Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-933/11-2/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-12-15
Teza: dochód z tytułu umorzenia lub zbycia akcji w celu ich umorzenia (lub innych tytułów uczestnictwa Funduszu), o ile prawo luksemburskie zrównuje ww. dochody z wpływami z akcji, będzie zwolniony z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 24 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 3 Konwencji, o ile prawo luksemburskie nie zrównuje przedmiotowych dochodów z wpływami z akcji, przedmiotowy dochód będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce na podstawie odpowiednio art. 13 ust. 4 lub art. 22 ust. 1 Konwencji, na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: akcja; dochód; umorzenie; zbycie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 05.09.2011 r. (data wpływu 22.09.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu umorzenia (wykupu) akcji (innych tytułów uczestnictwa) przez luksemburski Fundusz A. B. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu umorzenia (wykupu) akcji (innych tytułów uczestnictwa) przez luksemburski Fundusz A. B.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik jest osobą prawną mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Podatnik rozważa inwestowanie w utworzone na terytorium Wielkiego Księstwa Luksemburga (Luksemburg”) wyspecjalizowane fundusze inwestycyjne („A.”) zarejestrowane jako spółka inwestycyjna o zmiennym kapitale („B.”). Inwestycja będzie polegać na zakupie (obejmowaniu) przez Wnioskodawcę akcji lub innych tytułów uczestnictwa upoważniających do udziału w zyskach Funduszu A. B.

Podatnik nie posiada i nie będzie posiadał na terytorium Luksemburga zakładu ani nie wykonuje i nie będzie tam wykonywać wolnego zawodu w oparciu o położoną tam stałą placówkę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (pustawa CIF”) oraz Konwencji z 14 czerwca 1995 r. między Rzeczpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku („Konwencja”).

Fundusz A. B. będzie działał w formie spółki handlowej prawa luksemburskiego posiadającej osobowość prawną - luksemburskiej spółki kapitałowej, jako societe anonyme (spółka akcyjna). Fundusz będzie posiadał rezydencję podatkową Luksemburgu tj. będzie podlegał tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i będzie dysponował certyfikatem rezydencji podatkowej.

Fundusz A. B. działać będzie na podstawie luksemburskiej ustawy o specjalnych funduszach inwestycyjnych z 13 lutego 2007r. Fundusz A. B. nie będzie spółką holdingową o której mowa w art. 29 Konwencji. W związku z inwestowaniem w Fundusz A. B. Podatnik będzie realizować zysk z tej inwestycji między innymi poprzez przychody z akcji (lub inne tytuły uczestnictwa) w związku z ich umorzeniem (wykupem) przez Fundusz A. B. Umorzenie akcji w Funduszu Luksemburskim może nastąpić zarówno w trybie odpowiadającym polskiemu umorzeniu przymusowemu, jak również w trybie umorzenia dobrowolnego, tj. poprzez zbycie akcji spółce w celu ich umorzenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przychód powstały po stronie Podatnika uzyskany z tytułu umorzenia (wykupu) akcji (innych tytułów uczestnictwa) przez Fundusz A. B. z siedzibą w Luksemburgu będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce ?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód powstały z tytułu akcji w związku z ich umorzeniem (wykupem) przez Fundusz A. B. z siedzibą w Luksemburgu będzie zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych („CIT”) na podstawie art. 24 ust. 1 lit. a) Konwencji, jeżeli na gruncie prawa Luksemburskiego przychód taki jest zrównany z wpływami z akcji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy CIT osoby prawne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Tym samym, Podatnik jako polski rezydent dla celów podatkowych podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w tym od przychodów uzyskanych na terytorium Luksemburga.

Na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy CIT od dochody (przychody) uzyskane przez polskiego rezydenta łączy się z dochodami (przychodami) uzyskanymi na terytorium Polski, o ile nie zachodzą okoliczności o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy CIT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 wolne od podatku dochodowego w Polsce są dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników określonych w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi. W rozumieniu powyższych przepisów należy uznać, iż w sprawie będącej przedmiotem zapytania uzyskany na terytorium Luksemburga przychód z tytułu umorzenia akcji funduszu luksemburskiego podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, o ile Konwencja nie stanowi inaczej, w tym w szczególności nie przewiduje zwolnienia z opodatkowania w Polsce takich przychodów. Mając zatem na uwadze brzmienie przywołanego art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT należy ustalić czy zgodnie z Konwencją dochód z tytułu dywidendy wypłacanej w Luksemburgu jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, czy też nie.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż Konwencja ma zastosowanie wobec podmiotów, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiających się Państwach (art. 1) co ma miejsce w analizowanej sytuacji, bowiem zarówno Podatnik, jak i Fundusz A. B. mają miejsce zamieszkania/siedzibę w umawiających się Państwach (tj. odpowiednio w Rzeczpospolitej i Luksemburgu). Dodatkowo żaden z przepisów Konwencji nie wyłącza jej stosowania do spółek prawa luksemburskiego działających w reżimie A. B.. Jedyne ograniczenie podmiotowe w stosowaniu Konwencji zostało zawarte w art. 29 i dotyczy spółek holdingowych w rozumieniu szczegółowego ustawodawstwa luksemburskiego.

