Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.472.2025.1.MR1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-08
Teza: Kwalifikacja wydatków poniesionych na niezakończone prace
rozwojowe.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
koszt-koszty uzyskania przychodów
prace-prace rozwojowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Pozostałe
koszty uzyskania przychodów-Koszty prac rozwojowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia kosztów uzyskania przychodów niezakończonych prac rozwojowych.
    Treść wniosku jest następująca :
    Opis stanu faktycznego
    A. to polska spółka technologiczna należąca do (...).
    A. to producent (...) wykorzystujący w swoich rozwiązaniach nowoczesne technologie i
    innowacyjne pomysły.
    Mając własny dział R&D oraz zakład produkcyjny w strefie ekonomicznej w (...), oferuje
    klientom (...).
    Aby usprawniać urządzenia czy aplikacje dla klientów spółka prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe i zbiera wszystkie nakłady na prace rozwojowe do czasu zakończenia projektu
    na koncie bilansowym długo lub krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe .
    Zdarza się, że wydatki są zbierane na koncie bilansowym do czasu zakończenia projektu
    przez okres kilku lat. Koszty prac rozwojowych zakończonych ze skutkiem pozytywnym są
    przez Spółkę rozliczane w sposób określony w art. 15 ust. 4a ustawy o CIT. Koszty prac
    rozwojowych zakończone wynikiem pozytywnym podlegają uznaniu za wartości
    niematerialne i prawne, jeżeli spełnione są kryteria, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3
    ustawy o CIT. W opinii Spółki, wymienione wyżej prace stanowią prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.
    Koszty zakończonych prac rozwojowych prowadzonych przez jednostkę na własne
    potrzeby, poniesione przed podjęciem produkcji lub zastosowaniem technologii, zalicza
    się do wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli:
      1) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac
        rozwojowych wiarygodnie określone,
      2) techniczna przydatność produktu lub technologii została stwierdzona i odpowiednio
        udokumentowana i na tej podstawie jednostka podjęła decyzję o wytwarzaniu tych
        produktów lub stosowaniu technologii,
      3) koszty prac rozwojowych zostaną pokryte, według przewidywań, przychodami ze
        sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii.
    Wydatki te są to:
        prace programistyczne wykonywane przez firmy zewnętrzne oraz pracowników
        zatrudnionych na umowie o pracę .
        oprogramowanie zakupione do celów realizacji projektu
        zakupy zasobów i mocy obliczeniowej w chmurze.
    Zdarza się, że jest podejmowana decyzja o zaniechaniu projektu, który miał być kosztem
    zakończonych prac rozwojowych. W 2025 roku podjęto taką decyzję o zaniechaniu
    projektu X, który nie został ukończony i przyjęty na WNIP jako koszty zakończonych prac
    rozwojowych. Projekt ten to aplikacja mobilna do obsługi (...). Decyzja była podjęta przez

