Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.820.2025.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-23
Teza: Udokumentowanie fakturą opłaty za wieczyste użytkowanie
gruntu. Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury
dokumentującej opłatę za wieczyste użytkowanie gruntu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
dokumentowanie
faktura
odliczenia-odliczenie podatku
opłata-opłata za użytkowanie wieczyste
podatek-podatek naliczony
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 20 listopada 2025 r. (wpływ
    25 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) 2025 w ramach prowadzonej działalności gospodarczej został zakupiony
    budynek wolnostojący wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu, na którym ten
    budynek się znajduje.
    Sprzedający wystawił fakturę VAT, w której wskazał, że przedmiotem sprzedaży jest prawo
    wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkiem stanowiącym odrębną nieruchomość,
    określił cenę netto, podatek VAT 23% oraz cenę brutto. Kwota została zapłacona.
    W dniu (...) 2025 podmiot sprzedający nieruchomość wystawił fakturę VAT tytułem opłaty
    za wieczyste użytkowanie gruntów za okres, kiedy nie był już właścicielem czyli od ... (...)
    2025 do (...) 2025.
    Czy prawidłowym działaniem ze strony sprzedającego jest wystawienie faktury VAT z
    podatkiem 23% w sytuacji, kiedy sprzedający nie świadczy żadnej usługi, przedmiotem
    obciążenia nie jest świadczenie usługi ani dostawa towaru. Naszym zdaniem jest to forma
    „przerzucenia” kosztu publiczno-prawnego na nowego nabywcę nieruchomości, chodzi o
    zwrot kosztów a nie o czynności podlegające podatkowi VAT. Zgodnie z art. 71 ustawy o
    gospodarce nieruchomościami, opłata roczna pobierana jest od osoby, która jest
    użytkownikiem wieczystym w danym roku, na dzień 1 stycznia. Były użytkownik, który
    uiścił opłatę za użytkowanie wieczyste za cały 2025 rok, od dnia (...) nie był już
    posiadaczem tego prawa i chce dochodzić zwrotu proporcjonalnej części opłaty za
    użytkowanie wieczyste od właściciela gruntu. Decyzję o wysokości opłaty za wieczyste
    użytkowanie gruntu wystawił Urząd Miasta w kwocie do zapłaty niezawierającej podatku
    VAT.
    Od 1 stycznia 2026 roku decyzja o wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste będzie już
    wystawiona na nowego nabywcę nieruchomości.
    W uzupełnieniu z 20 listopada 2025 r. wskazał Pan, że:
    Na pytanie Organu „Proszę o jednoznaczne wskazanie czy to Pan jest nabywcą budynku
    wolnostojącego wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu, na którym ten budynek
    się znajduje?, odpowiedział Pan „Ja jako osoba fizyczna prowadząca działalność
    gospodarczą pod firmą (...) nabyłem prawo wieczystego użytkowania gruntu oraz
    położonego na nim budynku wolnostojącego na podstawie umowy sprzedaży w formie
    aktu notarialnego w dniu (...) 2025 r.”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy sprzedający wystawił (...) 2025 r. fakturę tytułem
    opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów za okres, kiedy nie był już właścicielem, na Pana
    jako nabywcę? Jeżeli nie na Pana to na kogo?”, odpowiedział Pan „Sprzedający

    nieruchomość w dniu ... sierpnia 2025 r. wystawił fakturę VAT tytułem opłaty za wieczyste
    użytkowanie gruntów za okres od (...) 2025 do (...) 2025 kiedy nie był już jej właścicielem.”
    Na pytanie Organu „Kiedy zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego
    opisanego we wniosku gruntu, na którym znajduje się budynek wolnostojący? Czy ww.
    prawo zostało ustanowione przed dniem 1 maja 2004 r.?”, odpowiedział Pan „Prawo
    użytkowania wieczystego opisanego we wniosku gruntu, na którym znajduje się budynek
    wolnostojący zostało ustanowione dnia (...) 2006 r. wpisem do księgi wieczystej nr ....”
    Na pytanie zadane w wezwaniu „Czy jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny?
    Jeżeli tak, to od kiedy?”, odpowiedział Pan „Podatnikiem VAT czynnym jestem od dnia
    (...) 1993 r.”
    Na pytanie Organu „Wskazał Pan, że budynek wolnostojący wraz z prawem użytkowania
    wieczystego gruntu, na którym ten budynek się znajduje, został zakupiony „w ramach
    działalności gospodarczej”. Proszę zatem o wskazanie do jakich czynności przeznaczył Pan
    ww. budynek oraz czy ww. budynek (wraz z gruntem, na którym się znajduje) jest przez
    Pana wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT,
    niekorzystających ze zwolnienia od tego podatku?”, odpowiedział Pan „Prawo wieczystego
    użytkowania gruntu oraz własność położonego na nim budynku kupiłem w ramach
    prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej pod firmą (...). Zakupiony budynek jest
    przedmiotem mojej działalności gospodarczej polegającej na wynajmie powierzchni
    użytkowej najemcom na cele usługowo-handlowe. Jest to sprzedaż wyłącznie
    opodatkowana podatkiem VAT, najemcy otrzymują fakturę VAT z kwotą czynszu za
    wynajem lokali użytkowych tego budynku. Budynek jest zatem wykorzystywany wyłącznie
    do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem VAT niekorzystających ze zwolnienia z
    tego podatku.”
