Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4012.252.2018.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-09
Teza: Uznanie, czy sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: grunty; grunty-grunt niezabudowany; podatnik; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2018 r. (data wpływu 21 maja 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 czerwca 2018 r. (data wpływu 21 czerwca 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, czy sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czy sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 21 czerwca 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest współwłaścicielem na zasadach ustawowej wspólności majątkowej z małżonką udziału wynoszącego 1/2 we współwłasności nieruchomości składającej się z przylegających do siebie niezabudowanych działek gruntu nr 1, 2 i 3. Działki stanowią jedną nieruchomość i położone są w A. Działki opisywane dalej, także jako nieruchomość, są niezabudowane. Na nieruchomości nie znajdują się budynki, budowle lub urządzenia techniczne. Dla obszaru, na którym znajduje się nieruchomość nie obowiązuje plan zagospodarowania. W uchwalonym, nieobowiązującym planie zagospodarowania działka 2 w części ok. 50% powierzchni i działka 3 w całości przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową i usługi nieuciążliwe. Pozostała część działki 2 i działka 1, w tym nieobowiązującym planie przeznaczone zostały pod tereny zielone. Uchwała w przedmiocie ustalenia planu zagospodarowania dla przedmiotowego terenu została uchylona w trybie nadzoru przez Wojewodę. Działki nie są zabudowane. Na działkach nie znajdują się żadne budowle. Z wypisu z rejestru gruntów z dnia 28 marca 2018 r. wynika, iż stanowiące nieruchomość działki są użytkowane jako „Inne tereny zabudowane” (Symbol klasoużytku Bi).

Od daty nabycia przez Wnioskodawcę nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności opodatkowanej VAT, w tym także z VAT zwolnionej. Wnioskodawca lub jego małżonka nie wykorzystywali nieruchomości w działalności gospodarczej. Nie była ona objęta ewidencją środków trwałych. Nieruchomość nie była ulepszana - w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych w żadnych stopniu.

Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim. Udział w nieruchomości stanowi jego majątek wspólny z żoną.

Wnioskodawca nabył udział 1/2 w nieruchomości w dniu 26 czerwca 2007 r. W dacie nabycia nieruchomości oraz w dacie zbycia udziału była ona zwolniona od podatku VAT jako działka niestanowiąca gruntów budowlanych. Wnioskodawca i współwłaściciel nieruchomości uzyskali dla nieruchomości decyzję o warunkach zagospodarowania i zabudowy w dniu 25 września 2009 r. przewidującą budowę na części stanowiącej ok. 50% powierzchni działki 2 27 (dwudziestu siedmiu) budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Wnioskodawca i współwłaściciel nieruchomości uzyskali w dniu 8 grudnia 2010 r. pozwolenie na budowę obejmujące budowę 27 (dwudziestu siedmiu) budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części stanowiącej ok. 50% powierzchni działki 2.

Zarówno o warunki zabudowy, jak i o pozwolenie na budowę Wnioskodawca i współwłaściciel nieruchomości wystąpili z uwagi na podjętą z inicjatywy Miasta A debatę publiczną w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przewidującego przeznaczenie całej nieruchomości pod tereny zielone. Wnioskodawca i współwłaściciel nieruchomości zamierzali w ten sposób zabezpieczyć swoje interesy i wartość nieruchomości, jako nieruchomości potencjalnie nadającej się do zabudowy.

Budowa nie została fizycznie rozpoczęta. Dokonano jedynie wytyczenia budynku na terenie placu budowy.

Wnioskodawca nie dokonywał geodezyjnego podziału nieruchomości. Wnioskodawca nie wykonywał uzbrojenia terenu opisywanej nieruchomości w tzw. media i nie podejmował starań w tym kierunku.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy nie jest zagospodarowanie lub obrót nieruchomościami. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Małżonka Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie zbywał co najmniej w ostatnich 5 latach żadnych nieruchomości.

Wnioskodawca zamierza zbyć udział w opisywanej nieruchomości na rzecz nabywcy, którego celem może być wybudowanie na niej i sprzedaż osiedla domów jedno lub wielorodzinnych i prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie.

Wnioskodawca jako wspólnik z udziałem mniejszościowym jest udziałowcem spółki prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie zagospodarowania i sprzedaży nieruchomości. Spółka ta nie jest nabywcą opisywanej nieruchomości. Spółka ta prowadzi działalność operacyjną w innym rejonie kraju i nie prowadzi działalności na terenie woj (…).