    właściciela w porozumieniu z kadrą zarządzającą Spółki ze względów ekonomicznych:
    potrzeba promowania innej aplikacji i modelu subskrypcyjnego płatnego, który jest
    bardziej zaawansowany pod względem technologii a ma podobne działanie. Aplikacja
    mobilna oferowana przez naszego właściciela jest dużo bardziej rozbudowaną aplikacją w
    związku z tym potencjalni nabywcy będą zainteresowani bardziej zaawansowaną
    technologicznie aplikacją.
    Efektów tych wydatków nie można w żaden sposób spożytkować przy realizacji innych
    projektów ani ich odsprzedać. Spółka nie jest w stanie pozyskać w żaden sposób zwrotu
    kosztów poniesionych na obecnym etapie projektu w inny sposób.
    Wydatek był poniesiony w celu jego osiągnięcia przychodów a decyzja nie jest wynikiem
    decyzji o zmianie profilu prowadzonej działalności.
    Pytania
      1. Czy Spółka może uznać powyższe wydatki za koszty uzyskania przychodów z chwilą
        podjęcia decyzji o zaprzestaniu realizacji danego projektu jako koszty
        niezakończonych prac rozwojowych?
      2. Czy Spółka powinna klasyfikować te wydatki jako koszty uzyskania przychodów inne
        niż bezpośrednio związane z przychodami, a jednocześnie – powinna je rozpoznać
        jako koszty podatkowe w dacie akceptacji Zarządu Spółki dotyczącej likwidacji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki koszty prac rozwojowych, zaniechanych na podstawie decyzji właściciela
    Spółki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jednorazowo w roku
    podatkowym, w którym została podjęta decyzja o zaniechaniu jako koszty uzyskania
    przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami.
    Kosztem uzyskania przychodów jest koszt , który spełnia łącznie następujące warunki:
        został poniesiony przez Spółkę
        jest definitywny, tj. wartość poniesionego wydatku nie została Spółce w jakikolwiek
        sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
        gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub
        zabezpieczenia źródła przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania
        przychodów.
    Wydatki poniesione przez Spółkę nie zostały zwrócone w jakikolwiek sposób, są w związku
    z działalnością gospodarczą i zostały poniesione w celu uzyskania przychodu.
    Nie znajdują się one również w grupie wydatków których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Ustawodawca nie wyłączył z kosztów uzyskania przychodów wydatków, które zostały
    przeznaczone na projekty / inwestycje w zakresie których została podjęta decyzja o ich
    definitywnych zaniechaniu/odstąpieniu od ich realizacji.
    Wydatki te zostały właściwie udokumentowane. Na Projekt X składały się w szczególności
    następujące udokumentowane koszty:

        koszty zewnętrznych podwykonawców udokumentowane stosownymi fakturami
        kosztowymi za realizację i dostawę uzgodnionych prac informatycznych;
        koszty własnego personelu obliczane na podstawie przepracowanych i
        zaakceptowanych dni na Projekcie w poszczególnych miesiącach. Ponadto, zgodnie
        z treścią art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
        bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia.
        Natomiast art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania
        przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w
        księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury
        (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w
        przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to
        ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
    Powyższe zostało potwierdzone m.in. w interpretacjach indywidualnych :
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB1-3.4010.801.2024.2.AN.
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB1-3.4010.339.2017.1.MBD
    Należy zwrócić uwagę również na wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 grudnia 2019 r.,
    sygn. I SA/Bd 658/19, zgodnie z którym ocena celowości wydatku, czyli jego zdolności do
    wytworzenia przychodu jest pewną prognozą. Jak zauważył WSA w Bydgoszczy, decyzje
    ekonomiczne są podejmowane w warunkach niepewności i ryzyka i nie sposób zatem
    wymagać od podatnika pełnej skuteczności działania. O zaliczeniu wydatku do kosztów
    uzyskania przychodów decyduje moment jego dokonania

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 z poźn. zm., dalej: „ustawa o CIT”, „updop”),
    określają zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesionym
    kosztem, a powstaniem przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów.
    Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie
    bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie

    można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie
    uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.
    Innymi słowy dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim
    został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli
    pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop,
        nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 updop.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że aby usprawniać urządzenia czy aplikacje dla klientów
    spółka prowadzi prace badawczo-rozwojowe i zbiera wszystkie nakłady na prace
    rozwojowe do czasu zakończenia projektu na koncie bilansowym długo lub
    krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe.
    Zdarza się, że wydatki są zbierane na koncie bilansowym do czasu zakończenia projektu
    przez okres kilku lat. Koszty prac rozwojowych zakończonych ze skutkiem pozytywnym są
    przez Spółkę rozliczane w sposób określony w art. 15 ust. 4a ustawy o CIT. Koszty prac
    rozwojowych zakończone wynikiem pozytywnym podlegają uznaniu za wartości
    niematerialne i prawne, jeżeli spełnione są kryteria, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3
    ustawy o CIT. W opinii Spółki, wymienione wyżej prace stanowią prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.
    Ponadto Spółka wymieniła następujące wydatki:
        prace programistyczne wykonywane przez firmy zewnętrzne oraz pracowników
        zatrudnionych na umowie o pracę .
        oprogramowanie zakupione do celów realizacji projektu
        zakupy zasobów i mocy obliczeniowej w chmurze.
    Zdarza się, że jest podejmowana decyzja o zaniechaniu projektu, który miał być kosztem
    zakończonych prac rozwojowych. W 2025 roku podjęto taką decyzję o zaniechaniu
    projektu X, który nie został ukończony i przyjęty na WNIP jako koszty zakończonych prac
    rozwojowych. Projekt ten to aplikacja mobilna do obsługi komunikatorów alarmowych i

