do
    wykonania konstrukcji, prefabrykację stalową konstrukcji, proces cynkowania ogniowego
    oraz malowanie elementów zadaszenia. Ostatecznie realizowany jest sam montaż i
    połączenie dedykowanych elementów zadaszenia tarasowego z elementami
    konstrukcyjnymi budynku, który składa się z szeregu czynności.
    W ocenie Organu, czynności realizowane przez Wnioskodawcę, składające się na
    przedmiot wniosku wykazują wzajemne powiązanie zarówno pod względem
    funkcjonalnym, jak i ekonomicznym. Wszystkie czynności takie jak np. pomiar,
    wizualizacja, zaprojektowanie, wyliczenia obciążeniowe, wykonanie oraz montaż
    zadaszenia zmierzają do osiągnięcia jednego celu i zaspokojenia potrzeby klienta.
    Ewentualne rozdzielenie wykonania oraz montażu zadaszenia tarasowego nosiłoby
    znamiona działania sztucznego. Klient nie jest bowiem zainteresowany realizacją
    wyłącznie części świadczenia, przykładowo wykonania zadaszenia, bez jego montażu, z
    uwagi na brak niezależnego interesu wobec poszczególnych czynności. Natomiast sama
    usługa montażu bez wykonanego zadaszenia nie jest możliwa.
    Istotne jest, że wszystkie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę objęte są jedną
    umową, a wynagrodzenie za świadczenie kalkulowane jest jako całość. Wnioskodawca nie
    rozlicza z klientem ceny za poszczególne czynności składające się na świadczenie
    kompleksowe objęte przedmiotowym wnioskiem. Dodatkowo, stosownie do informacji
    jakie zawiera materiał dowodowy, świadczenie jest oferowane przez Wnioskodawcę w
    całości. Nie jest możliwe zakupienie przez klienta odrębnie poszczególnych elementów
    świadczenia. Ponadto, Wnioskodawca nie świadczy usług polegających wyłącznie na
    wykonaniu elementów konstrukcyjnych zadaszenia tarasowego, czy wyłącznie usług
    montażu takich konstrukcji. Wnioskodawca nie prowadzi również sprzedaży związanej z
    dostawą i montażem gotowych, zakupionych od innych producentów elementów
    konstrukcji zadaszenia, lecz sam je wykonuje (produkuje) na indywidualne zlecenie Klienta.
    W uzupełnieniu do wniosku, które wpłynęło do Organu dnia 21 stycznia 2022 r.
    podkreślono także, że Klient nie może dokonać samodzielnego montażu wykonanej
    konstrukcji zadaszenia tarasowego. Wnioskodawca wskazał również, że za wykonanie
    kompleksowej usługi jest uzgodniona kwota ryczałtowa bez względu na jej poszczególne
    elementy, takie jak materiały, robocizna czy transport.
    Innymi słowy, żadna z czynności, która wchodzi w zakres przedmiotowy świadczenia nie
    jest realizowana bez drugiej, innej. Jak wskazano wyżej, świadczenie jest przedmiotem
    jednej umowy (...)
    W przekonaniu Organu, podkreślone wyżej okoliczności sprawy oraz (...) przemawiają za
    przyjęciem, że wszystkie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę spełniają kryterium
    wzajemnego powiązania w takim stopniu, że tworzą świadczenie złożone. Żadna z
    czynności wchodzących w skład świadczenie nie ma niezależnego, odrębnego charakteru.
    Przedmiotem wniosku jest w rezultacie świadczenie kompleksowe.
    W celu prawidłowego dokonania klasyfikacji oraz określenia wysokości stawki podatku od
    towarów i usług wykonywanego przez Wnioskodawcę świadczenia kompleksowego, należy

    również wyznaczyć, która z czynności wykonywanych w ramach tego świadczenia stanowi
    jego element główny.
    Podejmując próbę wyznaczenia elementu dominującego świadczenia pod uwagę należy
    wziąć punkt widzenia przeciętnego klienta, przewidywalność kwalifikacji transakcji
    złożonej dla przedsiębiorców, koszt poszczególnych elementów w relacji do całkowitego
    kosztu transakcji, wagę ilościową oraz jakościową poszczególnych świadczeń, zasadniczy
    cel świadczenia. Rozważeniu poddać należy również, co w danym świadczeniu ma większe
    znaczenie, który element tego świadczenia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 2502/21).
    Jednocześnie nie można zapominać, że sama niezbędność bądź użyteczność danego
    elementu świadczenia lub jego wartość, cena, nie stanowi okoliczności przesądzającej w
    ww. kwestii. Konieczne jest także poświęcenie uwagi takim zależnościom jak większe lub
    mniejsze znaczenie pracy w stosunku do znaczenia materiału, sposób wykonania
    czynności, w tym czas ich realizacji (por. opinia Rzecznika Generalnego Paola Mengozziego
    z dnia 12 września 2012 r. w sprawie
    C-395/11, BLV Wohn - und Gewerbebau GmbH przeciwko Finanzamt Lüdenscheid, ECLI:
    EU:C:2012:564).
    Niezwykle istotnych wskazówek w powyższej materii dostarcza uchwała Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 w ramach, której
    udzielono odpowiedzi na pytanie czy świadczenie kompleksowe polegające na trwałej
    zabudowie meblowej z uprzednio nabytych komponentów, wykonywane w obiektach
    budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem
    mieszkaniowym, należy traktować jako usługę modernizacji czy też jako dostawę towarów.
    Naczelny Sąd Administracyjny w ww. uchwale określił, że „(...) jeśli czynności te polegają na
    zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z
    elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę
    meblową to mają one charakter usługi. Elementem dominującym jest bowiem w takim
    przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu
    mieszkalnego), zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i
    dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym
    obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak
    zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części”.