Ponieważ luksemburskie spółki A. B. nie stanowią spółek holdingowych w rozumieniu prawa luksemburskiego należy zatem a contrario przyjąć, iż w przypadku pozostałych spółek prawa luksemburskiego przepisy Konwencji mają zastosowanie. Stanowisko to zostało potwierdzone w piśmie Dyrektora Administracji Podatkowej Księstwa Luksemburga (Administration de Contributions Directes) wydanym 24 października 2001 r. sygn. II/1425-S38 HE/CG, i opublikowanym na oficjalnej stronie internetowej wspomnianej instytucji (www. impotsdirects.public.lu/legislatlon/legi01/Note\_de\_Service\_du\_24\_octobre\_2001.pdf).

We wspomnianym piśmie wymienione są enumeratywnie konwencje, z których wynika uznawalność luksemburskich funduszy inwestycyjnych działających w reżimie B. za beneficjentów konwencji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz te, których luksemburskie spółki inwestycyjne nie mogą stać się beneficjentami. Wśród krajów, które uznają fundusze luksemburskie za beneficjenta konwencji została wymieniona również Polska.

W konsekwencji w świetle powołanego pisma uregulowania Konwencji mają zastosowanie do funduszy inwestycyjnych A. B.

W myśl art. 10 ust. 1 Konwencji dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Luksemburgu osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce mogą być opodatkowane w Polsce. Jednocześnie jednak na mocy art. 10 ust. 2 Konwencji dywidendy te mogą być również opodatkowane w Luksemburgu i według prawa Luksemburskiego, tj. w Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendę ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, podatek ten nie może przekroczyć w przypadku osób fizycznych 15% kwoty dywidendy brutto. Przez dywidendy, zgodnie z art. 10 ust. 3 Konwencji, należy rozumieć dochód z akcji, akcji gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, z akcji w kopalnictwie, akcji członków założycieli lub innych praw z wyjątkiem wierzytelności do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki które według prawa podatkowego Państwa w którym spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę zrównane są z wpływami z akcji.

Przenosząc powyższą definicję na analizowany stan przyszły należy zaznaczyć, że Konwencja przewiduje, iż przez dywidendę należy w szczególności rozumieć wszelki dochód, jaki uzyska Podatnik z akcji lub innych praw do udziału w zyskach Funduszu A. B., jak również dochód wynikający z innych praw Funduszu A. B., które zgodnie z prawem Luksemburga zrównane są z wpływami z akcji. Jeżeli zatem zgodnie z prawem Luksemburga dochód z umorzenia (wykupu) akcji (lub innych tytułów uczestnictwa) jest zrównany z dochodami z dywidend lub z innymi wpływami z akcji, wówczas należy go traktować dla celów zastosowania właściwych regulacji Konwencji jako dywidendę, do której odnosi się w szczególności art. 10 Konwencji.

Dodatkowo Konwencja w art. 24 ust. 1 lit. a) przewiduje metodę unikania podwójnego opodatkowania, zgodnie z którą jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami Konwencji może być opodatkowany w Luksemburgu, to Polska zwolni z uwzględnieniem postanowień zawartych w art. 24 ust. 1 lit. b) Konwencji taki dochód lub majątek od opodatkowania z tym jednak ze przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby może zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był w taki właśnie sposób zwolniony od opodatkowania.

Jak podkreślił Minister Finansów w piśmie z dnia 24 października 2006 r. (Nr DD7-033-136/ML/06/5656) zgodnie z postanowieniami Konwencji (Polsko-Luksemburskiej przyp. Podatnika) Polska przyznaje zwolnienie niezależnie od tego, czy drugie państwo skorzystało z prawa do opodatkowania. Postanowienia Konwencji pozwalają zwolnic państwo miejsca zamieszkania lub siedziby od obowiązku zbadania faktycznego systemu podatkowego stosowanego w danym przypadku w drugim państwie.

