Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-581/13-2/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-09-24
Teza: Zwolnienie podmiotowe od podatku od towarów i usług ze względu na wartość osiąganych obrotów – usługi rachunkowo-księgowe (stan prawny od 1 stycznia 2011 r.).
Słowa kluczowe: kwota; obrót; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi; usługi-usługi doradcze; usługi-usługi finansowe; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 czerwca 2013 r. (data wpływu 26 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia podmiotowego od podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Od dnia 14 stycznia 2013 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą z przeważającym rodzajem działalności klasyfikowanej jako „Działalność usługowa związana z administracyjną obsługą biura” (PKD 82.11.Z). Zainteresowany planuje poszerzenie zakresu świadczonych usług o usługowe prowadzenie ksiąg, sklasyfikowane jako „Działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe” (PKD 69.20.2). Usługi, które Wnioskodawca zamierza świadczyć obejmują:

1.  prowadzenie ksiąg rachunkowych, podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów;
2.  sporządzanie sprawozdań finansowych;
3.  prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów VAT i przygotowywanie na ich podstawie deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług;
4.  obliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców, ich pracowników oraz sporządzanie stosownych deklaracji/informacji podatkowych;
5.  obliczanie składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników i przygotowywanie stosownych deklaracji/raportów/informacji do ZUS;
6.  sporządzanie list płac i prowadzenie akt osobowych.

Wnioskodawca nie zamierza wykonywać żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Zainteresowany nie będzie wykonywał usług o charakterze doradczym, nie będzie udzielał porad prawnych. Sporządzane deklaracje będą elementem kompleksowej usługi prowadzenia ksiąg, a nie odrębnych umów. Usługi świadczone będą na podstawie zawieranych umów o prowadzenie ksiąg z wyszczególnieniem zakresu świadczonych usług, wymienionego wyżej w punktach od 1 do 6. W zawieranych umowach zawarta będzie klauzula „Zleceniobiorca nie świadczy usług w zakresie doradztwa dla Zleceniobiorcy”. W związku z tym, że Zainteresowany nie posiada uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg, zatrudnił osobę posiadającą uprawnienia do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, na podstawie art. 42 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 ze zm.). Wartość przychodów ze sprzedaży od początku działalności nie przekroczyła kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie jestem zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i korzysta z przysługującego zwolnienia, na mocy art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Działalność gospodarczą Zainteresowany wykonuje pod nazwą „Biuro Rachunkowe”.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, prawidłowym będzie dalsze korzystanie ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dla sprzedaży usług świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej? Czy używanie nazwy firmy „Biuro Rachunkowe” ma wpływ na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakres świadczonych usług – w ramach prowadzonej działalności – nie kwalifikuje się do czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W związku z tym, możliwe jest dalsze korzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 wyżej wymienionej ustawy. W prowadzonej działalności Wnioskodawca nie będzie wykonywał usług o charakterze doradczym. Nie zmienia tego stanu rzeczy również fakt zatrudnienia do czynności związanych z usługowym prowadzeniem ksiąg – osoby posiadającej uprawnienia doradcy podatkowego, gdyż zgodnie z art. 42 ustawy o doradztwie podatkowym, osoba taka posiada uprawnienia do usługowego prowadzenia ksiąg i będzie wykonywać prace wyłącznie o charakterze będącym przedmiotem działalności Zainteresowanego. O możliwości zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług decyduje zakres świadczonych usług, a nie kwalifikacje posiadane przez pracowników, tj. tytuł doradcy podatkowego. Również używanie nazwy „Biuro Rachunkowe” nie ma wpływu na opodatkowanie podatkiem VAT, gdyż o tym, czy dany podmiot może korzystać ze zwolnienia podmiotowego decyduje zakres świadczonych usług, a nie stosowana nazwa firmy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast według art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Według art. 113 ust. 9 ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

Należy zauważyć, że w oparciu o art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych uzyskał delegację ustawową do określenia, w drodze rozporządzenia, listy towarów i usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Przepis § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), określa listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia.