    Równocześnie w uchwale z dnia 24 czerwca 2013 r. dano wyraz temu, że „wykonane na
    wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami
    konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w
    przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu do celów podatkowych nie można ich
    utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego
    trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią”.
    Na podstawie przytoczonych fragmentów można wyprowadzić wniosek, że Naczelny Sąd
    Administracyjny, przy kwalifikacji świadczenia jako usługi bądź dostawy towaru, zwrócił
    uwagę na takie cechy jak czynność zaprojektowania oraz dopasowania, montaż
    komponentów, które wykonane zostały „na wymiar” oraz do konkretnego obiektu, jak
    również brak funkcjonowania komponentów w obrocie gospodarczym.
    Zestawiając realia w jakich dochodzi do wykonania i montażu zadaszenia tarasowego z
    rozważaniami poczynionymi w zakresie determinantów świadczenia głównego, należy
    zająć stanowisko, że rolę świadczenia dominującego w przedmiotowej sprawie przyjmuje
    usługa montażu zadaszenia, zaś pozostałe czynności takie jak pomiar, wizualizacja,
    projektowanie, wyliczenia oraz wykonanie mają jedynie charakter pomocniczy.
    Zdaniem Organu, patrząc z perspektywy przeciętnego klienta największe znaczenie będzie
    miał montaż zadaszenia, to ten element stanowi główny cel całego świadczenia. Wszystkie

    czynności jakich podejmuje się Wnioskodawca, począwszy od samego pomiaru,
    wizualizacji, wykonania projektu, aż do zamontowania zadaszenia, zmierzają do
    zaspokojenia potrzeby klienta jaką jest właściwe oraz trwałe zamontowanie zadaszenia.
    Kluczowa dla rozpoznania elementu głównego świadczenia jest okoliczność, że
    Wnioskodawca nie dostarcza klientowi gotowego towaru, lecz wykonuje samodzielnie
    konstrukcję zadaszenia, na indywidualne zamówienie – produkuje je. Zadaszenie jako
    rozwiązanie do codziennego użytku powstanie dopiero na nieruchomości klienta, po
    przeprowadzeniu procesu montażu.
    Wnioskodawca trudni się także pomiarem, wstępną wizualizacją zadaszenia,
    przygotowaniem oferty cenowej, przygotowaniem szczegółowej dokumentacji projektowej
    konstrukcji zadaszenia tarasu, dokonywaniem wyliczeń obciążeniowych, prefabrykacją
    elementów konstrukcyjnych, co odpowiada cechom świadczenia głównego w postaci
    usługi, wymienionym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego. W świadczeniu jakie
    oferuje Wnioskodawca przeważają zatem elementy usługowe, praca wykonywana przez
    Wnioskodawcę, polegająca na montażu zadaszenia tarasowego.
    Dodatkowo, jak można zauważyć, Wnioskodawca nie ponosi nakładów finansowych na
    zakup gotowych elementów, a jedynie na materiały służące do wytworzenia,
    wyprodukowania konstrukcji zadaszenia tarasowego. Zatem, nakład pracy w
    przedmiotowym świadczeniu jest przeważający.
    Za powyższym stanowiskiem przemawia także obszerny proces montażu jaki został
    przedstawiony w uzupełnieniu, które wpłynęło w dniu 21 stycznia 2022 r. Czynności
    składające się na montaż zadaszenia nie stanowią czynności prostych, standardowych,
    lecz zadania praco- i czasochłonne, wymagające specjalnej wiedzy, umiejętności i
    doświadczenia, którymi to w znacznej mierze będzie zainteresowany klient.
    W uzupełnieniu tym, Wnioskodawca potwierdza istotne znaczenie specjalnej wiedzy i
    umiejętności, wskazując w punkcie 7: „Uwzględniając zakres i wysoki stopień
    skomplikowania prac składających się na czynność montażu wykonanej na indywidualne
    zlecenie konstrukcji zadaszenia tarasu, do jej prawidłowej i bezpiecznej realizacji
    wymagana jest specjalistyczna wiedza i umiejętności. Przedmiotowa konstrukcja
    wykonywana, a następnie montowana jest w oparciu o sporządzoną dokumentację
    techniczną (projekt techniczny). Sama czynność montażu wymaga specjalistycznej wiedzy
    z zakresu montażu konstrukcji stalowych, umiejętności czytania rysunku technicznego
    oraz wiedzy i doświadczenia w zakresie montażu szkła (...) Dodatkowo, w zakresie łączenia
    tafli szkła niezbędna jest wiedza z zakresu wyklejania taśmy butylowej i jej wulkanizacji w
    sposób zapewniający szczelność połączenia i nie powodujący procesu rozlaminowania lub
    pęknięcia szkła. Nieodpowiedni montaż mógłby skutkować sprowadzeniem
    niebezpieczeństwa dla użytkowników.”
    Zasadą jest, że świadczenia pomocnicze pod względem klasyfikacji oraz opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług podążają za świadczeniem głównym. Stąd też klasyfikacja
    oraz stawka podatku od towarów i usług zostanie określona dla usługi montażu
    zadaszenia tarasowego (pergoli).
    3. Uzasadnienie klasyfikacji usługi (świadczenia kompleksowego)
    W myśl art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w
    art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN)
    zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie
    nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE
    L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t.
    2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o
    statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji
    wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub

    usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy,
    pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji
    statystycznych.
    Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczeń należy
    stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady
    Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).
    Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i
    Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i
    Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
    Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia
    obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
    Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015)
    składa się z:
    – niniejszych zasad metodycznych,
    – uwag do poszczególnych sekcji,
    – schematu klasyfikacji.
    Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi
    wykaz grupowań i obejmuje:
    – symbole grupowań,
    – nazwy grupowań.
    Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do
    odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod
    którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki
    narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
    W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. Na podstawie
    pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na
    możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące
    reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego
    samego poziomu hierarchicznego:
    – grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być
      uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
    – usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można
      zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak
      usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
    – usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w
      grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
    Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „Obiekty
    budowlane i roboty budowlane”.
    W sekcji F mieszczą się:
    – budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,
    – roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii
      lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową
      lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów
      prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,
    – opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,

    – realizację projektów budowlanych do sprzedaży.
    W sekcji F zawarty został dział 43 „Roboty budowlane specjalistyczne” obejmujący:
    – specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów
      inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających
      specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj. wbijanie pali, budowanie
      fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i
      demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,
    – wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach
      obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,
    – roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.
    W dziale 43 „Roboty budowlane specjalistyczne” znajduje się klasa 43.29 „Pozostałe roboty
    związane z wykonywaniem instalacji” oraz grupowanie 43.29.19.0 „Pozostałe roboty
    związane z wykonywaniem instalacji, gdzie indziej niesklasyfikowane”, które zawiera:
    – specjalistyczne roboty związane z instalowaniem dźwigów towarowych i wind
      osobowych, schodów ruchomych i ruchomych chodników, włączając naprawy i
      konserwację,
    – roboty związane z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych,
    – roboty związane z instalowaniem rolet i markiz,
    – roboty związane z instalowaniem znaków świetlnych i znaków pozostałych,
    – roboty związane z wykonywaniem instalacji odgromowych,
    – roboty instalacyjne związane z wyrobami niestanowiącymi części konstrukcji obiektu
      budowlanego.
    Uwzględniając powyższe, opisana usługa montażu konstrukcji zadaszenia tarasowego –
    pergoli aluminiowej (...) będąca przedmiotem niniejszej decyzji spełnia kryteria i posiada
    właściwości dla usług objętych działem 43 PKWiU 2015 „Roboty budowlane
    specjalistyczne”.
    4. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
    Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do
    ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w
    grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z
    zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
    W okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków
    wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.
    U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w
    ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie
    finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4
    ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu
    przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i
    3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po
    wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest
    wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej
    ustawy:
    1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120
      ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
    2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika
      nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
    3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

    4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
    Stosownie do art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje
    się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub
    robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do
    budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
    Lektura ww. przepisów pozwala na stwierdzenie, że stawka obniżona podatku – na
    podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy – znajduje zastosowanie po spełnieniu dwóch
    warunków, tj.:
    a. zakres wykonywanych czynności winien wpisywać się w dostawę, budowę, remont,
      modernizację, termomodernizację, przebudowę lub roboty konserwacyjne;
    b. obiekty budowlane lub ich części – których dotyczą ww. czynności – muszą być
      zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
    a. Zakres czynności
    Poszczególne czynności wymienione w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy nie zostały w
    większości zdefiniowane przez ustawodawcę w ramach ustawy. Celem odkodowania
    znaczenia takich pojęć jak budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja czy
    przebudowa zasadne jest posłużenie się wykładnią literalną.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), budowa oznacza
    budowanie domu, mostu, drogi. Remont to doprowadzenie jakiegoś budynku lub
    urządzenia do stanu używalności. Modernizacja stanowi unowocześnienie i usprawnienie
    czegoś. W myśl Wielkiego Słownika Języka Polskiego PAN (www.wsjp.pl),
    termomodernizacja to zaś ogół prac, które zmniejszają straty ciepła w budynku, a
    przebudowa to dokonywanie zmian w budowie jakichś obiektów. Ostatnie z
    wymienionych pojęć – roboty konserwacyjne – oznaczają roboty mające na celu
    utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części, inne niż remont
    (art. 41 ust. 12d ustawy).
    W niniejszej sprawie szczególnej analizie należy poddać czy usługa (świadczenie
    kompleksowe) – wykonanie i montaż konstrukcji zadaszenia tarasowego – pergoli
    aluminiowej (...) – stanowi modernizację obiektu budowlanego, w związku ze wskazaniem
    Wnioskodawcy w uzupełnieniu do wniosku, które wpłynęło do Organu 21 stycznia 2022 r.,
    że „Objęte wnioskiem o wydanie WIS świadczenie realizowane jest w ramach modernizacji
    (...)”.
    Nie budzi bowiem wątpliwości, że ww. usługa (świadczenie kompleksowe) nie wpisuje się
    w pojęcie budowy, remontu, termomodernizacji, przebudowy, ani robót konserwacyjnych.
    Istotnych wskazówek w aspekcie modernizacji dostarcza również uchwała Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13. Zgodnie z ww.
    aktem, „(...) modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie,
    podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”.
    W ramach uchwały zaakcentowano również, że „obniżona stawka podatku od towarów i
    usług znajduje (...) zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje
    z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). (...) Po
    trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu
    budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu”.
    Skład orzekający w przedmiocie uchwały z dnia 24 czerwca 2013 r. wymienił przede
    wszystkim dwie przesłanki kwalifikacji usługi jako modernizacji, stosowny montaż oraz
    skutki funkcjonalne takiego montażu w postaci unowocześnienia, ulepszenia obiektu
    budowlanego. Do modernizacji dochodzi gdy montaż nastąpi z wykorzystaniem w sposób
    istotny elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego, a po wykonaniu montażu
    zwiększony zostanie standard obiektu budowlanego.

    Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia
    20 października 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 799/23 wskazując, że „(...) rozstrzygnięcie
    powyższej kwestii zależne jest przede wszystkim od tego, czy montaż opisanej przez
    Spółkę konstrukcji prowadzi do jej trwałego połączenia z budynkiem. W dalszej zaś
    kolejności istotnym jest, czy na skutek montażu zmianie ulegną parametry użytkowe oraz
    techniczne budynku”.
