Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.315.2025.2.ESZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-24
Teza: Nieuznanie Sprzedającego za podatnika podatku VAT z tytułu
sprzedaży nieruchomości .
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
osoba-osoba fizyczna nieprowadząca działalności
gospodarczej
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ustalenia, czy sprzedaż nieruchomości gruntowej podlegać będzie opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy VAT.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 maja 2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca nie prowadzi
    jednoosobowej działalności gospodarczej oraz nie jest czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej, dla której prowadzona jest
    księga wieczysta nr (...) przez Sąd Rejonowy w (...), IV Wydział Ksiąg Wieczystych.
    Przedmiotowa nieruchomość gruntowa jest zlokalizowana w województwie (...), w
    powiecie (...), w gminie (...), w miejscowości (...), przy ulicy (...), obręb ewidencyjny numer
    (...), nazwa (...), oraz stanowi działkę gruntu o numerze ewidencyjnym (...) o obszarze
    0,6317 ha. Sposób korzystania z nieruchomości określono jako „R - grunty orne”.
    Własność nieruchomości gruntowej Wnioskodawca nabył na podstawie art. 1 ust. 1-2, art.
    5 i art. 12 ustawy z 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych
    (Dz. U. z 1971 r., nr 27 poz. 250) z 4 listopada 1971 r. Potwierdza to akt własności ziemi nr
    (...) z 1 czerwca 1976 r., wydany przez Naczelnika Gminy w (...).
    Wnioskodawca 8 stycznia 1977 r. zawarł związek małżeński, w którym to związku
    pozostaje do chwili obecnej. W małżeństwie Wnioskodawcy obowiązuje ustrój wspólności
    majątkowej małżeńskiej, żadnych umów majątkowych małżeńskich nie zawierał, a
    obowiązujący w małżeństwie Wnioskodawcy ustrój nie został zmieniony przez orzeczenie
    sądu ani nie uległ zmianie z mocy prawa. Wobec powyższego ww. nieruchomość gruntowa
    stanowiła oraz stanowi obecnie składnik majątku osobistego Wnioskodawcy.
    Wyżej wymieniona nieruchomość gruntowa nie stanowi nieruchomości rolnej w
    rozumieniu ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego oraz jest nieruchomością
    niezabudowaną.
    Wnioskodawca 3 lutego 2025 r. zawarł przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości
    (akt notarialny Repertorium A nr (...)) z A.A. działającym w imieniu i na rzecz spółki sp. z o.
    o. (NIP: (...)).
    Zgodnie z postanowieniami przedwstępnej umowy sprzedaży sprzedający zobowiązał się
    do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży po uzyskaniu indywidualnej interpretacji
    podatkowej w zakresie opodatkowania umowy przeniesienia własności podatkiem od
    towarów i usług na podstawie Ustawy VAT. Mocą postanowień przedwstępnej umowy
    sprzedaży również, sprzedający wyraził zgodę na dysponowanie nieruchomością na cele
    budowlane przez kupującego w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo
    budowlane (Dz. U. z 2025 r., poz. 418 z późn. zm.). Zakres przedmiotowej zgody obejmuje

