Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.145.2025.3.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-06
Teza: Uznanie Wnioskodawcy za podatnika z tytułu sprzedaży
Nieruchomości.
Słowa kluczowe: działki
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
rolnik-rolnik ryczałtowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa produktów rolnych
oraz świadczenie usług przez rolnika ryczałtowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 15 r. wpłynął Pana wniosek z 7 lutego 15 r. o wydanie interpretacji indywidualnej,
    w zakresie braku uznania Pana za podatnika z tytułu sprzedaży Nieruchomości. Uzupełnił
    go Pan pismem z 28 kwietnia 15 r. (wpływ 5 maja 15 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski i na podstawie
    przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    w Polsce.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
    6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania oraz
    działalność rolniczą w zakresie produkcji roślinnej.
    Wnioskodawca dla celów prowadzonej działalności gospodarczej nie jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a dla celów prowadzonej działalności
    rolniczej korzysta ze statusu rolnika ryczałtowego.
    Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości, tj. niezabudowanej działki nr 1 o pow.
    6,4400 ha (dalej: „Nieruchomość”), objętej księgą wieczystą nr (...), prowadzoną przez Sąd
    Rejonowy we (...) Wydział Ksiąg Wieczystych.
    Przedmiotowa Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę na podstawie umowy
    sprzedaży z dnia xx xx 1998 r., a umowa ta nie podlegała podatkowi VAT.
    Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
    zgodnie z którym stanowi tereny:
    - zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej oraz zabudowy mieszkaniowej
      szeregowej,
    - zieleni ekologicznej z dopuszczalnymi ciągami pieszymi oraz sieciami i urządzeniami
      infrastruktury technicznej,
    - rolnicze – łąki z dopuszczalnymi sieciami i urządzeniami infrastruktury technicznej,
    - dróg wewnętrznych oraz drogi gminnej klasy lokalnej,
    - infrastruktury technicznej elektroenergetycznej.

    Nieruchomość od momentu jej nabycia do chwili obecnej stanowiła i stanowi część
    gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Wnioskodawcę i jest wykorzystywana
    wyłącznie na jej potrzeby.
    Wnioskodawca w związku z prowadzoną produkcją rośliną otrzymuje dopłaty z ARiMR do
    posiadanego gospodarstwa rolnego, obejmującego również Nieruchomość.
    Obecnie, w związku z osiągnięciem podeszłego wieku (w grudniu 2013 r. Wnioskodawca
    przeszedł na emeryturę rolniczą), Wnioskodawca planuje zbycie Nieruchomości będącej
    przedmiotem złożonego wniosku.
    Od momentu nabycia Nieruchomości do chwili jej sprzedaży, Wnioskodawca nie
    podejmował i nie będzie podejmował żadnych czynności wymagających zaangażowania
    własnych środków finansowych, które zmierzałyby do podniesienia jej wartości.
    W związku z planowaną sprzedażą, Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie
    podejmował również żadnych działań marketingowych w celu pozyskania potencjalnego
    nabywcy, ani nie korzystał i nie będzie korzystał z usług biura obrotu nieruchomości.
    Wnioskodawca wykorzystywał Nieruchomości wyłącznie na cele zwolnione z podatku VAT.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego.
    Na wstępie Wnioskodawca informuje, iż dnia xx xx 15 r. wystąpił do właściwego ze
    względu na położenie Nieruchomości będącej przedmiotem wniosku organu gminy z
    wnioskiem o zatwierdzenie podziału geodezyjnego Nieruchomości, tj. działki numer 1, w
    wyniku której powstaną: (i) działka przeznaczona na teren dróg wewnętrznych, oraz (ii)
    działki przeznaczone pod budowę domów jednorodzinnych wolnostojących i domów w
    zabudowie szeregowej.
    Przedmiotowy wniosek o zatwierdzenie podziału geodezyjnego podyktowany był
    pojawieniem się przyszłego nabywcy zaineresowanego zakupem tylko części
    Nieruchomości, tj. wydzielonych z działki nr 1 mniejszych działek, a złożenie przez
    Wnioskodawcę przedmiotowego wniosku o zatwierdzenie podziału geodezyjnego
    Nieruchomości było warunkiem podpisania umowy przedwstępnej sprzedaży z przyszłym
    nabywcą, do podpisania której doszło w dniu 5 marca 15 r. (dalej: Umowa).
    Organ gminy w dniu 4 marca 15 r. wydał decyzję zatwierdzającą podział geodezyjny działki
    nr 1, w wyniku której powstały działki oznaczone numerami od 1/1 do 1/81.
    W przywołanej wyżej Umowie Wnioskodawca zobowiązał się do sprzedaży przyszłemu
    nabywcy:
    1) 29 działek gruntu oznaczonych na projekcie podziału działki numer 1 numerami od 1/53
      do 1/81, o łącznej powierzchni około xxx ha, położonych na terenie stanowiącym
      zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego tereny zabudowy
      mieszkaniowej jednorodzinnej szeregowej,
    2) 4 działek gruntu oznaczonych na projekcie podziału działki numer 1 numerami od 1/49
      do 1/52, o łącznej powierzchni około xxx ha, położonych na terenie stanowiącym
      zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego tereny zabudowy
      mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej, oraz
    3) udziału wynoszącego 66/142 części działki gruntu oznaczonej na projekcie podziału
      działki numer 1 numerem 1/2, o powierzchni około xxx ha, położonej na terenie
      stanowiącym zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego tereny
      dróg wewnętrznych.
    Poniżej Wnioskodawca udziela odpowiedzi na pytania znajdujące się w wezwaniu z
    uwzględnieniem informacji przedstawionych na wstępie.
    Ad 1.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać działki oraz udział w działce, o których mowa w
    Umowie nie później niż do dnia 30 czerwca 15 r. (wynika to z zapisów Umowy).

