Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/4512-1-511/15-2/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-01
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nieruchomości zabudowanych.
Słowa kluczowe: budowle; budynek; grunty-grunt zabudowany; najem; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 29 czerwca 2015 r. (data wpływu 1 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nieruchomości zabudowanych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nieruchomości zabudowanych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Dnia 24 kwietnia 2008 r. została podpisana w formie aktu notarialnego umowa sprzedaży, na mocy której Wnioskodawca nabył nieruchomość na którą składają się:

1.  prawo użytkowania wieczystego gruntu (obszar 01.53.19 ha) i prawo własności stanowiących odrębne od gruntu przedmioty własności budynków i innych urządzeń trwale z gruntem związanych,
2.  prawo własności zabudowanej nieruchomości (położonej na działce o obszarze 00.10.48 ha)
3.  prawo własności zabudowanej nieruchomości (położonej na działce o obszarze 00.02.24 ha).

Wnioskodawca dokonał czynności zakupu nieruchomości w związku z działalnością gospodarczą (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą wpisana do ewidencji działalności gospodarczej). Nieruchomość nie jest zabudowana obiektami budownictwa mieszkaniowego. Nieruchomość jest zabudowana wiatą, biurowcem, halami produkcyjnymi, budynkami magazynowymi, kotłownią oraz wyznaczone są drogi wewnętrzne i place manewrowe. Nabycie nieruchomości nie było dokonane w ramach pierwszego zasiedlenia. Budynki były wybudowane i oddane do użytkowania w latach 1960-1980. Wnioskodawca jest cudzoziemcem, ale do nabycia wyżej wymienionej nieruchomości nie było wymagane zezwolenie Ministra Spraw Wewnętrznych zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 Ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców. Od dnia 1 maja 2008 r. nabyte grunty, budynki i budowle były przez Wnioskodawcę wykorzystywane na potrzeby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Usługi (wynajem pomieszczeń produkcyjnych, magazynowych, biurowych, socjalnych) realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Po nabyciu nieruchomości Wnioskodawca przeprowadzał prace adaptacyjne i modernizacyjne, wartość tych nakładów nie przekroczyła 30% wartości początkowej tych gruntów, budynków i budowli. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

Nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu i prawa własności stanowiących odrębne od gruntu przedmioty własności budynków i innych urządzeń trwale z gruntem związanych oraz praw własności dwóch zabudowanych nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług (zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług). Nie przysługiwało, zatem Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu tych praw, ponieważ podatek VAT w tej transakcji nie występował.

W roku 2015 firma zamierza sprzedać całą nieruchomość, której wszystkie składniki są wprowadzone do ewidencji środków trwałych i dokonywane były odpisy amortyzacyjne. Dostawa nieruchomości nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy dokonanie przez Wnioskodawcę sprzedaży praw własności zabudowanych nieruchomości oraz prawa użytkowania wieczystego gruntu i praw własności stanowiących odrębne od gruntu przedmioty własności budynków i innych urządzeń trwale z gruntem związanych będzie podlegało zwolnieniu od opodatkowania podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ przy nabyciu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, poniesione nakłady nie przekroczyły 30% wartości początkowej, tj. wartości z dnia nabycia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary - na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami budynek (budowla) spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Kwestie dotyczące prawa wieczystego użytkowania uregulowane zostały w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.). W świetle art. 233 ww. ustawy, użytkownik wieczysty (osoba fizyczna lub prawna) może, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w użytkowanie wieczyste, korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.

Ten przepis, a także następne przepisy Kodeksu cywilnego (art. 234, art. 235, art. 237) kształtujące uprawnienia użytkownika wieczystego na wzór uprawnień właściciela, jak również długi czas trwania użytkowania wieczystego (art. 236 § 1 i 2 k.c.) wskazują, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania tym gruntem jak właściciel.

Zatem z regulacji zawartych w tej ustawie wynika, że użytkowanie wieczyste stanowi wprawdzie prawo do rzeczy cudzej, ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do właściciela.

W świetle powyższego, grunt (prawo wieczystego użytkowania gruntu) oraz znajdujące się na nim nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Użyte w art. 2 pkt 14 ustawy sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” wskazuje na katalog czynności wymienionych w art. 5 ustawy, czyli dana czynność musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, choć nie jest konieczne, aby faktycznie był naliczony podatek od tej czynności – może to być czynność zwolniona od podatku.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez właściciela czynności podlegających opodatkowaniu.

Z powyższej definicji wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy rozumieć nie tylko umowę sprzedaży, ale także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu nabywcy, najemcy (dzierżawcy).

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Zaznacza się, że ustawodawca przewidział również zwolnienie dla dostawy nieruchomości w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, który stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że nieruchomości będące przedmiotem wniosku nie były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. Bowiem od dnia 1 maja 2008 r. nabyte grunty, budynki i budowle były przez Wnioskodawcę wykorzystywane na potrzeby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Usługi (wynajem pomieszczeń produkcyjnych, magazynowych, biurowych, socjalnych) realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Ponadto, z tytułu nabycia wskazanych nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W konsekwencji, w odniesieniu do tych nieruchomości nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że dnia 24 kwietnia 2008 r. została podpisana w formie aktu notarialnego umowa sprzedaży, na mocy której Wnioskodawca nabył nieruchomość na którą składają się:

1.  prawo użytkowania wieczystego gruntu (obszar 01.53.19 ha) i prawo własności stanowiących odrębne od gruntu przedmioty własności budynków i innych urządzeń trwale z gruntem związanych,
2.  prawo własności zabudowanej nieruchomości (położonej na działce o obszarze 00.10.48 ha)
3.  prawo własności zabudowanej nieruchomości (położonej na działce o obszarze 00.02.24 ha).