    w szczególności prawo do występowania we własnym imieniu lub poprzez
    pełnomocników w celu uzyskania wszelkich wymaganych prawem decyzji, postanowień i
    uzgodnień ze wszystkimi organami administracji, osobami fizycznymi i prawnymi, jakie w
    zakresie zamierzonego celu inwestycyjnego w postaci budowy obiektu magazynowo -
    usługowego okażą się niezbędne, w tym w szczególności do występowania przed
    właściwym organem administracji architektoniczno-budowlanej, dostawcami mediów,
    celem uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na
    budowę.
    Sprzedający nie wystąpił z tym z własną inicjatywą. Postanowienia umowy przedwstępnej
    nie uzależniają od tego zawarcia umowy przeniesienia własności.
    Wskazać również należy, że Sprzedający nie poszukiwał aktywnie nabywcy nieruchomości,
    ten zgłosił się do niego z własnej inicjatywy będąc zainteresowanym nabyciem
    nieruchomości gruntowej. Sprzedający nie udzielił również innych pełnomocnictw
    kupującemu dotyczących sprzedawanej nieruchomości. Sprzedający nie dokonywał
    również podziału nieruchomości gruntowej na mniejsze działki. Sprzedający nie
    dokonywał również uzbrojenia sprzedawanej nieruchomości we własnym zakresie.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Zgodnie z §6 przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości, którą Wnioskodawca
    zawarł w dniu 3 lutego 2025 r. (akt notarialny Repertorium A nr (...)) z A.A. działającym w
    imieniu i na rzecz spółki sp. z o.o. (NIP: (...)), Wnioskodawca na okres obowiązywania
    umowy przedwstępnej wyraził zgodę na dysponowanie nieruchomością na cele
    budowlane przez kupującego w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -
    Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r., poz. 418 z późn. zm.).
    Zakres przedmiotowej zgody obejmuje w szczególności prawo dla Kupującego (...) do
    występowania we własnym imieniu lub poprzez swoich pełnomocników w celu uzyskania
    wszelkich wymaganych prawem decyzji, postanowień i uzgodnień ze wszystkimi organami
    administracji, osobami fizycznymi i prawnymi, jakie w zakresie zamierzonego celu
    inwestycyjnego w postaci budowy obiektu magazynowo-usługowego okażą się niezbędne,
    w tym w szczególności do występowania przed właściwym organem administracji
    architektoniczno-budowlanej, dostawcami mediów, celem uzyskania decyzji
    zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę.
    Gdyby powyższe okazało się niewystarczające dla procesu projektowego oraz uzyskania
    decyzji administracyjnych oraz uzgodnień, Wnioskodawca wyraził zgodę na zawarcie z
    kupującym umowy dzierżawy nieruchomości za miesięczną opłatą w wysokości 1000 zł,
    gdzie umowa dzierżawy wygasa z chwilą rozwiązania umowy przedwstępnej, odstąpienia
    od niej, upływu terminu jej zawarcia.
    Ponadto zgodnie z §6 ust. 3 przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości,
    Wnioskodawca udzielił kupującemu oraz podmiotom działającym z jego upoważnienia w
    okresie obowiązywania umowy przedwstępnej upoważnienia na swobodny dostęp do
    działki celem dokonania na koszt i ryzyko kupującego niezbędnych badań
    geotechnicznych i zanieczyszczenia gruntu oraz pomiarów i oględzin działki nr (...).
    Wnioskodawca podkreśla, że nie wystąpił w opisywanym zakresie z własną inicjatywą.
    Postanowienia umowy przedwstępnej nie uzależniają od tego zawarcia umowy
    przeniesienia własności.
    Co więcej, zgodnie z §6 ust. 2 lit. d umowy przedwstępnej, wszelkie czynności
    podejmowane przez kupującego w ramach prawa do dysponowania nieruchomością na
    cele budowlane, a także związane z uzyskaniem wszelkich decyzji i pozwoleń, dokonywane
    są na koszt i ryzyko kupującego.
    Podsumowując, Wnioskodawca na podstawie umowy przedwstępnej nie udzielił dla
    kupującego pełnomocnictwa, a po prostu wyraził zgodą na udostępnienie nieruchomości
    na cele budowlane na podstawie Prawa budowlanego — co oznacza, że czynności