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 20 listopada 2025 r.)
    W sytuacji kiedy jako nabywca nieruchomości otrzymał Pan fakturę VAT tytułem zwrotu
    części opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste od dnia (...) 2025 r. do (...) 2025 r. ma Pan
    prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT ze stawką 23% z otrzymanej faktury?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 20 listopada
    2025 r.)
    Rozliczenie opłaty nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT i być
    udokumentowane fakturą, lecz powinno pozostać poza opodatkowaniem i powinno być
    udokumentowane innym dokumentem niż faktura (przykładowo nota księgowa). Uważa
    Pan bowiem, że wskazana czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z
    art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w związku z
    czym wykluczona jest możliwość odliczenia naliczonego podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja
    udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że (...) 2025 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    zakupił Pan budynek wolnostojący wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu, na
    którym ten budynek się znajduje. Sprzedający wystawił fakturę VAT, w której wskazał, że
    przedmiotem sprzedaży jest prawo wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkiem
    stanowiącym odrębną nieruchomość, określił cenę netto, podatek VAT 23% oraz cenę
    brutto. Kwota została zapłacona. (...) 2025 r. podmiot sprzedający nieruchomość wystawił
    fakturę VAT tytułem opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów za okres, kiedy nie był już
    właścicielem czyli od (...) 2025 do (...) 2025. Prawo użytkowania wieczystego opisanego we
    wniosku gruntu, na którym znajduje się budynek wolnostojący zostało ustanowione (...)
    2006 r. wpisem do księgi wieczystej nr ...
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą kwestii, czy Pan jako nabywca nieruchomości, który
    otrzymał fakturę VAT tytułem zwrotu części opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste od
    dnia (...) 2025 r. do (...) 2025 r., ma prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT ze
    stawką 23% z otrzymanej faktury.
    Aby odpowiedzieć na Pana wątpliwości, w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć czy
    czynność, za którą Pan otrzymał fakturę, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zwanym dalej „podatkiem” podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
        imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w
        zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
        sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w
        następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
        komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
        jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
        ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz
        przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na
        spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka
        spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o
        innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności
        lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, (...)
    Z powyższych przepisów wynika, że definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający
    definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich
    działalności gospodarczej.
    W świetle art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
        1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
        2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.

    Przepisy dotyczące podstawy opodatkowania w ww. art. 29a ust. 6 wskazują, jakie
    elementy uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia, stanowiącego podstawę
    opodatkowania i wymienia przykładowo kilka rodzajów kosztów mieszczących się w
    pojęciu podstawy opodatkowania. Dotyczy on kosztów bezpośrednio związanych z
    zasadniczą dostawą towarów lub usług, które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu
    transakcji. Zgodnie z tą regulacją każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów
    lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być
    włączony do podstawy opodatkowania. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy
    opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na
    nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje, jako element
    świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia
    zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Jak wskazano wyżej, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Dostawę towarów stanowi również
    zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów.
    Z przytoczonego powyżej art. 29a ust. 1 i 6 wynika, że w przypadku dostawy towarów za
    podstawę opodatkowania należy uznać całość świadczenia pieniężnego (bądź
    dokonywanego w innej dopuszczalnej prawem formie) pobieranego od nabywcy. Oznacza
    to, że do podstawy opodatkowania należy wliczyć pobieraną przez zbywcę wartość (cenę)
    towarów, a także wszystkie inne elementy zapłaty, będące częściami składowymi
    świadczenia zasadniczego (tj. dostawy towarów). Dotyczy to wyłącznie kosztów, które
    zwiększają kwotę należną z tytułu konkretnej transakcji, tj. konkretnej dostawy towarów.
    W myśl tego przepisu koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania,
    transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
    nabywcy lub usługobiorcy wchodzą do podstawy opodatkowania dla danej czynności
    podstawowej. Przepis ten jako regułę (a nie wyjątek) uznaje więc doliczanie kosztów
    dodatkowych do podstawy opodatkowania czynności podstawowej. Tylko przykładowo
    wskazuje on na rodzaje kosztów, jakie są wliczane do podstawy opodatkowania czynności
    podstawowej. Z jednej strony oznacza to, że także inne koszty dodatkowe mogą być
    wliczane do podstawy opodatkowania czynności podstawowej. Z drugiej natomiast strony
    trzeba przyjąć, że powyższe świadczenia - o kosztach których przykładowo stanowi przepis
    - w niektórych sytuacjach mogą być potraktowane jako odrębne świadczenia.
