Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1581/10/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-11-22
Teza: „Czy utwardzenie terenu w miejscach przeznaczonych na stoliki dla gości restauracji, oświetlenie terenu, instalacja deszczowni, wiata baru letniego oraz obiekty małej architektury winny być uznane za odrębne środki trwałe? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)”
Słowa kluczowe: środek-środek trwały-część środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09 sierpnia 2010r. (data wpływu do tut. BKIP 19 sierpnia 2010r.), uzupełnionym w dniu 08 listopada 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości uznania utwardzenia terenu, oświetlenia terenu, wiaty baru, obiektów małej architektury, a także instalacji nawadniającej (deszczowni) za odrębne środki trwałe /pytanie oznaczone we wniosku nr 3/ - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2010r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości uznania utwardzenia terenu, oświetlenia terenu, wiaty baru, obiektów małej architektury, a także instalacji nawadniającej (deszczowni) za odrębne środki trwałe.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 02 listopada 2010r. znak: IBPBI/2/423-1074/10/CzP wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 08 listopada 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka, mająca siedzibę na terytorium Polski, prowadzi m.in. lokale gastronomiczne, w tym restaurację. Budynek restauracji został nabyty w kwietniu 2010r. jako używany. Wcześniej, jak wynika z dokumentów, był używany przez okres przekraczający znacznie 5 lat przez różne podmioty (Spółka dysponuje dokumentami potwierdzającymi prowadzenie tam restauracji przez inny podmiot od 2 lipca 2002r., w razie potrzeby możliwe jest jednak uzyskanie potwierdzenia wykorzystywania budynku dla prowadzenia działalności gospodarczej co najmniej przez kilka lat wcześniejszych). W ostatnim okresie budynek wykorzystywany był przez Spółkę, która była najemcą lokalu od 1 lipca 2004r. i która podjęła się jego rozbudowy i modernizacji, przy czym nakłady na ulepszenie poniesione przed oddaniem do użytkowania przekroczyły znacznie 30% wartości początkowej.

Budynek po trwającej od października 2007r. przerwie związanej z pracami budowlanymi jest eksploatowany ponownie od lutego 2010r., czyli wznowienie eksploatacji przez Spółkę nastąpiło ok. dwa miesiące przed jego nabyciem, jednak ze względu na trwające nadal prace remontowe i modernizacyjne w samym budynku oraz w jego otoczeniu ani budynek ani inne składniki majątkowe wymienione w niniejszym wniosku nie zostały jeszcze wpisane do ewidencji środków trwałych. Zgodnie z objaśnieniami do Klasyfikacji Środków Trwałych budynek ten Spółka zamierza zaliczyć do rodzaju 109 (tam bowiem zalicza się m.in. restauracje, bary, stołówki). Oprócz robót składających się na ulepszenie samego budynku, trwają prace w jego otoczeniu, polegające na budowie ogrodzenia, wykonaniu chodnika z kostki oraz utwardzeniu powierzchni pod stoliki wystawiane na zewnątrz lokalu, zagospodarowaniu zieleni (drzewa, krzewy, byliny, trawniki itd.), wykonaniu deszczowni (instalacji zraszającej trawniki), oświetlenia chodników oraz ogrodu i przestrzeni dla klientów na zewnątrz lokalu, wykonaniu małej architektury (kaskada wodna, pergole, murki oporowe i barierki na pagórku znajdującym się na terenie ogrodu). Sposób zagospodarowania terenu wokół restauracji nie odbiega od zwyczajowo przyjętych norm dla tego rodzaju i kategorii obiektów. Ponadto wykonany został tzw. bar letni, w postaci wiaty o powierzchni ok. 20 m kw.

Chodnik prowadzący do lokalu stanowi jedyną drogę dojścia także do sąsiedniego budynku, w którym znajduje się Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji (ustanowiona jest służebność na rzecz właściciela tego budynku). Cały teren, na którym znajdują się wszystkie ww. obiekty znajduje się faktycznie zarówno przed budynkiem restauracji, jak i ww. budynkiem MOSiR. Cały ten teren jest ogrodzony, przy czym także ogrodzenie służy faktycznie obu budynkom (zabezpieczeniu dostępu do obu budynków). Pozostała część terenu (poza chodnikiem zapewniającym dostęp do budynku MOSiR) nie jest w żaden sposób wykorzystywana przez tę instytucję lub związana z jej działalnością.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy utwardzenie terenu w miejscach przeznaczonych na stoliki dla gości restauracji, oświetlenie terenu, instalacja deszczowni, wiata baru letniego oraz obiekty małej architektury winny być uznane za odrębne środki trwałe? /pytanie oznaczone we wniosku nr 3/

