Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-847/11/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-10-20
Teza: Czy wnioskodawczyni może być zwolniona z podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2011r. (data wpływu do tut. Biura 22 lipca 2011r.), uzupełnionym w dniu 30 września 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi, pismem z dnia 15 września 2011r. Znak: IBPB II/2/415-847/11/JG wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 30 września 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni od dnia 27 czerwca 1997r. była właścicielką nieruchomości. Następnie wnioskodawczyni umową sprzedaży z dnia 06 sierpnia 2003r. przeniosła na rzecz sąsiada ½ udziału we własności nieruchomości celem zabezpieczenia pożyczki w kwocie 25 000 zł jakiej sąsiad udzielił wnioskodawczyni w trakcie ich znajomości. Wnioskodawczyni podkreśliła, iż umowę sprzedaży zawarła tylko dlatego, że sąsiad zobowiązał się przenieść swój udział na wnioskodawczynię wówczas, kiedy wnioskodawczyni zwróci mu stosowną kwotę. W ten sposób wykorzystując przymusowe położenie wnioskodawczyni osoba trzecia wymusiła na niej zawarcie umowy sprzedaży a nie umowy pożyczki. Przeniesienie własności udziału w nieruchomości z powrotem na rzecz wnioskodawczyni nastąpiło dopiero w dniu 06 marca 2009r. Wnioskodawczyni będąc znów właścicielką całej nieruchomości w dniu 05 lipca 2011r. dokonała jej sprzedaży. Zysk jaki osiągnęła w całości został wcześniej wydany na poprawę i utrzymanie posiadanej nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wnioskodawczyni może być zwolniona z podatku dochodowego?

Zdaniem wnioskodawczyni, właścicielką nieruchomości była od 1997r. a transakcja sprzedaży i odkupienia była jedynie zabezpieczeniem pożyczki udzielonej jej przez sąsiada. Dlatego też wnioskodawczyni uważa, iż w opisanym stanie faktycznym przysługuje jej zwolnienie z podatku dochodowego.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

We wniosku wnioskodawczyni wskazała, że od dnia 27 czerwca 1997r. była właścicielką nieruchomości. Następnie w dniu 06 sierpnia 2003r. celem zabezpieczenia pożyczki jakiej udzielił wnioskodawczyni jej sąsiad, w drodze umowy sprzedaży a nie umowy pożyczki, wnioskodawczyni dokonała przeniesienia własności nieruchomości w udziale wynoszącym ½ na rzecz sąsiada za kwotę 25.000 zł. Sąsiad po spłaceniu należnego mu zobowiązania dokonał przeniesienia udziału w nieruchomości na wnioskodawczynię w dniu 06 marca 2009r. W dniu 05 lipca 2011r. wnioskodawczyni dokonała sprzedaży nieruchomości.

Istotne w rozpatrywanej sprawie jest zatem kluczowe ustalenie momentu i sposobu nabycia sprzedanej w dniu 05 lipca 2011r. nieruchomości aby stwierdzić czy u wnioskodawczyni powstało źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości. Tak więc jednym ze sposobów nabycia nieruchomości (udziałów w nieruchomości) jest nabycie własności nieruchomości w drodze umowy sprzedaży. W stanie faktycznym jakkolwiek wnioskodawczyni była właścicielką nieruchomości od 1997r., to z uwagi na zawarcie w dniu 06 sierpnia 2003r. umowy sprzedaży udziału ½ w nieruchomości na rzecz sąsiada za kwotę 25.000 zł wnioskodawczyni utraciła prawo własności do udziału w nieruchomości. Dopiero z dniem 06 marca 2009r. tj. w dacie zawarcia umowy sprzedaży ponownie przeniesiono prawo własności udziału ½ w nieruchomości na rzecz wnioskodawczyni i dopiero w tej dacie stała się znów właścicielką całej nieruchomości. Zatem nie można zgodzić się z wnioskodawczynią że właścicielką nieruchomości była od 1997r. a transakcja sprzedaży i odkupienia była jedynie zabezpieczeniem pożyczki. W zaistniałym stanie faktycznym w żaden sposób nie można uznać, że transakcja sprzedaży była tylko zabezpieczeniem pożyczki, ponieważ powyższa czynność prawna wbrew twierdzeniu wnioskodawczyni wywołała określony skutek w postaci utraty prawa własności udziału ½ w nieruchomości. Wnioskodawczyni, o czym nie powinna zapominać, na skutek zawarcia umowy sprzedaży w dniu 06 sierpnia 2003r. przeniosła prawo własności do udziału w nieruchomości na rzecz kupującego, a więc z tą datą doszło do zmiany właściciela udziału. Bez znaczenia dla oceny tych skutków są motywy jakimi kierowała się wnioskodawczyni zawierając z sąsiadem umowę sprzedaży za określoną kwotę udziału w nieruchomości.