Ponadto, w uzupełnieniu z dnia 21 czerwca 2018 r., Wnioskodawca wskazał, że:

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wykonywanej, zarejestrowanej działalności gospodarczej polegającej głównie na doradztwie i nadzorze inżynierskim działalności budowlanej. Wnioskodawcy z tytułu nabycia nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Opisany we wniosku udział we współwłasności nieruchomości składającej się z 3 działek gruntu został nabyty przez Wnioskodawcę jako lokata nadwyżek finansowych (inwestycja oszczędności). Z powyższej nieruchomości nie były i nie są dokonywane dostawy (sprzedaż) produktów rolnych, w rozumieniu art. 2 pkt 20 ww. ustawy. Produkty rolne nie były i nie są wykorzystywane wyłącznie na cele osobiste Wnioskodawcę. Produkty rolne rozumiane jako towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim nie są przez Wnioskodawcę i nie były na gruncie wytwarzane. Nieruchomość, o której mowa we wniosku, nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana od chwili nabycia do chwili sprzedaży. Przedmiotowy grunt Wnioskodawca zamierza odsprzedać w takiej postaci, w jakiej go nabył. Wnioskodawca nie udostępniał i nie będzie udostępniał przedmiotowej nieruchomości osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych, np. umowy najmu, dzierżawy, itp. Wnioskodawca przed sprzedażą nie wystąpi do właściwych podmiotów o możliwość uzbrojenia zbywanego gruntu w przyłącza sieci wodnej, gazowej lub elektrycznej. W procesie związanym z uzyskaniem opisanego pozwolenia na budowę Wnioskodawca o takie uzgodnienia występował i wymagane do pozwolenia na budowę zgody tych podmiotów uzyskał. Formalne uzgodnienia (warunki techniczne) nie przekształciły się jednak w działanie rzeczywiste na gruncie będącym przedmiotem wniosku. Wnioskodawca do czasu sprzedaży, nie zamierza dokonywać jakichkolwiek czynności (i nie poniósł i nie zamierza ponieść nakładów) w celu przygotowania przedmiotowego gruntu do sprzedaży, oprócz tych wyszczególnionych we wniosku. Wnioskodawca nie ogłaszał i nie będzie ogłaszał zamiaru zbycia gruntu będącego przedmiotem sprzedaży w sieci internetowej, telewizji, radiu lub prasie (lokalnej lub o zasięgu krajowym).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca w związku ze zbyciem opisanego udziału we współwłasności nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie opisanego udziału we współwłasności nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z opisanego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca nie wykonuje w sposób częstotliwy lub z zamiarem takiego wykonywania działalności polegającej na dostawie nieruchomości przeznaczonych pod zabudowę, a dokonany przez niego zakup opisanej nieruchomości stanowił rodzaj lokaty kapitału. Wnioskodawca nie podejmował czynności właściwych dla zachowania dla podmiotów dokonujących takich dostaw w sposób częstotliwy i z zamiarem osiągania zysku z tej działalności, a podjęte przez niego działania nastąpiły w ramach zwykłego zarządu majątkiem osobistym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy - przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z powyższych unormowań wynika, że grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Stosownie do treści art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682), zwanej dalej k.r.o., z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 k.r.o., w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 k.r.o., oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.r.o., zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości, wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 k.r.o., oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów – w rozumieniu art. 7 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej – zawarta w ustawie – ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast, jak wyjaśnił Trybunał, w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.).

W powyższej kwestii wypowiedział się także Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07), orzekając, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód. W ocenie NSA, ani formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W świetle powyższego w niniejszej sprawie konieczne stało się ustalenie, czy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości podjął/zamierza podjąć aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też zbycie to następuje w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca – jest współwłaścicielem na zasadach ustawowej wspólności majątkowej z małżonką udziału wynoszącego 1/2 we współwłasności nieruchomości składającej się z przylegających do siebie niezabudowanych działek gruntu nr 1, 2 i 3. Działki stanowią jedną nieruchomość i są niezabudowane. Na nieruchomości nie znajdują się budynki, budowle lub urządzenia techniczne. Od daty nabycia przez Wnioskodawcę nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności opodatkowanej VAT, w tym także z VAT zwolnionej. Wnioskodawca lub jego małżonek nie wykorzystywali nieruchomości w działalności gospodarczej. Nie była ona objęta ewidencją środków trwałych. Nieruchomość nie była ulepszana - w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych w żadnych stopniu.

Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim. Udział w nieruchomości stanowi jego majątek wspólny z żoną.

