Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB4.4511.1115.2016.2.AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-12-09
Teza: Sprzedaż działek i udziału w drodze dojazdowej w 2016 r. w części nabytej w spadku w 2001 r. nie stanowi źródła przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zbycie nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca 2001 r., w którym to nastąpiło nabycie. W związku z powyższym, nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od przychodu od tej sprzedaży. Tym samym na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek złożenia zeznania podatkowego z tyt. zbycia tego udziału w nieruchomości. Odnosząc się natomiast do sprzedaży udziału w nieruchomości, w części nabytej w wyniku zniesienia współwłasności w 2014 r. należy stwierdzić, że sprzedaż tego udziału stanowi źródło przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zbycie tego udziału nastąpiło przed upływem 5-letniego terminu, o którym mowa w ww. artykule. Sprzedaż ta nie może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy, gdyż nie zostały spełnione przesłanki wynikające z tego artykułu. Dochód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego PIT-39 za 2016 r.
Słowa kluczowe: drogi; nieruchomości; spadek; sprzedaż-sprzedaż działek; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2016 r. (data wpływu 26 września 2016 r.) uzupełnione pismem z dnia 7 listopada 2016 r. (data nadania 9 listopada 2016 r., data wpływu 15 listopada 2016 r.) stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 27 października 2016 r. Nr 1462-IPPB4.4511.1115.2016.1.AK (data nadania 27 listopada 2016 r., data doręczenia 7 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości **jest**:

*   **prawidłowe** - w części dotyczącej udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku,

*   **nieprawidłowe** - w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 27 października 2016 r. Nr 1462-IPPB4.4511.1115.2016.1.AK (data nadania 27 października 2016 r., data doręczenia 7 listopada 2016 r.), wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

Pismem z dnia 7 listopada 2016 r. (data nadania 9 listopada 2016 r., data wpływu 15 listopada 2016 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Sąd Rejonowy Wydział Cywilny z dnia 31 lipca 2001 r. oraz z dnia 19 sierpnia 2002 r. wydał stwierdzenie nabycia spadku po śmierci ojca Wnioskodawcy Czesława K. oraz jego brata Edwarda K. w formie działek rolnych po 1/3 udziału z rodzeństwem Wnioskodawcy. Dnia 4 listopada 2009 r. Wnioskodawca wraz z rodzeństwem wykonali nowy podział działek na 6 osobnych działek. W Akcie Notarialnym z dnia 4 listopada 2009 r. zawarty jest nowy podział oraz oświadczenie o częściowym zniesieniu współwłasności na rzecz jednej z sióstr. Pozostałe dwie działki zostały nabyte po 1/2 z drugą z sióstr, tj. działki Nr 978/14, 978/17 i 978/16, 978/19.

Dnia 7 maja 2014 r. Wnioskodawca podpisał Akt Notarialny, z którego wynika umowa zniesienia współwłasności, polegająca na tym, że działki 978/14 i 978/17 są własnością siostry Wnioskodawcy, a działki 978/16 i 978/19 są własnością Wnioskodawcy. Wnioskodawca i jego siostry mieli również działkę 978/13 po 1/3 udziału od 2009 r. - jest to droga dojazdowa.

W tym roku, tj. dnia 14/15 września 2016 r. Wnioskodawca sprzedał działki 978/16 i 978/19 oraz swój udział 1/3 w drodze 978/13 na kwotę 50.000 zł.

Daty śmierci Spadkobierców, po których Wnioskodawca nabył udziały w działkach rolnych to: Ojciec Czesław K. – 29 stycznia 2001 r., Stryjek Edward K. – 29 grudnia 2001 r.

Wartość udziału w nieruchomościach nabytych przez Wnioskodawcę w 2009 r. w wyniku częściowego zniesienia współwłasności mieści się w wartości udziału jaki przysługiwał Wnioskodawcy w majątku objętym współwłasnością przed dokonaniem ww. częściowego zniesienia współwłasności, ponieważ działki, które Wnioskodawca dostał z siostrą na 1/2 podziału nie przekraczały wartości działek, które znieśli na rzecz drugiej siostry.

W wyniku częściowego zniesienia współwłasności między Spadkobiercami nie były zasądzone spłaty bądź dopłaty w celu wyrównania różnicy pomiędzy wartością składników otrzymanych w wyniku otrzymania spadku a wartością udziałów otrzymanych w wyniku częściowego zniesienia współwłasności.

Wartość działek nabytych przez Wnioskodawcę w 2014 r. w wyniku zniesienia współwłasności nie mieści się w wartości udziału w nieruchomościach nabytych przed zniesieniem współwłasności.

Udział w działce Nr 978/13 stanowiący drogę dojazdową – również został nabyty w spadku po zmarłym Czesławie i Edwardzie K.