    Pozostałe działki niebędące przedmiotem Umowy, które zostały wydzielone z działki
    numer 1 zostaną sprzedane, gdy pojawi się nabywca – Wnioskodawca nie jest w stanie na
    chwilę obecną wskazać terminu ich sprzedaży.
    Ad 2.
    Działki oraz udział w działce, o których mowa w Umowie (dalej łącznie: Działki), zostały
    udostępnione przyszłemu nabywcy (stronie przedwstępnej umową sprzedaży) na
    podstawie nieodpłatnego użyczenia.
    Zgoda na ich nieodpłatne użyczenie została wyrażona przez Wnioskodawcę w Umowie i
    obowiązywać będzie do upływu terminu zawarcia umowy przyrzeczonej, tj. na okres nie
    dłuższy niż do dnia 30 czerwca 15 r.
    Działki objęte Umową przed ich nieodpłatnym użyczeniem na podstawie Umowy nie były
    udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych.
    W stosunku do pozostałych działek niebędących przedmiotem Umowy, które zostały
    wydzielone z działki numer 1, Wnioskodawca nie jest w stanie na chwilę obecną stwierdzić
    czy będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych przed ich
    sprzedażą (do chwili obecnej nie były nigdy udostępniane osobom trzecim – na działkach
    tych, jak i na Działkach będących przedmiotem Umowy, Wnioskodawca prowadził i będzie
    prowadził do chwili ich zbycia działalność rolniczą – produkcję roślinną).
    Ad 3.
    Wnioskodawca zawarł umowę przedwstępną przywołaną na wstępie jako Umowa,
    zgodnie z którą:
    a) i b)
    (i) przyszły nabywca przeprowadzi badania stanu gruntu Działek, w tym badania
      geologiczne (odwierty) itp., na wyłączny koszt i ryzyko przyszłego nabywcy;
    (ii) przyszły nabywca uzyska warunki wykonania w gruncie działki oznaczonej numerem 1
      /2 sieci wodociągowej, sieci kanalizacyjnej, sieci gazowej oraz sieci
      elektroenergetycznej, umożliwiających dostawy wody, odbiór ścieków oraz przesył
      gazu i energii elektrycznej, oraz przyłączenia tych sieci do sieci gestorów mediów, przy
      czym w razie niezawarcia przez strony umowy przyrzeczonej, bez względu na
      przyczynę, przyszły nabywca zobowiązany będzie usunąć skutki podjętych przez siebie
      prac na terenie Działek i przywrócić je do stanu sprzed wykonania takich prac oraz
      wydać je w posiadanie Wnioskodawcy niezwłocznie po upływie terminu do zawarcia
      umowy przyrzeczonej;
    (iii) Wnioskodawca upoważnił przyszłego nabywcę do dysponowania działką numer 1/1,
      która powstanie z podziału działki numer 1, w zakresie niezbędnym do realizacji
      podłączenia do sieci energetycznej , w tym planowanej do wykonania na tejże działce
      stacji transformatorowej (trafostacji) zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz
      wymaganiami operatora sieci energetycznej;
    (iv) strony Umowy zobowiązały się złożyć w umowie przyrzeczonej zgodne oświadczenia w
      przedmiocie ustalenia sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej, którą stanowić
      będzie działka o numerze 1/2, i która stanowić będzie drogę wewnętrzną,
      zapewniającą jej współwłaścicielom możliwość swobodnego dojścia i dojazdu z drogi
      publicznej do przylegających do niej Działek należących do tychże współwłaścicieli,
      przez którą to drogę wewnętrzną jej współwłaściciele uprawnieni będą ponadto
      przeprowadzać wszelkie urządzenia infrastruktury technicznej (media) do należących
      do nich działek przylegających do drogi wewnętrznej;
    (v) Wnioskodawca zobowiązał się w umowie przyrzeczonej złożyć oświadczenie o
      ustanowieniu na działce numer 1/1 nieodpłatnej i na czas nieoznaczony służebności
      gruntowej na rzecz każdoczesnych właścicieli i współwłaścicieli działki 1/2, polegającej

