Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-636/11-2/PK1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-10-26
Teza: CIT - w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot uiszczanych z tytułu rat leasingu operacyjnego oraz wydatków związanych z eksploatacją jachtu
Słowa kluczowe: dochód; koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing-leasing operacyjny; leasing-raty leasingowe; opłata; przedsiębiorstwa; przychód; reklama; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2011 r. (data wpływu 27 lipca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych:

*   w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot uiszczanych z tytułu rat leasingu operacyjnego oraz wydatków związanych z eksploatacją jachtu – **jest nieprawidłowe,**

*   w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków przeznaczonych na reklamę Spółki odnośnie umieszczenia na kadłubie jachtu nadruków, napisów i szyldów o produkcji i zbywaniu wyrobów odlewniczych – **jest prawidłowe,**

*   w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków przeznaczonych na spotkania i narady odbiorców wyrobów oraz określonej kategorii klientów – **jest nieprawidłowe,**

*   w zakresie uznania wydatków na usługi gastronomiczne jako kosztów reprezentacji- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot uiszczanych z tytułu rat leasingu operacyjnego oraz wydatków związanych z eksploatacją jachtu, w tym wydatków na promocję Spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Jesteśmy firmą sp. z o.o. Nasze obroty za rok 2010 wyniosły 455.881 tys. zł, a zysk brutto 20.203 tys. zł. Głównym źródłem przychodów i dochodów jest produkcja metalowa i odlewnicza. Niezależnie od tych przychodów i dochodów będą przychody z użytkowania jachtu. W celu nadania rangi i prestiżu naszym zakładom zawarliśmy umowę leasingu operacyjnego na leasing Jachtu z rata miesięczną 53.461,75 zł netto.

W związku z powyższym ponosimy następujące koszty.

1.  Opłatę miesięczna netto 53.461,57 tyle wynosi opłata-rata leasingu operacyjnego.
2.  Będą ponoszone wydatki na prace reklamowe polegające na druku na kadłubie napisów i szyldów o produkcji i zbywaniu wyrobów odlewniczych na rzecz państw takich jak: Anglia, Francja, Niemcy, Szwecja, Dania. Wyroby odlewnicze to odlewy tarcz do kół samochodowych i innych części samochodowych.
3.  Będą wydatki na prace reklamowe na kadłubie jachtu o produkcji i zbycie wyrobów metalowych i hutniczych.
4.  Na jachcie będą prowadzone spotkania i narady użytkowników i odbiorców naszych wyrobów połączone z krótkimi rejsami po morzu.
5.  Mamy wpis w KRS o prowadzeniu działalności rekreacyjnej i turystycznej. Przedmiotem rekreacji i turystyki będą krótkie wycieczki po morzu dla klientów, którzy przekroczą określony limit zakupów, czy wyróżniających się pracowników. Jacht posiada 10 miejsc.
6.  Dorywcze zatrudnienie sternika oraz osoby do sprzątania pomieszczeń jachtu i wypłata im wynagrodzenia.
7.  Zakup paliwa, oleju oraz bieżące opłaty za przeglądy jachtu oraz inne opłaty związane z jachtem.
8.  Jacht może być wynajmowany za odpłatnością innym użytkownikom na cele rekreacji.
9.  Koszty reprezentacji poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.  W związku z przedstawionymi wydatkami chcemy wiedzieć czy możemy zaliczać je do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z zapisami art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    1.  Opłaty leasingu operacyjnego jak również jacht jest związany z naszym przedsiębiorstwem. Będzie miał wpływ na osiągane przychody jak również dochody- art. 15 ust. 1 ( pkt 1 wniosku)?
    2.  Czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na prace malarskie napisów reklamowych oraz innych oznakowań na kadłubie jachtu o produkcji i zbywaniu naszych wyrobów metalowych i odlewniczych - art. 15 ust. 1. ( pkt 2 i 3 wniosku)?
    3.  Czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z przygotowaniem jachtu do odbywania narad i spotkań jak również wypłynięcia w morze -art. 15 ust. 1 ( pkt 4 i 5 wniosku)?
    4.  Czy dorywcze zatrudnienie sternika, osoby do sprzątania jachtu, zakup paliwa, oleju oraz wszelkiego rodzaju opłaty związane z jachtem będą kosztem uzyskania przychodu w myśl art. 15 ust. ustawy o pod. dochodowym od osób prawnych ( pkt 6, 7 i 8 wniosku)?
2.  Czy rozumowanie jest prawidłowe, że zakup tych artykułów wymienionych w pkt 9 stanu faktycznego zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 pkt 28 nie jest kosztem uzyskania przychodów?

Stanowisko Wnioskodawcy

W myśl zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

Wszystkie wydatki wymienione w pytaniach wskazanych powyżej poza wydatkami na cele reprezentacji mogą być zaliczane zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 do kosztów uzyskania przychodów.

Warunek jest jeden aby jacht miał wpływ i osiągał przychody. Dotychczasowo rozeznanie wskazuje na to, że przychody będą powstawały z:

*   prowadzenia działalności w zakresie wycieczek jachtem,

*   organizacji imprez integracyjnych,

*   przychody z wynajmu jachtu.