    central alarmowych produkcji A. przez użytkowników końcowych. Decyzja była podjęta
    przez właściciela w porozumieniu z kadrą zarządzającą Spółki ze względów
    ekonomicznych: potrzeba promowania innej aplikacji i modelu subskrypcyjnego płatnego,
    który jest bardziej zaawansowany pod względem technologii a ma podobne działanie.
    Efektów tych wydatków nie można w żaden sposób spożytkować przy realizacji innych
    projektów ani ich odsprzedać. Spółka nie jest w stanie pozyskać w żaden sposób zwrotu
    kosztów poniesionych na obecnym etapie projektu w inny sposób.
    Wydatek był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów a decyzja nie jest wynikiem decyzji
    o zmianie profilu prowadzonej działalności.
    W tym miejscu wskazać należy, że ustawodawca art. 4a pkt 28 ustawy o CIT wprowadził
    definicję prac rozwojowych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce;
    Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Ad 1
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia czy Spółka może uznać
    powyższe wydatki za koszty uzyskania przychodów z chwilą podjęcia decyzji o
    zaprzestaniu realizacji danego projektu jako koszty niezakończonych prac rozwojowych.
    Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że wydatki na prowadzenie prac
    rozwojowych co do zasady są ponoszone w celu stworzenia nowych rozwiązań lub
    technologii, które – przy założeniu zakończenia prac sukcesem – miałyby potencjał
    generowania przychodów. Z tego względu ponoszone wydatki na etapie prowadzenia prac
    rozwojowych mają charakter kosztów zmierzających do osiągniecia przychodów. Spełniają
    zatem ogólną przesłankę celowości określoną w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Koszty prac rozwojowych zakończone wynikiem pozytywnym podlegają uznaniu za
    wartości niematerialne i prawne, jeżeli spełnione są kryteria, o których mowa w art. 16b
    ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT.
    W sytuacji jednak, gdy spółka podejmuje definitywną decyzję o zaprzestaniu projektu,
    wydatki poniesione na prace rozwojowe nie mogą zostać ujęte jako wartość niematerialna
    i prawna podlegająca amortyzacji. Jednocześnie nie znajdują się one w katalogu wydatków
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodów z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    W świetle powyższego, koszty prac rozwojowych, zaniechanych na podstawie decyzji
    właściciela Spółki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu z uwagi na
    spełnienie następujących warunków:
        zostały poniesione w związku z działalnością gospodarczą Spółki,
        ich celem było osiągnięcie przychodów (choć cel ten nie został zrealizowany),
        brak jest przepisu wyłączającego możliwość ich zaliczenia do kosztów uzyskania
        przychodów.