Wnioskodawca dokonał czynności zakupu nieruchomości w związku z działalnością gospodarczą (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą wpisana do ewidencji działalności gospodarczej). Nieruchomość nie jest zabudowana obiektami budownictwa mieszkaniowego. Nieruchomość jest zabudowana wiatą, biurowcem, halami produkcyjnymi, budynkami magazynowymi, kotłownią oraz wyznaczone są drogi wewnętrzne i place manewrowe. Nabycie nieruchomości nie było dokonane w ramach pierwszego zasiedlenia. Budynki były wybudowane i oddane do użytkowania w latach 1960-1980. Wnioskodawca jest cudzoziemcem, ale do nabycia wyżej wymienionej nieruchomości nie było wymagane zezwolenie Ministra Spraw Wewnętrznych zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 Ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców. Od dnia 1 maja 2008 r. nabyte grunty, budynki i budowle były przez Wnioskodawcę wykorzystywane na potrzeby prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Usługi (wynajem pomieszczeń produkcyjnych, magazynowych, biurowych, socjalnych) realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Po nabyciu nieruchomości Wnioskodawca przeprowadzał prace adaptacyjne i modernizacyjne, wartość tych nakładów nie przekroczyła 30% wartości początkowej tych gruntów, budynków i budowli. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

Nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntu i prawa własności stanowiących odrębne od gruntu przedmioty własności budynków i innych urządzeń trwale z gruntem związanych oraz praw własności dwóch zabudowanych nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług (zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług). Nie przysługiwało, zatem Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu tych praw, ponieważ podatek VAT w tej transakcji nie występował.

W roku 2015 firma zamierza sprzedać całą nieruchomość, której wszystkie składniki są wprowadzone do ewidencji środków trwałych i dokonywane były odpisy amortyzacyjne. Dostawa nieruchomości nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia.

Tak więc mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że dostawa budynków i budowli nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż do pierwszego zasiedlenia przedmiotowych budynków i budowli, doszło najpóźniej w momencie ich nabycia przez Wnioskodawcę – w wykonaniu czynności sprzedaży przez zbywcę – jak wynika z treści wniosku – zwolnionej od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. w dniu 24 kwietnia 2008 r. Zainteresowany nie dokonywał również ulepszeń ww. budynków i budowli w wysokości przekraczającej 30% ich wartości początkowej. Spełniony został również drugi warunek umożliwiający zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, gdyż między pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. nieruchomości minął okres dłuższy niż 2 lata. W związku z powyższym dostawa przedmiotowych budynków i budowli będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki i budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, stosownie do którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntów.

W myśl art. 29a ust. 9 ustawy, przepisu ust. 8 nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu, dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli.

W konsekwencji, w przypadku transakcji zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z budynkami i budowlami, stawka podatku właściwa dla budynków/budowli determinuje stawkę właściwą dla zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu. W związku z powyższym, do zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym znajdują się trwale z nim związane budynki/budowle objęte – na podstawie przepisów ustawy o VAT – zwolnieniem od podatku VAT, również będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że przedmiotowa dostawa nieruchomości (budynków i budowli) korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Skutkiem powyższego względem dostawy prawa własności gruntów jak i prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowione są przedmiotowe budynki/budowle, Wnioskodawca winien także zastosować zwolnienie od podatku VAT, o czym stanowi art. 29a ust. 8 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie uznano za prawidłowe, jednakże z uwagi na zastosowanie innej wykładni przepisów prawa niż przez niego wskazana.

Bowiem w zadanym pytaniu Wnioskodawca wnosi o odpowiedź „czy dokonanie przez Wnioskodawcę sprzedaży praw własności zabudowanych nieruchomości oraz prawa użytkowania wieczystego gruntu i praw własności stanowiących odrębne od gruntu przedmioty własności budynków i innych urządzeń trwale z gruntem związanych będzie podlegało zwolnieniu od opodatkowania podatkiem VAT”, z kolei we własnym stanowisku stwierdza, że „sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT”. Tut. Organ pragnie zaznaczyć, że pomimo identycznego skutku podatkowego (brak kwoty podatku należnego z tytułu dostawy towaru) – pojęcia „nie podlegający opodatkowaniu” i „zwolniony od podatku” nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której przedmiotowa sprzedaż jest zwolniona od podatku VAT.

Tutejszy Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie podniesione w opisie zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w niniejszej interpretacji rozpatrzone.

Ponadto, tut. Organ pragnie zauważyć, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego tj. nie przeprowadza dowodów oraz nie analizuje załączonych do wniosku dokumentów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Zauważa się również, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

A zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.