    administracyjne, jakie wykonuje kupujący, dokonywane są w imieniu i na ryzyko
    kupującego.
    W całym okresie posiadania działki nr (...) była ona wykorzystywana wyłącznie do celów
    rolniczych (cele osobiste Wnioskodawcy).
    W całym okresie posiadania działki nr (...) nie była ona przedmiotem umów najmu,
    dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
    W całym okresie posiadania działki nr (...) Wnioskodawca wykorzystywał przedmiotową
    nieruchomość do celów rolniczych (cele osobiste Wnioskodawcy). Z tytułu żadnej
    czynności dotyczącej przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca wedle najlepszej
    wiedzy nie był zobowiązany do rejestracji oraz rozliczenia podatku VAT.
    Wnioskodawca dokonywał w przeszłości następujących sprzedaży nieruchomości oprócz
    nieruchomości wskazanej we wniosku:
        22 grudnia 2014 r. — sprzedaż nieruchomości gruntowej niezabudowanej,
        sprzedaż w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy (brak rejestracji
        jako czynny podatnik VAT);
        29 lutego 2016 r. — sprzedaż nieruchomości gruntowej niezabudowanej, sprzedaż
        w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy (brak rejestracji jako
        czynny podatnik VAT);
        30 kwietnia 2024 r. - sprzedaż nieruchomości gruntowej niezabudowanej, sprzedaż
        w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy (brak rejestracji jako
        czynny podatnik VAT).
    Mając powyższe na względzie, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że sprzedaż
    Nieruchomości, o której mowa we wniosku nie podlega podatkowi VAT.

## Pytanie

Czy planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż nieruchomości gruntowej podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy VAT.
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy planowana sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż wykonywana jest w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei jak stanowi art. 15 ust. 2 Ustawy VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L Nr 347, str. 1, z późn. zm.),
    „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.

    Status zatem podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania
    czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba
    dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem VAT, istotne jest
    stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    cytowanej wyżej ustawy.
    Jak wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5
    lutego2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.568.2024.3.AW: „uznanie, że dany podmiot
    sprzedając nieruchomość podejmuje działania w charakterze podatnika VAT wymaga
    ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Biorąc pod uwagę treść przepisów jak również stanowisko sądów administracyjnych oraz
    organów podatkowych, przy uznaniu sprzedaży nieruchomości za działalność
    gospodarczą na gruncie ustawy o VAT istotne jest, czy sprzedawca realizuje daną sprzedaż
    w ramach profesjonalnego obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych (przez) handlowca, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bowiem
    podjęcie takich działań zbliżonych do tych podejmowanych przez podmioty profesjonalne
    skutkowałoby koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą
    w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy). W konsekwencji, za zawodową
    (profesjonalną) działalność gospodarczą zakresie obrotu nieruchomościami należy uznać
    podjęcie szeregu zorganizowanych czynności stanowiących logiczny ciąg zdarzeń, w
    szczególności: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę w celu jego dalszej
    odsprzedaży z zyskiem, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, podjęcie działań
    marketingowych w celu sprzedaży działek, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia,
    uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu etc.”.
    W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 marca 2025 r.,
    sygn. 0112-KDIL1-2.4012.1.2025.4.AS podniesiono, że nie jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych
    transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi
    zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się
    majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą
    prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 27 czerwca 2024 r., sygn.
    akt I SA/Ke 219/24 (orzeczenie nieprawomocne) wskazano, że zbycie nawet kilkunastu
    działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego, nie stanowi per se
    działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdy brak przesłanek
    świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych
    gruntów, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku
    mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym - niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu VAT.
    Także sama liczba i zakres planowanych transakcji nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie a stanowiącymi działalność
    gospodarczą (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 16 stycznia 2024 r.,
    sygn. akt I SA/Łd 870/23; orzeczenie nieprawomocne).
    Brak opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności sprzedaży nieruchomości
    gruntowej przez osoby fizyczne w ramach zarządu majątkiem prywatnym potwierdza
    również orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Tytułem przykładu w
    wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., sygn. akt C- 180

    /10 dostrzeżono, że: „Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie
    nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek
    zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt
    przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej
    w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006
    /138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.”
    Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca wskazuje, że planowana transakcja
    sprzedaży nieruchomości nie będzie stanowiła przedmiotu opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług, ponieważ nie będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy w rozumieniu Ustawy VAT. Sprzedaż nieruchomości gruntowej stanowi
    formę zarządu majątkiem Wnioskodawcy oraz wykonywanie uprawnień właścicielskich w
    stosunku do sprzedawanej nieruchomości.
    Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca prosi o potwierdzenie prawidłowości
    przedstawionego stanowiska