Udział w działce Nr 978/13 nie podlegał częściowemu zniesieniu współwłasności w 2009 r. ani zniesieniu współwłasności w 2014 r.

W związku ze sprzedażą grunty nie utraciły charakteru rolnego, ponieważ grunty oznaczone były symbolami:

*   978/13- RIIIa, BRIIIa

*   978/16- RIIIa, RIIIb, BRIIIa

*   978/19- RIIIa, BRIIIa

i są to działki rolne, a po sprzedaży nie zostały sklasyfikowane jako grunty rolne.

Z informacji, jakie Wnioskodawca posiada na dzień dzisiejszy, działki będą wykorzystywane do celów prywatnych w celu uprawy malin lub innych krzewów.

Działki zostały kupione przez osobę prywatną niebędącą rolnikiem.

Człowiek ten nie posiada gospodarstwa rolnego, a działki zakupione przez niego nie utworzą nowego gospodarstwa rolnego w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, ponieważ łączna wielkość działek nie przekracza 1 ha.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku, gdy Wnioskodawca nabył działki rolne w drodze spadku w 2001/2002 r. po 1/3 udziału wraz z rodzeństwem, a następnie w 2009 r. został wykonany nowy podział działek i Wnioskodawca dostał 1/2 udziału w działkach, które dostał dzięki zniesieniu współwłasności, a następnie sprzedał w 2016 r., przed upływem 5 lat od ich nabycia, Wnioskodawca zobowiązany jest do zapłacenia 19% podatku?
2.  Czy w tej sprawie Wnioskodawca może być zwolniony całkowicie z płacenia podatku lub zapłacenia tylko części z 19% podatku, ponieważ Wnioskodawca nabył te działki w 2001/2002 r.?
3.  Czy w przypadku zwolnienia z podatku Wnioskodawca musi wypełniać PIT–39 lub inny dokument przy rozliczaniu się za ten rok?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Wnioskodawca uważa, że właścicielem działek, które sprzedał, był od 2001/2002 roku. Nie liczy się, że działki sprzedał 2 lata po uzyskaniu do nich 100% udziału, ponieważ w 1/3, a później 1/2 udziału Wnioskodawca był właścicielem tych działek. Wnioskodawca uważa, że nie powinien płacić 19% podatku oraz zgłaszać do Urzędu Skarbowego dodatkowego zeznania podatkowego od sprzedaży tych działek.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem z powyższego wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia tej nieruchomości i forma prawna jej nabycia.

Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, nie wskazując, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości. Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości następuje z chwilą uzyskania prawa własności nieruchomości, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy. Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Ze stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wraz z siostrami nabyli spadek w postaci udziału w działkach rolnych i drodze dojazdowej – po śmierci ojca w dniu 29 stycznia 2001 r. i śmierci brata ojca w dniu 29 grudnia 2001 r.

Dnia 4 listopada 2009 r. spadkobiercy wykonali nowy podział działek rolnych na 6 osobnych działek oraz częściowe zniesienie współwłasności na rzecz jednej z sióstr. Wartość udziału w nieruchomościach nabytych przez Wnioskodawcę w 2009 r. w wyniku częściowego zniesienia współwłasności mieści się w wartości udziału jaki przysługiwał Wnioskodawcy w majątku objętym współwłasnością przed dokonaniem ww. częściowego zniesienia współwłasności. Między Spadkobiercami nie były zasądzone spłaty bądź dopłaty.

Dnia 7 maja 2014 r. Wnioskodawca dokonał zniesienia współwłasności z drugą siostrą, polegająca na tym, że działki Nr 978/14 i Nr 978/17 są własnością siostry Wnioskodawcy, a działki Nr 978/16 i Nr 978/19 są własnością Wnioskodawcy. Wartość działek nabytych przez Wnioskodawcę w 2014 r. w wyniku zniesienia współwłasności nie mieści się w wartości udziału w nieruchomościach nabytych przed zniesieniem współwłasności.

Jako, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „spadek”, należy odwołać się do odpowiednich przepisów zawartych w Kodeksie cywilnym. W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.) przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.

Stosownie do art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Natomiast zgodnie z art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny współwłasność istnieje wówczas, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału. Każdy ze współwłaścicieli ma jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych współwłaścicieli, a mianowicie każdy jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli (art. 206 Kodeksu cywilnego). W momencie nabycia udziału w prawie własności każdy ze współwłaścicieli staje się współwłaścicielem całej nieruchomości będącej przedmiotem współwłasności, a więc każdego metra kwadratowego tej nieruchomości. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności.

Współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności.

