Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.579.2025.1.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-16
Teza: Skutki podatkowe wypłaty kwoty dodatkowej w związku z
zawarciem ugody związanej z kredytem zaciągniętym w banku.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    23 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      Pan X;
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      Pani Y.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy są małżeństwem i zawarli dnia (...) stycznia 2006 roku umowę kredytu
    mieszkaniowego (...) nr (...) (dalej: Umowa). Jako kwotę kredytu w umowie wpisano (...)
    CHF. Zawarta umowa była umową kredytu denominowanego. Tytułem kredytu wypłacono
    (...) PLN.
    Wnioskodawcy przeznaczyli kwotę uzyskanego kredytu na zakup lokalu mieszkalnego
    wraz z przeznaczeniem na potrzeby własne oraz pozostałe koszty związane z jego
    zakupem. Kredyt był spłacany zgodnie z umową w walucie polskiej po uprzednim ich
    przeliczeniu wg kursu sprzedaży CHF z tabeli kursowej Banku. Na zabezpieczenie spłaty
    kredytu na nieruchomości kredytowanej została ustanowiona na rzecz (...) hipoteka
    kaucyjna w kwocie (...) CHF i hipoteka zwykła (...) CHF.
    Wnioskodawcy wnieśli (...) marca 2025 roku powództwo o ustalenie nieistnienia stosunku
    prawnego pomiędzy Wnioskodawcami a (...) w związku z zawartą umową kredytu
    mieszkaniowego (...) i zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów kwoty (...) złotych
    polskich wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia (...) lutego 2025 roku do
    dnia dokonania faktycznej zapłaty.
    Wnioskodawcy uważają zawartą umową za nieważną m.in. na podstawie następujących
    podstawach prawnych art. 69 Prawa bankowego, art. 353(1) i art. 58 § 1 k.c., art. 385 § 2 k.
    c., 3851 k.c., 3581 k.c.)
    W maju 2025 roku pozwany bank (...) zaproponował Wnioskodawcom zakończenie sporu
    sądowego poprzez zawarcie ugody sądowej. Na moment złożenia propozycji ugodowej
    Wnioskodawcy mieli wpłacone na rzecz banku (...) PLN (tzn. o (...) PLN więcej, aniżeli bank
    wypłacił kapitału), a wszystkie odsetki ustawowe za opóźnienie na ich rzecz wynosiły na
    tamten moment (...) PLN (odsetki te należne są na podstawie art. 481 w zw. art. 455 kc i
    liczone są od dnia wymagalności roszczenia Wnioskodawców).
    Łącznie w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia sądowego Wnioskodawcy otrzymaliby
    ponad (...) PLN (już po rozliczeniu (...) PLN na rzecz banku tytułem zwrotu kapitału
    kredytu). Bank w propozycji ugody proponuje zapłatę kwoty (...) PLN. Wnioskodawcy są
    zainteresowani zawarciem ugody i cofnięciem powództwa.
    Konstrukcja ugody zakłada przyjęcie ważności umowy kredytowej, która ulega jednak
    przeliczeniu w oparciu o parametry finansowe przyjęte w ugodzie. Na podstawie § 1 ust. 8
    zaproponowanej ugody „Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku
    przeprowadzonych negocjacji Strony uzgadniają, iż z uwzględnieniem § 1 ust. 5-7,
    pozostałe do spłaty zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień
    zawarcia Ugody wynosi 0,00 (słownie: zero) złotych. Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w
    stosunku do Kredytobiorcy w związku z Umową. Jednocześnie Bank odstępuje od
    naliczania odsetek bieżących należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony
    uznają, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został spłacony w całości”.
    Zgodnie z § 5 ust. 4 ugody „Bank w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci
    Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości (...) PLN (słownie: (...) złotych) na rachunek
    należący do ... NIP: ... o numerze .... prowadzony przez...”.

    Uzgodniona w ugodzie kwota (...) PLN mieści się w kwocie różnicy pomiędzy kwotą
    wypłaconą przez bank a spłaconą przez Wnioskodawców. Na mocy ugody Wnioskodawcy
    otrzymaliby zatem o około (...) PLN mniej, aniżeli otrzymaliby na mocy pozytywnego
    wyroku sądowego.
    Podsumowanie:
    1) Kwota wypłaconego kredytu: (...) PLN
    2) Kwota spłacona przez Wnioskodawców: (...) PLN
    3) Różnica pomiędzy kwotą wypłaconą a spłaconą: (...) PLN
    4) Odsetki ustawowe za opóźnienie: (...) PLN
    5) Kwota, która ma być wypłacona na mocy ugody: (...) PLN.

