Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-914/10-4/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-14
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działki otrzymanej w drodze darowizny.
Słowa kluczowe: darowizna; dostawa; działki; grunty; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Podatnika, przedstawione we wniosku z dnia 06 września 2010 r. (data wpływu 07 września 2010 r.) uzupełnionym w dniu 23 listopada 2010 r. (data wpływu 29 listopada 2010 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 15 listopada 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki otrzymanej w drodze darowizny - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 września 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki otrzymanej w drodze darowizny. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 23 listopada 2010 r. (data wpływu 29 listopada 2010 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 15 listopada 2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W drodze darowizny Wnioskodawczyni otrzymała od rodziców w 1999 r. osiem działek rolnych i jeszcze jedną działkę w 2004 r. Siedem z nich zostało sprzedanych w ciągu 5 lat od 2003 do 2007 r. Na jednej działce Wnioskodawczyni wybudowała dom dla swojej rodziny (na działce którą Wnioskodawczyni otrzymała w 2004r.). W chwili obecnej Zainteresowana posiada jeszcze jedną działkę. Od 28.09.2005 r. ww. teren jest terenem budowlanym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej i w związku z tym nie jest podatnikiem VAT. Łącznie Wnioskodawczyni sprzedała 7 działek: w sierpniu 2003 r. - dwie działki, w kwietniu 2004 r. -jedną działkę, w czerwcu 2004 r. -jedną działkę, maju 2006 r. - jedną działkę, w grudniu 2006 r. - jedną działkę i w kwietniu 2007r. - jedną działkę.

Wnioskodawczyni wnosi o wydanie interpretacji co do sprzedaży dokonanej w dniu 22.12.2006 r. Od dokonanej sprzedaży działki Zainteresowana odprowadziła podatek VAT w wysokości 3608 zł z czego 3520 zł. – podatek VAT (należność główna), 88 zł. stanowiły odsetki za dokonanie wpłaty po terminie. Działka ta jest oznaczona w ewidencji gruntów pod numerem 519/37. Jednocześnie Wnioskodawczyni informuje, iż na jednej z dwóch działek które jej pozostały rozpoczęła budowę domu, głównie ze środków, które pozyskała w związku ze sprzedażą działek.

Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek o następujące informację: Wnioskodawczyni w okresie do nabycia w drodze darowizny przedmiotowych działek rolnych nie wykorzystywała ich do działalności gospodarczej ani nie wykorzystywała przedmiotowych działek do działalności rolniczej. Wnioskodawczyni nie posiadała i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego. Przedmiotowy grunt nie był udostępniany odpłatnie ani nieodpłatnie innym osobom. Od sprzedanej działki w maju 2006 r. Wnioskodawczyni nie zapłaciła podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy powstał obowiązek opodatkowania stawką VAT ww. czynności sprzedaży działki?

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej a tym bardziej związanej z obrotem nieruchomościami. Sprzedaż działek nie była dokonywana w sposób częstotliwy i nie miała charakteru zorganizowanego, nie była uprzednio zaplanowana ( brak ogłoszeń, reklam). Mienie osobiste, którym Wnioskodawczyni dysponowała otrzymała od rodziców a nie nabyła w celu dalszej odsprzedaży. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, nie można mówić o prowadzeniu przez nią działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami. W rozumieniu art. 4 ust. 2 zdanie VI Dyrektywy VAT, zgodnie z którym za działalność taką uznaje się takie wykorzystywanie majątku rzeczowego i wartości niematerialnych i prawnych w celu uzyskania z tego tytułu stałego dochodu.

W związku z powyższym opodatkowaniu podatkiem VAT nie podlega sprzedaż niezabudowanej nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numerem 519/37 z dnia 22.12.2006 r. dokonana w obecności notariusza.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2 – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto dokonuje czynności handlu, produkcji, świadczenia usług także wtedy, gdy czynność taka dokonywana jest przez niego jednorazowo, lecz w taki sposób, że wyraźnie wynika z niej zamiar handlu, produkcji, świadczenia usług tj. obiektywny zamiar prowadzenia takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT również osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, które dokonują dostawy, czy też świadczą usługi stają się podatnikami podatku VAT, jeżeli okoliczności towarzyszące wykonaniu czynności wskazują na zamiar wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy. Ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „zamiar” i nie precyzuje pojęcia „częstotliwości”, dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo - prawne, było dokonywanie jej wielokrotnie (nie jednorazowo). Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Zatem istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując danej czynności. Przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje okres wykonywania czynności (rok, dwa, czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności lub zamiar powtarzalności.

Dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy czynności tej można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy.

W przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony musi być już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Na gruncie powyższego unormowania, dla przypisania danemu podmiotowi statusu podatnika podatku od towarów i usług, tj. działania w charakterze handlowca, nie jest wystarczające ustalenie i ocena okoliczności związanych z samą sprzedażą, lecz konieczne jest również ustalenie i ocena okoliczności towarzyszących nabyciu towarów, a zwłaszcza, ustalenie czy zostały one nabyte w celu ich odsprzedaży, czy na potrzeby własne. Nie jest bowiem działalnością handlową, a zatem i gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż, czy wyprzedaż majątku osobistego, który został nabyty na własne potrzeby, a nie w celu jego odsprzedaży. Z wykładni językowej wynika, że ustawodawca uzależnił opodatkowanie sprzedaży gruntu od celu jego nabycia tj. odsprzedaży.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni w drodze darowizny otrzymała od rodziców w roku 1999 osiem działek rolnych i w roku 2004 r. jedną działkę rolną. Siedem z nich Wnioskodawczyni sprzedała w ciągu 5 lat, w sierpniu 2003 r.- dwie działki, w kwietniu 2004 r.-jedną działkę, w czerwcu 2004 r.-jedną działkę, w maju 2006 r. – jedną działkę, w grudniu 2006 r. – jedną działkę, w kwietniu 2007 r. – jedną działkę. Na jednej działce Wnioskodawczyni wybudowała dom dla swojej rodziny (na działce otrzymanej w roku 2004r.). Dodatkowo, na jednej z dwóch pozostałych działek Wnioskodawczyni rozpoczęła budowę domu nowego domu. Od 28.09.2005 r. teren na którym znajdują się działki jest terenem budowlanym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zainteresowania zaznacza, iż nie prowadzi działalności gospodarczej i w związku z tym nie jest podatnikiem. Ponadto w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała, iż w okresie od nabycia w drodze darowizny przedmiotowych działek rolnych nie wykorzystywała ich do działalności gospodarczej bądź rolniczej. Wnioskodawczyni nie posiadała i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego. Przedmiotowy grunt nie był udostępniany odpłatnie ani nieodpłatnie innym osobom. Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą sprzedaży działki dokonanej w dniu 22.12.2006 r. Wnioskodawczyni od tej sprzedaży odprowadziła podatek VAT w wysokości 3520 zł. (należność główna). Natomiast w związku z okolicznościami nabycia i sprzedaży przedmiotowych działek, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż od ww. czynności sprzedaży działki o nr 519/37 obowiązek podatkowy nie powstał.

Odnosząc powyższe do zdarzenia będącego przedmiotem wniosku, stwierdzić należy, iż sprzedaż przez Zainteresowaną majątku nabytego w drodze darowizny nie wskazuje, iż czynność ta wykonywana jest przez podatnika, w ramach działalności gospodarczej. Nabycie gruntu w taki sposób nie może być utożsamiane z nabyciem i z zamiarem wykonywania czynności w ramach działalności gospodarczej. Ponadto, jak wynika z treści wniosku, przedmiotowe działki nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię do celów działalności gospodarczej ani rolniczej. Sprzedając nabyty w drodze darowizny majątek Wnioskodawczyni korzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Biorąc pod uwagę treść złożonego wniosku oraz powołane wyżej przepisy uznać należy, że skoro przedmiotowa działka nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w ramach działalności gospodarczej oraz mając na uwadze fakt, że została nabyta w drodze darowizny, do majątku prywatnego a nie w celu dalszej odsprzedaży lub prowadzenia działalności gospodarczej, sprzedaż działki o nr 519/37 nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.