Dlatego też mając na względzie opisany we wniosku stan faktyczny dokonując oceny skutków podatkowych sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie można w można w żadnym wypadku uznać, iż zachowana została ciągłość prawa własności, gdyż byłaby to oczywista nieprawda. W dniu 06 sierpnia 2003r. prawo własności wnioskodawczyni zostało przerwane i przeszło na sąsiada. Do wnioskodawczyni powróciło dopiero z dniem 06 marca 2009r. W okresie od dnia 06 sierpnia 2003r. do dnia 06 marca 2009r. właścicielem udziału ½ w nieruchomości był sąsiad a nie wnioskodawczyni. Dlatego datę 06 marca 2009r. w niniejszej sprawie należy utożsamiać z nabyciem udziału ½ w nieruchomości o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że okres 5 lat, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku, w którym wnioskodawczyni nabyła ponownie na własność udział ½ w nieruchomości czyli od końca 2009r.

W stanie faktycznym w sposób bezwzględny należy więc uznać, iż prawo własności do przedmiotowej nieruchomości wnioskodawczyni nabyła w dwóch datach tj. w udziale ½ w 1997r. oraz w udziale ½ w 2009r. Oznacza to, że pięcioletni termin, określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy liczyć oddzielnie w stosunku do każdego z udziałów nabytych we wskazanych wyżej datach.

Odnosząc się zatem do skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości stwierdzić należy, iż przychód jaki wnioskodawczyni uzyskała w 2011r. ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w połowie przypadający na udział nabyty w 1997r. nie stanowi w ogóle podlegającego opodatkowaniu źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że zbycia nieruchomości dokonano po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie. Natomiast przychód uzyskany w 2011r. ze sprzedaży nieruchomości w części przypadający na udział nabyty w 2009r. w drodze umowy sprzedaży a wynoszący ½, z uwagi na fakt, iż od momentu jego nabycia do momentu sprzedaży nie upłynęło 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze fakt, iż nabycie udziału ½ w przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w 2009r., dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia znajdą zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009r. Ustawą z dnia 06 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, w myśl art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009r.

Zgodnie z zapisem art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej ( art. 19 ust. 1 ww. ustawy ). W niniejszej sprawie przychodem podlegającym opodatkowaniu będzie połowa ceny ze sprzedaży w dniu 05 lipca 2011r. nieruchomości, gdyż ½ ceny ze sprzedaży odpowiada udziałowi ½ nabytemu w 2009r. od sąsiada. Druga połowa ceny przypada na udział, którego sprzedaż nie jest źródłem przychodu.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, opłatę sądową. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Należy przy tym zaznaczyć, że jeśli wnioskodawczyni sprzedając w dniu 05 lipca 2011r. nieruchomość takie koszty poniosła, to odliczyć będzie mogła wyłącznie ich połowę. Druga połowa przypada bowiem na udział, którego zbycie nie jest źródłem przychodu. Skoro tak, to koszty przypadające na ten udział nie mogą być odliczone od przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Natomiast za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, uważa się udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania (art. 22 ust. 6c ww. ustawy).

Wysokość ww. nakładów, stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Z powyższego wynika, że do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży dotyczącej udziału nabytego w 2009r. od sąsiada wnioskodawczyni będzie mogła zaliczyć cenę nabycia tego udziału od sąsiada określoną w umowie z dnia 06 marca 2009r. Jeżeli w okresie posiadania nieruchomości wnioskodawczyni ponosiła nakłady na tę nieruchomość, które zwiększyły jej wartość, to do kosztów uzyskania przychodów wnioskodawczyni może sobie zaliczyć również połowę poniesionych nakładów (druga połowa przypada na udział, którego zbycie nie jest źródłem przychodu podlegającym opodatkowaniu) pod warunkiem jednak, że te nakłady są udokumentowane fakturami VAT oraz dokumentami stwierdzającymi poniesienie opłat administracyjnych.

Na podstawie wyżej powołanych przepisów należy stwierdzić, iż podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem ustalonym zgodnie z ww. art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

*   dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
*   dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Należy wyjaśnić, iż powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w osiągniętym przychodzie z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:

W

dochód zwolniony = D x ----

P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży ( w przedmiotowym przypadku dochód ze sprzedaży udziału ½ w nieruchomości nabytego w 2009r.) – wykazany w poz. 24 PIT-39,

W – wydatki na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód ze sprzedaży wykazany w poz. 21 PIT-39.

W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości może zostać zwolniony z opodatkowania, jeżeli przychód zostanie wydatkowany na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy, przy czym wydatkowanie nie może nastąpić przed datą sprzedaży czyli w niniejszej sprawie przed 05 lipca 2011r.

W świetle art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,3.  wydatki poniesione na:

1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)

\-w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Z treści art. 21 ust. 26 ww. ustawy wynika, że przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

\-przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Reasumując, sprzedaż w 2011r. nieruchomości w udziale wynoszącym ½ nabytym przez wnioskodawczynię w 1997r. w ogóle nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu z uwagi na upływ 5-letniego terminu zawartego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast sprzedaż nieruchomości w udziale ½ nabytym przez wnioskodawczynię w 2009r. stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy, chyba że wnioskodawczyni weźmie pod uwagę brzmienie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 i skorzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych przeznaczając uzyskane środki na jeden z celów mieszkaniowych enumeratywnie wymienionych w tym przepisie.

W tym stanie rzeczy stanowisko wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.