Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/436-1/13-2/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-03-22
Teza: Czy Fundacja może skorzystać ze zwolnienia z podatku PCC (bez względu na przeznaczenie pożyczki czy status OPP), jeśli łączna wysokość pożyczki nie przekracza kwoty 5 000 zł od jednego podmiotu i 25 000 zł od wielu podmiotów ?
Słowa kluczowe: pożyczka; umowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 4-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2013 r. (data wpływu 10 stycznia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umów pożyczek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umów pożyczek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Fundacja (Wnioskodawca) jest organizacją pożytku publicznego od 2006 r. Statut Fundacji (§ 5A) w dopuszcza możliwość prowadzenia działalności gospodarczej:

1.  Fundacja może prowadzić w kraju i za granicą działalność gospodarczą jako dodatkową w stosunku do działalności pożytku publicznego, w rozmiarach służących realizacji celów statutowych.
2.  Przedmiotem działalności gospodarczej Fundacji może być działalność w zakresie:
    1.  działalność szpitali (PKD 86.10)
    2.  praktyka lekarska ogólna (PKD 86.21)
    3.  praktyka lekarska specjalistyczna (PKD 86.22)
    4.  działalność fizjoterapeutyczna (PKD 86.90 A)
    5.  praktyka pielęgniarek i położnych (PKD 86.90.C)
    6.  pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej gdzie indziej nie sklasyfikowana (PKD 86.90.E)

Fundacja prowadzi działalność gospodarczą od lipca 2012 r. o typie not for profit, czyli wszystkie zyski osiągnięte w ramach tej działalności przeznaczone są na cele statutowe Fundacji. Jest to Centrum leczenia dzieci i młodzieży, w którym na mocy umowy z NFZ udzielane są porady lekarzy specjalistów w zakresie leczenia osteoporozy.

W grudniu 2012 r. Fundacja dokonała pożyczki na mocy umów cywilnoprawnych z osobami prywatnymi w kwocie 20.000 złotych (słownie dwadzieścia tysięcy złotych), przy czym od jednej osoby kwota wynosiła 5.000 złotych (słownie pięć tysięcy złotych). Fundacja dokonała pożyczki po raz pierwszy w czasie całej swojej działalności. Pieniądze zostały przeznaczone na spłatę ostatniej raty za zakup aparatu densytometrycznego, co jest jednym z celów statutowych Fundacji, która może zakupić sprzęt i przeznaczyć go na potrzeby chorych przewlekle dzieci. W tym przypadku aparat ten został przekazany na wyposażenie Centrum Leczenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w zaistniałej sytuacji Fundacja może skorzystać ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 ust. 10 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy może On przyjąć pożyczkę w opisanej powyżej formie na mocy umowy cywilnoprawnej i pożyczka ta jest zwolniona z podatku zgodnie z art. 9 ust. 10 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ spełnia warunki co do kwoty zaciągniętej pożyczki oraz czasu w jakim zdarzenie to miało miejsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.), podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Jak stanowi art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile zaznaczenia samego obowiązku zwrotu – który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy, jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, w tym umowy pożyczki, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostaje zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka będzie również podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do przepisów art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 4 pkt 7 ww. ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zawarcia umowy pożyczki i spoczywa na biorącym pożyczkę.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, stawka podatku od umowy pożyczki wynosi 2% podstawy opodatkowania tj. kwoty lub wartości pożyczki albo depozytu.

Zauważyć jednak należy, iż w analizowanej ustawie przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w jej zakresie przedmiotowym jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Powyższe znajduje odzwierciedlenie m. in. w treści art. 9 pkt 10 lit. d) ww. ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku pożyczki udzielane na podstawie umowy zawartej między innymi podmiotami niż osoby, o których mowa w lit. b) i c) (czyli osobami, o których mowa w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn oraz osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn), do łącznej wysokości nieprzekraczającej kwoty 5.000 zł od jednego podmiotu i 25.000 zł od wielu podmiotów - w okresach 3 kolejnych lat kalendarzowych, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Fundacja jest organizacją pożytku publicznego od 2006 r. i Jej statut dopuszcza możliwość prowadzenia działalności gospodarczej.

Fundacja prowadzi działalność gospodarczą od lipca 2012 r. o typie not for profit, czyli wszystkie zyski osiągnięte w ramach tej działalności przeznaczone są na Jej cele statutowe. Jest to Centrum leczenia, w którym na mocy umowy z NFZ udzielane są porady lekarzy specjalistów w zakresie leczenia osteoporozy.

W grudniu 2012 r. Fundacja zaciągnęła pożyczki na mocy umów cywilnoprawnych z osobami prywatnymi w kwocie 20.000 złotych (słownie dwadzieścia tysięcy złotych), przy czym od jednej osoby kwota wynosiła 5.000 złotych (słownie pięć tysięcy złotych). Fundacja otrzyma pożyczki po raz pierwszy w czasie całej swojej działalności. Pieniądze zostały przeznaczone na spłatę ostatniej raty za zakup aparatu densytometrycznego, co jest jednym z celów statutowych Fundacji, która może zakupić sprzęt i przeznaczyć go na potrzeby chorych przewlekle dzieci. W tym przypadku aparat ten został przekazany na wyposażenie Centrum Leczenia.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz cytowane wyżej przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, iż Wnioskodawca może skorzystać z omawianego zwolnienia, o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. d) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych bowiem jedynym warunkiem, nałożonym przez ustawodawcę, uprawniającym do skorzystania z tego zwolnienia jest kwota pożyczki, która nie może przekroczyć 5.000 zł od jednego pożyczkodawcy i 25.000 zł od wielu pożyczkodawców - w okresach 3 kolejnych lat kalendarzowych, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. , poz. 749 ze zm.), niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawcy, jako występującego z wnioskiem. Nie wywołuje skutków prawnych dla pożyczkodawców.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.