      na prawie pobudowania na obciążonej działce trafostacji innych urządzeń
      elektroenergetycznych oraz ich eksploatacji, konserwacji, napraw i wymiany, a także
      podłączenia linii energetycznych do tejże trafostacji, z prawem do wejścia/wjazdu na
      grunt obciążonej działki celem wykonywania ww. czynności – o ile własność ww. działki
      numer 1/1 nie zostanie wcześniej przeniesiona na rzecz gminy lub gestora sieci
      elektroenergetycznej.
    c) Umowa zawiera jeden warunek zawarcia umowy przyrzeczonej, tj. uzyskanie przez
      Wnioskodawcę ostatecznej decyzji zatwierdzającej plan podziału geodezyjnego działki
      numer 1,
    d) W Umowie zgodnie ustalono, że:
    (i) przyszły nabywca podejmie się budowy w gruncie działki numer 1/2, urządzeń sieci
      wodociągowej i sieci kanalizacyjnej, zapewniających dostawy wody do Działek i odbiór
      ścieków z Działek, przy czym przyszły nabywca zapewni możliwość wykonania sieci
      odgałęźnych od tychże sieci wodociągowej i kanalizacyjnej do pozostałych działek
      wydzielonych z działki numer 1, należących na dzień zawarcia niniejszej Umowy do
      Wnioskodawcy i wyrazi zgodę na podłączenie wykonanych ewentualnie przez
      przyszłego nabywcę (lub nowych właścicieli tych gruntów) odcinków sieci odgałęźnych
      do ww. sieci; strony Umowy zgodnie oświadczyły, iż projekt sieci musi uwzględniać
      przepustowość odpowiednio dostosowaną do takiej ilości podłączonych gruntów, tj.
      zarówno Działek nabywanych przez przyszłego nabywcę, jak i pozostałych działek
      wydzielonych z działki numer 1 (niestanowiących przedmiotu Umowy);
    (ii) Wnioskodawca – pod warunkiem zaakceptowania przez niego jednej z ofert wykonania
      sieci wymienionych wyżej w pkt. (i) – zobowiązał się zwrócić przyszłemu nabywcy 50%
      udokumentowanych i rzeczywiście poniesionych kosztów budowy w gruncie działki nr 1
      /2 sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, projektu ww. sieci, wynagrodzeń wykonawców i
      podwykonawców za realizację powyższych prac oraz podatek VAT od ww. kosztów;
    (iii) zwrot kosztów przez Wnioskodawcę, o których mowa w pkt. (ii) powyżej nastąpi
      wyłącznie na podstawie przedłożonych przez przyszłego nabywcę dokumentów
      potwierdzających poniesienie kosztów, tj. faktur, umów, protokołów odbioru oraz
      innych dokumentów potwierdzających zakres i zgodność realizacji prac z
      uzgodnieniami stron; Wnioskodawca nie poniesie odpowiedzialności za koszty
      przekraczające uzgodnioną wartość ani za koszty wynikające z decyzji przyszłego
      nabywcy podjętych bez uprzedniej zgody Wnioskodawcy z naruszeniem warunków
      określonych niniejszą umową, z uwzględnieniem postanowień pkt (iv) poniżej;
    (iv) strony Umowy ustaliły następujący proces wyboru ofert i zatwierdzenia wykonawców
      sieci: przyszły nabywca zobowiązuje się do zebrania co najmniej trzech kompleksowych
      ofert dotyczących kosztów budowy sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Kosztów
      materiałów i kosztów projektowania, oraz zobowiązuje się do ich przesłania
      Wnioskodawcy na wskazane przez niego adresy poczty elektronicznej w terminie nie
      później niż na 30 (trzydziestu) dni przed planowanym rozpoczęciem realizacji danej
      części inwestycji, natomiast Wnioskodawca zobowiązuje się w terminie 30 (trzydziestu)
      dni od otrzymania ww. ofert złożyć przyszłemu nabywcy oświadczenie w przedmiocie
      akceptacji jednej z ww. ofert w formie pisemnej oraz za pośrednictwem wiadomości
      wysłanej na adres poczty elektronicznej przyszłego nabywcy. W przypadku
      niedoręczenia przez Wnioskodawcę przyszłemu nabywcy oświadczenia o
      zaakceptowaniu jednej z ofert wykonania sieci, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany
      do ponoszenia kosztów wykonania sieci, a przyszły nabywca uprawniony będzie
      wykonać sieci bez obowiązku zapewnienia możliwości przyłączenia sieci odgałęźnych
      do gruntów Wnioskodawcy oraz do niewyrażenia zgody na podłączenie wykonanych
      ewentualnie przez Wnioskodawcę odcinków sieci odgałęźnych do wykonanych przez
      nią sieci;