Stanowi to argument za uznaniem wydatków wymienionych we wniosku jako wydatków poniesionych w celu uzyskania przychodów.

Zarówno zapis art. 15 jaki zapis art. 16 poza pkt 28 ustawy o pod. doch. od osób prawnych nie zawierają zapisu ograniczającego zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów.

W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r., Nr 74, poz. 397, dalej ustaw o PDOP) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przepis powyższy zakłada zatem konieczność spełnienia przez dany wydatek szeregu przesłanek, ażeby można było go uznać za koszt uzyskania przychodu. Wśród warunków, które powinny być łącznie spełnione wymienić należy:

1.  poniesienie kosztu przez podatnika,
2.  definitywny (rzeczywisty) charakter poniesionego kosztu,
3.  związek z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
4.  cel poniesienia kosztu, którym jest; uzyskanie przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie ich źródła,
5.  właściwe udokumentowanie.

Wskazać należy, iż ustawodawca posługując się zwrotem „w celu” ograniczył zakres stosowania omawianego przepisu jedynie do wydatków, które pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami. Wydatek winien zatem w sposób bezpośredni lub pośredni wiązać się z uzyskanym przychodem, ewentualnie z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. Wykazanie w stanie faktycznym powyższego związku jest zatem niezbędne dla prawidłowej oceny wniosku.

W tym miejscu stwierdzić należy, iż Wnioskodawca w uzasadnieniu swojego stanowiska nie wskazał argumentów potwierdzających związek pomiędzy poniesionymi wydatkami a osiągniętymi przychodami. Organ podatkowy pragnie zaznaczyć, iż całokształt argumentacji podatnika mający na celu potwierdzenie zajętego przez niego stanowiska oparty został jedynie na nie popartym głębszą analizą twierdzeniu, iż koszty związane z eksploatacją jachtu mają wpływ na osiągnięcie przychodów, a ponadto przychód ten uzyskiwany jest w związku z gospodarczym wykorzystaniem jachtu. W ocenie organu podatkowego opłaty leasingowe ponoszone przez spółkę, a w konsekwencji sam zakup jachtu nie mogą zostać uznane za ponoszone w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Jak to zostało wskazane we wniosku działalność gospodarcza spółki skoncentrowana jest na wytwarzaniu produktów metalowych i odlewniczych. Nie sposób przyjąć, ażeby opłaty leasingowe ponoszone na jacht, którego wykorzystanie pozostaje poza wskazaną działalnością Spółki mogły przyczynić się do osiągnięcia przychodów, czy tez zachowania albo zabezpieczenia ich źródła w odniesieniu do prowadzonej przez Wnioskodawcę produkcji metalowej i odlewniczej. Konsekwencją przyjęcia, iż wydatki ponoszone na zakup jachtu nie mogą stanowić w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP kosztów uzyskania przychodów jest uznanie, iż wszelkie koszty związane z eksploatacją jachtu ( tj. dorywcze zatrudnienie sternika oraz osoby do sprzątania pomieszczeń jachtu i wypłata im wynagrodzenia, zakup paliwa, oleju oraz bieżące opłaty za przeglądy jachtu oraz inne opłaty związane z jachtem) również nie wypełniają dyspozycji art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP.

Organ podatkowy pragnie podkreślić, że pomimo, iż wydatki wskazane powyżej nie mogą zostać uznane za koszt podatkowy w odniesieniu do zasadniczej działalności gospodarczej podatnika, to niemniej jednak wydatki te będą pozostawać w związku z działalnością rekreacyjną. Jak wynika z opisu stanu faktycznego jacht będzie mógł być wynajmowany za odpłatnością innym użytkownikom na cele rekreacji. W rezultacie, w razie zaistnienia powyższego zdarzenia (rozważanego przez podatnika jedynie hipotetycznie na co wskazuje treść wniosku – „Dotychczasowe rozeznanie wskazuje na to, że przychody będą powstawały z; prowadzenia działalności w zakresie wycieczek jachtem, organizacji imprez integracyjnych, przychodów z wynajmu jachtu”), gospodarcze wykorzystanie jachtu będzie pokrywać się z poboczną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Spółka nabędzie zatem uprawnienia do zaliczenia w poczet kosztów uzyskania przychodów części opłaty leasingowej oraz części wydatków wskazanych w punktach 6 i 7 wniosku, powiązanych w sposób pośredni lub bezpośredni z przychodem osiąganym w ramach prowadzonej przez podatnika działalności rekreacyjnej i turystycznej. Zaliczenie w poczet kosztów podatkowych wskazanych powyżej wydatków może nastąpić tylko w części w jakiej wydatki te mogą być przypisane działalności rekreacyjnej. W konsekwencji, tylko w takiej części podatnik będzie mieć możliwość zaliczenia powołanych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów.