Warto także podkreślić, iż art. 24 ust. 1 lit. b) Konwencji dotyczy wyłącznie dochodu z odsetek lub należności licencyjnych, a zatem nie znajdzie zastosowania w analizowanej sytuacji. W związku z powyższym przychód powstały po stronie Podatnika z tytułu umorzenia (wykupu) akcji (lub innych tytułów uczestnictwa), który zgodnie z prawem Luksemburga jest zrównany z dochodami z dywidend lub z innymi wpływami z akcji, będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 24 ust. 1 pkt a) oraz art. 10 ust. 3 Konwencji w związku z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy CIT.

Powyższe stanowisko potwierdza przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 7 maja 2010 r. (Nr IPPB5/423-58/10-4/AJ) oraz w interpretacji z dnia 18 lutego 2011 roku (sygn. IPPB2/415-967/10-2/AS) wskazując, iż: (\`(...)\`) dochód z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa w subfunduszu spółki kapitałowej z siedzibą w Luksemburgu działającym w reżimie B., o ile prawo luksemburskie zrównuje ww. dochody z wpływami z akcji będzie zwolniony z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 24 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 10 ust. li ust 3 Konwencji”. Również Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 21.10.2008 r. (Nr ILPB2/415-471/08-3/JK) potwierdził, iż „otrzymane przez Wnioskodawczynię dywidendy od spółki akcyjnej (societe anyome) lub z o.o. (societe a responsibilite limitee) mających siedzibę w Luksemburgu, utworzonych w reżimie SICAF lub B., które to spółki przyjęły dodatkowo reżim A., nie będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 24 ust. 1 lit. a) Konwencji”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm. - dalej także: „updop”) podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Jednakże stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 3 updop wolne od podatku są dochody osiągane poza terytorium Polski przez podatników określonych w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której stroną jest Polska tak stanowi.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca planuje uzyskiwanie dochodów:

1.  z tytułu zbycia akcji na rzecz spółki inwestycyjnej działającej w reżimie B. (dalej: „Fundusz”) w celu ich umorzenia;
2.  z tytułu umorzenia akcji Funduszu;
3.  z tytułu zbycia innych tytułów uczestnictwa w Funduszu w celu ich umorzenia;
4.  z tytułu umorzenia innych tytułów uczestnictwa w Funduszu;

Z uwagi na transgraniczny charakter ww. operacji gospodarczych należy przeanalizować stosowne postanowienia Konwencji z dnia 14 czerwca 1995 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1996 r. Nr 110, poz. 527, dalej także: Konwencja). Podkreślenia wymaga okoliczność, iż władze podatkowe Księstwa Luksemburga w piśmie z dnia 24 października 2001 r. No II/1425-S38 HE/CG wyraziły jednoznaczne stanowisko, iż postanowienia Konwencji mają również zastosowanie do spółek działających w reżimie B..

Zaznaczyć przy tym należy, iż umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania stanowi jedynie zespół norm kolizyjnych, rozgraniczających prawo różnych jurysdykcji podatkowych do opodatkowania danego dochodu. Umowa nie kreuje samodzielnie obowiązku podatkowego. Okoliczność, iż z postanowień umowy wynika prawo jednej ze stron umowy do opodatkowania danej kategorii dochodu, nie oznacza, że taki dochód będzie w rzeczywistości podlegał opodatkowaniu, ponieważ obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych może zostać nałożony na podatnika jedynie przepisami wewnętrznymi na zasadach określonych w art. 217 Konstytucji (jakkolwiek z uwzględnieniem ewentualnej modyfikacji wynikającej z art. 91 ust. 2 Konstytucji).

Ocena, czy państwu siedziby odbiorcy przysporzenia przysługuje prawo do opodatkowania danej kategorii dochodów, a także, czy nałożony jest na to państwo obowiązek zaliczenia podatku zapłaconego w państwie źródła w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania, następuje w oparciu o traktowanie danego przysporzenia na gruncie umowy. Natomiast, samo ustalenie zasad opodatkowania takiego dochodu w państwie siedziby odbiorcy, a w szczególności - uznanie go za dywidendę lub inny dochód na gruncie wewnętrznego prawa podatkowego tego kraju, następuje wyłącznie w oparciu o prawo wewnętrzne państwa siedziby odbiorcy.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 Konwencji dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie (w tym przypadku w Luksemburgu) osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (w Polsce).

Przy czym użyte w tym artykule określenie „dywidendy” oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie, akcji członków założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki, które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę, zrównane są z wpływami z akcji (art. 10 ust. 3 Konwencji).

