Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-227/12/LG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-08-20
Teza: Zwolnienie wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobu węglowego dokonywanej przez pośredniczący podmiot węglowy
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; podmiot-podmiot pośredniczący; rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku akcyzowego; wyroby; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2012r. (data wpływu 28 maja 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobu węglowego dokonywanej przez pośredniczący podmiot węglowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobu węglowego dokonywanej przez pośredniczący podmiot węglowy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Firma prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą „X” spółka jawna na mocy art. 16 ust. 3a i 3b uzyskała od właściwego Urzędu Celnego w Bielsku-Białej – według miejsca siedziby – Potwierdzenie przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy oraz dokonała zgłoszenia rejestracyjnego do podatku akcyzowego AKC-R.

Działalność gospodarcza podatnika jako pośredniczącego podmiotu węgłowego polega na zakupie wyrobów węglowych a następnie ich sprzedaży hurtowej i detalicznej w kraju oraz na obszarze unii europejskiej.

W przypadku dostaw wewnątrzwspólnotowych Wnioskodawca dostarcza wyroby węglowe na terytorium państwa członkowskiego, tzn. sprzedaje węgiel z dostawą na miejsce (CPT).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy firma prowadząca działalność pod nazwą „X” spółka jawna dokonując dostawy wewnątrzwspólnotowej na zasadach FCA, tzn. nabywca odbiera węgiel własnym transportem i wywozi z kraju na terytorium państwa członkowskiego, ma prawo do zastosowania z zwolnienia z akcyzy zgodnie z art. 31a ust. 1 pkt 2?

Zdaniem Wnioskodawcy, analiza przepisu art. 31a ust. 1 pkt 2 w oparciu o definicję dostawy wewnątrzwspólnotowej zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym dokonana przez podatnika skutkuje wnioskiem, że dla zastosowania zwolnienia od akcyzy nie ma znaczenia czy to sprzedający tj. pośredniczący podmiot węglowy sam fizycznie dostarczy wyroby węglowe z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego, czy to nabywca dokona przemieszczenia wyrobów węglowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego, a sprzedaży dokonał pośredniczący podmiot węglowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011r. nr 108, poz. 626 ze zm.) zwanej dalej ustawą, za wyroby akcyzowe uważa się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy, przy czym wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 tego załącznika są wyrobami węglowymi.

W poz. 19 ww. załącznika pod kodem ex CN 2701 wymieniono węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, w pozycji 20 pod kodem ex CN 2702 węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych, natomiast w poz. 21 pod kodem CN ex 2704 00 koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych. Stosownie do objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy, ex - dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Dla węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 ustawodawca przewidział w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy, stawkę podatku w wysokości 1,28 zł/1 gigadżul (GJ).

Stosownie do art. 88 ust. 1 i ust. 6 ustawy, podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15 oC lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ).

Do celów poboru akcyzy ustala się wartości opałowe wyrobów węglowych, które wynoszą odpowiednio:

1.  23,8 GJ/1000 kilogramów dla węgla objętego pozycją CN 2701;
2.  8,6 GJ/1000 kilogramów dla węgla brunatnego objętego pozycją CN 2702;
3.  27,5 GJ/1000 kilogramów dla koksu objętego pozycją CN 2704.

Stosownie do art. 9a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych;
3.  dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych;
4.  import wyrobów węglowych;
5.  eksport wyrobów węglowych;
6.  użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych;
7.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na pojęcie „sprzedaży wyrobów węglowych”, o którym mowa w art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy.

I tak, w myśl art. 9a ust. 2 ustawy, za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
9.  użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy, pośredniczącym podmiotem węglowym jest podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

Stosownie do art. 31a ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od akcyzy dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy dostawa wewnątrzwspólnotowa to przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca uzyskał z właściwego Urzędu Celnego potwierdzenie przyjęcia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy.

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy jako pośredniczącego podmiotu węglowego polega na zakupie wyrobów węglowych a następnie ich sprzedaży hurtowej i detalicznej w kraju oraz na obszarze unii europejskiej.

Wątpliwość Wnioskodawcy to kwestia czy zastosowanie zwolnienia z akcyzy wyrobów węglowych przy dostawie wewnątrzwspólnotowej jest uzależnione od sposobu dokonywania dostawy wyrobów węglowych do nabywcy (gdy wyroby węglowe są sprzedawane przez Wnioskodawcę z dostawą na miejsce lub gdy nabywca odbiera węgiel własnym transportem).

W myśl art. 31a ust. 3 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a;
2.  posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

W myśl § 2 ust. 1 pkt 5 lit. c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. Nr 160, poz. 1075 ze zm.), dokument dostawy jest wystawiany przez podmiot pośredniczący - w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej przez niego wyrobów węglowych.

Natomiast zgodnie z § 2 ust. 6d pkt 2 ww. rozporządzenia w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lit. b i c oraz pkt 6, dokument dostawy jest wystawiany w dwóch egzemplarzach, z których pierwszy jest dołączany do przemieszczanych wyrobów węglowych, a drugi jest przeznaczony dla podmiotu dokonującego nabycia wewnątrzwspólnotowego, dostawy wewnątrzwspólnotowej, importu lub eksportu wyrobów węglowych. Po przemieszczeniu wyrobów węglowych do miejsca ich odbioru albo dostawy podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu wyrobów węglowych potwierdza przemieszczenie tych wyrobów do odbiorcy na posiadanym dokumencie dostawy, po ich przemieszczeniu do odbiorcy.

Tym samym stwierdzić należy, iż ww. przepisy regulujące zastosowanie zwolnienia z akcyzy przy dostawie wewnątrzwspólnotowej dokonywanej przez pośredniczący podmiot węglowy nie uzależniają tego zwolnienia od sposobu dostarczenia wyrobu węglowego do nabywcy, tj. czy pośredniczący podmiot węglowy sam fizycznie dostarczy wyroby węglowe z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego, czy to nabywca dokona przemieszczenia wyrobów węglowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego, a sprzedaży dokonał pośredniczący podmiot węglowy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.