## Pytanie

Czy w przypadku zawarcia przez Wnioskodawców ugody w zaproponowanym przez
    Bank kształcie (projekt ugody stanowi załącznik do niniejszego wniosku) mającej na celu
    zakończenie sporu na tle umowy kredytowej, otrzymana przez Wnioskodawców kwota
    (...) PLN będzie dla Wnioskodawców stanowić przychód i czy w związku z tym po stronie
    Wnioskodawców powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2647)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawców, w zaistniałym stanie faktycznym kwota (...) zł nie będzie
    stanowiła ich przychodu. Na mocy ugody saldo zadłużenia zostanie umorzone, a Bank
    dokona zapłaty kwoty dodatkowej. Otrzymanie kwoty (...) zł nie stanowi dla
    Wnioskodawców faktycznie żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi do stanu
    rozliczeń, który jest zgodny z prawem.
    Wnioskodawcy uważają, że zwrot przez Bank środków pieniężnych, które wcześniej na
    mocy umowy kredytu mieszkaniowego przekazali na rzecz Banku w ramach spłaty rat
    udzielonego kredytu mieszkaniowego nie będzie stanowił dla nich przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wnioskodawcy uważają, że nie będą mieli obowiązku zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych od zwróconej przez Bank kwoty, będącej przedmiotem zapytania.
    Wnioskodawcy w pełni popierają uzasadnienie prawne wskazane w uzasadnieniu
    interpretacji indywidualnej wydanej w sprawie 0112-KDIL2-1.401.514.2024.2.DJ:
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (tekst
    jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2324 z późn. zm.): Przez umowę kredytu bank zobowiązuje
    się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków
    pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do
    korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej: „u.p.d.o.f.”):

    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których
    na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy
    art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie
    stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15,
    art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem
    majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.
    Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem
    przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego
    otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Nienależne świadczenie (art. 410 w zw. z art.
    405 k.c.), nie zostało wymienione jako odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8 u.p.d.o.f.
    Z uwagi na to, że nie ma możliwości przyporządkowania danego świadczenia do
    jakiegokolwiek źródła przychodu (w tym również do „innych źródeł przychodu”, o
    których mowa w art. 20 u.p.d.o.f.), to nie można go uznać za przychód podatkowy,
    choćby nawet odpowiadał ogólnej definicji przychodu zawartego w przepisach art. 11 u.
    p.d.o.f. (wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt II
    FSK 164/15).
    Ponadto, u.p.d.o.f. określa dochód jako nadwyżkę przychodów nad kosztami ich
    uzyskania (art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.). Przychód podatkowy warunkuje możliwość powstania
    dochodu podatkowego w tym znaczeniu, że dopóki nie mamy do czynienia z
    przychodem w sensie podatkowym, dopóty nie może powstać dochód podatkowy.
    Otrzymanego zwrotu nie można traktować w kategorii przychodu podatkowego w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami
    wynikającymi z art. 11 u.p.d.o.f., ponieważ w tej sytuacji nie następuje po stronie
    Kredytobiorców żadne przysporzenie majątkowe.
    Na takim stanowisku stoi również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. W
    interpretacjach podatkowych wskazuje, że przy nienależnie pobranych świadczeniach,
    po stronie kredytobiorców nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego z
    tytułu otrzymanego zwrotu (interpretacje indywidualne: z 28 kwietnia 2023 r. nr 0114-
    KDIP3-2.4011.243.2023.1.MN ze wskazanymi tam interpretacjami indywidualnymi oraz
    z 28 sierpnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.607.2023.2.MN).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.

    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w
    przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa, którą Państwo otrzymają od banku w
    wyniku zawartej ugody mieści się w kwocie różnicy pomiędzy kwotą wypłaconą przez bank
    a spłaconą przez Państwa to jej otrzymanie nie spowoduje po Państwa stronie
    dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą
    Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu natomiast do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że
    zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą
    interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan X (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.