Zgodnie z art. 13 ust. 1-3 Konwencji:

*   Zyski osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, a położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie;
*   Zyski z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego stanowiącego część majątku zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym się Państwie, albo z przeniesienia własności majątku ruchomego należącego do stałej placówki, którą osoba zamieszkała w Umawiającym się Państwie posiada w drugim Umawiającym się Państwie dla wykonywania wolnego zawodu, łącznie z zyskami uzyskanymi z przeniesienia własności takiego zakładu (odrębnie albo razem z całym przedsiębiorstwem) lub takiej stałej placówki, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie;
*   Zyski osiągnięte z przeniesienia tytułu własności statków morskich, statków powietrznych lub pojazdów drogowych eksploatowanych w komunikacji międzynarodowej, barek eksploatowanych w transporcie na wodach śródlądowych lub majątku ruchomego związanego z eksploatacją takich statków morskich, powietrznych pojazdów drogowych albo barek podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 13 ust. 4 Konwencji, zyski z przeniesienia tytułu własności majątku nie wymienionego w poprzednich ustępach podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym przenoszący tytuł własności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

Z treści art. 13 Konwencji wynika, że dotyczy on sytuacji, w której muszą być spełnione dwa warunki jednocześnie:

*   musi nastąpić przeniesienie własności majątku i
*   osoba dokonująca przeniesienia składników majątkowych musi osiągnąć w związku z tym zysk.

Punkt 5 uwag ogólnych Komentarza do art. 13 Modelowej Konwencji OECD (wersja skrócona, W. Sp. z o.o., Warszawa 2011, dalej „Komentarz”) stanowi, iż artykuł ten nie zawiera dokładnej definicji określenia zysków majątkowych. Wyrazy „przeniesienie własności majątku” są użyte w celu objęcia nimi szczególnie zysków z majątku pochodzących ze sprzedaży, zamiany, a również z częściowej sprzedaży, wywłaszczenia, przekazania spółce w zamian za akcje, sprzedaży praw, darowizny, a nawet pośmiertnego przekazania majątku

Zgodnie z pkt 30 i 31 Komentarza do art. 13 artykuł nie zawiera specjalnych reguł odnoszących się do przeniesienia tytułu własności akcji lub udziałów w spółce (z wyjątkiem akcji, o których mowa w ustępie 4), lub papierów wartościowych, obligacji, skryptów dłużnych itp. Takie zyski podlegają opodatkowaniu tylko w państwie, w którym osoba przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę. Jeżeli akcje lub udziały zostały sprzedane przez akcjonariusza lub udziałowca spółce emitującej akcje lub udziały w związku z likwidacją takiej spółki lub w związku ze zmniejszeniem kapitału spółki, to różnica między ceną sprzedaży a ceną nominalną akcji może być traktowana w państwie, w którym spółka ma siedzibę, jako podział zysków przeznaczonych do rezerwy, a nie jako zysk z majątku. Artykuł nie wzbrania państwu siedziby spółki opodatkować taki podział według stawek przewidzianych w artykule 10; jest to dozwolone, ponieważ różnica ta wchodzi w zakres definicji i określenia „dywidendy” zamieszczonej w artykule 10 ustęp 3, zgodnie z interpretacją w punkcie 28 komentarza do artykułu 10.

Natomiast w ww. pkt 28 (komentarza do artykułu 10) Komitet Podatkowy OECD stwierdza, iż za dywidendy uważa się nie tylko podział zysków uchwalany każdego roku przez walne zgromadzenie akcjonariuszy, lecz także inne zyski wyrażone w pieniądzach, takie jak premie, zyski ze sprzedaży i ukryty podział zysków. Przewidziane w artykule ulgi mają zastosowanie o tyle, o ile państwo, w którym spółka wypłacająca ma siedzibę, opodatkowuje wymienione świadczenia jako dywidendy. Nie ma absolutnie znaczenia, czy takie wypłaty są dokonywane z bieżących zysków spółki czy z rezerw, to znaczy z zysków osiągniętych w poprzednich łatach finansowych. Zazwyczaj wypłaty, w wyniku których zmniejszą się prawa udziałowców spółki, na przykład płatności stanowiące spłatę kapitału, nic są uważane za dywidendy.