    (v) w przypadku zaakceptowania przez Wnioskodawcę jednej z ofert wykonania sieci, o
      których mowa w pkt (iv) powyżej, Wnioskodawca zobowiązuje się dokonać zwrotu na
      rzecz przyszłego nabywcy połowy kosztów projektowania i budowy ww. sieci na rzecz
      przyszłego nabywcy z zachowaniem następujących zasad i terminów:
      a) w przypadku sprzedaży jednorazowo przez niego wszystkich pozostałych działek
        wydzielonych z działki numer 1 (niestanowiących przedmiotu sprzedaży na rzecz
        przyszłego nabywcy), zwrot kosztów nastąpi jednorazowo (zwrot pełnej kwoty
        należnej przyszłemu nabywcy), w terminie do 30 (trzydziestu) dni od zawarcia przez
        Wnioskodawcę umowy sprzedaży tychże działek;
      b) w przypadku sukcesywnej sprzedaży pozostałych działek wydzielonych z działki
        numer 1 (niestanowiących przedmiotu sprzedaży na rzecz przyszłego nabywcy)
        zwrot kosztów następować będzie proporcjonalnie do liczby sprzedawanych przez
        Wnioskodawcę działek, tj. w przypadku sprzedaży każdej z działek Wnioskodawca
        zobowiązany będzie zwrócić przyszłemu nabywcy 1/38 połowy poniesionych
        kosztów za każdą sprzedaną działkę, z tym zastrzeżeniem, iż całkowity zwrot
        kosztów na rzecz przyszłego nabywcy musi nastąpić nie później niż do dnia 31
        grudnia 2027 roku pod warunkiem przedstawienia przez przyszłego nabywcę
        kompletnych i zgodnych z niniejszą umową dokumentów potwierdzających
        poniesione koszty.
    Ad 4.
    Wnioskodawca nie zamierza udzielać przyszłemu nabywcy Działek, ani żadnej innej osobie
    umocowania do działania w jego imieniu w sprawach, które dotyczą Działek oraz
    pozostałych działek powstałych w wyniku podziału działki numer 1.
    Ad 5.
    Wnioskodawca będzie występował o wydanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji
    rolnej przed podpisaniem umowy przyrzeczonej – do tego czasu Wnioskodawca cały czas
    będzie prowadził na działce numer 1 produkcję roślinną (cała działka jest obecnie obsiana).
    Ad 6.
    Dla działki numer 1, jak i dla żadnej z działek powstałych w wyniku dokonanego podziału
    działki numer 1, nie zostało wydane pozwolenie na budowę.
    Z tego co Wnioskodawcy wiadomo, to przyszły nabywca Działek wystąpi o pozwolenie na
    budowę dla zakupionych Działek po podpisaniu umowy przyrzeczonej.
    Ad 7.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla działki nr 1 został wydany z
    inicjatywy organu gminy, w obrębie której położona jest przedmiotowa działka.
    Ad 8.
    Przez zawarte we wniosku sformułowanie:
    „Od momentu nabycia Nieruchomości do chwili jej sprzedaży, Wnioskodawca nie
    podejmował i nie będzie podejmował żadnych czynności wymagających zaangażowania
    własnych środków finansowych, które zmierzałyby do podniesienia jej wartości’’,
    należy rozumieć, że w całym okresie posiadania przez Wnioskodawcę Nieruchomości, tj.
    niezabudowanej działki nr 1, Wnioskodawca oprócz wystąpienia z wnioskiem o podział
    geodezyjny przedmiotowej działki nie podejmował i nie będzie podejmował wskazanych w
    pytaniu numer 8 wezwania.
    Wnioskodawca wskazuje, że po podpisaniu umowy przyrzeczonej może dojść do zwrotu
    przez Wnioskodawcę przyszłemu nabywcy Działek kwoty stanowiącej 50% kosztów
    poniesionych przez przyszłego nabywcę na wykonanie sieci wodociągowej i kanalizacyjnej,
    projektu ww. sieci, wynagrodzeń wykonawców i podwykonawców za realizację