Należy mieć również na uwadze, iż jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego pozyskanie przez Spółkę jachtu ma przede wszystkim na celu przeprowadzenie kampanii marketingowej odnośnie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Ma ona polegać z jednej strony na umieszczeniu na kadłubie szyldów i napisów, z drugiej zaś strony na organizowaniu rejsów i wycieczek dla odbiorców produktów oraz klientów, którzy przekroczą określony limit zakupów. W ocenie organu podatkowego koszty przeprowadzenie kampanii marketingowej przez Spółkę mogą co do zasady wpływać na osiągnięcie przez nią przychodów, a tym samym wypełniać dyspozycję art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP od jego strony pozytywnej.

Niemniej jednak powołany powyżej przepis oprócz wskazanej powyżej strony pozytywnej zawiera stronę negatywną stanowiąc, iż wydatki wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP niezależnie czy spełniają przesłanki wskazane w art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów.

W przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym istotne znaczenie ma treść art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o PDOP. Przepis ten stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Z uwagi na fakt, iż przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia „reprezentacji” należy – zgodnie z zasadami wykładni językowej przepisów prawa – odnieść się do definicji słownikowej tego pojęcia. Według Słowniku Języka Polskiego PWN pojęcie reprezentacja to „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną”.

Przenosząc definicję słownikową na grunt ustaw podatkowych, zgodnie z przyjętym od lat poglądem doktryny prawa podatkowego, za reprezentację uznaje się „występowanie w imieniu podatnika (firmy), wiążące się z okazałością i wytwornością, w celu wywołania jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu firmy. Reprezentacja to przede wszystkim działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, związane w szczególności z utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów (Brzeziński B., Kalinowski M., Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, Warszawa 1997, str. 159)”.

W odniesieniu do działalności gospodarczej, reprezentacja jest rozumiana jako działania, które polegają na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi i które mają na celu kształtowanie oraz utrwalanie korzystnego, pozytywnego wizerunku firmy poprzez, np. sposób podejmowania kontrahentów, poczęstunek, wręczanie upominków. Z powyższego wynika, że o reprezentacji można mówić w odniesieniu do działań mających na celu stworzenie i utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w relacji z kontrahentami (ich przedstawicielami), gośćmi i potencjalnymi klientami. Obejmuje ona zarówno działania zmierzające do:

*   stworzenia oczekiwanego wizerunku, pozycji podatnika jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jak i

*   stworzenia korzystnych warunków w celu nawiązania nowych lub też podtrzymania (rozszerzenia) dotychczasowych kontaktów.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie organu, działania marketingowe prowadzone przez Spółkę polegające na organizowaniu rejsów, wycieczek dla odbiorców produktów oraz klientów niosą za sobą cechy wytworności i okazałości, a w konsekwencji winny być kwalifikowane jako koszty reprezentacji nie podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Działania podatnika mają przede wszystkim na celu stworzenie oczekiwanego wizerunku przy jednoczesnym tworzeniu korzystnych warunków do podtrzymywania czy też rozszerzania dotychczasowych kontaktów biznesowych. Podnieść również należy, iż działania podejmowane w zakresie wykorzystania jachtu na narady odbiorców i klientów produktów, są skierowane jedynie do określonej kategorii odbiorców. W rezultacie nie można im przypisać cech reklamy, która co do zasady może zostać uznana za koszt podatkowy na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP.

Odmiennie jednak należy zakwalifikować wydatki ponoszone przez Spółkę na prace malarskie napisów reklamowych oraz innych oznakowań na kadłubie jachtu (pyt. 1b). W ocenie organu, koszty ponoszone przez Wnioskodawcę we wskazanym zakresie związane są z prowadzeniem kampanii reklamowej odnośnie głównej działalności gospodarczej podatnika. W konsekwencji, wydatki te w sposób pośredni będą wpływać na osiągane przez Wnioskodawcę przychody, uprawniając Spółkę do zaliczenia ich w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP w poczet kosztów uzyskania przychodów. Podkreślić również należy, iż kampania reklamowa polegająca na umieszczeniu oznakowań przedsiębiorcy na kadłubie jachtu skierowana jest do nieograniczonej liczby odbiorców. Nie zawiera tym samym ograniczeń należących do istoty „reprezentacji”, gdzie krąg odbiorców jest indywidualnie oznaczony.

W obliczu zaprezentowanej powyżej argumentacji w zakresie rozumienia pojęcia reprezentacji na gruncie ustawy o PDOP stanowisko podatnika odnośnie pytania nr 2 uznać należy za prawidłowe. Koszty poniesione przez podatnika, przedstawione w stanie faktycznym dotyczące usług gastronomicznych, zakupu żywności oraz napojów wyczerpują dyspozycję art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o PDOP i nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów. Ponadto, prawidłowość stanowiska Spółki we wskazanym zakresie znajduje wierne odzwierciedlenie w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o PDOP. Koszty wskazane przez podatnika, pokrywają się bowiem z wyliczeniem przykładowym kosztów reprezentacji unormowanych w tym przepisie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, mając na uwadze powyżej zaprezentowaną argumentację, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1a, 1c, 1d jest nieprawidłowe. Natomiast stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1b oraz 2 uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.