    W rezultacie, sama usługa montażu czy też instalacji poszczególnych towarów nie może
    być traktowana jako modernizacja. Dopiero w połączeniu z zespołem innych czynności, w
    wyniku których podnosi się wartość użytkowa budynku, można usługę tę traktować jako
    usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy.
    Niezbędne jest zatem omówienie ww. przesłanek w kontekście stanu faktycznego
    będącego przedmiotem sprawy.
    Trwałe połączenie z obiektem skutkujące powstaniem całości funkcjonalno-użytkowej
    W zakresie pierwszej z przesłanek – sposobu montażu – celem stwierdzenia czy miejsce
    ma trwałe połączenie rozwiązania z obiektem budowlanym, należy badać stopień
    konstrukcyjnego połączenia montowanego systemu i obiektu budowlanego. Nie chodzi
    jednak o badanie powiązania elementów w rozumieniu techniki budowlanej, lecz o tak
    silne połączenie konstrukcyjne elementów montowanych i elementów obiektu
    budowlanego, że powstaje trwała całość spełniająca określoną funkcję użytkową.
    Istotnym i podstawowym kryterium przy ustalaniu możliwości zastosowania obniżonej
    stawki podatku jest powstała w wyniku montażu cecha konstrukcyjna, taka jak trwałość
    połączenia z budynkiem elementów, które zostają zamontowane na skutek wykonania
    usługi, a zwłaszcza sposób ingerencji zastosowanego montażu w konstrukcję budynku.
    Świadczenia dotyczące montażu pergoli niezwykle często były przedmiotem rozważań
    krajowych sądów administracyjnych, co doprowadziło do wykształcenia się jednolitej linii
    orzeczniczej w zakresie identyfikacji ww. świadczeń, na potrzeby opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług. Z orzecznictwa sądowego można wysnuć, że o trwałym
    połączeniu zadaszenia z budynkiem stanowi cecha trwałości, to jest zdatność do użytku
    ww. rozwiązania przez dłuższy czas.
    Instalowany system winien trwale łączyć się z budynkiem, poprzez zastosowanie
    odpowiedniej techniki budowlanej oraz stosownych rozwiązań budowlanych. Zgodnie z
    definicją zawartą w Wielkim Słowniku Języka Polskiego PAN (www.wsjp.pl), wyrażenie „na
    trwałe” oznacza dany stan lub wynik czynności, który istnieje stale i się nie zmienia. W
    wyroku z dnia 6 grudnia 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 835/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny
    w Gliwicach zajął jednak stanowisko, że „(...) sama możliwość zdemontowania markizy nie
    przesądza o braku jej trwałego połączenia z budynkiem”.
    Orzecznictwo sądowe zwraca także uwagę na skutki montażu systemu oraz potencjalnego
    demontażu, naruszenie substancji budynku, zintegrowanie systemu z budynkiem, które w
    wyniku przeprowadzenia procesu montażu staje się odporne na fizyczne oddziaływania.
    W orzecznictwie dano wyraz temu, że ewentualny demontaż zadaszenia może
    powodować naruszenie elewacji budynku.
    Organ wywodzi powyższe z następujących orzeczeń sądowych. Wojewódzki Sad
    Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 20 października 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 799
    /23 ocenił, że „(...) połączenie pergoli z elementami konstrukcyjnymi budynku spełnia
    cechę trwałości, to jest zdatności do użytku przez dłuższy czas, pozwalającą na kwalifikację
    wykonywanych przez Spółkę usług jako czynności modernizacji”.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w ramach wyroku z dnia 13 czerwca 2023 r.
    sygn. akt I SA/Gd 1430/22 wskazał zaś, że „(...) dla oceny, czy charakter świadczonych
    usług, polegający na montażu pergol odpowiada zakresowi znaczeniowemu pojęcia

    modernizacja istotne znaczenie ma charakter tego montażu, który powinien w sposób
    trwały łączyć montowane elementy z elementami konstrukcyjnymi budynku/lokalu,
    spełniając jako całość określoną funkcję użytkową”.
    Z kolei w wyroku z dnia 19 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Op 191/24 Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Opolu zaakcentował, że „(...) Naczelny Sąd Administracyjny krytycznie
    odniósł się do poglądu, że warunek trwałości uznaje się za zrealizowany jedynie wówczas,
    gdy w przypadku rozłączenia owej konstrukcji następuje nieodwracalne zniszczenie
    zamontowanych komponentów lub elementów konstrukcyjnych budynku. (...)
    Zdaniem Sądu trwałość połączenia ma zatem miejsce nie tylko gdy demontaż części łączy
    się ze zniszczeniem budynku, a także nie tylko gdy łączy się on z uszkodzeniem elementów
    konstrukcyjnych budynku”.
    W realiach, których dotyczy niniejsza decyzja montaż i połączenie zadaszenia tarasowego,
    zgodnie z uzupełnieniem wniosku, który wpłynął 21 stycznia 2022 r. oraz pismem z dnia
    31 października 2024 r., obejmowało następujące etapy:
    (...)
    Opis montażu, jaki przedstawia materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, oraz cechy i
    właściwości zadaszenia tarasowego pozwalają twierdzić, że montaż systemu spełnia cechę
    trwałości. Oferowane przez Wnioskodawcę zadaszenie niewątpliwie będzie zdatne do
    użytku przez dłuższy czas. W wyniku zamontowania zadaszenia do budynku powstaje
    całość mająca sprecyzowaną funkcję użytkową.
    Poprzez zastosowanie powyżej opisanego procesu montażu następuje trwałe zespolenie
    zadaszenia z konstrukcją budynku, które wiąże się z ingerencją w jego strukturę. W takich
    okolicznościach chęć demontażu zadaszenia bez uszkodzenia jego samego oraz budynku
    jest niemożliwa.