    powyższych prac oraz podatek VAT od ww. kosztów, pod warunkiem zaistnienia
    przesłanek zawartych w Umowie i opisanych powyżej w pkt. Ad. 3 lit. d.
    Ad 9.
    Wnioskodawca dokonywał w przeszłości sprzedaży nieruchomości innych niż wskazana
    we wniosku, tj. nieruchomości położonych w następujących lokalizacjach:
      1) (...)
      2) (...)
      3) (...)
      4) (...)
      5) (...)
      6) (...)
    Ad 10.
    Wnioskodawca posiada inne nieruchomości, które nie są przeznaczone na sprzedaż.
    Ad 11.
    Wnioskodawca nie zamierza nabywać innych nieruchomości przeznaczonych na sprzedaż.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca przy sprzedaży Nieruchomości będzie działał jako podatnik VAT
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym przy sprzedaży
    Nieruchomości nie będzie Pan działał jako podatnik VAT.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku nieruchomości, podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności
    gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu
    towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem

    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym,
    nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego,
    który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zatem, status
    podatnika podatku VAT wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L (...) z 11.12.2006 r., str. 1,
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, „podatnikiem” jest każda osoba
    prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez
    względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że
    państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt
    nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie
    (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady).
    Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika
    działającego w takim charakterze.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania

    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania VAT sprzedaży działki istotne jest, czy Wnioskodawca w
    celu dokonania sprzedaży gruntów podjął aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu
    tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący
    dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z
    rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w
    ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która
    prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości
    dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
    niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za
    podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby”.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając na względzie przedstawione okoliczności sprawy należy zatem stwierdzić, że w
    niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w
    przedmiocie zbycia Nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg
    zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż Nieruchomości wypełnia
    przesłanki działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie podjął takich aktywnych działań w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób
    podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez
    Wnioskodawcę należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wnioskodawca sprzedając Nieruchomość będzie korzystać z przysługującego mu prawa
    do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług.
    Podsumowując, Wnioskodawca w opisanym stanie faktycznym przy sprzedaży
    Nieruchomości nie będzie działał jako podatnik VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 14 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast art. 15 ust. 4 ustawy stanowi, że:
      W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne
      lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o
      którym mowa w art. 96 ust. 1.
    Stosownie do art. 15 ust. 5 ustawy:
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie
      działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
    Z kolei stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym – rozumie się
      przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
    Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym – rozumie się przez
      to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi
      rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z
      wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do
      prowadzenia ksiąg rachunkowych.
    Stosownie do art. 2 pkt 20 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o produktach rolnych – rozumie się przez to
      towary pochodzące z własnej działalności rolniczej rolnika ryczałtowego oraz towary,
      o których mowa w art. 20 ust. 1c i 1d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 14 r. poz. 226 ze zm.).
    Ponadto, w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem
      wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu
      skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    Z treści art. 96 ust. 2 ustawy wynika, że:
      W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie
      rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą
      wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury
      przy sprzedaży produktów rolnych.
    Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku
      podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na
      wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
    Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zawierają pewne
    szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo
    rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą
    w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest
    uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym stanowi art. 96 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Ponadto, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika
      ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
    Jak stanowi art. 43 ust. 3 ustawy:
      Rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi
      rolnicze, które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może
      zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem dokonania zgłoszenia
      rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2.
    Natomiast, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz.
    U. z 14 r. poz. 1176 ze zm.):
      Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej
      powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub
      znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki
      organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
    Zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku ma charakter przedmiotowo-podmiotowy.
    Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w zakresie wyraźnie wskazanym w
    przepisie. Świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez podmioty
    inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu. Innego rodzaju działalność
    prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nieuprawniająca go do zwolnienia
    przedmiotowego (np. działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż
    własnej produkcji, dzierżawa, świadczenie usług innych niż rolnicze), co do zasady
    podlegać będzie opodatkowaniu wg stawek właściwych dla tych czynności.
    Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy, posiada status podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Natomiast wykonywanie czynności

    polegających na świadczeniu usług rolniczych stanowi wykonywanie działalności rolniczej
    w rozumieniu ustawy. Co istotne, w sytuacji gdy rolnik dokona rejestracji i uzyska miano
    podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że prowadzi on działalność gospodarczą
    opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.
    W rozpatrywanej sprawie wskazał Pan, że prowadzi działalność rolniczą w zakresie
    produkcji roślinnej i posiada Pan status rolnika ryczałtowego. Działka nr 1 od momentu jej
    nabycia do chwili obecnej stanowiła i stanowi część gospodarstwa rolnego prowadzonego
    przez Pana i jest wykorzystywana wyłącznie na jego potrzeby.
    Tym samym skoro jest Pan rolnikiem ryczałtowym należy uznać, że zgodnie z art. 2 pkt 19
    ustawy, jest Pan rolnikiem dokonującym dostawy produktów rolnych lub świadczącego
    usługi rolnicze, korzystającym ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3
    ustawy.
    Wobec powyższego sam fakt wykorzystywania przez Pana działki nr 1 dla celów rolniczych
    w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego nie przesądza o konieczności uznania
    Pana za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek, na które
    podzielona została działka nr 1.
    Wskazać bowiem należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z
    okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla
    ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości (w tym udziałów w
    nieruchomości) jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.
    Natomiast określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne
    jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie
    czynności będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem

      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży ww. gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu

    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący
    dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z
    rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w
    ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która
    prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości
    dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
    niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za
    podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby”.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywnie działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy
    ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z

    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w
    tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje Kodeks cywilny.
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić
      sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1
    Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny
      termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu

    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do opisanej czynności
    sprzedaży działek wydzielonych z działki nr 1, będzie Pan spełniać przesłanki do uznania
    Go za podatnika podatku od towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie
    krótkotrwałego zakwaterowania oraz działalność rolniczą w zakresie produkcji roślinnej.
    Dla celów prowadzonej działalności gospodarczej nie jest Pan zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług, a dla celów prowadzonej działalności rolniczej
    korzysta Pan ze statusu rolnika ryczałtowego. Jest Pan właścicielem nieruchomości, tj.
    niezabudowanej działki nr 1 o pow. 6,4400 ha. Nieruchomość nabył Pan na podstawie
    umowy sprzedaży w 1998 r., a umowa ta nie była opodatkowana podatkiem VAT.
    Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
    zgodnie z którym stanowi tereny:
      - zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej oraz zabudowy
        mieszkaniowej szeregowej,
      - zieleni ekologicznej z dopuszczalnymi ciągami pieszymi oraz sieciami i urządzeniami
        infrastruktury technicznej,
      - rolnicze – łąki z dopuszczalnymi sieciami i urządzeniami infrastruktury technicznej,
      - dróg wewnętrznych oraz drogi gminnej klasy lokalnej,
      - infrastruktury technicznej elektroenergetycznej.
    Nieruchomość od momentu jej nabycia do chwili obecnej stanowiła i stanowi część
    gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Pana i jest wykorzystywana wyłącznie na jego