Zgodnie z treścią art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Natomiast jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat), to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest forma nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje udział w nieruchomości, który przekracza udział jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Podkreślić należy, że dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych sam fakt podziału nieruchomości jest nieistotny, jeżeli przez podział nieruchomości rozumieć proces mający na celu zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli zatem właściciel dokonuje podziału nieruchomości nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem. Sam podział nieruchomości oraz wydzielenie odrębnej własności nieruchomości (działek) nie stanowią przy tym daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału Wnioskodawca nie nabył bowiem żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego był już właścicielem. W wyniku samego podziału nieruchomości nie zmienia się struktura własności każdej z mniejszych nieruchomości (działek) wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomość, jak przed podziałem, tyle że w postaci mniejszych nieruchomości. Stąd czynność ta nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt podziału nieruchomości pozostaje bez znaczenia, gdyż jak już wskazano na wstępie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości od daty jej nabycia, a nie od daty podziału.

Zatem nowy podział nieruchomości na 6 działek nie stanowi ich nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a czynność ta jako czysto techniczna, nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa w tym przepisie.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca w drodze spadku w 2001 r. nabył 1/3 udziału w działkach rolnych i drodze dojazdowej. W wyniku nowego podziału i częściowego zniesienia współwłasności w 2009 r. Wnioskodawca nabył udział w nieruchomościach, który mieści się w wartości udziału jaki przysługiwał Wnioskodawcy w majątku objętym współwłasnością przed dokonaniem ww. częściowego zniesienia współwłasności. Między Spadkobiercami nie były zasądzone spłaty bądź dopłaty.

Powyższe oznacza, że w wyniku nowego podziału i zniesienia współwłasności Wnioskodawca nabył majątek o wartości nieprzekraczającej wartości posiadanego udziału przed zniesieniem współwłasności. A więc, za datę nabycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) należy przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, czyli datę śmierci spadkodawców.

Następnie dnia 7 maja 2014 r. Wnioskodawca dokonał kolejnego zniesienia współwłasności, w wyniku którego nabył działki, których wartość nie mieściła się w wartości udziału w nieruchomościach nabytych przed zniesieniem współwłasności, zatem niewątpliwie zwiększył się udział Wnioskodawcy w przedmiotowej nieruchomości, gdyż otrzymał majątek o większej wartości niż przysługujący Mu we współwłasności udział.

Jeżeli w wyniku zniesienia współwłasności udział w nieruchomości zwiększa się, tj. przekracza udział dotychczas posiadany, to data zniesienia współwłasności będzie również datą nabycia tej części nieruchomości, o którą zwiększył się udział w niej po dokonaniu tej czynności. Zatem nabycie w wyniku zniesienia współwłasności części majątku, który należał do innych współwłaścicieli, co do zasady należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowej sprawie należy uznać więc, że Wnioskodawca swoje udziały w nieruchomości nabył stopniowo, bowiem w 2001 r. nabył udział w nieruchomości w drodze spadku po zmarłym ojcu i bracie ojca, następnie w 2014 r. nabył udział w wyniku zniesienia współwłasności w części przekraczającej dotychczas posiadany i przysługujący mu udział w tej nieruchomości.

Zatem, w przedmiotowej sprawie, za datę nabycia nieruchomości należy przyjąć datę nabycia nieruchomości w spadku w 2001 r., oraz datę nabycia nieruchomości w wyniku częściowego zniesienia współwłasności w 2014 r., gdyż w wyniku tego zniesienia współwłasności udział Wnioskodawcy w przedmiotowej nieruchomości zwiększył się – w ten sposób powiększeniu uległby zarówno dotychczasowy zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością) jak i stan jej majątku osobistego.

Dnia 14/15 września Wnioskodawca sprzedał działki Nr 978/16 i Nr 978/19 oraz swój udział 1/3 w drodze Nr 978/13. Udział w działce Nr 978/13 nie podlegał częściowemu zniesieniu współwłasności w 2009 r., ani zniesieniu współwłasności w 2014 r.

Grunty po sprzedaży, nie zostały zakwalifikowane jako grunty rolne. Działki będą wykorzystywane do celów prywatnych w celu uprawy malin lub innych krzewów. Działki zostały zakupione przez osobę prywatną niebędącą rolnikiem. Działki te nie utworzą nowego gospodarstwa rolnego.

Z uwagi na fakt, że nabycie udziałów w nieruchomości nastąpiło odpowiednio w części w 2001 r. oraz w 2014 r., pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy należy liczyć oddzielnie w stosunku do każdego udziału jaki Wnioskodawca nabył.

Sprzedaż udziałów w przedmiotowej nieruchomości w 2016 r. w części nabytej w spadku w dniu 29 stycznia 2001 r. i w spadku w dniu 29 grudnia 2001 r., tj. w datach śmierci spadkodawców, nie stanowi źródła przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zbycie nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca 2001 r., w którym nastąpiło nabycie. W związku z powyższym, nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od przychodu od tej sprzedaży. Tym samym na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek złożenia zeznania podatkowego z tyt. zbycia tego udziału nieruchomości.