W załączniku tym, zatytułowanym „Lista towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy”, wymieniono pod pozycją 12 „Doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego” oraz pod pozycją 13 „Usługi prawnicze”.

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z wątpliwościami Wnioskodawcy dotyczącymi zastosowania zwolnienia podmiotowego należy rozstrzygnąć, czy świadczone usługi opisane we wniosku należy zaliczyć do usług w zakresie doradztwa, które nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

Odnosząc się do powołanego wyżej art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym ustawodawca wymienia usługi w zakresie doradztwa jako wyłączone ze zwolnienia podmiotowego, należy stwierdzić, że termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych, np.: podatkowe, prawne, finansowe i inne. Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto udziela porad”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Tak więc doradztwo jest udzielaniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych, doradztwo finansowe, a przez doradcę rozumie się tego, kto udziela porad, doradza. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Z opisu sprawy wynika, że od dnia 14 stycznia 2013 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą z przeważającym rodzajem działalności klasyfikowanej jako „Działalność usługowa związana z administracyjną obsługą biura” (PKD 82.11.Z). Zainteresowany planuje poszerzenie zakresu świadczonych usług o usługowe prowadzenie ksiąg, sklasyfikowane jako „Działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe” (PKD 69.20.2). Usługi, które Wnioskodawca zamierza świadczyć obejmują:

1.  prowadzenie ksiąg rachunkowych, podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów;
2.  sporządzanie sprawozdań finansowych;
3.  prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów VAT i przygotowywanie na ich podstawie deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług;
4.  obliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców, ich pracowników oraz sporządzanie stosownych deklaracji/informacji podatkowych;
5.  obliczanie składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników i przygotowywanie stosownych deklaracji/raportów/informacji do ZUS;
6.  sporządzanie list płac i prowadzenie akt osobowych.

Wnioskodawca nie zamierza wykonywać żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Zainteresowany nie będzie wykonywał usług o charakterze doradczym, nie będzie udzielał porad prawnych. Sporządzane deklaracje będą elementem kompleksowej usługi prowadzenia ksiąg, a nie odrębnych umów. Usługi świadczone będą na podstawie zawieranych umów o prowadzenie ksiąg z wyszczególnieniem zakresu świadczonych usług, wymienionego wyżej w punktach od 1 do 6. W zawieranych umowach zawarta będzie klauzula „Zleceniobiorca nie świadczy usług w zakresie doradztwa dla Zleceniobiorcy”. W związku z tym, że Zainteresowany nie posiada uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg, zatrudnił osobę posiadającą uprawnienia do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, na podstawie art. 42 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 ze zm.). Wartość przychodów ze sprzedaży od początku działalności nie przekroczyła kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie jestem zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i korzysta z przysługującego zwolnienia, na mocy art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT. Działalność gospodarczą Zainteresowany wykonuje pod nazwą „Biuro Rachunkowe”.

Mając na uwadze opis świadczonych usług oraz analizę pojęcia usług doradczych należy wskazać, że opisane przez Wnioskodawcę usługi, które świadczy prowadząc działalność gospodarczą – nie będą stanowiły usług w zakresie doradztwa, które nie są objęte zwolnieniem podmiotowym.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie będzie świadczył usług o charakterze doradczym, a podpisanie deklaracji podatkowych stanowić będzie element kompleksowej usługi prowadzenia ksiąg – zastosowania nie znajdzie art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym, Wnioskodawca, prowadząc opisaną działalność gospodarczą i nie wykonując czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 – może korzystać z prawa do zwolnienia podmiotowego od podatku, określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, do czasu przekroczenia kwoty limitu wartości sprzedaży opodatkowanej, o którym mowa w tym przepisie – w wysokości 150.000,00 zł.

Na możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, określonego w art. 113 ustawy, nie ma wpływu nazwa działalności gospodarczej używana przez Wnioskodawcę – „Biuro Rachunkowe”. Prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT ograniczone jest jedynie limitem wartości sprzedaży opodatkowanej, określonym w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy, oraz wskazanym przez ustawodawcę zakresem czynności, których wykonywanie wyłącza możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.