    potrzeby. Obecnie, w związku z osiągnięciem podeszłego wieku planuje Pan zbycie
    Nieruchomości (tj. działek wydzielonych z działki nr 1). W związku z planowaną sprzedażą,
    nie podejmował i nie będzie Pan podejmował żadnych działań marketingowych w celu
    pozyskania potencjalnego nabywcy, ani nie korzystał i nie będzie Pan korzystał z usług
    biura obrotu nieruchomości.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy w związku ze sprzedażą
    Nieruchomości (działek wydzielonych z działki nr 1), należy uznać Pana za podatnika
    podatku VAT.
    W świetle powyżej przytoczonych przepisów dostawa ww. gruntów będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom dokonującego
    tej dostawy można przypisać znamiona prowadzonej działalności gospodarczej, co może
    mieć miejsce również przy czynności dokonanej jednorazowo.
    Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie wystąpiły okoliczności, które łącznie
    wskazują, iż sprzedaż działek wydzielonych z działki nr 1 należy uznać za działalność
    gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Istotnym elementem, przesądzającym o uznaniu planowanych przez Pana transakcji
    sprzedaży za prowadzenie działalności gospodarczej są czynności przygotowawcze, jakie
    poczynił Pan w związku z planowaną sprzedażą działki nr 1.
    Wystąpił Pan z wnioskiem o zatwierdzenie podziału geodezyjnego działki nr 1, w wyniku
    której powstaną: działka przeznaczona na teren dróg wewnętrznych oraz działki
    przeznaczone pod budowę domów jednorodzinnych wolnostojących i domów w
    zabudowie szeregowej. Wniosek o zatwierdzenie podziału geodezyjnego był warunkiem
    podpisania umowy przedwstępnej sprzedaży z Nabywcą, który jest zainteresowany
    nabyciem tylko części działek. W wyniku podziału działki nr 1, powstały działki oznaczone
    numerami od 1/1 do 1/81. W umowie przedwstępnej zobowiązał się Pan do sprzedaży
    przyszłemu nabywcy:
      1) 29 działek gruntu oznaczonych na projekcie podziału działki numer 1 numerami od 1
        /53 do 1/81, położonych na terenie stanowiącym zgodnie z miejscowym planem
        zagospodarowania przestrzennego tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej
        szeregowej,
      2) 4 działek gruntu oznaczonych na projekcie podziału działki numer 1 numerami od 1
        /49 do 1/52, położonych na terenie stanowiącym zgodnie z miejscowym planem
        zagospodarowania przestrzennego tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej
        wolnostojącej, oraz
      3) udziału wynoszącego 66/142 części działki gruntu oznaczonej na projekcie podziału
        działki numer 1 numerem 1/2, położonej na terenie stanowiącym zgodnie z
        miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego tereny dróg wewnętrznych.
    Działki oraz udział w działce, o których mowa w Umowie, zostały udostępnione
    przyszłemu nabywcy na podstawie nieodpłatnego użyczenia.
    Będzie Pan występował o wydanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej przed
    podpisaniem umowy przyrzeczonej – do tego czasu cały czas będzie prowadził Pan na
    działce nr 1 produkcję roślinną.
    Zgodnie z umową przedwstępną, przyszły nabywca uzyska warunki wykonania w gruncie
    działki nr 1/2 sieci wodociągowej, sieci kanalizacyjnej, sieci gazowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, umożliwiających dostawy wody, odbiór ścieków oraz przesył gazu i
    energii elektrycznej, oraz przyłączenia tych sieci do sieci gestorów mediów. Upoważnił Pan
    przyszłego nabywcę do dysponowania działką numer 1/1, która powstanie z podziału
    działki numer 1, w zakresie niezbędnym do realizacji podłączenia do sieci energetycznej ,

