Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-438/15/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-29
Teza: w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążania dla dostawy zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego
Słowa kluczowe: ciężar; dokumentowanie; obciążenia; opodatkowanie; transport; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. Organu 12 maja 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążania dla dostawy zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2015 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążania dla dostawy zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest między innymi sprzedaż podmiotom trzecim odpadów, nabytych przez Wnioskodawcę od innych przedsiębiorstw i osób fizycznych.

Spółka planuje rozpocząć skupowanie odpadów o kodach 16 02 14 (Zużyte urządzenia inne niż wymienione w 16 02 09 do 16 02 13) i 16 02 16 (Elementy usunięte z zużytych urządzeń inne niż wymienione w 16 02 15) czyli zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny. Spółka nie planuje rozmontowywania sprzętu na poszczególne części a zamierza sprzedawać sprzęt w takiej samej formie w jakiej go nabyła.

Art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (dalej „Ustawa VAT”), stanowi że nabywcy towarów wymienionych w załączniku nr 11 tejże ustawy (poza wyjątkami) są podatnikami podatku od towarów i usług. Dla właściwego stosowania wskazanego przepisu decydujące znaczenie ma prawidłowy sposób zaklasyfikowania towaru do odpowiedniego grupowania PKWiU. W związki z powyższym Spółka zwróciła się do Głównego Urzędu Statystycznego z wnioskiem o nadanie symbolu klasyfikacyjnego który obejmuje zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny. Na wniosek Spółki, Główny Urząd Statystyczny udzielił odpowiedzi), iż zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny (np. laptopy, komputery, notebooki, skanery, telefony, faxy, magnetofony, pralki, żelazka, lodówki, odkurzacze, wiertarki, wkrętarki, kamery, transformatory, radary itp.) - nienadające się do dalszego użytkowania mieszczą się w grupowaniu PKWiU 38.11.49.0 „Wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające”.

Spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Spółka nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy VAT a dostawy nie będą objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy VAT. Dostawa towarów odbywa się na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 ustawy VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka sprzedając zużyty sprzęt elektroniczny i elektryczny powinna stosować tzw. mechanizm odwrotnego obciążenia podatkiem VAT gdzie obowiązek podatkowy zostaje przeniesiony na nabywcę?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 Ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Zgodnie z odpowiedzią Głównego Urzędu Statystycznego zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny mieści się w grupowaniu PKWiU 38.11.49.0 „Wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające”. Ta kategoria została wymieniona w załączniku nr 11 do Ustawy o podatku od towarów i usług. Spółka będąca podatnikiem wykonującym samodzielną działalność gospodarczą i nie korzystającą ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 (sprzedaż dokonywana przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł) i ust. 9 (sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty 150.000 zł).

Spółka zamierza dostarczać zużyty sprzęt podatnikom wykonującym samodzielną działalność gospodarczą. Dostawa towarów nie korzysta też ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 jako dostawa towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podsumowując, planowana dostawa zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego spełnia przesłanki art. 17 ust. 1 pkt 7 i będzie opodatkowana zgodnie z zasadami odwróconego obciążenia VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 5a ustawy – towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zatem dla prawidłowego określenia stawki podatku od towarów i usług od czynności, których przedmiotem są poszczególne towary lub usługi, ustawodawca odsyła do klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, powołując w przepisach dotyczących obniżonych stawek podatku oraz w załącznikach do ustawy symbole PKWiU.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy, jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.), którą dla celów podatku od towarów i usług stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, z zastrzeżeniem ust. 1c, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 122;

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 17 ust. 2 ustawy o VAT – w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy.

Od dnia 1 października 2013 r. na podstawie zmian wprowadzonych ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 1027) rozszerzył się katalog towarów wobec których ma zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia VAT. W nowym brzmieniu załącznik nr 11 zawiera 41 grup towarów (sklasyfikowanych przy pomocy odpowiednich pozycji PKWiU), wśród których znalazło się więcej towarów z kategorii złomu, jak również surowców wtórnych oraz niektóre wyroby ze stali i miedzi.