Wnioskodawca nabył udział 1/2 w nieruchomości w dniu 26 czerwca 2007 r. w dacie nabycia nieruchomości oraz w dacie zbycia udziału była ona zwolniona od podatku VAT jako działka niestanowiąca gruntów budowlanych. Wnioskodawca i współwłaściciel nieruchomości uzyskali dla nieruchomości decyzję o warunkach zagospodarowania i zabudowy w dniu 25 września 2009 r. przewidującą budowę na części stanowiącej ok. 50% powierzchni działki 2 27 (dwudziestu siedmiu) budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Wnioskodawca i współwłaściciel nieruchomości uzyskali w dniu 8 grudnia 2010 r. pozwolenie na budowę obejmujące budowę 27 (dwudziestu siedmiu) budynków mieszkalnych jednorodzinnych na części stanowiącej ok. 50% powierzchni działki 2.

Zarówno o warunki zabudowy, jak i o pozwolenie na budowę Wnioskodawca i współwłaściciel nieruchomości wystąpili z uwagi na podjętą z inicjatywy Miasta A debatę publiczną w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przewidującego przeznaczenie całej nieruchomości pod tereny zielone. Wnioskodawca i współwłaściciel nieruchomości zamierzali w ten sposób zabezpieczyć swoje interesy i wartość nieruchomości, jako nieruchomości potencjalnie nadającej się do zabudowy.

Budowa nie została fizycznie rozpoczęta. Dokonano jedynie wytyczenia budynku na terenie placu budowy.

Wnioskodawca nie dokonywał geodezyjnego podziału nieruchomości. Wnioskodawca nie wykonywał uzbrojenia terenu opisywanej nieruchomości w tzw. media i nie podejmował starań w tym kierunku.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy nie jest zagospodarowanie lub obrót nieruchomościami. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Małżonka Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie zbywał co najmniej w ostatnich 5 latach żadnych nieruchomości.

Wnioskodawca zamierza zbyć udział w opisywanej nieruchomości na rzecz nabywcy, którego celem może być wybudowanie na niej i sprzedaż osiedla domów jedno lub wielorodzinnych i prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie.

Wnioskodawca jako wspólnik z udziałem mniejszościowym jest udziałowcem spółki prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie zagospodarowania i sprzedaży nieruchomości. Spółka ta nie jest nabywcą opisywanej nieruchomości. Spółka ta prowadzi działalność operacyjną w innym rejonie kraju i nie prowadzi działalności na terenie woj. (…).

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wykonywanej, zarejestrowanej działalności gospodarczej polegającej głównie na doradztwie i nadzorze inżynierskim działalności budowlanej. Wnioskodawcy z tytułu nabycia nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Opisany we wniosku udział we współwłasności nieruchomości składającej się z 3 działek gruntu został nabyty przez Wnioskodawcę jako lokata nadwyżek finansowych (inwestycja oszczędności). Z powyższej nieruchomości nie były i nie są dokonywane dostawy (sprzedaż) produktów rolnych, w rozumieniu art. 2 pkt 20 ww. ustawy. Produkty rolne nie były i nie są wykorzystywane wyłącznie na cele osobiste Wnioskodawcę. Produkty rolne rozumiane jako towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim nie są przez Wnioskodawcę i nie były na gruncie wytwarzane. Nieruchomość, o której mowa we wniosku, nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana od chwili nabycia do chwili sprzedaży. Przedmiotowy grunt Wnioskodawca zamierza odsprzedać w takiej postaci, w jakiej go nabył. Wnioskodawca nie udostępniał i nie będzie udostępniał przedmiotowej nieruchomości osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych, np. umowy najmu, dzierżawy, itp. Wnioskodawca przed sprzedażą nie wystąpi do właściwych podmiotów o możliwość uzbrojenia zbywanego gruntu w przyłącza sieci wodnej, gazowej lub elektrycznej. W procesie związanym z uzyskaniem opisanego pozwolenia na budowę Wnioskodawca o takie uzgodnienia występował i wymagane do pozwolenia na budowę zgody tych podmiotów uzyskał. Formalne uzgodnienia (warunki techniczne) nie przekształciły się jednak w działanie rzeczywiste na gruncie będącym przedmiotem wniosku. Wnioskodawca do czasu sprzedaży, nie zamierza dokonywać jakichkolwiek czynności (i nie poniósł i nie zamierza ponieść nakładów) w celu przygotowania przedmiotowego gruntu do sprzedaży, oprócz tych wyszczególnionych we wniosku. Wnioskodawca nie ogłaszał i nie będzie ogłaszał zamiaru zbycia gruntu będącego przedmiotem sprzedaży w sieci internetowej, telewizji, radiu lub prasie (lokalnej lub o zasięgu krajowym).