    Tym samym, z chwilą podjęcia decyzji o zaprzestaniu realizacji danego projektu wydatki te
    należy potraktować jako koszty podatkowe w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Odnosząc powołane wcześniej przepisy do przedstawionego przez Państwa stanu
    faktycznego należy stwierdzić, że koszty prac rozwojowych, których dalsze kontynuowanie
    zostało zaniechane przez właściciela Spółki, można zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów w momencie podjęcia decyzji o zaniechaniu projektu.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Ad 2
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia czy Spółka powinna
    klasyfikować te wydatki jako koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio
    związane z przychodami, a jednocześnie – powinna je rozpoznać jako koszty podatkowe w
    dacie akceptacji Zarządu Spółki dotyczącej likwidacji.
    Z punktu widzenia rozpoznawania momentu, w którym dany wydatek winien być uznany
    za koszt podatkowy (potrącalność), istotny jest wprowadzony ustawą podział kosztów na
    bezpośrednio i inne niż bezpośrednio związane z przychodami.
    W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:
        bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
        uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w
        jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód - art. 15 ust. 4, ust. 4b-4c ustawy
        o CIT),
        inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
        przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
        prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie - art. 15 ust. 4d-4e ustawy o
        CIT).
    Ustawa o CIT nie zawiera definicji kosztu "bezpośredniego" oraz kosztu "pośredniego" -
    brak takiej definicji związany jest z nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych,
    niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego
    związku takich kosztów z przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku. W
    efekcie, te same wydatki mogą być w danych warunkach bezpośrednimi, zaś w innych
    jedynie pośrednimi kosztami uzyskania przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc
    dokonywana w każdym przypadku na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu
    indywidualnych cech działalności podatnika, w warunkach której wydatki te są ponoszone.
    Przy czym, jeżeli określone wydatki można powiązać z osiąganiem konkretnego
    przychodu, to bez względu na możliwość jednoczesnego wywiedzenia pośredniego
    związku tych wydatków z ewentualnymi innymi przychodami, zaliczenie ich do kosztów
    uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście tego przychodu, z którym wydatki te są
    bezpośrednio związane.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem
    bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na
    nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
    Podobnie traktować należy wydatki na zakup materiałów i produktów, które można
    przypisać do konkretnego przychodu, a tym samym dokonać identyfikacji i konkretyzacji
    przychodu uzyskanego w następstwie poniesienia tego rodzaju wydatku.
    Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego
    odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać

    konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty
    ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę
    prawną. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami,
    nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest
    możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód
    uzasadniający potrącenie takich kosztów.
    Mając na uwadze zróżnicowany charakter ww. kategorii kosztów ustawodawca
    zróżnicował zasady ich potrącalności.
    Regulacje dotyczące potrącalności kosztów bezpośrednio związanych z przychodami
    zawarte zostały w art. 15 ust. 4, 4b i 4c ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Stosownie do art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku
      podatkowego do dnia:
      1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
      później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
      podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
      2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do
      złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są
      obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
      - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
      przychody.
    Stosownie do art. 15 ust. 4c ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się
      do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w
      ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za
      który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
    W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Koszty pośrednie potrąca się, co do zasady, w roku poniesienia. Jeżeli jednak dotyczą
    one okresu dłuższego niż 1 rok, rozlicza się je proporcjonalnie (art. 15 ust. 4d ustawy o
    CIT).
    Jak stanowi art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.