Zdaniem Spółki, utwardzenie terenu w miejscach przeznaczonych na stoliki dla gości restauracji, oświetlenie terenu, wiata baru letniego oraz obiekty małej architektury winny być zdaniem Spółki uznane za samodzielne środki trwałe, chyba że ich wartość początkowa nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 16d ust. 1 ustawy i Spółka w oparciu o ww. przepis zdecyduje nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od tych składników majątkowych. Nie są to bowiem obiekty pomocnicze obsługujące budynek. Choć mają one ścisły związek z prowadzoną działalnością gospodarczą funkcjonalnie nie są związane z budynkiem restauracji, który jest kompletny i zdatny do użytku także bez ww. składników majątkowych. Także wydatki na nabycie i montaż instalacji nawadniającej (deszczowni), choć funkcjonalnie związane z utrzymaniem zieleni stanowiącym koszt uzyskania przychodu (pkt 4 stanowiska Spółki), na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy nie stanowią kosztu uzyskania przychodu w chwili ich poniesienia i wchodzą do wartości samodzielnego środka trwałego (tak samo m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej nr IPPB1/415-724/08-4/JK z 28 sierpnia 2008r. i Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej nr ILPB3/423-509/09-2/JG z 28 września 2009r.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm., określanej w dalszej części skrótem „updop”), amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zatem, aby składniki majątku wymienione w cytowanym wyżej przepisie mogły zostać zaliczone do środków trwałych podatnika muszą spełniać następujące warunki:

1.  przewidywany okres ich używania musi przekraczać jeden rok – o tym, jak długo będzie używany dany składnik decyduje sam podatnik,
2.  muszą stanowić własność lub współwłasność podatnika – amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
3.  muszą być kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania – ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, iż warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,
4.  muszą być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą lub oddania do używania na podstawie umowy leasingu, najmu lub dzierżawy.

W przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma rozstrzygnięcie, czy wskazane we wniosku utwardzenie terenu w miejscach przeznaczonych na stoliki dla gości restauracji, oświetlenie terenu, wiata baru letniego oraz obiekty małej architektury stanowią samodzielne środki trwałe, czy też należy je uznać za obiekty pomocnicze powiększające wartość początkową budynku.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż w „Uwagach szczegółowych” do obiektów budowlanych zaliczanych do grupy 1 Klasyfikacji Środków Trwałych, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1317 ze zm.), samodzielnymi środkami trwałymi w ramach tej grupy są:

*   budynek posadowiony na stałym fundamencie wraz z przynależnymi do niego przybudówkami i pomieszczeniami pomocniczymi,
*   lokal, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu niemieszkalnego.

Granicę budynku stanowią zewnętrzne powierzchnie ścian oraz górna powierzchnia najwyższego stropu, posadzka piwnic w budynkach podpiwniczonych lub poziom terenu przy budynkach nie podpiwniczonych (…). Do wyposażenia budynku zalicza się wszystkie instalacje wbudowane w konstrukcje budynku na stałe, np. instalacje sanitarne, elektryczne, sygnalizacyjne, komputerowe, telekomunikacyjne, przeciwpożarowe oraz normalne wyposażenie budynku np. wbudowane meble. W skład budynku, jako pojedynczego obiektu inwentarzowego, wlicza się również tzw. "obiekty pomocnicze" obsługujące dany budynek, np. chodniki, dojazdy. Obiekty pomocnicze, obsługujące więcej niż jeden budynek, należy zaliczać do właściwych rodzajów zgodnie z ich przeznaczeniem.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe, z którego wynika, iż utwardzenie terenu w miejscach przeznaczonych na stoliki dla gości restauracji, oświetlenie terenu, wiata baru letniego oraz obiekty małej architektury nie są integralnie związane z budynkiem restauracji, pełnią samodzielne funkcje, a zatem o ile są kompletne i zdatne do użytkowania, to mogą być uznane za odrębne środki trwałe.

Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy wskazać, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Nadmienia się, że odnośnie sprawy będącej przedmiotem oznaczonego we wniosku pytań przyporządkowanych do 1, 2, 3, 4 stanu faktycznego oraz do pytań przyporządkowanych do 1, 2, 4 zdarzeń przyszłych wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.