    w tym planowanej do wykonania na tej działce stacji transformatorowej (trafostacji)
    zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz wymaganiami operatora sieci
    energetycznej. Co istotne – pod warunkiem zaakceptowania przez Pana jednej z ofert
    wykonania sieci wymienionych wyżej – zobowiązał się Pan zwrócić przyszłemu nabywcy
    50% udokumentowanych kosztów budowy w gruncie działki nr 1/2 sieci wodociągowej i
    kanalizacyjnej, projektu ww. sieci, wynagrodzeń wykonawców i podwykonawców za
    realizację powyższych prac oraz podatek VAT od ww. kosztów. W zawartej przez Pana
    Umowie przedwstępnej, został ustalony proces wyboru ofert i zatwierdzenia wykonawców
    sieci. Przyszły nabywca zobowiązuje się do zebrania co najmniej trzech kompleksowych
    ofert dotyczących kosztów budowy sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz zobowiązuje
    się do przesłania ich Panu, natomiast Pan zobowiązuje się złożyć przyszłemu nabywcy
    oświadczenie w formie pisemnej w przedmiocie akceptacji jednej z ww. ofert. W
    przypadku zaakceptowania przez Pana jednej z ofert wykonania sieci, o których mowa
    powyżej, zobowiązuje się Pan dokonać zwrotu na rzecz przyszłego nabywcy połowy
    kosztów projektowania i budowy ww. sieci. W przypadku sprzedaży jednorazowo przez
    Pana wszystkich pozostałych działek wydzielonych z działki numer 1 (niestanowiących
    przedmiotu sprzedaży na rzecz przyszłego nabywcy), zwrot kosztów nastąpi jednorazowo
    (zwrot pełnej kwoty należnej przyszłemu nabywcy), w terminie do 30 dni od zawarcia
    przez Pana umowy sprzedaży tych działek. W przypadku sukcesywnej sprzedaży
    pozostałych działek wydzielonych z działki numer 1 (niestanowiących przedmiotu
    sprzedaży na rzecz przyszłego nabywcy) zwrot kosztów następować będzie
    proporcjonalnie do liczby sprzedawanych przez Pana działek z zastrzeżeniem, iż całkowity
    zwrot kosztów na rzecz przyszłego nabywcy musi nastąpić nie później niż do dnia 31
    grudnia 2027 r.
    Zatem, w odniesieniu do planowanej dostawy działek wydzielonych z działki nr 1, wskazać
    należy, że wystąpił Pan o wydanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, dokonał
    Pan podziału nieruchomości, wydzielił Pan drogę dojazdową, jak również bierze Pan
    aktywny udział w zapewnieniu wydzielonym działkom dostępu do sieci wodno-
    kanalizacyjnej, sieci gazowej oraz sieci elektroenergetycznej. Sprzedaży wydzielonych
    działek zamierza Pan dokonać za pośrednictwem biura nieruchomości.
    Powyższe działania podjęte przez Pana świadczą zatem o zorganizowanym charakterze
    sprzedaży. Wystąpił bowiem ciąg czynności podejmowanych przez Pana, które
    rozpatrywane łącznie umieściły planowaną transakcję w zakresie stosowania ustawy. Fakt
    podjęcia ww. czynności oraz ich liczba nadaje zatem planowanym czynnościom sprzedaży
    działek wydzielonych z działki nr 1 charakter działalności profesjonalnej – zbliżonej do
    działalności wykonywanej przez podmioty zawodowo zajmujące się sprzedażą
    nieruchomości.
    Takie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami świadczą o angażowaniu
    środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców. W związku z powyższym, działania podejmowane przez Pana nie należą do
    zakresu czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując
    ww. działań uatrakcyjni Pan działki jako towar i przyczyni się Pan do wzrostu ich wartości.
    Zatem dokonane przez Pana czynności obiektywnie świadczą o zamiarze uatrakcyjnienia i
    przygotowania działek do sprzedaży.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa
    należy uznać, że w analizowanej sprawie występują przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem czynność sprzedaży działek będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując, w związku ze sprzedażą działek wydzielonych z działki nr 1, będzie Pan
    uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

    Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 15 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 14 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.