    (...)
    W opisie wniosku Wnioskodawca wskazał, że „(...)”.
    Zatem, stosownie do wskazania Wnioskodawcy, które zawarte zostało we wniosku oraz
    jego uzupełnieniach, podczas montażu zadaszenia ingeruje się w dany budynek co
    prowadzi do połączenia w taki sposób, że razem tworzą funkcjonalną całość.
    Opis przedmiotowego świadczenia wskazuje również, że zadaszenie wpływa na parametry
    budynku, w którym jest montowana, poprzez zwiększenie walorów użytkowych budynku
    mieszkalnego oraz jego funkcjonalności.
    Nie tylko na podstawie opisu jaki przedstawił Wnioskodawca, ale i w oparciu o (...) można
    dojść do przekonania, że zadaszenie wykazuje się odpornością na oddziaływania fizyczne,
    niekorzystne warunki atmosferyczne. Zadaszenie jest zamontowane zgodnie ze sztuką
    budowlaną sprawiając, że tworzy stabilną konstrukcję, całość, zintegrowaną z budynkiem.
    Wszystkie z przybliżonych przez Organ cech samego zadaszenia oraz procesu jego
    montażu pozwalają sądzić, że miejsce ma trwałe połączenie zadaszenia z budynkiem.
    Zwiększenie użyteczności i funkcjonalności obiektu – unowocześnienie budynku.
    Ustawodawca krajowy wprowadził termin modernizacji do obowiązującego prawa w
    rozumieniu przyjętym w języku powszechnym, a więc jako unowocześnienie, ulepszenie
    czy również uwspółcześnienie budynku. Biorąc pod uwagę znaczenie modernizacji,
    najważniejszym aspektem przy kwalifikacji czynności jako modernizacji budynku winien
    być efekt, wpływ jaki dana czynność wywiera na obiekt budowlany, czy dochodzi do jego
    unowocześnienia.
    W ramach doktryny sądowej wykreowane zostało stanowisko, zgodnie z którym
    modernizacja budynku może przejawiać takie cechy jak uzyskanie przez budynek nowych
    parametrów użytkowych i technicznych, ograniczenie energii zużywanej na utrzymanie
    niskiej temperatury w obiekcie w okresie letnim, ochrona osłoniętego pomieszczenia

    przed przegrzaniem, zmiennymi warunkami atmosferycznymi, podwyższenie wartości,
    standardu obiektu.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 25 września 2019 r. sygn. akt I
    SA/Op 142/19 opowiedział się „(...) za szerszym rozumieniem pojęcia „modernizacja”, z
    akcentowaniem takich istotnych cech obiektu budowlanego po wykonaniu usług
    instalacyjnych, jak podniesienie standardu obiektu budowlanego, m.in. przez jego
    ulepszenie lub unowocześnienie”.
    Natomiast w wyroku z dnia 9 maja 2023 r. sygn. akt I FSK 745/20 Naczelny Sąd
    Administracyjny zwrócił uwagę, że „(...) skutkiem wykonania opisanych we wniosku usług
    montażu pergoli oraz markiz jest m.in. uzyskanie przez obiekty których one dotyczą,
    nowych parametrów użytkowych oraz technicznych poprzez ograniczenie energii
    zużywanej na utrzymanie niskiej temperatury w obiekcie w okresie letnim oraz ochronę
    pomieszczenia przed przegrzaniem”.
    We wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej wskazano, że zadaszenie tarasu w
    istotny sposób chroni przed nasłonecznieniem i nagrzaniem pomieszczeń, jak również
    zapobiega utracie ciepła zimą, spowalniając wymianę ciepła, co przekłada się na obniżenie
    kosztów eksploatacji budynku. W związku z powyższym następuje unowocześnienie i
    usprawnienie budynku mieszkalnego, zwiększenie jest walorów architektonicznych i
    użytkowych, co powoduje często zwiększeniem jego wartości. W wyniku montażu
    zadaszenia tarasowego budynek zostaje unowocześniony, dzięki czemu jego wartość
    ulega zwiększeniu.
    Zdaniem Organu, nowe parametry użytkowe budynku mogą objawiać się poprzez
    użytkowanie obiektu w odmienny sposób niż dotychczas. Właściciel budynku zyskuje
    nową, zewnętrzną przestrzeń do codziennego użytku, wykorzystania, spędzania czasu.
    Zadaszenie w postaci pergoli powoduje uzyskanie pomieszczenia przylegającego do
    budynku o określonej funkcji użytkowej. Nabycie nowych parametrów technicznych przez
    budynek można zaś wiązać z takimi właściwościami pergoli jak ochrona budynku przed
    przegrzaniem, zbytnim nasłonecznieniem oraz pozostałymi, niekorzystnymi warunkami
    atmosferycznymi jak deszcz, śnieg czy wiatr. W wyniku zamontowania zadaszenia
    tarasowego można także bezsprzecznie mówić o podwyższeniu samej wartości oraz
    standardu budynku.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że usługa (świadczenie kompleksowe)
    polegająca na wykonaniu i montażu pergoli prowadzi do unowocześnienia budynku, co
    oznacza, że winna zostać zidentyfikowana jako modernizacja obiektu budowlanego.
    Zakres czynności realizowanych przez Wnioskodawcę mieści się w zakresie znaczeniowym
    terminu modernizacji.
    b. Budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym
    Jak wskazano we wcześniej części uzasadnienia niniejszej decyzji stawka preferencyjna
    podatku – na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy – znajduje zastosowanie po spełnieniu
    dwóch warunków. W niniejszej sprawie pierwsze z kryterium jest spełnione, usługa
    (świadczenie kompleksowe) stanowi modernizację budynku. Druga z przesłanek
    koncentruje się wokół rodzaju obiektu, w którym realizowane jest świadczenie.