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Zainteresowanego dotyczą kwestii ustalenia, czy dokonując sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości Wnioskodawca będzie występować w charakterze podatnika podatku VAT.

Przedstawione powyżej okoliczności sprawy wskazują, że sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości nastąpi w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, ponieważ Wnioskodawca, będący wspólnikiem w Spółce prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie zagospodarowania i sprzedaży nieruchomości oraz podatnikiem z tytułu zarejestrowanej działalności gospodarczej polegającej głównie na doradztwie i nadzorze inżynierskim działalności budowlanej, podjął ciąg określonych działań zmierzających do jej zbycia. Wnioskodawca bowiem wystąpił w dniu 25 września 2009 r. dla nieruchomości o decyzję o warunkach zagospodarowania i zabudowy. Natomiast, w dniu 8 grudnia 2010 r. uzyskał pozwolenie na budowę obejmujące budowę 27 budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Wnioskodawca wskazał również, że przed sprzedażą nie wystąpi do właściwych podmiotów o możliwość uzbrojenia zbywanego gruntu w przyłącza sieci wodnej, gazowej lub elektrycznej, jednak w procesie związanym z uzyskaniem opisanego pozwolenia na budowę Wnioskodawca o takie uzgodnienia występował i wymagane do pozwolenia na budowę zgody tych podmiotów uzyskał. Formalne uzgodnienia (warunki techniczne) nie przekształciły się jednak w działanie rzeczywiste na gruncie będącym przedmiotem wniosku. Wskazanych wyżej czynności dokonał – jak sam wskazuje – by zabezpieczyć swoje interesy i wartość nieruchomości. Opisany we wniosku udział we współwłasności nieruchomości składającej się z 3 działek gruntu został nabyty przez Wnioskodawcę jako lokata nadwyżek finansowych (inwestycja oszczędności). Nadmienić należy, że na zbywanej nieruchomości ma powstać osiedle domów jednorodzinnych lub wielorodzinnych. Wnioskodawca dokonał już nawet wytyczenia budynku na terenie placu budowy. Zatem wykonanie ww. czynności wskazuje na podjęcie przez Wnioskodawcę świadomych działań mających na celu sprzedaż przedmiotowych działek, w sposób profesjonalny i z zyskiem. Wnioskodawca podjął konkretne działania, których celem będzie podniesienie atrakcyjności nieruchomości. Z całokształtu opisanego zespołu konkretnych czynności wynika, że sprzedaż ta będzie miała miejsce w warunkach wskazujących na handlowy charakter. Zdaniem tutejszego Organu podejmowane przez Wnioskodawcę działania nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W przedmiotowej sprawie istotne jest to, że Wnioskodawca od chwili nabycia w żaden sposób nie zamierzał wykorzystywać nieruchomości (udziału w nieruchomości) do celów prywatnych. Intencja nabycia, skala przedsięwzięcia (w tym zamiar budowy 27 budynków mieszkalnych jednorodzinnych) oraz podejmowane czynności świadczą o tym, że zamiarem Wnioskodawcy było wykorzystanie nieruchomości (udziału w nieruchomości) do celów działalności gospodarczej.

Zatem, sprzedaż przez Wnioskodawcę udziału we współwłasności nieruchomości wypełnia definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawca występuje w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Zaznaczyć przy tym należy, że na ocenę dokonanych przez Wnioskodawcę działań nie może mieć wpływu to, że w opinii Wnioskodawcy nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej. Skala podjętych przez Wnioskodawcę działań wskazuje, że czynności te wyrażają wolę Zainteresowanego i jego zamiar wykorzystania tej części majątku nie na cele osobiste (prywatne), lecz w celu odniesienia korzyści finansowej.

Mając na uwadze opis sprawy, powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług oraz orzecznictwo należy stwierdzić, że sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości przez Wnioskodawcę nastąpi w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W rozpatrywanej sprawie zaistniały bowiem przesłanki świadczące o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości (działek), która porównywalna jest do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Podsumowując, sprzedaż przez Wnioskodawcę opisanego we wniosku udziału we współwłasności nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

W kwestii skutków prawnych, jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając na uwadze to, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana Andrzeja Pacanowskiego, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla żony Zainteresowanego. Żona Wnioskodawcy, chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.