    Z kolei za koszty dodatkowe należy uznać wszelkie opłaty i należności, formalnie odrębne
    od ceny świadczenia głównego (podstawowego), jednakże w istocie składające się na
    zapłatę za świadczenie zapewniane w ramach wykonywania świadczenia podstawowego.
    Koszty dodatkowe będą wartością tych wszystkich świadczeń dodatkowych, które nie
    stanowią samoistnego świadczenia (przedmiotu opodatkowania), lecz są elementami
    świadczenia złożonego (kompleksowego).
    Co ważne, strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży.
    Jeżeli przedmiotem sprzedaży są nieruchomości, wówczas z dokonywanej dostawy nie
    można wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży w przypadku
    gdy strony umowy zgodziły się na przeniesienie tych kosztów np. kosztów użytkowania
    wieczystego. Podstawą opodatkowania jest uzgodniona kwota, którą w tym przypadku
    stanowi oprócz należności za nieruchomość (prawo użytkowania wieczystego gruntu)

    również część opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości, do zapłaty której
    zobowiąże się kupujący. Zatem dostawa zasadnicza prawa użytkowania wieczystego
    nieruchomości jak i ponoszone koszty dodatkowe stanowią jedną dostawę.
    Zatem zwrot części opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu na rzecz sprzedającego, kiedy
    nie był już właścicielem tj. za okres od (...) 2025 r. do (...) 2025 r. stanowi element
    kompleksowej dostawy nieruchomości i to zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawa
    opodatkowania z tytułu dostawy nieruchomości powinna również obejmować kwotę
    zwracanej przez nabywcę opłaty za użytkowanie wieczyste.
    W konsekwencji, zwrot sprzedającemu przez nabywcę części poniesionej opłaty rocznej z
    tytułu użytkowania wieczystego gruntu stanowi, zgodnie z art. 29a ust. 1 i 6 ustawy,
    wynagrodzenie, jako element cenotwórczy dostawy nieruchomości, pozostające w
    bezpośrednim związku z tą dostawą i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według
    zasad właściwych dla tej dostawy.
    Tym samym, w przypadku obciążenia nabywcy kosztem opłaty za użytkowanie wieczyste
    gruntu, w związku z dostawą nieruchomości, sprzedający jest zobowiązany do
    wystawienia faktury.
    W związku z powyższym nie można zgodzić się z Pana stanowiskiem, że rozliczenie opłaty
    nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT i być udokumentowane fakturą,
    lecz powinno pozostać poza opodatkowaniem i powinno być udokumentowane innym
    dokumentem niż faktura (przykładowo nota księgowa).
    Odnosząc się zatem do Pana wątpliwości dotyczących prawa do odliczenia podatku
    naliczonego z faktury wystawionej przez sprzedającego, dokumentującej zwrot opłaty za
    wieczyste użytkowanie gruntów za okres od (...) 2025 do (...) 2025 kiedy nie był już jej
    właścicielem, należy wskazać, że - jak wynika z opisu sprawy - jest Pan podatnikiem VAT
    czynnym. Prawo wieczystego użytkowania gruntu oraz własność położonego na nim
    budynku kupił Pan w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
    Zakupiony budynek jest przedmiotem Pana działalności gospodarczej polegającej na
    wynajmie powierzchni użytkowej najemcom na cele usługowo-handlowe. Jest to sprzedaż
    wyłącznie opodatkowana podatkiem VAT, najemcy otrzymują fakturę VAT z kwotą czynszu
    za wynajem lokali użytkowych tego budynku. Budynek jest zatem wykorzystywany
    wyłącznie do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem VAT niekorzystających ze
    zwolnienia z tego podatku.
    Ponadto jak wskazano powyżej, zwrot sprzedającemu przez nabywcę części poniesionej
    opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości stanowi, zgodnie z art. 29a
    ust. 1 i 6 ustawy, wynagrodzenie, jako element cenotwórczy dostawy nieruchomości,
    pozostające w bezpośrednim związku z tą dostawą i podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT według zasad właściwych dla tej dostawy. Zatem w analizowanej sprawie nie zachodzi
    ww. przesłanka negatywna wymieniona w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, wyłączająca prawo
    do skorzystania z odliczenia podatku.
    W konsekwencji Pan - nabywca prawa użytkowania wieczystego gruntu i położonego
    budynku na nim budynku - będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT z faktury
    wystawionej przez sprzedającego dokumentującej zwrot opłaty za wieczyste użytkowanie
    gruntów za okres od (...) 2025 do (...) 2025, kiedy nie był już jej właścicielem. Spełniona jest
    bowiem podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z art. 86 ust. 1 ustawy, jaką jest związek dokonanego nabycia z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje Panu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa
    w art. 88 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko, należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy ponadto podkreślić, że zakres przedmiotowy wniosku wyznacza zadane przez
    Pana pytanie. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy
    będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być - zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Biorąc
    pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111
    ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
    zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na

        platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a
        PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.