W świetle powyższego należy zauważyć, iż kwalifikacja prawnopodatkowa zbycia akcji lub innych tytułów uczestnictwa w celu ich umorzenia zależy od traktowania podatkowego tego typu przysporzeń w Luksemburgu. Jeżeli dla celów podatkowych Luksemburg traktuje dochód odpowiadający różnicy pomiędzy ceną zbycia akcji lub innych tytułów uczestnictwa, a ich wartością nominalną, subskrypcyjną jako dywidendę, to tak też należy zakwalifikować ten dochód na potrzeby umowy, a w konsekwencji dochód taki będzie zwolniony z opodatkowania w Polsce na mocy art. 24 ust. 1 lit. a) Konwencji, zgodnie z którym jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w Luksemburgu, to Polska zwolni, z uwzględnieniem postanowień zawartych pod literą b), taki dochód lub majątek od opodatkowania, z tym jednak, że przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby może zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był w taki właśnie sposób zwolniony od opodatkowania.

Jeżeli jednak Luksemburg traktuje ww. dochody jako zyski z przeniesienia własności majątku, to zastosowanie znajdzie w przedmiotowej sprawie art. 13 ust. 4 Konwencji, z w konsekwencji dochód taki będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce.

Podobnie w przypadku umorzenia akcji w trybie odpowiadającym polskiemu umorzeniu przymusowemu, jeżeli dla celów podatkowych Luksemburg traktuje dochód z tego tytułu jako dywidendę, to dochód taki będzie podlegał zwolnieniu z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 24 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 2 Konwencji.

Zgodnie bowiem z art. 10 ust. 2 Konwencji dywidendy mogą być jednak opodatkowane także w Umawiającym się Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, podatek ten nie może przekroczyć:

1.  5 procent kwoty dywidend brutto, jeżeli odbiorcą dywidend jest spółka (inna niż spółka osobowa), której udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 25 procent,
2.  15 procent kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.

Właściwe władze Umawiających się Państw ustalą w drodze wzajemnego porozumienia sposób stosowania tych ograniczeń. Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki w odniesieniu do zysków, z których dywidendy są wypłacane.

W konsekwencji, skoro Wnioskodawca będzie uzyskiwał dochód, który zgodnie z postanowieniami Konwencji może być opodatkowany w Luksemburgu, to w zakresie unikania podwójnego opodatkowania zastosowanie znajdzie metoda wyłączenia z progresją.

Natomiast w przypadku, kiedy prawo luksemburskie nie zrównuje dochodów z tytułu umorzenia akcji lub innych tytułów uczestnictwa z wpływami z akcji, a tym samym dochody te nie mieszczą się w dyspozycji normy prawnej określonej w art. 10 Konwencji, należy dokonać dalszej kwalifikacji dochodu na gruncie Konwencji.

Należy przy tym zwrócić uwagę, iż z uwagi na okoliczność, iż dochód taki nie byłby osiągnięty w związku z przeniesieniem własności składników majątkowych na inne osoby, lecz z tytułu przysługujących Wnioskodawcy praw majątkowych, należy stwierdzić, iż tego typu przysporzenie nie mieści się w dyspozycji art. 13 Konwencji.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż dochód osiągnięty przez Spółkę w wyniku umorzenia akcji lub innych tytułów uczestnictwa nie został objęty postanowieniami któregokolwiek z artykułów Konwencji regulujących określone kategorie dochodów (art. 7 -21 Konwencji.

Zatem do tak uzyskanego dochodu znajdą zastosowanie postanowienia art. 22 ust. 1 Konwencji, zgodnie z którym części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce bez względu na to, skąd one pochodzą, które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce.

Należy zatem uznać, iż dochód z tytułu umorzenia akcji lub innych tytułów uczestnictwa, o ile luksemburskie prawo nie zrównuje takiego dochodu z wpływami z akcji, będzie podlegał opodatkowaniu tylko w Polsce (art. 22 ust. 1 Konwencji), na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując należy stwierdzić, iż:

*   dochód z tytułu umorzenia lub zbycia akcji w celu ich umorzenia (lub innych tytułów uczestnictwa Funduszu), o ile prawo luksemburskie zrównuje ww. dochody z wpływami z akcji, będzie zwolniony z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 24 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 3 Konwencji,
*   o ile prawo luksemburskie nie zrównuje przedmiotowych dochodów z wpływami z akcji, przedmiotowy dochód będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce na podstawie odpowiednio art. 13 ust. 4 lub art. 22 ust. 1 Konwencji, na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przychód powstały z tytułu akcji w związku z ich umorzeniem (wykupem) przez Fundusz A. B. z siedzibą w Luksemburgu będzie zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych („CIT”) na podstawie art. 24 ust. 1 lit. a) Konwencji, jeżeli na gruncie prawa Luksemburskiego przychód taki jest zrównany z wpływami z akcji – należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.