W obecnie obowiązującym załączniku nr 11 stanowiącym „Wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy”, zostały wymienione następujące towary:

*   poz. 1 – symbol PKWiU 24.10.12.0  Żelazostopy,
*   poz. 2 – symbol PKWiU 24.10.14.0 Granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali,
*   poz. 3 – symbol PKWiU 24.10.31.0 Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości > = 600 mm, ze stali niestopowej,
*   poz. 4 – symbol PKWiU 24.10.32.0 Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości  = 600 mm, z pozostałej stali stopowej, z wyłączeniem wyrobów ze stali krzemowej elektrotechnicznej,
*   poz. 6 – symbol PKWiU 24.10.36.0 Wyroby płaskie walcowane na gorąco, o szerokości  = 600 mm, ze stali niestopowej,
*   poz. 8 – symbol PKWiU 24.10.43.0 Wyroby płaskie walcowane na zimno, o szerokości > = 600 mm, z pozostałej stali stopowej, z wyłączeniem wyrobów ze stali krzemowej elektrotechnicznej,
*   poz. 9 – symbol PKWiU 24.10.51.0 Wyroby płaskie walcowane, o szerokości > = 600 mm, ze stali niestopowej, platerowane, powlekane lub pokrywane,
*   poz. 10 – symbol PKWiU 24.10.52.0 Wyroby płaskie walcowane, o szerokości > = 600 mm, z pozostałej stali stopowej, platerowane, powlekane lub pokrywane,
*   poz. 11 –symbol PKWiU 24.10.61.0 Pręty walcowane na gorąco, w nieregularnie zwijanych kręgach, ze stali niestopowej,
*   poz. 12 – symbol PKWiU 24.10.62.0 Pozostałe pręty ze stali, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane, ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone,
*   poz. 13 – symbol PKWiU 24.10.65.0 Pręty walcowane na gorąco, w nieregularnie zwijanych kręgach, z pozostałej stali stopowej,
*   poz. 14 – symbol PKWiU 24.10.66.0 Pozostałe pręty z pozostałej stali stopowej, nieobrobione więcej niż kute, na gorąco walcowane, ciągnione lub wyciskane, włączając te, które po walcowaniu zostały skręcone,
*   poz. 15 – symbol PKWiU 24.10.71.0 Kształtowniki otwarte, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na gorąco lub wyciskane, ze stali niestopowej,
*   poz. 16 – symbol PKWiU 24.10.73.0 Kształtowniki otwarte, nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco, ciągnione na gorąco lub wyciskane, z pozostałej stali stopowej,
*   poz. 17 – symbol PKWiU 24.31.10.0 Pręty ciągnione na zimno oraz kątowniki, kształtowniki i profile, ze stali niestopowej,
*   poz. 18 – symbol PKWiU 24.31.20.0 Pręty ciągnione na zimno oraz kątowniki, kształtowniki i profile, z pozostałej stali stopowej,
*   poz. 19 – symbol PKWiU 24.32.10.0 Wyroby płaskie walcowane na zimno, ze stali, o szerokości < 600 mm, niepokrywane,
*   poz. 20 – symbol PKWiU 24.32.20.0 Wyroby płaskie walcowane na zimno, ze stali, o szerokości < 600 mm, platerowane, powlekane lub pokrywane,
*   poz. 21 – symbol PKWiU 24.33.11.0 Kształtowniki otwarte, formowane lub profilowane na zimno, ze stali niestopowej,
*   poz. 22 – symbol PKWiU 24.34.11.0 Drut ciągniony na zimno, ze stali niestopowej,
*   poz. 23 – symbol PKWiU 24.44.12.0 Miedź nierafinowana; anody miedziane do rafinacji elektrolitycznej,
*   poz. 24 – symbol PKWiU 24.44.13.0 Miedź rafinowana i stopy miedzi, nieobrobione plastycznie; stopy wstępne miedzi,
*   poz. 25 – symbol PKWiU 24.44.21.0 Proszki i płatki z miedzi i jej stopów,
*   poz. 26 – symbol PKWiU 24.44.22.0 Płaskowniki, pręty, kształtowniki i walcówka, z miedzi i jej stopów,
*   poz. 27 – symbol PKWiU 24.44.23.0 Druty z miedzi i jej stopów,
*   poz. 28 – symbol PKWiU ex 24.45.30.0 Pozostałe metale nieżelazne i wyroby z nich; cermetale; popiół i pozostałości zawierające metale i związki metali wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych,
*   poz. 29 – symbol PKWiU 38.11.49.0 Wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające,
*   poz. 30 – symbol PKWiU 38.11.51.0 Odpady szklane,
*   poz. 31 – symbol PKWiU 38.11.52.0 Odpady z papieru i tektury,
*   poz. 32 – symbol PKWiU 38.11.54.0 Pozostałe odpady gumowe,
*   poz. 33 – symbol PKWiU 38.11.55.0 Odpady z tworzyw sztucznych,
*   poz. 34 – symbol PKWiU 38.11.58.0 Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal,
*   poz. 35 – symbol PKWiU 38.12.26.0 Niebezpieczne odpady zawierające metal,
*   poz. 36 – symbol PKWiU 38.12.27 Odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne,
*   poz. 37 – symbol PKWiU 38.32.2 Surowce wtórne metalowe,
*   poz. 38 – symbol PKWiU 38.32.31.0 Surowce wtórne ze szkła,
*   poz. 39 – symbol PKWiU 38.32.32.0 Surowce wtórne z papieru i tektury,
*   poz. 40 – symbol PKWiU 38.32.33.0 Surowce wtórne z tworzyw sztucznych,
*   poz. 41 – symbol PKWiU 38.32.34.0 Surowce wtórne z gumy.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca planuje rozpocząć skupowanie odpadów o kodach 16 02 14 (Zużyte urządzenia inne niż wymienione w 16 02 09 do 16 02 13) i 16 02 16 (Elementy usunięte z zużytych urządzeń inne niż wymienione w 16 02 15) czyli zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny. Spółka nie planuje rozmontowywania sprzętu na poszczególne części a zamierza sprzedawać sprzęt w takiej samej formie w jakiej go nabyła. Na wniosek Spółki, Główny Urząd Statystyczny udzielił odpowiedzi, iż zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny (np. laptopy, komputery, notebooki, skanery, telefony, faxy, magnetofony, pralki, żelazka, lodówki, odkurzacze, wiertarki, wkrętarki, kamery, transformatory, radary itp.) - nienadające się do dalszego użytkowania mieszczą się w grupowaniu PKWiU 38.11.49.0 „Wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające”.

Spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Spółka nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy VAT a dostawy nie będą objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy VAT. Dostawa towarów odbywa się na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 ustawy VAT.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy wskazać należy, iż towary, które nabywa i sprzedaje Wnioskodawca sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 38.11.49.0 „Wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające” zostały wymienione w poz. 29 załącznika nr 11 do ustawy o VAT, zawierającego katalog towarów, do których stosuje się mechanizm odwrotnego obciążenia. Jednocześnie, jak wskazał Wnioskodawca, zarówno Wnioskodawca jak i podmioty nabywające od niego towary są podatnikami w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie jest zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Ponadto dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym, nie są objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Tym samym w analizowanym przypadku norma przewidziana w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT znajduje zastosowanie.

Zatem podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego z tytułu dostawy towarów, o których mowa w przedstawionym zdarzeniu przyszłym kwalifikowanych do grupowania PKWiU 38.11.49.0 jest nabywca tych towarów. Tym samym sprzedaż przedmiotowych towarów przez Wnioskodawcę na rzecz innych podatników nie rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązku rozliczenia podatku należnego z tytułu tej transakcji.

Należy zauważyć, że od 1 lipca 2015 r. przepis art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT ma nowe brzmienie i zasada odwrotnego obciążenia ma zastosowanie jeżeli nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Równocześnie tut. Organ informuje, że nie jest uprawniony do klasyfikacji towarów i usług, do właściwego grupowania PKWiU ani też weryfikacji wskazanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów lub usług a w razie wątpliwości może on w tym zakresie zwrócić się do Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi. Zatem zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach. Tym samym niniejsza interpretacja została zatem wydana w oparciu o klasyfikację statystyczną wskazaną we wniosku przez Wnioskodawcę.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego, bądź zmiany stanu prawnego.

Równocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.