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź

    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości,
    istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby
    to koniecznością uznania Pana za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do

    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem
    takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że jest Pan właścicielem nieruchomości gruntowej,
    którą nabył Pan 1 czerwca 1971 r. na podstawie art. 1 ust. 1-2, art. 5 i art. 12 ustawy z 26
    października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Nieruchomość
    gruntowa stanowi składnik Pana majątku osobistego. Nieruchomość jest niezabudowana.
    Zawarł Pan 3 lutego 2025 r. przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości. Zgodnie z
    postanowieniami przedwstępnej umowy sprzedaży wyraził Pan zgodę na dysponowanie
    nieruchomością na cele budowlane. Zakres przedmiotowej zgody obejmuje w
    szczególności prawo do występowania we własnym imieniu lub poprzez pełnomocników
    w celu uzyskania wszelkich wymaganych prawem decyzji, postanowień i uzgodnień ze
    wszystkimi organami administracji, osobami fizycznymi i prawnymi, jakie w zakresie
    zamierzonego celu inwestycyjnego w postaci budowy obiektu magazynowo - usługowego
    okażą się niezbędne, w tym w szczególności do występowania przed właściwym organem
    administracji architektoniczno-budowlanej, dostawcami mediów, celem uzyskania decyzji
    zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę. Postanowienia
    umowy przedwstępnej nie uzależniają od tego zawarcia umowy przeniesienia własności.
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą tego, czy sprzedaż nieruchomości gruntowej będzie
    stanowić sprzedaż podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podst.
    art. 15 ust 1 ustawy VAT.
    Z okoliczności sprawy nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podejmował Pan aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Nie wykorzystywał
    Pan nieruchomości w działalności gospodarczej ani rolniczej (w całym okresie posiadania
    nieruchomości była ona jedynie wykorzystywana wyłącznie do celów rolniczych - cele
    osobiste). Nieruchomość nie była i nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub
    innych umów o podobnym charakterze. Ponadto, nie poszukiwał Pan aktywnie nabywcy
    nieruchomości, nie udzielił Pan pełnomocnictw kupującemu dotyczących sprzedawanej
    nieruchomości, nie dokonywał Pan podziału nieruchomości gruntowej na mniejsze działki
    i nie dokonywał Pan uzbrojenia sprzedawanej nieruchomości we własnym zakresie.

    Dokonywał Pan w przeszłości sprzedaży następujących nieruchomości (oprócz tej
    wskazanej we wniosku):
        22 grudnia 2014 r. — sprzedaż nieruchomości gruntowej niezabudowanej,
        sprzedaż w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy (brak rejestracji
        jako czynny podatnik VAT);
        29 lutego 2016 r. — sprzedaż nieruchomości gruntowej niezabudowanej, sprzedaż
        w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy (brak rejestracji jako
        czynny podatnik VAT);
        30 kwietnia 2024 r. - sprzedaż nieruchomości gruntowej niezabudowanej, sprzedaż
        w ramach zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy (brak rejestracji jako
        czynny podatnik VAT).
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ta
    wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób
    podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności
    wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem
    prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180
    /10, C-181/10.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych w
    uzupełnieniu wniosku wynika, że nieruchomość gruntowa nie była przedmiotem umowy
    najmu lub dzierżawy przed podpisaniem umowy przedwstępnej. Przedmiotowe działki
    mogą zostać udostępnione na rzecz kupującej Spółki na mocy umowy dzierżawy wyłącznie
    w sytuacji, gdyby udzielenie zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane
    w rozumieniu ustawy Prawo budowlane okazało się niewystarczające. Zatem na obie te
    umowy należy patrzeć jako na elementy tego samego przedsięwzięcia.
    Zauważyć należy, że Kupujący wykonuje te czynności we własnym interesie, dla
    zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działek do swoich określonych
    potrzeb.
    Dokonując sprzedaży nieruchomości, będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa
    do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech
    podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży
    udziałów w ww. działkach, a dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji

    pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).