    W myśl art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, wyłącznie dla modernizacji obiektów budowlanych lub
    ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym
    przewidziano przywilej w postaci preferencji podatkowej.
    Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty
    budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale
    mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia
    świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi

    starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19
    ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz.
    1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b (art. 41
    ust. 12a ustawy).
    Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem
    mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
    1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza
          2300 m;
                                            22) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m.
    W świetle art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się
    budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów
    Budowlanych w dziale 11.
    Stosownie do przywołanych regulacji, budownictwo objęte społecznym programem
    mieszkaniowym to m.in. obiekty budownictwa mieszkaniowego. Normodawca uzależnił
    jednak przyznanie budynkowi statusu obiektu budownictwa mieszkaniowego od dwóch
    kryteriów, klasyfikacji budynku do działu 11 „Budynki mieszkalne” Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych oraz rodzaju budynku jako obiektu stałego zamieszkania.
    Podobnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 7 czerwca
    2024 r. sygn. akt I SA/Op 315/24, „aby budynek stanowił obiekt budownictwa
    mieszkaniowego muszą być spełnione dwa warunki zaklasyfikowanie budynku do działu
    11 PKOB oraz budynek musi być budynkiem stałego zamieszkania”. Powyższa teza została
    również powtórzona w wyroku z dnia 31 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Op 227/24.
    Klasyfikacja budynku do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych
    Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych wprowadzona została rozporządzeniem Rady
    Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych
    (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.).
    Zgodnie z punktem 5 „Wskazówki dotyczące klasyfikowania obiektów budowlanych” ww.
    rozporządzenia, za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt
    budowlany (np. budynek, drogę, linie przesyłowe itp.). Punkt 2 „Pojęcia podstawowe”
    wskazuje, że budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i
    urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do
    przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.
    „Pojęcia podstawowe” różnicują budynki na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki
    mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni
    użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż
    połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne,
    budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z
    wyjątkiem powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów,
    kominów; powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji
    ogólnobudowlanych; powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.
    Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne
    (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz
    pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).
    Zasady klasyfikowania obiektów budowlanych zawarte w Polskiej Klasyfikacji Obiektów
    Budowlanych wskazują, że kryterium pozwalającym na właściwą klasyfikację budynku jest
    jego charakter – mieszkalny bądź niemieszkalny, wyznaczany przez stosunek powierzchni
    wykorzystywanej do celów mieszkalnych, do całkowitej powierzchni użytkowej budynku.

    Część II Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zawiera podział obiektów
    budowlanych na sekcje i działy, zgodnie z którym ww. klasyfikacja dzieli się na dwie sekcje
    – Sekcja 1 „Budynki”, Sekcja 2 „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej” – oraz sześć działów, tj.
    między innymi dział 11 „Budynki mieszkalne” i dział 12 „Budynki niemieszkalne”.
    Kolejno w części IV zawarty został „Schemat klasyfikacji z objaśnieniami” wskazujący, że w
    dziale 11 „Budynki mieszkalne” mieści się klasa 1110 „Budynki mieszkalne jednorodzinne”.
    Klasa 1110 obejmuje samodzielne budynki takie jak pawilony, wille, domki wypoczynkowe,
    leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy
    letnie. W ww. klasie mieszczą się też domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde
    mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu.
    Z akt niniejszej sprawy wynika, że obiekt, w którym realizowana jest usługa (świadczenie
    kompleksowe) stanowi budynek mieszkalny jednorodzinny, który winien podlegać
    klasyfikacji do działu 11 „Budynki mieszkalne”.
    W myśl przedstawionych wcześniej zasad metodycznych w pierwszej kolejności należy
    ustalić charakter budynku jako mieszkalny bądź niemieszkalny. Z zebranego materiału
    dowodowego – w szczególności z pisma z dnia 10 stycznia 2025 r. – wynika, że budynek
                                                2mieszkalny jednorodzinny zlokalizowany pod adresem (...) ma powierzchnię (...) m.
    Powyższe potwierdza również przedłożony projekt architektoniczno-budowlany domu
    mieszkalnego jednorodzinnego „Dom w ananasach”.
    Z dołączonego projektu architektoniczno-budowlanego wynika, że (...)
    Na podstawie powyższych informacji należy zatem zająć stanowisko, że co najmniej
    połowa całkowitej powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
    zlokalizowanego pod adresem (...), będzie wykorzystywana do celów mieszkalnych. Obiekt
    stanowi budynek mieszkalny, który podlega klasyfikacji do działu 11 „Budynki mieszkalne”,
    co zgodne jest ze wskazaniem Wnioskodawcy zawartym we wniosku o wydanie wiążącej
    informacji stawkowej.
    Kryterium stałego zamieszkania
    Jak przybliżono wcześniej, nadanie budynkowi statusu obiektu budownictwa
    mieszkaniowego uzależnione zostało jednak, poprzez brzmienie art. 2 pkt 12 ustawy, od
    dwóch kryteriów. Pierwszego – klasyfikacji budynku do działu 11 „Budynki mieszkalne”
    Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, drugiego – charakteru budynku jako obiektu
    stałego zamieszkania. Kryterium stałego zamieszkania, wskazane w art. 2 pkt 12 ustawy,
    nie zostało zdefiniowane przez normodawcę.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 31 lipca 2024 r. sygn. akt I SA
    /Op 227/24 ocenił, że Organ prawidłowo, dążąc do odkodowania znaczenia pojęcia stałego
    zamieszkania, słusznie przyjął, że dla oceny cechy stałości istotne są przede wszystkim
    kryteria związane z czasem pobytu (krótkoterminowy bądź długoterminowy) oraz jego
    celem (pobyt związany z pracą, studiami, turystyką czy zaspokojeniem potrzeb
    mieszkaniowych).
    Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej zasadnie posiłkował się językowym znaczeniem (według Słownika Języka
    Polskiego PWN) terminu „zamieszkanie”, przeciwstawiając mu termin „zakwaterowanie”,
    który według w/w słownika oznacza „przydzielić komuś miejsce czasowego zamieszkania”;
    „zakwaterować się” znaczy „zamieszkać gdzieś tymczasowo”.
    Wykładnia literalna ww. terminów nasuwa wniosek, że przez budynek stałego
    zamieszkania należy rozumieć obiekt, w którym dana osoba przebywa z zamiarem stałego
    zamieszkania oraz celem zaspokajania stałych potrzeb mieszkaniowych. Budynek stałego
    zamieszkania to obiekt, który z góry przeznaczony jest do stałego zapewniania dachu nad
    głową, wiąże się wyłącznie z koniecznością posiadania przez daną osobę miejsca stałego
    zamieszkania, a nie innymi, pobocznymi okolicznościami.

    W powyższej materii warto także nawiązać do celów, efektów jakie ustawodawca pragnął
    osiągnąć wprowadzając do porządku prawnego pojęcie „budownictwa objętego
    społecznym programem mieszkaniowym” oraz „obiektu budownictwa mieszkaniowego”.
    Cel ten odzwierciedlony został w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego we
    Wrocławiu z dnia 9 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 214/18, Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. akt I FSK 411/19 oraz Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Wr 1144/21.
    Z ww. orzecznictwa wynika, że wprowadzenie stawki preferencyjnej dla obiektów
    budownictwa mieszkaniowego miało na celu zwiększenie dostępności do budynków
    stałego zamieszkania, zapewniających stałe miejsce pobytu. Konieczność zamieszkania
    stanowi bowiem jedną z podstawowych potrzeb życiowych każdego człowieka.
    Zdaniem Organu, kryterium stałości zamieszkania jest spełnione gdy budynek
    przeznaczony jest do stałego zamieszkania. Spełnienie ww. przesłanki należy ustalić na
    podstawie okoliczności, które są obiektywne i weryfikowalne. Z tego powodu
    niedopuszczalne jest uzależnianie statusu budynku jako obiektu stałego zamieszkania od
    czynników subiektywnych i zmiennych, takich jak przykładowo sposób wykorzystywania
    budynku.
    Przeznaczenie budynku do stałego zamieszkania w sposób obiektywny definiuje
    dokumentacja budowlana taka jak projekt budowlany, miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego czy decyzja udzielająca pozwolenia na budowę. Powyższe dokumenty
    odzwierciedlają faktyczne przeznaczenie budynku, poprzez identyfikację jego charakteru
    już na początku inwestycji.
    Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 25
    września 2024 r. sygn. akt I SA/Op 570/24 oceniając, że „dokumentacja budowlana – taka
    jak projekt budowlany, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, decyzja
    zatwierdzająca projekt budowlany oraz udzielająca pozwolenia na budowę – stanowi
    materiał, który w sposób najbardziej precyzyjny oraz obiektywny charakteryzuje
    przedmiot inwestycji, budynek. (...)
    Decydujące jest bowiem jego obiektywne przeznaczenie. Ocenie w ramach wydawania
    wiążącej informacji stawkowej podlega ustalony przez organ zobiektyzowany stan
    faktyczny, a nie wyłącznie zamiar strony wykorzystania budynku niezgodny z jego
    przeznaczeniem wynikającym z dokumentacji architektoniczno-budowlanej i zapisów
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego”.
    Przez pryzmat powyższych rozważań należy zweryfikować czy budynek mieszkalny
    jednorodzinny zlokalizowany pod adresem (...), odpowiada obiektom budownictwa
    mieszkaniowego. Z zebranego materiału dowodowego wynikają poniższe – istotne dla
    podejmowanego rozstrzygnięcia – informacje:
    W piśmie z dnia 31 października 2024 r. Wnioskodawca potwierdził, że czynności będące
    przedmiotem wniosku dotyczą budynku mieszkalnego jednorodzinnego: „(...) usługę
    (świadczenie kompleksowe) wykonywaną w budynku mieszkalnym stałego zamieszkania,
                                          2jednorodzinnym o powierzchni użytkowej nie przekraczającej 300 m, sklasyfikowanym w
    Dziale 11 (budynki mieszkalne) Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zgodnej z
    Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.U nr 112, poz. 1316, ze zm.).”
    W ww. piśmie Wnioskodawca wskazał także, że:
    – „Miejscem świadczenia usługi kompleksowej jest budynek mieszkalny jednorodzinny,
      wolnostojący, nie podpiwniczony (stałego zamieszkania) zlokalizowany w miejscowości
      (...).”
    – „Budynek w całości (całkowita jego powierzchnia) jest wykorzystywany do celów
      mieszkalnych. Podział na poszczególne pomieszczenia wraz z ich powierzchnią

      użytkową przedstawiony został w załączonym wyciągu z projektu architektoniczno-
      budowlanego budynku.”;
    – „Świadczenie kompleksowe w wskazanej lokalizacji dotyczy budynku stałego
      zamieszkania, mieszkalnego, jednorodzinnego, wolno stojącego, nie podpiwniczonego
                            2o całkowitej powierzchni użytkowej (...) m. Budynek jest oddany do użytku i jest
      wykorzystywany w całości do celów mieszkalnych. Biorąc pod uwagę charakter
      przedmiotowego budynku, jego faktyczne użytkowanie wskazać należy, iż stanowi on
      budynek sklasyfikowany w PKOB 1110-Budynki mieszkalne jednorodzinne.”;
    Jak wskazano, czynności będące przedmiotem wniosku są wykonywane w budynku
    mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym pod adresem (...).
