Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-110/07-2/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2007-11-12
Teza: Sprzedaż gruntów, należących do majątku prywatnego osoby fizycznej, wykorzystywanych w działalności rolniczej.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani I. W., przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2007 r. (data wpływu 13 sierpnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntów **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 sierpnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntów.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawca posiadał 3 nieruchomości, które nabył w latach 1997-1998, położone w województwie dolnośląskim. Przedmiotowe nieruchomości zostały zakupione jako grunty rolne z zamiarem prowadzenia na nich upraw rolniczych. Grunty zostały zakupione za prywatne środki i nie przysługiwało w stosunku do nich prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wszystkie działki były wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej, wobec czego Wnioskodawca został zarejestrowany w ewidencji producentów rolnych i otrzymywał corocznie bezpośrednie dopłaty rolne z UE oraz wsparcie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Grunty nie zostały zakupione w celu prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Obecnie grunty zostały w większości przekształcone, a w planach zagospodarowania przestrzennego zostały zakwalifikowane jako grunty przeznaczone pod budownictwo przemysłowe oraz częściowo pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Wiązało się to z koniecznością poniesienia przez Wnioskodawcę wysokich kosztów związanych z wyłączeniem ziemi z produkcji rolnej, które są nakładane z tytułu zwiększenia się wartości nieruchomości z mocy prawa na właścicieli przekształcanych nieruchomości rolnych. Wnioskodawca nigdy nie dokonywał podziału działek, a wręcz przeciwnie, podejmowane przez Niego czynności prowadziły do scalenia gruntów.

Zainteresowany nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W lutym 2007 roku dokonano sprzedaży jednej nieruchomości, natomiast obecnie Wnioskodawca chce sprzedać również pozostałe nieruchomości i zaprzestać prowadzenia na nich działalności rolnej. Sprzedaż przedmiotowych nieruchomości służy wyłącznie zaspokojeniu potrzeb osobistych, a Zainteresowany nie ma zamiaru dokonywać zakupu kolejnych nieruchomości celem dalszej ich odsprzedaży z zyskiem.

Wnioskodawca zwrócił się już do właściwego Urzędu Skarbowego o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w razie dokonania czynności sprzedaży przedmiotowych nieruchomości. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał, iż stanowisko Wnioskodawcy o braku obowiązku opodatkowywania wymienionych czynności jest nieprawidłowe. Wnioskodawca złożył zażalenie na powyższe postanowienie, lecz Dyrektor Izby Skarbowej odmówił zmiany zaskarżonego postanowienia.

Ze względu na zmianę przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, w konsekwencji której organem właściwym dla wydawania interpretacji indywidualnej w sprawach podatkowych jest Minister właściwy do spraw finansów publicznych, Zainteresowany zwrócił się do Biura Krajowej Informacji Podatkowej o dokonanie właściwej interpretacji obowiązujących przepisów podatkowych w związku z opisanym zdarzeniem przyszłym. W opinii Wnioskodawcy wydana interpretacja będzie wynikiem przyjęcia jednolitej wykładni przepisów prawa podatkowego, która zmieni jednocześnie dotychczasową praktykę prowadzącą do wielu rozbieżności w rozstrzygnięciach poszczególnych organów administracji.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Czy dokonanie przez Wnioskodawcę sprzedaży dwóch nieruchomości stanowiących Jego własność jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy dokonanie sprzedaży dwóch nieruchomości z majątku osobistego jest prowadzeniem działalności w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług?
3.  Czy czynności te będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z zapisami VI Dyrektywy Rady EU o VAT?
4.  Jakich czynności powinien dokonać Wnioskodawca przy ewentualnej sprzedaży nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonywana przez Niego sprzedaż nieruchomości nie powinna być przedmiotem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Grunty zostały bowiem zakupione celem prowadzenia na nich działalności rolniczej i były w tym celu wykorzystywane. Czynność dokonania sprzedaży gruntów będących własnością Wnioskodawcy nie będzie miała stałego charakteru. Wobec powyższego sprzedaż nieruchomości z majątku prywatnego nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT oraz podlegać ewidencji w rejestrze sprzedaży. Przedmiotowe nieruchomości zostały nabyte 10 lat temu i nie towarzyszył tej czynności zamiar ich sprzedaży celem uzyskiwania stałego zarobku.

Na potwierdzenie swojego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca przedstawił art. 2.1. VI Dyrektywy Rady Unii Europejskiej oraz szereg „orzeczeń administracyjnych”.

**Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdza się , co następuje.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie natomiast do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ustępie 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że:

Ad. 1. Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, jego sprzedaż jest traktowana jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, czyli czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 2. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonał już sprzedaży jednej, a zamierza dokonać dostawy kolejnych dwóch nieruchomości gruntowych, wykorzystywanych wcześniej w działalności rolniczej, które zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego zostały zakwalifikowane jako grunty przeznaczone pod budownictwo przemysłowe oraz częściowo pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.

Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej - art. 15 ust. 2 - należy uznać, iż zamierzone transakcje mają związek z działalnością gospodarczą. Bowiem rolnik ryczałtowy, zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Jednakże na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy korzysta tylko ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych. Jeśli więc osoba taka wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług, brak jest podstaw prawnych do uznania, iż nie podlegają one opodatkowaniu.

Także zakres i skala planowanego przedsięwzięcia (sprzedaż kolejnych 2 działek), wskazują na zamiar dokonywania sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w okolicznościach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Zaznaczyć przy tym należy, że o kwestii częstotliwości wykonywanej czynności nie decyduje czasookres jej wykonywania (tydzień, miesiąc, rok), ani też ilość dokonanych transakcji, tylko fakt powtarzalności określonej czynności.

Ad. 3. Dyrektywy Rady Unii Europejskiej nie obowiązują wprost, lecz wymagają implementacji do systemu prawa krajowego. Z dniem 1 maja 2004 r. Rzeczypospolita Polska stała się członkiem Unii Europejskiej, w związku z czym, polskie przepisy dotyczące podatku od towarów i usług musiały zostać dostosowane do unijnych regulacji w zakresie VAT. Jest to związane z faktem, iż już w aktach prawnych powołujących do życia Europejską Wspólnotę Gospodarczą (poprzedniczkę Unii Europejskiej), założono harmonizację podatków pośrednich państw członkowskich Unii (art. 99 Traktatu Rzymskiego).

Ad. 4. Dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu stawką podatku 22%. Podatnik dokonujący dostawy przedmiotowych gruntów nie może skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Podkreślić ponadto należy, iż zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy, zwolnienia od podatku, wskazanego w ust. 1 i ust. 9 tego artykułu, nie stosuje się do podmiotów dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę. Oznacza to, że w przypadku, gdy Wnioskodawca dokonuje sprzedaży terenów budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę, zobowiązany jest do opodatkowania tych transakcji, także wtedy, gdy osiągnięty obrót z tego tytułu nie przekroczy równowartości 10.000 euro (w 2007 r. kwoty 39.700 zł).

Reasumując, planowana przez Wnioskodawcę dostawa nieruchomości gruntowych, nabytych jako grunty rolne i służące uprzednio w działalności rolniczej, jest czynnością podlegającą uregulowaniom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług i jako taka, podlega opodatkowaniu ww. podatkiem. Wnioskodawca ma obowiązek dokonać rejestracji jako podatnik podatku od towarów i usług we właściwym urzędzie skarbowym, oraz opodatkować przedmiotowe dostawy stawką podatku 22%.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.