    Przepisy powyższe stanowią autonomiczną regulację w zakresie potrącalności pośrednich
    kosztów uzyskania przychodów, niezależną od zasad rachunkowych. Wystarczy zatem, by
    dany koszt został ujęty w księgach rachunkowych (z wyjątkiem kosztów rezerw albo
    biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów), żeby ten moment uznać za moment
    potrącenia.
    Należy zauważyć, że Ustawodawca uzależnił w pierwszej kolejności możliwość dokonania
    odliczenia kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo – rozwojowej od faktu czy
    koszty te wypełniają definicję kosztów uzyskania przychodów.
    W celu prawidłowego określenia momentu, w którym Wnioskodawca powinien wykazać
    dane koszty kwalifikowane zakończonych prac rozwojowych, zasadne jest odwołanie się w
    tym zakresie do specyficznych regulacji normujących kwestię poniesienia kosztów
    uzyskania przychodów przewidzianą w at. 15 ust. 4a ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4a ustawy o CIT:
      Koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów:
      1) w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w
      równych częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo
      2) jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo
      3) poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od
      wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.
    Jak wynika z art. 16b ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.p.,
      Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem
      pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej
      podatnika, jeżeli:
      a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty
      prac rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
      b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika
      odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o
      wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz
      c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych
      zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub
      zastosowania technologii,
    Użycie przez ustawodawcę w art. 15 ust. 4a updop, sformułowania „mogą” (przy
    wskazaniu sposobu rozliczenia kosztów prac rozwojowych), przy jednoczesnym braku
    dodatkowych wskazań, co tego kiedy dany sposób ujęcia kosztów prac rozwojowych może
    być zastosowany, prowadzi do konkluzji, że podatnik posiada swobodę wyboru
    zastosowania poszczególnych sposobów podatkowego rozliczania kosztów prac
    rozwojowych.
    W powołanym powyżej przepisie, wskazując trzy różne sposoby rozliczenia kosztów prac
    rozwojowych, użyto ponadto spójnika „albo” (alternatywa rozłączna). Oznacza to, że
    Spółka, według własnego uznania, może wybrać jeden z trzech sposobów rozliczania
    kosztów prac rozwojowych.
    Zatem, na podstawie powołanego wyżej przepisu, podatnicy mają wybór, co do sposobu
    zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kosztów prac rozwojowych w rozliczeniu
    podatku dochodowego od osób prawnych.
    W rezultacie, zgodnie z wyborem podatnika, w przypadku prowadzenia prac rozwojowych
    ich koszty mogą być przez podatnika rozpoznawane jako koszty podatkowe w trakcie
    trwania tych prac bądź jednorazowo na moment ich zakończenia, albo też podatnik może
    rozpoznawać koszty tych prac poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych
    i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.

    Ponadto wskazać należy, podmioty prowadzące prace rozwojowe mają możliwość
    rozliczenia ponoszonych kosztów prac rozwojowych już w trakcie ich trwania, niezależnie
    od ich końcowego rezultatu (tj. od tego czy ich wynik będzie pozytywny czy negatywny), a
    także wówczas, gdy prace te w ogóle nie zostały zakończone – pod warunkiem że spełniają
    one przesłanki uznania za koszty uzyskania przychodów.
    Nie można zatem zgodzić się z Państwem, że Spółka koszty prac rozwojowych,
    zaniechanych na podstawie decyzji właściciela Spółki może zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d jako inne niż bezpośrednio związane z przychodami.
    Jak wskazano powyżej, w stosunku do prac rozwojowych ustawodawca zawarł w ustawie o
    podatku dochodowym od osób prawnych specyficzne regulacje normujące moment
    rozpoznania tych kosztów na cele podatkowe, a mianowicie wynikające z art. 15 ust. 4a
    updop.
    W przypadku więc prowadzenia prac spełniających definicje prac rozwojowych
    wskazanych w ustawie, wszystkie poniesione koszty związane z tymi pracami powinny
    zostać rozliczone w ramach określonych w treści art. 15 ust. 4a ustawy o CIT, metod
    zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
    Skoro podejmują Państwo decyzję o zaniechaniu projektów prowadzonych w ramach prac
    rozwojowych, wszystkie poniesione koszty związane z tymi pracami powinny zostać
    rozliczone również zgodnie z art. 15 ust. 4a ustawy o CIT.
    Zatem mogą Państwo koszty prac rozwojowych, zaniechanych na podstawie decyzji
    właściciela Spółki, zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, jednorazowo w roku
    podatkowym, w którym została podjęta decyzja o zaniechaniu zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt
    2 ustawy o CIT, a nie jako koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z
    przychodami zgodnie z art. 15 ust. 4d updop.
    Mając na uwadze powyższe Państwa stanowisko, zgodnie z którym powinni Państwo
    koszty prac rozwojowych zaniechanych na podstawie decyzji właściciela Spółki rozpoznać
    jako koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami zgodnie
    z art. 15 ust.4d updop w dacie podjęcia decyzji właściciela Spółki jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, oraz
    wyroków sądów administracyjnych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami
    wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określony stanach faktycznych
    /zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszących.
    Powołane interpretacje oraz orzeczenia sądu nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w
    konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów
    podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut.
    Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.