    Lokalizując zaś adres w Internecie w portalu Mapy Google, Organ dostrzegł, że pod tym
    adresem w istocie mieści się obiekt budowlany zgodny z przedstawioną wizualizacją
    zawartą w projekcie architektoniczno-budowlanym (...). Ponadto, Organ zauważył, że
    obiekt ten zlokalizowany jest w obrębie innych budynków przypominających zabudowę
    jednorodzinną.
    Z kolei, z danych zawartych w ogólnodostępnym serwisie Geoportal wynika, że pod
    adresem (...) znajduje się działka o nr (...), na terenie oznaczonym symbolem (...).
    Natomiast, z uchwały (...) można wyczytać, że przeznaczeniem ww. terenu, stosownie do
    (...) jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, o podstawowym przeznaczeniu pod
    zabudowę jednorodzinną.
    Należy zatem dojść do wniosku, że dokonana przez Organ weryfikacja charakteru
                                                2budynku wykazała, że budynek mieszkalny jednorodzinny o powierzchni (...) m,
    zlokalizowany pod adresem (...), stanowi obiekt budownictwa mieszkaniowego. W
    rezultacie, usługa (świadczenie kompleksowe) dotyczy obiektu budowlanego zaliczonego
    do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
    Z uwagi, że usługa (świadczenie kompleksowe) została zidentyfikowana jako modernizacja
    obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem
    mieszkaniowym, to tym samym objęta jest hipotezą normy wyprowadzonej z art. 41 ust.
    12 pkt 1 ustawy. Oznacza to, że do ww. usługi (świadczenia kompleksowego) ma
    zastosowanie preferencyjna stawka podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2
    w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 4 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z
    urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku
    wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej
    nieprawidłowość, w szczególności w przypadku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co
    do zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie
    nieprawidłowość wydanej wiążącej informacji stawkowej, Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej może z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.
    W świetle powyższego należało z urzędu zmienić wiążącą informację stawkową z dnia 22
    lutego 2022 r. nr 0111-KDSB1-2.440.368.2021.2.LS, gdyż stwierdzono jej niezgodność z
    prawem, co nastąpiło poprzez błędne zidentyfikowanie usługi (świadczenia
    kompleksowego) oraz nieprawidłowe określenie stawki podatku.
    Informacje dodatkowe:
    Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.7.2024.6.KK z dnia 29 stycznia 2025 r.
    jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe
    lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie

    wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o
    interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5,
    43-300 Bielsko-Biała.
    Podmiot, na rzecz którego wydano decyzję, może ją stosować wyłącznie do świadczeń
    kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem kompleksowym
    będącym przedmiotem tej decyzji.
    Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.7.2024.6.KK z dnia 29 stycznia 2025 r.
    wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotu, na rzecz
    którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego
    wykonanego w okresie ważności decyzji (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem
    następujących przypadków:
    – podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie
      przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola
      podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została
      rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art.
      42b ust. 3 ustawy),
    – świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem niniejszej decyzji, stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem
      nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
    W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0111-
    KDSB1-2.440.368.2021.2.LS z dnia 22 lutego 2022 r., przed jej zmianą przepisy art. 14k-
    14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy).
    Jak stanowi art. 42c ust. 2b ustawy, w przypadku zmiany WIS z powodu wystąpienia
    przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 4, i zastosowania się przez podmiot, na
    rzecz którego została ona wydana, do zmienionej WIS od dnia następującego po dniu, w
    którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o zmianie WIS, przepisy art. 14k-
    14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio.
    Powyższe uregulowania powodują, że Wnioskodawca w okresie od dnia następującego po
    dniu, w którym WIS nr 0111-KDSB1-2.440.368.2021.2.LS z dnia 22 lutego 2022 r., została
    doręczona, do końca stosowanego przez niego okresu rozliczeniowego w podatku od
    towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą
    decyzję o zmianie WIS ma prawo wyboru, czy zastosuje zmienioną WIS, czy WIS nr 0111-
    KDSB1-2.440.368.2021.2.LS z dnia 22 lutego 2022 r.
    Jeżeli zatem wolą Wnioskodawcy będzie zastosowanie WIS przed jej zmianą, wówczas dla
    przedmiotu decyzji (świadczenia kompleksowego) w ww. okresie rozliczeniowym w
    podatku od towarów i usług można stosować stawkę podatku w wysokości 23%, na
    podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146aa ust.1 pkt 1 i ust. 1a ustawy (Dz. U. z
    2022 r., poz. 931).
    Wybór którejkolwiek z powyższych opcji nie może skutkować niekorzystnymi skutkami
    prawnopodatkowymi dla Wnioskodawcy.
    Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.7.2024.6.KK z dnia 29 stycznia 2025 r.
    jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia.
    WIS traci ważność przed upływem tego okresu, z dniem:
    1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
      albo
    2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
    – w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 1 i 2 ustawy).
    Decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-2.442.7.2024.6.KK z dnia 29 stycznia 2025 r. wygasa z
    mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku

    odnoszących się do świadczenia kompleksowego, będącego przedmiotem niniejszej
    decyzji, w wyniku której wskazana w decyzji zmieniającej:
    1) klasyfikacja świadczenia kompleksowego według działu, grupy, klasy, kategorii,
      podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług lub
    2) stawka podatku właściwa dla świadczenia kompleksowego, lub
    3) podstawa prawna wskazanej w WIS stawki podatku
    – staje się niezgodna z tymi przepisami.
    Wygaśnięcie niniejszej decyzji WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi
    WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
    Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji
    podatkowej.
    POUCZENIE
    Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji
    podatkowej, służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
    Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem
    systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-
    urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji
    w e-Urzędzie Skarbowym.
    Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji,
    określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać
    dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).