Odnosząc się natomiast do udziału w nieruchomości nabytego w wyniku zniesienia współwłasności w 2014 r. w części przekraczającej udział dotychczas posiadany, należy stwierdzić, że sprzedaż udziału w tej części stanowi źródło przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zbycie tego udziału nastąpiło przed upływem 5-letniego terminu, o którym mowa w ww. artykule. Zastosowanie znajdą tu przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316, z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania – w myśl art. 14 ustawy zmieniającej – mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

W myśl natomiast ust. 2 ww. przepisu podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 cytowanej ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, o ile Wnioskodawca takie wydatki poniesie w związku ze sprzedażą nieruchomości. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy.

Stosownie do przepisu art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadku i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy, wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W związku z powyższym, opodatkowaniu podlega dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 19 ww. ustawy) oraz kosztami uzyskania tego przychodu (art. 22 ust. 6d ustawy).

Stosownie do art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Należny podatek, wynikający z tego zeznania jest płatny w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 w zw. z art. 45 ust. 1b ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Natomiast, zgodnie z art. 30e ust. 7 tejże ustawy, w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Jednakże przepis art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia od podatku dochodowego przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny.

Ilekroć w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jest mowa o gospodarstwie rolnym – oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym (art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 617, z późn. zm.) – za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Szczegółowe określenie, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego – co decyduje o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży takich gruntów – wymaga odniesienia się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034) oraz Załącznika Nr 6 do tego rozporządzenia.

Zgodnie z § 67 ww. rozporządzenia użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

*   grunty rolne,

*   grunty leśne,

*   grunty zabudowane i zurbanizowane,

*   użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R,

*   (uchylony),

*   grunty pod wodami,

*   tereny różne oznaczone symbolem – Tr.

Stosownie natomiast do treści § 68 ww. rozporządzenia, grunty rolne dzielą się na:

1.  użytki rolne, do których zalicza się:
    *   grunty orne, oznaczone symbolem – R,
    *   sady, oznaczone symbolem – S,
    *   łąki trwałe, oznaczone symbolem – Ł,
    *   pastwiska trwałe, oznaczone symbolem – Ps,
    *   grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem – Br,
    *   grunty pod stawami, oznaczone symbolem – Wsr,
    *   grunty pod rowami, oznaczone symbolem – W,
    *   grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem – Lzr,
2.  nieużytki, oznaczone symbolem – N.

Zgodnie z treścią przywołanych przepisów, zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od wystąpienia następujących przesłanek:

*   muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. będący własnością osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha) lub jego część składową,

*   grunty nie mogą utracić wskutek sprzedaży rolnego charakteru.

*   zbywane grunty muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne i nie mogą być zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza,

Jeżeli zatem zostaną zachowane powyższe warunki, przychód uzyskany ze sprzedaży tego rodzaju nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego.

W stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, że działki po sprzedaży nie zostały sklasyfikowane jako grunty rolne. Z informacji, jakie Wnioskodawca posiada na dzień dzisiejszy, działki będą wykorzystywane do celów prywatnych w celu uprawy malin lub innych krzewów. Działki zostały kupione przez osobę prywatną niebędącą rolnikiem. Człowiek ten nie posiada gospodarstwa rolnego, a działki zakupione przez niego nie utworzą nowego gospodarstwa rolnego w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, ponieważ łączna wielkość działek nie przekracza 1 ha.

Zatem sprzedaż udziału w tej nieruchomości nie może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28, gdyż nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w tym artykule.

Wobec powyższego, Wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia PIT-39 za 2016 r. z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

Reasumując, sprzedaż działek i udziału w drodze dojazdowej w 2016 r. w części nabytej w spadku w 2001 r. nie stanowi źródła przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zbycie nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca 2001 r., w którym to nastąpiło nabycie. W związku z powyższym, nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od przychodu od tej sprzedaży. Tym samym na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek złożenia zeznania podatkowego z tyt. zbycia tego udziału w nieruchomości. Odnosząc się natomiast do sprzedaży udziału w nieruchomości, w części nabytej w wyniku zniesienia współwłasności w 2014 r. należy stwierdzić, że sprzedaż tego udziału stanowi źródło przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż zbycie tego udziału nastąpiło przed upływem 5-letniego terminu, o którym mowa w ww. artykule. Sprzedaż ta nie może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy, gdyż nie zostały spełnione przesłanki wynikające z tego artykułu. Dochód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego PIT-39 za 2016 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.